“Arkadaşlarıma danışmalıyım,’ diyordu. ‘Bütün ilişkilerimi-
zi tartışırız biz.’” “Bizlere değil herhalde. Kültürlü arkadaş-larına olacak. Burhan’a danışmış olacak.” “Burhan’ı ben detanıdım. Yolda tanıştırdı, utanarak.” “Kimden utandı? Bur-han’dan mı, sizden mi? Kendinden mi?” “Neden utandığıbelli değildi.” Yaşamaktan utanıyordu herhalde. Hayata kar-şı ayıp oluyordu. On yüz bin şeyi birden yaşamak istiyordu.Hangisine sarılsa başkasına ayıp oluyordu. Kaç parça olabi-lirdi? Neden bu utançları bir yana itip yaşamaya çalışmadı?Gözlerini yerden kaldırmayı denemedi? Hiçbir zaman pas-tanede-muhallebicide-kızla-buluşup-gözlerinin-içine-baka-rak-ona-hayatını-anlatan-erkeklerden-biri olmayacağına ye-min etmişti. Sahte olmaktansa yaşamamak iyidir T urgut.Hepimiz ihanet ettik ona. “İkinci gün kavga etti benimle,artık gitmem gerekiyor dediğim zaman. Teyzem bende kalı-yordu. Hava kararmıştı. ‘Bir daha hiç gelme istersen,’ dedi.”Çok az vaktim kalmıştı Turgut. Anlamıyordu. Çok bekle-miştim. Hayatımın, başı ve sonu belliydi; hiç olmazsa orta-sını kaçırmamalıydım. Oyalanacak durumum yoktu. Ezber-lemiş olduğum bütün şiirleri okumalıydım, bütün kavgala-rımı çıkarmalıydım, bütün kuruntularımı ortaya dökmeliy-dim. Belki seni bir erkek anlayabilirdi Selim. Nasıl olur?hepimiz, birbirimizin gözünü oyuyorduk. Bir kadın karşıkoyamazdı: artık bana karşı konulmasını istemiyordum.Doludizgin gitmek istiyordum.
“Beni çok uzun bir süre denedi. Sonsuz yoklamalardan
geçirdi beni. Her sözünden sonra, belli etmemeye çalışarakyüzümü inceledi, tepkilerimi anlamaya çalıştı.” Bana dabarlara dadandığını anlatıyordu aynı devrede. Burhan’la bir-likte gidiyorlarmış. Bu teyze, onu çok sinirlendirmiş olmalı.İnanmamıştır gerçekliğine. Kadınların oyunları hakkındahikâyelerle doluydu kafası. Üniversiteye gittiğimiz günler-de, bir kadınla iki gün süren bir macerasını anlatmıştı. Ka-
447