doğrayıp sonra dağa çıkmak ... 
Bu düşünce ona azıtık akla yatkin göründü. Bir süre bu olumlu 
düşüncenin tadını yaşadı. 
Bir gece ... Şafağa karşı. .. Herkes uykuda. Konağın her köşesin-
de ... Akyollu konağının her köşesine birkaç kilo dinarnit yerleştiril-
miş ... Sonra ateş ... İçindekilerle birlikte ... Mustafa Bey ... Konağın 
yerinde yeller esiyor... Bir kül ve taş yığını. Ve ondan sonra el elde, 
baş başta. Ve elini Toros dağları. Dağda ne kadar yaşayabilirsen o ka­
darı kardan. 
İnsanı yürek değil, düşünce yürekli yapar. Koşullar y,ürekli yapar. 
"Hidayet," diye b;ı.ğırdı. /' · 
Hidayet o anda konağın bahçesinden karşılık verdi : 
"Buyur Beyim." 
Elinde gıcır gıcır bir Alaman · fılintasıyla . karşısına ' gelip dikildi, 
hazır ol durdu. Boyu kisacıktı. Kız yüzü gibi yüzü köse, çocuğumsuy­
du. Bu köse yüzdeki bir iki kırışık onun çok da gün gördüğünü her 
görene ilk anda söylüyordu. Çocuks4, sert, hileci, saf, yırtıcı, bıyıksız 
yüz karmaka rışıktı. Beline üç koşar üst liste, göğsüne iki koşar çapraz­
lama fışek bağlamıştı. Savatlı, klaptan işleme, eskilerden kalma değerli 
fışeklikler göz alıyor, Köse Hidayetin karmakarışıklığına hiç uymuyor, 
Köse Hidayeti bir masal adarnma benzetiyordu. . 
"Hidayet, ortalıkta bir şey var mı?" 
"Yok ... Yalnız dün, gece bir atlı geldi. Şafaktan önce. Sabaha ka­
dar yağmur altında kıpırdamadan durdu. Gözlerini de konağın pence­
relerine dikmişti. Ne atı, ne de kendisi hiç kıpırdamıyordu. Tanyerleri 
ıtırken atını doldurdu gitti." 
"Kim ola ki dersin?" 
"Onu tanıdım. Akyoll� Mustafanın ta kendisiydi . Onu çok ya-1 
kından gördüm. Tam atının burnunun dibine sokuldum da o beni 
görmedi. Öyle donmuş gibi bi:r adamdı. Ne görüyor derdin, ne de du­
yuyor. Tüfeğim üç kere atinın bumuna değdi, o gene beni görmedi. 
Biltiln bunlar ortalık ışırken oldu. Gözleri cam gibi olmuştu. Hiç 
kırpmadan konağa bakıyordu. Tanyerleri ışıyıp ortalık açılırken alnı­
na bir tutarn ışık düştü. Mustafa birden bağırdı; hopladı, be,ni gördü 
o zaman. Hemen de atını üzengiledi. Öyle bir sürdü ki ... Delirmiş 
sandım. Ben onu çok iyi bilirim. O da beni bilir ... " 
73