vekkel ol yeter ki ... O sana etti. Bak, el kadar çocuğun önünden 
bucak bucak kaçıyor." 
"Aktozlu köyünde kimin evinde durur ola?" Çaktırmadan 
bir daha yokladı. 
Mustafa Efendi: 
"Kimin evinde olacak," dedi. "Muhtar Hüseyinin evinde. 
O akraba gelir ona." 
Topal Ali, Aktozluda olup olmadığını iyice sağlamlamak 
için: 
"0," dedi. "Aktozlu köyünü hiç sevmez . Çukurovaya inin­
ce dayısının oğlunun evinde kalır Sanbahçe köyünde." 
Mustafa Efendi: 
"Ne diyorsun bre Ali?" diye çıkıştı. "Adamcağız sapsarı 
kesilip kehribara dönmüş, tüm kanı çekilmiş . Dayısı oğlu gibi 
mazlum bir adama canını güvenir mi hiç? Ne hin oğlu hindir o 
Abdi! Duyduk ki, birkaç gün önce, o eşkıya çocuk Abdinin evi­
ni basmış. Çocuklarını öldürecekmiş, sonradan merhamete gel­
miş, vazgeçmiş . Bir candarma müfrezesi gitti eşkıya çocuğun 
takibine. Adı İnce Memed miymiş ne. Bunu duyan Abdi çıkar 
mı Aktozlu köyünd en? Muhtar Hüseyin yiğit adam. Ölmeden 
evinden misafir vermez. O, ne hin oğlu hin o! Hiç gider mi Sa­
rıbahçe köyüne? Şimdi git, Hüseyinin ocağının başında bulur­
sun onu. Elinle koymuş gibi." 
TopalAli: 
"Eden bulur," dedi. "0, bana etti, Allah da ona ... Daha çok 
sürüm sürüm sürünür inşallah el kapılarınd a. Daha çok ecel te­
ri döker." 
Mustafa Efendi: 
"Sen tevekkel ol," diye söylendi. "Sen tevekkel ol. Eden 
bulur." 
Abdi Ağanın yerini tam tarnma öğrenmesine karşın gene 
içi götürmedi. İnceyi boş yere getiririm de, şu Çukurovanın dü­
zünde başını belaya sokarım diye düşündü. 
Mustafa Efendiden biraz helva, karşıki fırından da bir ek­
mek aldı. Aktozlu köyüne doğru yola düştü. 
Kasabayı çıkınca bir saat sonra Akçasazın bataklığı başlar. 
Bükler, orman misalidir. Pırıl pırıl Savrun çayı büklerin arasın-
262