Oğuzun. Oğuz bir yanar ki akıl ede mediğine ... İşte o zaman 
balık gözlü kıza beş tane, on tane oyuncak verse de alsaydı 
zürafayı, torba torba bilyeleri, olmaz mıydı? Belki de bütün bu 
işler başına gelmezdi. Akıl etmedi aaaaah, akılsız kafa aaaaah! 
En sonun da 
Oğuz bir sabah erkenden parka damladı, bıkmış usanmıştı, 
kararlıydı Oğuz bugün. Artık balık gözlü kızı da iyi tanımıştı 
ne yapıyor, nasıl arkasını dönüyor, nerede bakıyor, onun her 
devinimini ezberlemişti. Nasıl, ne yapacağını da günlerdir ta­
sarlamıştı. Oyuncakların içine daldığını, zürafayı boynundan 
yakalayıp aldığını, bir eliyle de bilye torbasını kaptığını bili­
yor. Bir de hayal meyal parkın kapısına koştuğunu anımsıyor. 
Sonra zorlan, yerlerde yuvarlaya yuvarlaya, döverek, elinden 
zürafayı almaya çalıştıklarını, kenetlen miş elinin bir türlü 
açılmadığını, zürafanın boynunun koptuğunu, bilyelerin yere 
tozların içine yuvarlandıklarını anımsıyor. Polislerin parlayan 
yıldızla rı, kızın açılmış, üç dört misli açılmış, korkmuş, öfke­
lenmiş gözleri olduğu gibi aklında. 
Oğuzu bir karakola mı ne götürüyorlar. Akşam anası geli­
yor, hep ağlıyor. He m ona beddua ediyor hem de ağlıyor. Son­
ra da götürüp onu çocuk yurduna veriyor. 
Oğuz çocuk yurdundan kaçıp kaçıp Gençlik Parkının ka­
pısına geliyor ama, sonunda ödü kopup, yüreği çarp ha çarp 
edip kapıdan içeriye giremiyor. 
22