bir yere giremeyece ğini, böyle bir şeye dayanamayaca ğını biliyordu. Ko şarak 
indi basamaklardan. H ızlı adımlarla yürüyüp ç ıktı sokaktan. Caddenin 
kalabalığına karışıncaya kadar yava şlamadı. Cadde çamur kokuyordu. Bir 
taksi çevirip bindi, bir sigara yakt ı, ikinci solukta her şeyi unutup 
yeniden rahatlam ıştı. 
83 
ON BE$ 
Gülsuyu, çürük elma ve sand ık kokusu, Müber-ran ımm avucunda h ışırdaya 
hışırdaya buru şan ipekli kuma ştan çıkıyordu sanki, Müberran ım, 
ipeklilerini h ışırdala hı§ırdata anlat ıyordu. Anlat ırken, gözleri hafifçe 
kayıyordu. 
— Uhud Savas ında, kâfir ordusu, Müslümanlar ı yendiği vakit, kâfir taifesi 
azgınlaştı, içlerindeki bütün necaset d ışlarına vurdu... Hazreti Hamza, 
radıyal-lahü ar ıh, kasığından vurulup şehit düştü... Kâfirlerden Bin 
Amir'in kölesi Habe şii Vahşi, savaştan sonra Hazreti Hamza'n ın, radıyallahü 
anh, cesedini buldu... Pis Habe ş, bıçağını çekip Hazreti Hamza'n ın, 
radıyallahü anh, ci ğerini çıkardı... Belki bir bah şiş alırım diye, ko şa 
koşa, Utbe Bin Ebu Vakkas'm kâfir k ızı Hind'e götürdü. Hind, ci ğeri alıp 
ağzına attı, çiğnedi çiğnedi, sonra tükürdü... Ama, erke ğin kan kokusu, 
kâfir kar ısını daha azd ırdı, koştu savaş meydanına gitti... Hazreti 
Hamza'nın, radyıyaliahü anh, cesedini buldu... Ölü halinde bile güzeldi, 
nur ala nur yat ıyordu, sava şta elbiseleri parçalanm ış, muhterem vücudu 
ortaya ç ıkmıştı, kasığından kan akm ıştı... Azgın karı, o insan ın vücudunun 
her yanını elledi, m ıncıkladı, bir bir her yanma dokundu, kas ıklarını 
ovaladı, elleri kan oldu, o kanlan yalad ı... Hazreti Hamza, rad ıyallahü anh, 
erkek güzeliydi, vücudu yap ılıydı, 
84 
biçimliydi, kollar ı bacaklar ı pek güçlüydü, gö ğsünün kılları gül kokard ı... 
Azgın kâfir kar ısı, o güzel erke ğin çıplak vücuduna bakt ı... Hazreti 
Hamza'nın, ra-dıyaiîahü anki, erkekli ği apaçık ortadayd ı, nah bu kadard ı... 
Müberran ım, iki elini şöyle iki yana do ğru açarak, boyunu gösterdi... 
— Azgın kan onu görünce kendinden geçti... Öyle kal ındı ki, tek eliyle 
tutamadı, iki eliyle tutup kald ırdı... Sıvazladı, sıvazladı, dişleriyle 
ucunu ısırdı... Allah ın bir işi, Hazreti Hamza'n ınki, hâlâ s ıcaktı, kâfirin 
karısı, o sıcaklığı ellerinde duydu, ald ı bacaklar ına sürdü... Ama 
azgınlığı doymadı, pis musibet, ete ğine soktu ğu bıçağını çıkardı... Bir 
eliyle erkekli ğini elinde tutup, ama ne zorlukla tutarak, kocamand ı çünkü, 
öbür elindeki b ıçağı dibine yakla ştırdı... Sonra, orada, o muhterem insan ın 
erkekliğini uğraşa uğraşa kesti, bütün kanlar eline yüzüne s ıçradı, kanlı 
erkekliği iki eliyle tutup vücuduna bast ırdı, ona sar ılarak sava ş 
meydanında öyle dola ştı... Sonra köyüne gitti... Köye girerken, iki eliyle 
havaya kald ırdı o muhterem parçay ı, köyün bütün kad ınları onu görünce pe şine 
takıldılar... Hind'in evine gelince, parçay ı hep birlikte y ıkadılar, 
avlunun ortas ına koydular, hep beraber oturup onu seyrettiler, seyrede 
seyrede azg ınlaştılar, hep birlikte sald ırdılar, sonra onu ısıra ısıra 
parçalad ılar, azg ın kanlar... Allah da onlar ın cezasını verdi ama, 
hayatlar ı boyunca her gece, rüyalar ında Hazreti Harnza'n ın, radıyallahü 
anh, erkekli ğini gördüler, onu bir daha hiç unutmad ılar, kendi erkeklerini 
de bir daha be ğenip, zevk alamad ılar... 
85 
ON ALTI 
Oymalı, büyük duvar saatinin pandülü k ımıltısız duruyordu. Saatin hemen