süz olabileceklerine kendilerini inandıramadıkları için de ki­
mileri çocuklarına kendilerinin devamı gözü ile bakmak, ki­
mileri de toplumda bırakacaklarını umdukları anılarla bir 
ölümsüzlük ve mutluluk duygusuna bir bakıma erişebilirler. 
Gerek Mustafa lnan’ın, gerekse Cavit Erginsoy’un yaşamları 
sırasında bu ikinci tür mutluluklara erişebildiklerini sanıyo­
rum. Diğer taraftan toplumlarda gerek maddesel gerekse yu­
karda sözünü ettiğim anlamdaki mutlulukların yaygınlaş­
masında, bırakacakları an ılar umudu ile mutlu olabilen b i­
lim  adam ların ın  temel katkıları aşikârdır kanısındayım. Bu­
na göre böyle kişilerin iç mücadelelerinin yayınlanması o  
umutların boşa çıkmayacağını göstermek ve bir'sonraki ne­
sillere o iç mücadelenin neler olabileceklerine örnek vermek 
bakımından çok yararlı olabileceği görüşündeydim. Köşe 
dönme hissinin çok yaygın olduğu bu günlerde daha da ısrar­
la aynı görüşteyim.
Toplumumuzun bilimsel düzeyini yükseltmek ve gelecek 
nesillere de mutluluklarını bilimsel arılar bırakmakta ara­
yan insanlarımızın çoğalmasını sağlamak, TÜBİTAK’ın baş­
lıca yasal görevi idi. O zamanki TÜBİTAK bilim kurulu Er­
dal İnönü’nün bu önerisini benimsedi.
Ancak aradan yıllar geçtiği halde anlatmaya çalıştığım 
bu hususları bir yaşam romanında canlandıracak bir yazar 
bulunamadı. Bu işi üstlenecek yazarın bilimsel coşku hak­
kında en azından bir sezgiye sahip olması gerekiyordu. Niha­
yet Mustafa İnan'ın bir öğrencisi olan ve dolayısı ile Mustafa 
İnan’ın bilim sahasında bir eğitimden geçmiş olan Oğuz 
Atay, bu işi kabullendi. Kendisine toplum koşullarımızın, 
Mustafa Iran ’m iç örgütüne yansımalarının oluşturduğu ge­
rilimler! ço gu kez yenmekle beraber, bazen de doğal olarak 
yenik düşebildiğini ve duyduğunu sandığım mutluluk ve acı­
larını anladığım ve becerebildiğim kadarı ile ilettim.
Mustafa İnan’ın doğuştan olacak doğrudan doğruya algı-
6