224 
Ella her defas ında aynı üslupla, "Gayet yolunda" diyor, gü- 
lümsüyordu. 
Tek başına bir kö şeye çekilip, kendine ait bir dünya yara- 
tınca, evliliklerini oldu ğundan parlak ve ba şarılı gösteren ci- 
la dökülmü ştü. Rol yapmay ı bırakalıberi ikisinin de defolar ı- 
nı, hatalar ım tüm çıplaklığıyla görebiliyordu. "Mi ş" gibi yap- 
maya son vermi şti. İçinden bir his David'in bundan etkilen- 
diğini söylüyordu. 
Konuşacak çok fazla şeyleri kalmam ıştı. Karı koca bir sa- 
bah bir de ak şamları, çocuklarla beraber mutfak masas ı et- 
rafmdayken birkaç çift laf ediyorlard ı birbirlerine, o kadar. 
Sonra susuyorlard ı, yalın gerçeği kabullenircesine. Bazen ko- 
casını dikkatli dikkatli kendisine bakarken yakal ıyordu. Da- 
vid ondan bir şeyler sormas ını bekler gibiydi. Belki de Ella 
konuyu açsa kocas ı her şeyi itiraf etmeye haz ırdı. Bugüne 
kadarki tüm flörtlerini, sadakatsizliklerini anlatmaya raz ı 
olabilirdi. Bekliyordu.sanki; o basit soruyu bekliyordu çözül- 
mek için. Ama Ella'n ın bir şey sordu ğu yoktu. 
Eskiden, evliliklerine zeval gelmesin diye sular ı bulandır- 
maz, bilmezden gelir, dünyadan haberi yokmu ş gibi davra- 
nırdı. Şimdiyse olan biteni bildi ğini ama umursamad ığım 
anlatıyordu her hareketiyle. Belki de kocas ını korkutan El- 
la'nın bu yeni ki şiliğiydi. Bu so ğuk, mesafeli duru ş; bu ald ır- 
mazlık hâli... Ella hiç olmad ığı kadar güçlü hissediyordu ken- 
dini. Oysa çok de ğil bundan belki bir ay öncesine kadar nas ıl 
da farkl ıydı duygular ı. O zamanlar David evliliklerini topar- 
lamak için minnac ık bir ad ım atmış olsa sevinçten havalara 
uçardı. Ama şimdi değil. Bu duruma nas ıl gelmişti? Üç çocuk 
annesi kad ın nasıl olmuştu da bedbinli ğini keşfetmiş, ken- 
diyle yüzle şmişti? 
Velev ki telefonda Jeannette'e itiraf etti ği kadar mutsuz- 
du, öyleyse neden mutsuz kad ınların yaptığı şeyleri yapm ı- 
yordu? Neden kendini banyoya kapat ıp, yerlerde a ğlamıyor, 
  
225 
mutfakta i ş yaparken göz ya şı dökmüyordu; neden evden ka- 
çarcasına uzun yürüyü şlere çıkmıyor ya da öfke krizlerine 
kapılıp camı çerçeveyi a şağı indirmiyordu? 
Bir garip sükûnet sinmi şti Ella'n ın üstüne. Her sabah ay- 
nada çehresine bak ıyor, yüzünde belirgin bir de ğişim arıyor- 
du. Bir yandan, hiçbir şey değişmemişti hayat ında. Ailesi ay- 
nı aile, o ayn ı insandı. Bir yandan, hiçbir şey eskisi gibi de- 
ğildi. Biliyordu ki bir de ğişimin tam ortasmdayd ı. 
Kerra 
Konya, 5 May ıs 1245 
Bedir, Şems-i Tebrizî geleli, alt ı kez belirdi, alt ı kez kaybol- 
du. Bu süre boyunca kocam, t ıpkı hilâl gibi her gün biraz da- 
ha değişerek, benden ve o ğullarından uzakla ştı. Başka bir 
adama dönü ştü. İlk başta sandım ki gelip geçici bir hezeyan- 
dır; nasıl olsa birbirlerinden s ıkılırlar ama öyle olmad ı. Tam 
tersine, günbegün daha s ıkı kenetlendiler. Bir aradayken ya 
garip bir suskunlu ğa bürünür yahut f ısır fısır konuşurlar. 
Nasıl böyle uzun uzun sustuklar ını da anlayam ıyorum, bun- 
ca sözü nereden bulduklar ını da. Şemsle her sohbet sonra- 
sında Mevlâna farkl ı bir adama dönü şüyor; öylesine uzak, 
düşünceli, sanki vücudu burada ama kendi yok. 
Onlarınki iki ki şilik bir dünya. Üçüncü birine yer yok ara- 
larında. Her söze ayn ı anda, ayn ı şekilde tepki veriyorlar. 
Aynı anda durulup hüzünleniyor, susup dal ıyorlar. Ruh hal- 
leri birbirine ba ğlı. Öyle günler oluyor ki rüzgârda sallanan