kıyla paylaşamadan, sınırı geçer geçmez hapse atıldı. Bu 
ilk hapisan eydi. Hapisane Karadeniz kıyısında bir kasa­
badaydı. Birkaç ay yattıktan sonra İstanbula geldi. Hemen 
de kendisine bir edebiyat çevresi edindi. Şiire getirdiği 
yenilik ortalığı şaşırttı. Yalnız, ilk şiirlerini o yarı yarıya 
tükenmiş Osmanlı kalıntısı dille yazmak zorundaydı. Bu 
ilk yıllarında şiirlerinde Nazımın dehasından herhangi 
bir ışık pek çakmıyordu. Birkaç yıl İstanbulda gazetelerde, 
dergilerde, yoğun bir sanat yaşamı oldu. Sonra da hapse 
atıldı. Bursa mahpusanesine götürüldü. Orada birkaç yıl 
kaldı. Bursa hapisanesinde yoğunlamasına Türk halkını 
yaşadı. Birçok Anadolu ilinden gelmiş köylüler, kasaba­
lılar oradaydılar. Bu mahpuslar elbette maceraların in­
sanıydılar. Büyük halk şiirleriyle, türkülerle, destanlar la 
orada karşılaştı. Anlatım biçimleri duydu. Bu anlatım bi­
çimlerini, sözcükleri, deyimleri kendisine kaynak yapmak 
için hazırlıklıydı. Hapisaneden çıktığında elinde Simavne 
Kadısı Oğlu Şeyh Bedrettin Destanı vardı. Ve bu destan bir 
başyapıttı. Dili çok zengindi. Yer yer halk şiirine, destan­
ların, masallar ın anlatım biçimlerine öykünüyordu. Gene 
de kendisine yeni bir biçim kurmuş, yeni bir anlatım türü 
bulmuştu. Bu halkçılık seferberliğinde birçok şair halk şi­
irine öykünmüş, bu şiiri, halkı, halk anlatım biçimlerini 
özümseyememiş, salt onlara öykünmüştü. Nasıl Batı öy­
künücülüğünden bir şey çıkmamışsa, halk öykünücülü­
ğünden de dişe dokunur bir şey çıkmıyordu. 
Sanırsam Nazım Hikmet bu hapisten sonra birkaç yıl 
ancak dışarıda kalabildi. Onu gene hapse attılar. Bu sefer 
hapislik öyle üç beş yıl değil, yirmi yıldı. Nazım Hikmet 
ilk hapisan esinden çok şey almıştı. Bu sefer onu Orta 
Anadolu hapisan elerine sürdüler. Bu sefer halk ilişkileri 
105