müsaade. Ben yola düşeyim. Müjde vereyim köylüye ... Düğün 
bayram yapsınlar." 
O hızla çıkh, ağaçta bağlı ahnı çözdü. Üstüne bindi. Kapıya 
geldi. 
"Sağlıcakla kal, şahinim. Şu haberi bir an önce yetiştireyim 
de ... Seni arar Osman Emmin sonra. Eyvallah, şahinim!" 
Ah üzengiledi . 
Memed, azıcık şaşırdı Koca Osmana. 
"Acayip," dedi. 
Ca b bar: 
"Acayip." 
Topal: 
"Bre çocuklar, merak ettim. Nerden buldunuz bu Çiçekli-
deresini Allahaşkına ?" 
Memed gülümsedi: 
''Buluruz ." 
Cabbar: 
"Buluruz." 
Topal: 
"Bizim köy nere? Burası nere?" 
Ca b bar: 
"Burası bura," dedi. 
To pal: 
"Söyleyin, nasıl düştünüz buraya?" 
Memed duvan gösterdi. Gösterdiği yerde bir saz asılıydı. 
To pal: 
"Eeee?" dedi, "bundan ne çıkar?" 
Ca b bar: 
"Türlü türlü ses çıkar." 
To pal: 
"Adama öykünme Cabbar!" diye çıkışh. 
Memed: 
"Ali Ağa," dedi. "Bu sazm sahibi Sefil Alidir. Aşık Sefil Ali. 
Mazgaçta karşılaşhk. Bir kayanın üstüne oturmuş saz çalıyor­
du. Tüfeğini de bir yanma yahrmış. Bize kanşh. Çoktan beri eş­
kıyaymış." 
To pal: 
353