"Zaten var, hazır. " 
"Yalnız onların önlerindeki yaprağı istemem. O yapraklar 
doğru değil, yanlış ." 
'Neden yanlış?" diye merakla sordu Efendi Hazretleri, sa­
kalını sıvazlayarak. 
"Yanlış. Cennette onlardan başka bir Allahın kulu var mıy­
dı ki onların oralarını görecek. Öyleyse neden önlerine o koca­
man incir yapraklarını koysunl ar?" 
"Doğru, hiç düşünmemiştim ." 
"Halı, şöyle işte. Bundan sonra bir örneği çıkarırken aklını 
kullan, yaprak ma prak koyma ." 
"Koym am." 
Hürü Ana, arkasını onlara döndü, eteğinin allındaki kese­
sini çıkardı, Efendi Hazretlerine uzath: 
"Burada çok para var," dedi, "istediğin kadar al, çekinme. 
_ İstersen hepsini al. Oğlum bana daha çok verec ek." 
Efendi Hazretleri keseyi aldı, büzgü ipini çekti açtı, için­
den küçük bir para aldı, onlara göstermeden cebine attı. Hü­
rü Ana, onun küçük bir para aldığını görüp ses çıkarmadı, bu 
da nasıl bir Hazret Efendi, diye içinden geçirdi, kendi kendi­
ne hile yapıyor. Bunun ne adam olduğu Alimi o haline getir­
diğinden de belliy di. Bize uydurma bir Ali verip ocağımıza 
da işte böylece sıçtı, diye de düşündü. Hele İnce Memedin 
tasvirini de Aliye benzetsin hele, işte o, işte o zaman görürdü 
babasının gününü. Belki de İnce Memed, onun önüne de, gi­
derken çok para dökmüştü . Yoksa bir insan bu kadar cömert 
olabilir mi? 
"Size resimleri tez günde yetiş tiririm." 
"Onlan dağa götüreceğim, Anacık Sultana da, cümle aleme 
de göstereceğim." 
Ah, bu Hazret Efendi, tasvirini çıkaracağı Memedin, İnce 
Memed olduğunu bir bilseydi, kim bilir o zaman ne biçim bir 
tasvir çıkarırdı, kim bilir. 
Efendi Hazretleri onlan kapıda bekleyen paytona kadar 
uğurladı. Ne Müslüm, ne de öteki kadınlar Efendi Hazretleri­
nin huzurunda, bir kere olsun, ağızlarını açmamışla r, saygıyla 
onlan dinlemişl erdi. 
397