bunu da düşünmek istemiyor, oyalanacak birşeyler arıyordu. 
Her zaman milletvekilleriyle, işadamlarıyla dolu olan salonda 
bir köşede gazete okuyan bir ihtiyarla, bavullarıyla birlikte bir 
şey bekleyen bir aileden başka kimse olmadığı için burada 
oyalanamayacağını da anladı. Öğleden sonra hemen içkiye 
başlamaktan çekindiği için yeniden odasına çıktı, gidebileceği 
yerleri yeniden gözden geçirdi. 
Berbere gitmek istemiyordu, çünkü berber gibi sıkıntılı ve 
kasvetli bir yere insan ancak oradan çıktıktan sonra bir eğlenceye 
gidecekse dayanabilirdi. İnşaat Mühendisleri Kulubü'ne de gitmek 
istemiyordu. Bu kulüpte de, tıpkı İstanbul'daki benzeri gibi, aynı 
iş, rüşvet, çapkınlık dedikodularının çevresinde toplanan aynı 
insanların sigara dumanından ve bitip tükenmeyen kâğıt oyunları 
ve şakalardan başka bir şey yoktu. Ömer'in oraya gidip neşe­
lendiği, saatlerce briç oynadığı çok olmuştu, ama aradığı arkadaş 
yakınlığını şimdi orada bulamayacağını biliyordu. Sinemalarda 
bu hafta Nazlı ile iki kere gittikleri için yeni bir şey olamazdı. 
Ömer bunu bilmesine rağmen gene de gazeteyi açıp sinemalarda 
ne oynadığına bir kere daha baktı ve hiçbir şey bulamadı. Nazlı 
ile gittikleri filmlerin bayağı olduğunu düşündü. Sonra gözü 
gazetenin eğlence köşesine takıldı. Bir fıkrayı gülünmesi beklenen 
şeyin aptallığına şaşarak, ikincisini neşelenerek okudu ve ga­
zetenin sayfasını çevirdi. Sabah da okuduğu bir ihale ilânını 
yeniden okudu. Batı Karadeniz kıyısında yaptırılacak bazı 
köprülerin ihaleye verileceği, şartnamenin nereden alınabileceği 
açıklanıyordu. Ömer artık böyle büyük işlere girebilecek kadar 
zengin olduğu için kulüpte bu konudaki dedikodulan dinlemişti. 
Köprülerin nerelerde yaptırılacağını okurken, "Değer mi?" diye 
mırıldandı. "Daha çok para için taa oralara gidilir mi?" Şu son 
altı ay içinde yalnızca eniştesinin yardımıyla İstanbul'da birkaç 
arsayı alıp satarak dokuz bin lira kazanmıştı. "Değer mi?" Sayfayı 
çevirdi. Bir krem ilânına bakarken, "Ama ben bir fatih olacaktım 
ve çok para kazanacaktım!" diye düşündü. Kendi kendine güldü, 
esnedi. "Berber iç karartıcı, kulübü istemiyorum, sinema yok, 
Nazlı olmaz! Demek ki Samim'e gidiyorum," diye mırıldandı 
ve neşeyle ayağa kalktı. Kravat taktı, sıkı sıkıya giyindi, aşağı 
inip anahtarı verdi, dışarı çıktı.