den ne istiyorsa başım üstüne. Oğlanla kızı ona gönderirsem, 
benim yüzüme, soyumun yüzüne kıyamete kadar köpekler bile 
bakmaz. Bu kadar beysiniz, bir yolunu bulun, boynum kıldan 
ince. Paşaya saygılarımı söyleyin. İsterse tüm varımı, canımı 
vereyim. Ne isterse yaptırayım, damadına köyler bağışlayım, 
kendi de ne isterse başım üstüne... Ama evime gelmiş bir konu­
ğu, bir can için ona gönderemem."
Zilan Beyi:
"Doğru söylüyor Bey," dedi. "Biz boşa geldik."
"Boşa geldik, ayıp ettik," dediler ötekiler de. "Bizde azıcık 
adamlık kalmış olsaydı, böyle bir teklifle Beyin karşısına çık­
mazdık. Ayıp ettik."
İkinci gün atlarına bindiler sürdüler.
Mahmut Han beylerin Ahmetle Gülbaharı Hoşap kalesin­
den alıp geleceklerini sanıyor, onlara işkencelerden işkence, 
ölümlerden ölüm kuruyordu. Ve bir kere olsun Hoşap Beyinin 
kızla oğlanı vermeyeceği akimdan geçmiyordu. Çünkü sıkı bir 
tehdit göndermişti Hoşap Beyine. Üstüne Osmanlı askerini çe­
keceğini bildirmişti. Hoşap Beyi de eskiden olduğu kadar güç­
lü değildi. Ne pahasına olursa olsun kızla oğlanı verecekti. Gi­
den koskocaman, soylu beyler de boş yere gitmiyorlardı ya...
Beylerin eli boş dönmesi onu çılgına çevirdi. Hiç beklemi­
yordu. Bir şeyler oluyordu. Artık Osmanlıyı kimsecikler dinle­
miyordu. Bir Hoşap Beyine bile gücü yetmiyordu. Erzurumda- 
ki Rüstern Paşaya ahvali olduğu gibi bildirmeli, onun yardımı­
nı sağlamalı, ondan sonra Hoşap kalesini yerle bir etmeliydi. 
Beylere öfkesini hiç belli etmedi.
Zilan Beyi:
"Hoşap Beyinin hakkı var," dedi. "Konuk gelmiş sevdalılar 
bir can için geriye gönderilemez. Paşa bir çaresini bulalım şu­
nun."
Mahmut Han sustu.
O gün büyük bir şölen çekti beylere. Divanı çok kalabalıktı.
Sabahleyin Paşa olayı baştan sona anlatan bir name yazdı 
Erzurum Paşasına. Erzurum Paşası Padişahın gözdelerindendi. 
Yıllarca sarayda kalmış, büyük vezirler arasına girmişti. Eğer 
Erzurum Paşası kendisini tutarsa, her şey kolaydı ve Hoşabm o
93