------------------ ..... -  Ha yat ve Ac ılar Hakk ında Bir Film Samimi Olmal ı------------------------------------------------
Seyirciler vakit ilerledi ği, kucaklardaki çocuklar uyuyakald ığı, gazoz  
içip leblebi savası yapanlar yorulduğu, ön s ıralardaki şamatac ılar da  
suskunla ştığı için mi acaba filmi daha büyük bir sessizlikle  
izliyorlardı ? Yoksa Orhan Gencebay' ın aşk ac ısını fedakârl ığa 
çevirmesini sayg ıyla karş ılad ıkları için mi? Ben de ayn ı şeyi 
yapabilir, kendimi daha fazla rezil ve mutsuz etmeden yaln ızca 
Füsunun mutlulu ğunu iste yerek yaşayabilir mi ydim? Onun bir Türk  
filminde oynaması için gerekenleri yap ıp rahatlayabilir miydim? 
Füsunun kolu bana yakın değildi art ık. Orhan Genceba y'ın 
sevgilisine 'Mutluluk senin, hat ıralar benim olsun!" demesine, on  
sıralardan biri "Ena yi!" di ye bağırd ı, ama pek az ki şi gülüp ona) verdi  
ona. Hepimiz sessizdik. Yenilgiyi efendice kabul etmenin bütün  
milletin en iyi öğ rendiği, öğrenmek istedi ği bilgelik ve hüner oldu ğunu 
o s ırada dü şündüm. Belki de film bir Bo ğaz yalısında çekildi ği ve 
bende geçen yaz ın ve sonbaharın hat ıralar ım u yand ırd ığı için, bir ara  
boğazım dü ğümlendi. Dragos aç ıklarında ışıltılı bir be yaz gemi 
Adalarda yazı geçiren mutlu insanlar ın pır ıl p ırıl ışıklarına do ğru ağır 
ağır ilerliyordu. Bir si gara yakıp bacak bacak üstüne att ım, âlemin  
güzelliğ ine şaşarak yıldızlar ı seyrettim. Bütün kabal ığına rağmen bu  
filmde duygulanmam ı sağlayan şeyin, gecenin ilerle yen saatlerinde  
sessizliğe bürünen seyircilerin varl ığı olduğunu hissettim. Evde, tek  
baş ına televizyon kar şısında bu film içime bu kadar i şlemez, annemle  
oturup sonuna kadar izle yemezdim. Füsun'un yan ında otururken,  
seyircilerle aramda bir karde şlik duygusu oldu ğunu anl ıyordum. 
Film bitip ışıklar yanınca, kucaklarda uyuyan çocukların ı taş ıyan 
annelerin, babalar ın sessizli ğine katıldık, dönü ş yolunda bile hiç  
bozmad ık onu. Füsun arka koltukta ba şını kocas ının göğsüne da yayıp 
uyuyakal ınca, pencerelerden akan karanl ık sokakları, imalathaneleri,  
gecekondular ı, duvarlara sol sloganlar yazan gençleri, karanl ıkta daha  
da ihtiyar gözüken a ğaçlan, 
 
287