tıkılmışız... Zaten bu zamanda, böyle bütün ailebir evde oturmak 
hata. Herkes dikkatle birbirini izliyor, bir şey yapmaya kalksan 
hemen kokusu çıkar. Ben de bu odaya bu sıcakta girip oturu­
yorum!" Düşünmekten çekinerek bir süre durdu. Pencereden 
dışarı baktı. Sonra gene kendini bıraktı: "Bir tüccar ailesinin 
tüccar oğlu... Tasasız, dertsiz, boş bir herif... Evlendim... Ço­
cuğumuz oldu. Şimdi de hayatımda anlam olsun istiyorum... 
Biraz mücadele, bu iç sıkıntısı ve durgunluğu giderecek biraz 
düşünce ve küçük birkaç fırtına... Bir tüccarın oğlu hayatına 
yön vermek istiyor. Burada art nouveau yatak odasının içinde, 
uyuşuk ve hımbıl oturuyor ve sıcaktan bunalarak esniyor. Ama 
geç kaldım. Bu çocuk da var şimdi... Hırs yok bende!.. Tutku 
yok!.. Dertsizim! Mutluluk fazla geldiği için biraz coşmak is­
tiyorum. Eh, ne de olsa paşa torunuyum... Her ne kadar da­
marlarımda daha çok tüccar kanı akıyorsa da, yüce amaçlar 
bulmak gerektiğini de anlıyorum... Nasıl şeyler bulmalı? Biraz 
okusam mı, yoksa bir geziye mi çıksam? Babam öldükten sonra 
(azla içtim. İçkiyi azaltayım. Sonra bir program yapayım! Kendime 
biraz çekidüzen vereyim, eziyet edeyim." Takındığı alaycılığı 
farkederek korkuyla ayağa kalktı. Bir zamanlar Muhittin'e bakarak 
alaycılığın, mutsuzluğun ve yıkılışın belirtisi olduğunu dü­
şünmüştü. Hâlâ pencereden dışarı bakıyordu. Arka bahçenin 
bittiği yerde geniş bir arsa vardı. Orada, güneşin altında birkaç 
çocuk birdirbir oynuyordu. Refik korkuyla: "Çok değil, on oniki 
yıl önce ben de onlar gibiydim!" diye düşündü. 
"İşte yıkandık, geldik!" Perihan odaya girmişti. "Kızımız Melek 
Hanım suyu çok seviyorlar. Yıkandıkça neşeleniyorlar!" 
Refik döndü, Perihan'ın güldüğünü gördü. "Peki, onun için 
ne yaptım?" diye düşündü. 
Perihan: "Aaa, tuhaf bir halin var! Niye öyle bakıyorsun?" 
dedi. Havluyla çocuğu kuruluyordu. 
Refik: "Çok sıcak, çok sıcak!" diye homurdandı. Sonra birden: 
"Seni hiç yalnız bıraktığım oldu mu?" diye ekledi. 
Perihan bir an durdu. "Beni mi?" dedi. Refik'in yüzünden 
sözkonusu olanın kendisi olduğunu anlayınca biraz şaşkınlık, 
biraz da gururla: "Hayır!" dedi. Sonra birkaç saniye düşündü ve: 
"Bir şikâyetim yok benim!" dedi. "Sen iyi misin? Sen iyi ol!" 
220