-Bizi buraya gökten inme bir melaik deyi kabul ettiler ... 
-He ... 
- O karılar bilmezler mi ki biz melaik olmaktan çok 
uzak çapkın, cenabet, günahkar haytalarız ... 
-Neme gerek? Melaik deyi bizi bunda ikrama koy­
dularsa hayır biz şeytanız diyecek değiliz a!.. Hiç ağır bir 
iş yoktur. Yer içer bunda otururuz. Fakat bu evde bir sır 
dönoor. Define mefine der iken bu işin dibinden bir gün bir 
kıyamet patlayacak ... İnanırsın ki bu herif sonunda yerden 
bir define çıkarsın .. . 
-Kim bilir? Ne yok diyebilirim ne he diyebilirim. Baka­
lım kısmetimize ne çıkacak? 
Lahur ile Mahur'a hanenin selamlık tarafından bir oda 
vermişlerdi. Orada yatıp kalkıyorlardı. 
Enveri kütüphanesinde geceliyor, hangi saatlerde uyudu­
ğunu kimse bilmiyor, bazı akşamlar zangoç gibi sabahlara 
kadar sofalarda dolaşıyor, vakitli vakitsiz karısının, kızının 
oda kapılarını vurarak onlardan münasebetli münasebetsiz 
şeyler soruyordu. 
Bir gece Efsuncu fare kaçırmış kedi gibi evin safaların­
dan koşup merdivenlerinden inip çıktıktan sonra bitkin 
bir halde Lahur ile Mahur'un kapısını vurdu. Delikanlılar 
gözlerini ovuşturarak derin uykudan kalktılar . 
Ermenileri kollarından dışarı çekerek: 
-Lahur, Mahur bana yardıma geliniz ... 
-Ne var ki? 
-Hayalet kaçırdım ... 
-Nereye kaçırdın? Donuna kaçırdın ? 
-Ben bazı mesele sormak için hayalet davet ederim. 
Bilirsiniz ya hayaletler cism-i latifl olur. Onlar rüzgar gibi 
yürürler. Bu adeta pat pat koştu. Kaçarken merdivende 
ayağı sendeledi ... Küt düştü. Yine kendini topladı. Arkasın­
dan koştum. Bir gölge alt kat penceresinden bahçeye atladı. 
-Hırsız olmasın? 
Beş rluyuyla kavranamayan cin, peri, melek vb bedensiz varlıklar. 
46