Hasan Onbaşı önce anlamadı: 
"Ne dedin?" diye tekrar ettirdi. 
Memed : 
"Bu kasabanın ağası kim, diyorum," dedi. 
Hasan Onbaşı: 
"Yavrum ," dedi, "ne ağası? Bu kasabanın ağası olur mu? 
Burada ağa yok. Herkes kendisinin ağası. Burada 'ağa' diye 
zenginlere derler. Ağa çok. .. " 
Memedin kafası almadı: 
"Buranın bir tek ağası kim?" diye tekrarl adı. "Adı ne? Bu 
dükkanların, bu tarlaların sahibi kim?" 
Hasan Onbaşı işi çakh: 
"Sizin köyün ağası kim?" diye Memede sordu . 
M em ed: 
"Abdi Ağa." 
On başı: 
"Sizin köyün tarlalan hep Abdi Ağanın mı?" 
M em ed: 
"Ya kimin olacak?" 
On başı: 
"Sizin köyün dükkanı?" 
"Ağanın ... " 
On başı: 
"Sığırlan, keçileri, koyunlan, öküzleri?" 
"Çoğu onun ... " 
Hasan Onbaşı sakalım kaşıyıp düşündü. 
Sonra: 
"Bana bak oğlum Merned," dedi. "Burada, senin öyle bildi­
ğin ağalar yok. Bu kasabadaki tarlalar, az çok herkesindir. Tar­
lasızı da var tabü. Bu dükkanlann her birinin bir sahibi var. Ta­
bü ağaların tarlalan çok. Fıkaralarrn az. Çok fıkaranın da hiç 
yok." 
M em ed: 
"Sahi mi?" diye hayret çığlığı kopardı. 
Onbaşı: 
"Yalan mı ya?" dedi. "Tabii sahi ... " 
İhtiyar, uzun uzun topraksızlan anlath. Sonra Maraşa geç-
79