266 KADERİN CtLVESt 
dırları çıplaktı. Bu eski süpürgenin epeyce dolgun bir vücudu 
vardı. Avcı görmüş devekuşu ahmaklığıyle basını yorganla­
rın arasına soktu ve pek ziyade ürkmüş gibi hantal ayaklarıyle 
tepinip kuyruk sallıyordu. • 
— Ah, kaymeni, bana korkuttunuz. Sandım kî Vortik oda­
da gelmiş. Simdi büyükhanım duyazak. iEpsi epsi basımıza da 
üsüsezek. 
— Sus Eleni. Gürültünün gereği yok. Ben de büyükham-
mm duymasını arzu etmiyorum ama sebebi senin anladığın gi­
bi değil. Haydi doğrul bakayım. 
Sakat gözünü saklamak için yan dönüp: 
— Bir matmazel yanında roblesanbi ile gelmek komil fo 
erkeğe yaraşır mı? 
— Matmazel mi? Yanlış söylüyorsun mübtezel... 
Benimle sabahleyin cileveleşmek isteyen bu Vortik'm ar­
tığını istediğim gibi söyletmek için yatağının ucuna oturdum: 
— Beni dinle Eleni, dedim. Semi Bey giderken kendisiyle 
sözleşmiş. fabrikayı kapatmağa karar vermiştik. Oysaki sizin 
gizli gizli misafir kabul ettiğinizi anlıyorum. Söyle bakayım, 
dün buraya kimler geldi? 
— Paroldönör Seselâh Bey, hiç kimse gelmemiştir. 
— öyleyse bu yatılmış yatak, bu kullanılmış sofra nedir? 
. — Yatağı hava alsm diye bozdum. Ama kadehler, şişeler 
çok kirliydi. Nato bu için ortaya dökmüşler. 
— Ya bu karmakrışık rakı, meze, pudra, esans, kusmuk 
kokusuna ne buyuruyorsun? 
— Bu kokular çok vakitten bu moblenin içersinde islemiş 
böyle. Burası bir randevuevi. Günlük kokazak değil ya... 
— Avukatlığın gereği yok Eleni. Bugüne bugün ben Şemi'-
nin vekiliyim. Uyuşursak seni başkalarından ziyade memnum 
ederim. Zaten gelip giden olmaz sa koca ev ne ile döner? De­
ğil mi ya? Olanı biteni anlat da ben de ona göre tezgâh tuta­
yım. Seti güzerbir kızsın. Güzellerin huyu da güzel olur. 
Hem söylüyor, hem de bu sermaye eskisinin yüzünü, çe­
nesini okşuyordum. Elim dudaklarında, yanaklarında gezindik­
çe kedi gibi keyifli gerinmelerle o da dizlerime sokuluyordu. Bir-