BABA : Ne sabunluyorsun ellerini? 
KIZ : Kirlenmişti ... 
BABA : Kirlenmemi şti! Böcekleri tutmadın ki ... Süpürgeyi tut­
tun. 
KIZ : (Kuruladıktan sonra yeniden ellerine bakarak) Biliyorsun 
baba, hep böceklere dokunmuşum gibi oluyorum. Öy­
le çoklar ki, hep sanki ellerim ... 
(Elini koklar. Gider, babasının yeniden hesap defterine bak­
masından yararlanarak ellerine gizlice biraz kolonya döker.) 
BABA : (Acele başını kaldırır.) Neden kolonya döktün? 
KIZ : (Ellerini arkasına gizler.) Dökmedim ... 
BABA : Döktün, döktün ... Kokusunu duydum. (Hesap defterine 
eğilir. Başını ellerinin arasına alır. Ağlamaklı bir sesle) 
Bahracaksın beni... Büsbütün batıracaksın ... (Htıstalan­
mış gibi inleyerek) Büsbütün, büsbütün ... 
KIZ : (Babasının yanma gider. Çekinerek) Ağlama baba ... Ağla-
ma ... (Kendisi de usulca ağlamaya başlar.) Birazcık kolon-
ya ... Topu topu iki damla kolonya ... Kolonya şişesinin 
üstünde ''Bahar Dalı" yazıyor. Bahar dalı!.. Bu denli 
çirkin mi kokar bir bahar dalı? Bu denli yalandan? (Da­
ha içli ağlar.) Kızların bahar mevsimi ... Kızlar ... Babala­
rıyla, baharlarda ... (Hıçkırık Böceklerle ... 
BABA : (Başını kaldırır. Gülmeye çalışarak) Niye ağlıyorsun san­
ki? Hı? Niye? Seni gidi seniii ... (Onu gıdıklar.) Niye? Ni­
ye, ha? Niye? 
KIZ : (Gıdıklanmış olduğu için güler.) Hiiç ... (Kaçar. Bebeğin ya­
nına gider. Onu yeniden ayakta durdurmaya çalışır.) Tay 
tay tay tay ... (Bebek düşer.) Durmuyor. Hiç durmuyor. 
Hep yıkılı yıkılıveriyor ... 
BABA : (Yerinden farlar. Soldaki duvarda bir noktaya dikkatle baka­
rak yaklaşır. Ayağından hemen ayakkabısını çıkarır; duvara 
vurur.) Kaçtı. .. Nereye kaçtı? (Bakınır.) 
KIZ : (Babasının yanına gider. Onunla birlikte aranır.) Kaçmış ... 
İyi ki kaçmış! Duvarda ezmeni istemiyorum . Duvarlar 
75