"Niye? Bir yardımım dokunur belki. Sana biraz portakal so­
yayım mı? Kadayıf için!" , 
"Bugün, bugün hele hiç karışmayın! Ah, ben nişanlanıyor 
olsam!.. Elbisem kirlenir! Ne de yakışmış!.." Ahçı Yılmaza 
dönerek: "Şuna bak, bak," dedi Emine Hanım. 
Yılmaz gözünün bir yere takılmasından korkuyormuş gibi 
Ayşe'ye bir an baktı ve başını önüne çevirdi. 
Ayşe'nin içinden, "Bak, bak, bugün bakabilirsin!" demek geldi, 
ama yalnızca gülümsedi. "Beni seviyorlar, herkes beni seviyor!" 
diye düşündü. "Mutfağımızda çalışıyorlar. Misafirlere güzel 
yemekler yapıyorlar. Mutfağımız sıcak... Pencereden bahçe 
gözüküyor: Bizim bahçe... Onları burada bırakıp dışarı çıkı­
yorum!" Merdivenleri tırmandı, salona girdi. "Ne kalabalık, ne 
şenlik, ne curcuna, ne güzel, ne neşe!" diye mırıldandı. "Nereye 
gideyim? Her yere gidebilir, herkesle bir çift söz konuşabilir, 
hemen gülebilirim... İşte orada resim çekiliyor. Ben de Atiye 
Hanım'ın yanma..." 
"Bekleyin, bekleyin o da geliyor!" diye seslendi Güler Hanım. 
Yanında Ayşe için yer açtı. 
Ayşe onlara doğru yürürken: "Resim çekiliyor. Koltukta üç 
kişi oturuyor olacağız: Leyla Hanım, Güler Hanım ve ben!" diye 
düşündü. "Arkada Osman ağbim, Fuat Bey ve Sait Amca. Buna 
yıllar sonra bakacağım!" 
Flaş parladı. Atiye Hanım: "Bir kere daha şey edelim!" dedi. 
"Remzi Bey siz de geçsenize..." 
Ayşe, "Evet, evet tam bir bey o!" diye düşündü. 
Bir daha resim çekildikten sonra Ayşe ayağa kalktı. Sedef 
odasının önünde Fuat Bey yakın dostu Semih Bey ile konuşu­
yordu. Ayşe bakışlarıyla onlara, "Bana bir şey söylemek isti­
yorsanız, takılmak, şaka yapmak istiyorsanız yapın işle!" diyerek 
geçti. Onlar yalnızca, onu gördüklerini, onu görünce neşelen­
diklerini gösteren bir tavırla gülümsediler. "Bana gülümsediler!" 
diye düşündü Ayşe. "Fuat Bey, gelecekteki kayınpederim ve sabun 
tüccarı Semih Bey!" 
"Alıştın mı yüzüğe?" Şükran Teyzc'ydi bu. Piyanonun ya­
nındaki bir sandalyede oturuyordu. 
"Alıştım teyzeciğim!" 
528