Ölmez Otu 629 
Taşbaş kardaş ermiş olmasına ermiş ama, ermişler beni ademieri düşünürler 
mi? Meıyemce Analarım hiç akıllarına getirirler mi? "Yetiş imdadıma kardaşım, 
iki gözümün bebeği Taşbaşım , canım, yetiş!" 
Delice Bekirin kansının da etinde Memidiğin genç, sıcak eti. Sıcak, çıldırtıcı, 
kudurtan. Öylesine kudurmuş bir şehvetle dolup taşıyordu ki ... Çırılçıplak, sıcak 
toprağın üstünde sürünüyor, yuvarlamyor du. 
Şu köyde yatmadığı hiçbir erkek kalmamı ştı. Bir yattığı erkeği bir daha iste­
miyordu ama, bu küçücük, bir karış boylu, kupkuru Memidik deliye çevirmişti 
onu. Memidiks e, Memidik yoktu. Akşamdan bu yana onu arıyor bulamıyordu. 
Çırılçıplak olmuş, bedenini sivrisinek bulutuna vermişti. Sivrisinekler bedenine 
sıvamyo r, onu dalıyor, parçalıyor, ama kadın bana mısın demiyor. Bu gece, bu 
sivrisinekler de olmasa, bu sıcakta Bekirin karısı bunca şehvete, kudurmaya da­
yanamaz, çat diye ortasından çatlar ölürdü. Sivrisinekterin bedenine üşüşmesin­
den, kanatmasından, kaşınmaktan hiç olmazsa azıcık doyuyor, kendinden geç­
miş kendine geliyordu. 
Ali başını kaldırdı, tarlanın ortasında üç karartıyı gördü. Üçünü de tanıdı. 
Uzaktan da, çok uzaktan, buc ağın karanlık ağaçlarının altından da üç karartı ge­
liyordu. 
Ali ayağa kalktı, akarsuya doğru yürüdü, yarı aşağı kıyıya indi, çömeldi, uzun 
uzun orada kaldı, çatladı. Yukardan teneke sesleri, bağırmalar gelince ayağa kalk­
tı, çabucak donunu bağladı bir iki avuç suyu yüzüne çaldı, köylülerin arasına, 
pamuk tarlasına gitti. Elifin yanına durdu, pamuk toplamaya başladı. Öteki ya­
nındaki de Ökkeş Dağkurduydu . Buna sevindi. Neden sevindiğini kendi de bil­
miyordu. Daha dağların başı ağarmamıştı. Yalnız doğudaki bulu tların uçlarında 
incecik pınltılar vardı. İncecik, uzun, belli belirsiz pınltılar. Yıldızla döşeli gök ­
yüzünün ışığı ak pamuk tarlasına vuruyor, el yordamıyla pamuk toplayan ırgatla­
nn işini kolaylaştırı yordu. 
Ali, çok pamuk toplamalıyım, diye düşündü. Çok çabuk. Gece demeden gün­
düz demeden çalışmalıy ım. Hiç olmazsa bir ay sonra köye dönmeliyim. Köylü­
den bir ay önce ... Belki o zamana kadar anam ölmez. Tek başına, insan ne kadar 
yaşlı da olsa bir ay yaşar. 
Elleri uğunınaya başladı. Öyle çabuk pamuk topluyordu ki, kendi de şaştı 
kaldı. Böylesine hız almış, uğunan elleri kendi elleri miydi?