354
“Ö zür dilerim , unuttum . Kafam  çok m eşguldü.” Şirin’in se­
si yum uşadı. "N e oldu, niye bozuldun ki? M ona’yı sevdiğini 
sanıyordum .”
"E vet, ben seviyorum , ama sen sevm iyorsun. İkiniz hayat­
ta geçinem ezsiniz!”
"Aynen!” dedi Şirin. "Zaten tam  da bu yüzden bu serüvene 
atılmam  lazım .”
"Ne demek istiyorsun?”
Ş irin  b ir açıklam a yapm adı. Taksiciye verdik leri adrese 
varm ışlardı. Büyükçe cum balı pencereleri, yüksekçe tavanla­
rı, ufacık bahçesiyle Victoria dönem inden kalma bir ev.
M ona, yanında çan talar v e k u tu larla, ön kapının basa­
m aklarında bekliyordu. O nlara el sallayarak aşağı indi; ger­
gin liği yüzünden okunuyordu. İşte o zam an P eri anladı ki 
M ona -tıp k ı kendisi g ib i- Şirin’in  oyununa gelm işti.
"M erhaba M ona” diye seslen d i Ş irin , taksin in  parasın ı 
ödeyip inince.
Ü çü kaldırım da durup ted irg in  b ir şekilde selam ladılar 
birbirlerin i. Uzun, kızıl-kah ve m antosu ve bej başörtüsüyle 
M ona; bol m akyajlı yüzü, baldırlarım  ancak örten kısacık el­
bisesi ve yüksek topuklu çizm eleriyle Şirin; kot pantolonu ve 
sade, m avi yağm urluğuyla P eri. A ralarındaki "tarz farkı” o 
kadar belirgindi ki.
"B undan üç kopya daha y a p tırırız” dedi Ş irin , elin dek i 
anahtarları şıngırdatarak. "İk isi bende durur, nasıl olsa biri­
ni kaybedeceğim  ya. Bana yedek gerek.”
Bunu söyleyerek kapıyı açtı, paldır küldür içeri daldı. Ar­
dından Mona girdi, önce sağ ayağım  atarak ve kıpır kıpır du­
daklarıyla dualar okuyarak. u Bism ülaM rrahm am rrahim r
En son da Peri. G ribi k ötü leştiği için  öksürüp hapşırarak 
geçti eşikten. Evin fotoğraflarını daha önce görm esine ve içe­
risi y a n  m obilyalı olm asına karşın, ortalık boş göründü gözü­
ne. Başka insanlarla aynı çatı altında yaşam ak, her gün on­