36 
Edebiyat ölmüyor, öldürülü yor 
Gazeteler İngiltere'nin bir kitap çölüne dönüşrnek üze­
re olduğunu yazıyor. Kitap satışlan düşüyormuş, kitabevle­
ri kapanıyormu ş. 
Halk kütüphane lerinin sayısı da hlZla azalıyormuş. 
Insan önce ''Vah vah" diye düşünüyor; sonra da "Vah vah" 
mı, "Oh olsun" mu demek gerekti� konusunda kararsızlığa 
düşüyor. 
Çünkü Shakespeare'in, Dickens'ın, Trollope'un ülkesi Bri­
tanya, son yıllarda edebiyatı öldüren ülkelerin başında geliyor. 
Eskiden beri Britanya'nın eksantrik karakteriere ve 
"dandy" adı verilen züppeliğe çok düşkün olduğu bilinir. 
Bu züppeliği edebiyat alanına da taşıdıklan, her şeyi Lond­
ra barlarında geçen pseudo-entelektüel, yüzeysel modala­
ra hapsettikleri için okuryazar kitleleri küstürdüler. !nsan­
lar ellerine kitap almaktan korkar oldu. Çünkü gazetelerde 
övülen, moda haline getirilen kitapların çoğunun, birtakım 
okunmaz cümlelerden, yapay entelektüel fantezilerden iba­
ret olduğunu gördüler. 
2009'da İngiltere'de ilginç bir edebiyat skandalı gündeme 
geldi. Birisi oturup, ünlü yazar Jane Austen'ın az bilinen bir 
romanın ı daktilo etmiş ve kendi adıyla otuzdan fazla yayıne­
vine göndermiş. Inarur mısınız, yayınevler inden hiçbiri kita­
bı basmaya de�er bulmamış. Aynı deney birçok büyük yazar 
için tekrarlanabilir ve büyük bir ihtimalle sonuç aynı olur. 
Çünkü modaya uygun yazmak, iyi yazmanın önüne geçmiş 
durumda. 
Bu yüzden genç yazarlar, okurlar için değil, edebiyat çev­
releri, yayınevleri ve ödül jürileri için yazıyor lar. Özgün ve 
yeni olmaya çalışıyorlar, modalann etkisinde kalıyorlar. Bu 
yöntemler de onlan klasik, büyük edebiyat yolundan, ana da­
mardan, her zaman geçerli olan anlatıcı geleneğinden kopa-