FAKİR BAYKURT
 
223
 
 
Rıza «para» işareti yaptı parmaklarıyle; sonra: «Yok para, yok 
para!» dedi. «Bu bizim gelip geçene armağanımızdır!» fikrini eliyle 
koluyle anlatmaya çalıştı.
 
Kadınlar kısa kol, açık yaka giy
inmişlerdi. Şortluydular. Yanık 
yanık şeylerdiler.
 
Biri arka kapısını açtı taksinin, yere atladı. Elinde küçücük bir 
«sözlük», yapraklarını evirdi çevirdi:
 
«Yuzüm? Yuzüm?» dedi.
 
Tozaklı kadınlar gülüştüler: «Üzüm üzüm...» dediler.
 
Rıza: «Bunlar turis yavu,
 
turis!..» dedi.
 
Yolcuların dördü de indi.
 
Birinin göğsünde bir fotoğraf makinesi vardı. İkide bir güneşe 
bakıyordu.
 
«Tutun, üzüm tutun turislere!» dedi Rıza.
 
Kadınlar, sepetleri, kalburları uzattılar.
 
Erkeklerden biri elini şortun cebine attı, para çıkard
ı.
 
Rıza: «Yok para! No no no!..» dedi.
 
Kadınlar gene gülüştüler.
 
Yabancı yolcular birbirlerine bakıp bıdırdaştılar.
 
Elinde sözlük tutan sarı kız, sözlüğün yapraklarını bir daha evirdi, 
çevirdi:
 
«Cilinik?» dedi.
 
Kimse bir şey anlamadı.
 
Kadın parmağını sözcü
ğün altına koydu. Rıza okudu:
 
«Gelenek gelenek!» dedi. «Evet gelenek...»
 
Yolcular gene bıdırdaştılar.
 
«Eski?»
 
Rıza başını salladı: «Yok yok, yeni...»