dün Kenanı, onun ağzından da bizim adımızı aldın ya, sana he­
lal olsun, değer, diye anlamlı, öldürücü gülümsemiş ti. 
Kertiş Ali Onbaşı onu daha, o eski kabartmalı taşın yanın­
dayken karşılamışh. 
"Gel Ali, işler kanştı ki arapsaçına döndü. Gel odama da 
konuş alım." 
Odada, masanın üstünde tüten semaver onu bekliyordu. 
Yüz başı: 
''Yaşa be Onbaşı," diye sevindi, "çayı da hazırlamışsın. Ne 
biliyordun geleceğ imi?" 
"Bilmez olur muyum Yüzb aşım ... " 
Yüzbaşı ince belli kadehe tavşan kanı çayını doldurdu, şe­
keri ahp arkasına kaykılarak koltuğa dayandı. 
"On dokuzunu itiraf ettirdim Yüzbaşım ." 
Yüzbaşı tepeden tımağa onu süzdü. Kertiş Alinin gözleri 
şişmiş, kan çanağına dönmüştü. Pantolonu düşmüş, yüzü sark­
mış, gömleği de yırtılmış, elleri kan içinde kalmışh. Yüzbaşı 
ona acıdı. Nedense bu adama sonsuz bir acıma duyuyo rdu. Bir 
de onun enerjisine olağanüstü hayr andı. 
"Kimse ölmedi ya." 
"Ölmed i. Bunlar sağlam çıkh." 
"Keşki Kenan da ölmesey di..." 
"Ölmezdi Yüzbaşım ya, Kenan çok yalınkat bir adamm ış. 
Hem yalınkat, hem de inatçı. Ölüverd i." 
"Keşki ölmeseydi. Bütün kasaba onu biZim öldürdüğümü­
zü sanıyor. Zülfü de, Murtaza Ağa da öyle sanıyorlar. itiraf 
edenler ne diyorlar?" 
"Önce direndiler, sonra da bülbül gibi öttüler . Kenan o ka­
dar yalınkat çıkıp da ölmeseydi, bunlar bir iki sopada hiç itiraf 
ederler miydi sanıyorsunuz? Bu gece en az beş kurban vermiş 
olurdu k." 
"Ne diyorlar?" 
"Ne · desinler Yüzbaşım, Zülfü Bey, M urtaza Ağa diyorlar 
da başka bir şey demiyorlar. Bir kişi Taşkın Halil Beyin, bir kişi 
de Molla Duranın adını verdi. Gerisi Zülfü de Murtaza da ... 
Murtaza da, Zülfü de ... " · 
"Biliyorum, biliyorum onlar," dedi Yüzbaşı, "ama bir şey 
380