giyendin. Can bu kadar tatlı mı Bayramoğlu, bu kadar tatlı mı 
ki sürüngenler gibi kaçacak delik arıyorsun? Yüce dağ başmda 
bir koca kartal, Bayramoğlu. Açmış kanadmı dünyayı örter , 
Bayramoğlu. Bazı yiğit vardır ölümden korkar, Bayramoğlu. 
Ben korkmam ölümden er geç yolumdur , Bayramoğlu. Ölüm­
den öte köy yok, Bayramoğ lu. Can insanın onurundan daha 
değerli değildir , Bayramoğlu. 
Bütün köyler , kasabalar bir tek dil olmuşlar Bayramoğluna 
yükleniyorlar, ağızlarına ne gelirse esirgemeden söylüyorlar, 
yayıyorlardı. Bayramoğlunun korkaklığı üstüne, onu gülünç 
bir duruma sokan, karalayan türküler de dillere düşmüştü. İn­
ce nerede anılıyorsa Bayramoğlu da, onunla birlikte orada anı­
lıyor , destancı lar, türkücüler Bayraıı{oğlunu itin götüne sokup 
çıkarı yor, milleti gülrnekten kırıp geçiriyorl ardı. Bayramoğluy­
la İnce Memedi karşı karşıya getiren, İnce Memedi yüceltip, 
Bayramoğlunu yerin dibine geçiren destanı Arif Saim Bey de, 
Kel Aşığı ta dağlardan getirterek dinledi ve öğretmen Sami Tur­
guta destanı olduğu gibi bir deftere geçirmesini buyurdu. 
Bayramoğlu da kendi hakkında her söylenen sözü, her 
çıkarılan türküyü duyuyor , kiminde gülüp geçiyor , kiminde 
üzülüyor , kiminde de öylesine öfkeleniyordu ki gözlerine uy­
ku girmiyordu günlerce. Bu türküler , destanlar içinde onu en 
çok Aşık Kıvrak Alinin çıkardığı destan ilgilendirmişti. Kıv­
rak Ali destanmda Bayramoğlunun çocukluğunu, babasını, 
babasının askerden dönmeyişini, kız kardeşinin, anasının ba­
şına gelenleri, dağa çıkışını, dağdaki yiğitliklerini, onun dağ­
da Karayılana, Köroğluna, Baba İshaka, Genç Osmana eş ol­
duğunu söyl üyor, kahramanlıklarını, ermişliğini, çatal yürek­
li bir yiğit olduğunu öve öve bitiremiy or, Kurtuluş Savaşın­
dan sonra onun köyüne çekilişini, bir ermiş yaşamı sürüşünü 
dile getiriyor , destan burada söz olarak ses olarak kanatlanı­
yor, sevgiyle, sıcaklıkla, dostlukla, sevinçle, umuda doluyor 
taşıy or, İnce Memedi öldürme işine gelince de destanın bu 
parçası önce dehşet bir hüzünde, umutsuzlukta yürüyor , din­
leyenleri Bayramoğluna acındır ıyor, herkesi onu anlamaya 
çağır ıyor, sonra da destan birden coşuyor , sesiyle, sözüyle bir 
öfke çığlığına kesiy or, her şey Bayramoğlunu yeriyor , onun 
466