"Çok yağmur yağıyor ... " 
"Siz ne biçim eşkıyası nız?" diye çıkıştı Müslüm. "Eşkıya­
nın yamçısı olur ki Çerkesden gelme. Top güllesi bile işlemez, 
değil yağmur ." 
"Bizim yok. Biz fıkara eşkıyayız :" 
"Zengin olun. Dağlar taşlar zengin adamlarla dolu. Ben 
çıkmalıyım ki bir dağa, o zaman görün siz! Bütün bu dağları, 
ovaları, zenginleri soyan ın." 
"Onlar da seni öldürürl er." 
"Öldürsünler, ölüm haktır . Ölümden korkup da sen geri 
d urma, yiğidin alnına yazılan gelir ." 
Yağmur hışım gibi iniyordu. Eşkıyaların da, Müslümün de 
cıcığı çıkmıştı. Ortalık da gittikçe kararıyor, yalnız karşıda düz 
bir kayanın üstü pul pul ışılıyordu. 
"Hoş geldin Müsl üm." 
"Hoş bulduk İnce Memed ." 
"Sende iyi haberler olacak ." 
"Var," dedi Müslüm. "Beni size Hıdır gönder di." 
"Kimmiş o Hıdır?" 
"Sen onu tanıyormuş sun. Bir Hasan varmış, hani senin ar­
kadaşınmış . Onu Sarıçiyan öldürmüş de, ben de İnce Meme­
dim, demiş. İşte bu Hıdır o Hasanın babasıy mış. Aniadın mı?" 
"Bildim," dedi Memed. 
"İşte bu Hıdır bana dedi ki tez ulaş İnce Memede ... Onlar 
benim senin ulağım olduğumu biliyorlar nasıl bellemişlerse ... 
Bir onlar mı biliyor," diye övündü Çoban Müslüm, "bütün dağ 
köylükleri biliy or." 
"Bir de candarmalar bilirse kemik koym azlar sende ... " 
"Bilemezler, bilseler de beni bulamazlar, bulsalar da yaka­
layamazlar, yakalariarsa da ellerinden kaçırırlar, kaçırmazlarsa 
da hapsedemezler, asamazlar. Ben çok kumazım, hem de akıllı­
yım." 
"Anlaşıldı. Şimdi sen Hıdır Ağa ne dedi, onu söyle bana." 
"Hıdır Ağa dedi ki, ölmüş Hasanın babası, Kuzgun V eli 
onların köyüne gelmiş. Bu Kuzgun Veli Hükümete söz ver­
miş, seni öldürecekmiş. Hükümet de onun için af çıkarmış. 
Hıdır Ağa dedi ki, o senin kanına susamış. Hıdır Ağa dedi ki, 
565