koşarlardı. Milyonl arca kırallık kurulmalıydı: Aralannda yal­
nız diplomatik ilişkiler bulunan milyonlarca bağımsız ülke. 
Sevgi bir keresinde, böyle bir ilişkiyi kendi gözleriyle gör­
müştü: Ilık bir yaz günü, akşam üzeri insanlannın kibarlığıy­
la ün salmış bir yabancı ülkenin gerçekten kibar bir temsilci­
si, şehrin dışındaki evinin bahçesinde bir şölen düzenlemişti. 
Her şey, inanılmayacak kadar güzeldi. (Sevgi, güzel kılıklan 
ve güzel insanlan severdi. Güzel elbiseleri, yalnız, güzel in­
sanlar giymeliydi .) Şöyle güzel bir bahçe, diye küçük elleriyle 
tarif etmişti yeşil çimenleri , beyaz taşlan. Erkekler sanki yü­
rümüyordu, hafifçe dalgalanıyordu . Tüy gibi hafif kazaklar 
giymişler, saydam eşarplar takmışlardı. Ortalıkta, kibarlıktan 
başka bir şey yoktu. Bir de ... hafif içkiler, hafif yiyecekler ... 
her şey hafifti. Hafif konular konuşuluyordu; kimse, olayla­
nn ve insanlann içyüzüyle ilgili değildi. Her şeyin yüzeyin­
den kayıp geçiliyor, hafifçe gülümseniyordu. Güneşin şiddet­
li saatleri geçmişti: Hafif bir tüzgar esiyordu. Erkekler, zarif 
hareketlerle, kadınlara yardım ediyorlar dı. (Öyle, Ergun gibi 
sahte biçimler de kınlıp dökülmüyorlar dı.) Yüksek sesle ko­
nuşulmuyordu; bardaklar, çatallar bile ses çıkarmıyordu. He­
men herkes gibi Sevgi de beyazlar giymişti. Erkekler, terasın 
merdivenlerinden uçarak iniyorlardı. Kimse, insanın aklını 
inciten, duygulannı sarsan sert konuşmalar, çıplak ihtiraslan 
dile getiren göz kamaştıncı çıkışlar yapmıyordu. Beyazlık bi­
le gözü acıtmayan, yumuşatılmış, köşeleri yuvarlatılmış bir 
beyazlıktı. Geniş omuzlu erkeklere, çok uzun ve insana aşa­
ğılık duygusu veren kadınlara rastlanmıyordu. (Sevgi'nin de­
yimiyle 'her şey kararındayd ı'.) insanın derinliklerini altüst 
eden bakışlar, onu sonradan pişman olacağı itiraflara sürük­
leyen saldırgan gözlere burada yer yoktu. Herkes, danseder 
gibi ölçülü adımlarla, zarif bir tiyatro eserinin önceden he­
saplanmış el ve yüz hareketleriyle dolaşıyordu. Sabit bir gü­
lümseme rüzgan bütün yüzlerde esiyordu. 
232