Soğuk ve Yaln ız Kas ım Günleri
 
 
227Umutlar ım benden biraz uzakla şmaya ve Paris dönü şünde önce
kendisini, sonra da beni sa ğlıkl ı bulma ya bağlayan Sibel'le evlenece ğimi
içtenlikle dü şünmüş tüm de. Havaalan ına Mehmet ve Nurcihan'la
birlikte gitmiş , erken geldiğimiz için yeni terminalde küçük bir masa ya
oturmuş , duvardaki bir posterden İ nge'nin bize tavsi ye ettiği Melte m
gazozundan içmi ştik. Son kez Sibel'e sarıl ırken gözlerinde yaşlar
görünce, bundan sonra eski ha yatım ıza hiç döneme yeceğimizden, onu
uzun zaman hiç görememekten korkmu ş, sonra da bunun fazla
kötümser bir ha yal olduğunu düş ünmüş tüm. Dönü ş yolculuğunda,
Nurcihan'dan aylard ır ilk defa uzak kalacak olan Mehmet, "Abi, art ık 
kızlars ız hiç olmuyor," demi şti arabadaki uzun sessizlikte. 
Gece yalı bana da yan ılma yacak kadar bo ş ve hüzünlü geldi. G ıcır 
gıcır g ıcırdayan tahtalar ın gürültüsünden ba şka, eski yapın ın içinde  
denizin sürekli bambaş ka makamlarla inle yen bir u ğultu halinde  
gezindiğini şimdi tek bas ımayken fark ediyordum. Dal galar r ıht ımdaki  
betonda ka yalar ın üzerindekinden bamba şka bir sesle patl ıyor, 
akınt ının uğultusu ka yıkhane önünde bamba şka bir f ısırtı halini  
alıyordu. Poyraz f ırtınas ı yal ının her kö şesinden g ıcırtılar ç ıkarırken,  
gece zilzurna sarho ş girdiğim yatağımda, sabaha do ğru, bal ıkç ıyla 
oğlunun sandal ının uzun zamand ır gelmediğini fark ettim. Ha yatım ın 
bir döneminin sona erdi ğini, akl ım ın her zaman gerçekçi ve dürüst ka-
labilen sağ lıkl ı yan ıyla seziyordum art ık; ama yaln ızl ıktan korkan tela şlı 
yan ım, bu gerçe ği bütünüyle kabul etmeme engeldi. 
 
 
44. FATİH OTELİ 
 
Ertesi gün Ce yda ile bulu ştum. Mektuplar ım ı taş ıyordu; ben de bir  
akrabas ını Satsat’ ın muhasebe bölümünde i şe alm ıştım. Füsunun  
adresini isteyip biraz da sert ç ıkarsam, art ık direnemez zannedi yordum.  
Ceyda ısrarlar ım üzerine çok esrarengiz bir