sedi Hüsamettin Bey. "Sonra, bana engel oldu diye suçlarsın 
beni." "Ha-ha. Beni korkutmağa çalışıyor. Benim dışımda var 
olduğunu göstermek için elinden geleni yapıyor. lnsan, ken­
dine de karşı olamaz mı? Ha-ha. Sen, kendime karşı bensin. 
Buna ne diyeceksin bakalım?" "Bir şey demem," diye karşılık 
verdi albay. "Yoruldum. Oyunu yazmayacaksak, kalemi kağı­
dı kaldırıyorum." 
"Hayır, yazacağız. Fakat herkes gerçek rolünü bilmeli ar­
tık. Mesela ben şimdi kendimi çimdiklesem ve acı duyma­
sam ne olacak? O zaman gerçek bir varlık olmadığınıza ina­
nacak mısınız? Belki gerçek yönleriniz var; fakat herhalde al­
bayım, bütünüyle gerçek olduğunuzu, yaptığınız her şey ger­
çekten yaşadığınızı ileri süremezsiniz. Hiç olmazsa bana kar­
şı. Çünkü bütün bu tutarsızlıklar başka türlü açıklanamaz. 
Benim de gerçek dışı yaşantılarım oldu. Bilge ve Sevgi ile ay­
nı insanın yaşayabileceğini düşünebilir misiniz? Gördünüz 
mü? Bazı olaylar vardır ki, onları gerçekten yaşamış olsay­
dım hiç dayanamazdım. Evlendiğim günü, önünden geçti­
ğim ya da önümden geçen yüzlerce gülümseyen suratı ger­
çekten görmüş olamam. Sevgi'yi de geçen gün yolda gör­
düm, onunla konuştum. Hiç böyle şey olur mu? Onunla ya­
şamış olduğum bunca acıklı maceradan sonra, sanki hiçbir 
şey olmamış gibi konuşan ben olamam. Sevgi ile geçen gün 
karşılaşan ben olsaydım, gecekondu ve Bilge ve hatta Sev­
gi'den ayrılmış olmam, gerçekliğini kaybederdi. Yoksa Sev­
gi'den ayrılmadım mı? Belki de sıcak bir günün öğleden son­
rasında, uzandığım kanepede uyukladım: Karımın, hizmetçi­
nin sesleri uzaklaştı ve sizler yaklaştınız albayım. Hepiniz 
bana doğru geldiniz. 
Belki de gelmediniz. Belki de bir kapının açılışıyla uyan­
dım; uyku sersemiydim. Hangi evden çıktığımı hatırlayama­
dım. Bakkala gidiyordu m. Sevgi'yle benim bakkalıma mı? 
Yoksa bakkal Rıza'ya mı? Bakkalar da hep birbirlerine ben-
353