demek değil miydi? O halde bundan esas İstenilenin kabul 
fakat yalnız görüşme daha doğrusu aşıktaşlık gününün ileri 
bir vakte bırakılması lüzumu ima olunduğu anlaşılmaz mı? 
Hepsi ala, lakin hanımefendi bu muhabbetten ne kadar 
önemsizce dem vuruyoı; bunun sonraya bırakılması bah­
sinde ne derece üzüntüsüz bulunuyordu. İrfan kendisi Hal­
ley'in gelişi değil, kıyamet vaktine iki saat bile kalmış olsa o, 
her şeye karşı umursamaz kalarak yalnız bu yeni, bu ateşli 
sevgisine kendini tamamıyla vermek istiyordu. 
Demek kuyrukluyıldız gelip geçineeye kadar aşktan, sev­
dadan bahsolunmayacak ... Sadece bu gök hadisesinin ala­
bileceği tehlikeli şekillerin ihtimallerine dair konuşulacak. 
Zavallı delikanlı kendi kendine: 
-Peki öyleyse ... 
dedi. Bu sevda büsranı ile yerleri gökleri birbirine geçirmek 
gibi müthiş ve karamsar bir niyetle mektubunu yazmaya 
başladı: 
Hanımefendi! 
Holley'i semado koca bir polo şeklinde görmüşsünüz ... işte 
bu korkunç görünüşlü kesici ôlet birkoç güne kadar, artık felaket 
saatini beklemek ten başka bir çaresi kalmayon insonlıgın mazlum 
kafasına inecektir. Kodınsınız. Erkeklere göre sinirce zoyıRıgınız 
malum. Ewelki mektuplarımda sizi korkutmomak için bu hodiseyi 
hakiki dehşetinden pek hafif göstermeye ugroşmışhm. Fakat 
kodınlıgınızlo beraber büyük ve filozofco bir metanete sahip 
bulundugunu zu da görüyoru m. Mademki arkadoşça fikir alışver� 
şi yopocogız. Düşündüklerimi arhk dosdogru söylemek gerekiyor. 
Dogu ufkumuzu baştanbaşa istila eden bu uzun sodı afeti 
seyir için halk akın akın namaz vakti meydanlara, rıhhmlara yıgı­
lıyor. Bunu görür görmez kalpler korkuyla doluyor. Eller samaya 
kalkıyor. Herkes kendi dinince yarodonıno yalvarıyor. Gazeteler 
umumi korku ve heyecanı arhrmamak için bundan pek bahset­
miyorlar. Her hastadan hastalıgın tehlike derecesini gizlemek 
ôdettir. Lakin ne fayda! Bu afetin Dünya'ya her gün daha çok 
yaklaşıp büyüdügünü ôlem görmüyor mu? 
110