kalkamıyor. Peki, siz de onun gibi, buraya gelmeden önce,
günlerce uykusuz kalarak, yalnız buraya gelmeyi düşündü-nüz mü? Buraya gelmenin ne demek olduğu, sizin de aklı-nıza takılıp kaldı mı? Haydi Metin! Sen de şeyini çabuk tutbiraz. Metin’e baktı: herifin danstan başını kaldırdığı yok.Hiç oturmayacak bu gidişle. Masaya bir yumruk vurdu:“Metin!” “Sarhoş oldunuz galiba.” “Metin! Buraya gel Me-tin!” Metin, biraz şaşırarak yaklaştı. Metin’inki de içkiyedevam edileceğini umarak T urgut’unkinin içtiğiyle arasın-daki farkı kapatmak hırsı içinde hemen masaya oturdu.“Gidiyoruz Metin.” “Gidiyor muyuz? Nereye?” Kendininki-ne, göz ucuyla, biraz mahzun baktı.
“Meselenin kaynağına gidiyoruz Metin!” “Kaynağına
mı? Neresi...” T urgut ayağa kalktı. Kahramanca sallanıyor-du. “Meselenin dibine gidiyoruz. Kaynağına gidiyoruz.”Elleriyle masaya dayandı. Dişlerini sıktı: “Hayatın kucağı-na gidiyoruz Metin.” “Peki, nereye?” “KERHANEYE!”Herkes sustu. T urgut bağırdı: “Hesap. Palto. Araba.” Kapı-ya koştu.
Şoföre bağırdı: “Yürü!” “Nereye beyim?” “KERHANE-
YE!” Metin, başını arabanın arkalığına dayamış, sabit gü-lümsüyordu.
Şoför: “Sizi burada bırakmalıyım,” dedi. T urgut, parayı
attı: “Bir daha almazsın inşallah. İnşallah düşeceğimiz buçukurdan bir daha çıkamayız.” Büyük kapıdan geçtiler.Üstleri arandı. T urgut, sokaktakilere çarpa çarpa ilerledi:“İşte, yıllardır beklenen maslahat nihayet arabadan inerekaranıza karıştı. İşte, teknik bir organ sizleri şereflendiriyor.”Bir adam, ona gülüyormuş gibi geldi; hemen adama saldır-dı. Bir yumruk salladı: eline kan bulaştı. Zabıta, durumamüdahale etti. Bu adamdan davacı mısınız? Turgut, ellerinisarkıtmış, sallanıyordu. Adam, T urgut’a baktı: T urgut, elle-riyle yüzünü kapadı. Efendiden bir adama benziyor. Yakışır
264