456 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
Örnerin büyük bir marifeti vardı. Sesini değiştirir, kimin sesini isterse onun 
sesi gibi yapardı sesini. Uzun Alinin, Taşbaşın, Gömleksizin sesi gibi ederdi. is­
terse Meryemce gibi, tıpkı onun gibi konuşabilir di. Dinleyen de bu Ömer mi, 
Meryemce mi, anlayamazdı. 
"Tıpkısını yaparım ." 
"Oldu. Şimdi biz soyunup , don gömlek kalırız. Korkma korkma, neyimiz var 
neyimiz yok donun gömleğin altına giyeriz. Üşümeyiz, korkma." 
"Ben üşümekten korkm am." 
"İstersen, hiç de soyunmayız. Birer ak kefen gibi üstüroüze çarşaf sararız. 
Ama çarşaf elimize ayağımıza dolanır. Yüzümüzü isle boyayıp başımıza birer ak 
yazma sararız. Gece yarısı olunca varırız Taşbaşın evine. Kapıyı vurursun sen, se­
sini de Uzunca Alinin sesi gibi yaparsın. Taşbaş kapıyı açar açmaz, şu çuvalı ba­
şına geçirir, alır, dereye aşağı götürürüz. Orada boğup, Körkuyuya atarız. Son­
ra da köye gelip, Kırklar Taşbaşı alıp götürmüşler dedikodusunu yayarız. Oldu 
mu?" 
Ömer. 
"Oldu ama," dedi, "karısı ne olacak? Biz Taşbaşı Körkuyuya götürünceye ka­
dar, karısını kapıda tutacak birisi gerek. Karısının ağzına mendili doldurup, sa­
manı otu doldurup tutacak birisi ... " 
Sefer: 
"Amcan senin aklına kurban olsun, yiğidim," dedi. "Haklısın. İkimiz Taşbaşı 
alıp giderken ... Bir kişi de kansının ağzını tutsun ki, köylüye haber verip de kıya­
meti koparmasın. Böyle işleri yabancıyla yapamazsın. Kendi canından olacak. 
Kim var Hıdır sülalesinde bu işi becerecek?" 
Ömer: 
"Hiç kimse yok," dedi, kabararak 
Sefer: 
"Ne kısır, ne evliya bir soyumuz varmış ki, koca bir soydan bir kadını tutacak 
bir kişi bulamıyoru z." 
Ömer gene aynı tonla: 
"Yok," dedi. "Bir de ben olmasayınışım ... " 
"Doğru yavrum. Bir de sen olmasaymışın yanmışmışım. Sen olmasaymışın 
ben de tek başıma bu işi yapamazdım. Taşbaş da soyumuzu kuruturdu ." 
Ömer: 
"Sana bir şey söyleyim mi?" dedi, durdu. 
Sefer: 
"Söyle, söyle," dedi. "Sende akıl var ki ton kadar."