Otelin önünde duran taksiden indikten sonra da aynı şeyleri 
mırıldandı. Yüzüne alaycı bir anlatım vererek çevresine baktı. 
Etrafta uşaklardan, görevlilerden başka kimse yoktu. Tam vaktinde 
geldiğinden hiç şüphesi olmadığı için kendinden emin hareketlerle 
daha önce de birkaç kere geçtiği koridorlardan, merdivenlerden 
geçerek uğuldayan salona girdi. Bir anda gözünü alan parlak 
ışıklardan, gürültüden sakınmak istiyormuş gibi biraz köşede 
durdu. Sonra bir kenarda, ayakta sohbet eden iki milletvekiline 
gülümseyerek yaklaştı. Salona girmeden çok önce takındığı alaycı 
gülümseyişin iyice yerine oturduğunu hissedince keyiflendi: 
"Beyler sohbetinize katılabilir miyim?" 
"Vay, Muhtar Bey! Buyurun, rica ederim!" 
İki milletvekili aralarında Balkan Antantindan sözediyorlardı. 
Muhtar Bey'in onlara katılmasından sonra konu nasıl olduysa 
bir anda gazetelere, derken milletvekillerinin birinin gazetede 
okuduğu habere geldi. Bu habere göre çiğ et, pişmiş ete göre insan 
sağlığı için çok daha yararlıydı. Muhtar Bey yüzünde aynı alaycı 
gülümseyişle iki milletvekilini dinliyor, arada bir gözünün ucuyla 
salonu seyrediyor, çevresine fazla bakmamaya dikkat ediyordu. 
Çevresine çok az bakmasına rağmen, birkaç dakika içinde, kimin 
nerede oturduğunu, kimin kiminle birlikte olduğunu görmüştü. 
Çağrılıların fazla olmadığını, şuradaki sekseni aşkın kişinin her 
birinin bir görevi olduğunu görünce buraya avutulmak için 
çağrıldığına bir daha inandı. Çiğ ve pişmiş et konusundaki sohbet 
uzayınca Köse İvanof'un karısını ve Bulgar Başbakanı'nın üvey 
kızı, ya da başka bir şeyi olduğu şakayla söylenen öteki kadını 
ve onlarla birlikte oturan Başbakan Refik Saydam'ın kabak 
kafasını gördü ve birden, "Refik Saydam'ın Allah için, benden 
üstün neyi var?" diye düşündü ve yüzündeki alaycı gülümseyişin 
kaybolduğunu anladı. "Refik Saydam başbakan oldu. Ben hiçbir 
şey! Refik Saydam! Askeri Tıbbiye mezunu! Harpte Ordu Sağlık 
Başkanı Süleyman Numan Paşa'nın sağ kolu. Bir de Bandırma 
gemisine Atatürk'le binme talihi var! Başka da bir meziyeti 
yoktur! İsmet Paşa'nın kölesi olmaktan başka hiçbir meziyeti 
yoktur... Ö başbakanlıktan çekilince, bu da bakanlıktan çekil-
diydi. işte şimdi o başbakan... Ben ise bir hiç! Ah, niye geldim 
sanki? Eve döneyim! Nazlı ne yapıyordur?" 
429