FlKRET (Kırmızı, yuvarlak bir fiş sürer): Hiç ümit yok mu 
diyorsunuz? 
BEHÇET: Pas. (Kağlllannı önüne bırakır.) 
NAZMl: Bana biraz anlatmıştı. 
(Sahne karam. Aydınlanan küçük bir köşede Hikmet il gö­
rünür.) 
HlKMET 11: Ah ne olur söylemese. (Ellerini yukarı kaldı­
rır.) Tannın! Benim adıma onun ne sözler verdiğini bilmiyo­
rum ki. Hepsine birden nasıl yetişeyim? Bu gece çocuklar 
kumar oynuyorlar ve muhakkak benden bahsediyorlar. 
Onun öldüğünü, verdiği sözleri tutmayacağımı. .. mirası red­
dettiğimi nasıl anlatsam? (Boşluğu tekmeler.) Beni mahvet­
tin alçak! 
(Hikmet il kararır. Kumarcılar aydınlanır. ) 
FlKRET: Bence bu işin sonu yok. Pipo çakmağınız var mı? 
BEHÇET: Ben kızı bir yerden tanıyorum galiba. Bende yok; 
kibritle yakıver. 
NAZMl (Bir kağıt çeker): lşte bunu bekliyordum. Neredey­
se ümidi kesmek üzereydim. (Güler.) Hikmet'in yerinde ol­
saydınız siz de biri ikiye karıştınr dınız. 
FiKRET: Bana biraz fiş verin. (Elini cebine sokar.) Bu ço­
cuğu bana tanıştırmayacak mısınız? 
BEHÇET (Parayı alır): Bozuk yok; üstünü sonra veririm. 
Şu sırada kimseyi gözü görmüyor. Aynca, tanıştırılmayı da 
sevmez. Kendi bulup çıkarmalıdır. Saat kaça kadar oynuyo­
ruz beyler? 
FiKRET: Bir işin mi var? 
BEHÇET (Güler:) Yarına taze olarak girmeliyim: Bir kızla 
tanıştım da. (Başını kaşır.) Hikmet'e de bir tane tanıştıracak­
tım. Oturmuş evlenmeye kalkıyor. Biraz dolaşsaydı hiç ol­
mazsa. 
DUMRUL: Kağıtları ben mi dağıtıyorum? (Masanın üzerin­
den iskambil kağıtlarını toplar.) Siz durumu anlamıyorsunuz. 
365