yazmaya o sarsıcı anda karar vermiş  olmalıyım. Ama o an ruhumun bu kararı 
verdiğinden habersiz, Ipek'in inanılmaz güzelliğ ine kapılmış  bir yerlere doğ ru 
sürükleniyordum. Olağ anüstü güzel bir kadının karş ısında insanın içini saran o 
çaresizlik, eriyip gitme ve gerçeküstülük duygusu bütün gövdemi sarmış tı. 
Sofradaki kalabalığ ın, şehirlerine gelmiş  romancıyla bir iki laf ya da bu baha- 
342 
neyle aralarında dedikodu etmek isteyen Karslılann hepsinin numara yaptıklarını, 
bütün o boş  konuşmaların asıl ve tek konu olan Ipek'in güzelliğ ini kendilerinden 
ve benden gizleyebilmek için yapıldığ ını çok iyi anlıyordum. Bir yandan da bir 
aşka dönüş mesinden korktuğ um yoğun bir kıskançlık kemiriyordu içimi: Kısa bir 
süre için de olsa ben de böyle güzel bir kadınla ölen arkadaş ım Ka gibi bir aş k 
yaşayabilmek isterdim! Ka'nın hayatının son yıllarının boş a gittiğ ine iliş kin 
gizli inancım bir anda "insan ancak Ka gibi derin bir ruha sahip olursa böyle 
bir kadının aş kını kazanır!" düş üncesine dönüş müştü. İpek'i kandırıp İ stanbul'a 
götürebilir miydim? Evleneceğ imizi söylerdim, her ş ey berbat olana kadar gizli 
sevgilim olurdu, ama ben onunla birlikte ölmek isterdim! Geniş , kararlı bir alnı 
vardı, iri, buğ ulu gözleri, Melinda'nın-kine tıpatıp benzeyen, bakmaya 
kıyamadığ ım zarif bir ağ zı... Benim hakkımda acaba ne düş ünüyordu? Ka ile hiç 
benden konuş muşlar mıydı? Daha bir kadeh içmeden kalbim alıp baş ını gitmiş ti. 
Bir an az ötede oturan Kadife'nin hırslı bakış larının üzerimde olduğ unu gördüm. 
Hikâyeme dönmeliyim. Pencerenin önünde dururlarken Ka yeş im gerdanlığ ı alıp Ipek'in boynuna asmış , 
onu güzelce öpmüş , Almanya'da çok mutlu olacaklarını düş üncesizce tekrarlamış tı. 
İpek Fazıl'm hızla avlu kapısından girdiğ ini bu sırada gördü, bir an bekleyip 
aşağı indi ve mutfak kapısında kızkardeş ine rastladı: Kadife orada ona Laci-
vert'in salıverilmiş  olduğu müjdesini vermiş  olmalıydı. İ ki kardeş  odalarına 
çekildiler. Aralarında ne konuş tuklarını, ne yaptıklarını bilmiyorum. Ka 
yukarıda odasında yeni ş iirleri ve artık güven duyduğ u mutluluğ uyla öylesine 
doluydu ki iki kızkardeş in Kar-palas Oteli'ndeki trafiğ ini aklının bir köş esiyle 
izlemeyi ilk defa ' bıraktı. Daha sonra meteoroloji kayıtlarından bu sıralarda havanın belirgin bir şekilde 
yumuşadığım öğrendim. Güneş  bütün gün boyunca saçaklardan, dallardan sarkan 
buzları gevş etmiş, havanın kararmasından çok daha önce ş ehirde bu gece yolların 
açılacağ ı, tiyatrocu ihtilalinin sona ereceğ i söylentileri yayılmış tı. Yıllar 
sonra olayların ayrıntılarını unutmayanlar aynı dakikalarda Serhat Kars Televizyonu'nun Karslıları bu akş am Millet Tiyatrosu'nda Su- 
343 nay Zaim Topluluğ u'nun oynayacağ ı yeni piyese çağ ırmaya baş ladığını bana 
hatırlattılar. İ ki gün önceki kanlı hatıraların Karslıları yeni oyundan uzak 
tutacağını düşündükleri için seyircilere yönelik hiçbir taş kınlığa izin 
verilmeyeceğ i, güvenlik güçlerinin sahnenin kenarında tedbir alacağ ı, bilet 
kesilmeyeceğ i ve Karslıların ailece bu öğ retici oyuna gelebilecekleri 
televizyonun en sevilen genç sunucusu Hakan Özge tarafından duyuruluyordu, ama 
şehirde korkulan arttırmaktan, sokakların erkenden tenhalaş masından baş ka bir 
sonuç vermedi bu. Herkes Millet Tiyatrosu'nda gene bir ş iddet ve çılgınlık 
olacağını hissediyor, ne olursa olsun orada olup olaylara tanık olmak isteyecek 
kadar gözü dönmüş lerin dış ında (iş siz güçsüz gençlerin, ş iddete eğ ilimli içi 
sıkılan solcuların, adam öldürülürken ne olursa olsun seyretmek isteyen tutkulu ve takma diş li ihtiyarların ve televizyonda çok izledikleri Su-nay'a hayran 
Atatürkçülerin oluş turduğu bu kalabalığ ın küçümsenemeyeceğ ini söylemeliyim 
burada) Karslılar geceyi yapılacağ ı duyurulan canlı yayından izlemek 
istiyorlardı. Bu saatlerde Sunay ile Albay Osman Nuri Çolak yeniden bulu ştular 
ve Millet Tiyatro-su'nun gece boş  kalabileceğ ini hissederek imam hatipli 
öğrencilerin toplanıp askerî kamyonlarla getirilmesini, liselerden, öğret-menevi