yapacağı, söyleyeceğ i şeylerin kendini zor duruma düş üreceğini sezdiğ i için 
kararsızlıkla sessiz kaldı. 
265 
31 Biz aptal değ iliz, fakiriz biz yalnızca 
ASYA OTELİ 'NDEKİ GİZLİ TOPLANTI 
Turgut Bey ile Kadife'yi, Asya Oteli'ndeki gizli toplantıya götürecek at 
arabasına Zahide'nin son anda yetiş tirdiği ve pencereden bakarak İ pek'i bekleyen 
Ka'nm ne olduğ unu karanlıkta çıkaramadığ ı şey bir çift eski yün eldivendi. 
Turgut Bey toplantıya ne giyeceğ ine karar vermek için öğ retmenlik yıllarından 
kalma biri siyah biri kurş uni iki ceketini, Cumhuriyet Bayramı törenlerinde ve 
teftiş günlerinde yanına aldığ ı fötr ş apkasını, yıllardır yalnızca Zahide'nin 
oğlunun oyun olsun diye taktığ ı kareli kravatını yatağ ının üzerine sermiş , 
elbiselerine ve dolaplarının içine uzun uzun bakmış tı. Babasının baloda ne 
giyeceğine karar veremeyen hülyalı bir kadın gibi kararsızlık geçirdiğ ini 
görünce, Kadife giyeceklerini tek tek kendi seçmiş , gömleğ ini kendi eliyle 
düğmeleyip ceketini, paltosunu giydirmiş , köpek derisinden beyaz eldivenlerini 
son anda babasının küçük ellerine zorlanarak geçirmiş ti. Bu sırada Turgut Bey 
eski yün eldivenlerini hatırlayıp, "bulun" diye tutturmuş , İpek ile Kadife 
dolaplara, sandıkların diplerine bakıp bütün evi telaş la aramış lar, bulduktan 
sonra da eldivenlerdeki güve yeniklerini görünce onları bir yana atmış lardı. At 
arabasında Turgut Bey "Onlar-sız gitmem" diye tutturmu ş, yıllar önce solculuk 
ettiği için hapisteyken rahmetli karısının bu eldivenleri örüp getirdiğ ini 
anlatmış tı. Babasını ondan daha iyi tanıyan Kadife bu istekte hatıralara bağlı- 
266 
lıktan çok korku olduğ unu sezmiş ti hemen. Eldivenler geldikten sonra at arabası 
kar altında ilerlerken Kadife babasının hapisane hatıralarım (kansından gelen 
mektuplara gözyaş ı dökmesi, kendi kendine Fransızca öğ renmesi, kış  geceleri 
ellerine bu eldivenleri giyip uyuması) sanki ilk defa iş itiyormuş  gibi gözlerini 
açarak dinleyip "Siz çok cesur bir insansınız babacığ ım!" dedi. Bu sözü 
kızlarından her iş ittiğinde (son yıllarda az iş itiyordu) olduğ u gibi Turgut 
Bey'in gözleri nemlendi ve kızına sarılıp bir ürpertiyle öptü onu. At arabasının 
yeni girdiğ i sokaklarda elektrik kesilmemiş ti. 
Arabadan indikten sonra "Buralarda ne dükkânlar açılmış ," dedi Turgut Bey. "Dur 
şu vitrinlere bir bakalım." Kadife babasının ayaklarının geri geri gitti ğini 
anladığı için fazla zorlamadı onu. Turgut Bey bir çayhanede ıhlamur içmek 
istediğini, peş lerinde bir hafiye varsa böylece onu da zorda bırakacaklarını 
söyleyince bir çayhaneye girip televizyondaki kovalamaca sahnesine bakarak 
sessizce oturdular. Çıkış ta Turgut Bey'in eski berberiyle karş ılaşınca, gene 
girip oturdular. "Acaba geç mi kaldık, ayıp mı olacak, hiç mi gitmesek?" dedi 
Turgut Bey ş işman berberi dinler gibi yaparken kızına fısıldayarak. Kadife 
koluna girince de arka avluya değ il, bir kırtasiyeci dükkânına girip, uzun uzun 
bir lacivert tükenmez seçti. Ersin Elektrik ve Tesisat Malzemeleri'nin arka 
kapısından iç avluya çıkıp, Asya Oteli'nin karanlık arka kapısına 
yöneldiklerinde Kadife babasının benzinin attığ ını gördü. 
Otelin arka giriş i sessizdi, baba kız birbirlerine iyice sokulup beklediler. 
Kimse yoktu peş lerinde. Birkaç adım sonra içerisi o kadar karanlıklaş tı ki 
Kadife lobiye çıkan merdivenleri el yordamıyla bulabildi ancak. "Kolumdan 
çıkma," dedi Turgut Bey. Yüksek pencereleri kalın perdelerle kapatılmış  lobi 
yarı karanlıktı. Resepsiyonda yanan solgun ve kirli bir lambadan süzülen ölü 
ışık tıraş sız ve hırpani bir katibin yüzünü zar zor aydınlatıyordu. Salonda 
gezinen, merdivenlerden inen bir-iki ki şiyi karanlıkta ancak fark ettiler. Çoğ u 
ya sivil polisti bu gölgelerin, ya da hayvan ve odun kaçakçılığ ı, sınırdan kaçak 
işçi getirme gibi "gizli" iş lerin adamlarıydılar. Seksen yıl önce zengin Rus 
tüccarlarının, daha sonraları Rusya ile ticaret için İ stanbul'dan gelen 
Türklerin ve Ermenistan üzerinden Sovyetler Birliğ i'ne sınırdan casus sokan 
aris- 267 
 uıeıı iiucki 
Asya uieıı naeki bızll Toplantı