Ötekisi kendinden geçmiş: 
"Çok sevdim Hoca m, çok sevdim," diyor yeniden resme 
dalıyo rdu. 
Her an da resimde yeni renkler, yeni biçimler buluyor, 
dünyayı bulmuşçasına yüreği hop oturup hop kalkıyordu. 
İşte .şurada, şu açık yeşil yaprağın üstünde bir uğurböceği, 
yaprağın arkasında daha binlerce uğurböceği var. Şurada da 
bir, göğsü sarı, mavi küçücük bir kuş, gözleri yuvalarında fıldır 
fddır, telaşl ı... Neredeyse kanatlarını açacak, uçup gidecek. .. 
Onun da arkasında bir kuş var. Mavi benekli yeşil, kın kanatlı 
bir böcek, kabuğunu açmış, içi kıpkırmızı, zar kanadı mavi, tit­
ıiyor, uğunuyor. Sonunda Memed, öylesine coştu ki, koşarak 
Hocaya gitti: 
"Hocam, " dedi, "Konyada Molla Hünkarın türbesini ziya­
RI: etmek yarım hac sayılır mış. Ben de Konyaya gitmek, bu re­
simleri yapan Efendi Hazretlerinin elini öpmek istiyorum, Sey­
ran geldikten ... " 
"Gideriz ya Mevlana Hazretlerine ... Efendi Hazretleri bu­
mda. O gördüğün uzun boyunlu zat oydu." 
"O muydu o, o muydu," diye Memed heyecanla sordu. 
--ruh, bilernedİm onu. Bilip de elini öpemedim, tuh ... " 
"Öpersin," dedi Hoca. 
Bir hafta sonra Memede Urfadan getirtilmiş safkan bir at 
aldılar. At, dört yaşındaydı. Eyeri, kaşı gümüş savatlı bir Çer­
tes eyeri ydi. Dizgini, üzengilerinin bağları, terkisi de gümüş 
savatlıydı. Memed, bu eyeri beğenmişti. Bir de nagant tabanca 
aldı, beline taktı. Atm her şeyi tamamlandıktan sonra Abdülse­
lam Hoca: "Memedim," dedi, "kusura kalma ya, ata bu kılıkla 
buralarda binmezler." 
"Ya nasıl?" 
Zeynullah Efendiye gittiler. Ondan lacivert bir külot panto­
lon, bir lacivert ceket, bir de Memedin tam ayağına göre körük­
lü bir çizme buldular , bir de bir damalı kasket, bir düzine de 
gömlek aldılar. 
Memed, bütün giyitleri giyiyor , bayağı da hoşlanıyordu ya, 
ona, şu dünyada, insanların ortasında çırılçıplak kalmış gibi ge­
. Jiyor du. Yakaları sırmalı Maraş abasmm, ham çarığın, nakışlı 
167