194 
ona yakıştırıldığını sandı�m bir iki şiir dışında hep çeşme 
başınd aki güz ellere, savran kurup oturmuş sançiçeklere, pı­
narlara, akarsulara şiir söylemiş. Sanki içinde hiç tükenme­
yecek bir hayat pınan kaynıyor gibi, coştukça şiir dökülmüş 
dudaklarından, söyledikçe coşmuş. 
Dupduru bir zenginlik 
Aradan yüzyıllar geçmiş olmasına raı!men şiirleri hıila 
duru Türkçenin en güçlü örnekleri arasında. Genç okurlar, 
Karacaoı!l an'a göre çok daha yeni İ stanbul şairlerinin dilini 
anlarnakta güçlük çekerken, yanık sevdalar şairinin her di­
zesini kolayca ezberleyebilir. 
Karacao� lan'ın dil ustalıtpyla ilgili sıkça andığ:ım bir örne­
ği hatırlatmamda sakınca yok. 
Şöyle bir durup düşünelim ve bunu yazıyla anlatmaya ça­
lışalım: Bir delikanlı, birkaç kişilik bir genç kız grubu görü­
yor ve içlerinden birinin gururlu duruşu, endamı ve tavırla­
rıyla ötekilerden ayrıldı�nı fark ediyor. Birden gönlü akıyor 
o kıza do�. Sanki yanındakile r, ona hizmet eder gibi. 
Bu görüntüyü hangi kelimelerle anlatırsınız? Yukarıda­
ki gibi bir sürü betimlemeyi arka arkaya sıralamak, durumu 
kurtarmaya yeter mi? 
Belki yeter ama ne yazık ki insanı büyük şair yapmaz. 
Oysa Karacaoğlan diyor ki: 
Uydunnuş kendine üç beş menendin 
Sanırsın Sadrazam tuğ ile gider. 
Işte dil kudreti, işte büyük bir ozanın dili. 
lık akşamda n var dım kavil yerine 
O ne gördüm kömür gözlüm gelmedi 
Bilmem ga:flet bastı yattı uyudu 
Bilmem o yar bize küstü gelmedi.