sı 
"O iyi insanlar o güzel atlara bindiler .... " 
Puslu sarı yağm ur yağıyordu. İnce, dümdüz, çelik teller gibi sağı­
larak dimdik, göğün çok uzağından, eğilmeden bükülmeden, yer yer 
aydınlanarak, uzakta arada sırada balkıyarak ... Arkasında gölgeler sal­
lanarak, gölgeleri geçerek, belirsiz ağaçlar, kamışlar tozaklayarak, saçı­
larak, yağm urun içine küçük mavi binlerce kuş dökülüp çavarak, ora­
dan oraya. Yağınur balçıklaş tı, sıvandı, koyulaş tı, soluk aldırmaz oldu. 
Bakır kanatlı kartal kanat larını germiş, öyle ıslak hiç kıpır damadan, 
iğne iğne yağmur ışınları kanatlarınd an, gagas ından, bedeninden ge­
çerken orada, iki kavak boyu süzülüyordu . İri gözleri genişleyerek bir 
şeyler araştırıyordu. Ölü avlunun ortasında balçığın üstünde yapış ya­
pış yatıyordu. Pus altında. Gözleri büyümüş, donmuş, cam gibi. Yü­
zünde korku, inanılına yacak bir şaşkı nlık çörek lenmiş, çakılmış kal­
mış. Yüz, ölüm değil, korku, şaşkı nlık olmuş. Yağm urun altında sarı 
buğusu içinde ölünün yüzü, gözleii korku kesmiş kolları, bacakl arı, 
bedeni .durmadan uzuyor inceliyor. Kanı balçığa sızıy or, balçık yutu­
yor, taze, sasılı. Ağzının ucundan sızan kanı yağm ur yıkıyor. Mersin 
, dalları ak çiçekli, ortalık yağmur, mersin, çürümüş kabuk kokuyor. 
Sarı, pas kokuyo r. İbrahim kalaycıları sever di. Hep yüzünde korku. 
Bazı da coşkunluk, sevinç. İbrahimin boyu uzuy or, barut kokuyor be­
deni. Çok yakından ... Ve ağıtlar başl� dı. Meyronun sesi uzun, kesil­
meyen, bitmeyen, sünen, durmadan buradan dağların ar dına uzanan, 
uzanıp gelen çığlığı. .. Koca sının pararnparça olmuş ölüsüne gözle rini 
dikmiş öyle kalmıştı. Azıcık dudakları büzülmüş, yüzü seğirmiş, o ka­
dar. Yabanıl ağıtlar söylüyorlardı daha akrab aları, daha Mahmuda, bi­
tip tükenmeyen. Şimdi Meyro bir uzun çığlık ... Durmuyor. Parça 
parça kan ... Derviş Beyin elleri koyn unda, düşkün, acındıran . Şimdi 
daha da acındırıyor, suskun sallahıyor, yağm urun arkasında, sapsarı . .. 
2