verdi. Üstleri ba şlar ı kar tutmu ştu." "Başka?" "Meydanda ni şana ok at ıyorlard ı." "Bu karda?" dedim. "Anne ben 
üşüdüm," dedi Şevket. "Mavi kap ılı odaya gidece ğim" "Bu odadan d ışarı çıkmayacaks ınız," dedim. "Yoksa 
ölürsünüz. Ben getiririm şimdi size mangal ı." "Niye ölecekmi şiz?" dedi Şevket. "Size bir şey anlataca ğım," 
dedim. "Ama kimseye söylemeyeceksiniz, anla şıldı m ı?" Söylemeyeceklerine söz verdiler. "Siz sokaktayken 
rengi uça uça ölmü ş bembeyaz bir adam geldi buraya, çok uzaktan, bir memleketten, dedenizle konu ştu. Meğerse 
cinmiş o" Cinin nereden geldi ğini sordular. "Nehrin öte yakas ından," dedim. "Babam ın olduğu yerden mi?" dedi 
Şevket. "Evet, oradan," dedim. "Dedenizin kitaplar ındaki resimlere bakmak için gelmi ş cin. O resimlere bakan 
günahkâr hemen ölürmü ş." 
Bir sessizlik oldu. 
"Bak ın ben aşağıya Hayriye'ye gidiyorum," dedim. "Mangal ı da buraya getirece ğim, yemek tepsisini de. 
Sak ın odadan d ışarı çıkay ım demeyin, ölürsünüz. Çünkü cin daha evin içinde."