yu, bir sigara içimi süresince "Ö"nün içini resimlerle doldurdu. 
Dört yapraklı yoncalar, kurukatalar, sol anahtarları, sonsuzluk 
işaretleri ... 
Ansızın doğruldu. Kanepedeki giysi yığınından, çay lekeleri­
ni göstermeyen siyah bir bluz ile dizleri sökülmüş kot pantolo­
nunu seçti. Yeni bir pantolon alacak parası yoktu. Yama yapma­
yı becerememiş; sökükleri büyütmek, otuzuna merdiven daya­
mışken, punk kılığına bürünınek zorunda kalmıştı. Cüzdanına 
on reallik bir banknot koydu. Salıya dek topu topu on beş reali 
kaldığını kayıtsızca kaydetti. Küçük bir valiz büyüklüğündeki 
deri çantasına çakmakları, kalemleri, güneş yağmı, kol saatini, 
telefon defterini, anahtarlarını yığdı. Bir de işe yaramadığı defa­
larca kanıtlanmış deniz kabuğundan uğur kolyesi ile yeşil kapak­
lı defter. .. 
Romanını muska gibi hep yanında taşır, iç dünyasma kapan­
mak istediği her an, nerede olduğuna aldırmadan yazardı. Oto­
büslerde, büte!erde, kumsallarda ... Silah sesleri kesilmişti, orta­
lık şimdilik sütlimandı. Seksek romanma sakladığı son kokaini ve 
cep aynasını çantanın gizli bölmesine sakladı. Kapmm önünde 
diz çöktü ve bu yolculuğu sağ salim atiatabilmek için dua etti. 
On yedi yaşındayken, bir din dersinde ayağa fırlamış, ona canlı 
canlı derisini yüzmek istermiş gibi bakan smıfin önünde tanrıta­
nımazlığmı ilan etmişti. Gelgelelim, ömrü boyunca inkar ettiği 
tannlara yalvarmadan Rio'da bir adım bile atamıyordu. 
"HAVAİ FiŞEKLER GÜNÜ! Bir zamanlar amma saflm­
şım." Her pazar altı yüz favela'dan gökyüzüne firlayan havai fi­
şekleri Brezilyalıların yaşama sevincine bağlamış, bu coşkulu 
halka hayran kalmıştı. Yapay kuyrukluyıldızların kokain sevkıya­
tını haber verdiğini aylar sonra öğrenmişti . "Neydi acaba o gün 
yitirdiğim şey-gökyüzünün 'ışıltılı labirentini' çözdüğüm gün? 
Masumiyet mi? Yok canım, böyle iri iri, yaman sözcüklere sığa­
cak bir şey değil." 
32