koynuna ellişer lira sokunca, nazlanmayı bıraktılar. T urgut,
merdivenlere yürüdü, birkaç basamak çıktı:
“Aramızda bulunması bizlere şeref verecek olan dostum,
ülkemizin gerçek sahibidir. Bu dünyaya ikinci gelişinde, be-yaz bir ata binmiş olarak aramızda görünecektir. İlk gençli-ğinde, bu sokaklarda çok dolaşmış, bazen bir türlü içeri gi-remeyerek dönüp gitmiştir. Bazen de, bu ve bunun gibi sa-lonlarda saatlerce oturarak, onu anlayacak duygulu bir kal-bi boş yere beklemiştir. İkinci gelişinde, bu sokak zafer tak-larıyla donatılacaktır. Bütün kapılar defne dallarıyla süsle-necektir. O gün resmî tatil olacak ve kızlar müşteri kabuletmeyerek, ellerinde bayraklar, pencerelerde, yarı bellerinekadar sarkmış, bekleyeceklerdir. Polisler, en iyi üniformala-rını giyerek asayişi temin edeceklerdir. Çünkü, o kadar ka-labalık olacak, o kadar kalabalık olacaktır ki üç gün önce-sinden ayırtmaya kalksanız bile hiç yer bulunamayacaktır.Yalnız, karaborsacılara müsamaha edilmeyecektir. Çünküo, öyle isterdi. Sokak bir gün önceden süpürtülecek; çöpçü-ler de onu, ellerinde süpürge sopaları, hazırol vaziyetindebekleyeceklerdir. Safter bile o gün için, terliklerini çıkara-rak ayakkabılarını giyecektir. Bütün müşteriler de, kapıla-rın dışında, bayramlıklarını giymiş olarak elele tutuşacak-lardır.”
Kızlardan biri hıçkırmaya başladı. Bir müşteri: “Hangi
bayram?” diye sordu arkadaşına. Metin, anlamadan bakı-yordu. T urgut devam etti:
“Kurtuluş bayramının kerhane bölümü. Bütün bayram
törenlerinde olduğu gibi, onun da gelişi biraz gecikecektir.Sokakta sabırsızlık son haddine varacaktır. Polisler, halkızaptetmekte güçlük çekeceklerdir. Herkes, onu ilk görenolmak hırsıyla, sokağın girişine yığılacaktır.” Aynı müşterihomurdandı: “Ne gelmek bilmez adammış.” Arkadaşı onususturdu: “Adam nutuk veriyor, görmüyor musun? Kes se-
269