Suyu geçtiler. Yolda taze at ayağı izleri vardı. Akarsuyun üstünde, 
aAaç dalları nın, çarn kozal aklarının ve kabukl arının arasında kanadarı­
nı germiş, başı suyun içinde bir kartal ölüsü akıp gidiyordu. 
Atını çekti, bulanık, kırmızı akan suyun başında durdu. Gözünü 
kartal ölüsüne dikti. 
"Bunda bir iş var, Hidayet. Anlamadın mı, bunda bir iş var Hi­
dayet ... " 
"Anlamadım Beyim ." 
"Sabahleyin bizim avluya düşen turna, şimdi de bu. Bu kartal ı 
kim öldürdü dersin Hiday et?" 
"Kanalları kolay kolay kimse öldüremez Beyim. Onlar kendilik­
lerinden ölürle r." 
"Kartalları da öldürürler Hidayet, kartal ları da.· .. " 
Kartal ölüsünü küçük bir akıntı kıyıya sürdü. Kıyıda suyu tara­
yan ılgın daliarına vardı takıldı kartal . Bir süre dallarda çırpındı. Son­
ra boşandı. Başka bir akıntı onu karşı kıyıya sürdü. Kartal ölüsü bir 
süre akınndan akıntıya geçti, sonra suyun ortasındaki köpüklenen ça­
ğıltıya düştü, bir anda aşağıya doğru uzakl aştı gitti. 
Derviş Bey, iç çeker gibi : 
"Ne tuhaf ," dedi. "Çok tuhaf ... " 
Hidayet : 
"Çok tuhaf ," diye karşılık verd i. "Ben kartalları ölmez bitird im." 
Derviş Bey atını sürdü. Içini bir üşürne sardı. Sudan uzaklaş ıp 
bir karaç alılığa düştüler. Adar balçık toprağa sapianan ayaklarını zor 
çekiyorlar dı. Toprak sakız gibiydi. 
Bir ara yağm ur dindi. Güneş açtı. Ortalık kalın, ıslak, kokulu bir 
buğulu sis içinde kaldı. Güneşin bir anda ısıttığı balçık topraktan bu­
har fışkırıyordu. 
Karaç alılıktan buğuya karışmış keskin çiçek kokuları geldi. 
Doğuda toplanan bulurlar bir anda bütün Çukurova göğüne, 
Akdenizden Torosa yayıldılar. Ortalık karardı. Sıcak, iri yağmur tane­
leri kütUrtüyle toprağa inmeye başla dı. GüneŞ battı batacak. O kadar 
yavaş gidiyorlar ki adar yürümü yorlar dersin. 
Ortal ık kararırken önlerinden bir kuş kalktı, sonra da bir tilfek 
patladı . Hidayet kendi ni atın üstünden yere attı. Derviş Beyse atın üs­
tünde öyle kalak aldı. 
75