Ferhat Hoca:
"Anladım," dedi. "Eline sağlık."
"Hepimiz dün geceki benim yaptığımı yapsak, tavşan gibi 
pusacağımıza, bir daha köye uğrar mı Ali Safa dersin? Yoba- 
zoğlunun evi yandı, öteki gece Ali Safanm evi de yansaydı bu­
na karşılık, ne olurdu? Bir daha gelebilir miydi üstümüze kim­
se?"
"Gelemezdi."
"Neden karşı durmuyor da köyü boşaltıp kaçıyoruz? Köyü 
boşaltmayanlar da her gece yağan kurşunlar altında eli kolu 
bağlı duruyoruz? Neden ki dersin Hoca?"
Hoca:
"Yılmış adam Allahın makbul kulu değildir," dedi. "Yıl­
mış, korkmuş, ürkmüş insan kadar kötü bir mahluk halketme- 
miştir yaradan. Dünyada cehennemden hiç çıkmayacak, ebedi 
yanacak bir yaratık, yılmış adamdır. Allahın en edna kulu kork­
muş adamdır, korkmuş adam insanlığın yüz karasıdır. Çok se­
vindim, Çavuş gitti. Bunu Kaymakama nasıl anlatırız? Nasıl 
anlatırız ki, köyümüzü basan Çavuştur?"
Koca Osman:
"Hiç anlatamayız. Benim Çavuşu vurduğumu da hiç kim­
seye söyleyemeyiz. Bu gece gene basacaklar köyü. Yarın gece 
birisini gene vuracağım."
Ferhat Hoca:
"İyi edersin," dedi.
Koca Osman:
"Hızır bana dedi ki, bu dövüşü kazanmak içi gidenlerin 
geri gelmesi gerek, dedi. Ben gidenlerin yanına bir kere daha 
gideceğim, köye geri dönün diyeceğim. Durumlar değişti, diye­
ceğim,"
Ferhat Hoca derinden bir ah çekti:
"Aaaah, aaah! Osman Ağam, aah!" dedi. "Getiremezsin on­
ları. Orada sürünürler, ölürler de bir daha buraya döndüremez- 
sin onları. Hızır bana da onlar köye dönerse iyi olur, dedi. Aah, 
ah Osman Ağa..."
Kasabaya girdiler, Ali Safa Beyin düşmanı Tilkioğlu Halil 
Ağayı önlerine alıp Kaymakama çıktılar. Köylerinin basıldığını,
88