240 
gibi ögelere a�rlık veren postmodern edebiyat modası var. 
Bir de kitap ne kadar zor okwıursa derinliği o kadar fazla 
olur anlayışı egemen. Bu anlayış yanlıştır. Buna karşı hepi­
miz mücadele edelim. 
Dünyanın en büyük yazan William Shakespeare, kıskanç­
lıktan kansını boı!an bir adamın hikayesini anl atıyor Othel­
lo oyununda. Bizim Anadolu'da yıllarca "Arap' ın lntikamı"' 
adıyla salınelendi ve halk bunu çok sevdi. "Bu yüksek ede­
biyattır, sıradan insanlar okuyamaz" gibi bir tez doğru değil. 
Halklar Dickens, Dostoyevski, Tolstoy okumuş da bu yazar­
cıklan mı anlayamayacak? 
Charlie Chaplin gelmiş geçmiş en büyük sinemacıdı r. Halk 
eskiden köylerde bile "Şarlo Şar lo" diye taklitlerini yapardl. 
Picasso resimde kübizm akımının yaratı cısıdır. Gidip en kı­
yıda köşedeki insana sorun: Picasso'yu bildiği gibi, "Ağzı bir 
yerde, gözü başka yerde" diyerek kübizmin ilkel bir tanımını 
da yapar. Dostoyevski'nin Suç ve Ceza'sı nedir? Ihtiyar bir te­
feci kadını öldüren gencin hikayesidir. 
Bütün bunlar hayatın içinde yer alan şeylerdir, entelektü· 
el konular olarak sınıflanamaz. Çünkü edebiyatın malzemesi 
doğrudan doğruya hayattır ve edebiyat sıkıcı bir şey değildir, 
bir zevk meselesidir. Insanlar zevk aldıklan için kitap o kurlar.