la mutsuz musun?" 
İyi bir yalan bulamay ınca, doğruyu söylemeye karar verdi 
Ella. "Babanla uzun süredir evliyiz. Bunca sene sonra hâlâ 
âşık olmak zor. Her çiftin ba şına gelir." 
"Anlıyorum" dedi Jeannette. Ve ne gariptir ki Ella. henüz 
üniversitede okumakta olan k ızının kendisini gerçekten anla- 
dığını hissetti. 
Telefonu kapat ınca uzun zamand ır yapmad ığı, belki de hep 
erteledi ği bir şey yaptı: Hayatında aşk olmasını diledi. A şk 
onun aya ğına gelmiyorsa, o a şkın ayağına gidecekti. Peki ama 
nasıl? Gönlü bu kadar yaral ıyken, kendine olan güveni derin- 
den örselenmi şken kocas ına bir daha â şık olabilir miydi acaba? 
Peki ya bir ba şkasına? Aşk kafiyesizlere kafiye, gayesizle- 
re gaye, can ı sıkkınlara bir nebze heyecan ve haz sunman ın 
dışında neye yarard ı bu yaban dünyada? Peki ya a şkı bulma 
sevdasından çoktan vazgeçenler... onlar ne olacakt ı? 
Gün bitmeden Aziz'e bir mektup yazd ı. 
  
109 
Sevgili Aziz, 
Kırık Kalpler A ğacı'na astığın dilek için te- 
şekkür ederim. Belki de sayende bir aile mesele- 
sini çözdük. Büyük k ızımla aram ız düzeldi. 
Tespitinde hakl ısın galiba. Hep iki kutup ara- 
sında gidip geliyorum: Ya çok müdahaleci oluyo- 
rum, ya tamamen edilgen. Ya sevdiklerimin haya- 
tına fazla kar ışıyorum, ya da olan biten kar şı- 
sında seyirci kal ıyorum. 
"Tevekkül"den bahsetmi şsin. Bu kelimeyi haya- 
tımda hiç kullanmad ım! İtiraf etmeliyim sözünü 
ettiğin türden huzurlu bir teslimiyeti hiç ya şa- 
madım. Bende Sufi kuma şı yok zaten. Ama bir şe- 
yin fark ındayım: Jeannette'le aram ız ancak ben 
diretmeyi ve müdahale etmeyi b ırakınca düzeldi. 
Yoksa benim zorlamamla de ğil. Tevekkül buysa 
eğer, işe yarıyormuş. 
Ben de senin için dua ederdim ama Tanr ı’nın ka- 
pısını çalmayal ı o kadar uzun zaman oldu ki, beni 
buyur edece ğini sanmam, —eyvah, senin roman ındaki 
zorba hanc ı gibi konu ştum galiba: ) Merak etme, 
henüz o kadar sirkele şmedi içim. Henüz de ğil... 
»Boston'daki yeni arkada şın, 
Ella 
Mektup 
Bağdat'tan Kayseri'ye, 29 Eylül 1243 
Bismillahirrahmanirrahim, 
Muhterem Seyyid Burhaneddin biraderim, 
Mektubunuzu almak ve her zamanki gibi Hakikat Yolu'na 
ömrünüzü adad ığınızı görmek bana fevkalade tesir etti. Lâ- 
  
110 
  
111 
  
 
  
kin itiraf etmeliyim ki ayn ı zamanda bir tereddüt bast ı içimi. 
Zira Rumi'ye can yolda şı aradığınızı okur okumaz kimden 
bahsetti ğinizi bildim. Bilemedi ğim, bundan sonra ne yap- 
mam gerekti ğiydi. 
Baştan anlatay ım: Zaviyemde bir Kalenderi dervi ş vardı.