"Bağrı yanmış adamın. Kim bilir ne kadar zulmetti onlara 
.Ali Safa, Kalaycı." 
To pal: 
"Siz paradan yana korkmayın. Arkanızda dağ gibi bir Vay-
vay köyü var." 
Ca b bar: 
"Dağ gibi," dedi. 
Topal: 
"Sen Koca Osmanın hoşuna gittin. Kalaycı o kadar zulüm 
bile yapmasaydı, gene getirirdi parayı. .. Bunlar böyledir. Sana 
şahinim dedi bir kere. Git evine çocuğunu al, kes, öldür gözü­
nün önünde, sana hiçbir şey söylemez. Bunlar böyledir." 
Ca b bar: 
"Bu gidişle kıyamete dek eşkıyalık yap. Burnun kanamaz ." 
To pal: 
"Öyle deme Cabbar," dedi. "Ali Safa Bey boş durur mu? 
Kalaycı onun canıydı. Siz canını elinden aldınız. Bunu size koy­
maz." 
M em ed: 
"Koymamaya çalışır." 
Ca b bar: 
"Elinden gelirse ... " 
M em ed: 
"Siktir et bre Cabbar kardaş," dedi. "Sefil Alinin dediği gi­
bi... Hangi günü gördük akşam olmamış." 
Bu sırada tüfeğini çaprazlama boynuna takmış, sallana­
rak Sefil Ali içeri girdi. Doğru saza gitti. Duvardan aldı. Ol­
duğu yere oturup saza düzen vermeye başladı. Birden bir 
türkü tutturdu. Kalın gür bir sesi vardı. Ses, Sefil Aliden çık­
mıyor gibiydi. Türkü bin yıl öteden geliyor ... Uzaktan dağlar­
dan, Çukurovadan, denizden geliyor. Denizin tuzu, çarnın sa­
kızı, yarpuzun kokusu bulaşmış. Öyle bir türkü. "Gel benim 
derdime," diyor , "bir derman eyle. Alemler derdine derman 
olansın." 
Bir an duruyor, bu sefer saz büyüyor. Sa:.ı;: tekrar ediyor: 
"Derman olansın." Sonra gene başlıyor Sefil Ali: 
355