bilinmez, Çinli gibi çekik gözlü, ç ıkık elmac ık kemikli k ızın beyaz at ının burnunu biraz tuhaf çizmi ş: Bu hemen, 
baba k ız taraf ından bir kusur olarak görülmü ş. Gerçi imza atmam ışmış bu nakka ş, ama harika resminde at ın 
burnuna ustaca bir kusur yerle ştirmişmiş ki farkedilsin. Kusur üslubun anas ıdır, demiş Şah ve bu nakka şı da 
Bizans'a sürmü ş. Hiçbir imzas ız, hiçbir kusursuz, t ıpkı eski üstatlar gibi çizen hünerbaz nakka şın, şahın k ızı ile 
düğününün haz ırlıklar ı yap ılırken, Raşidüddini Kazvini'nin o kal ın tarihine göre, son bir geli şme daha olmu ş: 
Düğünden bir gün önce, şahın k ızı, ertesi gün kocas ı genç ve yak ışıklı büyük üstad ın yapt ığı resme bütün gün 
kederle bakm ış. Akşam karanl ığı çökerken babas ının yan ına ç ıkm ış: "Eski üstatlar, harika resimlerinde güzel 
kızlar ı Çinliler gibi çizerlerdi ve bu Do ğu'dan gelen şaşmaz bir kurald ır, evet do ğru," demi ş. "Ama birini 
sevdiklerinde bu güzelin ka şına, gözüne, duda ğını saç ına, gülüşüne, hatta kirpi ğine sevdikleri güzelden bir iz, bir 
şey koyarlard ı. Resimlerine yerle ştirdikleri bu gizli kusur, onlar ın aşklar ının ancak kendilerinin ve sevgililerinin 
bilebilece ği işaret olurdu. Ata binen güzel k ızın resmine bütün gün bakt ım, babac ığım, benden hiç iz yok onda! 
Bu nakka ş belki bir büyük usta, hem de genç ve yak ışıklı, ama beni sevmiyor." Böylece Şah düğünü hemen iptal 
etmiş ve baba k ız ömürlerinin sonuna kadar birlikte ya şam ışlar.