lasını ... " diye var gücüyle bağırdı. Sesi, toz içinde kalmış, toz direkle­
rinin dönerek savrulduğu köyün ta öteki ucunda çınladı. 
Bütün ilikleri titredi, gerildi, sai:sıldı. Kendini bir öfkenin nöbeti­
ne I<ıWtı koyverdi, zangır zangır tii:redi. Sevinciyle öfkesi bir an çatıŞtı. 
O anda da öfke onu bıraktı gitti. , 
Her gün birkaç kere öfkeden yuqıuşakl ığa, yumuşaklıktan hüz­
ne, ağlamaya düşüyor, yok oluyor, bO§lukta salınıp kalıyor, dünyanın 
sonsuzluğun.da tek başına ... Yokluğun, hiçliğin, boşluğun çaresizli�i­
ne düşmek; Hep yitirilmiş bir şeyi aramak. Unutulmuş bir tada yeni� 
den varabilmek. 
En iyisi öfke ... En iyisi, en iyisi ... Kendini ince,·acıyan, yarı ağ­
lamaklı, tatlı bir hüzne kaptırıverece ksin, sonra birden, ta iliklerine 
�dai öfkeden titreye�ksin. Ve öfke sürecek. Bir gün, beş gün, bir ay, 
bir yıl, bir yüzyıl... Öfkeden öyle tir tir, ağzın köpük içinde, zangır 
. zangır, kudurmuş� gözler dışarı uğramış, pörtlemiş, öfkede, işkencede, 
hazünde yaşamak. Böyle yaşamak, hiçte, dayanaksız, sevgisiz, kimsiz, 
hiç kimseyi .hiçbir zaman kıskanamamanın insaniyetsizliği . Acısız; öf­
kesiz, uykusuz, düşsiiZ. Ot gibi, ağaç, böcek gibi. Böçek bile, sinek · 
bile bu kadar hiçte, boşlukta değildir. Böcek bile, ağaç bile, sümüklü­
böcek. solucan bile. Ölüılı korkusu. Gerine gerine ölüm korkusunun 
içine düşmek. Ölüm korkusunda çıldırmak. Çaresizliğinde dört dön­
mek. kı, hüzünlll yok olmanın sessi-L sızıSını yaşamak. . . Ye ölüm 
korkusu, ölüm korkustintın bittiği yerin korkunçluğu. . 
Bir ömür boyu gerilmiş, kudurmuş, al kan içinde; ölmekle öldür-· 
rnekten başka bir şey düşünmemiş, kaçmış, saklanmış; Öldürmeyi, 
ölüm korkusunu ömrünün her saniyesinde yaşamış. Ve bütün bedeni 
korkudan , korkuya kesmiş bir adam. Bütün buQların elinden kayıp 
gitmesi. 
Hürüuşağının ordan bir toz direği patla dı,. bir anda uzadı. Cey­
han ırmağının üstüne geldi. Bir tanesi de kuru Ceyharun alt &aşında 
patladı, bir tane de Endel· üstünde. Toz direkleri yıldırım gibi, göz 
açıp kapayıncaya kadar 'ovayı geçip Kesikkeli üstüne geldiler. Görün­
mezce kendi yörelerinde dönüyorlar, ekin 5aplarını, samanları, kuru­
muş otları koparıp alıyorlar, düz ovada yeyni Yukleriyle akıyorlardı. 
Toz direkleri bir süre Ceyhan suyunu· izleyerek, suyun aktığı yöne, su­
yun üstünden kayarak Ceyhan kasabasının yanına varıp, ()rada, bu- __ 
23