hanımım ... Bi çok yer aradım. Yatılı bi yer 
buluverdiydim, zor gelirdi peşimden ... İzimi 
bi gaybettirivereydim ... 
KOMŞU : Çenen tutulsun! İkide bir sözümü kesmesen 
olmaz sen de. Sus da dinle. (Sadık'a) Sen de 
ikide bir çekiç gibi ineceğine kadının başına, 
kulağını ver. Ne bu sizden çektiğimiz ha? 
FATMA KADIN : He ya, hanımım ... 
SADIK : (Kadına bir sumsuk atar.) Şimdi ağzına çarpa-
cam haa. 
KOMŞU : Ben de şimdi bağırıve receğim ! Ayol geldiniz 
SADIK buraya, cümbür cemaat yerleştiniz. Bu Arif 
Beyin gucü ne, kudreti ne, demediniz. Bu 
Fatma Hanımın elinde ne var, ne yok, deme­
diniz. Kaç aydır şurda Allah ne verdiyse ye­
diniz içtiniz. O da olmadı, kahveydi, şekerdi, 
yağdı, pirinçti sarıp götürdünü z. 
: Ne, ne? .. 
FATMA KADIN : Amanın ... Hanımım. Yalla deyim ... 
(Ağlamaya başlar.) 
KOMŞU : Hadi hadi. Bu böyle. Halinizi bildik, görme-
mezliğe geldik. Komşumun dediğince "göz 
görünce gönül katlanmıyor." Düşünmedi­
niz, burası yardım derneği değil. Burası bin 
tane, on bin tane böyle evden biri. Yağını tu­
zunu denk getireceğim de, yaşayacağım di­
ye çırpınır durur ... 
FATMA KADIN : He ya, öyledir hanımım. Bilmem mi? 
KOMŞU : Bilirsin de ne diye sormazsın nedir hanımı-
SADIK 
KOMŞU mın derdi? Ne yaptı kaç günlerdir bu çocuk­
la? O Ziya olacak haydutla? 
: Bunda kafa olsa ... 
: (Sadık'a) İyi. Sende var madem, sen dinle ba­
ri. Bak, Arif Beyin dükkanına haciz gelmiş. 
FATMA KADIN : Uyy, anaa ... 
185