büyükadamlar bile, evlerinde, kim bilir ne zorluklarla karşı­
laşmışlar dır, değil mi? 'Bu-akşam-ona-evle nme-teklif -edece­
ğim-nasıl-olur -daha-elini-bile-tutmadım' sorunu nasıl çözülür 
öğreLmenim? Daha önce bir vatandaş olarak sorumluluklan­
mızı bilmeliyiz çocuklar; büyüklerimize karşı ödevlerimizi 
öğrenmeliyiz. Öğretmenim ! Ben, başbakan oldum; ülkemizi 
yataktan idare ediyorum. Sonra, yataktan kalktım, öğretme­
nim; Sevgi'ye giderek teklifimi ona bildinneğe karar verdim: 
Ben, aşağıdaki sözleri, aklım başımda (pek değildi galiba) ve 
hiçbir etki altında ... Sonra, tozlu yollarda dolaştım, öğreLme­
nim; hemen gidemedim. Güneşi hatırlıyorum, öğretmenim. 
Çünkü, ülkemizde güneş olmasaydı, toz olmazdı. (Batı ülke­
leri temiz olmalarını güneşsizliklerine borçludurlar.) Yolda, 
bir vitrinin önünden geçerken gözüm camdaki görüntüme ta­
kıldı, öğretmenim: Gömleğimin arkası, pantalonumun üstün­
den sarkıyordu, pantalonum da boru gibi olmuştu. Ayaklan­
ma baktım: Bütün gün tozlu yollarda dolaştığımı anladım; 
ayakkabımın, ayağımı acıttığını anladım. Bir kadın geçti vit­
rinden, bana bakmadan geçti. Yahu, ben ne kadar kılıksız bir 
adamdım! Sakalım iki günlüktü. (Kendimi anlatmaya dilim 
varmıyor, öğretmenim.) Yerde bir elma kabuğu vardı, biraz 
ötede kibrit çöpleri ... ben de, ülkemiz gibi kirliydim, öğretme­
nim. Ben ... ben derneğe dilim varmıyor öğretmenim. Ben kim­
dim? Hikmet. Hayır ben değildim; o, Hikmet'ti. Vitrine bakı­
yordu, gömleklere bakıyordu. Yanından geçen kadınların, 
başlannı çevirerek kendisine bakacağını sanıyordu. Ellerine 
baktı: Kirliydi. Gömleği de kirliydi. Yeni kararlar alıyordu ga­
liba artık yıkanmalıydı, çünkü gömlekler kirleniyordu. Elini 
cebine soktu. O cebine değil. (O cebinin delik olduğunu bili­
yordu.) Paralan sol cebindeydi. Bir gömlek alabilirdi. Öteki 
elini de yırtık cebine soktu, kamburunu çıkardı. Hikmet oldu. 
Kadınlara bakmaktan vazgeçti. Elma kabuğuna bir tekme attı. 
Kadınlara bakmıyordu; çünkü kadınlar da, gömleği bir kuy-
115