664 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
nekten korunurlardı. Ateş geçmiş, kocaman birkaç söğüt kütüğü üstlerine usul 
usul duman bırakıyordu. Bir de hızlı yel esiyor, sinekleri dağıtıyordu. 
Memidik yorgunluktan ölüyordu. Birkaç kere ayağa kalkıp kuyuya gitmek 
istedi, ama kalkamadı. Tüm kemikleri un ufak olmuş gibi sızlıyordu. Ama kalk­
masa olmazdı. Bugün öyle bir tehlike atiatmıştı ki, onu ya Allah, ya Taşbaş 
Efendimiz kurtarmıştı. KartaUar çoğalıyorlar ... Öyle bir çoğalacaklar ki, bir sivri 
akıllı kuyuya bakmayı akıl edecek. 
Bir daha davrandı, kemikleri çatırdadı, gene kalkamadı. 
Kulağına bir ses gelir gibi oldu pamuk tarlasının sol köşesinden. Başını dön­
dürdü, uzun bir karartı kocaman adımlarla azıcık öne eğilmiş yürüyüp gidiyor­
du. Yüreği hop etti, bu, o olmasındı. 
Ayağı fırladı, elli metre kalıncaya kadar, adama doğru koştu. Adam durdu, 
geriye döndü baktı. Memidik de durdu. Adam yürüdü. Memidik de yürüdü. 
Gecenin içinde işte böylece adam önde Memidik arkada kuyuya doğru yürüyor­
lardı. Adam geldi, kuyunun taş teknesinin üstüne oturdu. Memidik de vardı, 
ötede karşısında dikildi durdu. 
Gökte kanallar gittikçe çoğalıyorlar, kanatlan biribirine değiyor, kanat sesle­
ri geceyi dolduruyordu.