Sabaha karşı bir de yel çıktı. Yalımları Anavarza kalesinin 
altma doğru sürdü götürdü.
Koca Osman ağrımış belini tuta tuta evine doğru yollandı:
"Olsun," diyordu. "Varsın elinden geleni ardma koyma­
sın."
Arkasından birkaç kişi ölü bir sesle, onunla alay ettiler:
"Koymasın," dediler. "Koymasın ya, bu kış ne yiyeceğiz?"
Gavurdağlannın başı ağarıyor, karanlığa, kapkara yalım 
toprağına pul pul ışıklar dökülüyordu, tuhaf, dalgalanan, bir 
yam solan, bir yanı kararan bir alacakaranlıkta.
265