744 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
bir adam yalbırdıyor. Yanına vardım, vardım gördüm ki bizim Taşbaş Efendi­
miz. Elinde değneği, yanında san iti. Yalımdan kurtlar gelip gelip ayağına yüz 
sürüyorlar. Taşbaş Efendimiz çoban olmuş. Yalımdan kurtlar çobanı. Yüzlerce , 
binlerce yalım kesilmiş kurt, karanlık gece içinde doldurmuşlar ovayı. Çobanla­
rı da Taşbaş Efendimiz ... 
Telli Karı anlatıyordu: Böylesi de olur muymuş, diyordu , her sözünün başı. 
Şafağa karşıydı, yürüyordum gedikten. Gökte bir hışıltı duydum. Başımı kaldır­
dım, bir ejderha! Gökten önüme doğru sü zülüyor. Böyle de olur muymuş? Geldi 
önüme indi. Bir harman yeri kadar büyük bir yere çöktü. Benim ödüm koptu. 
Bir baktım, ejderha don değiştiriyor. Gözümü ayıramıyordum ondan. Az sonra, 
bir bakıyorum, yeşil bir adam çıkıyor ejderhadan. Böyle de olur muymuşı Bir 
bakıyorum, balkıyan yeşil adam Taşbaş Efendimiz. Ayaklarına kapanıyorum 
Başımı kaldınyorum, Taşbaş Efendimiz yok. Yitmiş gitmiş ... 
Mustafa çocuk anlatıyor: Elimden tuttu benim, kim7 Taşbaşoğlu , ermiş. Gö­
ğe doğru fırlattı. Uç Mustafa, dedi. Uç bakalım. Uçtum uçtum, bir kartal yuva­
sına düştüm. Her yan kayalıktı. Kartal beni boynuna bindirdi. Bir baktım yeşil 
adam yanımda. Elime on tane ceviz verdi. Cevizleri kırdım yedim, kırdım ye­
dim, on ceviz daha verdi, kırdım yedim, kırdım yedim, on ceYiz daha ... Adam, 
ne kadar ceviz istesem o kadar verdi. .. 
Molla Ahmet anlatıyordu: Dün gece dağdan sansar tuzağı kurmaktan geli­
yordum, tam karşıma çıktı, yel gibi esiyordu. Uğur ola, nereye, dedim. Sağ ol 
Ahmet, dedi, gidiyorum. Beni istediler, duramam, dedi. Bir anda gözden yitti, 
ıradı gitti. Az sonra bir baktım, gene karşımda. Sesi aynı, yüzü aynı, giyitle­
ri değişmiş. Ak libaslar içinde. Gene konuştuk, gülümsedi. Yel gibi esiyordu. 
Bir anda karşıki tepeyi aştığını gördüm. Az sonra başka bir dona girmiş, gene 
yel gibi esiyordu. Gene tepenin dibinde yitti. En sonunda kırmızı yalırolara bü­
rünmüş. Gecede ya lımlar dalgalanıyor. Taşbaş Efendimiz içinde ... Gene benimle 
konuştu. Yel gibi esiyordu. O anda kırk tane ak güvercinin havalandığını gör­
düm. Taşbaş Efendimiz yok ortada. Bayılmışım . Ayıktım baktım ki, ne göreyim, 
tuzağıma üç sansar birden düşmüş! İşte üçü de. 
Taşbaşoğlu kaçtı da bütün bunları duymadı. Zaten aklı kıştan bu yana kar­
makarışıktı. 
Dağlardan düze indi. Çukurovaya. Ünü buralara kadar yayılmıştı. Torosta 
bir ermişin çıktığını, ermişin mucizeler gösterdiğini herkes duymuştu ama, Taş­
başoğlu, o benim dese, üstüne gülerler, onu deli yerine koyarlardı. Akdeniz kı­
yısında bir ağanın yanına seyis durdu. Attan azıcık anlardı. Ağa ona, üç atma 
baksın diye, ayda yedi buçuk lira veriyor, bu para da ancak sigarasına yetiyordu . 
Bu köyde de her gün Torosta Kırklara karışan ermiş konuşul uyordu. Sonunda, 
Torosta böyle bir ermiş çıktığına, nerdeyse Taşbaşo ğlu da inanacaktı. Ama bu 
ermişin kendisi olması da hoşuna gidiyordu. Kulağına türlü efsaneler geliyor,