ölmüş gibi dans eden, ama sağ kalma yı beş yaşında öğrenmiş 
Eli! Lama sahakhtani? 
Erken yakılan bir sokak lambası, favela'ya çıkan patikanın ba­
şında, granitten oyulmuş bir yontu gibi duran deri ceketli ada­
mı aydınlattı. Göz göze geldiler. Özgür'ü alnından topuğuna 
dek, ıslak solucanlar gibi kayan bakıştarla süzdü. Karşısında pis 
kokulu, ufak bir höcek vardı sanki. İçten içe yanan bir alevle ka­
rarmış yüzü, bir zombi kadar yaşamdan yoksundu. Uyarı ışıkla­
rı yandı Özgür'ün beyninde . Delilerde hile böylesine bir boşluk, 
anlam yoksuniuğu görmemişti. "Bütünüyle ruhsuz olmalı bu 
adam. Bir katil... Para ya da zevk için değil de, bir varoluş, ken­
dini dile getiriş hiçimi olarak öldüren bir katil. Kırmızı Pelerin­
li Kent'ten fırlamış gibi." Adamın kendisiyle ilgilenmediğini, 
Mavi Tepe'ye tırmanan kamyonları gözlediğini anlayınca rahat­
tadı. Polisti herhalde, büyük olasılıkla Catete Merkez Karako­
lu'ndan bir sivil. 
HAVAİ FİŞEKLER! Bombardımanın ortasında kapana kısıl­
mış; korkunç patlamalarla sarsılan kaldırırnda donakalmıştı Öz­
gür. Nerede olduğunu, nereye gittiğini, kim olduğunu bile 
unutmuştu. Masmavi, fosforlu alevler kaplaınıştı bilincini. Mavi 
Tepe Favelası'ndan yükselen havai tişekler, karanlık gökyüzünü, 
bir anda rengarenk kuyrukluyıldızlarla, kıvılcımdan fiskiyclerle, 
alev almış lotus çiçekleriyle, tespih taneleri gibi dökülen ışıltılı 
taşlarla doldurm uştu. Sonsuz boşluğun doruklarına, gecenin 
diplerine atılıyor; artlarında parıltılı izler bırakarak, yok oluşa 
doğru son hızla yol atıyorlardı. İçi barut dolu bir tişeğin olağan­
üstü güzelliktc bir evren doğurduğu; halkahaklarını kupa araba­
larına, katilleri meleklere çevirdiği; kırmızı pelerinli bir kentten 
masallar diyarı yarattığı ana doğru ... Siyah Orte'nin müziğinin, 
yeryüzünün bütün uğultularını, feryatlarını, intemelerini hastır­
dığı mucizeye doğru ... İşte o an, boşlukta parlayan düşsel bir 
maskenin soluk alıp verdiğini gördü Özgür. 
135