meret kucaklanmıyo ki, bin zorlukla kollarımı doladım. 
Yısa ha yısal daliarına kadar yükseldim. Ha ha! Öyle yük­
sekliğe vardım ki gözlerim Murabiye'nin penceresiyle karşı 
karşıya geldi. Pencerenin tüllük perdeleri sıynk duruyo. 
İçeride tepesi fistanlı lamhaclan kızıl bir ışık çıkıyo. Sanırsın 
ki odada yangın var. O alevin içinde Murabiye geziniyo ... 
Odayı dolandı dolandı ... Hani orada aynalı bir yüklük yok 
mu? İşte onun önünde dikildi. Başladı fistanını çıkarmaya ... 
Ha babam ha ... Soyunuyo ... Mal meydana çıkıyo ... 
Aşçıbaşı hikayesinin bu noktasında bir Bolu bestesiyle 
aşağıdaki beyti ıdamaya başladı: 
Yaktı aşkın kederin beni 
Çöz Aslım göğsünün düğm elerini 
Tosun Ağa her kelimesini yedi sekiz elif boyu uzata uzata 
bu beyti okuduktan sonra: 
-Hele bir daha tepeleme sun ki hikayenin alt tarafını 
diyeyim ... 
Şemi zangır zangır bir titremeyle aşçıya bir tepeleme 
kadeh sundu. Aşçıbaşı iyice keyiflenip rahatlayarak: 
-Peluze2 vücudu aynanın karşısında titriyo, ben de 
ağacın sırtında zangırdayom. Murabiye derede gölgesini 
gören ceylan gibi ardına baktı, önüne baktı ... Ağacın çata­
lında benim işim bitiyo ... İçindeki resimleri para ile seyrolu­
nan delikli sanduk yok mu? Hani camdan içine bakılıyo ... 
O sanduğun sahibi: "Al bakalım bu da nedir? Dirsen dünya 
guzeli! Asma kabağı gibi kollar ... Tulum gibi bacaklar, 
kalaylı pilav tenceresi memeler, at yelesi saçlar, ayva göbek, 
hokka ağız, badem gözler" diye bağırmıyor mu? İşte 
onu seyrediyom zannettim ... Kendini doyasıya seyrettikten 
sonra Murabiye sırtına delikli bir gömlek geçirdi. Ne durdu 
ne durmadı. Odanın kapısı açıldı... Göre göre ne görsem 
beğenirsin? Kambur içeri girmedi mi? İkisi evvela baş başa 
ı Yısa yısa (Halk ağzında): Olsun olsun, en çok. 
2 Peluze: Nişastadan yapılan bir tür muhallebi. 
143