çıkmaz ayakkabılanna baktı. (Bir de jilet almalı.) Yıkanacak 
hali yoktu. Tıraştan sonra boynunu, bileklerini ve koltuk ah­
lannı kolonya ile sildi. Bir serinlik: Geçici. Terlememek için, 
yavaş hareketlerle giyindi. Sokağa çıktı. Hep gölgelerden yü­
rüdü. Kapıyı Sevgi açtı. Merhaba. Ülkemizin sorunlan geldi. 
Ülkemizin tozlu yollanndan bir süre kurtuldum , öğretme­
nim. Yatağa, pantolonumla uzanmadım bir süre. Ülkemizin 
sorunları da sizlere ömür. Acele, iki kişilik bir ülke kuruldu. 
Ülkemizin sorunlarına, mavi yollu perdelerimizi kapadı k. 
Perde raylarını çakmak biraz zor oldu tabii. lki kere çekici 
düşürdüm; duvarlar da delik deşik oldu. Beceriksizdim, diye­
miyor insan, birinci tekil şahıs olarak, öğretmenim. (Belki bi­
raz daha becerikli olsaydım, sonumuz başka türlü olurdu. 
Saçmalama Hikmet. Peki albayım.) Hikmet beceriksizdi. Ge­
ne de ilk aylarda kolalı gömleklerince elbiseler-her akşam yı­
kanma-her sabah tıraş olma-soyunurken elbiselerini katlama 
gibi birçok sorunu, bir arada çözmeyi başardı denilebilir . Bu­
nu gerçekleştirmek için, bazı alışkanlı klarından vazgeçti el­
bette. Ülkemizin sorunları ve bununla ilgili kitaplar kaldırıl­
dı. Zaten kitap okuyacak gücü kalmamış tı. (Oysa bu eve, bü­
tün çeyizini teşkil eden üç yüz on dört kitapla gelmişti) Bir­
kaç satır okuyunca göz kapakları ağırlaşıyor du. Divanın ya­
nındaki alçak masada, iki koltuğun arasındaki sehpanın üs­
tünde, yatak odasındaki tek gözlü komodinin rafında, hatta 
tuvaletin camsız kısmında (cam, bütün tuvaletin üstünü kap­
lamaya yetmemişti) bir iki sayfası okunmuş kitaplar duruyor­
du. (Evdeki bütün mobilya da, bunlardan ibaretti.) Bu kitap­
ların üzerine başka kitaplar birikti. Evin orasında burasında 
küçük kitaplıklar meydana geldi. Hikmet ... bütün bunlardan 
çok utanıyor, öğretmenim; üçüncü tekil şahıs olarak bile 
adından söz etmek istemiyor canı. H., ülkemizin sorunlarını 
düşünmekten yorulmuştu. Kitaplar, içinde hafif bir bulantı 
yapıyordu. Kitaplar, eski suç ortakları gibi, her göründükleri 
117