Hayriye önceden ka şla göz aras ında oday ı havaland ırdığı, kandili ele ışığını kesen bir kö şeye iyice gizledi ği 
için, hasta de ğil, ceset oldu ğu hiç farkedilmeyen gecelikli Eni ştem, nikâh s ıras ında Şekûre'nin velisiydi; berber 
dostum ile mahalleden çok bilmi ş bir ihtiyar da şahittiler, imam ın temennileri, nasihatlar ı ve hepsinin dualar ıyla 
biten tören s ıras ında çok bilmi ş bir ihtiyar, Eni ştemin sağlığından endi şelenerek kafas ını şüpheyle rahmetliye 
doğru yaklaştıracak gibi olduysa da, imam nikâh ı kıyar k ıymaz yerimden f ırlay ıp, Eniştemin kas ılm ış elini kap ıp 
bütün gücümle s ıktım. "Hiç merak etmeyin, efendim can ım Eniştem," diye ba ğırdım. "Seküre'yi, çocuklar ı, karn ı 
tok, s ırtı pek, huzur ve sevgiyle ya şatmak için her şeyi yapaca ğım." 
Sonra da sanki, Eni ştem hasta yata ğından, yast ığından bana bir şeyler f ısıldamaya çal ışıyor gibi yapt ım ve 
kulağımı dikkat ve sayg ıyla ağzına dayad ım da, çok sayg ı duyduğumuz bir ihtiyar ın eşref saatine rast 
geldiğimizde, bütün bir hayattan süzülüp gelen bir iki nasihati nas ıl sihirli bir iksiri içer gibi biz sayg ılı gençler 
pür dikkat dinlersek, i şte ben de öyle dört açt ım gözlerimi kulaklar ımı da Eniştemi dinliyormu ş gibi yapt ım. 
İmam Efendi ve mahalleli ihtiyar, kay ınpederimin, hasta yata ğından, ölümün e şiğinden bana f ısıldad ığı 
nasihatlar ı dinleyişimdeki sadakat ve sonsuz ba ğlılığı takdir ve onayla kar şılad ıklar ını gösterir bak ışlarla bakt ılar. 
Umar ım kimse art ık Eniştemin katlinde parma ğım olduğunu düşünmüyordur. 
Odadaki dü ğün konuklar ına hasta adamca ğızın yaln ız kalmak istedi ğini söyledim. Bir anda oday ı boşaltt ılar 
ve Hayriye'nin pilav ıyla k ızarm ış kuzu etini ( şimdi ben de cesedin kokusuyla kekik, kimyon ile k ızarm ış 
kuzunun kokusunu birbirine kar ıştırmaktayd ım) yemek için erkeklerin topland ığı yan odaya geçerlerken, ben 
sofaya ç ıktım ve t ıpkı kendi evinde dalg ın, tasal ı gezinen kederli bir erkek gibi dü şüncesizce Hayriye'nin 
odas ının kap ısını aç ıp, düşüncesizce içeri girip, aralar ına giren erkekten deh şete kap ılan kad ınlara ald ırmay ıp, 
beni görünce gözlerinin içi mutlulukla gülen Şeküre'ye tatl ı tatl ı bakt ım ve dedim ki: 
"Baban ça ğırıyor Şeküre, nikâh ımız k ıyıldı, elini öpeceksin." 
Şeküre'nin dü ğünün alenili ğini sağlamak için son anda haber sal ıp çağırttığı mahalleli üç be ş kad ınla, 
bak ışlar ındaki sadakatten akraba olduklar ını sand ığım genç k ızlar telaşla toparlan ıp, yüzlerini örtüyormu ş gibi 
yaparlarken beni ölçüp biçerek gözlerini doyura doyura seyrettiler. 
Çok sonra, dü ğün kalabal ığı yemeğini yiyip, cevizleri, bademler i, pestilleri, akide ve karanfil şekerlerini 
atıştırıp akşam namaz ını çok geçirmeden da ğıldı. Kad ınlar odas ında Şeküre'nin ikide bir akan gözya şlar ıyla 
çocuklar ın huysuzluk ve kavgalar ı neşeyi kaç ırm ıştı; biz erkekler aras ında ise konu kom şunun düğün gecesi 
tak ılmalar ına benim hiç mi hiç gülmeyip kederli bir sessizli ğe bürünmem kay ınpederimin hastal ığına 
dertlenmeme yoruldu. Bütün bu s ıkıntı aras ında haf ızama en derinden nak şedilen şey, yemekten önce, babas ının 
elini öpmek için Şeküre ile Eni ştemin odas ına ç ıkıp yaln ız kald ığımızda, önce ölü adam ın soğuk ve kas ılm ış elini 
ikimizin de gerçek bir sayg ıyla öpmesi, sonra odan ın karanl ık bir köşesine çekilip kana kana su içer gibi 
öpüşmemiz oldu. Kar ımın ağzımın içine almay ı başard ığım s ıms ıcak dilinde, çocuklar ın sürekli at ıştırdığı akide 
şekerlerinin tad ı vard ı.