FAKİR BAYKURT
 
367
 
 
seviyorlar! Yüzünüzü mü yiyecekler ulan! Gözel mi? Nerden anladın? 
Omuzları? Beli? Ne yapacaksın omzunu belini? .. Avradın makbul 
yeri, makbul yeri... Yavu efendi ka
rdaş, Hamdi beyin evi hangisi? 
Birez daha mı gidelim? Pe
-
 
key! Avradın makbul yeri, memesi ki süt 
verir. Elleri, pişirir taşırır, işler. Dili ki sever, okşar... Yavu efendi 
kardaş, Hamdi beyin ev? Şu koca yapılı; pekey! .. Kutusuna gelince... 
ulan Kel Bekt
aş, onun orası «A» harfidir, birinciye gelir! Okumadık 
em
 
me biliriz! Avrat meselesinde okuyup yazmanın ne gereği var? 
Avratlar selis yazıdır, kolay okunur...
 
Tık tık edelim. Evde bari olsaydı. Küpür küpür... Heralda karısı 
gelen. Şöyle birez açılın, avrat
 
korkmasın. Haa biziz yenge! 
Tozak’tanız yani. Muhtar, üyeler. Bir derdimiz varıdı. Ya, Hamdi beyi 
görelim diyorduk. Sarıkızlı’ya gitti, okul yapımına gitti? Daha dün 
gitti? Baştaki hökümet böyle olunca okulu batsın yenge! Kaderimiz 
mi? Kaderimiz de batsın
!.. Kaderimizin kötülüğünü hurdan anla ki, 
Hamdi bey evde yok! Abbas emmi yoklamış geçen sefer, gene evde 
yoğumuş. Derdimiz? Hiç sorma yenge!Bir derin kuyu bizim derdimiz 
ki çekiyoruz çekiyoruz bitmiyor! Dikip yeşerttiğimiz bağı alıyorlar 
elimizden yenge! 
Sen olsan katil olursun!.. Pur taşlarını kıra kıra... 
Kazarken ellerimiz patlamıştı... Tokturlar görse üç ay lapor verirdi. 
Hazine alıyor yenge hazine! Camgöz malmüdürü alıyor! Hazine diyor, 
başka demiyor! Madem hazine hazine... bizi aşılayıp öldürsünler! 
Yok 
yenge, hemen, hemen yola çıkalım biz! Komşular serçe kuşları gibi 
ağızlarını açmışlar, ha
-
 
bar bekliyorlar. Yok yok, daha gelmeyiz! 
Belkim Ankara’ya Saffet beye gideriz. Emme umudumuz yok. Herkes 
kanunlu, biz kanunsuz... Hoşça kal. Yok yok, dut yiyecek
 
dudak mı 
kaldı baksana: Hep çatladılar maraktan! Köyde mi? Ne gezer? Bizim 
köyde bağlardan, bir de bağlardaki dört zerdeli fidanından başka yeşil 
yaprak arama! Yeşil yaprak bizim neyimize?
 
Bekir Ağa Beklemesi... Dolu geçen, boş geçen makineler... Boru 
yük
lü bir kamyon... Adam başına üçer lire. Dedik ya, tutan yoluyor... 
Yolup salıyor... Çalkala dürzünün sattığı! Toz duman, arka boru 
dumanı... Yüzbir... Bizim yoksul patika... Ekinlerimiz biçiliyor... 
Doğru tarlalara gidelim. Orakların sapına yapışalım ... A
kşam ola,