çantası... Ben de yapsam bir tane. .. Geçende bir 
hanımın elinde gördümdü de ... (Keser.) Aaa, hep 
söktün onu sen? 
III. KADIN : Sökeceğim ya ... Sökmeyip de ne yapiciğim ... Oldu 
mu doğru dürüst olmalı. Öyle yanın yamalak 
şeylerden hiç hoşlanmam. Gözüm de iyi seçemi­
yor. Bu salon çok karanlık. .. (Kıkırdar.) 
II. KADIN Nerdeyse akşam oldu. Niye yakmıyor ışıkları? 
(Ağlamaklı) Ben bizim evde yanın dakika otura­
mam alacakaranlıkta. İçime sıkıntılar dolar ... 
IH. KADIN : Benim de öyle ... Şimdi kalkıp biz yaksak, o da ol­
maz ki. Uygun düşmez ve yakışık almaz. Ev onun 
evi ... Herkes kendi evini kendisi bilir ... 
il. KADIN Onun kocası çok cimri. Benimki hiçbir şeyime ka­
rışmaz. Elektriği şu saatte yaktın, şu saatte sön­
dürdün, demez. 
IH. KADIN: (Fıkırdar.) Benimki beni kıskanır oldu. Yeni yeni 
huylar ... 
1. KADIN (Elinde çay tepsisiyle sağdaki kapıdan girerken) Çay 
nasıl oldu bilmem. Özendim ama ... 
II. KADIN (Ağlamaklı) İyidir ... iyidir ... 
1. KADIN (Çayları verirken) Çok mu koyu olmuş? 
II. KADIN İyi .. .İyi... 
1. KADIN (Pasta. servisi yaparken) Doğru söyleyin Allahınızı 
severseniz ... 
III. KADIN: Üzülme rica ederim. Burası pek aydınlık değil de 
onun için öyle ... 
(II. ve ILI. KADINLAR ellerindeki işi, hemen geri al­
mak üzere bırakırlar.) 
I. KADIN Ah, ben ne dalgın oldum böylee!.. (Bir felaket olmuş­
tur sanki.) Işığı yakmayı unutmuşum ! (Aksırır, acele 
gider. Bir düğmeyi çevirirken) Dalgınım dalgın ... Her 
şeyi unutuyorum ... (Şıngırtılı cam avizeden odaya bol 
ışık dökülür.) Niye desenize? (Geri gelir.) . 
36