bir el saçlar ını okşayıp teskin edece kti onu.  Söyleyecek lerin i dinleyip derdini  anla yacakt ı. Bir 
sineği bile incitmek  istemezken bu kadar  ziyanı  nasıl vermişti etrafına?  Hepsi onun  suçu 
muydu?  Sırf sevd iği ile yaşamak  istediğ i için,  öden ir miydi  bunca kefaret,  soracak tı. Gözya şl­
arıyla yıkayacakt ı Sultan 'ı. “Beni  bağı şla,”  diyecekt i, “madem  bizler in dergâh ında  sevgidir  her 
işin başı,  ben de sevgi uğruna  yaptım bu işi. Her şeyimi kaybett im, Hıdır Sultan,  ne anam  ne 
48