beklediği kitab ı değil, kendi keyfimizin istedi ği bir kitab ı, hatta Padi şah Hazretleri'yle alay eden, münkirlik ve 
zındıklık eden, gâvur ustalar ını taklit eden bir kitab ı haz ırlatt ığımız söyleniyormu ş. Kitab ımızın Şeytan' ı bile 
sevimli gösterdi ğini söyleyenler var. Âleme sokaktaki murdar köpe ğin gözünden perspektif ile bak ıp, bir at 
sineği ile bir camiyi -cami arkadad ır bahanesiyle- ayn ı büyüklükte resmederek dinimize küfretti ğimizi, camiye 
giden müminlerle alay etti ğimizi söylüyorlar. Geceleri bunlar ı düşünmekten uyuyam ıyorum." 
"Resimleri birlikte yapt ık," dedi Eni şte Efendi. "Böyle şeyleri değil yapmak, kalbimizden bir kere olsun 
geçirdik mi?" 
"Hâşa," dedim abart ılı bir şekilde. "Ama nereden duymu şlarsa duymu şlar, bir son resim var, diyorlarm ış, o 
resimde üstü kapal ı bir şekilde z ındıklık da değil, aç ık bir şekilde küfür oldu ğu söyleniyormu ş." 
"Son resmi sen gördün." 
"İki sayfal ık bir resim için bir büyük yapra ğın bana gösterdi ğiniz çeşitli köşelerine, istedi ğiniz resimleri 
istediğiniz gibi yapt ım," dedim Eni şte Efendi'nin takdir edece ğini umduğum bir dikkat: ve kesinlikle. "Ama 
resmin tamam ını görmedim. Resmin tamam ını görseydim, bütün bu i ğrenç iftiralar ı yalanlarken vicdan ım 
büsbütün temiz olurdu." 
"Ne için suçluluk duyuyorsun?" diye sordu. "Ruhunu kemiren şey ne? Kim seni kendinden ku şkuya 
düşürdü?"