117 çok k ıskançl ıkla and ığı, ama dostlu ğunu da çok sevdi ği Cüne yt Bey ve
karıs ı Feyzan'ı n bü yük oğullar ı Alptekin ile ben, küçük k ızlar ı Asena ile
de Sibel ilkokuldan s ınıf arkada şıymışız. Bunu ilk defa o s ırada fark
etmek o kadar ho şumuza gitti ki, hep birlikte yak ında bulu şmaya karar
verdik, "inelim mi a şağı art ık?" dedim. 
"Çok yak ışıkl ısın, ama dik dur," dedi Sibel, annemin sözlerini  
bilmeden tekrarlayarak. 
Ahç ı Bekri Efendi, Fatma Han ım, kap ıcı Saim Efendi, kar ısı, 
çocuklar ı, hepsi şık kıyafetler içinde, utana s ıkıla k ısa aral ıklarla  
kapıdan girip Sibel'in elini s ıktılar. Fatma Han ım ile kap ıcı Saim Efendi  
nin kar ısı Macide, annemin Paris'ten al ıp getirdiği şık eşarplar ı, 
kendilerine yak ıştırarak ba şörtüsü gibi takm ışlard ı. Ceketli, kravatl ı, 
sivilceli o ğullan, Sibel'e gözlerinin ucu yla ama ha yranl ıkla bakt ılar. 
Sonra babam ın mason arkada şı Fasih Fahir ve kans ı Zarife' yi gördük.  
Babam bu çok sevdi ği arkada şının mason olmas ından ho şlanmaz,  
masonlar hakk ında evde at ıp tutar, onların i ş âleminde gizli bir "torpil  
ve imtiyaz ş irketi" oldu ğunu sö yler, antisemitik yayınevlerinin  
yayımlad ığı Türk masonlar ının listelerini dikkatle ve "Va y, vay, vay!" 
diyerek okur, Fasih eve gelmeden önce de "Masonların İç Yüzü", "Ben  
Bir Masondum" gibi adlan olan bu kitaplar ı raftan indirip saklard ı. 
Hemen arkas ından, bütün sosyetenin tan ıdığı ve aşina yüzünü  
görünce bir an ni şan ım ızın davetlilerinden sand ığım, İstanbul'un (belki  
de İslam âleminin) tek kad ın pezeven gi ünlü Lüks Ş ermin bo ynunda  
ticari sembolü mor fular ı (bir bıçak yaras ını saklad ığı için hiç  
çıkarmazd ı), yan ında da aş ırı yüksek topuklu a yakkab ı giyen güzel  
"kızlar ından" biriyle, ni şan davetlisi gibi içeri girip pastane ye gitti. 
Annesi annemle arkada ş olduğu için çocuklu ğumuzun ilk yıllar ında  
birbirimizle "do ğum günü" arkada şlığı ettiğimiz tuhaf gözlüklü Fare  
Faruk'u ve bir dönem dad ılar ım ız arkada ş di ye parklarda  
görüştüğümüz