KAPLUMBAĞALAR
 
40
 
 
«Yavaş fur ulaan! .. Sana eşek verdikse öldür demedik! Dür
-
 
zü! 
Yavaş fur! ..» dedi.
 
«Aktı yavu A
bbas ağa, aktı ziyan oldu üzümler!» dedi Pat Ali. 
Soluk soluğa' sürdü gitti evine yukarı. Çocuklardan sekiz on kadarı 
ardına takıldı. Kır Abbas’ın torunu Haydar da gitti arkadaşlarıyle 
birlikte.
 
İki üç dakika sonra, kalktı Kır Abbas da gitti.
 
Pat Ali küfel
eri indirmişti. Karısı, hayata dizilmiş küfelerin üstüne 
bir cecim örtüyordu.
 
Kır Abbas, tâ karşıdan bağırdı:
 
«Üzüm verin çocuklara!.. Birer çilkim üzüm verin! İki okkasını 
dağıtsanız ne zararı var?»
 
Vardı, küfelerin üstündeki cecimi çekti.
 
«Buraya gelin 
ulaaan!» dedi çocuklara. «Dizilin karşıma, size üzüm 
vereceğim! ..»
 
Kardeşi, kardesinin karısı, telâşlı telaşlı bakıyorlardı.
 
«Tükenecek deye korkmayın!» dedi Kır Abbas. «Üç okkadan fazla 
dağıtmam! Onu da eşeğin kirasına sayarsınız!»
 
Üzüm alan her çocuk, u
zun uzun bakıyordu üzüme. Sora tane 
tane koparıp yiyorlardı. Bilinmeyen bir meyveydi bu. Ellerindeki 
çilkimin bitivermesinden korkuyorlardı. Bazıları, küçük taneleri önce 
yiyip irileri sona bırakıyordu. Tozlu tozlu kara üzümlerdi. Güneş 
altında, dört beş k
öy ötedeki yollardan gelmişlerdi. Ama tazeydiler, 
soğuktular...
 
«Yiyin! ..» dedi Kır Abbas. «Yiyin de benizlerinize kan gelsin 
biraz... »
 
Üzüm vermediği çocuk kalmadı. Ama hala birer ikişer geliyorlardı 
kapıdan. Kır Abbas, salkımı eline alıp sallıyor:
 
«Ha 
bubam haaa! .. Tilki gibi her salkım! .. Hay maşşal
-
 
laah! ..» d 
iye bağırıyordu. Sonra elindeki salkımı. çiikim çilkim bölüp veriyordu 
çocuklara.