Yokuştan aşağı uçup gidiyordu. İliiderine kadar ıslanmışh. 
Eğer böyle hızla koşmamış olsaydı, titrernekten dişi dişini yer, 
buyar da ölürdü. Gittikçe de hızlanıyordu. Bu hızla düzlüğe in­
di. Düzlük silme çayırlıkh, ortasından da dibi çakıl taşlı bir pı­
nar kaynıyord u. Prnarın akarağı sel sularıyla birleşmiş, taşmış, 
yanı yöreyi almıştı. Az aşağıdaki orman uçsuz bucaksız taa Çu­
kurovaya kadar kararıyor, üstünden, bu yağmurun alhnda bi­
le, azıcık dumanlı, top top ak bulutlar yükseliyordu. Sağ yanda 
da, düzlüğün ortasından tek başına bir kayalık yükseliyordu. 
Kayalığın bu yanında da yaşlı, dalları yöreyi örtmüş bir sedir 
ağacı duruyordu. Kayalık, ak bir bulutun içindeyd i. Tazı Tah­
sin olduğu yerde durmuş, ormanın yolunu ararken, ortadaki 
kayalıkların üstünde, bulutların içinden bir at başı görür gibi 
oldu. At başı yitip yitip ortaya çıkıyo rdu. Sedir ağacına kadar, 
düş mü görüyorum, hayal içinde miyim, diye yürüdü. Kosko­
caman bulut hızla kayalığın sivrisinde savrularak dönüyordu. 
Ağacın alhnda durdu bekledi. Yağmur gittikçe arhyor, çakan 
şimşekler, düşen yıldırımlar dağları çatırdahyor, sanıyo rdu. 
Uzun, dünyayı ışığa boğan bir şimşek çakh, bulutların içindeki 
at bir süre için ortaya çıkh yitti . Tazı Tahsin İnce Memedi gör­
düğünden de daha çok sevindi ata. Hemen kayalığa hrmanma­
ya başladı. Hem İnce Memedin haberini daha çabuk ulaştıra­
cakh kasahaya hem de atı götürecek, o cömert, zengin adama 
verecekti. O zengin, o cömert adam da onu alhna, paraya gark 
edecekti. Birden anımsadı, Murtaza Ağaydı adı ... 
Bu dimdik, duvar gibi kayaya çıkması çok zordu. Hele 
yağmur da durmaz yağarken, insan yağlı direğe tırmanmış gibi 
oluyo rdu. Bu at nasıl çıkmıştı buraya? Belki de bu bir at değil 
bir cin peri, bir şeytandı. Korktu ama, ahn yanına da gitmekten 
kendini alamadı, gözlerini hırs bürümüştü. Yağmur yukardan 
atkuyruğu gibi sağılıyordu. 
Tazı Tahsin doruğa çıkhğında elleri kan içinde kalmışh. Bir 
şimşek çaktı, gökler gürledi, çok yakma çatırhyla bir yıldırım 
düştü, alhndaki kaya beşik gibi sallandı, at simsiyah bir yalbır­
dadı, onun üstüne doğru bir şahlandı, Tazı Tahsin ahn karnının 
altında kaldı, her nasılsa, korkusundan kendisini taşların aralı­
ğına atabilmiş, at da gelmiş üstünden süzülerek geçmiş gitmiş, 
417