766 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
ladım ama iş işten geçti. İnsanlar bana asi oldular. Sana, hem de bana. Bir tek 
bu Fatmaca Bacı kaldı benim ben olduğuma inanan." 
Fatmaca onun sözünü kesti: 
"Hee, kardaş bir ben kaldım," dedi. Ağlıyordu. "Bir ben yitirmedim sana gü-
vencimi. Bir ben inandım sana iman ettim, hem de senden bile önce." 
"Allahım, bu iyi, temiz yürekli bacının ... " 
Fatmaca gene sözünü kesti: 
"H emi de, çok, çok, çok temiz ... " 
"Kızını iyileştir. On yıldır kötürüm yatar." 
"Sekiz yıl." 
"Sekiz yıl," diye düzeltti Taşbaş. "Kötürüm yatar. Onu iyileştir. Ben senin 
ışık gönderip de kutladığın ermişim. Kırk Ölmezlere karışmışın değil miyim, 
kırma beni. İyileştir şu kızı nolursun! Hiç mi hatının yok yanında, karagözlüm, 
ışık yüzlüm? Amin, amin! Dağları taşları, kurtları kuşları, yeri göğü, hem de 
cümle malılukatı yaratan ... Amin, amin, amin ... " 
Fatmaca da, o amin dedikçe arkasından tekrarlıyordu . 
"Amin, amin, amin!" 
Taşbaşoğlu yorulmu ştu, ayakta sallanıyordu. Mutlu, kıvançlıydı. İçi sevinç-
ten taşıyordu. Fatmacayı arnzundan usulca okşar gibi tuttu ayağa kaldırdı. 
"Kızın iyi olacak," dedi. Fatmaca: 
"Olmaz, " diye diretti. "Benim kızım böyle hiçbir zaman iyi olamaz." 
Taşbaşoğ lunun başından aşağı kaynar sular döküldü. 
"Neden?" 
"Çünküleyim sen gül kızıının başına o kutlu elini koyup, o güzel nefesini 
üstüne salmadın." 
Taşbaşoğlu gül ümsedi, sevindi. 
"İyi ki aklıma düşürdün Fatmaca. Hakkın var." 
Eğildi, kızın başına elini koydu, bütün bedenine geniş geniş soluk alarak 
üfledi. 
Fatmaca kızını sırtlarken: 
"Al," dedi, Taşbaşoğlunun eline bir cımcık tuz uzattı, geceye yürüdü. 
Hasanın karşısından sırtında kızı Fatmaca geldi. Hasan hemen Fatmaca onu 
görmesin diye, bir çalının ardına saklandı. 
"Gene kızını götürmüş Taşbaşoğ lunun tasvirine, iyileştirmek için," diye 
içinden geçirdi. "Halbuki bir tasvir aslı kadar iş göremez Fatmaca cin gibidir.