yavaş yavaş iniyor, bedenini adamın bedeni üstüne yumuşacık 
seriyor; kamını onun kamına, göğüslerini göğsüne yapıştırıyor. 
Adam, üstündeki kadına kendine gevşekçe bırakmıştır, fakat 
çok geçmeden ellerini kalçalarına koyup bastırıyor. Karınlar, 
karınaltı kuytulukları ve tepecikleri karşılıklı her milimetreka­
relerine değene dek yineliyor bunu. 
Şimdi kadının bacaklarını biraz yukarı çektiği, dizlerini 
büktüğü, altındaki karınla karnı arasında belli belirsiz bir 
boşluk bırakacak biçimde durduğu seçilebilir. İncecik, sezilir 
sezilmez bir esinti iki karın arasındaki bu boşlukta anaforla­
narak ikisinin de derisini okşayıp geçmekte, okşayıp geçmek­
tedir. 
Gün dönüyor. 
Akşam iniyor. 
Sular karardı. 
Bayırlarda tutuşmuş iki üç cam. Sana bir tepeden baktım, 
ardında vatan semtinin ormanları kuytu. 
Kadınla adamın karınları, karınaltı bölgeleri ürpermekte. 
Hoş bir ürperti bu, okşayan serinlik. Herhalde. Çünkü ikisinin 
de yüzünde okşanan çocuk yüzünün sevinci var. 
Deniz kestaneleri hem kendi ürpertilerini, hem esintinin 
suyun yüzünde yarattığı ışıltılı titreşimleri aynı an'da mı algı­
larlar? 
Olabilir. Bazan. 
İkisi de uzanıp ak keten örtüyü üstlerine yarıya kadar çeki­
yorlar. 
Su, kayaları, deniz kestanelerinin esmer kabuklarını yala­
yıp geri çekiliyor, sonra gelip yine öpüyor onları. Adamın du­
dakları da aynı yaklaşıp uzaklaşmalarla kadının göğüs uçlarına 
değiyor, hemen hiç ağzına almaksızın. 
İşittiniz mi? diyor adam dudaklarının iki değişi arasında. 
Kadın da damağında eskiden kalma, inceltilmiş ve henüz 
suyun silemediği bir martini tadıyla: 
"Evet..." diyor sadece. Evet, uğultulu müzik. 
78