140
“T abii alın ırsın . M u slim u s M o d em u sla r  kabul etm ezler 
M u slim u s M od ern u s  oldu k larım ”  dedi Ş irin  ve s ırt çanta­
sında bulduğu şeffaf, parlak şişeyi -o je  d ia s ı- çekip çıkardı. 
“Aha, dem ek buradaydın!”
Peri kaşlarım  çattı. “Eyvallah! H adi ben dediğin {piriysem, 
sen ne oluyorsun peki?”
“Ben m i? Ben yaln ızca b ir yolcuyum  bu âlem de”  dedi Şi­
rin meydan okurcasına. “H içbir yere a ü  değilini. Olmam da!”
B ir yandan ayak tırn ak ların a cila  sürerken b ir yandan 
bağnazlara, ikiyü zlü lere, “uy gitsin ”d le re , zırcah illere say­
dırm aya devam etti. F ikirleri ırm ak gibi akıyor, kelim eleri fb- 
kurduyor, sıçrıyordu. İçten likle inanan insana da, içten likle 
inanm ayana da saygı duyduğunu söy led i Tahammül edem e­
diği şey, düşünm eyen, sorgulam ayan, kendilerini geliştirm e­
yen taklitçi tiplerdi. İnsan türünün çoğunluğu y a n i
P eri sessizce dinledi. İk i z ıt yöne çekildiğin i h is s e tti B ir 
tarafi Şirin’in kavgacı özgüveninden hazzetm em işti K ın n  öf­
kesini hissedebiliyordu, ama tam  olarak neye -an avatan ın a 
m ı, babasına m ı, dinine m i- hiddetlendiğinden em in değildi. 
Öte yandan, Şirin’in söylediklerinde kendi bahasının savları­
nın yankısını duymuştu. H er halükârda, evinden uzak geçir­
diği ilk  akşam böyle b ir m uhabbete hazır değildi. D aha ba­
sit konular konuşacaklarım  zannetm işti: D ersler ve hocalar 
hakkında m esela. Ya da en iy i kahve nerede içilir, nerede öğle 
yem eği yenir vs. Günlük hayata dair küçük ayrıntılar.
Yağmur yağm aya başladı; yum uşak, dinm eyen pıtırtılar. 
Ş irin in  üstünde teskin edici b ir etkisi olm alıydı, zira yeniden 
konuşm aya başladığında, hâlâ duygu yüklü olsa da daha sa­
kindi sesi. “Kusura bakm a, şahsi zırvalarım la bom bardım a­
na tuttum  seni. Neye inanacağın sana kalm ış, beni ilgilendir­
mez. N iye öyle kaptırıp gittim  bilm iyorum . Şu dilim i h iç tu­
tamam zaten.”
“Sorun değil” dedi Peri. “N eyse ki annem burada değil.”