21
Puslu, yapış yapış, ağır bir geceydi. Gökte çok parlak olma­
yan bir iki yıldız ışılıyordu. Sağda solda, yamaçlarda çoban 
ateşleri yamyordu. Memed gittiği yolu çok iyi biliyordu. Küçü­
cük, kayalıklı bir keçi yoluydu. Sarı Ümmetin evine çıkardı. Or­
man uğulduyordu. Ortalıkta çıt yoktu başkaca. Memed üstün­
deki büyük ağırlığın altında bile bir yere dokunmuyor, yürür­
ken hiç ses çıkarmıyor, kayar gibi, ayaklan yere değmiyormuş- 
çana gidiyordu. Oysa ağırlığı çoktu. Bedenine üç koşar fişek 
bağlamıştı. İki koşar fişeği de sağlı sollu omuzlarından geçir­
mişti. Tüfeği, kaması, dürbünü, bombalan, tabancası, bir hayli 
ağırlık. Memed yürümeye, böylesine küçük patikalardan keklik 
gibi kaymaya alışkındı.
İki gündür dağlardaydı. Çok çabuk yol alıyordu. Hiçbir as­
kerle, candarmayla, köylüyle karşılaşmamıştı ama, kuşkulanmış- 
tı gene de. Havada bir şeyler vardı. Bir pusu, bir bekleme. Ta aşa­
ğılarda Nürfetin oralardan geçerken kulağına tüfek sesleri gel­
mişti. Belki küçük bir çarpışmaydı. Çok uzun sürmediğine göre 
pusuya düşen eşkıya ya vurulmuş, ya da teslim olmuştu. Me­
med onun için çok tedbirli yürüyor, sapa yollardan gidiyordu.
Büyük ağaçlı bir ormandan yürüyordu. Usul esen yelde bi­
le sallanan ağaçlar gıcırdıyorlardı.
Ümmetin evine yaklaşmıştı. Vakit gece yansım geçiyordu. 
Ümmetin evinin oralardan iri çoban köpeklerinin ürüşmesi ge­
liyordu. Gecenin bu vaktinde köpek ürüşmesi hayra alamet de­
ğildi.
139