Orta Direk 105 
Şu anam da, ne biçim oldu böyle? Ne ister benden? Ölsem, şimdi ölsem ağlar 
mı ki? Çok kızgın. Allah Allah! Şaşılacak iş. İşte sırtımda rahat rahat. Bir insan 
bir oğuldan daha ne ister ki? Bir oğul daha ne tür bakar ki anasına? Olmaz olaydı 
Koca Halil. At gene ölürdü. Gene sırtıma alırdım. Ama bana böyle yüz eğmezdi. 
Gözünü azıcık açınca, önünde kırmızı közleri gördü. Sonra karşıda, ötede 
anasını Başını kaldırıp da anasını görünce birden, hiç de farkında olmadan, öl­
gün bir sesle: 
"Ana," dedi, "ben yarın tanyerleri ışımadan kalkacağım, şu kutlu cevizin al­
tında sabaha kadar namaz kılacağım." 
Kıl bakalım, kıl. İstersen bir ay sabaha kadar, bir ay gece gündüz kıl. Allah sa­
na yardım eder mi ki yavrum? Allah anasının gönlünü yıkmışa atını öldürmü şe, 
elsiz ayaksız, el içinde anasını rüsvay komuşa hiç yardım eder mi yavrum? Benim 
yüreğim sana doğrulmaz. Kıl bakalım, belki de Allah günahlarını bağışlar. Sana 
bir kapı açar. Ama senin işin iş değil yavrum. Sen bu işi, anayın rızasını almadan 
çok kötü ettin. Sanınam ki kara gözlüm, Allahım, güzel Allahım, seni bağışlasın 
da ... Hiç sanmam. 
"Çukura inince de iyice başlayacağım namaza. Beş vakit." 
Başla bakalım. Şu anayın yüreğini kırdığını öder mi? Seksen sekiz bin yıl 
kılsan, mademki teline değdin anayın, yüreğini incittin, Allah yanında makbule 
geçmez. Var git istersen Kara Topaklı Hacaya sor. Şu atı elinle öldürdün. Sana 
yalvardım, yakardım , kurban olduğum babayiğit oğlum, yiğidim, bindirme şu 
uğursuzu ata dedim. İnadına bindirdin. Üstelik de beni dövdü koca dümbük. 
Böğrüme bir depik indirdi ki, depik derim ona. Ciğerim söküldü dedim yerin­
den. Bir daha öyle vuraydı, ciğerimi bölük bölük kusardım. istersen yüz yıl kıl 
namazı akılsız yavrum, Allah indinde makbule geçer mi sanırsın? Senin nama­
zın Deli Bekirin narnazına benzer. Heeey Ali! Sana yüreğim bir vakit için doğ­
rulmayacak 
Ali sevinçle karısına döndü: 
"Avrat," dedi, "gayrı namaza başlıyorum. Beş vakit. Bundan böyle, Çukura 
iner inmez başlayacağım. Kellem gidecek, namazım geçmeyece k." 
Kadın ağır, uysal gülümseyerek: 
"Kıl herif, kıl, namaz kılmak çok iyidir. Babam hiç namazını geçirmezdi. O 
yüzden de başı hiçbir belaya girmedi. Namaz kılmak gibi var mı?" dedi. 
Hasan yanındaki Ummahanın saçlarına elini değdirdi. 
"Babam namaz kılacak, Çukura inince. Ben de duaları beller, ben de kılarım." 
Ummahan: 
"Çocuklar namaz kılmazlar." 
Hasan düşündü kaldı. Sonra: