"Zaten sen hep 'gene de severim' diyerek uzlaşırsın!" dedi 
İlknur. 
Ahmet: "Samimi mi söylüyorsun bunu?" dedi. 
"Peki, şaka!" 
"Ha, eniştem bizi görmüş Nişantaşı'nda! Hiç hoşlanmadım. 
Dikkatle de incelemiş seni." 
İlknur da galiba rahatsız oldu, ama sordu: "Neden hoşlan­
madın?" 
"Ne bileyim, sanki her şey kirlendi. Hemen bizim ikimizi kendi 
kategorileri ve kavramlarıyla anlamaya çalışmıştır. Anlıyorsun 
değil mi?" 
"Biraz!" dedi İlknur. 
Ahmel sinirlenerek: "Canım, anlaşana şunu!" dedi. Sıkıntıyla 
mırıldandı: "Eniştem gibi bir herifin merakları: Cinsel yakınlık 
Tİerecesi. evlilik, iktisadi durum, aile..." Utanıyordu sözlerinden. 
"Böyle bakan birine görünmek bile tüylerimi ürpertiyor." 
"E, o zaman hiç sokağa da çıkmayalım!" dedi İlknur. 
Ahmet inat olsun diye. "Evet, çıkmamak lâzım!" dedi. "Ne 
diye çıkıyorum zaten, bilmiyorum. Hasan da Nazım'dan bir 
mısra okudu. Aradıkların odanda değil dışardadır'." 
"Aferin Hasan'a!" dedi İlknur. "Sevdim onu." 
"Hasanin değil Nazımin hakkını ver! Ee, peki sen ne yap­
tın?" 
"Hiç, okula gittim geldim." 
"Ne vardı okulda?" 
"Ne olacak? Gevezelik, kulis faaliyetleri, kürsü dedikodula­
rı." 
"Seni asistan alacaklar mı?" 
"Biliyorsun, kadro." 
"Hâlâ aynı şey!" dedi Ahmet. "Bir çıkış şunlara yahu!" 
"Çıkışacağım! Doktora için Avusturya'ya gideceğimi söyle­
dim!" 
"Ne?" 
"Belki Avusturya'ya gidecektim ya. Müracaat etmiştim. Kabul 
etmişler." 
Ahmet telâşla: "Gidiyor musun yani?" dedi. Sesinin perde­
sinden korktu. 
5.S7