hatta yitirmişken de ... Gün yirmi dört saat yazardır 
çünkü o. Gün yirmi dört saat, bir yazar olarak bakar 
dünyaya. 
«Makedonya 1900» adlı yapıtının 1977 Sait Faik 
ödülünü kazandığını duyunca 1975'in o ilk yazını ansı­
dım hemen. Yazarlığın başlangıçsız ve sonsuz o yara­
tıcı coşkusunun, kişisel bir ölçekte de olsa, bence bir 
yeni utkusudur bu. Yenilmediğinin, yılmadığının, usan­
dığının ... 
Ama ne yazık ki, yeryüzündeki en yüce değer 
emeğin sömürüye karşı olan kutsal kavgasını, gerekli 
bilinçle henüz yeni yeni verrneğe başladık biz. Üstelik 
daha da acısı, yazar emeğinin değerini, emeğin kav­
gasını verdiklerini savlayanların da bildiklerini söy­
leyemiyoruz ki haliL.. 
Örneğin, ortaokul yurt bilgisi kitabındaki bazı il­
kel bilgileri aktarmayı politika yapmak sanan ne idiği 
belirsiz bazı burjuva partisi başkanlarının sözlerini 
sayfalar boyu veren ilerici gazetelerimizin bile, yazar 
emeğinin başarısına, kutsallığına tek sütunu çok gör­
düklerini iyi bileceksinizdir. Oysa, yazarsız bir ilerici 
kavga düşünülebilir mi? Sorarım. 
Okuyunuz Makedonya 19üO'ü, göroceksiniz. Cuma­
lı, 1900'lerin Makedonya'sını anlatmıyor bize sadece. 
Amacı, kesinlikle Makedonya tarihine bir kez daha 
bakmak değil şoven bir tutumla. Tam karşıtı, Urla'­
daki insanı tarih boyutu içinde kavramağa, yakalanıa­
ğa çalışıyor. Örneğin, «Kurşunlu camii mahallesin­
den Rıfat Efendi'nin mahdumu İsmail, gözleri bağlı 
olarak getirilip, Kur'ana, tabaneaya ve kılıca el bas­
tırılaraktan» Florina 'da mı bir gizli örgüte alınıyor, 
yoksa Urla yakınlarındaki bir ÜlkJ Ocağı kampında 
mı? «Olümle sarmaş dolaş yanan bir dönerndi o dönem. 
Dost düşman karıştı Saadettii in! ... » diyen ses Florina 
149