Ayçiçeği güneşe aşık olunca gülmekten kırılmış 
bütün bitkiler. "Güneş gökyüzündeki tahtından bir 
an bile aynlrnaz. Kudretli ve ulaşılınazdır. Sen kim o 
kim? Vazgeç bu sevdadan" demişler hep bir ağızdan. 
Ayçiçeği sesini çıkarnıamış. Sevdalı gözlerini dikmiş 
güneşe; bakmış bakıruş bakmış. 
Uzun müddet hiçbir şeyin farkına varmayan güneş, 
nihayet bir gün, ayçiçeğinin bakış1annı hissetmiş 
üzerinde. Önce geçici bir heves sannuş, ama zamanla 
yanıldığını an1anuş. Ayçiçeği öyle inatÇlynuŞ ki, 
güneş tahtını nereye taşına yılmadan usanmadan o 
yöne çevirmiş başını. 
Derken bir öğleden sonra, artık bu takipten bıkan 
güneş sapsan gazabıyla kavurmuş ayçiçeğini. Daha 
simsiyah duman töterken üzerinde, insanlar akın 
etmişler olay mahalline. "Yaşasın!" demiş içlerinden 
biri. "Şimdi ne güzel çitleriz bu aşkı." 
Aynı gece televizyon karşısında acıkh bir aşk filmine 
gözyaşı dökerken, çitlemişler ayçiçeklerini. 
MAHREM 
Zira aşk iktidar sever. Bu sebeptendir ki, bir başkasına 
sınlsıklam aşık olabiliriz, ama bize sınlsıklam aşık olan 
birini içten içe köçünıser, öteleriz. 
BABAVEPiç -....... -.• .., 
16