m 
O gün Cevher Hanım'dan malızun bir halde ayrıldım. 
Balkon sefası yapamadığımız gibi özel bir yerde birleşrnek 
için ağzından bir söz de alamadım. Ne olacaktı? Sevdamızı 
tatmin için ne yapacaktık? Bütün görüşmelerimiz ya onların 
salonunda ya bizimkinde, hep onun kocasıyla benim karı­
mın huzurunda mı gerçekleşecekti ? 
Bu güçlükler aşkımı gittikçe alevlendiriyordu. Karımdan 
hiç korkum yoktu. Fakat hizmetçi kızların, Muhsine Ka­
dın'ın gözcülükleri altında bunalıyordum. Pencereden pen­
cereye işaretle veya başka şekilde birbirimize meramımızı 
ifade etmek mümkün değildi. 
Ben bu güçlükler içinde günden güne sinirlenmekteyken 
bir sabah karşıma kaynım Halis Didar Bey çıktı. Gençlik 
biraz kibirli olur. Fakat bu büsbütün kendini beğenmiş bir 
mahluktu . İş güç yok. Hayatı sürekli bir eğlence şekline 
sokmaya uğraşır. Bütün meşgalesi giyim kuşam, süs püs, 
gezme tozma, aldığını bulduğunu sarf etme ... Olanca vak­
tini böyle avare zevklere ayırmak da nihayet müthiş bir sı­
kıntı halini alır. 
Böyle yetişkin oğullarını idare, babalar için büyük derttir. 
Bunlar baba ekmeğiyle karınlarını doyurdukça işe, sıkıntıya 
yanaşmazlar . Fodul olurlar. Kendilerinde büyük bir zeka ol­
duğu vehmiyle hiçbir şeyi beğenmezler . Gözleri daima yük­
sek mesleklerdedir . 
Bunlar bir işe güce alıştırılamazsa evvela kendi nefisleri­
ne, sonra ailelerine, daha sonra insanlığa zararlı olurlar. 
Hazır ekmekle yaşatmak bu zavallılar hakkında şefkat 
değil, büyük fenalıktır. Onları geçim kaynağına, subaşı­
na göndermelidir . Ve bırakmalıdır ki orada bir damla için 
birbirini tepeleyen, boğan arbedecilerden kafalarına birkaç 
yumruk yesinler. Dünyayı Konya'yı öğrensinler . O zaman 
hayatın, geçinmenin zorluğuyla beraber kendilerinde bu 
zorluklara karşı koymaya kafi deha olmadığını da biraz an­
larlar. Burunları kırılır. 
125