165 
ne yazık ki öyle oldu ve bunun bir tek nedeni vardı: 
İnsan karde şliğine, eşitliğe ve emeğin en yüce değer oldu­
ğuna inanması. Bu idealin Sovyetler Birliği'nde yeşereceği 
umutları. 
O dönemde bu umuda kapılmayan kültür adamı yoktu za­
ten. Picasso'dan Neruda'ya, Anıgon'dan Andre Gide'e kadar 
yüzlerce tanınmış sanatçı Moskova'dan gelen haberlerle he­
yecanlanıyordu. Hele Hitler faşizminin Sovyet ordulan tara­
fından perişan edilmesi, olaıtanüstü bir sevinç yaratmıştı. 
Nazım'ı dünya aydınlann dan ayıran şey, onun bu umudu 
Türkiye gibi sert ve acımasız bir ülkede yeşertmeye çalışması 
olmuştu. Dönemin güçlü adamlan olan Şükrü Kaya, Mareşal 
Fevzi Çakmak gibi korkunç düşmanlar edinmişti. 
Özgür kişiliği de düşma nlık nede niydi 
Ama düşmanlık ne yazık ki bu kişilerle sınırlı deıtildi. Na­
zım'ın parlak kişiliği, birdenbire herkesin önüne geçen şöh­
reti, kitaplannın kapışılması, şiirlerinin ezbere okunm ası, 
konuşma yaptığı salonlara gençlerin akın akın gitmesi gibi 
göstergeler onu kısa sürede her kesimin gözünde istenmeyen 
adam durumuna getirdi. 
Faşistler ondan nefret ediyordu ama aydınlar da kıskanı­
yordu. Zaten "sol ve aydın" kıskançlığı, fazla açıklamaya ge­
rek duy ulmayacak kadar bilinen bir gerçek. Kendi içlerinden 
çıkan, bir zamanlar kendileriyle aynı düzeyde olan ama son­
ra yeteneği sayesinde merdivenin daha üst basarnaklanna 
tırmanan, geniş hayran kitleleri edinen hiçbir arkadaşianın 
bağışlamaz bu çevreler. Hemen dedikodul ar, çamur atmalar, 
aleyhte yazılar ve fısıltı gazetesi iftiralan başlar. 
Nazım (bütün sol aydınlann olmasa bile) bu insaniann da 
hedefindeydi. Başına gelecek olan bir felakete sevinecek çok 
insan vardı.