FAKİR BAYKURT
 
203
 
 
birem birem anlattım. Şimdi size demem şu: Yarından sonra, gün 
doğandan batana kadar... bu köyün muhtarı, üyesi, öne geleni ben 
olacağım! Bütüüüüün yetgileri alacağım elime. Hep barabar 
toplanacağız. Kağnıları koşacağız. K
alburları köfeleri, hem de 
sepetleri alacağız. Töreniyle, töresiyle bağlarımızı bozacağız. İstediğim 
yetgi, bir yıl değil, bir ay değil, 
-
işaret parmağını uzattı
-
 
bir güncez! 
Gün doğandan batana kadar...»
 
Rıza da, Battal da güldüler.
 
«Gülmeyin!» dedi. «Sen
 
yüzü yumuşak herifin birisin Battal! O 
gün her yetgi benim olacak, tamam mı yeğenim?»
 
Battal: «Tamam ... » dedi. «Mühürleri de ister misin?»
 
«Mühürler senin olsun, istemem! Kimseye ceza kesecek değilim! 
Sen komşulara o gün için yetkilerin bende olduğunu s
öyleyiver, 
yeter...»
 
«Pekey Abbas emmi ...»
 
«Eferim yeğenim! Hemi aslan, hemi de kaplansın! Bir kere daha 
girdin gözüme...» Rıza’ya döndü: «O gün sen de benim emrimdesin 
Irıza! Sen de, Battal da... Biriniz sağımda, biriniz solumda... Anlıyor 
musunuz?»
 
Rıza
, ellerini birbirine çarptı, güldü:
 
«Sen yetgileri şimdiden takındın bile Abbas emmi!»
 
«Ne olacaktı? Takınmayacak mıydım? Yarından sonra gün 
doğandan batana kadar dedim emme şimdiden hazırlık yapıyorum! 
Boş mu durayım?»
 
Battal da güldü:
 
«Tamam tamam Abbas 
emmi, emrindeyiz, söyle sen!»
 
«Eferim yeğenim! Seni çok çok beğeniyorum! Emme Irıza’ yı geç! 
Ciğerini bilirim onun, emme neyse! Haa bak, deral Çu
-
 
kurviran’a 
habar salacaksın, Berber Sefer gelecek. Hemen bugün! Bütün 
delikanlıları, bebeleri, herifleri tıra
ş edecek. Sakalları hep kazıyacak. 
Sade benim sakal kalacak. Herkesin bıyıkları tımar edilecek. Yarın 
akşama bu iş tamam! Hemen şimdi bekçiyi sal Çukurviran’a.