Tam tersi oldu. İ pek de ona sarıldı. Birbirlerini tutmaktan, kucaklamaktan zevk 
alarak merakla öpüş tüler ve yatağ ın üzerine yanyana devrildiler. Kısa bir sürede 
Ka o kadar sarsıcı bir cinsel heyecan duymaya baş ladı ki, az önceki 
kötümserliğ inin tam tersi sınır tanımaz bir istek ve iyimserlikle birbirlerinin 
elbiselerini çıkarıp uzun uzun seviş eceklerini hayal etmeye baş ladı. 
Ama İpek ayağ a kalktı. "Çok hoş sun, seninle seviş meyi ben de istiyorum ama üç 
yıldır kimseyle birlikte olmadım, hazır değ ilim," dedi. 
Ben de dört yıldır kimseyle seviş medim, dedi Ka içinden. İ pek'in bunu yüzünden 
okuduğunu hissetti. 
"Hazır olsam bile," dedi İ pek, "babam bu kadar yakındayken, aynı evdeyken 
sevişemem ben." 
"Benimle çıplak yatağ a girmen için babanın otelden çıkıp gitmesi mi lazım?" dedi 
Ka. 
"Evet. Otelden de pek az çıkar. Kars'ın buzlu sokaklarını sevmez çünkü." 92 ¦ ı\ar ve muiıuıuk- "Peki, ş imdi seviş meyelim, ama birkaç kere daha öpüş elim," dedi Ka. 
"Peki." İpek yatağ ın kenarında oturan Ka'ya eğ ildi ve yaklaş masına izin vermeden uzun 
uzun ve ciddiyetle öptü onu. "Sana şiirimi okuyayım," dedi Ka sonra bir daha öpüş meyeceklerini sezince. 
"Merak ediyor musun?" 
"Şu mektubu oku önce, kapıya genç bir adam getirmiş ." 
Ka mektubu açtı ve yüksek sesle okudu: 
"Ka efendi bey oğ lum. Size oğ lum demem uygun değ il ise affediniz. Ben dün gece 
sizi rüyamda gördüm. Rüyamda kar yağ ıyordu ve her bir tanesi âleme bir nur 
olarak iniyordu. Hayırdır, derken öğ leden sonra, rüyamda gördüğ üm bu kar 
penceremin önünde yağ maya baş ladı. Baytarhane Sokak 18 numaradaki fakirhanemizin 
kapısının önünden geçtiniz. Cenabı Allah'ın bir imtihandan geçirdiği Muhtar Beyefendi sizin bu kara ne mana verdiğ inizi bana nakletti. Yolumuz aynı yoldur. 
Bekliyorum efendim. İ mza: Saadettin Cevher." 
"Şeyh Saadettin," dedi İ pek. "Hemen git ona. Akş am da babamla bize yemeğ e 
gelirsin." 
"Kars'taki bütün çatlaklarla niye görüş mem lazım?" 
"Lacivert'ten kork dedim, ama hemen çatlak deme ona. Ş eyh de kurnazdır, aptal 
değildir." 
"Hepsini unutmak istiyorum. Ş iirimi okuyayım mı sana ş imdi?" 
"Oku." Ka sehpanın baş ına oturup yeni yazdığ ı şiirini heyecanla ve güvenle okumaya 
başladı ve hemen durdu. "Ş uraya geç," dedi İ pek'e. "Okurken yüzünü görmek 
istiyorum." Göz ucuyla İ pek'e bakarak yeniden okumaya başladı. "Güzel mi?" diye 
sordu az sonra Ka. "Evet, güzel!" dedi İ pek. Ka daha okudu, gene "Güzel mi?" 
diye sordu. İ pek "Güzel," dedi. Okuması bitince: "Nesini güzel buldun?" diye 
sordu Ka. "Bilmiyorum," dedi İ pek. "Ama çok güzel buldum." "Muhtar sana böyle 
şiir okumaz mıydı?" "Okumazdı." Ka ş iiri yeniden heyecanla okudu ve gene "Güzel 
93 
- r\aı ve muııuıuK" mi?" diye aynı yerlerde sordu. Birkaç kere de "Çok güzel değ il mi?" dedi. "Evet, 
çok güzel!" dedi İ pek. 
Ka öylesine mutluydu ki erken dönem bir ş iirinde bir çocuk için yazdığ ı gibi 
sanki "çevresine hoş  ve tuhaf bir ış ık" yayıyor, bu ış ığın bir kısmının da 
İpek'te yansıdığ ını görerek mutlu oluyordu. Bu "yerçekimsiz zamanın" kurallarına 
uyarak İ pek'i yeniden kucakladı, ama kadın zarifçe uzaklaş tı. 
"Dinle ş imdi: Derhal Ş eyh Efendi'ye git. Burada çok önemli bir kiş idir o, senin 
sandığından önemli: Ş ehirde pek çok kiş i gider ona, laikler de. Tümen 
komutanının, valinin karısının da ona gittiğ i söyleniyor, zenginlerden, 
askerlerden gidenler de var. Devlet yanlısıdır. Üniversiteli ve tesettürlü kızların derslerde baş larını açmaları gerektiğ ini söyleyince Refah Partililer 
ona ses çıkaramadılar. Kars gibi bir yerde, böyle güçlü bir adam seni ça ğırınca 
onu reddedemezsin." "Zavallı Muhtar'ı da ona sen mi yolladın?"