pak topak buzlar attı. Kova terledi, buğulandı. Götürdü kovayı Dervi­
şin başının iki adım kadar ötesine koydu. Dervişin gözleri büyüdü, fal 
taşı gibi açıldı. Dudakları da kıpırdadı. 
Mustafa Bey: "Talihsiz adam, sana su vereceğim," dedi. Öğle sı­
cakları çöktü, kayaları, toprağı eriten. İbrahim İbo bir kovaya tuz koy-
du, üstüne de su ... Derviş Beye götürdü .· Derviş Beyin dili dışarday dı. 
"Su, su, su ... " 
"Al sana su." 
"Su, su, su ... " 
"Al sana su." 
İbrahim İbo bardağı dudağına dayadı. Derviş Bey tuzlu suyu içti, 
içti, bitirdi. Sonra gözleri pörtlemiş gibi dışarı uğradı, gerilmiş, kanlı. 
İki adım ötesinde terlemiş, üstünde buz topakları yüzen kovaya fırla­
yacakmış gibi, uzamış, yuvalarından kurtulmak istercesine ... Mustafa 
Bey vardı, kovayı aldı, iki karış ötesine götürdü koydu Dervişin başı­
nın. Dervişin dili uzadı, uzadı, uzadı, inceldi, ama kovaya kadar yeti­
şemedi. 
Sarı, ustura gibi yağmur gene yağmaya başladı. 
Mustafa Bey derinden bir inilti duydu. 
"Gel," dedi Akyollu Mustafa Bey. "Gel Derviş. Yıllar yılı ben bu­
günü bekliyord um. Bu güzel günü. Seni şu atın kuyruğuna bağlayaca­
ğım. Seni sUrükleye sürükleye ... Yooo, olur mu, yavaş yavaş ... Olur 
mu? Yooo, istersen seni bir odaya atarım. Aç susuz ... Her gün kurtlan- . 
mış, kıvıl kıvıl kurtlandı rılmış, kokmuş bir tavuk atacağım ... Yooo, 
Derviş, seni adamlarınla ... Yooo, Derviş ... " 
Sarıca karıncalar üşüşmüş Dervişln tekmil bedenine. Ufak 
ufak ... Azıcık, azıcık belli belirsiz yiyorlarmış Dervişi. 
Çarşıdaki çınariarın altındaki nalbant atları nallıyordu. İki çırağı 
durmadan nal dövüyor, o da üçüncü çırağıyla kır bir atı nallıyordu. 
Atın sahibi de.başını tutmuştu atın. Çarşının öteki ucundan koşan bir 
atıp. nal sesleri geldi. Nalbant daha baş1nı .kaldırıncaya kadar atlı geldi 
çınarın altında durdu, dimdik de atından aşağıya atladı : 
"Nalbantbaşı ," diye sevinç taşan bir sesle bağırdı. "Atı hemen 
nailayab ilir misin?" 
Nalbant az daha küçük dilini yutuyordu. Bir süre konuşam adı, 
dili diline dolaştı. "Bey, Bey, Bey," diyordu durmadan. "Bey, Bey ... " 
. . 
244