diyorum. Çünküley im ki arkadaşlık her şeyin üstünde de o 
yüzdend ir ki ben sana arkadaş diyorum. Arkadaşlık kan kar­
deşliğinin bile üstündedir." 
Arkadaşlık üstüne öylesine coşkun bir söylev verdi ki 
Metin, vay anam vay, söylev derim sana. Öyle bir havası var­
dı ki, işte arkadaşlık budur, diyordu. Sana arkadaş dem iş­
sem arkadaş, sen bunun kıymet ini bil. Sana verdiğim büyük 
değeri n, erişilmez insanlığın ... Ben de ona sezdirdim ki ben 
arkadaşlığın değerini bilirim ve hem de dünyada her şeyden 
arkadaşlığı yüce tutarım. Buna çok sevind i Met in. Bu arada 
ona kim olduğunu, nereden geldiğini, ne işler gördüğünü sor­
dum. Hırsız mıydı, yankesic i miydi, söğüşçü müydü, şu darı 
dünyada ne yapıyordu? 
"Bak arkadaş," dedi. "Ben bir yuvasız kuşum. Adım Me­
tin. Met in bile benim doğru dürüst adım değil. Kaç yaşında 
mıyım, onu da bilmiyorum, nasıl görüyorsan, o yaştayım. Ne­
reden mi geldim, hiçbir yerden, ya da her yerden. Anamı, ba­
bamı mı soruyorsun, kardeşlerim i bacılarımı mı, bütün insan­
lar. Bundan dolayı bana gücenme, işte ben gördüğün gibiyim. 
İşte ben buyum. Ağustosta üşürüm, karakışta yanarım. Böyle 
doğmuş bir mendebur oğlu mendebur kişiyim. Şimdi anladın 
mı beni ? Gel de ben seni Selime götürey im. O her şey i biliyor. 
Anasını babasını, sülalesini, kardeşlerini, köylüler ini, köyleri­
nin itini eşeğini , kurdunu karıncasını öyle biliyor ki, bülbül 
gibi de anlatı yor. Amma o kadar çok korkuyor ki insanlardan, 
korkudan deli divane oluyor. Karanlıktan da beter korkuyor. 
Onun için yerimiz surların kovuğu ya, o kovukta hiç yatmadı. 
Karda yağmurda, kışta kıyamette üstüne bir naylon çekip ken­
disine bir elektrik direği dibi bulur, orada uyursa uyur. Allah 
seni inandırsın arkadaş onu geçen kış altı kere donup ölmek­
ten kurtardım. Yattığı yeri , yani direğin altını biliyorum, ben 
kovukta sıcacık yatarken aaaaaaah, Selim, diyorum, o ayazda, 
çırılçıplak direğin altında azıcık ışık için yatıyor, donup öle­
cek diyorum, içime kuşku gi riyor. Beni sabaha kadar uyku 
39