Bir yıl sonra da (1937) MalatyalI Hacı Müminlerden 1327 
(1911) doğumlu yüksek inşaat mühendisi Mustafa İnan, Zü­
rich’in Eidgenössischen Technischen Honnschule’sinde bun­
ları öğrenmeye başlamıştı. 1938 - 1939 yıllarında E.T.H.'nın 
Malzeme Deney Enstitüsü'nde yaptırdığı köprü modeline po- 
lariskopla bakıyordu: Acaba Belçika'daki köprünün çökmesi­
ne sebep olan iç gerilmeleri görebilecek miydi? Bir yandan 
enstitünün fotoelastisite laboratuvarında çalışırken, bir yan­
dan da üniversitede ta z ı özel derslere' devam ediyordu. Bel­
çika'daki köprüyü çökerten 'gerilmelerim ilk resmini çektiği 
yıl, Yüksek Mühendis Mektebi’nin Teknik Üniversite olması­
na daha yedi yıl vardı. Mustafa inan plastik köprü modelinin 
üstüne madeni ağırlıkları koyarak ilk deneylerini yapmakla, 
üniversite anlayışına geçişin ilk hazırlıklarını yapıyordu. ,  
Seefeld Strasse 60’ta  oturan soluk benizli doktora öğren­
cisi çok düzenli yaşıyordu; İsviçre'nin şaşmaz düzeni için ya­
ratılmıştı sanki. Şehirde yaşayan bazı Türk arkadaşları gibi 
kendini bırakmamıştı: Ay sonunu getirmeyen Türk öğrenci­
lere borç para veriyordu ve annesine de her ay biraz para 
gönderiyordu. İnsafı böyle güzel bir pansiyonun, böyle çalış­
ma masası ve gece lambası bile olan güzel bir odasında ya­
şarken kendini nasıl bırakırdı. Eski leylî meccani Mustafa 
Efendi’nin yumuşak bir koltuğu bile vardı. Posta seyyarı, Hü­
seyin Avni Efendi'nin oğlu bu fırsatları iyi kullanmalıydı. İş­
te bazı fotoğrafları çerçeveleterek masasının üstüne bile koy­
muştu. İstanbul’daki 'doçent' Mustafa'dan çok daha rahattı. 
Yumuşak koltuğuna gömülerek Ja le Hanım’ın Almanya'dan 
gönderdiği ve ‘Sayın hocam,' diye başlayan mektubu okurken 
düşünüyordu: Bu fırsatı iyi kullanmalısın oğlum Mustafa: 
Madem ki dört yaşında damdan düşünce ölmedin, yaşamayı 
hakettiğini göstermelisin. ‘Bon pour L’Orient’ (Doğuda geçer) 
bir doktora çalışmasıyla yetinmemelisin. Türkiye’de yüksek 
mühendis yetiştiren bir mektep olduğunu duymamış olan şu
¡94