123 anlatmaya çalıştım. Ne var ki ona söz dinletmek mümkün 
değildi. Biz, içinde ol duğumuz için durum u sezemiyormu şuz. 
Bu 'biz' sözünün beni çok ürküttüğünü itiraf etmeliyim. 
Üçüncü Şey bana 'siz' dedikçe hiç sevmediğim birtakım  in-
sanlarla birlikte sanki bir yere doğru itiliyormuşum gibi his -
sediyordum. Sanki bu "Üçüncü Şey" beni içinden çıkmak için 
çabaladığım bir kuyunun dibine doğru itiyordu. Bunla rı 
"Üçüncü Şey"e dilimin döndüğü kadar anlatmaya çalıştım. 
Onun için mesele bir bakıma kolaydı. Be nim acınacak 
durumumdan hoşla nıyor gibiydi. Köpek onun cebine 
işememişti. İhtiyar bir kadınla yatmak meselesiy le 
karşılaşmamıştı. Ben aslında sizden yanayım, muhterem 
efendim. Bu tartışma yı "Üçüncü Şey" ile sizin yapmanızı ne 
kadar isterdim. Onu hemen perişan ederdiniz elbette. Ben de 
bu çarpışma sıra sında yanınızda olup durumu zevkle izlemek 
isterdim. Evet, asl ında ben sizden yanayım efendim. Bütün 
hayatım boyun ca bütün gücümle buna çalıştım. "Üçüncü Şey" 
ise beni es ki yerime itmek istiyordu; bir daha kokteyl partilere 
filan bi le gitmemi istemiyordu. Gerçi siz, o mutlu ve beni 
büyük bir coşkunlukla hatırladığ ım günden beri, yani iki yıla 
yakın bir süre içinde - çünkü köpeğim, sanıyorum iki yaşma 
geldi (ne yazık gerçek yaşını tam olarak hiçbir zaman bileme -
yeceğim) artık - beni bir daha çağırmadınız; fakat bana kar şı 
duygula rınızın da değişme diğini sanıyorum, k ötü bir 
davranışınızı görmedim benimle ilgili. Yıkıcı düşüncelere 
karşı yım, muhterem efendim. Bunun böylece bilinmesini 
isterim. Sizi, "Üçüncü Şey" ile nasıl yan yana koyabilirim? 
Böyle bir küstahlıkta bulunacağımı benden beklemezsiniz 
herhalde. Tabii onun işi gücü olmadığı için benimle daha çok 
birlikte bulunabiliyordu. Fakat sanki benden bir çıkan var 
gibiydi. Oysa siz, hiçbir karşılığı olmadan bana sadece iyilik 
ettiniz.