Osman bu bakışı yakaladı, bu bakışa iyice içerledi. Sözcüklerin 
üstüne bastıra bastıra:
"Kaç geceyi gördün sabaha varmamış? Yavrum, Muhtarım, 
cücüğüm, öyle bakma bana," diye olanca sesiyle bağırdı.
Seyfali yumuşak, ürkmüş:
"Senin dilinin altında bir şeyler var Emmi," dedi. "Herkes, 
bütün köylü, çoluk çocuk meraktan çatlıyor."
Koca Osman yayma basılmış gibi ayağa fırladı:
"Çatlasınlar," diye bağırdı. "Çatlasınlar da patlasınlar. Var 
ya dilimin altında bir şey, olmaz olur mu? Hızırın elini tuttum, 
olmaz olur mu? Dün gece bir kurşun patladı, olmaz olur mu? 
Bir atlı öküz gibi böğürdü, duydun mu? Olmaz olur mu? Bak­
sana şu köye bin yıllık bir mezara benziyor, olmaz olur mu? 
Söyle ne yapacağız, sen bu köyün Muhtarısın, olmaz olur mu?"
Bu sırada içeriye İmam Ferhat girdi. Uzun boylu, güneş ya­
nığı, sağlıklı, uzun yüzlü, çok uzun kirpikli, otuzunda gösteren 
birisiydi. Yıllar önce gelmiş Vayvaya yerleşmişti. Yerleşmiş, bu­
radan evlenmişti. İki kızı iki oğlu olmuştu, karısı Eşeden. Nere­
li olduğunu, nereden geldiğini kimse bilmiyor, hakkında türlü 
söylentiler dolaşıyordu.
Seyfali Ferhat Hocayı görünce ayağa kalktı:
"Şöyle, şuradan buyur Hocam," dedi.
Koca Osman Hocayı görünce azıcık yumuşadı, yerine otur­
du:
"Olmaz olur mu?" dedi son bir kere daha.
Ferhat Hoca yerine otururken: "Osman Ağa, nedir o olmaz 
olmayan?" diye sordu.
Koca Osman Hocaya baktı:
"Dilimin altındaki," dedi.
Ferhat Hoca:
"Gerçekten," diye yarı hayret, yarı merak içinde konuştu. 
"Günlerdir sende bir başkalık var. Dilinin altında da bir şeyler 
olacak."
Koca Osman, oturduğu yerden dikeldi:
"Var," dedi. "Bir gece uyuyordum. Uykumun arasmdan bir 
ses duydum. Koca Osman, Koca Osman, diyordu. Fırladım, ka­
pıyı açtım. İçeriye gözleri birer damla ışık olan ak bir güvercin