130
ferinde dönemin baskın ideolojisine uygun şekilde farklı bir 
mimari, zıt bir tasarım ve yepyeni bir isimle tekrar yapıl­
mış, en sonunda bir gün alışveriş merkezine dönüştürülmüş 
olurdu. Geçmişi kendi siyasi amaçlarına göre yorumlamakta, 
bozmakta, yıkmakta Türkiye’deki siyasetçilerin üstüne yok­
tu. Oxford’da tarihi devamlılık vardı; Türkiye’de ise kesinti­
ler, kopuşlar. Dertli dertli iç geçirdi.
“iyi misin?” diye sordu yanında duran Şirin.
“Keşke bizim de Türkiye’de böyle güzel kütüphanelerimiz 
olsaydı” dedi Peri. “Üzülüyorum.”
“Sen istediğin kadar üzül” dedi Şirin bilmiş bilmiş. “Av­
rupalIlar Ortaçağdan beri kitap basıyorlar. Ortadoğu bu işe 
tam ne zaman başlamış bilemem ama şurası kesin ki arada 
kocaman fark var. Iran, Türkiye, Mısır... tamam, zengin ta­
rihi mirasları var. Ama hani kültür? Kitap demek bilgi, bil­
gi demek kudrettir. Bu kadar büyük ara nasıl kapatılabilir?” 
“287 yıl yaklaşık” dedi Peri kendi kendine.
“Ne?”
“Pardon” dedi Peri, çekingen bir sesle. “Gutenberg’in mat­
baayı bulması 1440 civan. 1550lerde İtalya’da birkaç Arap­
ça kitap basılmış. Ama sistem atik üretim uzun süre yok. 
M üslümanların tam anlam ıyla kitap basmaya başlam ası 
Osmanlı’da, Müteferrika ile olmuş. Tabii ciddi bir sansür al­
tında. Yani en iyi ihtimalle aradaki fark 287 yıl.”
“Amma tuhaf tipsin” dedi Şirin, muzip bir gülümsemeyle. 
“Oxford tam sana göre!”
Yakınlarda bir kafede kahve molası verdiler. Peri’yle Şirin 
boş masa ararken, M ensurla Selma da birbirlerinden uzak 
şekilde yürüyerek tuvalet bulmaya gittiler.
“Kapanmayan aralar demişken” dedi Şirin başıyla Mensur 
ve Selma’yı işaret ederek, “senin annen ile baban arasında 
da epey bir ara var gibi.”
Peri’nin yanakları kızardı. Hayatında hiç bu kadar açık söz­