830 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
şuyor, ağlıyor, arada bir de çığlıklarını uçsuz bucaksız Çukurovanın toprağına 
salıveriyordu. 
Bütün Yalak köylüleri yarın kıyısına dizilmişler, orada öyle hiç kıpırdama­
dan duruyor, gözlerini suyun içinde usul usul sallanan ölüye, ölünün suyun di­
bindeki uzamış gitmiş gölgesine dikmişler bakıyorlardı. Donmuş kalmış gibiy­
diler. Ta ötede, köylülerden üç yüz adım aşağıda, suyun kıyısında, çakıltaşları­
nın üstünde de Sefer durmuştu. Yönü güneşe dönüktü. Güneş bir kavak boyu 
yekinmişti. Sefer sapsarı kesilmiş, dudaklarındaki bütün kanı çekilmişti. Belli 
belirsiz bir şeyler düşünüyordu. Bir umutsuzluk, karanlık içine usul usul düşü­
yor, Taşbaşoğlunun kocaman kocaman açılmış ölü gözlerine bakıyordu. Bakı­
yor, şu anda ne yapılması gerektiğini hiç bilemiyordu. Yukardaki durmuş kal­
mış köylüler de ne yapacaklarını bilemiyor lardı. Öyle kalakalmışlar. Bir korku 
içlerinde gittikçe boy atıyordu. Gün kuşluğa kadar böyle kaldılar. 
Sonunda Koca Halil Durmuşu kolundan tuttu: 
"Gel," dedi, "benimlen. Gel de şu fıkaranın ölüsünü suyun içinden çıkara­
lım. Dirisine gün göstermediniz fıkaranın ölüsünden korkuyorsunu z. Korkar­
sınız ya ... Ölüsünü rezil edersiniz fıkaranın. Kımıldanın itler. Memidik sen de 
düş önüme." 
Delikanlılar çekindiler, korktular ama Koca Halile de karşı koyamadılar, 
önüne düşüp yardan aşağı söğütlere indiler. Koca Halil bacaklarını çemre­
di, önce suya girdi, Taşbaşoğlunun söğüde dalanmış çarığının bağını çözdü, 
sonra şalvarı takıldığı budaktan kurtardı. Ölü kurtulunca suya aşağı akınaya 
başladı. 
Koca Halil telaşla: 
"Tutunulan, boşandı ulan, tutun ölüyü," diye bağırdı. 
Memidik yarı beline kadar suya girdi, Taşbaşoğ lunu kolundan tuttu dışarı 
çekti, çakıltaşlarının üstüne yatırdı. Tam burada da Taşbaşoğlunun karısı Göm­
leksizin elinden boşandı koşarak geldi. Taşbaşın ölüsü üstüne kapandı. 
"Memedim, Taşbaşım, yiğidim kıydılar sana," diye ölüyü kucakladı. 
Köylüler de kıpırdadılar, yardan aşağı inip ölünün yöresinde büyük bir hal­
ka oldular. Gömleksizoğ lu geldi kadını kocasının üstünden aldı: 
"Sabırlı ol, bacı, sabırlı ol! Ölen ile birlikte ölünmez," dedi, kadını daha bir­
çok öğütledi. 
Kel Aşık halkayı yardı ağır ağır ölüye ilerledi: 
"Onun bedeni burda, kendi Kırklar dağında. Bunu böylece bilesiniz kardaş­
lar," diye gürledi tok sesiyle. 
Vardı ölünün ayak ucunda durdu. Gölgesi ölünün üstüne düştü. 
İçi kibrit dolu naylon torba göğsünün üstündeydi ve içine su girmemişti. Sı­
kı sıkıya tutuyordu. Sol eliyle.