Muhtar Bey: "Bizim kız nerede, Hatice Hanım?" diye sordu. 
"Ömer Bey ile çıktıydı, cenazeye gidecekti." 
Muhtar Bey: "Daha gelmedi mi?" dedi. Sonra cevabı belli oları 
sorunun saçmalığına öfkelenerek mutfaktan çıktı. "Ee, nerede 
kaldı bunlar?" diye düşündü. Böyle bir günde gezip tozmayı 
düşündüğü için kızına öfkelendi: "Sev, büyüt, başının tacı et, 
sonra gitsin o züppe, kendini beğenmiş, para delisi herifi seçip 
beğensin!" Duvardaki Venedik manzarasına bakıyordu. Bu resmi 
kendisi almış, rahmetli karısı pek beğenmemiş, ama duvara da 
asmışlardı. Karısını hatırlayınca hüzünlendi: "Bir tek onu sev­
miştim. O da bütün hayatım boyunca hafif hafif güldü bana, sonra 
aldı başını gitti. Şimdi de Nazlı beni bırakıp gidecek. Üstelik o 
sevimsiz, kendini beğenmiş herifle... Bari başka birini bulaydı..." 
Refik'i hatırladı. "Evet, mesela o. Bütün saflığına rağmen, iyiniyctli 
ve temiz ruhlu biri..." Refik ile yaptığı tartışmaları hatırlayınca 
güldü: "Ama fazla saf... İnsan idealist olur, hatta böyle olmak 
gerekir, ama bu kadarı da fazla!" Tarım Bakanlığı'nın Refik'in 
kitabını yayımlamaya karar verdiği aklına gelince sevindi. Bakan, 
galiba ismet Paşa taraftarlarıyla iyi geçinmek için, Muhtar Bey'in 
getirdiği delikanlının işini görmüştü. Refik bu günlerde şu teşkilâtçı 
yazar Süleyman Ayçelik ile görüşecek, galiba sonra İstanbul'a 
dönecekti. Süleyman Ayçelik ve Teşkilât dergisi aklına gelince 
Muhtar Bey'in canı sıkıldı: "Hayalperestlerden hoşlanmıyorum!" 
diye mırıldandı. "Belki ben de şu görev umuduyla yanıp tutuşurken 
hayalperestlik ediyorum... Ben boş umutlar besleyen zavallı bir 
hayalperestim! Hele o cenazenin yanında hiçbir şeyim. Ölüm 
korkunç!.. Yaşıyorsun, uğraşıyorsun, birşeyler yapıyorsun, 
memleketin ve tarihin en büyük adamlarından biri oluyorsun. 
Sonra birden biti veriyor!" Ellerini iki yana açtı. "Ölüm çok kötü. 
Ben de bir küçük karıncayım. Hele onun ölümünden sonra... Ah, 
konuşacak, dertleşecek kimse de yok ! " Birden aklına Hatice Han ım 
ile dertleşebileceği geldi. Umutla mutfağa yürüdü. 
Hizmetçi hâlâ aynı tencereyle uğraşıyor, elindeki kaşıkla 
kaynayan şeyin kıvamına bakıyordu. 
Muhtar Bey: "Ee, ne kaynatıyorsun bakalım Hatice Hanım?" 
dedi. 
Hizmetçi sert bir sesle: "Dün sütlaç istediydiniz ya!" dedi. 
401