ler olmuş yerinde duramıy ordu. Önce büyük yuvarlaklar çizerek, 
yuvarlağı gittikçe küçülterek kendi yöresinde döndü. Dönüşünü 
bitirince bir süre durdu kalabalığa baktı. Başını ön ayaklanna in­
dirdi, birkaç kere sertçe silkeledi, bu sefer de günbatıya, alanın 
ucundaki çalılığa aldı yatırdı. öteki atlar ılık güneşin altında rahat 
duruyorlardı. Yalnız birkaç kısrakta küçük kıpırdanmalar vardı. 
Yağız, çalılığın kıyısındaki bir prnara eğildi su içti. Orada durup, 
başını havaya kaldırarak üç kere kişnediği duyuldu. Kuyruğunu, 
başını kaldırarak, uzayarak bu yana doldu rdu. 
Başta Bekir Çavuş, yanında candarma lar, tüfekleri omuzla­
rında, elleri kayışlarda, durmuşlar bekliyorlar , gittikçe de yüz­
leri saranyordu. O biraz önce köyde Bekir Çavuşla konuşan 
çok yaşlı kadın, bükülmüş . beli, incecik bedeni, kırışık içinde 
kalmış yüzü, ak başörtüsüyle geldi Çavuşun önünde durdu, at 
da biraz yavaşlamış, kalabahğın önünde bir sağa, bir sola koşu­
yordu, bir gösteride bulunur gibi. 
"İşte at önünde, işte sen, işte candarmalarm. Haydi yakala­
yın bakalıİn Memedin atını. Tüfeklermiz kurşun dolu, vurun 
bakalım İnce Memedin atını. Haydi bakalım, bir koca köyün 
gözü önünde, işte at, işte siz, haydiyin bakal ım." 
Köylüye döndü: 
"Söyleyin bakalım, şu görkemli at İnce Memedin atı değil 
mi?" 
Kalabalıktan ses çıkmıyord u. Bekir Çavuş, candarmalar ge­
rilmiş öyle duruyorlar dı. Kalabalık da gözlerini onlara dikmiş­
tL At, kuyruğunu dikmiş, önlerinden gidiyor geliyordu. 
Kadın bağırıyor, susmuyor, Bekir Çavuşu kışkırtıyor , öbü­
rüyse sarar ıyor, d udakları titriyor, durmadan da terliyor du. 
"Haydi, vursana İnce Memedin atını, işte at, işte sen. Mille­
tin kemiklerini kıracağına ... " 
Yerde oturan Muhtar , sürünerek ayağa kalktı, kadına doğ­
ru birkaç adım attı, sendeledi, delikanlılar, bu anda ona yetişip 
koluna girdi ler, Muhtar: 
"Sus Zöhre Hatun," dedi, "sus!" 
"Susmayacağım Muhtar, susmayacağım, hepiniz avrat gibi 
onun sopasının altına yattınız, şimdi gücün bana mı yetiyor. " 
Muhtar gene: 
191