başka  bir şey değildi. 
Zeynep  Ateşmizacoğlu'nun  kısa  zamanda  toparlanması,  annesi-
ni kendi  haklılığına  daha  da inandırdı.  Ne var ki, tez zamanda  an-
laşılacağı  üzere,  bu düzelme  kalıcı  değil,  geçiciydi.  Ateşmizacoğul-
lan'nın  büyük  kızları  için  bundan  sonra  hayat,  iki ayrı  mevsime  bö-
lünecekti:  hastalandığı  dönemler,  bir daha  hiç iyileşmeyecekmişçe-
sine hasta;  iyileştiği  dönemlerse  bir daha  hiç hastalanmayacakmış-
çasına  iyi oluyordu.  Ortası  yoktu.  Ne zaman  birinden  ötekine  geçe-
ceğini  kimse  kestiremiyordu.  Bu iki devre  arasındaki  en belirgin 
fark,  kötü  haberlere  verdiği  tepkiydi.  Hasta  olduğu  zamanlar,  yal-
nızca  belli  renkleri  seçebilen  bir renk  körü  gibi,  bir tek kötü  haber-
lerle  ilgilenir  ve gazeteleri  sırf  bu tür haberler  için  okurdu.  Gasp 
olayları,  namus  davaları,  intihar  vakaları,  fuhuşa  zorlanan  kızlar,  ti-
nerci  çocuklar,  canlı  bombalar,  doğar  doğmaz  hastaneden  kaçırılan 
bebekler,  uyuşturucudan  ölen  gençler...  Gazetenin  yanı  sıra  şehir 
eklerini  de tarardı  dikkatlice:  kapanmayan  kanalizasyon  çukurları, 
patlayan  su boruları,  toplanmayan  çöpler,  tıkanan  yollar,  azılı  kap-
kaççılar,  pislikten  mühürlenen  pastaneler,  at eti satan  kasaplar,  ka-
çak deterjan  pazarlayan  bakkallar,  otopark  çeteleri,  meçhul  bir bi-
çimde  yanıp  kül olan  ahşap  evler,  tüpgaz  patlamaları,  gaz sızıntıla-
rı, gasp  olayları...  Zeynep  Ateşmizacoğlu,  bu cinnetaver  haberleri 
takip  etmekle  yetinmez,  bir de gördüğü  herkese,  bilhassa  da bütün 
günü  beraber  geçirdiği  annesine,  ballandıra  ballandıra  anlatırdı  her 
birini.  İyi olduğu  zamanlarsa,  bol fotoğraflı  felaket  haberlerini  atla-
yarak  okurdu  gazeteleri.  Her  halükârda,  Ateşmizacoğulları  içinde 
sürekli  gazete  okuru  olan  bir tek oydu. 
Büyük  kızının  felaketlerden  dem  vuran  coşkulu  sesi  ne zaman 
kulaklarını  tırmalasa,  içini  rengârenk  balıklar,  alacalı  bulacalı  taşlar 
ve fosforlu  aksesuarlarla  doldurduğu  akvaryumunun  huzurlu  fokur-
tusunu  dinlerdi  Zeren  Ateşmizacoğlu.  Oysa  balıklardan  önce  süs 
bitkileri  vardı.  Çeşit  çeşit  süs bitkileri... 
Zeliş  Ateşmizacoğlu  (23),  ne ağbisi  gibi  serseri,  ne de ablası  ka-
dar zekiydi.  Aslında  küçüklüğünden  beri,  ne tipiyle  ne de mizacıy-
la, ailenin  diğer  üyelerine  benzediği  söylenebilirdi  ama  bu farklılık 
daha  da çarpıcı  bir hal alıyordu  ablasıyla  kıyaslandığında.  Nazar  ok-
şayan  çiçekler  açan  yabani,  hırçın  bir bitkinin  yanında  nasıl  olduy-
105