638 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
El dokunduramazsın. Daha dumanı tütüyor. Yolanlar kayadan kayaya, kovuk­
tan kovuğa. 
Kuyuya vardıklarında tanyeri ışıyordu. Üç adam başlarını kuyunun ağzına 
sokmuşlar, öyle duruyorlar. Atları da, her birisinin önünde bir yığın taze ot, ko­
kusunu havaya yayarak yiyorlar. 
Durmuş: 
"Hiç kıpırdamıyorlar, ne olmuş bunlara?" diye sordu. "Küçük adam nerede?" 
Memidik: 
"Şu ağınağacı kümesinin içinde ... " 
Ağınağacı kümesi ıslak sabah güneşinde bir yığın pembe açmış çiçek harma-
mydı. Bir tuhaf, incecik kokuyordu. 
Durmuş: 
"Söyleyelim şu adama kaçsın," dedi. 
Birden üç adamın da doğrulduğunu gördüler, görür görmez de aldılar yatırdılar.