"Molla Duran Beyefendinin altını daha çok kanştırmayaca­
ğım, sonra bir çapanoğlu çıkar ki onun altından, hepinizin par­
ınağı ağzınızda kalır." 
Bastonuyla ona dokundu: 
"Yaklaş, yaklaş, yaklaş bana Duran." 
Molla Duran ona, ayakları biribirine dolanarak yaklaştı: 
"Eğil!" 
Molla Duran iki büklüm olaraktan, elleri kanuna bağlan­
mış eğildi, Arif Saim ağzını onun kulağına dayayıp usulca: 
"Ulan Duran, bu işler senin o kopası başının altından çıka­
bilir, söyle sen mi çektirdin telgraflan? Sen mi yazdırdın mek­
tupları?" 
"Yok valiahi Beyim, yok billahi Beyim. Tabanlannın altını 
öpeyim, kıyma bana." 
"Pekiyi, kim bu adam öyleyse, ya da adamlar?" 
"Vallahi bilemiyorum Beyim, billahi bilemiyorum." Murta­
za Ağaya belli belirsiz bir göz attı, ötekiyse onun gözünü yiyin­
ce bütün bedeni tepeden tırnağa çımgıştı. "isterseniz kim oldu­
ğunu araştınnm ." 
"Araştır ve bul. Bulamazsan gerisini sen düşün. Şimdi git 
yerine otur! Yüzbaşı !" 
"Buyur Beyim ." 
"Bu kasahada bir gazeteci olacaktı, neydi adı hele? Mual-
lim miydi ne ... " 
"Evet efendim ... " 
"Onu buraya çağır ın." 
"Baş üstüne Beyim ." 
Nedense Duran Efendiyle konuşunca Arif Saim Beyin key­
fi yerine gelmişti. 
"Böyle bir sahtekar, yani şu bizim Duran gibi bir alçcık, 
korkma, sırrını faşetmem Duran ... " Göbeğini saliaya saliaya 
güldü. "Böyle bir deli, şeytan şu yeryüzüne gelmemiştir. İşte 
ben de, hep birinci adamları sevdiğimden Durana bunun için 
hayranım. Şuna bakın, gerçekten, sakalı, saltası, bir başında ye­
şil sanğı eksik, ayaklarındaki mestleriyle Camiyülezher müder­
risine benziyor. Bizim Duran, bizim Duran bin yüzlü, iki bin, 
üç bin yüzlü değil on bin yüzlüdür. O İnce Memed çocuğunun 
355