"Aklını kurcalayan nedir?" dedim. 
"Hocam, dediler ki, bu çocukları gavur yapı-
yorlarmış." 
"Kim yapıyormuş?" 
"Bilemem." 
"Oğlum onları da, diğer Ti.irk çocuklarını eği­
ten öğretmenler okutuyor. Türk öğretmenler, 
bursla okuyanları seçip, haydi şunları gavur yapalım 
demiyorlar herhalde !" 
Yanıtlamadı. Kafasını biraz karıştırmıştım galiba. 
"Bak oğlum, bu yoksul çocukları köy öğret­
menleri kendi okullarında buluyorlar. İlk ve orta 
öğretimde, parasızlıktan dolayı okulu bırakan ya da 
hiç okula gidemeyen çocuk varsa, bize haber verin 
diyoruz. Kaymakamlar ve eğitim müdürlükleri ara­
cılığıyla, upuzun bir liste geliyor bize. Biz, listede­
ki en mağdur durumdaki aileleri seçip önce soru­
yoruz, çocuğunuza para yardımı yaparsak, okula 
yollar mısınız, diye. Kimi hayır diyor, kimi evet. 
Evet diyen ailelere, çocukların okul masraflarını 
karşılamaları için belli bir para ödüyoruz her ay. 
Çocuk okula devam ettiği sürece ödüyoruz bu pa­
rayı. Çocuğa değil, aileye ödüyoru z. Çocuk, şeh­
rinde, kasabasında ya da köyündeki devlet okuluna 
gidiyor, başka bir özel okula değil. O yörenin ço­
cukları nerede okuyorlarsa, burslu çocuk da, orada 
okuyor. Biz çocukları görmüyoruz bile. Bir şika­
yetleri veya dertleri varsa mektup yazıyor ya da te­
lefon ediyorlar. Şimdi, devletin okullarında diğer 
343