KIZ 
HALİL 
EROL 
HALİL 
KIZ 
HALİL 
EROL 
HALİL 
EROL 
HALİL mem. İçin rahat olsun. (Bir an) Anneni, aileni, 
bura halkını da korurum ... Korurum ... 
Onlar sizi koruyabilirler mi bakalım? 
Buna inanmıyorsan neden çıkhn o boka bu­
lanmış rahat evinden? .. (Islık gibi) Orda, o bok 
çukurunda kalsaydın ya! Ahlaki düzeniymiş! 
(Toparlanır, EROL'a) En kısa sürede gelmeye 
çalışacağım. Hem, bakarsın yarın değişiverir 
her şey. Bakarsın artık şurasına gelmiş olan 
millet yükseltir sesini. Kendi sesini ... 
(Başını çevirir.) Bu sessizlik... Bu erken saat 
sessizliği ... Belki de gerçekten ... 
(Umudu taze tutma çabasında) Tabii ya!..Elbet­
te ... (Bir an) Beni bekle. İçini rahat tut. Tamam 
mı? (Tüfeği yeniden verir onu) Al. (K.IZ'a) De­
dim ya, isteseniz de, istemeseniz de bizimle­
siniz artık. Ve bizim gibi harekei: etmek zo­
rundasınız. 
(Tepsideki sahanın kapağını kaldırmıştır.) Bakın 
yumurta kırmış anneniz. Soğuyor. Yemenizi 
istedi. Yemelisiniz. 
(Yutkunur. Sonra toparlanır.) . Vaktim yok. 
(EROL'a) Geç sen de. Otur. Karnını doyur. Ya­
rın ne olacağımız belli değil. (Kapıya yürür.) 
(Tepsiden bir parça ekmek ve peynir alırken) Dur ... 
(Peşinden gider.) Bunu yanına al hiç değil ... 
(Gülümser. Ekmeği alır. Cebine koyar. EROL'un 
omuzunu tutar, sevgiyle.) İyi misin? 
: Bu soruyu ben sormak isterdim sana.( Onu ku­
caklar.) 
: Yarın her şey iyi olacak, göreceksin. Bizim de 
sevinecek günlerimiz olacak. Başkaları sevi­
nince ... Bizim de ... 
(Hemen çıkar. EROL ardından kapıyı sürgüler. 
Sırtını kapıya dayar.) 
247