Dehri Efendi gözlerini gazapla Şemi'nin üzerine açarak: 
-Söyle habis, koruda yalnız mı geziniyordun yoksa 
Amca ve Enişte beyterin de beraber miydi? 
Şemi ne cevap versin? Beraberdik diye ilk iddiasında 
diretse, bu beraber gece gezintisini ötekiler kesin olarak 
reddediyorlar . Hem bu iddiasını ispatlamayı başarsa bile 
sorgunun gidişatından o durumda meselenin büsbütün 
sarpa sarıp başka bir şekil alacağı anlaşılıyor. Bunun ger­
çekleşmesinde elbette korkulacak bir taraf var ki amcasıyla 
eniştesi bu gece ne koruya ne bahçeye çıkmış olmak gibi 
bir iddiayı kabul etmiyorlar . Şemi'nin bu iddiası da zaten 
iftiradan ibaret. Bu akşam koruya ne kendisi çıkmıştı ne 
de ötekiler . "Hayır, onlar çıkmadılar . Koruya ben yalnız 
çıkmıştım" demiş olsa, babasına karşı olan ilk ifadesini 
çürütmüş olacak, yine yalanı ortaya çıkacak ... Ne söylerse 
söylesin bu gece cezalandırılması muhakkak. 
Şemi üzgün üzgün odadakilerin yüzlerine yalvarırcasına 
yardım isteyen gözlerle baktıktan sonra hiçbir söz söyleye­
meyerek sustu kaldı. Bu susuş babasını daha ziyade öfke­
lendirdi. 
Dehri Efendi -Böyle iyi davranınakla bu çapkının 
ağzından söz alınmayacak. Ben onu söyletmenin yolunu 
bilirim. Haydi Eda' Hanım, falakayı getir ... 
emrini verdi... Falaka... Mürebbiye'nin karşısında dayak 
yemek ... Bu hakaret, bu küçük düşürülme Şemi'ye ölüm 
kadar acı goründü. Delikanlının gözleri döndü. 
Eda şu sorgunun elbette bir tarafından kendi işine yara­
yacak, iddiasını haklı gösterecek bir patlak, bir ipucu gözü­
keceği ümidiyle adeta sevinmeye başlayıp Şemi'ye: 
- A yavrum!.. Tabancıkianna yazık değil mi ? Ayak­
ların falakaya girmezden evvel şu işin doğrusunu söylesen 
olmaz mı? 
diye söylenerek o korkunç dayak aletini getirmek üzere 
odadan çıktı. Bir iki dakika sonra elinde falaka ve değnekle 
geldi. 
Dehri Efendi'nin verdiği emir üzerine Sadri ile Eda zaval­
lı Şemi'nin ayaklarını falakaya sokup sımsıkı burarak Peder 
95