Dehri Efendi öfkeli bakışlada Eda'yı yukandan aşağı­
ya kadar birkaç defa süzdü. Kahya Kadın Mürebbiye'nin 
Fransızca sözleri içinde kendi isminin geçmesinden sonra 
Efendi'nin bu öfkeli bakışiarına hedef olmasından kendi­
nin suçlandığını anladı. Artık sabır ve tahammülü kalma­
yarak: 
-Efendi hazretleri !.. Kırk yıllık Kahya Kadınınızı böyle 
ne idüğü belirsiz dünkü bir kokona karısının iftiralarına 
elbette çiğnetmezsiniz. Kapıyı bağlayan Eda'dır diyor değil 
mi? Ben olduğumu nereden görüp seçmiş. Ben bağlamadı­
ğıma yemin ederim. O da beni görüp fark etmiş olduğuna 
haçı, putu üstüne yemin etsin bakalım. 
Efendi hiddetle: 
-Sus! .. Yemin etmeye kalkışırsan ağzını yırtanm. 
Matmazel seni suçlamıyor . Kim olduğunu tanıyamadım, 
Eda Hanım'dır demeye Allah'tan korkarım diyor. Sen utan­
madan böyle melek gibi bir kıza öyle nasıl dil uzatıyorsun? 
Herkesi kendin gibi mi zannediyorsun? 
Eda ağlayarak: 
-Affedersiniz efendim ... Böyle bir zan altında kaldığım 
için ne söyleyeceğiınİ bilemediğimden o sözleri ağzımdan 
kaçınverdim. Yoksa Matmazel'in melek gibi bir kız olduğu­
nu ben bilmiyor muyum? 
Anjel, kapıyı bağlayanın Eda olduğunu kesin olarak 
biliyordu. Hatta ne fikirle bağlamış olduğunu da anlamıştı. 
Fakat ithamlarında bir garaz eseri hissettirmemek, sözlerine 
bir masumiyet rengi vermek, Efendi'nin gözüne yüksek 
ahlaklı görünüp o örtük ithamlanyla Eda'yı büsbütün mah­
vetmek için o yolda konuşuyordu. 
Efendi Mürebbiye'ye hitaben: 
-Başka bir söyleyeceğiniz var mı? 
- Var efendim. Fakat şimdi sırası değil. Onları kapımı 
bağlayanın kim olduğu belli olduktan sonra arz edeceğim. 
Efendi-Öyle ise Eda buradan bir yere savuşma. Şimdi 
hakikat meydana çıkar. 
Dedikten sonra dışarı çıktı. Amca Bey'in kapısını açarak: 
87