Önündeki kayaya kurşunlar yağıyor , yaruna yönüne, bir karış 
ötesine kadar kurşunlar düşü yor, Karafırtına yerinden kıpırda­
yamıyordu. Eğer kıpırdayacak olsa, bu keskin nişanaların 
anında kurşunlanm yiyeceğini biliyor du. 
Başlanm, bir an için olsun kaldırmadan, yerlerinden de kı­
pırdamadan çarpışma karanlık kavuşuncaya kadar sürdü. Dört 
candarma vuru ldu. Eşkıyalara hiçbir şey olmadı. Karanlığın 
kavuşmasıyla gıcılı boramn azıtınası bir oldu.' 
"Ormana," dedi Memed, "başka hiçbir çaremiz yok. Belki 
bu gece yürüyerek, sabaha ormanın ardındaki köylere ulaşı-
nz." 
"Bu ormanı, bu kan yarabilirsek. .. " 
"Bir de," dedi, Memed, "bir de Miralay akıl edip de bizden 
önce oraları tutmaz sa." 
"0, bu ormana giremez," dedi Ferhat Hoca . "Giremeyince 
de bu ormamn arkasına, bu kadar ağırlıkla bir haftada vara-
maz." 
Ormana daldılar. Fırtına, boran göz açtırmıyor du. Karlara 
gömülerek yürüdüler. Ama ne gün atarken, ne de ertesi gün or­
mam çıkabildiler. Eğer Deliktaş köylüleri çarpışmadan haberle­
nip onların ormanda yittiklerini öğrenmiş olmasalardı, İnce 
Memed çetesi tümüyle donacak, Karafırtına bahar gelip de 
buzlar çözülünce onların donmuş ölülerini bir tek kurşun sık­
madan ele geçirecekti. 
Ayaklarına hedikler giymiş Deliktaşhların eski Memedleri, 
Yedi Memedleri için onları sırtlarında ormandan düze çıkarma­
lan o kadar zor olmadı ya bu yarı donmuş kişileri iyileştirmek 
için köyde saklamak o kadar kolay olmayacaktı. Köy bir tuhaf 
olmuştu, bu Karafırtına Azmi Torosa ayak bastıktan sonra kim­
se kimseye, oğul babaya, kardeş kardeşe, bir göz ötekine gü­
venm iyordu. Uzun bir tartışmadan sonra dağın yamacmdald 
Kale mağarası na gitmeye karar verdiler. Kale mağarası bu yöre 
köylülerince bilinen bir yerdi ya bu karda candarmaların oraya 
çıkmalarının pek olasılığı yoktu. Uzun bir yürüyüşten sonra 
Kale mağarasına, el ayak donmuş vardılar. Kar, fırtına savuru­
yor, bu göz açtırmaz boranda kayaların üstünde bir sürü kar­
taUar süzülerek dönüyor du. 
561