198 
Ama insan yaşlandıkça olgunlaşmalı, yeni yetme bir genç 
gibi kendini ispat etme çabasından vazgeçmelidi r. 
Çünkü artık yanşta dejtil jüridedir. Altın dejtil sarraftır. 
Değerlen dirilen de!Pl, deg-erlendirendir. 
Bu yüzden egosun u kontrol altına almalı, gençlerin önünü 
açmalıdır. 
Ama ne yazık ki herkes bu olgunluk eşiğine erişemiyor ve 
hırs-ı piri içinde çırpınıp duruyor. 
Yaşlılık konusunu işleyenler 
Edebiyatçı lar, hayatın her alanı gibi yaşlılık üstüne de çok 
düşünür ler. Bazıları bu konuda koca kitaplar yazar. Benim 
en sevdiğim yaşlılık romarn Italo Svevo'nun Sen ilita'sıdır. 
Andre Maurois, Yaşam Sanatı adlı kitabında, yaşlılıktaki 
para tutkusunu incelemişti. Zengin ve yaşlı bir adamdaki pa­
ra hırsı hepimize saçma gelir. Çünkü zaten kalan yıllarını re­
fah içinde geçirecek parası vardır. Niçin her gün altınlarını 
sayarak, en ufak eşyasını kilit altına alarak, sürekli bir so­
yulma paranoyasına kapılarak yaşar ki? 
Maurois bu soruya çok güzel bir cevap veriyor. Yaşlı ada­
mı delirten şey parasız kalma korkusu deg-il. Davranışlannın 
sım, hayatında paradan başka bir tutku kalmamış olmasın­
da. Artık ne aşk kalmışt ır, ne cinse llik, ne de başka bir tutku . 
Hırsla sarılabilecejti tek şey altın, hisse senedi, mal mülk 
gibi maddi değerlerdir. 
* * * 
47 yaşında ölen Çehov'un da yaşlılıktan söz etmesi ne ga­
rip değil mi? Bu büyük yazar, yaşlanma fırsatı bulamamış gi­
bi gelir bize. 
Ama ona göre durum bu değildi. Diğer Rus yazarlan gibi