"Buyur Memed Ağam." 
"Yatak da kokuyor. " 
Soyundu, lambayı üfledi, yatağa girdi ve uyudu. Sabahle­
yin çok geç, ancak gün kuşluk olduktan sonradır ki uyandı, ap­
tesaneye koştu, yüzünü yudu, geldi giyindi, uzun uzun aynaya 
bakh, aynadan korktu, başını hemen çevirdi. 
Müslüm çoktan uyanmış, sedirde Hocayla karşılıklı otur­
muşlar konuşuyorlar , onu bekliyorlar dı. Onu gülerek karşıladı­
lar. "Kusura bakma Hocam, başıma hiç böyle bir iş gelmedi 
şimdiye kadar. Bu yaşıma geldim, kuşluk vaktine hiç kalma­
dım. Kusuruma bakma ." 
Sofraya oturdular. Öyle zengin bir sofraydı ki Abdülselam 
Hocanın sofrası, bal, kaymak, daha kabarcıklan üstünde tere­
yağı, tüten süt, türlü türlü peynirler , ekmekl er, yufkalar ... Me­
med, ağır ağır, tadım çıkararak yapıyordu kahvaltısını, ekmeği­
nin üstüne önce yeni yayıktan çıkmış tereyağmı, onun ardın­
dan da balı koyuyor, güzel bir dürüm yapıyor , alttan damlat­
madan ısırarak, yan kapalı gözlerle, yüzünde en güzel mutlu­
luklarm ışıltısı, yiyor du. Abdülselam Hoca da onun böyle mest, 
mutlu haline bakıyor · seviniyordu. Memed, neden sonra kah­
valtısını bitirince, Abdülselam Hoca: 
''Memed yavrum ," dedi, "şimdi az sonra berber gelecek, 
sakallann çok uzamış. Seni hraş edecek. Burada herkes seni be­
nim yeğenim biliyor , sen hiç konuşma bu hususta. Sanırım ki 
konuşkan bir insan da değilsindir. Korkma, bizim oğlanın giyit­
leri sana olur , onlan giy. Tıraş olduktan sonra kasahaya alışve­
rişe gideceğ iz." 
"Ben de gelecek miyim Abdülselam Hoca Efendi?" diye 
sordu Müslüm. 
"Sen de geleceksin," dedi Hoca, Memede döndü : 
"Silahla nnızı muhkem, bozulmaz, rutubet almaz, kannca­
lanmaz bir yere koydum yağlayarak. Ne zaman bir gerekli 
olursa ... " 
"Allah gerek etmez inşal lah." 
"inşallah," dedi Hoca, "inşallah ya, hiç belli olmaz, dünya­
dır bu." 
"Dünyadır bu," diye Memed boynunu büktü. 
111