"Hamza Ağa, Hamza Ağa," diye bağırdı. Sesi duyan Ham- 
za dışarıya fırladı, Memedin yanına geldi, Memed tabancasını 
çekip yumuşak bir sesle ona:
"Düş önüme," dedi.
Hamza durdu, bir süre gözlerini kirpiştirerek atm üstünde­
ki adama baktı, onu tanıdı, sonra da köyün içine doğru, "Öldü­
rüyorlar, öldürüyorlar," diye bağırarak aldı yatırdı. Boğazlıyor- 
larmış gibi bir sesle durmadan, "İnce Memed beni öldürüyo- 
oor, öldürüyooor, öldürüyooor!" diyor, bağırarak oraya buraya 
koşuyor, başını kapıdan kapıya vuruyor, kapılar açılmıyordu. 
Memed de biraz uzağından atın üstünden onu izliyordu. Bir 
çığlık, bir umutsuzluk, bir ölüm kasırgası halinde Hamza bir 
süre var gücüyle koşarak düşe kalka köydeki her kapıya vardı:
"Öldürüyorlar, öldürüyorlar, kurbanınız olayım öldürü­
yorlar," diye yalvardı.
Kendi evinin kapısına bile vardı. Yalvardı. Kendi evi de yü­
züne kapanmıştı, açılmadı.
Saçlarma kadar terlemiş, gözleri görmez olmuş, başı kesil­
miş tavuk gibi yönsüz, oradan oraya koşuyor, çırpmıyor, bir 
vardığı kapıya bir daha bir daha gidiyor, çaresiz, bitkin köyün 
içinde dört dönüyordu. Bir an durdu, azıcık düşündü, sonra 
var gücünü toplayıp köyün dışına doğru koşmaya başladı. Kö­
yü dışarı çıkıncaya kadar belki on kez tepesi üstü yere kapak­
landı kalktı, kapaklandı kalktı.
Memed hiç soğukkanlılığını bozmadan, arayı açıp kapama­
dan, o hızlanırsa hızlanarak, yavaşlarsa yavaşlayarak ardınca at 
sürüyordu. İşte böylece Hamza önde Memed arkada köyün yö­
resini üç kez döndüler. Hamza bir ara durdu, döndü, boş gözler­
le Memede baktı. Sonra birden gene delicesine koşmaya başladı. 
Köyün içine saptı. Ayakta duracak hali kalmamış, her iki üç 
adımda bir kez yere düşüyor, toprağa boylu boyunca seriliyor, 
sonra büyük bir çabayla geri kalkıyor, kaçmaya uğraşıyordu. 
Memed onu böylece süre süre köyün alanına kadar getirdi:
"Dur burada," diye bağırdı.
Ortalıkta kimsecikler yoktu. Hiçbir canlı da gözükmüyor­
du. Ne kedi, ne köpek, hiçbir canlı... Ne de gökten bir kuş geçi­
yordu.
454