4 2
Savrun çayı Akçasazm yukarı ucuna doğru yayılıp çakıl- 
taşlannı yayıyor, sonra da çakıltaşlannm arasından ince ince 
çağıldayarak ikiye ayrılıyor, ortada etekleri kumlu bir tümsek 
bırakaraktan Akçasaz bataklığına iniyor, bataklığın kaynayan 
çamurlarına büklüğün altından geçerek kavuşuyordu. Her bit­
ki yeşilden patlamıştı. Bataklığa doğru adanın kuzeyini yaşlı 
söğütler bir perde gibi çeviriyordu. Doğuda, adanın başladığı 
yerde de küçücük bir çınar ormanı yükseliyordu. Savrun çap 
çınarların dibine yer yer çakıltaşlarmı yığmıştı. Güneyde zın- 
carlan, berdileri, kamışlarıyla perde perde bir de büklük yükse­
liyordu. Batıdaysa uçsuz bucaksız Akçasaz bataklığı... Büklük 
bir kuş cennetiydi. Yılın her gününde büklüğün ağaçlarına baş­
ka bir cins kuş kümelenirdi. Büyüklü küçüklü yüz binlerce çeşit 
kuş... Sabahları gün doğmadan önce, tan yerleri ışırken binlerce 
kuş birden ötmeye başlıyordu. Büklüğün üstüne bulut gibi kuş­
lar konuyor, kara bulutlar gibi kuşlar kalkıyordu.
Bu ada Seyfalinindi. Babasından, dedesinden bu yana on­
lar buraya bostan dikerlerdi. Çukurovanın en iri karpuzları, en 
ballı kavunları bu mil toprağında yetişirdi. Bir de belki dünya­
nın en iri kadife çiçekleri, çalı gibi büyük reyhanları olurdu bu 
bostanda. Yazın sıcağında ta uzaklardan kokulan duyulurdu. 
Altı yüdır bu bostanı Halilcik bekliyordu. Bir gün Seyfaliye çok 
uzun boylu, azıcık öne doğru bükülmüş, boynunu da omuzla­
rının arasına çekmiş patlak gözlü, kaşsız kirpiksiz, yaşını hiç 
belli etmeyen, bumburuşuk yüzlü bir köse gelmiş:
350