"Geri dönüp kahveye gidelim, dedim ona, ama oradan ho şlanmad ığını, hatta korktu ğunu hemen anlad ım. 
Çırakl ık y ıllar ımızdan beri, yirmi be ş yıl birlikte nak ış ettikten sonra Zarif Efendi'nin bizlerden iyice kopup 
uzaklaştığını da ilk böyle farkettim. Son sekiz dokuz y ılda, evlendi ğinden beri onu nakka şhanede görüyordum da 
ne yapt ığını bilmiyordum bile... Bana son resmi gördü ğünü söyledi. Büyük bir günah varm ış orada. Hiçbirimizin 
altından kalkamayaca ğı bir şey. Bu yüzden hepimizin Cehennem'de yanaca ğını söylüyordu. Tela şlıydı, korku 
içindeydi; fark ında olmadan büyük bir günah i şlemiş birinin y ıkım duygusu içindeydi." 
"Büyük günah neymi ş?"