boşaltıyorlard ı. Avluda bir insan boyunu aşacak yükseklikte bir 
sürü çiçek öbekleri ortaya çıkıyor, bu çiçeklerden usta dervişler 
hangi çiçek, hangi hastalığa iyi gelir , _günlerce çalışarak ayırı­
yorlar , avlu duvarla rının dibine kurulmuş kazanlarda bunları 
harlı ateşte kaynatıyorl ar, çiçeklerin özlerini çıkarıp renk renk 
şişelere doldur uyorlardı. Çiçekleri kaynatma süresince ondan 
sonra da bütün Ocak, Ocağın yöresindeki ağaçl ar, kayalar , top­
rak günlerce çiçek koku yor, çiçek kokulan insanların, hayvan­
ların derilerine siniyordu. 
Bir gün, bir çiçek toplama zamanı, yaşını anımsa mıyor, 
ya yedisinde, ya sekizinde olacaktı, anasıyla birlikte onlar da 
torbalarını almışlar , çiçek toplamaya dağlara gidiyorlardı. Ba­
har sevincinden çıldırmış, yamaçl cit, ağaç araları, küçük düz.: 
lükler ağzına kadar türlü türlü çiçeklerle dolmuştu. O gün 
akşama kadar o çiçek senin, bu çiçek benim dolaşmışlar , kı­
yıp da bir tek çiçek bile koparamamışlardı. Anası, ağaca, ku­
şa, çiçeğe, bilcümle yaratığa sevgi dağıtıyordu. Onu gören, 
onun okşadığı, gülerek yaklaştığı, dokunduğu, sevgi dağıttı­
ğı hastaların yüzlerinde sevinçten güller açıyordu. Anası, 
oturmuştu bu Ocağa, bu dağın başına bütün dünyaya bitmez 
tükenmez sevgisini dağıtıyor du. Kötürümler , delil er, bitkin­
ler, karasevda düşkünleri, kurşun yemişler, hançerlenmişler , 
yoksulluktan bir deri bir kemik kalmışlar geliyorlardı Ocağa, 
sağalıp gidiyorlardı. Bu insanlara, bu cümle yaratığa sevgi, 
dostluk ona anasından kalmıştı. O da köşesinde, kim olursa 
olsun, isterse yetmiş milletten olsun, yetmiş iki dinden olsun, 
kurt kuş, yılan çıyan, eşkıya, uğru, çıngıraklı yılan, cümle ya­
ratığa sevgisini dağıtıyordu. Ve geyikler iniyordu dağlardan, 
küçük karaca lar, cerenler iniyor du. Zurba zurba keklikl er, ak 
güvercinler konuyorrlu Ocağın avlusuna ... Kışın karlı günle­
rinde kurtlar , sincaplar , vaşaklar sığınıyorlardı Ocağa, kılları­
na hile gelmeyeceğini bilerek, kork usuz. İçi yanıyor, susuz­
luktan ölüyordu. Gün vurmuştu yamaçtaki, bir uçtan bir uca 
serilmiş açmış sarı salep çiçeklerine. Pınarın dibindeki birer 
ışık damlası balıklar oynaşıyorla rdı. Kar yağıyordu ağaçlar 
boyu ve insanlar karları yararak Ocağa hasta, sayrı, sakat, aç 
dökülüyorlardı. Anası ... 
524