Odanın ortasındaki yerde, sofranın üstündeki salıanlarda 
çorbalar tütüyord u. Hemen oturdular. 
Kahvalh bitince Anacık Sultan ayağa fırla dı. 
"Yolcu yolunda gerek," diye dün akşamki şişelerin bulun­
duğu odaya gitti. Hürü Ana da onu izledi. Anacık Sultan vardı, 
üstüne kabartma güller işlenmiş bir ceviz sa:ndığı açh. Sandık 
açılırken çın çınnn öttü. Anacık Sultan sandıktan bir ipekli yeşil 
kadife kese aldı, kesenin kimi yerleri eprimiş, havı dökülmüş­
tü. Büzgülü keseyi açtı, içinden çıkardığı incecik, ışıl ışıl makas­
ları, bıçakları, daha başka bir sürü aletleri, gene işieye işieye 
aşınarak parlamış küçücük şimşir çubukları, büyük bir merceği 
teker teker gözden geçirdikten sonra torbaya geri koydu, ağzı­
nın da büzgüsünü sıkı sıkıya çekti. Ardından da küçücük bir 
sandığı raftan aldı. Sandığın içinde de büyüklü ufaklı, renk 
renk bir sürü şişeler, kundura boyası kutuları, el kadarcık hız­
manlar vardı. Bu oda öylesine güzel, binbir dağ çiçeğinin koku­
suyla kokuyordu ki, Hürü Ana buraya girer girmez bir çeşit 
dağ sarhoşluğuna tutulu yordu. 
Anacık Sultan İnce Memedi iyi etmeye gidiyo rdu. Mümkünü 
çaresi yok, onu iyi edecekti. Hürü Ana ondan bir şey daha isteye­
cekti ya utamy ordu. haç odasının kokuları onu yüreklend irdi: 
"Anacık Sultan," diye yüzü sapsarı, sesi titreyerek başladı, 
"senden bir dileğim daha var. Onu da benden esirgeme de şu 
darı dünyada gözüro açık gitmesin. Bu kutsal ocağın içinde bu­
nu senden isteyim de ... " 
"Buyur Hatun ." 
"Şu İnce Memedimi bir de afsunlayıver de ona kurşun geç­
mesin. Bunu da benden esirg eme." 
Anacık Sultan onun bu isteğine karşılık vermedi: 
"Haydi çıkalım," dedi, kendi de önden çıkıp yürüdü, avlu­
ya gitti. Hürü Ana da bozulmuş, ardından geliyo rdu. Bir de sı­
kışmıştı ki, dün geceden beri, o kadar sıkıştığı halde hacetini 
göremiyordu, neredeyse çatlayacaktı. Böyle kutsal bir yerde o 
işi yapmanın çok saygısızlık olacağını düşünüyordu. Dışarda, 
kendini getiren delikanlılar, dün ocakta onu karşılayan uzun 
boylu adam ellerinde atlar onları bekliyor lardı. 
Onları kapıda gören delikanlılar saygıyla toparlanıp koştu-
296