"Gene oyalamasın seni ö herif?" 
"Yok, yok!" 
Gene sustular. Dönüp denize, iskeleye baktılar. Sandallardan 
inen yolcular acele etmiyor, bacaklarını iki yana açıp küçük 
adımlar atarak tabanlarının altındaki toprağı hissediyorlardı. 
Pırıl pırıl kış güneşi de onları ağır ağır yıkıyordu. Kimsenin, 
hiçbir şeyin acelesi yoktu. Bütün doğa da, insanlar da tadını 
çıkararak yaşıyorlar, taşkınlık etmeden, kendilerine verilen şeyin 
değerini öyle fazla düşünmeden, hafif hafif zamanı akıtarak ölümü 
bekliyorlardı. Muhittin, "Ömer haklı, birşeyler yapmak lâzım!" 
diye düşündü. Ama sonra Ömer'in o hırslı halinde çirkin birşeyler 
olduğuna karar verdi. Gene şüpheye düşünce, "Bilmiyorum, 
bilmiyorum!" diye mırıldandı. "Ben yalnızca iyi bir şair olmak 
istiyorum. Kusurum şimdi evde oturup çalışmak yerine, burada, 
tembellik etmektir." Pazar sabahı şiir yazmıştı. Gene kelimelerle 
öfkesi arasındaki uzaklığa sinirlenmiş, yazmış yazmış, çizmiş, 
artık çizmeden yırtmaya başlayınca annesinin endişeli bakışları 
arasında evden çıkmış, Refik'e telefon etmişti. "Biz de Perihan'la 
bir yürüyüşe çıkalım diyorduk!" demişti Refik. Muhittin bu 
"yürüyüşe çıkmak" gibi aile ve kurulu bir günlük düzen kokan 
sözlerden de hoşlanmıyordu. Beşiktaş'a yürüyerek gelmişler, 
Muhittin de onları iskelede beklemişti. "Sabırla oturup şiir 
yazmalıydım!" diye düşünerek gene kendine öfkelendi. 
Perihan esnedi, son anda ağzını örttü. Refik ona dönüp gü­
lümsedi. Sonra birlikte dönüp denize baktılar. 
"Ee, yılbaşında ne yaptınız?" Muhittin bunu laf olsun diye 
sormuştu. 
"Evde aile arasında eğlendik!" dedi Refik. 
"Ne yaptınız bakalım?" 
"Yemek yedik, tombala oynadık!" Refik Perihan'a baktı. 
"Perihan küçük bir ayna kazandı!" Gülüyordu. "Annem bu 
tombala için hediyeler almış. Yılbaşı eğlencesini çok seviyor. 
Babam da şakalar yaptı. Ayna yanında mı?" 
"Sahi, çantamdaydı!" Perihan neşeyle çantasını açtı. 
Muhittin, "Acaba çantasında ne var?" diye düşündü. "Tarak, 
cüzdan, belki anahtar, mendil..." Hem merak ediyor, hem de 
içinden böyle şeylerle alay etmek geliyordu. 
157