kız çocuğu kurnazlığıyla ona utangaç gülümseyerek baktı, 
özür diledi. 
"Ana gidiyor musun?" diye, gözleri yaş içinde kalmış Sey-
ran boynunu büktü. 
"Gidiyorum," dedi Hürü Ana sert. 
"Ana çocuğumuz olacak." 
Ana daha sertleşti, yüzü keskinledi. 
"Bensiz de doğar. Sen Müslümü çağll' da ah hazırlasın. Ya­
rın erkenden, gün doğar ken." 
Başını çevirince Alinin ona melul malızun bakan Düldülü-
nü gördü. Alisiz bu at da hiçbir şeye benzemiyor. 
"Seyran ." 
"Buyur Ana." \' 
"Şurada duran şu tasvir Alimin Düldülünün tasviridir. O, 
burada kalacak. Ona iyi bak." 
1"0lur Ana, baş üstüne Ana." 
"Seyran ister istemez heybeleri, torbalan, çuvallan Ananın 
günlerdir kasabadan taşıdığı öteberilerle, ona Necla Hanımın, 
Abdiliselam Hocanın kendinin aldığı armağanlada doldurdu. 
Cam resimleri de Efendi Hazretlerinin kalm mukavvalara, kırıl­
masınlar diye, muhkem sardı: 
"Ana, bunlan nasıl götüreceksin, bir yerlere çarpmazlar 
mı?" 
"Atın terkisine bağlanz, çarpmazlar. " 
Ananın, sonra birden gözleri doldu, kendisini tutmasa ka-
tıla katıla ağlayacaktı: ' 
"Benim güzel kızım, ben ne bileyim, ben ... " diyebildi an­
cak. 
400