dairesine bu hafiflik duygusuyla girdi. Bütün takım, hepsi hâlâ masadaydılar ve 
televizyona bakıyorlardı. Turgut Bey Ka'yı görünce ayağ a kalktı, 
166 azarlayıcı bir sesle geç kaldığ ı için çok merak ettiklerini söyledi. Baş ka bir 
şey daha söylüyordu ki Ka ipek ile gözgöze geldi. 
"Şiirini çok güzel okudun," dedi İ pek. "Seninle iftihar ettim." 
Ka bu ânı hayatının sonuna kadar unutmayacağ ını anladı hemen. O kadar mutluydu 
ki, öteki kızların sorulan, Turgut Bey'in meraktan ıstırap çeken hali olmasaydı gözlerinden yaş lar akabilirdi. 
"Askerler galiba birş eyler yapıyor," dedi Turgut Bey, umutlansın mı, dertlensin 
mi karar verememenin sıkıntısı içinde. Sofra darmadağ ınıktı. Birisi mandalina kabuklarının içine sigarasının külünü 
serpmişti, galiba İ pek'ti bu iş i yapan. Aynı ş eyi, Ka'nın çocukluğ unda babasının 
uzak ve genç bir halası, Münire Hala yapardı ve Ka'nın annesi onunla konu şurken 
ağzından "efendim" kelimesini hiç eksik etmemesine rağ men onu çok küçümserdi. 
"Sokağa çıkma yasağ ı ilan ettiler," dedi Turgut Bey. "Tiyatroda ne oldu bize 
anlatın." 
"Siyaset beni hiç ilgilendirmiyor," dedi Ka. 
Bunu içinden gelen bir sese uyarak söylediğ ini başta İpek, herkes anlamış tı, ama 
gene de bir suçluluk duydu. Şimdi uzun bir süre burada hiçbir ş ey konuş madan İpek'e bakarak oturmak istiyor, 
ama evdeki "ihtilal gecesi havası" onu huzursuz ediyordu. Çocukluğ unun askerî 
darbe gecelerini kötü hatırladığ ı için değ il, herkes ona bir ş ey sorduğ u için. 
Hande bir köş ede uyuyakalmış tı. Kadife Ka'nın seyretmek istemediğ i televizyona 
bakıyor, Turgut Bey ilginç birş eyler olduğ u için memnun ama telaş lı gözüküyordu. 
Ka bir süre yanına oturup İ pek'in elini tuttu, ona yukarıya odasına gelmesini 
söyledi. Onunla daha fazla yakınlaş amamak kendisine acı vermeye baş layınca 
odasına çıktı. Tanıdık bir ahş ap kokusu vardı buranın. Paltosunu kapının 
arkasındaki çengele özenle astı. Yatağ ının baş ındaki küçük lambayı yaktı: 
Yorgunluk, yeraltından gelen bir uğ ultu gibi yalnız bütün gövdesini, gözkapak-
larını değ il, odayı ve oteli de sarmış tı. Bu yüzden aklına gelen yeni şiiri 
çabuk çabuk defterine hızla geçirirken yazdığ ı dizelerin, ş imdi kenarına 
oturduğu yatağın, otel binasının, karlı Kars ş ehrinin, bütün dünyanın bir devamı 
olduğunu hissediyordu. 
167  İhtilal Gecesi 
Şiire "İhtilal Gecesi" adını verdi. Çocukluğ unun askerî darbe gecelerinde, bütün 
ailenin uyanıp pijamalarla radyoyu ve marş ları dinleyiş leriyle açılıyordu ş iir, 
ama sonra hep birlikte yenilen bayram yemeklerine dönülüyordu. Bu yüzden daha sonra şiirin yaş anan bir ihtilalden değ il, hafızadan kaynaklandığ ını düşünüp kar 
yıldızına öyle yerleş tirecekti. Ş iirde önemli bir sorun, dünyada bir felaket 
hüküm sürerken ş airin aklının bir kısmını buna kapaya-bilmesiyle ilgiliydi. 
Ancak bunu yapabilen ş air şimdiyi hayal gibi yaş ayabilirdi: Buydu ş airin 
başarması zor iş i! Ka şiiri bitirdikten sonra bir sigara yaktı ve pencereden 
dışarı baktı. 
20 Memlekete, millete hayırlı olsun? GECE Ka UYURKEN VE SABAH 
168 
Ka tam on saat yirmi dakika deliksiz uyudu. Bir ara rüyasında kar ya ğdığını 
gördü. Bundan pek az önce dış arıda yarı açık perdenin aralığ ından görülen beyaz 
sokakta kar yeniden baş lamıştı ve üzerinde Karpalas Oteli yazan pembe levhayı 
aydınlatan soluk lambanın ış ığında kar olağ anüstü yumuş ak gözüküyordu: Kars 
sokaklarında atılan silahların seslerini bu tuhaf, sihirli karın yumuş aklığı 
emdiği için Ka bütün gece belki de o kadar huzurla uyuyabildi. 
Oysa bir tank ve iki askerî kamyon eş liğinde basılan imanı hatip lisesi 
yatakhanesi iki sokak yukarıdaydı. Ermeni demir zanaatkârlarının ince ustalı ğını 
hâlâ gösteren ana kapıda değ il, ama son sınıf yatakhanelerine ve toplantı 
salonuna açılan ahş ap kapıda bir çatış ma olmuş , askerler önce korkutma amacıyla 
karlı bahçeden yukarıya karanlığ a doğru kurşun sıkmış lardı. Siyasal İ slamcı 
öğrencilerin en militanları Millet Tiyatrosu'ndaki geceye katıldığ ı ve orada