fesin arasından bir duman gibi sızarak dolunaya doğru uç­
tu. Kostantini ye'yi hayatında ilk kez tepeden gördü. Boğa­
zı geçip Üsküdar'a ulaştı. Dolunayın altında süzülerek Kız 
Kulesi'ni geride bıraktı ve sarayın bir penceresinden içe­
ri girdi. Bir yatak odasıydı burası. Güzeller güzeli bir şehza­
de kuştüyü yastıkların üzerinde uyuyordu. Bünyamin şeh­
zadeyi seyretmeye dalmıştı ki odanın kapısı açıldı ve içeri 
üç adam girdi. Aralarından biri yatağa doğru ilerledi, ayışı­
ğında parlayan hançeri yatağa saplayıverdi. Adamlar aceley­
le odadan çıktıklarında Bünyamin yalnız olmadığını hisset­
ti. O güzeller güzeli şehzade de, kendi bedenini terketmiş, 
tıpkı onun gibi uçuyordu. Pencereden çıkıp göğe yükselme­
ye başladı. Bünyamin ona yetişmek istedi fakat şehzade kısa 
sürede gökteki yıldızların arasında kayboldu . Horozlar öt­
meye başlamış, doğu ufkunda bir kızıllık belirmişti. Bünya­
min Galata'ya doğru uçtu ve evlerinin penceresinden girdi­
ğinde babasını gördü. Uzun İhsan Efendi ağzından kan sı­
zan oğlunun bedenine kapanmış hüngür hüngür ağlıyordu. 
Bünyamin 'in düşü bir kabusa dönüşmek üzereydi. Çok geç­
meden odaya çevredeki komşular dolmaya başladı. Baba­
sı kendinden iyice geçmiş, akıtacak gözyaşı kalmamıştı. De­
likanlının bedeni yıkanıp bir sandukaya konuldu. Sanduka 
doğruca Arap Camii'ne götürülürken Bünyamin uçarak ka­
fileyi izliyordu . Sala verildi, cenaze namazı kılındı. Tabutu 
taşıyan kafile şimdi de Kasımpaşa mezarlığına doğru ilerli­
yordu. İki kişi Uzun İhsan Efendi'nin koluna girmiş, dizle­
ri tutmayan adamcağızın yürümesine yardım ediyordu. On­
ların üzerine süzülen Bünyamin, babasının hıçkıra hıçkıra 
şu sözleri söylediğini işitti: "Benim suçum! Hepsi benim su­
çum! Zavallı oğlum, asla böyle bir şeye layık değildi". Adam­
cağız sürekli bu sözleri tekrarlıyor, kendisini teselliye çalı­
şan dostlara aldırmıyordu. Kazılmış mezarın önüne geldik­
lerinde daha fazla dayanamayıp oracığa çöktü. Kalabalığın 
48