Ölmez Otu 585 
ne sığındım. Gene de kurtulamadım. Tatlı canımı Yalaklılann elinden kurtarama­
dım gitti. Hakkınızı helal edin, beni bugün değilse yarın öldürecekler," diyordu. 
"Siz hiç bilmiyorsunuz o zalımları, hiç! Ben onları pamuğa geç koydum. On­
lar da bana at vermedi. Ben bu kocamış hal ilen Çukura kadar nasıl yürürüm, 
öyle değil mi? Ben de onlan geç götürdüm Çukurovaya. Vardılar ki Çukurovaya, 
iyi pamuklu tarlaları öteki köylüler paylaşmışlar. Onlar avuçlarını yaladı. Bir kilo 
bile pamuk toplayamadılar. Öldürmek, parça parça etmek için beni aradılar. Ben 
kaçtım, geldim köye. Saklandım arnbarın içine. Arnbarın içinde sümüklü Hacı, 
sözümona benim oğlum, beni bulmasın mı? Buldu. Bulur bulmaz da tekmil kö­
ye, babam gelmiş ambarda saklanıyor, diye ilanar verdi. Köylüler bir başıma bi­
riktiler, bir biriktileri Çoluk çocuk, avrat uşak. .. El değer etek değmez beni so­
yuverdiler. Çınlçıplak kaldım. Bir de baktım, köyün orta yerine büyük, bir har­
man yeri kadar büyük bir ateş yakmışlar. Beni çınlçıplak ateşin içine atacaklar. 
Ya Allah, dedim, ateşi görünce, ellerinden kurtuldum, kaçtım. Bütün Yalak köyü, 
başta yedi düvel araspusu Meryemce arkama düştü. Yetişemediler. Gittim, doğru 
mağarama saklandım. Sonra da buraya geldim. Saklayın beni, saklayın ... " 
Kış böyle geçti. Koca Halilin korkusunu İncecikliler de yaşadılar. Onlar da 
her gece binlerce adamın gelip köyü basacağını, önce Koca Halili, sonra da ken­
dilerini keseceğini hayal eder oldular. Yaz geldi geçti, herkeste bir korku. Korku­
lar büyüdü. Çokları Koca Halilin korkusuyla, kendi korkularıyla alay ediyorlardı 
ya, gene de korkuyu içlerinden söküp atamıyordular. 
Pamuk açmazdan bir hafta önce Çukura indiler. Çukurovaya indiklerinde 
bütün ova dümdüz, eksiksiz kesiksiz bir aklıktı. Çukurun üstünde bir ak, düz 
duman sallanıyordu. 
Çukura indikleri gece, Koca Halil belki bir yıldır ilk olaraktır ki deliksiz bir 
uyku çekti. Uyandığında tanyerleri ışıyordu. Gün doğdu doğacak. 
Köylüler bir uçtan pamuğa girmişler, elleri makina gibi işliyor. Koca Halil 
uyanır uyanmaz, daha yüzünü bile yumadan, aptesini bile yapmadan, halbuki 
canı öylesine bir çatlama k istiyordu ki ... Şu suyun kıyısına varmak, şu derenin 
içinde, ılgınları koklaya koklaya, şöyle bir keyfince çatlamak. .. Bir saat, iki saat 
oturarak, kokulu, bayıltıcı ılgın yapraklarını çiğneyerek çatlamak. .. Her Çukura 
indiği gün böyle yapardı. İlk olaraktır ki töresini bozdu. Çatlayamadan vardı pa­
muk toplayanlara katıldı. Elleri en sıkı bağlanmış atları çözmekte, en açılmaz bu­
kağıları açmakta ne kadar hünerliy se, pamuk toplamakta da öylesine hünerliy di. 
Öğleye kadarki pamuk yığınları içinde en büyük pamuk yığını Koca Halilindi. 
Herkes bakıp bakıp Koca Halilin el çabukluğuna hayran kalıyordu . 
"Bu yaşta, bu hız!" 
"Bu yaşta, bu güç." 
"Eski toprak. .. "