“Anlamadığın bir şey olursa çekinme lütfen, sor, olur mu
karıcığım?” Öne doğru eğildi: “Önce biraz zor gelecek, amaalışacaksın.” Üniversitede ders çalışırken de Selim, arkadaş-larına böyle takılırdı. Kim çıkarmıştı bu sözü? Kenan çıkar-mıştı. Yüksek matematikten haziranda geçince, Selim’le birolup, etüd odasında, çalışmaya çalışan Turgut’un baş ucun-dan ayrılmamışlardı. Kenan, Selim’in okulda tanıdığı ilk in-sandı. T urgut’un onları ilk farkettiği gün, sıranın üstünebirşeyler yazıyorlardı. T urgut’un canı sıkılıyordu o gün.Dersten çıkıp gitmek istiyordu. Onlarda bir canlılık, bir kı-pırdanma görerek öne doğru eğildi. Yalnız sırtlarını görü-yordu. Sonra, bir sırt, yavaşça sola dönerek bir insan biçi-mine girdi, diliyle parmaklarını ıslattı ve ıslak parmaklarıy-la sıranın üzerindeki yazılardan birini sildi. Hiç konuşmu-yorlardı. T urgut, merakla sordu: “Affedersiniz, ne yapıyor-sunuz orada?” Uzun boylusu başını çevirmeden karşılıkverdi: “Sıkılıyoruz.” T urgut, bu sözden ümitlenerek yavaşçayanlarına kaydı ve sıranın üzerine yukardan aşağı yazılmışsayılara anlamadan baktı. “Vakit geçirme oyunu oynuyo-ruz,” dedi uzun boylusu. “Ve başarıyoruz da. İyi bir şekildeolmasa da geçiriyoruz vakti. Kenan saat tutuyor, ben deyazma işini yürütüyorum.” T urgut tekrar sayılara baktı:otuz dörtten başlayıp aşağı doğru birer birer azalarak sıfıroluyorlardı sonunda. Sıfırın altına da ‘zırrr’ diye yazılmıştı.Kenan: “Otuz üç,” dedi başını kaldırmadan; arkadaşı da bü-yük bir ciddiyetle parmağını ıslattı diliyle ve otuz dört sayı-sını sildi. T urgut’a dönerek: “Zil çalınca da ‘zırrrr’ı siliyo-ruz,” dedi. “Denemeyle sabittir ki bu metotla bütün sıkıcıdersler en garanti bir şekilde geçirilir. Şubemiz yoktur. İlkdeneme parasızdır. Bakkallarda ısrarla arayınız.” “Sevdimsizleri,” dedi T urgut. “Benim adım T urgut Özben, oyununu-za katılabilir miyim?” “Saatiniz tam zile göre ayarlıysa, za-man tespiti görevini size verelim. Kenan’ın saati biraz geri.
40