poğlunun kızı. Üçü de!. .. Sonra Veli cansız yere düşünce, kızın 
da elinden tabanca yere düştü. Hacı vardı, işte bu Hacı taban­
eayı yerden aldı." 
Hacı: 
"Tamam," dedi. "İşte böyle oldu. Onlar gelinceye kadar, 
daha iyice ezber eder iz." 
Öğlen sonuydu ki, önde iki süngülü candarma, arkasında 
doktorla savcı, candarma gedikli çavuşu gelip Abdi Ağanın 
evine indiler. Avludaki ölünün üstüne çiçekli bir yorgan atıl­
mış, ölünün sapsan kesilmiş kolu, yorganın dışına çıkmıştı. 
Doktor, genç, mavi gözlü, kıza benzer bir adamdı. Attan 
inince, ölüye tiksintiyle baktı. Yorgaru üstüne geri örttü. 
"Gömebilirsin iz," dedi. 
Asık suratlada içeri gidip Abdi Ağamn yaruna oturdular. 
Çok yorulınuşlardı. Üçü de Abdi Ağayı kasabadan tanıyord u. 
Candarma gediklisi Abdi Ağanın çok dostuydu. Bu olaydan 
duyduğu kederi, her fırsatta, durup durmaksızın ortaya atıyor­
du. 
"Hiç üzülme sen Ağa," dedi. "Katili ben elimle koymuş gi­
bi bulurum. Getiririm. Cezasını bulur. Onun için sen hiç üzül­
me ... Takibine dört tane candarma gönder dim." 
Çavuş beraberinde daktilo da getirmişt i. Daktilo heybeden 
çıkanlıp, ekmek tahtası üzerine kondu. Bir de candarma gön­
derdiler. Hatçeyi getirttiler. Kızın ifadesini aldılar. Kız, ifadesin­
de olayı olup bittiği gibi anlattı. ifade zapta geçir ildi. Onun ar­
kasından olayda bulunm uş şahitlerin ifadeleri alın dı. Önce Ha­
cı ifade verd i. Olayı baştan sona kadar anlattıktan sonra: 
"Memed, Abdi Ağaya ateş ederken, bir de baktım bu kız, 
yani bu Hatçe elinde bir tabanca nişan almış, bir de nişan almış 
ki ... Yeliye ateş ediyor. Veli, 'yandım anam' diyerek yere düşün­
ce Hatçe de dondu kaldı. Tabanca da elinden düştü. Ben var­
dım tabaneayı çamurun içinden aldım. Memed, kızı, yani bu 
Hatçeyi kolundan tutmuş kaçıyorl ardı. Vardım üstlerine atıl­
dım. İkisini de tuttum. Memed kaçtı. Ben kızı bırakmadım. Ya­
aa bırakm adım. Bırakmadım işte. Bırakır mıyım !" 
Hatçe, Hacının bu ifadesine şaştı kaldı. Ne demek istiyor­
du Hacı, anlamadı.