meye karar verdiler. 0 zamanlar Miihendis Mektebi'n in i�le­
ri Nafia Vekaleti'nden soruluyordu. Mustafa, sm1fta en say1-
lan ogrenci oldugu halde arkada�lan onun itirazlanm da 
dinlemedi ve �ikayet dilekt,;esi bakanhga gonderildi. "Yahu 
t,;ocuklar," demi�ti Mustafa. "Bu dersten korkacak ne var? Bi­
raz dikkat edilirse ve t,;ah�1hrsa yap1hr. Bu hep boyle devam 
edecek degildir. ilerde bu dersin tatbiki k1s1mlan da gelecek­
tir." Yani laboratuvar t,;ah�malan durumu kurtaracakt1r. Ne 
var ki Nafia vekili yaz aylarmda okulu ziyarete gelince ken­
disine 'tatbiki' k1s1mlar hakkmda 'izahat veren' hocaya, "Ben 
bu soylediklerinizden bir �ey anlam1yorum. Talebe de boyle 
anlam1yorsa... demekten kendini alamam1�ti. Fakat ogren­
cilerin dilekt,;esi bir yank1 uyand1rmad1. Tek parti donemi ya­
�amyordu; ogrenci k1smma pek yiiz vermeye gelmezdi. Ba­
kanhk sertti, hocalar sertti; ikisinin de pek yamna yakla�1la­
m1yordu. Bu hocalar yiiziinden birt,;ok ogrenci okuldan aynl­
mak zorunda kald1. Dogrusu, sadece Mustafa'nm verdigi 
derslerle iyi bir miihendis olmak kolay degildi. 
Mustafa dii�iiniiyordu: Ne yapmah? Bu okula hoca olun­
ca bir kenara t,;ekilerek sadece bilimsel t,;ah�malarla ugra�a­
rak sm1rh bir yo] mu t,;izmeli? Yoksa ... Bu eski kafah hocalar­
la ba�a t,;1kabilir miydi? Yoksa hoca filan olmay1 da bir yana 
b1rak1p piyasaya m1 atilmahyd1 insan? �antiyele rde mi t,;ah�­
mahyd1? in�aatlan m1 yonetmeliydi? Okul stajm1 yapmak 
it,;in bir y1l once Malatya <;etinkaya demiryolu in�aatma 
gonderi lmi�ti Mustafa Efendi. Tiinelleri �antiye �efiyle ge­
zerken, biiyiik bir yannanm �evinden inmeye bir tiirlii cesa­
ret edememi �ti gent; miihendis aday1. in�aat �irketinin mii­
diir muavini miihendis Bedri Olt,;er'in deyimiyle Mustafa 
Bey, "Tereddiitler it,;inde s1kmti t,;ekiyordu ." Okuldan kat,;ar­
ken de baht,;e duvarmm iistiinde i�te boyle kalm1�ti. "Benim 
sert ve keskin ihtanm iizerine," diyor Bedri Olt,;er, "�evi otu­
rarak inmek zorunda kalm1�ti. Pantolonunun arkasmda ko-
81