Havalanışı ansızın nereden geldiği belirsiz tuhaf bir ses bölmekte, adam boş bulunup  
irkilince yüzünde gerçek zamanı bulmaya değgin sorularla dolu bir anlam belirmektedir.
ilk defa birlikte olduğumuz öğleüstü, kaçamak seviştiğimiz hani, buluşup da  
dokunamadığımız, hiçbir yere ulaşamadığımız öğleüstü, anımsıyor musun, odan böyle  
yumuşak bir aydınlıktaydı. Senin odan. Yatağına uzanmıştık, kaçamağımızın yatağı. Hiç  
örselenmemiş parmakların henüz fazla kalın-laşmamış tenimde, henüz sertleşmemiş  
göğüs kıllarımda geziniyordu. Esrikleşiyordum, ama utanışlarım, seni boynunun biraz  
altından öpmeye bile yüreklenemeyişlerim... Bu nedenle de kedibaşı desenli çarşaflarınla  
eğlenişlerim. Kedibaşlarının ardına sığınarak yol alabilirdim ancak. Sonuçta, minicik  
göğüslerinden biri avcumdaydı işte. işte orada güvercin yüreği gibi çırpınıyor,  
duyuyorum. Fakat ben bundan öte nereye gitmem gerektiğini bilmiyor, sana hâlâ şu  
kedibaşlarının ne komik şeyler olduğunu söylüyordum. Üstlerimize atılıp her yanımızı  
tırmalayacaklar, gözlerimizi oyacaklar, bir yerlerimizi koparacaklar, diyordum.  
Dokunulmaz bir şeye dokunmuştum, kedilerin öç alacaklardı. En çok da organımı  
koparıp almalarından korktuğumu sana söylemiyordum tabii; bunu söylememek için,  
amma matrak bıyıklan var, deyip durdum. Bunların hiçbiri senin kedine benzemiyor evet,  
dedin kırık bir sesle ve biz artık dakikalarca kedilerden konuştuk, unuttun mu? Benim  
kedim, sokakların kedileri, eve kedi almana izin vermedikleri için yatak çarşaflarında  
sevdiğin kediler, sonra havlulara, fanilalara, gömleklere, çocuk odalarının perdelik  
kumaşlarına resmedilmiş, patilere dikilmiş, bebek beşiklerine, kartpostallara da çizilmiş  
kedilerden, hep onlardan konuşmadık mı çırpınan göğsün avcumda solana kadar?
Kadının göğüslerine dokunmak için güçlü bir istek duyuyor. Neredeyse bu göğüsleri  
hırpalamaya yatkın bir istek, ama belki henüz sutyeninde tutuklu bulunduklarından bu  
ona istenmediği bir kapıyı zorlama olacakmış gibi geliyor. Oysa daha şimdiden, henüz hiç  
dokunmamışken de, göğüslerden birini avuçlarından birinin içinde hissetmemiş miydi?  
Olgun, dolgun, ılık bir yumuşaklıkta, büsbütün uyanışını elevermeye hazır.
Kadınların duyarlı olmayan hiçbir noktaları yoktur, diye biliyormuş.* Bir ara, eksiklik  
korkusuyla bu konuda birçok kitap okumuş.
Yüzünden tuhaf bir gülümseyiş geçiyor: Kadınların duyarlı olmayan hiçbir noktalan  
yoktur, diye biliyorum, ama bu bilgim hiçbir zaman gerçeklere yakın düşmedi, onlara  
uygun gelmedi. Bu nedenle her kezinde yeni duyarlık noktalan arayıp durdum.
Ancak şu ân bir önsezi, yanındakinin bedeninden, hemen her hücresinden kendi  
hücrelerine bir elektrik akımı gibi akıp duran tatlı fısıltılar, her şeyin uygun biçimde,  
doğallıkla yolala-cağını söylüyor adama. Kadının göğüs uçlarına dokunsa, hiç  
hırpalamadan, oburlukla asılmadan onlara, sadece belli belirsiz dokunsa, orada mine  
çiçekleri açacak, çiğler ışıldayacak.
Az önceki an'lık garip ses yüzünden ya da değil, başlangıçtaki yırtıcı istek durulmuş;  
şimdi doğal serpilişi örseleyecek herhangi bir atılımdan uzak durmaktadır.
Donuk gökyüzünde kuşlar kanat çırpmakta.
Kadın biraz yan dönmüş, adamın yüzünü camdaki yansımasında neredeyse bütün  
ayrıntılarıyla bulmaya çalışarak bakıyor; kısacık bir süre, hem bakıyor, hem de kulağı  
kirişte:
"Bir kedi miyavlaması işittiniz mi?"
Adam ancak o zaman varla yok arası karşılıklı dokunuşların onlara içinde rahat  
yürünecek geniş koridorlar açtığına güvenmiş olabilir; çünkü işte, bir yansıma üstüne  
düşen ikinci bir yansıma olarak yanındakini bütün gövdesiyle kendine çekip çabuk çabuk: