ladan  katarak  değil;  yani  tam  olarak  böyle  değil.  Daha  ziyade,  ha-
kikatin  yatay  çizgisini,  yalanın  dikey  çizgisine  lehimleyip,  bulun-
duğum  yerin  bezdirici  durağanlığından  mümkün  mertebe  uzaklaş-
maya  çalışarak.  Çünkü  sıkılıyorum.  Yarın  bir gün  hayatımın  daha 
az sıkıcı  olacağını  bir muştulayan  olsa  bana,  daha  az sıkıntı  duyar-
dım belki.  Oysa  yarın,  tıpkı  bugün  gibi  olacak  ve aynen  daha  erte-
si günler  gibi.  Ama  sadece  benim  hayatım  değil  ısrarla  kendini  tek-
rar eden.  Farklı  görünmekle  birlikte,  aslında  dikey  de, en az yatay 
kadar  sadıktır  sürekliliklerine.  Çemberlere  değil,  çizgilere  mahsus-
tur ebedi  tekerrür  denilen. 
Böcek  fobimi  yenebilmek  için  bu hikâyeyi  kurdum  zihnimde. 
Yatay  çizgi  üzerinde  yan  yana  sıralandığımız  hücrelerden  binnde, 
gizliden  gizliye  çöp  biriktiren  yaşlı  bir dulun  yaşadığını  düşünüp 
düşleyerek.  Tastamam  yalan  söylemiş  sayılmam  bu yüzden.  Yalan-
la hakikati  lehimlemekle  itham  edilebilirim  ancak.  Sona  varacağım 
yerde,  başa  dönmekle... 
Ben mi?  Pek  fazla  kalmayacağım  burada.  1 sene  2 ay bana  biç-
tikleri  ceza.  Bunun  66 günü  tamamlandı  bile.  Bu 66 günün  ilk bir 
haftası  yerimi  yadırgamak  ve böceklerden  korkmakla  geçti.  Geri 
kalanı  da okuduklarınızı  uydurmak  suretiyle  korkumu  unutmakla. 
Şimdi  dönüp  dolaşıp  durduğuna  göre  yuvarlak,  grimtırak,  teneke 
kapak,  geri  kalan  360  günü  nasıl  geçireceğimi  bilmiyorum  burada. 
Ama  çıkınca  ilk iş Haksızlık  Öztürk'ü  görmek  isterim.  Devrim-
cilikten  gözaltına  alınan  ilk böcek  ilaçlamacısını.  Hayat  saçma... 
"kime,  ne zaman,  ne olacak?"  oyununun  olası  cevaplarıyla  oyala-
namayacak  kadar  bıkkın  Fortuna. 
381