11 Aman bir utandı. Bilirim, utanır. Zaten mahsus yaphrn. 
Bu biçim şeyleri daha fazla dinleyeceğine, peki dernek zorunda 
kaldı. Bizim o eski memleket gezilerimi zde kaç kere yol para­
mı, otel paramı çekmiştir, karnımı doyurrnuştur, bunu hep öyle 
çok doğal bir şekilde yapmıştır. Ben tabii, onun gibi incelikle 
beceremedim, ama sonuçta güç bela razı etmiştim. Hatta dedim 
ki, biz Azorlaı' dan dönene kadar bir deneyin, hoşlanrnazsan ız, 
ne bileyim sıkılırsanız, kente uzak falan diye yalnızlık çekerse­
niz, yine bırakabilirsiniz. İstediğiniz zaman. Siz de gördünüz, 
buraları merkezden biraz uzakça ama, ulaşım çok kolay, otobüs 
saati saatine duraklarda olur, indiğiniz yerde de yeraltı treni 
hazırdır, o bakımdan hocama bir sorun yaratacağını sanmıyor­
dum. Araba kullansa, onu da bırakırdım, ama kullanmaz. Son­
ra, demiştim ona, hocam, Münih kaç adımlık yer, arada sırada 
ben de gelirim, buluşur, gezmek istediğiniz yerleri biraz da bir­
likte gezeriz, sizin bilgilerinizle, hayalleriniz eşliğinde gezileri 
çok özledim, biliyor musunuz? dedim ... 
"Galiba en zayıf teline dokunmuştum. Sonuçta, olur, de­
rnek zorunda kaldı evet. Sanırım, önerimi biraz da, yazın so­
nunda bize çok iyi bakılmış, daha da gelişip güzelleşmiş bir 
bahçe bırakmak için kabul etti. Geçmişte, penceresinin önünde­
ki iki saksı çiçeğiyle nasıl konuştuğunu, onları nasıl sevip okşa­
dığını bilmez miyim? 
"Burada çok mutlu olduğunu sanıyordum. Arada telefon 
ediyordum. Bir kere de Azor Curnhuriyetler i'nden telefon et­
tim hatta. Bana, Asaf çığını, sayenizde hayatımda huzur dolu 
bir parantez açıldı, sağolun. Bahçenizi de öyle seviyorum ki, 
galiba çiçekleriniz de beni sevdi, falan diyordu. Sahiden, geçen 
hafta geldim ki, birinin üstünde tek bir kuru yaprak yok, her 
şey ışıl ışıl... Fakat kendisi ortalarda değil. Deli olacağım. 
11 Ağustos' ta iki kere annemin deniz kıyısındaki evine gidip 
geldim. Birinde karımı kızımı bırakırken, ötekinde almaya. Mü­
nih' te, hastanede çok yalnızdım. Herkes tatilde. Başımı kaşıya­
cak vaktim olmadı. Hocamı, özellikle son iki hafta hiç arayama­
dım. Fakat daha önce, ben Akdeniz'e gitmeden önce o, bir kere 
bana telefon etmiş, çekine çekine, artık biraz yalnızlık çektiğini, 
bu yeni yerlerde yepyeni düşüncelerini birisiyle paylaşmak is-
102