yoruluyorum. Hayır yorulmuyorum, düşünmüyorum. Bil-
miyorum. Bir içki daha, bir sefer daha.
Sen, Selim Işık, genelevin salonunda ne arıyorsun? Şu
karşında oturan adamlara bak. Onların arasında senin neişin var? Büfenin üstündeki aynada kendini hiç seyretme-din mi? Hangi rüzgâr seni buraya attı iki gözüm? Bu ahmakMetin için mi? Bak karıyla nasıl dansediyor. Nasıl yılışık birgülümsemeyle konuşuyor. Orada, kenarına iliştiğin kane-pede, bir sığıntı gibi oturuyordun. Nereden geldin, nereyegidiyordun Selim Işık? Kim bilir bu soruyu orada, öyle bü-zülmüş otururken kaç kere sormuşsundur kendine? Çık dı-şarı Selim Işık! Temiz hava al biraz. İnsan, kötü şeylerle nekadar az karşılaşırsa o kadar iyi olur. Hayat tecrübesi mi?Sanmam. Bak karşındaki adam nasıl bir kravat takmış; ce-ketinin yeşiline bak. Sen hiç öyle ceket giydin mi? Nedenodandan çıkmak diye bir mesele attın ortaya? Neden, dün-yaya, yaşamaya karışmak gibi bir mesele çıkardın? Sen kon-somosyon yapabilir misin? İn oradan aşağı. Kapıdaki gözet-leme yerinden içersini seyretmek isteyen kalabalığa, onlar-dan birine, bir sözünü anlatabilir misin? Siz de, Selim’inçevresini saran yaratıklar, kiminle birlikte olduğunuzunfarkında mısınız? Hayatınızda bir daha belki hiç görmeye-ceğiniz bu adamın sizi hiç unutmayacağını biliyor musu-nuz? Siz onun yanında kim oluyorsunuz? Böyle bir adamınyanında bir daha oturabilecek misiniz bakalım? Onun bü-tün arkadaşları şimdi paşa oldu. Sizde hiç utanma yok mu?Yer verin biraz. Siz, biraz kenara çekilin. Sen de rahatsız et-me çocuğu, memelerini sallayıp. Arkadaşını bekliyor işte:görmüyor musunuz? Siz de kapının önünde birikip durma-yın. Başka yapacak işiniz yok mu? Çocuk sıkılıyor işte. Birsaattir, parmaklarını birbirine değdiriyor, sigara içiyor, du-vardaki yazıları okuyor, biri bir şey sormasın diye yerinden
263