diğini biliyordu. Bu tavizi takdir etse de, kocas ına minnettar ol-
duğunu söylemek zordu. On dokuz senelik bir e şin, k ırk y ılda bir 
kocas ından iyilik istemeye hakk ı vard ır, diye düşündü içinden ve 
uzan ıp Mustafa'n ın elini mü şfikâne s ıktı avucunda.  
Bu hareket Mustafa'y ı haz ırlıksız yakalam ıştı. Kendisine uza-
tılan eli tuttu ğunda bir hüzün dalgas ı çöktü üzerine. Biraz daha 
sokuldu e şine. Sevgiye dair iki temel şey öğrenmişti onun saye-
sinde: Birincisi, romantik tiplerin öyle afra tafrayla iddia ettikle-
rinin aksine, a şk denilen şey ilk görü şte çakan bir şimşekten ziya-
de zaman içinde geli şen ağır'm ı ağır bir ak ıntıydı. Mustafa'n ın 
Rose'dan ö ğrendiği ikinci noktaya gelince: Ne olursa olsun her 
insan sevmeye muktedirdi. Kendisi bile.  
Seneler içinde Rose'u sevmeye al ışmış; onun varl ığında, vü-
cudunda ve ruhunda bir nebze olsun huzur bulmu ştu. Zaman za-
man fazlas ıyla kaprisli, talepkâr ve mü şkülpesent olsa da Rose 
özünde hep ayn ıydı, kolay anla şılır ve önceden tahmin edilebilir 
bir kad ın. Bir kez çözdün mü kimyas ını, bir daha asla şaşırtm ıyor-
du insan ı. Belli bile şenlerden mürekkep sarih ve basit bir formül-
dü. Hayatla yüzle şmeye çal ışmad ığı gibi, Mustafa'ya da asla 
meydan okumazd ı. Bulundu ğu ortamlara intibak konusunda do-
ğal bir yetene ği vard ı; nerede olursa olsun çevresini içine sindirir, 
sivri köşelerini öyle maharetle törpülerdi ki, bir süre sonra çevre 
ile kendisi aras ında hudut kalmazd ı. 
Severdi kar ısını Mustafa Kazanc ı. Onunla tan ıştıktan sonra, 
tavsam ıştı korkulan, içinde irinlenen aile an ılan. Bir kad ını sev-
mek ille de onu tutkuyla arzulamak anlam ına gelmeyebiliyordu; 
Mustafa Rose'a şükranla kan şık bir sevgi hissediyordu. Onu 
ayakta tuttu ğu, normalle ştirdiği için. Rose semiz mi semiz bir Er-
meni sülalesine uyum sa ğlamakta ba şanl ı olamam ış, ilk evliliğin-
de fena halde çuvallam ış olabilirdi, ama tam da ayn ı sebeple, se-
miz mi semiz Türk ailesinden kaçmak isteyen Mustafa gibi bir 
adam için ideal s ığınakt ı. 
"Sen iyi misin?" diye tekrarlad ı Rose, artan bir huzursuzluk-
la. 
 İşte o an Mustafa Kazanc ı kesif bir kayg ıya kap ıldı. Ne demeye 
gidiyordu İstanbul'a? Geride b ırakabilmek için o kadar u ğraş-
mışken, şimdi neden ve nas ıl yeniden ayaklar ını sürüyordu kaçt ığı 
yere? Yeterince hava alam ıyormuş gibi rengi sarard ı. Bu uçakta 
olmamal ıydı. İstanbul'a gitmemeliydi. Rose oraya tek ba şına 
gidip k ızını almal ı, sonra eve dönmeliydi... eve. Yuvas ı İstanbul 
değil Arizona'yd ı. Ve şimdi orada olmak için neler vermezdi; her 
şeyin aşinal ığın kadifemsi dokusuyla örüldü ğü, hayat ın ritminin 
aheste akt ığı, çölün dinginli ğinin insanlara yans ıdığı Arizona'da. 
"Biraz yürüsem iyi olacak," dedi Mustafa, Bloody Mary ka-
rışımını Rose'a uzat ıp. Kaçarcas ına ayağa kalkt ı. "Saatlerce k ıpır-
damadan oturmak iyi de ğil kan dola şımı için.'  
Dar koridordan uça ğın arkas ına doğru yürürken yolculara 
bakt ı; kimi Türk, kimi Amerikal ı, kimi başka milletlerden. İşa-
damlar ı, gazeteciler, foto ğrafç ılar, diplomatlar, gezi yazarlan, ö ğ-
renciler, bebekli anneler, ayn ı mekân ı paylaştığın, bir şeyler ters 
gitse ayn ı kaderi payla şacağın ama sana hepten yabanc ı simalar. 
Kimi gazete ya da kitap okuyor, kimileri sark ıtılmış ekranlardan 
Kral Arthur'un dü şmanlann ı katledişini seyrediyor, kimisi bulma-
ca çözüyordu. Arkalarda bir kad ın, otuzlu ya şlannda bir esmer 
ona dikkatli dikkatli bakt ı. Mustafa gözlerini kaç ırdı. Hâlâ yak ı-
şıklı say ılırdı ama uzun boylu, kasl ı vücudu, keskin yüz hatlan ve 
kuzguni saçlan sayesinde de ğil; hareketlerine sinen kibarl ık, k ı-
yafetlerindeki şıklık ve seneler içinde geli ştirdiği tarz sayesinde. 
Hayat ı boyunca pek çok kad ının ilgisini çekmi ş olsa da kar ısını 
bir kez olsun aldatmam ıştı. İşin tuhaf yan ı, kad ınlardan ne kadar 
uzak durursan, onlar da bunu bir meydan okuma sayarcas ına da-
ha çok dü şüyorlard ı üzerine.  
Esmer kad ının yak ınından geçerken Mustafa kad ının k ısac ık 
bir etek giymi ş olduğunu ve bacaklann ı, iç çamaşın ha görüldü