Bekir'in bu çocukça fikrine karşı acı acı tebessüm ettim. 
O zavallının gözünde Uzakdoğu'yla Konya'nın yer itibariy­
le pek farkı yoktu. 
Bekir' e ihtiyat tavsiyesine lüzum görerek dedim ki: 
-Telaş etme... İçeride kadınlar bir şey duymasınlar . 
Ne felaket meydana gelecekse birdenbire olsun bitsin ... 
Hepimiz bir anda ölürüz gider. Keşke bizim de bir şeyden 
haberimiz olmasay dı... Şimdi bu üzüntüyü, bu çarpıntıyı 
çekmezdik ... 
Bekir ağlayarak: 
-Beyefendi ben ölmeye öyle kolay kolay razı olamam. 
Elbette düşünüp bunun bir çaresini bulmaya çalışacağım ... 
-Haydi karşımdan aptal herif... Bu kadar alirnlerin, 
bu kadar hükümdarların, bu kadar milyonların bir kurtu­
luş yolu bulamadıkları bir afete karşı sen ne çare keşfede­
ceksin? 
-Efendim böyle tehlikeli zamanlarda hayat korku­
suyla en budala kimseler bile Eflatun ı kesilir. Elbette ben 
de kendi kafama göre bir yol keşfederim. (Gözlerini bana 
dikip parmaklarının ucuyla acele acele birkaç defa ensesini 
kaşıyarak) Beyefendi aklıma uygun bir tedbir geldi. 
-Nedir? 
-Mesela bahçeye büyük bir sandal hazırlasak ... Bura-
lara su bastığı vakit içine girer otururuz. Fena mı olur? 
Böylece ölümden bir adım kaçmış oluruz. 
-Bekir, böyle yüksek mevkiler su altında kalmak için 
kim bilir ne tufanlar, ne fırtınalar kopacak? Hiç, bir sandal 
parçasıyla o kıyametten kurtulmak mümkün olur mu? 
-Beyefendi böyle bir tedbir alsak bunun bize bir fay­
dası olmazsa bir zararı da dokunmaz. Beş on lirayı sokağa 
atmış oluruz... Zaten birkaç saate kadar bütün varımızı 
bırakıp mahvolacak değil miyiz? Hiç olmazsa bu hazırlık 
bize ufak bir teselli olur ... Kalbirnize biraz kuvvet verir ... 
Bekir'e istediği parayı vererek: 
ı Antik Yunan filozofu Platon. 
58