334
Selm a zerrece katılm ıyordu ona. “A lla h ta  bunu kullarından  
talep  etm esinin ardında güçlü b ir sebep var, tab ii anlayana”  
diyordu. “B ir zahm et K uran’ı okusan, sen de anlardın bey.”  
“O kudum ” diye cevap verdi M en su r bir keresinde. “B u  ko­
nuda bir şeyler okudum  yan i. G ene de aklım a yatm adı.”  
“N eym iş aklına yatm ayan?” dedi Selm a kızarak.
“Şim di bu h u su s tüm  sem avi dinlerde var. A m a yüce A lla h ,  
H azreti İbrahim ’e oğlunu kurban etm esini söylem iyor ki tam  
olarak. A dam  yan lış an lam ış.”
“A d am  diyem ezsin!”
“Ya pardon , la fın  g e lişi. D in le am a h an ım , H azreti İb ra­
h im , A lla h ta  ona oğlunu öld ü rm esin i em rettiğin i işitm iyor.  
R üyasında görüyor, değil m i? P eki ya rüyayı yan lış yorum la-  
dıysa? R üya bu ! Bence m erham etli A lla h , İbrahim ’in  vaziyeti  
ne kad ar yan lış an lad ığım  görüp, oğlunu kurtarm ak için ku­
zu gönderiyor.”
S elm a iç geçirdi. “Seninle n e dem eye tartışıyorum . H uysuz  
bir oğlan çocuğu gibisin . A lla h ’a  şükür evlatlarım ı büyüttüm .  
A m a sen  hiç büyüm üyorsun.”
S elm a kendi ku rbanım  sa tın  alm ak  için y ıl boyu para b i­
rik tirird i. H ayvan bahçede tu tu lu r, kınalanır, kesilm eye gön­
derilene kad ar b eslen ird i. Son ra da e ti konu kom şuya, fakir  
fukaraya paylaştırılırd ı.
Y in e öyle b ir sen e -P e r i on üç yaşın d a filan d ı h e r h a ld e -  
kom şular p aralarım  b irleştirip  bir boğa alm aya karar verdi­
ler. A rd ın d a zifiri gölgesiyle, k u d retli ve heybetli bir hayvan  
bekliyorlardı. G elen boğa kocam andı kocam an olm asına am a  
gergin, h atta asabi görünüyordu.
G araja konunca hayvanın sık ın tısı katm erlendi ik i gün bo­
yu n ca. G eceleri d ebelen m elerin i du yuyorlardı; kaçm aya ça­
lışıyordu . B elk i de b aşm a gelecek leri sezm işti. Ü çüncü gü n ,  
güneşe çık ard ık ları an , ellerin d en  ku rtuldu. Tam  h ız koşar­
ken önüne çıkan ilk  adam a sa ld ıra ra k  yerlerd e sü rü k led i.