Edebiyat ve Demir Parma klıklar 
Bu konu öylesine geniş, öylesine uçsuz bucaksız ki kitap­
lar dolusu yazılabilir. Çünkü tarihin her devrinde, ister kral­
lık ister diktatörlük ister "ileri demokrasi" her türlü yönetim­
de, iktidariann yazarlardan korktuğu gerçeği dejp.şmedi. Ya­
zarları şairleri idam ettiler, hapiste çürüttüler, hayatlannı 
zindana çevirdiler. 
Yalnız bu olgu bile, "söz"ün gücünü göstermeye yetiyor . 
Tanklan, toplan, orduları olan koskoca iktidarlar "söz"den, 
"yazı"dan korkuyor. Çareyi yazarları öldürrnekte, içeri at­
makta buluyor, ama bu sefer de idam edilenlere yakılan a�t­
lar kulaklannda yankıl anıyor veya müthiş bir cezaevi edebi­
yatı do!Wyor. 
Öldürseler de yok ede miyorl ar 
Bugün Pir Sultan Abdal'ı idam ettiren Hızır Paşa unutu­
lup gitti ama "Üçüncü ölmem bu hain 1 Pir Sultan ölür di­
rilir" dizeleri, aradan geçen dört yüz yıla rağmen zalimlerin 
suratı nda tokat gibi şaklamaya devam ediyor. (Hızır Paşa 
hatırlanıyorsa da Pir Sultan'ın türküleri sayesindedir.) 
Anadolu'nun yürek yakıcı ağıtlan, hapis acısını anlatıyor. 
"Mapushanelere güneş doıtmuyor" dizesinin gücü, dünya­
da hangi şiir dizesiyle ölçülebilir.