yarışlarına gidiyoruz. ikimiz de tabiattan duygulanıy oruz. 
Koluma giriyor. (Bu, çok önemli.) Sonra, bir hayal kadını ol­
madığını göstermek için, kolumdan çıkıyor. Neden öyle yap­
tığını konuşmuy oruz. Ben de, kafamdaki Hikmet'e daha ger­
çek ve daha inandırıcı bir görünüm vermek için, söyleyecek 
bir söz bulamıyorum hemen. Meçhul kadına bakamıyorum, 
başımı öne eğiyorum. (Tam bunlan düşünürken, gerçekten 
başımı öne eğerdim albayım. inanmıyor musunuz ?) Evet, 
ikimiz de tabiatı seviyorduk. Sonra, yerinde bir söz buluyor­
dum: Bana da bakın, ben de tabiatım, diyordum ona. (Bunu 
düşünürken de her zaman gülümserim tatlı tatlı.) Sonrası bi­
raz zor oluyordu albayım; çünkü, onunla yatmayı geçiriyor­
dum içimden. Bu döneme ulaşmak güçtü. Uzun sürüyordu. 
Kafamdaki geçişlerin tabiiliğinden de biraz kuşku duyuyor­
dum. Meçhul kadının, sözlerime inanıp inanmadığını tam bi­
lemiyordum. Ayrıca, onunla yatabilmek için, gözümde onu 
tam canlandırmak gerekiyor du. Bu yüzden, Sevgi'nin arka­
daşlarını düşünmeğe başladım. Gerçek varlıkları var çünkü 
onlann; onlara daha önce dokunmuştum çünkü. Biliyorsu­
nuz, ev erkekleri boş zamanlarında yararlı işlerle oyalanırlar; 
İngilizler hobby derler buna, biz de hobi deriz (kültürlü 
olanlarımız der.) Ben beceriksizdim albayım, çekici elime 
vurmuştum. "Bir duble daha versene Kir kor," dedi. "Beyaz 
peynirle kavun da ver." Sıcak bir şey ister misin?" "Sonra." 
Kafamı toplama ğa çalıştım bu arada albayım. (Çekiç mesele­
sine de biraz üzüldüm.) Ben de böyle bir hobi seçtim kendi­
me: Sevgi'nin arkadaşlarıyla yatmayı düşünme hobisi. Bu, 
bende nasıl ve ne zaman başladı? Meçhul kadın fazla soyut 
kalıyordu albayım. Ben evlenince emekliliğini istemişti. Ha­
ha. Çünkü onunla her sefer yeniden tanışmak gerekiyordu. 
Fakat iyi kadındı: Evliliğimin üçüncü yılında, emekli maaşını 
bırakarak hayalimde gene görev kaldı. Fakat olmuyordu, ger­
çeğe aykırı bir hayal olarak ortalıkta dolaşıp duruyordu. lşte 
124