"Ne oldu Müslüm?" 
"Yılan," dedi Müslüm. "Kara bir yılan. Belki yüz kulaç. 
Vurdu bana. Bacağım tutmuy or, çont oldu ." 
''Yürüyemeyecek misin?" 
"Dur bakalım, çok ağnyor." 
"Bin sırtıma öyleyse ... " 
"Yok Memed Ağam, yok. Ağnyor dedikse ayağımız kö-
künden koptu demedik." ' 
Yürümeye başladı. Ama bu sefer Müslümün önden giden 
karartısı eğilip eğilip kalkıyordu. 
"Müslüm nasılsın?" 
"İyiyim, iyiyim." . 
Müslümün önden, eğilip kalkarak giden karartısı gittikçe 
hızlanıyor, o hıziandıkça diken likten de daha az hışırtı geliyordu. 
Bir an oldu, Müslümün hızı birden düştü. Ardından da 
durdu. 
"Ne oldu Müslüm?" 
"Azıcık, azıcık duralım Memed Ağam. Bacağımı hiç çeke­
mi yorum." 
"Soktu mu acaba ?" 
"Yok," dedi Müslüm, "soksaydı, ben şimdiye öteki dünya­
yı çoktan boylamıştım. Çok sert vurdu. İnşallah kemiği kırma­
mıştır." 
Memede bir süre dayandı, öyle kaldı. Biraz sonra da doğ­
ruldu, ''Yolcu yolunda gerek Memed Ağam, sabaha kadar bu­
radan çıkamazsak, sen haklıymışsın, şunlar bizi..." Öbek öbek 
yanan ateşleri gösterdi. 
Dört yandan gelen gürültüye kulak kabarttılar. 
"Sanki bütün Çukurovanın adamı kurdu kuşu, atı itiyle 
buraya toplanmışlar ," dedi Müslüm. "Yarın bizi Akçasazda bu­
lamayınca ... " 
"Çok kaçak bulacaklar ," dedi. 
''Doğrusun," dedi Müslüm, "Akçasazm içi hiçbir zaman 
kaçaksız kalm az." 
Bu sefer çok daha hızlı kayıyor, Memed arkasından yetişe­
miyordu. Biraz sonra Memed dili dışarda, sıcakta kalmış kuşlar 
gibi harladı. 
58