iki misli artmıştı. "Ayşe'nin Remzi'yle evlenmesi de çok iyi 
oluyor!" diye düşündü. "Böylece artık şirketin dağılmasından 
korkmuyorum. Üstelik daha da güçleniyoruz." Şirketin büyümesi 
düşüncesiyle birlikte aklına gelen öteki hoş hayâlle oyalanmaya 
başladı: "Niye bir ampul fabrikası bizde de kurulmasın?.. Ya 
da elektrik tesisatı için... Babamın da vasiyeti var zaten... Siemens 
"Burayı da yangın yerine döndürdüler!" dedi Nigân Hanım. 
Beşiktaş'tan geçiyorlardı. Osman gazetelerden Barbaros tür­
besini açığa çıkarmak için mezarlığın taşınacağını, eski evlerin 
yıkılacağını, bir park yapılacağını okumuştu. 
Nigân Hanım:: "Burada Refik'in bir arkadaşı otururdu. Nerede 
o, hiç gözükmüyor?.." dedi. 
"Muhittin mi?" 
"Pek suratsız bir şeydi. Onlara mı uyuyor acaba Refikci-
ğim?" 
"Anne gene başlamayın lütfen!" 
"Peki, neden sözedeceğiz aramızda... Artık hiçbir şey konu­
şulmuyor!" 
"Efendim, sizle yarın Beyoğlu'na çıkacağız ya," dedi Ner­
min. 
Nigân Hanım gülmeye başladı. Ona Ayşe de katıldı. Osman 
da rahatlayarak balığın nasıl pişirileceğini bir daha sordu. Sonra 
Ayşe, Fuat Bey'lerin evinde yediği bir balığı anlatmaya başladı. 
Maçka'dan geçerlerken Nigân Hanım bu yaz ölen Kutsiye Hanimi 
hatırlayarak kederlendi, ama Teşvikiye Camii'nin önünde aklına 
çocukluğu, gençliği geldi ve neşeyle annesinden sözetti. Hafta 
içinde kardeşlerine ziyarete gideceğini söyledi. Osman'a da 
teyzelerini hiç aramadığı için çıkıştı. Manav Azizin dükkânını 
görünce artık bahçenin adam olmayacağına inandığını; uzaktan 
evi, evin yanında başlayan inşaatı görünce de, zaten artık hiç 
bahçeye çıkmayacağını söyledi, ama arabadan indikten sonra 
yandaki arsada ne olup bittiğini görmek için bahçede küçük 
bir geziye çıktı. 
Osman holün aynasında kendini görünce önce Kerimani, sonra 
da yaşlandığını düşündü. Daha az sigara içmeye karar vererek 
ve bunun düzenli günlük hayatında bir yenilik olduğunu dü-
504