sevgiye, ac ıyı biraz daha çekmek gerekiyordu; sevgi, k ıskançlıkla birlikte 
yeniden gömülecekti, tutku derinlere saklanacak, ac ı kendi ağırlığı altında 
çöküp parçalanacak, cehennem sönecekti. 
Ateşli kıvranmalarla geçen iki günden sonra Haluk yolculuktan döndü ama, 
o döndüğünde çöl kendi mucizesini kendi kumlar ıyla örtüp saklamay ı 
başarmıştı. 
115 
YİRMİ İKİ 
Çıkmaz soka ğın dibindeki kona ğın geniş kapılarının hemen ard ında iki 
silâhlı nefer nöbet bekliyordu. D ışardan bak ıldığında neferler 
gözükmüyordu. Soka ğın başında da sürekli taharriler devriye geziyordu. 
Hüsrev Bey, neferlerin aras ından geçip kona ğın malta ta şı döşeli sofas ına 
girdi. Yukar ı doğru çıkan çifte merdivenlere sapmadan, yandaki koridordan 
arka kap ıya yürüdü. Kap ıdan kona ğın arka bahçesine ç ıktı. 
Hurma ve incir a ğaçlarının gölgeledi ği bahçenin dip taraf ında bir kameriye 
vardı. Kameriyede, İttihat Terakki bölge sorumlusu Ha şim İsmet Beyle, 
Teşkilatın müfetti şlerinden Ahmet İhsan Bey oturmu ş nargile içiyorlard ı. 
Hüsrev Beyi uzaktan görünce elleriyle, "Gel, gel," diye i şaret edip 
çağırdılar. "Buyur otur," deyip yanlar ına oturttular. Hüsrev Beye kar şı, 
hem gözü-peklili ğine, adam öldürmekteki kararl ılığına duyulan ürküntüyle 
karışık bir sayg ı, hem de ya şça ufak olmas ından dolay ı biraz yukar ıdan bakış 
vardı tavırlarında. Hüsrev Bey, konu şmadan oturdu yanlar ına. 
Bahçe kap ısının yanında bekleyen bir u şağa seslenerek Hüsrev Beye kahve 
ısmarladılar. Sonra yeniden aralar ındaki tart ışmaya döndüler. Hüsrev Beyin 
I l(, 
yanlarında olmas ına aldırmadan konu şmaya koyuldular. 
Ahmet İhsan Bey, öfkeyle yak ınıyordu: 
— Yahu birader, gene İstanbul'dan gönderilen bulgur çuvallar ının içinden 
yarı yarıya taş çıktı. Her seferinde ayn ı şey oluyor. Bu asker erza ğı ya 
eksik ya bozuk geliyor. Binlerce defa haber gönderdim, kendim gittim 
konuştum, tamam, hallederiz diyorlar, bir şey hallolmuyor. Hani 
dalgınlıktan desem, dalg ınlık değil. Vallahi, insan kondurmak istemiyor 
bizimkilere ama akl ıma tuhaf tuhaf şeyler geliyor. Bu eksik erzaktan vurulan 
paralar ne oluyor, nereye gidiyor. Askeriyeye toptan mal satanlar ın, 
Boğaziçi yal ılarında düzenledi ği âlemlerin gürültüsü art ık Yemen'den 
duyuluyor. 
Haşim İsmet Bey, kal ın bıyıklarını sıvazladı, öne arkaya bir iki 
sallandıktan sonra, nargilesinden derin bir nefes çekip sal ıverdi. 
— Tuhaf konu şuyorsun bey birader, tuhaf konu şuyorsun. Bizimkiler ne yaps ın 
zahire tüccar ı çiğ süt emdiyse. Biz bu ticaret i şlerini bilmeyiz ki... Bir 
yandan düveli muazzama kar şımızda, imparatorlu ğu kemirip yok etmeye 
çalışıyorlar, İstanbuFdakiler onunla u ğraşıyor, erzak çuval ının içinde 
olup biteni bu arada ne bilsinler. Enver Pa şa ambarlarda çuval bakacak de ğil 
ya... 
—  Öyle deme İsmet Bey, ambarlardaki çuvallara bir bakan var herhal, o 
bakanlar ı bulmalı. Birkaç deyyusu salland ır Beyazıt Meydan ında, bak bir 
daha, bulgur yerine ta ş gönderiliyor mu askere. Hem düveli muazzama 
karşımızda diyorsun, dü şmanı niye dı-şarda arıyorsun, bu kurtlu ta şlı 
bulgularla biz zaten kendi askerimizi kendimiz çölde açl ıktan öldürece- 
117 
giz. Düveli muazzamaya ne hacet, biz kendi kendimize dü şman olmu şuz... Bak, 
ben sana söylüyorum, bal tutan parma ğını yalıyor, ben bundan ad ım gibi