geçti ama kaçırdım oğlum, başka kanalları ara, bel­
ki yine çıkar bir yerde." 
Birkaç dakika geçti. Hemşire koluma bastırdığı 
pamuğu tablaya bıraktı. Merdivenlerde yine ayak 
sesleri duyuldu. Yukarıya kesinlikle bir kişiden faz­
la insan çıkıyordu, bu kez. Uzandığım divandan 
doğruldum, kapıya doğru döndüm ve dondum 
kaldım. Kapının eşiğinde duran oğlumun arkasın­
da bir kalabalık vardı. 
"Polisler gelmiş anne," dedi Çağlayan . 
Lacivert üniformalarının sırtlarında "Terör İle 
Mücadele" yazan genç adamlar odaya doluşurlar­
ken, hemşire elindeki kan tüpünü aceleyle çantası­
na yerleştiriyordu. 
"Buyurun," dedim, "buyurun da, doğru adrese 
geldiğinize emin misiniz, çocuklar?" 
Sivil giyimli olanlardan birisi öne çıkıp saygılı 
konuştu, "Sizi rahatsız etmek istemezdik Hocam 
fakat aldığımız emre göre, evinizde arama yapaca­
ğız." 
"Ne arayacaksı mz?" diye sordum. 
"Ümraniye'de bulunan silahlarla ilgili ... " 
Gülmeye başladım. "Şaka ediyorsunuz! Evimde 
silah mı arayacak sınız?" 
"Maalese f." 
"Annemi de mi Ergenekon'a bulaştırdılar yok­
sa?" dedi Çağlayan. 
Polis yanıtlama dı. 
"Avukanma telefon etmek istiyorum," dedim. 
292