148 
 biçimde erişilememiştir. Üstte de kısaca değindiğim gibi, 30 yıl kadar önce (Hess -Lüttich 1986) 
toplumsal  uyum için gerekli temel nitelik dilsel  yeterlilik saptamasında bulunmuştum. Artık en 
azından bugün, (O dö nemlerde, Hıristiyan -muhafazakâr partilerin temel bakış açısı “Almanya 
bir göçmen ülkesi değildir ” biçimindeydi) dilsel yeterliliğin önemsiz olduğu öyle hemen bir 
çırpıda kimse tarafından söylenmiyor. Dil dersleri ve mesleki eğitim gerçekten de sadece 
yıllarca hiçbir şey yapmadan beklemek durumundan kalan, resmen mülteci olarak kabul 
edilenlere mi verilmeli, düş kırıklığı içinde ömürleri kısalırken bu insanların? Yaşlıların bakımı 
için acil olarak gereksinme duyulan ve halen bu alanda başarılı bir biçimde ç alışan Afrikalı 
sığınmacıları, üstelik mesleki eğitimlerini tamamlamaya da çok kısa süre kalmışken, sınır dışı 
etmek, gerçekten anlamlı mıdır? Dilsel ve mesleki yeterlilik, sığınma talepleri reddedilenlere 
bile en nihayetinde bir katkı değil midir, sığınma  talepleri geri çevrilip, ülkelerine geri 
gönderilseler bile bu insanlar? Elbette, bu insanların devletleri, sınır dışı edilerek ülkelerine geri 
dönenleri kabul ederse, çünkü Afrikalı göçmenlerin yeniden ailelerine teslim edilmeleri, yılda 
58 milyar Avroya  mal olmakta, bu miktar, tüm kıtaya yapılan yıllık kalkınma yardımlarından, 
ilgili ülkelerin gayri safi milli hasılaları düşünüldüğünde, daha da fazla (bkz. Grill 2016). Ayrıca 
bu tutar artık önemli bir ekonomik ve döviz faktörü sayılabilecek yüksekliktedi r. Tüm Avrupa 
ülkeleri çerçevesince bu miktarın hızla yatırıma dönüştürülmesi aynı zamanda Afrika ülkeleri 
dışında, hem kaçış nedenleriyle mücadeleye yönelik küçük bir katkı, hem de öğrenmeye hevesli 
yabancıların iç kamuoyunda toplumsal olarak daha fazla k abul görülmelerini olumlu bakımdan 
etkilemez mi? Orta Sınıfın Aşırılıkları  adlı, Heinrich Böll Vakfı’nın desteğiyle (bkz. Decker: 
2016) yayımlanan güncel bir araştırmadaki tehlike çanları misali bulgulara inanıp, yurt içinde 
giderek artan düzeyde yabancıla ra karşı nefret duyulduğuna mı inanacağız şimdi? Nitekim 
başkalarına yapılan yardım, aslında kendimize yapılan yardım anlamına gelmiyor mu? Çağa 
uygun olmayan eski uyum yasasından sonra, şimdilerde, adının hakkını veren ve akıllıca 
hazırlanmış bir göç yasa sı beklentisi içindeyiz. Almanya’da hükümet, SPD’nin 13 baskısıyla, 
nihayet 2018 yılının yaz aylarında böyle bir göç yasasını parlamento gündemine alacağını 
kamuoyuna duyurmuştur.  
5. DİL VE MESLEK  
Almanya’da Sosyal Demokrat Parti (SPD), Kanada modeline day anan ilk yeni göç 
yasası taslağını, 2016 yılının sonbaharında sunmuştu. Söz konusu taslak iyi niyetle hazırlanmış 
olmasına karşın, yine de Almanya’daki göçmenlerin gerçek durumunu bilimsel araştırma ve 
verilere göre ortaya koyacak yeterlilikten uzaktır. Ör neğin son yıllarda, oldukça ve aşırı farklı 
nedenlerle Almanya’da sığınma arayan Afrikalı mültecilerin durumu henüz çok az biliniyor. 
Sorunların ve durumun belirlenmesi için çok sayıda bilim dalının daha yakın işbirliği yaparak, 
bu göçmen kitlenin ekonomik , toplumsal, kültürel, dinsel, etnolojik, psikolojik, pedagojik ve 
dilbilimsel açılardan uyum koşullarının kapsamlı biçimde ele alınması ve araştırılması 
gerekmektedir. Kamuoyu önünde, basında bile kavramsal düzeyde “Kaçmakta olan 60 milyon 
insan ”, gibi if adeler dile getirilerek, bir karmaşanın egemen olduğu söylenebilir. Yavaş yavaş 
sığınmacı, göçmen, sürgün, iç sürgün ( internally displaced people , kendi ülke sınırları içinde 
kaçmakta olan, ancak sınırı geçmeyi başaramayanlar) ve uluslararası hukuka göre, daha dar 
anlamda sığınmacı, ilkticacı yada göçmen olanlar gibi ayrıştırmalar yapıldığı da görülmektedir 
artık. Irak, Afganistan savaşları ile Suriye, Libya, Somali’de yaşanan iç savaşlar, öncelikle 
Afrika kıtasında failing states  olarak nitelenen kriz ve y ıkım bölgeleri göz önünde 
tutulduğunda, 2015 -2016 verilerine göre, sığınmacı sayısı yeni bir zirveye ulaşmıştır denebilir. 
Örneğin Almanya (ve İsviçre) sığınmacı/mülteci yasasının da dayanağı olan Uluslararası