Kardeş kulağını ver bana ... Kimse duymasın ... Meğerse kaç 
zamandır sevişiyorlarmış ... Mektuplar. .. Nameler. .. Kıyamet 
kopmuş ... Sersem karı, oğlan anasının hala bir şeyden haberi 
yok ... Gelin hanım kendi kendine öyle söz vermiş. Kuyruk­
luyıldızla beraber zifaf olacakmış ... Allah'ın kuyruklusunun 
zifafla ne alakası olur! Bu işin içinde bir bit yeniği var. Sonra 
anlaşılır. Aman benim neme lazım... Mademki onlar çar­
şambaya karar vermişler ... Meşhur hikayede olduğu gibi sen 
de söylenen makama uyarak, çarşambadır çarşamba, der 
geçersin ... Perşembe diye inat etmezsin. 
Konuştuğu kadın -(Çekinerek etrafına bakarak) Bu 
düğün için ben de çok şeyler duydum ama ne üstüme lazım. 
Dedikodu sevrnem de. 
Emeti Hanım - Ne duydun Allah aşkına? 
-Ne duyacağım! Çarşambanın perşembenin hiç ebern­
ıniyeti yok. Onlar çoktan güveyi girmişler . Bu şimdi görü­
nüşte bir düğün ... 
İşte bu yolda bir dedikodu cihanı sarmıştı . 
... ... ... 
Yatsı zamanı İrfan Bey'i usulünce gerdeğe koydular . 
Güveyi namazı kılındı. Gelinin ince duvağı altında beyaz 
canfesten 1 kalın bir peçe vardı. Yüzünün hiçbir yanını seç­
mek mümkün değildi. 
Emeti Hanım sırıtarak gelin güveye: 
-Aha da benim çifte kumrularım. Maşallah ... İkiniz bir 
yastıkta kocayınız inşallah. Şom ağızlılar bu gece yıldız çar­
pacak diyorlar ... Böyle söyleye söyleye bu dünyayı bir hale 
yola koyacaklar ... Biz epey gün gördük. Kendi ölümüme 
acımam. Fakat siz civanlarım murat alıp murat vermeden 
bu cihana bir şey olursa işte ona yanarım. Haydi bakayım. 
Göreyim sizi sıkılmayınız ... diyordu. 
Yengenin bu tavsiyesi aksine gelin hanım güveyi beyin 
önüne küçücük bir kağıt bırakarak odadan çekildi. İrfan Bey 
kağıdı okurken yenge hiddetinden dudaklarını ısırıyord u. 
ı Üzeri desensiz ince dokunmuş parlak ipekli kumaş. 
137