"Tabii evlad ım, vücudunun ihtiyac ı vard ı. Uzun bir yolcu-
luk," dedi Zeliha Teyze. Ahenkli ama bozuk bir aksan ı olduğu, 
vurguyu yanl ış hecelere koydu ğu halde kendini İngilizce ifade 
ederken oldukça rahat görünüyordu. "Ac ıkmad ın m ı? Umanm 
Türk yemeklerini seversin."  
"Yemek" kelimesini varolan bütün dillerde tan ımaya mukte-
dir olan Banu Teyze yeniden ısıtılan mercimek çorbas ını getir-
mek için mutfa ğa koştu. Beşinci Sultan minderinin üzerinden 
kalkt ığı gibi talepkâr miyavlamalarla pe şinden gitti.  
Armanuş kendisine ayr ılan iskemleye otururken oday ı göz-
den geçirdi. H ızla bak ındı etraf ına, baz ı yerlerde duraklayarak: 
içinde kahve fincanlar ı, çay bardaklar ı, çeşitli antikalar olan, cam 
kapakl ı, oymal ı gül ağacı dolap, duvara dayal ı eski piyano, yer-
deki k ıymetli hal ı, sehpalann, kadife koltuklar ın hatta televizyo-
nun üzerinde göze çarpan t ığ işi örtüler, balkon kap ısının yan ın-
daki süslü kafesinde şakıyan kanarya, duvarlardaki resimler -
gerçek olamayacak kadar mükemmel bir k ır manzaras ı, her yap-
rağında Türkiye'nin farkl ı bir kültürel ve do ğal güzelliğinin fotoğ-
raf ı olan bir takvim, nazar boncuklan, üzerlikler ve bir de çerçe-
vede görülmeyen kalabal ığa melon şapkas ını sallayan, smokinli 
bir Atatürk portresi vard ı duvarda. Bütün oda nesnelerle ve yadi-
gârlarla doluydu - capcanl ı renkler, mavi, vi şne çürüğü, deniz ye-
şili, turkuaz. Armanu ş'a ışıl ışıl göründü içerisi, öyle ki neredey-
se bu lambalar ın d ışında bir yerlerden, belki de zeminden, mistik 
bir ışığın geldiğine inanacakt ı. 
Armanuş daha sonra artan bir ilgiyle masadaki yemeklere 
bakt ı. "Ne harika bir sofra," dedi gülerek. "En sevdi ğim yemek-
ler. Humus, babaganu ş, sarma... aaa çürek de pi şirmişsiniz!"  
"Aaaa, do you speak Turkish!" diye hayretle bakt ı Banu Tey-
ze, elinde duman ı tüten tencereyle ve pe şinde Beşinci Sultan'la 
içeri girerken.  
Armanuş bu beklentiyi bo şa ç ıkarmaktan üzgünmü ş gibi yan 
ciddi yan şaşkın başını iki yana sallad ı. "Hay ır. Türk dilini konu şa-
mıyorum maalesef ama san ırım Türk mutfa ğını konuşabiliyorum."  
 Son söyleneni anlayamayan Banu Teyze umutsuzca Asya'ya 
döndü ama onun çevirmenlik yapmaya niyeti yok gibiydi; kendini 
tümüyle alaturka Donald Trump' ın ekiplerine verdi ği yeni va-
zifeyi tenkide adam ıştı. Yanşmac ılardan bu sefer de tekstil sana-
yiine dalmalan ve Fenerbahçe'nin san lacivert formas ını yeniden 
tasarlamalan istenmi şti. Tak ım oyunculannm en çok oy verdi ği 
tasanm yan şmay ı kazanacakt ı. Asya bu görev için de bir alterna-
tif düşünmüştü ama bu sefer fikrini kendine saklad ı. Art ık konuş-
mak gelmiyordu içinden. Do ğrusu Amerikal ı kız beklediğinden 
çok daha güzel ç ıkm ıştı; hoş, bir şey bekledi ği de yoktu ya. Ne 
var ki havaalan ında karşılayacaklan k ızın aptal bir sans ın olaca-
ğını düşünmüş, öyle ummu ştu içten içe. Oysa hiç de öyle görün-
müyordu bu k ız. Bir ağırlık vard ı hallerinde, üzerinde...  
Nedenini bilmeden, bilmeye de çal ışmadan Asya bu misafir-
le tak ışmak istiyordu ama buna niyeti olsa bile enerjisi yoktu. Her 
halükârda kararl ıydı. Şu v ıcık v ıcık "Türk misafirperverli ği" gös-
terisinden olabildi ğince uzak duracakt ı. 
"Anlatsana," dedi Feride Teyze, Amerikal ı kızın saç biçimini 
incelemeyi bitirip, fazla sade bulduktan sonra. "Amerika nas ıl?" 
Uzak durmaktaki kararl ılığına rağmen bu sorunun saçmal ığı 
Asya'n ın vakann ı kaybetmesine yetti. Teyzesine alayc ı bir tebes-
sümle bakt ı. Ama Armanu ş, bu soruyu gülünç bulduysa da, hiç 
belli etmemi şti. Belli ki teyze hala tak ımıyla aras ı iyiydi. Uzman-
lık alan ıydı onlarla nas ıl konuşulacağı. Sağ yanağı, içindeki hu-
mus lokmas ıyla hafiften şişkin bir halde cevap verdi: "Amerika 
güzel. Ama tabii çok büyük bir ülke. İnsan ın nerede ya şadığına 
bağlı olarak farkl ı farkl ı Amerikalar var."  
"Sorun bakay ım Mustafa nas ılmış?" dedi Gülsüm Nine, anla-
mad ığı son lak ırdıları bir kenara iterek.  
"İyi, çok çal ışıyor," dedi Armanu ş bir taraftan Zeliha Teyze' 
nin sözlerini tercüme eden ahenkli sesini dinleyerek. "Güzel bir