sesleri bu defa dışarıdan, taşlıktan geldi. Şimdi bunu iyice 
fark ettim. Galiba bu gece çiftlik perilerinin kümes sakinleri 
bana hoş geldine geldiler dedim. O anda gayet gevrek bir at 
kişnemesi işitildi. Onu müteakip merdivende güldür güldür 
bir koşuşma oldu. 
Benden evvel bu köşkte boğulmuş olan iki hizmetçinin 
feci ölümlerini hatıriayarak aklımı kaybedecek bir hale gel­
dim. İşte o zaman oda kapıının üzerinde velveleli, müthiş bir 
davuldur başladı. "Dan dan dan dan dan!.." 
Artık nefesim nefesime yetişmiyor, ecel terleri dökü­
yordum. O esnada yine aklıma Ruşen Kadın'ın nasihatleri 
geldi. "Mavili esvap giyme!" demişti. Ay benim üstümde­
ki entarinin ufak ufak mavi çizgileri vardı. Hemen entari­
yi üstümden çıkarıp attım. Şalvarım da o örnekti. Onu da 
sıyırıp fırlattım. Bir bez gömlekle kaldım. Davul yine de­
vam ediyordu. Şimdi o tembihleri birer birer hatırlamaya 
uğraşıyordum. Daha ne demişti ? .. "Akşamları saç örgüle­
rini çöz!" Saçlarımı kopamcasına bir aceleyle çözüp dağıt­
tım. Yine faydasız ... Davul hala çalınıyordu. Gitgide kapı­
yı menteşeleri üzerinde şiddetle sarsmaya başladılar. Artık 
anlıyordum. Öteki hizmetçiler gibi ben bunların üzerlerine 
süprüntü dökmeden, başlarına tükürmeden, bu gece beni 
kabahatsiz boğacak lardı. Ah, can pek tatlı şey ... Kurtulmak 
için zihnimin olanca kuvvetiyle dadının tembihlerini hatır­
lamaya çabalıyordum. O daha demişti ki: 
"Seni korkuttukları vakit ayaklarının başparmak tımak­
larını birbirine sürt. İki elinle kulaklarının memelerini tut. 
Bir demir bulabilirsen üzerine bas. 'Emret ya cin! Hazırım!' 
diye bağır." 
Üzerine basmak için demiri nerede bulayım? Etrafıma 
bakındım. Dolabın üzerinde bir anahtar gördüm. Onu yere 
atıp üzerine çıktım. İki elimle kulaklarıının memelerine ya­
pıştıktan sonra ayaklarımın başparmak tımaklarını birbiri­
ne sürtmeye başladım. Aman Allahım, ne müşkül hareket! 
Ne zor iş! Ne yorgunluklu didinme ... Benimse zavallı ayakta 
durmaya bile takatim kalmamıştı. Ayak tırnakları kolaylık-
24