"Neyse, bu Amy denen hatun damdan dü şer gibi bir mektup 
yollad ı. Arizona Üniversitesinde ö ğrenciymiş, başka kültürleri ta-
nımak çok ilgisini çekiyormu ş. 11 Eylül'den sonra bilhassa Müs-
lüman ülkeleri merak ediyormu ş. Türkiye ne kadar da ilginç bir 
yere benziyormu ş. Günün birinde bizimle tan ışmak için can at ı-
yormuş, falan feşmekân. Derken baklay ı ağzından ç ıkar ıyor: Bu 
arada bir haftaya kadar İstanbul'a geliyorum. Sizin evinizde kala-
bilir miyim?"  
"Bak sen," dedi Alkolik Karikatürist, yeniden doldurdu ğu ra-
kı bardağına üç tane buz atm ıştı. "Peki neden buraya geldi ğini 
yazm ış mı? Sadece turist olarak m ı?" 
"Bilmem," diye homurdand ı Asya aşağıdan, dizlerinin üzeri-
ne çökmü ş divan ın alt ında çorab ının tekini ar ıyordu. "Ama üni-
versite öğrencisi oldu ğuna göre bahse girerim İslam ve Kad ınlara 
Uygulanan Bask ı' konulu bir ara ştırma yap ıyordur, ya da ne bi-
leyim, 'Ortado ğu'da Ataerkil Teamüller' gibisinden bir şey... Yok-
sa neden bizim kanlarla dolu t ımarhanemizde kalmak istesin. Bü-
tün şehir gayet hesapl ı ve şıkıdım otellerle dolu oldu ğu halde? 
Eminim bizimle söyle şi yapmak istiyordur, Müslüman ülkelerde 
kad ınlar ın durumu ve bütün o..."  
"Bokpüsür!" diye tamamlad ı cümlesini Alkolik Karikatürist.  
"Aynen!" dedi Asya muzaffer bir edayla, çorab ının kay ıp te-
kini bulmu ştu. Göz aç ıp kapayana kadar ete ğiyle gömle ğini giy-
di, saçma f ırça çald ı. 
"Bir ara onu da Kafe Kundera'ya getir."  
"Teklif ederim ama eminim o şimdi arkeoloji müzesine filan 
gitmek ister," diye homurdand ı Asya deri botlar ını ayağına geçi-
rirken. Bir şey unutmad ığından emin olmak için etraf ına bakt ı. 
"Onunla zaman geçirmem gerek ecek mutlaka, bizimkiler İstan-
bul'a hayran olsun diye dere tepe gezdirmemi istediler. Ameri-
ka'ya döndü ğünde ülkemizi öve öve bitiremesin istiyorlar."  
Pencerelerin aç ık olmas ına rağmen oda hâlâ buram buram jo-
int, rak ı ve seks kokuyordu. Johnny Cash gürledi:  
 I'm not the one you want, babe I'll 
only let you down*  
Asya çantas ını alıp kap ıya yöneldi. Tam ç ıkmak üzereyken 
Alkolik Karikatürist önünü kesti. Gözlerinin içine bakarak onu 
omuzlar ından tuttu ve yava şça kendine çekti. Koyu kahverengi 
gözlerinin alt ında şişkinlikler vard ı, alkoliklere ya da her şeyi 
kendine dert edinenlere mahsus şişkinlikler. O ikisi birdendi.  
" Asyac ım can ım," diye f ısıldad ı, yüzü Asya'n ın daha önce hiç 
görmediği bir şefkatle ayd ınlanm ıştı. "İçinde bar ındırdığın onca 
zehre rağmen, belki tam da bu yüzden, garip bir biçimde çok 
özelsin, tan ıdığım en hesaps ız insans ın sen, en deli şmen ruh. Belki 
anlamad ın ama ben seni seviyorum. Yüzünde o s ıkıntılı ifadeyle 
Kafe Kundera'ya geldi ğin ilk gün â şık oldum sana. Senin için bir 
anlam ı olup olmad ığını bilmiyorum ama yine de itiraf edece ğim. 
Bu evden ç ıkmadan önce buran ın bir garsoniyer olmad ığını ve 
buraya ç ıtırlan getirmedi ğimi bilmen laz ım. Buras ı benim s ı-
ğınağım. Ben buraya içmeye, çizmeye ve bunalmaya geliyorum, 
bazen de çizmeye, bunalmaya ve içmeye... hepsi bu..."  
Afallayan Asya e şikte bir an hareketsiz kald ı. Ellerini nereye 
koyacağını bilemediğinden ceplerine soktu ve parmaklan k ınnt ı 
gibi bir şeylere dokundu. Ellerini d ışan ç ıkard ığında Cicianne'nin 
onu nazara kar şı korumak için cebine koydu ğu kahverengimsi to-
humlan gördü.  
"Şuna bak! Bu ğday... buğday..." dedi kelimeyi farkl ı farkl ı 
tonlayarak. "Cicianne beni nazardan korumaya çal ışıyor." Elini 
açıp Alkolik Karikatürist'e bir bu ğday tanesi verdi. Ama bunu ya-
par yapmaz bir sun aç ık etmiş gibi k ızard ı. 
Yanaklar ı kızaran, içindeki ac ılıktan ac ı duyan Asya tela şla 
kap ıyı açt ı. Çabucak d ışan att ı kendini ama bir an önemli bir şey 
söylemek istiyormu ş gibi duraklad ı. Bulamad ı arad ığı kelimeleri. 
Elleri kendili ğinden uzand ı Alkolik Karikatüristin parmaklar ına, 
* Arad ığın ben değilim bebe ğim/Ben seni yüzüstü b ırak ırım.