FAKİR BAYKURT
 
351
 
 
savur...»
 
Artırıp getirdiği azıkları koydu sofranın üstüne:
 
«Bunları da yiyelim, sebil olmasın!» dedi.
 
Cennet karı dönüp gelen azıklara baktı:
 
«Lokantaya mı girdin? Hiç yimemişsin gibi...»
 
«Lokantaya girdim! 
(Baklava börekler yidim lokantada! Zencirli 
Hanın tahtalarına yatıp kendi kendimi yidim!) Bunları da alıp getirdim 
geri...»
 
«Kuzu nasıl gitti buba?» dedi Yusuf.
 
« (Anayın dini gibi gitti, fesat Yusuf! Lokanta lâfını duyunca nasıl 
hemen kuzuyu düşündün?)»
 
«
Birez para etti mi bari?»
 
«Etti etti! Epey etti!»
 
Hemen kuşağının arasından kesesini çıkardı. Dörde beşe 
katlanmış paraları, iki onluğu çıkardı. «Al bunları, koy bir yere, nüzüm 
ederse harcarsın!» dedi.
 
«Yavu buba, ben sana para mı sordum şimdi?»
 
«Sana “Pa
ra sordun!” diyen yok! Aklıma gelmişken veriyorum. 
Bana da kaldı birez...»
 
Yusuf paraları aldı.
 
«
İ
şte böyle Cennet!» dedi Kır Abbas. «En çık, gez dolan, dünya 
bu! (Bizi alta alıyorlar! Bağ dikiyorsun elinden alıyorlar! Ulan dürzüler, 
tırnak kadar bir emeği
niz var mı içinde?
 
‘ Emek emek enip, gezici Hamdi beyi önüme düşürdüm de Zi
-
 
reet’lerinizden çubuk istedim; bir kör çubuk verdiniz mi ulan? Gelip 
ayağınızı basacak kadar yer kazdınız mı? Bir tek asma budadınız mı? 
Ne hakkınız var da bu bağa el takıyorsunuz
?
 
Allahın Purluğuydu ulan! Purluk ki köyümüzün sınırları içinde. 
Camgöz malmüdürü, kelkafa tahriratçı, söyleyin, sizin neyinizin 
içinde? Kurtuluş Savaşında biz piyade neferiydik, önden gidiyorduk.