KUYRUKLU YILDIZ ALTINDA BÎR EVLENME 135 
bir işaret eder. Güvey yürür. Sofayı geçip dar bir merdivenden 
etrafı minare şerefesi gibi fırdolayı balkonlu bir kuleye çıkar­
lar. Konuşmadan bu balkonda dolaşmaya başlarlar. 
.İrfan gene göğün doğu tarafını hafifçe sisü, atılnrş pamuk 
gibi ufak ufak bulutlarla kapalı gördü. Daha değirmiliği ta­
mamlanmamış ay, bu bulut parçaları arasında bata çıka sön­
meye uğraşıyordu. O sırada aşağı kattaki saatm ağrr, dolgun 
bir vuruşu işitildi. Vakit yedi buçuktu. Tehlike zamam gelmiş 
demekti. Hani ya ? Neye bir şey olmuyordu ? Belki bir çeyrek, 
belki on... İhtimal birkaç dakika sonra zehirlenme olayı baş­
layacak, bütün canlılar hep birden can çekişme haline girecekti. 
İki vücudu birbiriyle kucaklaşmaya çağıran dayanılmaz 
bir kuvvetle, müthiş tehlikenin yaklaşmasından doğma büyük 
bir korku çarpıntısı arasmda kalan gelinle güvey, sanki kıya­
met korkusuyla kavuşma zevkini karşılaştırıp ölçer gibi bir 
zaman öyle kaldılar. Gökte sis biraz daha arttı. Etraf bulandı. 
Sokaklarda görülen havagazı ışıkları yoğun birer çember için­
de yavaş yavaş donuklaşıyor, boğuluyordu. 
İrfan çarpıntısının şiddetinden nefes darlığına uğrar gibi 
oldu. Aynı hal yüz örtüsü altında bunalan geline de geldi. Gü­
vey hemen gelinin önünde yalvarırcasına diz çökerek: 
— Efendim, zehirlenme anı geldi. İşte nefes alma güç­
lüğü başladı. Ruhumun bütün damarlarından acı bir veda için­
de çekildiğini hisseder gibi oluyorum. Bu göklerin, bu yıldızla­
rın, bu dünyaların yaratıcısı Zülcelâl'i, sevginin tesirli yaratı­
cısı aşkma artık yüzünüzü açmız. Şüphesiz hep şehit oluyoruz. 
İlk huriyi cennete varmadan önce dünyada göreyim. Yüzünde­
ki güzellik nurunun ferahlğıyla ölüm acısı duymadan can ve­
reyim... 
Dedi; Bu sözleri öyle titrek ve -tesirli bir dille söyledi ki o korku 
anının tesiriyle gelin de ürperti içinde kaldı. O sırada ay bulut­
lardan tamamıyle kurtulmuştu. Feriha, ayın nurlarına döndü. 
Yüzünden duvağı kaldırıverdi. ilk bak'şta İrfan, delilik çığlığı 
denecek bir şaşkınlık ve şiddetle haykırarak bir iki adım ge­
riye aüldı. Karşısında, ayın aydınlattığı yüz, Beyoğlu nda, 153 
numaralı evin kapısı önünde gördüğü o genç, o güzel kadının 
yüzüydü. Evet, evet, tamamıyle işte o idi. Ta kendisi, Feriha* 
yi türlü rezillikle suçlayan o kadın nasıl olup da şimdi bu isini 
altında böyle gelinlik elbisesine girerek tcİiyJe, duvağıylt- bu