Dayanamadı, sonunda köye çıktı, çınann altına geldi. Çına­
nn altından gür bir pınar kaynıyord u. Onu gören çocuklar evlere 
koşmaya başladılar, bir anda da çınann altı kadın erkek, çoluk ço­
cukla doldu. Önüne gelen nasıl zengin olduğu üstüne Tazı Tahsi­
ne soru soruyor, o da bıkmadan usanmadan, buradan koşarak 
kasahaya nasıl gittiğini, kasahada kendisini davul zurnayl a nasıl 
karşıladıklarını, Kaymakamın odasının kapısına kadar gidip ora­
da nasıl kendinden geçtiğini, uyandığında Doktoru, kasabanın 
ileri gelenlerini başında bulduğunu, uzun boylu çok zengin bir 
adamla, lenger şapkalı topal bir adamın kendisine durmadan pa­
ra verdiklerini, paralan almak isterneyince de ona çok öfkelendik­
lerini sayıp döküyordu. Sonra ona zorla para veren adam onu 
evine götürmüş, onurun a kuzu kesmiş, peteklerden bal sağmış, 
ona gül kokulu şerbet verip, gül kokulu yataklarda yatırmıştı. 
"Sonra o uzun boylu adam dedi ki... İnce Memed o adamı 
mümkünü yok öldürecekmiş. Onbaşı Kertiş Ali Paşa da İnce 
Memedi öldürünce, ben de muştuyu ona götürünce, o da bana 
dedi ki dile benden ne dilersen, başım üstüne her bir dileğin. 
İstersen seni, bu kasabanın gül kokulu kızlanyla evlendiririm, 
dedi. Ben de istemem, dedim. O da beni uğurlarken, sen benim 
oğlumsun Tahsin, dedi, bu ev senin evin. Ne zaman başın sıkı­
şırsa gel, attan at, silahtan silah, seni çok sevdim, yakarndan ge­
çirip evlat edindim, paradan para, tarladan tarla, kızdan kız be­
ğen ... Ne dileğin varsa baş üstüne ... Mademki benim düşmanı­
rnın ölüm muşrusunu sen getirdin bana, ölüp dirilerek .. Ben de 
seni ... Ben de ona, sağ ol Ağam, dedim." 
Kalaba lık gittikçe çoğalıyordu ki, bir al ata binili Muhtar 
aşağı yoldan gözüktü. Kasabadan geliyordu . Susup onu bekle­
diler. Tazı Tahsinin gözleri fıldır fıldır dönüyor, Muhtar gelme­
den şu kalabalığın arasından sıyrılıp, bir an önce dağın yolunu 
tutmak istiyordu ya, yapamıyor du. Muhtan görür görmez bü­
tün bedenini bir titreme almış, dizlerinin bağı çözülüp oraya, 
çeşmenin taşına çöküvermişti. Birkaç kez de kalkmayı denemiş, 
bir türlü de ayağa kalkamamıştı. 
Muhtar geldi, kalabalık ikiye aynldı, o da gelip çeşmenin 
yanında atından indi, ah bir delikanlıya verip, "Bunu eve gö-
tür," dedi. · 
306