sandığın üstüne oturttu. "Ben değirmeni durdurayım da öyle 
konuşalım ." 
Gitti değirmeni durdurup geldi. Ortalıkta pervanelere çar­
pan suyun sesinden başka ses kalmadı. 
"Bre Ali Ağa, sen de ne saf adamsın, adam bu alçaklara 
inanır güvenir mi? Adamı böyle rezil ederler işte. Bütün kasaba 
onun sana bu yaphklarıyla çalkalamyor. O da önüne gelene, iz­
ci Topal Aliye şöyle yaptım da, böyle yaptım, diye övünüyor­
muş ." 
"Övünsün," dedi Ali içini çekerek. "ÖVünsün bakalım, da­
ha ne kadar övünecek. .. " 
Gelip onun yaruna oturan değirmenci Kara Hasan Ağa: 
"Bak Ali Ağa, sana yarın sabah bir ceket, bir şalvar, min­
tan, bir de postal alır getiriri m. Köşker senin şu öteki ayağının 
ölçüsünü biliyor herhalde. Murtaza deyyusu sana postalı orada 
yaphrmış . Ben bu akşam haber salarım, yarın öğleye kadar o, 
sana postalım hazır eder. Dört oğluyla birlikte çalışıy orlar. Ölse 
de benim hatırıını kırm az." 
"Sağ ol, var ol," diye onun ellerine yapıştı Topal Ali. "Ben 
senin bu iyiliğinin allından nasıl kalkacağım, nasıl ödeyeceğim 
bütün bunları?" 
"Sen Topal Alisin," dedi Hasan Ağa. "Sen ödersin. Ne za­
man ödeyebilirsen o zaman öde. İstersen hiç ödeme. Sen izci 
Topal Alisin ." 
Alinin boğazına bir yumruk gelmiş tıkanmış, çabalıyor ça­
balıyor konuşamıyordu. 
Kara Hasan Ağa sonunda akıl etti: 
"Vay benim ocağım batma ya!" diye bağırdı. "Yemeği 
unuttum. Sen şimdi acından ölüyorsund ur." 
Hemen koştu, ocağın üstündeki isli bakır tencereyi aldı ge­
tirdi, yana, uzun sandığın üstüne koydu. İki tane de taze körn­
be getirdi, kaşığın birisini Alinin eline tutuşturdu, tencerenin 
kapağım açtı. Kapak açılınca ortalığı mis gibi bir türlü, av eti, 
tereyağı kokusu aldı. 
Yemeği yiyip bitirdikten sonradır ki Alinin dili açıldı: 
"Hasan Ağam, söyle bana," dedi, "sen İnce Memedin ölü­
sünü gördün mü?" 
153