422 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
yeşili uçup gidecek, yerinde yangın gibi kayalar kalacak, kayalar un ufak olacak, 
bir zehir dumanı içinden dağlar gözükm eyecek, dedi." 
"Hıdrellez geldiğinde kar sulan akmaz olduğunda esen rüzgar esmez oldu­
ğunda, topraktaki tohumun çatiarnası durduğunda boy atan filiz kuruduğunda, 
insan elini ayağını oynatamaz olduğunda, yani dünya döndüğünde, hıdrellez gü­
nü, yeni bir dünya kurulmayacak, yeni, taze bir dünya kurulmayacak Bu dünya 
mahvolacak, dedi." 
"Nereden bildi?" 
"Bu Taşbaşoğlunda çok iş var. Çukurovalı pamuk ekmekten vazgeçecek, vaz­
geçmezse de pamuğun otunu makinaya vurduruyor, toplarken de makinaya top­
Iatacak Bu, bugün değilse de yarın böyle olacak. Çukurova yok artık. Çukuro­
vadan umudu kesmeli. Kesmeli, başımızın çaresine, bu dağlarda geçim yoluna 
bakmalıyız, dedi." 
"Nereden bildi?" 
"İnsanoğlu ışığı sever. Bir lokma ışık için ölür, canını verir. Böyle giderse, üs­
tümüze örttüğümüz, bir bulut gibi tepemizden aşağı ağan bu karanlıklar bitme­
yecek. Biz ölene dek karanlık içinde kalacağız , dedi." 
"Nereden bildi?" 
"Şu boz, şu verimsiz, şu ot bitmez, şu yangın yeri toprak, çat diye çatiayacak 
Tam orta yerinden. İçinden yalımlar akıp, şu bozkın göl gibi dolduracak. Bu gö­
lün yangının dan Torosun tepesinde de durulmayacak, dedi." 
"Nereden bildi?" 
"Bu Taşbaşoğ lunda bir şeyler var, var ama, ne? Kuşlar, anlar, uçaklar korkula­
rından bu köyün üstünden geçemiyorlar, geçemeyecekler, dedi." 
"Nereden bildi?" 
"Herkes malını sakladı da, o saklamadı. Adil gelmeyecek, dedi." 
"Nereden bildi?" 
"Vurgun Ahmet köyün tümüne teker teker, ev ev sövdü, sonra geldi de Taş­
başınevinde üç kere toprağı öptü. Taşbaşın huzurunda. Sevdalılar ın kaçtıklarını, 
kar altında kaldıklarını, sonra da buyduklarını söyledi ." 
"Nereden bildi?" 
Yavaş yavaş günler geçtikçe Taşbaş, köylünün kafasında sorulaşıyordu. Soru­
lar gittikçe çoğalıyor, ihtimaller elle tutulacak bir hale geliyordu. Hele Taşbaşın 
evinden artık çıkmaması, işin tuzu biberi oldu. 
Şimdi, şu anda artık Taşbaş köyde, evinde yoktu. Taşbaş bin yıl ötede yaşa­
mış, bu köyün, bu dağların bir ulusuydu. Bu Taşbaş işini, azıcık bir gayret et­
seler, bir adım daha atsalar, bir sonuca, can attıkları sonuca ulaştıracaklar ama, 
kimse bu adımı atmak cesaretini kendinde bulamıyor.