da yiğitti. Hem de Kızılbaş oğlusun sen. Kızılbaşlar korkmaz­
lar. Yüce dağların kartallarına benzerler. Türkü söylerler ki, çok 
yanık. Elalemin parmaklan ağızlarında kalır, Kızılbaş türküleri­
ni dinlerken..."
Koca Osman konuştu, sesi çıkmaymcaya kadar, dişsiz ağ­
zından tükrükler saça saça söyledi. Sonra Kafdağı hikayesini, 
karardığı, karanlık duvanna gelip kafalarını vurmuş, umutsuz 
yolculan, sonra karanlığın üstüne bir kdıç gibi inen ışığı anlattı.
"Ne diyorsun Haşan?" diye sordu. Terlemişti, göğsünü aç­
ta, ak, uzun kıllan ıslak ıslak sıvazladı. Parmaklan ekşi ter kok­
tu.
Sözünü:
"Yusufu kuyudan çıkaran Mevla, bir gün olur bize bakmaz 
mı dersin?" diye sürdürdü. "Haa, ne diyorsun Hoca?"
Sonra sözü onun ağzmdan Ferhat Hoca aldı:
"Yusufu kuyudan çıkaran Mevla, hiçbir zaman iyi kullarım 
darda koymaz. Seni köye çağınyorsak, elbet bizim de bir bildi­
ğimiz var. Koca Osman ne dedi? Kafdağmda yolunu yitirmiş, 
gelmiş de bir karanlık duvarına başını vurmuş, umutsuzluk 
duvarı önünde yığılışıp kalmışlar. Gidecekleri yer yok. İşte du­
rum böyle bir merkezde iken kılıç kesmez, soluk aldırmaz ka­
ranlık duvarının üstüne bir top ışık düşmez mi? Bu yaşa gelmiş 
Koca Osman Ağa, bu ışığın ne ışık olduğunu biliyor, hem de bu 
ışığa inanmış. Bir de yolcular var, Yobazoğlu. Çölde susuz kal­
mış üç kişi bir seferinde... Susuzluktan ölecekler. Güneş de hiç 
batmıyor. Üç kişi dilleri bir karış dışarda dolanıp duruyorlar. 
Dolandıkları yerin ortasında bir kuyu var ki, yeşillikler içinde... 
Suyu da kar. Göremiyorlar kuyuyu. Kuyu bir yana gidiyor, on­
lar başka bir yöne. Sonra bir ak kuş görüyorlar havada. Yolcu­
lardan birisi Koca Osman Ağa gibi gün görmüş, her şeyi bilen 
bir kişi. Kuşun uçtuğu yere yürüyelim, diyor. Yürüyorlar. Kuş 
doğru suya gidiyor. Kanatlarım sallayışına balon kuşun. O da 
susuzluktan yamyor. Kuşun izine düşmüşler, varmışlar bak­
mışlar ki, yeşillikler içinde bir su kuyusu... İçmişler ve de ölüm­
den kurtulmuşlar. İşte Koca Osman ak kuşu görendir. Sana gel­
miş diyor ki, ak kuş suya gidiyor. Sen ne diyorsun Haşan? Kö­
ye dönüyor musun, dönmüyor musun?"
97