ANNE 1 
ANNEI 
1. MİSAFİR Bizimki de çekilmiş köşesine, iki laf etmez. Bağın 
bağırıverecektim inan olsun ... 
: (Uile'ye) Al bakalım, al. Yavaş. Bir tane al ama ... 
Kızım, bir tane al dedim. Onu ye, ondan sonra. 
Allahım, şimdi her yeri yapışak edecek. 
(Hasan yeniden şekerliğe atılır.) 
: (Hasan'a) Al yavrum, al istediğin kadar. 
KADIN : Verme Allah aşkına!..(II'nciye) Ee? .. 
il. MİSAFİR 
KADIN : E'si, me'si bu işte. Somurttuk, somurttuk, sonra 
1. MİSAFİR 
KADIN 
11. MİSAFİR 
KADIN 
1. MİSAFİR 
KADIN 
ANNE 1 
il. MİSAFİR 
KADIN 
1. MİSAFİR 
KADIN da yattık. Bağıramadım bile. Ama hani, içimi 
şöyle sıkı sıkıverdiler ... 
: Biz her gece öyle. Bir sinemaya gidelim derim, 
gitmez. İk i çift laf etmez. 
: Gündüzler hay-huyla nasıl olsa geçiyor da, gece­
ler bir türlü bitmek bilmiyor. 
(Anne şekerliği yüksekçe bir yere koyduktan sonra mi­
safirlerin yanına gelir.) 
: (Anne'ye) Çocukların patırtısından soramadım. 
Teyzenin kızı boşanıyormuş. Pek üzüldüm ... Ni­
ye ayol? 
: Aman, adam zaten huysuzun biriydi. Çok çekti 
kızcağız ... 
: Yine de ayrılmasaydı keşke. Ne olsa yuvadır, Er­
kek değil mi? Hepsi bir alem. Al birini vur biri­
ne. 
: Öyle ya. Bizler de keyfimizden oturmuyoruz 
31