"Bir zamanlar İsfahan'a hakim kalesinde yaln ız yaşayan kitapsever, nak ışsever bir padi şah varm ış," diye bir 
hikâye anlatarak cevap verdim. "Güçlü kudretli, zeki, ama ac ımas ız bir padi şahm ış bu. Resimletip haz ırlatt ığı 
kitaplar ından ve k ızından başka hiçbir şeyi sevmezmi ş. K ızına öylesine ölçüsüzce dü şkünmüş ki bu padi şah, 
kızına âşık olduğunu yayan dü şmanlar ı haks ız say ılmazm ış. Komşu şehzadeler, şahlar, elçiler yollay ıp k ızını 
istettiler diye onlara sava ş açacak kadar ma ğrur ve k ıskançm ış çünkü. Tabii ki k ızına lay ık hiçbir koca bulamaz, 
kızını da üzerine k ırk kilit vurdu ğu k ırk odan ın arkas ında saklarm ış. Çünkü İsfahan'da yayg ın bir inanç 
yüzünden, o da, ba şka erkekler görürse k ızının güzelliğinin solaca ğına inan ırm ış. Bir gün kendi ısmarlad ığı bir 
Hüsrev ile Şirin yaz ılıp, Herat usulleriyle nak şedilip bitince, bir söylenti yay ılm ış İsfahan'a: Sayfalar aras ındaki 
kalabal ık bir resimde görünen solgun güzel, k ıskanç padi şahın k ızıym ış! Söylentileri i şitmeden önce de bu esrarl ı 
resimden şüphelenen padi şah, bu sefer titreyen ellerle kitab ın sayfalar ını aç ınca, k ızının güzelli ğinin 
resmedildi ğini hemen gözya şlar ıyla farketmi ş. İddiaya göre, padi şahın k ırk kilit alt ındaki k ızının kendisi de ğil, 
ama güzelli ği, t ıpkı can s ıkıntısından bunalan hayaletler gibi, bir gece odalardan ç ıkıp, aynalara yans ıyıp, kap ı 
altlar ından ve kilit içlerinden geçip gece çal ışan nakkaşlardan birinin gözüne kadar, sanki bir ışık, hiç görülmez 
bir duman gibi ula şmış. Genç ve usta nakka ş gözünü hiç alamad ığı bu inan ılmaz güzelli ği, o s ırada nakşetmekte 
olduğu resmin bir kö şesine dayanamay ıp nakşetmiş. Şirin'in bir k ır gezintisinde Hüsrev'in resmine bak ıp ona 
âşık olduğu an ı gösteriyormu ş bu resim." 
"Ustam, efendim, bu büyük bir tesadüf," dedi Kara. "Çünkü biz de çok severiz o masal ın o meclisini." 
"Bunlar masal de ğil olmuş şeylerdir hep," dedim. "Dinle: Nakka şımız padişahın k ızım güzel Şirin olarak 
değil, Şirin'e yard ım Ben, ud çal ıp sofray ı kuran nedimelerden biri olarak çizmi ş. Çünkü o s ırada o nedimeyi 
resmediyormu ş. Böylece Şirin'in güzelli ği, kenardaki nedimenin harika güzelli ği yan ında hafif kalm ış ve resmin 
dengesi bozulmu ş. Padişah resimde k ızını görünce onu resmeden bu hünerbaz nakka şı bulmak istemi ş. Ama 
kurnaz nakka ş, padişahın öfkesinden korktu ğu için nedimenin ve padi şahın k ızının resmini kendi üslubuyla 
değil, yeni bir üslupla yapm ış ki, kim oldu ğu anlaşılmas ın. O resme ba şka pek çok nakka şın kalemi ve hüneri de 
değmiş çünkü. 
"Peki, nas ıl bulmuş padişah k ızını resmeden nakka şın kim oldu ğunu?" 
"Kulaklar ına bakarak!" 
"Kimin kulaklar ına bakarak? K ızın m ı, kızının resminin mi?" 
"Asl ında ikisinin de de ğil. Önce bir sezgiyle, kendi nakka şlar ının yapt ığı bütün kitaplar ı, sayfalar ı, resimleri 
açıp önüne yaym ış ve kulaklara bakm ış. Y ıllard ır bildiği şeyi yeniden görmü ş: Hünerleri ne olursa olsun, 
nakkaşlar ının her biri, kulaklar ı kendine göre çiziyormu ş. Çizdikleri yüz bir padi şahın yüzü, bir çocu ğun yüzü, 
bir savaşçının hatta hâ şa Peygamberimiz Hazretleri'nin perde arkas ına gizlenmemi ş yüzü ya da hâ şa Şeytan' ın 
yüzü olsun hiç farketmiyormu ş bu. Her nakka ş, her durumda, her resimde gizli bir imza gibi hep ayn ı şekilde 
resmediyormu ş kulaklar ı." 
"Niye?" 
"Üstat nakka şlar, yüz resmi çizerken bütün dikkatlerini ifade ederken, yüzün birisine benzemesine, ya da 
benzememesine, yüzün yüz güzelli ğe yaklaşmas ına ve eski kal ıplara uymas ına önem veriyorlar. Sonra kulaklara 
gelince ne ba şka nakkaşlardan çal ıyorlar, ne de bir kal ıbı taklit ediyor, ne de gerçek bir kula ğa bak ıyorlar. Kula ğı 
yaparken hiç dü şünmüyor, hiç özenmiyor, yapt ıklar ı şeyin üzerinde hiç durmuyorla r çünkü. Böylece kalemlerini 
ezberden hareket ettiriveriyorlar." 
Ama büyük üstatlar zaten bütün harikalar ını gerçek atlara, a ğaçlara, insanlara hiç bakmadan ezberden çizer 
gibi çizivermezler mi?" dedi Kara.