kelerden. Bir cep kitabıydı. Venedik'te Ölüm'e, kendi zamanında 
değil, geçmişte, barok çağda yaklaşmayı denemiş bir roman. 
Adı da, herhalde büsbütün Venedik'te Ölüm'e yaslanmadığını 
belirtmek üzere, Viyanalı Ölüm idi. Güzellik ve ölüm. Süslülük, 
çılgınlık, tutku ve veba. Ölümü karnavallarla kovalayış. İlkel 
insanların, kötülüğü tamtamlar , danslarla kovmaya çalışmaları­
nı hatırlatan, yokoluşu, parçalanışı, çürümeyi; bir kere daha ta­
rihe karışıp gitmekte olan bir çağı göğüslemeye ya da unutma­
ya çigan-çengi, yüksek sesli çabalayış. Sonun sonunu geciktir­
meye, yaklaşanı ürküterek püskürtmeye ... Karanlıktan korkan 
adamın şarkı söylemesi. Hepsi bukadar . 
Viyanalı Ölüm, kendini ahırın kapısına asmış bir adamla, 
bu ilk uğursuzluk 'alametiyle' başlıyor, bir yanda içki, eğlence, 
balo, dans, sefahat, fuhuş; görkemli yapılar, havuzlu, heykelli 
parklar, yaldızlı duvarlar, bir yanda pislik, sefalet ve hastalıkla 
sürüyor; kara kuşun kanadı Prenses Eleonore' a bile dokunup 
geleceğin kötü haberini veriyor, ama basiret bağlanmış, düğün 
dernek sürüyor ve azrail bedelini orağına takıp gidiyordu. Ro­
ma'nın son günleri neydi sanki? Nükleer veba gününün birer 
yarış alanına dönmüş tüketim pazarları, yiyip içmeler, uçmalar 
ne? Yüz elli metre uzunlukta şiş kebaplar, kuzu etinden gökde­
lenler, duvarları zeytinyağlı yaprak sarmalarından örülü villa­
lar, ıssızlıklarda da, kalabalıklarda da durmadan patlayan si­
lahlar, düşen uçaklar, çarpışan arabalar, onu, yirmisi, doksanı 
birden devrilen, sönen canlar? .. 
Prens Balthasar da, ölüm eşikteyken şehveti tatmıştı. Tut­
kusunun açık işareti yeni konak, Freyung'un ucunda yükseli­
yor, kireç ocağına bir taş işçisi düşüp yanıyor, adamcağız acı­
dan cançekişirken Prens, ağır yaralıyı taşıyanların önüne birkaç 
florin atıp: "Götürün, birkaç kupa şarap içirin, hiçbir şeyciği 
kalmaz," diyordu. Sonra yeniden arabasının içine çekiliyor , 
gözleri yarı kapalı konağın, hayır sarayının bitmiş halini düş­
lerken yanıbaşında Kont Montecuccoli'nin arabası beliriyordu. 
Kont, arabanın penceresinden ağır perukalı başını dışarı uzat­
mış, karşısında yükselen kapıya kıskançlıkla bakıyor, yapımı 
daha yeni biten malikanesinin bunun yanında nekadar sönük 
kalacağını düşünüyordu. 
134