198
oyuk oyuk olmuş avuçlarını gördü. Bu berbat gecede tanık ol­
duğu hiçbir şey onu bu ayrıntı kadar etkilemeyecekti. Genç 
bir kadının bekâret muayenesi sırasında tırnaklarını avuçla­
rına gömerek açtığı izler...
"Feride... bekle ne olur* dedi Peri aniden, ilk  kez adıyla 
hitap ediyordu kıza. O güne dek hep ya "o", ya "gelin" ya da 
"sen" olmuştu Peri için.
Feride  biraz yavaşlaşa da ne durdu, ne arkasına baktı. Dos­
doğru yürüdü; peşinde anne babasıyla otomatik kapılardan çı­
kıp, gözden kayboldu.
Peri içinin öfkeyle dolup taştığım hissetti -  bencilliği ve 
kendine güvensizliği yüzünden bu felakete neden olan abisi­
ne; gidişatı durdurmak için yeterince gayret etmeyen ana ba­
basına; bir insanın değerini bacak arasında arayan yüzlerce 
yıllık bu k of ve karanlık geleneğe; ama en çok da kendisiney- 
di öfkesi. Feride’ye yardım etmek için bir şeyler yapabilirdi 
ama yapmamıştı. Hep böyle oluyordu. A şın gerilim anların­
da, tam da harekete geçip çaba göstermesi gerekirken, adeta 
donuyor, uyuşuyordu. Hisleri, birer birer söndürülen ampul­
ler gün küretiyordu.
Düğün için kiralanan minibüsle eve dönerken yalnız kal­
mıştı Nalhantoğullan. Hakan arabayı kullanıyordu; Mensur 
arkaya geçmiş, Peri ise annesinin yanına oturmuştu.
"Şimdi ne olacak?" diye sordu Peri endişeyle.
"Hiçbir şey olmayacak inşallah" dedi Selma. "Çikolatamı­
zı, çiçeğimizi, takılarımızı alıp, özür dilemeye gideceğiz. Ger­
çi hastaneye gitme fikri bizden çıkmadı ama neyse. Artık eli­
mizden geleni yapacağız gelinimizi geri almak için."
Peri bir an düşündü. "Bu kadar korkunç bir başlangıçtan 
sonra yürür mü ki o evlilik?"
Sehna’nın çehresinde çarpık bir tebessüm belirdi; yüzünün 
yansı bir sokak lambasının ışığıyla alev alevdi, yansıysa göl­
gede. "Ah Pericim, çoğu evlilikler bundan daha çatlak temel­