ARiFEHANlM 
(Telaşla) Yok, yok. Öyle uzun şeyler okumaya vakit 
yok. Ne diyecekseniz en mühimlerini şöyle derleyip 
toparlayarak söyleyiniz. Hem vaktimiz yok, hem de 
ben pek büyük bir vebal altında kalıyorum. İlk gelin­
lik kızını nefes ettirmek için Tanrı emaneti olarak 
bana teslim ettiler. Ben de kızın ağlamasına sıziama­
sına dayanamayacak bu güveni kötüye kullandım. 
Buraya getirdim. (Göğsüne vurarak) Ah, bu kör 
olasıca yüreğim pek yufkadır. Böyle ricalara dayana­
mam. Neyse böyle bir halttır ettim. Fakat siz de Nuri 
Bey, öyle ahiada vahlarla dolu çarşaf kadar kağıtlar 
okuyup da kızcağızı bütün bütün üzmeyiniz. Sonra 
ayılır, bayılır, bir şey olur. Ben dayısına, yengesine ne 
cevap veririm? 
ŞAHENDE HANIM 
Merak etmeyiniz Arife Hanımcığım. Artık beni de 
beş yaşında bir çocuk yerine koyuyorsunuz. Cena­
bıhak insana bir keder verince sabır için metanet de 
ihsan ediyor. 
ARiFEHANlM 
Ne olursa olsun kızım, sizinle beraber ben de günaha 
gırıyorum. 
NURiBEY 
Size bu büyük iyiliğinizin teşekkürünü inşallah fevka­
lade bir surette eda ederim. 
ARiFEHANlM 
İlahi evladım, böyle şeylerin teşekkürü sıcağı sıcağına 
edilirse edilir. Arası biraz geçti mi çabuk unutulur. 
NURiBEY 
( Cebinden para çıkarıp mütevazı ve mahcup bir 
tavırla Arife Hanım'a uzatarak) Şimdilik şu lirayı 
kabul buyurunuz. Bugün üzerimde fazlası yok. 
ARiFEHANıM 
Aa, o nasıl söz öyle? Teklif ettiğiniz şeye bakınız. 
Demek ki siz beni adeta o aracı kötü karıların yerine 
koyuyorsun uz. 
44