siyah bir kılıfın içindeki sazı çalıyordu. Muzaffer sakal tıraşı
olmaya başlamıştı: kendisine şimdilik ustura kullanmamasıve makineyle -Selim’in saçlarını kırptıkları sivri dişli maki-ne- kesmesini tavsiye ediyorlardı. Selim’in canı büyükadam olmak istemiyordu. Seyyar satıcılar bile Selim’i pekgüzel aldatıyorlardı. Pazarlık edemiyordu.
Zeytinin kilosu seksen kuruşa çıkmıştı. Evde huzursuz-
luk vardı. Sabri kızlarla dolaşmaya başlamıştı. Selim’e cinselöğütler veriyordu. Sabri üç dersten ikmale kalmıştı; onu ik-male bırakan matematik hocasını bir öğrenci bıçaklamıştı.Bütün olaylar uzakta oluyordu. Selim büyük adam olama-yacağını hissediyordu. Belki Türkiye savaşa girerse, Se-lim’in büyük adam olma meselesi unutulur ve Selim de bukadar insana karşı mahcup olmazdı. Kimse, ağır savaş yılla-rı içinde yetişen bir çocuğu, büyük adam olamadı diye suç-layamazdı. Selim, büyük adam olmaktan kurtulmak için,ağır bir hastalık bile geçirmeyi düşünmüştü. Ne yazık: has-talık, her istendiği anda gelmiyordu. Oysa, afişlerde kor-kunç hastalıklardan bahsediliyor, mikropların ve mikroptaşıyıcı böceklerin resimleri -Selim’in iki misli kocaman bö-ceklerdi bunlar- duvarlara asılıyordu. Bu böcekler Selim’inrüyalarına giriyordu. Annesi de başında bit bulmuştu. Saç-ları daha kısa kesildi. Muzaffer’in eline makası vermişlerdiartık. Selim’in saçının kesilmesini bazen ona teslim ediyor-lardı. Yakında kalfalık imtihanına girecekti. Onun da, üze-rinde fotoğrafı yapışık ehliyetnamesi, pek yakında ötekiberberlerinkinin yanına asılacaktı: makas resimleriyle süslübir diploma. Oysa, Selim’in ilkokul diplomasını da elindenalmışlardı: ortaokula kayıt için gerekliymiş.
Diplomada “pekiyi” bir şey ifade etmiyordu. Dişçinin
haylaz oğlunun diplomasında bile hepsi “pekiyi” idi. Birin-ciliği de Mansur’a kaptırmıştı. Berber Osman Almanları tu-tuyordu. Onların bizim dostumuz olduklarını söylüyordu.
705