· "Üç gün oluyor. Haber saldım ona, şimdi gelir." 
Hiçbir ışık sızmıyordu hiçbir yerden. Pencerenin altından doğru 
içeriye yağm ur suları geliyordu. Titrek petrol lambas ının ışığında 
yUzU daha uzamış, sararm ış, alnı da kırış kırış olmuştu. Sakalları da 
bir gün içinde bir aylık uzamıştı, diken diken, seyrek. 
İçi alıp alıp veriyor, kaynaş ıyordu. Bunu titreyen elleri dışında, 
hiçbir davranışı belli etmiyordu. 
Beş gün içinde onu yakalaİnalı. Öldürmek kolay, yakal amalı. Ge­
tirmeli, gencecik, dal gibi, kede rli, erkek güzeli Murtazanın m�ı üs­
tüne, orada bir ağaca bağla malı ... Sonr a ağır ağır öldürmel i. 
Bu Derviş nasıl bir adamdı acaba? Huyunu husunu çok iyi bili­
yordu. Ve böyle bir düşmanı olduğundan dolayı da övünüyordu. Açık 
sözlü, yalan söylemez, mert, cömert, yürekl i, gelenekiere düşkün, gö­
zünü daldan budaktan esirgeniez bir adamdı. İçi sevgi den dolup taşan 
bir adamdı. Şu Çukurovada kötülüklerle, alçaklık, namussuzluk, na­
mertlikle çevrilmiş bir cennet adasına benziyor du. Çukurovada da iki 
ada kalmıştı. Yürekl i, temiz, insanca, dostça yaşayan iki hüyükte iki 
ada. Sarıoğlu konağıYta, Akyollu konağı . İkisi de batmaya mahkum­
du. İkisi de son günlerini yaşıyordu. Bu hafta içinde Derviş Bey ta­
mam. Daha sonra da �end isi. . . Bütün Çukurova artık kokan, çirkef 
fışkırtan bir bataklık ... Çocuklar mı? Artık onlar yok. Onların her bi­
risi yeni yetme ağalar gibi birer Ağa ... Tıpkı tıpkısına bunlar gibi. 
Alın yazımız böyle imiş, ne yapalım! Yazg ıdan başkası olmaz. Acaba 
Derviş Bey bu sorunlar üstüne ne düşünür? 
Pencereyi açtı, dışarıya başını çıkardı, yüzüne bir iki tane serin 
damla düştü. 
"Derviş ne düşünür acaba? İdam f�Jt1lanının .bugün değilse yarın, 
bu gece değilse yarın gece boynuna geçirileceği ni bilip durur. Bilip 
durur da ne yapar acaba? Murtaza da, can kardeş im de bilip duruyor­
du ama hiçbir şey yapamıyor, kurbanlık koyun gibi boynunu ·bıçağın 
altına iızat mış bekleyip duruyor du. İstese daha uzatırdı ölümünü. 
Düşman sahibi adam kapısını açık bırakır mı? Bir yattığı yerde her' 
gün yatar mı? O da bıkmıştı bekle mekten, her gün bir kere, her an öl­
mekten bıkmış, bütün gücü tükenmişti. Gözlerinden belliy di. İş daha 
uzasa Sarıoğlu konağına gidecek, işte ben geld im. Eline ayağı na düş­
tüm DerviŞ Bey, beni çabuk öldür, diyece kti. Nasıl, nasıl korkmuştu