"Yazık olacak sana Memed. Sen soluk aldıkça fakir fıkara­
nın umudusun, istersen hiçbir şey yapma. Sen eşkıyalığı bıra­
kacak cinsten bir insan değilsin, buna hiç umutlanma. Sen için­
de başkaldırma kurduyla doğmuşsun, başka türlü yapamaz-
sın." 
"Ölmek istemiyor um," dedi Memed, "kurşunlardan git­
mek istemiyor um." 
"Kurşunlardan gitmek senin yazgın. O parmağındaki yü­
züğü sana niçin verdi Anacık Sultan, biliyor musun?" 
Gün doğarken konaktan çıkmışlar, gelmişler Keklikoğlu­
nun çınarının altındaki kayalığa tünemiş oturmuşlardı. Suyun 
dibine bütün çakıltaşlarını tek tek gösteren bir ışık çökmüştü 
tanyerleri ışır ışımaz. 
"Kendi kendini yenemeyeceğini bildiğin için." 
Ümmetin bu sözlerine bir yandan kızmış görünüyor, bir 
yandan da için için, kendi bile farkında olmadan seviniyor­
du. 
"Demek Topal Ali, Molla Duran Efendinin yanına girdi?" 
"Görme Topal Aliyi ! Adana Valisi gibi lenger şapka başın­
da. Bir de kırmızı kartal tüyü sokmuş lengerin kuşağının içine . 
Topal ayakta çizmeler ... Geçenlerde bir al Arap ata binmiş, ku­
cağında Alaman filintası. .. O da delirm iş." 
"Ne olmuş da delirmiş ?" 
"Murtaza Ağayı öldüreceğim diyor da başka bir şey demi­
yor." 
"Asıl yüreğinde kurt olan insan odur işte. Onun yüreğin­
deki kurt yırtıcı bir kaplan kadardır. Bunca yıl bu düzene, bu 
gidişe, bunca kötülüğe, zulme nasıl dayandı bu adam, şaşıyo­
rum. Demek ki bu adamda kırk aslan yüreği varm ış." 
"Onu da istiyor musun?" 
"Onun aklı olmazsa, işte o zaman Çukurovadan çıkamam 
ben." 
"Başka adam gerek mi sana?" 
"Sağ ol Ümmet kardaş, biz üçümüz yeter iz." 
İki gün içinde Ümmetin adamları Sinemoğlunu buldular 
·getirdiler. Altı kişiydiler. Altısı da aynı yaşta, gepgenç gösteri­
yorlardı. Sinemoğlu Memedi görünce hemen önünde niyaza 
487