Bu saatte Kalabaş hızını epeyce kaybetmişti, dans etmekten 
yorulmuş ve alkol duvarını aşmış çiftler masalara çekilmişlerdi. 
Buraya gelişimin gerçek nedeni olan Faray ortalıkta görünmü­
yordu. Fizikçiler de, aşırı sarhoş olup grubu kaybeden Sten'i ar­
kalarında bırakarak otele dönmüşlerdi. Sten'e rastladığ ımızda, 
adamakıllı tehlikeli bir durumdaydı. Üç-dört Rasta'nın ortasına 
oturmuş, bağıra çağıra ırkçılıktan söz ediyor, adadaki siyahların 
beyazlardan nefret ettiğinden yakınıyordu. Az sonra yumrukla­
rın konuşacağı, bıçakların çekileceği, adamların yüz ifadelerin­
den kolayca anlaşılıyordu . John, doğrusu kendisinden hiç um­
madığım bir kurnazlıkla, onu bizimle oturmaya ikna etti. 
"Siyahlarla beyazlar asla dost olamıyor lar. Baksanıza, bize 
nasıl bakıyorlar . Nefret ediyorlar bizden. Az önce dört, tam 
dört siyahi kadın benimle dans etmeyi reddetti . Sırf beyaz oldu­
ğum için. Benimle dans etmiyorlar bile." 
John'un kaygıyla çevreyi kollamasından anlamıştım, Sten 
susmazsa hepimiz tehlikeye girecektik. 
"Dün Sigrid yüzünden az daha kavga çıkacaktı. Bunlardan 
biriyle ikinci kez dans etmeyi reddettiği için." 
Sigrid, pazar günü reggae konserine giden gruptaki ikinci 
kızdı. Seksen fizikçi arasında, adalılarla iletişim kurmaya çalışan 
yalnızca ikimizdik; ama nedense hep onun başı belaya giriyor­
du. Ben ondan daha becerikliydim belki ya da daha şanslı. Ne 
de olsa bir üçüncü dünyalıydı m, bu adanın ezilmiş ve kızgın in­
sanlarıyla aynı frekansı tutturabili yordum. 
Sten'i susturmak için dans etmeyi önerdim; ama piste çıkar 
çıkmaz, hiç hoşlanmadığım bir pişkinlikle bana yapışıp kal çala -
rım dayayıve rdi. 
"Bu şekilde dans edemem," deyip hafifçe ittim onu. 
"O zaman ben de seninle dans etmem ." 
"Etmezsen etme." 
"Sen nesin biliyor musun? Şımarıksın. Evet kızım, sen şıma­
rığın birisin." 
106