siyle topraktan Gaussların fışkıracağı sanılmıştı. Beklenen 
Gauss tneyva vermedi. Mustafa bunu bilim dünyasına girer 
girmez anlamıştı. Kapıdan girer girmez hemen, 'İthal malı bi­
lim olmaz,’ demişti. Bu, ithal malı kafa olmaz demekti aynı 
zamanda. Bilim için de bir 'Yerli Mallar Haftası' düzenlemek 
gerekliydi." Genç adam, ''Nerdeyse kırk yıl geçmiş, şimdi ne­
den çıkmıyor Gauss peki?" diye sordu. Profesör öfkelendi: 
"Kim demiş onu? Nerden biliyorsun çıkmadığını? Bilginlerin 
ağzı, yazarlar kadar laf yapmıyor diye onları ne sanıyorsun? 
Yayın dünyasını herhalde ortaokuldan matematik yüzünden 
belge alanlar ya da fizikten çok çekenler yönetiyor. Herkes an­
siklopedilerde dördüncü sınıf şairlere rastlıyor; yeteneksiz ya­
zarlarla sık sık karşılaşıyor, ama mekanik bilgini deyince su­
ratlar asılıyor. Benden bir ansiklopedi için danışmanlık yap­
mamı istemişlerdi. Bilim adamlan arasında Mustafa tnan'ın 
da yeralması gerektiğini söylediğim zaman baş yönetici hay­
retle baktı yü 2üme: "Nasıl olur? Ben bu adamı hiç duyma­
dım.1 ' İşte bu yüzden meselâ Cahit Arfm bugün dünyada en 
büyük matematikçilerin arasında yeraldığını kimse bilmiyor."
Genç adam itiraz etti: "Bunlan duyurmak sizin görevi­
niz. Biz yalnız ‘dalgın profesör' fıkraları okuyoruz gazeteler­
de. Bilimi ‘asık suratlı bir amca' olarak tanıyoruz; onun yanı­
na girmeye çekiniyoruz." "Bizim de sevimli hikâyelerimiz 
var," dedi profesör; "Mustafa onları anlatmasını pek severdi. 
Özellikle Gauss’un fıkralarına bayılırdı. Efendim, bir bahçı­
vanın oğlu olan Gauss, daha ilkokulda okurken kendini gös­
termiş. Bir gün öğretmenleri yaramazlık yapan sınıfa bir ce­
za vermiş: Birden yüze kadar sayılan toplayıp getirin bana, 
demi;. Herkes hesap yapmış, sayfalar doldurmuş. Gauss bir­
kaç dakika düşündükten sonra defterine bir satır yazıp hoca­
ya uzatmış. ‘Nasıl olur canım?' demiş öğretmen, ‘Senden 
akıllısı yok mu?' Herhalde yokmuş. Öğretmen bile bu kadar 
akıllı değilmiş. ‘Çok kolay öğretmenim,’ demiş Gauss, ‘Bir­