KAPLUMBAĞALAR
 
368
 
 
hayır ola! .. Komşuları cem edelim... Bağlar yemyeşil!.. Emme başımı 
o yana döndürüp bakamıyorum... Yüreğim dayanmıyor!..
 
*
 
**
 
Rıza hemen Battal’ın tarlaya geldi.
 
«Bağlardan umudu kes Irıza! Herkes kanun diyor, kanun kanun 
kanun... » dedi Battal.
 
Rıza’nın karısı Döndü çıktı geldi. Oğlu geldi, kızı geldi.
 
«Dönüm başına 330, iki dönüme 650 lire!..»
 
On kadar komşu çıktı geldi.
 
Oğluyle, geliniyle Hörü ebe çıktı geldi.
 
«Bir eyilik olmak üzere eciri misil almıyorlar...»
 
Yirmi kadar daha komşu geldi, ell
erinde orak çoğunun.
 
Battal hâlâ ekinin ardında, ayaküstü anlatıyordu.
 
Komşular sessiz sessiz dinliyorlardı.
 
Yalama dudaklarıyle habire geliyorlardı. Kavrulmuşlardı 
meraktan. Koyunların tuza geldiği gibi geliyorlardı. Belki bir iyi haber 
vardı Battal’da. H
ayır şer bir haber verdı nasıl olsa.
 
Battal, orak elinde, tarlanın biçilmiş bir yerine oturdu.
 
Kel Bektaş’ın oğlu, kızı, karısı geldi.
 
Ali geldi, Veli geldi. Hasan geldi.
 
Karıları, kızları, oğulları geldiler.
 
Battal kırık kırık anlatıyordu:
 
«Dilekçeyi işle
me koyacaklar... Camgöz de bağları açık artırmaya 
çıkaracak kasabada... Ben bu dürzülerin tümünün köküne kökenine 
sinkaf edeyim...» .
 
Cennet karı, Yusuf, Senem, Haydar geldiler.
 
Kır Abbas... gelmedi! Yüz adım yoktu araları... Gelmedi! Oturdu 
gölgeliğin alt
ına. Torunu Yeşer’i aldı yanına. Bekledi. Yeşer’in elleri