Beyi yakalayıp öldürmek üstüne çok düşler kurdu, ııkla hayale gelme­
·dik. Gecede kulağına birisi her an yeni bir işkence türü fıslıyordu. Bir 
de İbrahim İbo, Mestan, Hamdi, öteki yanaşmalar, çiftlikteki kadın­
lar, çocuklar ona her an yeni işkence türleri getiriyorlar dı. Mustafa 
"Bey beğendiği işkence türünj.i aniattırıp mest oluyor, aniattırıp mest 
oluyordu. İşkence yaratıcısını da büyük bir cömertlikle armağanlıyor­
du. En şiddetli; en belalı, insafsız işkence türünü de Karakız Harun 
getiriyordu. Getiriyor, oğlunun başucuna oturup anlatıyor, coşuyor, 
olayı olduğu gibi yaşıyor, bağırıyor, çağırıyor, ağlıyor, kinleniyor, ku­
duruyor, "işte böyle yap Mustafam," diyordu. "İşte tam böyle eyle ki 
anayın yüreği yernik gitmesin . Bu dinsiz Sarıoğulları bizden çok adam 
yedi. Kırtaeana döndürdü soyumuzu. Tam dediğim gibi eyle ki Dervi­
şi, yaptıkları nı ödeşelim." 
Mustafa Bey büyük bir imanla : 
"Yakında ana, yakında ... Yakında ödeyeceğiz. Yakında ana ya­
kında," diyor, gülümsü yordu. 
İbrahim İbo hızla içeri girdi : 
"Geçiyor Bey," dedi. "Yoldan geçiyor. Al atının da listüne bin­
miş, çok gösterişli. Doludizgin, sündürmü ş atını. Hem atını sürüyor, 
hem de başını çevirip bizden yöne bakıyor. Ne yapalım Bey?" 
Mustafa Bey sofaya koştu. Uzakta, Ceyhan ırmağının Anavarza 
kayalıkianna varmadan yaptığı kıvrıntıya doğru kara bir nokta akıyor­
du. 
"Dürbünümü getir İbrahim İbo," dedi. 
İbo koşarak dürbünü getirdi. 
Mustafa Bey : 
"0," dedi. "Nereye gidiyor acaba?'' 
"Yolunu keselim mi?" 
"Nereden döneceği belli mi? Nereye gidiyor bu, ne yöne? Ne işi 
var oralarda? Hiç gitmezdi Anavananın o yönüne. Nedir a�ba? Bizi 
mi bir tuzağa qüşüruyor?" 
"Seni arkandan vuran insan her bir alçaklığı düşünür. Bir oyun 
var bunda. Ne yapalım Bey, Mesrao, Y-el Veli, Koca Hasan, Harndi 
aşağıda bekliyorl ar," dedi İbrahim İbo. 
"Hele bekleyelim," dedi Bey, azıcık sevinçli, gözü doludizgin gi­
den atlıda. "Doğrusun, o bundan sonra her bir şeyi yapar o." 
222