-Bir şeyin korkunç olması doğruluğuna mani değildir. 
Ben doğruyu müdafaa ediyorum. Meseleyi ne kadar oradan 
buradan dolaştırsanız da benden alacağınız cevap hep budur. 
Ben iddiamda ısrar etmedim. Karım da besbelli konuyu 
değiştirmek için: 
-Birkaç senedir köşk boş duruyor. Bu cinayetten dolayı 
adı uğursuza çıktığı için kimse kiralamaya cesaret edemiyor­
du. Bu cesur kiracılar nasıl adamlar acaba? 
Karım bir hizmetçi kız çağırarak sordu: 
-Servinaz, bu uğursuz köşke taşınanların kim oldukla­
rını öğrenebildiniz mi? 
Servinaz kirli, esmer ve sivrisinek yeniğiyle sivileeler dök­
müş bacaklarının açıklığından utanır gibi mavi önlüğü altın­
da biraz büzülerek cevap verdi: 
-Oradan bize hizmetçi bir kadın geldi. Tulumbaları bo­
zukmuş. Kuyudan su çekmek için de kovaları yokmuş, iki 
kova istedi, verdik. 
-Ee, sonra? 
-Sonra efendim, bizim Muhsine Kadın'ın hiç ağzı du-
rur mu? "Sizin Beyefendi'ye kim derler?" diye sordu. O da, 
"Bizim Beyefendi meşhur adamdır. Sarığı yoktur ama çok 
okumuştur. Müderris Hürrem Bey derler. Büyük mektepler­
de ders okutur, kitap yazar, gazetelere makaleler gönderir. 
Onu İstanbul'da bilmeyen yoktur. Siz tanımıyor musunuz ?" 
dedi. Biz de, "Biz kitap okumasını bilmeyiz. Beyi tanıyama­
dık" cevabını verdik. 
Karım, hizmetçi kızın bu saflığına gülerek: 
-Aa, meşhur Profesör Hürrem Medari Bey, dedi. 
Sonra bana dönerek ilave etti: 
-Şadan bilmedin mi? 
Ben biraz tereddütle cevap verdim: 
-Bildim. 
-Onu hangi eseriyle tanırsın bakayım? 
- Doğrusunu istersen hiçbir eserini okumadım. İsmini 
şurada burada işitirdim. 
-Gazetelerdeki makalelerinden de hiçbirini okuınadın mı? 
33