738 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
Boyu da uzamış, büyümüş. Bastığı yerde çayır çimen bitiyormuş. Baktığı yerler­
de iri iri şafak gülleri açıyormuş. Şafak gülü de ne ki, ne bileyim ben, ermiş gü­
lü zaar. Yazda kışta üstünde bir akça bulut, o nereye giderse oraya gidiyormu ş. 
Güne göstermiyormuş. 
Şimdi Taşbaşoğlu , o yedi kanş ak sakalı, üstünde bulutu, yeşil giysileriyle 
gelse, Meryemcenin karşısında dursa, Meryemce güle güle ölür. Böyle bir kılığa 
girmiş Taşbaşçaya kim gülmez. Taşbaşça kendi de kendini görse güler. Bir gel­
se, karşı karşıya gül babam gül ederler. Köyde kimse yok ki Taşbaşın ermişliği­
ne halel gelsin. 
"Ulan Taşbaşım gelsene. Allahın mendebur ermişi gelsene!" 
Bir de arkasında yedi top ışık varmış, yedi top minare boyunca. O, gece ka­
ranlığında nereye giderse, bağlı it gibi ışıkları da onunla birlik gidermiş. İşte 
böyle. 
Kolu çok ağrıyordu. Ayağa zorla kalktı. Kırılmışsa bağlanın, iyi bir yakı ya­
parım, diye düşündü. Kırılmamışsa az sonra geçer. Ağrı epeydir eski şiddetinde 
değildi. 
Çukurova yönünden gelen yolun ucuna doğru yürüdü. Oraya saklanacak, 
Vurgun Ahmet oradan geçerken üstüne atılacak, yakalayacaktı. Çünkü, pusu 
kuracağı yer dar bir çukurdu . Vurgun Ahmet aşağıdan da gelse, yukarıdan da 
oradan geçmek zorundaydı. 
Yolun çukurunun kıyısında bir çınar kökü kovuğu vardı. Eski, ulu bir çınar 
kalıntısı. Çınar göçmüş gitmiş, ancak gövdesinin yarısı kalmıştı ama her bahar 
bu yarım gövdeden bir tek uzun dal fışkırır, kışınsa kururdu . Her bahar, her 
bahar bir yeşil dal... Meryemce eve gitti, bir çökelek sokumu yaptı, yufkayı çö­
keleğe sıkı sıkıya sarmış iştahla yiyordu. Yiyerek çınarın köküne geldi, oradaki 
çeşmeden çökeleğin üstüne güzelce bir su içtikten sonra, çınar gövdesinin ko­
vuğuna girdi oturdu: "Şimdi kurtul elimden kurtulabilirsen, Peri Padişahının 
içgüveys i. Kurtar yakanı elimden ." 
Belini gövdeye dayadı. Çınarın içi ıslak, çürük ağaç kokuyordu , keskin. Az 
sonra kokuya alıştı, koku hoşuna gitti. 
Tutacağım Vurgunu . Tutmalı... 
Vurgunu kandırıp, peri sarayına nasıl gideceğini, ışık içindeki padişah kızı, 
Vurgunun karısıyla nasıl tanışacağını , çocuklarına nasıl bakacağını kuruyordu. 
Bir gün de Peri Padişahıyla tanışıyordu. Padişah bir duyuyor ki bir de beni 
adem gelmiş periler ülkesine. Alımedin de anasıymış. Öz bir anası değil ama, 
yiğit bir karı olduğundan tekmil Toros ülkesi, Çukurova toprağı ona ana dermiş. 
Padişah Ahmede, Ahmet, diyor, ben de duydum Meryemce Ananın ününı:L Pa­
dişah da ana diyor Meryemceye. Yaaa, o da ana diyor. İnce Memedin Hürü Ana­
sından daha yiğit bir kanymış, diyor. Şu insan soyunda iş yok iş olmaya ya, di-