din." Albay, "Soytanlık etme Hikmet," dedi. "Ve ben, senin 
bilgisizliğinin artmasına izin verdim. Fakat hiçbir şeyi unut­
madım. Ve hepsini aklıma yazdım. Ve sana izin verdim ki, 
bilmeden yaptığın eziyet artsın. Ve sonunda artık dayanamı­
yorum diyebilmek için ben de bilmeden bu oyunu oynadım 
sana. Ve bulaşıklan yıkadım. Ve bütün sözlerimi yanda kes­
mene izin verdim. Ben ki, bu konuda kimseye yetki verme­
mişimdir. Oysa, elimin tersiyle seni yıkabilirdi m. Bıraktım ki, 
sen kendi sonunu hazırla. Ve bana bütün yaptıklarım bir bir 
aklımda tuttum. Derler ki tarla kuşu bütün gece öttüğü za­
man, tarla faresi bütün ihtiyatı elden bırakır ve yuvasından 
çıkarmış. Ve beni deliğimden sen çıkarmıştın. Ve sonra bü­
tün hayallerimi yıktın. Yönetimi eline aldın. Ve sonra birlikte 
sokakta yürürken, istediğin yerden karşı kaldırıma geçmeğe 
cesaret ettin. Ve önce kelime vardı; sen, önce vitrin vardı de­
din. Ben konuşurken vitrini seyretme cüretini gösterdin. 
Hangi renklerin güzel olduğunu, hangi şarkılara duygulandı­
ğını, güzel kadının tanımını, tablolan duvara nasıl asmak ge­
rektiğini, hangi yazarların büyük olduğunu, hangi renklerin 
yan yana gelebileceğini, ikinci sınıf bestecilerin kimler oldu­
ğunu, misafire pijama ile çıkılıp çıkılamayacağını, ne biçim 
bir evde yaşayaca ğımızı, duvarları nasıl boyayacağı mızı, han­
gi gömlekle hangi kravatı takacağımı, hangi devlet düzeninde 
yaşanabileceğ ini, hangi devlet düzeninin insan ruhunu öl­
dürdüğünü, insan insanın kurdu muduru, aşkın ölümsüz 
olup olmadığın ı, dünyanın en büyük oyun yazarının kim ol­
duğunu, yatağın neresinde yatacağımı, yatağın neresinde ya­
tacağını, şu makaleyi nasıl buldun canımı arkadaşlann canı­
mı sıkıyor canımı, ben bu akşam biraz dışan çıkmak isteyebi­
lir miyim canımı, o canımı, bu canımı, her türlü canımı hep 
önce bana söylettin. Ve sonra yargılarıma katılmadın. Önce 
sen söyleseydin ve ben sana katılsaydım. Ve bana tuzak kur­
dum. Ve bana ilk sözü söyletmekle dönüşü olmayan yola it-
91