te, kendisi için çıkarılmış halayları, türküleri de unutmuştu . 
Gözlerinden birer damla yaş süzüldü, bıyığından boynuna 
indi. 
Arif Saim Bey, onun duygulanmış perişan olmuş halini 
gördü, ona acıdı, bir Arif Saim, bir insana ne kadar acıyabilirse 
o kadar acıdı: 
"Haydi arabaya binelim de gidelim. Bunlar senin kasahaya 
gelişini coşmuşlar kutluyorlar. Bu şenlik daha uzun süreceğe 
. benzer," dedi, onu kolundan tuttu, otomobile soktu. 
Eve döndüklerinde, Taşkın Beyin salonuna, masalar birleş­
tirilerek, uzun bir sofranın kurulduğunu, oradakilerin kendile­
rini beklediklerini. gördüler. Arif Sapn Bey, kendisi için hazır­
lannnş yere, masanın başına uzun bir tartışmadan sonra Bayra­
moğlunu oturttu. Hemen, önce onun bardağına, arkasından da 
kendi karlehine boz rakıyı doldurdu. Bayramoğlu bu rakı işine 
de sevind i. Uzun yıllar dır, bir kere olsun rakıyı ağzına alma­
mış, tadım, kokusunu bile unutmuştu. 
"Şerefe," diye bardağını kaldırdı Arif Saim Bey. "İstiklal 
Harbirnizin büyük kahramam, Mustafa Kemal Paşaınızın göz­
bebeği ve de gözdesi, aramızda bulunmak şerefini bize bahşe­
den, Torosun ölümsüz kartalı Bayramoğlunun şeref ine." 
Bütün masa kadeh kaldırdı: 
"Şerefe," dediler. "Torosun ölümsüz kartalının şerefi ne." 
Yemek yatsı narnazına kadar sürdü. Tatlılar , şerbetl er, kah-
veler ·geldi. Konuklar birer ikişer izin isteyerek gittiler. Arif Sa­
im Bey göndermek istemediklerini, küçük bir göz işaretiyle ala­
koydu. 
Herkes dağılıp, sofra ortad an kaldırıldıktan sonra, Arif Sa­
im Bey yanına oturttuğu Bayramoğlunun ellerini avuçları ara­
sına aldı, okşayarak: 
"Senden büyük bir ricamız var." 
''Biliyorum, İnce Memed," diye onun sözünü kesti Bayra­
moğlu. 
"Evet, biliyorsun, İnce Memed nam vatan haini, ırz düşma­
m, kanlı katil bu vatanm ve de bu kasabanın adım beş paralık 
etti, bunu da biliyor sun." 
Gözünü Bayramoğlunun gözleri içine dikmiş, ısrarla bakı-
422