man tabakas ını and ıran. Karikatüristin Hayatla Kavgal ı Kar ısı 
dişlerini s ıktı. Kumral, kederli gözlü bir kad ınd ı. Çok fazla güce-
niklik biriktirmi şti içinde. Hayatta istediklerini bir türlü yerine 
getirememi ş, devaml ı kendinden feragat ede ede en nihayetinde 
kendisi d ışında her şeye ve herkese k ırgınlık besler olmu ş, çok 
çabuk parlayan, çok çabuk insan harcayan ve kocas ından çok daha 
iyi karikatür çizdi ği halde onun kadar takdir görmemenin ac ısını 
zehir gibi damarlar ında taşıyan bu kad ın, şimdi kocas ı yan ında 
konuşurken on iki y ıllık hayat arkada şını içinden geldi ği gibi 
paylas ın m ı, yoksa ideal bir e ş gibi her şeye rağmen taşkınlığına 
destek mi olsun karar veremiyordu. Birbirlerinden nefret ederlerdi 
ama yine de bunca y ıldır evliliklerini sürdürmü şlerdi; kad ın 
gün gelir intikam al ırım ümidiyle, adam da gün gelir her şey dü-
zelir ümidiyle. Ne var ki bu zaman zarf ında o kadar ayn ılaşmış-
lard ı ki birçok hususta, art ık birbirlerinden çald ıklar ı kelimelerle 
konuşuyor, birbirlerinin jestlerini ta şıyorlard ı. Hatta karikatürleri 
bile birbirine benzemeye ba şlam ıştı. Deforme olmu ş vücutlar çi-
ziyor, toplumun en çarp ık yanlar ını en kaba biçimde te şhir eden 
diyaloglar yaz ıyor ve bilhassa insanlar ı hayvanla ştınyorlard ı. 
Depresif hay vanlar âlemi... 
"Biz neyiz biliyor musunuz? Bu ülkenin cerahati! Zavall ı, v ı-
cık v ıcık, kokuşmuş bir cerahat, hepsi bu! Bizden ba şka herkes 
AB'ye girmekle, paralanmakla, iktidara yamanmakla, ya arabas ını 
ya sevgilisini habire yenilemekle bozmu ş kafay ı..." 
Aşın Milliyetçi Filmlerin Gayri Milliyetçi Senaristi tedirgin 
oldu hafiften. 
"İşte Kundera tam da bu noktada devreye giriyor," diye de-
vam etti Alkolik Karikatürist, gaf ını fark etmeden. "Hafiflik fikri 
hayatlar ımıza mânâs ız bir boşluk biçiminde s ızıyor. Varl ığımız 
kiç, latif bir yalan, faniyiz ama ne fanili ğimizle bar ışmam ızı sağ-
layacak bir inanc ımız var, ne de..." 
Tam o esnada ani bir şıngırtıyla aç ıldı Kafe Kundera'n ın ka-
pısı. Yaşından beklenmeyecek kadar bezgin ve surats ız bir genç 
kad ın dald ı içeri. 
 "Hey Asya," diye ba ğırdı senarist onu görünce. Masadaki 
kasvetli sohbeti da ğıtacak kurtar ıcı gibi görmü ş olmal ıydı onu. 
"Gel! Gel! Burday ız!" 
Asya Kazanc ı hafif bir tebessümle senaristi ve tüm masay ı 
selamlad ı, aln ını kırıştırdı. Yüz ifadesi, e, n'apal ım biraz size ta-
kılay ım bari, hem ne fark eder, her halükârda hayat boktan, der 
gibiydi. A ğır ad ımlarla, üzerine görünmez bir atalet yükü vurul-
muşças ına masaya yakla ştı. Hal hat ır sorma gere ği duymadan bir 
sandalye çekip sigaras ını sarmaya ba şlad ı. 
"Bu saatte burada ne i şin var senin-? Balede olman gerekmi-
yor muydu?" diye sordu Alkolik Karikatürist, yar ım kalan nutku-
nu tamamen unutarak. Gözlerinde bir endi şe par ıltısı yand ı söndü 
- masadakilerin hiçbiri fark etmedi bunu. 
"Oraday ım ya işte," dedi Asya muzip bir ifadeyle. " Şu anda 
bale dersindeyim. Ve tam şimdi..." Asya sigara kâ ğıdının içini tü-
tünle doldurdu. "En zor s ıçray ışlardan birini yap ıyorum, havada 
bacaklar ımı 45 derecede çaprazl ıyorum, cabriole!  
"Vay!" dedi Alkolik Karikatürist gülerek. 
"Sonra dönerek s ıçrıyorum," diye devam etti Asya. "Sa ğ ayak 
önde, demi plie, sıçra!" Deri tütün kesesini al ıp havaya kald ırdı. 
" 180 derece dön," diye emretti keseyi çevirirken, masaya biraz tü-
tün saç ıldı. "Sol aya ğının üzerine in!" Kese usulca f ıstık kâsesi-
nin yan ına konuverdi. "Sonra ayn ı hareketi tekrar ederek ba şlan-
gıç pozisyonuna dön. Emboite!  
"Bale insan ın vücuduyla şiir yazmas ından başka nedir ki," di-
ye m ırıldand ı Olağanüstü Yeteneksiz Şair. 
Sıkıntılı bir durgunluk takip etti bu laflar ı. Uzaklarda bir yer-
lerde şehrin sesleri çalkalan ıyordu; sirenler, kornalar, küfürler ve 
kahkahalardan mürekkep bir ala şım, mart ı çığlıklar ının eşliğinde. 
Bir-iki yeni mü şteri geldi, bir-ikisi ayr ıldı. Kadehler bardaklar ta-
baklar yenilendi ama her şey ayn ı kald ı. Garsonlardan biri bir ka-
dın müşterinin çantas ına tak ıldı, bir tepsi bardakla birlikte yere