326
aA m a  T ü rk iye k ü ltü rel o la ra k  Avrupa’y la  uyum su z” diye  
araya girdi sa n şın .
“Uyumsuz  derken tam  o la ra k  neyi k a stettiğ in izi bilm iyo­
rum ” dedi P eri; bir çatlak  açılm ıştı ruhunda. B ir yandan, ü l­
kesinde zoruna giden o kadar çok şey vardı k i, b u n lan  açıkça  
eleştirm ek  geliyordu içinden. D iğer yandan, m em leketini bu  
in san lara sevdirm ek istiyord u . Savunm acı bir hava gelm işti  
ü stü n e. B ir sorum lulu k h issi. D ah a önce hiç k olek tif bir var­
lığı tem sil ediyorm uş gibi h issetm em işti kendini.
ttP ek i, dini b ir engel olarak  görm üyor m usun?” diye sordu  
profesör. “T ü rk iye’n in  İran  g ib i olacağından endişe etm iyor  
m usun?”
aO  teh lik e h er zam an  m evcu t, yob azlık  korkunç bir şey”  
dedi P eri. “ö t e  yan dan , Iran  b ir h afıza ve gelenek ü lk esi. B iz  
T ürklerse unutm akta u stayız. H afızasız.”
aSence h an gisi dah a iy i?” diye sordu D arren. “H atırlam ak  
m ı, unutm ak m ı?”
“İk isin in  de a şırısı zararlı ta b ii” diye yan ıtlad ı P eri. “A m a  
kendi adım a konuşm am  gerek irse, geçm iş bir yüktür. K ü lfet­
tir. Ş a y e t h içbir şey i d eğiştirem eyecek sek  h atırlam an ın  ne  
faydası var?”
“Yalnızca gençlerin u n u tm ak  gibi bir lüksü var” dedi y a şlı  
profesör. “Yaşlandıkça an lar in san  hafızanın kıym etini.”
Peri başım  önüne eğdi. Tby b ir öğrenci gibi konuşm ak iste­
m em işti. A k ıllı ve bilgece la fla r sa r f etm ekti n iyeti. N eyse ki  
A zu r’un b aşım  sallayarak  ona k atıld ığım  fark e tti. “E ğer se­
çim  yapm am  gerekseydi, ben de hafızadan vazgeçm eyi tercih  
ed ebilird im . Z a ten  b ir an  ev v el A lzh eim er olm ak için sab ır­
sızlanıyorum .”
G üzel sa n şın , A zu ı'u n  elin i tu ttu . “O  nasıl söz öyle? A ğzın ­
dan y el a lsın !”
P eri k ısk a n çlık la  g ö zlerin i kaçırdı. B u in sa n la n  ta n ım ı­
yordu; geçm işleri de, araların d ak i bağlar da ona yabancıydı.