Orta Direk 277 
Elif önde, arkasında Hasanla Ummahan, en arkada da Ali. Az sonra Ali on­
lan geçti, önlerine düştü. Ayaklan bileklerine kadar cıvık çamura batıyordu. 
Güneş iyice açılmış, giyitlerini kurutuyordu. Titremeleri geçti. Açıldılar. 
Yola konmuş tarlakuşlan uçuşuyor, yolun kıyısındaki taşlara rahatça uzan­
mış kertenkeleler güneşliyorlar. Renk renk ibibikler yola konuyor, yaklaşınca pı­
ıırrr diye kalkıp uçuyorlar. 
Yüzlerine gene mucuk çokuşmaya, ağızlarına burunlanna girmeye, boyun­
larına, kulaklanna yapışmaya başladı. 
Dereyi inip, üç dutu geçtikten sonra ancak Meryemceye yetişebildiler. Bun­
dan sonra da hep bir arada yürüdüler. 
Birden çalılıkların arasından karşılarına, topallaya topallaya birisi çıktı. O 
da yağmuru yemiş, giyitleri etine yapışmış, yüzü gözü, her bir yeri çarnma bat­
mıştı. Yolda durdu, onları bekledi. Ancak iyice yaklaştıktan sonradır ki, bunun 
Koca Halil olduğun u anladılar. Koca Halilin çocuk gözleri korku, acı içindeydi. 
Yalvanrcasına da Aliye bakıyordu . 
Meryemce tanımaz gibi gözlerinin onun yüzüne dikti, iyice baktı baktı, son-
ra başını iğrenircesine çevirdi yürüdü. Elif de başını çevirdi. 
Hasan Ummahanı dürttü, duyulur duyulmaz bir sesle: 
"Babam onu öldürecek, boğazlayacak," dedi. 
Ummahan konuşacak halde değildi. Bir şey söyleye medi. 
Önünden geçerken Ali de hayretle, kızgınlıkla ona baktı baktı, tükürürcesi­
ne başını çevirdi. 
Koca Halil Aliden bunu hiç beklemiyordu. Kurşunla vurulmuşa döndü. 
Toprağa, olduğu yere halsiz çöküverdi. Onlar gözden yitinceye kadar da arkala­
nndan gözlerini ayırmadı. Sonra öfkeyle, söverek ayağa kalktı. Arkalarma düş­
tü. Az sonra onlara yetişti. Aralarında on, on beş adım ancak vardı ya, Koca 
Halil bir türlü varıp da onlara karışamı yordu. Ali arkasına dönüp dönüp daha 
geliyor mu diye ona bakıyordu. Kızgınlığı, öfkesi , iğrenmesi yüzünden, gözle­
rinden okunuyordu. 
Ali sıkıntı içindeydi. Şu arkalarma düşen Koca Halile ne demeliydi? Ne de­
nirdi? Ali, bu gavura ne yapacak, diye anasının beklediğini anladı. Ettin edece­
ğini. Bir de ne demeye gelir ardımıza düşersin? Allah belanı versin koca hort­
lak. Tam da hortlağa dönmüş. Kim bilir neler gelmiş fıkaranın başına da köylü­
den ayrılmış diye de acımaya başladı. Bir yanda Meryemce, onulmaz inadı, bir 
yanda perperişan Koca Halil. 
Koca Halil de alıp veriyordu. Senin yüzünden dağlara düştüm, şu Muhtara 
senin için köyde bir tek ben düşman oldum, karşı koydum da, bir de yüzüme 
bakma öyle mi7 Öyle mi kel İbrahimin akılsız oğlu? Yollarını gözledim, günlerce 
şu dağlarda. Bana bir sıtara olur diye. Bir de yüzüme bakmazs ın öyle mi7