ŞAHENDE HANIM 
(Hemen koşup dayısının ayaklarına kapanarak) 
Aman dayıcığım, beni öldürmek istiyorsanız kanım 
size helal olsun. Başka suretle öldürmeyiniz. Bu evli­
lik gözüme bir ihtimal olarak göründükçe o kadar 
fena oluyorum ki. Ölüm en korkunç pençeleriyle, en 
can yakıcı işkenceleriyle karşıma çıksa belki bu kadar 
ürkmem. Beni böyle bir azapla hayatıma son vermek 
için büyütınediniz değil mi? Sayenizde bugüne kadar 
felaketin ne olduğunu bilmezdim. Bakınız birdenbire 
talihim ve geleceğim karardı. Bana her şey, her şey 
şimdi kasvet verici, karanlık görünüyor. Allah'ın 
verdiği hayat sevdasını, gençliğin gönlümde açtığı 
nurları, güneşleri, ümitleri, neşeleri niçin söndürmek 
istiyorsunuz? Bakınız dayıcığım, annem, sevgili kız 
kardeşiniz size mezarından rica ediyor. Öyle bir iliedi 
kucağa atacağınıza, kızımı yanıma, kabrime, koynu­
ma gönderiniz diyor. 
AKİF EFENDi 
(Kendi kendine) Müteessir oluyorum. Karımdan 
çekinmesem, hemen hemen affedeceğim. (Açıkça) Bu 
namus meselesi başka türlü temizlenmez. (Ayağıyla 
Şahende'yi iterek) Yengene rica et. Benim elimde bir 
şey yok. 
ŞAHENDE HANIM 
(Şiddetli ağlayışla Nedime Hanım'ın ayaklarına 
atılarak) Yengeciğim, Allah rızası için halime mer­
hamet et. 
NEDİME HANIM 
(Kendi kendine) Bak hele efendiye bak, ben olmasam 
gevşeyiverecek. (Açıkça) Bin kere yırtılsan, bin figan 
etsen nafile kızım. Seni Refi Efendi'ye vereceğiz. Aile 
namusumuzun başka şekilde tamiri mümkün değil­
dir. (Ayağıyla Şahende'yi iter) 
87