ayağa kalktı, geldi Yüzbaşının karşısına selamı çakıp ayakta di­
kildi. 
"Asım Çavuş, bu çete kimin çetesiy di?" 
Bilmiyorum Yüzbaşım. Benim bildiğime göre buralarda çe­
te falan yoktu. Buralarda çete barınamaz . Üstelik de bu kapana 
hangi eşkıya gelir de kısılır, anlamıyo rum. Bu, yeni bir çete ola­
cak." 
"Bunların, bu imha ettikleriınİZin arasında İnce Memed 
olabilir mi?" 
"Bence olabilir Yüzbaşım. Çünkü o da çok tecrübesiz bir 
eşkıya ." · 
"İnce Memedi öldürdük diye mi bu kadar üzüntülüsün, 
belki öldürememişizdir. Ne diyorsun?" 
"Bence öldürdük Yüz başım." 
"Ali Onbaşı!" 
"Buyur Yüzbaşım !" 
"İnce Memed şunların arasında mı?" 
"Onların arasın da." 
"Ne biliyo rsun?" 
"Çünkü Yüzbaşım, bir çoban çocuk ancak İnce Memed için 
o kadar dayağı yer, başka hiçbir eşkıya için ölmeyi göze almaz 
bir Yörük." 
"Köpeğini İnce Memedden çok seviyormuş demek ki." 
Asım Çavuş: 
"Onlar köpeklerini analarından da, babalarından da, kardeş-
lerinden karılarından da, bu dün yada herkesten de çok severler ." 
"Öyleyse bundan sonra işimiz kolay Çavuşum." 
"Kolay ... " 
"Sen bir köpeğin bu kadar olduğunu biliyordun demek?" 
"Biliyordum Yüzbaşım. Ama herkes bu çoban çocuk gibi 
değil. Bu çocuk köpeğine karasevda bağlamış ." Sözünü bitirir 
bitirmez, "Bak Yüzbaşım," diye de karşı kayalığın doruğunu 
göster di. 
Yüzbaşı başını kaldırıp oraya bakınca gözlerine inanamadı. 
Kekeleyerek: 
"O mu, o at mı?" diye kendi kendine söylendi. "Ne tuhaf. 
Demek İnce Memedin ölüsünü görmeye gelm iş." 
110