dışarıda, Beyoğlu'nda kızgın bir gökyüzü vardı. 
Nigân Hanım Perihan'a bakarak: "Burasıydı değil mi?" dedi. 
Perihan başını salladı, zile dokundu. Ayşe'nin yeni piyano 
hocasının evi burasıydı. Bütün kış haftada iki kere buraya ge­
leceklerdi. Bütün kış, haftada iki kere, Tünel'den az önceki bu 
hana gelip, Hörr kat merdiven çıkıp kfif VP lo7 knkan şıı sa-
hanlıkta dikilip, kapının açılmasını beklemek Nigân Hanım'a 
hiç de sıkıcı gelmiyordu, ama gene de kızı annesinin yaptıklarının 
değerini bilsin istiyordu. 
Kapıyı, geçen gelişlerinde de gördükleri gündelikçi kadın açtı. 
Duvarlarında, temiz sakallı, kibar mösyölerin resimleri asılı bir 
odaya geçip oturdular. İçeriden piyano sesi geliyordu. Nigân 
Hanım saatine baktı.- Dörde beş vardı. Perihan karşısında 
oturmuş, bir dergiyi karıştırıyordu. Sonra sıkılıp pencereden 
dışarıya bakmaya başladı. Nigân Hanım bir doktor muayene­
hanesinde bekliyormuş gibi bir duyguya kapıldı. İçerden gelen 
müziğin hiç de az sonra bitecekmiş gibi bir havası yoktu. "Şu 
kıza piyanoyu öğretmek için ne kadar zahmete giriyoruz!" diye 
düşündü. Bu zamanda artık kimsenin, hele gençlerin hiçbir şeyin 
değerini bilmediklerini aklından geçirdi. 
1936 Ekim'inde, kırksekiz yaşındaydı. Gıcırdayan sandalyede 
oturuyor, gelinini süzüyordu. "Çocuk daha bu kız!" Perihan 
alnını cama dayamış dışarı bakıyordu. "Ben onun yaşındayken..." 
diye düşündü Nigân Hanım ve hesapladı. "Perihan yirmiiki 
yaşında. Yani, yeni takvimle 1910'da, ben onun yaşındayken 
ikinci çocuğumu doğurmuştum!" Gururlanarak gözlerini kır­
pıştırdı. Bazan kendini çok çilekeş buluyor, bazan da hakkının 
yendiğini düşünüyordu. Şimdi de üçüncü çocuğu için, şu 
huysuz kız için çile çekiyor, sıkıntıyla bekliyordu. Kendini 
avutmak için, "Ayşe'yi aldıktan sonra Lebon'a gideceğiz!" diye 
düşündü. Leylâ Hanım'la orada dördü çeyrek geçe buluşmak 
üzere sözleşmişlerdi. 
Piyano sustu. Bir keman bir an gıcırdadı galiba; kısa bir 
sessizlik oldu. Sonra Macar hocanın bozuk Türkçesi ve ayak 
sesleri duyuldu. Açılan kapıdan önce elinde bir keman kutusu 
taşıyan, yakışıklı ve solgun yüzlü bir delikanlı çıktı. Nigân Hanım 
bunun kim olduğunu düşünürken Ayşe'yi gördü. Arkasında da 
141