halde. Oysa bir hayli yorgun gibisin. Denizleri aşmış gibi bir 
halin var. Yerinde olsaydım rahat bir döşek bulur, uyurdum. 
Bu arada, adın ne senin?" 
-"Bünyami n". 
-"Demek öyle. Bu ad bizim memlekette bin Yemin diye 
telaffuz edilir. 'Sağ elin oğlu' demektir. Baban seni çok sevi­
yor olmalı. Yoksa böyle bir ad koymazdı sana. Bir sıkıntın 
mı var senin? Bak, herkes şu dilenciler loncasındaki yangını 
seyretmeye gitmiş. Uyku tutmuyorsa sen de git bir bak ister­
sen. Vakit geçirirsi n". 
-"Buna gerek yok. Zaten oradan geliyorum. Peki, sen ni­
ye gitmiyor sun?" 
-"Burada benim için daha ilginç olan bir şey var. O yüz­
den sabaha kadar yangın mangın seyredemem doğrusu ". 
-"Nedir o?" 
-"Çok macera yaşamış birine benziyorsun, delikanlı. O 
yüzden halden anlarsın. Şu gördüğün han bekçisi var ya! 
Hani az ileride, döşeğinde horlayan adam. İşte o benim il­
gimi çekiyor. Sakın yanlış anlama, bende bir sapıklık falan 
yok. Yıllardır bu kente gelir giderim ve adamı hep uyur du­
rumda bulurum. Geceleri onun su dökmeye kalktığım bi­
le hiç görmedim. Ne yiyor, ne de içiyor. Sanki bu dünyaya 
uyumak için gelmiş. Kimseciklerin dikkatini çekmiş değil. 
Güya sakin sakin uyuyor ama, ne düşler görüyordur kimbi­
lir. Düş gördüğü belli. Çünkü dudakları sürekli kıpırdıyor. 
İstersen buyur, gel. Adama yakından bakalım ". 
Bünyamin yerinden doğrulup tüccarla birlikte bekçinin 
yanına gittiğinde, adamın dudaklarının gerçekten de kı­
pırdadığını gördü. Aslında mahçup mizaçlı biri olan tüc­
car, belki de delikanlıdan cesaret alarak bekçinin apışarasını 
eliyle yokladıktan sonra, şaşırarak, 
-"Aaa! Çişi geldiği için aleti sertleşmiş. Az sonra helaya 
su dökmek için kalkar herhalde" dedi. 
233