nan sinekler hastalığı yayabilirmiş. Bütün böceklerin ölme-
si gerekiyormuş odada. Sonunda hiç konuşmamaya başladı.Sorulara bir cevap vermiyordu. Söylediği en masum sözdebile farkına varmadığı bir yalanın bulunmasından korku-yordu. Doktor, bu doğruluk buhranının, çok ileriye götü-rülmemesini tavsiye etti. Vücudun, yalandan bu kadar te-mizlenmesi, ilerde başka karışıklıklara yol açabilirdi. Hasta-nın iyileşmesi halinde yalana direnci sıfıra inebilirdi: böyle-ce, en küçük bir yalan bile öldürücü bir etki yapabilirdi. Busözlere sinirli kahkahalarla cevap veriyordu Metin: “Doğru-dur doktor bey . Selim de bu yüzden öldü.” Doktor, Selim’eacıdı. Hastalandığı zaman ona getirselerdi, bir çaresine ba-kardı. “Birdenbire öldü doktor bey . Onu ben öldürdüm.Onu kurtaramazdınız: benden kurtulması imkânsızdı. Ya-lan söylüyorsunuz.” Yerinden fırladı, doktoru kovaladı oda-nın dışına. Çocuk gibi seviniyordu: “Seni hiç olmazsa dok-torlardan kurtardım Selimciğim,” diyordu. Selim’le bir kerekonuşmaya başladımı, sözlerinin arkası gelmiyordu: “Öl-medin değil mi Selimciğim? Öldüğün de yalan, değil mi?Benim yaşadığım da yalan, değil mi? Her şey yalan yalan...yalan... yalan...”
Davacı vekili T urgut Özben’in açıklaması dinlendi. Gere-
ği düşünüldü. Sanığın, bu durumda, cezai ehliyeti olmama-sı ve elinden alınacak bir şeyi bulunmaması sebebiyle eskidurumuna dönmesine izin verildi. Böylece, Selim Işık dos-yasının sanıklarından Metin Kutbay’ın hakkında takipsizlikkararı verilmekle birlikte, diğer sanıklar hakkındaki dosya-ların tekemmülüne ve duruşmaların ileri bir tarihe bırakıl-masına karar verildi. Tanrı, tutunamayanlardan rahmetiniesirgemesin.
Bat dünya bat! Sonunda Metin’e de acıyacak mıydık?
438