Macera romanları okumayı bıraktı. Mizah dergileri alma-
ya başladı; ayda bir tane. Bütün karikatüristlerin adlarını veimzalarını ezbere biliyordu. Bölükteki arkadaşlarının kari-katürlerini çizmeye heveslendi. Benzetemediğini söylemele-ri üzerine hevesi kırıldı ve bıraktı. (Denildiğine göre, çizdi-ği yüzlerin hepsi birbirine benziyordu. İnsan yüzünün fark-lı özelliklerini göremiyordu.) Bunun üzerine tarihî roman-lar okumaya başladı. Bir süre sonra kendisi de gizlice birroman yazmaya başladı: Akıncı Türkler. Bilgi edinmek içintekrar kütüphaneye gitmeye başladı. Aynı kızla karşılaştı.Hiçbir şey olmamış gibi bu kızla yeniden münasebet kurdu.(Kız ona geçmişi hatırlatmamıştı.) Nişanlandılar. Nişan gü-nü ilk defa içki içti ve sarhoş oldu; alaturka şarkı söyledi veyazdığı bir şiiri herkesin içinde okudu. Gene herkesin için-de, nişanlısını yanağından öptü.
Terhis oldu ve evlenmekten korktuğu için nişanlısına bir
mektup göndererek durumunu izah etti. Mektubuna cevapgelmedi. Babası emekliye ayrılmıştı; bir bakkal dükkânı iş-letiyordu. İşleri kötü gidiyordu. Babasını kandırmayı becer-di ve ona bir kitapçı dükkânı açtırdı. (Bakkal dükkânındankalan erzakı evde yediler.) Kitap almak için dükkâna gelenbir adamın vasıtasıyla tanıştığı ortaokul Türkçe öğretmeni-nin şiir ve hikâyelerini basmak için bir yayınevi kurdu. İkikitap birden bastırdı. Kitaplar satılmadı. Kiloyla verdiler.Şehrin belediye reisi, hikâyelerden birinde manevî şahsiyeti-nin tahkir edildiği iddiasıyla dava açtı. Dava dört yıl sürdü.
Babası onu, bir akrabasının kızıyla nişanladı. Nişan gece-
si, göğsünde bir tuhaflık hissetti; kimseye belli etmemeyeçalıştı. Eve dönünce, göğsündeki boşluğun yukarılara çık-tığını duyarak gece yarısı babasını uyandırdı. Babasınınsorduğu sorulara cevap veremedi. Konuşamıyordu; aklınabir şey gelmiyordu. Büyük şehire götürdüler onu. Hususibir hastaneye yatırdılar. Çok zayıf olduğu için hastaneye
676