119 
Mesela Nıizım'ın "Hayatım boyunca hiç kimseyi kıskan­
madım" diye başlayan bir yazısı var. Zaten koskoca Nllzım 
kimi kıskanacaktı ki ... 
Düşünelim: Yahya Kemal, Tolstoy, Mıirquez, Verlaine, Yu­
nus Emre, Mevlana, Hafız, Dante, Goethe kimseyi kıskannıış 
mıdır? 
Olacak şey değil, de�il mi? 
Büyük yazarlar edebiyata tutkundur, onlann meselesi ki­
şilerle ilgili de�ildir . Yeniden yaratmak yoluyla gerçekli­
�e ulaşınaya çalışırken, para kazanmayı, ünlü olmayı falan 
önemsemezl er. Nitelikli bir yapıtla karşılaştıkl arında, yaza­
nnı kıskanm ak bir yana, büyük mutluluk yaşarlar. 
Onlar büyük eserlerini yaratırken , birtakım zayıf kişilik­
ler paçalan na saldırmışlardır sadece. Çoğu da bunlara cevap 
bile vermemiştir. 
Çünkü bir Arap atasözü "Yol boyunca sana havlayan her 
köpe�e cevap verirsen menzile ulaşamazsın" der ki, do�u­
dur. 
İşte size şaşmaz bir ölçü: Her kim ki başka yaz arlar, şa­
irler hakkında buram buram kompleks ve kıskançlık kokan 
yazılar yazmıyor, onlara hakaret etmiyorsa, o kişi üretmeye 
yoğunlaşmış tır. 
Bunun tam tersine, her başanlı meslektaşına saldıran bi­
rini gördünüz mü anlayın ki o bir zavallıdır. Ve ne yazık ki 
bazılan 70-80 yaşına da gelse bu illetten kurtulamaz. Meza­
ra bile birilerini kıskanarak gider. 
Düşmanlık 
Yalnız edebiyatta değil, sanatın her alanında sanatç ılar 
arasında kıskançlık eksik olmamış. Bunun en unutulmaz ör­
neklerinden biri, iki besteci arasında yaşanmı ş: Salieri ve 
Mozart. Genç dahi Mozart'ı bir türlü hazmedemeyen, hatta