"Ben de dolandığını duydum ama, yüzünü bir kere olsun 
görmedi m." 
"Görsen yakalar da bize teslim eder miydin ?" 
"Onun orası belli olmaz." 
"Siz Allaha değil bu ata tapıyorsunuz ." 
"Haşa Çavuşum ." 
"Sizin Kuranıruz, Peygamberiniz bu at." 
''Tövbe de Çavuşum, günaha giriyor sun." 
Çavuş dişlerini sıkh: 
"Allahtan değil, siz bu attan korkuyorsunuz ." 
"Haşa." 
"Haşa, haşa, ne ulan, ne var ki ah teslim etmekte ... Köy 
defterini getir." 
"Hemen getiriyorum Çavuşu m." 
"Köyün alanına ... Yanma da köy defterini al! Bütün künye-
ler tamam mı?" 
''Tamam," dedi Muhtar. 
Bekçi kayanın üstüne çıkh, tellal çağırmaya başladı: 
"Köyün alanına derakap gelmeyen köylü cunhalı düşecek­
tir. Candarma Çavuşu, kıymetli Bekir Çavuşumuz, sizi alanda 
bekliyor. Gelmeyenin hali çok duman olacaktır. Çünküleyim ki, 
Bekir Çavuşumuzun kıymetli ellerinde köy defteri vardır." 
Çavuş önde, Muhtar arkada köyün alanma gelind i. Alan 
ince yeşildi, yer yer çakıltaşlı bir çayırlıktı. Çayırlığın ortasın­
dan bir pınar çıkıy ordu . Prnann on beş adım ötesi keskin kaya­
lıklar dı. Köylü alana yavaş yavaş toplanıyordu. 
Çavuş, köy defterindeki adları bir bir okuduktan, bulun­
mayanlan ayrı bir kağıda yazdıktan sonra, candarmalara bu­
yurd u. Önce Muhtarı yahrdılar alanın ortasına, ellerindeki ha­
zır falakaya geçirdiler. Ellerinde boğa aletinden kır baçlar vardı, 
başladılar Muhtara, yer misin, yemez misin. Muhtarın çığlığı 
göklere ulaşıyordu. Muhtann sesi dayanılmaz olunca dayağı 
kesiyor , bir candarma, Muhtar yaşlıydı, yaşlı adamın sırhna bi­
niyor , tekmeleyerek prnarın içine sürüyor, gene yahrıp dövü­
yorl ardı. 
O gün akşama kadar, candarma birliği köyün yarısından 
fazla erkeğini sopadan geçirdi, gün kavuşurken Muhtarın ko-
187