liha’yla daha önce bir ilişkimin olmasının önemi yoktu.
Sevmekten korktuğumu ve onun da incinmesinden endişeettiğimi ifade ettim. Söylediklerimi kabul eder gibi başınısallamasına rağmen, beni pek dinlemediğinin farkınday-dım. Zeliha’nın adı geçtikçe yüzü aydınlanıyor, bakışlarıdeğişiyordu. Beni kandırmaya çalışarak, Zeliha’yı uzaktanseveceğini, onun bu aşkı bilmesine ihtiyacı olmadığını ilerisürüyordu. Ben de bilmediğim bir sebepten hırçınlaşarakbu kızı kafasından uzaklaştırmasını istiyordum. Sonundakonuyu değiştirdi ve biraz sonra da aceleyle uzaklaştı.
Bu oyunun içinde Zeliha’ya yakın olmak beni de etkiledi
ve Zeliha’ya yeniden âşık oldum. Artık küllenmiş olan eskiduygularımın ayrıntılarına girmeyeceğim. Beni bir zaman-lar çok üzmüş olan bu acı hatıraları artık bütünüyle unut-mak istiyorum. Bütün bunları Selim’in yaşantısına ışık tut-ması için anlatıyorum. Evet ben de Zeliha’ya gene âşık ol-muştum: arkadaşımın sevdiği kızı ben de seviyordum.Günlerce bu duygumu ondan saklamak istedim. Büyük ıstı-raplar yaşadım. Kaderime lanetler savurdum. Sonunda Se-lim’e aşkımı anlatmayı bir görev saydım. Şaşılacak bir usta-lıkla duygularını gizledi. Aşkı onu olgunlaştırmıştı. “Zeli-ha’nın bir önemi yok benim için” dedi. Belki de bu sevgi,bir oyundan ibaretti. Benim hesabıma sevindiğini ifade etti.Yeniden canlanan bir aşkın güzelliklerine kapıldığım için,en iyi arkadaşımın, beni anlayışla karşılamasına sevindim.Aşkımın bütünlüğünü gölgeleyecek bir endişe kalmamıştı.Özel hayatımı kimseyle konuşmadığım için, bu aşkın se-vinçlerini de Selim’den başka paylaşacak kimsem yoktu.Duygularımı, yaşantımı, yalnız ona anlatıyordum. Zeli-ha’yla sık sık buluşuyorduk. Geçmişi unutmuştuk. Selim,bütün gücüyle oyuna çalışıyordu. Provalarda, Zeliha’ya aş-kını rolündeki kelimelerle söylüyordu. Sonra Zeliha’yla dı-şarıda buluştuğumuz zaman Selim’den bahsediyorduk. Se-
424