"İnce Memedi de gördün mü, içlerinde mi?" 
"Bilemem, ben İnce Memedi tanımıyorum Yüzbaşım, belki 
de içlerinde. Ona benzer bir adamı gördüm ." 
"Nasıl bir adam?" 
"İnce Memedin tarifine uygun ... Geniş omuzlu, kısa boylu, 
kalın kaşlı ... Bir de Maraş abası giymişti. Bir de dizierne çorap­
lan vardı bacak lannda. Püsküllü fesini sağ yana yıkmı şh. Dört 
koşar fişeklik bağlamıştı . Silahı da Alaman filintasıyd ı. Sol kolu 
omuzuna asılıydı, hem de öne eğilerek bir hoş, yaralı gibi yürü­
yordu ." 
"Ne dersin Asım Çavuş?" 
"Bilmem, ben onu görmedim ki Yüzbaşım. Görmedim 
ama, bu tarif İnce Memed tarifine uyuyor ." 
"Uyuyor, odur," dedi Kertiş Ali. "Ben onu vurdum, bunu 
iyi biliyor um." 
"Ne dersin İbrahim?" 
"Yakalanınca o mudur, değil midir belli olur. Üç adam 
şimdi onlann izini sürüyor. Bu gece nereye sığınırlarsa sığın­
sınlar, onlar avucumuzun içindeler ." 
"Erat yemek yesin, İstirahata geçsin. Sabaha karşı onları 
kuşatlılım Yüzbaşım ." 
"Olur Çavuş," dedi Yüzbaşı Faruk. "Şafağa karşı onlar uy­
kudayk en." 
"Orasını siz bana bırakın Yüzbaşım," dedi Kara İbrahim. 
"Onlann yerini ben bu gece elimle koymuş gibi bulurum. Çok 
uzakta değiller ve de candarmayı beklemiy orlar ." 
Yüzbaşı: 
"Kara İbrahim," diye onun omuzuna yavaşça, okşarcasına 
elini koydu, "eğer bu dokuz eşkıyanın içinde İnce Memed var­
sa, işte o zaman dile benden ne dilersen. Çukurova ağalan seni 
zengin, Karun ederler. Hele bir etmes inler ." 
Ve daha tanyerleri ışımamış, ortalık ıhırcık karanlıkh. Eşkı­
yalann nöbetçi koydukları iriyarı, fesli olduğu alacakaranlıkta 
bile belli olan eşkıya bir kütüğün üstüne yumulmuş oturm uştu. 
Uyuklar gibi bir hali vard ı. 
"Ben bu adamı tanıyorum Yüzbaşım," dedi Kara İbrahim. 
"Benim öz bir dayımın oğlu olur . Eşkıya olmadan yiğit oğlandı. 
92