temiyorum. Yavaşça yukan çıkmalıyım. Albaya belli etmeme­
liyim. Korkuyorum albayım. Beni tutacak mısınız acaba? Ha­
yır, albayıma belli etmemeliyim. Acaba ağlar mı? Yazık, ben 
göremeyeceğim. Bu oyunu kendi başınıza oynayacaksınız al­
bayım. İsterseniz ben daha önce yazanın size bütün ayrıntıla­
rıyla. Hikmet'in yükselişi ve düşüşünün son kısmı olur bu. 
Yorgun da olsam yazarım. Bir dakika dursam. Düşünsem. 
Düşünemiyor um. Düşünemediğimi belli etmemeliyim. Sonra 
şüphelenirler. Beni götürürle r. Nereye? Biliyorsun. Hayır. Bil­
miyorum işte. Dinlemiyorum. İşte, oturmuş kitap okuyor al­
bay. Ne var ne yok albayım? Oyun sanmalı. Kimseye belli et­
me, olur mu? Ben gidiyorum albayım. Albayım işte geldim. 
Sesini çıkarma. Hayır, belli etmem. Son bir hak tanıyamazlar 
mıydı bana? Bırak şimdi bunlan. Albayım korkuyorum. Aşa­
ğıda olanları duydu mu acaba? Bilge boş bir eve dönmedi ki. 
Ben döndüm. Bilge, Bilge, neden beni yalnız bıraktın? Ağlar­
san, her şey anlaşılır şimdi. Albayım, kusura bakmayın, bal­
kona kadar yürümek zorunda yım. Benim durumum Bil­
ge'ninkinden farklı. Bu parmaklıklar da çok zayıf, albayım. 
Neden sözlerime karşılık vermiyor? Albayım beni tutmaya­
cak mısınız? Parmaklığa dayandım albayım. Belki de bu par­
maklıklar zayıftır, ne dersiniz? İnsanın ağırlığına dayanmaz 
sonra. Bana bakmıyor. Sesimi duymuyor. Artık çok geç, geri­
ye bakamam. Bütün hazırlık bozulur. Neden geriye dönemi­
yorum? Aşağı da bakamıyorum. Gözlerini kapa. Buraya takıl­
dım kaldım. Beni duymuyor musunuz? Bir şey yapamaz mı­
sınız? Düşünüyo rum. 
462