!eri tabaklarından kalkmıyord u. Cevdet, ipin ucunu 
kaçırmıştı . Çabucak boşalan rakı kadehini yeniden 
tepeleme dolduruyor, mezeleri teker teker tadıyor, 
her birini göklere çıkarıyor, ev sahibelerimize ettiği 
iltifatların arkası gelmiyordu. Benim bu alandaki 
beceriks izliğimi de sürekli alaya alıyordu. Masanın 
altından Gökşin'i dürtüyordum, kocamın söyledik­
lerine aldırmama sı için. Allahım diyordum içimden, 
bir şey olsa, ışıklar sönüver se mesela ve bu masadan 
bir an önce kalksak, hepimiz kurtulsak bu işkence­
den. Acaba Cevdet bir daha böyle bir akşam yeme­
ğine getirilmemek için mahsus mu böyle davranı­
yordu, yoksa gerçekten çok mu sarhoş olmuştu bil­
miyordum ama Gökşin'in, hele de anneciğ inin ne 
kadar rahatsız olduklar ının farkınday dım. 
Yemek faslı bitince, tabakları taşıma bahanesiyle, 
mutfakta bize kahve pişiren Gökşin 'in yanına git­
tim. "Sakın benim için üzülme, Gökşin," dedim, 
"Cevdet her zaman bu geceki gibi kırıcı değildir. Bu 
akşam nedense çok içti, ne söylediğini bilmiyor." 
"Öyledir herhalde," dedi Gökşin, "yoksa sen 
bu adamı niye çeke sin!" 
Tatsız geçen yemeğin sonunda, Gökşinlerin ka­
pısının önüne park ettiğim arabama bindik eve 
doğru yola çıktık. Yan koltukta uyuklayan Cev­
det'e, "Bu gece bana niye öyle davrandın?" diye 
sordum. 
"Mükemmel olmaya çalışmaktan bıkmadın mı 
Türkan?" dedi kocam, "sen de her insan gibi hata-
204