"Sana bir yardımım olabilir mi Muhterem Yoğuntaş?" 
"Dediğini anladım abi ... Sağ olasın. Hiçbir şey istemem. 
Dökme suyla değirmen dönmez. Ben kendi hayatımı kendim 
kazanmalıyım. Sağ olasın iyi kötü geçinip gidiyoruz." 
Elini uzattı, gözlerini gözlerime dikip, elimi tuttu: 
"Burası iyi," dedi. "Burada çok iş var. İki yıl sonra gör 
beni. Her şeyim olacak. Evim, kayıklarım, sonra da büyük bir 
balıkçı motorum olacak. Ben çok çok sevdim bu balıkçıları. 
Göreceksin on yıl sonra benim bu balıkçı köyüne çok iyiliğim 
dokunacak." 
Baktım ki Muhterem Yoğuntaş her şeyin bilincinde. Sö­
mürüldüğünü, ona zulmettiklerini biliyor. Biliyor ya ne yap­
sın, bekliyor. Kendine göre bir yaşam görüşü var ki Muhte­
rem Yoğuntaşın, sağlam, sarsılmaz. Şimdiden sert inançları 
oluşmuş Yoğuntaşın, onu inançlarından caydırmanın hiç ola­
nağı yok. 
Muhterem Yoğuntaşa öğütler vereceğime, onu anlamaya 
çalışmalıyım. Böylelikle arkadaş olduk Muhterem Yoğuntaşla. 
Balıkçı kahvesine ne zaman, ne gün insem beni ilk se­
vinçle karşılayan, eliyle tavşankanı çayı yapıp getiren Muh­
terem Yoğuntaş olur. Burada Muhterem Yoğuntaş herkesin, 
her evin güvendiği bir çocuğu. Karda olsun, kışta kıyamette 
olsun, gece olsun gündüz olsun, her işe hiç yüzünü asmadan, 
üstelik de durmadan gülerek koşan Muhterem Yoğuntaştır . 
Geldiğinden bu yana bir teknede yatıyor Muhterem Yo­
ğuntaş. Teknede tertemiz, gıcır gıcır, sabun kokulu bir yatağı 
var. Yastığı işlemeli. Fatma Teyze hediye etmiş bunları ona. 
Her hafta da Fatma Teyze onun çamaşırlarını sakız gibi yıkı­
yormuş. Muhterem Yoğuntaş buna çok seviniyor. 
"Hiç böyle insan görmedim Fatma Teyze gibi," diyor 
Muhterem Yoğuntaş. "Dünyada böyle iyi insan olamaz be 
abi, Fatma Teyze gibi. Sekiz tane çocuğu var biliyor musun, 
na böyle böyle, Fatma Teyzenin. Bir gözcük küçücük de bir 
gecekondusu. Bu gecekonduda üst üste yatıyorlar hepsi, ka-
99