ya bütün  gününü  hasredebiliyordu.  Leke  ya da pas,  toz ya da is, ar-
tık ya da kırıntı,  küf ya da pislik...  bunlardan  hiçbirini  görmeye  ta-
hammülü  yoktu.  Son  zamanlarda,  herhangi  bir cismi  yeterince  pak 
bulmadığında  ya da temizleyemeyeceği  hissine  kapıldığında,  camı 
açıp aşağı  atmak  gibi  bir huy  edinmişti.  Kirliliğin  mikrobik  bir isti-
la olduğuna  inandığından,  böyle  fevri  anlarda  esas  kurtulmak  iste-
diği,  attığı  cisimler  değil,  onlardan  yayılan  mikroplardı  aslında. 
Minnacık  bir kir, olduğu  yerde  durmuyor,  dakikada  üçe beşe  katla-
narak  çoğalan  mikroplar  üretiyordu.  O da derhal  atıyordu  bu mik-
rop kovanını  evinin  dışına.  Sadece  Bonbon  Palas  sakinlerinin  değil, 
civardan  geçen  ilgili  ilgisiz  pek  çok  insanın  da Hijyen  Tijen'in  te-
mizlik  takıntısından  haberdar  olmasının  sebebi,  onun  pencereden 
bir şeyler  savurduğu  anlardan  birine  denk  gelmiş  olmalarıydı.  Dibi 
tutmuş  bir tencereyi  atmıştı  ilk; bütün  gün  telle  ovduğu  halde,  bem-
beyaz  pilava  ihanet  eden  zifiri  yanık  izlerini  asla  tam  olarak  çıkara-
mayacağı  hissiyle  başedemeyeceğini  anladığında.  Eski  bir kilimi  at-
mıştı  daha  sonra;  saatlerce  çırptığı  halde  saçaklarındaki  tozlardan 
bir türlü  kurtulamadığı  endişesine  kapıldığında.  Çamaşır  makine-
sinden  çıkardığında  yeterince  temiz  bulmadığı,  defalarca  yıkadık-
tan sonra  hâlâ  temizliğinden  kuşku  duyduğu  giysileri  attığı  da çok 
olmuştu.  Ne var ki, tıpkı  temizlik  yapışı  gibi,  bu hareketi  de tutarlı-
lıktan  yoksundu.  Bir cismi  fırlattıktan  sonra  tamamen  unutup,  bah-
çede  kaderine  terk  edebildiği  gibi,  derin  bir pişmanlıkla  geri  istedi-
ği de oluyordu.  Yaklaşık  dört  aydır  9 numaralı  daireden  dışarı  he-
men hemen  hiç çıkmadığından,  böyle  durumlarda  aşağı  inmek  kızı-
na, kocasına  veya  o aralar  gündeliğe  kim  geliyorsa,  ona  düşüyordu. 
' Dilinden  anlayıp  temposuna  dayanabilecek  tek kişi  vardı:  Mer-
yem.  Ancak  bu ikisinin  arasında  gelgitli  bir ilişki  sürüyordu  nice-
dir. Hijyen  Tijen,  ne yapar  ne eder,  önüne  yığılan  tepeleme  işe ba-
na mısın  demediği  halde,  gördüğü  muamele  konusunda  son derece 
hassas  olan  Meryem'i  aksi  laflar  ya da olmadık  kaprislerle  küstürür-
dü. O gidince,  peşpeşe  başka  gündelikçiler  tutar  ama  her gelen  bir 
öncekini  mumla  arattığından,  bir müddet  sonra  yana  yakıla  Mer-
yem'in  peşine  düşer;  derken,  hem  rica  minnetle,  hem  de ücretini 
yükseltmek  suretiyle  gönlünü  kazanmayı  başarır  ve her şey silbaş-
tan cereyan  ederdi.  Bu şaşmaz  tekerrür  yakınlarda  bir kez daha  ya-
213