konuşma .) Sevgi, beni gördüğünü ve benimle konuştuğunu 
sizlere söylemiştir. Yoksa biraz şaşırdınız. Fakat Hikmet konu­
su da artık ilginç olmaktan çıkmıştı. Sevgi'yi de çok sık gör­
müyordunuz artık. Heyecan yatışmıştı. Zaman her şeyi hallet­
mişti. Sevgi'yi yolda gördüğüm için mesele belki biraz alevlen­
miştir, o kadar. Sevgi, kahve tepsisiyle girdi; kahveyi önce ona 
uzattı. Hikmet fincanı tuttu. Buraya geldiğime göre, bunun bir 
anlamı var: Elbette kahve. önce bana verilecek. Fincan elinden 
kaydı. Çok yavaş tutmuşum demek. Fincanın düşüşünü ve kı­
nlışmı seyretti. O sırada düşünmeseydin; iki işi aynı zamanda 
yapamadığını bilmem sana nasıl anlatmalı? Zarar yok, denildi. 
Var. Aklıma çok zararı var. Eskiden telaşa kapılırdım. Şimdi 
yerin temizleni şini de fincanın düşüşünde olduğu gibi, aynı 
kayıtsız gözlerle seyrettiğime göre demek öldüm; duygularım 
öldü, duygularımla ilişkili aklım öldü. Demek zarar var: Aklı­
ma zarar var. Çünkü Sevgi. sen de çok iyi bilirsin ki, en büyük 
hazinemiz aklımızdır . Şu şarkıyı koro halinde tek sesle söyle­
meliyiz. Böyle programlar düzenlemeliyiz. Tanıdığım bir fin­
candı bu kırılan. Oysa onu, tanımıyor muş gibi seyrettim. Hiç­
bir tepki göstermedim. "Afedersin," dedi Sevgi'ye: Kırmak is­
temedim. Ne yaptığımı bilmiyoru m. Ne yaptığımı bilsem, bu­
raya gelir miydim? O başka, dedi Sevgi, gözleriyle. O halde 
heyecandan oldu. Her şeyin farkında olmak, aklımı korumak 
isterken, hepsini birden kırdım. Yerde hafif bir ıslaklık kaldı, 
yer bezinin ıslaklığı. Birazdan kurur. 
"Yalnız mı oturuyor sun?" diye sordu Nursel Hanım. Bil­
ge'yle birlikte gördüler beni. Sen evlenmişsin, demişti biri de 
galiba bana. Yoksa çok eskiden mi söylenmişti bu söz? Yalnız 
mı oturuyorsun? diye sordular sana. Üst katta albayım var. 
"Evet," dedi. Alt katta Nurhayat Hanım var. "Çalışıyor mu­
sun?" dedi Ergun. Bu soru değil. Çalışmadığımı biliyorsunuz. 
Fakat hiçbir şey olmamış gibi kabul edemezler ya beni; biraz 
hesap vermeli. Ben sana gösteririm. Bir karşı saldırıya geçe-
402