hangi hizmete tayin olunacağıını anlamadan orada kalmak 
hiç işime gelmiyordu. 
Kalfa kahveleri pişirdi. Nazik bir tavırla fincanları elimi­
ze verdi. Ayşe Hanım beni Çeşmifelek'e o kadar methetti, 
o kadar methetti ki ben adeta sıkıldım. Saydığı faziledere 
sahip olduğuma en fazla kendim şaştım. Bu kadının beni 
oraya kapılandırmakta büyük bir mcnfaati vardı, fakat ne 
olduğunu anlamıyordum. Onun çaçaronluklarına ara vere­
rek, bütün cesaretimi toplayıp Çeşmifelek'e dedim ki: 
-Kalfacığım, eksik olmayınız, sizden pek hoşlandım. 
Fakat müsaade ederseniz bir iki sualim var. 
Kalfa beni yine ağır ağır gözden geçirerek: 
-Buyurunuz, dedi. 
-Ben buraya kapılanacağım, lakin hizmetimin neden 
ibaret olduğunu evvelce öğrenmek isterim. Üstesinden gele­
meyeceğim bir iş ise beyhude burada kalmayayım. 
-Göreceğin hizmeti hiç merak etme. Ağır bir işimiz 
yoktur kızım. Bana el ulağıl olacaksın. Tahta, çamaşır , orta­
lık süpürrnek gibi ev işleri. Bu koca evin her tarafı silinip sü­
pürülmez, birçok yeri kapalı durur. Derleyip toplayacağımız 
kullandığımız bir iki odadan ibaret ... Dışarıda kahya, bekçi, 
bahçıvan gibi birkaç erkek var. Onlar kendi işlerini kendile­
ri görürler . Biz sabah akşam yalnız iki tabla yemek veririz. 
Yemeği de Ruşen Abla pişirir. İhtiyarladım, halsiz kaldım. 
Ne kadar güç olmasa da artık hepsine yetişemiyorum. Sen 
bize can yoldaşı olacaksın. Merak etme, bütün işi sana bı­
rakmam. Yine yarıdan fazlasını kendim yaparım. 
-Benden evvel buraya hizmetçi aldınız mı? 
-Evet, bir iki tane geldi gitti. Pek terbiyesiz kadınlar-
dı. Biz insandan pek o kadar iş istemeyiz. Bu evin bir adeti 
vardır: Her gördüğünü bilmeye uğraşmamalı, her işittiğini 
merak etmemeli. 
Birkaç kere yutkunduktan sonra dedim ki: 
-Peki kalfacığım, ama bizi buraya getiren arahacı yolda 
birtakım korkunç şeyler söyledi. Periler, cinler, gulyabaniler ... 
El ulağı: Yardımcı, yamak. 
14