Anası onu görünce korktu:
"Ne oldu sana Yusuf?" diye bağırdı. "Hasta mısın?"
Yusuf:
"Hastayım," diye inledi, kendisini yatağa attı. Ateşler 
içinde yanıyordu. Yusuf kendinden geçti ve üç gün üç gece 
sayıkladı durdu. Hekimler çağırdılar. Hekimler ona ilaçlar 
verdiler. Avuçları yumulmuş açılmıyordu. Üçüncü günün so­
nunda Yusuf gözlerini açtı, bu arada elleri de gevşedi, par­
makları açıldı. Sonra ayağa kalktı. Bir ürkek ceren gibiydi. 
Akşama kadar sarayın içinde döndü durdu. Başka çaresi yok­
tu, gidip her şeyi olduğu gibi babasına anlatmalıydı. Zaten 
babası her şeyi biliyordu. Birden Gülbahar akima geldi. O 
çok yamandı. O da biliyordu babasının her şeyi bildiğini. Bel­
ki bir kurtuluş yolu hazırlamıştı kendisine. Hemen hareme, 
Gülbaharm odasına koştu.
Gülbahar oturmuş çıkrık eğiriyordu. Çıkrıktan ince, uzun 
iniltiler geliyordu.
Çıkrık Yusufu çileden çıkardı:
"Gülbahar," diye bağırdı. Sesi can çekişir gibiydi. Korkuy­
du.
Gülbahar:
"Ne var Yusuf?" diye sordu, durgun.
Yusuf:
"Babam bizim gözlerimizi oyacak, derimizi yüzecek. Ba­
bam her şeyi biliyor."
"Sen mi söyledin?"
"Ben söylemedim ama biliyor. Gözlerimizi oyacak. Oyacak 
Gülbahar! Oyacak!"
Gülbahar:
"Kim söylemiş?"
"Biliyor o, kaçalım. Kaçalım olur mu?"
Gülbahara sarılmış, bacaklarını germiş, çenesi titriyor, ka­
zık gibi kalmış:
"Biliyor Gülbahar, kaçalım!"
"Nereye kaçalım?"
"Nereye olursa. Biliyor."
Gülbahar onu sedire otu rttu :
76