Önsöz 
Memleketimizde henüz "tiyatro" sanatı adına hak sahibi 
olacak bir kurupanya oluşamadı. Çünkü bu büyük sanatın 
da eğitim kurumu vardır. Hudayina bitı mantar gibi tem­
silci yetişemez. Bizim sefil sahnelerimizin üzerinde en basit 
cümlelerde bile ifade acizliğiyle sıçrayan, haykıran, didinen 
maharetsiz, liyakatsiz, hatta çoğu temel eğitime yabancı 
birtakım zavallılara -birkaçı istisna edilmek üzere-sanat­
kar denemez. Kabahat leri yoktur, bunları ayıplamıyorum. 
Tiyatro muhiti nedir anlayamamış, bunun fikir ve medeni­
yet terbiyesine etki derecesini takdirden daima uzak kalmış. 
Sanat rağbetle dengelen ir. Her şeyde ilerleme ahalinin aşkı, 
şevki, ciddiyet isteğiyle, iyiyi kötüden ayırt etme gücüyle 
gerçekleşir. Cahilce bir cömertlikle tiyatro adını verdiğimiz 
o yığıntı mahallerimizde ne zaman bulunsam, halkın ıslık 
çalınacak yerde alkış şakırtısıyla ortalığı sarstığını görerek 
ağlamaklı olurum. Evet, itiraf etmeli ki bu halk işte ancak 
o derecede artİstler yetiştirebilir. isimleri, eserleri bütün 
medeniyet dünyasında dolaşan Eriyolar, 2 Briyolar, 3 Kapu­
lar,4 Döneyler, 5 Hanri Bataylar6 henüz bizim için bilinmez 
şeylerdendir . 
Kendiliğinden yetişen. 
Paul Hervieu (ı857-ı9ı5) Fransız roman ve piyes yazarı. 
Eugene Brieux (1858-ı932) Fransız piyes yazarı. 
4 Alfred Capus (ı858-ı922) Fransız gazeteci ve piyes yazarı. 
Maurice Donnay (ı859-ı945) Fransız şair ve piyes yazarı. 
Henry Bataille (ı 872-ı 922) Fransız şair ve piyes yazarı. 
vıı