300 KADERİN CİLVESİ 
dan saklamak istediğim müthiş üzüntümü, derin ıstırabımı gö­
rür. Suçüstü yakalanmış gibi olurum. 
Aman Allahım, hakaretlerle süzülen gözleri beni büyüler. 
Aşağı yukarı hareket eden ince kaşları iki sivri hançer gibi yü­
reğime saplanır. Nazik, pembe dudaklarında bir titreme, acı 
sözlere bir hazırlanış vardır. 
Azarlama, sitem şöyle dursun, nerede olduğunu sormaya 
bile korkarım. Onda kırbaçlı bir hayvan eğitimcisi tavrı görü­
lür. Bende de susta durmak için işaret bekleyen uysal bir kö­
pek hali. 
O bana söz söylemeye tenezzül etmez. Ben ağız açmaya 
korkarım. Onda patlamaya bahane arayan bir kızgınlık, bende 
her kazaya rıza gösteren bir boynu büküklük, bir tevekkül var­
dır. Çünkü önceden birkaç tecrübem oldu. Kavga ettim, ayrıl­
dım ama sonunda dayanamayarak yine barıştım. Galiple mağ­
lûp arasında daima olduğu gibi her barış görüşteki yeni anlaş­
mada ağırlaşan şartlarla ezildim. 
Şimdi odada karşı karşıyayız. Ben her bakışımla ona şu 
manayı ifade ederim: «Ben senin pek zavallı bir âşıkmım. Azat 
kabul etmez bir esirinim. Vur, kır fakat öldürme. Dargın mıyız ? 
Zaten barışık olduğumuz zamanı hiç bilmiyorum. Lâkırdı yok. 
Dilsiz bir işkence oyunu. Henüz sessiz fakat simoğraflarla deh­
şet ilân eder. Bir boşluğun etrafında gibiyim. Bağır, çağır, ha 
başladı, ha başlayacak. Ne olursa olsun benim rolüm taham­
mül, hazım, itaat...» 
— Bu korkulu sükûtun ağırlığı da beni bitirir. Bana dar­
gınlığı acaba çok mu uzun sürecek? Esmayı üstüme sıçratma­
dan bunu anlamak isterim. Lâkırdı için çenem oynar. Heyecan­
dan sanki boğazıma bir yumruk tıkanır. Dersini bellemiş bîr 
mektep çocuğu şaşkmlığıyle bir iki kemkümler eder susarım. 
Bu işkence pandomiması beni hasta düşürür. Nihayet bütün ce­
saretimi toplayarak: 
«— Bugün eğlendiniz inşallah?» 
«— Sîzden uzakta evet... Fakat yüzünüzü görünce... Aman 
Allahım...» 
«— Benden bu şiddetli nefretinizin sebebini anlayamıyo­
rum. Bu kadar fedakârlıklarıma karşıhk...»