Fuaye Lokantas ı
kat artm ıştı, ama aslında Basmac ı so yad ından anla şılacağı gibi üç
kuşaktan beri tekstil i şinden zen gindi bizimkiler. Ama bu üç ku şağın
gayretlerine ra ğmen, Avrupa mal ı çantan ın "sahte" ç ıkmas ı beni  
huzursuz ediyordu. 
Keyfimin kaçt ığını görünce Sibel elimi ok şad ı. "Ne kadar verdi n 
çantaya?" diye sordu. 
"Bin beş yüz lira," dedim. " İstemiyorsan yar ın değiştiririm." 
"Değ iştirme can ım, paran ı geri iste. Çünkü seni fena kaz ıklam ışlar." 
"Dükkân sahibi Şenay Han ım, bizim uzak h ışmım ız olu yor!" dedim  
çok hayret etmi ş gibi kaşlar ım ı iyice havaya kald ırarak. 
Sibel, içindekileri dalg ın dalg ın karış tırmakta oldu ğum çantas ını geri 
ald ı. "Can ım bu kadar bil gili, ak ıllı ve kültürlüsün, ama kad ınlar ın seni  
nas ıl kand ırabileceklerini hiç mi hiç anlam ıyorsun," dedi şefkatle  
gülümseyerek. 
 
 
6. FÜSUN'UN GÖZYAŞ LARI 
 
Ertesi öğle, elimde ayn ı plastik torba, içinde çanta Şanzelize Butik e  
gittim. Çan çald ıktan sonra bana yine aş ırı loş ve serin gelen dükkânda  
kimse yok sand ım önce. Yar ı karanl ık dükkân sihirli bir sessizlik  
içindeydi ki, kanarya cik civ cik dedi. Bir paravan ın ve iri bir tav şan 
kulağı saks ısının yapraklan aras ından Füsun'un gölgesini gördüm.  
Soyunma kabininde k ıyafet dene yen şişman bir kad ın müşterinin  
yan ındayd ı. Üzerinde; sümbüller, k ırçiçekleri ve yapraklarla kapl ı, ona  
çok yakışan cici bir gömlek vard ı b u  s e f e r .  B e n i  görünce tatl ılıkla 
gülümsedi... 
'Meşgulsün galiba," dedim gözümle soyunma kabinini i şaret ederek.  
"Şimdi biter i şimiz," dedi çok eski bir mü şteriyle dükkânın 
mahremiyetini payla şır gibi. Kanarya kafesinde bir a şağı bir yukar ı yer 
değiştiriyordu, gö- 
 
19