3 85
“B ir kız öğrenci.”
K elim eler, dağılm ayı reddederek havada a sılı k ald ı.
“Ç ok yakın olduğunuzu söylüyorlar” dedi rektör.
“B u  k im seyi ilgilen d irm ez, değil m i? K im seyi istism a r e t­
m ediğim  sürece.”
Rektör başım  ik i yana salladı. “B u  biraz tartışm alı bir sav.”  
“Ş ir in le  ilg ili d eğil m i bu? B ir kere benim  öğrencim  d eğil,  
haberin olsu n . A rtık  değil y a n i.”
“H ım m ... H ayır, bana gelen şik âyet dilekçesindeki isim  bu  
d eğil.”
A zu r, k aşların ı çatıp soran gözlerle b ak tı. “K im den bahse­
diyorsun peki?”
“B ir T ürk öğrenci. Senin sın ıfın d a.” R ektör yorgun gözleri­
ni kaldırd ı. “D ün gece intihara teşebbüs e tm iş.”
A zu ı'u n  ben zi a ttı. “Peri m i? Tanrım ! İy i m i?”
“E v et, iy i... gençlik işte” dedi rektör. “A ş ın  m iktarda P ara-  
setam ol alm ış. N eyse k i karaciğeri d ayan ık lıym ış.”  
“in an am ıyoru m , n asıl olur?” A zu r oturduğu yere iyice çök­
tü , yüzünden tü m  kan çekilm iş gibiydi.
“Söylenen o k i... senin yü zündenm iş. ilişk in iz  varm ış. K ı­
zı terk  etm işsin .”
“N e ?” A zu r yum ruk yem iş gibi sersem led i. “O  m u söyledi  
bu n lan ?”
“Yok, pek sayılm az. K ızın  konuşacak h ali yok şu  anda” de­
di rektör. “Ş u  sa n a  dava açan oğlan , Troy söylü yor... B asm a  
konuşm akla teh d it e tti bizi. C am  sık kın  görünüyor, san a ka­
fayı ta k m ış. Y azd ı ifadesi var elim de.”
“G örebilir m iyim ?”
“K ork arım  h ayır. E tik  kuruluna g itm esi gerekiyor. K uru­
lun önüne çıkacaksın.”
“S en i tem in  ederim  k i Peri’yle aram da h içbir şey  yok. A k ­
lım dan bile geçm edi böyle şey. Tek yapm an gereken kıza dos­
doğru sorm ak; gerçeği söyleyecektir.”