752 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
Kel Aşık elini göğsüne götürdü. Yaşlılıktan çökmüş bağrına bastırdı: 
"Bu daha doğru," dedi. "Ermişler türlü türlü kılıkiara girip insanları dener­
ler. Bu bir denemedir. Yolak köyü gözünü açmalı, bu denemeden yüzünün akıy­
lan çıkmalı. Taşbaş Efendimiz bizi daha çok deneyecek. Ondan sonra ışık gibi 
bereket, bolluk yağacak üstümüze. Efendimizin eski karısına söylemeli ki, ma­
lum a, ermişlerin karılan olmaz, söylemeli ki kavi dursun. Efendimizin suretine 
teslim olmasın. Yoksa Efendimiz evimizi başımıza yıkar. Teslim olmasın ama 
misafirin de gönlünü hoş tutsun. Çünküleyim, Efendimiz onu kendi suretinde 
ve de evine misafir olaraktan göndermiş. " 
Memidik, Kel Aşığın da kendisi gibi düşündüğünü öğrenince sevindi: 
"Bu dediğin hepsinden doğru," diye bağırdı. "Varır gider , Efendimizin eski 
karısına söylerim hepsini bir bir. Ne demiş bakalım adam ona? Ben Taşbaş mı­
yım, ben ermiş miyim demiş, ne demiş?" 
Başını kaldırdı göğe baktı, tek kartal yükselmiş, Hemite dağının doruğunu 
bir o kadar daha aşmış, süzülüp bu yana geliyordu. Gök boz bir durulukta, bu­
ğulanıyor. Sıcak kaynatıyor. 
Yufka sacları büyücek bir kalkan gibidir. Üç taşın üstüne konur ve altına 
ateş yakılır. Kızınca, bir tahta üstünde açılan yufka kızgın ateş üstüne serilir. 
Evreç yassı bir kılıç gibidir, tahtadandır. Evreçlen çevrile çevrile pişirilir. 
Yufka yapan kadınların saçlarının altından yalımlar fışkırıyor du. Ve kadın­
lar, Taşbaş suretinde gelen adamdan konuşuyorla rdı. Şaşkınlık içindeydiler. 
Taşbaş suretinde, Taşbaşın evine konuk gelen adam o kadar da Taşbaşa benze­
miyordu ya ... Azıcık da benziyor. Hiç de yüzünde ermiş ışığı yok. Kararmış, bu­
ruş buruş olmuş, sarkmış, kurumuş bir yüz. Tam yılgın, kederli, acılı bir köylü 
yüzü. Yüz bin yıl gün altında kalmış. 
Kadınlar bir de Taşbaşın karısının bu adamla yatıp yatmadığını merak edi­
yorlar, bunu biribirierine söylemiyorlardı ama hepsi de düşünüyordu. Aynı ala­
çıkta, çırılçıplak, hiç yatmazlar mı? Eğer yatmışlarsa, Kırklar dağındaki, kırk 
yeşil sakallı ermiş içindeki Taşbaş Efendimiz ne derdi buna7 
Belki de ermiş Taşbaşın ta kendisiydi bu adam. Yorulmu ş, yılmış, hükümet­
ten dayak yemiş, aç kalmış da bu hale gelmiş bir Taşbaştı. Yüreklerinin ta deri­
ninde, bu adamın öz bir Taşbaş Memet olduğu vardı. Herkes içinden böyle dü­
şünüyor ama tam tersine inanmak için kendisini zorluyordu. Gene de şaşkınlık 
içindeydiler, ikircikliydiler. Ne yapacaklarını bilemiyorl ardı. Belki de, belki de 
bu Taşbaşın hiç ermişliği falan yoktu. Taşbaşın evinin üstüne sağılan o ışık uy­
durmaydı. Kim görmüştü ışığı? Kendi bile demiyor muydu, bende iş yok, benim 
gibi bir günahkardan ermiş olur mu? Ermiş olan hiç buyar da donar mı? Ne dü­
şünüyor larsa, o an ona inanıyorlardı. 
Kadınlar böyleydi de, iki gündür işsiz kalmış erkekler başka mıydı7 On­
lar da kadınların yaşadıkları aynı duygular ı yaşıyorlardı. Yalnız Muhtar Sefer