190
lerine abanan düzinelerce gözün baskısı altında, baston yut­
muş gibi dik sırtları ve kaskatı elleriyle, birbirlerine doğru 
dürüst dokunmadan tutunarak beraberce salınıyorlardı; ay­
nı hipnotizmanın içine sıkışıp kalmış iki uyurgezer gibiydi­
ler. Aralarında en ufak bir çekim olmadığını o an fark etti Pe­
ri. Üzüldü. Demek bu da bir aşk evliliği değildi -  daha nice­
leri gibi.
Peri’nin içinde sakladığı kadınla olması beklenen kişi ara­
sında bir uçurum açılıyordu. Geldiği çevreyle seçmeyi istedi­
ği yaşam tarzı arasında kapanmaz bir mesafe vardı. Ama ka­
rarlıydı. O böyle bir gelin olmayacaktı. Annesinin hayatını 
tekrarlamayacaktı.
“Belki de asla buralardan biriyle evlenmemeliyim” diye 
düşündü aniden. Bu fikir öyle tuhaf ve tersti ki ona öğretilen 
her şeye, birileri ne düşündüğünü gözlerinden okur diye kor­
karak bakışlarım yere indirmek zorunda kaldı. Evet, kocası­
nı farklı bir kültürden seçecekti. Ne kadar uzak olursa o ka­
dar iyi. Bir Eskimo en iyisi! Aqbalibaaqtuq adında biri.
Ana babasmm tepkilerini hayal ederek gülümsedi. Babası 
Eskimo damadını iki tek atmaya davet ederdi herhalde; ba­
lık kafası çorbası, fok etinden yeni mezelerle. Bu arada anne­
si adamı Müslüman yapmakta ısrar ederdi tabii. Sünnet de 
ettirirlerdi. Aqbalibaaqtuq olurdu Abdullah; sonra abisi Ha­
kan, Eskimo’yu alır, dışarı çıkarırdı, yol yordam öğretmek 
için; hele bir de kahvehanelerde yanlış tiplerle vakit geçirir­
se, başlardı o da çok geçmeden buralı erkeklerin nicesi gibi 
davranmaya; sırf pipisi olduğu için ayrıcalıklar, öncelikler ta­
lep etmeye. Peri ile Aqbalibaaqtuq’un kutup aşkı, ataerkil ge­
leneklerin hararetine dayanamaz, erir giderdi.
Gece yansını geçe düğün noktalandı. Kalan konuklar bi­
rer birer veda edip orkestra üyeleri de toplanıp çıkınca geriye 
sadece yakın aile fertleri kaldı. Ertesi sabah, yeni evliler bir 
haftalık halayına çıkacaklardı. Akdeniz kıyısında, harem-se-