-Eminim . Sizi şimdi nasıl görüyorsam onları da öyle 
gördüm . 
-Pekala ... Bu huri ile gılmanı başka bir yerde görseniz 
tanıyabilir misiniz? 
-Hayhay ... 
-Demek çehrelerinin eşkali hafızanızda resmedilmiş 
kaldı ... 
-Tamamıyla ... 
15 
Şimdi maceranın kendine ait kısmını anlatma sırası ara­
bacı Osman'a geldi. Bu Anadolu uşağı ırkına has bir saflık 
ve mertlikle başladı: 
-Efendim, ben ıldırgıçl bilmem. Yüreğimi olduğu gibi 
açık söyleyeceğim . Biz Hacı Efendi'yi define çıkarmaya gi­
diyor sandık. Ne olacağını görmek için arkasından vardım. 
Hacı Efendi karanlıklara dolanıyordu . Ben de ardını bırak­
mıyordum. Arada bir etrafımdan öteberi şeyler kaçışıyorlar­
dı. Cin mi, şeytan mı, insan mı bilmem. Evvela korktum. 
Sonra insana bir zarar etmediklerini anlayınca biraz cesaret­
lendim. Bir sesler geliyor, anlayamadığım şeyler okunuyor­
du. Hacı Efendi mi okuyordu, onlar mı, yoksa hepsi birlikte 
mi, fark edemiyordum ... Hurşit Efendi selvilerin arasından 
geçti. O karanlık mahzenin içine tıkıldı. Ben de ilerledim . 
İçeriden mırmırlar duyuluyordu . Ne olduğunu görmeyi çok 
merak ettim. Birdenbire bir kibrit çaktım. Vay anam, mah­
zenin ağzında bir çift zebani vardı. Ama ne siz görünüz, ne 
de bir daha ben göreyim . Ta içeride bir güzel kızla bir oğlan, 
sarmaş dolaş olmuşlar bize bakıyorlardı . Bunları ne gör­
düm, ne görmedim, birden suratıma "şark" patlangıcıyla bir 
şamar indi. Gözlerim patladı sandım. Ve puf diye kibriti de 
söndürdüler. Beni belimden kaptıklayın dışarı attılar. Aklım 
Doğru söylenişiyle "gıllıgış", fesat ve hile. 
64