38 
Böcek çukurda öyle duruy ordu. Yalnız sırtüstü düşmüştü. ·Ayak;. 
ları yumulmuş, karnına yapışmıştı. Küçük karınca da ortalarda yok. 
Böceği bırakıp gitmi şti. Dün birbirine tutuşturduğu karıncaların hep� · 
si ayrılmışlar, yalnız ince bir 'sütl�ğenin dibinde iki kpçücük karınca 
çekişip duruyorla rdı. 
Karıncalar gene büyük' gayretleriyle tandere asılmışlar sürüklü­
yorlar, köreye doğru birbir leriyle koklaşarak, arada bir de çukura inip 
böceği koklayarak gidip geliyorlardı. 
Birden Mustafa Beyin gözleri parlad ı, küçük karınca gelmiş bö­
ceği koklam ış, böceğin kıskacından yakalamış çekiştirmeye başlamıştı. · 
Mustafa Bey: 
"Asla n," dedi, "Aslan küçük karınca, yenilgiyi kabul etmedi. Ba­
kalım ne ola�? Bu küçük karınca da biliyor ki böceği yerinden kıpır- · 
datamayacak. Ama salt yenilgiyi kabul e,tmemek için dövüşüyo r. Yen­
mek için değil, yenilmemek için ... Eğer şu küçük karınca bırakıp git­
seydi bu dev böcek ölüsüne yenilmiş olacak tı. Şimdi savaştığı sürece 
böceği bir sefer olsun yerinden kıpırdatamasa da yenik değildi r." 
Karınca böceğin kıskacına yapışinış, ön ayaklarını sağlama daya­
mış, arka ayakları kayarak, tozucirak çekiştiriyor yılmıyordu. . 
Mor çiçekli hayıt dallarında hiç görmediği kocaman, kuyrukları 
tüylü mavi halkal ı, benekli, kanatları büyük arılar dolaşıyorlaı:, Çiçek­
lere konup hemen kalkıyo rlardı. 
Mestan, dışarda hayıt çalısının altında, gözleri yolda, ağzı aşağı, 
dirsekierinin üstüne çökerek uzanmış, gene Mustafa Beye .sövüyo rdu. 
Yapış yapış ağır bir sıcak çökm üştü, Havada kuş bile ypktu sıcak­
tan. İkide birde bataklık büyük homurtularla kaynıyor� kıyılar, bulun­
dukları yer sarsılır gibi oluyordu. Leylekler uzun kırmızı bacaklarıyla 
yaylanarak bataklığın kıyısında, ak, sarı, iri açmış nilüf erlerÜı, nergis- ·.: 
88 •; �·