"Atla rım." 
Bir tuhaf, bir anlaşılmaz, bir ürperti vardı içinde. Sırhnda 
soğuk soğuk bir şeyler dolaşıyordu. Rahat değildi. Bir yerlere 
sığınıyor gibi bir hali vardı. Kaçmak, bir şeyler kırmak, parçala­
mak istiyor du. Kedere, korkuya benzer bir duygu içinde. Bir 
çırpın ma. 
Atın yanına kadar hızla yürüyerek geldi. Görenl er, ser­
sem sersem yürüyen köylü çocuğuna acayip acayip bakıyor­
lardı. Atın bumuna samanlar yapışmıştı. Yerden yeşil ot ko­
pardı, atın bumunu sildi. At demirkır bir attı. Lekeleri mavi­
ye çalan büyücek lekelerd i. Sağrıya doğru kınalanıyordu. 
Atın başını okşadı, kahveye geldi. Bir çay söyledi. Çayı getir­
diler. Hatçe geldi gözünün önüne. Hatçe çok değişmiş, yüzü 
sapsarı olmuştu. Gözlerinin altı çürümüştü. Yüzü şişmanla­
mıştı ·ama, halsizliği, bitkinliği belliydi. Yüreği parça parça 
oldu. Gözlerinden masanın üstüne damlal ar düşmeye başla­
dı. Eğreti oturuyordu zaten. Çekinerek. Çayını içti, bitirdi. 
Merakla Aliyi beklerneye başladı. Gözleri Alinin geleceği yo­
la dikildi. 
Sokağın ucundan Ali görün dü. Yüzü asılmıştı. 
Memed onu karşıla dı. Ahn olduğu yana döndü ler. 
"Ne söyle di?" 
"Sorma ." 
"Kötü mü?" 
"İyi de değil." 
Memed yüreği taşarak: 
"Söyle söyle ! Biliy ordum zaten. İçimde bir dert vardı. Dur­
durmuyordu beni. Söyle !" 
"Hatçeyi Kozan malipusanesine götürüyorlar bu Çarşam­
ba. Hatçe hakkını helal etsin, dedi. Ağır cezalıymış Hatçe. Bura 
mahkemesi kararı öyle vermiş. !razı da götürüyorlar beraber." 
Bunu duyunca, ilkin yıldırımla vurulmuşa döndü. Az za­
man sonra kendisine geldi. Aliyi unutmuştu. Kendi kendine 
gülümsedi. Bütün Çukurova, ağacıyla, otuyla, taşıyla, toprağıy­
la kasabasıyla san pırı lhlara kesti. O, gülmesini sürdürüyord u. 
Sonr a birden ata atladı. Bir an içinde değişip, bambaşka bir İnce 
Memed olmuştu. 
72