KADERİN CİLVESİ 293 
Şadi Bey sesini kalbinin titreyişlerine uydurarak hüzünlü 
bir ahenkle şöyle anlatıyordu: 
— Semiha'ya Şişli'de birinci sınıftan bir apartman dairesi 
tuttum. Bir genç kadın için gereğinden çok fazla konforlar ha­
zırladım. Emir emriküm. Fakat nazeninimi memnun etmek 
mümkün olmuyordu. Onda bütün okşayışlarımdan çekinir, ha­
yır doğrusunu söyleyelim, tiksinir bir hali vardı. Ne vakit biraz 
okşamak istesem: «Bırak. Galiba soğuk almışım. Bu gece kır­
gınlığım var.» cevabiyle üzerine su sıçramış kedi gibi silkinerek, 
titreyerek sıvışır. Gözlerini gözlerimden, nefesini nefesimden 
kaçırır. Odada daima bana en uzak olan yerde oturur. 'Trajik 
bir biçimde saçlarını arkaya dökerek gerine gerine bir inleyişi, 
süzüle süzüle bîr puflayışı vardır ki, kaçırdığı hayalini arar gi­
bi gözleriyle odanın tavanını, her bir köşesini kolaçan ettik­
ten sonra küskün bir mektep çocuğu inadiyle iki kolu üzerine 
kapanarak saatlarca o vaziyette kalır. Anlarım, etrafında onun 
görmek istemediği bir şey var. Bu da benim suratımdan başka 
ne olabilir? , 
Bir gün onu memnun etmek için dedim ki: 
«— Semiha'cığım, ben seninle nikâhsız olarak evlendim. Fa­
kat biribirimizin karşılıklı samimiliğimizi anladıktan sonra ben 
şeriatça evlenmeğe de hazırım.» 
— Ne bileyim ben? Bütün bu hırçınlıkların nikâhsızlıktan 
doğması ihtimalini düşünmüştüm. O, benim bu saflığıma önce 
kahkahalar kopardı. Sonra tavandan suratına akrep düşmüş gi­
bi bir ürperişle bir iki adım geriye sıçradı. İki eliyle yüzünü 
örterek haykırdı: 
«— Nikâhla sana mı bağlanacağım?» 
«— Evet bana güzelim,» 
«— Allah esirgesin.» 
«—- Niçin?» 
«— Dünyada koca kıtlığına kıran mı girdi ki sana vara­
yım?» 
«— Bende bu derece korkacak ne görüyorsun?» 
«— Bu kadar gençler dururken büyükbabama niçin vara­
yım?» 
«-— Evlenmede erkeğin yaşı sorulmaz.»