öykünerek orada bulunanlan kırdı geçirdi. Türküsünü bitirir 
bitirmez, yeni türküsünün bütün coşkusuyla, yemek yemeyi, 
bir kahve içmeyi de unutarak başka bir köyde türküsünü söyle­
mek için kendini kırlara vurdu. Ayaklanna kanat takmış, yeni 
türküsünü geliştirerek gitti. 
İlyas Çavuş, o gittikten sonra, İnce Memede: 
"Aşık Deli Velinin kusuruna bakma yavrum," dedi, "o seni 
İnce Memede benzetemedi de ona öfkelendi. Onun İnce Meme­
di başkay dı. Seni böyle karşısında etten kemikten İnce Memed 
görünce deliye döndü, inanm adı. Ferhat Hocamın sözlerini de 
bahane bildi, başım aldı da gitti." 
İnce Memed buna alışmışh. İnceden, alçakgönüllü gülüm-
sedi. \. 
"Kusura kalma yavrum, sen İnce Memedsin ya herkesin 
yüreğinde kendi İnce Memedi var. Sen Aşık Velinin İnce Meme­
dine hiç benzemiyorsun ." 
"Biliyorum, hiç benzemiyorum İnce Memede ben." 
"Gene de sen İnce Memedsin. Yüreğinde İnce Memedlik 
olmayam, durup dururken, boşu boşuna kimse İnce Memed 
yapmaz ." 
"Ne bileyim ben," dedi İnce Memed, bir şey söylemek için. 
İlyas Çavuş onları üç gün daha evinde ağırlad ı. Kar fırhnası 
durdu . Dağlara, koyaklara, düzlüklere gün vurdu. Dünyaya göz 
kamaşhran ipiltilerle gün vurdu. Dünya göz kamaşhran ipiltilere 
boğuldu. Köylülerin hemen hepsi onlai-ı köyün dışına kadar 
cümbür cemaat uğurladılar. Aynlmadan önce hyas Çavuş her bi­
risinin eline küçük, üstlerine menekşel er, nergis ler, yabangülü iş­
lenmiş birer bohça tutuşturdu, ''Bunlan size köyün kızları dikti­
ler. Size dağlarda çamaşır , mendil gerek olur diye." 
Kucaklaşıp aynldılar. İlyas Çavuşun, onlar aynlırken çime­
ni yeşil çocuk gözleri yaşarmış, uzun, tel tel, lekesiz apak sakalı 
titremiş, her zaman güleç olan yüzüne bir keder çökmüştü. 
"Gidip de gelmemek, gelip de görmemek var. Hakkınızı 
helal edin." 
"Siz de helal edin İlyas Çavuş." 
Onlar uzakta, karlann üstünde küçücük lekeler halinde ka­
lıncaya, gözden yitip gidinceye kadar , köylüler ayakla nmn üs­
tünde dikilerek baktılar.