luşmalar , teniçi yeni arayışlar; ne altta oluş, ne üste çıkış ... Hep­
sinin ilkağızdaki sesi ve sözü olan göğüsleri bütünüyle açıkta, 
açık ve yanındakinin tenini onlarla buluyor şimdi. Omuzların­
daki ince askılardan sıyrılarak adamın üstüne eğiliyor; meme 
uçları kumral kıllara belli belirsiz değişlerle geziniyor; gezindiği 
yerlerde küçük halkalar çiziyor. Bu arada adamın da bir parma­
ğı onun dudaklarında dolaşarak dolaştığı yerde görünmez hal­
kalar bırakıyor . İstekli ve isteklendirici olduğu kadar, düşünen 
bir parmak: 
Sevişmeye o kadar susamışt ım ki, sen olmuşsun başkası ol­
muş, hiç farketme yecekti; çok açtım. Demir parmaklığın öte ya­
nında ise annen duruyordu. Gözüm onu üstündekilerden soyu­
yor, bir kere, bir kere daha soyuyor, ellerim memelerini avuçlu­
yordu. Demir kafes işte asıl o zaman gerekliydi benim için. An­
nenin gövdesinde herhangi bir yerine gerçekten değsem, onu 
altıma alabilirdim. Bizi ayıran parmaklıklara teşekkür borçlu 
muyum, değil miyim? 
On yıllık bir tutukluluktan sonra üstüne çıktığım karıma 
asıl anlatmak istediğim buydu benim, demişti bir gü:ı:ı. 
Kadın, göğüs uçlarıyla yaptığı gezintisine ara veriyor; ada­
mın yanıbaşına gevşek bir kendini bırakışla uzanıyor . Onun do­
kunuşlarına bütün noktalarıyla açık. Yüzünde incecik bir sevinç 
pırıltısı seçiliyor. Bu, yanındakinin pantolonundan hemen hiç 
sezdirmeksizin kurtuluşundan olabilir tabii; beyaz üstüne belli 
belirsiz incecik çizgili külotunu henüz alıkoymuş bulunmasın­
dan da olabilir; her şeyin sonuna bir an önce varma acelesi gös­
termemesinden, herhangi bir saldırıya geçmeksizin kendini şu 
ince uğultulu gezintinin hazzına bırakışına gönül borcu duyma­
sından ya da sadece onun da yüzünde seçilen tülsü sevinç gü­
lümsemesinden olabilir. 
Adam, parmak ucuyla kadının dudaklarında çizdiği ufak 
çemberleri durdurup kendi dudaklarını onun bir omzuna değ­
dirmekle yetiniyor. 
54