yapışmıştı bir yokuş çıkıyorduk beni bir gün kaybedersen
ölürsem demek istiyorum üzülür müsün üzülürüm deme-liydim onunla konuşmalıydım ağlamaya başladım ne söyle-yeceğini bilemedi aptalca sözleriyle herkesi kırdığını anlattınerede nasıl konuşacağını bilemiyordu gene kendini karış-tırma işin içine Selim dedim burada benim üzülmem değilmi mesele dedim güldü gülümsedim beni güldürmeyi de-nedi cesaretlenerek Selim öldü yaşasın Selim dedi benimölümüm başkalarınınkine benzemez dedi ben bir yolunubulur gene dirilirim hayır mesele ben değilim ben anlatamı-yorum başkalarını düşündüğümü kendimi anlatıyormuşumgibi oluyor Günseli olmak isterdim onun gibi hissettikleri-mi tam yerinde ifade edebilmek isterdim ne yazık kocamanbeceriksiz bir Selim’im ne kadar uğraşsam gene başlama Se-lim dedim gülerek kötü bir şey olmadığını anladı güldüyağmur dinmişti ağaçların kokusunu duyuyorduk benimleduyularının geliştiğini söyledi seni tanımadan önce hiç ko-ku almazdım ya da yalnız kötü kokuları alırdım şimdi in-sanları bile kokularından tanıyorum kendimi bütün koku-lara açık tutuyorum cebinden bir kâğıt parçası çıkardıayaklarımızın altında hışırdayan yaprakların resmini çizme-ye başladı dolmakalemiyle resmin altına tabiata döndüğümgün diye yazdı mendiliyle gözyaşlarımı sildi ben mahvol-dum dedi ben romantik oldum hiçbir ilaç beni iyileştiremezartık bu yaştan sonra elâleme rezil oldum gülüyordu tabiat-ta tozdan ve çamurdan başka şeyler de varmış diyordu oyaz bir inşaatta çalışıyordu sabahtan akşama kadar o kadarkirleniyordu ki yüzü tanınmaz duruma geliyordu bir günona uğramıştım amelelerden utanmıştı yüzündeki kirdendudakları beyaz görünüyordu tozun içinde güzeldi heye-canlandım bir süre ayrılamadım ayrılmak istemiyordumameleler bize bakıyordu kirliydi yorgundu utanıyordu terli-yordu mutluydu ondan ayrılmak düşüncesine dayanama-
469