tersine döndü. Evvelden güveyiler gelinleri söyletmek için 
saatlerce yalvarırlardı da yine ağız açtırtamazlardı. Ben hacı 
babanıza üç gün lakırdı söylemeye utandım. Adımı sordu 
da outkum tutuldu. Bir türlü Emeti diyemedim. Biz, evvel 
zaman kızları meğerse ne alık şeylermişiz, diye tutturdu. Bir 
hayli söylendi. Tekrar yukarı çıktı. Bu defa yanlarına girerek: 
-Yosmalarım ortalık ağardı. Siz hala birbirinizle takır­
dı imtihanı oluyorsunuz. Haydi, aşağıya ininiz. Soyununuz. 
Dökününüz. Adet yerini bulsun. Yangın kulesindeki köşk 
bekçileri bile yatıp uyudular . Dedikoducuların şom ağızları 
artık kapansın. Elhamdülillah ne kuyruklu gördük, ne sor­
guçlu ... 
Bu kuyruklu sözünü işitince, gelin güveyi epeyce şaşa­
ladılar. Onlar kendi dertlerine dalıp Halley'i tamamıyla 
unutmuşlardı. İkisi de hayret içinde bir sesle: 
-Ha sahi tamamıyla sabah olmuş da haberimiz yok. 
Hani ya Halley'in kuyruğundan geçecekti k? Umumi zehir­
leome olacaktı? diye sorular sorarak etrafa bakındalar . 
Güneş doğudan altın kargıtarını saçmaya başlamıştı. 
Semanın şenliği, ağaçların tazeliği içinde kuşların şakıması 
işitiliyor. Bütün canlılar neşe dolu görünüyordu. Kaç aydır 
bilimsel araştırmalarına, imzalarının tanınrnışlığına, sözle­
rinin gücü ve geçerliğine güvenerek mayısın bu sabahı için 
umumi zehirleome ilan edip duran kötümserler o müthiş 
hayallerine, o delice bekleyişlerine karşılık şimdi kainattaki 
bu bahar sevincini, hayatın bu gülümseyişini görünce acaba 
ne düşürımüşlerdir? Korkunç keşiflerinin boşa çıktığına 
belki canları sıkılınıştır? 
Yenge çekilince, İrfan sabah yıldızları kadar parlak bir 
güzelliğe sahip görünen karısının önünde diz çökerek tapı­
nırcasına: 
-Bana senin gibi paha biçilmez bir güzel, bir melek 
balışettiği için Halley'i takdis ederim, dedi. 
Sonra baygın bir sevda bakışıyla Feriha'yı süze süze 
doğruldu. Titreyen dudaklarını o eşsiz, o saf, o temiz alna 
dokundurdu. 
149