558 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
Onbaşı, Taşbaşın evine yürüyordu ama adımlannda korku vardı. Daha eve 
yaklaşmadan kapıya çıkan Taşbaş onlan yolda karşıladı. Ayakta duracak hali 
yoktu. Onbaşının geldiğini duyar duymaz hemen yataktan fırlamış, bayramlıkla­
rını giyinmiş, Onbaşının eve yönelmesini beklemişti. 
Gün ayaz gösteriyordu ya, hava dönecekti, Tekeç dağının doruğu bulut top-
luyordu . 
Taşbaş acı acı gülerek: 
"Buyur Onbaşım ," dedi, elini uzattı. Onbaşı onun elini sıktı. 
"Eeee, Taşbaş Efendi, gene seni götürmeye geldik. Yüzbaşı bu sefer çok kız­
gın. Sözünü tutmayan evliya diyor da başka bir şey demiyor. Zor kurtulursun bu 
sefer onun elinden. Haydi, hemen yola düşelim." 
Onbaşı candarmanın elindeki kelepçeyi aldı, Taşbaşın bileklerine geçirdi İşte 
bu sırada evin önüne birikmiş kalabalıktan bir uğultu koptu. Kalabalıkta olağa­
nüstü bir kaynaşma oldu. Meryemce, elinde değneği, gelip önlerine dikildi. 
Taşbaş, Onbaşının kulağına eğildi: 
"Aman Onbaşım kelepçeyi çıkar, bunlar azdı, ben bile önüne geçemem. Ça­
buk, çabuk! .. " 
Onbaşının yüzü kıpkırmızı kesildi, hemen kelepçeyi çıkardı. 
Taşbaş gözlerini kalabalığın üstünde uzun uzun gezdirip, ellerini Onbaşının 
elinde duran kelepçeye uzattı. O, ellerini uzatır uzatmaz, kalabalıktan gene bir 
homurtu yükseldi. Onbaşı kelepçeyi arkasındaki candarmaya uzatırken, Taşbaşın 
elini usulca itti. 
Taşbaş önlerine düştü. Yüzü solgundu . Yeni kasketinin altından bir kakül 
parçası alnına dökülmüştü. Kocaman gözleri kederliydi. Hep önüne bakıyordu. 
Onlar yürürlerken, öteki köylerden gelmiş umucular, hastalannı Taşbaşa ko­
şarak getiriyorlar, hastalara dokunmasını, bir şeyler söylemesini, okumasını is­
tiyorlardı. Her hasta geldikçe Taşbaş duruyor, şef katle hastanın başını okşuyor, 
elini alnında uzun uzun tutuyor, dualar okuyor, sonra yürüyordu . Yüzü balçık 
gibi donuk, harekets iz. 
Kalabalık gene eskisi gibi çıt çıkarmadan, önde Meryem ce, arkalanndan yü­
rüyordu. Köyün alanını geçerken Taşbaş başını yerden kaldırdı, arkaya döndü. 
Kalabalığın içinde gözleriyle bir araştırma yaptı. Aradığını bulamamış olacak ki, 
yüzü daha da karanp kederlenerek, başını önüne eğip yürümesine devam etti. 
Ama bir türlü bu halde kalamıyordu. Başını çevirip çevirip araştınyor, bula­
mıyor, yüzü gittikçe asılıyor. 
Köyden çıkarken yüzü birden aydınlandı. Nerdeyse durup gülecekti. Muhtar 
Seferi görmüştü. Sefer koşarak, bağırarak kalabalığa doğru geliyordu. Geldi geldi, 
kendisini kaldırdı Taşbaşın ayaklanna attı, dizini öpmeye başladı. Taşbaş durmuş 
gülümseyerek, yan alaycı, onun hallerini seyrediyordu.