rın hacakları ala kan içinde kaldı. Çocuklar, gene koştular. Ka­
dınlarsa, bu önlerine çıkan çakırdikenine beddua ettiler: 
"Kökü geçesice ... " 
Çakırdikenliği çıktıktan sonra, onun arkasından da kayalar 
göründü. Yorulmuş, ayaklan kanamış çocuklar geride kaldılar , 
kadınlar öne düştüler. 
Çınara ulaştıklarmda yorulmuşlar dı. Ulu çınar fışıldıyor­
du. Birden su gürülrusünü duyunca durakladılar. Bir zaman 
soluk aldıktan sonra, hep birden suya koşmaya başladılar. Ge­
len suyun gözüne gözünü dikip baktı. Gelen baktı. Kadınlar , 
yan yana, üst üste halka oldular. Su, büyük kayanın dibinden 
köpük saçarak kaynıyord u. Kayanın sol yanında büyücek bir 
havuz oluyordu su. Kaynayan suyun üstüne üç dört yaprak 
düşmüştü. Akıp gitmiyor , dolanıp duruyarlardı köpükler ara­
sında. 
Hiç çıt çıkarmad an uzun zaman baktılar. 
Cennet Karı: 
"Çocuk buraya düşseydi, şimdiye kadar suyun yüzüne bir 
kere olsun çıkardı," dedi. 
Kalabalık, gene karıştı. Başlar dalgalandı: 
"Bir kere olsun çıkar dı." 
"Çıkardı ... " 
Kalabalık yorgun, bitkin, umutsuz, neşesiz, sallana sallana 
geri döndü. Bunda çocuklar arkada kalmışlar , oynaya oynaya 
geliyorla rdı. Kalabalık, toplu halde de yürümüyor du. Her biri 
bir yerde, başı eğik gidiyorlardı. 
Döne, bu günden sonra, ağiaya ağiaya yataklara düştü. 
Ateşler içinde yandı. Köyün genç kızları da ona yardım ettiler. 
Döne birkaç gün sonra yataktan kalktı. Gözleri kan çanağına 
dönmüştü. Alnına da beyaz bir bez bağlamıştı. 
Bir gün köyün içini meraklı bir haber dolaştı: "Döne yemi­
yor, içmiyor , suyun gözünün başına oturmuş gözünü kırpma­
dan suya bakıyor , çıkacak mı diye oğlunun ölüsünü bekliyor." 
Haber doğruy du. Döne her sabah, gün doğmadan kalkıyor , 
suyun başına gidiyor, gözlerini sudan ayırmadan ha bire bakı­
yordu. Bu, böyle on gün kadar sürdü . Sonra, Döne bitkin geldi 
evine kapandı. Şimdi de başka bir şey taktı aklına. Gene her sa-
8