-Bizi en kötü etkileyen bu köşkün korkunç sabıkasıdır . 
Başka bir şey değil... 
Cevher Hanım ellerini gözlerine götürerek: 
-Ah, öyle fakat ... 
Baktım ki biraz daha yumuşarsam bir son veda daha 
yapmak için tekrar yukarıya çıkacağız ... Sevgitimi ateşli, 
fakat seri buselerime gark ettikten sonra hemen bahçenin 
karanlığına daldım. 
Aslında içimde büyük bir korku yoktu. Çünkü bütün bu 
gürültüterin müsebbibinin bizim Halis olduğunu anlamış­
tım. Cevher Hanım'a fedakar görünmek için gülünç cesur­
luklara kalkışıyor, başından büyük haldar yiyordu. 
Ben pandomim haydutları gibi ellerimle karanlığı yok­
layıp, ayaklarımla şeytaniara basmaktan korkarak cidden 
komik bir yürüyüşle ilerlerken atlayacağım duvara yaklaştı­
ğım esnada solumdan "Gümmm ... Gümmm ... " iki el revol­
ver boşaltıldı. Sessiz geceyi uykudan kaldıran bu gümbürtü 
beyniınİ sarstı. Kurşunların vızıltılarını duydum. Tehlikenin 
ciddiyetini, köşkün uğursuzluğunu o zaman anladım. 
Tetiği üzerime çeken el kimindi? Aşçının mı? Balıçıva­
nın mı? Halis'in mi? Hürrem Bey'in mi? Bu herhalde iyi bir 
nişancı eli değildi. Karanlığa kuburl sıkan bu saHapatİ has­
mm önünden kaçmak istemedim. Nişancılığıyla vuramayan 
bu el, sakarlığıyla beni öldürebilird i. Kaçsam korktuğumu 
göstererek düşmanımı cesaretlendirmiş olacaktım. Revelve­
rin kalan ateşlerini üzerime saçacaktı. Onun korkup kork­
madığını anlamak maksadıyla ben silahımı karanlığa çevir­
dim. Fakat kimseyi öldürmernek için havaya sıktım. Bütün 
bu ateşlerin birbirlerine karşılık vermesi esnasında Cevher 
Hanım köşkten acı acı çığlıklar salıveriyordu. Görüruneyen 
hasmım ateşlerime karşılık vermedi. Bu ara fırsatını kaçtr­
mayarak hemen duvardan atladım. İçinde önceden soyunup 
giyiruniş olduğum Basri Bey'in harap, boş köşküne doğru 
kaçmaya başladım. 
Eski bir tabanca türü, dolma tabanca. 
165