leğin yanına doğru. Göleğin içinden, çakan şimşekle birlikte 
kırmızı ışıltılı bir balık atladı, kırmızı ışığını suyun yüzüne 
bırakarak dibe indi. İnce Memed gülümsedi mutlulukla. Şu eş­
kıyalığı, sonu ne olursa olsun bıraktığı iyi olmuştu. Top kayayı 
dönünce az ilerdeki her yanı isten kapkara olmuş mağarayı 
gördü. Adımlarını sıklaştırıp oraya vardı. Mağaranın içi ça­
kıltaşlanyla döşeliydi. Çok eskiden bu mağaranın içinden bir 
prnann kayn adığı belliydi, bu çakıltaşlan o eski günlerden kal­
maydı. Nereye çekilip gitmişti bu su? 
Azığını çıkardı, heybenin içine de su geçmemişti. Bu Yö­
rükler bu işi iyi biliyor lardı. Onların dokuduğu işlerden çok 
azından su geçiyord u. Yufka ekmeğini, peyniri çıkardı, bir baş 
soğanını da kırdı, bir iyice karnını doyurdu. Karnını doyuronca 
kendine geldi, durmak gerekmez, diye düşündü. Bu dağlardan 
ne kadar olursa, o kadar çabuk kurtulmalı, portakal bahçelerin­
de soluğu almalıydı. Seyranın adı ne olmalı, diye gülümsedi 
kendi kendine. Ona ne ad yakışır, anasının adı Döneyd i. Kızı 
olursa, ne ad koyardı, Gazel, dedi, Gazel ne güzel bir ad ... Abdi 
Ağadan sonra dağlara, Kürtlerin arasına çekilmişti bir ara. Çok 
güzel, suna gibi bir kız görmüştü, adı Gazeldi. Seyranın adı Ga­
zel olacaktı. Bir de kızları olursa onun adını da Gazel koyarlar­
dı. Anası da Gazel, kızlan da Gazel. .. Dağlı Kürtler, içinde Ga­
zel adı geçen uzun, çok güzel bir de türkü söylemişlerd i. Gazel 
ona bir kere, taa derinden kara gözleriyle bakrnış, o da bir kere, 
azıcık, onu tepeden tırnağa ürpertrnişti. Seyrana benziyordu 
tıpkı... Portakal bahçeleri, kokusu, Gazel, Seyran biribiderine 
karıştı. Gazelle Akçasazın kıyısında bir gece sabaha dek, dize 
çıkmış, gürlemiş san gözlü nergislerin arasında dolaşmışlard ı. 
Sabaha kadar ılık esen yeller nergis kokmuştu. Seyran bir ceren 
gibi kayıyordu, kokudan esrikiemiş nergisterin arasında n. Dur­
madan, hoş sesli bir kuşun sesi geliyordu bataklığın içinden ... 
Kuşun sesini dinieye dini eye. .. Seyran uyu yu vermişti orada 
dizlerinin üstünde. Çok yorulmuş, çok belalardan geriye kal­
mış, çok yaralanrnışh. Candarma görünce de bir hoş oluyor, 
yüzü çarpılıyor, gözleri dalıyordu. İçinde candarmaya dehşet 
bir öfke duydu. Hatçeyi öldürmüşler, Seyranı da, ölünceye ka­
dar onulmayacak bir biçimde yaralarnışlard ı. Uyuyu verdi.