48  
48. Ben, Şeküre 
 
 
 
Rüyamda babam ı gördüm, bana anlayamad ığım bir şey söylüyordu, korkunçtu; uyand ım. Şevket ile Orhan iki 
yan ımdan bana s ıkı sıkıya sar ılm ışlard ı, onlar ın s ıcakl ığından terlemi ştim. Şevket elini karn ıma koymu ştu. Orhan 
terli başını göğsüme yaslam ıştı. Yine de onlar ı uyand ırmadan yataktan ve odadan ç ıkabildim. 
Sofay ı geçip sessizce Kara'n ın kap ısını açt ım. Elimdeki şamdan ın ışığında kendisini de ğil, karanl ık ve soğuk 
odan ın ortas ında kefenlenmi ş bir ceset gibi uzanan beyaz yata ğını gördüm. Şamdan ın ışığı sanki bir türlü yata ğa 
ulaşam ıyordu. 
Elimi daha da yakla ştırınca mumun turunç rengi ışığı Kara'n ın t ıraşsız yorgun yüzüne, ç ıplak omuzlar ına 
vurdu. İyice sokuldum ona, Orhan' ın yapt ığı gibi, bir tespihböce ği gibi k ıvrılarak uyuyordu ve yüzünde uyuyan 
bir k ızın ifadesi vard ı. 
"Bu benim kocam," dedim kendime. Bana o kadar uzak ve yabanc ıydı ki bir pişmanl ık kaplad ı içimi. Elimde 
bir hançer olsayd ı onu öldürürdüm. Bunu gerçekten yapmak istedi ğim için de ğil, çocukken hepimizin yapt ığı 
gibi, onu öldürsem nas ıl olur, diye dü şünüyordum yaln ızca. Y ıllard ır beni dü şünerek ya şadığına da 
inanm ıyordum, yüzündeki masu m çocuk ifadesine de. 
Çıplak ayağımın kenar ıyla omuzunu dürtüp uyand ırdım. Beni görünce büyülenip , heyecanlanmaktan çok, 
tam istedi ğim gibi, bir anl ık da olsa korktu, iyice uyanmadan sordum. 
"Rüyamda babam ı gördüm," dedim. "Bana çok korkunç bir şey söyledi: Onu sen öldürmü şsün..." 
"Baban öldürülürken biz birlikte de ğil miydik?" 
"Bunu ben de biliyorum," dedim. "Ama sen babam ın evde yaln ız olacağını biliyordun." 
"Bilmiyordum. Çocuklar ı Hayriye ile sen gönderdin. Bir Hayriye, belki bir de Ester biliyordu. Ba şka kimin 
bildiğini sen daha iyi bilirsin." 
"İçimden bir ses her şeyin neden kötüye gitti ğini, bütün bu u ğursuzluğun s ırrını bana söyleyecek gibi oluyor 
bazen. O ses ç ıksın diye a ğzımı da aç ıyorum, ama rüyalardaki gibi, bo ğazımdan ses ç ıkm ıyor. Sen de 
çocukluğumda tan ıdığım o iyi ve saf Kara de ğilsin art ık." 
"Baban da, sen de o saf Kara'y ı kovalad ınız." 
"Babamdan intikam almak için benimle evlendiysen, ald ın art ık intikam ını. Ama belki de bu yüzden 
çocuklar hiç sevmiyorlar seni." 
"Biliyorum," dedi, ama kederle söylememi şti bunu. "Gece uyumadan önce sen bir ara a şağıdayd ın, 'Kara, 
Kara, götüm yara' diyorlard ı duyacağım şekilde." 
"Onlar ı dövseydin," dedim önce gerçekten dövmesini de isteyerek. "Onlara elini kald ırırsan seni 
öldürürüm," dedim sonra tela şla. 
"Gir şu yatağın içine," dedi. "Donacaks ın art ık." 
"Belki de hiç girmeyece ğim senin o yata ğına. Belki de ikimiz evlenerek yanl ış iş yapt ık. O nikâh ın hükmü 
yoktur diyorlar. Gece uyumadan önce Hasan' ın ayak seslerini duydum. Unutma, rahmetli kocamla birlikte 
otururken, y ıllarca onun ayak seslerini i şittim. Çocuklar onu severler. Ac ımas ızdır da. K ızıl bir k ılıcı var, koru 
ondan kendini." 
Kara'n ın bak ışlar ında öyle yorgun ve öyle sert bir şey gördüm ki onu korkutamayaca ğımı anlad ım. 
"İkimizden hem daha umutlu, hem de daha kederli olan  sensin," dedim. "Ben mutsuz olmamak, çocuklar ımı 
korumak için inat ediyorum, sen ise kendini kan ıtlamak için inat ediyorsun. Beni sevdi ğin için değil."