odaklandıkları nesnelerin üzerinden yağ gibi kayıyordu. "Göz­
lerinin ortasmda bir kuyu var sanki," diye geçti Özgür'ün akim­
dan. "Ölüler Kitabı'nı henüz bitirmiş ve bütünüyle kavramış gi­
bi." De O liveira 'yı hatırlamıştı. 
İnsan azmanı, haremini inceleyen bir padişah edasıyla herke­
si teker teker süzüp Özgür'de karar kıldı. Ağzınm kenarından, 
tükürürcesine birkaç sözcük firlattı ona. Suntah bir küfür ya da 
tehdit ... İnsandan çok gorili andıran, beynin denetiminden çık­
mış, bütünüyle uyumsuz devinimlerle yaklaştı. Sağa sola çarpa­
rak, kağıtları yere saçarak ... Özgür'ün tepesinde dikildi, kara bir 
dağ gibi. 
"Demek benimle sohbet etmek istemiyorsun!" 
Defterini apar tapar çantasına sokuşturdu. Zaman kazanma­
lı, deliyi başmdan savacak bir yanıt vermeliydi. Bütün kaçıklar da 
onu buluyordu nedense! Portekizce bilmediğini mi söyleseydi? 
Rio'da yabancı olduğunu belli etmek hiçbir zaman akıl karı de­
ğildi. Herhangi bir karara varamadan, işi oluruna bırakarak göz­
lerini kaldırdı. Ansızın saldırdı adam. Özgür'e değil, onun he­
men yanındaki, işçi tulumlu bir gencin tek başına oturduğu ma­
saya ... Tabaktaki son pizza dilimini kaptı. Hırsla, öfkeyle, hmç­
la ısırdı. Ona bunca eziyet etmiş dünyaya haddini bildirmek is­
tiyordu sanki; insanlığı, bütün yağma, sosuna, süslü püslü Fran­
sızca adiarına karşm, canı çektiği an, köpek dişlerinin arasında 
parçalayacağını kanıtlamak ... Tek bir ısırışta dilimin yarısmı göv­
deye indirmişti . Yüzünü tiksintiyle buruşturdu. Az öncesinden 
daha atik ve öfkeli, gösterişli bir hamleyle tabağa geri fırlattı. 
Dükkanda çıt çıkmıyor du, garsonlar da dahil herkes ipnotize ol­
muşcasına donakalmıştı. Aynı zembereğinden firlamış kukla 
adımlarıyla tezgaha yöneldi, ketçabı kaptı ve neredeyse bütün 
şişeyi boca etti. Kan denizinde boğulmuş bir karabatak gibi gö­
rünen zavallı son yarım dilimi de yutup firladı çıktı. Geldiği gi­
bi bir anda yok olmuştu; arkasında tomar tomar Metodİst !<ili­
sesi bülteni ve öfkesinin karanlık hayeletini bırakarak ... 
125