Bedriye Hanım, Mebrure'ye hitaben: 
-Ahatuna ne oldu? Birdenbire lakırdıyı kesti. Ortadan 
kayboldu. (Haykırarak) Emeti Hanımcığım düştün mü? Ne 
oldun? 
Emeti Hanım biraz derinden: 
- Ah ne olacağım !.. Üstüne bastığım çürük küfenin 
dibi çıktı. Göğsüme kadar içine gömüldüm. Ne kalça, ne 
kuyruk sokumum kaldı... Hep sıynldı. Hurdahaş oldum 
şöyle hurdahaş. Nene lazım senin a alık kahpe küfeye çıkıp 
da komşulada çene yarıştırırsın .. . 
Bedriye Hanım -A vah vah ... Gördünüz mü zavallının 
başına geleni? .. Evde kimse yok mu Emeti Hanımcığı m? .. 
Emeti Hanım -Yok ya! Oğlan mektepte ... Hayriyem 
de etekliğinin etrafına makine çevİrıneye Bedestanlıların 
evine gitti ... 
Bedriye Hanım esefle: 
- A onlar gelinceye kadar ne yapacaksın küfenin 
içinde? 
Emeti Hanım inleyerek: 
- Ah ne yapacağımı bilir miyim yavrum? .. Kapana 
tutulmuş fare gibi bunun içinde oturacağım ... 
Bedriye Hanım -Şöyle biraz çalış çabala bakalım belki 
çıkarsın. 
Emeti Hanım sağına soluna kıvranıp çıkmaya uğraşarak: 
-Ah mümkün değil... Küfenin ağaçları böğrüme batı­
yor ... Tıpkı kapana benziyor ... İçine girmesi kolay da çıkma­
sı güç ... (Ağlamaya başlayarak) Ne yapacağım ben şimdi?.. 
Emine Hanım salıncağın başında ninnisine devamla: 
Pek yaramaz susmu yor ninni 
Ne desem uyumuy or ninni 
Kuyrukludan korkmuyor ninni 
E yavruma e ... e ... eh ... 
Mebrure pencereden başını uzatabiirliği kadar uzatarak 
komşuya doğru sarkıp: 
8