oğlanın elini tutmuş ... Oğlan dediğim o melun İnce Memed var 
ya, işte o. Onun elini tutmuş ikisi birden kaçıyorlardı. Vardım 
Hatçeye sarıldım. Göndermedim. Gözümün önünde Hatçe 
vurdu Veliyi." Başını salladı. Gözlerini yaşarmış gibi kur uladı. 
"Aaah Veli Ağam. Veli Ağam gibi var mıydı? Kötüler kı yar za­
ten babayiğ ide. Yiğidin yiğide kıydığmı kim görmüş zaten. Aa­
ah Veli Ağam, beş paralık bir avrat kurşunuyla giden Veli 
Ağam ... Gözümün önünde vurdu kafirin kızı ... Bir de nişan alı­
yordu köpoğlunun kızı ... Bir de nişan ... Kim bilir nerede öğren­
miş ... " 
Abdi Ağa: 
"Duydunuz ya," dedi. "Hepiniz böyle gördünüz değil mi? 
Zekeriya sen? Sen de böyle mi gördün?" 
"Aynen böyle gördüm," dedi Zekeriy a. 
''Topal Ali sen?" 
Topal Ali, çoktandır patlamaya hazırlanmışh: 
"Ben," dedi, ''ben hiçbir şey görmedim Ağa. Hiçbir şeycik 
Bir iz sürdüm diye köylü yüzüme bakmıyor. Ne bu köylü, ne 
de bizim köylü. Ben geçerken çocuklar bile arkasını dönüyor. 
Avradım bile bana tiksinerek bakh. Konuşmadı benimle. Ben, 
hiç mi hiç bir şey görmedim Ağa. Bunu böyle bilesin. Memedin 
seni vurduğunu bile görmedim," dedi, ayağa kalkh kapıya 
doğru hışımla yürüdü . Bütün vücudu isyan kesmişti. Müşekkel 
bir isyan gibi yürüdü. 
Abdi Ağa böyle bir hareketi, böyle bir isyaru hiç kimseden 
beklemezd i. Aptal laşh. Dudaklan sarkh. Az kendine gelince si­
nirlendi. Sinirden başı sallanmaya başladı. Arkasından koşa­
cakmiş gibi ona doğru uzandı: 
''Topal Ali! Topal Ali! O köyde durma gayn . Köye varır 
varmaz evini yükle, nereye gidersen git! Bir gün daha kalırsan 
evde, adam gönderir, evini başına yıkhrırım . Duydun mu Topal 
Ali?" diye bağırdı. 
Sonra, kendi kendine: 
"Namussuzlar, nankörler, ekmeksizler ... " 
Köpür dü: 
"Hepiniz böyle gördünüz öyle mi?" 
Hep bir ağızdan: 
145