dedi. "Ben, fakir bir işçi ailesinden geldiğim için, aslında Bil­
ge'nin sını fına karşıyı m. Bütün anlaşmazlığımız da bundan 
ileri geliyor." 
Bilge, "Sersem," dedi. 
"Beni küçümsüyor albayım; bir yandan da korkuyor. Tarihi 
bir çekişme." 
"Senin proleterliğin de nereden geliy or?" diye sordu albay. 
"Bilge'ye inadımdan geliyor. Aynca, gecekonduda oturdu­
ğum için benden utanıyor. Ailesi de beni istemiyor: Çorba 
içerken çok gürültü çıkanyormuşum ." 
Bilge, zayıf bir sesle, "Beni başkalarıyla karıştırıyor sun," 
dedi. 
"Çok yalnız yaşadım da ondan," diye hemen karşılık verdi 
Hikmet. "Birden bu kadar çok insanla karşılaşınca şaşırdım. 
Hepsini birbirine karıştırmaya başladım." 
''Masanın üstündeki kağıtlar nedir?" diye sordu Bilge. "Al­
bayımla benim, gecekonduya ait tapu senetlerimiz. Mütercim 
Arif'ten miras kaldı. Bana sekizde üç düşüyor." Durdu: "Sen 
böyle geri kalmış miraslarla ilgilenmediğin için, sana hiçbir 
şey düşmüyor . Bir de Austerlitz savaşında albayımla birlikte 
gösterdiğimiz yararlıklara karşı düzenlenen bir takdirname 
var. Avusturya çan verdi Ha-ha ... " 
Bilge, gözlerini yere dikerek gülümsedi: "Kötü bir şey mi 
yaptım ha-ha diyorsun Hikmet?" "Senden de bir şey saklan­
mıyor. Ruhumu okuyor albayım. Yüz kırk ikinci sayfaya ka­
dar geldi. Yalnız hafızası zayıf olduğu için, baş tarafını unut­
tu. Ha-ha ... " 
Bu sırada Nurhayat Hanım kahveleri getirdi. "Ciddi değil 
albayım ," diye durumu açıkladı Hikmet. "Biz Bilge ile böyle 
oyunlar oynarız karşılıklı." "Karşındakini konuştur duğun 
yok ki," dedi albay. "Bu da bir oyundur albayım. Sessiz oyun­
lara karşı oynanır. Allahtan bu 'oyun' sözünü icat ettiniz al­
bayım; yoksa beni de Schlick ile birlikte kapatırlar dı." Nur-
300