da düşmüşler köyün içine beni anyorlarmış. Yaa Ağam. Ben 
oradan kaçtım. Köy bir kıyamet yerine dönmüştü, ben dışan 
çıkhktan sonra . Çığırtılar ta aşağı dereden duyuluyordu. Bir ça­
re bul buna diye, ben de sana geld im." 
Abdi Ağanın yüzü soldu. Türlü türlü hal aldı. 
Topal Ali bu arada ağlamaya başladı. Hıçkırarak ağlıyord u. 
"Çoluk çocuğum Çağşak köyünde kaldı, Ağam. Benim bir 
taksiratım var mı? Ben nasıl giderim bir daha yukarılara? Bana 
bir akıl ver Ağam. Seni de düşünüyor um. Bu Çukurova köy­
lüklerinde nolacak senin halin, Ağam! Biz neysek ne, senin ha­
lin öldürüyor beni. Koskocaman bir ağasm. Beş köyün ağasısm. 
Her yerde, bütün dağ köylüklerinde senin parmak kadar ço­
cuktan kaçıp Çukurovaya saklandiğın söyleniyor. Benim halim 
neyse ne Ağam. Senin haline ağlıyorum ." 
Abdi Ağanın yanaklan, boynu kıpkırmızı kesildi, gözleri 
yaşardı: 
"Ali yavrum ," dedi, "sana kötülük ettim. Evini Çağşaktan 
getir köyüne. Sana bir kağıt vereyim, evden sana öküz, tohum 
versinler. Kusura kalma yavrum Ali. Var git evini getir köyüne ." 
Ali: 
''Nasıl giderim yukarılara da, evimi köye getiririm? Öldü­
rür o namussuz oğlu namussuz beni." 
Abdi Ağa: 
"Korkma ondan," dedi. "Çok yaşatmarn onu dağda. Deli 
Durduyla arası açılmış. Deli Durduya haber gönderdi m. Yakın­
da Çiçeklinin çetesini de peşine takacağ ım. Korkma ondan. 
Onu keklik gibi avlatınm , canım sağiken. Hiç korkma ." 
Elini cebine soktu. Bir tomar kağıt para çıkar dı. İçinden on 
kadar yeşil banknot çekti: 
"Al oğlum Ali," dedi, ''bunlan da kendine harçlık et. Şimdi 
sana diyeceğim var. Sen doğru köye gideceksin. Eve söyleye­
ceksin. Koyun sürülerinden üçünü Çukurovaya çeksinler. Gö­
rünme o meluna . İstersen gece git. Kimse seni görmes in. Ora­
dan yanaşma lardan birini kendi evine gönder. Çağşaktaki evini 
alsın getirsin köye. Sen de bana bizim çocukla rdan bir haber 
getir. Omelun ne yapmış bakalım çocuklara? Merak ediyorum ! 
Bir yemek ye de düş yollara ." 
265