gün aşağı  yukarı  saat  17:30'da  çöp  kamyonu  girerdi  sokağa.  Aşağı-
dan çöpçülerin  sesleri,  boşaltılan  varillerin  tangırtısı,  motorun  ho-
murtusu  yükselirdi.  Yolun  iki tarafına  arabalar  park  ettiği  için  çöp 
kamyonu  kolay  manevra  yapamaz  ve muhakkak  trafik  kilitlenirdi. 
Korna  sesleri  Bonbon  Palas'ın  5 numaralı  dairesine  ulaşır  ulaşmaz 
Hacı  Hacı  çığlık  çığlığa  fırlardı  uykusundan.  Doğrusu,  geçirdiği  tra-
fik kazasının  izlerini  alnındaki  kırışıklarla  beraber  yüzünde  ve yü-
reğinde  taşıyan  bu yaşlı  adamın  rahatça  şekerleme  yapabileceği  en 
son yerlerden  biriydi  Bonbon  Palas. 
Hacı  Hacı'nın  çığlığına  çocuklar  da uyanırdı.  Önce  5,5-Yaşında-
ki kalkardı;  mızmız  mızmız  söylenerek.  Ardından  6,5-Yaşındaki 
kalkardı;  miskin  miskin  esneyerek.  7,5-Yaşındaki'ne  gelince,  o, da-
ha birkaç  dakika  evvel  kıvrıldığı  yerden  hemen  kalkmayıp,  ötekile-
rin tam  anlamıyla  uyanmalarına  fırsat  vermek  için  önce  içinden  yir-
miye  kadar  sayar;  sonra  mahmur  mahmur  doğrulup,  uzun  uzun 
oğuşturduğu  yosun  yeşili  gözlerinde  keskin  bir parıltıyla,  açık  du-
ran pencereye  yaklaşır  ve boynunu  uzatıp,  dinlediği  tüm  masallar-
dan daha  dehşetengiz  olabileceğini  hissettiği  dış dünyanın  sırküpü 
kapılarına  bakardı. 
130