arayın  ama."  Annesi  bir şeyler  söyleyecek  gibi  olmuş,  fakat  tam  o 
esnada  arkalarında  dikilen  Sidar'ı  fark  edip,  dirseğiyle  dürtükleye-
rek uyarmıştı  yaşlı  kadını. 
"Yeni  eve yeni  telefon  bağlanınca,  siftahını  nasıl  yaparsan  geri-
si de öyle  gelir,"  diye  Sidar'a  dönerek  temkinli  bir açıklama  yapmış-
tı anneannesi.  Bu yüzden,  yeni  bir telefonu  olunca  insan,  eşini  dos-
tunu aramadan  evvel,  rasgele  bir tatlıcıyı  aramalıydı:  pastane,  şe-
kerci,  dondurmacı,  lokum  imalathanesi...  artık  ne olursa.  Aramalıy-
dı ki, bundan  sonra  o telefonla  yapacağı  tüm  konuşmaların  ucu tat-
lıya bağlansın.  Arzuya  göre,  tatlıcıyla  konuştuktan  sonra,  ileride  ya-
pılacak  telefon  görüşmelerinin  para  getirmesi  için  bir banka,  döviz 
bürosu  ya da kuyumcu;  ev getirmesi  için  bir emlâk  bürosu  veya  ara-
ba getirmesi  için  bir otogaleri  filan  da aranabilirdi  elbette.  Ama  pa-
ra pul o kadar  mühim  değildi.  Önemli  olan  insanın  ağız  tadıydı.  Bu 
yüzden,  diğerlerini  aramak  keyfe  tabi  iken,  tatlıcıyı  aramak  farz  sa-
yılırdı. 
Sonra  hep  beraber  salona  geçip,  un kurabiyelerini  yemişlerdi. 
Her Cumartesi  sabahı  olduğu  gibi  sıkılmıştı  Sidar.  Neyse  ki fazla 
oturmamışlardı  bu sefer.  Yetişkinler  heyecandan  sarsaklaştıkları, 
çocuklarsa  bu Cumartesi  sabahının  diğer  Cumartesi  sabahlarından 
ne farkı  olduğunu  hâlâ  kavrayamadıkları  için,  kimin  kimi  niçin  öp-
tüğünün  anlaşılamadığı  bitmez  tükenmez  vedalaşmaların  akıntısıy-
la hepsi  birden  dış kapıya  doğru  sürüklenmiş  ve ancak  orada  kızla-
rın anneanneleriyle  kaldıkları  anlaşılmıştı.  Sidar'a  göre  hava  hoştu. 
Haftasonunu  ablalarının  vıdı  vıdısından  uzak  geçireceğini  öğren-
mekten  o kadar  hoşnuttu  ki, şu kız beresini  takması  için  annesinden 
gelen  talimata  bile  itiraz  etmemişti.  Fakat  o tam  böyle  örtünmüş  sa-
rınmış  vaziyette  kapıdan  çıkmak  üzereyken,  anneannesi  onu  hızla 
kendine  doğru  çekip,  göbeğine  değen  memelerine  yapıştırmış;  bu 
vaziyette  sımsıkı  tutmaya  devam  ederek,  bir şeyler  tıkıştınvermişti 
cebine.  "Yolda  yersin,"  demişti  pancar  gibi  kızarmış  burnunu  çekip, 
kastettiği  yol gökyüzündeymiş  gibi,  tek koluyla  havada  bir yerleri 
işaret  ederek.  Ve daha  kolunu  indirmeye  fırsat  bulamadan  beter  mi 
beter  bir ağlama  nöbetine  kapılıp  sesi  soluğu  aniden  kesiliverdiğin-
den, daldan  şeftali  koparmaya  çalışırken  taşlaşmış,  sonra  da bulun-
duğu  şeftali  bahçesinden  nasıl  olduysa  buraya  taşınmış  irikıyım  bir 
244