itibar etmez. Bir gi.in gelir de kendini gosterebilirsen, sen bii­
tiin bu zorluklan ya�am1� oldugun i�in, bu zorluklara �are 
bulmak i�in herkesten daha ger�ek�i davrana bilirsin. Yok, 
eger sen de ac1 �ekme s1ram1 savd1m, artik ogrencilerim 
iiziilsiin, asistanlanm �anta ta�1sm, do�entlerim oldugu yer­
de saysm diye hissedersen sana da, herkese de yaz1k olur. 
Hissedersen diyorum , boyle ac1kh bir duruma 'dii�iinme' ad1-
m veremiyorum �iinkii. istersen elbette ogrencilerini korku­
tabilirsin. Bundan kolay ne var? Gen� bir hoca arkada� var­
d1. Olen profesori iniin yerine birdenb ire ders vermek zorun­
da kalm1�tI. Ogrencinin kar�1sma �1kmaktan korkuyordu, 
ders vermekten korkuyordu, ba�aramam diye korkuyordu. 
<;unkii profesorii, ona ders verme imkanm1 ancak oliimiiyle 
tamm1�ti. Gen� arkada�1m1z da korkusunu gizlemek i�in, ho­
casmm yapm1� oldugu gibi korkutmay1 denedi. <;ekingenl igi 
ortmek i�in kiistahhg1 denedi. Yumu�akhgr n1 ortmek i�in Of­
keyi denedi: Ders anlatirken ofkesinden kekeliyordu. Bece­
riksizligi ni ortmek i�in de ogrenciyi su�lu bulmay1 denedi. 
Kendine giivensizligi ortmek i�in, derste olur olmaz zaman­
larda, yerli yersiz kendini ovmeyi, ne kadar bilgili oldugunu 
anlatmay1 denedi. bgrenciyi y1ld1rmak i�in, kendi ogrencili­
gini efsanele�tirmeyi denedi: Onlar gibi olmad1gm1, nas1l iis­
tiin bir ogrencilik donemi ge�irmi� oldugunu anlatti durdu. 
Fakat bu arkada� daha ogrenciyi imtihan etmeden, ogrenci 
onun hakkmda notunu verdi: Bu hocay1, hocahktan sm1fta 
b1rakt1. Ogrenci durumu sezmi�ti tabii: <;unkii ogrenci tek 
bir ki�i degildir, yiizlerce gozdiir, kulakt1r, beyindir. Ogrenci­
yi, bu talihsiz arkada�1m1z gibi, bir dii�man olarak kar�1sma 
alanlar i�in ogrenci ger�ekten iirkiitiicii bir devdir. Arkada�1-
m1zm denemi� oldugu oyun, ger�ekten tehlikeli bir oyundur. 
Sonunda belki ogrenciyi urkutmeyi ba�anrsm , ama ogretme­
yi ve sayg1 uyand1rmay1 hi�bir zaman ba�aramazsm. Ben sa­
na ba�ka bir yo! teklif ediyorum. Ogrenciliginde hocalar seni 
265