yaklaşamaz, candarmalar beni, o kadar kurşun sıl<tılar da niye 
vuramadılar , söyle! Söyle niye vurama dılar?" 
"Sende Anacık Sultanın yüzüğü vardı da ondan." 
"Ondan," dedi Müslüm, güvenli bir sesle. "Ondan yaaa ... " 
"Şimdi de o bende ... " 
"Şimdi bu bataklık çevrili. Köylüler , candarmalar burasım 
boş bırakmazlar. " 
"Bırakmazlar ," dedi Me med. "Biz burada en az üç gün kal­
malıyız . Onlar , bizden ses sada çıkmayınca üç günden fazla 
kalmazlar." 
''Ben onları teziktirdim," dedi Müslüm. "Onlara aşağıyı 
gösterdim, bucağı, ben yukarıya kaçtım. Şimdi onlar bucağı ku­
şatmışlardır. Bucağın çalılığı, zıncan, ağaçlan buradan daha bü­
yük, üstelik bucakta ejderha da, karayılan da yok." 
"Gene de bekleyelim," dedi Memed . "Burada da kapanda­
yız ya, olsun. Ovada çırılçıplak yakalanınaktan daha iyi." 
Uzun uzun tartışarak, buradan çıkmayı bir iyice tasadadık­
tan sonra sohbete geçtiler. İkisi de o kadar yorgundu ki uykula­
rı hiç gelmiyor, konuştukça açılıyor, açıldıkça konuşuyorlardı. 
Memed, bu Müslüm çocuğa şaşırmış kalmıştı. Bir bebek gibi 
saf, bir eke gibi akıllıydı, şimdiye kadar Ferhat Hoca da içinde, 
insanoğlunun böyle akıllısım görmemişti, şu yılanlardan, ejder­
hadan da ödü kopuyordu. Anasımn, hiç kimsenin haberi olma­
dan, kazan kazan sütleri getirmiş, tek başına, korkudan eli aya­
ğı titreyerek, onlarla dost kalmak için ejderhaya, yılanlara sun­
muştu. En az korktuğu insanlardı. Bu kadar güzel silah kullan­
mayı da nereden öğrenmişti? 
"Sen hiç ejderhayı gördün mü?" 
"Görmed im," dedi Müslüm. 
"Belki de öyle bir ejderha yok." 
"Olmaz olur mu Memed Ağam, hiç ejderha olmaz mı, ağzı­
m hayra aç da günaha girme. Bu kadar karayılan olur da bura­
da onların hiç ejderhası olmaz mı?" 
"Belki de olm az." 
"Öyleyse ejderha yok da o sütleri kim içti, yaaa ... " 
Utku kazanmış bir komutan gibiyd i. 
"Sana bir şey soracağım," dedi Memed onun kolunu tu­
tarak. 
35