MUNİSE 
HALİL 
MUNİSE 
SEHER 
MUNİSE 
SEHER (Döner.) Ne dedin? Bir şey dedin, duyma­
dım ... 
: (Alçak) Görürsem onu, yumuşamaktan korka­
rım. 
: Anlamadım ... 
(HALİL başını çevirir.) 
: (Merdivenin alt basamağındadır.) Ağlıyor piç 
kurusu! Yine ağlıyor! (Basamağa oturur.) 
Anaa! Soksana pörsümüş memeni şunun ağ­
zına! Sok da kısılsın sesi! 
: Naha tez günlerde seninki kısılsın e mi? (HA­
LİL' e) Hiç şimdiki gibi daralmadım ... Baban 
öldüğünde bile... Gelinim öldüğünde bile ... 
(Bir an. Kırgın) Öyle olsun ... 
(HALİL, anasına sarılmak için bir adım atar . Fa­
kat MUNİSE acele içeri girer. HALİL yeniden, 
ancak sezinlenebilen bir utılım yapar. Sonra döner, 
SEHER'e bakar. Bir an yalnız çocuğıın ağlaması 
işitilir. HALlL, dinler. Sonra koşarak merdivenleri 
iner. SEHER' in yanından geçerken) 
Abi? .. (HALİL karşılık vermez.) Sen misin abi? 
(HALİL sadece başını sallar.) Gidiyor musun 
yoksa? (HALİL ona elini uzatır. Başını okşamak 
ister, ama değmez. SEHER, acı güler.) Bizi kur­
tarmaya mı gidiyorsun yine? (HALİL, sıyrılıp 
gitmek ister. SEHER oturduğu merdiven tahtası 
altından DOMDOM' un tüfeğini çeker çıkarır.) 
Al bari... Bununla kurtar ... (HALİL çok şaşırır. 
Tüfeği acele kapar, samanlığa koşar.) Dünya da­
ha güzel olacakmış ... Kaç para? (Ellerini gözle­
rine sürer. Bir an durur, dinler. Seslenir gibi) Be­
ni de götürmelisin ki... (Bir an. Basamakta ses­
siz, yine bir ileri, bir geri sallanır. Mırıldanarak 
bildiğimiz türküsünü söyler.) 
(Samanlıkt a:) 
241