Beyoğlu Sinemalar ı 
"Ben başka türlü hallederim," dedim. "Ya da gemiyle, İtalya 
üzerinden gideriz." 
"Kemal, inan ben Avrupa yolculuğundan da vaz geçtim. Dil de  
bilmiyorum, utand ım." 
"Can ım, biraz dün ya görürüz... Dün yan ın başka yerlerinde, ba şka
türlü yaşayan, daha mutlu insanlar da var. El ele tutu şur, onları n
sokaklarında yürürüz. Dünya, yaln ızca Türkiye de ğil." 
"Biraz Avrupa görüp sana la yık olmam lazım, de ğil mi? Ama ben  
seninle evlenmekten de vazgeçtim." 
"Paris'te çok mutlu olaca ğız Füsun." 
"Bilirsin ne kadar inatç ı olduğumu. Israr etme Kemal. O zaman daha  
da inat ediyorum." 
Gene de ısrar ettim ve y ıllar sonra ısrarlar ımdan ac ıyla pişmanl ık 
duyduğumda, yolculukta bir otel odas ında Füsun ile sevi şmeyi gizliden  
gizliye sık s ık hayal etti ğimi hat ırlad ım. Avustur ya'dan kâ ğıt ithal eden  
Snob Selim'in yard ım ıyla, Füsun'un vizesini  bir hafta sonra ald ık. A ynı 
günlerde araban ın "triptik" i şlemleri de tamamland ı. Sa yfalar ı Paris  
yolunda u ğrayacağım ız ülkelerin vizeleri yle ren gârenk olmu ş 
pasaportunu Sara y Sinemas ı'nda, locada Füsun'a verirken, tuhaf bir  
gurur, bir çe şit koca olma gururu duydum. Yıllar önce İstanbul’un çeş it 
çeşit köşelerinde Füsun'un hayaletlerini gördü ğüm günlerde, bir haya-
lete de Sara y Sinemas ı'nda rastlam ıştım. Füsun pasaportunu al ınca,  
önce gülüverdi, sonra ka şlar ını çat ıp sa yfalar ı çevirip bir bir vizeleri  
inceledi. 
Bir se yahat şirketi üzerinden, Paris'teki Hötel du Nord'da üç bü yük 
oda a yırtt ım. Bana, Çetin Efendi ye ve bir de Füsun ile annesine.  
Sorbonne'da -yani üniversitede demek istemi ştim-okudu ğu yıllarda  
Sibel'i görmeye Paris'e gittiğ imde ba şka otellerde kalırd ım, ama tıpk ı 
ileride zen gin olunca gideceği yerleri dü şleyen öğrenciler gibi, 
filmlerden ve hat ıralardan ç ıkma bu eski otelde bir gün kal ıp mutlu  
saatler geçirece ğimi düşlerdim. 
"Hiç gerek yok, evlenin öyle gi din," diyordu annem. Hadi sen  
 
513