çıkanlardan, alınan malzemeye kadar (havuç, elma, erik ve dut kurusu, nar 
çiçeği, kuşburnu, hatmi) her ş eyi raporlar halinde her akş am yazıp bildiriyordu. 
Bu raporlar kısa sürede sıcak ş erbetin övgülü ve iş tah kabartan reçetelerine 
dönüştü. Hafiye günde beş  altı sürahi içiyordu ş erbetten ve zararını değ il 
faydasını gördüğ ünü, hastalıklara iyi geldiğ ini, hakiki bir "dağ " içkisi ve ünlü 
Kürt destanı Mem u Zin'de yeri olduğ unu rapor ediyordu. Ankara'dan yollanan 
uzmanlar Kürt olduğ u için bu hafiyeye güvenlerini kaybettiler ve ondan 
öğrendiklerinden ş erbetin Türkleri zehirleyip Kürtlere iş lemediği sonucunu 
çıkardılar ama Türklerle Kürtlerin birbirinden farksız olduğ u yolundaki devlet 
görüşüne uymadığ ı için bu görüş lerini kimseye açamadılar. Bunun üzerine 
208 ¦ Sunay ile Karargâhta - 
İstanbul'dan gelen bir doktor grubu hastalığ ı incelemek için Sosyal Sigortalar 
Hastanesi'nde özel bir revir açtı. Ama burayı da bedava muayene olmak isteyen 
sapasağlam Karslılar ile saç dökülmesi, sedef hastalığ ı, fıtık, kekemelik gibi 
sıradan dertlerden muz-darip hastaların doldurması araş tırmanın ciddiyetine 
gölge düş ürdü. Böylece gitgide büyüyen ve eğ er gerçekse ş imdiden binlerce askeri 
ölümcül bir ş ekilde etkilemiş  bulunan bu ş erbet kumpasını kimsenin maneviyatını 
bozmadan çözme iş i yeniden Kars'taki istihbarat servislerinin, aralarında 
Saffet'in de olduğ u çalışkan memurlarına düş tü. Pek çok hafiye Kürt teyzenin 
pürneşe kaynattığ ı şerbeti içenleri izlemekle görevlendirildi. Artık sorun 
zehirin Karslılara nasıl bula ştığını belirlemek değ il, Karslıların gerçekten 
zehirlenip zehirlenmediklerini kesin bir ş ekilde anlamaktı. Böylece hafiyeler 
teyzenin tarçınlı ş erbetini iş tahla seven asker-sivil bütün vatandaş ları tek tek 
ve kimi zaman evlerinin içine kadar izliyorlardı. Ka, bu çok masraflı ve yorucu çaba sonucu ayakkabıları açılan, gücü tükenen hafiyenin derdini televizyonda hâlâ konuş an Sunay'a açmaya söz verdi. 
Hafiye bundan öyle memnun oldu ki giderken minnetle sarılıp löptü Ka'yı, kapının sürgüsünü de kendi eliyle açtı. 209 ¦ Altıgen Kar Tanesi 24 Ben, Ka 
ALTIGEN KAR TANESİ  
I 
Ka, peşinde kara köpek, karlı boş  sokakların güzelliğ inin tadını çıkararak otele 
yürüdü. Resepsiyondaki Cavit'e İ pek'e verilmek üzere bir not bıraktı: "Acele 
gel." Odasında kendini yatağ a atıp beklerken annesini düş ündü. Ama bu çok 
sürmedi, çünkü bir süre sonra hâlâ gelmeyen İ pek'e taktı aklını. İ pek'i beklemek 
kısa bir süre içerisinde Ka'ya öyle acı veren bir ş ey oldu ki ona tutulmasının 
ve aslında Kars'a gelmesinin bir aptallık olduğ unu pişmanlıkla düş ünmeye 
başladı. Ama ş imdi çok geçti ve İ pek de bir türlü gelmiyordu. 
Ka'nın otele girmesinden otuz sekiz dakika sonra İ pek geldi. "Kömürcüye gittim," 
dedi. "Yasağ ın bitmesinden sonra dükkânda kuyruk olur diye on ikiye on kala arka 
avludan çıktım. On ikiden sonra da çarş ıda oyalandım biraz. Bilseydim hemen 
gelirdim." Ka İpek'in odaya getirdiğ i hayatiyet ve canlılıktan bir anda öylesine mutlu oldu 
ki yaşamakta olduğ u ânın bozulmasından ödü koptu. İpek'in parlak ve uzun 
saçlarını ve hiç durmadan kıpırdayan küçük ellerini seyretti. (Sol eli kısa bir süre içerisinde düzelttiğ i saçlarına, burnuna, kemerine, kapının kenarına, güzel 
uzun boynuna, gene düzelttiğ i saçlarına ve yeni taktığ ını Ka'nm ş imdi fark 
ettiği yeşim kolyesine dokunmuş tu.) 
"Sana çok fena â şık oldum ve acı çekiyorum," dedi Ka. 
210 "Bu kadar çabuk alevlenen bir aş k aynı hızla söner, korkma." Ka telaş la sarılıp 
onu öpmeye çalış tı. İpek, Ka'nın telaş ının tam tersi bir rahatlıkla öpüş tü 
onunla. Kadının küçük ellerinin kendi omuzlarını tuttuğ unu hissetmek, öpüş meyi 
bütün tatlılığ ıyla yaş amak Ka'yı serseme çevirdi. Bu sefer İ pek'in de kendisiyle 
sevişmeye niyetli olduğ unu gövdesinin sokulganlığ ından anladı. Derin bir 
karamsarlıktan, coş kulu bir mutluluğ a hızla geçebilme yeteneğ i sayesinde Ka