111. KADIN: Sessiz yaparız. 
1. KADIN : Olmaz canım. Torbada ölür kuşum, hem ... (Kanar­
ya çok bağırmaktadır.) Kafesi içeriki odaya alayım 
bari... Çocukların yanına ... 
II. KADIN : (Ağlar.) Gürültü olur ... 
1. KADIN : Ayaklarımın ucuna basa basa giderim. Hem ço­
cuklara da bir bakarım. 
(Kafesi yerinden alır. Ayaklarının ucuna basa basa sol­
dan çıkar, karanlıkta kaybolur.) 
111. KADIN : Nerdeyse boğuverecektim kanaryası nı!.. 
il. KADIN : Ne hakkı var ama bizi böyle kanaryasıyla ... 
(Sözünü bitiremez. I. KADIN koridorun alacakaranlı­
ğında çığlık çığlığa görünür.) 
1. KADIN : Çocuklar ım! (Girer) Çocuklarım! Saten örtülerim! 
Guguklu saatim!.. 
(Kapı zili uzun uzun çalınır.) 
il. KADIN : Duydular !.. 
HL KADIN : Ne yapacağız şimdi? (Ağlaşırlar.) 
il. KADIN : Dışarı çıksak olmaz ... 
111. KADIN: İçeri gitsek hiç olmaz ... 
1. KADIN : (Ötekileri çekiştirir.) Saten örtülerim, diyorum si­
ze!.. Guguklu saatim !.. Çocuklarım !.. (/Ik kez ağ­
lar.) 
111. KADIN: Susss. Sus. Duymuyor musun? Kapı ... 
1. KADIN : Çocuklarım ... guguklu saatim ... 
III. KADIN : Ne olmuş? Çalmışlar mı? 
iL KADIN : Gavur eşkıyalar mı? 
I. KADIN : (Hıçkırır.) Yok. .. Hiçbiri ... Yok. .. 
III. KADIN: Nasıl yok? 
II. KADIN : (inler.) Nereye gitmişler peki? 
I. KADIN : Bilir miyim? Kapılar, pencereler öyle sımsıkı ka­
palıyken ... 
57