miş, koyg un, ince, bin yıl öteden gelir gibi. Hep yitirmiş. Bir daha, kı­
yamete kadar yerine gelmeyecek, bomboş. Hüzün dolu. Karakız Ha­
tun tekmil soyuna söylerd i, oturur toprağın ucuna, binlerce, yüz bin­
lerce öldürülmüşe, kanı köpürerek akmışa, Horasandan çıkmışa, başı­
nı çöle, Kafkas dağlarına, ulu denizlere vurmuşa, kırfacan gibi kırılmı­
şa, ölülerinin nerede kaldığı bilinmemişe, milyonlarca köpürm üş 
kana, yeşil sinek üşüşmüşe ağıdım söylerd i. Ve başkaldırmaya, Os­
manlı kırgı nına, vefasızlığa, yenilgiye, Kozanoğ luna, Sarıalioğluna, Pa­
yaslıoğluna, Cadıoğluna, Türkme nin yetmiş iki boyunun perişanlığı­
na, tüken işine, gurbetine ağıdmı söylerdi. En sonunda kendi Ölüsüne, 
Anavarzantn kayalığına, bitmez tükenmez toprağın u.cuna diz çöküp 
ağıdmı vurulmuş koca sına, talanda ölüsü düşmanda kalm� dedes ine, 
kardeş lerine, hep vurularak öldürülmüş soyuna ağıdmı söylerdi. 
Ve Karakız Hatunun ağıtları dillere düşerdi. Bir şeyi tüketme­
mek, bir şeylerden vazgeç memek için tükenmiş, töresini yitirmiş 
unutmuş Türkmen ağıdarına sarılırdı Karakız Hatun. Abıhayat gibi .. 
Dirilişi, varoluşu ağıdardan umarak ... Derviş Beyin Munaza Beyi öl­
dürmesinden, Must af a Beyin de Derviş Beyi öldürmesinden umarak 
yaşamayı . Karşı koyarak. Direnerek. Direnişini yerli, kökteneceği bir 
toprakta bir ağıda, azıcık kana bağlayarak. 
Mustaf a Bey anasından kaçıyo rdu. Bugürılerde onun gözüne gö­
zükmemek gerekti. Bir yakalarsa ... Evden çok erken çıkıyor, çok geç 
geliyordu. 
Bir sabah, daha ıhırcık karanlık, Mustafa Bey konağın içinde yor­
damlarken önüne ince uzun, azıcık sallanan bir karanı çıktı . Ak başör­
tüsü alacakaranlıkta şavkıy ordu. Mustafa Bey ne yapa�n ı, bu karar­
tıdan nasıl kunulacağını düşÜnür, hiçbir şey yapam��n ... Karanı 
önünde bir sağa bir sola ığranırke n, Mustafa Bey dili damağına yapış­
mış, ağzı kurumuş, onun ne diyece ğini bilirken gene de bir yolunu 
bulamazken kunulmanın, belli belirsiz, çok yürekt en, derinden, sıcak, 
ıhırcık karanlığın, çatiayan tomurcuğun sesini duyuran ıssızlığında bı­
çak gibi kesen bir ses geldi : 
"Oğlum Must af a Bey, " dedi ses, okşayı cı, yürek lendirici, "daha 
öldürernedin mi onu? Öldüremezsin ya ... Hiç ele geçer mi .o? Biz ge­
çeriz iki günde ele. Biz öldürülürüz oğlum, Must afa Bey. Kaplanların 
yiğeni Must afa Bey. Elin adamı gelir bizi ulu konağımızı niçinde öl-
I 8