220 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
Miratayın oğluna söyleyip şunları karakala çekmek. .. Köylü kısmı Allahtan 
korkar. Amma İsmetin adamları durmazlar ki, particilik kaygısıyla hemen arka 
çıkarlar köylüye Babalarının oğlu sanki bizim deyyusların. İşe siyaset karıştı 
mıydı iş yok onda. 
Gözü dönmeyegörsün bu köylü milletinin, hiçbir şeyle korkutamazsın. Ölümü­
ne ölümüne yürür böyle zamanda bunlar. 
Şunların yüzlerine bakın. Bakın Allahınızı severseniz. Konan sinek bin par­
ça olur. Aaaaah! Aaaaaah! Başka zamanda geçeydiniz elime. Aaaaaaaaah! Bu su­
ratı sorardım size it herifler. 
Eline bir tek çöpü alır da kırmayı denersen, kolayca kırarsın. Amma hepsini 
birden kıramazsın. İki yüz çöpü bir araya getirince hiç mi hiç kıramazsın. İşte 
bunlar şimdi, bir araya gelmişler, toplanmışlar. Mümkünü yok kıramazsın. 
Teker teker de alacaksın bunları. Yola getireceksin. Öyle değil mi? 
Tatlı dil yılanı deliğinden çıkarır. Bu da makbul bir sözdür. Yumuşacık, ipek 
gibi olmalı. Sertlik sonra. Onun da sırası gelir. Tüm bu günlerin öcünü fitil fitil 
burunlarından getirmek gerek. Şimdi candan olmalı. Öylesine candan ki, gö­
renlerin, konuşanların gözlerinden yaş gelmeli. 
Demirgırat Fahri Bey ne der? idarecilik demek, yerine göre hareket etmek 
demektir. Sırasında katil, eşkıya, canavar gibi. Sırasında melek, evliya, Karato­
paklı Hoca gibi. 
Bu bir sırdır ki, öyle olur olmaz adamın aklı ermez. 
"Avrat," diye seslendi küçük karısına. "Hızmandan pekmezi çıkar. Yağlı ek­
mek tatlısı yap. Kavurmayı da kızdır. Karnını bir mükemmel doyurmak iktiza 
eder. Ve Hazreti Alinin cenk donunu giyinmek gerekir. Ve de Hazreti Ali Efen­
dimiz gibi Düldül atma binip, yalın kılıcı ele almak gerektir. Düşmanlarımız 
dört bir yanımızı kuşatmıştır. Önüne geçmek gerektir. Zorlu savaş olacaktır. Bu 
savaşta altta kalanın vay haline. Vay haline güzelim." 
Kadın bir şaşırdı ki, bu eve geldi geleli kocasının sesini böyle tatlı, böyle 
candan, yumuşacık duymamışt ı. Olduğu yerde durakladı. Sonra da gözleri se­
vinçle parladı, gülümsedi. Yüzü gamzeliy di. Gamzeleri açıldı. 
"Azıcık elini çabuk tutsana Sultan. Çok çok iş var görülecek. Ekmeği de bir 
iyice kızartasın. Ve de kızarmış ekmek adama güç verir. Yanmış ekmek yemek 
de talih verir. Öyle mi güzelim? Ne durdun öyle?" 
Durmuş gülümsüyor, içinde ılık ılık bir sevgi yeşeriyor, bilmediği bir tatlı 
duyguya atıyordu onu. 
Sözleri eski sözleri aşağı yukarı. Hiçbir değişiklik yok ama ya bu tat ne? Bu 
ılık ılık içe akan, yeşeren, büyüyen, büyüleyen sihir ne? diye içinden geçi riyor­
du Sultan. Kocasının daha, daha çok konuşmasını istiyordu. 
Bu sesin tadı gitmesin, sihri bozulmasın diye kıpırdamı yordu bile. Olduğu 
yerden kımıldamadan ötedeki tavayı uzandı aldı. İçine hızınadan yağı boşalttı.