"ifade edemediğim bir eksiklik hissi var içimde, Hikmet oğ­
lum. Sanki her şey başka türlü olabilirdi, başka türlü oynana­
bilirdi." Odadan çıktı, kapıyı yavaşça kapadı. 
"Hikmet amcayı götürdüler," dedi Salim, kardeşine. Nur­
hayat Hanım sedirde oturuyordu . "Pencerenin önünden çeki­
lin bakalım ," dedi çocuklarına. "Anne," dedi Salim, "Öğret­
men ödev vermişti: Serbest konu. Sizi beklerken ben de bir 
oyun yazdım, Hikmet Amca ve Hidayet ağabeyim gibi. Bu 
oyunda Hikmet Amca ... " "Sus bakalım," diye payladı onu 
Nurhayat Hanım. "Boyundan büyük işlere karışma. Haydi, 
kardeşini al da biraz çıkın. Başımı dinlemek istiyorum." Sa­
lim, kardeşinin elinden tuttu; koşarak çıktılar. "Bilye oynaya­
lım mı?" "Oynay alım." "istersen çatapata da alalım." "Ala­
lım." Bakkala girdiler. 
Hava kararıyor du. Köşeden bir genç kızla bir genç adam 
göründü kol kola. Delikanlı bir şeyler anlatıyordu, genç kız 
da başını sallıyordu. "Bana kalırsa filim biraz karışıktı ," dedi 
genç adam. "Bazı yerini anlamadım ." "Canım," dedi kız, "So­
nunda çocuk ölüyor işte." "Aptal," dedi delikanlı, "O kadarı­
m biz de anladık." 
26 Mart 1973 
474