yapabileceğine bir ara inanarak gözlerini keyifle odanın içinde 
gezdirdi, ama hizmetçinin kapı aralığından kendisini seyrettiğini 
görünce bir damat adayı olduğunu hatırlayıverdi. Manisa Va­
liliğini anlatan Muhtar Bey'i süklüm püklüm dinledi. "Olacağı 
buydu!" diye düşündü, ama kendisini daha fazla da didikle-
yemeyeceğini anladı. 
Enişte içten bir tavırla: "Hiç Avrupa'ya çıktınız mı?" diye 
sordu. 
Muhtar Bey, "Ah, hayır, fırsat olmadı," diye hayıflandı. "Ama 
gidip bir görmek şart... Nazlıcığım gitsin, çok istiyorum." Sonra, 
herhalde sözlerinin yanlış anlaşılmasından korkarak, elinde bir 
tepsiyle içeri giren hizmetçiyi işaret etti: "Galiba yavaş yavaş 
masaya geçmemiz gerekiyor," dedi. 
Yavaş yavaş masaya geçtiler... 
14 
TEMİZ HAVA YÜRÜYÜŞÜ 
"Hayalet!" Ziya'yı görüşünün üzerinden bir ay geçmişti, ama 
Cevdet Bey hâlâ düşünüyordu: "Ağzı içki kokan, göğsünde 
madalya taşıyan, amcasından para sızdırmaya çalışan bir hayalet!" 
Gene bahçeye açılan kapının önünde, holde, aynanın karşı­
sındaydı. Arada bir büyük aynaya bakıyor, kendini seyrediyordu. 
"Bir daha ne zaman gelir o?" Amcasını öksürük buhranı içinde 
bırakıp çıktıktan sonra, ertesi gün bir daha gelmiş, Cevdet Bey 
de ona bir şey verecek durumda olmadığını söyleyip, Osman'ı 
çağırmıştı. Osman, Ziya'ya şirketin parası olmadığını, zaten 
yazıhaneyi Sirkeci'den Karaköy'e taşımak için paraya ihtiyaç 
duyulduğunu anlatmıştı. Ziya bunları somurtarak dinlemiş, çıkıp 
gitmeden de bir fırsatını bulup amcasına gene peşini bırak­
mayacağını fısıldamıştı. 
"Ama hangi hak için?" Cevdet Bey aynanın içindeki ihtiyar 
gövdeyi seyrediyor, düşünüyordu: "Bu cesareti nereden bulu­
yor?" 
"Geliyoruz, geliyoruz!" 
176