Kemal, bu akşam gelir in şallah di
 Kalk ıp Gldememek---------  
348 yorduk," de yişi beni ö ylesine mutlu  
ederdi ki, o ak şam eve han gi karanl ık du ygularla gelmiş olursam  
olayım, televiz yon se yrederken ne türden u ğursuz işaretler hissedersem  
hissedeyim, vakti gelince kararl ı bir şekilde yerimden kalkar, bir  
hamlede kap ının yan ındaki küçük ask ıda duran paltomu kapar ve hiç  
gecikmeden d ışarı ç ıkard ım. Baştan kap ıya yürüyüp paltomu giymek,  
ondan sonra " İzninizle, gidiyorum efendim ben!" demek, d ışarı çıkma yı 
çok kolayla ştırırd ı. Evden erken ç ıkmış sam. dönü ş yolunda Çetin Efen-
di'nin sürdü ğü arabada kendimi iyi hisseder, Füsunu de ğil, ertesi  
günkü işlerimi dü şünürdüm. 
Bütün bu gürültü pat ırtıdan bir-iki gün sonra, gene akşam yemeğine 
onlara gittiğim zaman, kap ıdan içeri girip Füsun'u görür görmez beni  
oraya çeken iki şeyi hemen anlard ım. 
1. Füsundan uzaksam, dün ya, t ıpk ı parçalar ı karmakar ışık olmuş bir
bilmece gibi beni huzursuz ederdi. Füsun'u görünce, bilmecenin, her
şeyin bir anda yerli yerine oturdu ğunu hisseder, dün yan ın anlaml ı ve
güzel bir yer oldu ğunu hat ırlayarak rahatlardım. 
2. Akşam evlerine girip onunla göz göze geldi ğimde, her seferinde  
içimde bir zafer duygusu yükselirdi. Bütün umut ve gurur kı rıcı 
belirtilere, her şeye rağ men o ak şam da oraya gelebilmi ş olmam ın 
zaferiydi bu ve ço ğu zaman bu mutlulu ğun ışığını, Füsun'un gözlerinde  
de görürdüm. Ya da öyle san ır, inad ım ın ve kararl ılığım ın onu  
etkilediğ ini hisseder, ya şad ığım hayat ın güzelli ğine inan ırd ım. 
 
 
58. TOMBALA 
 
1976' yı 1977' ye bağlayan yılbaşı gecesini, Keskinlerin evinde tombala  
oynayarak geçirdim. Bunu az önce " yaşad ığım ha yatın güzelliği"nden  
söz ettiğim için hat ırlam ış olabilirim. Ama y ıl-