56  
56. Bana Leylek Derler 
 
 
 
Kelebek ile Kara gece yar ısı geldiler, resimleri tek tek yere dizdiler ve hangi resmi kimin çizdi ğini söylememi 
istediler. Çocuklu ğumuzda 'kavuk kimin' oynard ık; ona benziyordu: Kâ ğıtlara hocan ın, sipahinin, kad ının, 
cellat ın, defterdarla kâtibin külahlar ı, kavuklar ı çizilir, s ırtı çevrili ba şka kağıttaki görülmeyen adlarla 
birleştirilmesi istenir. 
Köpeği kendimin çizdi ğini söyledim. Hikâyesini hepimiz alçakça öldürülen meddaha anlatm ıştık. Üzerinde 
lamban ın ışığı dalgalanan Ölüm'ü, hançerini g ırtlağıma dayayan sevimli Kelebek çizmi ştir, diye aç ıklad ım. 
Şeytan' ı, Zeytin'in büyük bir hevesle çizdi ğini de hat ırlıyordum; hikâyesini belki de rahmetli kendi 
söyleyivermi ştir. Ağaca ben ba şlad ım, kahveye giren bütün nakka şlar çizmiştir yapraklar ını. Hikâyesini de biz 
anlatt ık. K ırm ızı da öyledir: Bir kâ ğıda k ırm ızı damlam ış; pinti meddah bundan levha olur mu diyordu. Daha da 
damlatt ık k ırm ızıyı, sonra bütün nakka şlar yaln ızca resmin bir kö şesine k ırm ızı renkli bir şey çizmekle 
kalmad ılar, çizdiklerinin hikâyesini anlatt ılar ki meddah ımız bizim için söylesin. Bu güzelim at ı, aferin ona, 
Zeytin çizdi, kederli Kad ın'ı da Kelebek diye hat ırlad ım. O anda Kelebek hançeri bö ğrümden çekti de Kara'ya 
güzel kad ını kendisinin çizdi ğini, evet şimdi hat ırlad ığını söyledi. Pazar yerindeki paray ı hepimiz, iki Abdal ı da 
tabii soyunda Kalenderi abdal ı olan Zeytin çizmi ştir. Bunlar ın mezhebi dilencili ğe ve güzel o ğlanlar ı becermeye 
dayan ır ki şeyhleri Evhad-üd Dini Kirmani iki yüz elli y ıl önce bu i şin kitab ını yaz ıp Allah' ın cemalini güzel 
yüzlülerde gördü ğünü şiirle söylemi ştir. 
Üstat nakka ş kardeşlerim, çok afedersiniz evimizin bu da ğınık hali için, haz ırlıksız yakaland ık, size ne 
amberli kahve verebildik, ne de tatl ı turunç ç ıkarabildik, çünkü kar ı içeri odada uyuyor. Diyordum ki, hevesle 
açıp da dibine kadar arad ıklar ı sepetlerde sand ık diplerindeki çuha kuma şlar ın, uçkur bezlerinin, Hint ipe ğinden 
ve tülbentten yazl ık kemerlerin, Acem basmalar ının ve dolamalar ın aras ında ve hal ılar ın, minderlerin alt ında ve 
çeşit çeşit kitap için haz ırlad ığım nak ışlı sayfalar ın ve ciltli kitaplar ın sayfalar ının içinde arad ıklar ını 
bulamad ıklar ı zaman pald ır küldür yan odaya girmesinler de elimi kana bulamak zorunda kalmayay ım. 
Yine de ama, onlardan çok korkuyormu şum gibi davranmaktan bir haz ald ığımı itiraf ederim: Nakka şın 
hüneri, hem şimdiki an ın güzelliğine pür dikkat kesilip her şeyi bütün ayr ıntılar ıyla ciddiye almaya, hem de 
kendini fazlas ıyla ciddiye alan bu âlemle araya, bir ad ım geri çekilip bir aynaya bakar gibi bir şakan ın mesafe ve 
marifetini koymaya dayan ır. 
Böylece, sormalar ı üzerine, evet Erzurumilerin bask ını sıras ında çoğu akşam olduğu gibi kahvehanede bir 
kalabal ık olduğunu, içerde benimle, Zeytin, cetvelke ş Nas ır, hattat Cemal genç iki kalfa nakka ş, şu an onlarla 
düşüp kalkan genç hattatlar ve güzeller güzeli ç ırak Rahmi, ba şka baz ı güzel şakirtler, şair, sarho ş, esrarkeş ve 
abdal tak ımından alt ı yedi kişi ve kahveciyi tavlad ıklar ı için bu mutlu ve nükteci kalabal ığa kat ılmay ı başarm ış 
diğerleriyle birlikte k ırk kişi olduğunu söyledim. Bask ın başlay ınca bir tela ş olduğunu, kahvecinin toplad ığı 
edepsizliğe merakl ı kuru kalabal ığın bir suçluluk tela şı içinde ön ve arka kap ılardan kaçmaya ba şlamas ı üzerine 
kimsenin akl ına, kahveyi ve kad ın k ıyafeti içindeki zavall ı ihtiyar meddah ı mertçe savunman ın gelmedi ğini 
anlatt ım. Bundan keder duyuyor muydum? Evet! Bütün hayat ımı içtenlikle nak şa adam ış olan ben Musavvir 
Mustafa, nam ı diğer Leylek, her ak şam nakka ş kardeşlerimle bir yerde oturup sohbet, şaka ve istihza etmeyi ve 
güzel sözler, şiirler, kinayeli laflar söylemeyi gerekli bulurum, diye aç ıklad ım k ıskançl ıktan çok çekmi ş gözü 
yaşlı tombul o ğlan havalar ına bürünmü ş kuş beyinli Kelebek'in gözlerinin içine bakarak. Gözleri hâlâ çocuk gibi