268 KADERIN CILVESI 
ver bakayım, bahçe kapısından içeri soktuğun yağlı müşteriler 
gündüzlük kaç kâğıt veriyorlar? Ev sahibi ve müdür vekili 
olduğum için bunu bümek benim hakkımdır. 
— Dilin tutulsun da son nefeste kelime-i şehadet getirmek­
ten mahrum kal inşaüah e mi herif? Bahçe kapısından kimi 
koymuşum? Gündüzün parayı kimden almışım? 
— Sandığı getirsinler de görürüz. 
Kocakarı yuvarlana yuvarlana aşağıya koştu. Telâşsız, he­
yecansız ben de onu izledim. îki hizmetçi yeşil boyalı sandığı 
alt katın sofasına çıkarmışlardı. Kaynanam vücudunu hazinesi­
nin üstüne attı. O avazı çıktığı kadar: 
«Yetişin. Hırsız var. Katil var. Yangın var» diye bağırarak 
tepinirken biz de bacaklarından çekerek sandığı kurtarmağa 
çalışıyorduk. Bereket versin ki, acuzenin bayılma illeti vardı. 
Mahalleyi başımıza üşüştürmeden dişleri küitlendi. Kaskatı ke­
sildi. 
i Koynundan anahatarı aldık. Definenin tılsımım bozarak 
işe giriştik. Çamaşırların altından neler çıktı biUyor musunuz? 
Şefika'nm eski yüzgöriimlüğünden koparılmış iki tane in­
ci, rahmetii Amca Beyin Rıdvan'ın doğumunda hediye ettiği na­
zar takımı, kehribar zannedilecek kimbikr kimin bastonundan 
sökülmüş san cam parçası. 
Onluk, yirmilik sekiz on tane ziynet altım, bir gazeteye 
özenle sanlmış yetmiş yedi krahk evrak, makbuz, yün haline 
gelmiş iğreti saçlar, içlerindeki sıvılan kurumuş düzgün hokka­
ları, açılmamış bir şişe şampanya... 
Kendi nefsinden bile kıskandığı bu eşyayı ben masanın 
üstüne serinceye kadar aklı cinnet semasmdan dönüp dolaştık­
tan sonra yeniden başına gelen kaynanam, sürüklene sürükle­
ne sofaya çıktı. 'Koltuğunun altına kızgın yumurta koymuşlar 
gibi acı acı bağırmağa başladı: \ 
—- Hepsini alsam da hakkım var^ dedim. Fakat tamam işi­
meyarayacağın bir günde seni kaybetmek istemem. Müsterih 
ol. Ben yalnız tic^ethanemin gizli Basdatmi'alıyorum. ' 
Böyle diyerek parayı cebime mdirdim. öbür hurdalan san­
dığa yerleştirmeğe başladım.