Bu sözleri söyleyenin Kahya Kadın Eda Hanım olduğu­
nu masanın altındakiler sesinden anladılar ... Üçünde de bet 
beniz kalmadı ... Söz söylemeye ne mecal var ne imkan ... Şu 
beladan nasıl kurtulabileceklerini birbirinden soran bakış­
larta anlamaya uğraşıyorlardı. Karı kendilerini sezip görme­
sin korkusuyla üçü de çekingen hareketlerle sürüne sürüne 
masanın ortasına toplandılar birbirine sokulup büzüldüler. 
Eda yine sözüne devamla diyordu ki: 
-Üçünün de bu akşam şu safada gezindiklerine gözüm­
le görmüş gibi yemin ederim. Daha bir iki dakika evvel biri 
buradan gümbür gümbür koştu ... Acaba nereye savuştular? 
Aydınlık geldiğini görünce odalarına kaçmış olmalılar . 
Şimdi gider odalarını birer birer dinlerim. 
KahyaKadın elinde lambasıyla yürüdü. Evvela Şemi'nin 
odasını dinledi. İçeriden bir nefes sesi bile işitemeyince 
merakını daha ileri götürüp kapının topunu çevirdi. Kapı 
kolayca açılıverdi. İçeri girdi. Baktı k! odada kimse yok. 
Döşeği kontrol etti. Onu da bomboş bulunca öfkeden göz­
leri büyümüş olduğu halde yine safaya çıktı. Çarpıntıdan 
sesi titreyerek: 
-Şemi'nin yerinde yeller esiyor ... Bu gece döşeğine hiç 
yatmamış. Karyola öyle düzeldiği gibi düzgün duruyor. 
Dur bakayım. Bir de Amca Beyefendi'nin odasını yokla­
yayım ... 
Karı Amca Bey'in odasına yaklaştı. Kapıyı aralık buldu, 
orayı da kontrol ettikten sonra: 
-Oh canım... Bizim felek de bu akşam kırkiara 
karışmış... Odasında ecinniler top oynuyor. Bu gece 
bizim küçük hanımefendi İstanbul'da teyzesinde. Bakayım 
damat beyefendinin kendi kendine içi mi sıkılıyor? Yoksa 
sevgili eşinden bir gecelik ayrılığa dayanarnayıp gözyaşı 
mı döküyor? 
Dedikten sonra Sadri'nin odasına da girip çıkarak: 
-Bu akşam Damat Beyefendi de sırra kadem basmış ... 
Diyerek koşa koşa geldi, elindeki lambayı üç aşığa sığı-
nak olan masanın üzerine koyduktan sonra: 
68