Yer Demir Gök Bakır 433 
alıp sızlayan yerlerine sürsünler, sulanma girip çıktıktan sonra." Taşbaş Lokman 
bunu da yazıyor defterine. İşte şimdiki Torosun kayalığındaki "Kanal Çimek" de­
dikleri yele, sızıya deva sulan Taşbaş Lokman bulmuştur. 
Tekmil ilaçlan bulan, yeryüzündeki hastalıkların topunu silip süpüren Taşbaş 
Lokman ölüme de çare aramaya kalkmış, bulmuş da. Yoksulluğa da çare aramaya 
kalkmış, bulmuş da ... 
Taşbaş Lokman Sultan, önce Erciyese gitmiş. 
Erciyeste bir çiçek var. Ereiyesin doruğunun ucunda açar. Bu koskocaman bir 
çiçektir. Bu çiçeğin saattan saata, andan ana, günden geceye rengi değişir. Ço­
ğunlukla aka çalan bir bal rengi. Arkasından ışıklandırılmış. 
Bu çiçeğe yaklaşıp, uzaktan olsun kokusunu alan her insan, her yaratık, hiç­
bir zaman hastalanmaz. Ölürse de hastalıksız, çok yaşlanınca, küt diye ölür gi­
der. Bu çiçeğe yaklaşabilen her kişi ömrü boyunca büyük mutluluklar dünya­
sında yaşar. Bir ömür, dünyası cennet olur. Yok, yoksulluk yanına uğrayamaz. 
Hiçbir insan da bu insana kötülük edemez. 
Bu çiçeğin bir hüneri daha vardır. Bu dünyada bu çiçek ölüme bir çaredir. İş­
te bunu da bilen, bulan Taşbaş Lokmandır. Bu çiçeğin yapraklarından birine do­
kunan, onun gölgesinde bir an durup ölmezliğe kavuşur. Öyleyse, bütün insan­
lar neden varıp da yaprakianna dokunmazlar, bir an gölgesinde durmazlar? Bu 
çiçeği, ulu yapraklannın uzunluğu bir kavak boyunda olan çiçeği bir evren bek­
ler. Bu evren çiçeğin dört bir yanını, dağın doruğunu fırdolayı sarmıştır. Yirmi 
dört saatınancak bir anında uyur. Ama bu an ne zamandır, gece midir, gündüz 
müdür, belli değil. Bu anı bulup da çiçeğe ulaşmak. .. Şimdiye kadar hiç kimse 
çiçeğe ulaşamamıştır. Bu enen öldürülemez mi? Hiçbir zaman, hiçbir türlü bu 
evrene ölüm yoktur. Bir yolunu bulup, parça parça edip, etini değirmende öğüt­
sen, yellere sanırsan ununu, yakıp kül etsen, küllerini yele versen, geri gelsen ki 
Erciyes e, evren doruğa dalanmış yatar. Dünya kurulduğundan bu yana çiçeğin 
gölgesinde yatan e\Ten öldürülür mü? 
İşte Taşbaş Lokman yıllar yılı bekleyip bu evrenin uyuduğu zamanı bulmuş, 
çiçeğe dokunm uş. Fakat dokunmuş oradan ayrılacakken, evren onu görmüş. Öl­
dürecekken kıyamamış ama ölüm büyüsünü bozmuş. Evren gözünü biraz daha 
açmamış olsaymış, Taşbaş Lokman ölümden kunulacakmış. Şimdi de bizim ara­
mızda olurdu . 
Bu Taşbaşoğlunun dedesi, o Taşbaş Lokmanın başka bir işi daha var. Bütün 
dünyayı gezmiş. Gezerken her çiçek ona kendini söylem iş. Ama o bir çiçek ara­
mış ki, kimseye söyleyem ez. Yıllar yılı, kulağı kirişte aramış, aramış ... Öyle bir 
şey söyleyen bir çiçek çıkmamış. Çukurovaya gelmiş, yıllarca orada da aramış. 
Sonra Torosa çıkmış. Torosa çıkmış ki, ne görsün, bir dünya kadar çeşitli ot, bit­
ki, çiçek. Torosu da taş taş, ot ot, ağaç ağaç aramaya başlamış Bir gün Tarsusun 
üst başlarındaki yayiaya gelmiş. Artık da yaşlanmış, yorulmuş. Bir çınar varmış.