FEYZ A l-lEPÇİLİNGİHL ER 
Pelin, başını salladı; ama pek anladığı söylenemezd i. 
"Siz insanlar harflerin ulusal onurlarına hu denli düş­
kün olabileceğini kavrayamazsınız kuşkusuz. Ama öğre­
niyorsun işte, insanlar ın bilmedikleri bir savaşı başarıyla 
bitirdik biz ve gerekirse tekrar savaşmaya hazırız. O eski 
Arap harflerine, gelip yurdumuzu yeniden işgal etme fır­
satıııı asla verme yeceğiz." 
Dede anlattıkça heyecanlanıyor, heyecanlandık ça daha 
coşkulu anlatmaya başlıyordu. Yaşlı bir harf olarak böy­
le bir heyecanın kendisine iyi gelmeyec eğini düşünemedi­
ği gibi Pelin'in anlattıklarını kavrayamay acağını da gör­
müyordu. 
Pelin'in esnemeye haşladığını görene dek sürdürdü ko­
nuşmasını, hunu görünce de birdenbire kesti ve: 
"Haydi bakalım," dedi. "Sizin uykunu z gelmiş. Doğru 
yatağınıza." 
Büyükbaba altına aldığı ayağını uyuşukluktan kurtar­
maya çalışıp bahçenin yumuşak toprağı üstüne serdikleri 
kilime dayadığı kolundan güç alarak kalkmaya çalışırken 
Yumuşak atıldı: 
"Bize masal anlatacağınıza söz vermiştiniz ama ... " 
"Beni hu kadar konuşturduğunuz yetmedi mi?" dedi 
gülerek. Sonra da ekledi. "Peki peki, anlatırım. Siz gidip 
yatıncaya dek, ben de azıcık soluklanayım hele." 
Yumuşak'ın annesi yer yatakları açmıştı küçükler için. 
Pelin'e en büyük ve köşedeki yatağı ayırmıştı. Kendisine 
verilen geceliği giydi Pelin. Bu, herhalde Yumuşak'ın an­
nesinindi ve çok genç olduğu zamanlardan kalmıştı. Gene 
de küçük geldi. Onlardan ne kadar iri olduğunu anladı ve 
belli belirsiz bir büyüklük duygusu kapladı içini. Merak 
ve özlemle beklediği büyüklük günlerine göz açıp kapa­
mak kadar süren bir zaman içinde ulaşmıştı sanki. Etrafı­
nı saran küçük yataklara bakarak tümünün annesiymiş 
52