ten beş ay önce) öldüğünü duymuştu. Aylar sonra da bu-
lundukları kasabaya gelen bir gazetede, katafalkın fotoğra-fını görmüştü. Bu resimde, yarı karalık içinde yukardanaşağı inen ışık çizgilerini unutamıyordu. Gece yarısına doğ-ru ter içinde uyanınca gözlerini karşıdaki pencereye diki-yor. Cama çarpan yağmur damlalarının aşağı inerken, toz-lar arasında çizdikleri titrek izleri, fotoğraftaki ışıklı çizgile-re benzetiyor.
Fransızca meselesine gelince: O yıllarda Fransız hayranlı-
ğı vardı. Taşrada yaşayanların, mektepte -Cumhuriyettenönce- öğrenmiş oldukları Ermenice, Rumca gibi, o vilayetinazınlığının konuştuğu diller artık yabancı dilden sayılmı-yordu. Azınlık dillerini yarım yamalak bilen Numan Bey bi-le sofrada karısına, yemeğin tuzunu az bulduğu zaman (ye-meğe daima bir kusur bulurdu) “Donnez-moi un peu de sel”
diye sesleniyordu. (Numan Bey , gereksiz kibarlıktan hoş-lanmadığı için, “S’il vous plaît” demezdi.)
Mısra 101: “İzin ver Selim biraz Hegel, Fichte...
Gustav Willibald Franz Hegel, 1774’te Stadthamburg’da
doğdu. Bu küçük kasabanın Stadt-Hamburger über Reinen-vernunft şehriyle karıştırılmaması gerekir. (T uristler karıştı-rır.) G.W .F . Hegel’in doğduğu kasaba, daha güneye düşüyor.Hegel, büyük Teuton kralı Gustav Willibald İlliteratus’tantam iki bin yıl sonra, 1892’de Stadthamburg Belediye Mec-lisinin oybirliğiyle aldığı bir kararla adı “Fleischer Al-lee”den “Franz Hegel Strasse”ye çevrilen sokakta, mütevazibir evde dünyaya geldi. Babası, Hegel’in doğduğu evin al-tında küçük bir dükkânı olan orta halli bir kasaptı. Ünlüadaşı Georg Wilhelm Friedrich Hegel’in aksine, Franz He-gel, iyi bir eğitim görmedi; doğru dürüst okula bile gideme-
175