Sonbahar Hüznü
219di daha sonra hiç beklemedi ğim bir hava yla. "Derdin baş ka bir kad ına
âşık olman de ğil, bana â şık olamaman." 
"O zaman sana niye bu kadar yap ışıyorum?" dedim elini tutarak.  
"Neden elini tutmadan sensiz bir gün geçirmek istemiyorum?'1 
Bu sözleri kar şılıkl ı ilk edi şimiz değildi. Ama bu sefer Sibel'in  
gözlerinde tuhaf bir ışık gördüm ve şöyle demesinden korktum:  
"Çünkü tek ba şına kal ırsan Füsun'un ac ısına dayanamayaca ğını, belki  
de ac ıdan ölece ğini biliyorsun!" Ama Sibel, durumumun bu kadar kötü  
olduğunu şükür hâlâ görmüyordu. 
"Aşkından de ğil, baş ına bir felaket geldi ğine inanmak için sa-
rılıyorsun bana." 
"Felakete niye ihtiyac ım olsun ki?" 
"Her şeye burun k ıvıran ac ılı adam olmak ho şuna gidiyor. Ama art ık 
akl ını başına toplaman laz ım can ım." 
Bu kötü günlerin geçeceğini, iki oğlan çocuğun d ışında ona benze yen 
üç tane de k ızım olmas ını istediğ imi söyledim. Mutlu, kalabal ık, neşeli 
bir ailemiz olacak, y ıllarca gülü şerek ve ha yatı severek yaşayacakt ık. 
Onun a ydınl ık yüzünü görmenin, ak ıllı sözlerini dinlemenin, mutfakta  
bir şeyler yapt ığını işitme nin, bana s ınırs ız bir yaşama sevinci  
verdiğini anlatt ım. "Ağlama lütfen," dedim. 
"Artık bunlar ın hiçbirinin olamayaca ğını hissediyorum," dedi Sibel  
ve gözlerinden daha da h ızla yaşlar akmaya ba şlad ı. Elimi b ırakt ı, 
mendilini çıkarıp burnunu, yüzünü sildi; sonra pudralı ğını ç ıkard ı ve 
yüzünü ve göz altlar ını bol bol pudralad ı. 
"Niye bana güvenini kayb ediyorsun?" diye sordum. 
"Belki de kendime güvenimi ka ybettiğim için," dedi. "Art ık güzel  
değilim, diye dü şünüyorum bazan." 
Elim sık ıca tutup ne kadar güzel oldu ğunu söylüyordum ki, Hee\  
romantik â şıklar." dedi Tayfun. "Herkes sizden bahsedi yor bili yor 
musunuz? Aaa ne oldu?" 
"Ne diyor herkes bizim için?"