—-----------------------------------------------Bekleme Ac ısı-------------------------------------------------------------
 
 kaklara ç ıkt ım ve uzun uzun yürüdüm. Dönü şte yolu uzatt ım ve
Füsun'un s ınava girdi ği Teknik Üniversitenin yüz on be ş yıllık Taşkışla 
binas ının önünden geçtim. Bir zamanlar talime giden fesli, sivri bı yıkl ı
Osmanl ı askerlerinin ç ıkt ığı büyük kap ının çevresinde, şimdi s ınava  
giren çocuklar ını bekleyen ba şörtülü anneler, si gara içen babalar s ıralar
halinde oturmu ş bekliyorlard ı. Gazete okuyan, sohbet eden,  boş boş 
gökyüzüne bakan bu anne-babalar aras ında, gözlerim Nesibe Hala yı
boşuna arad ı. Taş yap ının yüksek pencerelerinin aras ında, altm ış alt ı yıl
önce Abdülhamit'i tahttan indiren Hareket Ordusu askerlerinin att ığı
kurşunlar ın delikleri hâlâ gözüküyordu. Gözlerimi o yüksek  
pencerelerden birine dikere k içeride sorulan cevapla yan Füsuna yard ım
etmesi ve s ınavdan sonra onu bana c ıvıl cıvıl bir neşeyle yollaması içi n
Allah'a yalvard ım. 
Ama Füsun o gün Merhamet Apartman ına gelmedi. Bana geçici bir  
öfke duydu ğunu düşünüyordum. Güçlü Haziran güne şi perdelerin  
aras ından oday ı iyice ıs ıttığ ında, her zamanki bulu şma vaktimizin  
üzerinden iki saat geçmiş ti. Boş yatağ a bakmak ac ı veri yordu, gene 
sokaklara ç ıkıp yürüdüm, Pazar öğ leden sonra parklarda vakit öldüren  
askerlere, güvercinlere yem atan çocuklu ailelerin mutlulu ğuna ve  
deniz k ıyısında banklara oturup gemileri se yredenlere ve gazete  
okuyanlara bakarak, ertesi gün her zamanki bulu şma saatimizde  
Füsun'un gelece ğine kendimi inandırmaya çal ıştım. Ama ertesi  gün de,  
sonraki dört gün de gelmedi. 
Her gün Merhamet Apartmanına, her zamanki bulu şma vaktinde 
gidiyor, beklemeye baş lıyordum. Oraya erken gidip beklemenin ac ım ı 
daha da artırd ığını anla yınca, iki ye beş  kaladan önce gitmeme ye karar 
verdim. Sab ırs ızlıktan titreyerek içeri girerdim; ilk on-on be ş dakikada 
aşk ac ımla umut birbirine kar ışıl, karnımla yüreğim aras ındaki ağrıyla, 
burnumun ve aln ım ın içinde hissetti ğim he yecan çatış ırd ı. Durup 
durup perdelerin aras ından soka ğa bakar, gözüm kapı nın önündeki 
sokak lanv 
 
160