lanmış bulutlar bir turuncuya kesiyor , bir kırmızı, pembe mor 
oluyor , bir, bir demircinin köresindeki köze benziyordu. Çok 
uzaktaki bir dağın doruğuna da gün vurmuştu. 
Bu denize mavi demişlerdi, diye düşündü, bir sütbeyazlık 
bulutlar gibi kabar arak sonsuza kadar gidiyor , kıyılar buğula­
myordu usuldan, deniz o geeeki ağırlığını, dünyamn üstüne 
dağ gibi çöktüğü, saliandıkça dünyayı, gökyüzünü, yıldızlada 
birlikte çalkaladığı halini yitirmi şti. Dün gece, dalgalanan bin 
yıllık bir karanlık gibi ydi. Kıyıya uzun aralıklarla büyük dalga­
lar ağır geliyor , çakıltaşlarına seriliyor, ardından da yavaş ya­
vaş, köpüklerini söndürerek dönüyordu. 
Memed bakh ki deniz gittikçe, ortalık ağardıkça mavileşi­
yor, dalgalar da daha büyüyor , sıkla şıyor , kabanyor. Günbalı­
daki üst üste yığılışmış bulutlar da kabanyor , şişiyor , göğe doğ­
ru büyüyerek, ağararak yükseliyor. Gün doğunca, deniz, top­
rak, dağlar ova birden değişiverdi. Dünya arhk öteki dünya, 
deniz arhk öteki deniz değildi. Her şey uyamyord u. Martılar 
bir telaşta, bir telaşta denizin üstüne inip inip kalkıy orlardı. 
Mavinin üstüne, ta ötelere kadar bir ipilti çökmüş, Memedin 
gözlerini alıyordu. Hemen yandaki pürenli sel yatağına koştu. 
Dere baştan sona kadar pürenlikti. Gün vuronca pürenler daha 
keskin daha ağır kokuyordu. Deniz de daha başka kokuyordu. 
İnceden de bir toprak kokusu geliyordu dağlardan reçine koku­
suna karış mış. Güneş kızdırdıkça reçine kokusu daha belirgin­
leşiyordu. 
Neden sonra Müslüm doğruldu, uyanmaya, nerede oldu­
ğunu anlamaya çalış ıyor , gözlerini ovuşturarak yöreye bakıyor, 
bir şey anlamamış olacak ki gözlerini ovuşturup ovuşturup ba­
kıyordu. 
"Deniz kıyısındayız Müslüm," diye güldü Memed . "Sen 
getirdin bizi buraya ." 
Müslüm üstündeki cüppeyi fırlahp yana athktan sonra 
ayağa kalkh: 
"Buraya mı gelmişiz, burası neresi ki?" diyerek denizin kı­
yısına gitti, çakıltaşlanmn üstüne diz çöküp denizden avuçla­
nyla aldığı suyla bir iyice ova ova yüzünü yıkadı. 
"Sen hiç uyumadın mı?" 
101