"Önce paralan getir Ağa." 
Recep Çavuşla Horali ayağa kalkanlada kalkmışlar , sonra 
geri oturmuşlar, olanı biteni seyrediyorlar. Nedense Recep Ça­
vuşun gözlerinin içi gülüyor. 
Kerimoğlunun yerinden kıpırd amadığını gören Durdu, ya­
vaş yavaş yaklaşıp, tüfeğinin dipçiğiyle omuzuna var gücüyle 
indirdi. Kerimoğlu yere düştü. Durdu elinden tuttu, kaldırdı. 
Çadırın öteki bölmelerinde kadınlar , çocuklar gürültüyle 
ağlıyorlar dı. 
"Baksana bana Ağa, senin ağalığın Saçıkaralı obasına dır, 
bana değil. Bu dağlarda da Deli Durdunun ağalığı söker. " 
Güdükoğluna emir verdi: 
"Ağayla git de ne kadar parası varsa al getir. Aniadın mı? 
Kadınların altınlarını da topla getir. Aniadın mı?" 
Güdükoğlu : 
"Anladım Paşam." 
Güdükoğlunun çetede bir de bu işi vardı. Baskına gittikle­
rinde, işkence yaparak paraları çıkarttırı rdı. Bu işin ustasıydı. 
O, hangi evi aramışsa, geride bir kuruş bile bırakmamıştır. Ku­
rutmuştur. 
Güdükoğluna gün doğdu. Ağanın kolundan tuttu, çekti: 
"Geeel bakalım Kerİm oğlu. Paralarm yerini söyle. Yoksa, 
Güdüğün bir kurşunu taşlı köyü boylatır sana." 
Durdu : 
"Kerimoğlu," diye bağırdı, "ya canını vereceksin, ya da ne 
kadar paran varsa onu ... " 
Çadırın önüne, öteki çadırların çocukları, kadınlan birik­
mişlerdi. Durdu, bunları böyle kapıya çokuşmuş görünce, dışa­
rı çıktı bağırdı: 
"Yallah evlerin ize. Yakında size de sıra gelec ek." 
Kerimoğlu, gözleriyle Cabban, Memedi araştırdı. Onlar arka­
sında duruyorlardı. Arkasına dönünce, Memedie göz göze geldi­
ler. Memed gözlerini indirdi. Kerimoğlu, sonra da Cabbara baktı. 
"Bana yapacağınız bu muydu?" der gibi kırgınlık vardı gözlerin­
de. Göz çukurlannda birer damla yaş birikmişti. Arkasına döndü. 
Güdüğün önüne düştü. öteki bölmeye geçtiğinde, koyunlar gibi 
biribirieri ne sokulmuş, ağlaşan kadınlardan birisine işaret etti: 
190