yatırmışlardı: kendisi öyle biliyordu. Fakat gene de durum-
da bir gariplik seziyordu. Bir gece hastaneden kaçtı, evedöndü. Yakalamaya geldikleri zaman çok direndi. Gelenleronu kandırmak için, polis olduklarını ve belediye reisininaçtığı dava dolayısıyla ifadesini alacaklarını söylediler; bu-nun üzerine karakola gitmeye razı oldu. (Polisten çok kor-kardı.) Otomobilin karakola değil de şehir dışına doğru yolaldığını görünce aldatıldığını anladı. Su içmek için arabayıdurdurdukları sırada kaçmaya çalıştı: bu arada, zayıflığınarağmen, adamlardan birini de yere serdi. Sonra, başına vur-dular. Hastanede kendine geldiği zaman çocuk gibi ağladı.Babasından nefret etti. Bütün gücüyle yemek yiyerek şiş-manlamaya çalıştı. İki kilo daha alırsa çıkabileceğini söylü-yorlardı. Hastabakıcılardan birine bir mektup verdi: kütüp-hanede çalışan eski nişanlısına götürmesini söyledi. Mek-tubun yerine gidip gitmediğinden hiçbir zaman emin ola-madı.
Hastanede çok vakti vardı: durmadan düşünüyordu. Has-
tanede kalış sebeplerini bulmaya çalışıyordu: Bu zayıflık hi-kâyesine artık pek inanmıyordu. Belki de evlenmeye yanaş-madığı için onu hastaneden çıkarmıyorlardı. Evlenmektenher zaman korkmuştu. Evlenmek, birleşmek, bir arada ya-şamak düşüncesi onu titretiyordu. Evlenmek, evlenmek: bukelimeye birçok anlam vermeye başladı. Birçok kelimeye,birden fazla anlam vermeye başlamıştı. Her zaman evlen-mekten kaçmıştı. Önce, okulla evliliği uzun sürmemişti:okulu bırakmıştı. Bunun için kızıyorlardı ona. Askerlikleevliliği sırasında da sık sık kaçtığı için hapis yatmıştı. Kü-tüphaneci kıza karşı da suçluydu. Son evlilikten de hastalıkbahanesiyle kurtulmaya çalışmıştı. Doğruyu söylemiş ol-saydı bütün bunlar başına gelmeyecekti. Bu hastanede, bugarip bakışlı insanlar arasında kalmak, evlilikten de kötüy-dü. Kimsenin -ondan başka kimsenin- aklı başında değildi.
677