geçmı"?ının olması yüzünden bugün şiir ve öykü ile il­
gili bilgi birikimimiz romanla ilgili bilgi birikimimiz­
den çok fazla. 
Nitekim bugünkü şiirimizin bir Nazım'ı 
Fazıl Hüsnü'sü var, bir Orhan Veli'si var, 
zün bir Sait Faik'i bir Sabaha ttin Ali'si, bir var, bir 
övkümü­
Memduh 
Şevket'i, bir Orhan Kemal'i var. Ama romanımızın bir 
Nazım'ı, bir Sait Faik'i yok. 
Çünkü romanımızın öyle derin bir geçmişi de yok. 
Batıda , 16. yüzyılda başlayan, 17. yüzyılda artık baş­
yapıtlar verebilecek düzeye erişen roman, bıze ancak 
19. yüzyılın sonlarında gelebiliyor. Yani, Batıda tam 
altın çağını yaşadığı günlerde, bizde de yeni yeni ro­
man özenceleri başlıyor. 
Romanın, ülkemizdeki bu özel durumundan başka, 
şiir ve öyküde olmayan bir yanı daha var. Şiir ve öy­
kü özeneisi olmak kolay, ama roman özeneisi olmak 
hemen hemen olanaksız. Çünkü roman, hem profes· 
yonel bir emek gerektiriyor, hem de bayağı büyük bir 
sermaye gerektiriyor. Kişi, boş zamanlarını değerlen· 
direrek belki şiir, öykü yazabiliyor, ama roman yaza· 
mıyor. Romanın hamallığı fazla. Kimi zaman yıllara 
ulaşan sürekli çalışma, zaman istiyor. Gene, kişi cep 
harçlıklarını biriktirerek yazdığı şiirleri, ya da öykü­
leri bir kitapçıkta toplayabiliyor. Ama, romanın öyle 
küçücük kitapçılara bölünmesi olanaksız. Bir bütün ha­
linde bastırılmak zorunda. Birkaç yüz sayfalık bir ki­
tabın basımı ise, bayağı büyük bir yatırım işi. Yani, 
roman için bir yatırımcı bulmak gerek. İşte bu nokta­
da da, kapitalizmin temel ilkesi olan piyasa yasası 
(arz ve talep yasası) devreye giriyor. Açıkcası, roma­
nı biçimlendiren, ve şiirde, öyküde olmayan bir etken 
daha var; Piyasa. 
Romanın, batıda da manifaktür döneminde doğdu-