"Edemez, edemez," diye gene güldü Albay. "Daha o, bir 
süre de kimsenin yüzüne bakamaz . Ben kalkayım da onu gör­
meye gideyim de ... " Ayağa kalktı: 
"Yine görüşürüz ." 
"Baş üstüne Miralayım ." 
Yüzbaşı evinde giyinmiş kuşanmış, tıraş olmuş Albayı bek­
liyordu. Albayı aşağıda, kapnun önünde, çakı gibi selama du­
rarak karşı ladı. 
Al bay: 
"Geçmiş olsun Yüzbaşım, evladıın," dedi. 
O önde Yüzbaşı arkada, onun da arkasında Asım Çavuş 
yukarıya çıktılar. Albay salonda bir koltuğa çöktü oturdu. 
Epeyce şişman bir kişiydi, merdivenleri çıkarken soluk soluğa 
kalmıştı. Ayaktaki Yüzbaşıyla Asım Çavuşa: 
"Buyurun oturun," dedi. 
Oturdular. 
Albay gülmeye başladı: 
"Geçmiş olsun," dedi gene. 
"Sağ olun kumandanım ." 
"Böyle işler her candarmanın başına gelir Yüz başım." 
"Köylüler beni kandırdılar ." 
Kandırırlar Yüzbaşım. Siz daha çok İnce Memed öldüre­
ceksiniz, çok İnce Me.ıpedi yakalayacak, teslim alacaksınız . Bu 
bizim işimizde yasadır. Halkın sevdiği, koruduğu bir eşkıyayı 
ele geçirmek, öldürmek zordur." 
"Biliyorum komut anıın." 
"Halk şimdiden bu adamı ermiş mertebesine çıkarm ış. Bi­
zim İzmirde Çakırcalı Mehmet Efe hala bir ermiştir. Onun mü­
barek mezarııu ziyaret edenler, mezarının toprağından bir tas 
suya koyup içenler cümle hastalıklarından piripak olurlar. Bu 
sizin İnce Memed de ... " 
"Evet komutanı m." 
"Anlattıkları doğruysa ... Ermiş ... " 
"Doğrudur kamutanım ya, ben onun kellesini size, zatınıza 
getireceğ im." 
"İnşallah Yüz başıın. Ama siz böyle küçük olaylara bu ka­
dar çok üzülürseniz ... Biz çok şeyler gördük Yüzbaşım. Size bir 
190