"Girerse ne olur?" 
"Giremez ." 
Murtaza Ağa sözü aldı, uzun uzun Kırkgöz Ocağını, onla­
rın afsunlannı, kerametierini saydı döktü. Ocağı Yüzbaşı da, 
Asım Çavuş da çok iyi biliyorlardı. 
"Bu cahil halk tapıyor onlara," diye de sözünü bitirdi Mur­
taza. "Bu irtica, bu hurafeler ruhuna işlemiş bu koyun sürüsü 
halkın. Daha, daha bin yıl ister bu cahil halkı bu hurafelerden 
kurtarmak için. Onlar da halkı istismar ediyorlar, soyuyarlar 
sömürüyorlar, bir horozu, bir tek keçisi, koyunu olan da çeki­
yor onlan seve seve götürüyor ocağa bağışlıyo r." 
"Erkek yok şimdi ocakta," dedi Asım Çavuş. "Pir postun­
da bir kadın oturuyor. Ve bütün Toroslar, Maraş, Kayseri, An­
tep yöreleri ona tapıyorl ar." 
"Çok erkek vardı onlarda İstiklal Harbine kadar." 
"Ne oldu onlar a?" diye sordu Yüzbaşı. "Biraz biliyorum 
ya, siz gene anlatı n." 
Murtaza Ağa heye canlandı: 
"Gönüllü yazıldılar," dedi, "on alh erkeğin on altısı da İs­
tiklal Harbine gönüllü gitti. Hepsi de bir günde yan yana Dum­
lupınarda şehit düşmüşler. Yunanlılar diyorlarmış ki bizi Türk 
Ordusu yenrnedi, ordunun önünde eli kılıçlı, ak libaslı, yeşil sa­
nklı, uzun boylular yendi, diyorlarmış. Onlar bize aman ver­
mediler. Hurafe ... Bizim halk da buna inanıy or." 
Yüzbaşı: 
"On alh pirin de harbe gittikleri doğru mu?" 
"Doğru," dedi Murtaza Ağa. "Bütün kasaba o zamanlar 
dağlardayd ı. Hepimiz asker kaçaklanydık, ben sonra Kuvayı 
Milliyeye kanşhm. Onların on alhsını bir arada, torbalan sırtla­
rında askere giderlerken gördüm. Onlar yolda yürüderken bü­
tün bu cahil halk da onların hastıklan topraklan öpüyorlardı. 
Hurafe ... " 
"Demek hiçbirisi dönrnedi harpten ?" 
"Dönrnediler," dedi Murtaza Ağa. 
"Demek yerlerine bu kadın bakıyor?" 
"O bakıyor," dedi Asım Çavuş. "Yaşlı bir kadın . Çok sert, 
kimseyle konuşmuy or." 
445