"Olamaz. Kokuy orlar." 
"Olur Yüzbaşım olur. O bizim öz bir kardeşimiz, ana bir 
baba bir kardeşimiz Osmandır. Al istersen bak nüfus cüzdanla­
nmı za. Bu benim, bu Osmanın, bu da öteki kardeşlerimin. Bak, 
Osmanın kafa kağıdında fotoğrafı da var. İn aşağıya, fotoğrafla 
ölüyü karşılaştır, bak bakalım, Osman mı değil mi? Koksun, o 
bizim kardeşi mizdir." 
Yüzbaşı öfkeyle aşağıya indi, bir kafa kağıdındaki fotoğra­
fa, bir ölüye baktı, tıpkısıyd ı. Fotoğraf yeni çekildiği için, ölü 
hemen hiç değişmemişti . 
Yüzbaşı merdivenleri çıkarken: 
"Olamaz, olamaz, olamaz," diyordu . 
"Bakhn mı Yüzba şım?" 
"Baktım," dedi Yüzbaşı öfkeyle . "Siz böyle bir hileyle biz­
den İnce Memedin ölüsünü almak istiyorsun uz?" · 
"Biz ne yapalım İnce Memedin ölüsünü? İnce Memed bi­
zim kimimiz değil, kimserniz değil." 
"Ben bilemem ne yapacağınızı. Ben size İnce Memedin ölü-
sünü Kara Osman diye vere mem." 
"Ver ölümüzü bize de varsın İnce Memed olsun." 
"İnce Memedie akrabalığınızı ispat edeceksiniz ." 
"Nasıl edelim, akraba değiliz ki İnce Memedle. Biz onun 
köyünün nerede olduğunu bile bilmiyoruz. Yalnızca adım duy­
duk." 
"Verem em." 
"Şimdi bu ölü burada, candarma kumandanlığının duvan­
run dibinde böyle kokacak mı? Zaten şimdiden şişmiş, davul 
gibi olmuş, kokuyor da ... Ne yapacaksınız ölüyü ." 
"Ö seni alakadar etmez ." 
"Yarın öbür gün kokudan şu kasahada bir tek canlı dura­
maz. Daha şimdiden ... " 
"O seni alakadar etmez ." 
"Yüzbaşırn, biz de hakkımızı arayacağız, icap ederse, kar­
deşimizin ölüsü için her şeyi yapacağız . Onu mezarsız bıraka­
mayız . Biz yedi kardeştik, altı kardeş kaldık, öleceğiz de gene 
kardeşimizin ölüsünü alacağ ız. Eğer biz Osrnansız dönersek 
eve, anaınızia babamız kederinden ölürler.