KADERİN CİLVESİ 273 
ı 
lan birbirine dayanmış, elleri kenetlenmiş... Bende anlatılması 
zor bir teessür uyandırdı bu görüntü. 
Kaynanam baykuşa benzeyen başıyle bu sahneye hâkim­
di. Bakışlarımız karşılaşınca: «Ahmak, işte ailen...» demek is­
tedi. . ; , 
Evet ailem... Hayatın yokuşunda olduğu gibi inişinde de 
beni adım adım izleyen ailem. > 
Fakat neden neşen kaçtı? Niçin bu duygu ve teessür lev­
hası? Kuşları daha sıcak ülkelere uçup gitmeğe hazırlanmış bir 
yuva görmüştüm gibi içime dokundu. Eğer düşünmeğe vakit 
bulsaydım evel Allah her şeyi keşfederdim. 
»Fakat felâketin beynime hücum eden uyuşturucu dumanı 
beni kör, sağır ve sersem ediyordu. Bu ıstırapları duymamak 
için sarhoş eden bir uyku ilâcı içmiş gibiydim. 
Bu tabu sarhoşluk vücudumu belki birçok dertlerden, di­
mağımı felç olmaktan kurtarıyordu. 
Kj-.->/• ,;. :-2i;'- ' -v" V;';' 
DÜŞÜNCELERİMİ tamamiyle kaybedinceye kadar içtim. 
Sabahleyin gözlerimi.açınca yine kendimi dönmemek istedi­
ğim hayatın,rezalet acılan içinde buldum. Akşamdan içki ile 
dindirmeğe uğraştığım kalb yarasının acıları yine tazeden taze­
ye canlanmağa, sızılar kendini göstermeğe başladı. Ben öyle kir­
il bir dam altında idim ki, ne kadar çırpmsam bu çirkef çuku­
rundan çıkamazdım. Çünkü orası benim evim, yurdumdu. Ço-
luğum çocuğum bu bataklığın öldürücü havasını yudum yudum 
ıtlarak zehirleniyordu. Onların ahlâk ve namus katili ben olu­
yordum. Babalan... * 
Kaynanam kerfhaneciüğin kârını tattı. Yolunu tuttu. Oğlum 
da kızım da değişti. Onlarda da bu hava ile temasın belirtileri 
buram buram tütmeğe başladı. Zehirlenmenin derecesini soruş­
turmaya, anlamaya cesaret edemiyorum. Çünkü bu rezilliğin 
kaynağı bendim. 
Birkaç zaman sonra aiece halimiz ne olacaktı? Bu rezalet 
çamurundan nasıl sıyrılıp çıkaoaktık? Hayır, artık bizim için 
F. 18