ah. Hem de yaşı dört, donu da demirkır. İnce Memed duysun 
da çatlasın. Çatlasın, değil mi?" 
Ali: 
"Çatlasın," dedi. 
"Uyuyalım öyleyse. Unutma, yarın senin giyitleri alacağız. 
Yarın akşama. Fötür şapkayı da unutma. Yann bambaşka bir 
insan olacaksı n. Bir de aaah, bir de ayaklarına posta! değil de 
kundura, hem de parlak kundura olsaydı ... Sen benim karda­
şım değil misin, Mustafa Kemal Paşa gibi giyinmelisin. Hiç öm­
ründe ceket pantolon giymedin, başına da fötür şapka takma­
dın, değil mi?" 
"Takmadı m." 
"Haydi uyuyalım ... Kokuyor ... " 
"Ölü kokuyor ." 
Ali hemen uyudu. Murtaza Ağamnsa sabaha kadar gözle­
rine uyku girmedi. Birkaç kere de Alinin uykusu ağır mı, hafif 
mi, diye denedi . Alinin uykusu kuş uykusu gibiydi, en küçük 
bir çıhrtıda hemen uyamp yastığının altındaki tabaneaya o an­
da hemen el atıyor, ses çıkaramn Murtaza Ağa olduğunu anla­
yınca da gülümseyerek başım yastığa koyuyor, koyar koymaz 
da uyuyordu. 
Sabahleyin uyandıklannda ikisi de sevinç içindeyd i. Ali 
gittikçe Murtaza Ağayı sevmeye başlıy ordu. Ve bu onu korku� 
tuyor du. 
Hüsne Hatun bu sabah çok güzel bir kalıvaltı hazırlarnıştı 
muteber konuğ una. Bir top, daha ayran kabarcıklan üstünde 
tereyağı, ak petekli bal, taze kaymak, süt, çay, kendi eliyle yo­
ğurup pişirdiği fırın ekmeği, peynirler ... Kalıvaltı sofrasında bir 
kuşsütü eksikti. Gene akşamki gibi hiç konuşmadan kahvaltıla­
nm bitirdiler. Bu sabah Hüsne Hatunda da bir hafiflik vardı . 
İçi, her nedense pırıl pırıldı. 
"Haydi gidelim Ali, belki azıcık yalnız bulurum da Arif Sa­
im dedikleri dümbüğü, asker kaçağını, Fransız casusunu da şu 
İnce Memed belasını onunla konuşmak yolunu buluru m. Bu yı­
lanın nasıl bir ejderha olduğunu belki ona anlatabilirim. Bir ay 
daha geçerse Kuyucu Murat Paşa Hazretleri Efendimiz de gel­
se, artık onunla şu Torosun kayalıklarında başa çıkamayacağım 
6