-Zevcim bu Hacı Hasan Efendi, hikayedeki işte o güzel 
kahraman Hasan'dır . Onun sakalı, benim saçiarım ağardı. 
Daha birbirimize doyamadık. Bu yaştaki süs, itina merakım­
dan dolayı beni ayıplamayınız. Hep onun içindir. Hala ilk 
gecemizdeki gibi birbirimize ateşliyiz. Hacım nerede kaldı 
ya? .. Bu vakit oldu daha gelmedi. 
*** 
Nihayet Hacı Hasan Efendi sevgili zevcesini almaya gele-
rek elinde feneriyle kapıdan bağırdı: 
-Hanım!.. 
Muhsine Hanım bu hitaba gayet tadı bir: 
-Acanım ... 
ile cevap verdikten sonra o ağır vücudu kadın, kendini mer­
divenlerden aşağıya atarcasına bir hücumla koştu. 
Yaşianınakla sona ermeyen bu benzersiz, bu ateşli aşka 
gıpta eden bütün komşu hanımlar o gece dinledikleri müthiş 
hikayenin eşsiz kahramanı şehirli güzel Hasan'ı görebilmek 
için pencerelere üşüştüler. 
*** 
O tarihte zavallı ben, ufak bir çocuktum. Senderin peş 
peşe geçişine ilk şiddetiyle karşı koyan bir karı koca sevgisinin 
ne demek olacağına hiç aklım ermiyordu. Yalnız şu hatırımda 
kaldı: Döşeğime girdiğimde büyükannem bana her zaman, 
Yattım sağıma 
Döndüm soluma 
Melekler şahit olsun 
Dinime imanıma 
Kalırsam elhamdü lillah 
Ölürsem elhükmül illah 
diye teselli ve tevekkül duasından sonra, "Rabbi Yessir" dua­
sını da üç defa tekrar ettiği halde, ben Samsam'ın "gara garun" 
larıyla gulyabaninin uzun sakalım bir türlü unutamamıştım. 
131 Sarıyer, Ortaçeşme 
27 Eylül 191 1