Avukatım Hüseyin Bey, aşağıdaki polislerle bir­
likte içeri girdi. Amma çokmuşlar! Biri benimle 
sohbet eden sivil genç, biri kadın, ikisi de sakallı ol-. 
mak üzere dokuz kişiydiler. Koruma polisim Zey­
nep de gelmiş, beni diğer polislerden korumak is­
ter gibi, kollarını yanlara açmış, bana doğru ilerle­
melerini önlemeye çalışıyordu. 
"Beyleri bırak da istedikleri gibi çalışsınlar, kı­
zım," dedim. 
"Arama izniniz var mı?" diye sordu Hüseyin 
Bey. Bir takım kağıtlar gösterdiler. 
Oğlanların son günlerde bana baksın diye tut­
tukları Moldovalı Cemile, bizim Zeynep, koruma 
polisim Zeynep ve karşı taraf, maç yapacaklarmış 
gibi karşı karşıya duruyorlar. Ben okuttuğum kız­
lardan dolayı sürekli tehdit almaya başlayınca, dev­
let bana koruma polisleri yollamıştı . Çoğu zaman 
erkekler geliyordu, ben küçük arabamı kullanırken, 
yanımda ciddi yüzlü genç adamlar otururlardı, hep 
birlikte sıkılırdık. Sonra bir gün uzun boyu, güler 
yüzüyle Zeynep geldi. Gündelik sohbetler kadın 
kadına daha mı kolay yapılabiliyordu, ne! Çok se­
vinmiştim Zeynep'in gelişine. 
Merdivenlerde Çınar'ın sesi duyuldu. İçeri gi­
rince, "Oğlum, aksatmasaydın işlerini," dedim. 
"Beni merak etme anne," dedi ve bir iki polisi, 
baş işaretiyle dışarıya çağırdı. 
Fısır fısır konuştuklarını duyuyordum dışarıda. 
Herhalde annem çok yakında ölecek, onu fazla hır-
345