sem idrnanıma şaşarsınız. Nazar değmesinden de korkarım. 
Bu kadar gayretime karşılık kıza bir türlü "Oh, yarabbi şü­
kür!" dedirtemiyordum. Aşüfteyi sevdaya doyurmak müm­
kün değildi. O her kucaklama esnasında, "Altı ay geeeli gün­
düzlü bu kömürlükte otursam bıkmam. Ah, bu fırsat kırk 
yılda bir düşmez," diyordu .... 
Kömürlüğün tozları içindeki kalışımızın süresini Servi­
naz'ın isteğine bırakırsam her türlü tehlikeye rağmen ak­
şamlayacağımızı anladım. İşe bir yekun çekipl asıl maksada 
girişrnek lazımdı. Servinaz'ı sinirlendirip ötekinin aleyhine 
boşandırmak için onun yanında Nevres'in ismini anmak ye­
terlidir. Hemen dedim ki: 
-Ömrümde bugünkü kadar zevk aldığımı hiç bilmi-
yorum. 
Servinaz göğsümün üzerine yatarak: 
-Ya ben ... Ya ben, Beyefendi .. . 
-Nevres'in kulakları çınlasın .. . 
Zevkin doruklarındayken bu isim onun sinirlerini bir­
denbire şiddetle burktu. Bulunduğu yerin tehlikesini unuta­
rak ufak bir haykırmayla: 
- O maymunun adını ağzımza alınanızı bile kıskanı­
yorum ... 
Tekrar başını göğsüme koydu. Sanki beni ona vermemek 
için boynuma sıkı sıkıya sarıldı. inliyor, ağlıyordu. İşin kıva­
ma geldiğini anlayarak: 
-Nevres'in aleyhinde çok dedikodu işittim. inanıp 
inanmamakta kararsız kaldım ... 
Servinaz hemen davranarak: 
-İnanınız Beyefendi, inanınız ... O kızdan her kötülük 
beklenir. Onun bokluklarını en iyi ben bilirim. Sizden ne giz­
leyeceğim ... Ben kendimi size teslim ettikten sonra onun sır­
rını mı saklayacağım ... Benim söyleyeceklerimi hiç kimseden 
duyamazsınız. Çünkü bu sırlar, köşkte birkaç kişi arasında 
gömülüdür. 
Son vermek. 
78