Arahacı hemen atları kırbaçlad ı, araba çabucak oradan uzaklaş tı. 
Cafer Özpolat bu işe çok öfkel endi, kendi kendine söylendi : 
"Pezevenge bak, " dedi . "Sanki parllya çok ihtiyacı varmış gibi. 
Aman be, böylesi sümsüklerden de borç alınır mı, pis adamlardan? 
Neredeyse ölecek, ölecek be! Beş on kuruş için ... Tu sana, tu sana 
ulan köpek ... Köpek ... " , · 
Avluda bir aşağı bir yukarı dolaşmaya başladı. Sinir leri yatışana 
kacLır dolaş tı. Sinirleri yatışınca da Ala Tenıiri gözünün önüne getirip 
gülmeye başla dı. Karı sı, orada bulunan yanaşmalar, kim varsa Ala Te­
miri gören anlatıp anlatıp gülüyo rlardı . 
Cafer Özpolat duruyor, düşünüyor, kahkahalarla !,IZUn uzun gü­
lüyor : 
"Seni pezeve nk, cimri pezeve nk seni," diyordu. 
Ala Temil\ eve varınca arabadan yüzü sararmış, halsiz, bir yığın 
kemik gibi indi. 
Karısı korkuyla : 
"Ne var, ne oldu ?" diye sordu. 
"Vermedi ," dedi Temir, kendisini çulun üstüne kaldırdı attı. 
Ağzı aş�ı oraya , cansızcana, bacakl arını açıp uzandı. 
Yanına diz çökmüş karısı : · 
"Sıkma canını kurban olduğum. sıkma canını. Beyimizdir, varsın 
vermes in. Seni iyi karşıladı mı, seni iyi ağırladı mı? ı' 
Karısı sordu, konuştu, onu teselli etti. Ala T emirde ses sada yok. 
Neden sonra Temir olduğu yerden kıpırdamadan, yüzün ü, sağ 
elinin üstünden karısına dönerek : 
"Zöhre," dedi, "Zöhre, bir görmeliydin Bey beni nasıl karşıladı! 
Bir koyun kesti. Kokulu sabunla bir kız ayakları mı yudu, elleriyle, yu­
muşacı k... Karyolada, kuştüyü yatakta uyudum. Üç gün beni Bey 
yere göğe bastırma dı." 
"Eeee, öyleyse derdin ne?" 
"Ben de utandım paramı isteyem edim. O da akıl edip de al bor­
cunu deme di. Biliyorum, Beyler unutkan olurlar ama, paramı neden 
verme di?" 
"Verecek ," dedi karısı. "Vermese ne olur? Elin alemin içinde seni 
adam yerine koyup böyle .baş tacı edince hiç verme sin. Gelsin; ne ka­
dar paramız varsa, hepsini de alsın ."