Şimdi  giyinse, arabaya  atlasa, şant iyeye gitse ve göz hapsine alsayd ı köprüyü,  bir işe yarar 
mıydı acaba?  Kaymakamı  uyandırma yı düşündü.  Sonra  acıdı  zavallı ya, vazgeçti. O da 
aylardan,  hatta yıllardan  beri,  bu köprünün  peşind e koşuşmak tan perişan  olmuştu.  Yata ğına 
geri döndü.  Pikenin üz erine uzandı y ine. Gözlerini kapa yıp uyumaya çalıştı. Gözlerin i kapadığ ı 
anda,  çat diye bir halat  kopu yor ve feribot, üstünde  iskelesi ve köprüsüyl e, başıboş  bir yelkenl i 
gibi yalpalamaya  başlı yordu  nehirde.  Ya da hain, sessiz ve sinsi eşkıya, karanl ığın içinden  süz­
ülüp  bir meşal eyle tutuş turuveriyordu  feribotu,  Vali alevl erin  arasında  köprünün  suya devril­
işini
seyrediyordu  ağır çekiml e. Karabasanları yla baş edeme yince,  kalkıp giyindi.  Balkona bir 
iskemle  attı, pikeyi sırtına  aldı şal gibi ve ayaklarını  balkon  demirlerin e dayayarak  uzun 
oturdu  iskemlede. Bir sür e sonra, n ehir kızıla çaldı. Y eni günün ş afağı, F ırat'ın su yunda sö küy­
97