516 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
Kadını arkasından kucakladı. Kadın çırpınarak kendisini onun elinden kur­
tardı. Fırladı, gitti evin öteki köşesine sığındı. Taşbaş kadının yanına vardı. Kadın 
köşeye büzülmüş tir tir titriyordu. Halbuki, eskiden Taşbaş ona sarılmayagörsün, 
kadın yumuşar, erir, sıcacık olur, kendisini Taşbaşa her yanı, eti, kemiği, yüreği, 
her bir şeyiyle, aşktan iliklerine kadar ıslanmış verirdi. 
Taşbaş bu durumun neden ileri geldiğini anlıyor: 
"Kız sen deli misin, sen deli misin?" demekten başka bir şey yapamıyordu . 
Karısının bu haline hem kızıyor, hem de seviniyordu. 
Bir ara gülmeye başladı: 
"Kız," dedi, "peygamberler bile karılarıyla yararlar. Bütün ermişlerin , ermişler 
ermişi Hızırın bile karısı vardı. Hem de karısıyla öylesine çok yatarmış ki Hızır ba­
bamız, kan elinden elaman demiş de kaçmış. Peygamberimiz Efendimizin bir sürü 
karısı, kırk tane cariyesi vardı. Peygamberimiz de hepsiyle yatardı. Anladın mı?" 
Kadına gene sanlmak istedi, kadın gene çevikçe elinden kurtuldu , kapıya 
doğru kaçtı. 
"Kız, deli misin, deli misin sen?" 
Taşbaş karısı kaçtıkça azıyordu. Bir ara kadını tuttu, yatırdı, donunun bağını 
kırdı, memelerini emıneye başladı. Kadın bu haldeyken bile bir yolunu bulup 
elinden kurtuldu . Ama Taşbaş kadının peşini bırakmıyordu. Aralannda uzun bir 
cebelleşme oldu. Kadının eli ayağı çözüldü , ağzı köpürdü. Cin tutmuş gibiydi. 
Kadın o haldeydi ki Taşbaş ölüyor sandı, kadını bıraktı, yüzüne su serpti. Telaşla 
dört bir yanında döndü . Neden sonradır ki kadın kendine geldi. Taşbaş da rahat 
bir soluk aldı. 
Neydi bu başına gelen yarabbi? Karısı onunla yatmıyor, çocukları ona yaklaş­
mıyorlardı. 
"Yahu kan," diyordu. "Vallahi ne ermişim, ne bir şey. Allah senin gözünü kör 
etmesin karı. Sen deli mi oldun?" 
Kadına azıcık bir yeri dokunsa kadını bir titremedir alıyordu. 
Sabaha kadar uyumadılar. Taşbaş sabaha kadar konuştu . Ama kansım bir tür­
lü ermiş olmadığına inandıramadı. Birkaç sözde koca bir köyü inandırmıştı da, 
şu lanet karıyı bir türlü inandıramıyordu. 
Gün ağarır, küçücük, el kadar pencereden içeriye ışıklar sızarken Taşbaş dişi­
ni sıkıp: 
"Aaaah, bir ermiş olaydım. Aaah, olaydım o zaman gösterirdim sana. Seni 
çont ederdim. Dilini ağzında odun ederdim. Yetmiş yaşında kan ederdim seni. 
Hiçbir şey yapmasam, o akılsız başının içine azıcık akıl sokardım. Yazık ki ermiş 
değilim. Hiçbir gücüm yok. Elimden ne iyilik, ne de kötülük gelir." 
Dışarıya çıktı. Dışarıya çıkmasıyla içeri girmesi bir oldu. Yüzü sapsarı kesil­
mişti.