EROL 
MUNİSE 
EROL 
MUNİSE 
EROL 
MUNİSE 
KIZ 
MUNİSE 
KIZ 
MUNİSE 
EROL 
MUNİSE Demiyor um! Demiyeceğim !.. Oturduğu kol­
tuktan olmamak için, bir üstüne kim gelirse, 
onun arkasını yalayan köpeğin biri işte! 
Senin için etmiştir belki... Hem ayıp ... ayıp ... 
Bir babaya ... 
Ne baba ya! Hak etmediği yeri kaybetmekten 
korkan bir sülük o... Bir gün ayılırsınız da 
koltuğunu elinden alıverirsiniz diye ... 
Boşuna korku ay oğul! Biz nasıl alırmışız? 
Alın! Alın be alın! Nasıl alacaksanız öyle alın 
işte! Bizi de utançtan kurtarın!.. 
Sus bağırma, suss ... (Omzunu okşar onun.) Sizi 
saklamam gerekiyormuş madem, saklıyorum 
işte ... (KIZ'a) Nesi olursun bunun? 
Hiç. 
Hiç ha? (Bir tin) Ya Halil'in? 
Onu da ilk, önceki gece gördüm ... Burda ... 
Onun da bir karısı vardı. Senin gibi sıskacık. .. 
Severdi oğlumu. Bir kez gördüm. Sevdiğini 
bildim. (Bir fin) Doğumda ölmüş. (EROL'a) 
Şeherde ... Sütbeyaz bir hastanede ay oğu l... 
Sütbeyaz bir hastanede ha? Hiçbir şeyden 
haberiniz yok sizin. Halil gece vardiyasın­
dayken ... Birlikte didinip başlarını soktukları 
o tek göz evi bastılar ... Kadını dipçikledile r. 
Gelininizi ... Doğum sancılarındaymış o ge­
ce ... 
Boyları devrilsin! (Toparlanır.) Öyle de, neden 
demedi oğlum işin doğrusunu bana? (Düşü­
nür, bulur.) Öyle ya, dese, hep diken üstünde 
olurdum ben gayri... Dünden beri nasılsam, 
düne kadar da hep öyle olurdum ... (Bir an. 
Süt kabını gösterir.) Süt getirdim size... Taze 
sağdım... Acık da bal vardı... (Kapıya gider.) 
Sonra da bir bakraç su getirdim kuyudan çe-
273