Anjel, Badler'in yüzünü ekşitmesinden, o yazar kafası 
içinde ne gibi bencilce fikirlerio kaynaştığını derhal anla­
yarak, açılacak mücadelede herife meydanı dar bırakmak 
üzere hemen söze yine kendi atılıp dedi ki: 
-Mösyö!.. Tabiatın Evlat ları isimli eserinizde, bakama­
dığı için gayrimeşru çocuklarını boğan anaları, kadınların 
insan nesiini aralıksız sürdürmekle görevli birer insan tarlası 
olmaktan kaynaklanan kutsallıkianna karşın, bunları beden­
sel zevkler için, yani kısırlaştırıcı bir yaklaşımla seven, kazay­
la meydana bir çocuk geliverince bunu tabiat kanunlarının 
bir ihlali, zararlı bir sapma olarak kabul eden ve babalıkları­
nı inkar eden adamları pek dehşetli bir şekilde sorgularnıştı­
nız ... Bugün siz de aynen öyle bir durumda bulunuyorsunuz. 
Bakalım evladınız hakkındaki kararınız, annesine edeceğiniz 
muamele, kendi hakkınızcia yine kendinizin vereceği vicdanİ 
hüküm ne olacaktır? Bunu merak ettim, anlamaya geldim ... 
Tereciye teresatmaya katkışan Anjel'e cevaben yazar o 
ekşi suratıyla der ki: 
-Matmazel !.. Bu sözlerinizi işiten, sizi namuslu bir 
kocadan dünyaya evlat yetiştirmek gibi övgüye değer bir 
niyetle yatılı okuldan yeni çıkmış toy bir kızcağız zanneder. 
Kadınlığı insan tarlası olmaları açısından ele alma fikri 
sizde karnınız şişmeye başladıktan sonra mı peyda oldu? 
Çünkü evvelden sizde böyle çocukseverlik hali yoktu. O 
kadar yoktu ki birbirimizle sevgi bağı kurduğumuz zaman 
ne sizde ana olmak arzusu, ne de bende baba olmak merakı 
bulunmadığına ikimiz adına yemin edebilirim. 
-Pekala Mösyö! Pekala! Sözlerinizin devamında sayıp 
dizeceğiniz felsefi fikirleri anladım. Boşuna yorulmayınız ... 
O yüce fikirleri böyle benim gibi bir kadına karşı boş yere 
harcamayınız ... Bir kitapta yazınız da aleme parayla satı­
nız ... Çünkü ne sizin, ne de benim o sözlere uygun hareket 
etmek ihtimalimiz vardır ... Biz aramızda açık görüşelim ... 
-Yok hani ya, önce siz analıktan, babalıktan, tabiat 
kanunundan filandan dem vurdunuz da ben de onun için 
hemen gereken cevapları verdim. 
13