verir. Omtünde tatmadığı güve ni, toprağı olduktan sonra tattı. Gü­
venlik duygusu kadar insanı insan eden hiçbir şey yoktur. Onda, şim­
di baş döndürücü bir toprak iştahı başladı. Ne kadar çok toprağı olur­
sa o kadar çok duyacaktı içinde insanlığı, sevinci, umudu, şefkati ;'gü­
zelliğ� ... Bütün bu duygular onun bilmediği, ya da çoktan unuttuğu 
şeylerdi. Ticatette paradan başka hiçbir şeye bağlan amazsın. Çünkü 
her şey gelip geçicidir. Kötü, pis bir oyundur. Topraksa kal ıcı, sağlıklı, 
ölümsüzdür. Ve Rüstemoğlu toprağa saldır dı. 
Şimdi gözü Derviş Beyin topraklarınday dı. "Bu beyinsiz herifın 
toprak ayakl arının altından kayıyo r. Nasıl olsa yakın bir gelecekte top­
raklar onun elinden çıkacak. Hiç olmazsa, benim gibi toprak kadrini 
bilir, bi, avucu için canını verir bir adarnın eline düşs ün." 
Sonra Akçasaz vardı. Bir gün Çukurov anın ortasındaki bu batak­
lık nasıl olsa kurutulacaktı. zirnan gelişip gidiyordu. Bu bataklık böy­
le kalarnaz dı. Bu binlerce dönümlük verimli topraklar ... Bugünlerde 
onun kıyıcığından bir ayak basa� kadar bir yer tutmak gerekti r. 
Akıllı adam ne demektir; geleceği gören adam demektir. Rüst emoğlu 
Akças azın geleceği ni avuc unun içi gibi görüyor, ona göre de ha zırlanı­
yordu. 
Şimdi Akçasazın kıyısından beş yüz dönüm toprağın olsun, o, on 
yıl içinde, çok kalmaz on yıl içinde beş bin, on bin dönüm olur. Der� 
viş Beyin topraklarıysa Akçasazın doğusunu ve kuzeyi ni çepeçevre çe­
virir. 
Tarlaların ortasında, yerden bir metre yükseklikte, damı sazda n, 
duvarları kamıştan yüz elli metre kadar uzunluğundaki penceresiz 
olan ev Rüste moğl unun çiftlik binasıydı. Bu uzun, alçak binanın on 
beş metre kadar kuzeyi nde gene kamıştan ve sazdan .küçiik bir kulübe 
duruyordu. Kamışlarından ve .sazlarından daha yeni yapıldığı belli 
oluyordu. Bir de uzun bir kavak ağacı yapının az ilerisinde salınıp du­
ruyordu. 
"Rüstemoğlu, Rüstemoğl u!" 
Rüstemoğlu hemen dışarıya fırladı. Yamalı, rengi solup bomboz 
.. olmuş bir şalvar bir de onun gibi her bir yeri aşınmış, kirli, yırtık pır­
tık bir mintan giyiyo rdu. Ayakları y�ndı ve başındaki şapkası eski­
miŞ, tepesi delinmiş, yaroru yumru olmuştu. Kara gözleri durmadan · 
fıldır fıldır göz yuvalarında dönüyo rdu. Yüzü küçücük, başı kocaman-
ıso