şımda, insan suretinde, insan gibi görünce, bir can için sen böy­
lesine alçalınca, ben insanlık adına, bu kadar alçalabilen bir 
adam nasıl çıkmış insanlar arasından, diye, insanlığımdan 
utanmış hm." 
Arif Saim Bey sözün sonu gelmeden tabancasını çekti, Bay­
ramoğluna doğrulttu, tetiğe çöktü, Taşkın Halil Bey tam arka­
sındaydı, o tetiğe daha çökmeden dirseğine dokundu, kurşun 
da gitti duvara saplandı. ' 
Bayramoğlu onun karşısında durmuş, sevinç içinde gülü­
yordu. "Bir can için beni korkutamazsın Yüzbaşı Arif ... Bir can 
için, senin gibi insanların yüz karası olamam. Haydi bakalım, 
bir daha. Oğlum Taşkın, bırak o köpe W de ne yapacaksa yapsın 
baka lım." 
Murtaza Ağa, Zülfü, elinde tabanca zangır zangır titreyen 
Arif Saim Beyi koltuğuna oturttular, ona şerbet verdiler , alnını, 
kollannı, boynunu kolonyayla ovdular , tabancasını kılıfına sok­
tular , ardından da bir kahve getirdiler. .. Bayramoğlu, ayakta 
öyle kalakalmı şh. Artık oturamazdı, kapıya doğru yürüdü. Bu­
nu gören Arif Saim Bey telaşland ı: 
"Göndermeyin onu," dedi, "biz eski arkadaşız, aramızda 
böyle şeyler olur." 
Bayramoğlu, biz eski arkadaşız, sözünü duyunca kendili­
ğinden geriye döndü, geldi yerine oturdu. Bir beladan kurtul­
manın sevincindeydi, gülüınsüyor du. 
"Biz eski arkadaşız," dedi Bayramoğlu da, neden sonra . 
"Bayramoğluna da bir kahve getirin," diye buyurdu Arif 
Saiın Bey. "Biz eski arkadaşız. Bu vatanı birlikte kurtardı k." 
"Birlikte," dedi yumuşacık Bayramoğlu. 
"O bizi bırakıp dağlara çekilmesey di." 
"Çekildik," dedi Bayramoğlu. "Eşkıya dünyaya hükümdar 
olmaz. O yüzden çekildik ." 
. "Bayramoğlu isterse olur du." 
Yumuşadılar , şakalar ettiler , sanki biraz önce biribirlerinin 
gırtlaklanna sarılanl ar, biribirlerinin kanianna susamış lar bun­
lar değildi, sarmaş dolaş oldular. Sohbet koyulaşh, söz, döndü 
dolaşh geldi, gene İnce Memede dayandı. 
Bayramoğlu: 
426