yıklanndan, gözlerinden, ellerinden, giyitlerinden, topal aya­
ğından sevinç fışkırıyo rdu. Onun bu sevinci Tazı Tahsine de 
geçmiş, delikanlı da duruyor duruyor, kahkahalarla gülüyordu. 
Topal Ali: 
"Bekle burada," diyordu Tazı Tahsine. "Bekle de muştulu­
ğunu al. Şimdi içerden Murtaza Ağa çıkacak, ben onu sana gös­
teririm, muştuyu ben getirdim, diye ona söyle ... Öteki Ağalara 
da söyle. Sana çok para verirler. Vermezlerse, buradan bir yere 
aynlma. Az daha ölüyordun ." 
"Ölüyordum değil emmi, ben öldüm, öldüm de öbür dün­
yaya gittim geldim." 
Kasabanın ileri gelenleri, birer ikişer, güzelce giyinmişler, 
şakalaşarak, kahkahalar atarak geliyorlar, Hükümet konağına 
çıkıyorlar, yukardan da ha bire sevinçli bağnşmalar, kahkaha­
lar geliyordu. Ali de onlar kadar sevinçliydi ya, içini bir ikircik 
kurdu kemiriyordu. Midesini şu kadınların yaktıklan ağıt bu­
landırıyo rdu. Bu ağıt işi de olmasa, şimdiye kadar çoktan se­
vincinden kanat takıp uçmuştu. 
Duruyor duruyor, düşünüyor, keskin gözlerini Tazı Tahsi­
ne dikiyor, ona bakıyor, inceliyor, ardından da soruyordu: 
"Sen İnce Memedi hiç görmüş müy dün?" diyor, ardından 
da bütün eşkıyalann eşkalini inceden ineeye ona anlattırıyo rdu. 
"Biz İnce Memedi hiç görmedik," diye başlıyordu Tazı 
Tahsin. "Görmedik ama biliriz onu biz. Onu bütün Toros dağ­
ları da bilir ... " 
Ondan sonra öldürülmüş öteki eşkıyalara geçiyordu. 
"Nasıl bir adamdı, bir daha söylesene İnce Memedi." 
"Ben onu iyice görmedim. Yüzbaşı pusulayı elime verince 
düştüm yola, üç günlük yolu bir gün, bir gecede geldim. Az 
daha ölüyordum. Öldüm de. Doktor diriltti. O da bir işe yara­
madı. Muştuluğumu verirler mi?" 
"Kim bilir, belki de verirler ." 
"İnce Memed var ya, dağ gibi, çangal bıyıklı bir adammış. 
Alnının ortasında bir ben varmış, Peygamber mührü. O sebep­
ten ona kurşun geçmez imiş." 
"Nasıl geçmiş öyleys e?" . 
"Onun orasını bilemem, onu ancak koca Allahımız bilir. 
132