VI. 
"rüzg arın nişanlıs ı" 
Bir de, Roman öldü, diyorlar. Ölmek kolay mı? Roman, ar­
kasında kocaman ayısı, küçücük merkebi, elinde defiyle orta­
lıkta dolanıp durmakta, çalıp oynamaktadır. Üstelik, sevilsin 
sevilmesin, kendini asfaltta, alanlarda, dağda bayırdakinden 
daha özgür duymakta, atını alan da çoktan Üsküdar'ı geçmiş 
bulunmaktad ır. 
Olsa olsa ne olmuş olabilir? Eskilerin enine boyuna, ağır­
sıklet 'tik' romanları, bir yanda zurna-def, öte yanda çeşit çeşit 
cinayet girişimciliğinin yolaçtığı yırtıcı çığlıklar, bela ve şeytan 
kovucu tam tam, zom zom'lar nedeniyle 'stres olup' 'tike yaka­
lanmış', roman-tik bir hal almıştır. 
Belki içinizde hala, bütün bu makul açıklamaları yeterli 
bulmayarak: "Ne oluyor böyle Londra-Hyde Park'lar, baroklar 
ve hortlaklar, Kcı.stamonu-Kütahya'l ar, sultanlarla sazlar, Vene­
dik-Viya na'lar, imparatorlarla uşaklar?" diye soranlarınız var­
dır. "Hadi bunlar yine neyse ne; bir de Alma'lar-Milena'l ar, Yu­
nus'larla Clea'lar, yetmedi Antonia'la r, hele hele ikide bir orta­
ya çıkan su yeşili çamaşır ipi, fare zehiri, Tuna dalgaları, dalga­
larla sürüklenen ceset(ler?), kanlar-kemikler , kokmuş şeyler! 
"Hani, birini arayan biriyle hocasını arayan biri vardı ya, tarih 
öğretmeni(niz) bu arada kadından kadına atlayarak alışverişe 
çıktıydı? O da ne yere bakan, yürek yakanmış ya, kruvaze ceket 
dedik, bikini donuyla karşılaştık, ya sonra?" diye soranlarınız ... 
169