zelerin en seçme kristalleri, seramikleri her köşeyi doldura-
cak. Merdivenin başında, Philadelphia Senfoni Orkestrası-nın üyelerinden seçme bir topluluk, başlarında birinci ke-man, çalmaya başlayacaklar. Peki insan? İnsan ne olacak?Onu kim değiştirecek? Değiştirmek ne kelime? Şu, divan-dan kolu sarkan orospunun kırmızı boyalı kırık tırnağınınbir parçasını dahi taklit etmek kimin haddine? Bütün o gözboyayıcı kalabalığınızla onun tırnağının ucu olamazsınız:yeniden yapamazsınız o parçayı. Bu kurum, bu gösteriş ne-den o halde? Dışarı! Herkes dışarı! Herkesin, mimarlarlafraklı orkestra üyelerinin, ressamlarla müze memurlarının,bu münasebetle, açık artırmaya gelir gibi salonu doldurantuvaletli kadınlarla cilacıların, parkecilerin, döşemecilerin,fular takmış bir üst dereceden sanatkârların, mavi boyalıköhne kapının aralığından geçmek için itişerek birbirleriniezdiklerini düşündü. Derin bir nefes aldı. Biçimden önceöz, özden önce duygu, duygudan önce insan gibi basmaka-lıp sözler düşündü. Eşyayı olduğu gibi bırakın. Bizim de el-bette bir bildiğimiz var. Yeni çıkan kumaşlar sayesinde pan-talonun ütüsü artık bozulmuyor, bu döşemelik kadifeninüstünde çekinmeden sigaranızı söndürebilirsiniz, modernstilde döşenmiş bir salonda, antika mobilyanın nasıl ustacayerleştirilmiş olduğunu görebilirsiniz, filtreli sigaralar dakanser oranını yüzde yedi azalttı, son gidişimde köylüler-den otantik bir vazo aldım, hem otantik hem antik, işte ger-çek bir Stradivarius, daha Mozart’la Beethoven’i ayırdede-miyor, servetlerimiz yağma ediliyor, bir tabak aldım, bir ta-bak daha aldım, birini duvara astım, bir bende var bir dekerhanede. Kapıyı arkalarından kapattı.
Gözleri kapalı, Safter’in şarkısına katıldı. Sarhoşların şar-
kısı yavaş yavaş salona yayıldı. Sıcakla birlikte merdivenle-re tırmandı, günah odalarının içine, kapı altlarından sızdı,kapağı açık kömür sobalarına girdi, kurum dolu bacadan
272