32 
Kayası, ağaa, otu, çiçeği, toprağıyla bütün Alidağını kar 
örtmüş tü. Gökyüzü bile, alabildiğine sütbeya zdı. Sonsuz bir 
beyazlık Alidağından Diken lidüzüne, oradan Akçadağa, Çi­
çeklideresine, Çukurovaya kadar uzamyor du. Bu arada bir le­
ke, bir nokta bile yoktu beyazlığı bozan. 
Uçsuz bucaksız beyazlığa gün vuruyor du. Bazan bir bulut 
gölgesi bu sonsuz, bu bozulmamış beyazlığı gölgeleyip geçi­
yordu. Beyazlığa güneş vuronca milyonlarca ipilti göğe doğru 
sıçrayıp insamn gözünü alıyor du. 
Mağaranın durumu kötü ydü. Ne un, ne odun, ne yiyecek 
kalmıştı. 
Memedin saçı sakalına kanşrnıştı. Iraz süzülmüş, kararrnış­
h. Hatçeyse, karnı burnun da: Gebe. Nerdeyse doğuracak. Iraz, 
bugün değilse yann, diyor. Hatçe sararmış, boynu incelrnişti. 
Kara, ışılblı saçlan ot gibi kanşık, soluk ... 
Asım Çavuş göz açhrrnı yor, güzden beri Değirmenoluk kö­
yünün yörel erinde, Alidağının eteklerinde dönüp duruyor. 
Iraz Memedi dışan çekti. 
"1ipi yok bugün oğul," dedi. ''Ne yapacaksan yapal ım. Bu 
kız doğurdu doğuracak. Bir köye mi ineceğiz, yok burada teda­
rikini mi yapacağız, ne yapacaksal< yapa lım." 
Memed küçücük kalmış, sakala gömü lmüş yüzünü buruş­
turarak : 
"Bir köye götüremeyiz . Ev ev geziyorlar. Ne yapacaksak 
burada yapacağız ." 
412