belki, ama akl ım meddah efendiye tak ılmıştı. Bu akşam Seytan' ın hikâyesini anlataca ğını nereden biliyordum? 
"İlk Şeytan'd ır, ben diyen!" demek geldi içimden. "Seytan'd ır bir üslubu olan, Do ğu ile Bat ı'yı birbirinden 
ayıran da Şeytan'd ır." 
Gözlerimi yumup içimden geldi ği gibi Şeytan' ı meddah ın kaba kâ ğıdına resmettim. Ben resmederken 
meddahla ç ırağı, öteki nakka şlar, merakl ılar gülüşüyor, beni k ışkırtıyorlard ı. Sizce bir üslubum var m ı, yoksa 
şarap yüzünden mi?