23746. İNSANIN NİŞ ANLISINI ORTADA BIRAKMASI NORMAL 
MİDİR? 
Sibel'i ancak Şubat sonunda, Uluda ğ'dan döndükten sonra ara yabildim.  
Sonunun tats ızl ıkla, öfkeyle, gözya şlar ı ve pişmanl ıkla bitmesinden çok  
korktuğum için onunla konu şmay ı hiç istemi yor, onun bir bahane yle 
nişan yüzü ğünü geri yollamas ını bekliyordum. Bu gerilime  
dayanamad ığım bir gün, telefon edip onu Nurcihan' ın evinde buldum  
ve Fuaye'de ak şam yeme ğine sözleş tik. 
Tan ıdıklarla dolu Fua ye gibi bir yerde ikimiz de du ygusall ığa,
aşırılığa, öfkeye kap ılmay ız diye dü şünmüş tüm. Nitekim ba şlarda ö yle 
de oldu. Diğ er masalarda Piç Hilmi ve yeni evlendi ği kar ısı Neslihan,  
Gemi Bat ıran Güven ve ailesi, Ta yfun ve kalabal ık bir masada da
Yeşimler vard ı. Hilmi ile kar ısı, ta masam ıza kadar gelip bizi
görmekten ne kadar mutlu olduklarını söylediler. 
Mezelerimizi yer, Yakut marka şarabım ızı içerken, Sibel Paris'te  
geçen günleri, Nurcihan' ın Frans ız arkada şlar ını, şehrin Noel'de çok  
güzelleştiğini anlattı. 
"Annen baban nas ıllar?" diye sordum ona. 
"İyiler," dedi Sibel. "Bizim durumumuzdan haberleri yok henüz." 
"Boş ver," dedim. "Kimseye bir şey söylemeyelim." 
"Söylemiyorum..." dedi Sibel ve "peki bundan sonra ne olacak?"  
diyen bak ışlarla bana sessizce bakt ı. 
Konu yu değiştirmek için, babam ın her geçen gün ha yattan el etek  
çektiğ ini anlatt ım. Sibel, annesinin yeni geli ştirdiği eski elbiseleri,  
eşyalar ı saklama tak ınt ısını anlattı. Ben de annemin tam tersi  
davrand ığını, bütün eski eş yaları baş ka bir eve sürdü ğünü anlatt ım. 
Ama bu tehlikeli bir konuydu, sustuk Zaten Sibel'in bak ışlar ı bu  
konulan laf olsun diye açt ığım ı hissettiriyordu. Dahas ı benim as ıl 
konudan kaçmamdan, Sibel, asl ında benim ona sö yleyecek yeni bir  
şeyim olmad ığını da anlam ıştı.