Bu kainattıı ne varsa aynı temel ahenkle hareket edi­
yor: Kalp atışımız, havadaki kuşıın kanat ÇırpıŞı, fir­
nnalı bir gecede kapılan yumruklayan yel, dağ pına­
nnın çağlayışı, nalbunın demire vunışu, henüz doğ­
mamış bebeğin rahimde dinlediği sesler... her şey, 
hem de her şey, muhteşem ve tek bir nağmeyle 
hemavaz. Dervişlerin dönerken duyduklan musiki bu 
ilahi zincirin bir halkasıdır. Nasıl ki her su damlası 
içinde okyanuslan taşır, bizim semamız da içinde 
lcl.inatın sırlanm taşır. 
AşK 
Geceleri lsabel'in başında beklemiş; onun gencecik 
vücudıında. güzel yüzünde kol gezen ölümle uzun 
uzun konuşmuştu. Dertli ve yalnızdı öıünı. Sevilme­
mekten ,ikayetçiydi. İnsanlarla bir alıp veremediği 
yoktu; "adece yalıllZlıktan kurtulınak istiyordu o 
kadar. Vurdumduymazhktan gelse de, aslında, insan­
lanI?-onu böylesine çirkin ve korkunç tasvir edip, 
uzak tutmaya çalışmaları ağırına gidiyordu. Ne yazık 
ki, kendi varlığı başkalarının yokluğrınu gerektiri­
yordu. Varolabilinek İçİn yok etmeye mahkumdu. Bu 
kısırdöngüden kurtulabilmek için belki de kendini 
ortadan kaldırması gerektiğini düşünüyor, ama buna 
cesaret edemiyordu. Her ne olursa olsun hayatı sevi­
yorduöıüm. 
ŞEHRiN A mALAlU 
.,f. ;,i:' . 
. .ı(IıI' 
76