çıktı, alanın ortasına geldi, ipi ölünün ayağına bağladı, ölüyü 
köyün dışına sürükledi, uzaklara götürdü, Kulaksızın değirme­
ninin altındaki uçurumdan aşağı yuvarladı.
"Müstahakıru buldun teres," dedi, arkasından da güldü. 
"Kel kafir. Aradığım buldun işte. Var git şimdi de kel kerkezle- 
re yem ol!"
Bundan sonra köylüler bir süre hiçbir şey yapmadan, elle­
rini ılıktan soğuğa vurmadan, biribirleriyle hiç konuşmadan, 
korkarak köyün içinde tembel, aylak, ellerini kollarını sallaya 
sallaya dolaştılar...
Sonra bir gün usulca vardılar Kel Hamzanm kilerinin kapı­
şım açtılar. Hamzanın karıları hiç ağızlarım açmadan uzaktan 
kileri açan köylüleri, oralı değilmişçene seyredip durdular. Ki­
ler hızman hızman yağ, bal, pekmez, sandık sandık kuru 
üzüm, badem, ceviz, incir, kuru dut, armut, elma kurularıyla, 
balkabaklanyla ağzına kadar doluydu. Bütün köyün gözünün 
önünde kileri, hiçbir sızıltıya meydan vermeden kardeşçe pay­
laştılar. Bir pay da Hamzanm kanlarına ayınp, "Alın bu da si­
zin payınız," dedüer.
Sonra da, kiler paylaşmasmdan uzun bir süre sonra da 
Hamzanm evinin önüne yığılıp karılarından paralan istediler. 
Kadınlardan birisi ağzına  kadar basa basa doldurulmuş bir tor­
bayı getirdi onlara verdi. Oturup onu da kardeşçene pay ettiler. 
Bir pay da Hamzanm kanlarına verdiler. Sonra herkes Kel 
Hamzanm bir çoğunu satamadığı, atim, eşeğini, keçisini, ökü­
zünü, ineğini gidip Hamzanm evinin kapısından aldı evine ge­
tirdi. Sonra yıllardır buğday, arpa, danyla doldurulmuş ambar­
lan açıp onu da kardeşçe pay ettiler. Bir payım da Hamzanm 
kanlarına verdiler.
Bütün bunlan çok sessiz, azıcık korkarak, çekinerek, azıcık 
da utanarak, çıt çıkarmadan uslu uslu yaptalar.
Güz geldi çattı, hiç kimsede bir kıpırdanma olmadı. Soğuk 
yeller esti, gölgeler yayılıp soldu, çakırdikenliği kurudu, çatır­
dadı gene hiç kimsede en küçük bir kıpırdanma olmadı. Ner- 
deyse çift koşma zamam da gelip geçecek, gene köylüler elleri­
ni arkalarma bağlamış, geriye doğru kaykılmış, biribirlerinin 
gözlerinin içine bakarak köyün içinde dolaşıp duracaklardı.
457