Hayatta En Önemli Şey Mutlu Olmakt ır 
252„una duydu ğum aşk, ruhumun karanl ık bir köşesinden bü 
tün kişiliğime yay ılm ıştı. Arkada ş sohbetiyle biraz e ğlendimse de, 
dertlerimi unutabilecek kadar ileri gidemedim. Ak şamlar ı çoğu zaman
evden hiç ç ıkmıyor, annemin yan ına oturup, elimde rakı, tek kanall ı 
devlet televizyonunda ne varsa onu seyrediyordum. 
Annem, t ıpk ı babam sa ğken yapt ığı gibi ekranda gördüğü her şeyi
acımas ızca eleştirir, o kadar çok içmememi, t ıpk ı babama yapt ığı gibi
bana her gece bir kere söyler, az sonra da koltu ğunda u yuyakal ırd ı. O 
zaman Fatma Han ımla televiz yon hakkı nda fıs ıltıyla konu şurduk.
Fatma Han ımın Bat ı filmlerinde gördü ğümüz zen gin aileleri n
hizmetçileri gibi odas ında ayr ı bir televiz yonu yoktu. Dört yıl önce
ülkede yayın başlayıp bizim eve bir televiz yon al ınd ığından beri, Fatma
Han ım her gece salonun en uzak noktas ındaki bar sandalyesinde -artık  
"onun sandalyesiydi"-  iğreti bir şekilde oturur, du ygulu sahnelerde
heyecanlan ıp başörtüsünün dü ğümüyle oynayarak uzaktan televiz yona 
bakar, bazan sohbete de kat ılırd ı. Annemin bitip tükenmez  
monolo glar ına karş ılık verme i şi babam ın ölümünden sonra ona
düştüğü için, sesi art ık daha çok ç ıkıyordu. 
Bir gece, annem koltu ğunda u yuyakald ıktan sonra, Fatma Ham ınla 
televiz yonda naklen yayımlanan buz pateni yarışmas ındaki uzun  
bacakl ı Norveçli ve Sovyet güzellerine bütün Türki ye gibi paten  
kurallar ını hiç bilmeden bakarken, on unla annemin durumundan,  
havalar ın ısınd ığından, sokaklardaki siyasi cina yetlerden, her türlü  
siyasetin kötülü ğünden, babam ın yanında çal ıştıktan sonra,  
Almanya'ya Duisbur ga göç edip dönerci dükkân ı açan o ğlundan,  
asl ında ha yatın güzel oldu ğundan tatl ı tatl ı söz edi yorduk ki, laf ı bana  
getirdi. 
"Kazmat ırnak, art ık çorapların hiç delinmi yor, aferin... Kemalci ğim 
geçen gün bakt ım, ayak t ırnaklar ını da artık güzelce kesi yorsun. Ben de  
sana bir hediye vereceğ im o zaman." 
"Tırnak makas ı m ı?"