NURiBEY 
Allah şifasını verir inşallah. 
ARiFEHANıM 
Tanrı'dan ümit kesilmez. 
ŞAHENDE HANlM 
Beyefendi vakit geçiyor. Çok geçirirsek sonra şüpheye 
düşerler. Yengem ne kadar huysuz, ne kadar vesveseli 
bir kadındır bilmezsiniz. 
ARiFEHANlM 
Öyle, öyle, Şahende Hanım'ın hakkı var. Ne dala­
canl karıdır o! Bir kere şüpheye düşerse başımıza 
kıyametleri koparır. Bir liraya, iki liraya görülecek iş 
değil ama işte hatır için bu tehlikeleri göze alıyorum. 
Haydi, ne konuşacaksanız konuşunuz da yüzümüzün 
akıyla bir ayak evveli şuradan çekilelim. 
NURiB EY 
(Gözlerini Şahende'ye dikip hızlı hızlı aşağı yukarı 
gezinerek) Şahendeciğimin muhabbet ateşiyle zaten 
bende zihin, fikir kalmamıştı. Bir serseriye dönmüş­
tüm. Bu uğursuz haber beni şimdi bütün bütün bitir­
di. Ne söyleyeceğimi, neye karar vereceğiınİ bilmiyo­
rum. Yalnız sevgilimin ayaklarına kapanarak hüngür 
hüngür ağlamak istiyorum. Kalbirnde tarif olunmaz 
bir coşkunluk var. Bir önsezi muhabbetimin geleceği­
ni bana pek karanlık gösteriyor. Neden gönlümü bu 
kadar yoğun bir hüzün kaplıyor? Acaba bugünkü şu 
görüşmemiz sonuncu mudur? 
(Nuri Bey'le Şahende gözlerini silmek için ikisi de 
ceplerinden birer mendil çıkarır) 
ARiFEHANlM 
Oğlum hayra yor da Cenabıhak hayırlı etsin. Kar­
şımda ağlamayın öyle. İki evlat gömdüm. Acıklı bir 
karıyım. İçim götürmez. (Elini koynuna sokup men­
dil arayarak) A işte ... Akıl yok ki başta, ilahi yetişme 
Arife! Mendilimi de evde unutmuşum. Mendilim olsa 
Hırçın, titiz. 
46