zıydı. Sar� yağnıur yağıyo rdu. Al atlı adam hiç kıpırdarnıyordu. Yağ­
mur iliklerine işlemişti. Altındaki al atının sırtından aşağılara doğru 
altın gibi bir su süzülüy ordu . Adam durdJ, durdu, ne kadar orada 
öyle durduğu belli değil, atını sürdü, avlunun yüksek duvarını kolay­
lıkla aştı gitti, konağın yöresinde dönüp duran öteki atlılara karıştı: 
Kır atlı atının üstünde dimdik duruyordu. Çakır gözleri çakmak 
çakmaktı. İnce uzun parmakları kamış gibiydi. Atın yelesi savruluyor­
du. Kuyruğu topuklarına kadar uza mıştı. Yağm urun altında sararıyor­
du. 
"Etme eyleme," diyord u. "Sen bir soylu kişisin. Biz memlekete 
ne yüzle döneriz? Onsuz nasıl döneriz? Onsuz döner sek köpekler bak­
maz yüzümüze. Köpekler bile. Ne dersin Bey? Sen bilirsin ... Ya bizi 
teker teker öldürür sün, ya da bize onu, verir sin. Ne hakkın var? Biz 
onu Haran çölünden ta buraya kadar adım adım izledik ... " 
Sonra sustu, gözlerini çelik ışıltısında pencer eye dikti' bekledi., 
Sonra da birden yağm urun ardına atını doldurup süzüldü. Daha arka­
da mor Anavarza kayalıkl:irı bir tül gibi esen ince yelde dalgalanıyor­
du. 
Akş�a doğru tekmil atlılar avlu duva rını aştılar geldiler, �vlu­
nun ortasına dizildiler. Hiç konuşmadılar, .IQpırdarnadılar, gözlerini 
konağa diktiler orada öyle kaldılar. Yağınur yağıyo rdu, sarı, ışıltılı, 
arada bir donup kalan, çakır tılı. Dereler, sel yatak ları, çukurlar doldu-
'lar. Seller Anavarza kayalıklarından gürültülerle indi. 
Atlılar büt ün· gece karanlıkta, avlunun ortasında, bir öne bir ar­
kaya saliandılar durdular. Tam gün ışırken arka arkaya tirkenmişçene 
avlu duva rının üstünden dışarıya süzüldüler, konağın yöresinde dön­
meye başladılar. Atların ayakları dizkapakl arına kadar çarnura gömü­
lüyordu. 
Ocağa boyuna odun atıyorlard ı. Sultan Ağa titriyor, yanıyord u. 
Yarası şişmişti. Daha şişiyordu. Cerrah Abdo dnun yaralarını �mış, 
temizliyor, ·ilaçlıyo rdu. Yaralı kendinden geçmiş dişlerini sıkıyor, göz-
lerini bir türlü açarnıyordu. ., 
Derviş Bey, öfkeli, konağın safasında bir gidiyor, bir geliyot. Çiz­
meleri nin alundaki eski taban tahtaları bin bir yerden gıcırdıy Qrdu. 
Atlılar gecenin içinde bir doludiziin, bir ölü gibi ..• Atbrttı başı 
toprağa değec ekmiş gibi ölgün . .· 
.. 
. , .