eğini bilem eden d ikilip duruyordu. V ali'nin han ımı çok y oksullar demi şti ama,  bu taş ev, ke ndi 
kulübesinin yanında  saray  gibi gözüküyordu  gözüne.  Elin i uzat ıp tokmağı  tuttu, usulca  vurdu. 
Bir süre daha bekled i, bir kez daha vurdu.  Koşuşturan  ayak sesleri duydu  içerde.  Kapı açıldı, 
bir kadın  yerine kendi boylarında,  kendi yaşlarınd a bir adamla  karşı karşıya gelince  raha t bir 
nefes ald ı.
“Mevlut Ağ a'yı ararı k...”
“Ben im...  Buyur  içeri  hemş erim,”  dedi  adam.  “Kapı yı hemen  duyamamışım.  Arkada,  bost­
anda idim.” Güleç, i yi niyetli bir yüzü vardı. Avlu ya gi rdi Bayram.
13