122 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
olsun. Ben insanoğluna vurgunum, der. Şuracıkta bana bir mağara ver de yaşa­
yayım sevdiğimle. Anası, öteki kardeşleri araya girerler, sarayın ötesinde, uzağın­
da bir mağarada yaşamalarma izin alırlar. Kız der ki Ahmede , Ahmet anasına ay­
nen böyle söylemiş, dünyada her şeyden çok insanoğlunun kokusunu seviyorum, 
der. Çocukluğumdan beri sizin köyden bu yana bir yel esmeyegörsün, deli divane 
olurdum, çıldırırdım. Hele bahar vakti, tüm ağaçlar, otlar çiçeğe durmuşken. 
Meryemce, sesli sesli: 
"Çiçeğe durmuşken ," dedi. 
Köy boşalınc a, tüm Çukurova inince, Ahmet dağlardan, çoluğunu çocuğu­
nu, avradını, baldızlarını, canı köyde yaşamak isteyen, insan kokusu seven pe­
rileri alır köye gelirmiş. 
Şimdi varsam köye Ahmedimi köyde, elimle koymuş gibi bulurum. 
Geriye döndü, hızla geri, köye doğru yürümeye başladı. 
Alırnedim beni görünce önce şaşırır, sonra tatlı tatlı, bebecikler gibi güler. 
Sonra da kaçmayın avrat, korkmayın çocuklar, korkmayın peri milleti, bu Mer­
yemce Anadan sır çıkmaz. Ben de, gel güzel kızım gel, derim. Sen akıllıymışsın. 
Perilerin en akıllısı sen olmasan, insanoğlunun en güzelini, en tatlı gülenini al­
mazdın. Korkma benden, periler de din İslam değil mi, onlar da insan yapısın­
da değil mi? Siz gidin, gezin, oynayın, ben çocuklarınızı nen çalıp uyuturum. 
Sesim peri sesi gibi güzel olmaz ama, kim bilir ne güzeldir peri sesi? Olmaz 
ama, çok yanıktı eskiden. Ninni söylerneyeli çok oldu. Aliden sonra, Hasandan 
sonra. Ağlayan · çocuk kirp diye sesini keser. Bir çocuğu sevmeliyim ki, sesim 
ona dokunsun. Dokunsun da ağlamasın bebecik. Ben sizin çocuklarınızı seve­
rim. Bana peri dili belietirsen kızım, ben ona ninninin yarısını insan dilince, 
yarısını da perice söylerim. Perilerin de hakkı kalmasın, öyle değil mi? Köy de 
dönünce Çukurovadan, beni de görünmez edersin iz, mağaranıza götürürsünüz. 
Kızım, senin babayın sarayında kırk tane oda varmış, kırkı da kilitliymiş, kır­
kının içinde de altın oluklu birer pınar kaynarmış. O pınardan bir avuç su içen 
bir daha ölmezmiş. Alımedirne içirdin mi ondan7 İçirmelisin kızım. Bilirim ba­
ban zorlu bir padişahmış ... 
Hem yürüyor, hem terliyordu. Dudakları da kıpır kıpır ediyordu. 
Anahtarları da saçlarının arasında saklarmış. İnsanoğlu da içerse o sulardan 
ölmezmiş. Bir yolunu bul kızım, baban uyurken. Kocayın arkasına kalırsan, be­
nim gibi perişan olursun. Kocadan arda kalmak, yalnız tek başına kalmak, ıpıs­
sız dünyada, tek başına, insansız kalmak gibidir. Uyurken çalıver. Çabuk ça­
buk. içsin Ahmedim. Ölmesin. Hayat suyunu bir Köroğlunun kır atı içmiştir. 
Ölmez. O olmaz olası Koca Halil söylerdi. Kır at her yıl Halep pazarında bir 
altına satıhrmış. Kır at şafaktan önce pazara getirilir, orta yere bağlanırmış. Öy­
le zayıf, öyle zayıfmış ki, tüm kemikleri dışardaymış. Sallanırmış halsiziikten 
yürürken. Pazara ilk gelen, atı ilk gören alırmış onu. Çünkü hangi eve girerse