İki Çıplaktan Birisi 
Bugünlerde Pariste bir Japon filmi gösteriliyor. Gazeteler 
yazıyor, gidip görenler söylüyor: Bu film üstüne kıyamet­
ler kopuyor. Geçen yıl bu Japon filmi birkaç festivalde de 
birincilik aldı. Pariste bu filme girmek için insanlar birkaç 
günlük kuyruklar da yapıyorl armış. Vebali günahı söy­
leyenin boynuna ... Onun orası bu yazı için önemli değil. 
Asıl önemli olan bu film ... 
Filmin aşağıya bir özetini çıkarayım da ondan sonra 
söyleyeceklerime geçeyim ... 
Filmin adı Çıplak Ada. Film çırılçıplak, ot bitmez bir 
adada geçiyor. 
Bir karıkoca, bir de çocukları var. 
Adaya, yani çıplak adaya bir kayık yanaşıyor. Nuhtan 
kalma bir kayık. Kayıktan bir karıkoca, iki kişi çıkıyorlar. 
Sırtlarında birer sırık, sırıkların uçlarında birer su dolu 
kova. Bu çıplak adada su yok. Gerçekten ada öylesine çıp­
lak ki, tarifsiz bir çıplaklıkta ... Bu adanın biraz ötesinde de 
çıplak olmayan, üstünde büyücek, mutlu bir şehir olan bir 
başka ada var. İşte bu karıkoca kovalarındaki suyu karşıki 
büyücek adadan getirmekt eler. 
31