etmez göründüğü erkekçe konulardan bahsetmez mi? Bu
da, onlardan biri oluversin. Olmuyor. Ayağa kalktı, karısı-nın yanına oturdu kanepede. Koluyla onu sardı, başını da-yadı omzuna hafifçe. Nermin, durumunu değiştirmedengülümsedi ve hemen sordu: “Sonu ‘k’ ile biten beş harfli birhayvan ismi söyler misin?” “Tavuk,” dedi, içindeki sıkıntıyıbastırmaya çalışarak. Bütün hayatımı şu andaki gibi yaşa-saydım hayır kalmazdı bende. Geçecek, T urgut, geçecek.Öyle bir küçümserim ki ben onu... “Olmuyor,” dedi Ner-min mahzun bir sesle. “Başharfi V .” “Vaşak,” dedi T urgutaceleyle. Yerinde tepkiler gösterebildiğime göre, soğukkan-lılığımı kaybetmedim daha. Kim bulabilir bir anda vaşakkelimesini? Milyonlarca insan bu hayvanın adını bile bilmi-yordur. “İnek,” dedi hayalindeki Selim, bir türlü aklındançıkmayan Selim. “Düşünmekten korkan; korkudan, düşün-mesini unutan inek” dedi. Evlendi diye, oyunun her daki-kasını kuralına göre oynamaktan başka bir şey düşüneme-yen inek. Sevgi apartmanında her gün görevli inek. Ne pa-zarı ne tatili olmayan memur. “Neden benim aklıma gelmi-yor bu kelimeler T urgut?” Çünkü sen inek değilsin. Banaartık olgunluk yakışır Selim. İnşallah arkasından çöküp gi-dersin T urgut. “Bilmem, aklımda kalıyor işte,” dedi, gevşekbir gururla. Bir arkadaşın kötü durumda olduğunu biliyor-sun, ona gitmek yardım etmek gerekiyor. Ne yapabilirim budurumda Nermin? Benden utanmaz mısın sonra? Şu andasana, ne gibi bir yardım beklediğini söyleyemem Selim’in.Bunu daha ben de bilemiyorum. Fakat birşeyler yapabilece-ğimi hissediyorum, dürüst ve olumlu birşeyler. Senden tekistediğim şimdilik beni bu meseleyle başbaşa bırakman.Sonra bir gün oturup birlikte...
Nermin gazeteleri elinden bıraktı: “Sen tamamlarsın,
benden bu kadar,” dedi. “Kahvaltı etmek ister misin?” Ga-zeteleri T urgut’a uzattı. T urgut, havadaki elini aşağı indirdi:
86