40
Kara İbrahimin ölüsünü de çıplak bir atın üstüne atıp kasa­
baya getirdiler ve kasaba mezarlığına gömdüler.
Kasaba dağlarm eteğinde, bir koyağm ucunda, ovanm bit­
tiği yerdeydi. Batısında bir çıplak tepe vardı ve tepenin dibin­
den Savrun çayı apaydınlık akıyordu. Çayın üstündeki ak ke- 
fenk taşlarmdan yapılmış köprü, yeşilin, mavinin üstüne yapış­
tırılmış, güzel bir oyuncak köprüye benziyordu. Ermenilerin 
bırakıp gittikleri mahalle yıkıntıya yüz tutmuştu. Burada şimdi 
Doğu Anadolundan göç etmiş Kürtler oturuyorlar, kasabadaki 
en küçük bir olayla bile ilgilenmiyorlardı. Toprak damlı Ermeni 
evlerinde oturan Kültlerin mahallelerinden durmadan Kürtçe 
bağnşmalar geliyordu. Mutlaka her gün akşamüstü Kürtler taş­
larla sopalarla biribirlerine giriyorlar, kollar kırılıyor, başlar ya­
rılıyor, bütün kasabayı bir bağnşmadır dolduruyordu. Kasaba 
artık bu dövüşmelere alışmıştı.
Eski Ermeni mahallesinde ulu zeytin ağaçları, incir ağaçları 
sıcakta toz içinde kalmış, kavruluyorlardı. Yıkık Ermeni mahal­
lesinde yıkıntılar arasmda nar bahçeleri, nar bahçelerinde sevi- 
şirlerken ocaktaki demirler gibi kıpkırmızı kesilen kaya yüanla- 
n, uzun uzun...
Narların çiçek açımında mahalle donanıyor, arıların, kele­
beklerin, kırmızı yüanlann cümbüşü nar çiçekleri dökülünceye 
kadar sürüyordu.
Kasabanm üstünü boz bir bulut gibi, her ikindiüstü gittikçe 
kabaran, genişleyen, soluk aldırmayan bir toz bulutu örtüyor-
332