Memed, önce mutfağa götürdü onları: 
"Şimdi, bir kalıvaltı yapalım da, evi sonra gösteririm," de­
di Memed, utangaç. Başı da yerdeydi. 
Seyran, orada, mutfağm kapısında durdu kaldı. Belliydi ki 
evi hemen görmek istiyor du. 
Önce mutfaktan başladılar. Memed, çaydanlıklan, bakır 
kalaylı sahanlan, tencereleri, yaldızlı porselen tabaklan, fincan­
lan, mutfakta ne var, ne yoksa, çatalları, bıçaklan çabucak gös­
terdi onlara . Çok güzel nakışlı bir de kepçe, nakışlı tahta kaşık­
lar almayı da unutmamıştı, hepsini gösterd i. Acelesi olduğu 
her halinden anlaşılıyor du. Yoksa, mutfaktaki çok şeyi Ananın 
da, Seyranın da görmediğini biliyor du. Bunların çoğunu, satm 
alıncaya kadar kendisi de görmemişti. 
Hemen yukanya çıktılar , Memedin yüzü bir kıza nyor, bir 
bozarıyor du. 
Resimlerin hepsini Abdülselam Hocayla birlikte bir güzel 
duvarlara yerleştirmişlerdi. Önce Adem ile Havva Anamızın 
resmi önünde durdular. 
"İşte bu Adem Babamızla Havva Anamızdır. Bu da onları 
iğfal eden yılan. Ağzında bir gonca gül. Bu gül dünyadaki gü­
zel nimetler demektir. Bu da yedikleri elma. Bu elmayı onlara 
yılan getirmiş, onları kandırarak yedirmiştir." 
Abdülselam Hoca kendisine Adem ile Havva kıssasını na­
sıl anlatmışsa, o da, onun kıssasını, farkında olmadan daha gü­
zelleştirerek, daha zenginleştirerek anlatıyordu. Abdülselam 
Hoca resimdeki öteki şeyleri de göstermişti ona, o da Anayla 
Seyrana kendi anlatabildiğince, kendinden geçerek anlatıyor­
du. Burası cennettir, diyordu. Az sonra, elmayı yiyecekl er, hem 
de cennetten kovulacak, bizim dünyamıza gelecekler. Bu bulut­
tur, sıcak yeller de esiyor , az daha sonra, yağdı yağacak. Şu 
uğurböceğid ir, kan kırmızı, sırtında yedi tane kara işaret, insan­
lar dünyaya geldiklerinde onları kazadan beladan korusun di­
ye ... İşte şu köpürmüş akan su abı kevserdir , dört yanını çiçek­
ler almış . Durmadan, dili çözülmüş anlattıkça anlatı yor, Sey­
ranla Ana da lalü ebkem onu can kulağıyla dinliyorlard ı. Adem 
ile Havvadan sonra Hazreti Aliye geçti, aynı coşkuyla, deveye 
yüklü kendi ölüsünü alarak, devenin yulanndan tutmuş kalın 
229