ya kadar git git bitmiyor. Ben hemen evden firlad1m, ba§la­
d1m ko§maya. Baktig1m her eczane kapah, vakit ger; olmu§. 
Derken bir bahriyeli tak1ld1 pe§ime: Ben hlzl amyorum, o hlz­
lamyor; ben yava§hyor um, o yava§hyor. Sokaklar da pek ay­
dmhk degil. Boylece Osmanbey'e kadar geldik. Profesor 
Mustafa inan'm e§i arkeolog Jale Hamm gerr;ekten giir; du­
rumdaym1§. "Neyse ben ilac1 buldum, peri§an bir vaziyette. 
�imdi dii§iiniiyorum: o karanhk yola girdigim vakit adam pe­
§imi bffakmazsa ne olacak? Ne yapanm o zaman? Neyse bir 
sokaga saptim ve bir apartmanm ir;ine girerek sakland1m. 
Bir hayli bekledim. Baktim adam ger;medi. Hemen r;1ktim 
sakland1gim yerden ve bir ko§u eve geldim. Ko§arken hir; ar­
kama bakmad1m korkudan. Eve vard1m sonunda, ama soluk 
soluga bitmi§ bir vaziyette yim. Mustafa yatakta. Al ilac1m 
dedim. 'Liizum kalmad1,' dedi Mustafa, 'Karmmm agns1 ger;­
ti'," Jale Hamm giiliiyor; "Almad1 ilac1, ger;ti dedi. Ben i§te 
onceleri onun bu durumunu boyle ciddiye ahrd1m. Panige ka­
p1hrd1m. Mustafa, boyle koca bir adam, iriyan, oliiyorum di­
ye yataga yatmca dogrusu ne yapacagim1 bilemezdim." Biraz 
kuruntuluymu§ Mustafa inan. 
"Nazhydi. Ailedekiler, onu §Jmartiyorsun derlerdi bana. 
Ar;1k soylemek gerekirse, onun bana nazlanmas1, kendine 
boyle baktffmas1 ho§uma giderdi. Benim as1l korkum onun 
sigara ir;mesiydi. Ben dogum sffasmda, onun da hastaneye 
gelmesinden faydalanarak Mustafa'y1 tepeden tirnaga mua­
yene ettirdim. 'Aman Mustafa Bey,' dediler. '<;ok feci durum­
dasm, sigaray1 bffakacaksm, biitiin bron§larm tikah. Boyle 
devam edeoezsin, s1hhatinle oynuyorsun.' Ben de Musta­
fa'ya o sffalarda, 'Erkek r;ocuk dogurursam senden bir hediye 
istiyorum, dedim. Ben anlamam1§1m, Mustafa'nm aslmda 
k1z r;ocuguna dii§kiinliigii fazlaydi. Ben zann ediyordum ki, 
her Anadolu erkegi gibi Mustafa da oglan r;ocugu ister. Biz 
de tabil o zamanla r metelige kuqun atiyoruz. Mustafa §a§ff-
141