Degil Halley'i zayıflıkianna yenik düşerek bazen ölümü inkôr 
derecesine varan korkaklar gibi düşünecek degiliz ya! insanlıgın 
en büyük hastalıgı kendini kemiren ille�erin cidden tedavisine 
başvurmaktan çok daima tehlikeyi hakiki derecesinden aşagı 
göstermeye çalışmak hastalıgıdır. Bu yaraların derman bulunmaz 
niteligini açık ve kesin bir dille açıklama ya ugraşanlar daima 
halkın lanetine ugrarlar. Yaranmak için halkı aldatan ikiyüzlüler 
begenilir ve saygı görürler ... 
Geçen sabah seyfiyenizin penceresi nden gördügünüz ve 
her saniye artan bir hiddetle üzerimize inen o feza kılıcı birkaç 
zamandır semamızın üstünde temiz kalpli dünya sakinlerini 
eglendirmek için ortaya çıkmadı. Bütün astronomlar, bütün 
müneccimler, tehlikenin büyüklügü üzerinde biriesir ve memleket 
ohalisi bu gökyüzü afetini sabahları boylu boyunca gözleyip 
dururken gazeteler, o işleri ikiyüzl ülük etmek olanlar -her şeyi 
bilen Alllah dogru sözü bunlara nasip etmeyecegi için-yine 
menfaat ugruna son nefeslerinde bile olacagı söylemek mertligi­
ni gösteremiyorlar. 
İrfan bu başlangıçta mektuba girişerek dünyadaki 
bütün canlıları Halley'in kuyruğuyla evvela insafsızca 
zehirledikten sonra biriken cesetleri aleviere verdi. Külleri­
ni göklere savurdu. Ne kadar mantık ve ikna kuvveti varsa 
harcadı. Sahifeler doldurdu. Bu yazma zahmetine katlan­
maktan amaç o görünmeyen sevgiliye olan aşkıydı. Fakat 
bu kelimeyi kullanmak yasaktı. Kalbini yakan, kavuran 
bu esastan bahsetmemesi adeta ernrolunmuşt u... Lakin 
bu emre itaat edebilecek miydi? Kalbinin derininde her 
türlü azim ve iradesinden daha kuvvetli bir şey, içindeki 
bu elemi, bu ateşi açıklamaya, yorumlamaya kendini zor­
luyordu. Bu kuvvetin baskısı ve zorlaması altında o kadar 
bunalıyorrlu ki mümkün değil, mümkün değil sabredeme­
yecekti. Çünkü sabır denilen şey belli derecede kadanma 
gücüne sahiptikle olur. Zavallı İrfan'da bu haslet hemen 
hiç kalmamış haldeydi. Dayanamadı, mektubun sonuna 
şu sözleri sıra ladı: 
lll