33 
"İşte beni bu hale getirdiler," diye sözünü bitirdi Memidik. 
Taşbaşoğlu : 
"0, arkasında ışık ormanı olan adam ben miydim, iyi bak yüzüme ," dedi. 
Memidik, yandan yönden onun yüzüne bir iyice baktı, sonra kesinlikl e: 
"Sendin ," dedi. 
Taşbaşoğlu: 
"Öyleyse sana bir şey söyleyim, Memidik," dedi, "ben o gece işte şurada, şu 
Ali kardaşın arkasınd a, yatağıının içinde yatıyordum. Uyudum da, beni uykumda 
Kırklar alıp götürdüler desem, o gece sabaha kadar da gözüme uyku girme di. İyi 
bak yüzüme, bir yanlışlık olmasın. Başka birisini bana benzetmeyesin! Belki ışıklı 
adam senin çok uzağındaydı da, benim gibi gördün." 
Memidik: 
"İki adım ötemdeydi ," dedi, "hem de tıpkı tıpkısına sendin ." Elini uzatıp min­
tanının yakasım tuttu: "İşte bu çizgili mintan da sırtındaydı. Ama yüzün azıcık 
solgundu. Yüzünden fışkıran yeşilışıktan dolayı olsa gerek." 
Memidik, Taşbaşın karşısınd a, ulu bir komutanın, bir evliyanın karşısında 
durur gibi saygıyla duruyordu . Gözlerini yerden kaldırmıyor, ara sıra, kaçamak, 
ona bakınca ulu bir dağa bakar gibi bakıyordu. 
Uzun Aliyi çocuğun bu hali keyiflendirmiş ti. İçinden: "Ulan," diyordu, "şu bi­
zim Memet kardaş salıiden ermiş olmasın? İşte çocuk gözleriyle görmüş, ne de­
meye yalan söylesin?" 
"Memet kardaş ," diye Ali, sesinde bir başkaldırma atılışıyla sordu: "Memidik 
neden yalan söylesin? Belki Kırklardan birisi senin donuna girerekten onun gö­
züne görünm üştür." 
Taşbaşoğlu : 
"Ben deMemidik yalan söylüyor demedim ki," diye özür diler bir havayla ko­
nuştu. 
Memidik: 
"Ben Memet dayımı işte böylece , olduğu gibi gördüm. Hiç başkası olamaz." 
Ağlamsı ağlamsı, oyuncağı elinden alınmışçasına konuşuyordu. "O Sefer bana 
dedi ki, Memidik, dedi, sana, dedi, eğer gördüğün adamın Taşbaşo ğlu olma­
dığını söylersen, dedi, sana iyi bir kız alacağım, tarla vereceğim, ev yapacağım, 
dedi. Ben de dedim ki, işte bu iki gözürole gördüm, ben yalan söyleyemem. Işık