MUNİSE 
SEHER 
MUNİSE 
SEHER 
MUNİSE 
SEHER 
MUNİSE 
MUNİSE (Başını uzatır, SEHER'e bakar.) Seher! Bi şey is­
ter misin yavrum? Ayak yoluna gidecek mi­
sin ha kızım? 
(Sallanmaya devam eder.) Gelen kim, giden 
kim? Gelen kim, giden kim? vb ... 
Bunun mu var kızım? İni verir misin acık bah­
çeye? Oturur musun güneşte, ha? 
Güneşinden çıksın e mi, pis karı! Naha tez 
günlerde geberirsin in-şallah! İnşallah!.. 
Yine başlama ilenmeye oh yavrum ... 
(Hep sallanarak) İn-şallah !.. Tez günlerde ... Ba­
kalım o zaman oğlun olacak dümbelek gelip 
de üstüne bir avuç toprak atar mı senin!.. Ha, 
hah, hah, haaay!.. Gözün yollarda öyle mi? .. 
Balı da ona saklıyorsun, değil mi? (Bağırır.) O 
balı yerken boğulur inşallah! İn-şallah boğu­
lur ... Boğazında kalır da boğum boğum boğu­
lur köpek! 
Sus kız! (Koynundaki bebeğe) Yine bunu var ha­
lanın yavrum ... Bunu var yine ... Kınama sakın 
yiğidim ... Kınanacak olsa ... (İçini çeker. Bir a;ı. 
Kalburu çalkalarken) Ha kuzum benim ... Ha to­
sunum ... Tut kendini ... Şimdi biter. Tut kendi­
ni ... Ağlama sakın ... Ağlama ya ... Ninen sana 
kurban olsun, yav-rum . (Ama kendisi ağlamaya 
başlar. Sessizce hem ağlar, hem kalburu çalkalar.) 
(SEHER pencerede bir türkü tutturur. Sallanarak 
içli içli söyler türküyü.) 
Sus oh yavrum!.. Sus Seheı'im ... Etme ku­
zum ... Sen bu türküye başladın mı içim bi hoş 
olur, bilmez misina kızım? Sırma saçlım, inci 
dişlim, kehribar yanaklım, oh benim garip 
kuşum oh ... 
(SEHER aldırmaz. Türküyü söylemeye devam 
eder.) 
205