Hayatta En önemli Şev Mutlu Olmakt ır 
"Yok, t ırnak makas ın maşallah iki tane var. Bir de babandan kald ı, üç
etti. Bu ba şka." 
"Ne?" 
"Gel içeri," dedi Fatma Han ım. 
Havas ından, konunun özel oldu ğunu sezerek pe şinden gittim.  
Küçük odas ına girip bir şey ald ı, benim odama girdi, ışığı yakt ı, avcunu  
bir çocuğu eğlendirir gibi aç ıp bana gülümsedi. 
"Bu ne?" dedim önce. Sonra kalbim gümbür gümbür atmaya baş lad ı. 
"Bir küpe teki, senin de ğil mi?" dedi. "Kelebek ile bir harf mi bu? Ne 
tuhaf." "Benim..." 
"Aylar evveldi, ceketinin cebinde buldum bunu. Sana vermek için bir
kenara koydum. Ama annen görüp almış . Belli ki rahmetli baban ın, bir  
başkas ına verece ği öyle bir şey sand ı, hoşuna gitmedi. Rahmetli
babandan saklad ığı -gülümsedi-, çal ıp saklad ığı şeylerini ko yduğu gizli 
bir kadife kesesi var, ora ya ko ymuş . Baban ın ölümünden sonra
içindekileri baban ın çal ışma masas ına dizmi ş de, o zaman gördüm ve
senin oldu ğunu bildi ğim için hemen ald ım. Bir de babanı n ceketinde n 
çıkan bu foto ğraf var, onu da annen görmeden al bakal ım. İyi etmiş
miyim?" 
"Çok çok i yi etmiş sin Fatma Hanım," dedim. "Çok ak ıllıs ın, çok  
incesin, çok harikas ın sen." 
Küpe yi ve foto ğraf ı mutlu bir gülümseme yle verdi. Foto ğraf, 
babam ın Abdullah'ta yemek yerken gösterdi ği ölmüş sevgilisinin  
fotoğraf ıydı. Bir an bu kederli k ızda, arkadaki gemilerde ve denizde,  
Füsun'u hat ırlatan bir şeyler gördüm. 
Ertesi gün Ceyda'y ı arad ım, iki gün sonra gene Maçka'da buluş up 
Taşlık Parkı'na yürüdük. Saçlar ım topuz yapm ıştı, şıkt ı, halinde yeni 
anne olmuş  kad ınlara öz gü ışıl ışıl bir mutluluk ve k ısac ık bir sürede  
olgunlaşman ın verdiği bir güven gördüm, iki gün bo yunca çok da  
zorlanmadan Füsun’a dört-be ş tane mektup yazm ış, bunlardan en  
makul ve so ğukkanl ı olan ım sar ı bir 
 
253