"Bir de ayıkıyorum ki, benimle, bu kocaman adamla kim ­
se misket oynamaz." 
Oynam az derken, derin bir düşten, bir mutlu uykudan 
uyandığını ayan beyan görüyordu m. 
Bulamadık nedenini 
Bu bilye tutkusunun sebebini, kökenini, bu hünere nasıl vardı­
ğını Oğuzla oturup, o bilye oynayan çocuk sanki başkasıy mış 
gibi düşündük, araştırdık bir sonuca varam adık. Bilmiyor, çıka­
ramıyordu Oğuz. En sonunda kesti attı: "Bilye vurm ak bir Allah 
vergisidir," dedi. Allah vergisi olunca akan sular durur. Bu konu 
üstünde, Allah vergisidir der demez Oğuz daha fazla durmadı, 
hemen, ben bir şey sormadan, kendiliğinden başka konuya atladı: 
Resimler çıkardı cebinden : 
11İşte bu ben bilye oynarken ... " 
Ateş gibi gözlü, kendine güvenmiş, kılıç gibi bir çocuk ba­
kıyordu dik dik. 
11Şimdi bu da karpuzcu Oğuz." 
Önünde ak önlüğü koskoca man bir tepelem e karpuz yığı­
nı yanında elini kaldırmış. 
11Bu da hırsız Oğuz. Bu da pekiyi dereceyle ilkokul diplo­
ması. Bu da ... " 
Resimler sanki başka başka insan resi mleri gibi. Hiçbirisi 
ötekisine benzemiyor. 
11Hep böyle ceketler giyiyorsun öyle mi Oğuz?" 
11Hep askeriye işi giyerim, başka bir şey giymem." 
11Seviyorsun değil mi?" 
11Askerliği ufaktan beri seviyoruz ama almadılar, bir ara 
almıyoruz seni, dediler. Biz de ümidi kestik, çıkardık asker 
parkasını ... " 
11Niye almıyorlar, şiş manlıktan dolayı mı?" 
11Şiş manlıktan." 
"Sen de yemek yeme." 
12