likeliydi. Bu tehditlere karşı elden geldiğince tedbir alabil­
mek beyiderio anlamının tamamen duyulmasıyla mümkün­
dü. Çaresiz titreye titreye başımı yorgandan yine çıkardım. 
Şair peri söylüyordu: 
Sen bize hoş bakmadın 
Tütsümüzü yakmadın 
Hani ya şerbetimiz? 
Bizden niye korkmadın? 
Zım zım da zım zım 
Zım zım da zım zım 
Bu kabahatimi yüz bin kere itiraf ederim. Ne dedim de 
tütsülerini, şerhetlerini bu akşam vermedim. Geldim geleli 
beni görmezden geliyorlar, böyle şiddet göstermiyo rlardı. 
Bir kabalıade işin bu kadar tehlikeli bir hal alacağını nere­
den bileyim? Bu kusuromu nasıl affettirmeli? 
Bana en fazla dehşet veren şey, sesin yükten gelmesiydi. 
Demek ben hanımefendinin odasındayken peri gelip yüke 
gizlenmiş! Fakat nasıl olur? Döşeğimi almak için bunu aç­
tığımda içinde kimsecikler yoktu... Böyle eli taroburalı bir 
malıllık bulunsaydı görmez miydim? Cin peri pazarı bu! 
Onlara kilit, kürek olmazmış. Canları nereyi isterse girip çı­
karlarmış. Dehşet mi dehşet! 
Birdenbire peri sazının mızrabında bir şiddet pey da oldu. 
Nağmenin perdesi yükseldi: 
Aşktan inliyorum 
Çık döşekten diyorum 
Koliarım açık kaldı 
Çabuk ol bekliyorum 
Zım zım da zım zım 
Zım zım da zım zım 
60