Yöreyi çepeçevre çevirmiş dağların doruklarını bulut al­
mıştı. Bir de batıdan, Aladağ üstünden kapkara bir bulut yığını 
kabararak geliy ordu. Ortalık da usuldan karan yordu. Yalnız 
Sakızlının ortasındaki alana bir harman yeri büyü klüğünde çok 
parlak bir ışık düşmüştü uzun, çıplak kavağın tam üstüne. 
"Yağmur geliyo r." 
"Gelsin," dedi Memed. "Biz de Sakızlıya sığınırız . Kasımın 
evi olduğu gibi duruy or." 
"Ben gitmem," dedi Kasım. "Yağmurdan boğulsam da, be­
ni seller alsa götürse de ben o köye bir daha girmem. Mahmut 
Ağanın elinden bir daha kaçsam da, katlime ferman çıksa da, 
ben de bu köye girince yüzde yüz kurtulacağımı bilsem de o 
köye bir daha giremem. Siz girin köye yağmur gelince, ben sizi 
burada oturur, beklerim." 
"Haydi kalkın," dedi Ferhat Hoca. "Burada da daha fazla 
kalmayalım. Ortada kum gibi candarma kaynıyor. Durup du­
rurken bir çatışmaya girmeye lim." 
Yamaca yukarı yürüdüler. Soğuk yağmur yelleri esmeye 
başlamıştı. Yağmur yeli kimi çok sert, sağdan soldan aşağıdan 
yukarıdan esiyor, kurumaya yüz tutmuş keven çiçeklerini ça­
tırdatıyor, kınyor, savuruyor, kimi yumuşuyord u. Yamacı çı­
kınca iri, ağır damlalar da pat pat diye toprağı dövmeye başla­
dı. Aşağıdaki yolda atını bir oraya, bir buraya süren, arada bir 
de durup yöreyi araştıran, dinleyen bir yolcu gördüler. 
Kasım: 
"Tanıdınız mı şu atlıyı?" diye yolu göster di. "Çoban çocuk 
o. Ne de güzel at sürüyor, atının üstünde oynuy or." 
"Bizi arıyor," dedi Memed, "o şeyt an." 
Temir koşarak, bağırarak aşağıya indi. Yolcu atının başını 
çekti, Temiri bekle di. 
"Merhaba Müslüm. Ne var, ne yok?" 
"İyi haberler var." 
"Dur, bekleyelim, ötekiler gelsinler de ... " 
Müslüm attan indi, atı götürdü yolun kıyısındaki çam ağa­
cına bağladı . 
''Yara lanm daha sızılıyor. Kertiş Ali beni dövmüştü ya ... 
Yağmur yağınca yaralanın sızılıyor ." 
564