yeniden takmak isteyince partili arkadaş ları bu "züppe" ş eyinin oy kaybına neden 
olacağını söylemiş ler, ama o dinlememiş ti. 
Bitip tükenmez kış ların çekip gitmesiyle ş ehrin çökmesi, fakirleş mesi, 
mutsuzlaş ması arasında bir iliş ki vardı sanki. Eski belediye baş kanı geçmiş  
güzel kış lar hakkında bu yorumu yaptıktan ve Ankara'dan gelen ve Yunan oyunları 
sahneleyen yüzleri pudralı yarı çıplak tiyatroculardan söz ettikten sonra sözü 
1940'ların sonunda aralarında kendisinin de yer aldığ ı gençlerce Halkevi'nde 
sahnelenen bir inkılapçı piyese getirmiş ti. "Bu eserde kara çarş af içerisindeki 
bir genç kızımızın uyanış ı ve sonunda baş ını açıp sahnede çarş afını yakması 
anlatılıyordu" demiş ti. 1940'ların sonunda piyes için gerekli bir kara çarş afı 
bütün Kars'ta her yere haber saldıkları halde bulamadıkları için telefon edip Erzurum'dan getirtmiş lerdi. "Ş imdiyse çarş aflılar, baş örtülüler, türbanlılar 
dolduruyor Kars sokaklarını," diye eklemiş ti Muzaffer Bey. "Baş larında siyasal 
İslam'ın simgesi o bayrakla derslere giremedikleri için intihar ediyorlar." 
26 Ka siyasal İ slam'ın yükseliş i ve tûrbancı kızlar konusuyla Kars'ta her 
karşılaşmasında olduğ u gibi içinde yükselen sorulan sormadan sustu. Tıpkı 
1940'ta Kars'ta tek bir çarş aflı kadın olmamasına rağ men ateş li gençlerin çarş af 
karşıtı bir müsamere oynamasının üzerinde durmadığ ı gibi. Gün boyunca ş ehrin 
sokaklannda gezerken gördüğ ü başörtülü ya da çarş aflı kadınlara da dikkat 
etmemişti Ka, çünkü sokaklardaki baş örtülü kadınların sıklığ ına bakıp hemen 
siyasal sonuçlar çıkarabilen laik aydınlann bilgi ve alış kanlıklarını bir 
haftada edinememiş ti. Üstelik çocukluğ undan beri sokaklardaki baş örtülü, kapalı 
kadınlara dikkat etmezdi hiç. Ka'nm çocukluğ unu geçirdiğ i İstanbul'un 
Batılılaş mış çevrelerinde baş örtüsü takan bir kadın ya mahalleye üzüm satmak 
için İstanbul'un civarından, mesela Kartal'daki bağ lardan gelen biri olurdu, ya 
sütçünün karısı, ya da aş ağı sınıflardan bir baş kası. 
Ka'nın yerleş tiği Karpalas Oteli'nin eski sahipleri konusunda ise ben daha sonra 
çok hikâye dinledim: Çann Sibirya yerine daha hafif bir sürgüne yolladı ğı Batı 
hayranı bir üniversite profesörü, sığ ır ticareti yapan bir Ermeni, Rumlar için 
yetimler evi... İ lk sahibi kim olursa olsun, bu yüz on yıllık bina dönemin diğ er 
Kars yapıları gibi, duvar içlerine yerleş tirilen ve dört cephesi aynı anda dört 
odayı ısıtabilen peç denen sobalar kurularak yapılmış tı. Ama Cumhuriyet 
döneminde Türkler bu Rus sobalannın hiçbirini ça-lış tıramadığ ı için evi otele 
çeviren ilk Türk sahibi, avluya açılan giriş  kapısının önüne kocaman pirinç bir 
soba yerleş tirmiş, daha sonra da odalara kalorifer takılmış tı. 
Ka yatağ ına uzanıp hayallere dalmış ken kapısı vuruldu, palto-suyla yattığ ı 
yerden kalkıp açtı. Bütün gününü sobanın karş ısında televizyon seyrederek 
geçiren katip Cavit, Ka'ya anahtannı verirken unuttuğ u şeyi söylüyordu. 
"Demin unuttum, Serhat Ş ehir Gazetesi sahibi Serdar Bey acele sizi bekliyor." 
Birlikte lobiye indiler. Ka tam çıkıyordu ki bir an durakladı: İ pek tezgâhın 
yanına açılan kapıdan içeri girmiş ti ve Ka'nın hayal ettiğ inden çok daha 
güzeldi. Ka kadının üniversite yıllarındaki güzelliğ ini hatırladı hemen. Bir 
telaşa kapıldı. Evet, tabii, bu kadar güzeldi. İ stanbullu birer Batılılaş mış 
burjuva gibi önce el sıkış tılar 
27 -Yoksulluk ve ların - ve hafif bir kararsızlıktan sonra baş larını ileri uzatıp vücutlarının alt 
kısımlarını birbirlerine yaklaş tırmadan sarılıp öpüş tüler. 
"Geleceğ ini biliyordum," dedi İ pek gövdesini biraz uzaklaş tırıp "'" Ka'yı 
şaşırtan bir açıklıkla. "Taner telefon edip söyledi." Gözlerinin içine doğ rudan 
bakıyordu Ka'nın. "Belediye seçimleri ve intiharcı kızlar için geldim." "Ne kadar kalacaksın?" 
dedi İpek. "Asya Oteli'nin yanında Yeni Hayat Pastanesi var. Babamla meş gulüm 
şimdi. Bir buçukta orada oturup konuş alım." 
İstanbul'da -mesela Beyoğ lu'nda- değ il de Kars'ta cereyan ettiğ i için bütün bu 
sahnede bir tuhaflık olduğ unu hissediyordu Ka. Telaş ının ne kadan İ pek'in