site medeniyetindeki yerlerini almadan önceki durumları.
Bu durum nasıldı? İngilizlerin dediği gibi “dull and wild”
mıydı? (Bak: ithaftan önceki dörtlük, mısra 3).
Bu konuda başvurduğum “Kamus-u Berceste-i Türki”
şunları yazıyor:
“Türkler, Orta Asya’dan anavatana göç etmeden önce,
bütünüyle bir kabile hayatı yaşıyorlardı. Çadır medeniyeti-nin gereklerine göre kurulmuş bir toplum düzenleri vardı.Bu düzenin, bugünkü hayat şartlarından ne kadar uzak ol-duğunu, artık dilimize yerleşmiş olan, cam, hasır, kravat,kira (ev kirası), kiraz, hafif, masa, tabak, tabut, müzik, tah-sil, mezar, karyola, kelime, cümle gibi kelimelerin bu dildebilinmemesiyle (Öztürk dili demek istiyor) kanıtlayabiliriz.Bu kelimelerin, Türkçe’nin eksik bir kolu olan Öztürkçe’debulunmaması, bizi aşağıdaki sonuçlara vardırıyor bu kabi-lenin yaşayışı hakkında:
Türkler camdan dışarı bakmazdı.Türkler hasır üstünde oturmaz ve meseleleri hasıraltı et-
mezlerdi. Bu âdet, Osmanlılarla başlamıştır.
Türkler kravat takmazdı.Türkler hafiflikten hoşlanmazdı.Türkler ev kirası vermezdi. Ev kirası, Türklerin iptidai
komünizmden, toprak burjuvazisine geçmeleriyle başla-mıştı.
Türkler kiraz yemezdi.Türkler yemeklerini masada yemez, yerken tabak kullan-
mazlardı. Yemek ortadan yenirdi.
Türkler öldükleri zaman tabuta konmaz ve mezara gir-
mezdi. Eski Türklerin böyle bir âdeti yoktu.
Türkler müzik dinlemezdi.Türkler mektepte tahsil etmezdi.Türkler düşüncelerini, kelime ve cümle gibi kalıplar için-
de ifade etmezlerdi.”
138