bardak şarabı da bu arada içti. Nişanlılar da şarap içtiler. Muhtar 
Bey neşeyle hatıralarını anlatırken birden anlattığı şeyi yarıda 
kesip bağırdı: 
"Aaa, hâlâ o çirkin kıyafetle balkonda oturuyor yahu!" 
Refet Bey: "Kim?" dedi. 
"Bizim komşu albay! Hiç utanmak yok. Bir karış sakal! 
Cumhuriyet'in onbeşinci yılında!" 
"Canım bize ne ondan!" dedi Refet Bey, "Bayram bu. Herkes 
istediği gibi eğlenir, dinlenir!" 
"Ydk, yok!" diye bağırdı Muhtar Bey, "Ben şimdi gidip onun 
kapısını çalacağım. Söyleyeceğim sözü de biliyorum... Ne gü­
lüyorsun Refet, ne var gülecek? Sen de onlar gibi oldun sonunda. 
Elinde içki gülüyorsun, Allahaşkına biz öldük mü? İnkılâpçı 
nesil öldü mü?" 
Refet Bey: "Canım bırak, adam sabah keyfi yapsın," dedi. 
Nazlı: "Baba, siz artık içmeseniz," dedi. 
Muhtar Bey: "Ne sabah keyfi yahu!" dedi. "Saat kaç oldu? 
Onbirbuçuk. Nerede peki bizim delikanlı?" 
Nazlı: "Yemeği onikide yiyeceğiz dedik ya baba!" dedi. 
Ömer endişeyle: "Birazdan gelir efendim!" dedi. 
Refet Bey hâlâ: "Yahu, biraz sakinleşsene sen!" diyordu. "İçkiye 
de gelemiyorsun!" 
Muhtar Bey: "Hadi, hadi, içkinden başlatma şimdi," dedi. "O 
da İstanbul'da içkiden gidiyor işte!" Yüzü kıpkırmızı kesildi. 
"Gidip şu komşunun kapısını çalacağım. Sabah sabah... Ee nerede 
bizim delikanlı?" 
Nazlı ayağa kalkmıştı: "Baba otursanıza," dedi. 
"Bugün oturulacak gün mü?" dedi Muhtar Bey. "Meclis'e geç 
kalacağım. Sonra herkes Muhtar Meclis başkanını tebrike gel-
medi, der! Geç kalacağım! Bari şu elbiseyi değiştireyim de hazır 
olayım!" 
"Aman, baba, yemekte elbisenize yağ damlatırsınız!" dedi 
Nazlı. "Vazgeçin. Sonra giyersiniz frakınızı." 
"Ne oluyor, yahu bugün size?" dedi Muhtar Bey. "Onu yapma, 
bunu yapma. Gider komşunun kapısını çalarım vallahi." Gülmeye 
başladı. 
Refet Bey de güldü: "Aman Muhtar boşver! Abdülhamit za-
377