Yer Demir Gök Bakır 375 
şında sornurrup oturuyor, yüzüne konan sinek bin parça oluyordu . Meryemceyi 
göıiince ayağa kalktı, ona yer gösterdi. Meryemce oturmadı, ona, gel kapının ay­
dınlığına diye bir işaret yaptı. Taşbaşoğ lu aydınlığa geldi. 
Meryemce bir tuhaf kılıktaydı. Taşbaşın içinden bir gülme taşıp taşıp geli­
yordu ama kendini tutuyordu. Ona güldüğünü Meryemce bir sezerse , alimallah 
ölünceye dek onun yüzüne bakmazdı. Niçin böyle giyinmi ş, süslenmiş püslen­
mişti bu kadın? Bu Nuh Aleyhisselamın kaynanası. Bu halde bir olağanüstülük 
vardı ve Meryemcenin gelişi de sebepsiz değildi. 
Meryemce, önce kulaklanndaki küpeyi, sonra kolundaki bileziği, burnunda­
ki hırızmayı, başındaki krepleri, üstündeki fistanı gösterdi. Kulağındaki küpeyi 
çıkardı, kasahaya döndü yönünü , el kol işaretleriyle Adili anlattı. 
Taşbaşoğ lu Adilden söz ettiğini anladı ama ne demek istediğini anlamadı. 
"Adil gelecek, bunu anladım ama, gelince ne olacak onu anlamadım ." 
Meryemce üstündeki fistanı gösterdi. Soyunur gibi etti. Sonra üstündekileri 
toptan sayar gibi etti, bir çıkın yaptı. 
Taşbaşoğ lu: 
"Ana," dedi, "sen köylünün yerdeki kanncasıyla bile konuşmamaya ant içtin. 
Hakkın var. Ama ben de senin gibiyim. Ben de diyorum ki bu köylünün sicliğine 
basan uyuz olur. Bu köylü lanetlenmiş bir köylüdür. Ölmüş bitmiş bir köylüdür. 
Eşek bir köylüdür. Bak bak, dün sakladıklan mallan bugün nasıl çıkarıyor lar! 
Benimlen konuş. Hiç olmazsa ne dediğini anlayım da derdine bir derman olayım. 
Haydi konuş benimle ." 
Meryemce başıyla sert bir "olmaz" işareti yaptı. "Hiçbir vakit böyle bir şey ol­
maz." Yeniden ne demek istediğini uzun uzun anlatmaya koyuldu . Taşbaşoğlu 
bu sefer anlar gibi olmuştu. 
"Yani sen demek istiyorsun ki ana, Adil köye geldiğinde bu üstündekileri so­
yar alır götürür mü? Öyle demek istiyordun değil mi?" 
Meryemce güldü, Taşbaşoğlunun elini tuttu, yüreğinin üstüne götürdü, bas­
tırdı. 
Taşbaşoğ lu: 
"Hiç korkma ana," dedi. "Adil bu yıl bu köye gelmez. Gelemez. Gelse de hiç­
bir kanun yasasında, töresinde insanı soymak yoktur. Üstün başın altın dolu olsa 
senin üstünden yarım parçasını bile alamaz. Bu köylü korkudan delirmiş, seni de 
delirtmişler. Var git keyfine bak güzel anam." 
Meryemce rahatladı. Taşbaşoğlunun elini birkaç kere yüreğinin üstüne götür­
dükten sonra oradan ayrıldı, eve geldi. Geldi ki ne görsün, çocuklar daha dövü­
şüyorlar. Onları gene ayırdı. Her ikisinin de saçlannı okşadı. Onlara, işaretle, bir 
daha dövüşürseniz kanşmam, dedi.