42 
Gece, dünkü gibi ayaz değildi, aydınlık değildi. Gökyüzünü kara, kapkara 
bulutlar örtmüş, bozkırdan ağaçları kökünden sökecek güçte bir boran esiyordu. 
Bu gece hiçbir yaratık, kurt, tilki, sansar, hiçbir yaratık yuvasından dışarıya ba­
şını bile uzatamazdı. 
Bu karanlık, taş gibi, duvar gibi, çelik gibi bir karanlık. Dünya kurulduğundan 
berinin karanlığını bir araya yığıp, bu geceye vermişler. Taşbaşoğlu, "Dün aydın­
Iıktı da gece, ışıklan ondan göremedim ," diyordu. "Bu gece tamam. Işıklar önüme 
serilecek. İşte ondan sonra görsün şu Toros ülkesi, görsün ki ermiş nasıl olur!" 
Ateş de yakmıyo rdu. Belki ateşten korkmuşlardı da kaçmışlardı. 
Gözleri evin üstünde tam üç saattır bekliyordu. Birden kulağına hışıltı ve kuş 
sesi geldi. Sevincinden, heyecanından ayağa kalktı. Gıcılı boran ona öyle çarptı ki 
az daha yere düşüyordu. Işık göründü görünecekti. Haydi ... Gözlerinin önünden 
bir an, kısacık, incecik bir an ışık balkıması geçti ... Sonra her şey karardı. 
Taş baş: 
"Işık," dedi. "Işık. .. " Sevindi. "Işık ha?" 
Demek bu köylünün söylediklerinin tümü de doğruydu ... Demek ermişti ha! 
İçindeki kutsal ateş büyüdü, genişledi, ışıklandı. Kendine güveniyordu ar-
tık. Sarhoş gibiydi. Evinin üstündeki ışığı görmüştü ... Kulakları uğulduyordu , 
başı dönüyordu . "Hışşş! Hışşş ... " Murat suyu yeşil akıyordu . Yeşil bir yılan gibi. 
Sıcaktan yanıyordu ortalık. Bakır kayalarda karayılanlar vardı. Akıyor, akıyor biL­
miyorlardı. Ak bir bulut sıcaktan kavnıluyordu . Gölgesi yeşil suyun üstüne dü­
şüyordu . Su aşağı akıyor, bulut gölgesi yukarı doğru akıyordu. 
"Hışhış! Hışşş!" 
Kendine geldi. Bir an görmüştü. Hani adam zorlu bir tokat yer de gözlerinin 
önünde şimşek çakar, gözlerinin önüne ışıklar saçılır. İşte öyle. 
"Bu olmadı," dedi. "Bir daha, ama daha uzun görürsem, tamam. Demek ki 
iyice ermişim ." 
Oturdu yerine. Kepenek, başlık, keçe çizmeler para etmiyordu . Bozkır soğu­
ğu hiçbir şey dinlemiyor, içine işliyordu. Soğuktan donacak, bayılacak hale geldi, 
gene de bırakıp gitmedi. Gittikçe uyku da bastınyordu . Uyku bastırdıkça kulak­
lanndaki uğultu artıyor, başı dönüyordu . 
Bir baykuş öttü. Taşbaş buna irkildi. Başına bir kötülük gelecekti. Birden, 
candarma komutanı aklına düştü. Ona söz vermişti ki, evliyalık etmeyecekti. 
Halbuki evi dolup taşıyordu. Hastalar saynlar, dertliler. .. Yüzbaşı bu sefer onu 
bir eline alırsa, kemiklerini kıracaktı. Un ufak edecekti. Çok öfkeli bir adamdı.