Belki de ölmemiştir. Bizim köylülerimiz diyor ki, öteki köylüler 
de, o kayanın doruğunda bekleyen at İnce Memedin atıymış. O 
at da Köroğlunun ah gibi ölümsüz bir atmış. Dünyada bir tek 
at varmış Kırk Ermişlere, Ölmezlere kanşmış, o da Köroğlunun 
ah imiş. Bengisu içmiş de o, Köroğlu içememiş, at bu suyu için­
ce Kırk Ölmezlere karışm ış. Ondan sonra da Köroğlu Kırk Öl­
mezlere katışmış. O da fakir fıkaraya yaptığı iyiliklerden dola­
yı. İnce Memedin atı o yüce dağın kayalıklı doruğunda İnce 
Memedin ölüsünü bekliyormuş, onu alıp sırtına Kırk Ölmezle­
re götürecekmiş . Ben ne bileyim ben, bütün köylü öyle söylü­
yor." 
Önde Kaymakam, yanında Belediye Başkanı, yargıç, savcı, 
sorgu yargıcı, arkalannda Zülfü, Taşkın Halil, Murtaza Ağa, 
Molla Duran Efendi, avukat Kozanoğlu, kasabanın öteki ileri 
gelenleri Hükümet konağının kapısından çıktılar. Hepsi de zil­
ler takınmış gibiydiler, gülüyorlar, bağırarak konuşuyorlar, şa­
kalaşıyorlard ı. Belki de hiçbirisi ömründe böylesine utkulu, 
mutlu bir günü yaşamamıştı . Ali onlann arkalarından giderken 
Tazı Tahsine: 
"Bak işte Murtaza Ağa şu," dedi. "Şu yakasında kırmızı 
mendil olan. Onun yanına var, korkma, hakkını iste, muştulu­
ğunu versi nler." 
Onlar cümbür cemaat Hükümet konağının kapısını çıkınış­
Iardı ki, Tazı Tahsin onlann yolunu kesti, geldi Murtaza Ağa­
nın karşısına dikildi: 
"Benim adım Tazı Tahsin," diye hazır ola geçip selam dur­
du. "İnce Memedin kara haberini ben getirdim size. İstersen şu­
na sor." Orada durmuş gülümseyen Kaymakamı gösterdi. "Üç 
günlük yolu bir günde aştım da koşarak geldim. Hiçbir Arap 
ah benim: gibi koşamazdı. O kadar çok koştum ki, işte bu ada­
mın kapısına gelince ölüverdim. İşte bu iyi adam Doktor getirt­
miş de beni diriltmiş ." Kaymakamın yanına kadar gitti, bu se­
fer de onun önünde hazır ola geçti. "Doğru değil mi Kayma­
kam Ağam?" 
Kaymakam gülerek 
"Doğru," dedi. 
Bu sefer Murtaza Ağanın önüne geçti Tazı Tahsin: 
ı