EDEBiY ATTA TRAJ iK OLAN 
VE EDEBiY ATB iLiM 
Yedi sekiz yıl kadar oluyor. Sanırım Batı'dan esin­
lenerek, yurdumuzda da, öteki sanatlar gibi edebiyatın 
da artık ömrünü tamamlayıp tamamlamadığı konusun­
da bir tartışma açılmıştı. Tartışmayı açanlar, fotoğ­
raf tekniğinin gelişmesi karşısında Resim san atının; 
sinemanın ve televizyonun gelişmesi karşısında Opera'­
nın ve Tiyatro'nun geçirdiği bunalımları, bocalamala­
rı, hatta müzelik olmayı (Opera'nın artık müzelik ol­
duğu konusunda kimsenin kuşkusu yok bugün galiba, 
ama hala Tiyatro konusunda direnmeler var) doğru yar­
gı kabul eden tasımlamalarla, aynı sonucu edebiyat 
için de kaçınılmaz sayıyorlardı. Onlara göre, çağımız­
daki bu olağanüstü teknik (analitik) bilgi zenginli�i 
karşısında sanatlar ölüyordu, edebiyat da bir sanattı, 
dohyısıyla edebiyat da ölecekti. Doğrusu, bu tasımla­
madaki birinci önermenin haklılığına katılmamak pek 
de elde değil. Ancak son yargının do�ru olmaması (ge­
çerlilik kazanamaması) galita ikinci önermenin do�­
ru olmamasından ileri geliyor. Yani, edebiyat da aca­
ba bir sanat mı? Yıllardır, dergilerin alt başlıklarında 
«sanat, edebiyat dergisi» yazılması, sanatla edebiyatın 
ayrı iki kavram olarak belirtilmesi bu nedenle olsa ge­
rek. Edebiyat, bir sanat değil. Başka bir şey galiba .. 
Her neyse ... Ancak, edebiyatın, böyle yazgısal bir 
bunalımı yoksa da, halen bir baska tür bunalımın icin­
de bulunduğu gerçeğini de bugün kimse yadsıyamıyor. 
Günümüz edebiyatının, 19. yüzyıl edebiyatıyla oran-
50