5 NUMARA:  HACI  HACI  VE OĞLU,  GELİNİ,  TORUNLARI 
"Bugün  pek  keyiflisiniz  hocam,"  dedi  ön sırada  oturan  Ece  en cer-
bezeli  sesiyle.  Her  zamanki  gibi  tepeden  tırnağa  simsiyah  giyinmiş-
ti. Siyah  ruj, siyah  ojeler,  siyah  göz kalemiyle  belirginleştirilmiş  si-
yah gözler...  Ölümcül  Hastalık  Umutsuzluk'u  çantamdan  çıkarıp, 
önüne  koydum. 
"Derse  keyifli  geldim  de, dersten  keyifli  çıkmam  size  bağlı.  Ba-
kalım  makaleler  okunmuş  mu?"  dedim  Perşembe  günlerinin  bermu-
tad girizgâhlarından  birini  yaparak. 
"Erasmus'un  Deliliğe  Övgü'sünde  Fortuna'dan  söz ettiği  kısım-
larla,  Makyavelli'nin  Fortuna'sını  karşılaştırarak  okuduk  ve hatmet-
tik," dedi  Ece. 
"Ne menem  bir şeymiş  peki  bu Fortuna?"  dedim  Ece'ye  değil  sı-
nıfa hitap  etmeye  özen  göstererek. 
"Dişi  olduğu  kesin,"  diye  atıldı  Ece,  gösterdiğim  özeni  çiğne-
mekten  aldığı  keyifle.  "Makyavelli'de  de, Erasmus'da  da Fortuna 
hem kişileştiriliyor,  hem  de dişileştiriliyor.  Dişi  olduğu  için  de tabii 
ki tekin  bulmuyorlar  onu.  Keza  Kilise  babalan  da böyle  düşünüyor. 
Bizde  de aynı  şey.  Kör  Talih  diyoruz  ya da Kahpe  Felek.  Ya kör bir 
kadın  oluyor.  Eh körse,  kime  ne verdiğini  göremez,  dolayısıyla  adil 
olması  beklenemez.  Ya da kahpe  bir kadın  oluyor.  Kahpeyse  zaten 
adil olamaz.  Bazen  bir tekerlek  oluyor  elinde.  Bazen  de kendisi  bir 
çember  oluşturuyor  eteklerini  döndürerek.  Bu yüzden  Çark-ı  Felek 
diyoruz.  Ne zaman,  kimin  için,  nerede  duracağı  belli  olmuyor.  Mak-
yavelli'ye  göre  hayatımızın  yansını  Fortuna  kontrol  ediyor,  yapabi-
leceğimiz  hiçbir  şey yok.  Ama  kısmen  de olsa  Fortuna'ya  söz geçir-
mek mümkün.  Tekmil  fikir  babalanmız  erkek  olduğuna  göre,  bir şe-
kilde  kadınlan  dize  getirmenin  mümkün  olduğunu  düşünmek  duru-
mundalar." 
264