dık ... Sonra çok üşüyor gibi dudakları titredi titredi, yüzü 
balmumu gibi oldu. Gözleri aralık kaldı. Artık hiç kımıl­
damadı. Kadınlar annemin çenesine bir mendil bağladılar. 
Başucunda okudular. Sonra yorganı yüzüne kadar çektiler. 
Her tarafını örtüp gittiler. Mustafacık "Anneme ne oldu? 
Ben koynuna gireceğim" diye ağlıyordu. Başa çıkamadık . 
Yorganı kaldırdı, girdi. Annesini öptü öptü ... Biz de sarıldık 
öptük. Annemin yüzü buz gibiydi. Artık o bize sarılmıyor, 
öpmelerimize hiç cevap vermiyordu . Bize darıldı sandık. 
Ağlaşmaya başladık . Kadınlar gördüler. Koştular. Bizi ora­
dan çektiler. Annemizin yanına salıvermiyorla rdı. Meğerse 
annemiz ölmüş. Hiç görmedik, ölü nasıl olur bilmiyorduk 
efendim. Sonra babamı koymuş oldukları gibi bir sedye ge­
tirdiler. Annemizi içine yatırdılar. Götürdüler. Bir daha gör­
medik. O, ahirete gitmiş. Oraya gidenlerden ne haber ge­
lirmiş, ne mektup efendim ... Biz üç çocuk sokak ortasında 
kaldık. Komşularımızın her biri cami içlerine, medreselere, 
çadırlara, oraya buraya dağıldılar. Bize birkaç gece sırayla 
baktılar. Ellerimize yalnız kuru ekmek veriyorla rdı. Nihayet, 
"Bizim kendi çocuklarımıza bakmaya gücümüz yok. Bunla­
rı belediyeye teslim edelim" dediler. 
Belediye neresiydi? Orada bize ne yapacaklardı? Kork­
tuk. Bir sabah erkenden üçümüz Fatih Camii'ne doğru 
kaçtık. Orada burada gezindik . Birkaç saat sonra karnımız 
acıktı. On paramız yoktu. Cami meydanlığının bir köşesine 
çekildik . Ağlaşıyorduk . Yanımıza bir dilenci kızı geldi. Lime 
lime, üstü başı leş gibi kokuyordu. Bize, "Ne ağlıyorsunuz?" 
dedi. "Anamız, babamız öldü. Evimiz yandı. Sokakta kal­
dık, karnımız da aç ... Paramız yok" dedim. Güldü. "Üstü­
nüz başınız tertemiz, hem de yeni ... Onları satınız. Kaç gün 
sizin karnınızı doyurur" dedi. "Onları satalım da çıplak 
mı kalalım? " dedim. "Bunları satar eskisini alırsınız. Hem 
giyinirsiniz, hem de size çok para kalır. Kaç gün karnınız 
doyar ... " dedi. "Biz giysilerimizi satmayız" dedik. Kız gitti. 
Öğlen oldu. İkindi oldu. Açlıktan bayılıyord uk. Mustafacık 
çok ağlıyordu . O kız şeytan gibi yine önümüze çıktı. 
112