açıp beni burada suçüstü yakalayacakken durdu. Bu kadar  
yakında oldu ğundan delikten bakmak da kâr etmiyordu; yü- 
zünü göremiyordum. Kabir azab ı gibi geldi öyle beklemek. 
Nefesimi tutup, kalakald ım. Derken Şems gene öyle aniden 
sırtını döndü; kap ıdan uzakla şırken hikâyesini anlatmaya 
devam etti. 
"En sonunda Allah'tan bir daha rüya görmemeyi talep et- 
tim. Böylece ne vakit bir alametle kar şılaşsam ya da öteki 
âlemi ke şfe çıksam, b\ ınun bir rüya olmad ığını kesinkes bile- 
cektim. Allah raz ı geldi. Rüya melekesini benden çekip ald ı. 
İşte bu yüzden asla rüya görmem." 
Şems odan ın öte uçundayd ı şimdi. Aç ık pencerenin ba şında, 
ayakta duruyordu. D ışarıda yağmur çiseliyordu. Dü şünceli 
düşünceli ya ğmuru seyrettikten sonra şöyle dedi: "Allah rüya 
görme melekemi ald ı almasına ama bu noksan ı telafi etmek 
için başkalarının rüyalar ını tabir etmeme müsaade etti." 
Baba Zaman'm bu saçmal ığa inanmayaca ğını düşündüm. 
Her zaman beni nas ıl azarlıyorsa dervi şi de azarlar sand ım. 
  
87 
  
86 
Ama mürşit usulca ba şını eğdi ve dedi ki: 
"Fevkalade bir kimseye benzersin. Söyle bakal ım, sana na- 
sıl faydam ız dokunur?" 
"Bilmiyorum. İşin aslı, bu sorunun cevab ını bana sizin ver- 
menizi bekliyordum." 
"Ne demek istiyorsun?" diye sordu Baba Zaman. Kafas ı 
karışmış gibiydi. 
"Neredeyse k ırk yıldır abdalım. Kurdun ku şun karıncanın 
her türlüsünü bilirim. Zorda kalsam yabani hayvan gibi dö- 
vüşürüm ama ben kimseye sata şmam. Gökte burçlar ı, or- 
manda mantarlar ı, bayırlarda otlar ı, deryada bal ıkları çeşit 
çeşit sayabilirim. Allah' ın kendi suretinde yaratt ığı insanı 
okurum, aç ık kitap misali..." 
Şems bir süre a ğzını açmadı, mürşidin kandili yakmas ını 
bekledi. Sonra sözüne devam etti: "Zira k ırk kuraldan biridir. 
Dördüncü Kural: Kâinattaki her zerrede Allah' ın sıfat- 
larını bulabilirsin, çünkü O camide, mescitte, kilisede, 
havrada de ğil, her an her yerdedir. Allah' ı görüp ya şa- 
yan olmad ığı gibi, O'nu görüp ölen de yoktur. Kim 
O'nu bulursa, sonsuza dek O'nda kal ır." 
O titrek lo ş ışıkta Şems-i Tebrizî'nin boyu daha da uzam ış 
gibiydi. Saçlar ı omuzlar ına dalga dalga dökülüyordu. 
"Ama ilm-i ledun bir yere akmazsa şayet, beklemi ş bir va- 
zonun dibindeki ac ı su gibidir. İçimde biriken ilmi payla şa- 
cak bir can yolda şı bulmak için Allah'a çok dua ettim. En so- 
nunda Semerkand yak ınlarında bir handa bir s ır fısıldandı 
kulağıma. Kaderimin tecellisi için Ba ğdat'a gitmem söylendi. 
İnanıyorum ki bundan sonra ne yöne gitmem gerekti ğini ba- 
na siz söyleyeceksiniz. Ama bugün ama yar ın." 
Dışarıda gece çökmü ş, ay parelenmi ş, açık pencereden 
huzmeler s ızıyordu. Saatin ne kadar geç oldu ğunu fark et- 
tim. Aşçı Dede beni aramaya ç ıkmış olmalıydı ama umurum- 
  
da değildi. Bir kerecik olsun kurallar ı ihlal etmek muhte şem 
bir histi! 
"Benden ne tür cevap beklersin, bilmem" diye m ırıldandı 
Baba Zaman. "Ama sana verece ğim herhangi bir malumat 
varsa, zaman ı gelince olur elbet. O vakte de ğin bizimle kala- 
bilirsin. Misafirimiz ol."