ne farkları var, düşünsene! Ama onlar öldüler, yaralandılar, ben yaşıyorum, evet  
yaşıyorum, işte buradayım, kollarında!..
(Demek öyle biri varmış.)
Hadi, unutalım artık.
Hayır, unutmayalım. Unutma.
Genç kız delikanlıya sarılmıştır. İkisi de tir tir titremek-teler. Sıcak kan, yerde fazla  
dağılamadan da karda hemen oyuklar açmakta...
Keşke sana her şeyi bu kadar ayrıntısıyla anlatma-saydım, demektedir delikanlı.
Kazayı işittim. Gazeteler yazdı, haberlerde de gösterdiler. Beni bana suçlu kıldılar. Karı  
oyan sıcak kan, onun kanı.
Arkadaş olarak kalalım'larda direttiğim için duyduğum pişmanlığı anlatamam, isteklerine  
kör davranmaktan, en bağışlanmazı, kendim de istediğim halde, evlilikten sonra'lara  
getirmekten...
Genç adama sımsıkı sarılmış, karda erkeğin organını tutup kendi mağarasına sokan  
kadına teşekkür mü borçlu, yoksa ona düşman mı, bilemeyerek yineleyip duruyordu: Bir  
daha hiç olmasın!
Hadi, sakin ol artık. Bak işte buradayım. Kolların-dayım.
ölebilirdin, donabilirdin!
Sonra beni sıcacık yatağının içine çekti.
Neyse ki çarşaflarda sadece mavi puanlar, birkaç da seyrek çiçek deseni vardı, diye  
anlatmış sonra. Gülüşmüşler. Ardından gamlı gamlı başını sallamış, bir yandan nişanlısını  
öperken, bir yandan da:
iyi ama ben kiminle evleniyorum sizce? Karda benimle yatan kadınla mı, okul  
arkadaşımla mı, yoksa öğrencimin mavi puanlı donuyla mı? diye sormuş.
Nişanlısı ise:
Ama ben kiminle evlendiğimi biliyorum, demiş.
Hangisiyle? Kedili çarşafta yatanla mı, yani yatamayanla, yoksa?..
Hepsiyle. Gidip dönmeyenle de!
Titreşimler yeni bir ivme kazanmıştır. Sular oluklara dalıp çıkıyor.
Bilinmedik tek nokta kalmamasıya dokunuyorlar birbirlerine.
Kaç kişi öldü? Yirmi yedi.
Genç kız yeni bir titremeye tutulmuştu. Delikanlı onu karnının altına almıştı sonra.  
Kanatlarını açmış, üstünü örtmüştü.
Fakat dostum, ölüler, yaralılar, ağzıma, bacaklarımın arasına giren kanlı karlar hep  
birlikte yatağın içine doluşuyordu. Savaş muhabirliğimin ilk ayı, düşünebiliyor musunuz?  
Konyak kadehleri boşalmış, çarşaflar buruşuk. Genç adam kadının altından sıyrılmış:  
Yapamayacağım, hayır, demişti. Kadın da: Senin aletin çok küçük, ondan yapamıyorsun,  
demiş.
(Herkes de her şeyi görüyor artık,
işitiyor. Bu iyi mi sizce? iyidir.
Ama nasıl göstereceğine bağlı
değil mi? Olabilir de...)
Hayır, üşümüyorum, diyor kadın; yüzünü adamın saçları arasına gömüyor. Timsah başı,  
küçük tepeciğin altından biraz daha boyun uzatıyor.
0 halde gitmeyin, diye fısıldıyor adam yeniden.