mişti ya, oooh, arbk rahatlardı. Bol bolarnadı toprakları vardı, 
ekinleri de harmanlardan taşacak, inekleri, kısrakları, keçileri 
koyunları çifter çifter doğuracaktı. Bu ahmaklar bilmiyorlardı 
ki, bu onların başına konmuş devlet kuşudur, İnce Memed be­
reketidir. Bakın hele şunlara bakın, onlara bunca iyilik eden 
İnce Memedin bir tek anası, Hürücenin yanına da hiç uğruyor­
lar mı? 
Çorabını öğleye kadar ördükten sonra, azıcık bir şey kal­
mışb zaten, azıcık daha çalışırsa belki akşama bitirecekti, Hat­
çeyi anıms adı, ona üzüldü, ne iyi bir kızdı diye aklından geçir­
di,. o da İnce Memede böyle çoraplar yapardı, karasevdasını 
belli etmek için, o ölmüşse, İnce Memed çorapsız mı kalacakh, 
çok şükür onun Hürüce Anası daha yaşıyordu, hem de turp gi­
biydi, şişleri, yün yumaklarını, çoraba sarıp eve götürdü, usul­
lacık ocaklığın yanındaki iskemlenin üstüne koydu, belini iyice 
doğrultup çabrdatb, köyün içine çıktı . 
Ev aralarında kimseyi göremedi. Onu görenlerin saklanır, 
kaçar gibi bir halleri vardı. Varsın kaçsınlar, kaçsınlar. Varsın 
sussunlar, sussunlar ... Gene bir hal mi geldola İncemin başına? 
Bu domuz köylüler de benim yavrumu ölmeden öldürecekler, 
tu, tu, tu ... Ocaklardan, evierden ırak. .. 
Vardı Hösüğün evinin önünde durdu, kapı kapalıydı, bu­
na öfkelenip bağırdı: 
"Ne oldu böyle gözü çıkasılar, ne var gene? Köyün her 
evinden bir ölü çıkmış gibi..." Sesini sertleştir di. "Beni duymu­
yor musunuz hörtüklerden gidesiler, açın kapı yı!" 
Pancar Hösüğün evinin kapısı açıldı, HösÜk dışarıya çıkb, 
gözleri kızarmışb. 
"Ne o, ne var?" diye gürledi Hürü Ana. 
"Bir şey yok," dedi kollarını yana açarak Hösük. "Sen hele 
buyur hele Hürüce Bacı." 
"Bir şey var," diye yüzü öfkeden gerilmiş, konuştu Hürü 
Ana. 
Pancar Hösük daha da yumuşak: 
"Gel hele, gel hele şöyle içeri de ... " diye onu yumuşacık ko­
lundan tutup çekti. 
"Gene İnce Memedi mi öldürdünüz, varsın ölsün," diye 
245