Bir parkın önüne geldiler; kapının yanındaki ağaçların ar­
kasında Bilge'ye sanldı. Bilge, kollarının bütün gücüyle onu 
sıktı. Bacaklarında genç kadının baskısını duydu; onu iyice 
kendine çekti. Bilge'nin oooh oooh diyen nefesini duydu; 
sonradan hiç unutamadığı iki iç çekmesi. Ayak sesleri duy­
dular, ayrıldılar. Bir adam onlan görmeden geçti. "Bize gide­
lim," diye fısıldadı Bilge. "Babam burada değil." Konuşmadan 
yürüdüler . Bilge, yumruk yaptığı elini, Hikmet'in avucunun 
içine bırakmıştı. Hikmet, ileriye bakıyordu görmeden. Kapı­
da Bilge anahtarları ona verdi. Dış kapıyı açmak biraz güç ol­
du. İçeri girince, merdivenin ışığını yakmadan, Bilge'yi bir 
daha öptü. (Küçük hesaplar. Parkın kapısında da çevrene 
bakmıştın. Biliyoruz.) Çok uzun süre beklemiş olmalıyız. 
Kirli pardesüsünü nasıl astığını hatırlamıyordu. Oturma 
odasına girmediklerini ve sarılarak yatak odasına doğru yü­
rüdüklerini hatırlıyordu. Soyunmadan önce, Bilge'nin eteğini 
kaldırarak ona sarıldığını hatırlıyordu. Soyunmak için ayrıl­
dılar. Hikmet, bir sandalyenin üstüne çöktü: Bilge'yi seyretti. 
Bilge ona arkasını dönerek hemen soyundu , çıplak kaldı bir­
denbire. Sonra yatağa uzandı. Onun çıplaklığı, Hikmet'i tela­
şa düşürdü . Kemerini çözdü aceleyle ve ayağa kalktı. Ayakla­
n, ters dönmüş pantalonun içinde kalınca, ayakkabılarını çı­
karmadığını hatırladı. Pantalon, don çorap ve pabuç, ayakla­
rının dibinde birbirine kanştı. Elini paçasından içeri soktu; 
ayaklarını kurtardı. Yatağa bakmadı. Ayağa kalkarak, yığını 
hafifçe itti. Bilge'nin çıplaklığım seyretti; kendi yan çıplaklı­
ğından utandı. Üstünde kazağıyla garip bir durumu vardı; ya­
rı karanlıkta pencereye yansıyan görüntüsü, müstehcen fo­
toğraflardaki erkeklere benziyordu. 
Geriye, sandalyeye döndü. Herhalde çok geç kalmış olma­
lıydı. Hemen gömleğinin yakasını ve kol düğmelerini çözdü. 
Büyük bir torbayı çıkardı başından. (Yarabbi! Ne kadar çok 
şey giymişti üst üste.) Kısa bir süre bu çuvalın karanlığında 
163