364
Şirin içini çekti, “iy i geceler Farecik.”
Peri ağır adım larla yürüdü am a fazla uzaklaşm adı, gözle­
ri arkadaşm daydı.
Yalnız kaldığını zanneden Ş irin ’in dudakları sessizce k ı­
pırdadı. “K olay olm ayacak dem işti, uyarm ıştı beni” diye ho­
m urdandı kendi kendine.
“Kim  uyarmışta seni?” diye atıldı Peri hemen.
Şirin başım  kaldırdı, gözkapaklannı kırpıştırdı. “H iç” de­
di. Ses tonunda daha önce olm ayan b ir sivrilik  vardı. “Ya, 
sonra konuşalım , tam am  m ı? Şim di b ir banyoya ih tiyacım  
var. Çok uzun bir gün oldu.”
Odasına gitm ekten vazgeçen ve mutfakta yalnız kalan Peri 
bir kadeh daha şarap koydu kendisine. B ir sırra m ı denk gel­
m işti yoksa kazara? Şirin’in  ağzından kaçırdığı cüm le aklının 
kancalarına takılm ıştı. Şirin’in  beraber eve çıkm a hevesinin 
arkasında bir m anipülatör olduğundan şüpheleniyordu: Azur!
H atırladı. Profesörün eski kitaplarından birinde, araların­
da sert anlaşm azlıklar olan ve karşılıklı birbirlerini suçlayan 
insanların kapalı bir alanda baş başa bırakılm ası ve birbirle­
rinin gözünün içine bakm alarının sağlanm ası üzerine tu h a f 
bir fik re rastlam ıştı. M esela, ırk çı beyaz b ir mahkûm , diye­
lim  hırsızlıktan içeri giren, zor şartlarda büyümüş Siyahi bir 
mahkûmla aynı hücreye konm alıydı. Yeşim m adenleri patro­
nu, b ir çevreciyle aynı m ekânı paylaşm alıydı. Ya da şan o l­
sun diye hayvanlan avlayan b iri, soyu tükenm ekte olan hay­
van lan  korum aya kendini adam ış bir eylem ciyle aynı odada 
kalm alıydı. P eri düşündü k i b ir oyunun içindeydi; uzaktaki 
bir beynin kontrolü altında, farkında olm aksızın kendisine 
biçilen rolü oynuyordu.
Y ılgın lık  içinde yu k an ya çık tı usulca. M ona’nın odasının 
kapısı kapalıydı. Koridorun sonundaki banyodan akan suyun 
sesi geliyordu. Şirin tanıdık b ir ezgi m ırıldanıyordu küvette.
P eri parm aklarının ucuna basarak Şirin’in  odasına girdi.