72 
 Suriyelilerle ve Türkiyelilerle yaptığımız temsiliyeti son derece yüksek çok yeni bir 
anket var. Murat Erdoğan’la birlikte yaptık. Sosyal mesafeyi ölçtük yani komşu olmak, arkadaş 
olmak, evine gitmek, ev arkadaşı olmak, evlenmek vesaire böyle farklı farklı aşamalarla iş 
arkadaşı olmak. Ne kadar istersin ne kadar istemezsin diye bir skala oluşturduk. Sonuçlar, 
Suriyeliler Türkiyelilerle irtibat kurmak konusunda çok daha istek li, Türkiyeliler ise Suriyeliler 
ile irtibat kurmak konusunda çok daha mesafeli. Çok ciddi bir sosyal mesafe var. Suriyelilere 
yönelik olan ve büyük bir kısmı hiç Suriyeliler ile karşı karşıya gelmemiş herhangi bir teması 
olmamış insanlar bunların. Sizce S uriyeliler Türkiye’de hayatlarını nasıl idam ettiriyolar diye 
sorduğumuzda, Türkiye’nin verdiği yardımlarla yüzde seksen altı diyor birkaç cevabı 
işaretleme hakkı verdik. Yüzde altmış beşi dilencilik yaparak geçindiğini düşünüyor. Yüzde 
kırk dokuzu sadece çalışarak geçindiğini düşünüyor ve hayırseverlerin yardımlarıyla STK'ların 
yardımlarıyla ve uluslararası yardımlarla diye devam ediyor. Peki, Suriyelilerin çalışma hakları 
nasıl olmalı dediğimizde kesinlikle çalışma hakkı olmamalı diyenler, bunu kesinlikle  yanlış 
yazmışım çünkü çok daha yüksek seksen dört o rakam zannediyorum yanlış yazdım. Bazı işler 
için geçici çalışma izni olabilir diyenler yüzde yirmi üç, bütün işler için geçici çalışma izni 
olmalı diyenler sekiz nokta bir, bazı işler için daimi çalışma  izni vesaire yani sadece yüzde on 
daimi çalışma izninden yana. Bu durum ilişkileri de etkiliyor. Grupların birbirleriyle olan 
ilişkilerinde çok ciddi sıkıntılar var. Üniversite öğrencilerine aynı soruları sorduğumuzda, çok 
ilginç bir cevapla karşılaştık, çok sıkıntılı bir nokta. İş ortağı olmak istemiyor Suriyeli çocuklar, 
gençler Türkiyelilerle. Sizce neden? Çok kazık yediler de bizden o yüzden. Şirket kurmak için 
biliyorsunuz bir Türk ortakla şirket kurmanız gerekiyor. Bir sürü Suriyelilerin paralarını a lıp 
şirket kurucaz deyip kurmayan bir sürü özellikle sanayinin ileri olduğu şehirlerimizde iş 
adamları sayesinde böyle harika bir sosyal mesafeye ulaştık gençler arasında. Peki, algılarımız 
neden bu kadar olumsuz diyecek olursak, hep kamu diplomasisinden b ahsettik gerçek rakamları 
bilmiyoruz yardım gelirleri paylaşılmıyor, ne kadar yardım verildiği, verilmediği, hakların, 
politikaların gerekçelendirilmediğini görüyoruz ve hak temelli bir söylem eksikliğini 
görüyoruz. Ne üzerine gidiyor? Ensar, muhacir, misa firlerimiz. Şimdi bu insanın hakkıdır artık 
burada bulunmak, bu noktadan sonra onun hakkıdır belli hizmetlere sahip olmak demediğiniz 
sürece o sizin uktenizde. Lütuf, ister verelim ister vermeyelim. O zaman da sinirlenirsiniz tabi. 
Haberciliğe baktığımızda , çok yüksek bir nefret söylemi özellikle ne yazık ki muhalif medyada 
bunu çok görüyoruz. Tek yanlı ve tek taraflı habercilik bütün medyada görüyoruz bunu tamamı. 
Hiçbir haberin içeriği hazırlanırken bir tane de bir sorayım STK'ya başvur. Suriyelilerle uğr aşan 
bir STK'ya sor bir tane bir Suriyeliye sor, hiç o tarafı bilmiyoruz. Mahallede bir kavga oluyor 
biz sadece Türkiyelilerle konuşup o kavganın sebebi hakkında fikir yürütüyoruz. Hak temelli 
habercilikte de var hep olumsuzluklara yöneliyoruz bu biraz hab erciliğin genel yapısı. Onlar 
haber değeri taşıyor ama bir sürü olumlu durum da var bir sürü çok güzel entegre olmuş, çok 
güzel Türkçe konuşan çok başarılı Suriyeli genç var. Araştırmacı haberciliğin eksikliği yine.  
Peki, daha sonlandırırken biraz umut ve rmem gerekiyor ya yine. Çok düşündüm daha 
kötüye gitmemesi için ne yapmamız lazım? Birincisi az önce bahsettiğim gibi bu veri 
aktarımında kamu kurum ve kuruluşlarının, olayı artık güvenlik şeyinden çıkartıp bu konu 
güvenli veremeyiz dediği her konu güvenli k konusu değil. Kimse kimsenin ismini soyismini 
istemiyor. Biraz daha bu bilgiler konusunda şeffaf olunmalı. Nefret söylemi kullanılmamalı, 
bunu biz de kullanmamalıyız. Bu tip söylemler içeren sosyal medya paylaşımlarını mutlaka