dişlerinin ara şma alıp hafifçe di şledi. Kas, tam di şlerinin aras ına 
sığıyordu. Gözleri aç ıktı, yattığı yerden, erke ğin bacaklar ını, aşağıdan 
bakıldığında gittikçe karan-hkla şan oyluklar ını, iyice küçüiüp sertle şmiş 
torbalar ını görüyordu. İki koluyla Ertu ğrul'un bacaklar ına sarılmıştı. 
Başının hemen üstünde yükselen vücudun yaln ızca küçücük bir parças ını 
dişleyerek erke ğin bacaklar ına bakmak, biraz sonra oturaca ğı büyük bir 
ziyafet sofras ının önünde durup, küçük çerezler at ıştırarak alaca ğı zevki 
geciktiren ve bu zevki böylece 
Yalnızlığın Özel Tarihi 
81/6 
daha da ço ğaltan obur bir adam ın tattığı, sabırsız, biraz ac ılı açlığın 
lezzetini veriyordu. 
Halıların üstünde, Ertu ğrul çırılçıplak, Nermin ise giyimli olarak uzun 
uzun sevi ştiler. Nermin sevi şmenin sonlar ına doğru gittikçe artan 
çığlıklarından hiçbirini duymad ı, yalnızca vücudunun içinden ate şli 
suların boşaldığı son anda, yar ı baygınlık içinde, en uzun ve en yüksek son 
çığlığını n bitişini, bir ba şkasının sesini duyar gibi oldu. 
Kendi kulaklar ına ulaşan bu son ç ığlık, ıssız bir çölün ortas ındaki terk 
edilmiş bir istasyonda duyulan bir tren düdü ğü gibi yaln ızlık, bıkkınlık 
ve korkuyu getirdi beraberinde. Her seferinde oldu ğu gibi, vücudunun en 
mutlu, en doygun oldu ğu bu anda, bu b ıkkınlığı, yalnızlığı ve korkuyu 
duyuyordu. Asl ında tam bir korku de ğildi bu, ad ını kendisinin de tam 
bilmediği bir duyguydu ama, bu duyguyu hissetti ği anda biraz önce yapt ığı 
şeyi yapmam ış olmayı diliyordu. Hem i şlediği suçun cezas ından korkuyor, hem 
de suçun utanc ını hissediyordu. Birisinin gelip kendisini yakalayaca ğını, 
rşağılayacağını sanıyordu. En küçük ç ıtırtıları bile duyuyor, merdivendeki 
ayak sesleri, asansörün v ınıltısı, uzaktan uza ğa duyulan araba kornalar ı, 
vücudunun içinde titre şimlerle yay ılıyordu. 
Telâşla eteklerini indirdi. Eti mutlu ve sakindi, ama bu mutluluk biraz 
önceki sevi şmeyi anımsatıyor, o sevi şmenin sevi şirken haz veren her parças ı 
da kendisine alçalt ıcı, ayıp ve daha da kötüsü saçma ve çirkin geliyordu. 
Anımsamak bile istemiyordu onlar ı. Ama yan ında yatan ç ırılçıplak erkek, 
dağılmış yastıklar, buru şmuş halı ona biraz öncesini an ımsatıyordu. Hepsi 
de her an konu şacak, gidip birilerine ihbar edecek güvenilmez suç 
ortaklar ıydı. Hepsinin, evin 
82 
de, erke ğin de kaybolmas ını istiyordu, iki saat önce erkek için duydu ğu 
dayanılmaz istek, şimdi neredeyse bir tiksintiye dönü şüyor, erke ğin 
bacaklar ının arasındaki o ıslaklık Nermin'e i ğrenç geliyordu. Her zaman 
olduğu gibi bir daha Ertu ğrul'la sevi şmemeye, bir daha görü şmemeye karar 
vererek h ızla doğruldu yerinden. Biraz öteye savrulmu ş külotunu utançla 
giydi. Üstünü ba şını düzeltip saçlar ını taradı, görünü şünde suçtan bir iz 
kalmamıştı, ama hâlâ yerde ç ırılçıplak yatan bu erkek vücudu, cinayet 
yerindeki ceset gibi ürkütücüydü. 
Sesindeki tiksintiyi saklamaya çal ışarak, 
—  Giyinsene, dedi. 
Ertuğrul, mırıldanarak gerinip arkas ını döndü. 
— Iıııh... 
— Ben gidiyorum. Ertu ğrul gene m ırıldanır gibi, 
— Nereye? dedi. 
Nermin, " İşim var," deyip Ertu ğrul'un cevab ını beklemeden ç ıktı. Asansöre 
binmeye cesaret edemedi, kapal ı bir yere, her an kolayca yakalanabilece ği