Yalnız Gizik Duran, Kürt Reşit, Cötdelek gibi kendi başları­
na buyruk eşkıyal ar, ağaların kışkırtmalanna aldırmamışl ar, eş­
kıyalara ve ağalara karşı fakir halkı ellerinden geldiği kadar ko­
rumaya çalışmışlardır. Toroslarda ünlenmiş nice kanlının adı 
sanı unutulduğu halde bunların türküleri, daha dilden dile do­
laşır. 
İnce Memedin dağa çıkışı bu zamana, ağaların çıkarlan uğ­
runa dağlarda eşkıyalann biribirlerini yedikleri, Çukurovada, 
toprağı zorla elinden alınmış köylülerin inim inim inledikleri 
zamana rastlar. 
Ali Safa Beyin yirmi bin dönümlük toprağı ilk yıl otuz bin 
dönüme çıkar. Sonraki yıllarda ise durmadan artar. Otuz beş 
bin, kırk bin, kırk beş bin, elli bin ... Elli bir bin ... Topraksız ka­
lan köylüler de, toptan, Ali Safa Beyin yancısı olurlar. Irgadı 
olurla r, kendi toprakları üstünde. 
Ali Safa Bey uzun boylu, boyuna parlak çizmeler giyen, ka­
lın kara kaşlı, is rengine çalan bir tuhaf esmer yüzlü bir adam­
dır. Elindeki gümüşlü kırbacıyla her zaman parlak çizmelerini 
döver. 
Bugün günlerden salı. Kalaycı çetesinin cephanesi kalmadı 
diye haber gelmiş . Cephanenin Suriyeden gelmesine daha bir 
hafta var. Ali Safa Bey şaşkın, telaşlı. Büyük konağının içinde 
sinirli sinirli durmadan dolanıyor. Düşünüyor. Ama durmadan, 
zincirleme düşünüyor. Birkaç yıl daha sabretmeli. Vayvay kö­
yünün de topraklarını elde edinceye kadar. Sabretme li. Sonra 
Ankaraya tel üstüne tel, kasaba halkı hükümete isyan etti, dağ­
ları eşkıyalar aldı, hükümet yok mu? diye feryatlar ... Hele bir 
iki yıl daha sabretmeli. Bre Kalaycı çetesi !.. 
Karısı sedirde oturmuş , kocasının geliş gidişlerine, gümüş­
lü kırhacını parlak çizmelerine vuroşuna hayran bakıyordu . 
Kızdığı zaman, içinde tutamadığı gizli sırlarını, planlarını kan­
sına söyl er, boşalırdı. Her zamanki gibi, gene yinel edi: 
"Hanım," dedi, "ne yapacağım biliyor musun?" 
Hanım: 
"Söy le." 
Her zaman böyle başlardı. 
"Ne yapacağım, biliyor musun? Usandım vallahi ... Usan-
2 4