kimseye tanıtmaz. Selim’e öyle gelirdi ki bir gün bu insan-
lar bir araya gelecekler; önce karşılıklı bakışıp susacaklar.Konuşacak söz bulamayacaklar. Sonra Selim’i suçlayacaklarve dolayısıyla birbirlerini. Bu adamla nasıl arkadaşlık ettin?Bu adamla mı dostluk kurdun? Bahsetmediğin değerli arka-daşın bu muydu? Bu aptala gitmek için mi o gün bize gel-medin? Sonunda birbirlerini hoşgörseler de beni affetmez-ler, derdi fakir Selim. Sonunda herkes beni suçlayacak birsebep bulur. Ne istiyorlardı senden Selim? Belki sen çokşey istiyordun onlardan. Verdiğinin hiç olmazsa küçük birparçası kadar birşeyler istiyordun. Sonunda kaçıyorlardı.Hayır, sen kaçıyordun. Hayır kaçmıyordun: insana ihtiyacınvardı. İnsanı arıyordun canım kardeşim. Bunda utanacakne vardı?
Defteri kapattı: yorulmuştu. Esat tembelin biridir, sabah-
ları geç kalkar. İkinci dersten sonra, kantin takımını bırakır,ona giderdi. Güner, ceketinden tutar, bırakmazdı bir süre.Kültürlü arkadaşlar değil mi? Ulan, burası kerhane mi?Kim bilir ne aptaldır. Bırakmam, dünyada bırakmam. Akıllıolsaydı bu senin arkadaşın, bizim üniversitenin giriş imti-hanını kazanırdı. Kollarıyla Selim’i sarar. Cahiller! bırakınbeni. Olmaz, diye diretirdi Güner. Misafir gelince sandıkodasına tıkılan taşralı akrabaların mıyız senin? Kim bilirbizden ne kadar utanıyor. Kültürlü olduğu için senin, te-neffüslerde koridorda derin meseleler konuştuğun Cemalvar ya... İstemiyorum Güner, bu hikâyeyi yüz kere anlattın.Gene dinle. İşte o Cemal’le, otobüste birlikte geliyoruz hersabah. Yeter, dinlemek istemiyorum. İşte o kültürlü Cemal,bilet parası vermemek için önden arkaya dolaşıp duruyorotobüste. Sonunda kontrol gelince, biletçi cezalandırılıyorsenin kültürlü arkadaşın yüzünden. Esat da sinemalardayapar aynı işi, eğer o da Cemal gibi kültürlüyse. Çünkükültürlü Cemal de her sabah bilet parası vermemek için ön-
346