Biz uzaklaştık gittik, o daha kendi kendine söyleniyordu. 
Sarayburnunu geçtik, Ali pantolonunu çıkardı, orada­
ki kovuğa koydu, kovuğun ağzına da bir taş tıkadı. Belli ki 
pantolonunu hep buraya koyuyordu. Gazete kağıdını açtı için­
den bir naylon torba çıkardı, eline aldı, denize girdi. Denizde, 
gözleri denizin dibinde yürümeye başladı yukarı doğru. Su 
dizlerine geliyordu çoğunluk. Bazı bazı da göbeğine kadar çı­
kıyordu. Ali boynunu uzatmış, hırsla denizin dibine, kıyısına 
bakıyordu. Birden Alinin bir tuhaf olduğunu, durup denize, 
canını dişine takmış, baktığını gördüm. Baktı baktı, büyülen­
miş gibi, kendinden geçmiş, baktı, sonra birden denize daldı­
ğını gördüm. Bir sevinç kıvanç içinde denizden çıktı, elinde bir 
şey vardı, hemen naylon torbaya koydu. Beni unutup gitmişti. 
Gülümseyerek, erişilmez bir sevinçle taşarak, oynar gibi, hızlı, 
deniz kıyısınca, gözlerini de denizden ayırmadan yürümeye 
başladı. Denizin dibi apaydınlıktı. Denizin dibi dışardan, de­
nizin üstünden daha daha aydınlıktı, her şey, yosunlar , taşlar, 
teneke parçaları, cam kırıkları olduklarından da daha aydın­
lık, bir de büyülü gözüküyor lardı. Tanyerinin alacasının ışı­
ğında denizin, Ali yürüdükçe rengi, ışığı değişiyordu. 
Kumkapıya varana kadar Ali bana bir kere olsun dönüp 
de bakmadı. O bazı denizde, bazı kıyıda kendini vermiş yürü­
yor, ben de kıyıdan onu izliyordum. Beni unutup gitti sandım. 
Kumkapıda çıktı denizden, gene sonsuz bir sevinç kıvanç için­
de suya daldı, gene bir şeyler aldı, uzun uzun evirdi çevirdi 
baktı, sonra usulca torbasına koydu. Bu arada göz göze geldik. 
Bana gülümsedi. Başını yere eğdi. "İşler iyi gidiyor, bugün," 
dedi. 
Sırılsıklamdı, giyitleri etine yapışmış, Aliyi olduğun dan 
da daha küçültmüştü. Bir avuç kalmıştı çocuk. 
Dizlerine kadar, gene denizin içinde yukarı yukarı çıkı­
yordu. Yenikapıya gelinceye kadar gün bir adam boyu yüksel­
di. Yenikapıya kadar iki üç kere daha bir şeyler bulmuş, aynı 
sevinçle üstüne atılmış, torbasına koymuştu. 
60