Arabayı yavaşlattı. Deniz kaybolmuştu; yolun altında, ince
bir su kıvrılarak akıyor, ilerde, ağaçların arasında kaybolu-yordu. Eski yoldan kalmış bir kilometre taşının yanındanayrılan bir yolun başında, bir tabelanın üstünde bir köy adıvardı. Bu toprak yola saptı ve yolun yanından yavaşça tarla-lara inerek suyun ağaçlar arasında kaybolduğu yere geldi.Durdu, arabadan çıktı, portatif iskemlesini çıkardı. Arkakanepeden Don Kişot’u aldı, iskemleye oturdu, sırtını ara-baya dayadı; okumaya başladı.
Kısa bir süre okuduktan sonra, gözkapaklarının ağırlaş-
maya başladığını hissetti. Alışkanlıktan olacak, kötü alış-kanlıktan. Meslekte de yeniyim: acemilikten olacak. Ayağakalktı; suyun yanına geldi, başını ıslattı; ıslak ellerini boy-nunda dolaştırdı. Mendilini ıslattı, başına koydu. Henüz ra-hatlama isteğinden kurtaramadım kendimi. Çabuk teslimoluyorum medeniyete. Ağaçların arasında dolaştı. Bodurbir ağacın iki kalın dalının arasını beğendi; otomobilden birminder aldı, bir sıçrayışta ağaca çıktı. Çevikliğimi gördünmü Olric? Filozoflar atlet olsaydı, ya da atletler filozof...durumun fazla değişeceğini sanmıyorum. Ben de efendi-miz. Yazık. Tarzan’ın bize anlatacak ne kadar şeyi birikmiş-tir. Kim bilir? Tarzan gibi çok yazar var, efendimiz. Eşsizmaceralarını sürükleyici bir biçimde yazmışlar. Bu kitaplarıbile, midesi sağlam olmayan insanlar okuyor Olric. Tarzanne derdi bunları okusaydı? Sıkılırdı herhalde efendimiz.Doğru: aydınlardan başka hiçbir kalabalık kendi hakkındayazılan eserleri okuyacak sabrı gösteremez. Aman bizi dene güzel anlatmış, ne kadar da böyleyiz, demezler herhalde.Derler efendimiz derler. Demesinler o halde Olric. İnsanlarıartık olmaları gerektiği gibi düşünmek istiyorum. İnsanlar,artık aydınlara verdikleri umumi vekâletnameyi geri alsın-lar istiyorum. Bütün bunlar çok söylendi efendimiz. Bütünbunlar artık yapılsın istiyorum. Bu insanlardan biri, şimdi
584