FAKİR BAYKURT
 
245
 
 
Battal’ın sesi:
 
«Öyleyse hökümetin bir işi!.. Yada gâvurların! İşin içinde, tel, 
demir, efendime söyleyim... cam olduğuna göre...»
 
«Bilemem! Yani bilmiyorum!» dedi Kır Abbas.
 
Rıza hâlâ şaşkınlık içindeydi. Tutulur bir görüş ortay
a atamadığı 
için üzülüyordu. Bilmeden konuşmak da istemiyordu. Kalabalığın 
içinden çıktı, Kır Abbas’ın yanına geldi:
 
«Ver bakayım şunu, emmi!» dedi.
 
«Al yeğenim al!» dedi Kır Abbas. Elindekini uzattı. Rıza’ ya. 
«Kollarım koptu yorgunluktan! Al da sen tut!.
.»
 
Rıza «kara şey»i aldı eline. Bir tartti. Ağırdı. Kaldırıp daha 
yakından baktı. Bir iki yerinde yazılar vardı. Ama okunmuyordu. 
«Belki de askeriyenin bir şeyi bu: Üstünde rumuzlar var!» dedi.
 
Battal:
 
«Yani hökümetin bir işi! ..» diye ekledi. «Hökümetin b
ir işi olduğu 
açık! Emme ne?»
 
Kadınlar, erkekler, Rıza’nın çevresini aldılar. Şimdi her kafadan 
bir ses çıkıyordu:
 
«Ötüyor mu?»
 
«Yere koysan kendi kendine yörüyor mu?»
 
«İçinde su gibi, mazot gibi bir şey var mı?»
 
«Yok heralda, yok!..»
 
«Pekey ne bu?»
 
«Bilme
m...»
 
«Bilmem...»
 
Kır Abbas:
 
«Ben de bilmem!» dedi.
 
«Gene bir hükümet işi bu! .. » dedi Battal.
 
«Allahın işi dedim, değil dediniz! ..» dedi Hörü ebe.