etmek de pek içinden gelmiyordu. "Sinemaya gitsek de bir, 
gitmesek de bir!" diyecek bir ilgisizlik içindeydi. Perihan'ın 
anlattıklarından da fazla etkilenmemişti. Kendini düşünmekten 
çekiniyor, bu da çok korkunç gelmiyordu. İnsanı küçük can 
sıkıntılarından kurtaracak bir şey bu evin içinde kolaylıkla 
bulunuyordu. Kendini, Perihan'ı, evliliklerini, hadi hadi hayatını 
düşünecek kadar hüzünleneceği tutsa annesiyle şakalaşabilir, 
yeğenleriyle oyun oynayabilir, hiç olmazsa aşağı kata inip ge­
vezeliğe katılabilirdi. Gazetelere bakmak için aşağıya indi, ba­
basını gördü. Osman'a bir şey anlatıyordu. Onlara kulak verince, 
az sonra sıkıntıdan kurtulacağını anladı. 
10 
DOĞUDAN MEKTUP 
Cemile Hala kapıyı açıp da, okuldan gelen Nazlıyı karşısında 
görünce kelimelerle anlatılamayacak bir mutluluk sesi çıkardı. 
Üniversiteden dönen yeğenini her akşam bu şıngırtıyla karşı­
lıyordu. Sonra, artık alışkın olan Nazlı'nm seçebileceği başka 
sesler ve kelimeler de döküldü. 
"Geldin mi? Geldin mi kızım? Üşüdün diye öyle korktum 
ki..." 
Nazlı: "Üşümedim!" dedi. Paltosunu, ayakkabılarını çıkardı. 
Terliklerini almak için dolabı açtı. 
"Sabah Taksim'e çıkayım, bir lahana alayım dedim, çok 
üşüdüm. Kar yağar artık." 
"O kadar da soğuk değil, canım!" dedi Nazlı.-Sonra, "Bir erkek 
gibiyim!" diye düşündü. "Onu avutuyor, yatıştırıyorum!" 
"Sabah da, az daha o ince yağmurluğu giyecektin!" 
Nazlı cevap vermedi. Elbiselerini değiştiriyor, okulda geçen 
yanm günü gözden geçiriyordu. Edebiyat Fakültesi Vezneciler'de, 
Zeynep Hanım Konağı'ndaydı. İki ders boş geçmiş, birinde sohbet 
edilmiş, birinde de çeviri yapılmıştı. Sonra konaktan çıkmış, 
ağabey tavırları takınmaktan hoşlanan erkek öğrencilerle Be­
yazıt'taki havuza kadar yürümüş, tramvaya binmiş, tramvayda 
151