FAKİR BAYKURT
 
269
 
 
«İdare eder, idare eder...» dedi.
 
Uzun boylu Demir bey:
 
«Yoklukta çok iyi fikir!» dedi. «Güzel bir buluş...»
 
Kır Abbas 
şişindi:
 
«Siz nerenin lâfını ediyorsunuz beyim?» dedi. «Valla sizin için 
kapıyı kırar, odun ederiz! Allah sizlere zeyin açıklığı versin, 
kalemlerinizi yazgın etsin!.. Mâmirsiz devlet, devletsiz millet olur mu 
beyim? Biz onların hepiciğini biliyoruz! Emme y
okluğun gözü kör 
olsun! Yokluğun, görgüsüzlüğün...» Battal’a döndü: «Yeğenim!» dedi. 
«Getir şimdi yemeklerini, ekmeklerini, yisinler! .. Yisinler emme 
kusura bakmasınlar. Birez geç oldu. Yerimiz de dar. Emme gönlümüz 
geniş hamdolsun...»
 
Battal, Rıza’nın ku
lağına bir şey fısıldadı.
 
«Muhtar, konuklara şarap çıkarmak gereğir mi, gerekmez mi? 
soruyor. Sen ne dersin Abbas emmi?»
 
«Helbet!.. Sormak ne demek? Helbet gereğir! Bakraçlarla getirin 
koyun! Kupaları çıkarın...»
 
Güley her şeyi hazır etmişti önceden. Rıza 
işaret edince 
getiriverdi. .
 
«Bakracı benim yanıma verin!» dedi Kır Abbas. «Kendi ellerimle 
doldurup sunayım! Kendi ellerimle! ..»
 
Güley’dan bakracı, kupaları aldı. Birer birer doldurdu, konukların 
önüne koydu.
 
«Kendi mâsulümüz de var emme, daha dönmedi. B
u birez 
eskidir, afiyet olsun...» dedi.
 
Yarım şişko Emin bey, önce uzun boylu Demir’e, sonra Battal’a 
baktı:
 
-
 
«Bu babada iş var!» dedi. «Kaç yaşında bu baba?»
 
Kır Abbas:
 
«Ben mi?» diye atıldı hemen. «Ben yetmişimi geçmişim beyim. 
Yetmiş, yetmiş dört! 
Belkim yetmiş beş varım! Emme demir gibiyim