"Ana kurban olayım, ne oldu?" 
Hürü Ana onun ağzına öykündü, "Ana ne oldu, ne oldu," 
diye gülerek "Ana ne oldu? Ne güzel de beliemiş ne oldu söz­
lerini benim aslan yavrum !" 
"Ana ne oldu?" 
Hürü Ana sesini iyice yükseltti, bağırmaya başladı. 
"Ana sus, Ana sesini dışardan duyacaklar, bu gece yarısı 
diyecekler ... " 
Hürü ellerini beline koydu: 
"Duysunlar, inşallah duysunlar da candarmalar gelip seni 
öldürüversinler de ben de senin elinden kurtulayım . Şimdi sen 
o fallik Seyran için Çukurovaya ineceksin, değil mi, candarma­
lar onu boş bırakırlar mı sanıyorsun? Sen oraya varır varmaz, 
pusudakiler, daha Seyranın yüzünü görür görmez, tılsımlı yıl­
dırım taşı mı var sende, gördük taşını, Kırkgözün Anacık Sulta­
nı yetişmeseydi imdadına sen işte o zaman Abdi Ağanın yanı­
na sağlam gitmiştin, ben de sana Abdi Ağanın mezarının ya­
nında güzel bir mezar yaptırırdım, onun mezarına işemeye ge­
lenler, sana da işerlerdi, seni öldürürler, kalbura çevirirler di. 
Beklemiyorlar mı sanıyorsun Seyranın evini?" 
"Anladım Ana, elini öpeyim Ana sus!" 
"Susmam," diye bağırdı Hürü Ana. 
"Ana vaz geçtim. Ana vallahi gitmeyeceğim Çukurova ya. 
V allahi dediğini anladım Ana ... " 
Hürü geldi onun yanına diz çöktü, saçlarını okşamaya baş­
ladı. 
"Demek anladı benim akıllı eşkıya, İnce Memed oğlum? Şu 
dağlar da, şu millet de sana İnce Memed diyorlar öyle mi, ba­
kındı hele, bakındı benim güzel yavruma ... " Sesi bir bebeğe 
ninni söyler gibiydi. "Akıllı da yürekli oğlum, anlayabilmiş be­
nim güzel de, eşkıya oğlum da ... " 
"Ana valiahi anladım, gitmiyornın Çukurovaya . Sus da 
Seyranı bulmanın, ona ulaşmanın bir yolunu bulalım ." 
"Senin şu damın arkasındaki deli atını göndeririz ona," de­
di Hürü Ana. "İstersen o it boku, bin yüzlü Topal Aliyi de gön­
deririz, o qa sizin izinizi sürer. Sen de bu sefer Abdiyi değil de 
onu öldürür, yeniden dağa çıkars ın." 
410