botlar içinde, inci kolyeler, mineli broşlar takınmış bir kadını 
aramaya koyulur. Avrupa' da 'ari ırk' salgını başlamadan önce, 
Alma'nın Venedik'te sahibi bulunduğu söylenen, ama kendisi­
nin, kovaladıkça uzaklaşan hayal gibi, bir türlü ulaşamadığı sa­
ray yavrusu, Büyük Kanal kıyılarında, daha da kalın bir sis 
perdesi ardında kalır. 
Vagondan vagona, bir dizi kompartıman önünde gidip gel­
mekten büsbütün bitkin, oturması gereken yere oturur; gözka­
pakları usulca örtülür. 
Tren, yolcuları beşik gibi sallamakta, herkes uykuya dalmış 
bulunmakta. Dev bir su tankeri biçimindeki yirmi tekerli bu­
harlı lokomotifin çuf çufları, arada bir de düdüğün çığlığı sa­
yılmazsa, gecenin derin sessizliği... 
Trene ara istasyonlardan birinden, bin dokuz yüz on'ların 
Alman subayı kılığında, sarışın, genç, yakışıklı bir adam biner. 
Onu yalnız emekli tarih öğretmeni seçer: Prusyalı burjuva bir 
ailenin oğlu, mimarlığının ilk yıllarında bile dikkatleri üstüne 
çekebilmiş Walter Gropius'tur. Tutkusunun ateşiyle ilerde Bau­
haus'u da kuracaktır, ama sessiz, karanlık gecede trene gizlice 
binişinin tek nedeni Alma' dır. Hemen onun kompartımanına 
girer; çarçabuk kapıyı örter. Emekli tarihçimizin yüreği bir yan­
dan acıyla kavrulurken, bir yandan da, ne oldu, Viyana yerine 
Münih trenine mi bindim, demeye kalmaz; kompartımanın ko­
ridora bakan camlarının storları aşağı iner. Fakat, lacivert stor­
lar, içerde hızla çıkarılıp atılan bir subay şapkasının, ceketinin, 
sonra bir korsenin çarpışıyla titrer. Hatta, çılgın bir sevişmenin 
yolaçtığı derin solumalarla ... 
Derken, stor sırıyla kaplı camın aynasında, sülün gibi bir 
genç kız belirir. Görüntü gitgide netleşmiştir. Bu, Alma' dır. 
Pencerelerinden yeşillikler görünen geniş, aydınlık bir odada, 
piyanonun başında, ayakta şarkı söylemektedir. Üstünde bem­
beyaz, yakası, omuzbaşları, etekuçları incecik Venedik dante­
liyle süslü ham ipekten yapılma giysi, şakaklarına lülelerle dö­
külen saçlarında çiçekler vardır. Bir elini, piyanoda kendisine 
eşlik eden, orta yaşlarda, favorili, boynu fiyongalı bir adamın 
omuzuna koymuştur. Bu, genç kızın koruyucusu, hocası, hatta 
aşığı, üvey babasının da en yakın dostu Max Burghardt'ın ta 
186