28
li yeniden kocasının ağzına takabilecek bir cerrah aramaya  
çıkm ış. Am a kadıncağız odadan aynlır ayrılmaz açık pençe-  
reden içeri süzülen bir m artı dili kaptığı gibi uçmuş gitm iş.  
İstanbul’un m artıları tadına tuzuna bakm aksızın ne bulur­
larsa yem eleriyle nam salm ışlar cihana, çok da şaşırm am ak  
gerek bu durum a. Kendisinin iki katı büyüklüğündeki hay­
vanların bile gözlerini oyup mideye indirebilen bir kuş her  
şeyi yiyebilir ne de olsa. İşte böylece şair, ömrünün sonuna  
dek bir balıkçı feneri kadar sessiz kalmış. Onun ifade edeme­
diği dizeleri, şehrin sem alarında daireler çizerek uçan beyaz  
bir kuş çığlıklar atarak söylem iş cümle âleme. Sadece dinle­
m eyi bilenler işitebilm iş martının gagasmdan dökülen şiirle­
ri. Sadece onlar kulak vermiş. Gerisi duymamış bile.
A dının arkasındaki hikâyenin aslı ne olursa olsun, N al-  
bantoğullannın oturduğu sokak kısm en sakin, kısm en m is­
kin bir yerdi. Bu m uhafazakâr yerde en yüce faziletler mad­
denin öç haline göre belirlenm işti: A llah ’a -v e  O’nun tayin  
ettiği hacı hoca ta k ım ın a - şaşm az bir itaat, sonsuz bir tes­
lim iyet ve bükülm ez bir istikrarla boyun eğmek (maddenin  
katı hali); ne kadar çam ur ve pislik taşırsa taşısın, H ayat  
N ehri’ni olduğu gibi kabullenm ek (maddenin sıvı hali); her  
türlü m al m ülk ve ganimetin sonunda buhar olacağım düşü­
nerek tüm  hırs ve heveslerden vazgeçmek (maddenin gaz ha­
li). Herkesin alın yazısı önceden yazılm ış kabul edilirdi. K a­
derde olan her çilenin mecburen çekilmesi beklenirdi; buna  
m ahallelilerin birbirlerine ettikleri eziyetler de dahildi: maç  
kavgası, "V ay sen benim  bahçemden nasıl meyve aşırırsın!”  
tartışm ası ve koca dayağı dahil.
Vişne rengi, iki katlı bir evdi Perilerinki. Yıllar içinde bir­
çok renge boyanmıştı: tuzlu erik yeşili, ceviz reçeli kahveren­
gisi, pancar turşusu m oru. N albantoğullan alt katı kirala­
m ıştı; ev sahibi de üst katta oturuyordu. Aile zengin olmadığı