zırlarken de çalışmalarımı izledi uzaktan. Verilen uzay siste­
minin içinden çıkamıyordum. Hocanın yanına gittim sonun­
da, bunalmıştım, 'Bir aydır uğraşıyorum, yapamıyorum,' de­
dim, ‘bana yardımcı olur musunuz?’ Mustafa İnan güldü: 'Se­
nin bir ayda yapamadığını ben hemen nasıl yaparım?1  Gülü­
yordu. “ Neden gülüyorsunuz?’ dedim. TSe yapmak istiyorsun, 
amacın nedir?" diye sordu. Ben hemen, 'Eğriyi çizmek,' diye 
karşılık verdim. Gene güldü: ‘Değil,’ dedi. Haklıydı Mustafa 
Hoca. Bir seminer hazırlamanın amacı bir eğriyi çizmek ola­
mazdı. ‘Senin amacın, bu eğriyi çizmekle ne yarar sağlayaca­
ğını göstermektir1 ." Mustafa İnan bunu anlatmakta genellik­
le çok zorluk çekiyordu: meselâ lisedeki sınıf arkadaşları 
derslere çalışırken amaçlarının sınıf geçmek olduğunu sanı­
yorlardı.
57