Ve Nemrut sevindi. Başını hemen vurun şunun, dedi . Celladar kılıç­
Iarına el urdular. Ve kılıçları bir tüyünü bile kesmedi. Boğun, dedi ve 
kement işlemedi. Türlü türlü öldürme denediler ve öldüremed iler. Bir 
ulu ateş yaktılar düzlüğe. Bir dağ kadar. Ve mancınıkla bir dağdan 
ateşin ortasına attılar onu. Ve ateş su oldu. Ve eskiler balık ve küller 
çiçek oldu, çayır çi111en ... Ve kara sakallı, iri ceylan gözlü delikanlı 
ceylan gibi sekerek bu has bahçede dolaş ır oldu. Ve Nemrudu öldür­
dü. Ve Halil İbrahim Peygamber bereket peyga mberi oldu. Ve har­
manda, ve hasatta ve bağbozumunda kim ki onun adını andıysa ürü­
nü bereketten doldu taştı. Ve evlendi ceylan gibi bir kızla. Çok oğulla­
rı .oldu ve yüz binlerce ceylan her yıl· gelip onun ülkes ine sığındılar, 
korundular. İşte bundan dolay ıdır ki ceylanların eti haram, südü he­
laldir. Ve ol sebepten gazleri ceylan gözlerine benzer. 
Ay doğdu, on dördü, parlak, sarı. .. Sarı pul pul ipiltili bir ay ışığı 
bastırdı, şıkır şıkır yıkadı geceyi. Yel Veli konağın yöres ini dönüyor­
du. Kaç gündür, bunu o da, kimse de bilmiyor du. İbrahi m, Derviş 
Beyin ilk oğluydu ve boyu uzundu, çekik gözleri karay dı, ve mazlum­
du. Ve ürkek ti. "Baba, baba, baba," dedi, "o adam gene çıktı. Gene 
uğuoarak konağın yöres inde dolanıy or." Ve Derviş Bey gözünü pen­
ceres inin bir göz kadar deliğine iliştirdi ve Yel Veli koşuyordu durma­
dan ... İbrahim, Derviş Bey sabaha kadar uyumadılar, Derviş Bey deli­
ğinden, İbrahim öteki pencereden konağı koşarak, uçarak dolanan Yel 
Yeliye baktılar. Gün atıp tanyerleri ağarırken koşan adam kayboldu, 
bulut olup, buğu olup göğe ağdı belki de. Ve koşan adamı geceler ge-. 
cesi, konakta kim varsa herkes gördü. Kovalad ılar, ulaşamadılar. Kö­
pekler saldılar ardına, köpekler adama yaklaşamadılar bile. Adılar yol-
ladılar� adam yitiklere karıştı. 
1. 
Yel Veli acıkınca köye girdi . Çardakların üstünde büyük leğenle­
rin içine köyl üler yoğun çalıyorlard ı. Yel Veli yoğurdara dadandı. Her 
gece bir evin yoğurd unu sümürüveriyordu. Çardak ları, yoğurdarı bek­
lediler, sabahlara kadar uyuma yıp, Yel Veli yel gibi gelip yoğuıtları ka­
pıyor, içiyo rdu. Kimse onu yakalaya madı. 
Ve Yel V eli geceleri suyun kıvrımında çınar ormanının içinde:, 
dalları sık' bir söğüt ağacının yatkın dalının üstünde uyuyordu, gün­
düzleri. Bazı geceler dolanmayıp orada, yerinde, dalın üstündeki yata­
ğında kalıyordu. 
351