bir mektup yazdım ve dedim ki: Amerika'ya gittin, her şeyde 
hazıra kondun oğlum; dul bir kadınla evlenmiş oldun yani, 
işin bizimki kadar zor değil." Bizim gibi her şeye başından 
başlamak zorunda kalmadın oğlum. Robert Julius Oppenhei­
mer gibi evrensel dehaların bilim yolunu açtığı bir ülkenin 
nimetlerine kondun. Ben de Oppenheimer gibi her alanda 
dal budak salmak isterdim. Biliyorsun başlangıç şartları me­
selesi. Gene de ben inançlıyım. Geçenlerde bir eski öğrencim 
uğradı; Amerika’ya gidecekmiş, benden ‘iyi durum belgesi’ is­
tedi. Biraz kulağını büktüm; gidip de sakın oralarda kalıver- 
me ha, dedim. İstediğin kağıdı da sen doldur, benim vaktim., 
yok: Bir şeyler yazıver işte: Talebem şöyle çalışkandır, böyle 
ciddidir filân dersin, olur mu? Ben imzalarım. Ertesi gün 
yazmış, getirdi. Şöyle bir okudum, güldüm: Yahu sen de am­
ma methetmişsin'kendin i. Biraz bozuldu. Yok canım şaka 
yaptım Atila, dedim: Az bile yazmışsın. Bir Teknik Üniversi- 
te.mezunundan daha iyisini mi bulacaklar0
Evet başlangıç şartlan önemlidir. İşte Oppenheimer 
1904’te New York’ta  doğmuş, Adana’da değil. Babası da çok 
zenginmiş. Annesi de ince ruhlu sanatçı bir kadınmış. Op- 
penheimer’in her şey olması bekleniyormuş: mimar, ressam, 
şair, müzisyen... ama büyükbabadan bir maden m iras kalı­
yor ve Oppenheimer on bir yaşında New York Mineraloji Ku- 
lübü’ne üye yazılıyor. Sonra geniş bir kültür ediniyor. Eflâ­
tun, Sofokles, Homeros okuyor. Fransızca şiir yazıyor. (Ben 
de yazmak isterdim.) Ne garip adam: Harvard’da okurken, 
hem matematikle, hem de Dante ile ilgileniyor. B ir yandan 
felsefe öğreniyor, bir yandan Çince. Bu adam bizde yaşayan 
birine benziyor, ama kime? Durmadan yabancı dil Öğreniyor: 
Almanca, İtalyanca, Eski Yunanca, Latince. Bu Alaman Ya­
hudi göçmeninin oğlu, ırkının evrensel özelliklerini sezmiş 
olmalı. Bunlar yetmiyormuş gibi, Sanskritçe, Çince ve Fele­
menk dilini de biliyor.
214