"Sağ ol Müslüm," dedi Ferhat Hoca, onu kucak ladı. Ardın­
dan da bir dua okuyup onun üstüne üfledi. 
"Bildim," diye güldü Müslüm. "Sen Ferhat Hocasın. Hm­
ım ... Sen ne yaman adamsın sen ... " Müslüm onu tanıdığına se­
vinmişti. 
"Sen beni nereden biliy orsun?" 
"Ben seni bilirim, hem de çok iyi," diye övündü Müslüm. 
"Sen bizi nasıl buldun Müslüm?" diye merakla sordu Me-
med. 
"Ben bulurum," dedi Müslüm. "Sen onun orasına kanşma­
san iyi edersin. Üzümünü ye bağını sorma. Şimdi ben Kuzgun 
Veliyi kovalamaya gidiyor um." Sesini alçalttı, sağına soluna 
bakındıktan sonra: "Topal Ağa bana dedi ki, haberi ver onlara, 
sonra da Kuzgunun yerini bul, onlara bildir dedi. Ben gidiyo­
rum, bir diyeceğiniz var mı, sizi neredeyseniz ben bulurum ... " 
"Bir yemek yeseydin ya Müslüm." 
"Azığım var belimde. Cebimde de param var." Bir iki to­
pallayarak yürüdü. "İşte o dedi ki bana, gün geçirip fırsat ver­
me zamana. Sağlıcakla kalın ." Yürüdü, bir elli altmış adım git­
tikten sonra döndü: "Senin at var ya, senin at? O delirmiş yahu 
Memed Ağa. Çok bela bir at olmuş. Onu geçen gün Karsavuran 
düzünde gördüm. Kendi kendime, bu İnce Memedin atıdır, de­
dim, yanına varayım da azıcık boynunu okşayım, dedim, aman 
varmaz olsaydım, az daha beni öldürüyordu. Yüzbaşı da emir 
vermiş, o at demiş, görüldüğü yerde, İnce Memedden de önce 
vurulacaktır, demiş. Yaaa, duydun mu Memed, onun hakkında 
da vur emri var. Benim köpeğimi de öldürdü o Yüzbaşı. Ben de 
onu öldüreceğim. Senin atını öldürürse de ... Köylüler de senin 
atına yaklaşamıyorlarm ış. Köylüler dediler ki, o ata yaklaşınca 
at görünmez oluyormuş. Olmaz olsun öyle at, iyi huylu bir şey 
değil. Vururlarsa hiç üzülme. Aaah, benim köpeğim öyle miydi 
ya ... " 
İçini çekti. 
552