222 
mnda kendi çocukluğuna dönüyor, babasının yolda öksüz ve 
yetim bir çocuk olar ak bulup aldığı, oğlu gibi bakıp büyüttü­
� Salman'ın, büyürlükten sonra, hayran olduğu o babayı öl­
dürmesini anlatıyordu. Bu bir "Beni de adam yerine koy! Be­
ni önemse, beni sev!" cinayetiydi. Salman'ın elindeki bıçak 
babasına "Beni kabul et! N e olur kabul et! Ben vanm!" diye 
haykınyordu. 
Bir insanın kendisin i başka bir insan karşısında silmesi, 
sıfırlaması, zamanla korku nç bir şiddete dönüşebil iyor. Ya­
şar Kemal yeni yayımlanan romanında Marc Chapman'lan 
ani atmıştı. 
İnsanı anlamanın yolu olarak roman 
Kimsecik romanı ayrıca bir yazarın kendi hayatınd aki bir 
trajediye nasıl bakması gerektiği açısından da örnek oluştu­
rur. Romanda babasının öldürülüşünü anlatıyordu Yaşar Ke­
mal , ama babasını öldüren katil çocuğu anlamak için yazmış­
tı o roma nı. Bu bence çok büyük bir şey. Bir insanın, babası­
nın katilini anlamaya çalışarak yazması ve onun içinde bu­
lunduğu durumu, onun psikolo jisini, onun neler hiss ettiğini 
araştınnası büyük bir yaz arlık ve insanlık özelliği. 
O sırada yazdığım yazıda diyordum ki, Mark Chapma n'ın 
trajedisiyle Salman'ın durumu aslında aynı yerde kesişiyor. 
Bu da bizi roman ve güncellik konusunda düşünmeye zorlu­
yor. Birkaç yıl sürecek bir roman çalışmas ına başlarken, iki 
üç yıl sonra birisi kalkıp birisini vuracak, bu da o sırada dün­
yanın en önemli haberi olacak, ben de o konuya denk düşen 
bir roman yaz ayım diyemeyec eğinize göre, roman nasıl gün­
cel olabilir? Bunun sım nedir? 
Aslında, siz dün yanın derin gerçekliğini algıladığınız za­
man, o dünya da size uygun bir biçimde davranıyor ve hayat, 
sanatı taklit etmeye başlıyor.