3 NUMARA:  KUAFÖR  CEMAL  & CELAL 
"Allahım  ne günah  işledik  de bu kokuyu  verdin  başımıza.  Resmen 
çöpün  içinde  yaşıyoruz.  Yakında  evrim  geçirip,  horozlar  gibi  eşin-
meye  başlayacağız." 
Bunları  söyleyen  Cemal'di  ve Cemal  ne zaman  bir şeyler  anla-
tıyor  olsa,  kimi  içten,  kimi  lütfen,  kadın  gülüşleri  ona  eşlik  ederdi. 
Ama  bu sefer  öyle  olmadı.  Aksine,  o sözlerini  bitirir  bitirmez,  gül-
le gibi  bir sessizlik  çöktü  kuaför  salonuna. 
Böyle  som  sessizlikler  nadiren  yaşanırdı  burada.  Bunun  için,  her 
biri başlı  başına  imkânsız  sayılabilecek  pek çok  hadisenin,  mucize-
vi biçimde  aynı  ana  tesadüf  etmesi  gerekirdi.  Ana  caddenin  trafiği-
ne takılmamak  için,  kestirme  olsun  diye  peşpeşe  Jurnal  Sokak'a  sa-
parak  burayı  da Arap  saçma  çeviren  arabaların  kulaklara  ziyan  kor-
nalarının;  köşe  başında  sergi  açmış  karpuzcunun  ve onun,  külüstür 
kamyonetiyle  yaklaşık  yirmi  dakikada  bir aynı  noktadan  geçecek 
surette  durmadan  semti  turlayan  hoparlörlü  rakibinin;  tabii  bir de on 
metre  ilerideki,  apartmanlar  arasına  sıkışmış,  iki salıncak,  bir tahte-
revalli,  bir de demirleri  güneşte  çok  çabuk  ısındığı  için  yazları  sac 
gibi alev  alev  yanarak,  kayanların  poposunu  yakan  kıytırık  bir kay-
dıraktan  müteşekkil  oyun  parkını  dolduran  çocukların,  aralarında 
anlaşmışçasına  aniden  ve hep  birden  seslerini  kesmeleri  gerekirdi 
mesela.  Ama  kuaför  salonunun  içindeki  gürültü  kaynakları,  dış dün-
yanınkileri  aratmayacak  kadar  bol olduğundan,  hakiki  bir sessizli-
ğin kısa  süreliğine  de olsa  hüküm  sürebilmesi  için  burada,  esas  fev-
kaladelikler  içerde  gerçekleşmeliydi.  Köşede  sürekli  açık  duran  ve 
hep aynı.  müzik  kanalını  gösteren  televizyon  bir anlığına  da olsa 
susmalıydı  mesela  - bu da ancak  elektrikler  kesildiğinde  jenaratö-
rün çalışmasına  kadar  geçen  o birkaç  dakika  boyunca  ya da yanlış-
lıkla müşterilerden  birinin  kumanda  aletinin  üzerine  oturmasıyla 
65