262 KADERİN CtLVESt 
Yeniden sınırsız yangın yerlerinden geçerek tramvay du­
rağına geldiğim vakit güneş yavaş yavaş istanbul ufkuna ini­
yordu. 
. , 19 . 
ŞEMÎ gitti gideli kulaklarımız dinç oldu: Gönlümüz rahat­
ladı. Diye bilirim ki, gözlerimize nur geldi. Bunlar hep iyi alâ­
metler ama para da suyunu çekti. Krediyi oldukça düzelttiğim 
esnaf yine suratını asmaya başladı. Birkaç gün sonra eski hale 
düşeceğimiz muhakkak. Yalnız şu farkla ki, o zaman bu dergâh­
ta yedi candık. Velinimetin yadigâr bıraktığı piç ve Eleni ile 
beraber şimdi tam dokuz kişiyiz. 
Eski halimle bugünkü durumur arasında manevi bir fark 
daha var. Ben ahlâkça hayli sarsıldım. Eski bir duvar gibi son 
fırtınayı beküyorum. Kaynanam bahşişe çok alıştı. Gece gün­
düz seccadesinin üstünde kapının çalınmasını bekliyor. Kız kar­
deşimle Şefika'nm münasebetlerine dehşetti bir içdenlik geldi. 
Gelin görümce eskiden kedi ile köpek gibiydilr. Görüyorum ki, 
kuzu ile koyuna döndüler. 
Rıdvan'ı hiç sormayınız. Sorarsanız cevap vermem ya... 
Çoktanberi yüzünü- gördüğüm yok. Haber aldığıma göre bas-
ketbojl sevdasma tutulmuş. Bilmem hangi kulübe yazümış. Se­
pete top düşürme yarışı ediyormuş. Arada bir eve damlayıp an­
nesinden dünyalık istiyor. Ve ne koparırsa ahp gidiyor. Geçen 
lerde bir gece göktaşı gibi ateş saçarak eve düştü. Para diye 
dayandı. Dizginlerim kısmanın tam zamamydı. 
— Rıdvan, dedim, gidişim beğenmiyorum. 
— Hayır, sen asıl gelişimi beğenmiyorsun baba. 
— Şöyle yanıma otur. Sana söyleyeceklerim var. 
— Ben pn gün sonra otursam olmaz mı? Bilsen ne sıkı 
bir egzersiz dönemindeyim. 
— Beş on günde yeni kabaıhatlar yapar, yeni nasihatlara 
muhtaç olursun. 
— Baba... 
— Lebbeyk. 
— Sen dilenci ile nasihatçınm hikâyesini bilir misin?