7 
Koriakta hummalı bir çalışma sürüp gidiyordu. Ortakçı kadınlar . 
konağın büyük sofasına dizilmişler, boyuna bezler biçip, önlerinde di­
kiş makineleri, durmadan irili ufaklı t?rbalar dikiy orlar dı; Yan�malar 
avluya arabalarlnı sokup kum boşaltıyorlar, bir kısım çocuklar, kızlar, 
yanaşmalar da torbaları kumla dolduruy orlardı. Bir kısmi köyl üler de 
bu ağır kum torbalarını sırtlarında konağa taşıyoflar ve Bey bu torba-
ları pencerelere, kapı arkai arına yerleştiriy ordu. · 
Konaktaki bu çalışma geeeli giind iiilü üç gün sürdü. Artık konak 
bir kale olmuştu. Aleyollu Mustafa da: ne yaparsa yapsın, hangi çareye 
başvurursa vursun konağa yaklaşama yacaktı bile. 
Gece ve gündüz bahçe kapısında en güvenilir adamlarından biri­
si,· Muharremin gözc ülüğünde, nöbet bekliy ordu. Konağın kapısında 
da Hidayet. :Konağın her. köşesinde de dört adam . 
Gün batar batmaz odasına giren Derviş Bey kapıyı üst üste iki üç 
kere kilitliyor, sonra kapının ardına kum torbalarını üst üste koyuyo r­
du. Pencereler de öyle, üst üste, zırh gibi kum torbalarıyla kapalı. 
l.lk günler Derviş Bey bu durumda uyuyamadı, ·belki bir hafi:a. 
Sonra ona da alıştı. 
Ne gece, ne. de gündüz konaktan dışarıya adımını bile atmadı. 
Çiftlikteki ortakçıları, yanaşmaları sabahtan akşama kadar başına top­
luyor, onlarla konuşuyo rdu. Onlara türkü söyletiy or, hikayeler anlatı­
yor, daha da çok onları anlafi\aya çalışıyordu. 
Aradan iki ay geçti. AkyoU udan ses seda çıkmıyordu . Bütün araş­
tırmasına karşın Derviş Bey ondan en küçük bir haber bile alamadı. 
Ortakçılarından birisinin on iki yaşındaki çocuğu Akyollu çiftliğinde 
bir hafta kaldı, ortakçı Rüstem bütün ci yöreyi bir bir aradı, Aleyollu 
üstüne en küçük bir ipucu bile bulamadılar. Aleyollu kasahada da 
oturmuyord u, dağa da çıkmamış, Adanaya, Ankaraya , İstanbula da