246 KADERİN CtDVESİ 
— Utanmazlar, terbiyesizler... Sokağa böyle şey yapılır 
mı? Şimdi gider, annenize söylerim. 
Küçük kız sidiğini keserek sümüğünü çekti: 
— Söyle teyze, annem bize bir şey yapmaz ki... Kenefi kir­
letmeyiniz de çişinizi sokağa ediniz, diye bize kendisi tembih 
ediyor. . . 
Kadın söylediğine söyleyeceğine pişman oldu. Çünkü çocuk­
ların verdiği cevapta annelerinin daha kabahatli olduğu anla­
şıldı. Oğlan da önünü çözerek yarışa girmek üzere iken biz 
yürüdük. -
Bu, gönüllere hüzün dolduran sokaktan yirmi otuz adım 
daha gittikten sonra yılların yağmurları yalaya yalaya aslın­
daki aşı boyasım silmiş, kaplamalarını karartmış viran bir evin 
önünde durduk. Temel direklerinin arası eski stilde taş dolması, 
basık pencereli bir asma kat. Üstte şehnişü geniş oda. Eşiği 
çürümüş, kanadımn-biri toprağa gömülmüş, koca halkalı battal 
kapının üzerinde demir parmaklık yerine iri çubuklardan ya­
pılmış baklava biçiminde kafesli, dört köşe bir pencere. Bahçe 
duvarından uzanarak pencereye tutunduktan sonra balkona 
doğru atılan zümrüt gibi coşkun bir asma. Bu yıkılmağa yüz 
tutmuş evin kasveti üzerine iri yapraklarının taze yeşilliğiyie 
neşe saçıyordu. 
Medeniyet perisi şehrin sokaklarına lütuflarmı dağıtırken 
buralara hiç uğramamış. Medenileşmiş semtlerimizle bu ma­
halleler arasında zihin, Avrupa ve Asya'nın Çin'i arasındaki 
kadar bir mesafe vehmine düşerek şaşırıyor. Ne elektrik, ne 
de en basit biçimde bir kapı zili. Kadın kocaman bir simit bü­
yüklüğündeki halkaya uzandı, takırdattı. Çok sürmedi- kanat 
yukarıdan bir iple çekilerek açıldı. 
17 
DÜZLÜĞÜ bozulmuş yosunlu bir maltalıktan yürüdük. Her 
adımımızın altında incinerek bağıran enli küpeşteM uzun bir 
merdivenden çıktık. Zemini yalpa halinde bir vapur gibi çarpıl­
mış bir sofadan geçtik. İki yan kerevetli, adi hasır sandalyeli