da ağızdan ağıza dolaşmıştı bir zamanlar. Beher yangın için, 
eğer vaktinde tespit edebilirlerse yirmi akçe ikramiye , ede­
mezlerse yangın sönene kadar saat başı yirmi değnek ceza 
alan bu adamlara hazine-i humayündan on akçe helal yev­
miye verilirdi . 
Mahalle bekçilerinin külhanlara sığınmak zorunda kaldığı 
soğuk bir kış gecesi, Galata Kulesi'ndeki yangın gözcüsü ha­
sırlar üzerinde yatan arkadaşım elindeki Frenk dürbünüyle 
dürtmeye başladı ve Arap lhsan'ın kadırgasının Haliç'e gir­
diğini sanki büyük bir sır veriyormuş gibi adamın kulağı­
na fısıldadı. Ancak derin uykusundan uyanır gibi olan ar­
kadaşı bu habere pek iltifat etmemişti: Bir gözü açık, diğe­
ri yumuluydu; biriyle hala rüya görürken diğeriyle kendisi­
ni uyandıran adama bakıyor, uyku sersemi haliyle hangi gö­
zünün gerçeği gördüğüne fazla aldırmıyordu. Battaniyesi­
ne sannıp öte yanına döndü ama sidik zoruyla aleti sertleş­
tiği için dalmakta zorluk çekti. Gözlerinden uyku aktığı hal­
de doğruldu. Duvarın yanında uçkurunu çözerken bir yan­
dan da Haliç'e, Azapkapısı önünde seyreden kadırga silueti­
ne baktı. Forsalara tempo verip teknenin hızını tayin eden 
davul sesi belli belirsiz duyuluyordu. Görünüşünden onun, 
Arap lhsan'ın kadırgası olup olmadığını çıkarmak mümkün 
değildi. Fakat gözcü yine de fikrinde ısrar ediyordu: Yüzü­
nü, kendisine inanmayan arkadaşının yüzüne yaklaştırarak 
alt göz kapağını parmağıyla aşağı çekip meydan okurcası­
na ona, bu gözün yedinci kadirdeki yıldızları bile gördüğü­
nü, üstelik Kostantiniye'nin muhtemel yangınlarını gözetle­
mek bahanesiyle aslında onun kente nazannı değdirerek ah­
şap malzemeleri tutuşturduğunu düşünen asesbaşı tarafın­
dan görevden alınmak tehlikesine; bu yüzden maruz kaldı­
ğını söyledi. Ama adam, gözcünün kendi gördüğünden da­
ha fazlasını görmediğine emindi. Eğer bu kadırga gerçek­
ten o malum tekneyse , Arap lhsan'ın Karaköy önünden ge-
14