"Kendini öldürmek istemene ne neden oluyor ?" Uzun uzun 
düşündükten sonra yanıtlaya bildim ancak. 
"Her şey." 
"Her şey mi?" 
"Evet. Bu yüzden de bazen delirdiğimi düşünüyo rum. Beni 
çok korkutu yor. Çıldırmak ." 
Delfi kahini. Kabuk Adam, benim Delfi kahinimdi , kendi so­
rularımı sormam ve kendi yanıtlarımı bulmamı sağlıyordu . 
"Olamaz. Bu mümkün değil. Eskiden her şeyin mü�kün ol­
duğunu sanırdım ama bu değil. Yani, burada, palmiyeler in altın­
da oturmak ve benimle konuşmak da mı kendini öldürmeni is­
temene neden oluyor ?" 
Tam o anda fark ettiğim iz, bize doğru yaklaşan otel müşteri­
si bir çift, beni bu yanı tlanması olanaksız sorudan kurtardı . Tu­
zu kum, Amerikalı beyaz turistlerdi bunlar; adam şişman, orta 
yaşlıydı; hayatı boyunca kendinden bir kez bile şüphe etmemiş 
birine benz iyordu . Bizi gör mezl iğe gelerek, önümüzden, bastı­
rılmış bir korkuyu açığa vura n, sert asker adımlarıyla geçti. Peşin­
den gelen kansı , çok daha genç ve inceydi, bu tropikal sıcakta bi­
le aerobik egzersizlerini aksatmıyordu herhalde; Tony'ye çekin­
gen, belli belirsiz bir selam verip beni de gözucuyla baştan aşağı 
süzdü. O da korkusunu saklamayı başaramıyor du. Ne düşündük ­
lerini çok iyi biliy ordum. Bu ıssız kumsalda, alacakaran lıkta, bu 
tehlikeli zenciyle oturan çılgın beyaz kız! Tony kadının selamına 
gürültülü, son derece gös terişli bir "merhaba !" ile karşılık verir­
ken, herkesin için için beklediği olay gerçekleşti ve kadın tam ya­
nı başımızda çakılıp kaldı. Bu sevimli çiftin sevimli fino köpeği 
çalıların dibine sinmiş, gözlerini Tony'ye dikmi şti. Önümüzdeki 
dar beton yoldan geçmeye bir türlü yanaşmıyor, kayışını panik 
içinde çekiştirip duruyordu . Kad ın, sahibinin duygularını pata­
vatsızca açığa vuran köpeğinden iyice utanmış bir halde, hemen 
eğildi , finoy u kucağına aldı, hızlı adım larla koca sına yetişti . 
"Bu nlar beni tanır. Bu oteldeki müşterilerin çoğuna deniz 
49