manın avlusunda, yanan ateşin yaronda durup atından atladı, 
koşarak içeriye girdi, onun telaşını gören davulcular da sesleri­
ni kestiler beklerneye başladılar. 
"Kasabaron altında, köprüye bir sigara içimlik yerde ulaş­
tım Peleksiz Fazlıya. Atını doludizgin sürüyordu. Bir kurşunda 
atını vurdum . At devrildi. At devrildiği yere vardım. Baktım ki 
Fazlı yok. Onu aramaya başladım oralarda, çalıların içinde, ka­
mışlann köklerinde, ağaçların üstleri nde. Ben onu aramakta 
olayım, bir baktım, köprüde bir kalabalık. Bir baktım, candar­
malar. Bir baktım, başlarında Yüzbaşı Faruk, yaronda Teğmen 
Habip, Kertiş Ali, Peleksiz Fazlı ... Ben de atı doldurdum, bura­
ya yetiştim." 
Memed, soğukkanlı, hiçbir şey olmamış gibi ayağa kalktı, 
gülümsüyordu: 
"Bu iyi oldu," dedi, oradakileri teker teker kucakladı, dışa­
rıya çıktı, halay çekenlerin yanına vardı. "Sağ olun çocuklar, ne 
güzel de halay çekiyordunuz, neden durdunuz ?" 
Davullar hemen çalmaya başladı. 
Seyraro sordu, yol gösterdiler, gelin başlı Seyranı görünce 
gözleri doldu: 
"Sağlıcakla kal Seyran," dedi. 
"Selametle git." 
Aşağı yoldan, Amberarkıron oradan kasahaya doğru çıktı­
lar. 
Kabaağacın altında yaronda atı, sigaranın birisini söndü­
rup birisini yakıyordu Topal Ali. 
M em ed: 
"Kasım bak," dedi, "orada, o ağacın altındaki ipiliyen cıga-
ra Topal Alinin." 
"Ne biliyordu ki bizim geleceğimizi?" 
"Bilse de, bilmese de o bekler ." 
Biraz sonra ağacın yanında atlarımn başını çektiler . 
"Selamünaleyküm Topal Ağa." 
Topal Alinin karartısı onlara doğru birkaç adım attı. 
"Memed Ağa, buyurun, inin bakalım, bir cıgaramızı için." 
"İçeni severiz," dedi Kasım. 
"İçeni severiz," dedi Temir. 
500