Durdu: 
"Kayalığa kadar yürüyecek miyiz? Yürüyeceksek hal peri­
şan." 
Recep Çavuş: 
"Durmak yok kayalıklara kadar. Ben bile bu yaram, bu ih­
tiyarlığımla yürüyorum da ... Durmak yok." 
Şafağa karşı kayalıklara vardıklarında hiçbirisinde insanlık 
hali kalma mışh. Horali yol boyunca kime, neye olduğu belirsiz 
sövüp durmuştu. Daha da sövüp duruyor. Recep Çavuş daya­
namamış, bütün gücüyle dişlerini sıkmasına karşın inlemeye 
başla mış h. 
Durdu çok durgun, yaralı, bitkin kayalıklara otur du. Ağır 
ağır bir cigara sardı. Yakh. Birkaç duman çektikten sonra Me­
mede döndü: 
"Dünyada ne isterdim biliyor musun kardaş?" 
· Memed: 
''Yok," dedi. 
Durdu: 
"Şu vurduğum Kara Mustafa var ya, onun kellesini kesip 
bir sırığa geçirmeyi, götürüp bizim köyün orta yerine dikmeyi 
isterd im. Ne işi var bu adamın benim takibimde? Söylesene 
Memed kardaş, ne işi var?" 
Cabbar: 
' 
"Siz ne yaparsanız yapın," diye seslendi uzakta n. "Ben 
acımdan öldüm." 
Durd u: 
"Bir çare bulsan bu işe ... Sana babayiğitsin derim." 
Ca b bar: 
"Susun da dinleyin," dedi. "Çok uzaklardan köpek sesleri 
geliyor. Buralarda köy falan yok. Bu köpek sesleri nedir dersi-
niz?" 
Recep Çavuş inieye inleye: 
''Ulan Cabbar," dedi, ''ben çok eşek adam gördüm ya, sen-
den daha eşeğini görm edim." 
"O da nedenmiş Çavuş?" 
Çavuş: 
"Görmedim işte," dedi. 
7