Anavarza köylerine çıkıyor, köylerin ortasında atının üstünde 
dimdik duruyor, başına biriken köylülere:
"Kan kusturacağım o Vayvay köyüne, kan, kan, kan," di­
yor, atını üzengiliyor, bir öfke kasırgası gibi doludizgin Ana­
varza ovasını dolamyordu.
"Şu hayvan misali köylülerde ittifak var da, her gece evimi 
kurşunluyorlar da, ayaklanmışlar da, bizde ittifak yok. Hiçbir 
ağa, bey, hem de Hükümetimiz, halin nicedir Ali Safa Bey, di­
yor mu? Atmışlar tek başıma beni aslanm dişleri arasına... Bu­
gün bana yarın onlara değil mi? Görsünler? Ben burada mağ­
lup olayım da, görsünler onlar... Bütün Çukurova yağma edile­
cektir."
Kafası durmadan işliyor, köylüye yapılacak kötülükleri pi­
şirip kotarıyordu. Akla hayale gelmedik korku çeşitleri bulu­
yor, icat ediyordu.
Köylüler de Ali Safa Beyin şaşkınlığının, perişanlığının, ça­
resizliğinin farkmdaydüar.
"Koca Osman hayran şahine... Ala gözlüme, yiğidime, 
alemlerin yakışığına, Muhammedin güzel ışığına..."
Koca Osmanın evine gece olsun, gündüz olsun onu görme­
ye uzak köylerden insanlar geliyordu:
"Yok," diyordu Koca Osman. "O bir şahindir, güzel kanatlı. 
Geldi Anavarza çölüne bir kondu, sonra da uçtu gitti... Alıcı şa­
hin düz ovada ne gezer! Çekti gitti kayalıklarına. Onu bulana 
aşk olsun. Onu doğuran anaya, gören göze, onun bastığı yola, 
içtiği pmara, onun üstüne düşen ışığa, yağan yağmura, doğan 
güne, bulaşan geceye aşk olsun..."
Ve insanlar boyunları bükük, bütün istekleri içlerinde kal­
mış köylerine geri dönüyorlardı.
Bir tek San Sefer geri dönmemişti. "Göreceğim de, görece­
ğim şahini," diye dayatmış, üç gündür Koca Osmanın evinin 
eşikliğine oturmuş bekliyordu.
San Sefer Narhkışladan kimsesiz, onun bunun kapısında 
çalışan, dudaklan çatlamış, boz kirpikli, saçlan kirpi oku gibi 
dimdik, on dokuz yirmi yaşlannda gösteren bir delikanlıydı.
"Onu göreceğim," diyordu. "Bıktım canımdan. Beni kabul 
ederse onun çetesi olacağım."
345