lere bakıyordum. Onlarla birlikte gülüyordum; galiba ben de 
bir iki kere elimi salladım. (Sarhoşluktan olacak.) Nazlı gel­
medi tabii. Biraz mahzun oldum. Benimle birlikte, beklediği 
gelmeyen birkaç karşılayıcı daha kalmıştı lokantada. Çevrem­
de hüznümü paylaşacak bir iki kişinin daha bulunması, be­
nim de hakiki bir karşılayıcı olarak, sadece beklediği gelme­
yen bir karşılayıcı gibi, istasyondan ayrılmamı sağladı. Biraz 
da gümrük kapısında bekledik onlarla birlikte: Belki de yol­
cumuzu , o kalabalıkta görememiştik. Sonunda boynumuzu 
büküp ayrıldık oradan: Nazlı gelmemişti. 
Bu oyuna kısa zamanda alıştım. Arada tren istasyonuna uğ­
rayarak tarifelere bakıyordum. Bazen de telefonla soruyordu m; 
aynca, trenin geleceği gün de telefon ederek tehir olup olmadı­
ğını öğreniyordum. Lokantada beklerken de, artık trenin geliş 
saatini bilmenin heyecanın ı, bütün karşılayıcılarla birlikte yaşı­
yordum. Birkaç bekleyişten sonra daha cesur olmuştum. Elimi 
hararetle sallıyor, bağınyor, sesleniyor dum. Beni, tanıdıkların­
dan birine benzetip, bana da el sallayanlar oldu: Bu kadar yol­
cu içinde, elbette birinin ahbabına benzeyecektim. Böyle yanıl­
malar, benden başkalannın da başına geldiği için vaziyetimde 
bir sahtelik olmuyordu. Aynca, tren gelinceye kadar en az bir 
şişe içtiğim için, bu kadar teferruatı düşünerek endişelenecek 
kadar ayık da olmuyordum. Trenin gelişiyle birlikte istasyonda 
birdenbire artan hareketin seline kaptırıyordum kendimi. 
Gümrük memurlanyla da artık ahbap olduğum için, bana bazı 
imtiyazlar tanınıyor du. öyle ya, benim kadar yolcu karşılayan 
kimse yoktu. Fakat nedense ben, yakınlanmı perondan göre­
miyordu m; tam gümrükçülerden ayrıldıktan sonra, tam ümidi­
mi kesmeğe başladığım sırada yolcum da gümrük kapısından 
çıkıyordu: Onunla meydanın önünde karşılaşmış oluyordum. 
Daha sonralan, perona çıkıp beklememe izin verdikleri için, 
yolculanmı peronda da görmeye başladım. Tren gelince hemen 
yolcuların arasına karışıyor dum; sonra da gümrükçülere gö-
207