gözlüm, sırma saçlım, ceren sekişlim, ondan iyi bir haber ver 
bana, bu kara canım kurban olsun sana." 
Yerinden doğruldu, elini yavaş yavaş, dizlerinin üstünde 
yükselerek atın boynuna doğru götürdü, bir parmak ötede dur­
du, bir türlü elini atın boynuna dokundur amıyor, ona dokunur 
dokunmaz, gene uçup gideceğini sanıyor du. Sesini daha da yu­
muşath, yüreği ndeki lbütün sevgisini sesine yükledi, bir süre 
daha konuştu. Artık böyle bir sesle, böyle bir konuşmaya dağ 
dayanmazdı, parmağını usulca götürdü atın boynuna sürdü. 
Bir tansık gerçekleşti, at yerinden kıpır damadı. 
Dizlerinin üstünden ayağa dikildi, avucunun içiyle atın bü­
tün boynunu okşayarak yukanya, atın kulaklanna kadar çıktı. 
At, öyle durmuş hoşarlanarak, güzel gözleriyle ona, sevgi dolu 
bakarak bekliy or, kaçmıyord u. Ama gene de Hürü Ana, onun 
hemen şu anda elinin altından kayacağını sanıyor, ödü kopu­
yordu. Hürü Ananın korkusu, eli atın almha gelinceye kadar 
sürdü. Alnını uzun uzun okşadı, at olduğu yerde, biraz da gü­
ler gibi, tanıdık, dost öyle duruyordu. Bir ara arka bacaklannı 
gerdi, meretini çıkardı, uzun uzun işedikten sonra birkaç kere 
karnma vurdu. Hürü Ananın korkusu iyice geçti, ah buradan 
çekerek nasıl indireceğini düşündü, yelesini tuttu, sağa döndü 
baktı, sola döndü baktı, onu çekerek aşağıya indirmenin bir 
mümkününün olmadığını anladı. Ata binerek, birlikte aşağı at­
lamayı düşündü. Bu bir adımlık yerde, bu çıplak ata nasıl bine­
bilirdi ki ... En sonunda, "Güzel at," diye buyurdu, "mademki, 
sen bana İnce Memedirnden iyi bir haber getirdin, onun Ala­
dağda olduğunu söyledin, belki de Binboğada, dedin, öyleyse 
in de beni aşağıda, bu kayalığın dibinde bekle." Atm sağnsına 
bir tokat attı, "Haydi ." At süzüldü, aşağıya indi, iner inmez de 
başını çevirdi, keskin kayalığın doruğuna baktı, olduğu yerde 
de durdu kaldı. Hürü Ana çabucak aşağıya indi, atm yanına 
vardı, onu yelesinden tutup çekti, at arkasından uysal uysal ge­
liyordu. Atı aldı getirdi, tek ineğini koyduğu küçük alııra çekti, 
boynuna bir kıl örme ip geçirdi, yemliğe bağladı, tabana kuru 
otlar serpti, yemliğe saman doldurdu, at samaı,u yemedi. Ye­
mezdi ya, bu at İnce Memedin atıydı, hem de kurşuna diziidik­
ten sonra bir küheylan olaraktan dirilmiş göğe ağmıştı . Buna 
617