nın üstüne yürüyecek. Toros dağlan çakmaktaşı kayaları, dik 
doruklan, yeri sarsan çağlayanlı sulan, kartallan, insanlarıyla 
onun önünde yerlere kadar eğilecekti. 
Sevinç içinde şakıyor , gülüy or, eğleniyorlardı. Murtaza, öy­
lesine sevinç içindeydi ki bir ara dayanamadı, yaman bir çifte­
telli döktürdü. 
Topal Ali önce Taşkın Halil Beyin evine geldi, duvann di­
binde durdu yukarıdaki şamatayı dinledi, sonra oradan usulca 
ayrıld ı. Dün gecekinden de daha beter bir yağmur başlamış, 
gökten seller boşanmıştı, karanlık duvar gibiydi, Topal Ali el 
yordarmyla yürüyordu. Zorla, cıcığı çıkmış Candarma Komu­
tanlığının avlu kapısını buldu . Evlerin çinkolarına hışrm gibi 
yağan yağmur öyle bir gürültü çıkarıyordu ki, top atsan kimse 
duyamazd ı. Avlu kapısından sağa döndü, duvara tutuna tutu­
na nar ağaçlarını buldu . Bünyaminin yerini şavullamıştı, birkaç 
adrmda onun yanma vardı, kolundan tuttu: 
"Bünyamin, ben Topal Aliyim, duydun mu?" 
Bünyamin ne konuştu, ne de yerinden kıpır dadı. Ali ko­
nuşmasını sürdürdü, bağırdı çağırdı, sövdü, koluna asıldı çekti, 
sürükleyerek götürmek istedi, bu iri, kaya gibi adamı yerinden 
bir parmak bile kıpırdata madı. Omuzuna asıldı beline sarıldı, 
sırtını dürttü, Bünyamin oralı bile olmuyordu. 
"Bünyamin, Bünyamin, Bünyamin, ulan Bünyamin, sen ar­
tık burada kalamazsm, yarın sabali candarmalar seni burada 
görürlerse öldürürler. Seni öldürürler Bünyamin ." 
Uzun uzun konuştu, bacaklarını tekmeledi, yerden kaptığı 
bir taşı var gücüyle sırtına indirdi. Bünyamin gene hiç aldırma­
dı. Orada duvar gibi, ağaç gibi duruyordu. 
"Bünyamin, ne olursun Bünyamin, yiğidim Bünyamin, as­
lanım Bünyamin ... " 
Daha çok diller döktü, yalvardı yakardı, Bünyamin hiç al­
dırmıyor du. Ondan umudunu kesti. Yarın sabah onu gören 
candarmalar her şeyi anlayacak, daha, onu görür görmez vura­
caklardı. Karşıdaki ağaca sırtını dayadı, az ilerisindeki Bünya­
minin karanlığa karış mış karartısı birkaç kere sallanır gibi oldu, 
niyaz eder gibi eğildi, dizini yere koyar gibi etti, doğruldu, elle­
rini göğsüne koydu kıyama durdu. Belki de Topal Aliye öyle 
544