210
Azur kadifemsi bir tebessümle başını yana eğdi. Sesi din­
gin; jestleri vurgulu, akıcı ve boldu. Ama Peri, profesörün 
söylediklerinin çoğunu kaçırdı. Zira tam o esnada mavi bir 
gömlek ilişti gözüne. Dışarıda gördüğü kızıl saçlı, kepçe ku­
laklı görevliydi bu. Öğlanm kendisini aradığından korkarak 
duvara doğru iyice büzüştü. Oysa genç adam, yüzünde su gö­
türmez bir husumet ifadesiyle, ters ters sahneye bakıyordu; 
gözünü özellikle bir konuşmacıya dikmişti: Azuı'a!
Şirin oturur oturmaz aynı oğlan ileri atılarak mikrofonu 
kızın elinden kaptı. Aralarında tuhaf bir gerilim yaşandıysa 
da Peri bulunduğu yerden tam olarak anlayamadı.
“Profesör Azuı'a benim de bir sorum var!” diye bağırdı oğlan.
Azur'un yüzü karardı. Başını ağır aksak sallayışından genç 
adamı tanıdığı anlaşılıyordu. “Dinliyorum Troy” dedi buz gi­
bi bir sesle.
“Profesör, ilk kitaplarınızdan birinde, sanırım  İkiliği  
J&rm’da, ne ateistlerle ne teistlerle tartışmaya girmek istedi­
ğinizi yazmıştınız. Ama şimdi bakıyorum da tam da bunu ya­
pıyorsunuz! Yoksa karşımda bir klon mu var? Ne değişti? O 
zaman mı yanılmıştınız, yoksa şimdi mi hata yapıyorsunuz?”
Soğuk bir özgüvenle baktı Azur oğlana. “Sözlerimi eleşti­
receksen evvela doğru alıntı yapmalısın. Ateistlerle ve teist­
lerle asla tartışmam demedim. Benim dediğim...” Tek kaşı­
nı kaldırdı hınzırca. “Kimsenin yanında var mı kitap? Ne de­
miştim bakayım.”
Kahkahalar patladı. M oderatör hemen bir kitap uzattı. 
Azur aradığı sayfayı çabucak buldu, “işte burada!” Usulca 
boğazım temizleyerek -hem  de bunu teatral bir şekilde yapa­
ra k - okumaya başladı:
“Katı teistlerin de, katı ateistlerin de Kesinliğin Egemen­
liğimi terk etmeye hazır olmadığını defalarca görmüşsünüz - 
dür. Bu iki kesim arasındaki anlaşmazlık , tekerrürden iba­
retti r. Birbirlerine aynı lafları döne döne tekrar eder durur ­