rebiliyorum ... Bashğım yeri seçiyorum şimdi... (Bir an) 
Baba ... Duyuyor musun beni? .. (Sesi daha şen) Baba ... 
Çok yalnız mısın? Yalnız olduğunu bilmek istemiyo­
rum ... (Güler.) Hiç boşuna ağlama baba ... Hiç boşuna 
ağlama ... Oradasın ... Unutmam ... (Sesi yankılanır.) Ba-
ba!.. (Bir an) Günaydın çocuklar ... Günaydın ... Günay-
dın ... Günaydın ... 
(BABA, elinde süpürgeyle gider, bütün böcek öldürücü ilaç­
lan alır. Sırayla üstüne döker, sıkar. Elinde tavan süpürge­
siyle yere kıvrılıp kendi kendisini süpürmeye çalışırken ... ) 
Ankara, 1970 
88