-İçimizde en genç ve dolayısıyla en az günahkar olan 
sizsiniz. Bu kağıdı okumak mutlaka vebale vebal katar. Bi­
zim günahımız başımızdan aşkın. Lütuf buyurun uz. 
Kaynım itiraz babında bir iki kekeledi. Fakat Allame ri­
casında ısrar etti. Kağıdı akutmak için ısrarla kaymını seç­
mesi nedendi? 
Halis, yeşil zarfın içinden dörde bükülmüş yine o örnekte 
bir kağıt çıkardı. Giderek benzinin solgunluğuyla beraber el­
lerinin ve sesinin titrernesi artarak okumaya başladı: 
"Beyefendi Hazred eri, 
Sizi ikaz için gösterdiğim bu cüreti nasıl değerlendire­
ceğinizi bilmiyorum. Bir insanlık mı? Bir cinayet mi? Emin 
olunuz ki bunu ben bir insanlık vazifesi bilerek yapıyorum. 
Ben vicdanımla mutabık kaldıktan sonra sizin aksini anla­
manızdan asla üzülmem ... " 
Allame bir işaretle kaymını susturduktan sonra: 
-Bu günahı işleyen günahkar , hareketinin hangi fiiller­
den olduğunu bildiği için hükmü bana bırakmayarak ken­
di kendini muhakeme ediyor. Vicdanıyla mutabık kaldığını 
söylüyor. Güya onun vicdan dediği tam ayar bir şeymiş de 
onunla mutabakattan bir hakikat çıkacağına beni kandır­
maya uğraşıyor . Devam buyurunuz efendim. 
Halis devam etti: 
"Bazı hakikatler vardır ki söylenmemeleri yeğ sayılır. Fa­
kat bu ihtiyat ham kulaklar içindir. Sizin gibi bir allamenin 
hakikatten, tabirimi af buyurunuz, ürkeceğini farz etmek 
ilim ve kıymetinize karşı bir hakaret olur." 
Allarn e: 
-Söylenmemesi yeğ sayılan hiçbir hakikat yoktur. İf­
şasından korkulanlar hakikat kisvesine sokulan fesatlıklar­
dır. işte bu da o türden ... Ne ilim ne de alim safsatalardan 
ürkmez. Ürken hayvan, ürküten de onunla aynı durumda 
alandır. Ham olmayan kulaklar olgun lakırdı isterler. 
Allame sustu. Halis okuyordu: 
"Zatıaliniz alelade bir adam değilsiniz. Üstün yaradılıştı 
birisiniz. Yaptıklarınız hakkında başkalarıyla kıyas edilerek 
182