radan bir genç adam! Ben bunun neyini beğendim 
acaba, diyordum. Bu kadar büyük bir hassasiyetle, 
özel biri için sakladığım kalbimi, bu kişiye verecek 
değildim elbette. Akşam eve gidince, oturup Gök­
şin'e boşa umutlandığımı yazardım hep. Ama pes 
etmiyordum, aşk bir gün gelecek, bulacaktı beni. 
On beş yaşımın karşılıksız kalmış platonik sevda­
sıyla kapanma yacaktı bu defter. Kalbim bir kere 
daha çarpmalıydı, delice bir heyecanla. Zordu aşkı 
beklemek! 
"Ah Gökşin, kalbimiz boş, kafamız doluyken ira­
deye güvenmek kolay ve ben en kritik yaşları dikkat­
le atlattığımıza inanıyorum. Ama yine de belli ol­
maz, o sarma şey bizi kıskıvrak bağlayabilir. Ben is­
temediğimi sevmeyebilirim ama istediğimi sevmek 
hif kabil değil. 
Kimse kalıcı olmadı hayatımda, Ali'den gayrı. 
18 Mart'ta yazdığım mektup var şimdi elimde. 
« ... Ali'nin en yakın arkadaşı Cengizıden mek­
tup aldım. Ali'den de daha önce benim kendisinden 
ebediyen kurtulacağımı müjdeleyen bir mektup al­
mıştım. Bu sefer Cengiz, AWnin fOk ağır hasta ol­
duğunu, kendisini fağırdığını yazıyor ve beni onun 
aşkını anlamamı ş olmakla sufluyor. Tabii ki allak 
bulak oldum. ıı 
59