mış. MousfolT diye hir isim buldum. Türklerin Viyana önle­
rinde göründükleri zamanlarda Avusturya'ya yerleşen atala­
rımızdan kalmış bu isim. Bugün adı MoustofF olanların ata­
ları demek ki Türklermiş." B ir gün de hastanede kendisini 
ziyaret eden Alman Devlet Arkeoloji Enstitüleri Başkam 
Kurt Bittel'ir ' Hoşgeldiniz bay mübaşir!" diye selâmladı Mus­
tafa İnan. Herr Bittel de kendi adının anlamını bilmiyordu 
ve Mustafa Hoca’nın yararlandığı kitaptan hemen bir tane 
edinmeye karar verdi. ,
Freiburg'da Temmuz ayının sıcağını yaşıyorlardı. Düello 
Hocası doktor onlara, çıkın biraz yakındaki köyleri gezin de­
di. B ir Alman arKadaşlan da telefon ederek onları gezdirmek 
istediğini söylemişti. Mustafa İnan, Fransa’ya geçmek, Kol­
mar ve do'aylanndaki Fransız köylerini gezmek istedi. Bir­
likte köyleri gezdiler, ağaçların altında dinlendiler. Bir kır 
lokantasında yemek yediler. Mustafa İnan her zaman yaptı­
ğı gibi çok değişik ve ender yapılan bir yemek ısmarladı. Ye­
mek geç kalınca da her zaman yaptığı gibi sinirlendi. H,er şey 
eskisi gibiydi, dunımda bir anormallik yoktu, belki her şey 
eskisi gib'i düzelecekti. "Mustafa da neşeli görünüyordu: Bize 
bitkilerden, biyolojiden sözediyordu. Üniversitede hocalığı sı­
rasında sık sık İstanbul Üniversitesine giderek bu konular­
da konferanslar dinlediğini biliyordum. Gene hocalığı tut­
muştu. Sonra birden durdu: ‘Çok yoruldum,’ dedi, ‘Hemen 
şehre dönelim.’ Lokantada biraz oturalım, dinlenirsin dedik. 
Hayır, hemen hastaneye dönmek istiyordu. Arabaya binince, 
‘Hemen hastaneye dönelim,’ dedi yorgun bir sesle, ‘Canım 
hiçbir şey yapmak istemiyor artık."
Hastaneye döndüler ve Mustafa İnan hemen soyunup 
yattı.'Biraz sonra ateşi yükseldi ve Mustafa İnan’ın Fransız 
köylerini dolaşması, bu dünyadaki son gezisi oldu: Bir daha 
hastaneden çıkamadı.
Ertesi sabah Ja le  Hanım hastane odasına girince Musta­
245