169
“Nasıl yani? Bana ‘deli’ mi diyorsun?”
“Bağlamalık delisin demiyorum ama o duyduğum çığlık 
acayip bir şeydi. Eğer psikolojik sorunların varsa üzerine git­
melisin. Yüzleşmek en iyisi.”
“Psikolojik sorunum falan yok benim!”
“Ayyhhü!” Koşarken oka hedef olmuş yabani bir hayvan gi­
bi öfkeli ve acılı bir ses çıkardı Şirin. “İnsanların 'psikolojik’ 
sözünü duyar duymaz alınmasına deli oluyorum. Hemorroyi- 
tin olduğunu söylesem bu kadar tepki göstermezdin eminim.” 
“Hemoroidin” diye düzeltti Peri.
“Her neyse işte” dedi Şirin. “Sözlük meraklısı olan sensin.” 
“Bak, gelip beni yoklaman büyük incelik. Ama iyiyim, ger­
çekten” dedi Peri. Pencereden giren ay ışığı yüzünün yansını 
aydınlatıyordu. “Abimin düğünü için eve gitmem gerek” diye 
ekledi. “Dersleri kaçıracağım diye stres yapıyorum. Ailevi so­
rumluluklar önde geliyor. O yüzden gerginim.”
Şirin anlayışla başını salladı. “Tamam, git düğüne, ama 
döndüğünde biraz daha dışan çıkmalısın. Gençsin daha ya­
hu. Kukumav kuşu gibi akşamlan hep odanda, kütüphane­
de. Biraz eğlen, dağıt, stres at.”
“Ben senin gibi değilim” dedi Peri alçak sesle. 
“Mutsuzluktan zevk alıyorum diyorsun yani.”
Bu tartışmayı kazanamayacağını hisseden Peri, konuyu 
değiştirmek için aklına gelen tek çareye sanldı. “Bu arada, o 
sözünü ettiğin profesör var ya, seminerine baktım.”
“Baktın m ı?” Şirin’in yanaklarına bir pembelik yayıldı. 
“Hoş adam değil mi?” dedi, ışıl ışıl bir yüzle.
“Bilmem, tanışmadım; yalnızca ders listesindeki tanımı 
okudum.”
“Ha!” dedi Şirin. “Ee? Nasıl buldun?”
“İlginç görünüyor” dedi Peri. “Şey... notu nasıl? Kıt mı?” 
“Notu mu?” Ruhsuz bir kahkaha attı Şirin.
“Zor bir seminer mi yani?”