doğrusu, zaman içinde kendisini her şeyden sorumlu sanmamayı, kendinden başka  
herkesi kurtarması gerektiğine inanmamayı, karşılığında da her şeye elkoymamayı  
öğrenmiş olabilir; kadına şunu bunu ısmarlayarak gözüne girmeye ya da ısmarladıklarını  
iki üst dereceden ödetmeye çalışanlardan olmayabilir.
Ne oldu? Bir itirazınız mı var? Biliyorum, artık erkekler kimseye bir şey ısmarlamak  
istemiyorlar, üç üst dereceden ödetseler bile. Ama işler yine de karışık, baksanıza:
Yaa, demek başıma buyrukluğum hoşuna gidiyor? Ama sadece pembe puanlı donumla  
olduğum, çarşafların altında seninle -ayçiçeklerinle- böyle oynaştığım zamanlar galiba.  
Giyinikken hoşuna gittiğini hiç görmemiştim de; geçen gün kahvede kendime bir  
dondurma ısmarlarken işte, sana hiç sevimli görünmedim. (Bu arada örtüler, battaniyeler  
şişip sönüp durmaktadır.) Evet, evet, giyinikken başıma buyrukluğumdan hoşlandığını  
bir kez bile görmedim kocasakal. Hadi bakalım, şimdi de gülsene, gül!
Ay yapma, gıdıklanıyorum, sakalım kopacak, yeter! Sana bayılıyorum, inan giyinikken  
de... Ama tabi böyle, başka... (Örtülerin altında birlikte kıkırdaşırlar.)
Adam gülümsüyor.
Chopin'den yeni bir parça mı başladı? Diyelim yine prelüd. Ama şimdi 8 Numara, F  
Minör?
Gülümsemesine hafif Osmanlı bir süzgünlük gelip yerleşiyor. Öyle ya, durun bakalım,  
belki de Chopin değil bu artık. Belki de Dede Efendi, Sultani Yegâh II. Beste'den:
Nihân ettim seni sinemde eyy meh-pâre cânımsm
Benim râz-ı derûnum sevdiğim dilber nihânımsm
Ortalığa ansızın bastıran daha yaygın bir uğultuya Dede Efendi fazla dayanamayacak gibi  
görünmektedir. Oysa adam karşısındakini Dede Efendi'ye tutunarak da adım adım  
izleyebilirdi. Hatta biraz izlemiştir de:
Bir zamanlar o da küçücük bir kızdı. Şimdi garsona martini ısmarlıyor ama, kısa çoraplı  
günlerinde bakkal amcasından ekmek isterken sesinin titrediğini, plili kısa eteklerinin  
altına minik çiçekli donlar giydiğini gözünün önüne getirebilirsin, ilk aşkı yatağa kadar  
uzandığında ise, delikanlının sinesinde nihân olmak için yanıp tutuştuğunu, bu büyük  
çırpınışla kendini B.B.'lerden, M.M.'lerden biri gibi göstermeye de çalıştığını...
Kadının tabağını kaldırırken adamın yüzünde şimdi beliren çok sevecen anlamı garson  
bile ayırdetmiştir kanımca. O kadar açık.
Kapı pervazına sarılmış dururken beş, altı yaşların-daydı. Plajda, elinde bir topu eksikti.  
Mezecinin önünden alınırken elleri ceket ceplerinde, başı dik, kendisi için hiçbir şey  
beklemeksizin babasız iki çocuğunu da seve seve büyüten ana, heykelin önünde  
bırakıldığında ise caddenin küçük orospularından biri.
Kadın bu bakışın ayırdında olursa, küçümsendiğini sanabilir diye mi acaba, adam bir ân  
her yanından çağlayanlar gibi fışkıran sevecenliğini baraja alma ustalığı göstermiş;  
kısacası, elini usulca yüzünden geçirmiştir. Yine de bu büyük dalganın geride hiç iz  
bırakmadığı söylenemez. Gözlerinin çevresinde hoş, tatlı bir gülümseyişin çizgileri...
Garson tabağı kaldırıyor. Yana kayan çatalı ise kadın yakalıyor; kendinden hoşnut,  
boydanboya eksiksiz bir kişi. Küçükken bile bakkal amcasının karşısında dili dolandığı  
söylenemez.
Bu durumda kendinden hoşnut görünmeyen kimse yine garson. O, memleketin her  
zaman muhalefette olanlar yüzünden batacağına inananlardan. Bir tabak dolusu nefis  
bademli tavuğu az pişmiş, çok tuzlu, fazla biberli, sosu gevşek, sevmedim gibi