318 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
maktansa, duvarı delmek daha kolaydır. Ben bilirim de onlar bilmezler mi, gö­
zümün çifte ışığı oğul? Sonra içeri girince beni bir tavşan enciği gibi boynurndan 
tutup dışarı çıkaracaklar. Sonra biri bir kolurudan tutacak, biri öbür kolumdan, 
karın üstüne, gece çıkaracaklar. Ellerinde ışıklar, köylü, çoluk çocuk, sakalıma 
tükürecekler. Sonra da aç kurtlar gibi üstü me atılacaklar, her bir parça m birisinin 
elinde kalacak." İçini çekti: "Yaaa, oğul, işte dağlar kartalı Koca Halilin de ölümü 
böyle olacak. Ne yapalım, kader böyle imiş, der Koca Halil. Köylüye bu kadar zi­
yanı dokunmuş bir adamı da köylü başka türlü öldüremez ya, aynen Çukurova 
Ağasını avratlar nasıl parça bölük etmişlerse, öyle öldürür. Adam Koca Halil gibi­
sini öldürünce de böyle öldürmeli. Öyle değil mi oğul? Ama şu kocamış halimde 
gelip beni öldürmeseler ne olur yani! Öyle değil mi, oğul?" 
Hacı ne diyeceğini şaşırmıştı. Öldürecekler dese, Koca Halil korkudan ölüyor, 
sabaha kadar yatağında tir tir titriyor, küfrediyor, inliyor. "Senden haberleri yok, 
seni ne yapacaklar, köylü kendi başının derdine düştü," dese, vay, beni adam 
sayrnıyorlar mı diyor, daha beter kıyameti koparıyor. 
Hacı gene de yumuşak, aldırmaz: 
"Baba, köylünün işi başından aşkın. Kasap yağ derdinde ala keçi can derdin­
de. Sen deminde ol, ambarında uyu baba. Köylü seni ne yapacak?" 
Koca Halil kükredi: 
"Bu gece, hemen bu gece gelecekler, beni de öldürecekler. Parça parça ede­
cekler. Sevin sümüklü Hacı, sevin. Yediğim bir lokma ekmekçik de sana kalacak, 
sümüklü de sümüklü ... " 
Hacı: 
"Bilmem baba," dedi bezginlik le. "Belki de gelirler. Gelirler de bizim duvarı 
yıkarlar. Köylünün hep çektiği senin yüzünden. Bu yıl köylüyü aç, perişan koyan 
sensin. Köylü bunu bilmez mi? Bilir de seni parça parça öldürmez mi?" 
Koca Halil kıvanç içinde kaldı: 
"Öldürürler oğul, öldürürler. Öldürürler gözümün ışığı. Gel yanıma da hak­
kını helal et. Gel yanıma oğul. Tut elimi avucuna. Gelinim de, torunlarım da gel­
sinler. Benim südüğümden kim düşmüşse bu köyde, hepsi gelsinler. Gelsinler 
de, ben gidiyorum gayrı, haklarını helal etsinler. Bu köylü beni sağ komaz. En 
sonunda, sen de inancim oğul. .. Değil mi, oğul?" 
"İnandım baba, sağ komazlar." 
"Gel öyleyse oğul, beni bu sabaha sağ çıkarmaz bu köylü. Şimdiden başladılar 
kapımızda toplanmaya. Şimdi kapımızı çıkaracaklar. Yok, yok, duvarımızı dele­
cekler. Gözümün çifte bebeği oğu l." 
Çocuklar, gelin, Hacının bir işareti üstüne bıyık altından gülerek ambardan 
içeriye atladılar. Hacı gitti babasının elini tuttu. Öteki elini de gelin tuttu. 
Koca Halil: