"Ölmek mi?" diye sordu. Sesinde bir ürperti vardı. 
Merned: 
"Ölmek," dedi. Recep Çavuş gözünün önüne geldi. "Şu 
Recep Çavuş," diye sözünü sürdürdü. "Onun ne türlü bir 
adam olduğunu bir türlü anlamadım gitti. Ölürken bile bize 
iyilik yapmak istedi. Köyün yandığına da sevini yordu. Bu ada­
ma bir türlü aklırn errnedi. Hem herkesi seviyor du. Hem de 
herkese düşmand ı. Köy yandı, sevindi. Köye iyilik yapsak gene 
sevinirdi gibime geliyor." 
Cabbarın burnu havadaydı. Havayı kokluyor du. Çarn 
ağaçlarını kokluyordu. Ağzında bir çarn çöpü vardı. Geveleyip 
duruyord u. 
"Bana da öyle geliyor," dedi. 
Merned : 
"Yüreğim yerinden kopacak gibi. Bir hoşurn. Başırn dönü­
yor. Sevineyirn mi, ağlayayırn mı bilemiyorum. Arada kaldım. 
Şu toprak meselesi. .. Köylü buna ne der, kim bilir !" 
Ca b bar: 
"Kim bilir !" dedi. 
Usuldan esen yel, pınar kokuları, yarpuz kokuları getiri­
yordu. 
Ümmetin evinin üst başına, orrnandan, kayalıklardan yü-
rüyerek geldiklerinde gün aşıyor du. 
Merned: 
"Gün batsrn da öyle gidelim Sarı Ümme te." 
Ca b bar: 
"Öyle gidel im." 
Oturdular. Derin derin soluk aldılar. Tere batrnışlar dı. 
Gün hattı, ortalık karardı. Durnan içinde kalmış Çukurova­
nın üstüne kara bir perde indi. Gökyüzü yıldızlarla örtülüyd ü. 
Yıldızlar döşenmiş gibi üst üsteydiler. Doğudaki bir yıldız kü­
mesi kıvılcırnlanır gibiydi. Arada bir, bir yıldız akıyor du. Yıl­
dızlar akıp, karşı dağın ardına gidiyorlardı çoğunluk . .. 
Kalktılar , Sarı Ümmetin evine geldiler. 
Merned, usul bir sesle: 
"Ürnrnet kardaş, hişt! Ürnrnet kardaş." 
içerden uzun süre ses gelm edi. Sonra kapı açılıp Ürnrnet 
306