"İşte bunlar da, üzerlerine gelen, kapkara ölüm olsa da 
gözlerini kırpmazlar."
Dursun Durmuş:
"Evelallah," diye bağırdı.
"Evet efendiler, bu on gün içinde topraklarımı bırakıp git­
meyecek olursanız daha akla hayale gelmez işler olacaktır. Bu 
köy Kerbela olacaktır. Kulak verin bana, kulak verin de beni 
can kulağıyla dinleyin, bu köy Kerbela olacaktır. Kerbelayı 
duydunuz mu, bilir misiniz? İşte öyle, bu köy tıpkı Kerbela gibi 
Kerbela olacaktır. Kerbela..."
Köylü susuyor, yüzlerinden hiçbir şey belli olmuyordu. 
Demek çok kararhydüar. Şefçe Kahyaysa gidip geliyordu dur­
madan. Dişsiz ağzında galyeni. Hem de tütünsüz. Ali Safa Be­
yin onun haline gülesi geldi. Şu ihtiyarcık acaba neden kurulu­
yor böyle? Boynu da çöp kadar ince, on yaşmda hasta bir çocuk 
gibi olmuş. Kubarıp duruyor. Yüz yaşım da aşkın gösteriyor.
"İşte efendiler, bugün buraya size bütün bunları söyleme­
ye, esecek fırtınayı, olacak zelzeleyi, gelecek tufanı size büdir- 
meye geldim. Ya on gün içinde köyümü boşaltır gider, ya da 
mücadeleyi, arkanızda kim varsa, ona güvenerekten kabul 
edersiniz. Dövüş bu sefer kıran kırana olacaktır. Ta ki..."
Gidip gelen Şefçe Kahyaya baktı, bir karşılık verecek diye 
bekledi, Şefçe Kahya da başını kaldırmadı. Ali Safa Bey sedire 
oturdu, kırmızı, pırıl pırıl, üstünde büyücek bir inci bulunan al­
tın iğneli kravatım gevşetti, ak mendiliyle boynunun, yüzünün 
terini sildi, mendil suya batırılmış gibi ıpıslak oldu.
Şefçe Kahya ona kaş altından bakıyor, köpeksiremiş, diyor­
du içinden. Köpeksiremiş, yılmış. Gözü korkmuş. Gözü kork­
muş da yalvarıyor. Bu da yalvarmanın başka bir çeşidi. Bir de 
onun burda, köyümüzde olduğunu bilseydi, ödü bokuna karı­
şırdı deyyusun, ödü bokuna karışırdı deyyusun, ödü bokuna, 
ödü bokuna...
Durdu, uzun uzun, belli ederekten Ali Safayı süzmeye baş­
ladı. Şimdi varsam, diye düşünüyordu, şimdi varsam da ona, o 
ite, o Ali Safaya, ulan Ali, İnce Memed Çukurovada, hem de bi­
zim köyümüzde, hem de şu anda, şimdi, şimdi benim evimde... 
Ödü, ödü, ödü bir iyice bokuna karışırdı.
375