hanımlanyla birlikte her bir memura görkemli şölenler verild i. 
Sofrada kuş sütü bile eksik değildi. Görmüş geçirmiş Kayma­
kama en alasından Fransız şampanyası bile patlatıldı. Bütün bu 
şölenler , içkiler, dostluklar aylarca sürdü. Ne biçim bir ermiş ki­
şiydi ki bu adam, tabii. onun Dulkadiroğlu soyundan geldiği ve 
Fatih Sultan Mehmedin dayısı olduğu konuşmalarda hiç unu­
tulmuyordu, hiç karşılıksız, binlerce liralık ikramlarda, arma­
ğanlarda bulunuyordu, bu Birinci Dünya ve İstiklal Harbi dö­
küntüleri, yan aç, yan tok m em urlara? 
Hiç kimse bütün ikram edilenlerin, verilen armağanlarm 
Zeynullah Efendiden geldiğini bilmiyord u. Zeynullah Efendi 
sıkı adamdı ve bu kasahada tutunmak zorundaydı. Kellesini 
kesseler bile zeynullah Efendinin ağzından, armağanların, ik­
ram parala nnın kendisinden borç alındığı üstüne bir tek söz­
cük bile alamazlardı. Çünkü, kimin kim olduğunu bilecek ka­
dar hinoğlu hindi ve kaz gelecek yerden tavuk esirgemez di. Şa­
kir Beyin kim olduğunu daha ilk günden anlamış, hele soyağa­
cını, hele fermanı görünce karşısındakine bir iyice kesenin ağzı­
nı açmışh. Bu adama hayranlığı her gün geçtikçe arhyor du. Şa­
kir Bey, bir mucize adamdı. Bu kasahaya geldiği an, eliyle koy­
muş gibi vanp Zeynullah Efendiyi bulması, her şeyi açık seçik 
ortaya döküyordu. 
"Bu kasahaya gelir gelmez, ilk beni buldunuz, ilk benimle 
konuştunuz değil mi? Bunu nasıl yaphnız ?" 
Dehşet bir meraka kapılıp Zeynullah Efendi, bunu belki 
yüz kez Şakir Beye sormuş, o da gülerek: 
"Biz adamın hasının kokusunu alınz/' diye kıvanç içinde 
kalarak gülmüştü. "Yiğit yiğidi gözünden tanır , kırk günlük 
yerde de olsa, annın bal çanağını ... " 
Birkaç ay içinde Şakir Bey kasabanın, ağzından grrdi, bur­
nundan çıkh. Alhn saatlar , bilezikle r, gerdanlıklar , İngiliz ku­
maşlan, kaşmir kazaklar ardı arası kesilmeden işledi durdu. En 
iyi evler, en iyi portakal bahçeleri, en verimli tarlalar , çiftlikler 
onun oldu. Dulkadiroğlu, ferm anlı Bey, soyu ta vanp da Hazre­
ti Ebubekire kadar çıkan Şakir Bey toprağa, eve, bahçeye doy­
muyordu. Mal Müdürüyle Tapucu ona uygun bir bahçe, bir ev 
bulduklannda, sevinçlerinden yürekleri çarparak, koşarak .ona 
265