7 
Köyün içini birden bir sevinç dalgası sardı. Herkes gülüyor, şakalaşıyordu. 
Gülmeyi unutmuş, bıçak açmaz olmuş ağızlar açılmıştı. Bu oyun, Adil Efendi 
Adil Efendi oldu olalı belki ona yapılmış en güzel oyundu. 
İçlerinden Adille alay ederek, bir büyük oyunun tadında evlerine koştu­
lar. Herkes, nesi var, nesi yoksa, iğneden ipliğe her bir şeyini saklayacaktı. Öyle 
bir sevinç deliliğinde, tatlı bir oyunun havasındaydılar ki, bütün köyü evleri.yle, 
ağaçlarıyla saklamak gerek deselerdi, ne yapar yaparlar bir yolunu bulup bütün 
köyü gözden yok edebilirlerdi. Köye giden de bakar görürdü ki ortada ne köy 
var, ne de bir şey. Kupkuru, dümdüz, kar altında kalmış bir bozkır parçası. 
Koşareasma eve gelen Meryemce , bir süre evin ortasında dimdik durup dü­
şündü. Saklanacak nesi vardı ve nereye saklamalıydı ki kul olan yerini bilemesin, 
hem de hiçbir vakit bulamasın7 
Tahtalar ını kurt yemiş, didik didik, yol yol etmiş, belki yetmiş yıllık çeyiz 
sandığının önüne oturdu, sandığı açtı, içindekileri eteğine doldurmaya başladı. 
Bu sırada eve Uzun Ali, karısı, çocukları da girdiler. 
Uzun Ali Meryemceyi böyle görünce: 
"Ana ne yapıyorsun orada öyle?" dedi. 
Meryemce ona öfkeyle dönüp keskin bir bakış fırlattı. 
"Ana, senin cıncık boncuğunu almazlar. Onların alacağı çul çuval, yatak yiye­
cek, bir de hayvanlar, bir de kap kacak. Senin öteherine dokunmazlar bile," diye 
dayattı. "Onları yerine koy da kapat sandığını ." 
Meryemce ona bir daha dönüp aynı öfkeyle baktı. 
Sandıkta en değerli şeyi, kocası İbrahimin Koca Halille Çerkeslerden çaldıkla­
rı bir savatlı gümüş yüzüğü vardı. Üstü yazılıydı. Peygamber sözlerini yazmışlar. 
Hırsızlık da olsa kutsaldı. Bu yüzüğü kim alır da evine koyarsa, onun evine be­
reket yağardı. İşte böyle, hem de gümüş bir yüzüğü Adil gelip de almaz mı? Alır 
alır, saklamalı. Bumuna taktığı gümüş hırızma büyük anasından kalmıştı. Ona 
da büyük anasından kaldığı su götürmez bir· gerçektir. Adil böyle bir hırızmayı 
almaz mı? Paha biçilmez bir hırızma. Adil akılsız mı' 
İki tane ipek krep. Biri turuncu, birisi yeşil. Adil Efendinin gelinlerine yakış­
maz mı? Ne diye almasın? Bu kadar akılsız olsaydı Adil Efendi, bu kadar zengin 
olamazdı. 
Bu boncuk gerdanlık, kimse bilmez ne zamandan kalmadır. Av-ucuna alırsın 
su gibi akıp, ışıldayıp gider. Adil Efendi bunu görür görmez alimallah vurulur. 
Ne derneye almasın, değil mi? O kadar akılsız olsa ...