büyük bir mutluluk olduğ unu hissediyorum. Mutluluğ un bu kadarı bana fazla 
geliyor ve mutlaka bir kötülük olacağ ını da seziyorum." "Ne gibi bir kötülük?" 
"Kadife'yi ikna etmek için ben buradan çıkar çıkmaz senin Lacivert ile 
buluşmandan." 
"Ah, çok saçma," dedi ipek. "Yerini bile bilmiyorum onun." "Onun yerini söylemediğ im için dayak yedim." "Kimseye de sakın söyleme," dedi İ pek kaşlarını 
çatarak. "Korkularının saçmalığ ını da anlayacaksın." 
"Ee ne oldu, Kadife'ye gitmiyor musunuz?" diye seslendi Turgut Bey. "Bir saat on beş dakika sonra oyun baş lıyor. Televizyon yolların da açılmak üzere olduğ unu 
duyurdu." "Tiyatroya gitmek istemiyorum, buradan çıkmak istemiyorum," diye fısıldadı Ka. "Arkamızda Kadife'yi mutsuz bırakarak kaçamayız, inan," dedi ipek. "O zaman biz 
de mutlu olamayız. Hiç olmazsa git ve ikna etmeye çalış , içimiz rahat olsun." 
"Bir buçuk saat önce Fazıl Lacivert'ten bana haber getirdiğ inde," dedi Ka, "bana 
dışarı çıkma diyordun sen." 
"Sen tiyatroya gittiğ inde buradan kaçmayacağ ımı nasıl kanıtlayabilirim, çabuk 
söyle," dedi ipek. Ka gülümsedi. "Yukarıya benim odama gelirsin, kapını kilitler, yarım saatliğ ine 
anahtarı da yanıma alırım." 
"Peki," dedi İ pek neşeyle. Ayağ a kalktı. "Babacığ ım, ben yanm saatliğ ine 
yukarıya odama çıkacağ ım, Ka da, merak etmeyin, ş imdi tiyatroya Kadife'yle 
konuşmaya gidiyor... Hiç kalkmayın yerinizden, yukarıda da bir iş imiz ve 
acelemiz var." "Hay Allah razı olsun," dedi Turgut Bey ama telaş lıydı. İ pek Ka'yı elinden 
tuttu, lobiden geçerken de hiç bırakmadan merdivenlerden yukarı çıkardı onu. 369 ¦ ı\a lie ipek uteiaeıer- 
"Cavit bizi gördü," dedi Ka. "Ne düş ünmüştür?" 
"Boşver," dedi İ pek neşeyle. Yukarıda Ka'dan aldığ ı anahtarla odanın kapısını 
açtı, içeri girdi. İ çeride geceki seviş melerinin hâlâ belli belirsiz bir kokusu 
vardı. "Burada seni bekleyeceğ im. Dikkat et kendine. Sunay ile takış ma." 
"Sahneye çıkmamasını Kadife'ye babasının ve bizim isteğ imiz olarak mı 
söyleyeyim, Lacivert'in isteğ i olarak mı?" 
"Lacivert'in isteğ i olarak." 
"Niye?" diye sordu Ka. 
"Kadife Lacivert'i çok seviyor da ondan. Kızkardeş imi tehlikeden korumak için 
gidiyorsun oraya. Lacivert'i kıskanmayı unut." "Unutabilirsem." 
"Almanya'da çok mutlu olacağ ız," dedi İ pek. Kollarını Ka'nın boynuna doladı. 
"Hangi sinemaya gideceğ iz, söyle bana." 
"Film Müzesi'nde cumartesi akş amları geç saatte dublajsız Amerikan sanat 
filmleri gösteren bir sinema vardır," dedi Ka. "Oraya gideceğ iz. Gitmeden önce 
istasyon civarındaki lokantalarda döner ve tatlı turş u yiyeceğ iz. Sinemadan 
sonra evde televizyon karış tırıp eğ leneceğiz. Sonra da seviş eceğiz. Benim 
siyasal sürgün maaş ım ve bu son ş iir kitabım için yapacağ ım okumalarda alacağ ım 
para ikimize de yeteceğ i için ikimizin de birbirimizi sevmekten baş ka bir iş i 
olmayacak." 
İpek ona kitabının adını sordu, Ka söyledi. 
"Güzel," dedi İ pek. "Hadi canım, git artık, yoksa babam meraklanacak ve kendi 
düşecek yollara." 
Ka paltosunu giydikten sonra İ pek'e sarıldı. 
"Artık korkmuyorum," diye yalan söyledi. "Ama ne olur ne olmaz bir karı şıklık 
çıkarsa ş ehirden ayrılan ilk trende seni bekleyeceğ im." 
"Bu odadan çıkabilirsem," diye güldü İ pek. 
"Ben köş eden kaybolana kadar pencereden bak olur mu?" 
"Olur." "Seni bir daha görememekten çok korkuyorum," dedi Ka kapıyı kaparken. Kapıyı kilitleyip anahtarı paltosunun cebine koydu. 
Sokakta geri dönüp İ pek'in penceresine rahatça bakabilmek 
370 
-Ka ile ipekOteldeler-