262
“Erkek değildir ama erkek gibi tasvir edilir* dedi Elizabeth.
“Ne erkektir, ne kadın” dedi Kevin. “Yahu zaten banların 
hepsi safsata.”
Profesör Azur eliyle işaret etti. “Hepiniz çaktınız/
“Nedenmiş?” diye iüraz etti Bruno.
“Çünkü Bronz Çağlandaki kıllı atalarınızla aym dili konuş­
muyorsunuz. Tann’yı nasıl anlatırsınız bugünkü Tann mef­
humunu hiç duymamış insanlara?” Bir tomar kâğıt ile boya 
kalemlerini çıkardı. Herkese dağıttı. “Kelimeleri unutun. İm­
gelerle açıklayın!”
“Ne?” diye tepki gösterdi Bruno. “Resim mi yapalım yani? 
Çocuk muyuz yahu?”
“Keşke olsaydınız” dedi Azur. “Daha engin bir hayal gücü­
nüz olurdu.”
Mona elini kaldırdı. “Hocam, İslam putlan yasaklar. Thn- 
n ’nm  resmini yapmayız biz. Yaradan’m algı sınırlanm a öte­
sinde olduğuna inanırız.”
“Pekâlâ. Sen de, tam da şu söylediklerini çiz.”
Takip eden on dakika boyunca öğrenciler kaynaşıp durdu­
lar, iç geçirip homurdandılar ama sonunda birtakım çizimler 
çıkmaya başladı ortaya. Kimisi evrenin resmim yapmıştı: yıl­
dızlar, galaksiler, meteorlar. Kimisi bir şimşekle delinmiş bir 
öbek bulut. Onun üstündeydi Tann. Kimisi kollarım iki yana 
açmış tsa Peygamber resmi çizmişti. Kimisi güneşin altında 
altın gibi parlayan kubbeleriyle bir cam i Ya da fil başlı Hint 
tanrısı Ganeşa. Dolgun memeli bir tanrıça. Kimisi karanlık­
ta bir mum olarak resmetmişti. Herkes kendine göre görsel- 
leştirmişti Tann’yı. Peri’yse, kısa bir tereddütten sonra önce 
bir nokta çizdi, ardından bunu bir soru işaretine dönüştürdü.
“Süreniz doldu” dedi Profesör Azur. Yeni kâğıtlar dağıttı. 
“Tanrinın ne olduğunu çizdiğinize göre, şimdi de ne olmadı­
ğım çizin bakalım.”
“Nasıl yani?”