cisco'ya, oradan İstanbul'a uçacaklard ı. İlki America Western, 
ikincisi Türk Havayollar ı. İlk defa ülke d ışına ç ıkıyordu Rose. 
Anadili İngilizce olmayan ve sabahlan kahvalt ı niyetine akça-
ağaç şurubuna bat ırılmış krepler yenmeyen bir yere gidiyor ol-
mak kendini daha şimdiden sudan ç ıkm ış bal ık gibi hissetmesine 
sebep oldu ğundan hem heyecanl ı hem gergindi. Do ğrusu asla ma-
ceraperest bir ruha sahip olmam ıştı; şu çok istedi ği ama gerçek-
leştiremediği Bangkok gezisi hayali ol masa pasaportu  bile ol-
mazd ı. Uluslararas ı seyahate en yak ınlaştığı anlar, DVD dolab ın-
daki Ad ım Ad ım Avrupa Belgeselleri dizisini seyretti ği zamanlar-
dı. Koleksiyon alt ı diskten olu şuyordu, her ülke için elli dakika. 
Hepsini dikkatle seyretmi şti, şahsi ilgiden ziyade mesleki sorum-
luluktan. Dördüncü s ınıflardan sorumluydu bu sene - çocuklar 
Avrupa toplumlar ına dair soru soracak olursa diye. Türkiye de bu 
DVD koleksiyonunun bir parças ı olduğundan, ülkenin neye ben-
zediğine dair bir fikri vard ı. Evlilikleri boyunca Mustafa'n ın ağ-
zından kaç ırdığı tek tük bilgi k ırıntısından çok daha aç ıklay ıcıydı 
DVD'den ö ğrendikleri. ı Tek sorun, Rose'un alt ı diski bir oturu şta 
seyretmesiydi, Türkiye'ye yolculuk bölümü en sonda oldu ğu, yani 
Britanya Adalar ı, Fransa, İspanya, Portekiz, Almanya, Avusturya, 
İsviçre, İtalya, Yunanistan ve İsrail'den sonra oldu ğu için belgeseli 
hat ırlamaya çal ıştığında kafas ında beliren sahnelerin gerçekten 
Türkiye'ye mi, yoksa di ğer ülkelere mi ait oldu ğunu ç ıka-
ram ıyordu. Ad ım Ad ım Avrupa Belgeselleri e ğitim aç ısından son 
derece pratik ve faydal ıydı; özellikle de okyanus a şırı seyahat ya-
pacak paras ı, isteği ya da zaman ı olmayan Amerikan aileleri için. 
Ne var ki, yap ımc ılar koleksiyonun üzerine, disklerin aral ıksız 
seyredilmemesi, bir oturu şta bir ülkeden fazlas ına gidilmemesi 
konusunda bir uyan yazsalar, gayet iyi olurdu do ğrusu.  
Tucson-Arizona Uluslararas ı Havaalan ına geldiklerinde tüm 
dükkânlara bakmaya niyetliydiler; epi topu bir gazete-kitap, bir 
de hediyelik e şya dükkân ı demekti bu. Kula ğa gayet iddial ı gelen 
Uluslararas ı ibaresine ra ğmen (sadece bir saat mesafedeki Mek-
sika'ya yap ılan yurtd ışı seferler yüzünden alm ıştı bu ad ı), hava-  
 alan ı o kadar mütevaz ıydı ki, otobüs gann ı and ırıyordu! O kadar 
küçüktü ki Starbucks bile burada şube açmaya tenezzül etmemi şti. 
Yine de Rose hediyelik e şya dükkân ına girince, Mustafa'n ın ailesi 
için pek çok hediye bulabildi. Bu yolculu ğun gelişme biçimine ve 
kızının oralarda ne hallerde oldu ğuna dair duydu ğu endişeye, 
ayr ıca babaannesinin ölüm haberini ona nas ıl vereceği meselesine 
rağmen, yola ç ıkma an ı yaklaştıkça Rose bir tür turistik 
sersemliğe kap ılmaya başlam ıştı. Mustafa'n ın tümü kad ınlardan 
oluşan ailesinin her üyesine özel bir hediye götürme hevesiyle 
oyaland ıkça oyaland ı dükkânda. Pek fazla seçenek olmamas ına 
rağmen her rafa uzun uzun bakt ı. Kaktüs şeklinde defterler, kaktüs 
şeklinde anahtarl ıklar, kaktüs şeklinde m ıknat ıslar, kaktüs resimli 
tekila bardaklar ı... illaki kaktüs, o da olmad ı ya kertenkele ya da 
çakal resimli ıvır z ıvır. Sonunda Rose bütün Kazanc ı kad ınlar ına 
birer set sat ın ald ı -adil olmak için hepsine ayn ı set- kaktüs şekli 
verilmiş, renkli bir I love Arizona kalemi, önüne Arizona haritas ı 
bas ılmış beyaz bir ti şört, Büyük Kanyon resimlerinden olu şan bir 
takvim, üzerinde semiz harflerle BURASI SICAK AMA H İÇ 
OLMAZSA NEM YOK yaz ılı bir kupa ve buzdolab ı kapağında 
büyütülmeyi bekleyen hakiki bir bebek kaktüs ta şıyan m ıknat ıs 
saks ı. Aynca üzerindeki çiçekli şorttan da iki tane alm ıştı, İstan-
bul'da birilerinin ho şuna gider de giyer belki diye.  
Doğrusu Kentucky'de büyümü ş olsa da yirmi senedir Tucson' 
da yaşadıktan sonra Rose'un her haline buram buram Arizona sin-
mişti. Sadece her zaman sallapati rahat k ıyafetlere (hafif gömlek-
ler, kot şortlar, has ır şapkalar) ya da güne ş gözlüğüne yap ışık ya-
şamas ı değil, vücut dili de Arizona tarz ını yans ıtıyordu; gev şek,