Kalk ıp Gidememek 
ridun'un geli şine göre ayarlayacağ ım derdim kendime. Ama Fe-
ridun'un geliş inden önce mi sonra m ı kalkmam gerekti ğine bile, bu  
sekiz y ıl boyunca tam karar veremedim. 
ilk aylarda, ilk y ıllarda gece Feridun gelmeden önce kalkmam ın çok  
daha iyi olaca ğını hissederdim. Çünkü Feridun içeri girip de göz göze 
geldiğimiz o ilk anlarda, kendimi çok ama çok kötü hissederdim. O  
gecelerde Ni şantaşı'na, eve döndükten sonra u yuyabilmek için en az üç  
kadeh rak ı daha içmem gerekirdi. Üstelik Feridun gelir gelmez
kalkmak, ondan ho şlanm ıyorum, ora ya Füsun'u görme ye geliyorum
demek olacakt ı. Bu yüzden Feridun geldikten sonra, en az ından bir  
yarım saat daha oturmam gerekir, bu da elimi kolumu i yice bağlar,
içimdeki utanc ı daha da artır ırd ı. Feridun gelmeden önce gitmek ise,
suçumu, utanc ımı kabul etmek, düpedüz ondan kaçmak demekti. Bunu
yak ışıks ız bulurdum. Avrupa romanlar ında kontese aç ıkça kur  
yaparken kont gelmeden az önce şatodan s ıvışan şerefsiz çapk ınlar gibi 
davranamazd ım ben! Demek ki Feridun gelmeden önce kalkabilmem
için benim gidiş  saatimle onun geliş i aras ında uzunca bir süre
olmal ıyd ı. Bu da, iyice erken bir vakit Keskinlerin evinden ç ıkmam
demekti. Bunu yapam ıyordum. Geç saatte kalkam ıyordum. Erken
saatte hiç kalkam ıyordum. 
Koltuğumdan hiç kalkmadan oturur, karaya oturmuş  bir gemi, bir  
beceriksizlik ve utanç yığını olarak dururdum. Füsun ile göz göze 
gelmeye, kendimi biraz daha iyi hissetmeye çal ışırd ım. Kalkıp  
gidemediğimi ve sand ığım gibi kısa bir süre sonra da gideme yeceğimi 
zihnimin berrak bir an ında iyice kavray ınca, hareketsizli ğim için yeni 
bir bahane daha bulurdum. 
10. Feridun'u bekleyeyim, onunla senaryo i şindeki filanca sorunu  
konuşurum, derdim kendi kendime. Feridun eve döndükten sonra,  
bunu birkaç kere denedim ve onunla konu şmaya çal ıştım. 
"Sansür Kurulundan daha çabuk haber almanın bir yolu varmış  
Feridun Duydun mu?" demi ştim bir kere. Tan ı bu cümle 
 
342