KADERİN CİLVESİ 267 
den bire avucumun içine sıcak bir öpücük kondurdu. Fısıltı gibi 
bir sesle: 
— Kale, buyukhanımdan korkuyorum. 
— Ben varken hiç kimseden korkma Eleni. Her hususta 
Vortik'in yerini tutar, seni bütün dünyaya karsı korurum. 
Göğsünden haç çıkararak: 
— Gece kimse gelmez. Ama gündüzleri çok müşteri var. 
— Güpegündüz gelen giden oluyor da kimse görüp şüphe­
lenmiyor mu? 
— Ön kapıyı açmıyoruz. Arka kapıdan alıyoruz. 
Şimdi mesele anlaşıldı. Meğer (hınzır karı fabrikayı arka 
kapıdan çahştırıyormuş. Köpeği an, sopayı hazırla derler. Tam 
bu anda onun erkek sesi: 
— Aaa... Bir yaşıma daha girdim. Şallak mallak karyola­
nın içinde ne yapıyorsunuz kepazeler? 
Kaynanam bu narayı atarak odadan içeriye girdi. Eleni 
saçlarını yolarak bir köşeye sindi. Şirret şirret bağırmağa baş­
ladı: 
— Ah, kaimeni, ah pana yamu... Buyukhanım duyazak, bir 
ıskandal sıkarakazak dememiştim ben? 
Kaynanam eli belinde, gözlük burnunda, odanın ortasına 
kadar geldi: 
— Tüh midesiz kerata. Aşağıda fidan gibi karın dururken 
bu tek gözlü mıröarla yattın öyle mi? 
Derin bîr soğukkanlılık içindeyim. îki yüzlü acuzeye hiç 
finem vermeyerek Eleni'ye döndüm: 
— Şimdi aşağıya in. Mihriban'a söyle, bu kadının sandığı­
nı tutup buraya getirin. 
2Jaten kaçmaya bahane arayan şirret Rum karısı odadan 
fırladı. Kaynanam sersemlemişti. 
— Sandığımı mı? Allah Allah, sen çüdırdın mı herif? Şe-
fika'nın üstüne bu kerhane süpürgesi, bu sarhoş kusmuğu ile 
hlyanet etmeğe utanmadın mı diyorum t 
Ben de ona doğru yürüdüm. Ta burnunun dibinde durdum: 
— Bizi çirkefe atan Şemi bile senin yanında zemzemle yı­
lı anmış bir namuslu kişi kalır. Fesatçılığı bırak da bana haber