1 ll o .... 
"Kim?" 
Eliyle bir Mustafa Beyi, bir kapıyı gösteriyord u. 
"0, o, o! İşte o! Alayım mı eve? Bir şey, bir şey, bir şey ... olur­
sa .. :" 
"Dur Hanım, ne bu telaşın?" diye ayağa kalktı Başkan gülerek 
"Dur Hanım, kimmiş bakalım, seni bu kadar heyec anlandıra n." 
Merdivenleri sarsarak ağır ağ.lr, her basamağa · bütün ağırlığıyla 
yüktenerek indi, inmesiyle : 
. 
"Buyurun, buyu run, buyurun Derviş Bey," demesi bir oldu. 
Derviş Bey ikircikli, ortada bir tUhaflık olduğunu aniayarak yu­
karı çıktı, odanın kapısı açıktı ve onasında eli belinde taban.casının üs­
tündeki Mus tafa Beyi gördü. Mustafa Bey cek etinin azıcık altından, 
belli etmeden sağ elini tabancas ının kabza sına kendiliğinden koyuver­
miştL 
"Buyurun, buyu run. Biz de kahv altı ediyordu k." 
Dervi� Bey belli etmeden .Mustaf a Beyi şöyle bir tepeden tırnağa 
süzdÜ, sonra hiçbir şey olmamış gibi odaya yürüdü, ayakta durmuş 
kalmış adama sağ omzu sürünerek sedire kadar vardı. İçine kuşku düş­
tü Mustafa Beyin ama geriye dönemedi. 
"Buyurun, buyurun ... " 
Mustafa Beyin şaşkınlığı o anda birden geçiv erdi.· Hemen döndü, 
olağan, düz bir sesle, gülümseyerek : · 
"Bana izin Reis Bey, çok teşekkür ederim. Her şey; her şey için." 
Derviş Beye bir göz atmadan da kendini alainad ı, merdivenleri 
ağır ağır indi. Bir de baktı ki eli tabaneas ının üstünde, ateşe değmiş 
gibi hemen elini tabancanın üstünden çekti, yüzü kıpkırmızı, yalım 
yalım oldu. Çok utanm ıştı. Başka n bu halini gördü mü diye ona bak­
tı. Başkan her şeyi görmüş anlamıştı. Göz göze gelince : 
"Malum," dedi. "Malum. Alışkan lık." 
421