resimlerle devrim yapılamaz, derken galiba haklıydı." Ahmel, 
İlknur'un cevabını bekleyerek bir süre sustu. Sonra sinirlenerek 
ayağa kalktı.'"Söylesene ne düşünüyorsun? Haklı mı Hasan, 
değil mi? Bana onun haksız olduğunu söyle." 
"Söyleyeyim istiyorsan!" dedi İlknur. "Hasan haksız!" 
Ahmet odanın içinde aşağı yukarı yürümeye başladı. Sonra 
durup resimlerine baktı: "Ne anlamı var şimdi bunların?" diye 
söylendi. 
"Peki, ne oldu senin sanat kuramlarına?" dedi İlknur. 
"Ben o kuramların benim olduğu kadar, senin olduğunu da 
sanıyordum. Sanat tarihinden doktora yapıyorsun!" 
"Sanat tarihi, ama mimariden. Mimari yapılar kendilerine 
gereklilik bulmakta sıkıntı çekmezler. Hele Osmanlı yapıları. 
Bir caminin gerekliliğinden herhalde hiçbir mimar şüpheye 
düşmez. Düşse düşse biçiminden şüpheye düşer. Ama senin 
derdin o değil ki! Sen resimlerinin gerekli olduğuna inanamı­
yorsun!" 
Ahmet umutsuzlukla: "Evet!" dedi. "Ne yapayım?" 
"Yaa! Eskilerin bir bütün olduğu eski bir yanılgı mıymış 
bakalım?" dedi İlknur. "Osmanlı mimarisinde bütünlük kaygısıyla 
alay edilebilir miymiş?" 
"İntikam mı alacaksın, arkadaşlık mı edeceksin?" dedi Ah­
met. 
"Düşüncelerimi söyleyeceğim." 
"Söyle bakalım." 
"Böyle bir rahatsızlık hissettiğin zaman ya bu konuda düşünme, 
ya da düşün ve sonuna kadar git." 
"Ne olur sonuna kadar gidersem?" 
"Resim yapmayı bırakırsın. Ya da böyle resimler yapmazsın. 
Bir zamanlar denediğin gibi köylü resimleri çizmeye kalkışırsın 
belki de." 
"Onu yapacağıma siyasetle uğraşırım daha iyi. Daha kestir­
me." 
"Yok, bu ikilem bence doğru konulmamış. Sorun gerçekçi 
olabilme sorunu." İlknur güldü. "Ama anladım neden rahatsızsın. 
Hasana yardım etmeye, ya da o dergi için çalışmaya karar verdiğin 
için rahatsızsın!" 
598