Bir gün Dursun çocukları topladı, onlara çok kızdı ... Hele 
en çok da Muhtereme kızdı. Çünkü Dursun en çok Muhtere­
mi seviyordu. O, çalışkan, pire gibi adamları çok seviyordu 
zaten. İki gece sabaha kadar uyumamış Muhterem Yoğun­
taşın hikayes ini dinlemiş, sonra da içini derin derin çekmiş, 
"İnsanoğlu, insanoğlu, kendi kendine zulmeden insanoğlu," 
demiş, ardından da uyumuştu. 
Şimdi artık Muhterem Yoğuntaşın hikayesini herkes bili­
yordu. Dursun anlatmamıştı kimseye. O, barakada anlatırk en 
Dursuna, barakada kim varsa merakla uyumadan dinlemiş­
lerdi. 
Muhterem de, ona öykünerekten, Dursundan geride kal­
mıyordu çalışkanlıkta. Pamuk taşıyor, koca koca kovalarla 
boya taşıyor, taaa Laz tekneleri nin tepesine kadar ... Tahta 
rendeliyor, zımparalı yor, eski tekneler onarılırk en bir yandan 
da tahtaları o çakıyor, kalın salmalar , omurgalar , tahtalar ta­
şıyor, iki metre boyunda bir hamal götüremez, bazı küçük 
kayıklara macun yapıyor, değ m e usta böyle tekne macunla­
yamaz. 
Usta ona da saygı duyuyor. Muhtere m , Ustanın gözle­
rinden anlıyor, Dursun kadar değilse de ona yakın saygı du­
yuyor ona da. Bu Usta cin gibi akıllı. Çalışkan yiğit, köpek 
olmayan insanları biliyor. Birinci haftanın sonunda haftalı­
ğını otuz liraya çıkarıverdi hemencec ik. Hamdinin çocuk­
ların haftalığının yarısını aldığını Rahmi Usta bilmiyor. Bir 
bilse diyor Dursun, o Hamdinin tozunu attırır, diyor. Bir bil­
se. Belki bir gün canını dişine takıp Dursun durumu Ustaya 
bildirecek ama, öteki itin birisi, itle bir çuvala girilmez ki, 
İstanbulun her bir yanını biliyor. Polisleri, karakolları da bi­
liyor. Birisi Ustaya söyleyecek olsa hır çıkarır ki büyük hır 
çıkarır. Bıçaklar da öldürür de adamı. Deli , çılgın bir şey bu 
Hamdi. Sevgilisi var. Sevgili si de, herkes de korkuyor ondan. 
Bıçağı var ki, sustalı, çat, diye açılıyor. Üç tane adam bıçak­
lamış şimdiye kadar Hamdi. Öfkelenince deliriyor. Dünya-
108