ten dolayı öz bir Hürü Anasıyı m. Kurban olayım sana güzel 
gözlü, gül yüzlü Battal Ağam, bana İnce Memedirnden bir ha­
ber ver." 
"Ben ondan sana nasıl haber vereyim Hürü bacım, o dağda 
gezen bir eşkıya ." 
"Bak, beni kandırma Battal Ağam, ben onun izini süre süre 
aldım buraya kadar getirdim . Şu aşağıda atından inmiş. Söyle 
bana Battal Ağam, ben onun öz anasıyım, analık batsın yüre­
ğim yanıyor, sen ondan bana haber söyle, o ölü mü inmiş alın­
dan, diri mi?" 
Gözlerini Battal Ağanın gözlerinin içine dikmiş, alnında 
· domur domur olmuş terler, bekliyo rdu. 
"Ölü mü, diri mi?" 
Battal Ağanın yüzünden durmadan ikircik gölgeleri geçi­
yord u. 
"Söyle ala gözlü Battal Ağam, ben onun anasıyım, diri mi, 
ölü mü?" 
"Diri, " dedi Battal Ağa çok düşünceli, ikircikli bir yüzle. 
"İnce Memed diri Hürü Hatun." 
"Yaralı mı?" 
Battal Ağanın güzel gözleri hüzünlen di. Yüzündeki sevinç 
bir anda yitip gitti. 
"Yaralı," dedi, "hem de o ağır yaralı bacım." Sesi yumuşa­
cık, bir ağıt yakar gibi acımaklıydı. 
Hürü gene dikleşti: 
"Canını sıkma koca Battal," dedi, "analar daha nice İnce 
Memed doğurur, daha ... Hiç sen üzülme ona. İnce Memeddir 
bu, ölür ölür dirilir. Hazreti Ali gibidir. Mehdi örneğidir o. Hiç 
cerrah merralı getirdiniz mi?" 
"Getirdik," dedi Battal Ağa. 
"Onu görmeliyim . O beni, Hürü Anasını görünce düzelir ." 
"Onu bugün göremezsin. Bana bile söylemiyorlar yerini. 
Onun yerini bir tek kişi biliyor, o da bizim Temir ." 
"Eşkıya Temir mi?" 
"Eşkıya Temir," dedi Battal Ağa. 
"O beni tanır, onu hemen çağırt bana koca Battal." 
"Burada yok. Yarın sabaha kadar sabredeceksin ." 
267