KAPLUMBAĞALAR
 
178
 
 
Kır Abbas gene ellerini kıçın
a koydu, dikleşti.
 
Battal:
 
«Abbas emmi, Irıza’yla ikimiz kilim keçe döşeli bir kağnı getirip 
seni köye götürmieye, saçını sakalını tıraş ettirmeye karar verdik. 
Hemi de oybirliğiynen! ..» dedi.
 
Kır Abbas belli belirsiz güldü:
 
«Yaşayın, yaşayın yeğenlerim!.
.» dedi.
 
«Emme bu dediğimizi harman kalkınca yapacağız!»
 
Kır Abbas, elini sallayıp Battal’ı itti:
 
«Dürzü, ben de sandım bu akşam yapacaksınız hemen... O 
zamana belim gelir... geçer. dürzü Battal!..»
 
Battal:
 
«içimizde en zarplısı sensin!» dedi. «Gelir 
geçerse, gene gelir! 
Tasalanma...»
 
«Yok yok!» dedi Kır Abbas. «Siz tasalanmayın asıl! Ben ne 
tasalanayım?»
 
Rıza da Kır Abbas’ın sırtını yepeşledi:
 
«Aslandır Abbas emmim, aslan!..» dedi.
 
Kır Abbas, ellerini kıçında kenetledi, açıldı:
 
«Aslan kaplan deyi yanş
anmayı bırakın canım! Sözünüz varsa 
söyleyin, yoksa usulca toz olun! Bakın, bostanın içinde kimse kalmadı. 
İşiniz sizi bekliyor...»
 
Battal:
 
«Canım, bostanımızın bekçisine bir eyvallah demeden mi 
gidelim?» dedi.
 
«Haşşöyleee!» dedi Kır Abbas. «Uğurola. uğuro
la madem, güle 
güle!..»
 
Battal ardına bakmadan çekip gitti, Rıza kaldı.
 
«Eyi etmedim mi emme, Irıza?>?