"Yok Bey. " 
"Gel de bir çay iç." 
"İbo çayı buraya getir. Beyim .belki şu anda çıkıverir. Bu kadar 
bekledik Bir çay için kaçırmay alım." 
"İbo, şu çayı Mestana götür." 
Mestanın bir dizi yerde, tüfeği kucağında, çay tütmez. Semaverin 
tokurtusu buradan duyulur. 
Semaverin donuk, pirinç ışıltısı. Kamışlığın yapış yapış sıcaklı­
ğı. .. Fokurdayacak soluk alan, yem kıran, sineklenen, tepinen adar ... 
Beklemek zor. Gelmey eni, gelmeyeceği ... Burada oyalanmak, 
karnın şişinceye kadar çay içmek, dört atın dört yandan uzun uzun, 
her gün işemelerini seyretmek ... Zor. Sıcak, ter, yapış yapış. En kü­
çük bir yelin girmediği, koku nun, ışığın sızmadığı, yanan, kavrul an, 
hasta, sıtmalı bir ıslaklık, zor. Ama akşama kadar beklemek, korkulu­
ğa yapışmış, bekleye n, gözleri beklemekten dışarıya uğramış, donmuş, 
uyuşmuş, yumulmuş, kırış kırış dürülmüş, kemikleri öçten erimiş in­
sanı görmek. .. Onun yolunu kesmesi, her gün, hiç konuşmaması, 
sormaması, öylecene; sofada kıpırtısız durması. 
"Ne yapayım Mestan, ne yapa yım? Ne yapayım Mestan ne yapa­
yım? Gelmiyor Mestan gelmiyor. Nasıl eve gideyim Mestan , nasıl eve 
gideyi m? Öyle durmuş, yapışmış korkuluğa, elleri şişmiş, boynu uza­
mış, gözleri pÖrtlemiş bekliy or. Bekliyor Mestan bekliy or. Nasıl gide­
yim eve Mest an?" 
Bu her gün böyley di. Akşam olup gün kavuşunca Mustaf a Bey 
kamışlıktan çıkıy or, orada söylenerek dönüp duruyordu. Dört dönüp 
duruyord u. 
Mestan da: 
"Gitmeyelim eve, burada, bu kamışlığın içinde kalalım ." 
Gündüz bile onları sivrisinek yiyordu. Atları yiyor, atların sırtı 
kızıl kana kesiyo rdu. Must afa Bey sineğin parçal amasına razıydı, ama 
anası gene öyle boynu uzamış, . gözleri pörtlemeyecek miydi ? Sıcağa 
oyulmuş, solan, gölge gibi gözünün önüne gelip dikit meyecek miydi? 
Çamaçar atma adar, altındaki atı öldürüreesine eve doğru sürer-
di. 
. Daha avlu kapısı açılır açılmaz, alaca karanlıkta bir kaynaşma gör­
dü. Büyük avlu ağzına kadar çoluk çocuk, genç yaşlı kadın erkekle 
2 8