"Zahmet olur sana Ağa. Ben hemen alır şimdicik getiri-
rim." 
Abdi Ağa: 
"Zahmeti mahmeti yok, " dedi. "Göster bana yerini çocu-
ğun." 
·Süleyman boynunu büktü: 
"Peki Ağa, haydi gidelim," dedi, ahn önüne düştü. 
Keçilerin yanına gelinceye kadar, ne o konuştu, ne de o. 
Geldiklerinde, Memed, bir taşın dibine oturm uş düşünüyordu. 
Onlan görünce ayağa kalktı yanlarına vardı. Abdi Ağaya hiç 
hayret etmedi. Süleymanla göz göze geldiler. Bakıştılar ... Süley­
man, ne gelir elden der gibi boynunu büktü. 
Abdi Ağa ahru Memede doğru bir iki adım sürdü: 
"Düş önüme," dedi. 
Memed hiçbir şey demeden ahn önüne düştü yürüdü . Boy­
nunu omuzla nnın içine çekmişti. 
Memed önde Abdi arkada öğleye doğru köye girdiler. Yol­
da ne Abdi Ağa bir şey sordu, ne deMemed bir şey söyle di. 
Yalnız, Memed, her an, atı üstüne sürüverecek, ezecek diye kor­
kuyordu . Huyunu bilirdi. 
Dönenin kapısına geldil er, durdular. 
Abdi Ağa, içeriye seslendi: 
"Döne ! Döne! Al itini." 
Döne dışanya çıkarken o, ahn başını çevird i. Döne, bir çığ­
lık atarak oğluna sarıl dı. Bu arada köylüler de haberlenmişler­
di. Yavaş yavaş kalabalık birikiyordu. Kalabalık halka olmuş, 
Memed ortada. Önüne gelen soruyor: 
"Neredeyd in M em ed?" 
"Bu ne hal M em ed?" 
"Haa Memed?" 
Memed, başını yere dikmiş ağzını açmıyor. Kalabalık git­
tikçe çoğalıyordu. 
48