Orta Direk 43 
kırılacak, konuşsan ağlayacak. Çocuklar gibi. Bir şeyler konuşacak oldu, vaz­
geçti. Yerdeki çöpü aldı, gene yumuldu. 
Koca Halil, umudu kesildikçe, Meryemce Karı sustukça, oğlu Uzun Ali sus­
tukça öfkeleni yordu. Öfkelendikçe de boynunun damarları şişiyordu. Sakalım 
çekiştiriyor, parmaklarını emiyordu. Birden, bir çocuk çevikliğiyle ayağa fırladı. 
Meryemcenin üstüne eğildi, tok, gür sesiyle: 
"Atı olan da, tarlası olan da, yerdeki karınca da, gökteki kuş da, ipek yatakta 
yatan da, kuru yerde kıvranan da, kuşsütü içen de, sen de, ben de ... Uzun Ali 
gibi oğlu olan da kara toprağa karışıp, toz olacak Meryem ceeee!" 
Arkasını döndü çabuk çabuk onlardan uzaklaştı. 
Ali, arkasından baktı. Çabuk yürümek için büyük bir gayret harcayan Koca 
Halil topallıyordu. 
Kim bilir, diye içinden geçirdi. Kim bilir ne kadar yaruluyordur fıkara. Kim 
bilir ayakları nasıl şişmiştir. Dizleri nasıl sızlıyordur. Vay fıkara. Kocalık bat­
sm. Geçen yıl, Çukura bir buçuk gün kalıncaya kadar yürümüş, ama oradan 
öte bir adım atamamıştı. Ali de onu alıp Kılheylana bindirmişti. Ne kadar se­
vinmişti fıkaracık. Atın üstünde ona bakmış, gözleri dolu dolu olmuştu. Ama 
Meryemce kıyameti koparmış, Aliye dünyayı dar etmişti. 
"O günleri bilin mi Alim? Şu kocalık batsın. Babanla ben, Çukura indiği­
mizde Kocabucaktan çuval çuval karpuz taşırdık Biz de yerdik, köylü de yer­
di. O günler aklında mı, Alim? Kocalık batsın. Bir gece, biz babanla bir çuval 
pamuğu sırtımıza yüklemişiz geliyoruz. Çiftçibaşı atlan arkamıza düşmesin 
mi? Atlan arkamızdan yetişemediydi, Alim. Kocaları Osmanlı toplayıp Yeme­
ne sürmeli. Kocayacağına adam, varmalı, gitmeli Yemende ölmeli. Öyle değil 
mi, Alim? Bir yağmur yağıyordu, Alim, hışım gibi. Pamuk tarlasını sel almıştı, 
Alim. Geceydi, karanlıktı, aklında mı? Tenekeleri, yatakları sel götürdüydü. 
Alaçıkları, çadırları ... Köylüyü bu beladan kim kurtardıydı? Babanla ben değil 
mi? Ali, sen bir ulu dut ağacının bedenine sırtını vermiş, büzülmüş titriyor­
dun. Göbeğine kadar su içindeydin. Dutun gövdesinden de üstüne sel gibi su 
akıyordu. Dişlerin kenetlenmiş açılmıyordu. Sabaha karşı seni orada öyle bul­
dum. Seni çırılçıplak soydum da sen ısınasın diye kendi sıcak bedenime sar­
dıydım, Ali. Aklında mı? Sonra da sen sıcak bedenime yapışmış, köye kadar, 
sen kucağımda koştuydum, Ali. Köyde seni ateşin yanında, az uzakta yavaş ya­
vaş ısıttıydım. Sonra da sıcak çay verdiydim. Aklında mı Ali? Sen küçüktün, ya 
beş ya altı yaşındaydın. Benim gene sakalım aktı ya , koca denmezdi. Yağmur 
on gün yağdı, tüm Çukurovayı su bastıydı, aklında mı? Atı olan da, tarlası ta­
kımı olan da, kuşsütü içen de toprak olacak da, toza dumana karışacak. Sen 
de, ben de ... 
"Uzak şeftali bahçesinden, babayın sağlığında, bana sulu şeftali hırsızlardın, 
aklında mı Alim7"