"Dövmeyin, buraya getirin."
Kaim rendesiz tahtalardan çatılmış masanın üstünde yeşil, 
yırtık, yer yer yanmış bir çuha seriliydi. Arkada kırmızı bir be­
zin üstüne yapıştırılmış pirinçten altı ok duvarda duruyordu. 
Pirinç okların uçları kararmıştı. Yer yer daha parlayan okların 
her bir yerine de sinekler pislemişler, okları bir tuhaf nakışla­
malardı. Pirinç okların üstünde Mustafa Kemalin mareşal üni­
formalı renkli, ayakta duran, mavi mavi bakan hüzünlü bir res­
mi asılıydı. Elinde kırbacı vardı. Resimde doru bir atm başı, 
atm başmm arkasında da bir göl belli belirsiz gözüküyordu.
"Gel karşıma! Dur şöyle hazırol vaziyetinde. Haaa, işte 
böyle. Şimdi köye git, karmı çocuklarını al, Narlıkışla köyüne 
yerleş. Bey sana o köyde bir ev temin etti. Tarla da buldu. Siz 
Beylen baba dostu olurmuşsunuz. Onun için sana ev verdi. Sen 
Vayvay köyünde kalırsan, bir daha bu karakoldan ölün çıka­
cak. Bey öyle söyledi. Evini de bir daha yakarsan sen bilirsin. 
Ev yakmanın benim kanunumda suçu idamdır. Bu seferlik seni 
Ali Safa Beyin ricası üzerine bırakıyorum. Gelecek sefer idam 
edileceksin. Evet, bu sefer ev yakma suçunu bağışladım, gele­
cek sefer seni öldürürüm. Haydi yürü, yolun açık olsun Yoba- 
zoğlu Haşan Paşa!"
Haşanın yüzünden, ellerinden durmadan kan sızıyordu. 
Gözlerini de açamıyordu. Giyitleri parçalanmış salkım saçaktı. 
Kanlı bir paçavra yığınıydı Haşan. Sendeleyerek yola düştü. 
Hiçbir şey düşünemiyor, yalnızca kendine acıyordu. Utanmasa 
kendi üstüne bağıra çağıra kadınlar gibi ağıt yakacaktı. Yalnız- 
dut köyünü geçti, dereye indi. Derede onu iki atlı bekliyordu. 
Yakaladılar.
"Ali Safa Beyin sana selamı var," dedi bir tanıdık ses. Ama 
Haşan sesin sahibini çıkaramadı.
Gözlerini açıp, yalvarırcasına sesin sahibine baktı:
"Beni daha dövmeyin," dedi. "Bey ne söylerse başım üstü­
ne."
"Ali Safa Bey dedi ki gitsin Narlıkışla köyüne yerleşsin. 
Orada bir ev var, hazır kendisini bekliyor. Yalnız ona bir öğü­
düm var, dedi Bey, bir daha o Arap ata binmesin. Bir daha da 
evini yakmasın. Ev yakmak Cumhuriyetin kanununda idamlık.
58