85 
oyu ncu gerçekten de çok belirleyici sinemada. 
Oyunculuk açısından en öneml isi, izlenm ek durumu. Se­
yircinin de farkına varmadan izlenebilmek. En mahrem an­
larında, ölürken, sevişirken izlenebilmek. İzlenmek de de­
ğil, onu yaşamak ... Çelişiyar gibi görünüyor ama, aslında rol 
yapmakta n g elmez oyuncunun büyüklü�ü. Rolünü yaptığı 
karakterin yerine geçmek, onu yaşamak, onun yaşadıkla n­
nı hissetme k. Oyuncu olar ak izlenmek, karakter olar ak y�a­
mak ... Bunu başarabil en oyuncu çok az. Üstelik yapabilenler 
de her rolde, her filmde yapamaz. 
Yönetmenin başansı doğru oyuncu seçmekle başlar zaten. 
Rol leri iyi dağıt mak çok önemli. 
Bunlar, sinemayı ede biyattan apayn bir alan haline geti­
ren meseleler. Oyuncu çok önemli ama yönetmenin önemi ta­
bii daha farklı. Yönetmenin görev lerinden biri de, tıpkı edebi­
yatta olduğu gibi, anlatının fazlalık içer memesini, her ayrın­
tının etkili olmasım sağlamak. Ve en önemlis i, gerçekliğe do­
kunmak. Aslında bütün sanat dallan için böyle söylenebilir. 
Elia Kazan'la da konuşmuştu k bu konuda. Bili nen bir 
hikaye dir: lhtiras Tramuayı'nı sahneye koyarken, oyunun ya­
zan Tennessee Williams geliyor, izliyor ve bir şey söylemeden 
gidiyor. 
Tab ii, yazann beğenm ediği ni anlıyor Elia Kazan. Bir fırsa­
tını bulunca da neden beğe nmediğini soruyor. 
Williams, Kazan'ın iyi ve kötü insanlar yaratmış olmasını 
eleş tiriyor. Hayatın aslında böyle olmadığını düşün üyor. In­
saniann diğerlerine kendi egosundaki çatlaklardan baktıgı ­
m, onlan kendi sorunlanyla bağlantılı olarak algıladığı nı an­
latıyor. Bu yüzden hayatı bir yanlış anlaşılınalar bütünü ola­
rak görüyor. Elia Kaza n bunun üzerine oyunu tekrar ele alı­
yor. Sonunda oturtabiliyor bunu. Yazarın böyle derin düşün­
celerini aktarabilmek, büyük yönetmeniere özgü bir şey. 
Birç ok benzer yönüne karşın, sinemanın edebiya ttan te-