Orta Direk 161 
geri dönerken Ziyaret cevizinin dibinde Çukurdan alacagım kocaman, kırmızı 
bir horozu sana kurban keserim. Keserim de bir parçasını yemem. Yersem zehir 
zıkkım olsun, gökgözlü m. Alemleri gören sensin. Yedi kat yerin altındaki ağaç 
kökü de seni deyi çağırır. E mi güzelim?" 
Elleri yoruldu. Ellerini indirdi. Ama daha epeyce ınınitısı kesilmedi. Sonra 
sağ yanına yatıverdi. Uyudu. 
Ali uyandığında ikinciiyi geçiyordu. Her bir yeri de sızlıyordu. Elifi yanı 
başında, başını dizleri üstüne koymuş, uyuklar buldu. Her bir yanı havanda dö­
vülmüş gibi, tepeden tırnağa sızlıyordu . İler tutar yeri kalmamıştı. 
Şaşkınlığı geçtikten sonra: 
"Nereye gittiydin sen?" diye sordu. 
Ağzının içi zehir gibi yanıyordu. 
"Anamı buldum," dedi Elif. "Sırtıma aldım, suyun başına götürdüm. Şurada 
ilerde. Ekmek yedirdim. Sonra da senin yanına geldim." 
Ali önce sevindi, sonra birden yüzü gerildi. O koca, o ağır yükü gene mi sır­
tına alacaktı? Anası gözüne dağ gibi, kocaman, ağır bir dağ gibi geliyordu. Gözü 
korkmu ştu. Ürküyordu . İçine bir eziklik, bir çiğsime geldi. Eli ayağı, her bir ya­
m çözüldü , tutmaz oldu. Neredeyse korkusundan tir tir titreyecekti. 
"Buldun ha?" diye büyümüş gözlerle, korkuyla sordu. "Buldun ha?" 
Ayağa kalkar gibi ellerini toprağa dayadı. Yeniden: 
"Buldun ha?" diye inledi. "Kalkmalı. Durmak olmaz. Yetişmeli. Yetişmernek 
olmaz. Biri gitti, dört gün kaldı. Dört gün sonra pamuğa girecekler. Neredeyiz? 
Dağı aştık. Çukura bakan yüzündeyiz. Dört günde yetişiriz. Bir bakluk çıkmaz­
sa. Şu geberesi dönüp de gene köye kaçmazsa. Böyle sabaha kadar bizi aratmaz­
sa. Kalkmalı." 
Habire "kalkmalı, ulaşmalı," diyor, bir türlü de yerinden kıpırdamıyordu. 
Belki yüzüncü kere kalkmalı, ulaşınalıdan sonra, Elif dayanamadı, içindeki­
ni açığa döküverdi. Sabahtan beri kendini tutmuş, bu sözü açmamıştı. 
"Çocuklarım," dedi, "çocuklarım aç susuz dağ başında kaldılar. Açianndan 
da öldüler. Korkulanndan ödleri kopmadı mı, dersin? Çocuklanmız, Ali. Hasa­
mmla Ummahan ım ... " 
Ali birden ayağa fırladı. Gözleri dönmüş, çılgın gibiydi. 
Yumruklarını sıktı, ellerini var gücüyle silkeledi. 
"Çocuklarıma bir şey olduysa, ben de onun boğazını sıkar öldürürüm." 
Durdu. Çabuk çabuk soluk aldı. 
"Öldürürüm," dedi, hışımla. Yürüdü. 
Anasının yanına gelinceye kadar içi aldı aldı verdi. Anasına demediğini bı­
rakmıyordu. Sıkılmış boğazı, sapsan uzamış yüzü, yeşilsinekler girip çıkan ağ-