gelemez ki elimizden. Ne yapabiliriz ki onlara?" diye derinden 
çaresizlikle içini çekti, ellerini umutsuzlukla açarak. "Keşki Ke­
nanı öldürmesey din." 
· 
''Yalınkat çıktı Yüzbaşım. Öldürmek kastı mahsusuro yok-
tu biliyorsunuz, kendiliğinden öldü." 
"Biliyorum Onbaşım, ama gene de ... Bir daha ... " 
Başını önüne eğdi Yüzbaşı, önündeki çay bardağı tütüyor­
du, uzun bir düşüneeye daldı. Başını kaldırdığında gözleri bu­
larunış, yüzü allak bullaktı: 
"Çok yalnızız Onbaşım, çok," dedi. "Dört bir yanım ızdan 
kuşatmışlar, her şey onlar, biz de ... Bırak şu muhtarlan da git­
sinler ... Demir çemberlerle sarmışlar her bir yanımızı, yalanla 
dolanla . Bunlarla nasıl başa çıkanz ki ... Bırak o adamlan. Üzü­
lüyorum, kahrolu yorum. Can pazanndayız Onbaşı, biliyor mu­
sun? Bırak o zavallılan gitsinler ... " 
"Baş üstüne Yüzbaş ım." 
Kertiş Ali Onbaşı her şeyi anlamış, öfkesi tepesine çıkmış, 
Yüzb aşısına o da yüreği paralanarak acımıştı . Sevgi dolu göz­
lerle, onu tepeden tırnağa okşayarak süzdü. Az daha beklese, 
çocuklar gibi hüngür hüngür ağlayacaktı, dışanya kendini dar 
attı. Ulan İnce Memed hakkın var oğlum, yerden göğe kadar 
hakkın var. Keşki ben de senin yanında olsam da şu Ağalarm 
soluğunu kessem de, her gün beş onunu ... Sıktığı dişleri ağzın­
da çatırdadı. 
381