ruyorum. Bir bakıma tarihin bu 'aynı'lığından iki ders yılı bo­
yunca sıkılıveren sizler, acaba bir tarih öğretmeninin değiştiril­
meyen bir geçmiş karşısındaki durumunu hissedebilir misiniz? 
Burada, önünüzde sürekli akan, değişen bir hayat var. Orada, 
geride hep olduğu gibi duran bir geçmiş, tarih ... Ve biz yüzü­
müze hep bu aynada bakıyoruz. Buna nasıl katlanıyoruz? Ya 
artık kendimizi görmez olarak, oraya kör kör bakarak. .. Ya da 
genç dostlarım, tarihe önümüzden akıp geçen, değişen bugü­
nün aynasından bakarak. .. 
"A, kim o 'n' ooolur bırakın bu yakınmaları ... ' diye çıkış ya­
pan arkadaşımız? Hiç değilse bir ses, bir soluk! Kim ama, göre­
yim. Aaa, siz! Öyle ya, sizinle derse girmeden önce tanışmıştık. 
Daha doğrusu çocuklar, bu arkadaşımız kapı önünde kendisini 
bana tanıtmıştı. Birtakım dergilerden sözetmiştiniz, değil mi? O 
dergilerden çarçabuk bazı yazılar, şiirler aktardınız. Yusuf ... Yu­
suftu adınız yanılmıyorsam? Peki, Yunus. Özür dilerim. Yıllar 
önce, Kırşehiı' de miydi, Kastamonu' da mı, Yusuf adında bir 
öğrencim vardı. Eh zihinde Kuyucaklı Yusuf'tan da silinmez bir 
iz var ne olsa, böylece bütün Yunus'lar beni şimdiden hoşgör­
sünler, hep karıştırıyoru z. 
"Pekala, sizi dinliyoruz Yunus. Açıklayınız. Hangi yakınma 
sizi ne bakımdan rahatsız etti? Hadi, ama ... Hiç, hiç, diyerek bu 
çıkışınız açıklanmış olmuyor ki. Konuşmak istemiyorsunuz. 
Sonraya bırakıyorsunuz. Öyle olsun. 
"Bugün hem kendi adıma, hem de izninizle sizler adına, 
bir sevincimi daha dile getireceğ im. Sınıfın kapısında karşıma 
bir yığın edebiyat dergisiyle dikilen Bay Yunus'un özellikle 
dikkatini dilerim. Hayatta herkesin, her şeye karşı farklı yakla­
şımları, değişik bakışları olur. Bunu doğal karşılamalıyız. Zaten 
bir kültürü birlikte oluşturmak, birlikte bir hayat biçimi kur­
mak, farklılıkları birlikte yaşayabilmekle olur. Yine de dostla­
rım, insan hep aynı saatlerde aynı sınıflara girip çıkarken, hep 
aynı dersleri anlatırken, ötede, bir başka kapının arkasında si­
zin özel ilgilerinizi de paylaşan birinin olduğunu bilmekten bü­
yük coşkular duyar. Nasıl desem, o kadar aynılık ortasında si­
zin, silik-soluk da olsa, farklı dünyanızı paylaşan biri varsa, 
gurbetlerin gurbetinde dahi yalnızlıktan kurtuluyorsunuz. 
71