yıksız. O bilir mi İbranice? Öteki, inadına sakallı ve bıyıklı.
Fakir, anadilinden başkasını bilmez. Berber yüzü de gör-memiş fakir. İkisinin bir ortak yanı yok mu? Var elbette.İkisi de babası için savaşıyor. Kim beni memnun ederse,yukarıdaki babamı da sevindirmiş olacaktır. Hamlet, benbabanın ruhuyum.. Ey zavallı ruh! İntikam alma mesele-sinde anlaşamıyorlar. Ben, herhalde Hamlet’e yakınım. Fa-kat Selim’in intikamını alacak yerde Ofelya Magdalena’nınbacakları arasında yatıyorum. Kapının yanındaki sandalye-nin üstünden fırladı:
“Geliyor!” diye bağırdı. Kumarcılar büyük bir paniğe ka-
pıldılar: Safter, aceleden, zarları ağzına attı. Kızlardan biriörtüyü telaşla çekti: oyuncular daha paralarını almaya fırsatbulamadıklarından, bir kısmı ortalığa saçıldı. Biri ışığı yak-tı. Safter heyecanla sordu: “Kim geliyor? Nereden?” Zarlarıağzından çıkardı, yanındaki büfenin çekmecesine soktu. “Ogeliyor, duymadınız mı? Sesleri, gürültüyü işitmediniz mi?Tozu dumana katmış geliyor. Uyuyor musunuz? Dışarıdakıyamet kopuyor.” Safter, rahat bir nefes aldı, cebinden pa-raları çıkardı, bir kısmını ayırıp T urgut’a uzattı: “Hay Allah,korkuttun, bey . Böyle şaka olur mu?” Kazancının bir kısmı-nı karanlıkta kızlara kaptıran kısa boylu:”Olur mu böyle iş?Aklımız başımızdan gitti,” diye homurdandı.
“İkinci gelişini size haber vereceğimi söylememiş miy-
dim? Ayrıca, artık ülkesinin sınırları içinde kumar oynan-masını istemiyor. Hiçbir şeyin talihe bırakılmasına razı de-ğil artık. Kaderin ağlarını parçalamaya geldi. Onu anlatabil-mem için bana içki verin. Boğazım kurudu.” Sehpanın üs-tünde duran konyak şişesini kaptı, son yudumuna kadar iç-ti. Gözleri bulanıyor, başı dönüyordu. Gürültüden uyananMetin, yanına geldi; uykulu ve yorgun bir sesle: “İçmektenharap oldun. İstersen gidelim,” diye mırıldandı. Turgut sal-landı, kolunu Metin’in omzuna dayayarak dengesini buldu,
286