Şiir, Bilinç ve Hastal ık 
Prag'da her yıl önemli bir edebiyat festi vali yapılır. Ko­
nuş malann, okumalann sade ce kapalı salonlarda kalm adı­
ğı , okurlann caddel erde yaza rlardan imza toplayıp ko leksi­
yon yaptıkl an bu festivale yakışan bir kültür şehridir Prag. 
2010 yılında festiv alin açılışını yapma onurunu bana ver­
mişlerdi. Bu görevi seve seve yerine getirdim ve sonr a çeşit­
li açık oturumlara, panellere katıl dım. Edebiyat panelle ri bü­
yük tiyatrolard a yapılıyor ve salonlar tıklım tıklım doluyordu. 
Konu şmacı olarak katıl dığım panellerden birinin k onu su 
Niet zsc he'nin bir cümlesi ydi: "Şu Yunanlılar ... Sahte ve de­
rinlikten y oksun ." 
Hepsi bu kadar dı işte! Değişik ülkelerden ya zarlarla sah­
neye çıkacak ve bu cümle üzerine iki saat tartışac aktık. Ne 
demem g erektiği kon usunda epeyce düşündüın. 
Nietzsche elbette antik Yunan'dan söz ediyordu ve di�er 
Avrupa entelektüelleri gibi o dönemin hayranı olduğunu ya­
zılarından biliyorduk. O zaman neyi kasted iyor, hayranı ol­
duğu bir kültür dönemini niçin salıtelikle suçl uyord u? 
Kaf aında bunun tek bir açık laması vardı ve panelde o dü­
şünce yi savun dum : Ni etzsche bence filozof tan çok şairdi , 
hem de kelimenin tam anlamıyla has bir şair. Şiirle felsefe 
arasında gidip gelen şaşırtıcı cümleler kurmayı seviyor du. 
Zerd üşt kitabının başında ki "Tann öldü!" dizesi de bu ihti­
yaçtan, yani okuru sarsmak isteğin den doğmuştu.