TOPAÇ 
"Topaç durursa uzaktaki büyük dağın üstündeki kö­
yün çocuklarının binlerce yıldır uçurduğu uçurtma rüzgar 
hulamayahilir; rüzgar olmayın ca denizde dalga kalmaz, 
deniz kıyısında ki köyde dev kağıt kayığı yüzdüren çocuk­
lar oyunsuz kalırlar, çünkü kayık su çeker, batar. Uçurt­
manın bekçisi kartal gökyüzünde, kayığın bekçisi yunus 
bir okyanust a kaybolu r; topacın bekçisi köpek de bir da­
ha çıkmamak üzere mağaran ın derinlerine gider. Dünya 
da bir daha kendine gelemez. Bütün işler durur senin an­
layacağın; denge bozulmaya görsün ... " 
"Ama topaç bensiz yavaşlamaz mı? Biliyorsun dün en 
çok benim sayemde dönmüştü ." 
"Sensiz de döner evladım," dedi Naku. "Hem bak, bir 
şey daha var . Oyunlar önce elde ya da ayakta başlar, son­
ra kasıklara yükselir; çoğu insan için orada biter. Sen, 
oyunu kasıklarından sonra kafana yükseltebilirsen, topa­
cın ışıklarına benzer başka ışıklar da görebilirsin. Yani, 
topacı yitirmekle tüm oyunları yitirmed in." · 
Naku, yavaş yavaş kalktı oturduğu ağaç kökünden; 
bastonunu eline aldı: 
"Haydi evlat," dedi, "ben gideyim artık, öylesine yaş­
landım ki, kafamdaki oyunu da nasıl oynayacağımı şaşı­
rıyorum; artık beni mağaradan çıkan çocukların yüzünde­
ki mutlulu ktan başka sevindiren bir şey yok. Gideyim de 
mağaranın kapısında bekleyeyi m." 
Kia, Naku'ya güle güle dedi, arkasından baktı, yaşlı 
adamın titrek bacaklarıyla yürüyerek iyice uzaklaşmasını 
bekledi, ellerini cebine soktu, köyün yolun u tuttu. 
Rüzgar Geri Getirirse, 
Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, 
2009, İstanbul, s. 131 
I 2.I