larda bana bir şeyler dönüyor gibi geliyor. Harman yangının­
dan sonra durmayıp gitmelilerdi. İyi dayandılar. Yalnız Ferhat 
Hoca değil... Başka şeyler de var. Dehşet diretiyorlar. Bir araştır. 
Köylü korkaktır, böyle diretmez sonuna kadar. Anla bakalım 
neymiş. Göz kulak ol. Şimdiki aldığım tedbirleri iki üç yıl önce 
alrmş olsaydım, ya da alabilseydim, malum ya, Hükümet o za­
man şimdiki gibi değildi, bizi daha çok sıkıyor, elimizi kolumu­
zu bağhyordu, bu hayvanlara efendimiz diyordu, bunlar da şi­
şin ha şişin ediyorlardı, onun için yalnız rahmetli Kalaycı eşkı­
ya bunlarla uğraşıyordu. Bir tek Kalaycı eşkıya bunların yarısı­
nı köyden uğrattı. Şaşılacak iş, şimdi bu kadar tedbire bana mı­
sın demiyorlar! Atları almıyor, köyleri kurşunlanıyor, harman­
ları yamyor, candarmalar onları öldürünceye kadar dövüyorlar 
gene bana mısın demiyorlar. Bir göz kulak ol Zeynel... Nereden 
geliyor bunların bu direnmeleri? Bu yılgınların, korkakların?"
"Baş üstüne Beyim."
"Ben çok araştırdım, bulamadım Zeynel. Kim kışkırtıyor 
onları?"
"Ben bulurum Beyim."
içerden kızarmış av etleri, tarhana, kavrulmuş soğan koku­
su geliyordu.
"Bir iki kadeh atalrm mı Zeynel?"
"Baş üstüne Beyim."
Zeynel daha belalı bir ikircik cehenneminde yanıyordu. 
Söylesem mi, söylemesem mi? Başkası gelir de Beye söylerse? 
O zaman Bey ne derdi? Bunca emeciklerim gözüne dizine dur­
sun Zeynel demez miydi? Beyim, derim, köy benden kuşkulan­
dı. Köydeki olan biten her şeyi benden saklıyorlar. İnce Meme- 
di de sakladılar. Ben ne yapayım, ben!
303