Suyun deniz kestaneleri üstünde salınışı. Dikenlerin du­
yarlıkları, titreşimler ... 
Ürpertinin kime ait olduğunu bilmediğimiz an, suyun yaşı 
sorgulanmaz, deniz kestanesinin de, diye yazmalı bir ozan. 
Ama hangisi? Bu düeti kim besteleyecek, ilk adımı hem cesur 
ve soğukkanlı, hem atak ve ürkek olan düeti! 
Kadının yanında, ayaklarının dibinde bir yol çantası dur­
maktadır. Bir yere gidiyor ya da bir yerden gelmiş? Kesin bu­
lunan, olduğu noktada olmadığı. Hareket hali. Birkaç saniye 
önce de adama bademli tavuğun çok acı olduğunu söyledi. 
Hafifçe dışarı çıkardığı minik kırmızı dil ucunu sağa sola oy­
natarak . 
Ah asıl tuhafı bu işte! Büyük uğultu durmuş; garsonlar, te­
kerlekli tatlı masaları, girip çıkanlar, kalkıp oturanlar, insanla­
rın omuzbaşlarında açılan şarap şişeleri, getirilip götürülen ta­
baklar, hatta kafestesi muhabbet kuşları (canım kardeşim, oda 
dolusu muhabbet kuşun vardı senin, nasıl olur da donarak 
ölürsün?) kesintisiz bir sessizlikte yüzüyor; yüzerken arada sol­
gun solgun camın aynasına, yazı resimlerle orası burası örtün­
müş olarak da yarım kolonun aynalarına çarpıyor. 
Adam yemek listesini zaten va-rolmayan, maddi ağırlığı 
bulunmayan bir şeyi bırakır gibi, sessizlik diktatoryasına yara­
şır biçimde bırakıyor masaya. Hoş, hala kaçamak bakışlarla ka­
dına bakmaktadır, hatta onu birazcık göründüğü gibi görmek­
tedir de. Suda dalgalanışlar yok çünkü. 
Bu öyle bir dinginlik ki kadife bakışlım, öyle bir dinginlik 
ki, kendi kendilerinin en kuytuluklarına çekilmişlere bile gü­
ven verebilir; onları kendi dışlarına çıkmaya kışkırtabilir; bir 
cezir olayı da beklenmektedir, sular çekilebilir. 
İşte, işte, kadının gözkapakları yeniden yukarı kalkıyor. 
Uyuyan güzel uyanmış! 
Oh, neyse, o, o olarak bile takma kirpikli değil. Masalın 
üçüncü sınavı da başarıyla atlatılmış bulunmaktadır. 
Chopin başladı. Ama iki el. 2 Numaralı La Minör Prelüd, 
diyelim mi? Yoksa yaylılardan bir düet mi olsun? 
20