Her nere baktıysam yarimi gördüm. 
Elleri duruyor. Sazm üstüne yumulmuştur. Uyumuş kal­
mış gibi. Birden başını kaldı rıyor. Eli sazın üstünde uçuyor. 
Dağlar taşlar uçan kuşlar. 
Bir fırtına gibi çalıyor, söylüyor. 
Adımı dersen de Sefil Aliyim 
Bir gün akıllıysam yüz gün deliyim 
Üstü köpüklenmiş bahar seliyim 
Başı pare karlı dağdan gelirim 
diyor, susuyor. 
Sefil Ali olduğu yerde küçülmüş, tükenmiştir. Olduğu yer­
de, öylecene bir taş gibi kalakalmıştır. Donmuştur. 
Sazmı usuldan, bir yana koydu. 
Memed de donmuş kalmıştı. Bir ara gözüne o çelik pırıltı 
gene geldi kondu. Sonra da kafasında bir top san ışık gene sön­
dü, kıvılamlandı. Bol ışıklı Çukurova düzü dalgalandı. Topal 
Aliye usuldan sokuldu: 
"Ali ağam!.." dedi. 
Ali: 
"Ne?" diye sordu. 
Memed ona "dışan çık" diye bir işaret yaptı. Topalayağa 
kalkıp kapıya yürüdü. Arkasından Memed de kalktı. Onlar dı­
şan çıktıktan sonra, Cabbar Sefil Aliye yaklaştı, dürttü. Sefil Ali 
kendine geldi: 
"Bak, Ali," dedi Cabbar. "Bana bak. .. " 
Ali: 
"N oldu?" 
Ca b bar: 
"Topalı dışan götürdü Memed. Aniadın mı?" 
Aligüldü: 
"Anladım." 
Cabbar. 
356