mişlerdi. Doktoru güldürmüştü. Galile'yi örnek vererek. O 
halde çarpıntım var, diyerek son bir atılımda bulunmuştu 
Hikmet, hastalığını kanıtlamak için. Anlaşılmaz saatli bir las­
tik kolunu acıtmıştı. Bilim, gene başını sallamıştı: Tansiyon 
normal. "Bana acıyordunuz," dedi. "Evlenmeden önce, bu 
yüzden kaybolmuştum ortadan. Kötü durumda hissedince 
kendimi , hemen yok olurum. Bilmem hiç dikkat ettiniz mi?" 
Bilge, gene bacak bacak üstüne attı: Çıplak bacaklann hışırtı­
sı. "Evlendikten sonra gene ortaya çıktım. Gururluydum ." 
Bilge güldü: "Ayrıldıktan sonra da bunun için mi ortadan 
kayboldun ?" Göz doktoruna göndermişlerdi sonra. lyi bir 
muayene: Soyunmak yok. Nikah muameleleri sırasında da 
doktor acımıştı herhalde ona: Pantalonunuzu indirin, deme­
mişti. "Öyle sözler söylemiştim ki, ondan sonra evlenmek ... 
Unutul uncaya kadar görünmemek iyi olacaktı. Belki Sevgi'ye 
anlatırdınız düşüncelerimi ." "Ne garip şeyler düşünürsün 
Hikmet. Gerçekten korkuyor muydun?" 
"Gerçekten korkuyordum. Gece yansı ter içinde uyanıyor­
dum. Kimlere, neler söylediğimi hatırlama ğa çalışıyordu m. 
Galiba Sevgi'yi biraz küçümseyerek anlatmıştım. Söyledikle­
rimi, kapı kapı dolaşarak geri almak istiyordum. Sevgi diye 
bir kızla tanıştım, biraz aptal ya da kitaplar dan anlamıyor. 
Sevgi'ye duyduğum cinsel ilgiden de Dumrul'a söz etmiştim 
sanıyor um. Sevgi anlayacak diye korkuyor dum. Çünkü ne­
den terliyorsun canım? diye sorup duruyordu. Hava sıcak da 
canım, diyordum. Hayır değil, diyordu. Beni anlamıyor du. 
Eve arkadaşlarım gelecek diye de korkuyor dum. Göml eğin 
terden sırtıma yapıştığını hissediyordu m. Ateşim çıksın diye 
dua ediyordum ." Gözlerinizi kapayın, ellerinizi birleştirin. 
Küçükken ateşli bir hastalık geçirdiniz mi? "Bana anlatabilir­
din Hikmet." "Kimseye inanmıyordum. Bütün hayatımca 
nefret ettiğimi düşündüğüm bir düzeni, artık bütün hayatım­
ca yaşamak istediğimi sanıyor dum. Acınacak bir tarafım da 
142