yürürken sanki o anda aklımıza gelmiş gibi bir dükkâna gi-
rip sana bir ayakkabı alıveriyoruz akşam ben kapıdan içerigirer girmez öpüşmüyoruz beş dakika sonra öpüşüyoruzher gün ayrı bir zamanda öpüşüyoruz ne zaman ne yapaca-ğımız belli olmuyor serseri bir küçük burjuva ailesiyiz nekabul günümüz var ne de belirli toplanma günlerimiz dedi-kodu da yapmıyoruz yemekten sonra koltuklarımıza oturu-yoruz öyle kimsenin belli bir koltuğu yok kim ne bulursaonun üstüne oturuyor kimseyi çekiştirmiyoruz saat on iki-ye yaklaştığı halde yarın erken kalkacaksın yatsan iyi olurdemiyorsun bana başıboş bir hayat sürüyoruz ben her sa-bah daireye gidiyorum fakat nasıl oluyorsa gidişim kimse-nin gidişine benzemiyor serseri bir memurum evden dura-ğa tam bir sokak serserisi gibi yürüyorum ne otobüse bini-şimde ne biletçiye para uzatışımda ne dairede masamın ba-şında oturuşumda hiçbirinde beylik bir durum yok olamı-yor istesek de küçük burjuvalaşamıyoruz onlar gibi düşü-nemiyoruz yatakta birbirimize şiirler okuyoruz kitaplarıtartışıyoruz dünya umurumuzda değil sersem derdim aptalderdim ona Selim aldırmaz bir tavırla devam ederdi sersemaptal diyoruz birbirimize diğer karıkocalar gibi şekerim ca-nım tatlım balım birtanem filan demiyoruz anahtarı paspa-sın altına koymuyoruz kaç kere içerde unuttuk da çilingirgetirmek gerekti hesabımızı bilmiyoruz paramız olduğuhalde ayın sonunu getiremiyoruz Avrupa gezileri için parabiriktiremiyoruz yeter canım Selim derdim çocuklarımızoluyor üst üste istediğimizden değil istemediğimizden dedeğil tedbir de almıyoruz olmasın diye doktora filan da git-miyoruz bununla uğraşacak değiliz ya hiçbir şeyimizi be-ğenmiyor dostlarımız bize öğütler veriyorlar ne onlara nede büyüklerimize aldırıyoruz kayınpederlerimize kaynana-larımıza saygıda kusur ediyoruz çocukların terbiyelerinibozuyorlar onları şımartıyorlar diye üzülmüyoruz eğitimle-
477