hendeğin dibine ateş ettiler. Ateşi kestiler, bağırdılar, yeniden ate§ etti­
ler. 
"Inşallah diridir, ölmemiştir, değil mi Hamdi ?" 
Harndi : 
"Ölmedi, ölmedi ," diyordu. "Derviş Beyi canlı ele geçireceğiz. 
Ölmed i." 
Mustafa Beyin coşkudan, sevinçten içi içine sığmıyordu. Üstün­
deki ağır yük kalkmış, insanlığına kavuşmuştu. Derviş kaçamayacaktı 
artık. Yaralı olmasa bile kaçam azdı. Sabah erkenden, eğer Derviş öl­
müşse başını kesip götürecek anasının önüne atacaktı. Kanlı başı ana­
sının gözünün önünde umursamaz, ayağı nın ucuyla düttükleyecek ti. 
Ay doğdu, bir adam hendekten doğrUldu ay doğar doğmaz, atın ölü­
sünü bu yana atladı Hekonun üstüne ateş etti. Heko bağırarak yere 
düşerken, adamı taradı, adam kalktığı gibi önündeki atın üstüne dev-
rildi. " 
"Aaah," dedi Mustaf a Bey, "aaah Heko batırdın ocağı mı, öldür­
dün Derv işi!" 
Oldukları yerden kıpırdamadıla r. Heko inliyordu. Yarası ağır de­
ğildi. Onu atına bindirip çiftliğe yolla dılar. 
"Anama hiçbir şey söylem e," dedi Mustafa Bey. "Yarın ben Der­
vişin kellesini getiririm ona. " 
Mus tafa Bey sabaha kadar bataklığın kıyıs ında, pamuk tarlasının 
içinde bu uçtan bu uca gitti gcldi "Artık her şey bitmişti. Derviş Beyin 
ölümü yle bu kaç yıldır sürüp geldiği bilinmey en, kan oyunu 'da bit­
mişti. Kim bilir, her iki soydan da ne kadar insan öldürülm�tü, kim 
bilir! İçine tarifsiz bir keder çöktü, gözleri 'yandı , iki sıcacık damla ya­
naklarından aşağı boynuna kadar indi. Bit an içi boşaldı, bomboş kal­
dığını ta yüreğinin başında, iliklerinde duydu. 
"Oldu," dedi, "oldu Hamdi. Şimdi artık korkusuz, öfkesiz, öç­
süz, insan gibi yaşayaca k, insan gibi. Artık canavarlar gibi kimse birbi­
rini yemeyecek Öldü mü dersin Derviş?" 
"Öldü," dedi Hamdi. "On adım ötesine kadar vardım, atın boy­
nunun üstüne kapaklanmış kıpırdarnıyor. Ama belli olmaz Derviş. 
Helehir sabah olsun." 
"Sabah olsun," dedi Mus tafa Bey. "Bekleyel im. Sabah ola hayı r 
ola." · ' 
206