Ölmez Otu 821 
Zalaca: 
"Düşümde gördüm Efendimizi," diye başladı, onu hemen susturdular. 
"Düşün batsın," dediler. 
Koca Halil dövünüyordu. İki gözü iki çeşme. 
"Kimin, adam olan hangi insanın kıymetini bilir ki bu alçaklar, senin kıy­
metini bilsinler yiğidim, yavrum. Taşbaşoğlu ermiş Memedim ... " 
Arkası boydan boya yırtılmış şah·arını hacaklarına kadar çemremiş , bütün 
ırgatları dolaşıyor, "kimin?" diye herkese soruyordu. 
Ökkeş Dağkurdu, cennetteki köşkünü hiç aklından çıkarmadan, kırçıl saka­
lını sıvazlayarak, namazını kılıyor, duasını ediyor, yanındakilere üfleyerek: 
"Haşa, sümme haşa!" diyordu. "Bizim dinimizde sihir, keramet yoktur. Taş­
baş Memet iyi bir adamdı. Adamı dinden imandan çıkardılar, sonra da etmedik­
lerini komadılar, fıkarayı dağa düşürdüler. Haşa, haşa, sümme haşa." 
Uzunca Ali hiç konuşmuyor, için için ağlıyordu. 
Hasan: 
"Ben onun yanına gideceğim," diyordu, "şu Düldül dağının tepesine." 
Ve karlı Düldül dağı sivri tepesi, ala karlı gövdesiyle Çukurova dan, güzel, 
serinletici, mavinin üstüne yapıştınlmış apak gözüküyordu. 
Kel Aşık: 
"Azdırdınız fıkarayı," diye sabahtan bu yana bir sürü düşünce değiştirip konu­
şuyordu . "Azdırdınız, deli ettiniz. Ermişse de deliminiz fıkarayı, değilse de ... Has­
taydı zaten fıkara. Ayakta duramıyordu . İki adım atacak hali yoktu. Belki ermiş bir 
kişiydi. Belki de bizim gibi. Adım atamıyordu . Gidin bulun fıkarayı. Arayın yakın­
ları. Buralardadır. Yıkılmış, bir çalı dibinde inildiyordur. Gidin bulun fıkarayı, im­
dadına yetişin. Taşbaşoğlu buna layık değildir. Ermişse düştüğü yerden bir ışık çı­
kar, ışığa gidin, elinizle koymuş gibi bulursunuz fıkarayı. Haydi çabuk olun. Ermiş 
değilse ne ışık, ne bir şey ... Bu kadar akrabasınız. Eskiden bir dediğini iki etmezdi­
niz. Gidin arayın Taşbaşı. Yarım köy akrabasın ız." 
Kadınlar, genç kızlar Taşbaşoğlunun karısının başına birikmişlerdi. 
"Hiç sana dokundu mu Taşbaş Efendimiz?" diye soruyordu Delice Bekirin 
karısı. "Efendimiz seninle hiç yattı mı, ooh, ne güzel!" 
Kadın karşılık vermiyordu. Karşılık vermeyince aralarında konuşuyo rlardı. 
"Taşbaş," diyordu Zalaca, "kudurmuş, boğa gibi bir erkektir. Eline bir kadın 
düşerse, isterse kendi karısı olsun, pestilini çıkarmadan bırakır mı?" 
"Boğa gibi ... " 
"Ne boğası, ayakta saliamyordu fıkara!" 
"Öyle gözüküyordu."