bölük candarma, üç tane zabit gönderiyorum. Ne kadar gedikli 
çavuş isterseniz o kadar da gedikli gönderirim. Bütün bu böl­
genin mesulü sizsiniz, gönderdiğim bölük de sizin emrinizde­
dir." Ayağa kalktı . "Geçmiş olsun, üzülmeyin Yüzbaş ım." 
"Sağ olun komutan ım." 
Albay ağır ağır merdivenleri indi: 
"Allahaısmarladık," dedi, otomobiline bindi. 
O gider gitmez de Yüzbaşı cana geldi, dirildi, daireye koş­
tu, masasına otururken: 
"Kan kusturacağım o Çiçeklideresi köylülerine," dedi diş­
lerini sıkarak. 
Öğleyin Albayla birlikte Kaymakamın evinde yemek yer­
lerken, kapı çaldı, Murtaza Ağanın adamlanndan birisi gelip 
karşılarında durdu. Murtaza Ağa her şeyi anlamıştı, kalktı, 
ayakları biribirine dolanarak ona gitti. 
"Buldunuz mu?" diye sordu. 
"Bulduk." 
"Neredeymiş?" 
"Kara Hasanın değirmen inde." 
"Onu hemen alıp eve götürün. Ben Miralay gider gitmez 
evdeyim. Hatuna selam söyle. Ali kardaşıma iyi baksın, ben ge­
lene kadar." 
Murtaza Ağa döndüğünde onun yüzünde birdenbire açan 
sevinç yemektekilerin ilgisini çekmişti. 
"Buldum," diye şakıdı Murtaza Ağa. "Onu buldum. Topal 
Aliyil İnce Memedin can bir düşmanını. Topal Ali kardaşım 
candarmamıza çok bir yardımcı olacaktır. Ona küçük bir şaka 
yapmıştım. Ne onurlu adamınış ı Onu sınamıştım, anlamayıp 
hemen evi terk etmiş ti." 
Albaya Topal Alinin kim olduğunu coşmuş anlatıyordu. 
Önündeki yemeği unutmuş gitmişti . Anunsayıp da önündeki­
leri görüp de bir lokma bile alınıyordu. Onun izciliğini, yerdeki 
kanncanın, gökteki bulutun izini bile sürebildiğini, izine bakıp 
bir insanın ne düşündüğünü, ne yaptığını, ne yapacağını ve na­
sıl bir adam olduğunu, onun bilgeliğini, nişancılığını, uçan tur­
nayı gözünden, kaçan tavşam art ayağından vurduğunu, onun 
daha nice hünerlerini sayıp döküyordu . 
191