19
lanmış selülitler, dip boyası gelmiş saçlar, pudra katmanla­
rı altına gizlenmiş sivilceler ya da kırışıklar... Hiçbir şey kaç­
mazdı bu keskin bakışlardan. Her davette kadın konukların 
nicesi bu amansız incelemenin hem kurbanı hem faili oluverir­
di. Doğrusu Peri’nin bu akşamki afili yemeğe hiç gidesi yoktu.
Kızının bacaklarını esnetmek için arabadan inmesini fır­
sat bilen Peri bir sigara yaktı düşünmeden. Sigarayı bırakalı 
on seneden fazla olmuştu. Ama son zamanlarda yeniden ya­
nında paket taşımaya başlamıştı. Ara sıra öyle tüttürüyordu 
işte. Gerçi birkaç nefesle tatmin oluyor, hepsini içmiyordu. 
Kalan sigarayı atarken suçluluk duyuyordu hafiften. Son­
rasında kokuyu kapatsın diye naneli sakız çiğniyordu tadım 
pek sevmese de. “Eğer sakız çeşitleri politik rejimleri temsil 
etse, naneli sakız kesin faşizm olurdu” diye düşünürdü hep -  
totaliter, katı, steril.
“Ya anne, söndürsene şu mereti” dedi Deniz tekrar araba­
ya biner binmez. “Bilmiyor musun zararlı olduğunu?”
Bu yaşta çocuklar, sigara içenlere tabutlarından kaç­
mış vampir muamelesi yapıyorlardı. Deniz birkaç hafta ev­
vel okulda sigaranın zararlarını anlatan bir sunum yapmış, 
tam not almıştı. O gün bugündür daha da büyük bir heves ve 
azimle her türlü tütüne (bilhassa annesinin sigara içmesine) 
savaş açmıştı.
“Tamam, tamam” dedi Peri, eliyle başından savar gibi bir 
hareket yaparak.
“Valla ben cumhurbaşkanı olsam çocuklarının yanında si­
gara içen anne babalara ceza keserdim. Cidden!”
“Aman iyi ki siyasete girmiyorsun” diye alçaktan homur­
dandı Peri. Ardından camı açmak için düğmeye bastı.
Dışarıya üflediği duman havada şöyle bir kıvrıldı; derken 
beklenmedik şekilde, yanlarındaki arabanın açık camından 
içeri süzülüverdi. İnsanın bu şehirde asla paçasını kurtara­
madığı bir şey varsa o da buydu zaten: Başkalarıyla iç içe ya­