185
Umut’un ekseriya iyi olduğunu ama bazen “ruhsal sorunlar” 
yaşadığını söylüyordu; anlattığına göre Umut kollarında, ba­
caklarında, karnında kesikler açmıştı. “Kimseye zarar ver­
mez” diyordu kadın, “ama kendine bir şey yapar diye korku­
yorum.” Ne kadın açmıştı tam olarak ne kastettiğini, ne de 
Nalbantoğullan sormaya cesaret etmişti. Öyle bilgiler vardı 
ki bu dünyada, bilmemek daha emindi.
“Anneciğim affedersin, gelebilecek olsam gelirdim ” dedi 
Peri, Selma’nm gönlünü almaya çalışarak; onunla kavga et­
meye niyeti yoktu. “Anlatsana, nasıldı?”
“Ay, bildiğin kına gecesiydi işte, öyle ahım şahım bir şey 
değil” dedi Selma. “Ama karşılığında onlan pırlanta yağmu­
runa tutmamızı bekliyorlar, o ayn.”
Selma, titiz bir muhasebeci gibi, Nalbantoğullannm cebin­
den çıkan her kuruşa karşılık, diğer ailenin ne kadar harca­
dığının; gelinin misafir listesine karşılık, damadın kaç kişi 
davet edeceğinin hesabını tutuyordu. Sanki aniden hayatla- 
nnın orta yerinde bir bakkal tartısı belirmişti; ailelerden bi­
rinin tartının bir kefesine koyduğu her ağırlık, diğer tarafça 
dengelenmek zorundaydı. Peri, annesinin bir yandan her şe­
yi mukayese edip yalanırken, bir yandan da gelinin annesiy­
le telefonda liseli kızlar gibi şakalaşıp kıkırdaşarak güle oy­
naya sohbet etmesini hayretle izliyordu.
Ama masraflar bir yana, Selma gelininden memnundu. 
“Allah için, fevkalade bir hoca getirdiler kına gecesine” di­
ye devam etti. “Bülbül gibiydi sesi! Herkesi ağlattı. Kız ta­
rafı bizim yedi nesil ecdadımızdan daha dindar. Hocalardan, 
şeyhlerden geliyorlar.” Sözcükleri bastıra bastıra söylemişti 
ki kocasının kulağına gitsin.
“Şahane!” diye karşılık verdi Mensur köşesinden. “Demek 
ki soylarında bir o kadar kâfir ve imansız var. Pericim, an­
latsana annene, ‘diyalektik yasası’ diye bir şey var herhalde. 
Yadsımanın yadsınması. Her ilke karşıtım yaratır, her karşıt