14  
14.Bana Zeytin Derler 
 
 
 
Öğle namaz ından sonrayd ı; acele acele ama keyifle tatl ı oğlan yüzleri çiziyordum ki kap ı vuruldu. Elim titredi 
heyecanla, kalemimi b ırakt ım. Kucağımdaki iş tahtas ını zar zor dikkatle kenara koydum ve uçar gibi ko ştum ve 
kap ıyı açmadan önce bir dua ettim: Allah' ım... Şu anlatacaklar ımı kitab ın içinden i şiten sizler, Allah'a bizlerin şu 
kirli ve sefil dünyas ından ve Padi şahımızın alçak kullar ından çok daha yak ın olduğunuz için, sizden 
saklamayaca ğım: Hint Padi şahı, cihan ın en zengin şahı Ekber Han, dillere destan olacak bir kitap yapt ırtıyormuş, 
İslam ülkesinin dört bir yan ına haber salm ış ki, cihan ın en parlak nakka şlar ı yan ına gelsinler. İstanbul'a yollad ığı 
adamlar ı dün bana geldiler, diyar ı Hind'e davet ettiler. Kap ıyı açt ım, bu sefer, onlar de ğil, çocukluktan 
unuttuğum Kara. Eskiden aram ıza giremez, k ıskan ırdı bizi. Evet? 
Konuşmaya, dostluk etmeye, nak şımı görmeye gelmi ş. Buyur ettim ki her şeyimi görsün. Üstat Ba şnakkaş 
Osman' ın da yeni elini öpmü ş. Büyük üstat, bir büyük laf söylemi ş ona: Nakka şın has ı körlükten ve haf ızadan 
söz ederken anla şılır demiş. Anlay ın o zaman: 
 
KÖRLÜK VE HAFIZA 
 
Nak ıştan önce bir karanl ık vard ı ve nak ıştan sonra da bir karanl ık olacak. Boyalar ımızla, hünerimiz ve a şkımızla 
Allah' ın bize görün, dedi ğini hat ırlar ız. Hat ırlamak gördü ğünü bilmektir. Bilmek, gördü ğünü hat ırlamakt ır. 
Görmek, hat ırlamadan bilmektir. Demek ki nak şetmek karanl ığı hat ırlamakt ır. Büyük üstatlar ın resim a şkı, 
renklerin ve görmenin karanl ıktan yap ıldığını bilip, Allah' ın karanl ığına renklerle dönmeyi ister. Haf ızas ı 
olmayan ne Allah' ı hat ırlar, ne de onun karanl ığını. Bütün büyük üstatlar ın resmi, renklerin içinde, zaman ın 
dışındaki o derin karanl ığı arar. Herat' ın eski büyük üstatlar ının bulduğu bu karanl ığı hat ırlamak ne demektir, 
anlay ın diye size anlatay ım. 
 
ÜÇ KÖRLÜK VE HAFIZA HÎKAYES İ 
 
Elif 
 
Şair Câmi'nin evliya menk ıbelerini kaleme ald ığı Nefehât-ül Üns'ünün Lâmii Çelebi taraf ından çevrilmi ş 
Türkçesinde, Karakoyunlu hükümdar ı Cihan Şah' ın nakkaşhanesinde nam salm ış üstat Şeyh Ali Tebrizi'nin, 
Hüsrev ile Şirin'in harika bir nüshas ını nakşettiği yaz ılm ış. Benim işittiğime göre, yap ımı tam on bir y ıl süren bu 
efsane kitapta üstatlar üstad ı nakkaş Şeyh Ali, öyle bir hüner göstermi ş ve ancak eski ustalardan en büyü ğü 
Behzat' ın nakşedebilece ği öyle harika sayfalar döktürmü ş ki, Cihan Şah, dünyada bir e şi benzeri olmayan harika 
bir kitaba sahip olmak üzere oldu ğunu daha kitap yar ılanmadan anlam ış. Kendine ba ş düşman ilan etti ği 
Akkoyunlu hükümdar ı genç Uzun Hasan' ın korkusu ve ona duydu ğu k ıskançl ıkla yaşayan Karakoyunlu Cihan 
Şah' ın hemen akl ına, harika kitap bittikten sonra kazanaca ğı itibar kadar, bu kitab ın daha da iyisinin Akkoyunlu 
Uzun Hasan için resmedilebilece ği gelmiş. Kendi mutluluklar ını "ya başkalar ı da bu kadar mutlu olursa!" 
korkusuyla zehirleyen gerçek k ıskançlardan oldu ğu için Cihan Şah, üstat nakka şının bu kitaptan bir tanesini 
daha, hatta daha iyisini resmederse, bunu ba ş düşman ı Uzun Hasan için yapaca ğını hemen sezmi ş. Böylece, bu 
harika kitaba kendinden ba şka kimse sahip olmas ın diye, kitab ı bitirdikten sonra, üstat nakka ş Şeyh Ali'yi 
öldürtmeye karar vermi ş. Ama haremindeki iyi kalpli bir Çerkez güzeli, usta nakka şı kör etmesinin yeterli 
olacağını hat ırlatm ış ona. Cihan Şah' ın hemen benimseyip çevresindeki dalkavuklara açt ığı bu parlak karar, üstat 
nakkaş Şeyh Ali'nin kula ğına da gitmi ş, ama s ıradan başka nakka şlar ın yapacağı gibi kitab ı yar ıda b ırak ıp