ğu, korkuyu doldurama dı. Bir eksiklik duyuyordu, kolu, baca­
ğı, başı yokmuş gibi geliyordu ona. Candarmaların arkasından 
baktı, son candarma da çalının karartısında yitince ayağa kalk­
tı, koşmaya başladı. Sanki Yüzbaşı geriye dönmüş, horlayan 
atıyla onu kovalıyor, atın soluğunu ensesinde duyuyor du. Mor 
kayalıklı Süleymanlı yokuşunu indi, yokuşun dibinden küçük 
bir dere akıyordu, taşiara basa basa karşıya geçti, çınariarın 
duldasına girdi. Ağaçlar daha kırmızı yapraklarını dökmemiş­
lerdi. Çalıların arasından kendine korkuyla bakan bir tilkiyi 
gördü. Tilki onu görür görmez uzun, yalım gibi kuyruğunu 
saliayarak yamacın yüzünden koşarak yabangüllerinin arkasın­
da yitti. 
İçindeki boşluk büyüyor, onulmaz bir korku bütün bedeni­
ni usul usul sanyor du. Sarık eçili oymağı uzaklarda olamazdı. 
Yurt yerindeki ocaklar daha tüttüğüne göre, oba, kuyrukyı ldızı 
tanyerinde göründüğünde yola çıkmıştı. Ve uykulu çocukların 
elleri, yüzleri üşümüş tü. Yayla dönüşü onlar da daha şafak at­
madan kuyruk yıldızı doğar doğmaz yola düzülürler, Memedin 
elleri yüzü üşür, Hürü Ana onun ellerini elleri arasına alırd ı. 
Ormanın ortasında yeşil bir düzlük vardı. Yörükler her za­
man oraya konarlar, yeşil düzlüğün ortasından kaynayan ak 
çağşaklı prnann başında birkaç gün konaklarlard ı. 
İkindiüstü düzlüğe yaklaşırken kendini tüy gibi bir boşlu­
ğun içinde uçarken buldu. Şu kucağındaki kuş da olmasa ken­
dinin var olduğuna bile inanamayacaktı. Bir şeyi, çok alıştığı 
bir şeyi yitirmişti ya neydi, bir türlü de o yitirdiği şeyin ne ol­
duğunu bulamıyor du. 
Uzaktan kulağına bir oymak kalabalığının sesleri geldi. 
Sandığı gibi oba yeşil düzlüğe konmuştu. Burada birkaç gün 
kalırlard ı. Önündeki kayalığı dönüp de uzun sedir ağaçlarının 
arasına girince çadırların tepelerini gördü, ilerleyemed i. Şimdi 
obaya nasıl girecek, Battal Ağaya ne söyleyecekti? Sağa kırdı. 
Eğreltiler göğsüne kadar geliyor, ıslak orman reçinesi, toprağı, 
yarpuzu, daha yeni açmış güz çiçekleriyle keskin, acı kokuyor­
du. Ormanın kokusu onu azıcık kendine getirdi, kuşa baktı, o 
gözlerinin perdesini indirmiş uyuyordu, sıcacık. 
Oymağa girmek için geceyi bekle di. Obanın çoban köpek-
468