elimi daldırıp yüreğini koparıp alacağım oradan. Köpeklere, köpekle­
re, köpeklere atacağ ım." 
Köpeklere derk en, uza.mış, sapsarı, yeşillenen yüzüyle yatağında 
doğruldu, deli gözlerle bomboş, odaya baktı . Durmadan bakıyor, göz­
lerinin önünden, karanlığın üstünden, oyulmuş aydınlığa doğru hayal 
meyal karmakarış bir koşuşmadır gidiyordu. 
"Mus tafa Be y,,M ustafa Bey, Mustaf a Bey," diye çınlayan bir ses­
le yatağından fırladı , konağı n örtmesine çıktı. "Bak, bak, bak Bey, ge­
çiyor. Ne yapalım ?" 
İbrahim İbo çırpınıyordu. Ve Derviş Bey bugün daha yakın geçi-
yordu. 
"O mu?" diye sordu Mustaf a Bey. 
"0," dedi İbrahim İbo. 
Külot pantol on, ak gömlek, Antep işi kuşak, yakası mendilli laci­
vert ceket giymişti İbrahim İbo. Çizm eiii pırıl pırıl, bıyıkları sivri, çan­
galdı , gözleri bir 'noktaya sert bakıyordu. Sağ kasığının üstünden gü-
müş savadı, sapı altın işleme bir Çerkes hançeri sarkıy ordu. · 
Mustaf a Bey doludizgin uçup giden atlı gözden ırayıncaya kadar 
kıpırdamadan orada durdu kaldı, gözlerini de atlıdan ayıram adı. 
"Pusu kursayd ık," dedi İbrahim İbo, "işte şimdi yakalardik onu, 
her gün aynı yerden geçiyo r." 
"Yarın geçmez," dedi Mus tafa Bey. İbrahim İbo karşılık vermedi. 
Mustafa Bey arkasını dönünce anasıyla göz göze geldi. Bir an bo­
caladı durdu, şaşırdı . Anası gözlerini onun gözleri içine dikmiş, pırıltı 
içinde, soru dolu, mahzun, umutsuz bakıyordu. 
"Nasılsın ana, iyi misi n?" sözcükleri n�sılsa döküldü ağzından, 
sonra kirp diye sustu. 
"Yarın pusu kuralım mı, ya da bugün? Belki dönerken gene bu­
radan geçer." Buradan geçer derk en, adı gene uzaklarda, belli belirsiz 
gözüktü. , 
"Bak Bey, geliy or." 
Karakız Hatun hemen canlandı, koşarcana örtmeye atıldı� korku­
luğa yapıştı, boynunu u�mış, acl1ya doğru atılacakmış gibi, avına 
atılma ya hazır bir yırtıcı kuş gibi gerildi . , 
"Bey, inip bir pusu kuralım, aşağıdaki hendekte, kamışların için­
'de."