X 
Hanımefendiyi Ziyaret 
ilk merdiveni çıktık. Sofayı yürüdükten sonra dar geçide 
girdik. Bunun sonuna gelince Çeşmifelek cebinden bir anah­
tar çıkararak kapıyı açtı. Yine bir sofaya girdik. Bir merdiven 
daha çıktık. Camlı bir kapıdan geçip yine bir sofaya geldik. 
Şeytan birdenbire durdu. Elimizdeki şamdanın pek iyi 
aydınlatamadığı duvarlara, esrarengiz birer karaltı içinde 
görünen kapılara göz gezdirerek bırlamaya başladı. Ruşen 
usulca kulağıma: 
-Bu akşam sessiz geziniyorlar. Şeytan onları hepimiz­
den evvel duyar, dedi. 
Bizim de beyaz entarilerimiz, kabarık saçlarımız, korka­
rak desturlada attığımız uyumlu adımlanınızla perilerden 
kalır yerimiz yoktu. Onlara karışmış gibiydik. Şeytan'ın 
hırıltıyla uyardığı tehlike üzerine pesten hepimiz "Turu ku­
şiyye" duasına başladık. Kilitli bir kapı daha açıldı. Gölge­
lerimizden ürkerek yürüye yürüye hanımefendinin dairesine 
geldik. Kadının yardım çığlığı kesilmişti, hiç ses yoktu. 
Kalfa buradaki üç odadan birini açtı, içeri girdik. İki 
mum yanıyordu. Odadaki eşya birbirine karışmış, alt üst 
hep alan taran olmuş. Orta yerde bir yatak ... Yastıklardan 
biri çiçekliğin yanına, diğeri pencerenin önüne fırlatılmış. 
Çarşaf tortop döşeğin ortasında duruyor. Yorgan yükün 
önüne sürüklenmiş. Testi devrilmiş, akan sular yatağın et­
rafını ıslatmış. Pencerelerden birinin iki kanadı birden açıl­
mış, perdesi koparılmış, sarkıyor. Fakat her tarafa bakındık, 
meydanda hanımefendi yok. 
Çeşmifelek büyük bir telaşla mumu önüne doğru tutarak 
dışarı çıktı. Diğer odaları, helayı aradı. Kimseyi bulamadı. 
"Eyvah, kadınım yok!" diye dizlerini döverek çırpınınaya 
başladı. Kadının kayboluşuna dair bir işaret keşfedebilmek 
için etrafımıza bakınıyorduk. Yere atılmış bir hırka, yastık 
üzerinde bir mendil gördük. Kalfa bir matem sedasıyla: 
-Bakınız, üstünden bırkasını da çıkarmışlar . Mendilciği 
de orada duruyor. 
44