ALTI 
İpek etekli ğini avuçlar ının içinde ovu şturarak anlat ıyordu: 
— Hazreti peygamber, bir sabah birden yerinden kalk ıp evinden ç ıktı, bazen 
böyle birden bir yere konuk gidermi ş, onun gitti ği eve de önceden biri ko şup 
müjdeyi verirmi ş, peygamber hazretleri size geliyor diye; o sabah da öyle 
çıkmış yola, hemen ko şmuşlar, gidece ği yere haber vermi şler, adam sevinmi ş, 
kapılara kadar ç ıkıp beklemeye ba şlamış. Peygamber efendimiz de yan ında 
dostlarıyla adam ın evine do ğru yü-rüyormu ş, ama o mübarek yak ışıklı 
yüzünde, çok güzel, yak ışıklı adammış peygamber efendimiz, öyle bir öfke, 
bir celal, hiç kimseyle konu şmuyormuş, belli ki bir şeye kızmış. Misafir 
gittiği adamın evine gelmi şler, adam kap ılardan kar şılamış peygamber 
efendimizi, ama efendimizde hiç yumu şama yok, "Sana gelmedim," demi ş adama, 
adam şaşırmış tabii, efendimiz girmi ş kapıdan avluya, avlu da avlu, kocaman 
serin bir avlu, "Üvey k ızın Hilal'e geldim," demi ş. Adam bir telâ şlanmış, 
binbir dil dökmü ş artık içeri girsin diye, peygamber efendimiz cevap bile 
vermemiş, doğru ahırlara yürümü ş. Meğerse adam, üvey k ızını dövüp, bir gece 
önce ahıra kapatm ış, efendimiz de rüyas ında görmü ş bunu. 
38 
Mahallenin on bir, on iki ya şındaki bütün o ğlan çocuklar ı, önlerinde bir 
pasta taba ğı, büyük teyzeyi dinliyorlard ı. Büyük teyze de entarisinin 
eteklerini h ışır hışır ovuşturarak anlat ıyordu. 
— Efendime söyleyeyim, peygamber efendimiz açm ış ahırın kapısını, Hilal 
içerde yat ıyor, üstü ba şı yırtılmış, dayaktan her yeri gö ğermiş, mosmor 
olmuş. Zavall ı kız samanlar ın üstünde a ğlıyor. Hilal de Hilal ama, ayparças ı 
gibi, öyle güzel bir k ız. Peygamber efendimizin o gül cemalini görünce, öyle 
heybetli, yak ışıklı bir halde kar şısında bulunca, Hilal susu-vermi ş. 
Peygamber efendimiz, "Herkes çekilsin," buyurmu şlar. "Ben Hilal Han ımla 
yalnız görüşeceğim." Herkes çekilmi ş hemen, efendimiz ah ırın kapısını 
kapatmış. Yavaşça Hilal Han ıma yakla şmış, ellerinden tutup yan ına oturmu ş. 
Hilal Han ımın göğermiş yerlerini mübarek dudaklar ıyla öpmeye ba şlamış, mis 
kokulu mübarek sakal ı, öperken Hilal Han ımın tenine de ğiyormuş. Allahın bir 
hikmeti, efendimiz öptükçe o morluklar geçiyormu ş. Bir yandan Hilal Han ımın 
boynunu, gerdan ını, omuzlar ını öperken, bir yandan da güçlü, mübarek 
elleriyle vücudunu şöyle ağır ağır yukarıdan aşağıya sıvazlıyormuş. Hilal 
Hanım, gözlerini kapatm ış, o mübarek dudaklar ın, mis kokulu sakal ın 
omuzlarında, gerdan ında dola şmasıy-la, o güçlü ellerin vücudunu a ğır ağır 
sıvazlamas ıyla kendinden geçiyormu ş, efendimizin güçlü, erkek elleriyle 
ovaladığı vücudunda a ğrı sızı kalmıyormuş. Artık, ilahi bir zevkle 
kendinden geçmi ş Hilal Han ım, sanki ruhu gökyüzüne yükselmi ş, daha bir 
gençleşıp güzelle şmiş, yanaklar ı al al olmu ş, gözleri par ıldamış, her 
yanlarına bir tazelik, bir taravet gelmi ş, samanlar ın üstünde ulviyete 
erişmiş. Peygamber efendimiz gittikten sonra da günlerce ç ıkamamış ahırdan, 
orada öyle yatm ış... 
39 
YEDİ 
Odanın duvarlar ını çepeçevre kaplayan kütüphanenin raflar ını dolduran 
kitaplardan y ıllar yılı sızarak art ık odaya sinmi ş olan eski kâ ğıt kokusu 
sanki her şeyi hafifçe sarart ıp eskitiyordu. Odadaki tek koltu ğa ayaklar ını 
altına toplayarak oturmu ş olan Nermin, pencereden kül rengi gökyüzüne 
bakıyor, havan ın kımıltısız donuklu ğu da, odan ın durgun görüntüsünü 
tamamlıyordu. 
Haluk çal ışma masas ının başına oturmu ş, karşısındaki kitaplara bakarak usul