Ben, ding in: 
"Yoooook, hiç adam öldürmedim, neden adam öldürecek­
mişim ki?" ded im. 
Şaşırdı, utandı, gene gözleri fır fır, oraya buraya hızla gitti 
geldi. Metinden bir yardım istedi, Metin kızgın gi biydi, ona da 
bana da bakmıyordu. Çaresizlik içindeydi Selim. 
"Hiiiiiiiç, burada herkes adam öldürmüş de ... " 
"Ben öldürmed im, hiç adam öldürmüş birine benziyor 
muyum?" 
Selimin yüzü ağlamsı bir hal aldı: 
"Hi ç kimsenin yüzü," dedi . "Hi ç kimseni n yüzü adam öl­
dürmüşe benzem iyor ki ... Hem de en iyi ... En iyi adam ... Yan i 
abi en çok adamları, en iyi adamlar öldürüyorlar. Kahvec i var 
ya, Süleyman kahveci , bir bilsen, bir bilsen, bir görsen ne iyi 
adam. Bi liyor musun, dört tane adam öldürmüş. Ben onun 
kahvesine giriyorum ama, bi zi açlıktan ölmekten kurtarıyor 
ama, bir de iyi insan ki, ama ben i m ... Her giriş imde, çıkıncaya 
kadar benim ölüm çıkıyor oradan." 
Ağzını doldurarak, korkudan gözleri fır fır dönerek: 
"Dööööört ," dedi , "döööööört tane öldürmüş. Hepsini de 
kesmiş. Değ il mi Metin? Ben şimdi artık onun dükkanına bile 
giriyorum, korkmadan ... Sen korkmadan onun kahvesine gi­
rebilir misin?" 
"Girer im." 
"Beni m gi bi çocuk olsan?" 
"Belki giremem." 
"Beeeeeen girer im." 
Metin de anlattı, Al i de, Sabo da anlattı, bunu burada, Sir­
kecide, Beyoğlunda, Kumkapıda bilmeyen çocuk yok. 
Sabah kahve yeni açılmış. Ki min kahvesi bu, adam öldür­
müş bir adamın kahvesi. Yerini saptayamadım, gene ya Ko­
camustafapaşada ya da Samatyada bir yerlerde. Bu yöreler­
de ama, kimse neresi olduğunu söyleyemed i. Süleyman gi bi 
o kahvec i nin de birkaç cinayeti varmış. Ballandıra ballandıra 
70