lükte olsun. Olsun, olsun da su bassın. Sel götürsün. Tepe-
nin üstüne çıktılar. Harabelerin arasında bir iki köy evi gö-rünüyordu. Sokaklar boştu. Otomobilin gürültüsüne bir ikikadın pencerelerden başlarını çıkardılar. Bir süre arabayabaktılar; sonra oynayan çocuklarını çağırdılar. Otomobiliincelemek isteyen çocuklar isteksiz adımlarla toprak duvar-lı bahçelerine girdiler. T urgut arabasını evlerin uzağında,bütün ovayı gören bir yerde durdurdu. Bu manzarayı bıra-kıp aşağı inmişler. Gittikçe eskici oluyoruz Olric. Ne yapa-lım efendimiz. Yeniliklere yetişemiyoruz. Doğru. Nefes ne-fese kalıyoruz. Erkeklik bizde kalsın. Olup bitenleri de izle-miyoruz. Eskiye bağlılığımız bir şey bildiğimizden değil.Eskisi bundan kötü olamaz ya, diyoruz. Tam da bilmiyoruzyeniyi. Onlar utansınlar Olric. Biz gene işin kolayına kaça-lım. İşimiz pek de kolay değil, efendimiz. Kimseyi kandıra-madıktan sonra neye yarar Olric? Daha denemedik efendi-miz. Evet, bu millet... Burada yaşayanlar, altı yüzyıl önceki-lerden altı yüzyıl geride Olric. Altı yüzyıl önce gelseydikherhalde böyle karşılanmazdık. Peki Olric, hemen yanların-da duran harabelerden, evin, duvarın nasıl yapılacağını gör-müyorlar mı? Okumak için uygun bir yer burası. Rahatsızetmezler. Ne zaman okumaya başlayacaksınız efendimiz?Neyi Olric? Biliyorsunuz efendimiz. Arabadan çıktı, bagajıaçtı telaşla. Nasıl bekleyebildim bu kadar saat? Kutuyu açtı:içinde ciltli iki defter duruyordu, orta kalınlıkta. Ayrıca biriki kâğıt. Defterlerden, üsttekini aldı. Eski bir duvardan ka-lan taş yığınına sırtını dayayarak yavaşça yere oturdu. Siyahkapağı açtı: Selim’in yazısı. İlk satırlarda düzgün gidiyorduyazı. Sayfanın altına doğru dağınıklaşmış. Sayfanın sol üstköşesinde bir tarih. Selim’in sağ olduğu bir dönemin tarihi.Günlük tutmuş, o kadar yıl sonra. Bana yardımcı ol Selim.
590