KAPLUMBAĞALAR
 
76
 
 
Bir damla su yok! Neyle yeşerteceğiz o asmaları?»
 
«Sen anlat Irıza!» dedi Battal.
 
Odadakiler, başlarını Rıza’ya çevirdiler:
 
<^nlat bakalım, kısaca anlat! ..»
 
«Biz, Mahmudiye’nin sekizinci devre korsundanız. Bir Irauf hoca 
vardı, kara bi
r şey. Kendisi aslan Urfalıydı. İlk vardığımızda bize dedi 
ki, “Şu asmaları aşılayın!” Birez geçti: “Şunları da budayın!'’ Sonra 
bize bir kıraç gösterdi. Kıraç dediğin o kadar olur! Yanıyor! “Burayı 
da belinize kadar kazın!” Biz giriştik. Tüm o kırı belimi
ze kadar kazıp 
altüst ettik. Bakın size anlatayım: Mahmudiye’deki toprağın otları, 
bizim otların aynıydı. Kuşları böcüleri aynıydı. O altüst ettiğimiz 
toprak da bizim Purluğun aynıydı. Toprağı altüst etme işine
 
kiriz'ma, derdi Irauf hoca. Kirizma deyince a
klınıza zor bir iş 
gelmesin. Mahmudiye’de ben yaptım, burda size gösteririm...»
 
Odanın içinde herkes Rıza’yı dinliyordu.
 
İlk karşı çıkan Kır Abbas oldu:
 
«Pekey Irıza, aldık kabul ettik, emme bu' bizim Purluğun bir karış 
altı pur taşlarıyle kitli be aslanım
! O taşları nasıl kırıp altüst edeceğiz? 
Bir milyon dinamit, hemi de bunları patlatmak için bir de müyendiz 
ilâzım! ..»
 
Battal dizlerini dövdü:
 
«Tuu! .. Gördün mü? Bu ciheti düşünmedik! Oranın altı hep pur 
taşı be! Gücümüz yeter mi bu işe?»
 
Rıza:
 
«Yeter mi
, yetmez mi, tasalanmayalım hemen... » dedi. «Hel
-
 
bet 
Purlukta pur taşı vardır. Emme pur taşı olmayan toprağı merde 
bulalım? Bakın, ben size başka bir şey anlatayım: Irauf hoca derdi ki, 
“Yurdumuzda bir avuç toprak için insanların kayalardan uçtuğu 
köyler
 
vardır. Sırtlarıyle kayaların başına toprak taşıyıp ekin ekerler... ” 
Heralda bizim Purluk, dünyanın en kötü toprağı değil! Gözümüzü 
korkutmayalım.»