latsm bugiinkii dersi,' demi�ti. 'Ben biraz rahats1z1m da. Ara­
da bir hata olursa ben diizeltiri m, sonunda da mevzuyu hiila­
sa ederim.' Mustafa kalkti tahtaya, meseleyi biliyordu; bir 
saat durmadan anlatti. Hoca da onun soziinii hii; kesmedi, 
yazd1gi ya da soyledigi hii;bir �eyi diizeltmedi. Biitiin sene 
boyunca Mustafa anlatti, biz de not tuttuk. Soranm size, 
bundan daha ak1I almaz bir �ey var m1dir diinyada? Bir in­
san hem sm1f arkada�m1z hem de hocamz olabilir mi? Boyle 
bir �ey duyulmu� mudur?" 
"Bizlere, bilmedigimiz bir konuyu hemen anlatmaya ba�­
lamazd1, diyor $evket Arat. "Once bizi dinlerdi: Esas konuy­
la ilgili hangi meseleleri bilmedigimizi ogrenirdi once. Bunu 
ai;1ki;a sormazd1 tabii; biz konuyla ilgili ne biliyorsak anlatir­
d1k; Mustafa da bize sezdirmeden nelerin cahili oldugumuzu 
tahmin ederdi. Sm1fta dersleri dinlerken hemen hii; not tut­
mad1gi ii;in, Mustafa'nm bu ozelligi hocalarm ilgisini i;ekmi�­
ti. Ozellikle riyaziyeci Kerim Bey (profesor Kerim Bey) Mus­
tafa'nm bu tutumuna biraz ii;erlemi�ti; bu i;ocuk neden bu 
kadar ilgisiz, diye dii�iinmii�tii. Bir glin dayanamad1: Yaza­
cagm yerde, neden durmadan yiiziime bak1yorsun? Neden 
beni seyredip duruyorsun, sanki bundan sonra ne yazacag1-
m1 biliyormu� gibi?" Mustafa Efendi ba�1r.i sallad1: evet bili­
yordu. "Kalk bakahm Mustafa Efendi," dedi Kerim Bey, 
"Gaster bildigini. Mustafa Efendi de gosterdi bildigini. 0 
glinden sonra Mustafa Bey diye hitap etmeye ba�lad1, Mus­
tafa Efendi'ye Kerim Bey. iki y1I sonra da iii;iincii sm1f tale­
besi Mustafa Bey, Kerim Erim'in 'doi;enti' oldu. 
Bununla birlikte 'Doi;ent' Mustafa Bey'in ya�ama �artla­
nnda bir diizelme gorulmedi. Doi;ent ayhgi alamad1g1 ii;in, 
ozenli bak1ma muhtai; olan hassas biinyesi yiiziinden gene 
eskisi gibi i;abuk yoruluyordu. Oysa i;ok yonlii bir ogrenciydi 
Mustafa Bey; kendini bilimin hizmetine verdigi gibi, edebi­
yatla da ugra�mak istiyordu, durmadan okumak istiyordu. 
7.1