okuyan Ali, mektup arkadaşlarımdan biriydi. Bir 
yıl boyunca birbirimizi görmeden mektuplaşmış, 
hayatın çok başında iki öğrencinin birbirine yaza­
bilecekleri şeyleri yazıp durmuştuk. Yaza doğru 
Ali, beni görmek için İstanbul'a gelmeye karar 
vermişti. Motorlu trenle gelecekti, ben onu peron­
da karşılayacaktım. Derslerden sonra, Gökşin'le 
birlikte Haydarpaşa'ya gittik ve Ankara treninden 
inenlerin arasında Ali'yi aradık. Bana bir resim 
göndermiş olduğu için, elleri cebinde tek başına 
dikilen genci hemen tanıdı m. Yolladığı resimde es­
merliği belliydi ama ben nedense onu hep daha 
uzun boylu hayal etmişim. Yanına gidip kendimi­
zi tanıttık. Mektuplarımda ona uzun uzadıya Gök­
şin'den bahsetmiş olduğum, Gökşin'e de onun 
tüm mektuplarını okuduğum için, ikisinin kaynaş­
maları kolay oldu. Karşıya geçip, Karaköy 'de bir 
muhallebicide oturduk, bir şeyler yedik, sıkıcı der­
slerimizden, ilerde yapmak istediklerimizden, oku­
duğumuz kitaplardan, sevdiğimiz şairlerden söz 
ettik. Zaman çabuk aktı, bir de baktık ki Kandil­
li'ye gidecek vapur, iskeleye yanaşıyor. Ali, birlik­
teliğimizi uzatmak için bizimle birlikte vapura bin­
mek istedi. Bilet aldı, içeri girdik. Bir de ne göre­
yim, babam ilk sırada, pencerenin kenarındaki ye­
re kurulmuş oturuyor. Aman Allahım! Kalbime 
ateş düştü. Yanaklar ımdan, ellerimden alevler çık­
tığını, sırtımdan soğuk terler boşandığın ı hatırlı­
yorum. Ölmek üzereydim! Yakalanmıştım! Ne ya-
40