Feride Teyze, k ız kardeşler içinde en dengesizi en leylas ı. 
Banu Teyze sorguculanyla göz temas ında bulunmamak için kar şı 
duvara bakm ış, hiç sesini ç ıkarmam ıştı. Ne yapabilirdi ki, or-
topedik özel yatakta yatmasa s ırt ağrısından duramazd ı. Fakr- ı 
mutlak mertebesine ortopedik yata ğından vazgeçmeden varacakt ı. 
"Hem dervi ş dediğin evvela nefsini öldürür. Bir de sana bak, saf ı 
nefs!" Zeliha Teyze'ydi bu, k ız kardeşler içinde en sivri dillisi en 
pervas ızı. 
Kendini savunma arzusuyla kar şı sald ırıya geçmi şti Banu 
Teyze. "Hiç de de ğil. Benim de yok nefsim. Varsa da bundan böy-
le olmayacak. O günler geride kald ı." Sonra yeni edindi ği mistik 
ses tonuyla eklemi şti. "Ahdim olsun ki nefsimle mücadele edece-
ğim ve onu yenece ğim!" 
Kazanc ı ailesinde ne zaman biri ola ğand ışı bir şey yapmaya 
kalksa, di ğerleri hep ayn ı davran ış tarz ını benimserdi: "Aman bu-
yur bildi ğin gibi yap. Sanki çok umrumuzdayd ı." Bu sefer de 
farkl ı olmam ış, kimse Banu Teyze'nin iddias ını ciddiye almam ış-
tı.' Ne var ki bu konu şman ın ard ından Banu Teyze odas ına gitmiş, 
kap ısını çarpm ış ve mutfakla banyoya yapt ığı kısa ziyaretler ha-
ricinde o kap ıyı kırk gün boyunca açmam ıştı. Bir de bir keresinde 
üstüne karton bir levha yap ıştırmak için açm ıştı o kap ıyı: 
"BURAYA G İRMEDEN EVVEL 
TERK EYLEYES İN NEFSİNİ!" 
İnziva günlerinin ilk ba şlar ında Banu, o günlerde dünya üze-
rinde son demlerini ya şamakta olan Be şinci Sultan' ı da yan ına al-
ma teşebbüsünde bulunmu ştu. Nedamet mevsiminin yaln ızlığında 
kedinin kendisine can yolda şı olacağını düşünmüştü herhalde, 
yoksa tabii dervi şlerin evcil hayvan besledi ğine tan ık değildi. 
Ama zaman zaman gayet antisosyal olsa da böyle yal ıtılm ış bir 
münzevi hayat Be şinci Sultan'a a ğır gelmişti, onun dünya nimet-
lerinden vazgeçesi yoktu. Banu Teyze'nin hücresinde topu topu 
birkaç saat geçirebilmi şti ancak, ard ından miyavlaya miyavlaya 
 ortal ığı yıkm ış, kap ıyı tırmalam ış, en nihayetinde kendini odadan 
dışarı att ırm ıştı. Yegâne can yolda şını böylelikle kaybeden Banu 
Teyze kendini yaln ızlığına gömmü ş ve konuşmay ı bırak ıp, herke-
se sağır dilsiz gibi davranmaya ba şlam ıştı. Takip eden k ırk gün 
kırk gece boyunca y ıkanmay ı, saçlar ını taramay ı, hatta en sevdi-
ği dizi olan Kara Sevda Sarma şığının Lanetini seyretmeyi bile 
bırakm ıştı. 
Ama esas şok, daima muazzam i ştahl ı olan Banu Teyze'nin 
ekmekle sudan ba şka bir şey yemez hale gelmesiydi. Karbonhid-
ratlara, hele hele ekme ğe düşkünlüğüyle j ıam salm ıştı gerçi ama 
kimse onun salt ekmekle hayatta kalabilece ğine ihtimal vermi-
yordu. Onu ba ştan ç ıkartmak için üç k ız kardeş ellerinden geleni 
yapm ışlard ı o dönem; türlü türlü yemekler pi şirip bütün evi leziz 
tatl ılar ın kokusuyla doldurmu ş, bal ıklar k ızart ıp etler kavurmu ş, 
iyice koksun da bir taraf ı şişsin ç ıksın art ık odas ından diye her ye-
meğe bir batman tereya ğı koymuşlard ı. 
Ama ne fayda! Banu Teyze yolundan dönmemi şti. Kuru ek-
meğine sar ıldığı gibi ald ığı karara da sar ılm ıştı dört elle. Bula şık, 
çamaşır, televizyon, kom şularla dedikodu... günlük hayat ın rutin-
lerini birer birer terk etmi şti. O günlerde k ız kardeşleri ne zaman 
kap ısını aralay ıp ne yapt ığına baksalar Kuran okurken bulmu şlard ı 
büyük ablalar ını. Etraf ını çevreleyen saadet ve huzur hâlesi öyle 
barizdi ki bunca senedir onu tan ıyanlar için neredeyse bir yabanc ı 
halini alm ıştı. Sonra k ırk birinci günün sabah ında herkes 
kahvalt ıda sucuklu yumurta yerken Banu ayaklar ını sürüyerek 
odas ından ç ıkm ıştı. Yüzünde kocaman bir gülümseme, gözlerin-
de tekinsiz bir ışık, başında da vi şne rengi bir e şarpla. 
"O kafandaki şey de ne," olmu ştu Gülsüm Nine'nin ilk tepki-
si. 
"Şu andan itibaren inanc ım gereği başımı örteceğim." "Bu ne 
densizlik, a ğzından ç ıkan ı kulağın duyuyor mu senin," diye 
söylenmi şti Gülsüm Nine. "Nerden ç ıktı şimdi türban mürban? 
Yok bizim ailemizde böyle ba ğnazl ıklar." 
"Türk kad ını çarşaftan kurtulal ı seksen sene oldu," demi şti