234
kadıklan kilimleri anımsadı. Derken itiraf etti. "Burada in­
sanlar zeki, eğitimli. Ben çok farklı bir ortamdan geliyorum. 
Ayak uyduramazsam..."
“Ya ne olur?" diye sordu Azur.
Babamı düş kırıklığına uğratırım . Cebindeki son kuruşa,  
yüreğindeki son takate kadar bana inanan, beni destekleyen  
tek insanı ... Söylemedi tabii bunlan. Yuttu laflan. Sustu.
“Sence sen zeki değil misin?" dedi Azur.
“Öyleyim ama çok çalışmam gerek. Diğer öğrenciler kolay­
ca uyum sağladı üniversite hayatına. Oysa benim için, ya­
ni benim gibiler için mesele daha kanşık" dedi Peri; buraya 
ne için geldiğini ancak hatırlamıştı. “Aslmda ben Tann semi­
neriniz hakkında detay almak için gelmiştim. Dr. Raymond 
doğrudan size sormamı söyledi de."
“Dr. Raymond demek? Uy!"
Profesörün tarzından, Peri’nin akademik damşmanını tut­
madığı belliydi. Ama Azur konuyu deşmedi. Onun yerine ma­
sanın üzerindeki bir notu buruşturup top yaptı, usta bir ha­
reketle çöp kutusuna attı. Basket! “Gelecek dönem için düşü­
nüyorsun herhalde" dedi. “Ne yazık ki ders dolu; bir de yedek 
listesi var."
Bunu beklemiyordu Peri. Ulaşamayacağını duyunca daha 
da can atar olmuştu Azur'un dersini almaya.
“G erçi..." diye mırıldandı Azur, kızın yüzündeki hüsranı 
görünce. “Bir öğrenci dersi bırakacak. Yani bir yer açılabilir."
Peri’nin çehresi aydınlandı. Ama bu öğrencinin Troy oldu­
ğunu tahmin edince bir huzursuzluk gölgesi düştü hevesinin 
üstüne.
“Bir oğlan vardı..."
“Evet... asabi bir oğlan" dedi Azur. “Öfkeli, dediğim-dedik, 
kibir-küpü tiplerle Tann konuşulmaz. Tann’yı ancak müte­
reddit, mütekâmil, mütefennin, mütevazı ve mürtefi insan­
larla konuşabilirsin."