Kebapçı dükkanı, Zeynullah Efendi, dağ yolları, çeltik tar­
lalan, Zeki Nejadın mezarı, köyl er, Memed yollara düşmüş 
adamı arıyor du. 
"Kırk düğmeli mavi Halep işi yeleği var." 
"Görmedim, bilem em." 
Altın dişi var, uzun boyu, hurma bıyığı var, tüylü çarığı, 
benli gözleri var, parmağında yüzüğü, lacivert pantolonu, ak 
ipekliden püskülleri sarkan kuşağı, kırmızı çoraplan var. Yanık 
yüzünde derin bir bıçak izi, çizgili ceketi, ipekli gömleği, kalın 
kaşları var ... Görmedim, bilemem . 
Sallanarak yürürken hep arkasma bakar , kulaklan kepçe, 
beli hacaklanna bakarak uzund ur, parmaklan boğum boğum, 
beli incedir. Görmedim, bilemem. 
Çeltik diz boyu olmuş, yeşilden patlamışh. Memed, o ada­
İnı köylerde, çeltik tarlalarının içinde, Adanada, dağlarda, eski 
örenlerde, Payas Kalesinde aradı, aradı bulamadı. İyice umu­
dunlJ. yitirmiş, ta Anavarzanın dibine kadar , paçalarını, ellerini 
ayaklarını, yüzünü karaçahlara farkında olmadan parçalatarak 
yürümüş, tozlu bir yola çıkmış, yolun tozlan ayak bileklerini 
geçmiş, tenini dağlamışh. Adam birden karşısına çıkıverd i. Me­
med, onun yüzüne bakarak, "Selamanüaleyküm," diyerek ya­
nından geçti. Adam onun selamına karşılık vermedi, bu Meme­
din ağınna gitti, kendine geldi, öfkeyle geriye döndü. O daha 
geriye dönerken adam aldı yahrdı, Memed, eyvah, dedi, kaçır­
dık, karanlık kavuşuncaya kadar onu karaçalılıktan kamışlığa, 
kamışlıktan deve dikenlerine kadar kovala dı. Sonra da gözden 
yitir di. Yorgun argın, üç gün sonra eve döndüğünde sabah olu­
yor, Müslüm onu, sırtını avlu kapısına vermiş, başı göğsüne 
düşmüş bekliyo rdu. Onu uyan dırmadan içeriye girdi. Hürü 
Ananın homurtusunu duydu. Sefil İbrahimin kademsiz oğlu, 
diyordu, ne olacak, bundan adamlık mı beklenir. Akibetinin 
böyle olacağı, ortalıkta böyle mecnun dolaşacağı belliydi. Bu 
sözler onu yüreğinden yaraladı. Cibinliği açh yatağa girdi. Sey­
ran uyumuyord u. Arkasını döndü, yorganı bu sıcakta üstüne 
çekti. Böylece yataktan hiç çıkmadan üç gün üç gece kaldı. Su 
getirdiler içti, yemek getirdiler yedi. Hiç kimseyle bir sözcük 
bile konuşmadı. Bu arada eve Abdülselam Hoca, öğretmen Ze-
329