İnce Memed: 
"Canım sıkılıyor Hocam, bak yüzüroüzden neler oluyor." 
Hoca sert: 
"Olacak," dedi. 
"İlyas Çavuş Karafırhnayı öldürecek. Bari o öldürmed en." 
"0, öldürecek," dedi Hoca. "Bunu bilmeyecek ne var." 
"Çok yaşlı, elleri de titriyor , o nasıl öldürür ki Karafırhnayı?" 
"Öldürür," dedi Ferhat Hoca. 
''Ya öldüremeyip de yakalanırsa, onun derisini yüzerler." 
"Öldür ecek." 
"Bu kadar yaşlı, eli tüfek tutmayan bir kişi..." 
"0, kaç savaştan, Sarıkamışın karlarından, bitlerinden, 
Dumlupınardan, Balkandan geriye kalmış bir kişi. Onun binler­
ce insan arasından sıynlıp çıkması, tatlı canı kurtarması rast­
lanh rm sanıyorsun, talihe mi yoruyorsun? O, Karafırtınayı öl­
dürecek ." 
"Kendisi de ölece k." 
"Onun da istediği bu ya ... " 
İnce Memedin başmda o san güneş fırtınası gene döndü, 
savruldu, gözlerine o çelik ışıltısı geldi gene oturdu. Tüyleri di­
ken diken oldu: 
''Ya biz ondan önce öldürürsek?" 
"O gene ölecek," diye güldü Ferhat Hoca. "0, çoluğunun 
çocuğunun önünde gördüğü aşağılanmaya karşılık veremezse, 
zaten kendiliğinden çatıayıp ölecek." 
Memed başım önüne eğdi, yürümesini hızlı hızlı sürdürdü . 
ötekiler ona ayak uyduramıyorlar , arkasından yetişemiyorlar­
dı. Yorulunca Hoca, kolundan tuttu Memedi durdurdu. Dalmış 
gitmiş, yanını yönünü görmüyordu. Bir kayanın üstüne çöktü­
ler oturdular. Hoca bohçasını açh. İçinden kokulu, pembe bir 
kalıp sabunla, işlemeli bir iç gömleği, bir don, bir de köşeleri iş­
lemeli büyücek ak bir ipek mendil çıktı . ötekiler de açtılar. On­
lannki de tıpkısı ydı. 
"Kızlar çeyizliklerini vermişler bize," dedi Hoca. 
M em ed: 
"Biz onlara ne iyilik yaptık ki, onlara zulümden, kötülük­
lerden başka ne verdik ki, ben bu işi anlamadrm gitti ." 
579