rebiliyordu. Tela ş içinde ydiler. Rüz gâr feribotu  yan çevirip bir anda kö prünün  ayağına ya sladı. 
Sahili dolduranl ar çığlık çığlığa bağrışt ı. İşçil er koşuş tu, hala tları germeye başladıl ar. Vali ceb­
inde çalan telefonu  açtı.
“Ne?  Ha, sen misin? Yok yok, bir şey olmadı.  Az daha  olacakt ı ama  kurt ardık.  Rüzgâr ferib­
otu ayağa  doğru  savurdu,  şu anda ipleri geriyorlar,  hala tları  yani... sabitl eniyor.  YAŞASIN 
SABİT LENDİ!  Şimdi,  işte tam şimdi,  köprüyü  oturtmak  üzer eler iskeleye. Kapıyorum.  Ararım 
yine. Dua  edin, dua.”
Vali a tlaya sıçray a ind i kayalardan a şağı. Mühe ndis in yüzünden düşen bin parçayd ı.
“Çekme yin dedim  size ulan,”  diye bağırı yordu  bas bas.  Kaymakam,  Valinin  geldiğini gör­
ünce hemen s eğirtti yanına.
“Allah  yolladı  sizi. Şu Mühend ise laf anlatamı yorum.  Gaze tecil erle aramız ı bozacak.  Kimse 
95