yamadığım banliyöde. Naciye Hanımın kocası değildi, Fatma 
Hanımın kocasıydı. Bu evde yalnızım, kendi evimdeyim. (Sü­
müklü.böcek! Hayır yıllarca önceydi.) Gecekonduda değil mi­
yim? Pencereye baktı: Gerçek bir pencere, gerçek karanlık, 
yarı karanlık. Elini bacağına bastırdı. (Acıyor. Gerçekten 
uyandım .) Karanlıkta bir süre kımıldamadan yattı. içindeki 
korku boşluğu küçülmüş kamına yerleşmişti . Ellerini kamı­
nın üstüne koydu: Bir şeyler yemeliyim, bu boşluğu ortadan 
kaldırmalıyım. Buzdolabına gitsem ... Kafasında yaptığı mut­
fak yolculuğunu yanda kesti: Buzdolabı yok. Yatağın yanın­
daki komodine baktı: Üstü çekmeceli, altı kapaklı bir dolap. 
Gece lambası. Işığı yaktı. Dolabın kapağı içine çökmüş. Otel 
gibi... otel gibi. Komodinin üstünde bir bardak vardı. Bardak­
taki kabarcıklı sudan bir yudum içti, ılık ve acı suyu beğen­
medi. Evliliğin serinliğini kaybettim. Naciye Hanımın ağzım­
da bıraktığı acılık duruyor. Bana kötü günler yaşattılar. Sade­
ce on beş gün kalmıştım evlerinde. Öfke yerine gene bir suç­
luluk duygusu kaldı geriye. Cadılar! Hepsini unutmuşlardır. 
Kızgınlığının anlamsızlığını sezdi. Rüyanın gittikçe zayıflayan 
mantığını sürdürmek istiyordu. Yıllar sonra gene gecekondu­
ya düştüm. Hayır, gecekondu değil, üç katlı ahşap bir ev. Ha­
yır, üç katlı değil; zemin kat sayılmaz . Gecekondu olsa ne çı­
kar? istemiyor muydun? Gecekondularla sanlmış eski bir ev. 
Çok küçük: Kutu gibi. Bir yuva. Kışın soğuk olur. Sobanın 
başından kalkılınca yün hırka giyilir pencereye doğru gidilir­
ken; sokağa çıkmak gibi bir şey. Dönüşte hırka gene çıkanlır; 
pencereye ikinci gidişinde üşütürsün yoksa. Sinir içinde bir 
ileri bir geri dolaşmak güçleşir bu yüzden. Durmadan giyinip 
soyunma telaşına kapılıp aradaki somyaya çarpılır. Bu somya­
yı karşı duvara koymalı; pirinç topuzlu, yüksek başlıklı bir 
karyola almalı bitpazanndan. Eski semaverler, ne işe yaradığı 
belli olmayan demir parçalan (hepsi bir tele geçirilmiş ), eski 
saatler, mangallar arasında parlayan soylu bir eşya. Uykusuz 
22