iyi tabakalarla örtemezsiniz. Duvarda rutubet var, o halde,
tecritte bir hata, sıvada bir kalınlık farkı... bana ne bütünbunlardan? Karısına baktı: Nermin perdeleri kapıyordu. Dışdünyayla ilişkileri kesme vakti gelmiş: “Bugün ne yaptıncanım?” zamanı yaklaşmıştı demek. Turgut birden, günüanlatarak tekrar etmenin getireceği yorgunluğu duydu. Bazıgünler konuşamazdı insan. Elini koltuktan aşağı sarkıttı vegazeteyi aldı. Anlamadan başlıklara baktı, spor sayfasını çe-virdi; antrenörler arası dayanışmanın gereği hakkında birmakaleyi, alışkanlığın verdiği ciddiyetle okumaya başladı.Birkaç satır okuduktan sonra göğsünden ağzına doğru birsıkıntının yükseldiğini hissetti; gözlerini karısına doğru çe-virmekte kısa süren bir gecikme oldu. Sonra, kendi derdinedüştü ve içinin sıkıldığını karısına anlatmayı unuttu. Belkide Selim için üzüldüğünü, karısını bu düşüncelerle yormakistemediğini, zamanla bu yaranın kapanacağını, erkeklerinbazı yalnız sıkıntıları, evin düzenine dokunmadan zararsız-ca geçiştirdikleri belirsiz huzursuzlukları olduğunu açıkladıkendine. Belki de bir şey demedi. Belki, kendine bile, biraçıklama yapması gereksizdi. Büyük bir sarsıntı olmamıştı.Selim ölmeden önce, içinde düşüncenin fazla yer tutmadığıbu evde oturuyorlardı. Selim yaşamıyordu artık ve gene ay-nı evde oturuyorlardı. Bu olayın etkisini eşyada görmek im-kânsızdı. Ayrıca bu evde, Selim’in içine dert olan şeylerdebir değişiklik yapılmamıştı, her şey yerli yerinde duruyor-du; değil Selim’in düşünceleri, genel anlamda bir düşüncebile kendine uygun bir yer bulamazdı: küçük odada çocuk-lar yatıyordu, hemen yanında da onların yatak odaları var-dı; salonda zaten birçok iş bir arada görülüyordu; yemek,yaşamak, çalışmak ve misafir kabul etmek... Selim ve dü-şüncelerinin temsil ettiği şey -bir şey temsil ediyorlarsaeğer- bu evde birkaç günlük gece yatısına gelmiş bir misa-firdi. Nermin, onun varlığını duymuyordu bile; duymaz gö-
45