"Yok mu?" 
"Olmadığını sen de bilirsin. İçinde büyüdüğün 
evi düşün! Hiçbirimiz kavgası, düş kırıklıkları ol­
mayan evlerde büyümedik. Hayat böyle! Huzuru 
yakalamak zor!" 
"Yakın arkadaşlarımın hepsi bana aynı soruyu 
sorduğuna göre, gülmeyen yüzüm huzursuzluğu­
mu ele veriyor olmalı." 
"Hemen alınma! Hangimizin yüzü gülüyor 
ki?" 
"Ama ben daha yeni evliyim. Sorunun bu kadar 
çabuk çıkmaması gerekirdi." 
"Sorun içki mi?" 
"İçki olsa üstesinden gelebilirdim, doktorum 
ben. Ama kıskançlıkla nasıl başa çıkılır bilemiyo­
rum. İlk kez başıma geliyor." 
"Kıskançlık mı?" Özden gülmeye başladı. 
Utancımdan yanaklarım kıpkırmızı oldu. Aslın­
da bizim yaşlarımıza gelmiş insanların ağzına bile 
yakışmıyordu kıskançlık sözü. Kıskançlık delikanlı­
lık çağlarına, lise haydi bilemed iniz üniversite yılla­
rına aittir diye düşünürdüm, zaman içinde, insan­
lar olgunlaşır, hamlıkları törpülenir, akıllanırlar, 
kıskançlık filan kalmazd ı! Hayatın düşüncelerimde­
ki gibi olmadığını tecrübelerle öğreniyor dum. 
"Cevdet seni kıskanıyor mu?" 
"Her anımı kontrol altına almak istiyor. Alama­
yınca, bana kabalık ediyor, yoksa ruhen kaba biri 
değil. Bana söz geçiremediği için, üstüme başka 
207