Orta Direk 221 
Ateşe sürdü. Yağla pekmez keskin bir koku çıkararak eridi. Ateşin kıyısına çe­
kip içine ekmek doğradı. 
Muhtar sözünün sonunu: 
"Güzel kokuttun. Eline sağlık avrat," diye bağladı. 
Daha bir düş içinde kalmış düşünüyordu kadın. Düşünüp kıvanç içinde gü­
lümsüyordu. Hiçbir zaman, sevişirken bile, öylesi zamanda bile sesi böyle olma­
mıştı bunun. İçinde yepyeni, duyulmadık bir sevgi mi yeşermişti ola? 
Sahana koyduğu yiyeceği sevgiyle kocasının önüne sürdü. Karşısına , uğru­
na geçti oturdu. Ağzının içine bakmaya başladı. Hep konuşsun, durmadan ko­
nuşsun istiyordu. O konuştukça genç kadını taze, hiç duyulmadık bir şehvet 
sarıyordu. Aaaaah böyle zamanlar gece olmalıydı ki ... Yerinde duramıyor, fıkır 
fıkır kaynıyordu. Gamzesi çukur çukur oluyordu. 
Yemeğini yiyip ayağa kalkan Muhtarla kadın da ayağa kalktı. Muhtar obanın 
içine doğru düşünerek, bir şeyler, derin bir şeyler kurarak ağır ağır yürüdü. Ka­
dın arkasından hayranlıkla baktı. Aşkla, şehvetle. 
Sonra kendi kendine mırıldandı: 
"Böyle güzel huylann , böyle tatlı dillerin, böyle sıcacık yüreğin var da, her za­
man dışarıya, öz avradına, çocuğuyun anasına, ne demeye dışarı vurmazs ın ya, 
tımağına kurban olduğum?" 
ilk iş olaraktan şu korkudan kaçıp dağlara düşen Koca Halili buldurmalı. 
Aman Halil Emmi, demeli köyün ortasında, insandır hata yapar. Sana ne dedik 
de başını aldın da yazıya yabana, Allahın kır dağlarına düştün? Bu kocamış, ke­
miği derisine yapışmış halinle? Korkma, köylü sana hiçbir şey yapmaz. Ben de tü­
yüne bile dokunm am. Sen köyümüzün biricik kocasısın. Dedemizin yaşındasın. 
Çok emeğin geçti senin köye. Ha var bir yıl da bizi geç koy. Canın sağ olsun. Sana 
kimse bir eğri laf edemez. 
Köylü kısmı saftır. Çocuğa benzer. Koca Halile karşı gösterilen bu hoşgörür­
lüğe sevinirler. Amma nasıl bulmalı o kocamış domuzu? Bir saklanır ki, mürn­
künü yok göremezsin. 
Yüksek sesle, tellal çağırır gibi, Koca Halilin oğlunu çağırdı. 
"Yanına iki delikanlı al da babanı bul gel! Al getir. De ki ona, köy kurulu ve 
Muhtarımız seni affeyledi. Cümle suçunu bağışladı. Ve de tüm köylü suçunu 
bağışladı de. Yanılmaz bir Allahtır, diyorlar de. Korkmasın. Söz verdim. Al getir 
onu. Bugün akşama kadar bulup getirmelisin," dedi. 
Sesi gene öyle içe işleyici, dostlukla doluydu. 
Koca Halilin oğlunun, babasına bu kadar ilgiden dolayı gözleri yaşardı. 
"Başım üstüne ağam," dedi. "Hem de gözüm üstüne. Arar bulurum babamı." 
Muhtar: