Okadar büyüleyici mağaradan, tam da kendimizi bulmuş, 
ona dokunacakken, suyun yüzüne çıkmak ... 
Altın elmayı hak etmedik mi? 
Ettik mi? Bilemiyorum. 
Suların çekildiği, ama onları büsbütün de terketmediği yo­
sunlu kayalara başbaşa, göğüsgöğse yapışmış, bekliyorlar. Du­
yargalar tetikte. 
A, evet; bakın: 
Adam hafifçe kulak kabartıyor: 
İşte bu Satie'den olabilir. Biraz çocukça, pek de değil; hem 
canlı, hem kederli piyano parçalarından biri. 
Daha yakın kulak veriyor ve yanındaki kadının fısıltısını 
işitiyor: 
Küçük parçalar. 
Damlalar , diye gülümsüyor adam da. Saçlarınızdan omuz­
larınıza tıp tıp düşen damlalar. 
Kadın, göğsünün üstünde tuttuğu eli dudaklarına götürü­
yor: 
Sizin dansınız ... Deniz mağarasındaki küçük güzel dansı­
nız. 
Aynı parçayı beni sırtımdan, kürek kemiklerim arasından 
öptüğünüz zaman da işitmiştim. 
Sesi, adamın bütün teninde, ruhunda dolanan hoş bir esin­
ti; ekliyor: 
Yine çok inceydiniz. 
Avcunu onun yüzünde gezdiriy or. 
Ah o günler! diye iççekmiş kocası. 
Adam, gözleri kapalı, işittikleri parçayı hemen hemen mı-
rıldanıyor: 
Tenin ışıltılı, alnında yıldızlar 
Mersin kokulu ağzın, göğüslerinde mercan 
Koklamaya doymadığım her akşam 
Muhabbet çiçeği saçlar. 
95