T urgut: “Sokağa düşen senin...” dedi, vazgeçti. “Fakat,
üstadım Selim! Osmanlı ifade tarzından vahim inhiraflargösteriyorsunuz.”
“T urgut’un ileride ne kadar mütehayyiz bir şahsiyeti ola-
cağını anlamaktan âciz bulunan Lâlegül Sokağı sakinleri,küçük yaşta sokağa düşen -tabirimi mazur görün- BirinciDragut’a hüsn-ü kabul göstermediler.”
“Allahtan Hüsnü Bey’le ilgili bir kelime oyunu yapmadın
burada.”
“Beni minimize ediyorsunuz. Sus yahu! Biyografinin ca-
nına okudun. Nerede kalmıştık?”
“Bir daha okursam öleyim!”“Evet! T urgut, tercümei halini yazan büyük müverrih Se-
lim Işık’ın aksine, ilk tahsilini sokakta yapmıştı. Henüz üçyaşının baharındaydı. Güneşli bir günün sabahında, mini-mini T urgut, ilk defa sokağa çıkıyordu. Nasıl, miniminiNewton, gene böyle güneşli bir günde, bahçesinde dolaşır-ken, başına düşen bir elma sayesinde yerçekimi kanununubulmuşsa, T urgut da o gün, sokak, dolayısıyla hayat müca-delesi kanununu keşfetmişti. Evlerinin yanındaki boş arsa-da top oynayan çocukların arasına, yaşının verdiği teklifsiz-likle sokulmaya çalışınca, beş yaşında kocaman bir sokakserserisinden ilk yumruğu yedi gözüne. Hidrostatik kanu-nunu bulur bulmaz hamamdan fırlayan Arşimidis’in hızıylageriye döndü ve annesine şikâyete koştu. Annesinden yedi-ği dayak, ona ikinci hayat kanununu keşfettirdi: ‘... ve şikâ-yet etmeyesin.’ Daha sonraki bütün muvaffakıyetlerine rağ-men, hayatındaki bu ilk lekeyi silmek, hiçbir zaman müm-kün olmadı. O günkü çocuklar -bugün futbolcu oldular-‘Mahallede topu ayağına sürdürmezdik. Şimdi başvekil ol-muş,’ derler.”
T urgut: “Tahrif! Tahrif!” diyerek kalktı. “Aynı sütunlarda,
aynı punto, aynı katrat ve aynı ifadeyle tekzip ederim. Be-
58