Yüreğini coşturması gerekiyordu. Yüreği coşarak, akimin o 
küçük, sinsi ve hınzır alevini söndürecek, Muhittin de toplumun 
içinde eriyip yok olacak, günahlarından arınacaktr. Bazan yıllardır 
günahın içinde yüzdüğünü düşünüyor, kendisine kızıyordu, 
ama bu çok seyrek oluyordu. Geçmişini düşündüğü zaman daha 
çok nefret uyanıyordu içinde. Şimdi ise nefreti hedeflere yö­
neltmeye çalışıyordu. Hatay'da ırkdaşlarımızı öldüren Fransızlar, 
sonra bizi arkadan bıçaklayan Araplar... Ama yok, yok, Yahudilere 
ve masonlara daha çok kızıyordu. Mühendislik Mektebi'nde bir 
Yahudi çocuk vardı. İlk bakışta iyi biri sanırdınız, imtihanlarda 
başkalarına kopya verir, yardım eder, yaptığı ödevleri çekmeleri 
için tembellere çekinmeden verirdi; ama şimdi Muhittin onun 
bütün bu davranışlarında bir ikiyüzlülük olduğunu anlıyordu. 
Sonra aklına masonlar geldi. Bütün mason dernekleri mallarını 
halkevlerine bağışlayarak kapanmışlardı, ama bu tek tek bütün 
masonların hareketten çekildiğini göstermezdi ki... Mason 
deyince de aklına hep Refik'in ağabeyi Osman geliyor, mutlaka 
mason olduğunu düşünüyordu onun. Tam mason tavırları vardı 
onda: Kendini beğenir, iyi bir tüccardır, züppeliğe yaklaşan bir 
kibarlığı vardır, elleri temiz ve bakımlıdır, insana sabun kokusunu 
hatırlatan bir konuşması vardır. Sonra Arnavutlar ve Çerkezler 
vardı ki, bunlar Mahir Altayh'nın dediği gibi devletin içine 
sızdıkları için tehlikeliydiler. Bir de Kürtler vardı. Sonra tabii, 
komünistler vardı. 
Birden çenesini bütün gücüyle açarak esnedi. Sonra gerine 
gerine bir daha esneyerek, "Deliriyorum galiba!" diye düşündü. 
"Ne oluyor bana? Nasıl biri oluyorum? Bir Türkçü oluyorum. 
Daha da tam olmadım, ama olacağım. Nasıl oldu da böyle ol­
dum?" Hemen aklına Mahir Altaylı'ya rastladığı o gece geldi. 
O gece, Türkçü öğretmen meyhaneden çıktıktan sonra Muhittin 
bir kadeh daha içki içmiş, sonra randevuevine gitmeden doğru 
evine dönmüştü "İşte, her şey bundan!" diye düşündü: "Ran­
devuevine gilseydim adamın sözleri büyüsünü kaybedecek, bana 
değersiz gözükecekti. Böylece o dergiye de gitmez, eskisi gibi 
olurdum. Peki niye randevuevine gitmedim? Çünkü, evet, çok 
içmiştim." Yürüttüğü bu akıldan çıkan sonuca şaştı ve bunun 
mantıksız olduğuna karar verdi. Sonra "Doğru olan tek şey şu: 
318