26
muhtelifti. Kimileri, bu civarda vaktiyle meşhur bir Osman- 
lı şairinin yaşadığım söylerdi. Dediklerine göre sanatçı, sa­
raya gönderdiği m ethiyeler karşılığında aldığı cüzi bahşi­
şi beğenmemiş, sultana şikâyetini iletmişti. Şayet layığın- 
ca mükâfatlandınlmazsa bir daha ağzını açmamaya yemin 
etmişti.
“Yedi Düvel Üç Kıta Beş Denizin Hükümdarı, Yüce Allah’ın 
Yeryüzündeki G ölgesi Padişah Efendim iz, o hudutsuz 
âlicenaplığıyla bu naçiz kulunu ihya edecektir hiç şüphesiz. 
Lâkin olur da tenezzül etmezse, ben de bunu şiirlerimin pes­
payeliğine yoracak, ölene dek lâl kalacağım. Zira ölü bir şair 
kifayetsiz bir şaire yeğdir.”
Bu minvalde sözler söylemiş, gece yansı yağan kar gibi de­
rin bir sessizliğe gömülmeden evvel. Haddini bilmezlikten 
değilmiş yaptığı; zihnindeki hükümdar mefhumuna hürmet, 
korku ve sadakat beslermiş. Böyle öğrenmiş ne de olsa bü­
yüklerinden. Yönetene koşulsuz itaat! Ama yine de sanatçıy­
mış işte; özgürlükten, esriklikten yana çarparmış yüreği. Ya­
pamazmış zinhar kapalı kutularda; illaki bir hava deliği bul­
malı, içeri ışık sızmalı. Hem biraz daha ilgi, biraz daha övgü, 
biraz daha sevgi istermiş gönlü -  biraz daha para kazansa, o 
da fena olmazmış. Geçinmek zormuş şair olunca.
Olay kulağına geldiğinde sultan tepki göstermemiş. Hat­
ta cüretkârlığın bu kadan karşısında keyiflenmiş. Durumu 
telafi etmeye söz vermiş. Bütün despotlar gibi o da sanatçı 
taifesine karşı kanşık duygular beslermiş. Bir yandan on­
ların sağı solu belli olmaz hallerinden ve kural tanımazlık­
larından hazzetmez; öte yandan onlan ilginç, renkli bulur­
muş. Hadlerini bildikleri müddetçe etrafta bulunmaların­
dan hoşlanırmış. Velhasıl birkaç sanatçıyı sarayda, elinin 
ve kontrolünün altında tutmayı severmiş. Şarkı söylesin­
ler, güldürsün eğlendirsinler, vatanperver şiirler düzsünler 
ama siyasi konularda asla fikir belirtmesinler istermiş. “İla­