MUNİSE 
SEHER 
MUNİSE 
SEHER Bağırma oh yavrum. Ne varmış bağıracak? 
Yedik mi senin sümüklü torununu? 
Hazır uyuyor da, uyandırırsın diye ... 
Gebersin! Sen de geber in-şallah! Kırkayakl ar 
soksun, inşallah! 
DOMDOM ALİ : Seher. Dizlerimi uvuveriyordun hani? 
MUNİSE (Kızının sırtını okşar.) Dizini mi ovuyordun 
dedenin? Ov yavrum. Ov benim alhn yürekli 
kızım. 
SEHER 
MUNİSE 
SEHER 
DOMDOM ALİ: 
MUNİSE 
SEHER 
MUNİSE Ovmuyordum! Keseceğim bacaklarını onun! 
Diz kapaklarından, baltaynan !.. Hırt diye kese­
ceğim! Halil'i de, seni de vuracağım !.. Tüfek-
len ... Torununu da boğacağım hem. Naha şöy-
le ... Hınk bile diyemiyecek. .. Şöyle ... Şöyle ... 
Ay yapma! Gösterme öyle! 
Hah, haay!.. Hepinizi geberteceğim, hepinizi! 
Ondan sonra da ohh, oh! (Derin solur.) Ohh!.. 
Oh dünya! (MUNiSE sessiz ağlar.) Oh dünya! 
Oh dünya! 
(Sızıldanır.) Karnım aç ... (Bir an) Acıktım di­
yorum ... Anan sağ olaydıydı, bir kap sıcak bir 
şey koyuverirdiyd i önüme. .. "Acı kmışsınd ır, 
ha buyur, ye" deyiverirdiy di... (Ağlar.) 
(Usulca kalkar, kızının yanına gider.) Benden ne 
istersin a kuzum? Elimden gelse gün yüzünü 
göstermez miyim sana? Çiçek açmış badem 
ağacını, dalında öten kuşu, çalı dibinde baş 
veren çiğdemleri, mor mor dağları... Göğün 
bul udunu pamuk pamuk. .. Toprağın suyunu, 
ıpıl ıpıl. Dalın yeşilini, açıklı koyulu ... 
(Yerinde sallanmaya başlamıştır. İçtenlikle) Nasıl 
açıklı koyulu? 
(Hüzünlü) Badem ağacının yeşili gümüş to­
zuyla aklanmış gibi... Zerdalininki kızıla ça­
lar ... Ayvanınki ... 
231