Ş irin  başın ı arkaya atarak büyük b ir kahkaha patlattı. 
“O f, hem  de çok, çok yanlış. M ajestelerinin em riyle tutuklat 
hem en b en i*
K endi saflığından utanan Peri om uz silkti. “Şey... sem iner 
kulağa güzel geliyor. Ama benim  başka şeylere odaklanmam 
gerek.*
“Fani olm akla pek m eşgulsün yani” dedi Şirin, keskin ba­
kışlarım  yeni arkadaşının üstüne dikerek. “Tann’ya ayıracak 
vaktin yok!”
Şaka olarak söylenm iş de olsa Şirin’in lafı o kadar beklen­
m edik v e söyleyiş tarzı o kadar sertti k i, Peri irkildi. Bakışla­
rım  pencereye, son ışıkların çekilip gitm ekte olduğu kurşuni 
gökyüzüne çevirdi. Rüzgâr, yağm ur, henüz sonbahar başında 
olm alarına karşın havaya yerleşen k ış ayazı; bunların hep­
sini yıllarca hatırlayacaktı. H ayatının dönüm noktalarından 
biriydi, am a bunu çok sonra anlayacaktı.145