sündüre sündüre uyurdu. Bunların, bu yürekleri ışıktan olanla­
nu hepsi böyle çocuk huylu olurlar. Bu yüzden de başlarından 
da bela eksik olmaz." 
Aşağıya, bahçeye indil er, Hürü Ana, çok eskilerden kalma 
bir türkü tutturdu, hiç duyulmamış bir sevinç türküsüydü bu, 
Seyran da bu hiç duyrnadığı türküye katıldı, Anayla birlikte 
söylemeye başladı. Ortalıkta çok sıcak vardı ve inceden esen 
yel, karşı dağdan yoğun kokular getiriyordu. 
Memed güze kadar, üstünde tek martı süzülen, rengi süt­
beyaz, yanındaki sel yatağında püren bitmiş, pürenlerin altında 
bir kelebek ölüsü yatan deniz kıyısına, kebapçı dükkanma, 
Zeynullaha, oradan Payas Kalesine, çeltik tarlalanna, köylere 
gitti. Bu yörede dolaşmadığı, uğramadığı yer bırak madı. Karşı 
Gavur dağlarına bile çıktı. Orada köylülerle kon uştu. Şu aşağı­
daki kalenin sahibi Mıstık Paşa bu dağlarda eşkıyalık da yap­
mışmış . Aşağı yoldan gelen tüm kervanlarm haracını o alır, bir 
kısmını da padişaha gönderirmiş, Özerli aşiretinin fermanlı be­
yi Küç ükalioğullarından olurmuş. Payas Kalesine de gitti. Son 
yıllarda burası kürek mahkumla rının mahpusanesiymiş. Kalın 
duvarlı kale onu ürküttü. Deniz sütbeyazken, denizle gök ara­
sına asılmış şıkır şıkır ışıklarını dünyaya koyvermiş büyük bir 
vapur gördü. Vapur orada durdu durdu, sonra da gün doğar­
ken ışıklanın söndürdü, denizin üstüne indi çekildi gitti. Yeşil­
den kütürdeyen çeltik tarlaianna gitti. Yeşilin ortasında ak ley­
lekler , kırmızı uzun gagalanm, uzun boyuruarım sündüre sün­
düre, kırmızı uzun hacakları üstünde yaylanarak dolaşıyorlar­
dı. Sivrisin ekler, değil insanları, gece dışarda kalmış atları, 
ineideri de parçalıyorlar, hayvanların sırtları kızıl kan içinde 
kalıyordu. Köylerde taze çocuk mezarları sıra sıra yatıyor, kimi 
köylerde de çocuk mezarları su altında kalıyor , kemikleri çürü­
yordu. Hiçbir çeltikçi de1 hiçbir köylüye bir metre bile olsun ci­
binlik almamıştı. Çam ur, sinek içinde günlerini gün ediyorl ar, 
kadın erkek, genç yaşlı, bir deri bir kemik, hayali fener olmuş­
lar dolaşıp duruyor lardı. Zeynullahın dükkamnda ne bu köylü­
lerin, ne de ölümünden sonra öğretmen Zeki Nejadın hiÇ sözü 
edilmiyordu. Ne bu kasabadan Zeki Nejad, diye birisi gelmiş 
geçmiş, ne de böyle köyler çamur içinde, sivrisinek bulutları al-
335