Suların mağaralara dolup boşahşı. 
Onların yaklaşışı. 
Olamaz. 
Evet, inan bana. İşçiler yürüdüğü zaman yürümüştüm 
ama, kadınlar yürüdüğü zaman yürümedim. Copla vurmuşlar , 
kadının belini kırmışlar ... 
Bitanem, unut demiyorum, unutma. Hiçbir şeyi. Bizi de. 
Fakat nasıl olacak? 
Nededin? 
Unutmayınca nasıl bitecek? Yani nasıl başlayacak? 
Seni öpüşlerimi, göğüslerinde mine çiçekleri açhrışımı, çiy­
ler ışıldattığımı unutma, demek istemiştim. Saksıdaki çiçeğe su 
vermeyi unutma. Dolapta iki yüz elli gram kıymamız olduğunu 
unutma. 
Şükür , demiyor um! Şükürünle terket beni! 
Of bu kadınlar , kadınların acıları, acıların kadınla rı!. Bir te-
selli ver. 
Seni kim öldürdü peki? 
Sevgilim unut, unutma demek istemiyorum. 
Tanrım beni baştan yarat!. 
Ilgaz Dağları inliyor. Haydn'ın yeni bir 
tapınma kuarteti bulunmuş, 
onu mu çalıy orlar? 
Tanrını beni baştan yarat! 
Ak keten örtü, hafif yukarı kalkık yuvarlak kalçalar üstün­
de, dağlarda yaylalarda koşan kısrak yelesi benzeri dalgalanı­
yor. Alhnda, tam o bölgedeki dalgalanışlar ın, yumuşak iniş çı­
kışların üstü örtülü, incelikli dışavurumu da olabilir bu. Ya da 
belki kadının çıplak sırh artık şimdi adamın omuzlarına doğru 
ilerlediği içindir. 
Size göğüslerimi bütünüyle vermek istiyorum da, diye fısıl­
dıyor kadın. 
Ola ki adam, böyle bir şey işittiğini sanıyor. Yakalandığı yü-
79