mış. Ötelerden, uzaktan bakınca dağ gibi olur, heybetlenir- 
miş. Gözlerinden ateş saçılırmış. Yanma varınca, eğer durgun 
bir zamanındaysa çocuklar gibi küçücük olurmuş. Öfkelendi­
ğinde tüyleri dikilir diken gibi olurmuş. Saçları da diken gibi 
dikilirmiş. Öfkelendiğinde yakınında da olsan Memed koca­
man olurmuş. Kederliymiş çoğu zaman. Çok sevinçli olduğu 
da olurmuş. Bir de ona kurşun geçmezmiş. Muskalıymış, du- 
alıymış, afsunluymuş. Bir de onu bıçak kesmez, ateş yakmaz, 
su boğmazmış. Abdi Ağayı öldürüp de köyüne vardığında 
köylüsünü çekmiş Dikenlidüzüne bir dağ gibi bir ateş yaktır­
mış çakırdikenlikte. Ateşin içine girip ortasına oturmuş. Bu­
nu görenler, "İki gözümüz önümüze aksın ki bu gözlerle gör­
dük," dediler.
"Bir tek yerine kurşun işlermiş onun. O da açıksa, gözleri­
ne... Eğer açıksa gözleri, gözlerine kurşun, bıçak, ateş işlermiş."
"Memedin gözlerine bir çare."
"Hiçbir çaresi yok. Kurşun sıkarken gözlerini açmasa olur 
mu? Nişan aldığı yeri görür mü?"
"Memedin gözlerine bir çare."
"Gözlük desen kırdır. Bir kurşunda tuz buz olur."
"Memedin gözlerine bir çare."
"O zaman işte ona güç yetmez. Ordularla dövüşür, ordula­
rı bozar."
"Memedin gözlerine bir çare."
"Kalkar ayağa, orduların önünde açıkta, saklanmadan, on­
ların şaşkınlıkları arasmda dolaşarak, ordulara kurşun sıkar. 
Ona gelen kurşunlar sapır sapır, pamuk atıyorlarmış gibi yere 
dökülür."
"Memedin gözlerine bir çare."
"Bindiği atlara da kurşun geçmezmiş. Atların da yalnız 
gözlerine kurşun geçermiş. Memed al bir Arap atının üstünde 
orduların önünde at oynatıyor. Atın üstünde dimdik bir şıvga- 
cık dal gibi. İnsan güzeli. Ordular ona hayran, paşalar, zabitan- 
lar ona hayran, cinler periler, görünmezler, iyi kimseler ona 
hayran. Atının üstüne gün vurmuş... Doğan gün, açan çiçek, 
yağan yağmur ona hayran."
"Memedin gözlerine bir çare."
256