"Ben senin kim olduğunu biliyorum," dedi. "Seni kurnaz 
seni ! Bir de hiç belli etmiyorsun. Zaten anlamalıydım senin kim 
olduğunu . Sakalına ·bakınca bilmeliydim. Böyle kocaman sakal 
kimde olur ki ... Benimki de ahmak bir kafa işte, adam seninle 
konuşur da, arkadaş olur da senin kim olduğunu bilmez mi?" 
"Ben kimim ki?" 
"Ha, halı, bir de kimim, diye bana soruyor , seni kurnaz se­
ni! Sen, ermişler ermişi Ferhat Hoca değil ıhisin, sen, İnce Me­
medi afsunlayıp kurşun geçirmez eden sen değil misin, İnce 
Memedin kurşuna dizilmiş yağız atını, bir kır küheylan olarak 
dirilten sen değil misin, Anacık Sultanı öldüren Yüzbaşı Faruk­
lan, Kertiş Ali Onbaşının camm alaraktan, köprünün alhnda, 
\ . onlan Anacık Sultanın ölüsü yanına uzatan sen değil misin, In-
ce Memedi, peri kızlannı göndererek, Çiçekli Mahmut Ağanın 
zindanından, kalın zincirlerini koparthnp kaçıran sen değil mi­
sin? Senin öyle çok, öyle çok marifetlerin var ki, sayınakla bit-
mez." 
"Bütün bu saydıklannın hiçbirisini ben yapmadım . Bütün 
bunlar doğru değil ." 
"Bir de sakalım kestirip, sonra da uzatan Ferhat Hoca sen 
değil misin?" 
"Ben Ferhat Hocayım." 
"Öyleyse benim dediklecim de doğru. Sen bütün bunlan 
benim külalııma anlat. Seni yalancı seniü ili!" 
"Bu senin dediğin gibi bir adama hiç yalancı denir mi?" 
Memed Çocuk, onun elini bıraktı, gözlerinden bir korku­
nun gölgesi geçti, vardı kapının eşikliğinde kaçacakmış gibi 
durdu. Başını yere eğip bir süre düşündü. Gözlerini kaldırdı, 
yalvanrcasına Ferhat Hocaya baktı: 
"Sana yalancı dedim diye Allah bana bir şey yapmaz değil 
mi, çont olmam değil mi, Allah beni öldürmez değil rrii? Bir 
bok yedik, bir kusur işledik senin arkadaşlığına güvenerek, be­
ni bağışlasan olmaz mı?" 
"Seni bağışladım Memed Çocuk. Gel bakalım yanıma." 
Memed Çocuk, gözlerini onun yüzünden ayırmadan, kor­
karak, ayağı ayağına dolanarak gitti, onun karşısında durdu. 
"Güdük, şu büyük hızınanı getir. Kaşığı da al gel." 
600