bancı bu sesi ilk duydu ğunda irkilir kal ır. Derler ki sabah na- 
mazı beş vakit namazdan en k ıymetlisi ama ayn ı zamanda 
en zorudur." 
"Neden?" 
"Herhalde bizi tatl ı uykumuzdan uyand ırdığı için. Rüyala- 
rımızı bölüp bir ba şka hakikate davet eder ya, zor gelir. O 
yüzden sabah ezan ında diğerlerinde olmayan fazladan bir 
satır mevcuttur: Namaz uykudan hay ırlıdır." 
Ama belki biz ikimiz için uyku daha hay ırlıdır diye dü şün- 
dü Ella. Ke şke beraber uyuyakalsak. Şöyle derin ve dingin, 
top atılsa duymayaca ğın türden bir uykuya dalsalar... Uyu- 
yan Güzel'inki kadar sihirli bir rüyaya çekilip yüz sene bo- 
yunca uyanmasalar... 
Az sonra ezan sonland ı; diğer camilerden gelen yank ılar da 
bir bir tamamland ı. En son nota gökyüzünden çekilince esra- 
rengiz bir sessizlik hâkim oldu ortal ığa. O sessizlikte Ella 
Aziz'in yeniden uykuya dal ışını seyretti. Beraber bir sene ge- 
çirmişlerdi. Dolu dolu bir sene. Son iki haftaya kadar Aziz 
doktorlar ını şaşırtacak kadar dirençli ç ıkmış, çıktıkları her 
seyahatte ışık ve enerji saçm ıştı. Bir günün öncekine benze- 
mediği, hayat ın kendini tekrar etmedi ği yoğun bir birliktelik 
olmuştu onlar ınki. Ella ezberinin bozulmas ından memnundu. 
Meğer birini a şkla, şuurla ve şükranla sevmek ne güzelmi ş! 
Ella eskiden insanlar ın birbirini tan ıması için uzun zaman 
geçmesi gerekti ğine inan ırdı. Hâlbuki şimdi zaman denilen 
kavramın farklı türleri oldu ğunu düşünüyordu. Asl ında tek 
bir kelimeyle birden fazla şey açıklamaya çal ışıyorduk. "Za- 
  
man-1" körelmi ş alışkanlıkların, köhnemi ş uğraşların, habi- 
re telaş içinde ama hep yerinde sayarak ko şturmacalar ın mo- 
noton ve mekanik gidi şatıydı. "Zaman-2" sürprizlerle ve si- 
hirle dolu, ini ş çıkışı bol, pupa yelken, sarho ş edici bir ak ıştı. 
Zaman-3 Tanr ı’nın  mutlak zaman ıydı. 
Zaman-1 ile Zaman-2 ayn ı hızda akmıyordu. 
Zaman-3 ise her şeyi kapsayarak di ğer zamanlar ı hem yu- 
tuyor, hem yarat ıyordu. 
Ella eğilip Aziz'i usulca öptü; önce aln ından, sonra kuru- 
muş dudaklar ından. Şu son bir sene içinde deli gibi sevdi ği, 
seviştiği, içine ald ığı ve bir kovuk gibi içine çekildi ği bu be- 
den onun için bir erke ğin bedeninden çok daha fazla bir şey, 
âdeta bir mabetti. Bu sayededir ki Aziz'in günbegün gözünün 
önünde eriyi şi Ella'da ne uzakla şma arzusu ne ac ıma duygu- 
su yaratm ıştı. Aziz, içtikçe susad ığı, berrakl ığına duyamad ı- 
ğı pınardı. Demek bir kad ın bir erke ğin ruhuna â şık olunca 
hasta vücudunu da böyle sevip arzulayabilirmi ş. Bunu birile- 
rine anlatmaya kalksa anlayan ç ıkar mıydı? 
Komodinin arkas ında serum şişesi tıp tıp damlıyor; hasta- 
nın zayıflayan bünyesine damla damla hayat yolluyordu. 
Ama Ella biliyordu ki Aziz Konya'ya ölmeye gelmi şti. Hiçbir 
serum şişesi, hiçbir solunum makinesi bunu de ğiştiremeye- 
cekti. Gözleri doldu. Hâlbuki kendi kendine söz vermi şti, ağ- 
lamayacakt ı. 
Orada daha fazla duramay ıp odadan ç ıktı. Beyaza boyal ı 
ama insan ın ruhunu karartan koridorlardan geçti; aral ık du- 
ran kapılardan di ğer hastalar ı gözetledi. Genç ya şlı, kadın 
erkek, kimi şişman, kimi avurtlar ı çökmüş; kimi gülen, kimi 
somurtan bunca insan... Baz ıları dönüp, kap ıdan kafas ını 
uzatan bu merakl ı Amerikal ı kadına ilgiyle bakt ı. Bazıları 
umursamad ı, o kadar çoktu a ğrıları. 
Beş dakika sonra Ella hastanenin ufak ama şirin bahçe- 
sindeki havuzun ba şına vardı. Havuzun tam ortas ında mer-