Dudaktan Öpü şmek
50 Yan şefkatli, yan çokbilmi ş bir gülümsemeyle, a ğabeyim bak ışlar ını 
orta sahada dönüp duran topa çevirdi, iki y ıl önce içme yi al ışkanl ık 
edindiği ve ori jinallik sand ığı Marmara marka yerli purolardan biri  
vard ı elinde ve maç boyunca K ızkulesi taraf ından esen ve tak ımların iri  
bayraklar ıyla k ırm ızı korner ba yrakç ıkları nı tatl ı tatl ı dal galand ıran 
hafif bir rüzgâr, puronun duman ını, t ıpk ı bir zamanlar babam ın 
sigaras ına yapt ığı gibi gözlerimin içine ö yle bir ısrarla soku yordu ki,  
çocukluğumdaki gibi ac ıdan gözlerim ya şarıyordu. 
"Evlilik sana i yi gelecek," dedi a ğabeyim gözlerini toptan a yırmadan.  
"Hemen çocuk yapars ınız. Aray ı açma, bizimkilerle arkadaş  olurlar.  
Sibel esasl ı kad ın, a yağı yere bas ıyor. Senin akl ı bir karış  havada, uçar ı 
yan ını dengeler. Umar ım Sibel'i de öbür k ızlar gibi bezdirmezsin. Ulan  
hakem, bu faul be!" 
Fenerbahçe ikinci golü de at ınca, hep birlikte a yağa kalk ıp "Gool,"  
diye bağ ırd ık ve birbirimize sar ılıp öpüştük. Maç bittikten sonra,  
babam ın askerlik arkada şı K o v a  K a d r i  v e  b i r k a ç  f u t b o l  m e r a k l ısı 
işadam ı, avukat da bize kat ıldı. Bağıra çağıra yokuşu ç ıkan futbol  
kalabal ığıyla yürüyerek Divan Oteli'ne gittik ve futboldan, si yasetten  
konuşarak rak ı içtik. Ben, Füsun'u dü şünüyordum. 
"Dald ın gittin Kemal," dedi Kadri Be y bana. "Sen a ğabeyin gibi 
futbolu sevmiyorsun galiba." 
"Seviyorum asl ında, ama son y ıllarda..." 
"Kemal futbolu çok sever Kadri Be y, ama iyi pas atmazlar," dedi 
ağabeyim alayc ılıkla. 
"Aslında 1959'un Fenerbahçe kadrosunu ezbere sayabilirim," dedim.  
"Özcan, Nedim, Basri, Akgün, Naci, Avni, Mikro Mustafa, Can, Yüksel,  
Lefter, Ergün." 
"Seracettin de oynard ı o tak ımda..." dedi Kova Kadri. "Onu unuttun."  
"Hay ır, o tak ımda oynamazd ı." 
Konu uzad ı ve böyle durumlarda hep oldu ğu gibi iddiaya