KAPLUMBAĞALAR
 
172
 
 
«Heeeeey Tozaklılaaar! ..»
 
Bir daha, bir daha bağırdı:
 
«Tozaklılar, ulaaaaaan! ..»
 
Sesi bayağı gür çıkıyordu. Sıcakta kırların bir ucundan bir ucuna 
yayılıp gidiyordu sesi...
 
Kağnılardan deste boşaltanlar, kağnılara deste yükleyenler,
 
kağnıları yede yede tarlalardan harman yerine gidenler, «Ne oluyor?» 
dediler
, durup baktılar.
 
Kır Abbas talvarın başına çıktı:
 
«To
-
zak
-
lı
-
laaaaaaar! .. Yetişin kurt gel
-
diiiiii! .. Kurt geldi! Kurt 
geldi!» Ağzını çevirdi: «Kurt değil, Kürt geldiiiii! Kürt geldiiiii! 
Yetişiiiiin ! ..»
 
Harmandakiler, ne olduğunu, ne dediğini anlamad
an koşmaya 
başladılar. Eline anadat alan, dirgen alan, yaba yabaltı alan koşuyordu. 
Çocuklar, delikanlılar, kızlar koşuyorlardı. Tarlalardan, harman 
yerinden, Purluğa doğru bir akın başladı. Öküzler boyunduruklarda 
koşulu kaldı. Kalabalık, alacalı, kırmızı
lı bir karınca dizisi gibi sel 
yarıntılarını geçti, mezarlığa daldı.
 
Kır Abbas, çabuk talvardan indi. Bağın alt başına geldi. Daha 
komşular içeri girmeden hendeğin başına çıktı, ellerini havaya kaldırdı:
 
«Durun, bir takka mola! Durun! .. » dedi.
 
Beş on kiş
i birden sordu:
 
«Yavu, kurt mu dedin, kürt mü dedin?»
 
«Kurt mu dedin, kürt mü dedin?»
 
Elini gene ağzında boru yaptı:
 
«Ne kurt dedim, ne kürt dedim, tam ananızın dini dedim! Ulan 
soyka çıkasılar, beş takka mola dedim! Kavunlar yinecek kadar 
olmuştur! Herald
a karpuzlar da ermiştir! İşte bostanınız, işte kendiniz, 
girin koparın! Durmayın! ..»
 
Birkaç kişi güldü. Beşi onu birbirine baktı.