olun Vali Bey. Sizin yaptığınız büYük bir insanlık. Ama· bunu, bu düş­
manlığı ben başlatmadım ki ben bitireyim. Ta Horasandan bu yana 
sürüp durur. Bunun önüne kimse geçernemiş ki biz geçebilelim. El 
gibi, ayak, göz, kafa gibi bu da bizim yaşamımızda. Elsiz kolsuz, göz­
süz de yaşanır ama, bu bizimkisi ondan da beter. Kanımıza karışmış." 
."Yani bu çağda Türkiye Cumhuriyetinde siz birbirinizi öldüre­
ceksiniz, bu da yetmeyecek fıkafa yanaşmalarınızı birbirlerine ötdürte­
ceksiniz, biz de buna göz yumacağı z, öyle mi?" 
Mustafa Bey sapsarı kesildi, sustu. Orada öyle dimdik, kanı çekil­
miş kaldı. Valiye bu sözlerinin karşılığını eğer evinde olmamış olsaydı, 
o kadar ağır vere bilirdi. Onu anasından doğduğuna bin pişman eder­
di, ama V ali evindeyd i, konuğuydu. 
"Kanunun kestiği parmak acımaz," diyebildi usuldan. 
Vali öfkesini, bırsını sürdürdü : 
"Kanunun kestiği parmak acımaz ama, kestiği k�lle acır." 
Mustafa Beyin başı döndü. Gözleri karardı. Duvara tutunmasay-
dı yere düşecekti . Halsizce sedirin üstüne çöküverdi. 
"Vali Bey," dedi sertçe, azıcık da gülümseyerek, "kanunun kestiği 
kelle de acımaz, eğer kesecek kelle bul ursa ... " 
Vali aldı uzun konuştu. Uygarlık üstüne, dünya, Avrupa üstüne, 
geri kalmışlığımız üstüne, insan öldürme üstüne uzun uzun konuştu . 
"Ben de bu barışı sağlamadan buradan gitmem, buradan dışarıya 
bir adım atmam," diye sözlerini bitirdi. 
Mustafa Bey yumulmuş, içine çekilmiş, sapsarı yüzüyle bir ölü 
gibi cansız oluvermişti. Gözleri açıktı ama görmüyordu. 
Validen sonra yaşlı, ince, uzun boylu, yaşlılıktan kemikleri dışarı 
fırlamış Kürt Ali Ağa konuştu. Eski Türkmenden kalmış bir yadigardı 
ve Valinin geleceğini duyunca düşüncesini değiştirmiş, barışçılara ka­
tılmıştı. 
"Etme oğlum Mustafa," dedi ağlamsı, göz çukurları dolarak, sesi 
karıncalanatak "Etme Mustafa. Bak benim şu halime. Bak' bak hali­
me. Benim buraya gelecek· halim mi· kalmış, geldim işte. Seni, Derviş i 
kurtarmaya geldim. Şu sizin sürdürdüğünüz iş ne insanlığa �ığar, ne 
de, ne de, ne de ... Hiçbir şeye ... Barışın oğul, barışın artık. Şu dünya 
puşta pezevenge kesti. Siz de birbirinizi öldürürseniz, işte dünya böy­
lesi itlere kalacak. Yeryüzünden insanlık silinecek. İşte, işte, bak şunla-
ıSo