dan endişe  etmeye  başlardı.  İşte  bu noktada,  sahne  sırasının  geldi-
ğinden  gayet  emin  bir şekilde  psikofarmakoloji  girerdi  devreye. 
Emekleyen  çocuğu  durdurmaya  çalışır;  kimi  zaman  bunu  başanr, 
başaramadığında  da kulağından  tuttuğu  gibi  kapının  önüne  koyar-
dı. Kontrolsüz  hareketliliği  kontrol  edebilmek  mi istiyorsun,  hepten 
durdur  hareketi!  Düşüncelerinin  verebileceği  ziyanı  önlemek  için, 
düşünemez  duruma  getir  hastanı.  Yüzlerce  ilaç,  onlarca  yöntem  hep 
bunu  amaçlamıştı.  Lobotomiyi  keşfeden  doktora  Nobel'i  layık  gö-
ren tıp dünyası,  kulak  tırmalayan  çığlıkları  susturabilmek  için  mut-
lak sessizliği  sağlamaya  çalışmış;  asabi  ama  son tahlilde  sevecen  bir 
anne  olan  beynin  elinden  çocuklarını  alarak,  yaşamın  karşısında 
ölümü  kutsamıştı.  Profesör  Kandinsky'ye  göre,  insanın  takıntıların-
dan asla  büsbütün  kurtulamayacağını,  bunu  yapmaya  kalkarken  ve-
rilen  zarann,  sağlanacak  yarardan  katbekat  fazla  olacağını  baştan 
kabullenmekte  sonsuz  hayır  vardı.  Beynin  evine  girip,  onun  mekâ-
nında,  onun  kurallarıyla  oynamak  gerektiği  doğruydu  ama  hareket-
liliği  baltalamadan  ve onun  olanı,  elinden  almaya  kalkmadan. 
Düzeninin  bozulmasına  tahammülü  yoktu  beynin.  Gene  de, 
evinde  birden  fazla  oda,  içinde  birden  fazla  bellek  olduğu  için,  ne-
yi nereye  koyduğunu  karıştırabilirdi  pekâlâ.  Beş  çekmeceli  komo-
dinin  en üst çekmecesinde  iç çamaşırları  dururdu  mesela,  bir altta-
ki çekmecede  katlanmış  havlular,  onun  da altında  yıkanmış  çarşaf-
lar. Her  takıntının  yeri  belliydi  önceden.  Bir şekilde  edinmiş  bulun-
duğu  herhangi  bir takıntıyı,  sırf artık  kullanmak  istemediği  için  du-
rup dururken  yok  etmeye  kalkışmamalıydı  insan,  ama  çekmecesin-
den çıkartıp,  bir üste  koyabilirdi  bilinçli  bir dalgınlıkla  ve bilimin 
yardımıyla.  Ne de olsa  titizliğiyle  gurur  duyan  mülkiyetperver  bir 
ev hanımıydı  beyin.  Gelir  ve muhakkak  dördüncü  çekmecede  arar-
dı havlusunu.  Beşinci  çekmeceye  bakmak  aklına  gelmezdi  çünkü 
oraya  sadece  iç çamaşırlarını  koyduğunu  bilirdi.  Frontal  lobdan  çı-
kardığın  havluları  özenle  katla  ve subkortikal  merkezlere  bırak.  Ta-
kıntılarını  ortadan  kaldırmaya  çalışma.  Çünkü  bu mümkün  değil-
dir. Sen  sadece  onları  bulamayacağın  yerlere  koy  yeter.  Yanlış  çek-
meceye  kaldır.  Bırak  orada  kalsınlar.  Unutacaksın.  Bir  gün  başka 
bir şey ararken,  tesadüfen  yeniden  buluncaya  değin... 
Ne var ki Karısı  Nadya,  sevgili  profesörünün  mezarında  kemik-
177