Tombala
357bir tane al ır, her y ıl tombala hediyeleri aras ına koyard ı. Tombalada n 
bileti kazanana masadakiler, hem bizim evde hem de Keskinlerde,  
neredeyse hep bir a ğızdan ayn ı şeyi söylerdi: 
"Oo maşallah, bu gece talihlisin... Bak gör, piyango çekili şinde de  
kazanacaks ın." 
1977 ile 1984 aras ındaki y ılbaşı gecelerinde Keskinlerde oynad ığım ız 
tombalalarda, Milli Piyango biletini tuhaf bir rastlant ıyla Füsun alt ı 
kere kazand ı. Ama sonuçlan o gece az sonra rad yodan ve
televizyondan aç ıklanan Milli Piyango çekiliş lerinin hiçbirinde, gene 
ayn ı tuhaf rastlant ıyla, ona ne bir ikrami ye ne de bilet paras ını geri
alabilece ği bir "amorti" ç ıkt ı. 
Hem bizim evde hem de Keskinlerin masas ında, kumar, talih ve
hayat konusunda (özellikle Tar ık Bey misafirleriyle kâ ğıt oynarken) her  
fırsatta tekrarlanan bir vecize vard ı. Oyunda kaybedenlere hem  
tak ılman ın hem de onlar ı teselli etmenin bir yoluydu bu. 
"Kumarda kaybediyorsunuz, demek ki a şkta kazanacaks ınız." 
Herkesin her uygun f ırsatta söyledi ği bu sözü, 1982 y ılbaşında,  
televiz yondan naklen verilen ve Ankara'n ın 1. noterinin de kat ıldığı
çekilişten sonra, gene Füsun'a bir ikramiye ç ıkmay ınca, sarhoş luk ve  
düşüncesizlikle söylemi ştim. 
"Kumarda kaybetti ğinize göre, Füsun Han ım," demi ştim, te-
levizyonda seyrettiğ imiz filmlerin kibar İngiliz kahramanlar ının 
taklidini yaparak, "a şkta kazanacaks ınız!" 
"Bundan hiç ş üphem yok Kemal Bey!" demi şti Füsun o filmlere  
uygun zeki ve kibar bir kahr aman gibi, hiç duraksamadan. 
1981 sonunda, artık a şkım ızın önündeki en gelleri nerede yse yarı
yarıya aş tığıma inand ığım için, önce bunun ho ş bir şaka oldu ğunu
düşünmüş , ama ertesi sabah, 1982nin ilk günü sarho şluktan i yice 
ayd ınca, annemle kahvaltı ederken, asl ında Füsun'un belki de çift
anlaml ı konuştuğunu düş ünerek korku ya kap ılm ıştım: "Aşkta
kazanmak!" sözü yle ima edilen mutluluk, besbelli, Füsunun ilende
kocas ından ayr ılıp benimle ya şayaca-