115 "Oğlumun ni şan ında içip e ğlenmeyecek miyim?" dedi babam. 
"Ah can ım, o ne güzellik!" dedi annem Sibel'i görünce. "Elbise de  
şahane olmu ş, inciler de yerine oturmu ş. Ama k ız o kadar harika bir ş ey 
ki, ne giyse şahane gözükü yor... Ne ho ş, ne zarif ta şıyor değil mi
elbiseyi? Ne tatlı, ne han ımefendi kız! O ğlum sen de ne kadar talihlisi n 
biliyor musun?" 
Sibel az önce önümüzden geçen iki güzel arkada şıyla kucakla ştı. 
Kızlar az önce yaktıkları uzun filtreli ince sigaralar ını dikkatle tutarak  
ve birbirlerinin makyajı nı, saçlar ını ve elbiselerini bozmama ya abart ılı 
bir gayret göstererek ru jdan k ıpk ırm ızı ve p ırıl p ınl dudaklar ını hiçbir  
yere de ğdirmeden öpü ştüler ve birbirlerinin k ıyafetlerine bak ıp 
gerdanl ık ve bileziklerini birbirlerine göstererek gülü ştüler. 
"Her ak ıllı insan hayat ın güzel bir ş ey olduğunu, amac ının da mutlu  
olmak oldu ğunu bilir," dedi babam üç güzel k ızı seyrederken. "Ama  
sonra yaln ızca aptallar mutlu olur. Nas ıl izah edece ğiz bunu?" 
"Çocuğun ha yatının en mutlu günlerinden biri bu; ona ni ye bu laflan  
ediyorsun Mümtaz?" dedi annem. Bana döndü. "Hadi o ğlum, ne  
duruyorsun gitsene Sibel'in yan ına... Her an yan ında ol onun, her  
mutluluğunu payla ş!.." 
Kadehimi b ırakt ım, saks ının arkas ından çık ıp k ızlara do ğru 
yürürken, Sibel'in yüzünün mutlu bir gülümsemeyle ışıldad ığını 
gördüm. "Nerede kald ın," dedim onu öperken. 
Sibel beni arkada şlar ıyla tan ıştırd ıktan sonra, beraber dönüp otelin  
büyük, döner kap ısına bakmaya baş lad ık. 
"Çok güzelsin can ım," diye f ısıldad ım kulağına. "Bir tanesin." 
"Sen de çok yakış ıkl ısın... Ama burada durmayal ım." 
Gene de durduk orada, ben tuttuğ um için de ğil. Sibel ikimizin de s ık 
sık donup bakt ığı, bü yük yuvarlak kap ıdan dönerek içen giren 
tan ıdıklar, ummad ıklar, davetliler ve lobideki bir-iki i yi giyimli 
turistten olu şan kalabal ığın hayranl ık dolu bakış lar ı alt ında olmaktan  
çok memnun oldu ğu için.