kendi, sık bir kavaklık başladı. İkisi birden yan yana kavaklı­
ğa dald ılar. Adam kavaklığın içinden geçerek, bir turunç or­
manına girdi. Turunçlar da çok dikenliydiler. Memedin omuz­
ları, boynu, yüzü yırtıldı kan içinde kaldı. Ter de kulunçların­
dan fışkı rmıştı. Yan yana bir böğürtlenliğe düştül er, adam bö­
ğürtlenlikte yitti gitti. Böğürtlenlik çok sıktı ve böğürtlenlerin 
uzun dalları her yanı sarmışlar , adım atacak en küçük yer bı­
rakmamışlar dı. Memed, gözleriyle böğürtlenliği aradı taradı, 
adam bir daha gözükme di. İster istemez, Memed, birkaç kere 
ayağı böğürtlenlere takılarak, Hocanın yanına döndü. Soluk 
soluğa kalmış, su gibi terlemişti. Yüzünden sızan kanı tere ka­
rışıyor , boynun dan aşağıya gömleğine kadar iniyor , ak gömle-
ği kana boyuyo rdu. ' 
"Kim bu adam Memed ?" 
"Bilmiyorum, çıkararnıyorum Hocam ya, ben onu tanıyo­
rum." 
"Ne oldu sana böyle?" 
"Dikenler yırttı yüzümü, boynumu ." 
"Gömleğin de kana batmış ." 
"Ben bu adamı biliyorum, biliyorum, biliyorum Hocam ya 
ammavetakin çıkaramıyorum ." 
"Üzülme, belki çıkarırsın bir gün ... O güne kadar da ... " 
"Başka hiçbir şeyden korkmuyorum, uykuda bastırırlar , di­
ye korkuyorum ." 
"Bir çaresine bakarız," diye soğukkanlı, güvenli konuştu 
Hoca. Bu da Memedin endişesini biraz azalttı. 
"Haydi eve gidelim de üstünü değiş." 
Üç gün içinde her şey tamamlandı, Memed tapuyu aldı ce­
bine koydu. Bu Hoca çok yaman adamdı. Nereye gitse ona bü­
tün kapılar açılıyor , kimi görse, hiç kimse ona saygıda kusur et­
miyordu. 
Memed, tapuyu alır almaz, hemen eve koştu, kadın onu 
kapıda bekliyord u. Evi bu üç gün içinde boşaltmış, silmiş sü­
pürmüştü. 
Biraz hüzünlü, biraz acı içinde, azıcık da gülümseyerek, 
gözleri dolmuş, daha da çok şaşkın orada, niçin beklediğini bil­
meyerek, duruyordu. 
160