------------- ■------------------------  Füsun'un Ehli yeti ------------------------------------------------  
O akşamüstü, lokantadan çı kıp arabaya binerken Füsun'un kolunu  
tuttum. 
"Biliyor musun güzelim, sekiz yıldır ilk defa bir me yhanede baş  başa 
yemek yedik." 
"Evet," dedi. Bir an gözlerinde beliren ışık, beni inanılmayacak kadar  
mutlu etti. "Sana bir şey daha di yeceğim. Anahtar ı ver, araba yı ben  
süreceğim." 
"Tabii." 
Beşiktaş ve Dolmabahçe kav şaklar ında, yoku şlarda biraz terledi, ama  
içkili olmasına ra ğmen çok da fazla zorlanmadan Chevrolet yi Firuzağa 
Camii'nin önüne kadar ba şarıyla getirdi. Üç gün sonra s ınava  
haz ırlanmak için aynı yerden onu al ırken arabay ı gene kullanmak  
istedi, ama şehir polis ka ynıyordu, onu ca ydırd ım. Dersimiz ise sıcak  
havaya ra ğmen harika geçti. 
Dönüş yolunda ise rüz gârl ı, ç ırpınt ılı Boğaz sular ına bak ıp "Keşke 
mayolarım ızı alsaydık!" dedik. 
Ondan sonraki sefer, Füsun evden ç ıkarken çiçekli elbisesinin içine  
burada ser gilediğim mavi bikini yi giymişti. Dersten sonra gittiğimiz  
Tarab ya Pla jı'nda, elbisesini ancak r ıht ımdan denize atlamadan hemen  
önce ç ıkard ı. Sekiz yıl sonra güzelim gövdesine bir an çok utan gaç bir  
bak ış atabildim. Ayn ı anda Füsun benden kaçar gibi koşarak denize  
atlad ı. Denize dalarken arkas ından ç ıkan su, köpükler, ho ş bir ışık, 
Boğaz’ ın laciverdi, bikinisi, bütün bunl ar kafamda unutulmaz bir resim,  
bir du ygu oluşturmuştu. Y ıllar sonra bu harika du yguyu, mutlu ren gi; 
eski fotoğ raflarda, kartpostallarda, İstanbul'un dertli koleksiyoncular ı 
aras ında y ıllarca arad ım. 
Füsun'un hemen arkas ından ben de kendimi denize attım. Akl ım ın 
tuhaf bir yan ı denizde ona canavarlar ın, kötü yarat ıklar ın sald ırd ığını 
söylüyordu. Ona yeti şmeli, denizin karanl ığında onu korumal ıydım. 
Çırpınt ılı sularda onu ara yarak aşırı bir mutluluk ç ılgınl ığıyla ve o  
mutluluğu ka ybetme tela şıyla bütün gücümle yüzdüğümü, bir an  
telaştan boğulacak gibi ol- 
 
48