ceylanlar sessiz, yaslı ... Yaaa Nem�t, işte ben geldim. Ve Nemrut 
çok sevindi. Ve sonra ateşten çıktı geldi İbrahim Ncmrudun sarayına. 
Hançerini çekti. Ncmrut dize geldi. Ve kahini çağırdı ve boyun kırdı. 
Ve İbrahim, 'dedi, zulmü öldürüy orum. Sen öldükten sonra yelyüzün­
de zulüm sürmesin, dedi. Ve öldürdü. Hançcriylc. Ve Ncmrut öldü­
rüldükten sonra da zulüm sürdü. V c ceylanların büyüttüğü İbrahim 
buna çok şaştı. Zulmü öldürdüm, dedi ve zulüm oldu. V c İbrahim 
umudunu yitirmedi .Vc zulüm bitecek, dedi. Zulüm bitme li, dedi. Ve 
İbraJıim ceylan larını aldı, çöle indi. Çok çocuğu oldu, soyu büyüdü, 
çoğaldr, yayıldı. V c onlara vasiyet etti İbrahi m, size şu dünyada ne ka­
dar tat, ürün varsa dolu dolu verdim, dedi. V c siz zulmü bitircccksi­
niz, dedi. Ve bir gün yeryüzünde ve zulüm bitccektir. 
Ardında kımuzı toz, sarı gölge ... Ve Yel Veli Sarıoğlunun konağı 
yöresinde, dön ha dön ... Söğüt ağacı, Sababat Harun, pul pul ay ışı-
ğı ... 
"Baba, baba, baba gel! Koşuyo r!" · 
Derviş Bey: 
"Duuur!" diye gürledi. "Olduğun yerde, yerde kal! Yoksı yersin 
kurşu nu." İncecik gölge olduğu yerde, ağaran şafağın oı:wıiida kak ıl­
dı. "Hiday�t, git bak bakalım, kimmiş o? Orada d�du kaldı." 
Hidayet temkinli, eli tabanc asının tetiğinde, ala pEağın ortasın­
da, avlu duv arının hünnap ağacı, binlerce sarı, kırmızı, pembe çiçcğini 
salıvermiş, şıkırdım gibi, pabuç inciriyle önülü, kapanmış köşesinde, 
sarı, uzun sığırkuyruğunun yanında durakalmış gölgeye yanaştı. "At 
elindeki ni," dedi. Upuiun durmuş kalmış gölgede hiç hiçbir ses olma­
dı. Hidayet daha bağırdı. "At elindekini, at elindek ini." Gölge geceye • 
karış�, yapışmış, orada erimişti. "At elindeki ni, yoksa tefiğe çöke­
rim." Gölge gene ses vermed i. Hidayet birden üstüne atıldı, yana sark­
mış iki kolunu da yakaladı, gölge hi\:bir direnç göstermedi. Hidayet 
belini yokla dı, tabaneayı kılıfından çıkar dı. "Bak, tabancan da var­
mış," dedi. Gölge suskun. "Düş önüme!" Gölge cansızcana, eğilip bü­
külmeden, öyle kasılınış yürümeye başladı, geldi, konağın merdiveni 
başında durdu. "Çık merdiven i." Yel Veli merdiveni çıktı. BürÜ:k sa­
lonun ortasında ·kalakaldı. Gözlerini kirpiştirerek, yerdeki kilimlere, 
karşı duvardaki iri gözlü, uzun bıyıklı resme, duvardaki eski, sedef 
kakmalı.' oymalı silahlara, · nakışlanınış kerevete, sıra sıra merdivenin 
·., 
355