Mösyö Balatzs düşünceli bir tavırla gülümsüyordu. Duvarlardaki 
resimlerde görülen bakımlı sakal onda da vardı. Nigân Hanım'la 
Perihan'ı görünce canlandı. Ellerini sıkarak birşeyler mırıldandı. 
Kısa boylu, tombul bir adamdı. İnsana bir piyano hocasını 
hatırlatmıyordu, ama ince sözler söylemesini de biliyordu. 
Kapıdan çıkarlarken, Nigân Hanım: "Kibar adam!" diye düşündü. 
"Ne de olsa bir Avrupalı!" Merdivenleri iniyordu. İçinden tuhaf 
düşünceler geçti. "Ama yazık!" Bir piyano hocasıydı. 
Gene Beyoğlu'na çıktılar. Ama bu sefer yukarıda kızgın bir 
gök değil, sabırsız, aceleci bulutlar vardı. Sıcak ve ölü bir rüzgâr, 
sanki bir fırının ağzından çıkıyormuş gibi yüzleri yakıyordu. 
Nigân Hanım: "Fırtına geliyor!" diye düşündü. Ayşe Taksim 
tarafına dönünce seslendi: 
"Oraya değil. Şeker alacağız." 
"Eve gitmiyor muyuz?" 
Nigân Hanım öfkelenir gibi oldu. Çocukluğa karşı hoşgö­
rülüydü, ama şımarıklığa karşı hayır! 
Sert bir sesle: "Önce Lebon'a gideceğiz," dedi. "Leylâ Teyzen'e 
söz verdik. Sonra eve..." 
Ayşe surat astı. Perihan ona birşeyler anlatmaya koyuldu. 
Nigân Hanım gene aynı duyguya kapılır gibi oldu: Çocuklar 
hiçbir şeyin değerini bilmiyorlardı. Vitrinlere bakmaya başla-
dı. 
Vitrinlerde de fazla bir şey yoktu. Adadan döndükten sonra 
yatak odası için perdelik kumaş aramış, iyi bir şey bulamamıştı. 
Bugün de Perihan ile o kadar dükkâna girip çıktıktan sonra ancak 
şu mavi çiçekli Amerikan bezini bulabilmişlerdi. Hiçbir şey yoktu 
dükkânlarda. Zaten Türkiye'de hiçbir zaman hiçbir şey yoktu. 
İşte mesela şu ünlü Hristodiadis'in mağazası. Bu vitrinlerde bir 
bakışta göz alan ne var? Orasından burasından iplerle çekişti­
rilerek gerilmiş kötü basmalar, rengi kısa zamanda solacak yerli 
mallar, donuk suratlı bir mankene giydirilmiş hazır elbiseler. 
Hiçbir şey yoktu. Nigân Hanım öfkelendiğini hissediyordu. 
Vitrinden uzaklaştı. 
Çevresine bakındı. Ayşe ile Perihan'ı göremiyordu. "Yok ol­
dular!" diye düşündü. Olduğu yerde durdu. Tünel'e doğru giden 
kaldırımda aradığı şeyi bulamadı. Gidip gelen lekeler başka 
142