kapkara yatan ölü... Başkaca, dünya bomboş kalmıştı. Bir kuş 
bile ötmüyor, bir an bile vızıldamıyordu. Uzakta, ötede kabarıp 
soluklanan masmavi Dikenlidüzüydü. Dikenlidüzü apaydınlık 
serilmiş yatıyordu. Ve gittikçe güzelleşen yağız atın sağrısına 
pul pul düşen ışıklardı...
Memed atımn üstünde durmuş kalmış, gözleri bir atmaca­
nın gözleri gibi köyün ev aralarmı dolaşıyor, bomboş alanlarda 
boşu boşuna bir kıpırdanma, bir ses arıyordu. Bir kapı, beş ka­
pı, on kapı açılacak, köyün bütün kapüan açılacak, insanlar ha 
şimdi, ha birazdan şu alana doluşacaklardı. Memed bunu niçin 
bekliyordu, kendisi de bilmiyordu ama bekliyordu.
Uzun bekledi. Köy daha ıssızlaştı, daha boşaldı. Ne gelen 
vardı ne giden. Memed bir çıtırtı duymaya bile can atıyordu.
Birden, usul usul uzaklardan gelen bir ayak sesiyle irkildi. 
Başmı yana çevirince giyinmiş kuşanmış, ak başörtüsü bağla­
yıp, küpelerini, mercan gerdanlığını takmış, renk renk ipekli 
Tarabulus kuşağını özenle beline dolamış yukardan aşağı gelen 
Hürü Anayı gördü. Atının başmı onun geldiği yöne çevirip sür­
dü. Az sonra karşı karşıya kaldılar. Memedin yüzü açıldı, gü­
lümsedi, bakıştılar. Sonra başlarını çevirip yerde yumulmuş ya­
tan ölüye baktılar. Hürü Ana da gülümsedi. Sonra bakışları bir 
süre köyün içini taradı durdu, geldi gene ölünün üstünde dur­
du. Ölünün yamnda yattığı taş çukura kam dolmuş, göllenmiş- 
ti. Kanın üstünde şimşek gibi bir yeşil sinek çaktı.
Bir daha göz göze gelip bakıştılar. Memed atım Hürü Ana­
ya doğru iki adım daha yürüttü.
"Ana, Ana," dedi, "Hürü Ana, hakkını helal et."
Başka bir şey söylemedi. Hürü Ana da konuşmadı. Atının 
yularını çekti, başım Alidağına doğru çevirdi, doldurdu. Yağız 
at yıldırım gibi köyden çıktı. Alidağmdan yana bir kara ok gibi 
aktı, bir anda da gözden ıradı kayboldu gitti.
Hamzanın ölüsü yattığı yerde, orada taş çukurunun yam 
başında iki gün öylece yumulmuş kaldı. Köylüler evlerinden 
dışarı çıkmadılar. Sadece, o da çok meraklılar, başlarını evleri­
nin kapısından dışarıya çıkarıp, görebildikleri kadar alanın or­
tasındaki ölüye bakıp başlarını hemen içeriye geri çektiler. 
Üçüncü günün sabahı Pancar Hösük evinden elinde bir iple