deki boşluk, adamın karnına bağlı olan musluktan onun ka­
nını, barsaklarım ve iç organlarını adeta emmişti. 
Alibaz olanları görünce yeniden ağlamaya başladı. Ken­
disini her bakımdan kıstırılmış hissediyordu . Gözlerinden 
yaşlar akıp çenesi korkudan titrerken, sırtına bir el dokun­
duğunda kalbi duracak gibi oldu. Kalkıp kaçmak istedi ama 
dizlerinde hiç kuvvet kalmamış tı. Sırtına dokunan el bu kez 
kolunu kavrayıp onu yerden kaldırdı. Alibaz başım kaldır­
maya cesaret ettiğinde o kara giysili adamlardan birini gör­
dü. Gülümsemesine rağmen, adamın mavi gözlerinde şeyt�­
ni parıltılar seçiliyordu 
Adam, çocuğu diğer kara giysililerin yanına götürdü. Hiç 
kimse duruma şaşırmış görünmüyordu. Az önceki velvele­
nin aksine, bu kez fısıltıyla konuşan adamlar, Alibaz'ı dara­
cık, insanın içini karartan bir odaya götürdüler. Odada yı­
ğınla ecza kavanozu vardı. Biri, kapkara bir tozla dolu kava­
nozu alıp, içindekinden bir bardak suya iki üç kaşık attı. As­
lında daha az da atabilirdi. Çünkü bu tozun bir kaşığı kos­
koca bir öküzü öldürebildiğine göre, alt tarafı bir çocuk için 
onun beşte biri de yeterliydi. Güler yüzlü adam zehir dolu 
bardağı Alibaz'a uzattığında, zaten çok susamış olan çocuk 
bu dostluk gösterisini bozmak istemedi ve bardaktaki sıvıyı 
sonuna kadar içip bitirdi. 
Bu ürpertici mekandan dışarı salıverilmesini de dostluk 
gösterisinin bir devamı olarak yorumlamıştı. Gelgelelim, ha­
yatı boyunca bir dakika olsun asla uyumamış olan bu çocuk, 
o güne dek hissetmediği bazı şeylerin farkına varmaya baş­
lamıştı. Kalenin içindeki dar sokaklarda top tüfek sesleri ve 
naralar ile feryatlar arasında, o hercümercin göbeğinde yü-1 
rürken gözleri kapanacak gibi oluyor, ikide bir esniyordu . 
Yıllardır beklediği uyku, sonunda bastırmış tı. Gözkapakla­
rı ağırlaşıp sonunda düşmeye başlar başlamaz rahatça kıv­
rılıp uyuyabileceği bir yer aramaya başladı ve sonunda bir 
196