Eşyalarınıza alışamadım, yadırgadım onları. Salon-salaman-
jeyi, deniz gibi büyük ve kauçuk köpüklü yatağı olan kar-yolayı, aynı takımın yaldızlı gardrobunu ve gene aynı takı-mın şifonyerini ve gene aynı takımın tuvaletini sevemedim.Evinizde Türkçe bir şey kalmamıştı. Bana anlayış göstere-cek yerde büfeyi gösterdin. Kelime oyunu yapıyorsun Se-lim. Benim bütün işim oyundu, bunu biliyorsun Turgut.Hayatım, ciddiye alınmasını istediğim bir oyundu. Sen ev-lendin ve oyunu bozdun. Bütün hayatımca nasıl oynayabi-lirdim? Sen de dayanabildin mi? Sen de ürkütücü bir ger-çekle bozdun bu oyunu. Herkesin belirli bir işle uğraştığıbu kocaman dünyada yalnız başına oradan oraya sürüklen-din canım kardeşim benim. Necati’nin işi oyun yazmaktı.Küçük burjuva alışkanlıklarını yeren son oyununu hatırlı-yor musun? Oyunun yarısında çıkmıştım. Sen bütün oyun-ların yarısında çıktın aslında. Necati’nin oyunu dört yüz ellikere oynandı ve Necati de bir kat aldı kazandığı parayla.Senin işin neydi onların arasında? Ne yapıyordun? Hiçbirişim yoktu. Bu nedenle sevmezlerdi seni işte. Bu nedenlealdırmadılar sana. Senin ne işin vardı orada? Herkesin işinekarıştın, işin olmadığı halde. Ölmek bile, kendilerine böylebir görev verilenlerin işidir. Kendine oyunlar buldun: baş-kalarının katılıp katılmadığına aldırmadığın oyunlar. Her-kesi yargıladın bu oyunlarda. Bu arada beni de yargıladın,bana da haksızlık ettin. Ben de bir oyun yazsam, sonundahaklı çıkmak için kendini öldürdüğünü söylesem... Bu oyu-nu sevmedim T urgut. Ben, oyunlarda bana saldırılmasınısevmem. Ben oyun istemiyorum artık; ne oyun ne de ger-çek, senin ölmen gibi bir gerçek, beni sarsmamalı Selim.Ayağa kalktı. İnsan gerçeklere karşı durur: yaşar ve olduğugibi olmayı sürdürür Selim. Ayrıca, bu mektubu bana yolla-madın, bana böyle bir görev verilmedi. Benim işim değilbu. Benim işim değil. Mektubunu on kere okudum, bir so-
31