ninlen helallaşmadan bir yere gitmezdi, gelecek," diye muh­
kem söyledi.
"Sahi mi diyorsun," diye Koca Osman yerinden doğruldu, 
"Ferhat Hocam, ermişim, Allahm güzel adamı, ışık sakallım? 
Bak sakalların da yeşilleniyor. Ona bir şey olmaz değil mi?"
"Olmaz," dedi Ferhat Hoca güvenle.
"Ya gücendiyse bana?"
"Gücenmez," dedi Ferhat Hoca aynı sesle.
"Gelir mola bir daha?"
"Gelir," dedi Ferhat Hoca.
"Bir görseydin yüzünü hiç kendisine benzetemezdin. Ken­
dine benzemeyen bir adam. Aah, bir görseydin yüzünü."
"Göreceğim," dedi Ferhat Hoca. "Onu erinde geçinde göre­
ceğim "
Sesi büyük bir iman ve güvenle çınladı.
Bu sesteki inandırıcı, umutlu hava Koca Osmam usul usul 
kendine getirdi. "Gözlerini bir görseydin Hocam, çelik parçası 
gibi. Bakamazsm. Gözleri kendine benziyordu."
"Benzer."
Koca Osmanın oğullan, gelinleri geldi, Seyfali, öteki köylü­
ler, Şefçe Kahya, Seyranın kardeşleri, akrabalan, anası, Zeynel, 
Selver Gelin de geldi. İnce Memedin günlerdir Koca Osmanın 
evinde saldı bulunduğunu, dün Koca Osman eve geldiğinde de 
onun gittiğini görünce yataklara düştüğünü duyan herkes gel­
di.
Koca Osmarun evinin avlusu büyük bir kaynaşma içindeydi.
Şefçe Kahya sevinçle:
"Demek bizim oğlan bunamamış. Demek dilinin altında 
bir şey varmış da kimseye söylemiyormuş. Çok şükür," diyor, 
eli arkasında gülerek keyifli keyifli dolaşıyordu.
Köylü, İnce Memedi duyunca önce bir sevinmiş, sonra şaş­
kınlığa düşmüş, şimdi de şaşkınlıktan sevince, sevinçten yılgın­
lığa gidip geliyordu.
Zeynel işi öğrenince bir an Koca Osmanın başucunda bek­
ledi, onun elini sıktı, sonra kimseye belli etmeden, oracıktan sı­
vıştı. Ferhat Hoca onu izliyordu, Kürt Keremin evinin önünde 
arkasından yetişti, elini, ağır, omuzuna koydu:
123