748 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
Kadın ona bakınadı bile. Bir tek söz bile söyleme di. 
Yatakları da ıslanmıştı. Alaçığın içi de ıslanmıştı. Taşbaş alaçığın içinin yaşı­
nı dışarıya çekti, toprağın kurusun u buluncaya kadar. 
"Yatak ıslandı mı? Islanmamışsa getir de şu kuru yere ser." 
Kadın hasırın altından bir incecik savan, bir de küçücük minder çıkardı. 
Uzun yastığın bir ucu ıslanmıştı, kuru yere serdi. 
Taşbaşoğlu çırılçıplak oldu, minderin üstüne uzandı, savanı üstüne çekti, 
hemencecik de uyudu. Karısı bir çam çırası yaktı, çıra yanıp tükenineeye kadar 
onun uzamış, avurdu avurduna geçmiş, kirpi oku gibi seyrek, dik, uzamış sa­
kallı yüzüne baktı. Burnu incelmişti. Boynu da öyle. Kadın korktu. Böylesi yüz­
ler, ölümün damgasını yemiş yüzlerdir. 
Babaları geldi geleli, üç çocuğunun üçü de oldukları yerde oturmuşlar kal­
mışlar, büyütenmiş gibi. Kocaman açılmış şaşkın gözlerini de babalarının üs­
tünden hiç ayırmıyorlar. Taşbaşoğlu gelir gelmez, onları okşamış, üçünü de 
bağrına basmıştı. Çocuklar büyütenmiş gibi bakmışlar, yerlerinden hiç kıpırda­
mamışlardı. Babaları uyur uyumaz onlar da oldukları yerde uyudular kaldılar, 
üst üste. Anaları onları soydu, babaları nın yanına yatırdı. 
Çok yorgundu, şaşkındı. Taşbaşo ğlu suretinde birisinin gelip, ölmüş bitmiş, 
hastalıklı birisinin gelip sofrasına oturması onu bitirmişti. Adamı kovamıyor, 
sen Taşbaşoğlu değilsin, ben senin karın değilim, bunlar da senin çocukların 
değil, diyemiyordu. Ohhooo, Taşbaşoğlu kim, sen kim, diyemiyordu. Taşbaş 
Efendimiz şimdi Kırklar dağında, soğuk sulu pınarların başında, mor menekşe 
dize çıkmış, sütünü kaymağını, bıçak kesmez ormanlarda, Kırk Ölmezler ara­
sında ... Sen kiiim, Taşbaşoğlu kim, sümüklü fıkara! Şu Taşbaşa benzer adama, 
yemeğini yedin işte, ben dul bir kadınım, başka yere git de yat orada uyu, diye­
memişti. Niçin diyememişti? Diyememiş de yatağına almıştı? Benziyordu ben­
ziyordu Memede, hık demiş burnundan düşmüş gibi benziyordu ama, Taşbaş 
Efendimiz nerdeee, bu sümüklü nerde! 
"Yorulmuş fıkara ... Çorbayı nasıl sömürüyardul Kırk günlük aç gibi. Sabah 
olur olmaz, ben kocası yanında olmayan bir kadınım, var git başka yere kar­
daşım, diyeceğim ona. Taşbaş Efendimize benziyorsun ama seni yatağıma ala­
mam. Alaçığıma alamam. Efendimiz çarpar beni. Sabah olur olmaz, kalk kar­
daş, ben kocası burada olmayan bir kadınım , başka yere misafir ol..." 
Bu sözleri durmadan mırıl mırıl tekrarlıyordu. 
Karmakarışık, ağır, korkulu, ikircikli duygular cehenneminde, kara düşler 
içinde, al basmış, sayıklayarak, Taşbaşın başucunda kıvrandı durdu sabaha dek.