dün eğitim enstitüsü müdürünün öldürüldüğ ü pastanede ş imdi aynı yaş lı garsondan 
başka kimsecikler yoktu. Yeni Hayat Pastanesi'nde Kadife ve İ pek ile otururken -
biri baş örtülü de olsa- iki güzel kadınla birlikte bir masada oturuş unun 
dışarıdan çekilmiş  bir fotoğ rafı, sürekli arkadaki arabayı gösteren bir dikiz 
aynası gibi, Ka'nın kafasının bir köş esinden hiç gitmedi. 
Ka'nın tersine masadaki iki kadın da hiç huzurlu değ ildi. Ka, Asya Oteli'ndeki 
toplantıda ne olup bittiğ ini Fazıl'dan öğ rendiğini söylediğ i için İ pek kısa 
kesti. 
"Lacivert toplantıyı öfkeyle terk etmiş . Kadife de ş imdi orada söylediğ i şeyden 
çok pişman. Saklandığ ı yere Zahide'yi yolladık, orada yokmuş . Lacivert'i 
bulamıyoruz." Kızkardeş inin derdine çare arayan abla gibi söze baş lamıştı ipek, 
ama şimdi kendi de fazlasıyla tasalı gözüküyordu. 
"Bulursanız ne isteyeceksiniz ondan?" "Onun yaş adığından, yakalanmadığ ından emin olmak istiyoruz 
289 önce," dedi İ pek. Dokunsan ağ layacak gibi gözüken Kadife'ye bir bakış  attı. 
"Bize ondan bir haber getir. Ona Kadife'nin ne isterse yapacağ ını söyle." 
"Kars'ı siz benden çok daha iyi biliyorsunuz." "Akş amın karanlığ ında biz iki 
kadınız," dedi ipek. "Sen ş ehri öğrendin. Halitpaş a Caddesi'ndeki imam hatipli 
ve islamcı ö ğrencilerin gittiğ i Aydede ve Nurol Çayhaneleri'ne git. Ş imdi sivil 
polis kaynıyordur orası, ama onlar da dedikoducudur, Lacivert'in basma kötü bir şey gelmiş se öğrenirsin." 
Kadife mendilini çıkarmış tı, burnunu silecekti. Ka bir an ağ la-yıverecek sandı 
onu. "Bize Lacivert'ten haber getir," dedi ipek. "Geç kalırsak babam bizi merak eder. Seni de akş am yemeğ ine bekliyor." 
"Bayrampaş a Mahallesi'ndeki çayhanelere de bir bakın!" dedi Kadife kalkarken. 
Kızların endiş e ve hüznünde öyle kırılgan, öyle çekici bir ş ey vardı ki Ka 
onlardan ayrılamadığ ı için pastaneden Karpalas Ote-li'ne kadar olan yolun 
yarısını yürüdü. Ipek'i kaybedebileceğ i korkusu kadar, hissettiğ i esrarengiz suç 
ortaklığ ı -birlikte babalarından gizli bir ş ey yapıyorlardı- da Ka'yı onlara 
bağlıyordu. Bir gün ipek ile Frankfurt'a gidecekleri, Kadife'nin de gelece ği, 
üçünün birlikte, Berliner Caddesi'ndeki kahvelere gire çıka, vitrinlere bakarak 
yürüyecekleri geçti aklından. 
Kendisine verilen görevi yapabileceğ ine hiç inanmıyordu. Çok zorlanmadan bulduğ u 
Aydede Çayhanesi o kadar sıradan ve yavandı ki Ka buraya neden geldi ğini 
neredeyse unutup bir süre tek baş ına televizyon seyretti. Öğ renci yaş ında birkaç 
genç vardı etrafta, ama bir sohbet açma gayretine -televizyondaki futbol maçı 
hakkında konuş muştu- rağmen kimse ona sokulmadı. Oysa Ka hemen ikram etmek için 
sigara paketini hazırlamış , birisi kullanmak için izin istesin diye çakmağ ını 
masaya koymuş tu. Şaşı tezgâhtardan da bir ş ey öğrenemeyeceğ ini anlayınca çıkıp 
yakındaki Nurol Çayhanesi'ne gitti. Burada da siyah beyaz televizyonda aynı 
futbol maçını seyreden birkaç genç gördü. Duvarlardaki gazete kesiklerini ve 
Karsspor'un bu seneki karş ılaşma cetvelini fark etmeseydi Necip ile dün burada 
Allah'ın varlığ ından ve dünyanın 
290 
 ve Lacıvervın Kayboluş u Üzerine 
anlamından söz ettiklerini hatırlayamazdı. Dün akş am okuduğ u şiirin yanına baş ka 
bir şairin bir nazire yazıp astığ ını görünce onu da defterine geçirmeye baş ladı: 
Belli artık, Anamız çıkıp gelmeyecek Cennet'ten, bizi kollarıyla 
sarmayacak Babamız onu hiçbir zaman dayaksız bırakmayacak Ama gene de içimiz ısınacak, ruhumuz canlanacak. Kaderdir çünkü; batacağ ımız bokta ş ehri Kars bile cennet 
gibi hatırlanacak. "Şiir mi yazıyorsun?" diye sordu karş ıdan tezgâhtar çocuk. 
"Aferin sana," dedi Ka. "Sen tersinden okumasını biliyor musun?" "Yok ağabey ben düzünden de okuyamam. Ben okuldan kaçtım. Okumayı çözemeden 
yaşım ilerledi, hepsi geçti gitti iş te." 
"Duvardaki bu yeni ş iiri kim yazdı?" 
"Buraya gelen gençlerin yansı ş airdir."