FAKİR BAYKURT
 
369
 
 
pıtraktan, başka dikenlerden çizilmişti. Dudakları çatlamıştı. Kır 
Abbas’ın dudakları da çatlamıştı. Beti benzi uçmuştu. Bağlardan yana 
baktıkça içine kanlar üğünüyordu. Karısına, oğluna, gelinine b
ir şey 
demiyordu. Kanlarını içine içine üğütüyordu. Torununu okşuyordu. 
Okşarken elleriyle, öperken dudaklarıyle bir şeyler anlatmaya 
çalışıyordu. Bakarken de gözleriyle döküyordu içindeki derdi dışarı...
 
«Haldan anlayan tek kişi yok komşular! Tahriratçıyı
 
derseniz onun 
derdi başka. Bilemedik ne var camgözle aralarında? Bizi ifadeye 
çekiyor ki, nedir bu bozuk para, bütün para sözünün aslı? Camgöz 
malmüdürü “Benim bozuk paraya aklım ermez!” deye deye kabardıydı 
ya bize! Abbas emmi de yazdırmış HEPSİNİ! 
Ö
nünd
en gidivermiş 
emminin. Bizim de gitti önümüzden. Dahi mühür bile bastırdı. Bastık. 
Basmasan ne yapa
 
caksın? Cahalsın bir kere! Bu sözün ardından ne söz geleceğini, bir 
takka sonra ne olacağını bilemiyorsun. Heriflerin lügatleri bir lügat 
ki... Hemi de kapı
da candarma... Abbas emminin yerden göğe hakkı 
var: Bu işten umut bitmiştir. Nerde Abbas emmi? Gelmedi mi? 
Herkes geldi, o gelmedi demek? Ne yapsın gelsin de? Biliyor bizim ne 
getirdiğimizi...»
 
Karı kız, kızan yuvalarından uğramış gözlerle dinlediler Batta
l’ı. 
Hiçbiri konuşmuyordu... Alınmış gibiydi dilleri...
 
«Eğer derseniz ki istedikleri icarı verelim, bozalım bağları, gitsin 
bu düzen böyle; nefsime ben veremem! 650 istiyorlar ev başına: 
Kuruş isteseler belki, emme lire istiyorlar! .. Eğer derseniz ki, Kö
roğlu 
aleyhüsselâm gibi çıkalım dağlara, furuşalım, dövüşelim; ben onda da 
yoğum! Tek başına bizim köy!.. Tek başına bizim köyün ne kıymatı 
var? .. Benim elimde bir av tüfeği. onun elinde makineli, cip, cephane! 
Ü
ç gün demeden yakalıyor. Efendime söyleyim,
 
heralda bu işin çıkarı 
yoktur. Vardır emmi biz bilmiyoruz... Ensemizdeki devlettir! 
Dırnakları demirden bir devlet... Eğer derseniz ki, “Kanun kanun 
diyorlar, belki bizden _ yana da bir kanun vardır, bak Hamdi beyi 
bulamamışsınız. abukatlara sormamışsınız
, bir de bu yolları denesek 
eyi olur! ..” Benim hiç umudum yoktur emme gene karar sizindir. Git 
derseniz giderim. Köy bizim, çile bizim. Ben bu konuşmaları akşama