Dalga bir dağdır 
kayık bir geyik! 
Dalga bir kuyu 
kayık bir kova! 
Çıkıyor kayık 
iniyor kayık, 
devrilen 
bir atın 
sırtından inip, 
şahlanan 
bir ata 
biniyor kayık! 
Ve türkmen kayıkçı 
dümenin yanında bağdaş kurup oturmuş. 
Başında kocaman kara bir papak; 
bu papak değil: 
tüylü bir koyunu karnından yarıp 
geçirmiş başına! 
Koyunun tüyleri düşmüş kaşına! 
Çıkıyor kayık 
iniyor kayık 
Ve kayıkçı 
«Türkmenistanlı bir Buda heykeli» gibi 
dümenin yanına bağdaş kurup oturmuş, 
fakat, sanma ki Hazer'in karşısında elpençe divan durmuş! 
O bir Buda heykelinin 
taştan sükûnu gibi kendinden emin 
dümenin yanına bağdaş kurup oturmuş. 
Bakmıyor 
kayığa 
sarılan 
sulara! 
177