Hayır, şaşırtmalı. Yalan söyleyecek fırsat bulamamalı. Yedi
dakika on beş saniye olmuş. Daha vaktim var. Kız nedenbir daha gelmedi? Yalnız Metin’i düşün. Metin, Metin, Me-tin... Metin kelimesini demek istemedim. Kalp atışlarınıMetin’e uydur. Dakikada doksan dört Metin, saatte... altıkere dört yirmi dört... elde var... Telefon çaldı... Etkili ol-malıyım. Santraldaki kızın sesini duydu. Sessizlik. Yabancıerkek sesleri. Bir dakika, veriyorum efendim, görüşüyormusunuz? Neresi? Tellerin üzerinde kayan sesin gıcırtısı,vınlamalar... gene erkek sesleri: Metin seni arıyorlar. Hemde nasıl! Bir gürültü, kalın çekingen bir ses: “Buyurun, benMetin.”
“Metin, kardeşim, ben T urgut. Hatırladın mı?” Çok kısa
bir sessizlik. Beklemediğinden olacak. “Tanıdım, elbette.”Ne istiyorsun? demek istiyor. “Nasılsın kardeşim, T urgut?”Hemen söylemeli. “Görüşüyor musunuz efendim” “Evet.”“Metin bir şey söyleyeceğim. Kötü bir haber. Selim... öldü,intihar etti.” Devam edemedi. Cevap yok. “Metin, sesimiduyuyor musun Metin?” Zayıf bir ses: “Evet T urgut.” Ağla-maklı bir ses: “İnanamıyorum T urgut, nasıl olur?” Kendinitoparladı demek. “Metin, beni dinle.” Metin, ağlamaklı se-siyle: “Söyle T urgut.” Hıçkırıklar. “Senden bir ricada bulu-nacağım. Kaç gündür bu ölüm aklımı kurcalıyor. Bana Se-lim’i anlatmalısın. Alo! Duyuyor musun? Alo! Anlıyor mu-sun?” Sessizlik. “Alo! Duyuyor musun? Alo! Santral.” Me-tin’in sesi çok uzaktan geldi: “Evet T urgut. Ne yapabili-rim?” Durdu. “Ne istiyorsun benden?” “Onun hakkındayazmalısın bana. Telefonda daha fazla anlatamam.” İyi ol-du: esrarlı. “Ne yazacağım? Ne anlatacağım? Hiçbir şey an-lamıyorum.” Anladığını söylemiştin. Emredici bir sesle:“Bana yardım etmelisin. Yazmalısın. Şimdi ayrılamıyorumburadan. Anlıyorsun değil mi” Korkak bir ses: “Ne yazma-mı istiyorsun T urgut?” İyi. Kapıldı. Düşünmüyor. “Ben de
405