verdiğiniz o erkekler, hepsi sizi yalnız bıraktı. Ününden bumu 
havalarda ilk kocanız, zaten sizden yalnızca kendisini mutlu et­
menizi istemiş. O güzelim sesinizle şarkı söylemenizi, genç kız­
lığınızda yaptığınız gibi şarkılar bestelemenizi yasaklamış, ben­
cil! Sonra Klimt, ressam Klimt, yine ressam malum Kokoschka, 
sonra mimar Gropius, sonra şair yazar Franz Werfel ve nihayet 
din adamı, geleceğin kardinali Johannes ... Hepsini başarının, 
ünün doruğuna siz çıkardınız, onları aşkın sanatıyla donattınız, 
yücelttini z. Ah benim rüzgarla nişanlım, bilseniz, hiçbiri size 
karşı beslediğim çılgın tutkumun tırnağı etmez, bilseniz, sizden 
hiçbir şey beklemeksizin tapıyorum size, hiçbir şey. Sadece yü­
zünüzü görmek, ayak bastığınız, el sürdüğünüz yerlere elimi 
yüzümü sürmek, bir defacık da Viyana Operası'nda sizinle bir 
locada yanyana, yanyana istemezseniz bir adım gerinizden Val­
küri'yi izlemek istiyorum; çok sevdiğim için değil, en uzunu bu 
olduğu için, sizinle, Rüzgarın Nişanlısı'yla ... 
Artık bıkmıştı. Hiçbirini istemiyordu. 
Dönüp dönüp okuduğu bu cümle, hem yüreklendirici, 
hem umut kırıcıdır. Hem çekici, hem iticidir. 
Gerçi şu satırlar da farklı bir kışkırtı tonu taşımaktadır ya: 
Kızı Anna'yla yeniden Venedik'e gitti. Burada sıkılıp Roma'ya 
geçti. Yakın arkadaşı, Mussolini' nin metresi Margaritha Sarfa ti ile 
buluştu. Ona Viyana'da işçilerin ayaklandığını, Yah1:1-di düşmanlığı 
başladığını anlattı. Avrupa' da neler olup bittiğini sordu. 
Kamil Kaya, dayanamaz, bu satırların kıyısına kapital harf­
lerle: KORKUYORDU, ne yapsın? diye yazar. 
Oskar dışında, kocalarının, aşıklarının hepsi Yahudi idi, hep Ya­
hudilerle ilişki kurmuş meğer! Sarfati'ye hem Hitler'i, hem Mussoli­
ni'yi desteklediğini, onların her zaman dostu olduğunu söylemişti. 
Bu yüzden Venedik'e içi biraz rahat döndü, ama Sarfati'nin de Yahudi 
olduğunu ne kendisi, ne Mussolini biliyordu. 
Çok geçmedi, Mussolini metres değiştirdi. 
Kendi sınırını aşmak üzere yola çıkmış emekli tarih öğret­
meni(miz), otel odasında, hep aynı büyünün pençesinde dir, fa­
kat bu sefer artık bu pençeden kurtulmak ister. Hayır, 'Viyanalı 
Siren'i sevmeyecek, ardından koşmayacaktır. Ancaak, dönem o 
dönem, kimse bir şeyin farkında değil; Avusturyalılar hala ça-
178