rının dibine indirmiş, ölgün ölgün yürüyor. Memed, döğenin 
üstünde düşünüyor. Hiçbir tarafa baktığı yok. Leylekler ta har­
manın yanına kadar sokulmuşlar. Memed, uyumuş kalmış gibi. 
At bazı bazı başını saplara daldınyor geveliyor. İsteksiz. Saplar 
ağzından dökülüyor. Memedin hiçbir şeye aldırdığı yok. Güneş 
başına vurmuş. Bir keresinde ayağa kalktı. Köyden yana uzun 
uzun baktı. Görünürde kimsecikler yoktu. Dişlerini sıktı. 
"Şu anam da ... " dedi. 
Anası ona azık, su getirecekti. Yutkund u. Ağzında bir dam­
la tükrük kalmamıştı. Usulca gene döğenin üstüne yumuldu. 
At durdu. Başını da sapa soktu. Memed, oralı bile değil. Neden 
sonradır ki işi fark etti dizgini çekti: 
"Deh! Yavrum deeh!" dedi. 
Sinekler çokuşmuş . At, kuyruğunu _yavaş yavaş kaldırma­
dan sallıyor. Sinekler aldır mıyorlar. 
Kızgınlıkla yeniden ayağa kalkan Memed, yönünü köye 
döndürdü. Devedikeninin arkasından bir baş gözüküyor du. Az 
sonra gelenin anası olduğunu gördü. Kızgınlığı o anda sevince 
çevril di. 
Yaklaşan ana, kan ter içinde kalmış, azık tutan eli yere de-
ğecekmiş gibi uzamıştı. 
"Nasıl ettin yavru?" dedi. "Kolayladın mı?" 
M em ed: 
"Sapın hepsini attım bitir dim," dedi. 
Ana: 
"Kalın olmadı mı?" diye sordu. 
M em ed: 
"Oldu ama, yumuşar," diye cevap verdi . 
Ananın elinden testiyi kaphğı gibi başına dikti. Uzun 
uzun, kana kana içti. Testiden akan sulada göğsü, çenesi, göğ­
sünden aşağı bacaklan sırılsıklam oldu. 
Ana: 
"İn yavru," dedi. "İn de ben sürüyüm azıcık. Ekmeğini ye!" 
Atın dizginini anasının eline verdi, böğürtlen çalısının göl-
gesine gitti. Çıkını açtı. Soğan vardı. Tuz da vardı. Ayran torba­
sına küçücük küçücük, mucuk dedikleri sinekler çokuşmuştu. 
Birtasa da ayran doldurdu. 
51