feze yaklaştıkça, daha şık, daha açık tenli, daha öfkesiz insanlar 
görüyordu. Portekiz tarzı bitişik nizam villalar, demir parmak­
lıklarla çevrili dev apartmanlar, klimalı dükkanlar, palmiyeler 
başlıyordu yavaş yavaş; lanşonet'lerin kalitesi giderek artıyor; 
Rio kartpostal kılığına bürünüyordu. İşyerlerinin amblemini ta­
şıyan bir örnek tişörtler giymiş iki genç geçti yanından. Sonuna 
dek açık el radyosundan maç yayınını dinliyorlardı . Yüzüne yo­
ğun bir bira bulutu savurarak laf attılar: "Hey. Minas peyniri! 
Sapsan takıl bize ." Keyifleri yerindeydi; tuttukları takım bu haf ­
ta da kazanmıştı; ayda yüz dolara geberesiye çalıştıkları şirket 
pazar payını artırmıştı; Brezilya dördüncü kez Dünya Kupası'nı 
kazanmıştı. Eli ile Cinelandia'ya yürüdükleri bir gece, bardaktan 
boşanırcasına yağan yağmura dayanama yıp bu geçide sığınmış­
lardı. Kırk dakika kadar tir tir titreyerek beklemişler; zaten sırıl­
sıklam olduklarından daha fazla ıslanamayacaklarına karar verip 
ustura gibi damlaların altında koşmaya başlamışlardı. "Dünya­
nın neresine gidersem gideyim, her yağmurda Rio'yu hatırlaya­
cağım," demişti Özgür. 
Üstgeçitten sonra cadde yeniden daralmaya başlıyordu. De­
niz, bir sihirbazın değneği dokunmuşcasına ansızın yok oluyor; 
kıyıya paralel yürüyen yolcu, Rio'nun benzersiz topografYası so­
nucu, birdenbire kendini körfeze sırtını dönmüş buluyord u. İş­
te burada, Guanaba ra Körfezi ile yollarının ayrılacağı noktada, 
kumsala indi. Uçsuz bucaksız çölün başlangıcında ki bir atlı gi­
bi, durgun suları izledi uzun uzun. Benliğindeki sayısız Öz­
gür'den biri, okyanusa, günbatımına, serüvene hala aşıktı. 
İnsan eylemlerinden _.cok uzakta, dingin veyalındı okyanus, 
kendi dünyasına kapanmıJ, derin düJüncelere dalmıJtı. Sonsuz­
luğa a_.cılan bir kapıydı sanki Guanabar a Körfezi ve hi_.cbir güzel­
likle yetinmeyecek denli engin gökyüzü, ufuktan da öteye uzanı­
yordu. Günbatı mı... YaJamın bütün görkemi ve sefaletiyle gurup 
114