tün' ün önünde el pençe dururlardı. Ama artık öyle 
mi ya? Yumurtasını yeni çatlatmış sardalye bile 
Neptün'le alay ediyor. Deniz üstündeki balıkçı 
sandallarının ise artık ne Neptün'ün gönderdiği 
fırtınalara, ne de tufanlara aldırdığı var. Herkes 
Neptün' e gülüyor. Neptün tahtının üstünde kendi­
ni artık eskisi gibi güçlü ve gururlu duymuyor. 
Yaşlandığından ötürü mü, yoksa Printil' e sakalı 
kaptırdığından mı? Venüs türlü pomatlar sürünü­
yor. Kokular sürünüyor. Artık Neptün için değil. 
Geçkin yaşında yine de genç olan gönlünü iri bir 
deniz kaplumbağasıyl a oyalamak için... Neptün 
sakalı Printil'e kaptırdığından, Venüc,'ün oyunbaz­
lıklarını bile görmüyor. Denizlerin dibinde kıkır 
kıkır bir gülüşmedir gidiyor. Neptün Neptün ol­
masaydı, denizlerin tek egemeni clmaşaydı ... (II. 
Erkek usulca çekmeceyi çeker. l. Erkek irkilir. Okumayı 
keser.) Allah kahretsin ! Kitabın ucuymuş göğsüme 
dokunan ... (Yerinden okumaya çalışır.) Neptün Nep­
tün olmasaydı ... Printil' e yine de teşekkür etmek. .. 
Bütün deniz canlıları ve deniz üstündeki balıkçı 
sandalları Neptün'ün gücünü yitirdiğini biliyor­
lardı artık... (Eliyle karnını tutar.) Korku değil bu 
hayır. Karnım gurulduyor. (II. Erkek eliyle bıçağın 
ucunu yoklar. I. Erkek kitabın sert ucunu sol göğsüne 
dayar.) 
il. ERKEK : Elin titriyor. 
I. ERKEK : (Kitabı iyice sol göğsüne bastırır. Üstüne kapaklanır.) 
Hayır. Sus ... Kitap bu ... 
II. ERKEK : (Titreyen elinde bıçak, usulca ona yaklaşır.) Titriyor­
sun. 
I. ERKEK : (Birden başını kaldırır. Elinde bıçakla ötekini görür. Ki­
tabı fırlatır. Ayağa kalkar.) Neden ille bıçak? Havaga­
zıyla da yapılabilir bu! 
il. ERKEK : Kimse bu iş havagazıyla olsun, demiyor. 
1. ERKEK : (Kapıya koşar. Açar. Bağırır.) Geleceksin. değil mi? 
108