Babam ın Hikâyesi: inci Küpeler
100 "Bana bak, bu anlatacaklarım ı sak ın ağabeyine söyleme," dedi babam  
fotoğraf ı cebine sokarken. "O kat ıdır, anlamaz. Sen Amerika görmüşsün,
seni huzursuz edecek bir şey de anlatm ıyorum. Anla şıldı m ı?" 
"Tabii babacığ ım." 
"Dinle o zaman," dedi babam ve rakıs ından küçük yudumlar alarak
anlattı. 
O güzel k ızı ilk olarak bundan "on yedi buçuk yıl önce 1958
Ocağı’nda, karlı bir gün" tanı mıştı ve saf ve masum güzelliğinden ço k
etkilenmi şti. K ız, babam ın yeni kurdu ğu Satsat'ta çal ışıyordu. Önce i ş 
arkadaşlığı etmişler, ama aralar ındaki yirmi yedi y ıllık yaş fark ına 
rağmen, iliş kileri daha "ciddi ve duygusal" bir şeye dönüşmüş tü. K ız
yak ışıkl ı patronla (babam ın o s ırada k ırk yedi yaşında oldu ğunu hemen  
hesaplad ım) ilişki kurduktan bir yıl sonra, babam ın zorlamas ıyla işi
bırakmış , Satsat'tan a yrılm ıştı. Gene babam ın zorlamas ıyla baş ka bir
yerde iş aramam ış ve babam ın kendisine Be şiktaş'ta ald ığı bir apartman
dairesinde, "bir gün evlenece ğiz" ha yaliyle sessizce yaşama ya
başlam ışa. 
"Çok i yi kalpli, çok şefkatli, çok zeki, çok özel bir insand ı," dedi  
babam. "Baş ka kad ınlara hiç benzemezdi. Benim birkaç kaçama ğım 
olmuştur, ama onun gibi kimse ye âşık olmad ım. Onunla evlenme yi de 
çok düşündüm, o ğlum... Ama annen ne olacakt ı, sizler ne olacakt ınız..."  
Biraz sustuk. 
"Yanl ış anlama evladım, siz mutlu olun diye ben kendimi feda ettim  
filan demiyorum. Asl ında tabii ki, benden çok evlenme yi iste yen o ydu. 
Ben onu yıllarca o yalad ım. Ondan a yrı bir ha yat düşünemi yor, onu  
görmeyince çok ac ı çeki yordum. Bu acılar ı sana, kimse ye anlatamad ım. 
Sonra bir gün bana Tercihini yap!' dedi. Ya annenden a yrılıp onunla  
evlenecekmi şim ya da beni terk edecekmi ş. Kendine rak ı al." 
"Sonra ne oldu?" 
Bir sessizlikten sonra, "Annenden, sizlerden ayrılmay ınca be-