bu işi. 
Birkaç horoz öttü, bir tay kişnedi. Akçasazın üstünden çirkin ses­
li bataklık kuşla rın�n çığırtıları geldi. 
Kara Hüseyin ayağa kalktı. Çardağın altına · geldi. Tüf eğini bir 
iyice şavulladı ve tetiğe bastı ... Alarnan filintası otomatik gibi işledi ve 
beş kurşunu birden ktistu. Kurşunları yiyen Muharrem, yattığı yerden 
bir metre kadar yukarı, korkunç bir çığiılda bağırarak sıçradı ve yata­
ğının üstüne geri düştü. Çardak sallan dı, çatırdadı. V e geriye düşer 
düşmez de ölüverdi. Onun düşmesinden uzun bir süre sonra da çar-
dak beşik gibi sallandı. . 
Karısı, çocukları neye uğradı klarını bilerneden uyandılar. Sersem 
sersem orada, Muharremin yanında durdular kaldılar. Neden sonra 
kadın larnbayı yakmayı akıl etti. 
Bütün çiftlik uyandı. Muharremin evine geldiler. Kadınlar, ço­
cuklar ağlamaya başladı. Bir hayuhuy çiftliği sardı. 
Derviş Bey : · 
"Eyvah," dedi, "Muha rrem gitti! Bu alçaklığı yapacağıni bilmez.:. 
dim AkyoUunun. İnsanlık defteri böyle bir alçaklığı yazmaz. Beylere 
gücü yetmey enler, yanaşmalar dan öç alıyorla r." 
Dışarıya çıkmak istiyor ama, kendini tutuyordu . Belki kendi dı-
şarı çıksın diye işlemişierdi bu cinayeti. · 
T abancası elinde, bir baştan öbür başa oda yı gidip geliyor du. 
Dışarıya seslendi : 
"Ölmemişse, çabuk doktora yetiştirin Muharrem i," dedi. 
Az sonra sözünün karşılığı geldi : 
"Muharrem öld ü," dediler. 
Derviş Bey bu ölüme çok üzüldü. Demir kafes içinde öfkelenmiş 
bir aslana benziyor du. Duvardan duvara kendini vuruyor ve elindeki 
tabanca sının kabzas ını elini kanann eaya kadar sıkıyordu. 
"Ne aslanı, ne asianı be. Serçe bile değil ... İnsan da hH kadar 
korkar mı?" 
Yazık, yazık Muharreme. Adar tepişiyor, arada· bu zavallılar ölü­
yor. Ne haksızlık. ·, 
Şimdi de Yel Veli öleeek. Muharrem in karşılığı olsa olsa ancak 
Yel Veli olur. Belki Muharremi Yel Veli öldürmüştür. Bunlar akılsız. 
AkyoUu gelip de Muharremi öldürmeZ.· Muharremi, Muharrem gibi 
95