114
nun değerinin ya çok altında ya da çok üstünde satın alındı­
ğını tahm in etti Peri.
Peri eskiden, m uhafazakârlar ile içki içenlerin yan ya­
na oturduğu nice sofrada bulunm uştu. Böyle sayısız davet­
te yer alm ıştı. H atta bazen içki içmeyenlerin su bardaklarım  
kibarca kaldırarak jest yaptıklarına tanıklık etm işti. Din ve  
inanç, bir nevi kolaj olagelm işti bu m em lekette. Bütün sene  
içkisini içip, ramazanda oruç tutarken badeyi bırakan, böyle-  
ce hem dini vecibeleri yerine getirmek hem  “detoks yapmak”  
isteyen pek çok kişi tanıyordu. Bu m elezlikler kültüründe,  
en akılcı olanlar bile cinlere inanır, bir yerlerde nazar bon­
cuğu bulundururlardı. Bu arada en mütedeyyinler bile yeni  
yıla televizyon karşısında, dansöz seyrederek girerdi. Biraz  
ondan, biraz bundan . Muslimus modernus ... Şirin’in sözleri­
ni hatırladı.
Am a tüm  bunlar geçmişte kalm ıştı. Şimdilerde Türkiye’de  
durum farklıydı. Artık hatlar daha keskin, kamplar daha be­
lirgindi. Renkler siyahlara-beyazlara dönüşmüştü. N üanslar  
kaybolmuştu. Kankocadan birinin daha dindar, berikinin da­
ha laik olduğu evliliklere -k e n d i anne babası g ib i- giderek  
daha seyrek rastlanıyordu. Tbplum gözle görülmeyen camdan  
gettolara ayrılm ıştı. İstanbul bir metropolden ziyade, birbi­
rinden kopuk topluluklardan oluşan bir yam alı bohçayı andı­
rıyordu. İnsanlar ya aateşli m uhafazakâr” ya da “ateşli anti-  
m uhafazakâr”dılar. Oysa eskiden, hem gayet inançlı hem  la ­
iklik ta ra fta n , hem  geleneklerle uyum lu hem  Yaradan’la  
kendince pazarlık eden fertler vardı bu ülkede. D eğişik ke­
sim ler arasında köprüler kurm aya çalışanlar da vardı. A zal­
mışlardı giderek. Kalanlar da yılgın, bıkkındı.
Bu açıdan bakınca bu geceki davet bir hayli sıra dışıydı.  
M asada farklı görüşlerden konuklar oturuyordu. Saraylan  
aratm ayan ihtişam lı havasıyla ortam bir Rönesans tablosu­
na benziyordu. E n azından Peri böyle düşündü. D ayanam a­