315
Namümkün Mükemmellik
Nicedir birlikte takılıyorlardı. Debra Ellen Thompson, Connie'nin 
hareketlerini taklit ettiğinde Alegre durmadan kıkırdıyor ya da Alegre 
teker teker las tias taklidi yapmaya başladığında Debra Ellen Thompson 
içten, şen kahkahalar atıyordu. Birlikte iyi zaman geçiriyorlardı, 
tıpkı şimdi olduğu gibi.
Auburn Sokağı'nda yaratıcı sandviçleriyle nam salmış bir ka fe-ye 
girmişlerdi. İçerisi alışılmadık ölçüde sakindi, sadece birkaç müşteri 
vardı. Pencerenin önüne oturmuş çaylannı yudumlayarak okuma 
grubundakilerin dedikodusunu yapıyor, gelip geçenleri seyrediyorlardı 
ki giderek kendilerinden bahsetmeye başladılar.
"Ofisteyken şu haftalık kadın dergilerini karıştırıyorum," dedi Alegre. 
"Bütün o mükemmel kadınlar çok can sıkıcı. Dergilerde, reklamlarda, 
televizyonda... her yerdeler. La Tia Piedad bütün güzel kadınların 
beyaz olduğu şu pembe dizileri seyretmekten hoşlanıyor. Esmer kadınlar 
ya hizmetçi ya dadı. İşte bu sebepten. Bakire Meryem Virgen de 
Guadalupe'nin beyaz, zengin bir adama değil de yoksul, kara derili bir 
yerliye görünmüş olduğunu bilmek müthiş. Hem Meryem de benim kadar 
esmer görünmüş o yoksula. Kimse bunu değiştiremez. Kimse Meryem Anayı 
beyaza boyaya-maz çünkü o la Virgen Morena, esmer Meryem!"
"La-Veer-gen-Mou-ree-na" diye yineledi Debra Ellen Thompson, kimi Kuzey 
Amerikalı ya has o korkunç aksanla -  öyle abartılı ve kahredici bir 
aksandı ki bu, İspanyol diline karşı bilinçaltlan -mn keşfedilmemiş 
derinliklerinde kendilerinin bile farkında olmadığı bir tepki 
beslediklerini düşünmeden edemiyordu insan.
Bunu takip eden sessizlikte çaylarını yudumladılar - iki konu
316
arasında yüzen şu sıkıcı duraklamalardan değil, aynı anda ve tam bir 
ahenkle ortak bir melodiyi mırıldanıyorlarmış gibi akıcı, kadife bir 
sessizlik. Bu ezgi her neyse, sona erdiğinde Debra Ellen Thompson 
çantasından iki küçük hediye paketi çıkarıp birini Aleg -re'ye uzattı.
"Bu ne?" diye sordu Alegre.
"Açsana."
Kutuların içinde birer çikolata kadm vardı.
"Gail'den bize çikolatadan Connie yapmasını istedim, o da yaptı! Gerçi 
itiraf etmeliyim ona pek benzemiyor..." Debra Ellen Thompson güldü. 
"Ondan biri senin, biri benim için iki Connie istedim ama sebebini 
söylemedim."
"Neden?" diye sordu Alegre merakla. "Yani sebep ne?"
"İkimiz için de çikolatanın bir bakıma... hayatımızın 'yasak meyvesi' 
olduğunu fark ettim." Debra Ellen Thompson, Alegre'nin bu metafordan 
hoşlanmayacağından endişe ederek bocaladı. "Yani çikolata bizim zayıf 
noktamız. Sebep ne olursa olsun çikolata yiye -miyoruz. Bir bakıma 
'imkânsızı' simgeliyor. Connie'ye gelince, o da 'mükemmeli' simgeliyor, 
asla olmayı başaramadığımız o mükemmel kadını. Bu yüzden de çikolatadan 
bir Connie 'namü mkün mükemmellik' manasına geliyor."
"Namümkün mükemmellik!" Alegre bu ifadeyi beğ enerek çocuk gibi güldü.
"Aynen öyle," dedi Debra Ellen Thompson şevkle. "Bu küçük sağlam şey," 
çikolata heykeli göz hizasına kaldırıp kaşlarını çattı ve hırladı: 
"utanmazca yanlışl Bedenlerimiz üzerinde korkunç bir yük... ruhlarımız 
için de. Bizleri gerçek kendimiz olmaktan alıkoyan bu dayatma işte."
Alegre bu mim gösterisini aynen taklit ederek, çikolata Con-nie'yi göz 
hizasına kaldırıp kaşlarını çattı.
"Bunu ne yapacağı z biliyor musun?"
Alegre nefesini tuttu.
"Yiyeceğ iz!"