196 
 kullanım tekniğinde de büyük aşama yapmışlardır. Özel formüllerle yapılan kılıçlar yetenekli 
bileklerde büyük i şler başarmışlaradır. Tek vuruşta bir deve yavrusunu ikiye biçen bilek, yine 
tek vuruşta bir atlası ikiye bölüyor, kat kat yapılmış keçeyi doğruyordu 
(https://onturk.org/2011/05/13/turk -kilici/).  
Kılıcı saldırı aracı olarak kullanan Türkler kılı kesecek ka dar hünerli idi ve savunma 
aracı olarak kalkanı da ona eş değer özellikte kullanıyordu. Avrupa kılıçları düz ve iki tarafı da 
keskin olarak yapılıyordu. Türk kılıçlarının ise bir tarafı keskin ve kıvrıktır. Mezarlarına atları 
ve kılıçları ile gömülmelerini  isteyen Türklerin kazılarla sağlanan bulgularında bu tarihsel 
yönlerini yansıtan bir çok belge ele geçmiştir.  
M.Ö. 23 -24. yüzyıl öncesine varan doğu Hun Türklerinin silahlarına ait Çin 
kaynaklarında geniş açıklamalar vardır. Bir bölümde şöyle denilmektedi r: “Onların hepsi zırhlı 
süvarilerdi. Uzağa mahsus silahları yay ve oktu, kısa silahları ise keskin kılıçlar ve mızraktı. 
Tarihçi Lofyor, “Türkler (kılıç, acemilik ve dikkatsizlikte bir toprak çanak gibi kırılır) der. Kılıç 
onu kullananın bileğin kuvvet ve  yeteneği ile üstünlük kazanır. İşte bu bilek Türklerde vardır” 
(https://educalingo.com/fr/dic -tr/kilic -calmak/amp ) demektedir. Ayrıca tarihi belgelerde 
Alparslan’ın yönettiği ani saldırılarda her Türk askerinin biri elinde, biri belinde, biri de ağzında 
olmak üzere üç kılıcı olduğu belirtilir. Savaş dışında ise kılıç bir egemenlik sembolü olarak 
kullanılıyordu (http://www.estanbul.com/osmanli -silahlari -231540.html).  
Eski Türklerde kılıç yapımı ustalığının yanı sıra, kılıç üzerine ve kınına yapılan 
işlemeci lik de büyük bir sanata dönüşmüştür. Kılıçların kınları ilk dönemlerden beri hayvan, 
bitki türündeki motiflere göre süslenirdi. Kılıçların üzerine de özellikle kabza bölümlerine; kaç 
yılında, hangi amaçla, kimin tarafından yapıldığı kazınarak işlenirdi. İs lam dininin kabulünden 
sonra kılıçlar üzerine ayet, hadis ya da bazı mısralar işlemek de  bir gelenek olarak 
benimsenmiştir.  
5. TÜRK  KÜLTÜRÜNDE KILIÇLA İLGİLİ TÖRENLER  
Eski Türklerde daha 5 -6 yaşındaki çocuklar ellerine verilen tahtadan yapılmış kılıçlarla 
bu uğraşa hazırlanırdı. Daha sonra iki çocuk bu tahta kılıçlarla birbirlerinin karşısında beceri 
edinirlerdi. Eski kaynaklara göre Türkler eğri ve tek yüzlü bir savaş aracı olarak kullandıkları 
kılıçları ile ilgili düzenlenen oyunlara büyük önem verirlerdi. Kılıçla ilgili becerilerin artırmak, 
sergileyebilmek için sık sık gösteri düzenlenirdi. Bu kılıç oyunları yıl dönümlerinde ve büyük 
törenlerde yakılan ateşin çevresi nde, müzik eşliğinde ritmik hareketlerle yapılırdı. Bu oyunlar 
ve benzeri akrobatik hareketlerin Türk efsanelerinde, destanlarında geçmesi bunların tarihin 
derinliklerinden indiğini anlatır (Rzasoy S. 2004: 176).   
Kılıç -kalkan Oyunu  
Kılıç -kalkan oyunu bir  dini inançtan oluşmuştur. Bu gösteri ilkbaharda yeniden ateş 
yakmak amacı ile yeni yılın başında yapılırdı. Bundan yeni yılın ürünü için bir sonuç çıkarılırdı. 
İki düşman kabile arasındaki iddialı gösterilerde öldürme koşulu vardı. Düğün ve bayram gibi 
özel günlerdeki gösterilerde ise oyuncular birbirlerini yaralamaktan kaçınırlardı. Ancak oyunun 
aşırı heyecanı ile yine de ölenler olabilirdi.  
Türkler çok iyi kullandıkları kılıçlarına kutsal bir değer kazandırmışlardır. Eski 
Türklerde olduğu gibi Osmanlı Türkleri de yeminlerini kılıç üzerine ederlerdi. Fatih Sultan 
Mehmet, Bosna’daki Latin kilisesine tanıdığı ayrıcalığı doğrulamak için, “Kuşandığım kılıç 
hakkı için” diyerek güvence vermiştir. Yavuz Sultan Selim de Venediklilere ticaret ile ilgili 
olarak ve rdiği izni; “Kılıcım hakkı için” diyerek garanti 
etmiştir  (http://www.estanbul.com/osmanli -silahlari -231540.html ).