692 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
"Ali kardaş, Ali kardaş, uyansana Ali kardaş," dedi. Ali oralı bile olmadı. 
Alinin yanına diz çöktü, elini alnına koydu, okşadı. 
"Uyansana yavrum Ali. Uyansana oğulcuğum. Kalk bakalım, sana bir di­
yeceğim var. Buldun, buldun da sivrisineksiz serin geceyi uyursun, değil mi? 
Hem de mışıl mışıl ve de mışıl da mışıl. Uyan hele bir bak, Koca Halil sana ne­
ler söyleyecek, ne güzel akıllar verecek ki, akıl ki akıl. Kalk uyan yavrum." 
Hep Aliyi okşuyor, onu uyandırmaya kıyamıyordu . Sesiyle de okşuyordu. 
Ninni gibi. Ali inleyerek bir yandan bir yana dönerken Koca Halilin gözleri dol­
du. Şuna bakın, diye düşündü. Bu bir çocuk. Adam bunca zulmü reva görür mü 
fıkara Uzunca Alime! 
"Kalk uyan, altın yürekli yiğidirn. Sana bir iki sözüm var, şu belalı Çukuro­
va toprağının üstünde, şu delirmiş gecede, şu mübarek ve kutsal ay ışığı için­
de ... Bir uyan ki uyan sana ne diyecek Koca Halil ağan." 
Bu ara Elif uyandı, kalktı, hemen oturuverdi. Boş, uykulu gözlerini Koca 
Halilden yana çevirdi, öylece kalakaldı. 
Koca Halil: 
"Kızım korkma, benim, Koca Halil," dedi, elini uzattı. Elifin elini tuttu. 
E lif: 
"Halil Ağam sen misin? Hoş geldin," dedi, ayağa kalktı. Koca Halil de onunla 
birlikte ayağa kalktı. 
"Kızım uyandır hele Aliyi birkaç kelamım var. Çok iyi, çok hayırlı bir akıl 
buldum." 
Elif eğildi, hemencecik Aliyi uyandırd ı. 
"Ali, kalk. Halil Emmi senin için gelmiş. Kalk hele." 
Ali gözlerini uğuşturur gerinirken: 
"Hoş geldin Halil Emmi," dedi. "Safalar getirdin." 
Koca Halil: 
"Kalk Ali," diye güvenli onun yanına yaklaştı. Senin için çok makbule ge­
çecek bir akıl düşündüm ki, sevincinden çat diye orta yerinden çatlarsın. Düş 
arkama da gel Ceyhanın kıyısına. Ses çıkarma amanın. Amanın yavaş yürü' 
Amanın kimse duymasın. Amanın şu itlerden birisi uyanık olur da bizi dinler. 
Amanın ha ... " 
Ceyhan kıyısına doğru y ürüdü. Hafif, kayar gibi, çabucak. Elifle Ali de ar­
kasınca yürüdüler. Uzakta Anavarzanın dibinde birkaç çakal pavkırdı. 
Koca Halil bir ağınağacı çalısının ardına sinmiş, alttan, duyulur duyulmaz 
bir sesle onları çağırıyordu. 
"Gelin, gelin buraya gelin. Sizi kimse görmedi ya? Çabuk olun." 
Ali ona yaklaşınca elinden tuttu, kendine çekti: