Temkinle ilerliyordu İstanbul sokaklar ında. Bir at ılıp bir duran, 
sürmekten ziyade adeta s ıçrayan arabaya bak ınca içindeki sürü-
cünün pani ği anlaşılıyordu. Bir yandan h ıçkıra h ıçkıra ağlayan, 
bir yandan trafikle ba şetmeye çal ışan Rose'du direksiyondaki. Bu 
arabay ı havaalan ında kiralarlarken, bu şartlar alt ında kullanaca ğı 
akl ına gelmemi şti hiç.  
Şimdi direksiyon ard ındaki özgüvensiz haline bak ıp da Rose' 
un çok değil daha yak ın zamana kadar büyük bir maharetle ve çe-
viklikle 5 kap ılı, 8 silindirli, 4x4 lacivert bir Grand Cherokee Li-
mited kulland ığını hayal etmek zordu. Arizona'n ın geniş bulvar-
larında devasa jipiyle cirit atan kad ın, her nas ılsa İstanbul'un do-
lambaçl ı, keşmekeş sokaklar ına ç ıkar ç ıkmaz acemi bir şoföre 
dönüşmüştü. Amerika'da süpermarketlerden aile boyu cipsler, te-
peleme meyve salatalar ı, kutu kutu tarç ınlı üzümlü gevrekler, 
ikinci el dükkânlardan y ığınla k ıyafetler ve indirim yapan out-
let'lerden tonla ıvır zıvır taşıdığı koca jipinden sonra bu minicik 
Toyota ona fazla geliyordu. Do ğrusu Rose trafi ğin kaosundan öyle 
şaşkına dönmü ş bir haldeydi ki, sersemli ği ve kaybolmu şluk 
hissi kederine dahi a ğır bas ıyordu şu anda. Bu şehre gelişlerinin 
üzerinden yetmi ş iki saat geçmeden, hayat ı altüst olmu ştu. Kaza-
ra, kâinatta aç ılmış bir kara delikten içeri yuvarlanm ış ve başka 
bir boyuta ad ım atm ıştı; hiçbir şeyin normal görünmedi ği, ölü-
mün bile gerçekd ışılıkla örtüldü ğü, yabanc ı bir gezegendeydi.  
Rose'un yan ında, hayat ı boyunca görmedi ği Amerikal ı geli-
niyle olmayan Ingilizcesiyle ileti şim kurmaya çabalayan Gülsüm 
Nine oturuyordu. Kocas ını kaybettiği için bir yak ınlık ve merha-
met duyuyordu gelinine. Ama en çok kendine ac ıyordu. Kocadan 
olmaktan beterdi tek o ğlunu yitirmek.  
Toyota'n ın arka koltu ğunda Cicianne oturuyordu. Uçlar ı mü-
rekkep siyah ı oyayla çevrili bir ba şörtüsü takm ıştı bugün. Yak ış-
mıştı. Neden Türkiye'deki baz ı kad ınlar ın başlarını örtüp baz ıla-
rının örtmediğini merak eden Rose, İstanbul'daki ilk gününde du-
rumu izah edecek bir sebep ya da anlamay ı kolaylaştıracak bir öl-
çüt bulmay ı umarak epeyce zaman sarfetmi şti. Ama çok geçme-  
 den, değil ülke ya da şehir genelinde, yerel seviyede dahi genel-
leme yap ılamad ığını idrak etmi ş bulunuyordu. Ne de olsa, ayn ı 
evin s ınırlar ı içinde bile çözememi şti bu bilmeceyi. Neden ihtiyar 
Cicianne ba şını örterken, gelini Gülsüm Nine örtmüyordu mese-
la; bu durum nesil fark ından kaynaklan ıyorsa, niçin teyzelerden 
biri başını örterken di ğer üç karde şi örtmüyordu?  
Toyota'n ın peşinden Zeliha Teyze'nin sürdü ğü gümüşi 2001 
Alfa Romeo se ğirtiyordu. Bütün teyzeler içine dolu şmuştu. Çev-
riye Teyze'nin kuca ğındaki sepette k ıvrılmış yatan Beşinci Sul-
tan, insan ölümünün kedi i ştiyak ı üzerinde yat ıştırıcı bir etkisi 
varm ışças ına şaşırtıcı ölçüde sakin görünüyordu.  
Alfa Romeo'nun yan ındaki şeritte Aram' ın kulland ığı yumurta 
şans ı Volkswagen tosba ğa vard ı. Kazanc ı kad ınlar ının ne de-
meye ölülerini eve götürdüklerini anlayamam ış, ama dünyada 
hiçbir şeyin insan ı onlara (hele hele böyle toplu olduklar ında) iti-
raz etmek kadar yormad ığını bilecek basirete sahip oldu ğundan, 
bir şey sormamay ı tercih etmi şti. Bu yüzden de, bütün bu hayhuy 
içinde sevgilisinin sa ğ salim ve iyi oldu ğuna emin olduktan son-
ra, itaatkârane gidiyordu pe şleri s ıra. 
Karacaahmet'te, gassalin onlar ı ısrarla yönlendirdi ği mezarl ı-
ğa birkaç sokak kala, hepsi tesadüfen dip dibe durdular k ırm ızı 
ışıkta. Solda Aram' ın sar ı vosvosu, ard ında Zeliha Teyze'nin gü-
müşi Alfa Romeo'su, sa ğda Rose'un kiral ık Toyota's ı ve onun ar-
dında türbe ye şili cenaze arabas ı. Uygun ad ım cepheye giden ama 
yar ı yolda sava şma sebeplerini unutuveren ba şıbozuk bir ordunun 
öncü bölü ğü gibi iğreti dizildiler. Bir anda Feride Teyze ba şını 
camdan ç ıkanp, yandakilere el sallad ı. Hepsini s ıra s ıra dizdiren 
kuvvet, mekanik bir k ırm ızı ışık bile olsa, selamlamaya de ğerdi. 
Hayatlannda ilk olarak birlikte hareket edebildiklerini görmekten