rılmaz." Hikmet'e döndü, "Senin üzüntülü olduğunu hepi­
miz biliyoruz," diye onu yatıştırmak istedi. Sevgi, "Biraz mü­
zik dinleyel im," diye atıldı ve Muhsin Beyin getirmiş olduğu 
çanta-radyoyu açtı. "Canım lsa'dan bize ne?" diyerek mesele­
yi kapatmak istedi Nazmi. "Ben Yahuda lskariyot'tan yana­
yım," diyen Behçet, masanın altından Nursel Hanımın elini 
tuttu. "Üzüntülü olduğun için her söz sana dokunuy or." 
Bunlara da hiç güven olmaz diye öfkelendi Hikmet; insanı 
bir yerde bırakıverirler. Sesini yükseltti: "Üzüntülü olduğu­
mu biliyordunuz da neden bugüne kadar beni aramadınız?" 
dedi. "Neden rastlantılarla bir araya geldiniz? Neden eğlen­
meğe, kadınlan sıkışllrmağa ve tombala çekmeğe başladınız 
hemen? Ortalığı yemeğe, içkiye ve düşüncesizliğe neden boğ­
dunuz?" Tombalacı Arif itiraz etti: "Üç numara bir kart, iki 
buçuk lira. Bunun kimseye zaran yok." Herkes güldü. Beh­
çet, "Sinirli olduğun için seninle tartışmak istemiyoru m," de­
di. "Canım, hepsi öldü," dedi Ergun. "Yahuda gibi bir serseri 
için neden canını üzüyorsun?" Kahkahalar arttı. En çok bu 
gülüşmeler çileden çıkarıyor beni, diye hırslandı Hikmet; be­
nimle alay ediyorlar sanki. "Mesele çıkmasın diye elinizden 
geleni yapıyorsunuz." dedi bütün öfkesiyle. "Saçma sapan 
toplantılar için de hiçbir fırsatı kaçırmıyors unuz." Bütün 
yüzlerde sahte gülümsemeler vardı. "İşte bu ikiyüzlülüğünü­
ze dayanamıyor um!" diye bütün gücüyle masaya vurdu yum­
ruğunu; bardaklar devrildi. Kirkor, hemen tabakları toplama­
ya başlayarak Mehmet Beye uzattı. Herkes bir tabak aldı: Ta­
baklar bir anda mutfağa taşındı. Kendiliğ inden hızlı bir iş bö­
lümü gelişti: Çocuklar da sigara tablalarını topladılar. Her­
kes, tatlı bir gülümsemeyle geçiyordu Hikmet'in yanından; 
fakat Hikmet'i durdurmak zorlaşmıştı. "Kaçmayın alçaklar!" 
diye bağınyordu. "Beni yalnız bırakmay ın!" Ona aldırmıyor­
muş gibi yaparak masa örtülerini topluyorlardı. Beni hiçe sa­
yıyorlar diye büsbütün öfkeleniyordu Hikmet durmadan söy-
443