diyemeyecek kadar yeni iç erimelerine tutulmuş tur. Bu nedenle 
yalnızca tümcesinin sonunu söyleye bilmekte: 
"Vaz mı geçtiniz?" 
Adamın eli az daha aşağılara, kalçalara doğru inmektey-
ken buğulanmış sesi: 
"Neden?" diye sormaktadır. 
Kadın ise küçük bir kız kıkırdayışıyla gülmekte: 
"Acılı tavuktan ... " 
Bunu der demez çoraplı bacaklarından birini kıvırıyor, di­
zini yanındakinin iki bacağı arasına sokuyor , sıkıca yerleştiri­
yor o dizi oraya. Adam da bu arada, bir delikanlı gülüşüyle, 
"şey" demektedir , "aslında ... " Fakat şarkıyı düşünelim, devam, 
vazgeçme, diyen şarkıyı ... 
Kadın dizini bulunduğu noktada usul usul oynatıy or. De­
nizin suyu yosunlu kayaları yalıyor; deniz kestanele ri suyla bir 
açılıp bir örtünüyor; diz hareketi de buna denk bir ivme kaza­
nıyor. 
Kaçının demiştiniz, sekizinin de mi diz yerinden kopmuştu 
bacakları? 
Ya o çocuklar! Bütün kemikleri kırılmış; ikisinin kafatasın­
da birer delik ve kan eli. 
ce? Bir savaş gözlemcisi sevişirken bunları unutabilir mi siz-
Atı vuran adamın da vurduğu atı unutamadığı biliniyor. 
Atın gözü hep ona bakar, nereye gitse onu izlermiş de ... 
Evet... Ömürboyu. 
Fakat ötekiler, onlar? Onlar hangi ah vurdular? 
Onlar vurulan atlar. Gözleri üstümüzde olanlar. 
Bir sigara içmek istiyorum. 
Bana da ver. 
Konyak da ister misin? 
Konyak, vokta, sert bir şey. Ne olursa olur ... İçim üşüyor. 
69