Üçüncü Bölüm  
TOZ ŞEKER  
B 
u ne felakettir ba şımıza gelen!" diye 
hayk ırarak salona dald ı Dikran Day ı. Teselli bu labilmek  umuduy-
la etraf ı tarad ı heyecandan pörtlemi ş kara gözleri. "Duyduklar ım 
doğru değil di mi? Biri bana do ğru olmad ığım söylesin!" 
Pos b ıyığının alt ından görünen iki ön di ş yüzünden en k ızgın 
olduğu anlarda bile rnütebessim izlenimi veriyordu Dikran İstan-
buliyan. Şu halde bile mütebessim. 
"Day ıcım sakin olun lütfen, otursan ıza şöyle, yüre ğinize ine-
cek," diye m ırıldand ı Surpun Hala, Çakmakç ıyan k ız kardeşlerin 
en küçüğü. Ailede Barsam' ın Rose'la evlenmesini aç ıktan aç ığa 
destekleyen tek ki şi olarak tüm bu olan bitenden sonra kendini 
suçlu hissediyordu. Oysa zerre kadar al ışkın değildi kendi kendi-
ne k ızmaya. Kaliforniya Berkeley Üniversitesi'nde Be şeri Bilim-
ler profesörü olan Surpun Çakmakç ıyan, dünya üzerindeki her 
meselenin taraflar aras ı diyalog, sükûnet ve düz mant ıkla müza-
kere edilebilece ğine inanan, kendine güveni tam, feminist bir aka-
demisyendi. Böylesine duygusal ve tepkisel bir ailede, bu özellik-
leri yüzünden kendini yaln ız hissetti ği oluyordu zaman zaman. 
Dikran İstanbuliyan içini çekip b ıyıklar ını kemirerek en ya-
kındaki boş iskemleye yöneldi. Bütün aile üzeri t ıkabasa yiyecek 
dolu antika maun masan ın etraf ında toplanm ıştı ama olağan şüp-
heliler d ışında kimse yemek yiyormu ş gibi görünmüyordu. Varse- 
 nig Hala'n ın ikiz bebekleri sakin sakin divanda uyuyorlard ı. Kali-
forniya Körfez bölgesindeki Ermeni Gençlik Organizasyonu'nun 
düzenledi ği sosyal bir etkinli ğe kat ılmak üzere Minneapolis'ten 
gelen uzak kuzen Kevork Karao ğlanyan da buradayd ı. Son üç ay-
dır Kevork bu grubun düzenledi ği bütün etkinliklere sektirmeden 
kat ılm ıştı - Ermenistan için yard ım konserlerine, y ıllık büyük 
pikniğe, Noel partisine, Cuma Gecesi I şık Partisine, K ış Galas ına, 
Pazar Brançlanna ve Erivan'da ekoturizm yarar ına düzenlenen 
rafting yar ışına... Ne var ki Dikran Day ı yak ışıklı yeğeninin ta 
Minneapolis'ten kalk ıp da z ırt p ırt San Francisco'ya uçmas ının ar-
dında sadece hay ır işlerine düşkünlük yatmad ığını tahmin ediyor-
du. Bir erkek durup dururken bir hay ır derneğine bu kadar kapt ır-
mışsa kendini, i şin içinde bir kad ın vard ır muhtemelen. Kevork da 
henüz aç ılamad ığı bir k ıza abay ı yakm ış olmal ıydı. 
Bunlar ı zihninden geçirerek masadaki yiyeceklere yöneldi 
Dikran Day ı. Bir sürahi ayran vard ı önünde - tepeleme buzla dol-
durularak suland ırılm ış, Amerikanla ştınlm ış bir ayran. Onun ya-
nında çeşitli ebatlarda renkli toprak kaplarda fasulye pilaki, ka-
dinbudu köfte, karniyarik, f ırından yeni ç ıkm ış çürek ve en önem-
lisi, ah, en dayan ılmaz ı, bast ırma vard ı. Dikran İstanbuliyan bay ı-
lırdı past ırmaya. Öyle ki derdini tasas ını unutuverdi bir an için de 
olsa. Hele masan ın öbür ucunda yer alan burma tatl ısını görünce 
hepten eridi hiddeti. 
Kar ısının s ıms ıkı diyet gözetimi alt ında olmas ına rağmen 
Dikran Day ı her geçen y ıl meşhur göbe ğine bir ya ğ tabakas ı da-
ha eklemeyi ba şarm ıştı, tıpk ı her sene büyüme halkalar ına bir ye-
nisini ekleyen a ğaç gövdeleri gibi. Ne bodurlu ğundan ne şişman-
lığından şikâyet eden bodur ve şişman bir adamd ı şimdi. İki y ıl 
önce bir makarna reklam ında oynatm ışlard ı onu. Şen bir ahç ıyı 
canland ırm ıştı orada; kar ısı onu terk etti ğinde dahi morali bozul-
mayan çünkü mutfa ğında mutlu mesut makarna pi şirmeye devam 
edebilece ğini bilen bir ahç ıyı. Dikran Day ı aynen reklamdaki gi-
bi biriydi gerçek hayatta. Her daim muhafaza etti ği neşesi öylesi-
ne dikkat çekici, o kadar g ıpta edilesiydi ki, çok say ıda ahbapla-