anıyordu. 
Masadaki istisnas ız herkes şefkatle bakt ı Ella'ya. Nas ıl ol- 
duysa Avi kinayecili ği bir kenara b ırakmış, Orly ise bir kez 
olsun dış görünümü d ışında bir şeye dikkatini verebilmi şti. 
Ella bu sevgi dolu an ın tadını çıkarmaya çal ıştı ama yapama- 
dı. Bir isteksizlik, takatsizlik vard ı üzerinde. Nedenini bile- 
miyordu. Ke şke birisi de ğiştirseydi şu tatsız konuyu. İlgi oda- 
ğı olmaktan ho şlanmıyordu. 
İşte o anda büyük k ızı Jeannette, bu sessiz duay ı duymuş 
gibi bir anda söze kar ışıverdi: "Benim de sizlere bir haberim 
var! Müjdemi isterim!" 
Tüm başlar Jeannette'e döndü. Merakla, a ğızları kulakla- 
rında, laf ın devamını beklediler. 
"Scott ve ben evlenmeye karar verdik" dedi Jeannette pat 
diye. "Aman biliyorum şimdi ne diyece ğinizi! Daha üniversi- 
teleriniz bitmedi, bir durun hele ne aceleniz var, daha genç- 
siniz, falan filan... Ama anlay ın ne olur, ikimiz de bu büyük 
adımı atmaya haz ırız artık." 
Mutfak masas ına bir tuhaf sessizlik çöktü. Daha bir daki- 
ka evvel hepsini saran yumu şaklık ve yak ınlık buhar olup 
uçtu. Orly ve Avi bo ş ifadelerle birbirlerine bakt ılar. Esther 
Hala elinde bir bardak elma suyuyla, ç ılgın bir heykelt ıraşın 
elinden ç ıkma komik, şişman bir heykel gibi donakald ı. Da- 
vid iştahı kesümişçesine çatal ı bıçağı bir kenara koydu ve 
gözlerini k ısıp Jeannette'e bakt ı. O açık kahve gözlerinde bir 
gerginlik, tedirginlik vard ı. Suratında da bir şişe sirke suyu 
içmek zorunda kalm ış gibi ek şi bir ifade... 
  
Durumun vehametini kavrayan Jeannette s ızlanmaya 
başladı: "Off, buyrun bakal ım! Ben de zannediyordum ki ai- 
lem sevinçten havalara uçacak, ama nerdeee? Şu hâlinize ba- 
kın! Surat ınızdan düşen bin parça. Gören de zanneder ki fe- 
laket haberi verdim." 
"Kızım, az önce evlenece ğini söyledin" dedi David, sanki 
Jeannette ne dedi ğini bilmiyormu ş da bunu birinden duyma- 
sı gerekiyormu ş gibi. 
"Babacım farkındayım, biraz ani oldu ama Scott geçen ak- 
şam yemekte evlilik teklif etti. Ben de evet dedim, bile." 
"Peki ama neden?" 
Bunu soran Ella'yd ı. Cümle a ğzından çıkar çıkmaz kızının 
kendisine bak ışlarından böyle bir soruyu garipsedi ğini anla- 
dı. "Peki ama ne zaman?" diye sorsa, yahut "Peki ama nas ıl?" 
dese, hiç mesele olmayacakt ı. Her iki soru da Jeannette'i 
mutlu ve tatmin edecek; "Hadi o zaman, dü ğün hazırlıkları- 
na başlayabiliriz" anlam ına gelecekti. Oysa, "Peki ama ne- 
den?" beklenmedik bir soruydu. Ve Jeannette cevab ını ver- 
meye haz ır değildi. 
"Ne demek peki ama neden? Herhalde Scott'a â şık oldu- 
ğum için! Ba şka bir sebebi olabilir mi anne ya?" 
Ella kelimeleri tane tane seçerek, sözlerine aç ıklık getir- 
meye çal ıştı. "Canım demek istedi ğim... Aceleniz neydi yani? 
Hamile falan m ısın yok^a?" 
Esther Hala oturdu ğu yerde şöyle bir k ıpırdandı, kasıldı, 
üst üste öksürdü. Elma suyunu b ırakıp, cebinden bir kutu 
mide asidi tableti ç ıkarttı. Çiğnemeye koyuldu. 
Avi ise k ıkır kıkır gülmeye ba şladı: "Vay, bu ya şta dayı ola- 
cağım desenize!" 
Ella, Jeannette'in elini tutup, kendine do ğru çekerek hafif- 
çe sıktı. "İşin doğrusu neyse bize rahatl ıkla söyleyebilirsin, 
biliyorsun de ğil mi? Ne olursa olsun ailen olarak hep arkan- 
dayız."