10 NUMARA:  MADAM  TEYZE 
Madam  Teyze  getirdiği  poşetleri  boşalttıktan  sonra,  çift kanatlı  ka-
pıyı açıp  balkona  çıktı.  Karşıdaki  apartmanların  damları,  hepsi  de 
aynı yöne,  aynı  şeyi  düşünüyormuşçasına  bakan  onlarca  martıyla 
doluydu.  Onlan  izlerken,  elini  boynuna  götürdü  dalgın  dalgın.  Bi-
rini hiç çıkarmadığı  iki kolye  vardı  boynunda.  Uzun  olanın  ucunda 
bir anahtar  sallanırdı,  kısa  olanın  ucundaysa  Aziz  Serafım'in  sert 
çehresi. 
Hamileliğinin  son aylarında  aşın  kilo  alıp,  bir sonraki  günü  da-
hi taşıyamaz  olmuş  bir kadına  benziyordu  İstanbul.  Attığı  her adım-
da, azametle  büyümüş  vaatkâr  karnından  su sesleri  yükseliyordu 
dalga  dalga.  Sürekli  yiyordu  ya, yediklerinin  ne kadarının  kendine, 
ne kadarınınsa  içinde  günbegün  büyüyen  onca  küçümen,  kırılgan  ve 
asla doymayan  cana  yaradığını  artık  kendi  de bilmiyordu.  Yapabil-
se, bir an evvel  kurtulmak  isterdi  bu kantarlı  külfetten.  Yapamıyor-
du. Yıllar,  yüzyıllar  boyu  şiştikçe  şişmişti.  Gemiler  ve kayıklar,  ara-
balar  ve tırlar,  titrek  bacaklı  hamallar  ve kuyruğunu  yollarda  yitir-
miş konvoylarla  kasa  kasa  taşınıyordu  yiyecekleri,  içecekleri.  Yi-
yordu  o da; yiyor  ve içiyordu  patlayasıya.  Eğer  şu dinmeyen  işta-
hıyla,  daima  aç gövdesine  indirdiklerinden  hiçbir  şey çıkaramasay-
dı dışarıya,  çoktan  infilak  etmiş  olurdu  şimdiye  değin;  kendiyle  bir-
likte,  karnındakileri  de canlarından  ederek.  Çıkanyordu  neyse  ki. 
Yaşadığı  için  ve yaşamak  için,  pis kokulu  gazlar,  mide  bulandırıcı 
sıvılar,  dışkılar,  kusmuklar  ve balgamlar  çıkaran  bir insan  gibi  ve 
bir insan  kadar,  arındırıyordu  o da yorgun  ve kindar  gövdesini.  Çöp-
lere akıtıyordu  cılk  yaralarının  cerahatlerini.  Şehr-i  şehir,  açılan  çu-
kurlara  gömülseler  de tepe  tepe  biriken,  kürek  kürek  yakılsalar  da 
küllerinden  yükselen,  uzaklara  götürülseler  de bir türlü  ortalıktan 
eksilmeyen  ve içlerinde  mıknatıs  varmışçasına  birbirlerini  çeken 
258