-Ben sana düşman değil büyük bir dostum. Seni kur­
tarmak için kendimi ne dehşetli bir tehlikeye attığıını bilsen 
cevap vermekte hiç tereddüt etmezsin. 
Sözlerinde tesirinden kurtulunamaz bir ikna kuvveti var­
dı. Kendi kendime dedim ki, "Katiyen inat da fena ... Şimdi 
bu peri hiddetlenip de yine birdenbire o tüylü, korkutucu 
şekline dönerse beni bütün bütün dehşet alır. Bu anda insan 
görünen şu mahlfıku ifrite dönüştürmeyeyim ... " 
Ricasında devamla: 
-Ben de senin gibi insanım. Niye korkuyors un? 
Artık dayanamadım. Korkudan boğulurcasına titrek bir 
sesle dedim ki: 
-Her sözüne inanırım. Yalnız insan olduğuna beni 
inandırmazsın. 
-Neden? Şeklimde insandan başka bir şeye benzer bir 
hal var mı? 
-Şimdilik yok. Fakat canın isterse yine birkaç dakika 
evvelki tüylü, korkunç, o insan yiyici şekline geçebilirsin. 
- O deminki tüylü, tehlikeli bir cindi. Ben o değilim. 
-Ya sen kimsin? 
-Hasan! 
-Hasan kim? 
- Hasan'ı bilmiyor musun? 
-Ben ne Hasan'ı biliyorum, ne Hüseyin'i ... 
-Çiftlik uşaklarından Hasan, her gün sizin işinizi gören 
sadık Hasan. 
-Benim çiftlik uşaklarıyla bir münasebetim yok. Hiçbi­
rinin yüzünü tanımam. 
-İna nmazsan yarın araştır ... Gel bahçe kapısının ara­
lığından dışarıya bak. Beni şimdi gördüğün gibi yine aynen 
böyle görürsün. 
- Affedersin, bu sözlerine inanamam ... 
-Rica ederim inan. Seni ne şekilde istersen temin edeyim. 
-Nafile, inanmam ... 
-Hasan'ın mevcudiyeti yarın gözünün önünde ortaya 
çıksa inanır mısın? 
64