"Öteki, hele öteki, öyle olan ayağına da? Hani şahin yuva-
sından düşüp de ... " 
"Ona da, ona da çok iyi geldi." 
Murtaza Ağa köşkere çıkardı parasını verdi. 
"Sağ ol Ağam, Allah ziyade etsin. Efendi kardaşımıza bir 
postal diktim ki üç yılda eskitemez ." 
"Sağlıcakla kal. Haydi gidelim Ali." 
Ali bekliy ordu. 
"Haydi Ali, ne duruyoruz?" 
"Ağa," dedi, durdu Ali. 
"Söy le!" 
"Eski postalım nerede acaba?" 
"Ne yapacaksın eski postalı, altları delik, paramparça ol­
muş." 
"Gerek olur Ağam." 
"Haydi canım, ne gereği olacak o eski postalın, bizim canı­
mız sağ iken!" 
Ali başında fötr şapkası, ayaklarında kırmızı postalıyla 
köşker dükkanının ortasında dikilmişti. Sonunda köşker eski 
postalları getirip eline tutuşturd u. 
"Yok," diye bağırdı Murtaza Ağa, "olamaz, bu eski param­
parça postallada çarşıda dolaşamayız . Zinhar, böyle bir şey 
olamaz! Elalemi üstümüze güldürme kardaşım Ali." 
Alinin elindeki postalları alıp dükkanın bir köşesine fırlat­
h, koluna girdi, dükkandan çıktılar. Doğru terziye gittiler, terzi 
onları epeyce uzaktan görmüş karşılamaya çıkmışh . Sevinç 
içinde onları karşıladı, dükkana geldiler. 
"Kumaş çok güzel," diye konuşuyordu terzi. "Böyle güzel 
kumaş geçecek ki insanın eline, işte böyle güzel elbise dike ... 
Demek bu kardaş namlı izci Topal Ali Ağa? Böyle bir adama el­
bise dikmek benim için şereftir Ağamız." 
"Sen izciler başı Topal Ali Ağayı nereden biliyors un?" 
"Onu kim bilmez ki Ağamız? Onun namı yedi düveli tut­
muştur . O öyle bir izciymiş ki, kara taş üstünde kara karıncanın 
izini karanlık gecede sürer imiş." 
Ağa kahkahalar atarak güldü. Sevinç içindeydi. 
"Tevatür, tevatür," diyordu durmadan, "hem de ne teva-
102