çaktı galiba- Sonra vazgeçti, başınt solladı: "Ne yapacağıma 
karar vermedim daha." Orta yaşlı adatp gülümsedi: "Belki de 
memleketinde bir dükkân filân açmayı düşünüyorsun." Ha­
yır canım, öyle değildi: yani demek istiyordu ki, hangi fakül­
teye girmeli? Hangisi daha iyi? Gözlüklü adam güldü. "Yani 
hangisi daha kazonçlı?’Öyle mi? Bence bu dükkân fikri..." 
Sözlerine devam edemedi; genç adamla ve kalabalığın bir 
kısmıyla birlikte koyu renk görevliler tarafından biraz kena­
ra itildi. Kapıdaki kalabalık dalgalandı: ceketinin yakasını 
düzeltirken, "Cumhurbaşkanı geliyor," diye mırıldandı orta 
yaşlı adam; "bilim ödüllerini dağıtacak." Kaşlarını çattı: 
"Ne zaman bilim desem, bu sözü hiç duymamış gibi bakı­
yorsun bana." Kapının önündeki sıkışıklık yüzünden çabuk 
samimi olmuşlardı galiba: birbirlerine bakıp güldüler. Yaş­
lıca adam, "Ama görüyüsün bilim, büyük insanları bile aya­
ğına getiriyor."
Delikanlı ilk olarak biraz cesaretle konuştu: "Siz de bu 
bilim’in içindesiniz galiba.1 ’ "Olabilir,” dedi orta yaşlı adam; 
'üstelik gözlüklerim de var, sanki törene çağrılmışım gibi ko­
yu renk de giyinmiştim. Ne dersin, dört yüz puvanı filân ge­
çersen, bu asık suratlı bilim ailesine sen de katılmak ister 
misin?" Genç adam küçük kasabasını, kerpiç evini, çevresini, 
yaşadığı bölgeyi ve bütün kültürünü bir anda açığa vuran bir 
sesle, "Böyle şeyleri biz nerden bilek?”  dedi. "Tamam!" diye 
atıldı gözlüklü ‘bilim’ odamı; "Mustafa İnan da tıpkı bu sesle, 
bu şiveyle konuşurdu; ama bundan utanırmış gibi görünmez­
di. Esüıer delikanlı şivesinden utandığını gizlemek için elini 
yüzüne götürdü, alnını kaplayan sık saçlarım karıştırdı: 
Kim bu Mustafa İnan?' ' .
Bilim adamı’ ciddileşti: "Bugün bilim ödülü alacak işte.1 ’  
ustafa Inan’ın hemşerisi olduğunu yeni öğrenen genç biraz 
syecanlanmıştı: "Demek onu tanıyorsunuz." Kapıya doğru 
oynunu uzattı: "Herhalde ön sırada otunıyordur; onu gös-
13