nöbeti geçirenlerin arasında korkudan bayılanlar da vardı. 
İrfan pek eğlenceli olacağını tahmin eylediği bu şakanın bu 
kadar telaş, korku ve paniğe yol açtığına şaştı. Yaptığına 
pişman oldu. 
Ayık kalanlar bayılanların imdadına koşuyorlar, su, 
limon, sirke yetiştirmeye uğraşıyorlardı. Gittikçe şaşıran 
İrfan şöyle bağırıyordu: 
-Hanımlar size anlattığım bu uzun hadise bir rüyaydı. 
Bir de uyandım baktım ki kedi karyolamın yanında duran 
etajerin üstüne çıkarak paldır güldür bütün kitapları üze­
rime devirmiş... Sıkıntıdan ter içinde kalmışım. Bu fişekler 
de eğlenceden başka bir şey değil. Bu kadar tabansızlık 
olur mu ya? Halley'in kuyruğundan hakikaten geçersek ne 
yapacaksınız? 
Emeti Hanım eliyle kendi korku damarına ı bastıra bas­
tıra: 
-Nasıl rüya? Baksamza hala evin çerçeveleri zangırdı­
yor ... Ah neyse çok şükür geçiştir dik ... Mübarek çarptı gitti 
değil mi ? Allah bir daha göstermes in... (Komşusu Bedriye 
Hanım'a seslenerek) Kızım Bedriye koş pencereden bak. 
Bizim ev yerinde duruyor mu? 
Bedriye Hanım bakarak: 
-Merak etme Emeti Hanımcığım ... Duruyor ... Duru­
yor ... 
-Hiçbir eksikliği yok mu? 
-Bir eksikliği yok. Takımıyla duruyor ... A baksana 
pencerenin kenarına astığın gül sirkesi şişesi bile yerinden 
kımıldamamış ... 
-Oh elhamdülillah. Yarabbi şükür. Yurdumuz2 yıkı­
lırsa bir daha nereden yaptıracağız? Kolay mı yavrum? 
Kolay mı? 
*** 
Korkuyu savuşturmak için üstüne elle ya da parmakla basılıp sıkılan 
damar, kasıkiarda olduğu sanılır. 
ı Evimiz. 
86