"İnanına bu namussuzlara, güvenıne bun lara. Durmuş Ali 
Emmine de güvenıne. Bunlar hep o gavur Abdinin adamlan. 
Belki şimdi, seni ahıra sokarlar , arkasından da gider candarma­
ya haber verirler. inanma onlara. Durmuş Ali Emmine de gü­
venıne. Onun için ben, gider , iki gün değirmenin orda bekle­
rim. Candarmalar gelirken size haber ulaşhnnm . Dışarı çıkar 
kaçarsınız. Yaa Memedim sana kötülük gelmesini bir ben iste­
mem bu köyde. Sen Dönemin bana teberiğisin. Senin baban ne 
iyi adamdı! Sen onun bana teberiğis in. Yatağınızı yaptırayım 
ahıra! Hemen yatar mısın ız?" 
"Uykusuzluktan öldüm Hürü Ana," dedi Memed, "öldüm. 
Üç günden beri ... " · 
Hürü: 
"Vay ," dedi. "Benim gözüm önüme aksın. Vay!" dedi. 
Kadınlara bağırdı: 
"Gavurun kızları, gavuru n kızları! Çocuklar uykusuzluk­
tan ölüyorlarmış da bizim haberimiz yokmu ş. İneklerin eski 
ahırına yatak götürün. Samanların üstüne serin ." 
Recep Çavuş: 
"Oyyy ," dedi. "Oy anam!" 
M em ed: 
"Ne oldu Çavuş?" diye sordu. 
Çavuş: 
"Baksana boynuma. Nasıl da şişti! Baksana l Omuzlarıının 
arası almıyor." 
Memed: 
"İlaç yaparız şimdi." 
Hürü: 
"Sana şimdi Hürü Anan bir ilaç yapar ki, hiçbir şeyciğin 
kalmaz." 
Yataklar çabucak ahıra götür üldü. Misafirler de arkasından 
ahıra gittiler. Alıırın orta direğinde küçücük bir çıralık asılıydı. 
İpil ipil yanıyor du. Ahır yarısına kadar samanlada doluy du. 
Saman kokusu insanın genzini yakıyord u. Saman kokusu bir 
hoş, tozlu bir kokudur. Bir tarafta da tezek yığılıyd ı. Tezekler 
de acı kokar. Alıırın tavanı örümcek ağlanyla doluy du. Örüm­
cek ağiarına saman çöpleri yapışmıştı, sarkıyorlar dı. Binlerce 
251