Başhekime bir dilekçe yazarak durumunu açıkça anlattı.
Artık herkesle ve her şeyle evlenmek istiyordu. Yaşı geçtiğiiçin artık liseyle evlenemezdi; üniversiteyle evlenmek isti-yordu. Sonra da kütüphaneci kızla, hayır ondan önce arka-daşının kızkardeşiyle, sonra da akrabası olan kızla, sıraylaevlenmek istiyordu. Hepsiyle birden evlenmeye de razı ola-bilirdi. Bütün bu evlenmelerin aynı mahiyette olmadığınıbiliyordu. Aklı başındaydı. Roman yazmış olduğunu bilme-yenler, belki ona cahilin biri gözüyle bakabilirlerdi: fakat,maddi ve manevi evlilikler olduğunu çok iyi biliyordu. Herşeye aklı yatıyordu. Bir örnek vermesi gerekirse, üniversi-teyle evliliğin elbette manevi evlilik olduğunun farkınday-dı. Önce manevi evlilikleri yapacaktı. Bütün bu hususları,açık ve temiz bir ifadeyle dilekçesinde belirtmeye çalıştı.Düzgün olması için dilekçeyi dört kere baştan yazdı. Bazısatırlarda dalıp gidiyor ve tekrar düşüncelerini toplamasısaatler sürüyordu. Çok zayıf düşmüştü: yazacak gücü kal-mamıştı. Kâğıt -o kadar dikkat ettiği halde- lekelerle dol-muştu; bir keresinde de silerken yırtıldı. Mürekkebi, yumu-şak bir silgiyle silmek çok zor oluyordu. Lekelerin de nere-den geldiğini bir türlü anlayamıyordu. Hastabakıcı, bu di-lekçeyi başhekime verirse, muamelenin uzayacağını, hasta-neden çıkmasının büsbütün güçleşeceğini söyledi. Dilekçe-yi sakladı; ümidi kırıldı. Doktorun odasından çaldığı birtüp ilacı yuttu. Uzun aylar, gerçek bir hasta gibi yataktayattı. İyileşince babası onu hastaneden çıkardı.
Kitapçı dükkânı kapanmıştı. T uhafiyeci dükkânı açılmış-
tı. Borçlar sürüp gidiyordu. Babası onu kasaya oturttu. Bü-tün gün başını kaldırmadan sayılarla uğraşıyor, hesap yapı-yordu. Sinema tutkusu yeniden başladı. Her gün bir filmgörüyordu. Yerli filmlere alıştı. Artistlerin adlarını bir liste-ye yazmıştı. Her gördüğü filmden sonra listeye işaretler ko-yuyordu. Otuz dokuz işaretle birinci olan artistin büyük bir
678