Orta Direk 55 
Alinin geride kaldığını gören Muhtar zaferi kazandığını anladı, sağ ayağını 
hızla yere vurup olduğu yerde zınk deyip durdu. Köylüler de durdular. 
Muhtar gözlerini teker teker kalabalığın üstünde gezdirdikten sonra, daha 
yumuşakça: 
"Bakın Ağalar, bakın vetandaşlarım, benim ve de Delice Bekir Ağanın saya­
sı himmetlerinde, ve de Delice Bekir Ağa Efendinin tatlıca dilleri sayasında bol 
pamuklu, verimli, bereketli tarlalar buluyorsunu z. Etek etek paracıklar kazanı­
yorsunuz." 
Ayağını kaldırdı, küt diye yeniden yere öyle bir vurdu ki, Taşbaşoğlu sesli 
sesli: 
"Bire ocağın bata ayağını kıracak. Ne bu öfke? Bre ocağın ... " 
Muhtar, Taşbaşoğlunun sözlerini duydu ama aldırmadı. Taşbaşoğ luyla çe­
kişmekten çekinirdi. Köyde en arkalılardan biriydi. 
"Nankörler, ekmek bilmezler. Bir uçkurları için! Ellerinde uçkurlar, ve de 
evet! Ve de derler ki, Muhtar Delice Bekir Ağabayla bir olup, ve çiftlik sahiple­
rinden rüşvet alıp, ve de alsak ki ne lazıma gelir? Ve nankör vetandaşlar. Kim 
Delice Bekir Ağabayın bulduğu tarlayı beğenmezse, ben de onu köyden kova­
nın. Ve de Delice Bekir Ağa gibi bir adam, ve de bir ülkede bulunmaz. Ve yüce 
Tanrı, Cenabı Hak Delice Bekir Ağamızı bize devlet kuşu diye göndermiş." 
Ali kendini tutamadı: 
"Onu yüce Tanrı bize bela ... " 
Taşbaşoğlu, eliyle ağzını kapadı: 
"Sus," dedi, "bu işler böyle olmaz." 
"Bekçibaşı," diye gürledi Muhtar." 
Bekçibaşı geldi, askerce selam durdu. 
Göç arkadan gelmiş, yolun ortasında duran erkek topluluğunu geçiyordu. 
"Bekçibaşı, Çukura inince, Uzun Aliyi, 1338 doğumlu Uzun Aliyi Bekir 
Ağanın bulduğu tarlaya sokmayacaksın. Yoksa cunhalı düşersin. Ben de bu kö­
yün yirmi yıllık Muhtarıysam, nankörler, eli uçkurlular, sizi Çukurda sürün­
dürürüm. Canımı sıkarsanız, size Çukurda hiçbir pamuk tarlası verdirmem. Ve 
de sabırsızlar. Pis ademoğulları. Ve de çiğ süt emmişler. Ve de köy hıyanatları. 
Haydi dağılın başımdan !" 
Taşbaşoğlu: 
"Öfkeye bak, öfkeye!" dedi. "Bir öfkeye gelmiş ki ... Bir de, ve de çekiyor ki ... Sa­
nırsın Ulu Caminin büyük hocası. İşte, her namussuzluğu yapar, Ali. Gider, çiftlik 
sahiplerine allem eder, kallem eder, bize tarla verdirmez. Amanı bilin mi, sus!" 
"Verdirmez, "dedi öteden biri. 
"Verdirmez." 
Bu "verdirmez" lafından herkes kor ktu.