İkinci Bölüm  
NOHUT  
S 
üpermarketler asab ı bozuk ye kafa-
sı kar ışık kad ınlar için tuzaklarla dolu tehlikeli yerlerdir. En az ın-
dan Rose gibi kad ınlar için. 
Ne zaman süpermarkete girse ihtiyac ı -olmayan bir sürü ıvır 
zıvın sepetine dolduruyor Rose. Ama bu sefer âyn ıhatay ı tekrar-
lamamaya kararl ı. Bu kez hakikaten ihtiyac ı olan şeylerden ba ş-
kas ını almayacak. Söz verdi kendine. Bu kararl ılıkla bebek bez-
lerinin bulundu ğu koridora yolland ı. Hem oyalanman ın zaman ı 
değildi. Küçük k ızını park yerinde araban ın içinde b ırakt ığı için 
huzursuz olmu ştu. Ne demeye b ırakm ıştı ki bebeğini arabada bir 
başına? İşte bu da yapar yapmaz pi şman oldu ğu ama geri döne-
mediği, düzeltemedi ği hatalar ından biri olarak kalacakt ı. Doğru-
sunu söylemek gerekirse, bu tür hadiseler son aylarda ürkütücü 
ölçüde ço ğalm ıştı... kesin konu şmak gerekirse, tam tam ına üç bu-
çuk ayd ır. Günbegün, haftabehafta cehennem azab ı yaşadığı, ger-
çeği kabullenmemekte direndi ği, kadere kar şı çırpına ç ırpına mü-
cadele etti ği, durmadan a ğlayarak geçirdi ği ve nihayet evlili ğinin 
sona erdi ğini idrak etti ği şu son üç buçuk ay... Evlilik denilen ku-
rum, insan ı sonsuza kadar sürece ğine inand ırıp ard ından pat diye 
ortada b ırak ıveren bir yan ılsamadan ba şka neydi ki sonuçta? Ba-
yat bir şaka gibi. Ama şakay ı yapan de ğil de şakaya maruz kalan 
kişi olmak en beteriydi. Evlili ğin bitmesi her iki taraf için de a ğır olsa da, bitiren sen de ğilsen daha da zordu bu tats ız şakaya güle-
bilmek. Madem bitecek, bari süründürmeden sona erebilseydi. 
Sürüncemede kalmas ı, yalpalamas ı, noktalanmadan evvel uzun 
uzun can çeki şmesi belki de en beteriydi. Bu sürünceme insana 
hâlâ bir şeylerin düzelebilece ği ümidini veriyordu. Kof bir ümit. 
Umutsuz bir durum kar şısında umuda sar ılmaktan daha vahim, 
daha aptalca ne olabilirdi ki? Üç buçuk ay süren bu yalpalamadan 
sonra şimdi art ık Rose'un tek istedi ği kendi yoluna gitmekti. Ay-
nen böyle, kendi yoluna, hiç mi hiç arkas ına .bakmadan hem de. 
Kararl ıydı Rose. Eğer tüm bunlar Tann'n ın onu içinden geçmeye 
zorlad ığı bir nevi ıstırap tüneliyse, bu karanl ık dehlizden aln ının 
akıyla ç ıkacak ve ç ıktığında bamba şka bir kad ın olacakt ı. 
Azmini d ışa vurmak jstercesine gütmeye çal ıştı ama nafile. 
Tuhaf, bo ğuk bir ses ç ıkard ığıyla kald ı^sadece. İçini çekti Rose; 
iki kat s ıkıntılı bir iç çeki ş, ne de olsa hiç u ğramasa daha iyi ede-
ceği bir koridordan geçiyordu şu anda: Şekerlemeler ve Çikolata-
lar Reyonu. 
Karbonhidrat Rejimi Yapanlar İçin Şekersiz Vanilya Aromal ı 
Bitter Çikolata raf ının önünden geçerken z ınk diye durdu. Bir, 
iki... tam be ş adet ald ı. Karbonhidrat rejimi filan yapt ığı yoktu. 
Ama ürünün ismi kula ğına hoş geliyordu; daha do ğrusu bir şey-
leri, herhangi bir şeyi denetliyor olma hali ho şuna gidiyordu. Ha-
yat ın üzerinde söz sahibi olmasan bile vücudun üzerinde söz sa-
hibi olabilirsin, etraf ındakileri cezaland ıramasan da vücudunu ce-
zaland ırabilirsin hiç olmazsa. Da ğınık bir ev kad ını, savruk bir e ş 
ve berbat bir anne olmakla itham edilmekten öylesine b ıkıp usan-
mışti ki Rose, art ık can at ıyordu bunun aksini kan ıtlamaya, irade-
sini ortaya koymaya. 
Supermarket arabas ını bir başka reyona çevirmesiyle kendini 
yeni bir aburcubur koridorunda bulmas ı bir oldu. Çocuk bezleri 
hangi cehennemdeydi? Gözleri hindistan cevizli şekerleme pa-
ketlerine tak ıldı; ard ından arabada bir, iki... alt ı paket birden biti-
verdi. Yapma Rose yapma... Daha bu ikindi koca bir kutu vi şneli 
dondurma yedin... Daha şimdiden bir sürü kilo ald ın... Benliğin-