bize bakıyor. Perihan da, "Oraya gidelim, buraya gidelim, burada 
ne var?" diyor, istasyonda dört saat tren bekledik. Memur, 
"Ayrılmayın, her an gelebilir, yetişemezsiniz!" diyordu. Sabah 
hava iyiydi. Gene bozdu. İstasyon binasının içinde kös kös 
oturduk. Yarın değil öbür gün dönüyoruz. Bilet aldık. Akşam 
bunları lambanın ışığında yazıyorum. Ömer: "Yarm Erzincan'a 
gidelim, sana yeni ahbaplarımı tanıştırayım!" dedi. "Yok, boşver!" 
dedim. Ne yapacaktık ki orada? Ama şimdi yarın burada ne 
yapacağız diye endişeleniyorum. Belki Ömer ile konuşuruz. 
Burada ne yapacak, niyeti ne, başka şeyler... Hayat? 
4 Kasım: Öğleden sonra 
Trendeyiz. Bir saat önce Perihan bir ağlamaktır tutturdu. 
"Neden ağlıyorsun?" diyorum, cevap vermiyor, ama biliyorum, 
çünkü benim içimden de ağlamak geliyor. Ona sarıldım, 
avuttum... Kompartımandan çıktım. Vagon restoranda boş bir 
masa buldum... 
Dün bütün gün Ömer'in köşkünde oturduk... Ömer benimle 
konuşmak istiyordu, bunu seziyordum, ama Perihan'dan çe­
kiniyordu. Saatlerce satranç oynadık... Arada bir: "Ne yapacaksın, 
İstanbul'a ne zaman geliyorsun?" diye sordum, geçiştirdi. Şimdilik 
buradaki hayatından memnun olduğunu söyledi. Şakalar yaptı, 
güler gibi yaptık. Gene Hacı yemeğimizi getirip koydu. Öğleden 
sonra da aynı şey... Bu sefer bir yerden içki çıkardı. Konyak! 
İçiyor, satranç oynuyoruz! Dışarda da hafif hafif kar atıştırıyor. 
Bütün öğleden sonra satranç oynadık. Akşam gene yemek! Gene 
satranç! Perihan yukarı çıktı. Ömer biraz fazla içti. "Ben tahtaya 
bakmadan oynamak istiyorum!" dedi. Bunu eskiden de bir kere 
denemişti. Tahtaya arkasını döndü. Birkaç oyun oynadık. Birini 
de kazandı. O da içti durmadan. Ben de içtim, sarhoş oldum. 
Ona açık açık buralarda (oralarda?) ne yaptığını sordum. Benimle 
alay etti. Yalnız aramızda şöyle bir konuşma geçti: "Nazlı, Muhtar 
Bey ne yapıyorlar, biliyor musun?" diye sordu. "Bilmiyorum!" 
"Şu benim nişan törenindeki halimi hatırlıyor musun?" "Evet!" 
"Aman, unut, unut! Ben o kız istemeleri, nişan törenlerini, 
demiryolunu bile unuttum... Okul yıllarını da bir daha hattr-
I 
525