Gidip gelmeye başladı gene, kendi kendine mırıldandı: 
Söyleyeceğim, onun Çukurovaya bir boz şahin gibi indiğini Ali 
Safaya duyuracağım. Korkusundan gebersin namussuz. Bu iyi­
liği ona yapacağım. Bakalım Çukurova ona nasıl dar gelir! Ba­
kalım hele şu koca ovada saklanacak delik bulabilir mi?
Kurnaz, kısılmış, gülen gözlerle hala yüzünü kurulamakta 
olan Ali Safaya durup bakıyor, onu süzüyor, sonra yürüyordu.
Ona varıp diyeceğim ki, bir gece yarısı, ben senin dostu­
num Ali Efendi. Baban da benim arkadaşımdı. İnce Memed bu­
rada, Çukurovada saklanıyor. Köylüler ondan güç ahyorlar. İn­
ce Memed de seni öldürmeye hazırlanıyor. Araştırıyor, kurşun 
nerenden girerse, sen en çok acı çekermişsin, onu bulmaya çalı­
şıyor.
"Nerede, nerede, nerede, nerede İnce Memed? Nerede sak­
lanıyor?"
Ali Safaya baktı, bir iyice güldü. Kahkaha attı. Ali Safa ona 
doğru döndü, baktı. Ne oluyordu bu ihtiyara? Aklım mı oynatı­
yordu? Köylüler de baktüar.
Şefçe Kahya bir daha güldü:
"İşte orasım bilmem," dedi, gene yürüdü.
Haber vermemeliyim, onun burada olduğunu varıp da Ali 
Safaya söyleyeceğimi Koca Osmana, Hocaya, Seyrana, kul ola­
na, kimseye haber vermemeliyim. Önüme geçerler.
"Nereye saklanıyor emmi?"
"İşte orasını bilmem Ah Safam," diye bağırdı Şefçe Kahya...
Orasını bilsem, kulağmdan tutar da o eşkıya çocuğu, alır 
sana getirirdim.
"Koca Çukurovada nasıl bulmah onu? Adam yitiği öküz 
yitiğine benzemez ki... Nasıl bulmah, nerede?"
"Orasım bilmeeem."
Seyfali, ellerini önüne bağlamış, boyun kırarak Ah Safa Be­
ye yaklaştı:
"Bey," dedi, "öğlen oluyor. Senin geleceğini öğrenince bir 
koyun kestirdim de... Bir yemeğimizi yiyin de öyle gidin."
Aİİ Safa Bey, şaşkın bakışlar arasmda ayağa kalktı, atma 
doğru yürüdü. Bir delikanlı atını tutuyordu, üzengiye sarıldı. 
Ah Safa Bey ata atladıktan sonra:
376