Irkçılık, milliyetçilik kavramlarına yabancı olan, sınırsızlık, son­
suzluk, giderek belirsizliği amaçlayan barok, Ortaçağ'ın koyu karanlık 
gecesini tarihin sayfaları arasına gömüp, Rönesans'ın akılla, düzenle, 
cetvelle geniş geniş yollarını açtığı büyük keşifler zaferini karnavallar, 
taklar, atlar, arabalar, meşaleler, apoletler, arşidük bıyıkları, kadriller, 
polkalarla görkemli bir geçit töreni halinde kutlamaktır. 
Bütün tannan yankılanışlarına karşın bu, yarı at nah, yarı 
kazaska takırtılı uzun tümcede, haketmeyle hazıra konma arası 
gidip gelen, aranağmelerinde zeybekten valse, valsten zeybeğe 
geçen bir şeyler vardı; esrar, tütün ve gülsuyu kokuyordu. So­
kağın ucunda, köşebaşında da, baktım, Mustafa Kemal'in ken­
disi değil, yüzünde hiç bilmediğim bir anlamla yeni bir büstü, 
kırık bir kolon parçası üstünde duruyordu. 
Tutku ve boyuneğiş. Zafer ve yenilgi. Gül ve kan. Aşk ve 
cinayet. 
Ben, büstün yüzüne, duruşuna böyle anlamlar yakıştırır­
ken o da şekilden şekile girmiş, derken, beyazperdede yanıp 
eriyen pelikül parçası gibi akışkan, ağır ağır silinip gitmişti. 
Ancak pelikül eriyip bittikten sonra anlıyordum: Bu Mustafa 
Kemal değildi. Burada buluşmak üzere Londra' da sözleştiğim 
kimseydi. Yanılgım yüzünden, işte bir kere daha elimden kaçır­
dım! Kendisine orada olduğumu, kitaplığın duvarı dibinde ka­
pının açılmasını beklediğimi gösteremedim. Onu, eriyip git­
mekten, yine silinip yokolmaktan alakoyamadım. Üçüncü kez! 
-Hani Allah hakkı üçtü? Zaten ona hiç inanmadım. Bari dör­
düncü şansı aramalıyım.-
Ama, acaba, kruvaze ceketli, çekinik bir beyefendiye ben 
bu tarihte, burada randevu vermiş miydim? Vermiştim, vermiş­
tim de belki Ulusal Kitaphk'ta değil, belki... 
Viyana' da geçirdiğim o birkaç gün içinde, kentin yürüme­
diğim caddesi, sokağı, geçmediğim alanı, oturmadığım kahvesi 
kalmadı. Fakat, gözümü hangi anahtar deliğine dayasam, öte 
yakayı göremiyor, aradığımı bulamıyordum. Aslında alanları, 
sokakları, kahveleri, özellikle de Katedral'in çevresini dolduran 
herkes oydu ve heyhaaat, hiçbiri o değil! Bukadar çoklukta net­
leşmesi, görünür olması büsbütün güç. 
24