nun için, başkalarından farklı davranmalısı nız." lşte Müter­
cim Arif de yıkılıp gitmişti. Hikmet, bir kadınla bir olup, bü­
yük bir itina ile kurmaya çalıştıkları dünyayı dağıtıyordu. 
"Ben müsaadenizi alayım," diye kalktı Hüsamettin Bey. Kal­
karken de eski terliklerini gördü, utandı. 
Hüsamettin Beyin kalktığını gören Hikmet kendine geldi. 
Bilge telaşla, "Bana kızdınız mı efendim?" diye atıldı. Yatağı­
nın üstüne oturmuş, bacaklarını toplamıştı. "Resimli dergile­
rin kapaklarındaki kızlar gibi kurulmuşsu n," diye homur­
dandı Hikmet. Bilge, sıkıntıyla gülümsedi; zaten güç durum­
dayım, beni yorma demek istiyordu. Hikmet, gözlerin dili ge­
ne sahneye çıktı demek, diye kızdı içinden. Albaya döndü: 
"Bir yere gidemezsi niz. Oyunu yarıda bırakamazs ınız. Beni 
halka rezil edemezsiniz. Nöbetçiler! Kapılan kapayın. Bilge! 
Bir daha yanlış bir şey söylersen ağzına biber sürerim. Buraya 
gelirken ben sana böyle mi öğrettim?" 
Bilge gülümsemeye çalıştı: "Albay da sözlerini gerçek sa­
nacak." 
"O albay değil, emekli albay. Belki de hiç albay olmamıştır. 
Böyle emekli albay olur mu?" 
Hüsamettin Bey kaşlarını çattı: "Emekli albayların alınla­
nnda işaret mi var?" 
"Canım, öyle demek istemedim. Anlamıyorum; bugün 
kimse, kendisine verilen rolü oynamak istemiyor." Elini alnı­
na vurdu: "Farklı piyeslerin sahnelerini bir araya getirdim ga­
liba." Bilge'ye döndü: "Sen de bizi beğenmeyecek sen, neden 
gelmek istedin sanki?" 
"Ben bir şey söyleme dim," dedi Bilge. 
"Demek, gelmek istemezdin? Hem, neden bir şey söyleme­
din? Bu olgunluğun beni öldürec ek." 
"Neden beni yanlış tanıtmak istiyorsun Hüsamettin Be­
ye?" diye yakındı Bilge. 
"Beceriksizliğimi hemen yüzüme vurma." Sıkıntıyla sustu. 
298