CEMlLE (Coşkun'un arkasınd an seslenir): Bir yere gitmiyor­
sun Coşkun ! 
(Merdivenden inen Coşkun'un ayak sesleri duyulur. Cemile, so­
kak kapısının önüne çıkar.) 
CEMlLE (seslenir): Boşuna uğraşıyorsun Coşkun, bir yere 
gitmeyeceğini biliyoruz! 
(Merdivendeki ayak sesleri devam eder, sonra bir gürültü du­
yulur: merdivenden yuvarlanan Coşkun'un gürültüsü. Ümit, 
annesini iterek merdivene doğru koşar. 
Sahne karanr. 
Coşkun'un evi. Coşkun kanepede elbiseleriyle yatar. Üzerinde 
battaniye vardır. Odanın bir köşesinde bavul ve üzerinde pal­
toyla pardesü durur, yanında gazete kağıdına sanlı ayak ka­
bılar. Saffet, Coşkun'un yanında oturur.) 
COŞKUN (Zayıfbir sesle): Cenaze töreni nasıl geçti? 
SAFFET (Yapma bir neşeyIe) : Çok başanlı geçti. Saadet Ni­
ne sağ olup da görebilseydi çok memnun kalırdı. (Ümit 
girer, babasına bakmama ya çalışarak bir kitap alır çıkar. 
Saffet onun arkasından bakar.) Cemil Paşa bile geldi ce­
nazeye. Dahiliye Nezaretinden de bir zaptiye bölüğü gel­
di, ihtiram duruşu için. Meğer Saadet Nine Tumru kasa­
basının düşman işgali sırasında bizzat çarpışanlardan bi­
riymiş. Törende iki kahramanlığını birden kutladık. .. şey 
(Coşkun' un dinlemediğini fark eder.) Artık seni güldüremi­
yorum. (Coşkun bavuluna bakmaktadı r.) Benim oyunculu­
ğumda iş kalmadı galiba. (Coşkun, hayır anlamında başını 
sallar.) Gidip Servet'e istifamı vereyim. Belki bu vesileyle 
de birikmiş aylıklanmı alınm. 
(Cemile girer. SaffeCe biraz sertçe bakar.) 
CEMlLE: Dinleneb iliyor musun Coşkun? (Saffet'e bakar.) 
102