mizaç ve huyda bir zattır? Onu da bilmem. Eseri gönderdik­
ten sonra bana müthiş bir pişmanlık geldi. Hiç öyle büyük 
bir adama böyle çocukça, budalaca, saçma yazılar gönderi­
lir mi? Eyvah ... Ben ne yaptım! 
O gece üzüntümden, mahcubiyetimden uyuyamadım. 
Düşündükçe utancımdan terler döküyordum. Eserin beğe­
nilip kabul göreceğine binde bir ihtimal vermiyordum. 
Ertesi gün arkadaşlarımdan biri, elinde Tercüman-,
Hakikat gazetesiyle karşıma çıkarak: 
-Müjde! Eserin beğenilmiş. Ahmet Mithat Efendi Haz­
retleri seni matbaaya davet ediyor. 
-Alay etme... Ben zaten mahcubiyetimden yerlere
geçiyorum. 
-Vallahi alay değil... İşte nah! Al oku ...
Gazeteyi aldım. Birinci sayfanın ortasında "Açık Duyu­
ru" başlığı alnnda şu satırları okudum: 
Matbaamıza gönderilen "Sık" adlı hikôye, hakikaten 
takdire şayan görüldügünden, yazan Hüseyin Rahmi Beye­
fendi' nin lütfen idarehanemizi sereRendinneleri rica olunur. 1
Gözlerime inanamıyorum. O zamanın önde gelen yazar 
ve şairlerinin toplandığı Tercüman-, Hakikat2 matbaasın­
dan böyle bir davetin gelmesi aklımın alacağı bahtiyarlık­
lardan değil. Arkadaşlarım beni kutlamaya başladılar. Ben 
hala bunun doğruluğuna inanamıyor, rüya gördüğümü 
sanıyorum. 
Bu aciz halimle, Ahmet Mithat Efendi gibi zamanın alim­
lerinden birinin huzuruna çıkmak benim için pek mühim bir 
meseleydi. Bütün cesaret ve girişkenliğimi toplamaya uğra-
Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın bahsettiği ilanın tamamı 88. sayfadadıı: (e.n.) 
ı Ahmet Mithat'ın yönetimindeki Tercüman-, Hakikat, bünyesinde dene­
yimli gaı.etecileri barındıran, aynı zamanda gençlere yetişme yeri (ocak) 
olma özelliği �ıyan güçlü ve nitelikli bir gaı.etediı: II. Abdülhamit ida­
resinin desteğini almanın avantajıyla gazete, hem basın hem de edebiyat 
dünyamızı yönlendiren etkili bir yayın organıdıı: 
xiv