Ömer yola düşmüş, Savrnngözünü çoktan arkada bırakmış Ça­
murluyu tutmuştu. Büyük, gök görünmez bir ormandan geçerken 
yağmura tutuldu. İvedisi vardı. Köy e çabuk gidip Meryemcenin işini 
görmesi, tez günde geriye dönmesi gerekti. Onun için bir yere sığm­
madı, yağmurun dinmesini beklemedi, yürüdü. 
Koyakları seller doldurm uştu. Ağaçları, kayaları, önüne ne gelirse torlayıp 
toplamış almış götürüyordu. Yapraklardan, ağaçların gövdelerinden, kayalardan 
durmadan sular akıyordu . Dağlar ulu bir denizin altında kalmış gibi. Durma­
dan yana yöne, kayaların sivrisine, ulu ağaçların tepelerine yıldırımlar düşü­
yor, kocaman ağaçları çatırtıyla yere seriyordu. Örnerin giyitlerdi bedenine ya­
pışmıştı. Ayakları vıcık vıcık su içinde. Çarıkları ayaklarından çıkıyor, arkada 
kalıyor, Ömer onları yeniden giyiyor, bağlarını sıkı sıkıya bağlıyordu. Sırtından 
duman çıkıyordu . Yağmur durmuyordu. 
Bir koyağı sel ağzına kadar doldurmu ştu, geçmenin mümkünü yoktu, ama 
Örnerin ivedisi vardı. Coşkun akan sele giriverdi. Ömer olağanüstü güçlü bir 
insan olmasaydı sel onu alır götürürdü. Karşıya geçtiğinde yarı baygındı, ka­
yalıkların üstüne serildi. Bir süre orada serilmiş kaldı. Sonra üşümeye başladı. 
Daha çok kalsaydı kayada, iyice donacaktı. Çok soğuk vardı. Orman gümbür­
düyordu . Bir gürültü düşmüştü ki ormana, kulakları sağır eden. Orman taşıy­
la toprağıyla Çukurovaya yürüyordu sanki. Kalktı, silkindi. Giyitleri ağırlaşmış, 
bedeninden aşağı sular dökülüyordu. Az yürüyünce giyitler etine yapıştı. 
Göz gözü görmez gibiydi. Gökten bir sel akıyordu , yağmur yerine. Sudan 
bir duvar örülüyordu. Ömer iki adım ötesini göremiyor, el yordamıyla yürür 
gibi yağmuru yordamlıyordu. Yağmur koyu, yoğun ak bir dumanla karışmıştı. 
Ömer gecede yürür gibiydi. Üst üste çakan şimşekler de olmasa, tam gecede 
yürüyormuş gibi. 
Bir mağaraya sığınsam mı, diye düşündü . Sonra, bir saat bile durmamak ge­
rek, diye fikrini değiştirdi. işimizi çabuk görüp, çabuk dönmeliyiz Çukura. Be­
lalı, sinekli, öldüren Çukura. 
Bu iş olmasa hiçbir zaman evlenemezdi. Kim evlenebilmiş ki köyden, o ev­
lensin. Kız sahipleri analarının nikahını istiyorlar. isterler! istemezler mil Kız 
büyütmüşler. Muhtar Sefer yüz lira verecek, bir. Bir çift öküz verecek, iki ... Bu­
na inanılmaz. İşte kendisinin bir çift öküzü yok. Eşek koşuyor. Nereden vere­
cek öküzü? Varsın öküzü vermesin. Yüz lirayı verir. Çok parası var. Yüz de ve­
rir, isterse iki yüz de verir. Kızı da alır verir bana. Para verir alır, korkutur alır. 
Köylü Taşbaşoğlundan korkar, ermiş diye korkar. Ama hiç belli etmeden Muh­
tar Seferden de korkar. Bir dediğini iki etmezler. Köylü Seferi hiç sevmez. Elle­
rine geçse Sefer, onu kıtır kıtır keserler ama korkarlar da ... Taşbaş, konuşmayın