"Olabilir Yüzbaşım."
"Asım Çavuş?"
"Buyur Yüzbaşım."
"Bir arkadaşım artçı bırakmasın?"
Asım Çavuş:
"Memed onu yapmaz. Bilir ki artçı kalan arkadaşı ya yaka­
lanacak, ya vurulacaktır bu durumda. Memed kimseye kıy­
maz."
"Yaralanmıştır öyleyse."
Çavuş:
"Olabilir."
Yılanlar iniyorlardı, sıcak bir ovaya. Her evranda karmaka- 
rış yüzlerce baş.
Memed:
"Kurnaz Topal," diye gülümsedi. "Candarmalann üstüne 
yağdıracak yağdıracak kurşunu, sabah gün doğmadan kesecek. 
Candarmalar sabahleyin, belki de bir gün, iki gün benim ölü­
mü arayacaklar kayalıklarda, bulamayacak, içlerine korku dü­
şecek, bu adam ermiş mi, büyülü mü, diyecek içinden her can- 
darma. Topal bu işe çok gülecek. Bir de yakalarlarsa Topalı... 
Bir de yakalarlarsa... O zaman işte, topal bacağını bir iyice kı­
rarlar, un ufak ederler..."
Topalla candarmalann sıktıklan kurşunu ayırt edebiliyor­
du.
Ulu çmar ağacma sırtını dayayıp bir süre oturdu. Sıkılan 
kurşunlarm sahiplerini seçmeye çalıştı.
Kafası karmakarışıktı. Kel Hamza, Çukurova, kaçan at, 
yangm, İdris Bey, İdris Beyi de ona Koca Osman anlatmıştı. 
Hürü Ana, ne güzel, dost, şefkatli, candan bir yüzü vardı Hürü 
Ananm, Topal Ali, ne biçim adamdı Topal, anlaşılmaz, Akçasaz 
bataklığı, Seyran, diyorlar ki dünyaya Seyran güzelliğinde biri­
si daha gelmemiş, yılgın, korkmuş köylüler. Yaşlüan çok yürek- 
li>  Hürü Ana, Koca Osman... Yaşlılar daha onurlu... Hele kadın­
lar, erkeklerden bin kere daha yürekli, atak... Haksızlığa karşı 
koyuyorlar. Deli Durdu... Deli Durdunun öldürülmesi... Bin 
başlı evran... Bin başım kesiyorsun, yerine bir baş ormanı he­
202