İnci Pastanesi  
luşma saatinden yarım saat önce M ısırlı Apartman ının önünde Füsun'u
gördüm. Üzerinde ne şeli iri puanlar olan, baharlık, be yaz hoş bir elbise  
giymiş; k ışkırtıcı bir kara gözlükle babam ın küpelerini takm ıştı. Bir  
vitrine bakt ığı için o beni fark etmemi şti. 
"Ne tesadüf de ğil mi?" diye girdim söze. 
"Aaa... Merhaba Kemal! Nas ılsın?" 
"Çok güzel bir gün, i şten kaçt ım," dedim, sanki yarım saat sonra  
randevumuz yokmuş  da, tam bir rastlant ıyla karş ılaşmışız gibi. 
"Birlikte yürüyelim mi?" 
"Önce anneme dü ğme bulmam laz ım," dedi Füsun. "Israr ettiler, çok  
acele bir elbise yetiştiriyor, senden sonra eve gidip ona yard ım 
edeceğim. Aynal ı Pasaj'da ona tahta dü ğme bakal ım mı?" 
Yaln ız Aynal ı Pasaj'da de ğil, diğ er pasajlarda da pek çok dükkâna  
uğrad ık. Füsun tez gâhtarlarla konuş urken, renk renk dü ğme 
örneklerine bakarken, sorular sorup eski dü ğmeler aras ında bir tak ım 
yapmaya çal ışırken onu seyretmek ne güzeldi. 
Eski bir tak ım tahta dü ğmede karar k ıldı, bana gösterdi. "Ne  
diyorsun bunlara?" 
"Güzeller." 
"Peki." 
Dokuz a y sonra, evdeki dolab ında kâğıdından hiç ç ıkmam ış olarak  
bulacağım düğmelerin paras ını verdi. 
"Hadi gel biraz yürüyelim," dedim. "Bir kere Beyoglu'nda kar şılaşır 
da birlikte yürürüz diye sekiz y ıldır hayal kuruyorum." 
"Gerçekten mi?" 
"Sahiden..." 
Hiç konu şmadan biraz yürüdük. Arada bir ben de onun gibi 
vitrinlere bak ıyordum, ama gözüm sergilenen ş eylerde de ğil, onun  
camekânlarda yans ıyan güzelli ğindeydi. Beyo ğlu kalabalı ğında yaln ız 
erkekler de ğil, kadınlar da ona dikkatle bak ıyor, Füsun da bundan  
hoşlan ıyordu. 
"Bir yerde oturup pasta yiyelim istersen," dedim. 
Füsun cevap vermeden, kalabal ığın içinden ç ıkan bir kad ın 
 
499