CEMILE: Her şeyi unutuyorsun. (Coşkun'a esrarlı bir ta­
vırla bakar.) Belki bugün tiyatroya gitmeyi de unutm uş­
sundur. 
COŞKUN: Ne demek istiyorsun? 
CEMILE: Seıvet Bey aradı seni, bugün tiyatroya gidecek­
mişsin. 
COŞKUN: Evet, şey ... (Yazı masasına gider.) Bir oyun hazır­
lıyorum da. (Masaya oturur.) Biraz çalışmalı yım. (Mu m­
lardan birini alır, masasının üstüne koyar.) 
(Coşkun yazmaya başlar, Cemile kanepede arasıra hıçkırarak 
işine devam eder.) 
CEMILE: Coşkun! 
COŞKUN (Başını kaldırmadan yazmaya devam eder): Evet? 
CEMILE: Beni dinler misin biraz? 
COŞKUN (Yazarak): Evet? 
CEMILE (Sinirli): Lütfen bana bakar mısın? 
COŞKUN (Başını kaldırır): Evet? (Karısına dalgm gözler­
le bakar.) 
CEMILE (Kararlı): Coşkun seninle bir şey konuşmak isti­
yorum. 
COŞKUN (Birden hatırlamış gibi): Ben de seninle konuşa­
caktım. 
CEMILE (Coşkun' u duymamış gibi): Coşkun, bu tiyatro işini 
bırakmam istiyorum. (Coşkun şaşkınlıkla karısına bakar.) 
Bu ... ne yaptıklanm bilmeyen maceracılann arasında 'ne 
işin var senin? Hayatta bir kere olsun aklım başına topla­
malısın. (Gözlerini Coşkun'a diker.) Bu insanlarla artık gö­
ruşmemelisin Coşkun. 
78