"Ben de sizi çok seviyorum," dedi Ayşe, kediyi 
bırakıp tepsiyi aldı Zeynep'den, dizlerimin dibine 
oturdu. 
"Bana yemek verme. Aç değilim." 
"Olmaz Hocam. Yarın erkenden dönüyorum 
ben. Siz de kemoya gideceksi niz. Birkaç gün hiç 
yemek yiyemezsiniz artık. Ne olur benim gözümü 
arkada bıraktırmayın , içi verin çorbanızı." 
Yemek vakti değil ama doktorların talimatıyla 
bana az ve sık veriyorlar gıdamı. Tepsiyi dizlerime 
koydu Ayşe, Sema'yı öptü, karşıma geçip oturdu. 
Van'a dönüyor yine. 100. Yıl Üniversitesi Tıp Fa­
kültesi, Halk Sağlığı Anabilim Dalı Başkanı old u. 
İftihar ediyorum kızımla ama çok da göreceğim 
geliyor. 
"Özleyeceğim seni," dedim. 
"Ben de sizi özleyeceğim, canım benim," dedi 
Ayşe. 
"Büyük aşk!" dedi Sema. 
"Hem de nasıl! Ben Hoca 'ya nasıl ve ne zaman 
vuruldum, biliyor musun sen?" 
"Tahmin ediyorum. Seni onun servisine verdi-
ler Lepra Hastanesi'nde ... " 
Sema'nı n lafını kesti Ayşe, "Bilemedin!" 
"Anlat o zaman," dedi Sema. 
"Taa l 977-78'e gider, Türkan Hoca'yla tanış­
mam. Ben, Florcııce Nightingale Hemşirelik Yük­
sek Okulu'nu yeni bitirmişim. Halk Sağlığı Anabi­
lim Dalı 'nda yüksek lisans programına hazırlanı-
262