Ölmez Otu 635 
n kesilmiş iki de pörtlemiş cam göz. Aydınlığın içinde, ta uzaklardan, kuyunun 
karanlığından ona bakıyordu. Memidik ürperdi. 
"İşte," dedi, "kim bakarsa kuyunun dibine onu görür. Herkes de merak eder 
kör kuyu lan ... Kuyuların dibine bakmayan kimse yoktur. Hep yüzlerini seyre­
derler kuyuların dibinde. Kuyu dibi insan yüzünü aynalardan daha iyi, daha ay­
dınlık gösterir." 
Memidik kuyunun dibindeki sarkık bıyıklı adamın başının yanındaki yüzüne 
baktı. Yüzü küçücük kalmış, kararmış , bir avuç olmuş, avurdu avurduna geçmiş, 
gözleri çukura kaçmış. Çenesi titriyor. 
"Çok korkuyo rum," dedi Memidik kuyudaki adama. "Allah senin bin belanı 
versin, başıma bela oldun. Ben ne yapayım, nereye götüreyim seni? Nereye gö­
türsem seni bulurlar. Ne yapsam, seni benim öldürdüğümü bilirler. Ne yapayım 
seni, ne yapayım , sen söyle ne yapayım? Söyle nolursun?" 
Ağlamaya başladı. Kuyunun dibindeki yansımı da dudaklarını çocuk gibi 
büzmüş, gözlerini kısmış ağlıyordu. Cam gözleri kocaman açılmış, sarkık bıyıklı 
kafa da ağlıyordu. 
Memidik uzaktan, tozu dumana katmış üç atlının kopup geldiğini gördü. 
Arkalarında uzun bir süre havada asılı kalan bir toz bulutu bırakıp geliyorlardı. 
Gölgeleri yemyeşil, akınayı unutmuş bir göl gibi durgun Ceyhan suyuna düştü. 
Birisi doru, birisi al, birisi de kır atlıydılar. Atlılar ak libaslar içindeydiler. Başları­
na kırmızı mendil bağlamışlardı, ayaklan da çıplaktı. Atların ne gemi, ne dizgini, 
ne yuları, ne de eyeri vardı. Atlar çırılçıplak. 
Memidik olanca gücüyle kuyunun taş kapağına saldırdı. Taş kapak öyle kolay 
kolay yerinden kıpırdamı yordu. Memidik çok zorladı. İki eli sıyrıldı, kan içinde 
kaldı. Atlılar fireze düşmüşler geliyorlar, doludizgin. Atların nallan parlıyor, ayna 
gibi, ışıklanarak Firezlerin ipiltisine karışıyar nalışıltıları. 
Memidik ter içinde ... Yüzünden, bumundan oluk oluk ter akıyor. Tüm bede­
nitere batmış. Giyitleri suya dalıp çıkmış gibi üstüne yapışmış. Atlılar yaklaşıyor, 
Memidik zorluyor. Bir ara öyle zorladı ki, beli kütürdedi. Belini doğrultamıyor. 
Doğru buraya, kuyuya geliyorlar. Memidik taşı kuyunun yanına bıraktığı gibi 
kendisini kuyunun yanı başındaki ağınağacı kümesinin içine attı, büzüldü. Titri­
yor, beli de dehşet acıyordu . Atlılar gelip doludizgin üstünden geçtiler. Çok sıcak 
vardı. Yapış yapış. Atlar terlemişler, terden kapkara olmuşlar, donlarını değiştir­
mişlerdi. Binicilerin de giyitleri kapkaraydı, giyitleri terden sırtlanna yapışmıştı. 
Atlılar geri döndüler, gene doludizgin ağınağacı kümesinin üstünden geçtiler. 
Sonra kuyunun üstünden atlannı öte geçeye sürdüler. 
Bir tanesi, at koşarken kuyunun ağzına fırladı, oraya düştü. Düşer düşmez de 
eğildi kuyunun dibine bakmaya başladı. Öteki atlılar da ağır ağır atlarından indi­
ler, atlarını ağınağacı kümesine bağladılar, geldiler kuyunun ağzına diz çöktüler, 
kuyuya eğildiler.