Hayır hayır, seni istiyorum,
seni istiyorum!
Fakat bana dokunma,
şimdi dokunma!
Beni bu gece gebe bırakma.
Kalkıp şiltenin kıyısına oturmuş: Nerede yaşıyoruz, biliyor musun?
Erkek de onu ensesinden gıdıklamış: Bilmez olur muyum, köye benzemez bir köyün,  
kahveye benzemez bir kahvesinin, üst kata benzemez bir üst katındaki odaya benzemez  
odasının yatağa benzemez yatağında...
Gülüşüyorlardı, işitmediniz mi? Kahvedekiler bile işitti. Hattâ evlilik cüzdanları yoksa,  
ertesi gece üstlerine bir baskın yapmayı önerenler de oldu. Bilmiyor musunuz sahi?
öteki, yaşı geçkince olan köylü, sen çakmağı aldın, ben de yeni damadın aletini istiyorum  
bakın haa, diye tutturmuş.
Kocam, işin şakaya gelir yanı olmadığını anlayıp, buradan çabuk gidelim, diyordu.
MAVİ ÇUVALDIZ Kadın Hareketi Derneği üyeleri, en çok bu son noktayı alkışladılar.  
Genç kadınsa, o kadar çok sevişmeden söz açtıktan sonra erkeğini istiyor hale geldiğini  
gizlemek durumunda.
Nasıl mı? Hemen bir sigara yakmış, dili, hiç istemediği halde, sigaranın kaygan filtre  
ucunda ıslak ıslak dönmeye başlamış; utanıp hemen önündeki tablaya bastırmış  
sigarasını.
Sakin ol, sakin ol. Bir şey yok. Geçti. Geçti...
Kadın, adamın martini zeytinini dudağında dolaştınşına bakmaktadır. Kürdanın  
ucundaki zeytin tanesini ağzına atsa mı, atmasa mı, karar veremiyormuş gibi duruşuna...
Bana kalırsa adam böyle bir şey yaptığının ayrımında değil. Zeytini dudaklarında belli bir  
devinimle gezdirmesi daha çok, dilini kadının çene çukurunda dolaştırma isteğini  
önlemeye çalışmaktan, diye düşünmekteyim hâlâ. Kadının ise, böyle av ve avcı, avcı ve av  
konumlarında dakikaların akıp gidişinden tedirgin olduğunu sanıyorum. Kalan  
martinisini bir yudumda içip bitiriyor. Görünüşe göre, başka bir yemek de  
ısmarlamayacak. Kalkmaya hazır, hem de karşısındakiyle birlikte, öyle bir kararlılıkta  
görünüyor.
Ama ya bu sahici karşılaşmalardan biri değilse? Ya dışarda çırılçıplak kalır da fazlasıyla  
üşürse?
Bundan ürkmediği söylenemez. Bununla birlikte, onun ilkağızdaki kararlı, açığa fazla  
vurulmamış kararlılıktaki küçük hareketiyle birlikte karşısındaki de birden kendini de-
netleyememiş; unuttuğu bir şeyi anımsamış, uçağı, treni, bir şeyi kaçacakmış gibi zeytin  
tanesini evecenlikle tablaya bırakmak istemiş, bırakırken de önündeki martini kadehini  
de-virivermiştir. tşte şimdi de onu doğrultmaya çalışmakta, ama kadın elini onun eli  
üstüne koyveriyor:
"Bırakın..."
"Üzgünüm," diyor adam, acemi bir yeniyetmenin utangaçlığı ile, "üzgünüm, masayı  
kirlettim..."
Elinin üstünde kumral kıllarını ayaklandıran kadifeden dokunuşlar, sonra aynı kadifeden  
bir ses:
"Bırakın, garson temizler."
Çellolar başlıyor; kulaklarda uğultular.