sarhoş olduktan sonra herkesin bakış ları altında ş iir yazmak için oturduğ u 
mutfak kapısının ya- 
390 
¦ıpek'ın Gözünden - mndaki sandalyeye oturttu. Sonra içine zehir gibi yayılan acıyı bir an durup bir hasta gibi dinledi: Fazıl uzaktan sessizce ekrandaki Kadife'yi seyrederken İ pek 
önce ona, sonra babasına birer bardak Coca-Cola verdi. Kafasının bir yanı bütün 
bu yaptıklarını bir kamera gibi dış arıdan görüyordu. 
Odasına geçti. Karanlıkta bir dakika durdu. 
Yukarıdan Ka'nın çantasını aldı. Sokağ a çıktı. Soğ uktu dış arısı. Kapı önünde 
beklemekte olan askerî araçtaki sivil memura ş ehirden ayrılmayacağ ını söyledi. 
"Sizi alıp trene yetiş tirecektik," dedi memur. 
"Vazgeçtim, gelmiyorum, teş ekkür ederim. Bu çantayı Ka Bey'e verin lütfen." 
İçeride, babasının yanına oturduktan hemen sonra giden askerî aracın gürültüsünü 
duydular. "Onları ben yolladım," dedi İ pek babasına. "Gitmiyorum." 
Turgut Bey sarıldı ona. Bir süre daha ekrandaki oyunu pek bir ş ey anlamadan 
seyrettiler. Birinci perdenin sonu yaklaş ıyordu ki "Kadife'ye gidelim!" dedi 
İpek. "Ona anlatacaklarım var." 
391 43 Kadınlar gurur için intihar eder 
SON PERDE 
Sunay Thomas Kyd'ın İ spanyol Trajedisi adlı oyunundan ilhamla ve baş ka pek çok 
etkiyle yazıp sahnelediğ i şeyin adını da son anda Kars'ta Trajedi'ye çevirmiş , 
bu yeni adı televizyonda sürekli yapılan duyuruların ancak son yarım saatine yetiştirmişti. Bir kısmı asker denetiminde otobüslerle getirilen, bazıları 
televizyondaki duyurulara, askerî yönetimin güvencesine inanan ya da her ne pahasına olursa olsun olacakları kendi gözleriyle görmek isteyen (çünkü "canlı" yayının aslında banttan verildiğ i, bu bandın da Amerika'dan geldiğ i söylentileri 
de vardı ş ehirde) meraklılarla çoğ u mecburiyet üzerine gelen memurlardan (bu 
sefer ailelerini getirmemiş lerdi) oluş an seyirci kalabalığ ı bu adın farkında 
değildi. Farkında olsalar bile bütün ş ehir gibi, hiç kimsenin pek bir ş ey 
anlamadan seyrettiğ i "oyun" ile iliş kisini kurmaları da zordu zaten. 
İlk ve son oynanış ından dört yıl sonra Serhat Kars Televizyo-nu'nun video 
arşivinden çıkartıp seyrettiğ im Kars'ta Trajedi'nin ilk yarısının konusunu 
özetlemek güç. "Geri, yoksul ve akılsız" bir kasabada bir kan davası söz konusuydu ama insanların neden birbirlerini öldürmeye baş ladığı, paylaş ılamayan 
şeyin ne olduğ u hiç anlatılmıyor, ne katiller ne de sinek gibi ölenler bu konuda 
bir soru soruyordu. Bir tek Sunay halkının kan davası gibi geri bir şeye 
392 ¦---------------------------------------------------Son Perde---------------------------------------------------- 
kapılmasına öfkeleniyor, bu konuda karısıyla tartış ıyor ve anlayış ı ikinci ve 
genç bir kadında (Kadife) arıyordu. Sunay zengin ve aydın bir iktidar sahibi 
görünümündeydi ama yoksul halkla da dans ediyor, ş akalaşıyor, hayatın anlamını 
bilgece tartış ıyor ve bir çeş it oyun içinde oyun havasıyla onlara Shakespeare, 
Victor Hugo ve Brecht'ten sahneler oynuyordu. Ayrıca ş ehir trafiğ i, sofra adabı, 
Türklerin ve Müslümanların vazgeçemedikleri özellikleri, Fransız ihtilalinin coşkusu, aş ının, prezervatifin ve rakının faydaları, zengin orospunun göbek 
dansı, ş ampuan ve kozmetiklerin boyalı sudan baş ka bir ş ey olmayış ı gibi 
konularda öğ retici ve kısa sahneler de oyunun ş urasına burasına doğ al bir 
düzensizlik içerisinde serpiş tirilmiş ti. 
Sık sık tuluat ve doğ açlamanın araya girmesiyle iyice karış an bu oyunu toplayan, 
Karslı seyirciyi sahneye bağ layan tek ş ey Su-nay'ın tutkulu oyunculuğ uydu. 
Oyunun ağ ırlaştığı yerlerde sahne hayatının en iyi anlarından hatırladığ ı 
jestlerle birden öfkeleniyor, ülkeyi, halkı bu hale düş ürenlere verip 
veriştiriyor, trajik bir edayla topallayarak sahnenin bir kenarından diğerine 
yürürken gençlik hatıralarını, Montaigne'in arkadaş lık üzerine yazdıklarını ya 
da Atatürk'ün aslında ne kadar yalnız oldu ğunu anlatıyordu. Yüzü ter içindeydi. 
Tiyatroya ve tarihe düş kün, iki gece önceki oyunda da onu hayranlıkla izleyen