;, .. ,. 
oluyor aylarca evin� tcansının yüzün�:-sörmüyor� traktör, biçerdöver 
üstünde uyuyor dersin, traktörün, batosun, biçerdöverio bir parçası 
gibi ·düşmüş tarlalara, makinelerin içine, yağa, to7.a toprağa bulanmış 
uğunuyordu. İşte bu sebepten Ala Temir onun üstüne varamıyordu. 
Geriye kalan oğlaıilar alçakgönüllü, fazla 1 bir şey istemeden dur­
madin çalışıyorlardı. Hepsi de hık demiş apı npına babalarının bur­
nundan düşmüşlerdi . 
Ala Temir hiç değişmemişti. Ayaklann da gene kırmızı postalı, 
gene Kocaman Hasana yaptınrken iki üç gün durmadan pazarlık etti­
ği postalı, tırlık şalvarı, Maraş manısıİldan mintani .. � Don u gömleği 
gene yukarlard an, köyünden geliyordu. Anası öleli �peyi oluyordu 
ama köyünden Çukurovaya çalışmaya gelen akrabaları ona tıpkı anası-. 
nın yaptığı giyiderden getiriyorlardı. Ala Temir giyidere çok sevini­
yar, akrabalarına ·tarlalarında iş veriyordu. Gene ·eskisi gibi yeni posta ­
lını giyiyor, evin günden yanına oturup sıruru duyaradayayıp ayakla­
rını uzatıp postalım doya doya günlerce seyreyliyordu. Her sabah· kar� 
nı şişinceye kadar mırmırık çorbası içiyor, öğleyin imansız ayrana ek­
mek doğrayıp bir baş sağanı yumcuğuyla kınyor, abanıyordu. Aynı aç-
gözlülükle, çabuklukla. · 
Yalnız akşam yemeğinde değişiklikler olmuştu. Bulgur pilavı her 
zaman önüne yağlı geliyor, bu yağlı pilavt; .bu karı, bu gelinler bizi ba­
nracak, diye diye, içinden söylene söylene kqıklıyordu. Kadere rıza, · 
ne etse ne eylese faydasızdı. Herkesler, "aman Ala T emir, yaşlandın, 
ton kadar da, yüz ömür yesen de tlit:meyCcek variyecin var, ye iç' keyfi- · 
ne bak.. Sen gözünü kapar kapamaz, Oğlanlar har vurup harınan savu­
racaklar," diyorlardı. O bütün bunlara hiç karşılık vermiyor; küçücük 
sarı gözleri daha da küçülmüş, içinden, aaah, bilmiyorlar, bilmiyorlar, 
kimse kimsenlıı halinden anlamıyor, aaah, anlamıyor, diye geçirlyor-
. du. / 
Bazı da büyük oğulun bsabadan getirdiği eder, kestiği tavuklar, 
av kuşları, nereden geliyorsa, ne soruyor, ne öğrenmek istiyordu, sof­
rayı donatıyordu. O zaman Ala Temiri inanılmaz bir sevinç al:iyor, bir 
tat denizinde yüzüyordu. T epeleme, bakır sini ye yığılmış piJavın üs­
tünde, parça parça eder ... Önce Ala Temir karısıyla karşılıklı ·postalla­
rını seyreder gibi edi pilavı, burun delikleri açıla kapana �yorlar, 
sonra yufka ekmekle eUeriyle; kutsal bir şeye yaklaşırcana �ıyor-
.t\.