22 Ekim 1975 
Hamdi diye biri vardı, 
acımasız bir çırak ticareti sürdürüyordu 
Hamdi gördü onu ilkin, kolundan tuttu: 
"Gel lan," ded i , "sana iş var. Sana iş bulacağım ya, ka­
zandığının, yani haftalığının yarısını bana vereceks in. Haydi 
şimdi gidelim de karnını doyuralım. Kaç gündür açsın sen?" 
"Ne bileyim ben." 
"Haftalığının yarısı." 
"Yarısı, tamam." 
"Canın ne yemek istiyor?" 
"Ne bulursam." 
Hamdi Muhterem i aldı götürdü, oradak i çamur içindeki 
bir lokantaya soktu. Önce kuru fasulye, sonra pilav söyled i 
Muhterem, ekmekkadayıfı da söyledi. 
"Söyle söyle, daha söyle, yarın ağır işe başlayacaksın," di­
yordu Hamdi. İyice anımsayamıyor şimd i Muhterem Yoğun­
taş, o zaman daha neler söyledi. Şunu biliyor ki karnı zık gi bi 
doymuştu. 
Haliçte, Ayvansarayda kıyıda kocaman eski Laz taka­
ları... Laz takaları bir sürü, sarı, mavi , yeşil, turuncu, renk 
renk. .. Yan yana kıyıya sıralanmışlar. Bazı uzun boyunlu, kar­
tal burunlu, boyunlarının der i ler i kırış kırış olmuş kişiler bu 
boyaları yer yer kavlamış, yanmış, dökülmüş takaları kalafat-
103