nun bir çares ine bakmalıyız. Senin ala kanını şu kaldırırnlara baştan 
aşağı saçacaklar. Ölünü de bu çınarın altına, şu oturduğun yere sere­
cekler. Yaa, aslanım yiğidim. Ne yapmalıyız? İyisi mi ortadan kaybol 
birkaç gün için." , . 
Tabaneası elinde öteden Deli Hacı bağırarak, delirniiş, köpür­
müş geliyordu : 
"Ulan, ulan, ulan kambur, geliyorum ulan it. Sen kimsin ki ... 
Sen ... Gör şimdi. .. " Çarşının ucundan, yalpalayarak, tabaneası çıp­
lak, havad a... "Ulan bu milleti sahipsiz mi sandın� Ulan bu vetan ı, 
ulan Ağalarımızı? Kanını, kanını içmeye ... Kanını ulan, kanını. .. Pis 
kanını akıtmaya ... " 
Deli H;ıcı uzun boyuyla kalabalığın üstünden sarktı , kütüğün üs­
tündeki , gözleri kapal ı, dudak larında bir gülümseme, ayakka bılarını 
boyatan T ellalı gördü : 
"Al," dedi, tabaneayı ona doğrulttu, "al!" Kurşun patladı, tam bu 
sırada demirci alttan bileğini kavramış, narnh�yu yukarı çe virmişti. Çı­
nardan bir iki yaprak düştü kalabalığın üstüne. Demirci Deli Hacının 
elinden tabaneayı kolaylıkla, dirençsiz aldı, s�nra da iğrentiyle : 
"Hak tuuu," dedi, yüzüne kocaman, ak bir tükürük attı. "�a­
rın, Beylerin iti, çanak yalayı cı." 
Tuttuğu bileğini bırakmamıştı, Deli Hacıyı suyun ötesine bir sil­
kişte savur du. Hacı vardı , çimenlerin üstüne ağzı aşağı serildi. Sarhoş 
kekeleyerek, ağzında dili şişmiş : "Abi abi, demirci abi ... Tövbe, töv­
be, bir daha kambura tövbe ... Olur mu? Ver tabancamı ... Tövbe ... 
Kambur benim kardeşim." 
"Süremeyecekler Beyleri ... " 
"S üremezler. " 
"Koca Hakim var." 
"Hakimin birisi Kurtboğ aların hakim i... Birisi de Süleyman 
Pençenin, hem de Rüstem Beyin ... " 
"Koca Hakim kimsenin değil ..• " 
Sevinçle : 
"Değil Koca Hakim kimseni n," dediler. 
"Süremezler. Koca Hakim heyye demeden süremezl er." 
"Sürsünler bre! Onların da şu Ağalardan bir farkı var mı yani ... 
Bırakın it iti, bir kere de ısırsın."