gözlerinde sarma şık, ıtır, su zambaklar ı 
ellerine karacalar inerdi  
güneş yan ığı perdelerde        
eteklerine ku şların konduğu sedir  
pamuk ak ı örtüler  
suyu hiç eksilmeyen sürahinin ışığı 
asılı kal ırdı zaman  
ölümsüz san ırdık kendimizi  
kızılı erken düşen ikindilerde  
bir daha hiç da ğılmad ı karanl ığım 
83