232 
Üstelik Atatürk ve Yaşar Kemal dünyada en bilinen isim­
lerimiz arasında. Oysa daha o kadar çok de�erimiz var ki çe­
şitli alanlarda hep gündemde olan dünyadaki birçok kişiden 
değ"erli olduklan halde, kimsenin onlardan haberi bile yok. 
Çünkü bugün yaşad.ı�mız olgu, kültür alamoda bir global­
leşme değil. Bir tarafın kendi kültürünü (ne kadar yüce olur­
sa olsun) öbür tarafa dayatması, kültür alışverişi anlamına 
gelmez. Hepimiz William Shakespeare'i, Dan te'yi, Homer os'u, 
Moliere'i biliyoruz. Bunlar çok önemli şeyler. Fakat Türkolog­
lar dışında Şeyh Galib'i bilen tek bir Batılı yoktur. 
Bu engeli sadece Farsça yazan şairler aşabilmiştir: Sadi, 
Hafız, Firdev si, Hayyam gibi çok büyük Iran şairleri ... Bun­
da da en büyük pay Goethe'n in. Çünkü Goethe , Fars şiirine 
hayran kaldı� için ömrünün son yıllannda Farsça öğrendi. 
West-östlicher Divan (Batı·Do ğu Divanı) diye bir kitap yazdı. 
Burada ilginç bir noktaya geleceğim. Mevlana, "Rumi" 
adıyla dünyada çok bilinir . Amerika 'da son 10 yılın en çok sa­
tan şairi Mevlana' dır. Peki, niye Mevlana dünyada biliniyor 
da Yunus Emre bilinmiyor? Yunus Emre daha mı kötü bir şa­
irdir, ya da diğer şairlerimiz? 
Hayır, Mevlana dünyada Farsça yazdı� için biliniyor, di­
ğer şairlerimiz bilinmiyor. Türkçe ise Yunus Emre'nin dedi­
ği gibi "Bir garip ölmüş diyeler 1 Üç günden sonra duyalar" 
misalince içine kaparup kalmış. Osmanh'mn bunca fütuhata 
ragmen niye dünyaya yayılan emperyal bir dil yaratamadığı­
m Halillnalcık gibi hocalan ımza sormak lazım. 
Bir hazinedir Türkçe 
Oysa Türkçe son derece yetkin bir şiir dilidir. Müthiş bir 
anlatım gücüne sahiptir. Bazen bizim halk türkülerimiz öy­
le şeyler söyler ki, ne William Shakesp eare'e değişirim ne de 
başka bir şaire. Ama ne yazık ki ilgilenen yok. Türkiye'de de