"Topal Ali." 
Recep Çavuş: 
"Bulınasa onu vurmaya karar verdiy dim. Yakayı kurtardı," 
dedi, ayağa kalkh. Yüzünü ağı yemiş gibi buruşturdu . Boynu­
nun ağnsını belli etmek istemiyor du. 
"Çocuklar," dedi, "yola düşmeden şu yararnı bir daha ilaç­
tayın. Recep Çavuş örnründeki en iyi şeyi yapacak. Abdi gavu­
runu öldürecek. Şimdiye kadar ne günah işledimse Allah indin­
de affedilir. " 
TopalAli: 
"Durun," dedi, "yarayı ben ilaçla yım." 
Recep Çavuşun dizinin dibine otur du. 
Recep Çavuş: 
''Ulan Ali," dedi, "eğer bulmasaydın onu, işin dumandı. 
Vururdum seni ." 
Ali: 
"Bulduk işte," dedi, "fakir fıkararun düşmanını. Verin ceza-
sını." 
Recep Çavuş: 
"Öyle bir veririm ki," dedi. "Görürsün !" 
Bir kundura boyası kutusundan merhem çıkaran Ali, yara­
yı onunla iyice sıvadı. Sonra da sardı. 
Recep Çavuş: 
"Haydi kalk ın," dedi. "Çabuk olun . Dinsizin bir dakika ya­
şaması bile ziyan dan." 
O hızla kapıya çıktılar. Ümmete "Allahaısmarladık" deme-
yi bile unuttular, yola düştüler. 
Ca b bar: 
"Bugünü de ... " dedi. 
M em ed: 
"Çok şükür bugünü de," dedi. 
Ne yapacağını bilmi yor, içi içine sığınıyor. Tabana kuvvet 
önde uçar gibi yürüyord u. Topal Ali de arkasın da. 
Topal: 
"Bana on lira verdi," diye olam biteni, kıvırdığı yalam anla­
hyor, onlan güldürüyordu. 
Yalmzdutun oraya geldikler inde açlıktan bitmişlerdi. Se-
269