Şunu susturamaz mısın lütfen! Susun! Sertlikten hoşlanmıyorum! içinde iniltiler, ilençler,  
gözdağı vermeler, tek yanlı istekler, zorbalıklar barındıran cinsellik diktatörlüğü benim  
yurdum olmaktan çok uzak!
Ama koca artık geri çekemiyormuş kendini. O zaman kadın daha yüksek haykırmış:
Bekle! Bekleşene!.
Odanın kirli beyazlığı kapkara kesilmiş.
Trenle giden de beklememişti, ama
genç kız kendini bırakmış, o zaman da
görünür görünmez bütün dudakları yaralanmıştı,
unuttunuz mu?
Her yanım yaralı, diye yazıyormuş karısından ayrılmış bir koca da günlüğüne: Her  
yanımda acı var.
Bana diyorlar ki, onu anlamalıydın. Hoyratlıktan tiksineceğini sen bilmezsen kim  
bilebilirdi?
Onu sınırsız özlemiştim. Kanma yeniden sanlabilmek için yıllarca dağlanıp durmuştum.  
Demir kafes gerisinde annesine bile isteklenebilmiş, iyi ki şu kafes var, bile demiştim. Bir  
tel saçını almış, gizlice öpmüştüm. Eşimi istiyordum. Yıllar sonra artık dudaklarını  
ısırmak, dilini koparmak, her yanını lokma tokma parçalayıp yutmak özlemiyle  
doluydum. Boynunda morluklar, diş izleri bırakmak, ona orada ne yaptılarsa hepsinden  
fazlasını yapmak istiyordum. Bütün haklarımı aldılar, hepsini geri istiyordum. Dökülen  
saçlarını.
Sustur şu türküyü!
Genç kadın ağlıyormuş. Kocasıyla yeniden buluşmaları bir yıkım.
Bütün o mektuplar, hatıra defterleri, kirli çamaşır torbalan, mahkeme kapıları, bütün o  
trenler, otobüsler, geceler ve gündüzlerboyu yatağın bir ucunda annesi, şimdi hakkımız  
yok bizim, diyerek,  bir ucunda babası, elleri bacakları arasında yalnız ve küskün, sırtsırta  
uzak yattılar.
Neye yaradı sanki? diyormuş kızın babası da. Haksızlığa uğradık.
Böylece çantasını alıp evi ve karısını bıraktığı söyleniyor.
Adam başını kadının kollan arasına bırakmış. Kadın çenesini onun saçlarına gömmüş;  
öylece duruyor, çevrelerini saran alacalı ışığa bakıyor, uzak uğultuları dinliyorlar. Bilekler  
çapraz.
Deniz kestanelerini gördünüz mü?
Evet, işte oradalar.
Yosunlu kayalara tutunmuşlar.
Biz de.
Kadının eli adamın önünü kapatıyor, adamın eli kadının önünü.
Işınlar küçük küçük kınlıyor. Suyun yüzeyinde minicik halkalar titreşiyor, görüyor  
musunuz? Pırıl pırıl sular altında zamana karşı koyarak dayanmış mermer örenler; bu  
uğultulu aydınlıkta suların derinliklerinden henüz çıkmış iki başlı tek gövdeli mermer  
yontu, görüyor musunuz?