kızartmak için yüzüne sürdü ğü all ığı sürüp, teyzemin çam ye şili feracesini giyip, ayn ı renk ince peçeyi saçlar ımı 
toplay ıp tak ıp, sedef çerçeveli aynada kendimi seyredince ürperdim. Onlara hiç dokunmad ığım halde gözlerim 
kirpiklerim şimdi kad ın gözü ve kirpi ği olmuşlard ı. Yaln ız gözlerim ve yanaklar ım gözüküyordu ama, ben çok 
güzel bir kad ındım ve bu beni çok mutlu etti. Bunu benden de önce farkeden erkekli ğim kalkm ıştı. Bu beni 
mutsuz etti. 
Güzel gözümden kopan bir damla ya şın ak ışını elimde tuttu ğum aynada seyrettim ve o an ac ıyla içimden bir 
şiir geldi, hiç unutmad ım onu. Çünkü ayn ı anda yüce Allah' ın verdiği bir ilham ile o şiiri makam ile bir şark ı gibi 
oynayarak söyleyip derdimi unutmaya çal ıştım: 
 
Diyor ki karars ız kalbim, Do ğu'dayken Bat ı'da, 
Bat ı'dayken Do ğu'da olmak istiyorum. 
Erkeksem kad ın, kad ınsam erkek olmak istiyorum, 
diyor öteki yerlerim. 
Ne zormu ş insan olmak, daha da çetini insan gibi 
bir hayat. 
Hem önümle, hem arkamla, hem Do ğu'yla hem 
Bat ı'yla keyif almak istiyorum. 
 
İçimden gelen şark ıyı söylediğimi Erzurumi karde şlerimiz sak ın işitmesinler, çok k ızarlar diyecektim. Niye 
korkuyorum ki? Belki de k ızmazlar, çünkü bak ın dedikodu olsun diye söylemiyorum, ama o me şhur vaiz Husret 
bile değil Efendi Hazretleri var ya, evli olmas ına evliymi ş ama, o da t ıpkı siz hassas nakka şlar gibi güzel 
oğlanlar ı biz kad ınlardan daha çok seviyormu ş, bana anlatanlar ın yalanc ısıyım. Ama ben kendisini zaten kötü 
bulduğum için ald ırm ıyorum buna, çok ya şlı. Dişleri dökülmü ş ve ona yakla şan güzel o ğlanlar ın dediği gibi ağzı 
da çok pis kokuyormu ş afedersiniz, ay ının k ıçı gibi. 
Peki. Çenemi kap ıyorum ve as ıl derdime dönüyorum: Çok güzel oldu ğumu anlar anlamaz art ık çamaşır, 
bulaşık y ıkamak, cariyeler gibi soka ğa ç ıkmak hiç istemedim. Fakirlik, gözya şlar ı ve mutsuzluk, aynaya bak ıp 
bak ıp hayal k ırıklığına uğray ıp ağlamak ve hüzün, çirkin kad ınlar ın işidir. Beni el üstünde tutacak bir koca 
bulmam laz ım, ama hangisi o? 
Böylece rahmetli babam ın olur olmaz bahanelerle eve ça ğırdığı paşa çocuklar ını, beyzadeleri duvardaki 
delikten dikizlemeye ba şlad ım. Durumum bütün nakka şlar ın âşık olduğu iki çocuklu, küçük a ğızlı o malum 
güzel kad ınınkine benzesin istiyordum. İyisi mi size zavall ı Şeküre'nin hikâyesini anlatay ım. Ama durun söz 
vermiştim, çarşamba akşam ı şunu anlataca ğım diye: 
 
ŞEYTAN'IN KADIN'A ANLATTIRDI ĞI AŞK HİKÂYESİ 
 
Çok basittir asl ında. İstanbul'umuzun biraz yoksulca mahallelerinden Kemerüstü'nde olmu ştur. Mahallenin 
önde gelenlerinden Çelebi Ahmet, Vas ıf Paşa'n ın kâtipliğini yapar, kendi halinde, evli, iki çocuklu, efendi 
biridir. Bir gün aç ık pencereden kara saçl ı, kara gözlü, upuzun bo ylu, sim tenli incecik Bo şnak güzelini görür ve 
vurulur ona. Oysa kad ın evlidir, Çelebi'de gönlü hiç yoktur, yak ışıklı kocas ını sever. Böylece zavall ı Çelebi 
derdini kimseye açamaz, a şktan iğne ipliğe döner, Rum'dan şarap al ıp içer, ama sonunda a şkını da mahalleden 
saklayamaz olur. Kendileri de a şk hikâyelerine bay ıldıklar ı ve Çelebi'yi çok sevip sayd ıklar ı için aşkına da önce 
sayg ı duyarlar, bir iki şakas ını edip görmemezlikten gelirler. Ama çaresiz ac ısına hiç hakim olamayan Çelebi, 
her akşam sarhoş olup sim tenli güzelin kocas ıyla mutluluk içinde ya şadığı evin kap ışma oturup çocuk gibi uzun 
uzun ağlamaya ba şlay ınca hepsi korkarlar. Her ak şam ac ılar içindeki â şık ağlad ıkça ne dövüp atabilirler onu, ne 
de teselli edebilirler. Çelebi de, çelebice kimseye laf dokundurup sata şmadan, için için a ğlamaktad ır. Yavaş 
yavaş onun çaresiz kederi mahalleye siner, herkesin kederi ve mutsuzlu ğu olur; keyiflerini kaç ırır, hiç durmadan 
hüzünle akan meydandaki çe şme gibi, o da bir keder kayna ğı olur. Önce keder laf ı, sonra uğursuzluk sözü, sonra 
da bereketsizlik fikri mahalleye böylece yay ılır, benimsenir. Kimi ba şka yere ta şınır, kiminin i şi kötü gider, 
kiminin de hevesi kaçt ığı için sanat ını beceremez olur. Mahalle bo şald ıktan sonra bir gün â şık Çelebi de kar ısını,