anlaşıldı ama yeniden kavgaya başlamaya üçünde de hal 
kalmamıştı. 
Bu üç kişi birbirinin yüzüne bakmakta asıl şimdi öyle 
yoğun bir nefret, o kadar şiddetli bir düşmanlık, o derece 
bir iç sıkıntısı hissediyorlardı ki bu bakışlarıyla birbirleri­
ne ya bir daha yüz yüze gelmemenin veya geliderse yine 
birbirinin gırtlaklarına atılmalarının kaçınılmaz olduğunu 
anlatıyorlardı. 
Sadri cebinden çıkarmış olduğu mendiliyle hem bumun­
dan akan kanları, hem gözlerinden dökülen üzüntü ve öfke 
yaşlarını siliyordu. 
Böyle gözden göze çakan şiddet ve nefret kıvılcımlarıyla 
yine işin kızışacağını bu defa belki de işin daha acı bir netice 
alacağını anladığından, Şemi kavgada kazanmış olmaktan 
kaynaklanan emreder ve azarlar bir tavırla elini kaldırıp: 
-İkinizden herhanginiz bundan sonra Mürebbiye'yi 
sevmek değil, hatta ismini ağzına alırsa ne bahçeye çıksın 
ne koruya! Çünkü uğrayacağı hal bundan beş beter olur. 
Gebertinceye kadar döverim. İşte bu söz kulağınıza küpe 
olsun!.. 
dedikten sonra hayırdan aşağıya koşmaya başladı. Sadri bu 
çılgın düşmanının arkasından son derecede küçümseyici ve 
nefret dolu bir bakışla bakarak: 
-Haydi oradan pis ... Zırrrrt!.. 
diye haykırdı. Amca Bey telaşla: 
-Şu yaralarımız, berelerimiz, kırıklarımız, çıkıklarımız, 
bu yırtık elbiselerimizden dolayı bugün Peder Efendi'nin 
huzurunda sorguya çekilirsek yine akşamki gibi hayvanlık 
edip de "set sepet" diye işi karıştırma sakın ha!.. Koruya çıkıp 
da dövüştüğümüzden bahse hiç lüzum yok... Üçümüz de 
jimnastik trapezine çıkıp oradan düşmüş olalun ... Bu söz de 
senin kulağına küpe olsun ... Yine yatacağın falakada değnek 
vurmak emri bana verilirse sonra tabanlarını patiatırım ha! 
diye haykırarak öğüt verdi ... Şemi epeyce yürümüşken Sad­
ri'nin o zırlaması, Amca Bey'in bu tembihleri üzerine telaşta 
geri döndü. Amca ile Enişte oğlanı yeniden kızdırdık, yine 
121