494 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
deli divane. Ben Adile gideyim de, onlar ak güvercini , Taşbaşlannın kerametini 
görsünler," dedi. 
"Etme, eyleme, köylü bu yıl çok çekti. Kimsenin aklı başında değil," dediler. 
"Etme, eyleme!" 
Sefer: 
"Avratlar, gocuğumu getirin. Gözlüğümü, başlığıını verin. Bir sıkıca giyinip, 
hemen yola düşmeliyim. Gün geçirip, fırsat vermemeli zamana ... " 
Karıları, Yönetim Kurulu üyeleri yalvardılar, yakardılar. Sefer onların sözleri­
ni duymadı bile. 
"Bu karda kıyamette yola düşülür mü7 Do nar ölürsün ... Daha dereyi bile ge­
çemeden. Koca Halil gitti, döndü mü? Hüsneyle Recep gittiler, döndüler mi? Gi­
deceksen, hava açılsın da öyle git," dediler. 
Sefer: 
"Duramam," diyordu. "Yüreğimin başını bir ateş, bir yalım sarmış ki dura­
mam. Bu köylünün nankörlüğü ne karşı bugün Adile erişmeliyim ." 
Kapıdan hışımla kendisini dışarıya attı, tipinin ortasına daldı, az sonra göz­
den yitti. 
Arkasından kanlan ağladılar, çığlık attılar. Kır İsmailin kızı ardınca bir zaman 
gitti, yerlere uzanıp ayaklarına sarıldı. Sefer aldırmıyo r, görmüyor, duymuyor, 
yürüyordu. 
"Taşbaşın yüzü suyu hürmetine ha? Vay alçaklar vay! Vay namussuz köylü 
vay! Ne yapsan yaranamazs ın." 
O hızla Uzundereyi buldu. Uzundereden korkuyordu . Burasını çıkınca tipi 
değil, isterse kıyamet kopsun, vız gelirdi. Ama Uzundere belalı yer, kanlı yer. 
Kulakları uğulduyordu. Sanki başının içine bir kovan anyı doldurmuşlar. 
Tanyerleri ışıyordu ki Oyuktaşa geldi. Tipi de azıttıkça azıtmıştı. Duracağa da 
benzemiy ordu. 
"Şu Oyuktaşın mağarasına girip bir ateş yakmak, tipinin durmasını beklemek 
gerektir," diye düşündü . 
Dizlerinde güç kalmamış tı. İkirciklendi. Dizierindeki bu kalan güçle, mağa­
rada dinlenmese, kasabaya ulaşamaz mıydı? Kendini yokladı, bu halle kasabaya 
ulaşamayacaktı. Magaraya doğru koşmaya başladı. Arkasından, tipi kırbaç gibi 
indiriyo rdu. 
Magaranın içi yarasalarta doluydu . Salkım salkım asılmışlardı. İğrendi. 
İçindeki yalım da habire büyüyor, "durma Sefer, yetiş Adile. Şu namussuz 
köylüye göster göstereceğini ," diyordu . Mağarada birazcık bile duramadı, hemen 
dışarda azıttıkça azıtan tipinin kucağına attı kendisini.