Birdenbire Enveri'nin dizleri şiddetli bir şekilde titremeye 
başlar. 
Mahur-Baba sallanma ... Ne oluyorsun? Şimdi yangın 
yerinde kalmış sakat baca gibi hep yere devrileceğiz. 
Enveri eliyle, gelen çocuklu efendiyi göstererek: 
- Ah efsun kesildi ... Tılsım cılk oldu. Mavi göz ... Mavi 
göz ... Uğursuzdur . İşimizi bozdu. 
Enveri yıkılır. Kirkor onun üstüne, Agop en altta debele­
nir ... Üçü birer kül çe halinde toprağa serilirler. 
Kirkor -Gel de şimdi babasının şarap çanağına etme ... 
Bilmez idim. Mavi göz sahiden uğursuz imiş ... Kemiklerim 
açılır kapanır sandalye gibi birbirinin içine girdi, çıktı. 
Neremden sakatlandım daha farkında değilim ... 
Agop -Ben üste geldim. Biraz aşığım oynadı. Fakat 
yine yerini buldu ... 
Kirkor -Sen pamuk şilte gibi üzerimize yattın. Altta 
kalanın canı çıksın derler. Canım çıkmadı. Babam onu 
sıkıca perçinlemiş. Fakat turşuluk toriğe döndüm. Baba sen 
nasılsın? Aşığın, küreğin, diş kapağın I yerindedir? 
Enveri bir dua mınidanarak el, baş işaretleriyle cevap 
verır. 
Agop-Okuyor ? Yoksam can çekişiyor? 
Kirkor -Baba kendine gel... İstavroz üzerine şaka 
olmaz. İnsan böyle çarpılır. Belin kıvrık, halarn yan yatıyor­
sun? Kuryuksokumun dibe girdi? Ne oldu? 
Çocuk, babasının kolundan çekerek: 
-Efendi Baba, bak cambazlar düştü ... 
Kirkor-Haydi işinize ... İşte göroorsunuz sizin uğursuz 
mavi gözlerinizin derdine uğradık. 
Çocuğun babası bir güceome çatkınlığıyla: 
-Mavi göz uğursuz mu olurmuş ? 
Kirkor-Bilirim ben? Baba Efendi böyle dedi. Dediği 
de doğru çıktı. Sanoorsunuz ki sabahleyin sizi keflendirmek 
için biz burada cambazlık edooruz? 
Diz kapağın. 
39