Yalak köyünün Çukurovaya inmesi. 
Yalım kırmızısı döngeleler gelmiş ev aralarını doldurmuştu. Yalak köyü Çu­
kurovaya inmenin hazırlığının telaşındaydı. Köylü yediden yetmişe durmuyor, 
bir patırtı, bir gürültü, bir gidip gelmeler ... Köyde kıyamet kopuyordu . Her yıl 
Çukura pamuğa inerken köylerde böyle kıyametler kopar. 
Bu hırgüre köyde bir tek kişi katılmıyor, uzaktan seyirci kalıyor. O da 
Uzunca Ali. Elini ılıktan soğuğa vurmuyor, şuradan kalkıp da şuraya oturmu­
yor. Ne telaşı var, ne bir şeyi. Köyde bir uyurgezer gibi dolanıp duruyor. Kim­
se de onun bu halinin farkında değil. Herkes işinde gücünde, kimse burnunun 
ucunu görmüyor ki ... 
Önce onun bu halini Ökkeş Dağkurdu gördü. Bir besınele çektikten sonra: 
"Bu halin ne Ali7" diye sordu. "Yarın sabah gün ışımadan köy yola çıkıyor. 
Bakıyoruro sen elini kolunu bağlamış öylecene duruyorsun. Yoksa Çukurovaya 
bu yıl gitmiyor musun? Adil insanın derisini yüzer, gözlerini oyar, donunu alır 
kıçından, gömleğini soyar. Adil köyü başımıza yık ar." 
Sonra tekmil köy çalkandı. Uzunca Ali bu yıl Çukura inmiyormuş diye. 
Sebep aramaya başladılar. Kurnazlık, kötülük, düşündüler. Ali bir şey düşü­
nüyordu. Elbet bunda bir çıkarı vardı. Köyde kalınca pamuktan kazanacağ ından 
mutlak daha çok kazanacaktı. Ama nasıl kazanacaktı? Nerden kazanacaktı? Ara­
dılar taradılar, nasıl kazanacağı üstüne uzak yakın bir şey bulamadılar. 
Bir tanesi ortaya en akla yakın bir düşünce attı. Uzuncayla Taşbaşoğ lu çok 
sevişirlerdi. Demek ki Uzunca Ali bu yıl ıssız köyde tek başına kalacak Taşbaş 
Efendimizi bekleyecekti. 
"Taşbaş Efendimiz köylü Çukura inince gelecek, Uzunca Aliye hayırlı kısmet­
ler getirecek." 
"Ali onu bekliyor. Beklemez mi, koskocaman bir ermiş kan kardeşi var. Taş­
baş Efendimiz anasını, babasını, avradını unutur da Uzunca Ali kardaşını hiçbir 
vakit unutamaz ." 
"Arkadaş unutmamak ermişlerin şanındandır ." 
"Hele beklesin Taşbaşı. Hele gelsin Taşbaş köye. Gelsin de bet bereket getir­
sin. Sağlık esenlik getirsin. Hele bir gelsin efendim iz." 
Bundan başka ne Ali kimseyle konuştu , ne de kimse Aliye bir şey sordu. 
Daha tanyerleri ışımadan köyde bir patırdı, bir gürültü patladı. Öyle bir gü­
rültü doldurmuştu ki ortalığı bütün bozkır yankılanıyor, yer yerinden sarsılıyor­
du. Gürültü eksilmeden bir zaman böyle sürdü gitti. Sonra birden kirp diye ke­
sildi. Şimdi artık aşağıdaki dereden tenekelerin sesleri tek tek, uzak uzak yankı­
lanarak geliyor. Son teneke tıkırtısı da duyulmaz oluncaya kadar Ali kulak verdi 
dışanyı dinledi. Sonra ortalığa ıssız, soluksuz bir sessizlik çöktü.