lerini kıskanıyorlardı. Aralarındaki bu kıskançlık nefretinden 
istifade edebilirdim. Servinaz'ı Nevres'in aleyhinde ve keza 
Nevres'i Servinaz'ın aleyhinde deşerek, bunların varsa kirli 
sırlarını gıyaben birbirleri hakkında söyletmek mümkündü. 
Şimdi ben bu plana göre hareket etmek için fırsat bekli­
yordum. Bir gün kaynanarn ve karım, Nevres'i de yanlarına 
alarak sokağa çıktılar. Muhsine cadısı da yellerini akutmak 
için, haber almış olduğu bilmem neredeki keskinnefesli ho­
caya gitmişti. Halis'le Ziba da zaten evde durmazlardı. Evde 
birkaç kişi daha vardı ama biz onlara hiçbir şey sezdirmeden 
köşkün kuytu yerlerinde karambol yapabilirdik. 
Zaten köşk böyle tenhalaşınca Servinaz'ın beni folluğa 
yahut daha münasip bir tarafa davet edeceğini biliyordum. 
Ben bu davete çanak açmak için aşk perimizin hoşlandığı 
izbe yerlerde dolaşmaya başladım. Tam kömürlük bizaların­
da arkamdan, "Hişt hişt, Beyefendi!" nidaları koptu. Bulun­
duğumuz yer, sevdamızın gizini örtecek bir akşam karanlığı­
na gömülüydü. Hem de kömürlüğün muhtelif yönlere açılan 
iki kapısı vardı. Kapının birinden tesadüfen bir tehlikeye uğ­
rarsak diğerinden kaçabilirdik. Durdum. Derhal boynuma 
bir çift hararetli kol dolandı. Yanağıma sıcak, sulu bir ağız 
yapıştı. Bu ateşe, bu aceleye şaşırarak: 
-Fakat burada nasıl olur? dedim. 
Beni şiddetle çekerek: 
-Kömürlü ğe girelim, de di. 
-Girelim ama pek uzun boylu durmaya gelmez ... 
-Ah Beyefendi ah, daha ilk sarılışta ayrılmayı düşünü-
yorsunuz. Sizi o kadar çok seviyorum, o kadar çok seviyo­
rum ki hemen şimdi gelip kollarıının arasından kapıverecek­
ler sanıyorum . 
Ağzından birkaç sır kapabilmek için bugün Servinaz'ı 
iyice sevdaya doyurmak lazımdı. Kömürlüğün karanlığına 
daldık. Sevgiliınİ kollarıının arasında kemiklerini çatırdatın­
caya kadar sıktım. Of demiyordu. 
Ufak bir pıtırtı duyar duymaz hemen çözülüp fare gibi 
birer köşeye siniyorduk. Ne kadar sarıldık, çözüldük, söyle-
77