"Sen İnce Memedi aşağı indireceksin, olur mu, şu dağın di­
bine ... Candarmalar daha başlannın telaşesindeler. Orada, aşa­
ğıda bir Yörük obasında ... Ben Anacık Sultana gidiyorum. Sen 
beni Sarıkeçiliye şimdi hemen götür, şimd i... Memedin yerini 
Battal bilir değil mi?" 
"Bilir." 
"Onu aşağı indir, ölürse de aşağıda ölsün, burada dağ ba­
şında boku bokuna değil. Benim yaptığım çorbayı ihmal etme­
yin. Ona her gün sabah, öğlen, akşam bu çorbadan yapın. Baş­
ka bir şey isterse de verin ." 
içeriye girdi, uzun uzun Memede sarıldı, onu öptü kokladı: 
"Ben gidiyorum oğul," dedi. "Kırkgözün Anacık Sultanına 
gidiyorum. Ben dönünceye kadar dişini sık, dayan, ölme. Ben 
Anacık Sultanı alıp gelince, kirp der yaraların sağalır. Bir de se­
ni ona afsunlahnm ki, sana kurşun değmez, değse de geçmez . 
Top bile işlemez sana Anacık Sultandan sonra ... Dişini sık yav­
rum, dayan yiğidim. Şu fıkara, şu dünyada kimsesiz, elsiz 
ayaksız kalmış Hürüce için dayan, ölme, ben dönünceye ka­
dar." 
Mağaranın kapısının önünde durmuş hayranlıkla, sevgiy­
le, içi ığılığıl ederek ona bakıyor, bir türlü adımını atıp da dışa­
rıya çıkamıy ordu. 
"Allalum," dedi, d udaklan kıpır kıpır etti, ellerini havaya 
açtı, bir süre öyle tuttu. "Allalum, koca Allahım, adı güzel Mu­
hammed aşkına, uzun kılıçlı Ali aşkına, Kırkgöz Ocağının bü­
tün pirleri, ermişleri aşkına, oğlumu bana, fakir fıkaraya bağış­
la ... " 
Çıkarken onu bir daha göremeyecekmiş gibi dönüp dönüp 
baktı. Onun o gül yüzünü, ermişlere has o yumuşacık yüzünü 
gözlerinin içine, derinine, hiç unutmamacasına nakşediyord u. 
Temir atı çekmiş kapıda onu bekliyord u. 
"Oğlum," dedi Hürü yalvarırcasına, ''benim gözlerimi no­
lursun bağlama. Ben İnce Memedin anasıyım, derimi yüzseler 
bile ... " 
Temir: 
"Olur Ana," dedi, onu kucaklayıp ata bindirdi. 
Hürü ona şöyle atın üstünden eğilip baktı: 
275