FAKİR BAYKURT
 
165
 
 
hacatmış gezinmek? Getirin, oturtun önüme.
..»
 
Önce gölgeliğin çevresine geniş bir çizgi çizdi, çevirdi Hörü ebe. 
Kuşağının arasındaki çıkıdan çıkardığı çörekotu tohumlarını çizdiği 
halkanın içine saçtı. Okudu üfledi: «Allahım, hem doğacağı, hem 
doğuracağı gözet yarabbim!» dedi. Böylece bü
-
 
tün cin
leri perileri doğum yapılacak «alan»ın dışına kovaladı. Çörekotu 
tohumlarını da serpti ki giremesinler! Sonra bağdaş kurup oturdu. 
Başındaki yazmanın uçlarını, saçlarını topladı, boynundan arkaya attı. 
Üst üste birkaç besmele çekti. «İsmi Azam Duası»nı, «A
yetül 
Kürsü»yü okudu.
 
Sonra kollarını sıvadı:
 
«Gel yavrum şöyle, gel anam yanıma!.. Göreceksin ne kolay 
olacak! Gözel Allahım sana Fatıma anamızın gayratlarını verecek. Ben 
elimi değdirmeden, heç dokunmadan olacak...»
 
Senem’in içinden tırtıklı, budaklı kay
alar yuvarlandı. Gene o çalıyı 
sürdüler, barsakları, her yerleri yırtıldı, kanadı. Oracığa çöküverdi. 
Etleri kopuyordu. Canından can kopuyordu. Ellerini topraklara 
daldırdı. Sıka sıka taşları toprakları un ediyordu. Bağırmamak için, 
haykırmamak için dişler
ini sıkıyordu. Bir ara nedense alt dudağını 
delecekti dişiyle...
 
«Gayrat yavrum!» dedi Hörü ebe. «Sakın ki dilini iki dişin arasına 
alayım deme! Senem! Hişt Senem, duyuyor musun ne dedim? Dilini 
iki dişin arasına alayım deme sakın! Az daha gayrat, her şey 
tamam...»
 
Eliyle Cennet karıya işaret etti:
 
«Oradan o peştemalı getir, hazır olsun!»
 
Sultan’a işaret etti:
 
«Şöyle tut Senem’i, döndürelim...»
 
Tutup döndürdüler.
 
«Haşşöööyle!» dedi. Hörü ebe. «Ne varmış bunda a yavrum? 
Allahım bir gayrat verdi, görüyor 
musun? Maşşallah maşşallah! 
Maşşallah subhanallah!.. Kırk bin kere, kırk, kırk, kı...ıırk, knııırk! .. 
Tamaaaam, görüyor musun?..»