4 
Ağacın üstü rahath. Daha öncekÜer en yumuşak otlan dö­
şemişlerdi yatakla nna. Memed kendini bırakır bırakmaz uyu­
du. Uyumasıyla uyanması da bir oldu. Çok tedirgindi, Müs­
lümdense hiç ses sada çıkmıyord u. Garbi yeli kesilmiş, göğü 
kalm bulutlar örtmüştü. Kurşun geçirmez bir karanlık çökmüş­
tü bataklığın üstüne. Gece sıkıntılı, yapış yapışh. 
"Haydi kalkalım Müsl üm." 
"Kalkıp da ne yapalım?" 
O uyamr uyanmaz, onunla birlikte Müslüm de uyanmışh. 
"Gidelim Müslüm. Bana öyle geliyor ki kuşatıld ık." 
''N e biliyorsun kuşatıldığ ımızı?" 
"Biliyorum. Kulak ver de dört köşeyi dinle ... Birtakım ses­
ler geliyor usuldan, duyulur duyulmaz ." 
Ortalıkta bir süre bir sessizlik oldu, ne o konuştu, ne de 
öteki. 
"Ben hiçbir şey duymuyorum," dedi Müslüm. 
"Duyamazsın," dedi Memed, "neden ki dersen, senin kula­
ğın eşkıya kulağı değil." 
"Nasıl olurmuş eşkıya kulağı?" 
"İşte böyle, benimki gibi olur. Kırk günlük yolda yaprak kı­
pırdasa duyar. Haydi kalk, bir an önce yola çıkalım, kuşatıld ık." 
"Kuşatıldıysak nasıl çıkacağız?" 
"Devedikenlikten, sel yatağından, yılanların içinden ... Ora­
sını kimse akıl edip de beklemez . Bir de korkarlar. Haydi 
kalk. .. " 
54