yım. Kimse kimseyle ilgili değil albayım. Bilge bile, olayın 
kendisini ne kadar üzdüğünü düşünüyor sadece." 
Bilge itiraz etti: "Senin ne kadar üzüleceğini bildiğim için 
endişeliyi m. Kendi üzüntülerimi bu biçimde ortaya koymadı­
ğımı bilirsin. Ben, senin üzülmene dayanamıy orum." 
"Kadın mantığı," dedi Hikmet. "Üniversitede felsefe okudu 
da kendisi albayım. Çok nadir bir kuştur." "Yoruldum," dedi 
Bilge. "Sen nasıl dayanıyorsun anlamıyoru m." "Dayandığımı 
kim söylüyor?" Gözlerini Bilge'ye dikti: "Genç yaşımda öl­
meyeceğim nereden belli?" "Aman öyle söyleme kardeş" diye 
atıldı dul kadın. "Seni sevenleri düşün. Hem neden ölecek­
mişsin?" 
Hikmet güldü: "Çok düşmanım var da Nurhayat Ha­
nım." "Sen düşmanlarının hakkından gelirsin," dedi Nurha­
yat Hanım güvenle; sonra başını salladı: "Sen inanmazsın 
ama, kem gözlere karşı bir kurşun döktürseydik, bir şeyciğin 
kalmazdı ." Hikmet ayağa kalktı: "Benim bildiğim kadınlar, 
ölüm meselesinde erkeklerle yarışırlar Nurhayat Hanım. 'Be­
nim genç yaşta ölmeyeceğim nereden belli?' gibi belirsiz bir 
söze hemen, 'Ben bu akşam öleceğim,' diye karşılık verirler. " 
Hüsamettin Beye döndü: "Benim oyunlarda ancak 'Ölüm,' so­
nunda biraz ilgi uyandırabiliyor seyircilerde albayım." Bil­
ge'ye baktı: '"Beni artık eve götür Hikmet,' zamanı geldi, de­
ğil mi canım?" 
305