Memedin ateşi vardı ya, o kadar da değildi. Bir ara gözleri­
ni açtı, Hürüye baktı, gülü msedi: 
"Sen geldin ya, dünya gözüyle seni bir daha gördüm ya, 
artık iyileşiri m." 
"İyileşeceksin," diye sert, kesin konuştu Hürü. "iyileşme­
rnek olmaz. Ben sana şimdi bir çorba pişireceğim ki ... " Dışarıya 
çıktı, Temire: 
"Çorba yapacak bir şeyleriniz var mı?" 
"Her şey var Ana, ne istersen ... Ama o ağzına günlerdir bir 
şey koymuyor ki ... " 
"Ben pişirirsem koyar. Sen şuraya bir ateş yak bakalım. 
Tencereyi de getir. Boldanane topla şura lardan." 
"Buraya ateş yakılmaz ki anam." 
"Nedenmiş o?" diye çıkıştı Hürü. 
"Dumanını görürler ." 
"Mağaramn içinde de olmaz. Durnam bunaltır oğlumu ." 
Temir düşünüyordu. 
"Düşünme o kadar, duman gözükmez bir yer bul." 
"Şurada küçük bir mağara daha var, olur mu Ana?" 
"Olur," dedi Hürü. Sevinmişti. İlk olarak açılmış, yüzü ışı-
mıştı . "Naneli çorba onu açar." 
Kollarım sıvadı, küçük mağarada oğluna özene bezene na­
neli bir çorba pişirdi ki, içen kaşığı da birlikte yutar. Hem de 
küçük mağaramn dışına bir damla duman salmadı, ne etti eyle­
di de ... 
Günlerdir ağzına bir lokma koymamış Memed kocaman 
bir sahan çorba içti. 
"Demedim mi ben sana Ana, sen gelince ben iyileşirim ... " 
"İ yileşecek sin." 
O gece sabaha kadar Memed inledi. Hürü uyumuyor, 
onun inlemelerini, soluğunu dinliyordu. Hasta iki üç kere de 
uyudu, hem de uzunca. İşte bu iyiye alametti ya, ateş, bir de in­
lemeler onun gözünü korkutmuştu. Sabah olunca Hürü bir gü­
zelce çorba daha pişirdi, bu da yoğurtlu dövme çorbası ydı. 
Çorbamn içinde gene bol bol taze nane vardı. Memed bu sefer 
de çorbayı içti bitirdi. 
Çorbadan sonra elini Memedin başına koydu, ateş öyle du-
273