eleba�la n bunu firsat bilerek ona Kmca Mustafa diye ad tak­
tilar. Bu takma ad birka� ay tuttu, fakat Mustafa boyle �ey­
lere k1zmad1gi i�in ona Kmca diye seslenmenin tad1 kalmad1, 
vazge�ildi bu lakaptan. Sonra bir sure Giritli cebir hocas1rym 
dili donmedigi i�in, Mustafa inan'a 'Mustayfendi' demesin­
den yararlanmak istediler. 'Mustayfendi'nin soluk benzi gene 
k1zarmad1, kendisine 'Mustayf endi' diye seslenenlere donup 
beyaz di�lerini gostererek guluyordu. Sonunda ona yaran­
mak i�in muthi� bir lakap bulundu: Dahi Mus tafa! Bu hi� 
tutmad1. Mustafa yuzunu buru�turdu kendisini boyle �agir­
d1klan zaman ve dahi oldugunu sm1fa k1sa bir sure i�inde 
unutturdu. Ona, 'Riyaziyeci Mustafa'dan ba�ka tak1labilecek 
uygun bir ad yoktu. 
Sm1fm eleba�lan, yani sm1fm tembelle ri, denilir ki onlar­
dir sm1fm her �eyde gu�liileri, onlar herkesi yonetir, giildu­
rur, sanki en ak1lh en gu�lu onlardir. Oysa Mustafa'daki mi­
zah duyusu onlarda yoktu. Adana'da Fenerbah�e ile M1sir'm 
El ittihat tak1mlan arasmdaki ma�1 en iyi kim anlatiyordu? 
Ma�1 seyretmeyen Mustafa anlatiyordu: "Verdi pas1 Zeki, 
Alahattin'e �uveyh �uveyh. Yeti�ti Zeki topa aman Allah" 
Aslen Adana'h olanlarla aslen Malatya'h Mustafa alay edi­
yordu, kendisiyle alay ediyordu. Hayir alay etmiyordu, sev­
giyle tak1hyord u. K1z karde�i Guzide Karacabey'in anlattigi­
na gore daha yedi ya�mdayken, ak�amlan ayaginda takun­
ya, elinde mum evlerinin biti�igindeki camiye giden Mustafa 
inan, �imdi lisede vaaz veren hocanm konu�tugu gibi 'aymla­
n �atlatarak' taklidini yap1yordu, onun gibi 'tecvitli' konu�u­
yordu. Hem de �ah�kand1, hem de sm1fta herkesi giilduru­
yordu; yeni bir 'ku�' tipiydi, hayata donuktu. Oysa hayat as­
lmda onun i�in ba� agnlan, krampla r ve halsizliklerle doluy­
du. Yatakhanede geceleri Nevzat'1 �agmrd1. "<;igne beni Nev­
zat," diyerek giiliimser ve masaj yaptmrd1 ona. Soluk beniz­
liydi. Gizli bir hastahg1 m1 vard1? Kans1z m1yd1? Damdan 
51