hu, uyan ın! Sözünü etti ğiniz adam aya ğını Amerika topraklar ına 
bast ığından beri bizi ziyarete gelmedi. Halen hayatta oldu ğunu 
kan ıtlayan yegâne şey Arizona manzaral ı kartpostallar," dedi Asya 
zehirli bir bak ışla. "Güne ş alt ında kaktüs, alacakaranl ıkta kaktüs, 
mor çiçekli kaktüs, k ırm ızı kuşlu kaktüs... Adam kartpostal 
tarz ını bile değiştirmeye tenezzül etmiyor." 
"Kar ısının fotoğraflar ını da yolluyor," diye ekledi Feride Tey-
ze haks ızlık olmas ın diye. 
"Çok umrumdayd ı o tombul, sans ın kar ısının fotoğraflar ı. 
Yok mutfakta krep pi şirirken, yok bahçede çapa yaparken, yok 
Büyük Kanyon'da, yok Meksika şapkas ıyla s ırıtırken... Ne deme-
ye gönderip duruyor bize bu foto ğraflar ı? Davet bile edilmedi ği-
miz bir evin önünde yan yana bile gelmedi ğimiz kans ı... Bize her 
ay elin kad ınının fotoğraflar ını yollamas ından s ıkılmad ınız m ı?" 
Asya çay ının halen kaynar olmas ına ald ırmadan koca bir yudum 
ald ı. 
"Kolay de ğil onca yol gelip gitmek. Her gün gastelerde oku-
yoruz, uçaklar kaç ırılıyor, arabalar kaza yap ıyor, trenler bile dev-
riliyor. Dün Ege k ıyılar ındaki bir araba kazas ında sekiz ki şi öl-
dü," diye araya rutin sabah haberlerini serpi ştirdi Feride Teyze. 
Kimseyle göz temas ı kuramad ığından bak ışlar ı masan ın etraf ında 
asabi daireler çizdikten sonra taba ğındaki siyah zeytinlerin üzeri-
ne odakland ı. 
Feride Teyze ne zaman boyal ı bas ının üçüncü sayfalar ından 
tüyler ürpertici haberler okusa s ıkıntılı bir sessizlik olurdu. Bu se-
fer de öyle oldu. Bu sessizlik s ıras ında tek o ğlunun böyle tenkit 
edilmesinden rahats ız olan Gülsüm Nine surat ast ı; Banu Teyze 
eşarb ının uçlar ını çekiştirdi; Çevriye Teyze "Büyük Kanyon"un 
tam olarak nerede oldu ğunu hat ırlamaya çal ıştı ama öğretmenlik 
mesleğinde geçirdi ği yirmi dört y ıl onu cevaplar konusunda cev-
val, sorular konusunda p ısırık yapt ığından kimseye sormaya ce-
saret edemedi; Cicianne taba ğındaki sucuk dilimini bitirdi; Feride 
Teyze okudu ğu başka kaza haberlerini dü şündü ama kasvetli 
haberler yerine Mustafa'n ın Amerikal ı kar ısının fotoğraflardan 
 birinde takt ığı masmavi sombrero geldi akl ına, İstanbul'da buna 
benzer bir şey bulsa gece gündüz ba şından ç ıkarmazd ı kuşkusuz. 
Bu arada hiç kimse Zeliha Teyze'nin yüzünün aniden kedere bü-
ründüğünü fark etmemi şti. 
"Gerçeklerle  yüzle şmemiz  laz ım!"  dedi Asya kendinden 
emin. "Y ıllarca ailenin tek ve k ıymetli erkek evlad ı olduğu için • 
Mustafa Day ı'nın üzerine titrediniz ama o yuvadan uçar uçmaz sizi 
unuttu. Adam ın bu aileyi takmad ığı aç ık değil mi? Madem öyle o 
neden bizim için bir şey ifade etsin ki?" 
"Oğlan çok çal ışıyor," diye araya.girdi Gülsüm Nine. "Gurbet 
kolay değil. Gurbet yer kemirir adam ı derler eskiler." 
"O eskidenmi ş. Şimdi art ık o kadar kolay ki gidip gelmesi, ta-
bii gelmek isteyene. Uzakl ık işin bahanesi." Asya çaydan yanan 
dilini rahatlatmak için peynirinden bir parça ısırdı. Hayrettir pey-
nir güzeldi, yumu şak ve tuzlu, tam sevdi ği gibi. Hem v ıdı vıdı 
edip hem de yiyece ğin tad ını çıkarmakta zorland ığı için bir anl ı-
ğına çenesini kapat ıp, sinirli sinirli çi ğnedi. 
Bu geçici ate şkesten yararlanan Banu Teyze gergin zamanlar-
da, âdeti oldu ğu üzre bir mesel anlatmaya ba şlad ı. Yak ında ölece-
ğini bilen ve kaderden kaçabilmek için bütün dünyay ı dolaşmaya 
kalkan bir adam ın hikayesiydi bu. Kuzeye, güneye, do ğuya, bat ı-
ya, gidilebilecek her kö şe bucağa gitmişti adam. En nihayetinde, 
Kahire'de beklenmedik bir biçimde Azrail'le kar şılaşmış. Azrail 
hayretle bakm ış yüzüne. Ne tek kelime etmi ş ne de pe şinden git-
miş. Adam pilini p ırtısını toplad ığı gibi oradan da kaçm ış, yeni-
den düşmüş yollara. Çin-i Maçin'de sakl ı, kuytu bir kasabaya ge-
lene kadar hiç durmadan yolculuk etmi ş. Susuz ve yorgun arg ın 
karşısına ç ıkan ilk hana dalm ış. Orada, oturtuldu ğu masan ın he-
men yan ında sab ırla onu bekliyormu ş Azrail, bu sefer yüzünde ra-
hatlam ış bir ifadeyle. "Ho ş geldin, tam zaman ında geldin," demi ş. 
"Doğrusu Kahire'de seninle kar şılaştığımızda çok şaşırm ıştım