miydi! Evdeki hayhuyu bayıla bayıla seyr ediyordu, özellikle de o burnu 
büyük tüy yumaklarının kutularına konması safhasını. Kediler gitmişti 
nihayet! Gail iki saat önce onlarla birlikte yeni eve gitmişti, oradaki 
hareketlilik başlamadan önce etrafı koklayıp kendilerini yuvalarında 
hissetsinler diye.
Konuştuklarından da hızlı çalışan Lübnanlı hamallar sayesinde her şey 
bir saat içinde toparlanıp taşınmaya hazır hale gelmişti. Öğleden sonra 
15:08'de ev arkadaşları arabaya binmiş, Dörtnala Nakliyat kamyonunu 
takip ediyorlardı. Davis Meydanı'ndaki bir apartmanın merdivenlerine 
gelene kadar Ömer kulaklığını takıp Dead Kennedys'in Bleed for Me 
{Benim İçin Kana) şarkısını dinlerken Abed'le Piyu pek konuşmadılar. 
Dışarıdan bakınca binanın eski olduğu anlaşılıyordu, içinde de ağır bir 
koku vardı, hoş değildi belki ama kötü de değildi. Binanın kendine has 
ekşi kokusunu, kendine has ekşimsi bir hikâyesi olmasına yormuştu Gail.
302
Gail de bu arada evdeydi. Tam olarak belirtmek gerekirse pencere 
pervazında. Diğerlerinin gelmesini beklerken, West ile The Rest'i
seyredip yeni evi sevip sevmediklerini anlamaya çalışarak geçirmişti 
vaktini biraz; bir ileri bir geri yürüyerek kendisinin evi sevip 
sevmediğini anlamaya çalışmıştı; bir muz, üstüne de İsaba -
nafazladanbirdolarınızolduğunusöyledi Kadın nugatı yemişti - başarılı 
koleksiyonlarından biri olmadığını teslim etmeliydi zira Noel'den beri 
pek az müşteri ilgi göstermişti. Belki de valizli evsiz hanımı sütlü 
çikolata yerine pralinden yapmalıydı. Sonraki Noel'de pralini 
deneyecekti. Ama şimdi dışarıdaki sulusepken karı seyretmekten ziyade, 
soğuğun keskinliğini alnında hissedebilmek için cama yaslandığında 
başka, bambaşka bir şey yapmaya karar verdi: ölmeye.
Arka taraftaki üçüncü odanın pencereleri, komşu binaların çevrelediği 
kuytu, loş bir avluya bakıyordu. Avlunun ortasında yapraklarının çoğunu 
serin yele teslim etmiş bir bodur ağaç vardı. Ama belki de haşin dış 
koşullarla pek alakası yoktu kurumasının, içinden, kendisinden 
kaynaklanan bir şeydi. Bitki onu hüzünlendirdi. Pencereyi açıp vücudunu 
dışarı çekerken kimi bitkilerin de tıpkı kimi insanlar gibi içten içe 
kuruduğuna emindi Gail.
"Hanımefendi! Hanımefendi! Lütfen aşağı iner misiniz! Hayır, ay ay 
durun! Öteki taraftan, yani merdivenlerden, lütfen merdivenlerden iner 
misiniz?"
Aşağıda avluda sıska mı sıska yaşlı bir çift duruyordu, ikisinin de 
saçları kısa ak, yanakları al, burunları sivri ve kızarmış. Aslında 
birbirlerine o kadar benziyorlardı ki aynı kıyafetleri giymiş olsalar 
ilk bakışta hangisinin karı hangisinin koca olduğunu anlamak 
zorlaşırdı.
"Merhaba! Biz yeni kom şulannızız da," diye bağırdı Gail, meraklarının 
atış menzilinden kaçamayacağını anladığında.
"İyi misiniz?" diye bağırdı adam.
"Bağırmasana kıza," diye bağırdı karısı. "İyi olmadığını görmüyor 
musun?"
Zil tam zamanında çalıp, Gail'i böyle hayat yo ksunu bir çift ta-
303
rafından hayata geri döndürülmenin azabından kurtardı. Rahatlayarak 
önce sağ, sonra sol bacağını geri attı, iki büklüm vaziyette kendini 
pervazdan içeri çekti. Ayaklan çıplak, saçında yağmur damlaları kapıyı 
açıp, Abed, Piyu ve Ömer'le arkalarındaki Dörtnala Nakliyat hamallarına 
tatlı tatlı güldü.
*
"Arkadaki küçük oda senin gümü ş kaşık odan olur," dedi Ömer, herkes 
onlan kutuların arasında bırakıp gittikten sonra. "Sana binlerce gümüş