nn kapakları  aynalarla  kaplıydı.  Seviştikten  sonra  yatakta  sereserpe 
uzanıp,  aynada  kendini  seyredalardı.  Bazen  öyle  bir iştahla  bakardı 
ki yansımasına,  ne gördüğünü  merak  ederdim.  Arzulandığını  gör-
mek isteyen  bir kadından  ziyade,  gördüğünü  arzulayan  bir erkek  gi-
bi davranıyordu  vücudunu  sergilerken:  beğenilip  beğenilmemek 
umurunda  bile  değildi  sanki;  teşhir  etmekti  niyeti,  irkiltmek  gaye-
siyle.  Ne var  ki teşhircinin  kurbanları  ciyak  ciyak  kaçarken,  Et-
hel'inkiler  kendi  ayaklarıyla  tekrar  tekrar  geliyorlardı  yatak  odasına. 
İstisnalar  da vardı  tabii;  Mevlevi  neyzen  öyleydi  işte,  keza  ben de. 
"Ah şeker,  büyük  bir hata  yapıyorsun.  Pişman  olacaksın.  Ben 
bundan  sonra  hayatın  karşıma  senden  iyisini  çıkarmayacağını  kav-
ramış  bulunuyorum.  Senin  sorunun  tam  da burda.  Sen,  benden  iyi-
sini bulamayacağını  bilmiyorsun  henüz.  Eh n'apalım.  Bekleriz.  Dön 
dolaş,  üç beş kıç daha  avuçla,  beş on kez daha  yıkıl.  Nasıl  olsa  ge-
leceksin  lafıma,"  demişti  cerbezeli  bir sesle.  "Sonra  kafanı  duvarla-
ra vurursun,  vaktiyle  Ethel'le  niye  evlenmedim  diye.  Ih bak  şuraya 
çizdim,"  diye  sırıtmıştı  yaldızlı  lacivert  ojeye  bulanmış  uzun  tırna-
ğıyla  konsolu  ciyaklatırken.  Sürekli  kaybedip  yerine  yenisini  aldı-
ğı yasemin  ağızlığına  bir sigara  takıp,  yakmamı  beklemişti. 
"Niye?  Tanıdığım  tanıyacağım  en zengin  kadın  olduğun  için 
mi?" 
Mal varlığının  dökümünü  bilseydim  bile  yapamazdım  herhalde. 
Çünkü  zenginler  bunu  hiçbir  zaman  anlayamasalar  da, paranın  felç 
olup sabitlendiği  bir eşik  vardır  gayrizenginlerin  hayalhanesinde.  O 
eşikten  sonraki  her meblağ,  ne kadar  olursa  olsun,  hep  aynı  miktar-
dadır:  çok!  Nasıl  800  develik  kervanı  olan  bir tüccarı  da, 1400  de-
velik  bir kervanı  olanı  da, "bin"  sayısının  gerçekdışı  çokluğunda  sa-
bit kılarsa  masalları  aktaran  züğürtlerin  çenesi,  Ethel'in  de bin tane 
malı mülkü  vardı  benim  neodimde. 
"Hayır  şeker!  Zengin  olduğum  için  değil,  kötü  olduğum  için.  Ta-
bii senden  daha  kötü  değilim  ama  kötülüğün  azı çoğu  olmaz  değil 
mi? Un değil  ki, bardakla  ölçülsün.  Şöyle  izah  edeyim  istersen:  se-
ninle  benim  mayamız  aynı.  Ama  biçare  Ayşincik  bizlerden  değil. 
Tamam,  o da iyi biri sayılmaz  ama  kötü  de değil.  Olsa  olsa  kapris-
li bir genç  hanım;  kaymak  ailesinin  biricik  kızı,  fazla  doğrucu  Da-
vut, itiraf  etmeliyim  ki bazen  çok  da sıkıcı  filan  ama  kesinlikle  kö-
165