duğunu anladı. Odaya girer girmez küçük yatağın başına gitti. 
Ağlayan kızını görünce gülümsedi, Melek de ona baktı ve derdini 
unutarak sustu, sonra gene ağlamaya başladı. Perihan elindeki 
çay ile gazeteyi masamn üzerine bırakıp kızını yataktan bir küçük 
paket gibi kaldırdı. Bacakların arasındaki yumuşak sıcaklığı 
farkederek: "Ah, seni soytarı seni!" diye söylendi ve elindeki 
küçük şeyi dikkatle üzerine kalın bir örtü serilmiş masanın 
üzerine koydu. 
Her zaman yaptığı gibi onunla konuşarak elbiseleri ve ince 
bezleri çıkarmaya başladı. En üstteki gömleği çıkarırken: "Of, 
terlemişiz galiba!" dedi ve kızını çok kalın giydirdiğini düşündü. 
Sonra havaların soğuduğunu düşünerek: "Ama bir de hasta 
olursan daha mı iyi?" dedi. Melek birşeyler mırıldanınca da, 
kızı ona hak vermiş gibi sevindi. Sonra aklına Refik geldi. En 
son yazdığı mektuba göre bir hafta içinde İstanbul'da olacaktı. 
Perihan, Refik'ten bir ay daha gecikeceğini bildiren yeni bir 
mektup almaktan korkuyordu. Bir türlü açamadığı bir çengelli 
iğneyi zorlarken: "Baba gideli yedi ay oluyor!" dedi ve sesinden 
korktu, çünkü merdivenleri çıkan ayak seslerini duymuştu. 
Çengelli iğne açıldı. "Belki artık gelir!" diye düşündü. Bezin 
her yerine bulaşmış pisliği görünce yüzünü buruşturdu. Kirli 
bezleri bir köşeye bıraktı, kızı kucağına alıp banyoya girdi, yıkadı. 
Yıkarken Refik'i ve kendi durumunu düşündü. Hapşırınca kızın 
soğuk sudan rahatsız olduğunu anladı ve telâşlandı. Aklına doktor 
olan babası geldi. Kız birden ağlamaya başlayınca, "Buradan 
ayrılıp eve gitmem daha mı doğru olurdu?" diye düşündü. Bunu 
çok düşünmüş, üç ay önce kararını da vermiş, ama annesi onu 
caydırmıştı. Annesinin, Refik'in onu değil, İstanbul'u bıraktığını 
açıklayan sözlerini hatırladı. "Bu saçma!" diye düşündü. Sonra 
caydı. "Saçma değil!" diye mırıldandı. Refik'in özür dileyen, 
bütün suçun kendisinde olduğunu yazan mektuplarını hatırladı. 
Ona verdiği cevabı düşündü. Evden ayrılmayı hiç düşünmediğini 
yazdığı mektupla övünüyor, Refik'in de aynı duyguyu beslediğini 
seziyordu. Kızın üşümesinden korkarak aceleyle odaya geri 
döndü. Temiz bez ve gömlek çıkardı. "Benim durumumda olan 
başka bir kadın ne yapardı?" diye düşündü. Buna her zamanki 
gibi gene cevap vermedi, çünkü kendi durumunu benzersiz 
356