20 
İnce Memedie Tazı Tahsin Keklikbelinde karşı karşıya gel­
diler. Hışırn gibi bir yağmur yağıyor, damlalar yere pat pat di­
ye düşüyordu. Dağlardan, koyaklardan sarı, köpürrnüş seller, 
taşları, ağaç gövdelerini sürükleyerek gümbürtüyle yukariar­
dan aşağılara iniyordu . Şimşekler çakıyor, yakındaki orrnanın 
ulu ağaçlarının doruğuna yıldırımlar düşüyordu. Tazı Tahsin 
İnce Memedi görünce korkusundan önce ne yapacağını, bir 
suçlunun, suçüstü yakalanmış bir kişinin telaşı içinde nereye 
kaçacağını bilemedi. Yüzü sapsarı kesilmiş, eli ayağı çözülmüş, 
orada, üstünden oluk oluk aşağı inen yağmurun içinde yolun 
ortasında durup kalmış, gözlerini İnce Memede dikmiş bakı­
yordu. İnce Memed de durmuş onu süzüyor du. Bu adam bu 
kadar niçin korkmuştu, kendisini görünce? 
Bir süre sonra Tazı Tahsin kendisini topariayıp İnce Meme­
de gülümsedi: 
"Uğur ola İnce Memed Ağam," dedi utangaç, özür dileyen 
bir sesle. 
"Kim, kim, kim dedin sen?" 
"İnce Memed Ağam dedim ... " 
"Bana mı?" 
"Kime olacak, sana ya Ağam. Senden başka bir İnce Me­
med var mı bu düny ada?" 
İnce Memed yakalanrnışh. İstediği kadar kendini yadsısın, 
bu adam onu tanırnışh. Hem de onu çok yakından biliyord u. 
"Adını bağışla," dedi. 
413