Hüso ağzına geleni söyledi ve dağın bir parçası gibi ayağa 
kalktı, yürüdü. Divan kapısından çıkarken de:
"Sen bilirsin Paşa, sen bilirsin," dedi.
O çıktıktan sonra İsmail Ağa:
"Paşam," dedi, "sana birkaç sualim var."
"Sor," dedi Paşa.
"Bu Ağrıdağmm başına hiçbir insan çıkmış mıdır?"
"Yok," dedi Paşa.
"Çıkabilir mi oraya insan olan?"
"Belki çıkar," dedi Paşa. "Çıkar ama geriye dönemez. Ağrı 
yakalar onu bırakmaz."
Ağrının tepesine çıkmayı çok kişi denemiştir. Ama dağın 
tepesine gidenlerden hiçbirisi geriye dönememiştir.
Ağrının tam tepesinde bir ateş harmanı vardır. Doruğun 
tam ortasından bir kuyu dünyanın ortasına iner. İlk ateş bu ku­
yudan alınmıştır. İnsanoğlunun gördüğü ilk ateş Ağrıdağmm 
yüreğindeki ateştir. İnsanlar bu ateşi almak istemişler, almışlar 
da... Ateşi kaçıranlardan bir tanesi dağın gafletinden faydalan­
mış, ateş gölünden bir tutam ateş koparmış, başlamış dağdan 
aşağı koşmaya, ta aşağılara inmiş. Tam bu sırada Ağrı uyan­
mış, bakmış ki ateşi koparan başını almış gidiyor. Hemen eli 
ateşli adamı orada, olduğu yerde yakalamış, durdurmuş. Ada­
mı da, elindeki ateşi de o anda, orada dondurmuş.
Ağrıdağmm yamaçları böyle taş olmuş adamlarla dolu. 
Ağrı, doruğuna çıkanı, orayı göreni, ateşini çalsın çalmasın, 
hiçbir zaman bağışlamamıştır.
İsmail Ağa:
"Öyleyse Paşa, sana bir teklifim var."
"Söyle İsmail."
"Şimdi haber gönderelim Hoşaba... Gülbaharla Ahmet bu­
raya gelsinler. İstersen ben giderim Hoşaba, onları alır getiri­
rim. Ahmet Ağrıdağmm başına çıkabilirse, çıktığını da bize is­
pat edebilirse kızı ona elimizlen vereceğiz. Düğününü de biz 
yapacağız. Böylelikle Ahmedin elinden kurtuluruz. Halkın di­
linden, zulmünden kurtuluruz. Kimsenin bir diyeceği kalmaz."
Paşa:
100