"Sekiz yıl çalıştın onun evinde değil mi Hiday et?�' 
"Sekiz yıl Beyim. Onu iyi tanırım. Onun bu halinden kork ulur. 
Aleyollu bu hale gelmişse onun elinden artık kurtuluş yoktur. Keşki 
onu öldürseydim Bey, öyle değil mi?" 
• ;>" s ın. "Keşki öldürseydin Hidayet. Bu fırsat bir daha ele geçer mi der-
"İznin olmadan öldüremez dim. Bu fırsat bir daha da hiçbir za­
man elimize geçmeyecek Bey." 
yiz." "Bir daha geçerse böyle bir fırsat, karar verdim, onu öldürmeli-
"Aaah, bir daha böyle bir fırsat ele geçer mi ki ... " 
"Mahmuttan ne habe r?" 
"Ma hmut candarmaların elinden kaçınca ... Dağa çıkmış ... Bi­
zim köylere gitmiş. Köylüden tüfek, cephane almış. Ölünceye kadar 
dağdan inmem, teslim olmam, diyo rmuş. Beye selam söyle yin, kusu­
ruma kalm asın, bu genç yaşımda ölmek istemiyo rum. Çocuğum var, 
diyormuş. Bana yardım edecekse dağda yardım etsin, diyormuş. Önü-: 
müzdeki yaza avradımı, çocuğumu alıp memleketime, Yana gidece­
ğim, diyormu ş." 
"Yardım etsinler Malımuda diye haber gönderdin mi köyl ere?" 
"Göndermedim ama, gönderi rim." 
"Şimdi sen nöbeti Muharreme ver. Sen de atları çek, binelim, 
şöyle bir kasahaya kadar gidelim." 
Müthiş bir yağmur indiriyor du. Filintalan ağzı aşağı omuzlarına 
asılmıştı. Atlarının ayakları şapırtıyla suya girip çıkıyordu. Uzun süre 
hiç konuşmadılar. 
Akarsuyu geçerken Hidayet : 
"Bey," dedi, "tetikte olmalıyız. Az sonra yakalar bizi Akyoll u." 
"Deli olma Hidayet ." 
"Onu iyi tanırım. O şimdi senin gölgen gibidir. Bir ancık bile se-
nin ardını bırakmaz. Bugün çıktığı mıza yanlış ettik Bey." 
"Yanlış etmedik Hidayet." 
"Baş üstüne Bey. Yanlış etmed ik." 
Yamçı, pardösü, hiçbir şey almadan ·çıkmışlardı. Hızlı yağm ur 
bir anda iliklerine geçti. Giyideri çoktan bedenlerine yapışmıştı. Oralı 
görünmüyordu ama Derviş Bey her an tetiktey di. 
74