Fakat içlerinden kimse çıkarak 
Bu belâlı işi başedemedi: 
Hepsi gece gelsin görelim dedi! 
4 
Zavallı üç gece çıkmadı suya, 
Dalarken zulmette dağlar uykuya 
Köylüler yolunu hep beklediler, 
Yarın gece mutlak çıkar dediler. 
Bu işte heyecan duyuyorum ben, 
Nihayet dördüncü gün bitmeden 
Merakın önünde boynumu eğdim, 
Ben de köylülerin içlerindeydim.. 
Hissimiz mantığın çok haricinde, 
Göğüslerimizden bir an içinde 
Fırlayacak gibi çarpan kalbimiz, 
Karanlık yolları bekliyorduk biz! 
Yüksek çınarların altına yattık, 
Hep birbirimizi gülüp aldattık, 
İşte bak karşıdan geliyor diye! 
Kimimiz: Bir öküz olsun hediye, 
Şunu ilk görene benden! diyordu; 
Canı sıkılanlar hep gidiyordu. 
Nihayet kalmıştık on, on beş kişi. 
Sonuna erdirmek için bu işi, 
Dedikodusunu yaparken kızın, 
Bilmem nasıl oldu, sustuk ansızın, 
Ne bir söz söyleyen ne de bir gülen, 
Baktım, uzaklarda ufka gömülen 
Dağların ardında ateş yanıyor, 
Gökler ağır ağır aydınlanıyor, 
Yola çınarların düştü gölgesi, 
Yorgun köpeklerin ürüyen sesi 
115