Tazı Tahsin çayını içineeye kadar konuşmadı, sonra da çe­
nesi açıldı . Olayı olduğu gibi, baştan sonuna kadar, en ince ay­
rınhsına kadar anlath bitirdi. 
"İşte," diye gösterdi köşedeki sandalyanın üstüne bağlan­
mış kuşu, "O attan bu kuş beni kurtardı. Eğer ben bu kuşu Va­
hap Dayıdan çalmamış olsaydım, şimdi ben burada olmazdım, 
o at beni paramparça ederdi." 
"Tam, şu iki gözünle gördün mü İnce Memedi?" 
"Tam. Yalan söylüyorsam şu iki gözüm önüme aksın ki ... 
İnce Memedi gördüm, İnce Meme di... Ben onu görünce, o da 
İnce Memed olduğunu bildirmek istemedi." 
"Sen onu daha önce nereden tanıyor dun?" 
"Dayıma da bak hele, ben onu köyündeyken de tanırdım, 
eşkıyalığında da bizim köyde kaldı, her gün görürdüm onu." 
"Pekiyi, nasıl bir adam İnce Memed?" 
Tazı Tahsin Topal Aliye bakh, o başını önüne eğmiş susu­
yordu. Söylese miydi acaba, bu İnce Memedin tarifinden de her 
zaman bir kötülük çıkıyordu da ... 
"İnce Memed nasıl bir adam oğlum, bana anlat bakalım ." 
"Sen onu gördün mü Duran Ağa?" 
Duran Efendi güldü : 
"Görmez olur muyum hiç," dedi. 
"Öyle bir adam işte." 
"Nasıl bir adam?" 
Tazı Tahsin sıkışmışh, bir şeyler söylemek zorunda sayı­
yordu kendisini. 
"Kocaman, öküz boynuzu gibi bıyıkları var, iki adam 
omuzunun üstüne bağdaş kursa otursa yerimiz dar demezler. 
Gözleri de at gözleri kadar büyük. Kolları ağaç dalları gibi." 
Molla Duran Efendi gülmeye başladı: 
"Bre ocağın yana Tahsin," dedi, "sen İnce Memedi değil, 
Kör Aşığın anlathğı Köroğlunu söylüyorsu n." 
"Hah, işte İnce Memed o Köroğluna benziyor işte." 
Topal Ali de gülüyordu. 
Molla Duran Efendi Aliye: 
"Alim," dedi, ''bu çocuğun elbiseleri kurusun da sen onu 
Murtazanın konağına kadar götür de ona teslim et. Belki çocu-
441