Bekâret kuşağı
İstanbul, 2000
Peri rüzgârlı bir geç sonbahar günü vardı İstanbul’a, abi* 
sinin düğünü için. Doğduğu şehri çok özlemişti -  burada ya­
şarken kendim ne kadar yalnız hissetmiş olursa olsun, uzak­
larda daha da yalnızdı. Bavulunu yere koyduğu an uzun bir 
"yapılacaklar üstesi’* buldu karşısında: ziyaret edilecek akra­
balar, «îiM M k armağanlar, bekleyen vazifeler.
Peri şunu çok çabuk anladı ki, o yokken, Nalbantoğullan 
hanesindeki hava daha da ağırlaşmış, gerilim artmıştı. Ev­
deki gerginliğin bir sebebi, eskiden beri süregelen bildik me­
seleydi -  annesi ile babasının arasındaki atışmalar. Ama yeni 
bir etken daha vardı: düğün hazırlıkları. Gelinin ailesi, b iri­
cik tuzlarına la yık ,  şatafatlı bir düğünde ısrar etmişti. Kira­
lanan salon son anda daha büyük bir mekânla değiştirilmiş­
ti; bu da daha fazla kişi davet edilmesi, daha fazla yemek si­
pariş edilmesi, neticede daha fazla para harcanması demekti. 
Yine de kimse tatmin olmamıştı. Aileler birbirlerine latif söz­
ler söyleyip iltifatlarda bulunsalar da, nezaket cilasının al­
tında yoğun bir hoşnutsuzluk vardı.
Düğün gününün sabahı Peri, evi sarmalayan enfes koku­
larla uyandı. Mutfağa gittiğinde annesini, papatya desenle­
riyle kaph bir önlük giymiş vaziyette, üç değişik börek yapar­
ken buldu: ıspanaklı, peynirli, kıymalı. Selma insanüstü bir 
hızla hamur açıyı»', yumurta çırpıyor, bir yandan temizlik ya­
pıyı»; yavaşlayacak gibi de görünmüyordu.