169 lara alma teşebbüsünde bulundularsa da bu minnet hareketi 
bizzat Tuzcuoğlu tarafından itibar görmedi. 
Gecenin geç ya da sabahın erken saatlerinde kasabaya 
döndüler; açık hava ve yürümek iyi gelmişti. İçkiye devam 
isteği iyice göze çarpıyordu. Çeşitli tartışma ve tekliflerden 
sonra Tuğrul Bey'in evinin arka bahçesinde karar kılındı. 
Tuğrul gizlice evden içki taşıdı. Serinlemek y a da içkinin 
etkisini hafifletmek isteyenler başlarını mermer havuza 
soku yorlardı. Sabah serinliği çıkınca biraz uyuyanlar da oldu; 
ne var ki Tuğrul daha hiç gözünü kırpmamıştı, şoför Hayri de 
öyle. "Sinirden ağabeyci ğim, sinirden uyuyamıyorum," 
diyordu. Bektaş kuşku ile bakıyordu ustasına: Bu sinir sözü 
şimdi ne demekti? Mini büsün yanına varıp kurşunlan 
boşaltmak mı demekti? Hayri'nin heyecanı başkaydı: "Dava -
mızı daha selametle yürütmek  için bir parti kurmalıyız," 
diyordu; "Ben şimdiye kadar parti da vasına çok çalıştım, 
üstelik hep alt kademelerde bulundum." Tuğrul, kendilerinin 
bir şeye karşı oldukla rım, bu amaçla bir parti kurmanın zor 
olacağını belirtmeye çalıştı. "Bir şeyden yana değiliz ki Hay -
ri," dedi hüzünle, "Bir parti kuralım." Şoför Hayri şiddetle 
içini çekti: "Ah bir olabilseydik ağabeyciğim, biz de bir şey -
den yana olabilseydik." Tuğrul, "Ya da  bir şeyler bizden ya na 
olsaydı," diye tamamladı. Şoför Hayri'nin içi yanıyordu: 
"Yıllardır partilere girdim ağabeylerim bedava çok adam ve 
çok bayrak taşıdım minibüsümde." Bektaş içini çekti. "Çok 
seçim kaybettik Tuğrul Bey ağabeyciğim; her seferinde bir  
yakınım ölmüş gibi matem tuttum, günlerce gazetelere bak-
maya yüzüm olmadı. Allahım diyorum, bizi hangi dünyada 
muzaffer kılacaksın? Bize ne zaman galibiyet yüzü göstere-
ceksin? Allah seni inandırsın, şimdi de milli maçlardan son ra, 
acaba yine mi yenildi k korkusuyla radyo bile dinleyemi -
yorum. Bu milletin çilesi artık bitsin diye gece gündüz dua 
ediyorum." Âşık Rüstem ağlamaya başladı, havuzun yanı na