Cabbarla Recep Çavuş, Memedin ne demek istediğini anla­
dılar. 
Hiçbir şey söylemeden, ayakkabılannı giyip ayağa kalkh-
lar. 
İsmail: 
"Gömmeniz ocakta kaldı. Biraz daha bekleyemez misini z?" 
diye sordu malızun mahzun. "O tuzlu su iyi gelir. Bir de gittiği­
niz yerde yaphrı n." 
ler. Memed önde, ötekiler arkada değirmenden çıktılar. 
Beş on adım sonra, hemencecik, gene çakırdikenliğe düştü-
Recep Çavuş gene bir, "vay anam vay!" çekti. 
Gökte yıldızlar ıslak ıslak parlıyorlardı. 
Recep Çavuş, doğuya dönüp işedikten sonra: 
"Kuyrukyıldızı daha doğmamış," dedi. "Benim yıldız. Da­
ha sabaha epey var." 
ötekiler susuyorlardı. Şimdi ayaklan, elleri daha az acıyor­
du. Önlerinden bir tilki kaçh. Köye yakın olmasalardı, Recep 
Çavuş onu oracığa deviriverirdi. Ne çare ki ... Koca kuyruğunu 
dikenlerin üstünden sürükleyerek gitti. Yıldız ışığında tüyleri 
donuk donuk tu. 
Cabbar: "Memed kardaş?" dedi. 
Memed: 
"Köye biraz sonra gireceğ iz. Köy, şu aşağıda işte ... " 
Köyün ilk evine yaklaşırlarken, birkaç kocaman köpek on­
lan karşıladı. Memed, köpeklere yaklaşıp, "kuçu kuçu !" diye 
çağırdı. Köpekler Memedi tanıdılar. Ayaklanna yahp, yaltak­
lanmaya başladılar. 
Köyün ortasından geçip, doğru Memedlerin evine gittiler. 
Köy ıpıssız dı. Memed köyü, bu saatte böyle hiç görmem işti. 
Alışa madı. Gözleri ev aralannda insanlan, tavuklan, çifte gi­
denleri, ne olursa olsun canlı bir yaralık anyordu . 
. Kapıyı usuldan hkırda th. Kulağını verdi. Ses sada yok. Bir­
kaç kere daha hkır datıp bekledi. Gene ses yok. Edemedi, küçü­
cük pencereye vardı. Usuld an, "ana, ana, ana!" diye sesle ndi. 
Gene ses soluk yok. Kulağını pencerenin tahtasına dayadı . Can 
kulağıyla dinledi. içerden, ağaçlan yiyen kurtlarm çıkardığı çı-
237