Yüreğinde Tann’dan geriye kalan boşluk
Oxford, 2002
John R adcliffe H a sta n esin in  p sik iyatri servisinde b ir oda­
da gözlerin i a çtı. B u raya n a sıl g etirild iğ in i bilm iyor» h içb ir  
şey h atırlam ıyord u . U zu n  m üddet nerede olduğunu a n la y a ­
m adı. R enkler alabild iğin e keskin» ad eta sald ırgan d ı; çarşaf­
la sın  beyazı fa zla  p a rlak , y a ta k  örtü sünün m avisi fa z la  c ır t­
la k , adeta fosforluydu. Pencerenin dışındaki gökyüzünün gri­
s i, annesinin n azara karşı erittiği kurşun parçalarım  h atırla­
tıyordu. B enek benek renkler dönüyordu önünde: cevizi, m er-  
can i, ergu van i, govezi, k â fim . B eyninin içinde m ırıltıla r du­
yuyordu. H u zu rsu z olup, gözlerini yeniden k ap atm ayı dene­
d i, b elk i sesler g id er d iye. A m a  yan  ta ra fta k i h a sta  -a lt m ış  
yaşlarında b ir k a d ın - konuşm aya pek hevesliydi.
“A m an  n ih a y et! Sonunda uyandın ev lad ım ! S on su za dek  
uyuyacaksın san d ım .”
İçinden geld iğ i g ib i, m anik b ir en erjiy le k on u şarak , k ırk  
yıld ır evli olduğunu a n la ttı k ad ın ; bu süre içinde o kad ar çok  
in tih ar teşebbüsünde bu lunup, h astan eye y a tm ıştı k i, bü tün  
çalışan ları, a ilesi gib i tanıyordu artık . S esi şişen  b ir balon gi­
bi odayı dolduruyor, Peri’nin kulaklarının içindeki b a s m a  ar­
tırıyordu.
“Y azık pek de g en çsin . B an a b ak , ilk  m i b u , yok sa ben im  
gibi te k ra ra  mısın?* diye sordu kadın.
C evap verm edi P eri. A ğzın d a berbat b ir k im yasal ta t var­
d ı. B oğazım  tem izlem ey e, sesin i b u lm aya ç a lıştı. B a şım  ik i