13 Aralık Pazartesi 
Yazıhaneye gittim. Ömer'den mektup var. Kışı Kemah'da 
geçireceğini yazıyor... Evliliği gelecek sonbahara kalmış... Bir 
tünelde çalışıyormuş, çok yoruluyormuş, "dünyayı unut-
muş"muş. Oturup Ömer'e cevap yazmaya karar verdim, ama 
bir şey yazamadım. İçimden karamsar, kötü şeyler yazmak 
geliyordu. Mektubu bıraktım. Buraya yazmaya karar verdim. 
Şimdi çalışma odasında yazıyorum. Çalışma odasını da eski haline 
soktum. Annem babamın ölümünden sonra bir ara burayı 
mescide çevirmişti. Şimdi gene her şey yerli yerinde. Akşamları 
buraya kapanıp pinekliyorum. Kâğıtlara yazılar yazıyorum, 
tasarılar yapıyorum, arada bir kütüphaneden bir kitap çıkarıp 
okuyorum. Bir Voltaire, Kızıl ile Kara ya da gene bugün biraz 
okuduğum İtiraflari okurken karşılaştığım aydınlık ruhu neden 
kendimde, ya da tanıdığım hiçbir insanda, bir Türk yazarında 
bulamadığımı düşünüyorum. Umutsuz, çirkin, mıymıntı bir 
halim var, ama neden Türkiye'de her şey böyle? Her şey, herkes 
uyuyormuş gibi... Yağmur başladı. 
17 Aralık Cuma 
Eski dengemi arıyorum. Muhittin eski dengemin beni mutlu, 
ama miskin yaptığını söylemişti. Yazıhanede çok çalışıyorum. 
19 Aralık Pazar 
Geceyarısı saat üç. Çocuk birdenbire ağlamaya başlayınca 
Perihan ile uyandık. Perihan onu uyutmaya çalışıyor. Ben buraya 
indim. Uykum kaçlı. Evin içinde pijamalarımla üşüyerek ge­
ziniyordum. Sonra elbiselerimi giydim. Aşağıya inip sobaya 
kömür attım. Buradaki küçük sobayı da yaktım; Bunları yaparken 
düşünmeye çalıştım. Ama benimkisi düşünmek değil. Aklımda 
düşünceler yerine görüntüler canlanıyor. Yağmur yağıyor. İki 
gündür durmadan yağıyor. Düşüncelerimi yazmak istediğim 
zaman aklıma bunun gibi şeyler geliyor. Ben şimdi burada 
oturuyorum, üşüyorum. Yarın yazıhaneye gideceğim. Bu deftere 
yazdıklarımı okudum. Muhittin'e hatıra defteri tuttuğumu 
239