Bize bir şişe köpüklü şarap gönderin lütfen.
Yumuşak gülüşüyle hemen de kapatıyor telefonu.
Neden köpüklü şarap?
Oh, bu bir şaka. Ya da değil, çok ciddi bir durum: Kendimi otel odasına götürülmüş ucuz  
tarifeden bir kadın gibi duymak istiyorum da.
Bunu der demez geri, yan dönüyor. Adamın yüzünü avuçları arasına alıyor, dil ucunu  
çıkarıp alt dudakla çene arasındaki küçük çukurlaşmayı bir çanaktan süt içen kedi benzeri  
küçük şıpırtılarla yalıyor. Adam hazzm yükselişiyle gözkapaklarını indirmiş:
O halde benim de sizi otel odasına götüren ucuz bir erkek olmam gerekiyor, diyor. Hattâ  
oldum bile. Üstelik bundan hiç şikâyetçi değilim.
(Bu arada iri bir buldog köpeği olmaya
heveslenmiyor mu acaba? Kocaman dilini
dışarı çıkarmış, yanıbaşındaki gövdeyi
toptan yalayıp yutacak bir buldog?..)
Kadın dil ucunu içeri çekmiş, serçe parmaklarından biriyle adamın iki kaşı arasından  
başlayarak burnunda bir çizgi çiziyor:
Gerçeğiniz bu olsa yine şikâyet etmezdiniz, çünkü gerçeğinizin bu olduğunu bilmezdiniz.  
Neden güldünüz?
Bilmiyorum. Siz güldüğünüz için belki. Belki de yerküre çekirdeği soğuyor dedikleri için.  
En doğrusu, benimle en çok benim kadar yaşamış olma inceliğini gösterdiğiniz için.
Susuyorlar. Kadın sadece, karnının altında, tepeciğinin oralarda kımıldanan ipek derili  
timsahı, onun nemli kestane başını dinliyor. Adam kendini yukarı çekiyor ama, belini  
yastıklara, sırtını yatağın tahtasına dayıyor; yan oturur durumda kadının başını kucağına  
alıyor, dişsiz timsahının hemen yanına. Kadın da bunu tutuyor, yanağına bastırıyor,  
hemen hemen ağzının kıyısına. Adam, fısıltısında derin ürpertiler:
Bundan hoşlanmazsınız diye korkuyordum, diyor.
Kadın, nemli kestane tepeciğinden hafifçe öpüyor:
Ömürlerinde hiç bardak devirmemiş insanlar vardır, hoşlanmadığım onlar.
Günışınlan pencereden biraz daha uzaklaşmış. Kent puslar ardında.
Odanın sütmavisi aydınlığına akik ışıltıları karışıyor.
"Her şey çok yavaş." "Çok kalabalık da ondan."
Beni bırakma, diye ağlıyormuş trenin ardından küçük kadın. Kompartımanın  
penceresinde duran gamlı yüze bulutların gölgesi düşüyormuş.
Bir saatten ötekine neyi çağıracağı belli olmayan bu alaca ışık.
O çatışmada tam yüz atmış genç vuruldu, diye yazdılar.
Yüz atmış iki.
Ben her şeyi gördüm, dedi kadın erkeğin omzundan öpmeden.
Sen hiçbir şey görmedin, dedi öteki de. Kadını sırtından öptü.
Peynirin kilosu kaç oldu, biliyor musun?
Onlar, biz silahlan azaltmaya hazırız, diyorlarmış ama, düşmanlarımız yazık ki buna pek  
de hazır görünmemektedir. Bu takdirde peynirin kilosu çaresiz artacaktır.
Biz ordu satış yerlerinden alıyoruz, ucuza geliyor.
Bunlara oy ver, dediler, verdim. Daha ne yapayım?
Ne yapayım?
Sessizlik.