108
“Çünkü erkek egemen bizdeki din kültürü. Kadına başka,  
erkeğe başka standartlar."
Yanlarında kırm ızı bir araba durdu, içinde iki delikanlı.  
Bangır bangır müzik çalıyordu sonuna dek açılmış sesle.
M ensur iç çekti. “Ben aslında Bektaşi-M evlevi-M elam i ge­
leneklerini pek severim . İnsana değer veren, kim seyi incit­
m eyen, herkesi bir gören, inceden inceye bağnazlarla dalga  
geçen o eski gelenekler kayboldu gitti. Kalmadı bu topraklar­
da. Sade bura m ı? Hiçbir yerde kalmadı. Bastırıldı, susturul­
du. Her şey politize oldu. N e için? Din adına, dindarlık adına,  
insanı Tann’dan uzaklaştırıyorlar."
Işık yeşile döndü. Birkaç saniye önce -son ra d e ğ il- arkala­
rındaki arabalar korna çalm aya başlam ıştı bile. Mensur gaza  
bastı. “Analarının kam ında nasıl beklediler acaba?”
“Babacım, inanç insana bir denge ve güvenlik hissi vermi­
yor mu?” diye sordu Peri.
“O labilir, am a nihayetinde hepim iz öleceğiz. K alabalık­
lara, cem aatlere, cem iyetlere sığınm anın m anası ne? insan  
yalnız doğar, yalnız ölür.”
Peri bir şey demek için ağzım  açtıysa da babası devam et­
ti. “Küçükken bana ‘C ehennem e gitm ezsin değil m i?’ diye  
sorm uştun, hatırlıyor m usun? Herhalde annen korkutm uş­
tu seni.”
“Sen de bana ‘G itsem  bile tünel kazıp çıkarım’ demiştin!”
Mensur güldü. “Cennete gitm eye neden o kadar hevesli de­
ğilim , biliyor m usun?"
“Neden?”
“Çünkü oraya gidecek olan tiplere bakıyorum -  hani ak­
satm adan namazını kılan, orucunu tutan, işte her şeyi har­
fiyen yapanlara. Tabii bazıları çok doğru düzgün, onlar ayn.  
Am a niceleri de duasını edip, sonra gidip rüşvet alıyor, dedi­
kodu yapıyor, kem bakıyor. Ben de bunu anlamıyorum. Soru­
yorum kendime, eğer bu herifler cennete gidiyorsa, orada ol-