lO 
Hayvanlar mağaralara gitti gideli köy bir hoş olmuştu . Bir kere evler ısın­
mıyordu . Bir şeylerini yitirmişlerdi. Bir de tarotakır evlerden korkuyorlardı. Dağ 
başında kalmışlann, derin ormanıara düşmüşlerin yalnızlığı. 
Meryemce morca danayı severdi. Onu çok özlemişti. Bu özlemini öyle açığa 
vurmuyor, yolu bırakıp mağaralara gitmiyorsa, kırlangıç yuvasında duran hazi­
nesi yüzündendi. Malının mülkünün kırlangıç yuvasında, gözünün önünde dur­
ması ona bir güven, içine bir sıcaklık veriyordu. 
"Of," diyordu, "şu lanet herif bir gelip gitse de, biz de kurtulsak ı" 
Bir sabah gene evden çıktı. Herkes onu gene her zamanki gibi yolun ucuna 
oturacak, gözlerini yola dikecek sanıyor du. Baktılar ki Meryemce yönünü orma­
na dönmüş, mağaralara doğru ağıp gider. Arkasına çocuklar düştü. Başta da Ha­
san. Bunu kadınlar gördü. Onlar da Meryem cenin ardınca gittiler. 
Meryemce ormanı geçti, Peri mağaralanna vardı. Birkaç kadın inek sağıyor, 
bir sürü erkek sığırlara, öteki hayvanıara saman, yonca veriyorlardı. 
"Bizim mallar hangi mağarada?" diye işaretle inek sağan genç bir kadına sor­
du. Kadın yolu gösterdi. 
Meryemce mağaraya girerken ılık bir hava çarptı yüzüne . Epeydir unuttuğu 
mayıs kokusu geldi bumuna. Morca dana köşedeydi. Yoncalann üstüne yatmıştı. 
Bu loş ışıkta daha da güzeldi. Vardı başını kucakladı, iki gözünden ayrı ayrı öptü 
danayı. Dana ayağa fırladı. 
Meryemce bu köyün kanncasıyla bile konuşmamaya yemin etmemiş olsaydı, 
danayla konuşacak, ona kurban olduğum danarn diyecekti. Düşündü. Bu mağara­
lar kimin? Bu mağaralar koca Allahımızın. Öyleyse mağarayla konuşabilirdi. Peri 
milleti vardı buralarda. Vurgun Alımedin karısı da şimdi yancağızında olabilirdi. 
"Mağara, mağara ," dedi, "koca Allahımızın rnağarası! Perilere armağan gelen 
rnağara, ben bu morca danayı çok özledirn. Kimsecikle re, morca danaya söylemi­
yorum, sana söylüyorum, rnorca dananın kokusunu Allah evlerden eksik etme­
sin. Öyle değil mi mağara? Morca danarn da bizi özlerniştir. Öyle değil mi mağa­
ra? Mağara, mağara, sana söylüyorum, morca danaya değil, şu adam gelsin gitsin, 
hemen o gider gitmez, ben de gelirim de rnorca danarnı alır eve götürürürn. Sağ­
heakla kal mağara ." 
Morca danayı bir daha öptü, birkaç kere yanında yönünde döndü. 
"Sağlıcakla kal mağara," dedi. "Morca danarn sana eman et. Şimdi belki köye 
gelmiştir o. Varayırn da gideyim ."