Arif Saim bağınnasını, aşağılamalanru, küfürlerini arhrdık­
ça arbny or, arada sırada da orada durmuş, ona küçümseyerek 
bakan, gerekince de soğukkanlı daha ağır karşılıklar veren Bay­
ramoğlunun üstüne yürüyordu. Taşkın Halil Bey, yolunu kesin­
ce geriye dönüyordu . 
Arif Saim sonunda o kadar kendinden geçti ki, soluk solu­
ğa kaldı, yüzü sapsan kesildi, geldi Bayramoğlunun karşısında 
durdu: 
"Sen basbrdın çiftliğimi İnce Memede değil mi, sizi eşkıya 
parçalan sizi, sizi tavuk hırsızlan sizi! Hacı Ali Çavuşu sen öl­
dürttün değil mi, Paşanın babama yadigar olarak verdiği o sa­
atı İnce Memed sana getirdi, değil mi? Demek bütün canavar­
lıklann, öldürmelerin, İnce Memedlerin arkasında sen varsın. 
Eşkıyalığı bırakmış da Ağamız, bir lokma ekmeğe muhtaç kö­
yüne çekilmiş de ... " Alay ediyordu. "Bunu da dünya aleme 
yutturm uş da ... " · 
Hızla döndü, sağ elinin şehadet parmağını ok gibi Bayra­
moğlunun gözleri budur, diye fırlattı, eğer Bayramoğlu o anda 
sakınmasaydı, bir gözü mümkünü yok çıkardı. Çünkü parmak 
olanca öfke ve güçle fırlamıştı. 
"Asılacaksın," diye bağırdı Arif Saim Bey. "Seni bu kasaba­
nın ortasında asbracağım. Bütün bu suçlannın , canavarlıklan­
nın cezasını ipin ucunda sallanarak çekeceksin. Korkma, o se­
nin pis leşine o köylü orospulan ağıtl ar, türküler söyler , halay­
lar ... " Dişlerini sıktı: 
"Ama asılacak, cezanı çekeceksin. Hain köpek ." 
"Hain köpek hem sensin, hem de senin o baban ." 
Arif Saim, onun bu soğukkanlı çıkışı karşısında önce boca­
ladı, sonra kendine gelir gibi olunca, Bayramoğlu, arhk her şe­
yin bittiğini anlamıştı, Arif Saimi iyi.tarurdı, onun yapamayaca­
ğı bir kötülük yoktu, ne yapalım, bizim de kaderimiz buymuş, 
diye düşündü ve tane tane: 
"Yüzbaşı Arif beni dinle," dedi ve sesi bir buyruk gibi çıktı. 
"Şunu bil ki senden her şeyi beklerim. Beni astırırsın, kıyma gi­
bi kıydırır sın. Konur dağda seni iyi tarumıştım. Bir can için ba­
na köpekler gibi, sürüngenler gibi önümde yatarak, sürünerek 
yalvannış, götümü öpmüşt ün. Ben, senin gibi bir adamı kar-
425