takdirname gönderdi. Olay da birkaç ay sonra unutuldu.
Bir yıl kadar sonra, Georg Wilhelm Friedrich Hegel’in ya-
kın arkadaşı ve Göttingen Üniversitesi Tarih Kürsüsü Pro-fesörü Heinemann, kasaba arşivinden bazı bilgiler almakiçin Stadthamburg’a geldi. Arşivin tozlu raflarından bir ki-tabı çekmek isterken rafın üstüne yığılı duran birtakım der-giler başına düştü. İşte bu basit olay , bizim Hegel’in kaderi-ni değiştirdi. Dergileri kaldırırken bir tanesinin kapağınagözü takılan Heinemann, hayretle şu satırları okudu:
“Kasaplık Hayvanların Kesiminde Devletin Uyarsız Tutu-
mu Hakkında Bir Deneme”
İmza: G. W . Hegel
Profesör gözlerine inanamıyordu. Hemen durumu incele-
di ve gerçeği öğrendi. Olay , kısa bir süre sonra, kasabadaduyulmuştu. Heinemann da olayı arkadaşı Hegel’e anlattı;gülüp geçtiler. Fakat, bir iki ay sonra, Heinemann, büyükfilozofla, devletin mutlak fonksiyonu konusunda sert birtartışmaya girince, Hegel’e cevap olarak yayımladığı bir ma-kalede: “Bu konuda, Stadthamburg’daki kasap Hegel biledaha tutarlı birşeyler söylerdi” diye yazınca kıyamet koptu.Hegel, gazetelere bir açıklama göndererek, yazıda adı geçenHegel’le hiçbir ilgisi olmadığını, bütün meselenin bir adbenzerliğinden ibaret olduğunu belirttiyse de, bu açıklamaHegel’in şöhretini artırmaya yaradı sadece. Kasabada her-kes, onu artık filozof Hegel diye çağırıyordu. Hegel bütünolanlara gülmek mi kızmak mı gerektiğini bilemiyordu. Fa-kat sonunda üçüncü yolu seçti: ciddiye aldı. Uzun tered-dütlerden sonra Heinemann’a gönderdiği bir mektupta ar-tık felsefeyle uğraşmak istediğini ve bu konuda kendisineyardım ederse çok sevineceğini yazdı. Profesör, bu beklen-medik mektuptan heyecanlanarak Hegel’i hemen Göttin-
179