Hayat ve Acı lar Hakkı nda Bir Film Samimi Olmal ı 
mız gene birbirine böyle de ğip yap ıştı ve teninin alevi benim tenimi  
alevlendirince, gövdem hiç beklenmedik bir tepki verdi. Bu sure vuc  
udumun edepsizli ğine hiç ald ırmadan onun tenine de ğmeni n
başdöndürücü lallar ına kendimi b ırakmış tım ki, birden ışıklar \  and ı ve 
beş dakikal ık ara baş lad ı. Utanç verici he yecan ımı gizlemek için,  
lacivert kaza ğım ı kucağıma koydum. 
"Gazoz alal ım mı?" dedi Füsun. Film aralar ında gazoz, çekirdek  
almaya çoğ u zaman kocas ıyla giderdi. 
"Olur ama bir dakikac ık bekle," dedim. "Bir şey düşünüyorum." 
vucudumun bu edepsizli ğini lise y ıllar ında s ınıf arkada şlar ımdan  
gizlemek için yapt ığım gibi, anneannemin ölümünü dü şündüm,  
çocukluğumun gerçek ve ha yali cenaze törenlerini, babam ın beni  
azarlamas ını, kendi cenazemi, mezarım ın karanl ık olaca ğını ve  
gözümün toprakla dolaca ğını h ızla gözlerimin önünden geçirdim. 
Yar ım dakika sonra, aya ğa kalkabilecek gibi olunca "Tamam," dedim,  
"gidelim." 
Birlikte yürürken boyunun uzunluğ unu, gövdesinin dikli ğini sanki  
ilk defa fark ettim. Aileler, sandalyeler, ko şuşturan çocuklar aras ında  
başkaların ın bakış lar ından utanmadan onunla yürümek ne güzeldi...
Sinemadaki kalabal ığın ona bakmas ı hoşuma gidiyor, bizi bir çift, bir  
karı-koca sand ıkların ı hayal etmekten mutluluk du yuyordum. Onun
için çekti ğim bütün ac ılar ın o k ısac ık yürüyüşe değdiğine, o yürüyüşün
hayat ım ın olağanüstü mutlu, özel anlar ından biri oldu ğuna, o s ırada, o
mutlu anı ya şarken hemen karar vermi ştim. 
Gazoz satıc ısının önünde her zamanki gibi bir ku yruk değil, hepsi
ayn ı anda bağ ırarak gazoz isteyen yeti şkinlerden ve çocuklardan bir  
kalabal ık birikmi şti. Biz de arkalar ında beklemeye ba şlad ık. 
"Neydi demin o çok ciddi dü şündüğün?" diye sonra sordu Füsun. 
 
292