1. ERKEK : (Hep odanın içinde dolaşır.) Bıçak işi hiç aklıma gel­
memişti ... (Yorgun, gelir, o da öteki koltuğu oturur. 
Ône doğru eğilir. Düşüncelidir.) Bu akşamüstü ... Ka­
rar alındığında ... Önce hiçbir şey düşünmedim ... 
Hatta mutluydum ... Ölümüm çarkları döndürece-
ği için mutluydum .. . 
il. ERKEK : (Başını kaldınr.) Daha da kahraman olunacağı için. 
1. ERKEK : (Şaşkın, ona bakar.) Öyle mi? (Ôteki omuz silker. Yeni­
den kitabına döner.) Korkmuyordum ama. Korkmu­
yordum! Bu kesin. (Saatine bakar.) Bir buçuk saat var. 
il. ERKEK : (İrkilir.) Öyle mi? 
1. ERKEK : Kararlaşhrılan saate değin sadece doksan dakika ... 
il. ERKEK : (Toparlanır. Elini yüzüne sürer.) Belki de tıraş olmak 
gerek. 
1. ERKEK : Hiç değilse bir saatçik uyunabilse ... Güçlü, sağlıklı, 
bir kahramana yaraşır biçimde ölebilmek için ... 
(İkisi de başlarını geriye yaslar, gözlerini kaparlar.) Ya 
uyuyakalırsam? 
il. ERKEK : (Uykuda gibi) Ben değil de, daha çok sanki uçtu-uç-
tu böceğinin gözleri bir şey diliyordu benden ... 
1. ERKEK : (Uykuda gibi) Tıraş olmalı mı gerçekten? 
il. ERKEK : (Aynı şekilde) Ya bıçağı tam yerine saplayamazsam? 
1. ERKEK : (Ürperir.) Böyle olacağı hiç aklıma gelmemişti ... 
Daha doğrusu bıçağı tam yerine saplayamama 
korkusu duyabileceğimi hiç düşünmemiştim ... 
il ERKEK : (Ürperir.) Soğuk. 
1. ERKEK : Aramadı ... Arasaydı... Belki... Arasaydı daha 
güçlü olabilirdim . Ama arayacak. .. Arayacak, değil 
mi? Arayacak! 
il. ERKEK : (Koltuğun içinde büzülür.) Çok soğuk. (İkisi de bir sü­
re uykuda gibi, başları geride sessiz dururlar. Hafif bir 
müzik duyulur. Işıklar azalır.) 
I. ERKEK : (Belli belirsiz gülümser.) Okyanusların kıyısınday­
dım bir kez. Ne dinlendirici bir boşluk. .. Uzak!.. Is-
103