KAPLUMBAĞALAR
 
208
 
 
Geç vakit dağıldılar.
 
Eve geldi, Yusuf’
u uyandırdı:
 
«Nere koydun öteberileri oğlum?» dedi.
 
Yusuf kalktı yatağından. Gözlerini oğuşturdu. İçeri gitti. Bir 
bohça aldı geldi: «Kırmızı yelek, şal kuşak burda! Çarıklar da şurda bir 
yer olacak buba!» dedi. «Direğin dibinde, çuvalın içinde ıslı... 
Ü
st
ünde 
taş var...»
 
Senem, yorganı göğsüne çekip doğruldu:
 
«Gene mi bağa buba? Burda yatmıyor musun? Yerini ha
-
 
zırladımdı gözelce ...» dedi.
 
«Burda yatacağım kızım, burda yatacağım emme erken kalkıp 
gideceğim! Nüzümlü şeyleri belli yere koyayım ki sabaha 
zorluk 
olmasın!..»
 
Kaynatasının şiltesini sekiye sermişti Senem. Cennet karı da oraya 
bir yere kıvrılmıştı.
 
.
 
Kır Abbas, nalınlarını çıkardı. Poçusunu, kuşağını çözdü. Girdi 
yatağa, gözlerini yumuverdi.
 
Karısı, kolunu başının altına almıştı. Uyanıktı.
 
Şafa
k söktüğünde, ilk horozlar deli deli öttüğünde, Cennet karı 
gözünü açıp baktı ki kocası yok. Bohçasını, çarıklarını alıp gitmiş!
 
Gitmişti. Şimdi orada, okulun önünde bekliyordu.
 
Delikanlılar geliyorlardı. Hepsinin koltuğunda birer bohça, 
dallarında birer t
üfek...
 
«Tamam mısınız yeğenlerim?»
 
«Tamamız Abbas emmi!»
 
«Yörüyün öyleyse!»
 
Köy içinde kuyulara doğru gittiler. Ümmet kuyusunu, Cennet 
kuyusunu geçtiler. Çatak’ın dereye girdiler. Derenin içi alaca 
karanlıktı. Horozlar hala ötüyorlardı.
 
«Tüfekler sıkılı m
ı?»