ELİF ŞAFAK
ARAF
Bir hakîm dedi ki: Yazıda bir kargayla bir leyleğin beraber uçtuğunu, 
beraber yemlendiğini gördüm. Şaşırdım -kaldım; derken aralarındaki 
birlik nedir, onu bulayım diye hallerine dikkat ettim.
Şaşkın bir hâlde yaklaştım. Baktım, gördüm ki ikisi de topaldı.
"Bir kuşun, kendi cinsinden
olmayan bir ku şla uçmasının,
yayılmasının sebebi"
MEVLÂNÂ, Mesnevi, II. cilt, Terceme ve şerheden: Abdülbâki Gölpı narh
içkiye Yeniden Ba şlamak
Barda sadece iki mü şteri kalmış . Okul taksitleriyle ev kiralan
aldıkları bursları katbekat aşan iki doktora öğrencisi, ikisi de bu 
şehirde yabancı, ikisi de Müslüman ülkelerden. Tüm ortak noktalarına ve 
yakın arkadaş olmalarına rağmen aslında birbirlerine benzedikleri 
söylenemez, en azından şu anda. sabaha karşı 02:36 itibarıyla, birisi 
körkütük sarhoş, diğeri de her zamanki gibi içkinin damlasını dahi 
koymamışken ağzına. Gittikçe görünürlük kazanan bir tezat içinde yan 
yana oturuyorlar saatlerdir. Tamı tamına beş saattir.
Ama artık gitme zamanı ve bir -iki dakikaya ka dar ikilinin daha kısa 
boylu, daha esmer ve tartışmasız daha geveze olanı tuvaletten çıkacak, 
yerden toz değil iç sıkıntısını süpürmeye azmetmişçesine süpürgeye 
asılan garsona özür dilercesine mahcup gülümseyecek ye ardından, bar 
taburesine yapışmış, orada adeta taşlaşmış arkadaşına doğru yürüyecek. 
O yürüyedursun arkadaşı uzodan dumanlanmış gözlerini bir peçetenin 
üzerindeki yazılara odaklamış somurtmakta. Tamamen hareketsiz, 
karşısında dikilen Porto Rikolu barmenin bakışlarındaki gazaptan 
büsbütün habersiz.
Gün: 16 Mart 2004
Yer: BOSTON
Zaman: 02:24
Sıcaklık: SOĞUK
Konu: ÖMER OZSIPAHİ OGLU
Özet: Tekrar içmeye ba şladım... on dört ay yirmi üç günlük mutlak 
ayıklığın ardından... (14 ay 23 gün = 448 gün - 10752 saat = 645120 
dakika = 38707200 saniye = 223946,96 kere Nick
7
Cave'den "As I Sat Sadly By Her Side, Mutsuz Mutsuz Otururken Yanı nda")
"Ne yazı yorsun o peçeteye?"
"Hislerimi," diye mırıldandı taburenin üzerindeki, şimdi eskisi kadar 
taşlaşmış görünmüyordu. "Hislerimi özetliyorum... unutmayayım diye."
İri kıyım barmen ikisini birden şöyle bir süzdü, abartılı bir edayla 
gözlerini duvardaki saatten yana devirip, son müşterilerini yaka paça 
dışarı atmasına ramak kaldığını ayan eden asabi bir bakışla tekrar 
onlara döndü. Doğrusu son birkaç saat içinde adamın hali tavrı  muazzam 
bir değişime uğramıştı. Bir ara oldukça kibar bir barmen olduğu 
söylenebilirdi, özellikle ilk başlarda, hatta sonraki dört saat boyunca 
dahi genellikle nazikti. Ama ardından nezaketi gözle görülür biçimde ve 
süratle erimeye başlamıştı. Son yirmi dakikadır "nazik" hariç her türlü 
sıfatı kullanmak mümkündü hakkında.
"Yeterince özetlemedin mi? Be ş saat oldu yahu. Hadi yürü, yaylan," diye 
homurdand ı kısa boylu olan. Adı Abed'di. İngilizcesi varla yok arasında 
pervasızca savrulan istikrarsız, koyu bir gırtlak aksanıyla maluldü. 
Kâh sura kadem basıp tamamen kaybolan, kâh her heceden fırlayan bir 
tutarsız aksan.
"Hadi artık kapatacaklar burayı." Gergin, kaçamak bakışlarla etrafı