Cevher Hanım'ın hayali zihnimde yer etmekteyken Ser­
vinaz'ınki oradan henüz çıkmamıştı. Henüz bir hayal, bir 
embriyo halindeydi. Öteki hakikat ... Ben Cevher Hanım'ı, 
kocasıyla beraber bahçeye çıktıkça uzaktan görebilecektim. 
Onunla samimi bir sevda ilişkisi tesisi de zamana muhtaç 
ve tesadüfe, talihe bağlı bir şeydi. Fakat Servinaz her gün 
karşımdaydı. 
Evde bir kız daha vardı: Kaynanamın evlatlığı Nevres. 
On dokuzunda. Fakat bu, kumral saçları, insana çocuk saf­
lığıyla bakan iri, durgun mavi gözleriyle adeta güzel, temiz, 
sağlıklı bir ahretlikti.l Ev kızı terbiyesi görmüştü. Biraz oku­
yup yazması da vardı. 
Gönlüm bir müddet Servinaz ile Nevres arasındaki ter­
cihte bocaladı. Nihayet Nevres'i tehlikeli buldum. Bu adeta 
kayınvalidemin ikinci kızı konumundaydı. Kayınbiraderim 
Didar Halis Bey'le Nevres'in arasında başlamış bir aşkın 
olması da muhtemeldi. Onun aklımdan çıkmayan inatçı 
hayalini silmek ve yutkuna yutkuna bu kızdan uzaklaşm ak 
lüzumunu hissediyordum. Fakat dünyada iyi veya kötü öyle 
tesadüfler vardır ki bunlar yıldırım gibi bir anda insanın alın 
yazısına hakim olurlar. 
Bu sevda hissi bende sara gibi, kleptomani gibi bir şey­
dir. Bir kere sinirlerimi sardı mı artık kendime buyuramam. 
imkan olur olmaz, gönlümü yakan ateşi serinietmek isterim. 
Servinaz'ı birkaç defa koridorun loşluğu ve iki kapının 
arasında sıkıştırdım. İlk saldırışlar ımda sanki biraz telaşlan­
dı. Nağmeye benzer hallerle kollarıının arasında debelendi. 
Ama gitgide alıştı. Hiç korku eseri göstermez oldu. Bu kapı 
aralarındaki gizli, hızlı, yasak, heyecanlı sarılınalar daki zev­
ki, lezzeti tarif edemem. Ben Servinaz'ın gerdamndan derin 
huseler içerek, onun bulaşık suyunu andıran kokusu henüz 
bınnurndan gitmeden karımın yanına girdiğim zaman, Sabi­
ha'yı bazen en nazik bir estetik konuyla meşgul bulurdum. 
Eskiden sevabına küçükken eve alınıp büyütülen kız çocuğu, evlatlık, 
besleme . 
47