söylerdi. Mevlevilerin dönen eteklerinin hışırtısını, ney mü­
ziğinin güzelliğini arkadaşlarına anlatırken gözlerini kapar­
dı. Bir gıin de birlikte yolda yürürlerken birdenbire profesör 
Cahit Arfa sormuş: "Sen mistiklere inanır mısın Cahit?" "O 
sıralarda Yunus Emre'yi okuyordu durmadan," diye anlat­
mıştı Cahit Arf: "Ben mistiklere inanmıyorum Mustafa," de­
dim, ‘ama bu konuyu da bütünüyle reddettiğimi söyleye­
mem.’ Mustafa çok sevindi bu sözlerime."
Profesör önündeki kâğıtları karıştırdı: İşte Konya’daki 
yaşantısından yıllarca sonra bir yazı hazırlamış: "Büyük Ar­
ya - Dharma (Hindu dini) üzerine notlar". Bir ‘ruh temizliği’ 
olarak gördüğü ‘inanç’ meselesi Mustafa’ yı çok ilgilendirmiş­
tir. Yazısında da bu kelimelerin altını çizmiş, bir de ’kurtu- 
luş’un Hindistan gezisi sırasında bu konuyu daha ayrıntılı 
olarak düşünmüştür sanıyorum. Evet, işte bir yazı daha: Şri 
Lakşminarayin tapınağım gezerken bir yazı vermişler bu ko­
nuda Mustafa'ya. Mustafa İnan için hiçbir konu önemsiz de­
ğildi; bence onun hiçbir merakı, gelip geçici bir heves değildi. 
Sonunda Arya - Dharma konusunda bir konferans verdi."
Konya'da başka şeylerle de ilgilendi küçük Mustafa. Bü­
tün gün sokaklarda dolaştı, eski eserleri gezdi. Bir gün de 
duvardaki bir ilâna takıldı gözü: Hükümet bir sünnet düğü­
nü düzenliyor, hem de Mustafa gibi muhacir çocukları için. 
Heyecanlandı. Dokuz yaşma geldim, daha sünnet olmadım. 
Babam da zengin değil ki. Mustafa Efendi, olgun görünüşlü 
küçük bir adamdı artık, bazı işlerini artık kendisi halledebi­
lirdi. Tek başına sünnet düğünü için yazılmaya gitti; kayıt 
memuru da bu ağırbaşlı efendinin yalnız başına gelmesini 
yadırgamadı, nerde annen baban senin? diye sormadı. Eve 
de söylemedim diyordu Mustafa İnan; belki oğullarının fakir 
çocuklarıyla birlikte garip bir muhacir olarak sünnet olması­
nı istemezlerdi. Sünnet düğünü günü haber verdim onlara; 
annem ağlamaya başladı: Neden daha önce söylemedin oğ-