384
öğretm e ta rzın  y ü z ü n d e n ... Y a n i sev ilen  b ir h o casın , y a n ­
lış a n lam a, am a herkes tarafın d an  sevilm ediğin ortad a; sen
de biliyorsu n d u r elb ette b u n u ... H ep destekledim  sen i, b u n -*  * *
ca zam an .”
“B iliyorum ” dedi A zu r sakin ce.
R ektör, not kâğıd ı blokların dan  m inik bir kule ya p tı. “Se­
nin birik im in e, dürüstlüğüne inandığım  için hep yanında ol­
dum . B ilim e, özgür düşünceye bağlılığın a saygı duydum .” B ir  
iç çekiş. “B u kadar çok in san ın  ayağına basm asan olm az m ıy­
dı? N iye iy i geçinm iyorsun h erk esle?”
“H erk esle iy i geçinm ek için  h ava gibi olm ak la zım ; ren k­
s iz , v ü cu tsu z. B en im  fik irle rim , değerlerim  var. İn an d ığım  
şeyler, sevm ediğim  şeyler var.”
“E lbette a m a ...” Rektör dile getirm ese de ikisi de biliyordu.  
A zu r zam an zam an öğrencileri zihnen sarsıyor, en u fak tem ­
b ellik lerin i gördüğü an o n la n  azarlıyor, u tan d ın yord u . O n­
lar da gözyaşları içinde geliyordu şikâyete. “Ö ğrencileri biraz  
fazla zorlam ıyor m usun?”
“Zorlam ak gerek” dedi A zur. “B u rası kreş değil, ilkoku l de­
ğ il. Ü n iversite. Büyüm e vak ti. Sonsuza dek pohpohlanıp ih ti­
m am  görem ezler, öğren cilerim izin  yeni fikirler duym aya, çok  
okum aya, dünyayı anlam aya ihtiyacı var. Fikren zorlam adan  
bu nlar n a sıl olacak?”
“E v et, am a bu tam  olarak görev tanım ın a dahil d eğil.”
“B ence öyle.”
“Senin işin  onlara felsefe öğretm ek.”
“A ynen!”
“K itap ların  içindeki felsefey i.”
“H ayatın  içindeki felsefeyi.”
B ir iç çek iş dah a geld i rek törd en . “Sadece bu değil m ese­
le ...” R ektör yap ışk an lı k âğıt k u lesin i devirdi. “B aşka b ir şey  
daha var... önem li bir m evzu ”
“N ed ir o?”