bulduğu en iyi yıldırma biçimini bulmuştu. Bundan dolayıdır 
ki çok kıvançlıydı. Hem de temmuz ayında, dayansınlar baka­
lım...
Birinci, ikinci, üçüncü gün göleklerden içtiler. Bir hafta son­
ra gölekler de kurudu. Çaykaralar açtılar, köylüler çaykaralann 
başında kuyruk olup akşamlardan sabahlara, sabahlardan ak­
şamlara dek beklediler. Az bir sürede çaykaralar da kurudu. 
Çayın yatağmda, yarlarında açtıkları çukurlar bir damla su ver­
medi.
Kuyular açtılar. Köylerin toprağmm bir kulaç aşağısı çakıllı 
kum çıkıyor, ne kadar kuyu açarlarsa açsınlar hemen, bir iki 
kova su almadan çöküyordu. Kuyu kazmaktan köylülerin elle­
rinin içine kan oturdu, yara oldu. Vayvay köyünde bir günde 
sekiz çocuk ölüsü birden kalktı.
Köylerin üstüne sıcak, sarı bir toz durmadan yağıyor, evle­
rin içlerine, en kuytu yerlerine kadar, insanların derilerinin altı­
na kadar işliyordu.
Bir damla su için Aşağıçiyanlıda birisi en yakın arkadaşını 
vurdu, öldürdü.
Memed sabahtan uyanıyor, suyun yatağına düşüyor, saat- 
larca yukarı doğru, kasabamn altına kadar yürüyor, geri dönü­
yordu. Suyun yatağı gün geçtikçe daha çok yarılıyor, yarıklar 
büyüyordu. Yatağın bazı yerleri kül gibi sıcak toza dönüşmüş­
tü. Bazı yeşillenmiş, kokmuş gölekler, yarılmış toprakta balık 
ölüleri, kaplumbağa ölüleri...
Yeşillenmiş, pis, balık ölüleriyle kokuşmuş bir gölekten 
umutsuz bir kaplumbağa susuzluktan ölmemek için çabalıyor, 
başını çamurlu sudan dışarı çıkarıp dört bir yana bakmıyor, 
umutsuz başında çamurlar kuruyordu.
Memed bu suyun ölüsüne, sevdiği bir insanın ölüsüne acır 
gibi acıyordu. Perperişan kokuşmuş, ölmüş, milyonlarca yarık­
la parça parça bölünmüş bir su yeri. Memed bu suyun yatağım 
her gün bir ağıt gibi dolaşıyordu. Köylülerin durumlarım hiç 
düşünmek istemiyor, onları kafasmdan kovuyor, yalnız içini çe­
kerek:
"Bela kesildik adamlarm başına" diyordu. "Bela."
Aşağıçiyanlı, Kümbet, Amberinarkı köylüleri bir araya ge­
434