·yön gözükmüy or, yağm ur gerilmiş bir kara perde ' gibi ışık sızdırmıyor­
du. Sonra yağmur usuldan açılmaya, ağaçların uçları, büyüklerio baş­
ları gözükıneye başlad ı. Yollar aydınlandı ,. sulara ışıklar düştü, karan� 
lıklar uzakl ara, sıradağlara usul usul çekildi. Yağmur usuldan, ardın­
dan kör bir ışıkla aydınlatılmış, ağardı ... Sonra inceden bir sarı yağ­
mur başlad ı. İnce, iplik iplik, pürtüklü, gözle ancak görülebilecek in­
celikte billur, sert ... Yukardan aşağıya sapsarı iplikler sağılıyordu, çe­
lik gibi. Azgın bir yel çıktı. Sarı çelik .ıelleri kırdı, dört bir yana 
savurdu. Oradan oraya vuran çıvgınlar yumuşak toprağın yüzünü kır­
baçlıyor, kurumuş otları yatırıyo rdu. Sari çıvgınlar ağaçları , kaya ları, 
büyükleri, akan ulu suları, batakl ığı1 azgın bükleri, çiçekleri, .bataklı­
ğın nilüf er azınanı apak açmış nilüf erl erini, byal ıklarda büzülmüş, 
boyunlarını içine çekmiş Anavarza kartal larım, örümcek ağları nı, gü­
neşte, sıcakta kurumuş petekleri, sapsarı bir ışığa, billur sarısına boyu- · 
yordu. Mustaf a Bey söğüdün dalından inmiş, kamışlığa girip semave­
rini yakm ış çayını kaynatıyor du. Mestan kamışlığın dışında, tüfeği 
elinde, bir kamış kökünün tümseğine oturmuş keskin gözlerini Derviş 
Beyin konağından gelen yola dikmişti. İbrahim İbo tüfeğin� yağlıyor, 
Harndi çukurdaki küçük karınc anın kocaman böcek ölüsüyle , canını 
dişine takm ış, inadım inat eebelleşmesini seyreyl iyor, arada sırada, kü­
çük karınca böceğin bir hacağı nı kıpırdatıhca bağırarak : "Bey, Bey, 
Bey," diyord u, "Bey, valiahi kıpırdattı . Bu karınca bu ölünün hakkın­
dan gelec ek." Bey de ağır, oturakl ı, güvenli, tok bir sesle, "gelecek, " 
diye karşılık veriyordu. "Gelec ek." Başı ağır bir külçe gibiy di. Hiçbir 
şey düşünemiyor, düşünmenin, beklemen in, hayal kurman ın bugün 
hiç tadına varam ıyordu. Bütün bedeni, damarlarındaki kanı, beyni, 
görmesi duymas ı, koku alması uyuşmuş, donmuştu. Arada sırada, ne 
için olduğu belirsiz, karınca için mi, Derviş için mi, kendi de bilmeye­
rek: "Gelecek, " diyordu. Her "gelecek" dediğinde de sesi başka türlü 
çıkıyordu . Bazı keski n, bazı soğuk, bazı bağını, bazı duyu lur duyul­
maz. "Gelecek. " 
"Hakkından gelec ek," diye de her sef erinde karşılık veriyordu 
f:lamdi. "Ben böyle inat, böyle sımaşık bir huy görme dim. Hakkın­
dan gelecek, hem de nasıl!" Ve Harndi çukurun içindeki ölü, sert ka­
buklu, �uğu bin bir ışıltı içindeki böceğe şöyle �ir parmağını do­
kundu�, hiç olmazsa onu çukurun kıyısına çıkarmayı tasarl ıyordu. 
445