na belli eder diye umutlanıyor dum. Eteklerim ı.il 
çalıyordu. Fakat babam tren biletini bana uz::ıtııı­
ca kahrımdan ölebilirdim. Elinde iki bilet vardı w 
babam Ankara'ya kardeşim Turgut'la gideceğimi 
söylüyor du. O an benim için Ankara yolculuğu­
nun bütün büyüsü kaçtı. Bu da bir şey mi? Yirmi 
yaşında, üniversite öğrencisi koskoca bir kızken 
dahi, hafta sonları arkadaşlarımla buluşmaya gi­
derken, mutlaka peşime kardeşlerimden birini ta­
karlardı. Ne kadar utanır, mahcup olurdum. Tu­
tucu ve yasakçı anne babadan çok çektiğim için, 
ben olabildiğince serbest bırakarak büyüttüm ken­
di çocukları mı! 
Kırmızı kurdeleli tomardan bir mektup Çektim: 
" ... Şu kağıda fOk özenerek başladım, annem gel­
di demin, bakayım dedi, ben geri fektim, o ısrar 
edince yırtar gibi yaptım, sonunda verdim okudu. 
Bir türlü intikal edemedi aşık olduğumu. Sinirli si­
nirli güldüm, şimdi de ağlıyorum, asabım bozuk. 
Bu yaştan sonra pek düşüncesiz hareket ediyor, öyle 
kırıyor ki beni. Bazen pek iyiyiz, bazen de en basit· 
konuda atışıyoruz.') 
Yukardaki mektubu 23 Mart l 953'de yazmı­
şım. Gökşin mektupları ayırırken iyice yorulmuş 
olmalı ki üniversite yıllarına ait mektubu lise toma­
rının içine katmış yanlışlıkla. Kime aşıktım acaba? 
17