"Kesin  evlenmiş,  sonra  da birbirlerini  boğazlamışlardır,"  diye 
çemkirdi  Ethel  başım  şoförün  koltuğuna  doğru  uzatıp,  boşta  kalan 
sağ eliyle  pantolonumun  düğmelerine  yeni  bir saldırıda  bulunurken. 
"Yok  abla,  daha  da kötüsü,"  dedi  şoför  bilgece  başını  sallayarak. 
"İki sene  sonra,  kıştı,  nasıl  kar tipi kıyamet,  göz gözü  görmüyor.  Bu 
adam  gene  binmesin  mi benim  taksiye?  Ama  bu sefer  yanında  baş-
ka bir kadın.  Artık  karısı  mıydı,  sevgilisi  miydi  bilemiyorum.  Belli 
ki birlikteler.  Ben  adamı  hemen  tanıdım.  O da beni  tanıdı.  İkimiz  de 
bi kötü  olduk.  O gözünü  kaçırdı,  ben  gözümü  kaçırdım.  Yanındaki 
hiçbir  şeyin  farkında  değil  tabii.  Habire  bir şeyler  anlatıyor.  Anlatı-
yor ama  adam  hiç oralı  değil.  On metre  gittik  gitmedik,  dayanama-
dı, durdurdu  taksiyi,  atladı  aşağı.  Kadın  da şaşkın  şaşkın  seğirtti  pe-
şinden." 
Ethel  ellerini  kucağında  bitiştirip,  kederle  içini  çekti.  Kaltağın 
ne zaman,  neden  etkilendiğini  bir anlayabilsem.  Sıkıntıyla  sustuk. 
Jurnal  Sokak'm  köşesini  dönünceye  kadar  kimse  tek kelime  etme-
di. Ama  Bonbon  Palas'ın  önünde  durur  durmaz,  Ethel  güdük  kalan 
neşesini  kucaklayarak,  ok gibi  fırladı  arabadan.  Onun  ısrarı  üzerine 
şoför  de indi.  Gecenin  birbuçuğunda,  üçümüz  saygıduruşunda  bu-
lunur  gibi  yan  yana  dizilip,  bahçe  duvarının  üzerindeki  yazıya  bak-
tık sessizce. 
BU DUVARIN  ALTINDA 
YATIR  VAR 
ÇÖP  DÖKMEYİN! 
"Nasıl  olmuş?"  dedim  şoföre. 
"İyi hoş  da, kaydırmışsın  be abi,"  dedi  şaka  yapıp  yapmadığını 
anlayamadığım  bir ifadeyle.  "Rengini  de tutmadım." 
Ethel  kusacakmış  gibi  iki büklüm  olup,  yeni  bir gülme  krizine 
yakalandı.  Kendini  büsbütün  koyvererek,  gözlerinden  yaşlar  gelin-
ceye  dek tepine  tepine  güldü.  O kadar  çok gürültü  çıkardı  ki, apart-
mandan  bir-iki  evin  ışığını  yaktırmayı  başardı.  Şoför  bir yandan, 
ben bir yandan  ite kaka  taksiye  soktuk  kaltağı,  yol  boyunca  gide-
rek yavaşlayan  kahkahaları,  yerlerini  giderek  hızlanan  hıçkırıklara 
bıraktı.  Uzun  zamandır  hiç böyle  dağıldığını  görmemiştim.  Evine 
273