314 KADERİN CİLVESİ 
kaldı mı? Bu âlemin hem altını hem üstünü düşünerek hiç bil­
iş yapılmaz. Eğer işimizi ahrete uyduracaksak çabuk ölelim. 
Çünkü insan evliya bile olsa bu zamanda yaşadıkça sevaptan 
ziyade günaha giriyor. Yahut sana doğrusunu söyleyeyim, ah­
rette cayır cayır yanmayı göze alarak bu dünyanın adamakıllı 
zevkini çıkarmalı. 
— Ah cehennemlik kadın. Şeytan, yine bu sabah kulağına 
nasıl bir hutbe okudu? 
— Şeytan benim kulağıma hiç bir şey okumadı. Bak, şu­
rada yatan masum açlıktan kıvırana kıvrana ağlıyor. Şimdi bu­
nu bagırta bağırta öldürmek mi yoksa bir günah işleyerek kur­
tarmak mı daha iyi sayılır? Her şeyde bir hikmet varmış. Be­
nim bu hikmetleri arayacak kadar ne bilgim var ne sabrım. Bu, 
şimdi masum bir çocuk. Çünkü eli, gücü bir şeye yetmiyor. 
Güçlenip kuvvetlendiği gün o da bir mel'un olacak. Ağlama7 
yacak. Ağlatacak. İşte hikmet dediğin, her şeyin bir hikmeti 
var dediğin işte bu. îşte bu kadar. 
— Saçmaları bırak. Ne demek istiyorsun? 
— Sana pezevenk dediler diye, birkaç kendini bümezin 
bu sözlerine bakıp da dünyaya küsmek olur mu? 
— Ben dünyaya küsmedim. Dünya bana küstü. Bana di­
yeceklerini dediler. Bundan sonra ne kadar hacılığa hocalığa 
vursam kimse sözünü geri almaz. 
— Adam sen de. Benim karnım tok olsun da arkamdan^ 
önümden ne derlerse desinler. îşini bilene dünya hiç bir zaman­
da küsmez. 
— Yine senin kocakarı kafanda bir kazan kaynıyor. Dökül 
bakalım, derdin nedir anlayalım. 
— Dert yalnız benim değil, aramızda ortak. 
— Nedir? 
— Bu çocuk. 
— Ben bu çocuğa ne yapabilirim Ben aç kalırsam tabiî 
o da aç kalacak. îki yaşma geliyor. Bundan sonra bir zembile 
koyup da cami kapısına aşamam ya... 
— Ah şu lakırdıya bakınız. Bize gelir sağlayacak böyle bir 
melek cami kapısına asüır mı? 
— Önceleri piçti. Şimdi melek mi oldu? Bunun önünden