cGOZLERi BAG LI ADAM» 
Bir zamanlar, benimle yapılan bir konuşmada şöy­
le demiştim: «İster iyi bir hikaye okuyayım, ister iyi 
bir hikaye yazayım, ikisinde de aynı heyecanı, aynı 
gururu, aynı zevki duyuyorum. Bir hikayeyi, bir ro­
manı değerlendirebilmek de, bir hikaye, bir roman 
yazmak kadar zordur çünkü bence. Okumak ve de­
ğerlendirebilmek de bir çeşit yaratmaktır.» 
Adnan Özyalçı ner'in, son hikaye kitabı «Gözleri 
Bağlı Adam»ı okuyup bitirdiğimde, hemen bu sözleri­
mi anımsadım. Aradım taradım, buldum. 
Hemen belirteyim ki, gerçekten iyi bir hikayeci 
Adnan Özyalçıner. Hikaye ustası. Tadına doyum ol­
mayacak bir dili var. Hikayelerin kurguları çok sağ­
lam. Son yıllarda bu tadda hikayeler okuduğumu anım­
samıyorum. 
Kitabın birinci ve sonuncu hikayeleri olan <<Tut­
sak» ve «Gözleri Bağlı Adam»da anlatılan Yugoslav 
göçmenlerinin, bugüne kadar bir çeşit klişe olmuş 
«abe» «more» gibi ünlemler yerine doğrudan doğruya 
Boşnakça konuşmalada verilmesi, böylece değişik bir 
hava yaratılması gerçekten çok başarılı ve yeni. 
«Baskın» adlı hikayede, çok bilinmiyenli bir arit-
163