Ben bu yüzden evlendim ve bu yüzden ayrıldım." Hüsamet­
tin Albay dayanamadı : "Saçmalama Hikmet." Hikmet, eliyle 
bu itirazı ikiye biçti. "Siz albayıma bakmayın Sermet Bey. Ta­
rih gibi, boşanmalar da zaman zaman yeniden yorumlanır. 
Bununla ne demek istiyorum acaba?" Düşünceye daldı. "Ön­
ce konuşur, sonra düşünür," dedi Hüsamettin Bey, yavaş bir 
sesle. "'Hepimiz gibi." Hikmet'e döndü: "Belki de bir temsil 
vermek istiyordun; Sermet'e kendini göstermek istiyordun." 
Başını salladı: "Yeni tanıdığı birinin karşısında çok tedirgin 
oluyor bu çocuk. Yanlış anlaşılmaktan, eksik anlaşılmaktan 
korkuyor. Müktesebatı neyse, hepsini birden ortaya dökmek 
istiyor. Hikmet doğruldu: "lşte bunun için ayrıldım karım­
dan. Sevgi olsaydı, şimdi benim bu gülünçlüğümü örtbas et­
mek ister di. Beni anlamadıla r, Sermet Albayım, beni anlama­
dılar. Önceleri, bana engel olun diyordum. Karımla, bana en­
gel olsun diye evlendim. Belki de, bu yüzden, asıl kabahat 
bende." Hüsamettin Bey telaşla atıldı: "Hayır, itiraz etmiyo­
rum; yüzüme bakma öyle." Hikmet, başıyla, albaya teşekkür 
etti. "Karım, beni anlamadığı için, önceleri bana engel olaca­
ğı yerde, alabildiğine boş bıraktı beni. Çünkü, beni kazan­
mak istiyordu. Sonra da, herhalde beni kaybetmek için ola­
cak, oyunlarıma hiç izin vermedi. Sonra, her yerde yasakla­
dılar beni. lnsan içine çıkamadım. Sonunda, Hüsamettin Al­
bayım, beni seyretmeye razı oldu. Onun da dayanamadığı 
oyunlar var elbette." Durdu, düşündü: "Bu sefer, önce dü­
şündüm albayım. Şimdi söyleyebilir miyim?" Albay güldü: 
"Bir sözü de karşılıksız bıraksan olmaz mı? Söyle bakalım." 
"Düşündüm ki, bu söylediklerimle ne demek istediğimi hiç 
anlamıyor um." 
Hüsamettin Bey, yün donunun paçalarını, çorabının için­
den kurtardı, "Anlaşıldı," dedi, "Sen, temsiline bir an önce 
başlamak istiyorsu n. Dikkat et: Sonu hicran olmasın ." "Nasıl 
bir şey olsun albayım?" "Bizi, senin de anlamadığın şu felse-
76