İyi ki onlar gece yansı gittiler de Hürünün de, başı çatıa­
maktan kurt uldu. 
Bu öğretmen Zeki onu yormuştu. Bir de Efendi Hazretleri­
nin huzurunda gerilerek kaskah kesilmişti . Kemikleri çahrda­
yarak odasına giderken Mustafa Kemal Paşanın tasvirinin 
önünden, onun yüzüne bile bakmadan geçti. Varsm çatlasın, 
dedi kendi kendine, ben şu Binboğa dağlannın Hürüce Anası­
yım, bir daha ona yönümü döner sem: .. Lambayı, başucundaki 
Alinin de yüzüne bakmadan söndür dü. Sanki Hatçeyi ölderen­
lerden birisi de oydu. Yatağa girer girmez uyudu. Sabahleyin 
d,e erkenden uyandı. Memed onları denize götürecekti. Gün 
ışırken Mustafa Kemalin doru a,� yanında çıkanlmış tasvirine 
ters ters bakh . Aşağıda Müslüm, Seyran, Memed atlann başla­
rını tutmuşlar onu bekli yorlar dı. 
"Bin Ana," dedi Memed, dizgininden tuttuğu ahnı önüne 
çekti, ayağından tuttu kaldırdı . Hürü Ana genç bir insan çevik­
liğiyle eyere atladı . Seyran, kimsenin yardımı olmadan, usta bir 
binici gibi kendi bindi. Meıned önde, ötekiler arkada sel yata­
ğından aşağıya, denizin kıyısına indiler. Ana, denizi görür gör­
mez attan atladı, yürüyerek denizin kıyısına geldi, çakıltaşlan­
nın üstünde durdu. Deniz bu sabah çok durgu ndu. Dalgalar kı­
yıya, kabararak, aralıklarla gelip yavaşça vuruy ordu. Hürü 
Ana, elini beline verdi, bir süre güneşli denizi seyretti . Deniz ta 
ilerierde yuvarlaklaşıy or, kabanyor du. Seyran da hpkı onun gi­
bi ayakta dikilmiş kalmışh. Böyle ne kadar gözlerini denize di­
kip bekledi ler, kimse farkına varma dı. Bir tuhaf, güneş kokusu 
karışığı bir tuz kokusuyla kokuyordu ortalık. 
"Abooooo ov, Memed, yavrum, insan bunun karşısında kü­
çücük bir iğne ucu kadar kalıyor. Ben korktum bu senin deniz 
dediğinde n." 
Durduğu yerin az ötesinde, çakılların arasmda dar bir çi­
menlik uzamyordu, yana doğru bir iki adım atlı Hürü Ana, çi­
menlerin üstüne bağdaş kurdu oturd u. Seyran da yanına geldi. 
Orada yan yana, gözlerini denizin uzaklıklarına dikmiş kıpır­
danmadan kaldılar. Memed, onlara bir şeyler söyleyecek oldu, 
duymadılar. Müslüm, atları sel yatağındaki çayırlığa bağlar 
bağlamaz, bahçelerin içine daldı gitti. Memed pürenliğe koştu, 
242