Ondaki bu değişikliği gören kansı korkuyla sordu: 
"Ne oldu, ne var?" 
Taşbaş inler gibi: 
"Hastalar ," dedi. Yer Demir Gök Bakır 517 
Kadın dışarıya çıktı. Dışarda duvann dibine, kann üstüne yataklar serilmiş, 
birkaç hasta yatırılmış tı. İncecikten bir kar sepeliyordu . Aşağıdan, köyün içinden 
de kadınların, erkeklerin sırtında birtakım hastalar geliyorlardı. 
Kadın sevinçle içeriye döndü. Yüzü mutluluk içindeydi. Gözlerini kocasına 
dikip bekledi. Taşbaş gözlerini kül bağlamış ocağa dikip kalmıştı. Neden sonra 
kendine geldi: 
"Şu hastaları içeriye al," dedi. "Gene kurtulamadık Demek ki gene ... " 
Kadın hastaları içeriye aldı. Az sonra bütün ev yırtık, partal, pis pis kokan 
insanlarla dolmuştu . Kimi üç, kimi beş yıllık yatalak hastalardı. Kiminin yaşama­
sından umut kesilmişti. Taşbaşoğlunun da soluğu iyi gelmezse, artık iyileşmeleri­
nin hiçbir mümkünü kalmayacaktı. Taşbaş ellerini kavuşturdu. Sıdk ile candan, 
Allaha sığınarak, bu zavallıların cümle hastalıklanndan annmaları için dua etti. 
Teker teker her hastanın başında durdu, duasını yüzlerine üfledi. 
O duasını üflerken hastalar gözlerini açıp ona minnetle, sevgiyle, umutla ba­
kıyorlardı. Taşbaş teker teker de onlann saçlannı okşadı. 
Hastalann sahipleri hediyeler getirmişlerdi. Taşbaş hiçbirisini almadı. 
"Bana gelenler bundan sonra bir çimdik tuzdan başka bir şey getirmesinler ," 
dedi. "Yoksa dualarım Allah indinde kabul olmaz." 
Bir çimdik tuz bir yüksüğün yan dolusudur.