ZİYAFET 
Kerim Bey: "Ooo, hoş geldiniz Herr!" dedi. Dilinin ucundaki 
adı söylemeye üşeniyormuş gibi bir süre sustu: "Herr Rudolph... 
Hoş geldiniz. Oraya değil, şöyle oturun lütfen..." Sofraya otu­
ruyorlardı. Kerim Bey, Ömer'i de gördü. "A, bizim genç müte­
ahhidimiz de burada tabii... Hoş geldiniz..." Ömer'in elini ya­
kalayıp yanındaki kısa boylu, badem bıyıklı adama doğru çekti. 
"Delikanlı Manisa milletvekili arkadaşımız Muhtar Bey'in kızıyla 
nişanlı..." 
Badem bıyıklı adam: "Aa Nazlı Hanım'la mı?" dedi. "Çok cici, 
çok hanım bir kızımızdır. Tebrik ederim!" 
Ömer gülümsedi. Badem bıyıklı adam da "Ah seni seni, işin 
iş ha!" diye düşünüyormuş gibi gülümsedi. Amasya milletvekili 
ve doğu illerinden birinin parti müfettişiydi. Kerim Bey dostlarını, 
bazı müteahhit ve mühendisleri her yıl verdiği bu akşam ye­
meğine çağırırken, doğu gezisinden dönen parti müfettişi İhsan 
Bey'in de konuklar arasında olacağı haberi yayılmıştı. 
"Bu da bir başka genç mühendisimiz," dedi Kerim Bey. Refik'i 
de parti müfettişine tanıttı. Sonra Refik'le Ömer'e bakarak 
başladığı bir cümleyi başka bir mühendise gülümseyerek bitirdi 
ve kolundan tuttuğu İhsan Bey'i masanın öteki ucuna, tanıştı­
rılacak öteki insanlara doğru çekti. 
Yarım saattir sofranın çevresinde aç kediler gibi dolanan 
konuklar yavaş yavaş sandalyelere oturdular. Ateşin üzerinden 
az önce indirilen kuzunun parçalanmasını bekliyorlardı. Beyaz 
elbiseli bir ahçıyla bir uşak ilerde bir ağacın altında hayvanın 
üzerine eğilmiş kesiyorlardı. Az önce Kerim Bey'in barakasının 
çevresinde, jeneratörün gücüyle aydınlatılmış geniş salonunda 
küçük topluluklar halinde fısıldaşan konuklar susmuşlar, sofrada 
oturan Kerim Bey'i dinliyorlardı. Kerim Bey Sivas-Samsun de­
miryolunun yapımıyla ilgili bir anısını anlatıyordu. O anlatırken 
herkes dinliyor, arada bir onu onaylayan İhsan Bey'le anlatılanları 
karısına çeviren bir Danimarkalı mühendisin sesinden başka 
bir ses duyulmuyordu. 
321