Ağzının o korkunç, ürkütücü çirkinliğ inin, garip bir yarayı 
andırışının nedeni buymuş demek ki. (Ona bu konuda densiz 
bir soru sormamış olmamam ne büyük şanstı!) Sonra göğsün­
deki derin yara izleri, onu bu hale getirmek için neler yapmışlar! 
Tony'nin incecik, cılız bedeni ağır bir metalin altında, çatırda­
yan kaburgalar, çığlıklar. .. Ağlamış mıydı, yalvarmış mıydı, kan 
kusmuş muydu? Daha fazlasına dayanamayacakt ım. Tony'nin 
geçmişi, yaşadığı korkunç bedensel acılar, sıcak kurşun gibi bo­
ğazımdan dökülmüştü. 
"Çok uğraştılar benimle ama konuşmadım ." 
"Neden?" 
"Konuşsaydım beni öldürürler di. Silahın yerini söyleseydim 
kesinlikle ölürdüm. Jamaika'da böyledir bu işler." 
"Ne silahı?" 
"Birini vurdum ben, sonra da silahı sakladım. Bulamayınca 
kanıtlayam adılar." 
"Sen birini mi öldürdün Tony?" 
Sesim boğulan birinin sesi gibi çıkmıştı. Başım dönüyordu , 
o duygu, toprağın altına çekiliyormuşum gibi ... 
"Onu vurdum. İki gün sonra öldü!" 
Kabuk Adam bir katildi, en başından beri, o ıssız kumsal­
da, hindistancevizi ağaçlarına doğru yürüdüğümüz günden 
beri sezdiğim şey buydu işte. Biliyordum , evet biliyordu m. 
Mantığımla değil, çok daha derinlemesine, onun için işte 
böyle şaşırmışt ım. Günlerdir beni öldürmesi için nice fırsat 
tanıdığım insan gerçek bir katildi, tanıdığım tek gerçek katil 
hem de. Belki bu yüzden ona bu kadar yakındım . Rasgele gö­
zümü dayadığım bir çatlakta karşıma çıkan, derin bir uçu­
rumdu. 
"Ben de, bir keresinde az daha birini öldürüyor dum. Bana 
orospu demişti. Bıçağı elimden almasalardı, belki ben de ... " 
Cümlemi tamamlayam adım. Gerçeklik sisler içinde kaybolup 
gidiyordu . 
80