"Onlar bir arada yaşamaya alışık. Bizim bir de 
Efe kedimiz vardı, Ece'nin erkek kardeşiydi. Geçen 
yıl kaybettik onu. Söylesem inanmazsınız, Bu­
bu'nun yası, hepimizi nkinden uzun sürmüştü. 
Resmen ağladıydı köpek!" 
Polisler alışılagelinmiş bir evde olmadıklarının 
farkınday dılar. Köpekle kedinin dahi insan yerine 
konduğu, yardımcılar ın evin hanımı ve beyleriyle 
eş tutulduğu bir yerdeydiler. 
"Neyse, işimizi hiç gerginlik yaşamadan bitir­
dik, Allaha şükür," dedi kadın polis. 
"Annemin olduğu yerde gerginlik yaşanmaz," 
dedi Çınar, "Çapa'da diğer servislerde çalışanlar 
bir an önce mesainin bitmesini beklerken, annemin 
hemşireleri saate dahi bakmadıklarını, çünkü işleri­
ni büyük bir keyifle yaptıklarını söylerler di." 
"Ben şey anlamına söylemişti m, anneniz bir ba­
yan olarak hiç korkmadı, ürkmedi, telaşa kapılma­
dı da ... " 
"Annem mi korkacak, ürkecek? Bakın size bir 
şey anlatayım, daha yeni oldu bu olay," diye bu se­
fer Çağlayan girdi lafa, "benim geçenlerde fena 
halde karnım ağr ıdı. Annem telaşlandı, ille de bazı 
testler yaptırmak istedi. Atladık arabaya, yıllarca 
başhekimliğini yaptığı hastaneye geldik. Hastane 
kapısının önünde büyük bir kalabalık toplanmış, 
içeri giremiyor uz. Öğrendik ki, akıl hastalıkları bö-
356