otururmuş, bu bahçenin eski sahibi kimmiş... bunun gibi şeyler. 
Ama eğlenceli. Nermin de anlattı bazı şeyler. Çocukluğunda 
caminin avlusunda, aşağıdaki bir bahçede oynarlarmış. Karakolun 
karşısından aşağıya indik. İşte böyle şeylerden konuşarak yürüdük. 
Kahvede her zaman oturduğumuz yere, mandra tarafındaki küçük 
masaya oturduk. Onlar çay içtiler. Ben gazoz istedim. Leblebi aldık. 
Kahvede fazla bir şey konuşulmadı. Daha çok sustum. Aşağıya, 
derenin oraya baktık. Dönüşte annen, İbrahim Paşa'nın nasıl 
delirdiğini anlattı. Konağın önünden geçiyorduk. Bilmiyordum... 
Çok gülünç şeyler olmuş. Paşanın torunlanndan biri de Amerika'ya 
gidip Hıristiyan olmuş. Sonra, uşağıyla yürüyen ihtiyar bir adam 
gördük. Seyfi Paşa'ymış. Annen elini öptü. Biraz konuştular. 
Teşvikiye'de, caminin aşağısında bir inşaata başlamışlar. Annen 
merak etti, gidip baktık. Öğle yemeğinde köfte, patlıcan silkme 
yedik. Akşama da patlıcan var. Yemekten sonra Leylâ telefon etti... 
Annenle konuştular. Ama sen dinlemiyorsun..." 
"Yok! Dinliyorum!" 
"Zaten anlatılacak bir şey de kalmadı. Yemekten sonra biraz 
uyudum. Saat üçte Beyoğlu'na çıktık. Annenle dükkânlara baktık. 
Hiçbir şey bulamadık. Sonra Ayşe'yi aldık. Lebon'da Leylâ ile 
oturduk. İşte bu yağmur başladı..." 
Başını önüne eğmiş, gözlerini, konuşurken açtığı bir çekmeceye 
dikmişti. Refik de ona bakmaktan çekindi. Koltuğuna yaslanıp 
yağmurda titreyen ağaçları seyretti. Bir şey düşünecek gibi değildi. 
Hafif bir tedirginlik duyuyor, kendini düşünmekten de kor­
kuyordu. 
Bir sessizlik başladı. Bir ara diner gibi olan yağmur yeniden 
hızlandı. Birlikte pencereden dışarı bakıyorlardı. 
Refik: "Akşama bir sinemaya gidelim mi?" diye sordu. 
Perihan utangaç bir tavır takındı: "Gidelim!" 
Gene bir sessizlik oldu. 
Refik: "Nereye gidelim?" diye sordu. 
Perihan cevap vermedi, omuzlarını silkti. 
Refik: "Galiba pek gitmek istemiyor!" diye düşündü. Sonra: 
"Gazeteler aşağıda mı?" diye sordu, "lpek'te bir şey vardı..." 
Perihan başını sallıyordu. Refik: "Bari, gidip gazetelere bakayım!" 
dedi, ama yerinden kıpırdamadı. Kendini uyuşuk buluyor, hareket 
150