Topal Ali Tazı Tahsini hemen tanıdı: 
"Geliyorum," dedi, "sağ olasın Murat Efendi ." 
"A be bir şey değil, sağ olasın sen de ... " 
Aşağı inen Ali: 
"Ne oldu sana Tahsin, nereden böyle ?" 
Tazı Tahsinin bedenindeki bütün kan çekilmiş, yüzü kağıt 
gibi olmuştu . 
"Gel l,lele, gel yukarı ya." 
OnU: yukarıya çıkardı, bir kat çamaşır getirdi önüne koydu: 
"Şu odada soyun, kuşunu oraya koy da ... " 
Molla Duran Efendinin kadınları, evdeki evlatlıklar, hiz­
metçiler gidiyorlar geliyorlar, bu kuşlu oğlanı Topal Aliden so­
ruyorlardı. Sonunda Duran Efendi de geldi, o da omuzunda bir 
kuşla bir çocuğun evine gittiğini daha çarşıda duymuştu. 
"Kimmiş o Ali?" 
"İnce Memedin bize ölüm haberini getiren o koşucu ço­
cuk." 
"Hani şu koşmaktan bayılan çocuk mu?" 
"0," dedi Topal Ali. "Bence onda bu sefer de bir iş var. Gene 
koşarak gelmiş, yağmur altında hem de. Şimdi içerde giyiniy or." 
Mutfağa gidip bir de şalvar aldı getirdi, Tazı Tahsine verdi. 
"Bunu da giy." 
Tahsin şalvarı da ayağına geçirdi, dışarıya çıktılar. 
"İşte bu çocuk, Efendi ." 
Molla Duran: 
"Tanıdım," dedi. "Gel bakal ım." 
Önde Ali, arkada Tazı Tahsin, omuzunda da kuşu Molla 
Duran Efendinin açtığı kapıdan büyük bir odaya girdiler. Se­
dirler apak, dizi dizi güller işlenmiş, sabun kokan patiska be­
ziyle kaplanmıştı. 
"Bir çay Ali," dedi Molla Duran Efendi. "Belki çocuk acık­
mıştır da ... Belki çok uzun yoldan geliy ordur." 
"Haber getirdim size," diye sevindi Tazı Tahs in. Yemek 
yediğini, kebapçıyı anımsadı, yüzü değişti. "Yemek yedim," 
dedi, "kasabaya gelince, bir çay olursa üşümem geçer." 
Ali kalktı, mutfaktan bir gümüş tepside, büyük bardakiara 
konmuş üç tane çay aldı getirdi. 
440