“Raşit Bey,” dedi Vali, “bu kampan ya sadece  gençler  ve katılma k isteyenler  içind ir. Zorla 
güzellik olmayaca ğını bilirim.  Rahmetli Özal da Aydın 'a tayinim çıktığınd a telaşlanmı ş, 'Orada 
turistler denize üstsüz  giriyor, aman  ha, Tokat'taki uygulamalarını Aydın 'da yapma!'  diye beni 
uyarmıştı. 'Bu devird e eli sopalı yönetim  olur  mu hiç, siz beni  basında çıkan yazılardan  dolayı 
sahide n Dördüncü  Mura t zannet tiniz galiba,  Cumhur başk anım,'  demiş tim...  Afiyet olsun 
Dok tor, ke yif senin, is ter ar slan sü tü iç, i ster in ek.
“Ne arslan  ne de inek, en iyi süt arı sütüdür,  arı!”  dedi Ankaralı  konuk,  “Sizin  Hilmi 
Dede'ye bil e yarar. Eee, n e oldu s onra sa hi, H ilmi Ded e'ye karı bulundu  mu bari?”
“Hilmi  Dede sekseni devirmiş  ama  alaca ğı kadını kırkın altında  istiyor. Hal böyl e olunca, 
bulunamadı,” ded i Val i.
“Deseniz e onun durumu  da bizim kö prü gibi ümits iz vaka!” d edi Ka ymakam.
“Hilmi  Dedenin  yaş farkı, benim  şahit olduğum  bir olayın yanında  hiç kalır,” dedi Vali. 
“Altmı şlı yıllarda,  Sungurlu'da  Kaymakam  Vekiliyim.  Bir gün odama  kızgın bir ihtiyar  girdi, 
elindeki bir tomar  kâğıdı nerd eyse fırla ttı masama.  Baktım,  evrakta  on sekizlik  bir kızın fot­
oğrafı  var, dedenin  yaşı dersen,  seksen beş.  'Bu torununun  resmi  mi?'  diye sordum.  'Yahu,' 
dedi, 'bununla  evlen eceğ im. Muh tar evlenme muamelemi yapmıyor, Muhtar 'ı şikâyete geldim.
' Dedim, 'Nasıl evlenece ksin torunun  yaşında ki kızla?'  'N'apa lım, kızı bana  sattılar,' demez  mi? 
Yerimden  fırladı ğım gibi adamın  yakasına yapışmış ım...  Sonra  öğrend im ki Çorum  dolay lar­
ında 'k ız satmak' sıkça kullan ılan bir t abirmiş.”
“Eh,  o zaman  Hilmi  Dedeyi öpüp başımıza  koyal ım,”  diye lafa girdi Hüda i, “dün  Belediyeye 
geldi,  ben de oradayd ım tesadüfen.  Kafaya  takmı ş ya evlenmeyi,  gelinin  yaş haddin i kırktan 
elliye çıkar tmış.  Seba tkâr  adam,  tıpkı bizim  gibi, kafas ına koyduğunu  illa yapacak.  Biz de yüz­
ümüze  bir kapı kapanı nca,  öteki kapıya koşuyorduk  ya, o günl eri sen de iyi hatırlars ın Başkan. 
Yetmi ş bir yılında,  köprü yapımı  iptal edildiğinde,  Genelkurmaya  bile başvurmuştuk  da, alm­
ıştık ağzımızın payını.”
“Ne d emişl erdi?” di ye sordu Val i.
“ 'Lojistik bakımdan  ordu  için bir değeri yok,  yapımı  gerekli değildir,'  demişl erdi,”  dedi 
Hüda i, “ama yı lmamıştı k. Kö prü yapımının iptali k ararını Danış tay'a götürmüştü k.”
“Eeee?”
“Danı ştay davay ı redd etmiş ti.”
“Ne k ader siz k öprüdür  bu!” ded i Dok tor Ra şit.
“Kad ersizl iği nereden  geliyor,  biliyor  musunuz?”  dedi Vali.  “Demin  söyled iğim  gibi,  her 
şeyin devle tten beklenme sind en. Yahu şu koca meml ekette devlet ten başka  kesenin  ağzını 
açacak birkaç kurum, birkaç adam bulunmaz  mı?”
“Sayın  Valim,”  dedi Hüda i, “bulunur.  Bulunmuştu  da. Yalanım  varsa şuracı kta taş olayım, 
bu masada  en az üç kişi şahidimdir.  Davamız  reddedild ikten bir yıl sonra,  sil başt an tekrar 
Kara yolların a başvurm uştuk. Bize, sizler haklısınız beyler,  demişlerdi,  yasaya göre, su altında 
kalan  köprüleri n yenilerinin  yap ılması  gerekiyor. Ama  iş köprü yü yapmakla  bitmi yor ki, köpr­
ünün  bağl antı yolları  maliy eti çok artırıyor.  Ben hemen  oracı kta er sözü  vermi ştim,  siz köpr­
üyü yapın, k arşı t araftak i yollar ı biz h emşehril er üst lenip hazır edec eğiz, d iye.”
“Edebild iniz mi bari?” d iye sordu V ali.
“Etmez o lur muyuz.  Okumadın ız mı dos yalarda?”
“Daha  oraya  kadar  gelemedim,”  dedi Vali. “Her  bir dosya nah  bu kadar,” baş ve işa­
retparmakl arıyla on  santimli k bir kalınlık gösterdi-  “Köprü ye dair geçmi ş zaman  evrakı karı şt­
ırma ktan baş ka işlerimiz  de var bizim.”
“Ben size arz ed eyim de, s iz dos ya okumaya hiç zahme t buyurmayın,” d edi Hüda i. “Yı l 1972, 
aylardan Ağu stos. Kurbanımızı k eserek, sözünü verdi ğimiz y ol inşaat ına başlamı şız.”
“Paray ı nas ıl buldunuz  Allah aş kına? Kayna k yaratabildin iz mi?”
“Yara tmaz  olur  muyuz?  Çalmad ığımız  kapı kalmamı ştı. Karı nca kararınca  herk esten