Tank Be y
nan Şanzelize Butik'in sahibesi Şenay Han ım' ı ve Ceyda'y ı gördüğümü  
hat ırlıyorum. Onlar ı gördüğümde Feridun vard ı yan ımda, gösterişli 
kara gözlükler takmış tı. 
Ondan sonraki günlerde, her ak şam erkenden Çukurcuma' ya gittim.  
Ama evde, sofrada derin bir huzurs uzluk hissediyordum. Sanki Füsun  
ile durumumuzun ciddiyeti ve yapayl ığı orta ya ç ıkmış tı. Olup bitenleri,  
her şeyi aram ızda en i yi Tank Be y görmezlikten geliyor, en i yi o " gibi 
yap ıyor"du. Şimdi onun yokluğunda, bizler ne do ğal olabili yorduk ne  
de sekiz y ıl bo yunca akş am yemeklerinde tak ınd ığım ız yan samimi yarı 
sahte rahatlığ ım ıza dönebiliyorduk. 
 
 
75. İNCİ PASTANES İ 
 
Nisan baş ında yağmurlu bir gün sabah evde annemle gevezelik ettikten  
sonra, öğ leye doğru Satsat'a gittim. Kahvemi içip gazetemi okurken,  
Nesibe Hala telefon etti. Bir süre onlara gelmememi, mahallede tats ız 
dedikodular ın ç ıkt ığını, şimdi telefonda her şeyi anlatama yacağını, ama  
benim için iyi haberleri oldu ğunu sö yledi. Sekreterim Ze ynep Han ım 
yan odadan bizi dinli yordu, Nesibe Hala' ya merak ım ı göstermek  
istemedim ve ne oldu ğunu sormad ım. 
Meraktan içim içimi yiyerek bekledi ğim iki günün sonunda, gene 
aynı sabah saatinde Nesibe Hala Satsat'a geldi. Sekiz yılda onunla o 
kadar çok vakit geçirmeme ra ğmen, onu yazıhanede görme yi o kadar 
yad ırgam ıştım ki, İ stanbul'un uzak mahallelerinden ya da taş radan 
kusurlu bir Satsat ürününü de ğiştirmek, bedava bir Satsat takvimi ya 
da küllüğü almak için gelmiş de yanl ışlıkla yukar ı çıkm ış bir müş teriye 
bakar gibi bir an bo ş boş baktı m ona. 
Zeynep Han ım, gelenin benim için çok önemli biri oldu ğunu -belki 
benim halimden, belki zaten bir şeyler bildi ği için- çok- 
 
496