[2 KUYRUKLU YILDIZ ALTINDA BlR EVLENME 
Emeti Hanım: 
— Sus kızım, içim fena oldu. Kim söylüyor onu? 
Bedriye Hanım: 
— «Ulemâlar»... Kitapta yerini görmüşler. 
Emeti Hanım: 
— Sen sakla Rabbim, cümle, Muhammed ümmetini, bu 
Emeti kulunu da... Kıyamet alâmetleri. îşte ben gene söyle­
rim. Bu gökteki kuyruklu, yerdekilerin kötülüğünden çıktı. Ge­
çen sene Dizdâriye taraflarında bir paşanın katırı doğurdu 
dediler de inanmadaydık.. işte bakıma, doğruymuş. Demek 
vakitler yakın. Yapı da pek çoğaldı. îşte bu birkaç şey kıya­
met alâmetidir. Biz, büyük babalarımızdan, analarımızdan öyle 
işittik. 
Emine Hanım'ın kızı Mebrure birdenbire odaya, annesinin 
yanına girerek sorar: ' 
— Anne ne konuşuyorsunuz? 
— Yavaş kızım, kardeşin uyanacak. Sanki bu dünyaya 
bir kuyruklu yıldız çarpacakmış da, hepimiz tuzla buz olacak-
mışız. Gel, bak, dinle, onu anlatıyorlar. 
— Ay, ben korkarım anne... Ne vakit çarpacakmış? 
— Bilmem. Gel de sor. 
— Bedriye Hanım teyze... Kuyruklu bize ne vakit-çarpa­
cakmış ? 
— Önümüzdeki mayısın bilmem kaçmda, sabaha karşı 
çarpacakmış diyorlar. 
Emine Hanım: 
— Çarpacağım böyle günüyle, saatiyle nasü bitiyorlar? 
Kuyruklu, filân günde, filân saat ta çarparağım, diye bu dün­
yaya telgraf mı göndermiş? 
Emeti Hanım, duvarın arkasından haykırarak: 
— înannıaymız, inanmayınız... Külü müneccimini kez-
zâb... Büyülerine at nalı, tavşan başı. Gene büyük bir büyü 
yaptılar da onu tutturmak için bu koskoca yalanı kapıp ortaya 
salıverdiler. 
Bedriye Hanım: 
— Yalan değil, yalan değil... Ben kuyruklunun resmini 
gördüm. 
Emeti Hanım: 
— Ây, nerde gördün? Aman aman, bu zamane insanla­
rının yapmayacaktan yok., Ne çabuk resmini çıkardılar?