Bir kağıdın üzerine "merhaba" yazıp uzattım. Bunu hep sak­
layacağını, bir gün adaya tekrar gelirsem onu mutlaka aramamı 
söyledi. Gidenler hep dönerm iş. 
Akşama doğru, bizi bir saatlik bir pikrıik için adanın batısın­
da, İstanbul'un halk plajlarını andıran kalabalık bir kumsala gö­
türdüler. Adanın bu tarafı hiç rüzgar almadığından, sıcaklık, gü­
neşe daha yakın bir gezegene gitmişçesine artmıştı. Gölgesine 
sığındığım çalılıklarla deniz arasındaki yolu aşmak, benimkin­
den çok daha fazla bir irade ve dayanıklılık gerektiriyordu . 
"Bence sen en iyisini yapıyors un." 
Amerikalı Peter'di bu; küçük gölgeliğe o da sığınmış, beni 
enikonu toparlanmak zorunda bırakm ıştı. Acaba neydi en iyi 
yaptığım şey? 
"Fizikçilerden uzak durmanı kastediyor um. Ben de öyle yap­
mak isterdim ama doğrusu cesaret edemiyorum. Biliyorsun bu -
rada sürekli göz hapsindeyi z. Her davranışımız not ediliyor. 
Chicago'da, yalnızca sanatçılardan oluşan bir arkadaş grubum 
var, laboratuvardakilerle en ufak bir kişisel ilişki kurmuyor um. 
Öykü yazdığını duydum. Doğru mu?" 
Açıkta kalan sol bacağımı ve omzumu gölgeye çekme uğra­
şım boşunaydı, havluya sarındım. 
"Evet, amatör ce." 
"Bence yazarlık sana daha uygun. Herkesle, her düzeyden 
insanla ilişki kurabiliyors un. Bu bir yazar için çok önemli ben" 
ce." 
Günlerdir izlendiğimi gösteren bir kanıt daha çıkmıştı. Adı-
nı bile yeni öğrenmiştim onun. 
"Fizikçilerle ilişki kuramıyorum ama." 
"Boş ver, hiç gerek yok. Bizler pek ilginç değiliz." 
Üçüncü bir kişi, kıvırcık saçları ve aşırı kısa boyu yüzünden 
kendisine yakınlık duyduğum Kanadalı bir kuramcı da küçük 
gölgeliğe gelmişti. Edebiyatı çok sevdiği söylenirdi ama teorik 
fizikten başka bir şeyden söz ettiğini duymamıştım. Bir metre-
99