Şiirin ilk mısraındaki «adedi devir» (aded-i devir) dönüş sayısı anla­
mına gelir. [AB]. 
«VEDA» 
Nâzım Hikmet, Seçilmiş Şiirler, İstanbul, 1932, S. 32-33. 
Bu şiir ilk defa: Nâzım Hikmet, Sesini Kaybeden Şehir, İstanbul, 
1931, S. 8-9'da yayınlanmıştır. Ahmet Cevat, Nâzım Hikmet, Hayatı, 
Seçme Şiir ve Yazıları, İstanbul, 1937, S. 30-31'de; Yalçın Kaya, Nâzım 
Hikmet, İstanbul; 1950, S. 44-45; Ekber Babayef, Nâzım Hikmet, Bütün 
Eserleri, Sofya, 1967, C. I, S. 219-220'de bulunduğu gibi, Yeni Işık der­
gisinin 27.2.1951 tarihli sayısında da yayımlanmış, fakat Nâzım Hikmet, 
835 Satır - Sesini Kaybeden Şehir - Varan 3, İstanbul, 1965'e alınma­
mıştır. 
Yalçın Kaya'da şiirin ilk mısraından önce bir veda sözü vardır; 28 
ve 29 uncu, 31 ve 32 nci mısralar yer değiştirmiştir. 
Bu şiir 1930'da sosyalistlerin yakalanmalarıyla ilgilidir (bk. Şüphe 
şiiri). 
Rusça çev. P. Jeleznov: N. Hikmet, Seçilmiş Şiirler, Moskova, 1953, 
S. 125; Dünyanın Yüzü, Moskova, 1956, S. 67; N. Hikmet, Seçilmiş Eser­
ler, 2 cilt, C. I, Moskova, 1957, S. 128-129. 
Fransızca çev. Nâzım Hikmet, Anthologie Poetique, Paris, 1964, 
S. 23. 
Yunanca çev. Nâzım Hikmet, Poimata; Stelyos Mayopulos, Nâzım 
Hikmet: ta erga tu, Atina, 1959, S. 165-166. [ŞH]. 
Ekber Babayef'in derlemesinde (EB, C. I, S. 425) açıklandığına 
göre, «Veda» şiirinin başlangıç bölümünde Nâzım Hikmet Rus şairi 
Sergey Esenin'in Do svidania drug moy, do svidaniya, tıy u menya v 
grudi... (Hoşça kal dostum benim, hoşça kal. Sen benim kalbimdesin) 
beytinden yararlanmıştır. 
«Veda»nın bulunduğu öbür yayınlar şunlardır: Orhan Burian - Kur­
tuluştan Sonrakiler (1946, S. 83-84), İlhami Soysal - 20. Yüzyıl Türk Şiiri 
Antolojisi (1973, S. 375-376), ZS (S. 234-235), Vatan gazetesi (11.9.1976, 
Aziz Nesin'in «Şen Olasın Nâzım Hikmet» yazısında). 
Çeviriler: 
— Bulgarca: Seçilmiş Şiirler (SŞ, S. 28-30), Şiirler (NT, S. 24-27), 
Büyük İnsanlık (Bİ, S. 34-37). 
— Almanca: Volk und Welt yayınevi (VW, S. 12-13). 
— İngilizce: Randy Blasing/Mutlu Konuk - Selected Poems of Na­
zim Hikmet (New York, 1975, S. 41-43). 
— İtalyanca: Giovanni Crino (GC, S. 137-138). [AB]. 
321