gibi kök  salıp,  dal budak  verebilirsiniz  buralarda.  Zira  dikey,  kalı-
cılığın  kovuğudur;  ölümsüzlüğe  nazire. 
Bonbon  Palas  mezarlıklar  üzerine  inşa  edilmiş  bir apartman.  Kat 
kat çıkan  dikey  bir çizgi.  O benim  yalanım.  Çünkü  ben  aslında  tüm 
bunları  oradan  değil,  hapishaneden  anlatıyorum. 
1 Mayıs  2002  tarihinde  polis  barikatını  yarma  karan  alan  küçük 
grubun  içindeydim.  Derdest  edilip  yaka  paça  polis  otobüsüne  bin-
dirildiğimde,  turuncu  saçlı,  yelken  kulaklı,  komik  suratlı,  yaşını  hiç 
göstermeyen  bir adamla  yan  yana  düştüm.  Korkudan  faltaşı  gibi 
açılmış  gözleri,  kendi  korkumu  unutmamı  sağladığı  için  ona  müte-
şekkirim.  Emniyete  götürülürken,  siyasetle  hiç alakası  olmadığını, 
böcek  ilaçlamaktan  başka  bir şey yapmadığını  geveledi  durdu.  Doğ-
ru söylüyordu.  Gerçekten  bir böcek  ilaçlamacısıydı  ve muhtemelen 
33 senedir  hiç bugünkü  kadar  nefret  etmemişti  işinden.  İsmi  Hak-
sızlık  değildi,  onu  ben  uydurdum.  Büsbütün  uydurmaca  sayılmaz 
ama;  çünkü  epeyce  haksızlık  görmüş  gibiydi  ömrü  hayatında.  So-
yadı da doğru  aynca.  Tutuklanmadığını  söylerken  de yalan  söyle-
miş saymıyorum  kendimi.  O günün  akşamında  serbest  bırakıldı  na-
sıl olsa.  Onu  saldılar,  ama  ben  tutuklandım. 
Buraya  geldiğimden  beri  Haksızlık  Öztürk'ü  düşünmeden  bir tek 
günüm  geçmedi.  Hep  bu böcekler  yüzünden.  Oldum  olası  rahatsız 
olmuşumdur  böceklerden.  Haşarattan  korkan  bir devrimciyim  ben. 
Ve maalesef  burada  bir sürü  böcek  var;  bilhassa  hamamböcekleri. 
Tuvaletlerde,  havalandırma  kapaklarında,  duvardaki  oyuklarda, 
duyduğum  çıtırtılarda...  mütemadiyen  geziniyor  ve karanlıktan  ce-
saret  alarak  çoğalıyorlar.  Ama  inanın  bana  bit en beteri. 
Tabii  tüm  bunları  gözlemleyebilmeniz  için  ziyaretime  gelip,  bu-
rada bir miktar  vakit  geçirmeniz  gerekir.  Eğer  vaktiniz  yoksa,  hikâ-
yeyi benim  ağzımdan  dinlemiş  olmakla  yetinmelisiniz.  Yalnız,  ben 
de kendi  sesimden  konuşurum  sonuçta:  olup  bitenlere  kendimi  faz-
380