"Bombalayalım şu değirmeni, eğer kaçmazsa, taşların al­
tında kalsm ölsün acemi deyyus," dedi. "Böyle eşkıyacılık mı 
yapılır, eşkıya dediğin eşkıya böyle de bir kafese sıkışır da ken­
di kendini öldürtür mü?"
Memed onun bu konuştuklarım duyuyordu. Hemen kur­
şunu kesti, bekledi. O kurşunu kesince nedense hemen ötekiler 
de kestiler.
Memed bu pencereden o pencereye mekik dokurken dışa­
rıya da bakıyordu. Taşın arkasındaki Kara İbrahimi gördü. O 
da durmuş, dört bir yanı dinliyor, Memedin ne hazırladığını 
bulmaya çalışıyor, düşünüyordu. Çok esmer, avurdu avurduna 
geçmiş, dişsiz çenesi iyice içeriye göçmüş birisiydi. Yaşlanmıştı 
artık. Memed onu çok eskilerden, onun eşkıyalık yaptığı za­
manlardan tanırdı. Kara İbrahim o zaman Torosun astığı astık, 
kestiği kestik en namh eşkıyasıydı. Sonra bir afta düze inmiş, 
eşkıyalığı bırakmıştı. Geçimini dağdaki ağalara düşman eşkıya­
ları avlamakla sağlıyordu.
Memed İbrahimi görünce yüreği hop etti. Bir yanlışlık ol­
masın diye düşündü. İyice baktı. İbrahim bir bombayı eline al­
mış evirip çeviriyor, kuşkulu kuşkulu yanma yönüne bakmı­
yordu. Memed, bu adam beni hiçbir şey saymıyor, dedi. Yoksa 
bu kadar usta bir eşkıya böyle bir açıklıkta çarpışmaz, dedi. 
Belki de Kara İbrahim değildir. Sonra baktı baktı, sarkık bıyık­
larıyla oydu. Bu aralarda sarkık bıyıklı adamlar azdı.
Memed tüfeğini doğrulttu, bu sıra ötekilerin de değirmene 
ateşleri başlamıştı, Kara İbrahim solundan sağma dönüp değir­
mene ateş etmek isterken tetiğe basü. Kara İbrahim, gerilmiş yay 
üstündeymiş gibi havaya fırladı, düştü. Memed o anda birkaç 
kurşun daha yapıştırdı. Kara İbrahim korkunç, yeri göğü inleten 
bir bağırtıyla topraklan, kayalan çırmalamaya, otlan, ağaçlan diş­
lemeye başladı sonra da, az bir süre sonra bir kayanın dibine bir­
den yığılıverdi. Bir an bir sessizlik oldu. Memed birkaç çetenin, 
candarmalann kaçtığını gördü. Şimdi çıkıp kaçabilir miydi? Ka­
çamazdı. En korkak bir candarma, çete, onu kaçarken vurabilirdi. 
En iyisi değirmende kalıp ölümü beklemekti. Karanlık az sonra 
basacaktı. Basacakta ama Kesme köyündeki Yüzbaşı Faruk, Asım 
Çavuş da değirmene karanlık kavuşmadan ulaşacaklardı.
276