"Siz burada  çalışırken,  biz de içeride  temizliğimize  devam  etsek 
ayıp etmiş  olmayız  değil  mi?" 
Her ders  öncesi  hep aynı  şeyi  soruyordu.  Bermutad  cevabımı  yi-
neledim:  "Rica  ederim  Tijen  Hanım.  Lütfen  işinize  bakın." 
Bir elinde  köpüklü  suyla  dolu  bir kova,  bir elinde  saçakları  bir-
birine  girmiş  bir paspasla  banyodan  çıkan  yeni  gündelikçi  göründü 
o esnada.  Peşinden  de sivri  karnıyla  Meryem  belirdi;  boks  antrenö-
rü ya da hamam  tellağı  gibi,  karbeyaz,  uzunca  bir havlu  sarkıtmıştı 
bir omuzundan.  Her  iki kadın  da, iri cüsselerinin  ağırlığını  galoşlu 
ayaklarına  vermenin  rahatsızlığı  içinde  paytak  paytak  yürüyorlardı. 
"Sen  hâlâ  iş mi yapıyorsun?" 
"Hayır,  hayır,"  diye  atıldı  Hijyen  Tijen.  "Meryem  işi geçen  haf-
ta bıraktı.  Ama  o gidince  ben  çok zor durumda  kaldım.  Biz de böy-
le bir çare  bulduk.  Şimdi  Meryem  neyin  nasıl  yapılacağını  söylü-
yor. Sağolsun  Esma  Hanım  da yapıyor." 
İsminin  geçtiğini  işiten  ve bu iş bölümünden  hiç de memnun  gö-
rünmeyen  Esma  Hanım,  bezgin  bakışlı  yumuk  gözlerini  devirerek, 
gönülsüzce  selam  verdi.  Sonra  üç kadının  üçü  de, haşur  huşur  da-
ğılarak  evin  farklı  yönlerine,  yalnız  bıraktılar  öğretmenle  öğrenci-
sini. 
19.00:  Su sandalyesini  masaya  yaklaştırırken,  sıkıntıyla  baktı  ait 
olduğu  bilekten  çıkıp,  aralarına  giren  deri  kayışlı  kol saatine. 
323