daha başka da hususiyetleri var, ata benzemez. İnsanlar at de­
ğildir ama, bu bendeki at tutkusu ne?"
Bir gün geldi ki, at tutkusuyla toprak tutkusu karşı karşıya 
kaldı. Damarlarındaki yabanıl Türkmen kanı toprak karşısında 
yenilgiye uğradı.
Vayvay köyünde, Vayvaym yakınlarında küçük de olsa 
bir toprak parçası gerekti ona. Bir toprak parçası ki, Vayvay 
topraklarının kilidi olmalıydı. Uzun bir arama taramadan 
sonra kasabanın tapu memuru böyle bir toprak parçası buldu. 
Bir tapu ki, sınırları alabildiğine uzar, kısalır. Nereye götürür­
sen oraya kadar gider. Bu tapu hem de Vayvay köyünün sınır­
ları içindeydi. On yedi dönümlük bir tapuydu bu ve Yobazoğ- 
lu Haşanındı. Böyle bir tapunun sınırları içine beş bin, on bin, 
on beş bin, hatta elli bin dönümlük toprak alınabilirdi. Böyle 
bir tapuyu bulduğundan dolayı Ali Safa Bey sevincinden uçu­
yordu. Daha tapunun adını alır almaz, tapucuya hemen ora­
cıkta beş yüz liralık bir bahşişi veriverdi. Uç gün sevincinden 
gözlerine uyku girmedi. Üçüncü günün sabahı Yobazoğlu Ha­
şanı çağırdı:
"Şu tapuyu bana ver Haşan," dedi.
Haşan hemen:
"Başüstüne Beyim," diye karşıhk verdi.
"Biz seninle baba dostuyuz. Senin babanla benim babamm 
bir içtiği su ayrı giderdi. Kardeşiz, hısımız, senin tırnağın kesil­
se benim yüreğim acır. Et ürnaktan ayrılmaz Haşan..."
"Başüstüne Beyim."
"Biz kardeşiz, dostuz, hısımız ama dostluk başka alışveriş 
başkadır. Bu senin on yedi dönümlük tapuna kaç para verelim? 
Ya da başka ne istersin?"
"Canın sağ olsun Bey, bir avuç toprak değil mi, bir parça 
toprak değil mi? Canın sağ olsun Bey... Mademki istiyorsun, 
yarm kasabaya gidelim tarlayı hemen üstüne devredeyim. Ma­
demki baba dostuyuz, ne kıymeti var bir avuç toprağın. Hiçbir 
kıymeti yok Beyim. Senin gül gibi canın var olsun, Allah gölge­
ni üstümüzden eksik etmesin."
Kıvançlı:
"Etmesin ama, olmaz," dedi Ali Safa Bey gülerek, "Olmaz.
46