gibi gördüğ ünü hissetti. "Niyetini biraz olsun saklayıp bana zarafetle 
yaklaşacak ve benimle incelikle kırış tıracak kadar bile sabrın yok," diyordu 
Ipek'in gözleri. "Be- 
40 ı\a ne ipek Yeni Hayat Kastanesi'nde ni sevdiğ in ve özel olarak düş ündüğün için değ il, boşandığımı öğrendiğin, 
güzelliğ imi hatırladığ ın ve Kars'ta yaş ıyor olmamı da bir zayıflık olarak 
gördüğün için geldin buraya." 
Artık iyice utandığ ı arsız mutluluk isteğ ini cezalandırma azmiyle Ka, Ipek'in 
ikisi hakkında acımasız bir ş ey daha düş ündüğünü hayal etti: "Bizi birleş tiren 
şey hayat hakkındaki beklentilerimizin düş müş olması." Ama Ka'nın hayal 
ettiğinden bambaş ka bir ş ey söyledi ipek. 
"Ben senin iyi bir ş air olacağ ına hep inandım," dedi. "Kitapların için tebrik 
ederim." Kars'taki bütün çayhaneler, lokantalar ve otel salonlarında olduğ u gibi burada 
da duvarlara Karslılarm övündükleri kendi dağ larının değ il, İsviçre Alpleri'nin 
manzaraları asılmış tı. Az önce onlara çay getiren ihtiyar garson yağ lan ve 
yaldızlı kâğ ıtları soluk lambanın ış ığında parlayan çörek ve çikolata dolu 
tepsiler arasına, kasanın yanma, yüzü onlara, sırtı arkadaki masalara dönük oturmuş duvara asılı siyah beyaz televizyonu mutlulukla seyrediyordu. Ka, 
Ipek'in gözlerinden baş ka her ş eye bakmaya hazır televizyondaki filme odaklandı. 
Filmde sarış ın ve bikinili bir Türk oyuncu bir kumsalda kaçıyor, iki bıyıklı 
erkek onu kovalıyordu. Derken pastanenin ucundaki karanlık masadaki ufak tefek adam ayağ a kalktı ve elindeki silahı eğ itim enstitüsünün müdürüne tutup Ka'nın 
işi-temediğ i birşeyler söylemeye baş ladı. Müdür de ona cevap verirken tabancanın 
ateş aldığını anladı sonra Ka. Bunu silahın belli belirsiz duyduğ u sesinden çok, 
müdürün gövdesine saplanan kurş unun şiddetiyle sarsılarak sandalyeden 
düşmesinden anladı. 
İpek de dönmüş  Ka'nın seyrettiğ i sahneyi seyrediyordu ş imdi. 
Ka'nın demin onu gördüğ ü yerde ihtiyar garson yoktu. Ufak tefek adam yerinden 
kalkmış ve yere düş en müdüre doğ ru silahını tutmuş tu. Müdür de ona birş eyler 
diyordu. Televizyonun sesi açık olduğ u için ne dediğ i anlaşılmıyordu. Ufak tefek 
adam müdürün gövdesine üç el daha ateş  ettikten sonra bir anda arkasındaki bir 
kapıdan çıkıp yok oluverdi. Ka onun yüzünü hiç görmemiş ti. 
"Çıkalım," dedi İ pek. "Durmayalım burada." 
"Yetişin!" diye bağ ırdı Ka cılız bir sesle. "Polise telefon edelim," dedi sonra. 
Ama yerinden kıpırdamamış tı. Hemen sonra Ipek'in 
41 
___Ka ile İ pek Yeni Hayat Pastanest'nde 
arkasından koş tu. Yeni Hayat Pastanesi'nin iki kanatlı kapısında da, hızla 
indikleri merdivenlerde de kimse yoktu. 
Bir anda kendilerini karlı kaldırımda buldular ve hızla yürümeye başladılar. Ka "oradan çıktığ ımızı kimse görmedi" diye düş ünüyor, bu da onu rahatlatıyordu, 
çünkü cinayeti kendisi iş lemiş gibi hissediyordu. Dile getirdiğ i için utanç ve 
pişmanlık duydu ğu evlilik isteğ i sanki hak ettiğ i cezayı bulmuş tu. Kimseyle 
gözgöze gelmek istemiyordu. Kâzım Karabekir Caddesi'nin köş esine geldiklerinde Ka pek çok ş eyden korkuyordu 
ama İpek ile paylaş tıkları bir sırları olduğ u için aralarında doğ an sessiz 
yakınlıktan mutluluk duyuyordu. Halitpaş a Işhanı'nın kapısındaki portakal ve 
elma sandıklarını aydınlatan ve hemen bitiş ikteki berberin aynasında yansıyan 
çıplak ampulün ış ığında onun gözlerinde yaş  görünce Ka telaş landı. 
"Enstitü müdürü türbanlı öğ rencileri derslere sokmuyordu," dedi. "Onun için 
öldürdüler zavallı adamcağ ızı." 
"Polise anlatalım," dedi Ka bir zamanlar bunun solcuların nefret ettiğ i bir 
cümle olduğ unu hatırlayarak. 
"Nasıl olsa her ş eyi anlayacaklar. Belki de ş imdiden biliyorlar-dır bile her 
şeyi. Refah Partisi'nin il merkezi yukarıda ikinci katta." İ pek hanın giriş ini 
işaret etti. "Gördüklerini Muhtar'a anlat ki Mİ T üstüne gelince ş aşırmasın. 
Ayrıca ş unu da söylemeliyim: Muhtar benimle yeniden evlenmek istiyor, bunu 
unutma onunla konuş urken." 
42