kendinden geçmiş ve "Of öldüm," demiş. Bir söylentiye gör© 
de, "Biraz da İsmet Paşa dinlesin bu şiirlerimi," demiş; Ü sta­
dın o  günlerde İsmet Paşa ile arası pek iyi değilmiş. Peki, 
sohbetlere katılanlar Mustafa Inan’ı nasıl buluyorlarmış? 
"Çok alaycı ve tenkitçi bir zekâsı vardı," diyorlar. Bazen 
Mustafa Hoca iğneleyici fıkralar anlatırmış ve durmadan 
nükte yaparmış. Nükte ve mizahta da aşırılığa kaçılmazmış: 
"Ustad bir aşırılık gördü mü, hemen toplantıya son verirdi." 
Sohbetlere‘devrin ekâbiri' katılıyormuş: Kerim Erim, Musta­
fa Şekip Tunç, Kâzım İsmail Gürkan, Sadi Irmak, Behçet 
Kemal Çağlar, Nihad Sami Banarlı, Orhan Şaik Gökyay, Ca­
hit Tanyol ve daha birçoklan... Kâzım İsmail Bey de evinde 
buna benzer sohbet toplantıları düzenlermiş ve Mustafa Ho­
ca bu toplantılara da katılırmış.
Sonra Esat Fuat Bey’in (Tugay) düzenlediği toplantılar 
vardı. Buraya da eski asillerle, eski siyasetçiler geliyordu.
"Bu toplanttlarda ‘siyasetçilik’ oynanırdı,” dedi profesör 
ve genç adamın gülümsediğini görünce, Gerçekten öyle," di­
yerek hemen bir örnek verdi; "Meselâ, haftada iki kere yapı­
lan toplantıların birincisine ‘Avam Kamarası’, İkincisine de 
‘ Lordlar Kamarası' denilirdi. O zamanlar daha çift meclis 
sistemi ülkemizde uygulanmadığı için Türkçe karşılıklar bu­
lamamışlardı herhalde. Prensler ve eski elçiler Lordlar Ka­
marasında yeralıyordu. Osmanlı Meclisi Mebnsam’na benzi­
yordu bu topluluk. Her şey Osmanlı usulünde yürütülüyor­
du, meclislere kadınlar kabul edilmiyordu. Mustafa İnan, hu 
eski köylü çocuğu, bu meclislere de hemen kendini sevdir­
mişti; Asil olmadığı halde onu iki kamaraya da almışlardı. 
Sohbetlerde genellikle mazi yaşanıyordu, eski saltanat gün­
leri ve Avrupa'da geçirilen tatlı yaşantılar anı-ıyordu. Bu in­
sanlar genellikle antika kitapları biriktirirler ı e bir köşesin­
de yaşadıkları büyük konaklarını antika eşyalarla doldurur­
lardı. Esat FSıat Bey, yirmiden fıv.la odada tek başına yaşı­
¡47