_gözlerle onun yüzüne bakıyord u. 
Usuldan, utangaç, Memet Aliye sokuldu sonunda yumuşak, sı­
kılmış bir sesle : 
"Ya benim için ne düşünüyorsun Memet Alim?" dedi. 
· Memet Ali sevgiyle gülümsedi , onun koluna dokundu : 
"Timur Bey amca sana bir şey sorayım mı?" dedi. 
Coşkuyla, hemen : 
"Sor!" dedi Ala Temir. "Sor, sor, sor!" 
"Bak Timur Bey amca ... " 
Ala Temir gözlerini çelik gibi Memet Alinin gözlerine dikmiş, 
ağzından çıkacak soruyu bekliy ordu. 
"Diyorlar ki, sen Cafer Beye yılda yüz bin, iki yüz, üç yüz bin 
lira verirmişsin ... " 
Ala T emirin yüzündeki bütün kan birden çekildi, dudakları mos­
mor oldu, gözleri pörsüdü ve gözlerini yere dikti. Bu, Memet Alinin 
gözünden kaçmadı . Keşki bu sözü açmasay dı, pişman oldu ama, elden 
ne gelir, ok yaydan çıkmıştı. 
"Her yıl. O da sana ... " Kekeledi. "O da size bu parayı, borç, 
borç aldığı halde geriye vermezmiş. Siz de bunun karşılığı olaraktan 
her yıl onun evine gider, karısının, çocukları nın, köylüsünUn içinde 
ona bir gün sabahtan akşama kadar küfreder, sövmedik hiçbir yerini 
bırakmaz, sonra da akşam olunca parayı ona bağışlar evinize döner­
mişsiniz. Görenler diyorlar ki Cafer Beye sövüp boşaldıktan sonra 
öyle bir sevinir, öyle bir sevinirmişsiniz ki sevincini zden ne yapaCağı­
nızı bilmez, beş tane koyun kurban kesip tüm köylüye dağıtır, üç gün 
üç gece uyumaz, sabahlara kadar türkü söy lermişsiniz ... Y aaa, böyle 
diyorla t." 
Ala Temir başını ağır ağır kaldırdı, fersiz gözlerini Memet Aliye 
dikti. Yüzüne yavaş yavaş kan geliyor, gözü anlamlanıyor, yeşili tazele-
niyordu. 1 
"Doğru," dedi, durgun, sessiz, soğukka nlı. "Hepsi doğru. Ama 
bu iş .... Başka ... " Sustu. Bir suskunlukta, suskunluğun uyuş ukluğu, 
düşü, uykusu içinde. Azıcık sıkılmış utanmış. 
"O �aşka ... " 
"Nasıl?" . 
"O başka ... O bizim ... Beyiniiz." 
511