67 Ertesi gün için planım vardı, aşurem vardı, dayanabilirdim. 
Beklemediğim bir anda uykum geldi.  
Sonra, iki gün yalnız aşure yedim. Ayıklama işi de iyi git medi. 
(Oysa ilk köşe, tam anlamıyla 'gözden geçirilmişti'.) Herhalde iyi 
beslenmiyordum; tek tip yemek, insanın iç dü zenini bozarmış. (Bu 
kadar çabuk değil, bu kadar çabuk de ğil.) Sonra, çalışmalarımı 
kısa bir süre için ertelemeye karar vererek, ortaya saçtıklarımın 
hepsini aceleyle eski yerle rine tıktım. Nedense, çıktıkları yerlere 
sığmadılar. Sanki eş ya, kâğıt filan dışarıya çıkınca şişmişti. Bazı 
resimlerin ke narları kırıldı, kâğıtlardan yırtılanlar oldu. (İki 
çekmece ara sına sıkışanlar.) Üstelik, bir sürü toz bıraktılar geriye. 
(Tozu hiç sevmem.) Üçüncü günün sabahı da aşurem bitti. Çay, 
zaten bir çay saati sırasında içilmişti. Bütün günü hiçbir şey 
yemeden geçirdim. (Biraz su içtim, başım döndü.) Gündüz uyku 
da tutmadı.  
Dördüncü günün sabahı (aşure pişirme günü başlangıç alınmak 
üzere) bitkin uyandı m. Pek kendimi bilecek durumda değildim, 
önüme gelen bir iki şeyi giydim, ön bahçeye çıktım. Güneşin beni 
ısıtmasını, biraz canlandırması nı istiyordum. Onlar ya da ben, 
yenilgiye uğruyorduk. Ki min kaybettiği pek belli değildi. Çatışma 
açıkça olmuyor du. Gözlerim yanıyordu; güneşe, güneş ışınlarının 
çevrem^ deki yansımaları na bakamıyordum. Sarhoş gibiydim. Bir 
iki cisim ge çti önümden: i nsan, hayvan ya da araç. Açlık ve giz li 
mezheple ilgili hiçbir şey bilmeyen hareketli cisimler. İki sigaram 
kalmıştı, b irini yaktım. Başım gene döndü: Bu se fer anlamlı bir 
biçimde döndü. İnsan, hayat, acılar filan di yecek kadar 
keyiflendirdi beni iki nefes duman. Sonra, tütü nün acılığını 
duydum ağzımda. Bir cisim daha geçti gürül tüyle. Ya da geçmiş 
olması g erekiyordu. Bahçe kapısının gı cırdadığını duyunca, 
geçmediğini anladım. (Kapıyı yağla madığım iyi olmuştu.)  
Affedersiniz efendim. Buyrun dedim. (Benim için her şey bir. 
Buyrun.) Durdu. Gençten biri, bir çocuk. Konuşmadı. Bir araçla