yer tutan, eşsiz anılarla bezeli bir okul yaşamları ve 
birlikte büyüdükleri candan çocukluk arkadaşları 
olamadıysa, benim yüzümdendir. Benim köklerim 
vardı oysa! Çocukluğumu, gençliğimi, orta yaşı mı, 
hiç ayrılmadan birlikte geçirdiğim can arkadaşbrım 
vardı. 401 Türkan'ım, Mesude'm, Yurdagü l'üm 
Gökşin'im vardı, hayatımın ilk hasta ölümünü, ilk 
bebek doğumunu, ilk otopsisini birlikte izlediğim 
Ayla'm, Nevin'im, Raci'm, Kazım'ım, Can'ım, 
Ferruh'um, Aygen'im, Tomris'im, ve Özdcn'im 
vardı. 
Kandilli Kız Lisesi'nin hasreti ise hep hüküm 
sürdü yüreğimde. Ne zaman geçmişe doğru yolcu­
luğa çıksam, çocukluğumun geçtiği eve ya da üni­
versite yıllarıma değil, ortayı ve liseyi okuduğum 
okuluma dönerim hep. Boğazıma bir tıkaç otur ur, 
gözlerim yanar. Bilirim ki en masum, en idealist, 
en romantik ve en mutlu Türkan, Kandilli yıllarının 
Türkan 'ıdır. 
cc... O defterde senin 23 Kasım 1953 tarihinde 
yazdığın ,siir var. Onu okuyunca alabildiğine duy­
gulu, ıstırap _Fekmeye, harcanmaya hazır bir 
Türkan buldum. Yok yere iplenen, yaprakla rdan, 
sulardan, a,sk mektuplarından, hislenen, heyecanla­
nan, kendi kendine ıstırap yaratan, biraz deli,smcn 
ve aksini iddia etse de hayat ile kucak kucağa bir 
kız ... ,, 
95