Olmez Otu 717 
"Yaptım, onbaşıyım, istihkamım. Künyem ... Osman Delibaş oğlu 1940 do­
ğumlu Memidik Delibaş. Delibaş mı? Herkes soyadımı sorar... Bakkal Mustafa 
vermiş onu babama. Al Osman demiş, sen deli başın birisisin. Hükümetin def­
terine de adın Delibaş olarak geçsin. Atatürk çok büyük, o emreyledi. Herke­
sin bir soyadı olsun, diye. Bir soyadı vermişler Kör Hacıya ... Burada söylenıne­
si ayıp. Az daha Muhtar Seferi öldürüyormuş öfkesinden. Bana bu soyadmı mı 
layık gördün, diyormuş da başka bir şey demiyorm uş! Şevket Beyin soyadı ne? 
Çeliköz. Zorlu, zorlu bir soyadı." 
Bir kadın, memeleri dışarda, giyitleri paramparça sarkıyor, yüzü kan için­
de. Durmadan tırnaklarıyla kan içindeki yüzünü yoluyor. Çığlık çığlığa ka­
dın. Ayakları yalın. Her bastıkça bir avuç kan kalıyor izinde. Kadın da ko­
mutanın odasına girdi. Komutanın sağ omzu bir daha oynadı, başkaca hiç 
kıpırdamadı. 
Az sonra çığlık çığlığa kadın merdivenlere atıldı, merdivenlerde duramadı, 
yukardan aşağı kaydı, merdivenin dibine yığıldı, sesi soluğu kesildi. 
"Bilmiyorum, hiç yüzünü görmedim Şevket Beyin. Kim mil Ne bileyim ben? 
Neden mi? Bilmem. Valiahi bilmem efendim. İstersen öldürün beni. İpe çekin. 
Bildiğimi bildiğim gibi, bildiğim kadarını söylüyorum. Ben kendi ayağımla gel­
medim mi? Yoksa siz ne bilecektiniz?" 
Bir kapı açıldı, kollarından biribirierine zincirlenmiş on beş kadar paçavra 
içinde adam çıktı, yandaki demir parmaklıklı kapıyı açıp adamlan hemen içeri 
ittiler. İki tane nöbetçi demir kapının üstündeki duvarda gidip geliyordu. İki­
si de sıcaktan terlemiş, terler sırdanndan dışanya fışkırmıştı. İkisinin de yüzü 
zenci yüzü gibi kapkaraydı, terden ışılıyordu . 
Memidik oturduğu taştan kalktı, karakola doğru yürüdü. Gözü hep pence­
redeki komutandaydı. Ağır ağı r, korkarak atıyordu adımını. 
Birden bir serince yel esti, yerde ne kadar toz varsa kaldırdı. Memidik tozdan 
yöresini seçemedi. Olduğu yerde durdu. Yel büyüdü, daha da serinledi, Memi­
diği üşüttü, bu anda da kuzeyden, Torosların üstünden dev gibi koskocaman 
bir bulut geldi, Çukurovanın göğünü örttü. Her yer karardı. Yağmur yeli durun­
ca ağır, iri birkaç damla pat pat diye toprağa düştü. Havaya asılıp kalmış tozlar 
usul usul inmeye başladı. Gökler uzakta, yakında gümbürdedi, şimşek çaktı üst 
üste, evlerin camları zangırdadı. Sert, ağır, toprağı oyan bir yağmur kasabanın 
evlerinin çinkodan çatılarını döverek boşandı. 
Memidik olduğu yerde dikildi kaldı. Ne bir adım ileri atabiliyor, ne bir adım 
geri ... Komutanın kocaman bedeni kıpırdadı. Memidiğin yüreği hop etti. Ko­
mutan ayağa kalktı, pencereye döndü. Memidiğin yüreği ağzına geldi. Tüm be­
deni çözüldü, arkasını komutana döndü, hacakları bükülerek, feldirdeyerek, 
yürümeyi unutmuş bir yatalak gibi, yumulmuş, karakoldan uzaklaştı. Aviuyu