reder, postalla rının seyrine bir türlü doyanJa zdı. Neden sonra, alaca 
şafakta yerinden birdenbire fırlar yola düşer di. Postalları nı dikeniere 
yırttırmamak, çalılara yedirmemek için olmadık çabalar harcar, yere 
bile basmamaya uğraşırdı. Bu yüzden Çukurovada aldığı bir postalı 
on bir yıl giydi. Postalım çoğu zaman çalışmada, uzun yollarda, kaya­
lıklarda, çalı aralarında, çainurlarda giymiyord u. 
Dul kadın Zöhren in yaşı epeyi ilerlemişti ve çocuğu yokt u. Ala 
Temir Yanıaklı ona yanaşma oldu olalı tarlala rının verimi artmış, 
Zöhre köyün en zengin kadını olmuş, parayla oynamaya başla mıştı. 
Ala T emir Hatununa : 
"Hatunum," diyordu, "benim hakkım da sende kalsın, biriksin , 
biriksin, çok birik sin, ta ki bir çuval olsun ," diyordu. 
Sacakları kısa, kalındı, bir ağaç kütüğü gibi ... Yürürken, düz, 
yuvarlak bir ağaç kütüğü dikilmiş yürüyor gibi 'olurdu. Beliyle omzu 
aynı genişliktey di. Göileri küçücük, sarıya çalan bir yeşildi, saçları bo­
zarmış sarı, her bir teli çekiçte çakılmış gibi dimdikt i. Elmacıkkemik­
leri çıkık, avurdu çökük, dudakları ince, çenesi arasına bir parmak sı­
ğacak kadar çataldı. Sakalı gene diken diken, bütün yanağını gözleri­
nin altına, boynuna, göğsüne kada r sarmıştı. Kulak larına, kulakları nın 
içine kadar .. 
Zöhre Batun Ala T emirio kapısına geldiğinin altıncı yılında 
onunla sessiz sadasız evleniverdi. Köyl üler bu evliliği, o da imamdan, ' 
çok sonraları duydular. Evlendikten sanra Ala Temir gece demiyor, 
gündüz demiyor, yağmur çamur, kış J4yamet demiyor, dinlenmiyor, 
yıl on iki ay çalışıyordu. S�bahları bo� bol mırmırık çorba sını içiyor, 
öğleleri imansız boz ayrana gene ekmek doğrayı p bir baş soğanı koca­
man yumruğuyla kırıyor, akşamları bu sefer iyice yağsızlamış bulgur 
pilavına lokmaları sallıyord u. Giydiği gene tıpkı eskisi gibi yanıalı tır­
lık şalvar, çizgili ceket, çizgili Maraş manısı, anasının köyden dokuyup . 
gönderdiği iç gömleği ve paçaları hüzgülü donuydu. 
. J . Önceleri çok inek, çok boğa aldı Ala T emir. Kadın _ evl�ndiğine ;! 
bin pişman olmuştu ama Ala Temirin her inek, her boğa alışında, ' 
yüklüğün altındaki, köşeye gömülmüş küçük kahve tenekesi nin içine :: 
her birkaç kuruş atışındaki tarifsiz sevi ncine kend isini kapurmaktan i 
da alamıyordu. . ·. 
Yağ satıyorlar, tarlalardan gelen ürünü, tavukları, tavukla rın yu-:·