"Hemen buluruz beygirleri Yüzbaşım ... " dedi Kertiş Ali. 
"Birkaç saat içinde isterim. Beygirler çıplak gelecek ." 
"Anladım Yüzbaşım, baş üstüne Yüzbaşı m." 
"Bir de İnce Memedin öldürüldüğünü en erken kasahaya 
nasıl ulaşbrırız, Asım Çavuş, sen söyle." . 
Asım Çavuş hüzünle, dokunsalar boşanacak yüzüyle Yüz­
başının karşısında çoktandır dikilmiş duruyordu, taş gibi. 
"Buralarda çok hızlı giden at bulunur mu?" 
"Öyle at bulunmaz Yüzbaşım. Bulunsa da sarp kayalıklan 
aşamaz atlar." 
"Ya ne yapacağız?" 
"Mutlu haberimizi en erken ancak ayağına çabuk bir kişi 
ulaştırabilir kasabaya ." 
"Böyle bir kişiyi tanıyor musu n?" 
"Biliyorum ." 
"Kim o?" 
"Tazı Tahsin." 
"Burada mı?" 
"Kalabalığın arasında gördüm ." 
Yüzbaşı elini çenesine verip bir süre durduktan sonra ma­
ğaranın ağzındaki çınariarın altına yürüdü. Asım Çavuş da ar­
kasından gitti. Ulu çınarın gövdesinin altına döndüler . Yüzbaşı 
yavaşça sordu: 
"Bu eşkıya İnce Memed mi gerçekten, onun bizdeki eşkali­
ne hiç benzemiyor. O küçücük bir adam, buysa dev gibi." 
"Anlamadım," dedi Asım Çavuş. "Bunca yaş yaşadİm, fe­
leğin çemberinden geçtim, otuz yıldır bu dağlan dolaşı rım, ben 
bu işi anlamad ım. Bu adam İnce Memed değil bence, ama ağıt 
yakıyorlar ." 
Yüzbaşı o yöne doğru bakh, ölünün başındaki kadınlar ço­
ğalmışlar, belki birkaç köyün kadını bir araya gelmişler hün­
gürdeşiyor, ağıtlar söylüyorl ardı. İnce Memedin yiğitliğini, in­
celiğini, yakışıklılığını, sevdasını, Hatçesini, Abdi Ağayı öldü­
rüşünü, köylüleri kurtarışını, gökteki meleklerin onu alıp götü­
receklerini, cennetin kapısının daha o uzaktan gözükünce açıla­
cağını, onun yeşil donlu Kırk Ermişlere daha şimdiden kalıldı­
ğını söylüy orlardı. 
119