Yani: "Ey sevgili Potiş'im! Nereye kayboldun? Gel bizi 
bu dehşetli halden kurtar ... " 
Şöhret'in bu yalvaran sesi etraftan birkaç kahkahayı 
davet etmekten başka bir şeye yaramadı. 
Metresi tarafından bir cevap gelmediğini görünce Şık 
kendi durwnunun gittikçe kötüleşmekte olduğunu anladı. 
Belki işitememiştir hülyasıyla birkaç kere daha çağırdı. 
Lakin sevgili Potiş'inden bir eser yoktu vesselam! Bu kadar 
felakete sahne olan şu lokantada uzun uzadıya beklemesi­
nin kendini yeniden yeniye birtakım belalara daha sokacağı 
aşikardı. "Bari şu uğursuz yerden bir ayak evvel kendimi 
dışarıya atayım" dedi. Etrafındaki insandan oluşan halkayı 
yarıp kapıya doğru yürüdü. Sokağa çıkacağı esnada lokan­
ta sahibi Baba Perdriks yanında iki polisle Şık'ı kolundan 
çekti. Dışarı çıkmasına engel olarak dedi ki: 
-Beyefendi! Nereye gidiyorsunuz? Durun bakalım!
Asıl davanın büyüğü bundan sonra görülecek. Bu gece 
uğradığım büyük zararın tazminini ben kimden isteyece­
v. � gım. 
Baba Perdriks'in şu ihtarı üzerine Şık'ın çehresi haki­
katen acınacak bir hal almıştı. Şöhret gözlerini Perdriks'in 
gözlerinin içine dikmiş halde, yüzünde ağlamakla gülmek 
arasında garip bir ifade peyda oldu. Susuyordu. Fakat bu 
sessizliği, "Hain herif! Şu halime bir bak da ondan sonra 
benden zarar ve ziyan iste!" cümlesini pek açık bir şekilde 
anlatıyordu. 
Ya Baba Perdriks'in haline kim acısın? Canavar panrtısı­
nın meydana getirmiş olduğu ziyan, lokanta içerisine şöyle 
bir göz gezdirilmiş olsa on beş yirmi liradan aşağı tahmin 
edilmezdi. 
Perdriks ağlar gibi bir çehreyle polislere dedi ki: 
-Etrafınıza bir kere insafla bakınız da zararımı tahmin
ediniz. İşte görüyorsunuz ya! Koskoca beş liralık bir lamba 
hiç hayrı kalmayacak bir hale gelmiş. Bakınız karşıda bir 
de büyük ayna çatlamış. Ayaklarınızın alnnda çiğnemekte 
olduğunuz tabak, bardak kırıntıları da size caba! 
32