"Sen misin İnce Memed?" diye sordu. "Nöbetçi sen misin?" 
"Benim ." 
Durdu: 
"Daha şimdi geldin. Dur hele, daha vakit var nöbete. Dur 
hele ... " 
Memed : 
"Uykum gelmiyordu da, gittim arkadaştan aldım nöbe ti." 
Durdu: 
"Öyle olur," dedi. "İlkin adamın dağda, bir hafta uykusu 
gelmez. Yüreğine bir gariplik, bir çaresizlik çöker. Dünyada 
yalnız kalmış gibi olur." 
Süleyman uykulu uykulu: 
"Bak hele şu bizim deliye, bakındı hele, neler de biliyor !" 
diye alay etti. 
Durdu: 
"Bre Süleyman Emmi," dedi, "sen de bana hiçbir şeyi ya­
kıştıramıyorsun . Nolacak bu benim halim?" 
Ortalık yavaş yavaş aydınlaruyor du. Daha güneş görünme­
mişti. Ama, karşı dağın doruğuna gün vurmuştu. Doruk ışık 
içinde, dağın geriye kalan yerleriyse karanlıktı. Doruktan, gün 
yavaş yavaş aşağılara indi. Biraz sonra da karşili sırtın arkasın­
dan güneş çıktı. 
Süleyman, hiç cevap vermedi Durduya: 
"Sağlıcakla kalın," dedi, Memedi alnından öpüp yürüdü. 
Durdu: 
"Süleyman Emmi, bir çayıınızı iç de öyle git," diye arkasın-
dan koştu. "Bir çayıınızı. .. V allahi içmeden bir yere salınam seni." 
Süleyman: 
"Sağ ol yavrum. Ziyade olsun ." 
Ceketinin kolundan yakala mıştı: 
"Bir çayıını zı içmeden seni göndermem," diyor du. "Bin yı­
lın bir başı dağıma gelesin de ... Bir. çay içmeden ha!.. Salar mı­
yıın seni?" 
Süleyman, kendi kendine: 
"Bu deliden kurtuluş yok," dedi. "Döneyim bari," dedi. 
Boynunu büktü. 
Durdu: 
131