kaybetmekten korkuyorum. 
Tek sırdaşım Gevher Hatun. Rumi'nin rahmetli e şi sık sık 
beni görmeye geliyor. Ona hayalet diyemem. Tan ıdığım diğer 
hayaletlerden o kadar farkl ı ki. Rüyada dola şır gibi dola şmı- 
yor bu âlemde. Ne yapt ığını bilen bir kad ının kararl ılığı var 
üzerinde. A ğır akan bir çay gibi ete ğimde dolan ıyor. Onunla 
her şeyi konu şuyoruz ama bu s ıralar tek bir sohbet konumuz 
var: Şems! 
Gevher Hatun'a bugün dedim ki: "Efendi Mevlâna endi şe- 
li görünüyor. Ke şke ona yard ım edebilsem.'' 
"Edebilirsin" dedi gizemli bir edayla. "Mevlâna’n ın  uzun 
zamandır zihnini me şgul eden bir konu var ama henüz kim- 
seyle payla şmadı." 
"Nedir o?" diye sordum. 
"Rumi'nin fikrince şayet Şems evlenir, bir yuva kurabilirse 
Konya halk ı onu daha kolay benimser ve aras ına alır. Dediko- 
dular, ithamlar azal ır. Şems'in ba şı bağlanırsa ayağı da bağla- 
nır sayılır. Ve bir daha buralardan gitmesine gerek kalmaz." 
Kalbim duracak gibi oldu. Şems evlenecekti ha! Ama ki- 
minle? 
Gevher yan gözle beni süzdü. "Baban Mevlâna merak eder 
Kimyacım: acaba sen Şems ile evlenmek ister misin?" 
Afalladım. Gerçi evlenme fikri akl ımdan ilk kez geçmiyor- 
du. On alt ıma basmıştım, evlenme ça ğmdaydım ama bugüne 
değin evlenen k ızların kesinkes de ğiştiğini görmü ştüm. Göz- 
  
361 
lerine bir ba şka bakış çöküyor, tav ırları, edalar ı, konuşma 
tarzları büsbütün de ğişiyordu. Ba şka insanlar da onlara 
farklı davranıyordu. Ufac ık çocuklar bile evli genç kad ınla 
bekâr kızı şıp diye ay ırdediyordu. 
Gevher Hatun yar ı anaç yar ı hınzırca gülümsedi, elimi 
tuttu. Bir şeyi fark etmi şti. Beni kayg ılandıran evlilik k ıs- 
mıydı, yoksa Şems'e varmak de ğil. 
*     *     * 
Ertesi gün, ö ğleden sonra Rumi'yi görmeye gittim. Tahafut 
al-Tahafut isminde bir kitaba dalm ıştı. 
"Kimyacım, güzel k ızım" dedi sevgiyle. "Sana nas ıl yardım 
edebilirim?" 
"Seneler evvel öz babam, eti sizin kemi ği benim diye beni 
size teslim etti ğinde, siz demi ştiniz ki: K ızlar, oğlanlar kadar 
iyi talebe olamaz çünkü evlenip çocuk büyütmeleri gerekir. 
Hatırladınız mı?" 
"Elbette hat ırladım" dedi Mevlâna. Ela gözleri merakla ay- 
dınlandı. 
"İşte o gün kendi kendime bir söz verdim, asla evlenmeye- 
ceğim diye. Böylece hep talebeniz kalacakt ım" dedim. "Ama 
belki de hem evlenip hem evinizde kalmam mümkündür. Ya- 
ni demek istedi ğim, bu evin bir ferdi ile evlenirsem..." 
"Alaaddin'le mi evlenmek istiyorsun yoksa?" diye sordu 
Rumi. 
"Alaaddin mi?" Akl ım başımdan gitmi şti. Alaaddin'le ev- 
lenmek isteyece ğimi de nereden ç ıkarmıştı? O benim abim 
sayılırdı. 
Rumi şaşkınlığımı sezmiş olacak ki aç ıklama yapt ı: "Ge- 
çenlerde bir sabah Alaaddin bana geldi. Kimya’n ın dest-i iz- 
divacına talibim dedi." 
Ağzım açık kaldı. Bir genç k ızın böyle meselelerde tezcan- 
  
362