turdum. Gecenin perili izbe köşelerinden uğrayan bir kara 
hayalet gibi birdenbire Hürrem'in karşısına dikildim. 
Hazret iki adım geriye irkiterek revolveri tetiğe aldı. Ay, 
benim yüzüme onun arkasına vuruyordu. Birbirinin can da­
marına atılacak iki canavar gibi bir müddet bakıştık. 
Hürrem beni tanıyarak: 
-Şadan Bey? ... 
-Efendim ... 
Sesimde ruhumun bütün ıstırabı titriyordu. Hasmım ta­
bancasını aşağı indirerek: 
-Geç kalmışsınız ... Yoldan çıkmış bir kadın şu anda 
size olan sevdasının ateşleri içinde yanarak bekliyor. Koşu­
nuz! Onu bu ıstıraplı bekleyişten kurtarınız! Yazıktır ... 
-Aynı ıstıraplı bekleyişle yanan diğer bir kadın da sizi 
gözlüyor ... 
-Biliyorum. Yolunuza gidiniz. Bırakın yoluma gide­
yım ... 
-Hayır, hayır bırakamarol Bu gece cesedimin üzerinden 
yürümedikçe oraya gidemezsiniz! 
-Tuhaf şey, karımı elde ederek karınızı bana bırakan 
siz değil misiniz? 
-Evet, bu cinayetimi, bu apaçık durumu huzurunuzda 
nasıl inkar edebilirim ? 
- Peki, arzu buyurmuş olduğunuz bu tuhaf macerada, 
bu keyifli değiştokuşta, bu çağdaş trampada devam edelim. 
Bu tatlı işin tam kıvamında niçin oyunbozanlık ediyorsu­
nuz? 
- Buna değiştokuş deyiniz, trampa deyiniz, ne ad verir­
seniz veriniz. Bu macera hiç örneği görülmemiş bir şey de­
ğildir. Ama ben karımı bırakının siz alırsınız, siz bırakırsınız 
ben alırım. Bu ancak böyle olabilir. Şimdi aramızda cereyan 
eden şekilde devamı mümkün değildir. 
-Yanılıyorsunuz Beyefendil Cevher'in size tatlı gelmesi 
benim karım olduğu içindir. Sabiha'nın bana hoş görünmesi 
keza sizin karınız olduğu içindir. Birbirimizin karısıyla evle­
nirsek bu tat kalmaz. 
220