miş. Aramış taramışlar, ne Genç Osmanı, ne de onun atını bula­
bilmişler. Yalnız, onun kellesinin düştüğü yerde, rayihası dün­
yayı tutan, her gün bir başka cins gülün açtığını görmüşler. O 
güller bugün de, orada, Genç Osmanın kellesinin düştüğü yer­
de her sabah gün doğarken açarmış. Kıyamete kadar da aça­
cakmış, Bağdadın ortasınd a. 
Genç Osman Bağdat düşer düşmez, kellesi kucağında yola 
düzülmüş, doğru Kırkgöz Ocağına gelmiş, kapıda durmuş öy­
le, atının üstünde dimdik. Kellesi yokmuş ki niyaza dursun. O 
da öyle durmuş orada, kalmış ... Bu sırada pir işi anlamış dışan­
ya çıkmış : 
"Gazan mübarek olsun Genç Osman," demiş, "var git yo­
luna. Bundan sonra bu ocak senin yüzü suyun hürmetine kan 
ocağı olacaktır, ölümcül yaralılar, can çekişenler bile gelse sağa­
lıp gidecekler dir." 
Genç Osman bu sözler üstüne atını üzengilemiş, Kırkgöz 
Ocağının kapısından fırlamış çıkmış, şu yüce dağlarm mor du­
manına karışmış gitmiş . İşte o gün bu gündür Genç Osmanın 
kır ah bu dağlarda dolanır durur derler. 
"Burası mı?" diye sordu Hürü Ana yanda yürüyen deli­
kanlıya. "Kırkgözün Ocağına geldik değil mi?" 
"Geliyoruz Ana. İşte şu yukarıdaki tepeden parlayan ev," 
dedi delikanlı. 
Apak, çakmaktaşından keskin kayalıklarm arasından yu­
karıya çıkıyo rlardı. Yokuş çok dikti ve altındaki at güçlü olma­
sına karşın kendini zorluyordu. Hürü Ananın gözleri yöreyi bir 
alıcı kuş gözleri gibi tarıyor, kayalıklan yannış çıkmış mavi 
güz çiğdemlerini arıyordu. Buralarda, bu kayalan çatır çatır ya­
rarak çıkan mavi çiçekler o kadar üst üste olurlardı ki, taşlar, 
kayalar çiçeklerden gözükm ezdi. 
"Bu kayalan çatiatıp çıkan çiçekler nerde?" diye yandaki 
delikanlıya düş kırıklığına uğramış bir sesle sordu Hürü Ana. 
"Ben öyle çiçek miçek görmedim Ana hiç." 
"Buraya kaç yıldır gelir gidersin?" 
"Kendimi bildim hileli." 
"Kayaları, işte şu kayalan çatiatıp çıkan hiçbir tane bile 
mavi çiçek görmedin mi?" 
286