Başka Bir Dün yaya Yolculuk  
"Sen de yan ında güçlü bir erkek olmadan o yollara tek ba şına 
çıkmaktan hep korktun, Füsun..." 
"Ne?" dedi. Gerçekten çok k ızm ıştı, hissettim bunu. 
"Hadi can ım, atla araba ya, akşam içer, gene tart ışırız," dedim. "Seni
çok, çok seviyorum. Önümüzde harika bir hayat var. Atla arabaya." 
"Bir şart ım var," dedi, ta y ıllar önce çocukluk bisikletini eve geri 
getirmemi istedi ği zamanki çocuksu edayla. "Evet?" 
"Arabay ı ben kullanaca ğım." 
"Bulgaristan'da trafikçiler bizimkilerden de rüş vetçi. Çok çevirme  
varm ış." 
"Yok, yok..." dedi. " Şimdi, otele dönerken kullanmak istiyorum." 
Arabay ı hemen stop ettirdim, kap ıyı aç ıp ç ıkt ım. Yer de ğiştirirken,  
araban ın burnunda Füsun'u tuttum ve bütün gücümle öptüm onu. O
da bütün gücüyle iki kolunu boynuma dolayarak, güzel göğüslerini  
göğsüme bast ırarak sar ıldı bana, serseme döndüm. 
Şoför koltu ğuna geçti. Yıld ız Park ı'ndaki ilk derslerimizi hat ırlatır bir  
dikkatle motoru çalış tırd ı ve güzelce el frenini indirip yola ç ıkt ı. Sol  
kolunun dirse ğini, t ıpk ı Grace Kelly'nin H ırs ızı Yakalamak filminde  
yapt ığı gibi, açı k pencereye yaslam ıştı. 
U dönüşü yapacak bir yer arayarak yava ş yavaş ilerledik. Çamurlu  
bir köy yolunun ana caddeyle kesi ştiği yerde bir hamlede dönmek  
istedi, ama yapamad ı, araba sars ılarak stop etti. 
"Debriyaja dikkat et!" dedim. 
"Küpemi bile fark etmedin," dedi. 
"Hangi küpeni?" 
Arabay ı çal ıştırm ıştı, geri dönüyorduk. "O kadar h ızlanma!" dedim. 
"Hangi küpe?" "Kula ğımda..." diye inledi narkozdan ç ıkan birinin yar ı 
bayg ın sesiyle. 
 
S534