"Senin paran değil mi, sen sakla ! Ama Kertiş Ali Onbaşı 
Paşayla, bir de Muhtar derini yüzerlerken, sen paramn yerini 
söylemez misin?" 
"Söyl erim ... " 
"Öyleyse sen bilirsin yavrum ." 
"Sen sakla ana," diye heyecanıandı Tazı Tahsin, "Beni dö­
ve döve öldürseler bile paranın yerini söyleme onlara . Beni kıy­
ma gibi etseler de ... Gözlerini, kulaklanın kapa, söyleme. Mah­
mut Ağa seni atma çiğnetse bile." 
"Söylemem ." 
"Yemin et!" 
"Neyi n üstüne?" 
"Benim üstüm e." 
"Ettim gitti." 
Eğer Tazı Tahsinin bağırmalanna dayanamayıp, ana para­
mn yerini söylerse onlara, Tazı Tahsin o anda hık deyip ölecek­
ti. Buna da, ölür de anası razı gelemezdi. Kertiş Ali onu döve 
döve öldürürdü, o başka . 
Tazı Tahsin paralan anasına teslim ettikten sonra: 
"Çorba koy ana, ölüyorum," dedi. 
Ana çorbayı koydu sofraya tencereyle. Tazı Tahsin büyük 
bir tahta kaşıkla çabuk çabuk içmeye başladı. Biraz sonra da ter 
içinde kaldı. 
"Oğlum ben gidiyoru m." 
"Git ana, git de ... Paralan da sıçan yemesi n." 
Ana çıkh gitti, döndüğünde Tazı Tahsini ocağın önünde 
kıvnlıp uyumuş buldu . 
Sabahleyin ana oğul sevinç içinde uyamp mor ineklerin, soy­
lu atlann, koyunlann, keçilerin, pulluklann, kaplan giremez ekin 
tarlalannın inamlmaz düşünün tadım çıkara çıkara öğleye kadar 
konuştular. Konuştukça da konuşuyorlardı. Tazı Tahsin köyün 
içine çıkmak için o kadar acele etmese ana oğul bu konuy u durup 
dinlenmeden üç gün üç gece konuşurlard ı. Tazı Tahsin hem ana­
sıyla birlikte ilerdeki zenginliğinin mutluluğunun düşlerini ilikle­
rine kadar tadım çıkararak kuruyor, bir yandan da köylünün 
kendisini görmesini istiyordu. Parasım sağlama almıştı. Dünya 
dünyaya girse, onu elinden alacak bir güç yoktu şu dünyad a. 
305