KAPLUMBAĞALAR
 
304
 
 
Kır Abbas, eliyle «altı» işareti yaptı. «(Altı yıl!)» dedi içinden. 
«(Kadastroya öyle yazdırdık ... )»
 
Battal:
 
«Altı yıl oldu beyim!» dedi.
 
«Burada bütün köylünün payı var, öyle mi?»
 
«Var beyim! Herkesi bir tuttuk! Kimseyi ayırıp seçmedik.»
 
Kır Abbas: «(K
imseyi mahrum etmedik!)» dedi içinden.
 
Müdür elindeki kâğıtları evirdi çevirdi. Sonra gözlüklerinin 
üstünden baka baka konuştu:
 
«Arkadaşlar, vatandaşlar! Bu arazi hazineye aittir!..»
 
Köylüler, önce birbirlerinin, sonra Rıza’nın yüzüne baktılar. Rıza 
da Bat
tal’ın, Kır Abbas’ın yüzüne baktı.
 
Battal:
 
«Biz burayı kendimizin biliyoruz beyim!» dedi. «Burası köyün bir 
kırıdır. Kır ki, altı yıl önce pur yavşanlarından başka ot bitmezdi 
üstünde ...»
 
Kır Abbas:
 
«Kadim köylünün bir kırıdır, gözlerini yidiğim!..» dedi.
 
Müdür, elindeki kâğıtlara bir daha baktı, sonra kapıdan içeri girdi. 
On beş, yirmi adım kadar yürüdü ince yoldan. Yeniden durdu. 
Yeniden gözlüklerinin üstünden baka baka konuştu:
 
«14 numaralı gezici kadastro ekibinin 18137 numaralı kararına 
göre burası hazineye aittir. Taraflarınızdan, altı yıl önce, kanunsuz bir 
müdahaleye uğramıştır. 
Ü
zerinde imar
-
ihya belirtileri görülse bile, 
hazine arazilerine müdahalede zamanaşımı olmadığında
n, ya burası 
terk edeceksiniz, yada hazîneyle anlaşacaksınız. Yani burası tapulu 
şahıs malı olsaydı, bilmeyerek müdahale edip 10 yıl süreyle, bilâ niza, 
bilâ fasıla, 10 yıl imar
-
 
ihya ile tasarruf etmiş olsaydınız, burası sizindi. 
Arazi tapusuz olsaydı sür
e 20 yıla çıkardı. Ama hazine arazilerine 
■
 
m
ü
dahale halinde zamana
şı
m
ı
 
yoktur. Binaenaleyh...
»
 
Bu sözlerden çoğunu anlamıyorlardı. Ama bu tel saplı gözlük, bu