verenlerden. O haber verince Memedin avradını, Hatçesini vur­
du candarmalar. Ala kanı kara toprağa karıştı Hatçenin. Vuran 
candarmanın hemen oracakta canı çıktı. Hemen o anda Alida- 
ğının başmdan bir kara boran kalktı. Şimşekler, yıldırımlar biri- 
birine karıştı. Yeryüzü gökyüzü karman çorman oldu. Alidağı 
indi indi kalktı, gürledi, zangırdadı. Hışım gibi, görülmemiş bir 
yağmur yağdı, seller taştı. Bir duyduk seller Sessiz Duranı, ak­
rabalarını, konuştuklarını almış götürmüş, sığırlarım, beygirle­
rini de sel almış götürmüş. Ölüleri bile bulunmadı. Bir de be­
nim işim, bu Memed kız kaçırmış, Abdinin yeğeninin nişanlısı 
bunun sevdiği imiş, almış, kaçmış ormana. Bir yağmurluk gün. 
Bana haber geldi. Iz sürülecek, diye. Başladım izi sürmeye, şu 
karşı kayalıklarda. Kayalıkların ortasmdan karşıma Pancar Hö- 
sük derler büyük bir ulema çıktı, bir Hoca ki, nefesi kılıç gibi 
keskin. Bana dedi ki Pancar Hösük Efendimiz, amanın Ali, 
amamn ha, Memedi bulayım, sevdalıları ayırayım deme! Bu ço­
cuk, İnce Memed dedikleri hiç tekin bir adam değildir, sonra 
senin başma bir iş açar. Bunu söyler söylemez Pancar Hösük 
Efendimiz gözden yitti gitti. Dinler miyim, serde gençlik var. 
Sürdüm, buldum onları... Memed Abdiyi vurdu, yaraladı, ye­
ğenini vurdu, öldürdü. Ben oradan dönerken, daha yolda, aya­
ğıma bir sızı girdi. Görülmedik, çekilmedik bir sızı... Avazım 
göklere çıkar. Kuşlar gibi, gece gündüz, bir ay bağırdım. Pancar 
Hösük Efendimiz benim feryatlarıma dayanamadı da geldi 
okudu üfledi, acılarım dindi. Ama işte ayağım da böyle topal 
kaldı. Ben İnce Memedin izini sürmem. Onun çok zapartasını 
yedim. Sürmem ama hükümet yakamı bırakmıyor ki, ben de 
onun izini sürer görünürüm. Görünürüm de, Memed bu yöne 
gitmişse, ben alır izi başka yöne götürürüm. Memed hiç tekin 
değildir. Alidağm başında... Üç gün üç gece... Bir koca top ışık... 
Bir minare boyunda... Patladı ki, ortalık gündüz gibi oldu. Bü­
tün Toros köylükleri de bunu gördü. Bu Memed çocuk hiç tekin 
değildir hiç!.."
Yel Musa vardı, ak kayanm sivrisine çöktü başmı elleri ara­
sına aldı. Yüzü sapsan kesilmiş, dudakları titriyordu. Ali de so­
luk soluğa kalmıştı, konuşmaktan. O da vardı, Yel Musanın 
karşısına oturdu, topal ayağmı da Yel Musanm önüne, burnu­
212