Kuyruğunu iki üç kere yere vurup kalktı, sallana 
sallana merdivenler e yürüdü. Şu köpeğe, "Bana bir 
yastık versene," desem, ağzıyla karşı divanda duran 
yastığı getirip arkama yerleştireceğinden eminim. 
Köpekliğine halel gelmesin diye ona emir buyur­
madım, sehpada duran çıngırağa uzanıp, çaldım. 
Zeynep yerine yukardan Çağlayan indi. 
"Arkama bir iki yastık daha koysana, daha dik 
oturmak istiyorum canım," dedim. 
"Bu mektuplar da neyin nesi anne?" 
"Gökşin Teyzen getirdi onları. Hayat boyu ya­
zıştıklarımız. Daha doğrusu bu gördüklerin benim 
ona yazdıkları m. 
"Onları mı okuyacaksın şimdi?" 
"Sen beni dik oturtursan her birine göz ataca-
ğıın." 
"Tarihin derinliklerine yolculuk!" 
"Sondan bir evvelki yolculuk! " 
"Şşşt! Olumsuz düşünceler yasak!" 
"Pekala, sadece tarihimin derinliklerine yolcu­
luk." 
"İyi yolculuklar, anne," dedi Çağlayan, yastıkla­
rı arkama koydu, yanımda duran kahvaltı tepsisini 
aldı çıktı. Bubu geri gelip ayaklarımın dibine, eski 
yerine yerleşti, ben de mektuplarımı kucağıma 
döktüm ve kendi tarihimin derinliklerine yolculuğa 
hazırlandım. 
77