görmesini istemiyorum bu gece. Garip bir utangaçlık için-
deyim Olric. Buzlar ülkesindeyken de öyle olduğunuzusöylerlerdi. Soyunurken kimseyi yanınıza yaklaştırmazmış-sınız. Annenizden bile utanırmışsınız soyunurken. Ne ga-rip: ben bütün bu huylarımdan vazgeçtiğimi sanıyordum.Kaybettiğim bütün eski alışkanlıklarımın beni sardığını his-sediyorum şimdi. Özlemden mi dersin? Bilemeyeceğimefendimiz. Ben sizin kadar okumuş değilim. Daha çok, ken-dimi yetiştirmiş sayılırım. Kravatını asmak için gardrobunkapağını açtı ve artık yatağa girmiş olan Nermin’le arasındayer alan kapağın gerisinde soyundu. Kapağı kapattı: birden,onu seyreden Nermin’in gözleriyle karşılaştı. Boşuna telaşediyorum. Her zamanki gibi davranıyor aslında. Beni sey-retmekten hoşlandığını bu gece mi öğreniyorum? Fakat,yatağa yaklaşınca gene cesareti kırıldı, kapıya doğru yürü-dü: “Bir kitap alıp geliyorum,” dedi.
Önce mutfağa gitti; buzdolabını açıp yiyeceklerin karşı-
sında durdu bir süre. Burada güzel günler geçirdiğimizi in-kâr edemezsin Olric. Burada yaşamanın rahat bir yanı oldu-ğunu sen de biliyorsun. Belki bu arada seni çok ihmal etti-ğim olmuştur. Fakat, her zaman varlığını hissettiğim de birgerçektir. Seni hiçbir zaman yanımdan ayırmadım. Banabunları açıklamak zorunda değilsiniz efendimiz. Üzerinizetitrediğimi belli etmeden her zaman yardımcı olmaya çalış-tım size. Birlikte daha güzel günler göreceğiz Olric. Şimdi-den uzak ülkemin kokularını duyar gibiyim. Buzdolabı açıkkaldı: ondan olacak efendimiz. Bu iyi bir işaret Olric: güleryüzlülüğünü kaybetmemişsin. Gerçek neşeyi unutmamış-sın. Benim gibi, başkalarına hırslanarak neşelenmek gibi al-datıcı bir eğlenceye kaptırmamışsın kendini. Kendini koru-duğuna sevindim. Üşümeye başladığını hissetti. Buzdolabı-nı kapadı. Canı bir şey istemiyordu. Mutfaktan çıktı.
Başka duvarların arasında mı kapayacağım kendimi der-
563