Murtaza Ağa yemeğe kalmak istemiyordu. Canı çok sıkıl­
mıştı. Bu işlerin kendi başı allından çıklığını burada bilmeyen 
yoktu. Molla Duran Efendi de ona öyle ne biçim bakınışlı ... 
Taşkın Halil Beyin arkasından dışanya kaydı, merdivenleri 
inerken Halil Bey onu kolund an yakala dı: 
"Ahmak adam, ahmak adam," diye yılan ıslığı gibi bir ses­
le kulağına fısılad ı. "Ahmak adam, sen şimdi buradan kaçacak 
olursan, şimdi senin arkandan Arif Saim Beye neler söylemez­
ler ki ... Bütün bu pislik senin üstüne yıkılmaz mı? Dön geriye." 
Murtaza sessizce geriye dönüp eski yerine oturdu. 
Taşkın Halil Beyin evindeki boğmalı, eşkıya kebaplı cüm­
büş sabaha kadar sürdü. Konuklar o gece hiç uyumadan, sa­
bahleyin tanyerleri ışırken yola düzüldüler. 
Zülfü onlan uğurladıktan sonra, çabuk çabuk evine git­
mekte olan Murtaza Ağanın arkasından yetişti, hızla onun ko­
lundan tutup koparırcasına çekti: 
"Ulan alçak, korkak köpek, sırf korkundan başımıza sen 
getirdin bu işi. Beni mahvettin, ocağıını söndürdün. Gördün 
mü, aynlırken Arif Saim, o benim adam edip de Meclisiere 
gönderdiğim kişi, elimi sıkmadığı gibi, yüzüme de bakmadı. 
Yaklın beni Murta za. Ben de seni yakacağım ki, küllerini yelde 
savuracağım. Aniadın mı, benim istikbalimi yok, yok, yok et­
tin! Şimdi bekle beni, az sonra kozunu, onun da istikbalini sön­
dürdün, Yüzbaşı Farukla, Valiyle, Arif Saimle pay et!" 
Kolunu itip arkasını döndü gitti. Bir süre olduğu yerde 
donmuş kalmış Murtaza, onun arkasından koştu, önüne geçti: 
"Benimle oynama Zülfü," dedi. "Sen beni tanımıyorsun. O 
güvendiğin dostlanna, o Molla Duran salıtekanna sor, beni sa­
na söylerler. Ben son sözü ilk söyleyen kişiyimdir, şu mektup­
lar, telgraflar yüzünden eğer başıma bir iş gelecek olursa seni 
katiyetle öldürtürüm ." 
Zülfü gülmeye başladı, ardından da onun koluna girdi: 
"Be ahmak adam," dedi, "ben senin Adanaya, Ramazanlı 
Beyine gittiğini, onun avukatına bu mektupları yazdırdığını 
bilmiyor muy um?" 
"Ne!" diye bağırdı Murtaza Ağa. "Sen bütün bunlan nere­
den öğrendin ?" 
360