larıyla  beraber  kaşlarını  da boyattığı  için,  gözlerinin  üzerinde  kuru-
dukça  turunculaşmış  iki kalın  çizgiyle  oturan  tıknaz  kızıl  ve en ke-
nardaki  ufak  tefek  yaşlı  kadın,  takdim  edilmeyi  beklercesine  gözle-
rini dikmiş  ona  bakmaktaydılar. 
Çıraklardan  sivilceli  olanı,  mümkün  olduğunca  ona  dokunma-
maya  çalışarak,  üzeri  boya  lekeleriyle  bezeli,  leopar  desenli  bir mu-
şambayı  Mavi  Metres'in  boynuna  bağlayıp,  hızla  oradan  uzaklaştı. 
Sivilcelerinden  ötürü  nicedir  işitmediği  müstehcen  alay  kalmayan 
ve yüzünün  ona düşman  kesilip,  geceleri  tek elinin  işlediği  tüm  gü-
nahları  ertesi  gün  bağıra  bağıra,  kırmızı  kırmızı  önüne  gelene  ilan 
etmesinden  dehşetli  sıkıntı  duyan  çırak  için,  ömrünün  bu hassas  saf-
hasında  bir kadın  kuaföründe  çalışmak  zorunda  kalmak,  büyük  bir 
talihsizlikti.  Oğlan  sarsak  adımlarla  geri  geri  giderken,  açık  duran 
pencereden  sessizce  içeri  süzülmüş  kediyi  fark  edemedi.  Kuyruğu-
na basılan  hayvanın  çıkardığı  yırtıcı  ses üzerine,  tüm  kadınların  dik-
kati o yöne  çevrildi. 
Uzun  tüylü,  nemrut  suratlı,  irikıyım,  katran  karası  bir kediydi. 
Hani  şu gördükleri  her insana,  kediler  ile insanlar  arasında  ta kaalü-
beladan  beri  devam  eden  kanlı  bıçaklı  bir kavga  varmışçasına  göz-
lerini  kısarak,  boka  bakar  gibi  bakan  kedilerden.  Bununla  beraber, 
burnunun  kenarlarından  başlayıp  çenesinin  altına  kadar  uzanan 
bembeyaz,  değirmi  bir kıl tutamı,  daha  az evvel  yoğurt  dolu  bir kâ-
seye sokup  çıkarmışlar  gibi  bir görüntü  verdiğinden  yüzüne,  her şe-
ye rağmen  sevimli  bir yanı  da vardı. 
"Gel  Çöplük!  Gel  başımızın  belası!"  diye  seslendi  Cemal,  Mavi 
Metres'in  kediden  hoşlandığını  fark  edince. 
"Niye  Çöplük  diyorsunuz  bu kediye?"  diye  sordu  Mavi  Metres. 
Ardından,  kimden  yüz bulabileceğini  derhal  çakmış  ve çoktan  ayak-
larına  sürtünmeye  başlamış  hayvanı  iki eliyle  kavradığı  gibi  hava-
ya kaldırdı.  Ve kadınların  bebekleri  severken  kullandıkları  cicili  bi-
cili ses tonuyla  aynı  soruyu  bir de kediye  yöneltti:  "Niye  Çöplük  di-
yorlar  sana?  Ha güzelim?  Hiç Çöplük  denir  mi böyle  güzel  kediye?" 
"Burnu  çöplükten  çıkmıyor  ki beyfendinin,"  dedi  Cemal  neşey-
le. Mavi  Metres  ile yakınlaşmasına  vesile  olduğu  için  her zaman-
kinden  sevimli  görünüyordu  Çöplük  gözüne.  "Koskoca  İstanbul'da 
bunun  kadar  şanslı  kedi  yoktur  herhalde.  Öyle  aman  aman  bir gü-
76