bey sever, damat bey sataşır. Sonra da bizden ne yüzle ahlak 
istersiniz? 
-Valiahi bu mantıklarının karşısında mahcup oluyorum. 
-Estağfurullah! Bizim aklımız neye erer ki ... 
-Ee, sonra ne olmuş? 
-Eczacı çırağı yükü boşalttıktan başka, böyle bir ka-
zaya bir daha mahal vermeyecek tıbbi usulleri de Servinaz'a 
öğretmiş ... 
-Allah razı olsun, büyük sevap işlemiş. Bu korunma 
usulünü Servinaz'dan sen de öğrendin ya? .. 
-Bir parça ... 
-Böyle şeyin bir parçası olmaz. Ya bunu insan tama-
mıyla öğrenir yahut hiçbir şey öğrenmiş sayılmaz. 
Nevres, hiçbir erkeği şimdi beni sevdiği kadar şiddetle 
sevmediğini, Servinaz'ı bütün yüreğinin nefretiyle kıskan­
dığını tekrartadı durdu. Hayati komedyamızın tavan arası 
perdesi de böyle indi. 
xvn 
Zaten bu ailenin ahlakı pek bozuk düzen gidiyormuş. 
Şimdi içlerine ben de karıştım. Rabbim hayırlar vere! 
İnsan insanın şeytanıymış derler. Bu bir hakikat ... Daima 
insan insanı azdırır. Isiaha pek az meyli olan insan azınaya 
o kadar müsaittir ki bunun önüne ne kitap, ne ceza kanunu 
hiçbir şey geçemiyor . 
Evliyalığa ermek isteyenler bile dağ başlarına çekiliyorlar, 
dergahları, tapınakları şehirlerden uzaklarda bina ediyorlar. 
Ermeye kendilerinde istidat görenler bile kalabalığın fena 
tesirlerinden korkuyorlar . Çünkü riyazetle,1 nefsini sefahat 
ve günahlardan temizleyerek hakkı kendinde bulmaya uğ­
raşmakla erilir. Riyazet midede, şehvette, dilde olur. Ah ben 
Nefsi terbiye etmek ve ahlakı güzelleştirmek için çokça ibadet edip beden· 
sel ihtiyaçlardan kendini çekerek kanaatkar yaşamak. Perhizkiir yaşamak. 
87