unutmamal ı, yaptıklarımızdan meyi de meyhaneciyi de so - 
rumlu tutamay ız. Şaraptan evvel nefslerimizdeki küstahl ığı, 
riyakârl ığı, kindarl ığı, katılığı, saldırganlığı kovmalıyız. Ve 
en nihayetinde içen içer, içmeyen içmez. Kimsenin kimseyi 
zorlamaya hakk ı yoktur. Çünkü dinde zorlama yoktur." 
  
Müşterilerden baz ıları candan hislerle kafa sallad ı. Bense 
üstada kadeh kald ırdım. 
"Efendi Mevlâna sen kalbi engin, kadir şinas, eşine az rast- 
lanır bir âlimsin" dedim. "Bugün buraya geldi ğin için şimdi 
senin hakk ında ileri geri konu şanlar çıkabilir ama bence se- 
nin gibi k ıymetli bir fakihin bizleri d ışlamayıp buraya kadar 
gelmesi, pe şin hükümlere varmadan bizimle sohbet etmesi 
cesurca bir davran ıştı. Müteşekkiriz." 
Rumi bana muhabbetle bakt ı. Sonra, masas ına geleliberi 
el sürmedi ği şarap şişelerini ald ı ve dışarıda esen so ğuk rüz- 
gâra yüzünü dönerek karanl ıkta yürüdü gitti. 
Alaaddin 
Konya, Şubat 1246 
Babama "Kimya’n ın dest-i izdivac ına talibim" demek için 
fırsat kolluyordum tam üç haftad ır. Zihnimde onunla kaç de- 
fa konuşmuş, en etkileyici ifadeyi bulmak için defalarca pro- 
va yapmıştım. Bana verebilece ği her itiraza bir cevap bul- 
muş, kılıf hazırlamıştım. Şayet "Kimya ile abi karde ş sayılır- 
sınız" diyecek olursa, en ufak bir kan ba ğımız dahi olmad ığı- 
nı hatırlatacakt ım. "Olsun, gene de yak ışık almaz" derse, 
böylesinin herkes için iyi olaca ğını anlatacakt ım. Babam ın 
Kimya'yı ne kadar sevdi ğini bildi ğimden, evlenmemize mü- 
saade etti ği takdirde onun hep bu çat ı altında kalaca ğını, 
böylelikle asla uzak bir yere gitmek zorunda kalmayaca ğını 
söylemeyi planl ıyordum. Her şeyi kafamda haz ırlamış ama 
gel gör ki babamla bir dakika yaln ız kalamam ıştım. 
Ne var ki, bu ak şam olabilecek en yanl ış şekilde kar şılaş- 
tım onunla. Tam arkada şlarımla bulu şmak üzere evden ç ıkı- 
yordum ki kap ı açıldı ve içeri babam girdi. 
  
302 
  
303 
  
 
  
Gözlerim elindeki şişelere kay ınca şaşkınlıktan kalakal- 
 
dım. "Baba, o elindekiler de ne öyle?" diye sordum. 
"Ha, bunlar m ı?" dedi babam gayet rahat. Yüzünde en ufak 
bir sıkıntı ya da çekingenlik olmaks ızın açıkladı: "Şarap bun- 
lar evlad ım." 
"Ne? Şarap, öyle mi?" diye ba ğırdım. "Koca Mevlâna bu 
hâllere mi dü şecekti? Ayya ş bir ihtiyar oldun demek!" 
Aksi bir ses laf ımı bıçak gibi kesti: "A ğzını topla Alaaddin. 
Lafını sakın da konu ş!" 
Döndüm. Şems'ti bunlar ı söyleyen. Gözlerini k ırpmadan 
yüzüme bak ıyordu. "Babanla böyle konu şamazsın. Meyhane- 
ye gitmesini isteyen bendim." 
"Hadi ya, hiç şaşırmadım!" 
Şems gücenmi şe benzemiyordu. "Alaaddin, gel sakin sakin 
konuşalım" dedi ifadesini bozmadan. "Ama önce su öfken din- 
sin ki anlat ılanı anlayabil. Şayet kalbinin z ırhını yumuşat- 
mazsan söyledi ğim her şey sana batar." 
Ne demek kalbinin z ırhını yumuşatmak? Surat ına tuhaf