sefer  anlattıklarından  bir teki bile  kalmamıştı  kızın  aklında.  Öyleyse 
niye sormuştu  o soruları?  Ya şimdi  ne demeye  soruyordu  aynılarını? 
Üstelik  belli  ki uykusu  vardı.  İkinci,  bilemedin  üçüncü  cevabı  dinler-
ken kapanacaktı  gözkapaklan.  Yarım  kalacağını  bile bile,  dar zaman-
da ne kadar  parça  toplarsa  toplasın  bütüne  ulaşamayacağını  göre  gö-
re, ne demeye  soruyordu  şimdi  bunları.  Bir insanı  tanımayı  arzula-
mak,  kof bir vaattir  ve büyük  külfet!  Günler,  geceler,  haftalar,  seneler 
boyu  dinlemeyi  ve gözlemeyi,  didiklemeyi  ve hissetmeyi,  deşmeyi 
ve dermeyi  gerektirir;  kabuklan  kaldırabilmeyi  ve altlanndan  ince 
ince sızacak,  belki  de fışkıracak  olan  kanı  görmeye  tahammül  edebil-
meyi...  Bunca  zahmete  katlanamayacak  olduktan  sonra,  daha  yolun 
başındayken  dönüp,  bu işe hiç kalkışmamak  yeğdir. 
Kapalı  bir  sandığın  içinde  günışığına  çıkmayı  bekleyen,  kıyme-
ti bilinmemiş  bir define  değilim  ben.  Hakkımda  soracağın  her  so-
runun  cevabı  üç aşağı  beş  yukarı  sende  saklı  zaten.  Beni  keşfetme-
ye çalışmanı  da,  keşfettiğini  sanmanı  da istemem.  Tanımak  zorun-
da değiliz  birbirimizi,  daha  bir arpa  boyu  tanıyamamışken  kendi-
mizi.  Başkaları  hakkında  edinilen  bilgiler,  çöplükten  gelişigüzel  çı-
karılan  yiyeceklere  benzer.  Tadına  varamayacak  olduktan  sonra, 
kokutmak  zorunda  değiliz  beynimizde. 
Kesik  bir horultuyla  bölündü  düşünceleri.  Ağzı  açık  uyuyakal-
mıştı  kız.  Öğlen  sardığı  sigaradan  son bir nefes  alıp,  misafirinin  ya-
nına kıvrıldı  Sidar.  Demindenberi  kenarda  tedirgin  başına  gelecek-
leri bekleyen  Gaba,  kimsenin  kendisiyle  ilgilenmeye  niyeti  olmadı-
ğını anlayınca,  duvardaki  oyuktan  başını  uzatan  tuğla  rengi  bir bö-
cekle  uğraşmayı  bırakıp,  temkinli  adımlarla  çıktı  sindiği  yerden. 
Ambalajlarını  parçalayıp,  bir solukta  indirdi  fındıklı  gofretleri  mi-
desine.  Sonra  yalana  yalana,  geldi  o da kıvnldı  kanapeye.  Dışarı-
dan geçen  arabaların  farları,  daracık  pencerelerden  süzülüp  duvar-
daki oynak  gölgeleri  telaşlandırırken,  üçü  de üç ayrı  koldan  üç ay-
rı rüyanın  içine  yuvarlandılar. 
278