464 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
"Ona ne söyledilerse görünmezler, gözlerini közlere dikmiş düşünüp durur." 
"Böyleleri hep közlere bakarlar." 
Bu gece ak libas giyinmiş iki kişi Taşbaşm evine gelmiş, onu ziyaret etmişler. 
Taşbaşı da görünmez edip aralanna almışlar. Tekeç dağındaki görünmezler sa­
rayına götürmüşler, orada konuşup halleşmişler. Sonra da getirip evinin önüne 
bırakmışlar. Yalancıktan kan içine sokup çıkarmışlar ki, herkes onun yürüyerek 
Tekeç dağına gittiğini sansm. 
Muhtar bunu duyunca çılgma döndü. Ulan işte o iki kişi benimle Ömerdi, 
Taşbaşı öldürmeye gittik ama onu evde bulamadık, anası onu kadir gecesi do­
ğurmuş da, tatlıca canı kurtuldu, diyemiyordu. Şu namussuz nasıl kurtulmuştu? 
Neyi, nasıl sezmişti de dün gece evinden uzaklaşmıştı? Her şeyden de nasıl he­
mencecik faydalanıyordu? Kansını köyün içine düşürmüş, millete nasıl masallar 
yutturuyordu? 
Muhtar, Taşbaşm dün gece Uzunca Alinin e\inde olduğunu bu sabah öğren­
mişti. Hem de hiç durmadan, yatmadan sabaha kadar baş başa verip konuştuk­
larını öğrenmiş ti. Uzun Aliyi gözlettiği adamı bu sabah gelip olanı biteni en in­
ce aynınma kadar ona anlatmıştı. Allah bu köylünün belasını versin. Öldürmeye 
gider, ak dona bürünürsün, ermiş olursun. Herif Uzunca Alinin evinde sabaha 
kadar, sıcak yalıının başında ısınır, onlar onu görünmez edip Tekeç dağına gön­
derirlerı Yok yok, bu köylüyle başa çıkılmaz. Bu köyü bırakıp gitmeli, kasabacia 
küçücük bir dükkancık açmalı. Ama yazık değil mi? 
Bu köyün de şanına yazık değil mi? Millet demez mi ki, koca Hıdır Kahyanın 
oğlunu barındır ınadılar da, fıkara gitti de kasabacia dükkancı oldu, demez mi? 
Bu da bir köylü için ölümden beter değil mi? 
Bir adım, bir adım, bir adım kaldı. Köylü o adımı da attı atacak. Taşbaşı öl­
dürmeye gidenleri görünmez yapan namussuz köylü. Taşbaşı ermiş de yapacak, 
peygamber de ... 
Bunun bir çaresi. Yetiş bre Adil, yetiş kulun olam! Bir tek ilacı sensin bu işin. 
Yetiş imdadıma kardaş, nolursun. Eline ayağına düştüm kardaş ... Hiç olmazsa 
bugün Yönetim Kurulu üyeleri gelseler, iyi kötü bir haber getirseler. 
Ah şu köy batsa. Taşbaşm dediği gibi, zelzele olsa. Bu köyde taş üstünde taş 
kalmasa. Baştan başa yıkılmış köy. Yıkık evlerin altından dumanlar çıkıyor. Ko­
nuşmayan Meryemce bağırıyor, "beni kurtarın, ben Meryemc eyim." Hani sen 
Meryemceydin, hani sen bu köyün kanncası yla bile konuşmazd ın? Seni kur­
tarmak yok. Geber orada, kal orada domuz, kall Ağaçlar damlardan fırlamış, 
bütün çökmüş damlan kar örtmüş. Kurtulan kırk elli kişiyi geçmiyor. O da Se­
ferin akrabaları. Ali Ömer, karıları, çocukları, kardeşleri. .. Adamları ... Hayvan­
lar kalmış. Peri mağaraları çökmemiş. O da Seferin sayesinde. Be hey namussuz 
köylü. Sefer söylemeseydi siz hiç akıl eder miydiniz bunu? Hayvanları mağaraya 
saklamayı? İşte bu zelzelede sizinle birlikte geberirdi. İyilik bilmez köylü.