Muhtar: 
"Tutulmadık hiçbir tarla kalmadı, öyle mi?" 
Delice Bekir: Orta Direk 251 
"Sayende bir dönüm bile ırgat gitmemiş tarla kalmadı. Bir tek Miralayın çift­
liği bekleyip durur. Başkaca ilaç için arasan boş tarla yok. Yoksa koyar da gelir 
miydim?" 
"Taşbaşın avanesi başkaldırdı. Gidiyorlar." 
"Varsın gitsinler. Bu yıl Miralayın çiftliğinin pamuğu bir olmuş ki Allah da 
bir vermiş ki ... Allah seni inandırsın öteki tarlalardan daha iyi. Pa m pal pa m pal 
açmış." 
Muhtar: 
"Bekçibaşı," dedi kolundan tutarak. "Ve de köylüye zorlu bir tellal çağırıp di­
yeceksin ki ... Miralayın çiftliğinin tarlası bu yıl her yılkinden çok verimli. Öteki 
çiftiikierin tarlaları yanmış, kavrulmuş. Herkes hazırlansın. Pamuğa iniyoruz. 
Ve de sürüden ayrılanı kurt kapar. Bir kişi, iki kişi de olsa köyümüzden kimse­
nin tezikip gitmesini gönlümüz istemez. Sen var tellalını çağır." 
Taşbaşoğlu , Öksüz Duran, Veli, birkaç kişi daha oymaktan çıkmışlar, yola 
aşağı bir çiğirden iniyorlardı. Ama Koca Halil meselesi bellerini bükmüş, onları 
bir ikircikli halin içine atmıştı. Şurada bir ölü dururken, ya da bir yitik, köylü 
konur da gidilir miydi? Elalem analarına avratlarına sövmez miydi? Köylüden 
ayrılıp gitmeyeceklerdi ama, bir kere yola düşmüşlerdi. 
Bekçi, gür, kalın sesiyle tellalını çağırdı. Köylünün gürültüsü, patırtısı ke­
sildi. Sonra birden iki üç misli yeniden başladı. Şimdi sevinç havası esiyordu 
köyün üstünde. Herkes Koca Halili, onun ölüsünü, Muhtarın yanık, ağlar sesini 
unutmuştu. 
Muhtar, çiğirden aşağı gidenlerden gözünü bir türlü alamıyordu. Hıdır Kah­
yanın Muhtarlık geleneğine bir gedik açılıyordu. Adam olan köylünün birliğini 
hiçbir zaman bozmazdı. Bozulmas ına meydan vermezdi. Köylünün suçu olmaz­
dı. Eğer yanılıp yazılıp kötü bir yollara sapıyorsa suç Muhtardaydı. Ve de öyleydi. 
Yükünü yapmakta olan Gömleksizoğluna ilişti gözü bir ara. Kafasında bir­
den şimşek gibi bir düşünce çaktı. Yüksek, halka baş olan kimselerde gönül, ki­
bir olmazdı. Olmamalıydı. Kendini herkesle bir tutacaksın ki, seni sevecek, sa­
yacaklar. Yoksa her insanın yüreğinde bir büyüklük aslanı yatar. Sen benim der­
sen, o da iki misli, beş misli benim der. Dağdaki iki oğlaklı çoban bile kendince, 
gönlünce Demirgırat Başkanından üstündür. O yönlerine dokunmayacaksın. 
"Gömleksizoğ lu Ağa," diye seslendi. "Sen bu köyün evvel soylususun. Si­
pahi soylusun. Öyle bizim gibi kara köylü değilsin . Bak koskoca köyün içinde 
söylüyorum. İlanat \Triyorum dünyaya. Senin yüksek merhametin ve de vicda­
nın köyümüzden bazı vetandaşları n ayrılıp da gidip şu Çukurova yazısında