Gücün kendisinin ölüm olduğunu da senden böylece öğ­
rendim. Çünkü seni seyrettim. Ah! Keşke dünyayı da senin 
gibi seyredip, senin ona baktığın gibi bakabilseyd iıp! Oysa 
ben ona bir güç malzemesi olarak bakıp onda kendi karanlı­
ğımı gördüm. Hayatım boyunca görebildiğim en iyi, en gü­
zel şey sendin Bünyamin . Sana çok şeyler söylemek ister­
dim. Ama dakikalarım sayılı. Bu yüzden benim için son bir 
şey yapmanı rica ediyorum. O 'parayı' ben öldükten sonra 
ağzıma koy ve çenemi bağla. Çünkü onun, hiç kimsenin eli­
ne geçmesini istemiyoru m. Hoşçakal ! Hoşçakal Bünyamin !" 
Ebrehe son sözlerini sesini alçaltarak ve aceleyle söylemiş­
ti. Çünkü Hınzırye di, bulduğu onca paradan adeta sarhoş 
olmuş, külhani bir ağızla açık saçık bir şarkı söyleyerek on­
lara doğru geliyor, bir yandan da, kuşağına ve koynuna dol­
durduğu filurileri neşesinden sağa sola saçıyordu . Şarkısı­
na devam ederek duvara astığı ipi aldı ve cebinden çıkardı­
ğı sabunla sıvadı. Bu işi güya özenle yapıp elinden geldiğin­
ce sürüncemede bırakarak, yıllardır beklediği bu zevkli an­
ları mümkün olduğu kadar uzatmak istediği her halinden 
belliydi. Sonunda, bir ucunu duvara bağladığı ipi ansızın 
Ebrehe'nin boynuna dolayarak germeye başladı. Bu esnada 
bütün gücünü harcadığı için boynundaki damarlar şişmesi­
ne rağmen o külhani şarkıyı söylemeye devam ediyordu . Bü­
yük Efendi'nin dili hemen dışarı fırladı. Yüzü mosmordu ve 
gözleri yuvalarından uğramıştı. Hınzıryedi ipi bir an için sa­
lıverip hemen ardından gerer germez Ebrehe'nin kafası yana 
düştü. Boynu kırılmış tı. Eğer ip bu kadar hızlı gerilmeseydi 
ölümü daha uzun sürebilir, dilenciler kethüdası da bundan 
daha çok hoşnut olabilirdi. 
İşini bitirdiğinde Hınzıryedi nefes nefese kalmıştı. Cesede 
tükürdükten sonra dilencilere , 
217