aldı çarşıya gitti, üstleri ceren, keklik, gül, salep çiçeği, sığır­
cık, yağmurcuk kuşu kabartmalı üç tane büyücek ceviz sandık 
aldı. Cilalı ceviz sandıklar pınl pınl ediyorlar , üstlerincieki 
sürmeli cerenler çölde uçuyor lardı. Yabangülleri de inceden 
kokuyo rlardı. 
Öğretmenin karısıyla kebapçı dükkanına gittiler. Tereotlu, 
sumaklı, ayranlı güzel bir kebap yediler. Memed, kebabın lez­
zetini öyle bir anlatınıştı da inanmamıştı. Onun dediğinden de 
lezzetliymiş kebap ... Dize kadar ipekli çorap da aldı. Bu ipekli 
çorap zar gibiyd i. Öyle onun giydilderine hiç benzemiyord u. 
Çarşıyı çok seviyor du. Az bir sürede çarşıdaki bütün insan­
ları adlarıyla sanlarıyla öğren mişti. Kasabalılar da onu çok sev­
mişler , bazı yaşlı erkekler , onun yüzüne karşı bile, iç çekerek, 
bu Seyran dünya güzeli, Allah bu kızı, boş zamanmda özene 
bezene yaratmış, öyle bir güzel ki Seyran, ne peride, ne huride, 
melekte eşi menendi yok, demişlerd i. 
Seyran bu hiç tanımadığı kasaba dünyasına şaşırmamış, 
çabucak da alışmıştı. Köyü özlediği zaman da pazarın kuruldu­
ğu kasabanın ortasındaki alana gidiyor du. Öğretmenin karısı 
da pazar kurulduğu günleri seviyor , sabahtan akşama, pazarın 
kurulma sından dağılmasına kadar, orada duruyor, dolaşı yor, 
alışveriş ediyor, köylü kadınlarla çene yarıştırıyo rdu. Seyran, 
bütün köylülerin ona, kasabalılardan daha çok hayran baktıkla­
rını, ona, bir meleğe, bir peri kızına bakar gibi baktıklarını bili­
yor, gamzeleri mutluluktan çukurlaşarak, gittikçe de güzelleşi­
yordu. Seyran gittikçe güzelleşliğinin de farkınd aydı. İnsan, 
hangi insan olursa olsun, yaşamı değişir, günü sevinç içinde 
başlar, sevinç içinde sürer giderse güzelleşir. Son zamanlarda 
kötü bir huy edinmişti, fırsat buldukça doğru aynaya koşuyor , 
kendini seyrediyor, hayran kalıyordu. Acaba onu Memed de 
böyle görüyor muydu? Gene son günlerde ona bir hal olmuştu, 
içine bir kurt düşmüş, derdini de kimseye açamıyord u. Acaba 
Memed, ölene dek onu böyle sevecek miydi? Ya bir gün ... Bunu 
Hürü Ana ya soramazdı ki, kıyametleri koparır dı. 
Seyran, aşağı yukarı her gün, yemek pişirir, bahçede çalış ır, 
çamaşır yıkar , dikiş dikerken birden duruyor , içinde bir sevinç 
fırtınası, içi taşıyor, sevinçten dört dönüyor , ne yapacağını bile-
249