Yeni bir tarlaya geçerler. Bıı tarla da Mııttalip Beyin tarlasıdır. 
Ötekinden daha da verimli bir tarladır. Her bir koza yıımrıık kadar. 
içlerinden taşmış, kabarmış pamu/dar. Tarlayı görünce Kel Aşık 
çoh eski, köylünün şimdiye kadar duymadığı, insanı yerinde dur­
durmayan bir sevinç türküsü söyler. Bıı gece sinek de yoktur . Köylü 
rahat uyur. Taşbaşoğlunun sıska bedenindeki yıkıntı bü yümüş, öl­
dürücü bir yere gelmiştir. Böylesine bir yıhıntıya sonuna hadar da­
yanacak değildir Taşbaşoğlu ... 
Yelken bulutları bir anda Akdenizin üstünde kümelendiler, apak, köpür­
müş. Sağdan soldan yeller esmeye, Torosun üstündeki gümüş renkli bulutlar 
kaynamaya başladı. İrili ufaklı hamazlar göğe doğru direkleyip dönmeye başla­
dılar, ince ince ipiltili. Yumurtalık üstünden, Dumludan, Ceyhan kasabasından, 
Yılankaleden, Badrum yöresinden. Hemite dağı üstüne hamazlar direklemiş, 
renk renk geliyorlardı. Esen yel pamuklan biribirine katıyor, fidanların dalları­
nı çatırdatı yordu. Ceyhan suyu göğe yukarı bir savruluyor, sonra yatağına güm­
bürtüyle dökülüyordu. Çukurova, ot, çalı, ağaçlar, kurumuş çiçekler, çeltik tar­
lalarının doymuş, fışkırmış yeşili, traktörler, kamyonlar, atlar eşekler, böcekler, 
anlar, toz duman her şey biribirine girmişti. Havada ekin sapları, kurumuş pa­
muklar uçuşuyordu. Bütün Çukurova bir toz bulutunun içindeydi. Kadınların 
başörtülerini, erkeklerin yağlı, yırtık kasketlerini alıp götürüyordu hamazlar. 
Yoğun bir toz bulutu ovada dönüp duruyor, çalkanıyor. 
Yorgun Taşbaşoğ lu zorla kalktı, sürünerek alaçığından çıktı, ağzı acıydı, ağı 
yemiş gibiydi. Pamuk toplayanlara yöneldi. İki elini beline koydu, ırgatlann elli 
adım kadar ilerisinde durdu . Irgatlar da durdular onun bu haline baktılar. Tam 
köyde öfkelendiği zamanki gibi durmuştu. Büyümüş, heybetlenmişti. Çok köy­
lünün yüreğine korku düştü. Bir kısmı hemen o anda içindeki ikirciği attı, bun­
lar on beş, yirmi kişiydi zaten. 
"Taşbaşoğlu Efendimizin ta kendisi," dediler. "Kutsal kişi köyde de böyle eli­
ni beline koyar, öyle öfkeli dururdu." 
Taşbaşoğlu son öfkedeydi, sağ ayağını öne attı, konuşmaya başlayacaktı, bir 
iki yutkundu, vazgeçti. 
Irgatlann hepsi bir kulak kesilmişler, onu dinlemeye hazırlanmışlardı. Yan 
korkulu , alaylı, pişman, çok meraklı gözlerini ona dikmişlerdi. Konuşmadı. Bir 
süre öyle durdu bekledi, sonra gözlerini teker teker ırgatların üstünde dolaş tır­
dı, onlara hiç değişmeyen bir yüzle baktı. Hoşgörü vardı belki yüzünde. Belki 
biraz hüzün, derinden gelen, aydınlık bir hüzün. Gözleri en çok karısının , ço­
cuklarının üstünde kaldı. Hasana gelince belli belirsiz mutlu, ona bir gülümse­
di. Hasan da ona gülümsedi. 
Taşbaşoğlu bir süre başını yere dikti, durdu, sonra arkasını döndü ağır ak-