lar biraz idare ediyorlar: Başından sonuna kadar şarkılıyorlar 
bizi alıştırmak için. Sofrada tuzu bile şarkıyla istiyorlar. Piya­
no eşliğinde durumu kurtarıyorlar. Bizim seyirciler de, başın­
dan sonuna kadar ıslıklıyorlar filmi. Evet, nerede kalmıştık?" 
"Kapıcıkılı klısilindirşapkalılar da kalmıştık," dedi Bilge, ta­
bii görünmeğe çalışarak. Tannın! Beni dinliyor benim gibi 
konuşuyor. Buradan nereye gidilir? 
"Evet, tam biz yarış alanına çıkıyorduk. Kimse bize aldırmı­
yordu. Öyle görünüyordu. Zenginler , hiçbir şeye aldırmama, 
hiçbir şeyden heyecanlanmama lüksüne sahiptirler; bu ne­
denle çok yaşarlar. Beyaz seyirciler içinde ancak, zenginlerin 
satın aldıkları ucuz ve güzel sokak kadınlarıyla paraları bitmiş 
sahte silindirşapkalılar yarıştan heyecan duyarlar. Biz, araya 
sıkışıp kalmıştık. Ne başrollerdeydik, ne de birgüniçintutul­
muşlardandık. Stüdyonun kantininde kızlara bira ısmarladığı­
mız da yalandı. Bizim önümüzde ancak zahmetli ve tekrarlı 
bir evlilik yolu vardı. Gündüz, çevremizde dolaşan bir sıcak­
lık ve gece yatağımızda bir rahatlık ya da gündüz, çevremizde 
bir rahatlık ve gece yatağımızda dolaşan bir sıcaklık uğruna 
bütün hayallerimizden vazgeçmemiz gerekiyor du. 
"Zengin seyircilerin de ilgisini çekemiyorduk. Varlığımızı 
duymaz görünüyorlardı. Kimseyi de varlıklarıyla tedirgin et­
miyorlar dı. Üstün seviyede rahatsızlıklar içindeydiler . Bulutla­
rın yağmuru, sokakların tozu ve çarpan insanların dirsekleri­
nin ötesindeydiler. Kapıdan çıkarlarken üstlerine şemsiye tu­
tuluyordu; zaten, arabaya kadar iki adımlık bir yoldu. Bu ne­
denle, ince zarif pabuçlar giyebiliyorlardı. Nedense bizim ince 
pabuçları mız, hemen nasır yapıyordu ayaklarımızda; üstelik 
bulutların yağmuruna ve sokakların tozuna dayanmıyordu. 
Bizler, birer zengin karikatürü gibi dolaşıyorduk ortalarda. 
(Onlar, görünmeden dolaşıyorlardı .) Ayakkabılardan nasırla­
rımız, gömleklerden kıllarımız, daracık pantalon larımızdan 
mendiller imiz ve paralarımız ve cepdefterlerimiz fırlıyordu. 
154