Orta Direk 193 
çen bir manda arabasına yükleyip kasabaya götürecekti. Zorlu bir avdı. Şimdiye 
kadar böylesi, bu kadar çok pamukla böyle ıssız bir tarla hiç eline geçmemişti. 
Kimsiz kimsesiz öbeklerden elindeki hararı ağzına kadar doldurmuş yola düş­
müştü. Ama gel gör ki, tarladan ayrıldıktan yarım saat sonra karşıianna köylü­
lerle pamuk sahibi çıkmış, onları yakalamışlardı. Çukurovada pamuk hırsızlığı­
nın cezası büyüktü. Öyle karakala falan teslim etmek yoktu. Hırsızın boğazına 
bir ip takıyorlar, sırtındaki yükle birlikte köy köy dolaştırıyorlar, her köyde onu 
köyün meydanına çekiyorlar, bütün köylüyü, genç-yaşlı, kadın-erkek, çoluk-ço­
cuk yüzüne tükürttü rüyorlardı. 
Koca Halili yakalaymca bir sevindiler, bir sevindiler ki ... Sırtında koskoca­
man da bir yükü vardı bu hırsızın. Böyle bir yükü öyle her adam götüremezdi. 
Sonra hırsız da iriyarı, epeyce de yaşlıydı. Ardında da mazlum, her halinden 
uysal biri olduğu anlaşılan bir de arkadaşı vardı. Oracıkta boğazına ipi geçir­
diler, ilk köye çektiler. Koca Halil tükürük içinde kaldı. Amma da çok tükürü­
ğü vardı bu Çukurova adamının! Vay anasını! Tükürükten yüzü gözü, giyideri 
ıpıslak oldu. Sonra başka bir köye, oradan başkasına, oradan ötekine ... Halilin 
dizleri tutmaz oldu. Sırtındaki yükün altında ezildi kaldı, yorgunlu ktan bitti de 
gene bırakmadılar yakasını. Dört günde on beş kadar köyü yüzüne tükürttür­
düler. Halil son soluğa gelmiş, tanınmayacak gibi olmuş, insanlıktan çıkmıştı 
ki, sınındakini alıp sonra onu salıverdiler. 
Koca Halil köyü dışarı çıkınca İbrahimi elinden tuttu. 
"Bundan böyle pamuk hırsızlığına tövbe arkadaş," dedi. "Bu yenecek bok de-
ğil. Tövbe, tövbe, tövbe arkadaş." 
İbrahim: 
"Tövbe," dedi 
Köye geldiklerinde kış önüydü. Döngeleler yok olmuşlardı. Çürümüş, uçup 
gitmişlerdi. 
Koca Halil: 
"Tövbe etti gayrı İbrahim pamuk hırsızlığına. Nasıl tövbe etmesin' Yakaladı­
lar, sırtında yüz okkalık bir harar pamuklan, boğazına taktılar ipi, köy köy do­
laştırdılar yüz okkalık yüklen. Yüzüne tükürttürdüler. Öyle çok tükürdüler ki, 
az daha İbrahim boğuluyordu tükürükten. Elli köy bir hafta atıyla itiyle, sığırı 
sıpasıyla İbrahimin yüzüne tükürdü. Allah başa vermesin ... " diye başladı. 
Bu sefer Meryemce sordu: 
"Koca Halilin yüzüne tam elli köy mü tükürdü? Tam bir hafta mı tükürdü-
ler? Vay fıkara! Ya sana ne yaptılar?" 
İbrahim gene sustu. 
Herkes İbrahimi öyle sanır, Koca Halil ise karıncayı incitmez. 
"Ölmedi gitti. Ölmedik gökgözlü domuz. Gebermedi. Ağının kökünü içsin 
cıgara yerine. Günden gölgeye götürmeyenini ... "