"Bunlann hepsi de zalim olmaya zalim ya, bunlann hepsi 
de bir çarktan çıkmış gibiler ya, gene de sen bilirsin. Sanırsam 
biz bunları zor tüketir iz." 
"Zor tüketiriz Hocam." 
Gün batıya yıkılmış inerken Nafiz Bey al atının üstünde 
gözük tü. At görkemli, sağlıklı bir attı ve yürürken oynuyor du. 
Onun arkasında Yüzbaşı Gavur Ali, teğmenl er, onların arkasın­
da da Asım Çavuş. Asım Çavuşun kurnaz gözleri hep boğazın 
kayalıkianna bakıyor, kuşkulanmış olacak ki gözlerini önüne 
hiç indirmi yordu. En arkadan da ucu bucağı gözökmeyen sayı­
sız candarmalar geliyorlardı. Binbaşının atı oynayarak, kuyruk, 
baş sallayarak, sağa sola dönerek, tam Memedin altına, tüfeği­
nin namlusunun ucuna geldi. Memed tetiğe dokundu, Binbaşı 
atıyla birlikte tekerlendi. Kayalardan aşağıya, aşağıdan yukarı­
ya bir cayırtıdır koptu, ortalık cehenneme döndü. Asım Çavuş, 
sanki hiçbir şey olmuyormuşçasına yukarıya, kayalıklara baka 
baka, Binbaşının düştüğü yere koştu, onu aldı, kayalığın dibi­
ne, kurşun erişmeyecek bir yere götürdü : 
''Yaranız bacağınızdan Binbaşım, belli ki sizi öldürmeye at­
mamış . Yoksa İnce Memed çok nişancıd ır. Yoksa böyle iki 
adımlık yerden ... " 
Gene korunmasız, elini kolunu sallayarak, sağlıkçıya gitti, 
ilaçlar, sargılar aldı döndü . 
"Çok yaralı var Binbaşım, öldürmeye atmıyorlar. Sandığı­
mızdan da kalabalıklar. İyi ki öldürmeye atmıyorlar , yoksa çok 
can kaybımız olur du." 
"Şimdi ne yapacağız Çavuş?" 
"Teslim olursa İnce Memed, size?" 
"Onu astırmamaya çalışırım Çavuşum." 
"Bir deneyeyim mi?" 
"Dene Çavuşum, kötü kısıldık, yoksa elimizde sağlam can-
clarına kalmaya cak." 
Asım Çavuş, ortaya çıktı, soğukkanlı: 
"Kesin ateşi," dedi, "İnce Memede birkaç sözüm var." 
Ateş hemen, iki yandan da kesildi. 
"Beni dinle İnce Memed ." Bağırmasına gerek yoktu, bura­
da fısıldasa orada İnce Memed duyardı. "Binbaşının sen canına 
625