na: gelince, o daha genç, çok da güzel. Ben de ona epeyce altın 
bırakhm. Bir haftaya kalmaz, genç, beğendiği birisiyle evlenir. 
Beni çoktan unutmuştur bile . Yalnız, o seni benim kaçırdığımı 
sanır, bana düşman kesilir. O sensiz yapamaz. Benim ondan 
olan kızlarımı kendisinin saymıyor. Sen döneceksin köye." 
Duran çok dingin: 
"Dönmeyeceğim," diye kesin konuştu. 
"Pekiyi, nereye gideceks in?" 
"Sen nereye gidersen oraya." 
Yemeği çabucak bitirdiler. Hüseyin Hoca olukta ellerini yı-
kadı, döndü. Duran azık tor basını topluyord u. 
"Sen benimle gelemey eceksin." 
"Geleceğ im." 
"Sen benim başıma bela mısın?" 
"Ne var, belayrm ... " 
"Bak Duran, seni çok severim bilirsin. Kızlarımdan da, 
anandan da seni fazla severim. Ama şimdi hemen dönmezsen 
geriye seni öldürürüm ." Filintasının mekanizmasını şakırdath, 
namluya fişek sürdü, tüfeği omuzuna dayayıp Durana çevir di. 
"Derhal geriye dönmezsen yersin kurşunu ." 
"Dönmeyeceği m." 
"O üç kız çocuğuna kim bakacak, sen gidiy orsu_?, ben 
de ... " 
"Onlar kendilerine bakarlar, anam da üç güne varmaz ev­
lenir." 
''Ulan mendebur, dön diyorum sana, şimdi tetiğe bashm 
basacağım." 
"Bas," diye soğukkanlı konuştu Duran. 
"Öldürürüm seni," diye dişlerini sıkh Hüseyin Hoca. 
"Öld ür." 
"Al öyleyse ... " 
Duranın ayağının dibine bir kurşun salladı. Çocuğun yüzü 
azıcık sarardı ya başkaca durumunu hiç bozmadı. Hüseyin Hoca 
bir kurşun, bir kurşun daha salladı, öteki hiç aldırmıyor, gözleri­
ni bile kırpmıyord u. Hüseyin Hoca bu çocuğun bundan da daha 
gözü pek bir çocuk olduğunu biliyordu ya onu geriye döndür­
menin de bir yolunu arıyo rdu. Kurşun para etmeyince onu kan-