Elimden de kurtulacağını hiç sanma." Güldü. "Dağa çıksan çı­
kamazsın, orada İnce Memed, ovada da ben ... Ben de şimdi gi­
diyorum, demek eve gelmiyor sun?" Dişlerinin arasından ıslık 
gibi bir ses çıkardı: "Sen görürs ün!" 
Kapıyı öylesine hızla çarptı ki, bütün değirmen sallandı, 
Aliyi de irkiltti. 
Az sonra da kapıyı yavaşça açarak geriye döndü: 
"Bak Alim, kardaşım, ne geldi aklıma, beni şimdi iyi dinle, 
bundan sonra sana Topal Ali demeyecekler. Belki, alışkanlık, 
sana Topal Ali diyecekler ya, sen topallamayacaksın. Neden ki 
dersen, Atamanın payıtahtı Beriinde ayak gibi ayak yapıyorlar­
mış, etten kemikten. Ben sana Alaman kardaşlarımızdan, Ala­
man bizim kardaşımız değil mi, bir milyona da olsa bir ayak 
getirtip taktıracağım . Yok, ille ayağı biz ancak Alamanyada ta­
karız derlerse, biz de seninle Alamanın payıtahtına gider, yeni 
ayağını orada taktırır ız." 
Bu buluşuna çok güveniyo rdu. Buna da hayır diyebilirse 
bir insan, artık o insandan daha aşağılık birisi olamazdı. 
"Sen de bundan sonra yeni ayağınla taşların kayaların üs­
tünden, ağaçların tepesinden, dağların doruğundan keklik gibi 
sekersin. Sekersin de ne izler sürersin, değil mi kardaşım ?" Sö­
zünü kesip, birdenbire bir sevinç çığlığı koparttı: "Bak, bak Ali 
kardaş, bak! Kırlangıç gene geldi, bak bak, bak Ali kardaş, yav­
rular ağızlarını nasıl açtılar bak, kafam girer ağızlarına, sarı sa­
rı, boyunlarını da nasıl uzatıyorlar, bak, bir karış, kerataların 
boyunları kopacak. .. " 
Ali onun, bak bak, demesiyle başını kırlangıç yuvasına çe­
virmiş, gülümseyerek kıyameti koparan yavrulara, onların yö­
resinde uçarak dönen ana kırlangıca bakıyo rdu. 
"Ali konuş!" 
Ali hemen başını gene önüne indirdi. Bu sefer Murtaza 
Ağa tam zıvanadan çıkıp kendini paralamaya başladı: 
"Ulan senin derini yüzdüreceğim ulan," dedi. "Ulan seni 
kazığa oturtacağım, yaptıramaz sanıyorsun, değil mi, seni aya­
ğına, hacağına sıçtığımın Topalı seni! Ulan biz İstiklal Mücade­
lesini kazanmış kişileriz. Bir Topa! Ali, topal hacağına sıçtığım 
aşağılık mahlukat vız gelir." 
205