bağlı olarak birine kolayca "kiraza", "sucu" veya "simitçi" deni-
lebilirdi... ya da "kürtajc ı". 
Art ık şüphesi kalmam ıştı. Zaten emin say ılırdı ya, gene de gi-
dip mahallelerinde yeni aç ılm ış klinikte test yapt ırm ıştı. "Büyük 
Aç ılış" günü klinik çal ışanlar ı bir grup seçkin misafire gösteri şli 
bir davet vermi ş, sokaktan geçenler de olaydan haberdar olsun di-
ye bütün çelenklerle buketleri kap ının girişine dizmi şlerdi. Zeliha 
ertesi gün klini ğe gittiğinde çiçeklerin ço ğu solmuştu ama afi şler 
ilk günkü kadar parlakt ı. "Şeker testi yapt ıran herkese gebelik testi 
bedava!" diyordu fosforlu büyük harflerle. İkisi aras ında nas ıl bir 
bağlant ı olduğunu anlayamasa da Zeliha testi yapt ırm ıştı. So-
nuçlar geldi ğinde kan şekerinin normal, kendisinin de hamile ol-
duğu ortaya ç ıkm ıştı. 
"İçeri girebilirsiniz!" diye seslendi sekreter kap ının ağzından. 
Ard ından, onun gibi "r" özürlü biri için kurtulmas ı kabil olmayan 
kelimeyi telaffuz etti: "DoktoR... DoktoR sizi bekliyoR." Zeliha, 
çay tak ımı kutusunu ve k ırık topuğunu al ıp, ayağa f ırlad ı. 
Odadaki bütün ba şlar ın, dikkatle ve her hareketini kaydederek 
ona döndü ğünü hissetti. Normalde olabildi ğince h ızlı yürürdü. 
Ama şu anda hareketleri kur şun gibi a ğır, neredeyse ahesteydi. 
Tam odadan ç ıkmak üzereyken, görünmez bir el taraf ından 
dürtülmü şçesine durdu, arkas ına döndü. Kimden yana bakmas ı 
gerektiğini gayet iyi biliyordu. Döndü ve dosdo ğru bakt ı ona. Ba-
şörtülü kad ına. 
Başörtülü kad ının kahverengi gözlerinin kuyusunda k ınama, 
kımıl k ımıl dudaklar ında beddua vard ı. Allah, hikmetinden sual 
olunmayan yüce Allah, ne demeye ondan senelerdir esirgedi ği be-
beği, bu kadir k ıymet bilmez on dokuz ya şındaki k ızın rahmine 
bahsetmi şti ki... Doktor, dik duru şu ve dostane tebessümüyle insana güven veren 
iriyan bir adamd ı. Sekreterinin aksine, onun yüzünde yarg ı, dilinde 
aptalca sorular yoktu. Zeliha'y ı her aç ıdan hoş ve önyarg ısız 
karşılam ış görünüyordu. Ona baz ı kâğıtlar imzalatt ı, ard ından 
operasyon s ıras ında ya da sonras ında ç ıkabilecek sorunlar için 
başka kâğıtlar imzalatt ı. Zeliha doktorun yan ında sinirlerinin ya-
tıştığını, ruhunun gev şediğini hissetti ki i şte bu çok fenayd ı, çün-
kü ne zaman sinirleri yat ışsa ve ruhu gev şese bir çay barda ğı ka-
dar k ırılgan olurdu ve ne zaman bir çay barda ğı kadar k ırılgan olsa 
gözleri ya şarmaya ba şlard ı. Nefret ediyordu a ğlamaktan. Kü-
çüklüğünden beri etraf ında bol bol bulunan sulugöz kad ınlar ı kü-
çümsemişti. Gittikleri her yere gözya şı ve m ızıl m ızıl şikâyetler 
saçan bu ayakl ı sefalet abidelerinden biri olmayaca ğına söz ver-
mişti. Zeliha kendine a ğlamay ı yasaklam ıştı. Bugüne kadar genel 
itibariyle bu söze sad ık kalmay ı gayet iyi becermi şti de. Gözleri 
yaşard ığında nefesini tutup yeminini hat ırlamak yeterli olmu ştu 
her seferinde. Bu yüzden, temmuz ay ının bu ilk cumas ında, şim-
diye kadar gözya şlar ını bast ırmak için uygulad ığı tekniği tekrar-
lad ı bir kez daha: Derin bir nefes al ıp dudaklar ını m ıhlad ı; nefesi 
içinde tutarken gücünü göstermek istercesine çenesini kald ırdı. 
Ama nedense bu defa hiçbir i şe yaramad ı teknik. Tuttu ğu nefes, 
boğuk bir h ıçkırık olarak d ışarı çıktı. 
Doktor şaşırm ış görünmüyordu. Al ışıktı ne de olsa. Bu mu-
ayenehaneye kürtaj için gelen kad ınlar hep a ğlard ı. 
"Yapmay ın böyle..." dedi, bir yandan eldivenleri eline geçirip 
bir yandan Zeliha'y ı teselli etmeye çal ışarak. "Her şey yolunda gi-
decek merak etmeyin. Sadece uyku. Uyuyacaks ınız, rüya göre-
ceksiniz, daha rüya bitmeden biz sizi uyand ıracağız ve sonra evi-
nize gideceksiniz. Bir daha hiçbir şey hat ırlamayacaks ınız." 
Ağlamak Zeliha'n ın yüz hatlar ını belirginle ştirmişti, bilhassa 
da en ç ığırtkan özelli ğini: burnunu! T ıpk ı kız kardeşleri gibi o da 
babas ının kemerli burnunu miras alm ıştı. Ama ayn ı burun onun 
yüzünde daha da sivri ve uzun duruyordu. 
Doktor Zeliha'n ın omzunu s ıvazlad ı. Genç hastas ına bir kâğıt