vuk ... Birer lombar deliği zannolunacak bir çift müthiş göz ... 
Ortası tümsek, yarım endaze, azınan bir burun ... Sekiz on 
beyaz atın kuyruklarından yapılrnışa benzer göğse kadar in­
miş bir ak sakal... Bol yenli, topuklara kadar varan morum­
su cübbe ... Bir elinde çektirme direği büyüklüğünde bir asa ... 
Diğerinde taneleri kaba soğan iriliğinde bir tespih ... 
Asalı eliyle yardakçılarına bir işaret etti. Müziği keserek, 
hepsi ağaçların altına çekilip görünmez oldular. Gulyaba­
ni biraz daha köşke yakınlaşarak, büyük bir öfkeyle bizim 
odaya doğru birkaç defa başını salladı. Ben irademe galip 
bir korkuyla pencerenin kenarına çekildim ... En korkulu rü­
yalarda bile görülemeyen bu dev azınanını perde ucundan 
seyretmeye başladım. Artık hayatımızdan ümidi kestim, 
çünkü bu devin adımları önünden bir insan için kaçma ihti­
mali yoktu. Biz dört değil, yüz kadın olsak buna karşı hiçbir 
silahla savaş ilan edemezdik. 
Daha fazla yaklaştı: 
-Kahpeler , terbiyenizi vermeye geldim! azarıyla bir 
gürledi. 
Bu azar karşısında ben kendimi kaybeder bir cinnet hali­
ne düştüm. İntihara karar veren bir insan kendini öldürdüğü 
anda bir tabaneayı beynine nasıl sıkar, kudurmuş dalgaların 
arasına kendini nasıl salıverirse işte aynen öyle son bir ümit­
siz cesaretle haykırarak gulyabaniye cevap verdim: 
-Azrail olsan bizden alabileceğin bir candan ibaret! 
Başka ne yapabilir sin? 
Ahu Baba bu cüretime müthiş bir hiddetle yine gürledi: 
-Vay mekkareP Beni bostan korkuluğu mu zannettin! 
Seni tahtakumsu gibi ezer, ciğerlerini çıkarıp köpeklere ye­
diririm ... 
İrademden kuvvetli, korkudan doğan bir dürtü, sanki 
beni iki koltuğumdan yakalayarak şiddetle odanın bir kö­
şesine çekti. Evet, o karşılık verdiğim ve müdafaa ettiğim si­
perimden titreye titreye kaçtım. Gulyabani pencereye yanaş-
Mekkare: Eşya taşırnak için kiralanan at, deve, katır gibi yük hayvanları. 
115