Komutanlıkta herkes çayını içerken Taşkın Halil Bey: 
"Hele bir bekleyelim, devran ne gösterecek," diye sabır 
önerisinde bulun du. "Kalabalığın bu sessizliği hiç hoşuma git­
medi." 
Kalabalığın sessizliği, gürültüsünden patırtısından, ortalığı 
yıkıp yakmalarından çok daha korkunç oluyor, insanı iliklerine 
kadar donduruyor du. Ellerinde olsaydı, o an, atı kurşuna diz­
dirrnekten vazgeçmek, Yüzbaşı da içinde, vazgeçmek hepsinin 
de içinden geçti. 
Kasabanın sessizliği daha sürüp gidiyor du. Kulak kabart­
mışlar, en küçük bir çıt çıkmayan, ölmüş gitmiş kasabayı dinli­
yorlar dı. Öğleye kadar arada bir konuşarak, daha da çok kasa­
bayı dinleyerek diken üstünde oturdular. Güneş tam tepeye di­
kildiğinde yukardaki mahalleden, tek başına öten bir horozun 
sesi geldi, ona başka kenar maha llelerden birkaç horoz daha 
katıldı, ardından da çarşıdan gelen duyulur duyulmaz sesler 
biribirine karıştı. Sesler az sonra da uğultuya dönüştü. Kulak 
verip dinled iler, kasaba yavaş yavaş eski haline geliyord u. On­
lar da, bütün endişelerinden sıyrılıp kendilerine geldiler. 
Köylüler akşama kadar, bölük bölük, sonra da birer ikişer, 
atın önünde gelip bir süre yüzleri uzamış, kederli, saygıyla du­
ruyorlar , gözlerini ölü ata dikip orada bir süre kalıyorlar , sonra 
da çabuk çabuk attan uzakla şıyor , kasabanm, köylerinin yolu­
nu tutuyorlardı. Köylülerin, kasabalıların ölü atı ziyaretleri ge­
cenin karanlığına kadar sürdü . 
Atın ölüsü, orada köprünün altında bir gün, bir. gece kaldı. 
Atın yanına yaklaşıp, ona kimse, parmağının ucuyla bile dokuna­
madı. Köpekler bile ölü atın yanına varamadılar. Uzaklarda du­
ruyor , ata şöyle bir göz atıyorl ar, sonra da kuyru klarını patançla­
rının arasına kıstırıyor , oradan süklüm püklüm ayrılıyorl ardı. 
İkinci günün sabahında, tanyerleri ışıdı ışıy�cak, kasabalı­
lar, uzun bir at kişnemesiyle yataklarından fırladılar. Kişneme 
üst üste üç kez daha alacakaranlığı biçti, köprünün altından 
kuzeydeki dağlara, güneydeki Akdenize, doğuya batıya dalga 
dalga yayıldı gitti. Bir anda da köprünün altını bir kalabalık al­
dı, atın kurşuna dizildiği yere geldiler baktılar ki, atm ölüsü­
nün yerinde yeller esiyor. 
225