826 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
"Ben de ona derdini söyleteceğim. İstediği kadar onur etsin. Hem de derdine 
derman olacağım, isterse şu tatlıca canımı Ömerimin yoluna kurban edeceğim. 
Kurban kur ban, kurban edeceğim." 
Ömer ikincliye doğru elinde üç keklikle geldi. Bir elinde de bir sepet dolusu 
iri iri mantarlar vardı. Ağzı kulaklarında Ömer, hep gülüyordu. 
"Tuzak kurdum kekliklere, düşü düşüverdiler. Mantarlar da iri. O kayanın 
dibindeki mantarlar hep iri olurlar. Haydi ana, şunları yol, temizle. Bir de yala­
buk. .. Ateşi de yakmamışs ın ana, ben yakayım '' 
Meryemce dimdik dikildi, sert kaya gibi: 
"Şuradan şuraya bir adım atmam, derdini bana söylemezsen." 
İki adım attı, vardı Örnerin yakasına yapıştı: 
"Söyle bana derdini," dedi. "Derdine ben derman olurum, gerekirse yoluna 
da "ölürüm. Bu tatlıca canı da Örnerime kurban ederim. Sen de derdini söyle­
mezsen ben de senin aviadığın kekliklere elimi sürmem, acımdan ölürüm de bir 
lokmasını yemem. Akılsız başım, akılsız başım, aklıma gelmedi, aklıma ... Senin 
büyük bir derdin olacağı." 
Meryemce diretti, ilendi, konuştu , keklikler orada, yerde durup durdular. 
Mantarlar sepette. Yalabuklar kabukların içinde. 
Ömer Meryemcenin elinden kurtulmanın yolunu bir türlü bulamıyordu. 
Meryemce de azıttıkça azıtıyor, yakasım bir türlü bırakmıyordu. 
Gece basıncaya kadar bu cebelleşme böylece sürdü. Ömer baktı ki olmaya­
cak: 
"Dur ana, dur," dedi. "Sana büyük derdimi söyleyim ama, elinden bir şey 
gelmez." 
Meryemce: 
"Gelir!" diye kestirdi attı. 
"Ana," dedi, "sen Bedriyeyi bilirsin. Ben ona sevdalandım. Sevciadan aklımı 
oynattım. Anası babası verimkar olmadı bana. Ben de kendimi yitirdim. Dağ­
lara yollara düşm üşüm. Bir de baktım köye gelmişim . Bir de baktım sen köy­
desin. Aşağıda biz seni öldü biliyorduk. Sen de beni kurtardın. Derdim bu işte. 
Bu sabah Bedriye aklıma düştü de, ben onu hiçbir zaman alamayacağım diye 
düşündüm de, ağladım. Bir öksüze kim kız verir..." 
Meryemce kıvanç içinde ve çok sakin: 
"Bu Meryemce Anan sağken Bedriye de senin olacak. Mal isterse babası mal 
veririm, para isterse para. Hiçbiri olmazsa, zorlan alının kızı sana. Sen öksüz 
değilsin, sen Meryememin öz bir oğlusun. Haydi onu hiç düşünme. Köy döner 
dönmez, düğünü kuranm. Bedriye senin olur." 
Örnerin içi, sevinçten pır pır etti: