rek başkalarıyla gezip tozduğunu, Saffet’in babasının, kızını
odunla dövdüğünü anlatıyorlardı. Selim, bu anlatılanlarainanmıyordu. Hizmetçi Gülsüm’ün masalları gibi uydurmageliyordu bu sözler. Bütün bu insanları Selim, berberlerdendaha iyi tanıyordu: evlerine girip çıkıyordu. Bilinecek birolay olsa önce Selim’in haberi olması gerekirdi. Sen dersineçalış, daha bunları öğrenecek yaşta değilsin, diyorlardı. Mu-zaffer, ilkokulu zor bitirmişti. Selim’den birkaç yaş büyük-tü. O, hayata atılmış olduğu için konuşabilir diyorlardı.Muzaffer saçlarını uzatıp arkaya bile tarıyordu. Selim’insaçlarınıysa, bütün itirazlarına rağmen hiçbir tarafa taran-mayacak kadar kısa kesiyorlardı. Selim, tıraş olmadığı za-manlarda berbere giderek karikatür dergileri okuyordu.Dükkânın sahibi olan bıyıklı berber değil de, onun yanın-daki koltukta çalışan şişman Osman Bey , Selim’e, okumadı-ğı dergileri ayırıyordu. Genellikle, bu çocuk büyük adamolacak gibi sözler dolaşıyordu ortada. Ne olacağını kimsesöyleyemiyordu; fakat büyük olacağı hususunda herkes bir-leşiyordu. Muzaffer’in, ancak iyi bir berber olacağı, dahaüstün başarılara ulaşacağı belli oluyor, diyorlardı. Selim busözleri anlamıyordu. Birlikte oturup, her meselenin yoru-munu birlikte yaptıkları bu insanların dışında düşünemi-yordu kendini. Görünüşte, onların üstünde olan bir duru-mu yoktu. Daha saçını bile istediği gibi kesmiyorlardı. Se-lim, elle tutulur, yakın başarılar istiyordu. Onu, hayatın kö-tü yanlarından korumalarına dayanamıyordu: saçlarını uza-tırsa, hemen baştan mı çıkacaktı sanki?
Hizmetçi kaçmış, bir hafta sonra ağlayarak geri dönmüş-
tü. Hayata atılmak tehlikelerle doluydu. Muzaffer’in sivilce-leri için berberlerin hazırladıkları ilaç bir fayda vermemişti;yeni kapıcıdan kimse memnun değildi. Kapıcı odasına git-mek artık Selim’in içinden gelmiyordu. Oysa bu adamın da-ha becerikli olduğu görülüyordu: odasının duvarına astığı,
704