—  Kalabilsen... Ben de bu odada kalabilsem... Hep burada otursak, sen 
romanlar ını yazsan, ben hafifçe uyuklasam, bana bir şeyler anlatsan, arada 
sana baksam... 
44 
SEKİZ 
Gelinciklerle kaplanm ış tepe, a şağıdan yukar ı bakıldığında, ağır ipekten 
kızıl bir şal gibi yumu şak ve yald ızlı bir kayganl ıkla dalgalan ıyor, ince 
bir meltem baharatl ı kokular ta şıyarak çiçeklerin aras ından gizli 
fısıltılarla geçiyordu. İncecik saplar ının üstünde k ırmızı ipeksi 
yapraklar ıyla titre şen gelinciklerin aras ından dolanarak yükselen patika 
tam tepede küçük bir meydanl ığa ulaşıyordu. Gelinciklerle ku şatılmış 
meydanlığın ortasındaki oymal ı tahtadan kap ıları minik kilise, bodur çan 
kulesiyle oyuncak gibi duruyordu. 
Tepeye soluk solu ğa varan Gülderen'le Nermin, kilisenin önünde bir an 
tedirginlikle duraklad ılar. Gülderen kilisenin kap ısını yavaşça, sanki 
açılmamasını ister gibi, itince kap ı hiç beklenmeyen bir kolayl ıkla açıldı. 
İçeri girdiler. 
Kilisenin dar pencerelerindeki ye şil, mavi, mor renkteki küçük parçal ı 
kalın camlardan ayd ınlığını camlarda b ırakmış loş ve tozlu bir ışık 
sızıyordu içeri. Pencere pervazlar ına, başında sarı yaldızlı halesi, 
kucağında minik isa's ı, yüzünde masumiyetinin,solgun beyazl ığıyla Meryem 
Ana ikonalar ı yerleştirilmişti. 
Karşıdaki duvara, duvar boyunda büyük bir Haz-reti İsa tasviri as ılmıştı. 
Çarmıha gerilmi ş isa'nın avuçlar ının içi ve ayak bilekleri kanl ı, dalgın 
yüzü loş 
45 
kilisenin içinde bile beyazd ı. Annesinin yüzündeki heykelt ıraşların 
elinden s ızmış o bastırılmış çapkınlığın aksine, İsa'nın yüzünde, onu yapan 
adamın bütün acemili ğine karşın yerleşmiş gerçek bir masumiyet vard ı. 
Çoktandır kullan ılmayan minik kilisenin içi bo ştu, ortaya uzun tahta bir 
masa yerle ştirilmişti, masan ın üstünde yüzlerce mum yan ıyordu, eriyen 
mumlar masan ın üstünü engebeli beyaz bir y ığın halinde kaplam ıştı. 
Gülderen'le Nermin içeri girince, kap ıdan gelen esintiyle, mumlar ın 
kıvılcımlı turuncu alevleri dalgaland ı, kilisenin lo şluğunda iri gölgeler 
dolaştı, İsa biraz daha mahzun, Meryem biraz daha çapk ın bir ışıkla 
kımıldadı. 
Dertli kad ınların adak yeri haline gelen bu kiliseyi ziyaret etmek Nermin'in 
düşüncesiydi. Bir çocuk sahibi olmak için, kocas ının arkada şları da dahil 
her yolu denemi ş olan Gülderen de Nermin'e kat ılmıştı. Kapının kenarında 
duran mumlardan birer tane al ıp, delikli kutuya paralar ını attılar. 
Ortadaki masan ın yanına gelince, Gülderen ba şını boynundaki e şarpla örtüp 
Nermin'e döndü, sesinde ürkek bir inanç vard ı. 
— Dilek tuttuktan sonra dua okumam ız gerekir mi? 
Nermin de e şarbını başına örttü. 
—  Gerekir herhalde. 
Gülderen elindeki mumu yakmadan önce bir an dü şündü. 
— Ama ben yaln ızca fatihay ı biliyorum. 
—  Onu oku o zaman. 
Gülderen, elindeki mumu masan ın üstündeki mumlardan birinin ate şine tutup 
yakarken, dudakla- 
46 
rını kıpırdatarak fatiha okuyordu, lo ş kilisenin içinde bir ate ş havuzu gibi