vererek hayatlarını kazanmaya çalışıyorlardı. Futbolcu Sua- 
vi de Mustafa gibi, liselilere ders veriyordu; fakat bir yandan 
da Galatasaray’da futbol, voleybol oynuyordu; üstelik keman 
çalmayı da öğreniyordu. Bu yüzden öğrencileriyle fazla uğra­
şamadı ve onlar da derslere gelmemeye başladılar. Akşam 
saat beşten sonra bir de onlara ders vermek doğrusu zor olu­
yordu. Suavi de (Atasagun) öğrencilerini unuttu. "Sene so­
nunda bir akşam üstü," diye anlatıyor Suavi Bey, ”199 Mus­
tafa İnan beni çağırdı, yanına çıktım. Baktım ki Mustafa, be­
nim iki talebemle birlikte oturuyor. Ellerini sıktım, bir müd­
det konuştuktan sonra talebeler Mustafa'ya ve bana veda et­
tiler ve sınıflarını geçtikleri için teşekkür ederek ayrıldılar. 
Onlar ayrılınca Mustafa bana bir zarf uzattı; aldım, açtım ve 
baktım ki içinde bir miktar para vardı. Ben ders vermediğim 
halde bu parayı neden verdiler acaba? diye sordum. Mustafa, 
‘Sen spor ve kemanla meşgul olduğun sırada, seni bulamadı­
lar. Ben de, boş kalmasınlar dîye derslerini muntazam ver­
dim. Sınıflarını geçmişler, teşekkür ettiler ve bu zarfı da sa­
na bıraktılar,’ dedi.
Sınıftaki muziplikleri de, ağırbaşlı görünüşüne rağmen, 
Mustafa İnan yönetirmiş. Yalnız kendisi ortada göninmüyor- 
muş. 228 Hikmet (Temiziç), "Bu işlerde ekseriya beni aracı 
yapardı," diye anlattı. "Ben Mustafa’ya ‘ağam’ diye hitap 
ederdim. O da bana ‘Gandi’ derdi. Gandi'ye benzer bir tara­
fım yoktu, ama ‘ağam’ öyle münasip gördüğü için bu lakap 
benim de hoşuma giderdi. Bugün mühendis camiasında her­
kes beni Gandi Hikmet diye tamr. Bu lakap Mustafa’nın bir 
hatırasıdır; benim hüviyetim gibi bir şeydir." Mustafa, Gandi 
Hikmet’i ileri sürermiş, "Sınıfın haydutları da bana saldırın­
ca, Mustafa bu işe kıskıs gülerdi. Ama ben gene başka sefer 
onun hatırını kıramazdım. "Birbirleriyle geçinmcyenlere de 
Gandi Hikmet aracılığıyla oyunlar oynardı Mustafa. Mesela 
Vedat (Barbaros) ile Naci’nin (Bengisu) tabiatları uyuşmu­