5 NUMARA:  HACI  HACI  VE  OĞLU,  GELİNİ,  TORUNLARI 
"Hadi  dede,  n'ooolur,"  diye  tekrarlad,  7,5-Yaşındaki,  gözucuyla  kar-
deşlerine  bakarak. 
Diğer  iki çocuk,  televizyonun  dibine  kadar  sokulmuş-  izledikle-
ri program  yaklaşık  on dakika  önce  sona  ermiş  olmasına  rağmen 
göbeğine  gül goncası  dövmesi  oturtmuş  fıkırdak  sunucunun  geride 
bıraktığı  boşluktan  hâlâ  kopamamışlardı.  Fakat  Hacı  Hacı  büyük 
torununun  talebini,  çocukların  ortak  arzusu  addederek,  "e peki  ba-
lıkçı Süleyman'ı  anlatayım  o zaman,"  dedi  sayısı  yıllardır  değişme-
yen dört  kitabından  ikincisi  olan  İzahlı  Rüya  Tabirleri'm  kenara  kal-
dırırken. 
"Vaktiyle,  Osmanlı  devrinde,  Zeytinburnu'nda  bir kulübede  Sü-
leyman  isminde  bir balıkçı  yaşannış.  O kadar  yoksulmuş  ki rüya-
sında  bile  eline  para  değmemiş.  Ama  altın  gibi  bir kalbi  varmış  Et-
liye sütlüye  karışmadan,  karıncayı  bile  incitmeden  kendi  halinde 
yaşayıp  gidermiş.  O zamanlar  Osmanlı'nın  en meymenetsiz  günle-
ri. Kadınlar  Saltanatı  denen  bir devirmiş  ki bu, çivisi  çıkmış  mem-
leketin.  Haremdeki  cariyeler,  her gün bin türlü  dolap  çeviriyor  her-
kesin  kuyusunu  kazıyorlarmış.  Bir  sürü  günahsız  insan  boğdurul-
muş bu yüzden.  Boğdurdukları  masumları  sarayın  pencerelerinden 
denize  alıyorlarmış.  Cesetler  günlerce  suyun  içinde  şişer,  bazen  de 
balıkçıların  ağlarına  takılırmış." 
6,5-Yaşındaki,  az evvel  izlediği  cıvıl  cıvıl  sabah  programının  ar-
dından,  dedesinin  anlattığı  masalın  halet-i  ruhiyesine  ayak  uydura-
mamanın  şaşkınlığıyla  yutkundu.  Onun  hemen  yanında  duran  kü-
çük kız başını  önüne  eğmiş,  alt dudağını  sarkıtmış;  kırmızı  ojeli  par-
maklarını  kucağında  kavuşturup  taş kesilmişti. 
"Bizim  balıkçı  Süleyman  da bir gece  balığa  çıkmış.  Bir sürü  ba-
lık takılmış  ağına.  Ama  öyle  yufka  yürekliymiş  ki, kıyamayıp  hep-
216