çal ışı ve sigaras ını sab ırs ızca ezip söndürü şüyle birle şir, kimi zamanlar  
bu görüntüler t ıpk ı sonradan hatırlad ığım ız rü yalar gibi sı k s ık akl ıma
tak ılırd ı. Sorular ve resimler halini alan bu hayalleri, Masumi yet 
Müzesinde ser gileyebilmek için ressamlara çok anlattım, ama
sorularıma hiçbir zaman tam bir cevap bulamadım. Füsun ş u sahnede
niye o kadar du ygulanm ıştı? Ekrandaki filmi izlerken kendini hikâ yeye
bu kadar vermesine yol açan şey neydi? Bütün bunları ona sorabilmek  
isterdim, ama Keskinlerin filmlerden sonra yapt ıkları sohbet, filmi n
kendileri üzerindeki etkisinden çok, onun ahlaki sonuçlar ıyla il gili
olurdu. 
"Alçak herif cezas ını çekti, ama ben çocu ğa ac ıdım," derdi mesela  
Nesibe Hala. 
'Bırak, zaten çocu ğu hat ırlad ıkları bile yok," derdi Tar ık Be y. "Bu  
heriflerin dini iman ı para. Kapa şunu Füsun." 
Bu herifler -filmdeki Avrupal ı tuhaf adamlar, Amerikal ı gangsterler,  
o tuhaf ve edepsiz aile, hatta bu filmi dü şünen rezil senarist ve rejisör-,  
Füsunun dü ğmeye basmas ıyla bir anda karanl ık bir sonsuzluğ a doğru -
tıpk ı banyo küvetinin deli ğinden bir hortuma kap ılarak emilip yok olan  
pislikler gibi- yok olup gider, ekran ın içinde kaybolurlard ı. 
Televiz yon kapat ılır kapat ılmaz, "Oh, i yi oldu, kurtulduk ş unlardan!"  
derdi Tar ık Bey 
Şunlar, televiz yondaki yerli ya da yabanc ı film, açık oturum, bil gi 
yarış mas ının ukala sunucusu ve aptal yar ışmac ılar da olabilirdi! Bu söz  
içimdeki huzuru artır ır, sanki burada Füsun ve ailesi ile baş  baş a 
kalman ın en önemli ş ey olduğunu onlar  da fark edi yorlarm ış gibi 
hissederdim. O zaman orada daha da fazla kalmak ister ve bunu yaln ız 
Füsun ile aynı odada, ayn ı masada oturman ın zevkleri için de ğil, bütün  
Keskin ailesiyle birlikte bu  evde. bu binada bulunman ın verdiği derin  
duygu içinde istedi ğimi anlard ım (Oras ı, müze gezerin içinde Zaman ın 
içinde gezinir gibi gezindi ği o sihirli yerdir) F usuna olan a şkım ın, 
yavaş yavaş onun bütün dünyas ına, onunla ilgili her şeye,