"Demek Topal Ali onun adamı olmuş?" 
Durmuş Ali, ocaktaki közlerin üstündeki külü açarken: 
"Öy le yavrum," diye kahırla söylendi. "İnsanoğlu bu. Çiğ 
süt emm iş." 
Memed güldü. 
Durmuş Al_i: 
"İnanmadın mı?" diye gözlerinin içine baktı. 
M em ed: 
"Emmi," dedi, "sen de ne çabuk unutuyors un." 
Durmuş Ali: 
"İhtiyarlık çökünce başa ... " dedi. 
Me med : 
"Aldırma . Mesele değil," diye omuzlarını okşadı onun. 
Ocağın başına da otur du. Cabbar da oturdu arkasınd an. 
Durmuş Ali, üfüre üfüre ocaktaki ateşi par la ttı. 
"Eee?" dedi gülerek "Daha ne var ne yok?" 
M em ed: 
"Hiç," dedi. 
Az sonra sabahın ışıklan pencereden sızmaya, yavaş yavaş 
ortalık ağarmaya başladı. 
Durmuşun yaşlı karısı Memedin yöresinde dört dönüyor: 
"Çatır çatır mı?" diye soruyor du. "De bakalım Memedim, 
çatır çatır mı? Ne iyi ettin şunu! Çatır çatır öyle mi?" 
Ocaktaki çorbayı indir iyor, yağı kızdırıp cızırtıyla üstüne 
döküyor. Evin içini bir yağ kokusudur alıyor. 
"Çatır çatır ha? Kemikleri de yanmış diyorlar. Yansın. Ak­
tozlu köyü kül olmuş, diyorlar. Kül olsun." 
Sofrayı getirdi ortaya attı, çorbayı da büyük bir sahana dol­
durdu, sofranın ortasına koydu. Ama ağzı hiç durmuy or, ha bi­
re söyleniyord u: 
"Çatır çatır ha? Çatır çatır?" 
Bir zaman, Memedin elinde kaşık kalakaldı. Ne çorbaya 
daldırab iliyor , ne de yere koyuyo rdu. Öylecene, tutup duruyor­
du. Cabbar bunu az sonra fark etti. Cabbarla göz göze geldiler. 
Ortalıkta derin bir sessizlik oldu. 
Durmuş Ali de durdu, bunların hallerine merakla bakmaya 
başladı. Neden sonradır ki, Memed hızla kaşığını çorbaya dal-
321