Koca Halil karşılık vermedi. 
Oğlan: Orta Direk 19 
"Allahını seversen baba, noldu sana bugünler böyle? Ağzını bıçaklar açmıyor." 
Oğulun da saçı sakalı apaktı. Elliyi geçkin gösteriyordu. 
Halil kaşlarını kaldırdı, şöyle bir oğluna baktı: 
"Sen," dedi, "sen Allahın kahrı gazabına uğra e mi? Bir de durmuş bana söz 
ediyor." 
öfkesinden dört dönüyor, köylüye demediğini koyrnuyordu. Muhtara, oğluna, 
Taşbaşoğl una, herkese herkese sövüyordu. 
Öfkesi geçince halsiz, bir taşın üstüne oturdu. Ellerini kenetleyip sakalının 
altından geçirdi, çenesine dayadı. 
Oğlu başucunda durmuş babasının öfkesine bir anlam veremiyordu. 
"Sen de eller gibi, ellerin oğulları gibi olsaydın, ben böyle mi olurdum?" 
Durmadan söyleniyordu. Oğlu onun ağır sözlerini daha çok dinlemernek 
için oradan ayrıldı. Koca Halil orada yapayalnız, öfkesiyle kaldı. 
"Döngele geldi kapıya dayandı. Alıp götürmemek olmaz." 
Kalktı. Gerindi. Tüm bedeni sızım sızım sızlıyordu. Köyün içine doğru değ­
neğine çöke çöke yürüdü. 
Mollanın oğlunun evinin önünden geçilmez. Temmuz bitip de günler ağus­
tosa doğru yol alınca her Allahın günü Koca Halili, nerede görse sorar: "Halil 
Emmi, daha kaç gün kaldı senin döngele turnaları nın gelmesine? Bizim Çukura 
inmemize? Halil Emmi, bir köyün canı senin elinde. Halil Emmi, istersen sen 
üç ay sonra indirirsin pamuğa bizi. Kış ortası. Halil Emmi ... " 
it dölü. Adam değil ki Mollanın oğlu. Yayvan yayvan güler. Pis. Sırıtkan. 
Bre köpoğlu, eğer adamsan bir yılcık da sen bil pamuğun açma zamanını. 
Döngeleden bilme de kendiliğinden bil. 
Yolunu değiştirdi, başka, uzun bir yola saptı. Gerçekten de dizi tutmuyordu. 
Bir durup, bir yürüyordu. Çoktandır kendi kendine soruyordu: İyice kocadım 
mı ola? Seksenini de geçmiş olacağım Allalem. Kocalıktan değil benim düşkün­
lüğüm. Karnım doymaz ki. Şu orospu gelin de bana yiyecek mi verir ki? Hep­
sini saklar bulamayacağım yere. O yüzden tutmaz elim ayağım. Çukurovaya 
inince karpuz, domates ... Adamın canı yerine gelir. Ama nasıl inip varmalı Çu­
kurovaya? Pamuk bugün açmadıysa, yarın açacaktır. Ulan İbrahimin oğlu, sen 
iyi bir oğlansın. Babandan da iyi. Ama o anan yok mu, koca domuz, babayın 
ölümüne sebep olan. Vallahi baban onun yüzünden öldü. Billahi onun. Bu za­
lim avradın. 
Varıp Uzun Alinin kapısında durdu. Değneğini küt küt yere vurdu. Alinin 
evi ta dededen kalma sıvasız koca koca biçimsiz taşlardan örülmüş basık bir