122 KUYRUKLU YILDIZ ALTINDA BİR EVLENME 
Beni görmeden nasıl sevdiniz? Nemi beğendiniz? Bu ha­
yat bir roman değildir. Bekârlığın, gençliğin zihninize verdiği 
gelişme ve hayal kurma isteğiyle bu kabiliyetiniz yıllardan beri 
bir genç kız portresi tasarlamış. Beni gönlünüzdeki bu hayalin 
yerine koyuyorsunuz. Aman efendim, her hayalin gerçeğe bu 
kadar kolayca çevrilmesi mümkün olaydı dünyada mutsuz kim­
se kalmazdı. Yahut o zaman herkes mutsuz olurdu. Çünkü in­
sanlara gerçek kadar da hayalin lâzım olduğunu henüz yirmi­
sini bulmayan yaşam yıllarımda denedim. Hayalin tadı gerçe­
ğe dönmesinde değil, o ilk şeldini korumasmdaymış. 
Siz, benim şahsımı tanımıyorsunuz. Ama ben sizi gördüm, 
tanıyorum. Beğendiğimi de eklersem büyük bir kabahat işle­
miş sayılmam değil mi? Ama sevişmek meselesine gelince, bun­
dan o kadar sıkılıyorum, bu iş bana o kadar ağır geüyor ki an­
latamam. Garip, belki de delice bir duygunun itmesiyle hiç bir 
erkeği sevmeden, gelin olmadan ölmeyi yaşamanın vaat ettiği 
öteki tatlara tercihe değer buluyorum. Beni kendi halime bıra-
kuıız ve inancıma dokunmayınız. Bu tehlikeli yolda bir erkekls 
bahsi kızıştırmak istemem. Şinidi bu ânda, elimde olmadan her 
kalem vuruşumda sıçrayan şu kelimeler âdeta beynimi yakıyor. 
Sıkılıyor, mahvoluyorum. Kızlığın samimî temizliğindeki bilgi­
sizliğe saygı göstermenizi yalvarırım. 
Mademki benim maddemi ve gerçeğimi değil, hayalimi se­
viyorsunuz, bu sevgi kalbinizde daima bu maddesiz, manadan 
ibaret şeklinde kalsın. Onu alelade lezzetlere yaklaştıracak adî­
liklerden daima kaçınız. Bu şartla, hatıranızı gönlümde ebe­
diyete kadar saygıyla saklayacağıma soz veriyorum. Bana üzü­
cü gelen bu bahsi artdc kapayakm. 
Halley tehlikesine dair dehşet verici sözlerinize ve iddiala­
rınıza gelince, bunlara üzülmek şöyle dursun, güle güle bayıl­
dım. Hayatın ilerisi için genç kızlara kasvet verici çok şeyler 
işitiyorum. Ömrün bu zulüm ve saldırılarını, düşmanlık ve se­
faletlerini görmektense gençliğin ilk aldatıcı neşeleri içinde şu 
dünyadan çekilip gitmek daha mutluluk değil midir? 
Evet Beyefendi, ölümden korkarım. Onun pek korkunç ve 
alelade insanları ürküten bir şekli vardır, tşte ondan ödüm ko­
par. O can çekişmeler, o son nefes, ölünün rahat döşeğindeki 
başından ayaklarına kadar örtülü donmuş vaziyeti, sonra o ha­
zırlıklar, camiden gelen o koca kazan, sacayak..- O bahçenin or-