"Yalan!" 
"Yalan olamaz, kurban olduğum Murtazam. Yalan olamaz 
bu. Çöldeki devekuşu gibi başımızı kuma sokmayalım. Molla 
Duran Efendi, taaa Mısırlarda okumuş, o diyormuş ki, İnce Me­
med zuhur ve huruç edecekmiş ." 
"Allah bin belasını versin o Molla Duranın ... Şimdi biz bu 
Topal Ali işini ne yapacağız, sen onu söyle bana?" 
"Bir adam daha gönderelim. İstersen hatırlı birkaç adam 
gönderelim. İstersen cami imamını gönder ." 
"Ben onu biliyorum, tanıyorum, kimi göndersek gelmez ." 
"Öyleyse sen git de gönlünü al!" 
"Olur mu, bu yaştan sonra nasıl giderim o ayağına sıçtığım 
itin topal ayağına? Aaah, ah, ah," diye dişini sıktı, çenesi çatır­
dadı. "Yazık, çok yazık ki Topal Aliden başka çaremiz yok. Ne 
yapmalı?" 
"O senin kardaşın değil mi, kardaşını sen gücendirmedin 
mi, büyük de olsan onun ayağına gitmeli sin." 
11Ağınma gidiyor Hatun, ağınma gidiyor, o Topal bokun 
ayağına gitmek. Ölsem daha iyi." 
"Allah göstermesi n." 
"Görenler bana ne diyecekler? Bütün kasabanın diline dü­
şeceğim. Buradan kaçıp gitsek de, bu beladan sıyrılsak mı? Bir­
kaç yıl Adanada otursak mı, şu İnce Memed belası ortadan kal­
kana kadar, ne diyorsun Hatun?" 
"Sen bilirs in." 
"Ya bu işler, bu atlar, bu çiftlikler ... Herkes dünya kadar 
tarla kapatır, şu ovayı yağma ederken ben ne olacağım? Başka 
çaresi yok. .. Aliyi geri getirmekten başka mümkünümüz çare­
miz yok. O benim canımı korurdu. Ne gereği vardı, onu sına­
manın, böyle bir şakayı yapmanın, her adam her şakayı kaldı­
rabilir mi?" 
Susup başını önüne eğdi, uzun bir süre öylece kaldı. Hatun 
da yanında öyle kalakalmış, o da düşünüyor, İnce Memedin zu­
hur ve huruç edeceğine, bir gün gelip hanumanları söndüreceği­
ne inanıyordu. Kızlığında, babasının evindeyken, yeşil donlu bir 
ermişin bir gün ortaya çıkacağını, doğruluğu, iyiliği, eşitliği, kar­
deşliği yayıp pekiştireceğini, kimsenin kimsede hakkının kalma-
ı 4