Herkesin derdinden kendilerine sırf eğlence çıkarmaya ba­
kıyorlar. Halkın başlıca eğlencesi dedikodud ur. Bir kocanın 
felaketi, bir kadının yoldan çıkması, bir sevdalının elemleri 
halkı tabii bir piyes gibi sadece bir dedikodu sermayesi ol­
ması bakımından alakadar ediyor. Vakit vakit ortalığı sarsan 
ne heyecan verici dedikodular olur. 
Bunlarda herkesin birer sanatkarlık payı vardır. Bu 
olaylar dilden dile gezerken her ferdin zekasına, fantezisine 
göre işlenir. Hiçbir tarih yazarının işi olmayan tafsilat ve 
hiçbir romancı muhayyilesinin varamayacağı tuhaflıklada 
süslenir. 
Bu dedikodunun içinde anonim bir kılıkta kendimi görü­
yor ve bazı bazı hakiki eşkalimle seçilmekten korkuyordum. 
Hürrem Bey, koca allame, bu rivayetlerin içinde kalıbı 
kalıbına saptanmış olmaktan hiç etkilenmiş görünmüyor , 
buna dair aramızda lakırdı oldukça, "Halkı ben şimdi an­
layacak de ğilim ... Onun ilginç ruhunu çoktan bilirim ... " di­
yerek bol bol gülüyordu. Bu dedikodular büyüdükçe bizim 
Cevher Hanım'la olan sevdamız büsbütün kızışıyordu. 
Bir gün biz, karım ve kaynımla üçümüz konuşurken Ser­
vinaz, Hürrem Bey'in bize geleceği haberini getirdi. Sabiha 
derhal sordu: 
-Cevher Hanım da birlikte gelmiyor mu? 
Hizmetçi kız: 
-Bilmiyorum efendim. Haber getiren uşak yalnız beyin 
ismini söyledi, cevabını verdi. 
Sabiha, kardeşiyle benim yüzümde biraz endişeli bakışlar 
gezdirerek: 
-Hürrem'in adetine aykırı böyle yalnız gelişine ne 
mana verirsiniz? 
Adeta benzi uçan kaynım: 
-Karısı üzüntüden hastaianmış olmasın? .. 
Ben: 
-Zannetmem ... Cevher Hanım rahatsız olsaydı elbette 
duyardık. .. 
Sabiha: 
178