vehmederiz. Mesela bir ağacın çırpınarak rüzgarla müca­
delesi, gökte bir bulutun koşması bizi onlarda bir canlılık 
bulunduğu vehmine düşürür. Bizden taşan hayatla her şeyi 
canlı ve anlamlı görürüz. Şiiri canlandıran işte bunlardır . Ge­
cenin derin sessizliği ve hoşluğu içinde tepemizde pırıldayan 
yıldızların ince kalpler için ne tatlı bir söyleşmeleri ve şiir­
leşmeleri vardır. Sema kubbesinden şiirler serperek yürüyen 
ayı, bu en yakın uzay komşumuzu, uyuyan sulara akislerini 
düşürerek bize bakıyor sanırız. 
Allame'nin bu ağır telkinleriyle istemeden şair oluyor­
duk. Kocasının ilmi, karısının aşkıyla ruhum şiire açılıyor 
gibiydi. Bazı duygulanma anlarında ayın ışığından, yıldız pı­
rıltılarından, bülbül sesinden gönlüme incelik dağdurmaya 
uğraşıyordum. 
Halis'in yine salondan çıktığı kısa bir müddet esnasında 
sevgitime usulcacık sordum: 
-Şairlerin aşkı daha şiddetli, daha lezzetli mi olur 
acaba? 
-Ne şair sevdim, ne de şiiri tarif edilen inceliğiyle ru­
humda duydum. Kocam kadar estetik hakkında engin bilgi­
leriniz olmamasına rağmen sizi ondan daha çok seviyorum, 
dedi. Gülüştük. Halis içeri girdi. Yine sustuk. 
VI 
Misafirlerimiz kalktılar. Onları bahçenin sınırına kadar 
uğurladık. Allame hala konuşmayı kesmiyor, sokaklarda 
nutuk veren hatipler gibi iki adımda bir duruyor, biz de etra­
fında daire çevirerek dinliyorduk. 
Muhterem misafirlerimizi bahçelerine bırakıp da köşke 
döndüğümüz zaman kafam davul gibi şişmişti. Ben can ku­
lağıyla dinlemeyip tünel geçtiğim halde bu şişkinliğe uğra­
mıştım. Karım bütün ruhuyla dinlemişken hala yorgunluk, 
bıkkınlık eseri göstermiyordu. O bilakis Allame ile gittikçe 
artan dostluğundan, teklifsizliğinden memnundu. 
138