M em ed: 
"Öyle mi?" diye yineledi. 
Kadın sustu. 
"Yürüyün arkadaşlar," dedi. 
Memed önde, Cabbarla Recep Çavuş arkada karanlığa dal­
dılar. Memed, tüfeğini yokladı. Kurşunlan tamamladı. 
"Tüfeklerinizi yoklayın. Kurşunlan tamam değilse, doldu­
run. Bombalan da hazırla yın." 
Recep Çavuş kadının aniattıkianna çok içede mişti Anlatır­
ken, Memeele bakıp bakıp başını bir o yana bir bu yana döndü­
rüyordu. 
Koşareasma yürümekte olan Memedi kolundan tuttu, dur­
durdu: 
''Bana bak," dedi, "çoluk çocuk, hiç kimseyi bırakmayaca­
ğız. Hepsini doğray acağız." 
Memed: 
"Sen daha iyi bilirsin bu işleri Çavuş," dedi, kolunu elin­
den kurtardı, yürüdü. 
Abdi Ağanın kapısına ne zaman, nasıl vardılar, kimse far­
kında olmadı. 
Memed, Çav uşa: 
"Sen çağır," dedi. ''Misafir geldi de. Çok gerekli bir haber 
getirdi de." 
Çavuş kapıyı üç defa hızlı hızlı çaldı. içerden bir kadın sesi 
geldi: 
"Kim o?" 
Çavuş: 
"Aç kapıyı bacı! Misafirim. Selamı var. Bir haber getir dim. 
Hemen geri döneceğ im." 
Kadın, söylene söylene geldi kapıyı açtı. 
"Dur kardaş şurada da çıralığı yakay ım." 
Recep Çavuşu kapının iç kısmında bırakıp içeri gir di. Bir 
kibrit çakh. İçerisi ışıdı. Bu sırada üçü birden ışığa doğru yürü­
düler. Kadın ışıkta üç kişi görünce afalladı. Azıcık bakışlarını 
şaşkın şaşkın Memedin üstünde durd urdu. Sonra birden bir 
çığlık afu. Recep Çavuş kadını hemen tuttu. Eliyle ağzmı kapa­
dı. 
241