Oğuz Atay lçin 
OKT AY AKBAL 
(Cumlıurıycı, 19 Aralık 1977) 
(. .. )öyle kitaplar vardır, baştan �ona dek bir serüveni izlemez. Yaşa mı ve­
rir, insanı verir, bir çağın görüntüsünü, anlamını verir. "Tuıanamayanlar" 
öyle bir romandı. "Tehlikeli Oyunlar" da öyle. Üslub. Hır kçesiyle biçem. 
ağır basıyordu bu romanlarda . "Kendini" anlaı ıyordu yazar. öyle denile­
bilirdi, dışandan bakan bir okur olarak. Olsa olsa baş kahraman, yazar­
dır. Öyle midir acaba, kendimizi tanıyabilir miyiz iyice? Ne denli, ne öl­
çüde, nereye dek? Büyük yazarlar kendilerini anlatarak tüm insanlığın 
gerçeklerini ortaya çıkarmışlar. Bir ucundan başlamışlar işe, ne kadar or­
taya koymuşlarsa, işte o kadanyla bir insan gerçeğini öğrenmişiz onlar­
dan. Atay'ın kahramanı da kendi sandığı bir kişiydi. Onun için ve dış ev­
reniydi baş konusu. 
Kolay okumal ar, hızlı sevgiler, beğe niler, alışkanlık lardan koptuğu­
muz, kopabildiğimiz, rahat ve geniş zamanlanmızı güç bir kitabı çözme­
ye. sevmeye, ondan bir şeyler almaya, öğre nmeye ayırabildiğimiz bir gün 
Atay'ın romanlannı çok seveceğ iz. Onlarla çağımız insanının, daha doğ­
rusu büyük kentte yetişmiş kentsoylu bir aydının tüm duyarlığı, iç mu­
hasebesi , kendi kendisiyle tartışması, kendini eleştirmesi, çok değişik bir 
güldürıl havasıyla bizlere ulaştırması, sunması var ... Yeri olan, değeri 
olan, edebiyatımızda önemi olan romanlar bunlar ... 
Akıllı ve Namuslu Bir Aydındı 
ve Çok Yalnızdı 
HALiT REFIG 
(Milli _veı, 28 Ocak 1984) 
(. .. ) Tanıdığımız Oğuz Atay ciddi ve disiplinli bir düşünce adamı, sanat 
olaylarının meraklı, ama iddiasız bir takipçisiydi. Kitaplarını okuyana 
kadar onun yaratıcı kişiliğinin farkına varmadığımı itiraf etmeliyim. Bu 
bakımdan kitaplarının üstümdeki etkisi şaşırtıcı ve çarpıcı oldu. Karma-
478