denize ulaşır, maviliklere atlayıverirlerdi. Ve orada, hep aynı 
sularda kalıp sıkılmış, hiç değişmemiş eski dost ve akrabala­
rım bulurlardı.
Yeni gelenler, diğer balıklara denizin üzerindeki o muhte­
şem yalıda yaşamaıiın, akşama ne yiyeceğim kaygısı taşıma­
ma karşılığında özgürlükten vazgeçmenin nasıl bir şey oldu­
ğunu anlatırlardı. Çok geçmeden, kaçak balıklar büyük ba­
lıklara yem olurlardı, zira konforlu ortamda yaşamaya alış­
mış olanların tehlikeli sularda hayatta kalması zordu. Yine 
de, özgürlüklerinin bir dakikasını bile akvaryumda geçirdik­
leri yıllara değişmezlerdi.
Ah keşke bir çekiç bulabilseydi... Bulup da yıkabilseydi şu 
yapay evreni.
Bazen kendi zihninden korkuyordu doğrusu.
Düşündüklerinden. Yapabileceklerinden...84