necekti. "Dünya işleriyle biraz fazla uğraşıyorum, değil mi?" 
Ressam olan kocasının varlığını bir bakıma devam ettiriyordu 
böylece. "Akademiye gittim bir süre." O zamanlar kocası sağ­
dı. Okulu daha önce bitirebilirdi ama, bir iki bölüm değiştir­
diği için öğrenimi uzun sürmüştü. "Önce süsleme sanatlarına 
devam ediyordu m." Yararını da görmüştü: Eve nakış işleri ala­
rak geçimi için esas kazancı sağlıyor du. "Çevirdiğim kitapları 
da süslüyorum." Kitap da mı çeviriyordu? Evet, bu dünyanın 
güçlüklerine göğüs gerebilmeleri için insanlara destek olan 
küçük kitaplar. Sevgi'nin önüne el kadar kitapçıklar yığdı: 
"Bazılarını da kendim yazıyorum; daha doğrusu , derliyor um." 
Sevgi'nin yabancı dil bildiğini öğrenince hemen, kendisine 
yardım etmesini teklif etti. Nursel Hanım yabancı dili kendi 
kendine öğrendiği için biraz zorluk çekiyordu. Çaylarını içer­
lerken, Nursel Hanımın, masadaki kağıtlar arasından kolay­
lıkla bulup çıkardığı son kitabın müsveddelerine bir göz attı­
lar: Sevgi, birden kendini ağır ve tumturaklı bir dilin içinde; 
alışmadığı isimlerin, kavramların, olayların arasında buldu. 
Nursel Hanım, kaynakların azlığından ve eski Türkçe bilme­
diği için dini eserleri aslından okuyamadığından, dinimizi öğ­
reten kuralların ve yorumların yabancı dilden çevrilmesinin 
zorluklar ından yakındı. Sevgi, bu kuralları hiç bilmiyordu; 
özür dileyerek bu konuda yararlı olamayacağını belirtti. Fakat 
sözleri dinlenmedi: Hemen yerden, yatağın altından, sandal­
yelerin üstünde kitaplar -Sevgi'ye bu konuda yararlı olacak 
yayınlar- çıkarıldı ve Sevgi'nin kucağına konuldu. Nursel Ha­
nım Sevgi'nin, bu konudaki kuvvetli eğilimini sezmişti; rahat­
ça anlaşabileceklerdi. Önemli olan ruh temizliğiydi. 
"Kocam öldüğü zaman ne yapacağımı şaşırmışt ım, hiçbir 
şey bilmiyordu m," diye anlatıyordu dul kadın, "Günlerce bir 
sandalyenin üstüne oturdum, karanlık düşüncelere daldım. 
Ölmek istiyordum; yani, bir kolaylık peşindeydim, her şeyden 
birdenbire kurtulmak istiyordum. Oysa benim ölümüm, bu 
221