DERENİN KENARINDAKİ İHTİYAR 
Dünün tesellisini bekleyerek yarından 
Bir akşam geçiyordum bir dere kenarından. 
Sararmış yosunlarla sürükleniyordu su. 
Kıyılarda çürüyen yaprakların kokusu 
Ölen bir sonbaharın na'şından yükselmişti, 
Bir koku ki açılan bir mezardan gelmişti.. 
Bu ölü yaprakların karşısında titredim, 
Çürüyen baharların son kemikleri dedim. 
Bir su ki gider mutlak işte serviliklere.. 
Artık ilerliyorum, başım eğilmiş yere; 
Ağır ağır arkamdan geldi ayak sesleri, 
Bir ak saçlı ihtiyar gördüm dönünce geri. 
O yüzüme bakmadan yürüdü suya doğru, 
Dikkatle gözetledim ne yapacak diye bu. 
Kıyılarda çürüyen yapraklara eğildi, 
Hepsini birer birer alıp eliyle sildi, 
Hepsini kucaklayıp koynunda sıktı.. Sonra, 
Teker teker fırlattı sürüklenen sulara... 
Şimdi arkalarından ağlayarak bakıyor... 
Suları gölgelendi, dere yorgun akıyor... 
Bir sonbahar gecesi matemiyle alçaldı, 
Artık orda ihtiyar bir yığın gölge kaldı. 
109