künü gelir gider defterine işleyip o günkü sadakaların hep­
sini kethüdaları Hınzıryedi'ye veriyorlardı. Dilencilerin tem­
bel, atıl ve hevessiz kişiler olduklarını savunanların, aslında 
ne kadar yanıldıklarını anlamaları için gelip de loncaya bir 
göz atmaları yeterdi. Çünkü onlarda gündüz vakti gözlenen 
bezginlik ve uyuşukluğun tersine, bu esnaf, geceleri sadece 
birkaç saat uykuyla yetinerek karıncalar gibi çalışıyordu. lş 
dönüşü o günkü hasılatı kirli çıkınlarından çıkarıp defalarca 
saydıktan sonra, şahitler nezdinde deftere işlenmesine dik­
kat ederek Hınzıryedi'ye teslim ediyorlar, bu arada da, sıraya 
girenler arasında kavga döğüş patırtı eksik olmuyordu . Para­
lar cins cins ayrılıp tasnif ediliyor, yekünler kontrol ediliyor, 
bu esnada kör bir adam muhasebecinin yaptığı bir çarpım 
hatasına bas bas bağırarak itiraz ediyordu . Gecenin ilerle­
yen saatlerinde birkaç meşale daha yakıldıktan sonra, inmeli 
ve tek bacaklı biri yeni bestelediği yürekler acısı bir kaside­
yi okuyor ve diğer meslekdaşlarından bu nağmeyi daha da iç 
paralayıcı yapmak için yardım istiyordu. Bir başkası küçük 
defterlere kamış kalemle yazdığı duaları satmayı kuruyor ve 
kırmızı mürekkep kullandığı halde bunları kendi kanıyla 
kaleme aldığını belirten bir şiiri bestelemesi için kulağı has­
sas arkadaşlarından medet umuyordu. Yedi çocuklu dilenci 
karıları ise, gelip geçen zavallıların üzerlerine saldıkları ve­
letlere, daha yapışkan, daha ısrarcı ve tuttuğunu koparan bi­
ri olmalarını tembih edip, yola gelmeyenlere köteği basıyor­
lardı. Bütün bunlar yemek pişene kadar olan şeylerdi. O ak­
şamki nevaleleri, bir kazanda kaynayan pirinç, bulgur, no­
hut, fasulye, tuz, bal, et ve yağ karışımından ibaretti. Odun 
ateşinde ağır ağır kaynayan bu aşın verilme zamanına yakın, 
çoluk çocuk, kadın erkek, genç ihtiyar bütün dilenciler, el­
lerinde sadaka topladıkları taslarla sıraya giriyorlar, kazanda 
tüten aşın kokusunu içlerine çekerken midelerinden gurul­
tular duyuluyordu. Yemek pişirdikleri kazanı aynı zamanda 
109