bu tatsız havadaki bir şeyden, ya da kimbilir neden, tepetaklak 
olmasından korkarak sinirlendi. "Bütün gün boşa gitti!" diye 
mırıldandı. Bu sefer bu düşünce canını sıktı. Odanın içinde aşağı 
yukarı bir yürüdü. 
"Ne yürüyorsun, ne düşünüyorsun öyle?" diye sordu Nusret. 
Sonra bir şeyler anlatmaya başladı. 
Cevdet Bey onu dinlemedi. Mari arkasından kapıya kadar geldi. 
Cevdet Bey, yarın geleceğini kadına bir daha söyledi. 
"Evet, lütfen gelin!" dedi Mari. "Sizi görünce coşuyor, zekâsı 
parlıyor, iyi oluyor..." Gözlerini kaçırarak: "Belki sizi biraz sıkıyor 
ama..." diye ekledi. "Çocuk da görmek istiyor sizi. Yatmadan 
önce arabayla gezecek miyiz diye sordu ! " 
Cevdet Bey: "Evet, onu gezdiririm!" diyerek güldü. 
• 
12 
GECE VE HAYAT 
Cevdet Bey merdivenleri inerken, aşağıda, bir sehpanın üze­
rindeki lambanın ışığında gevezelik edenleri gördü. Kendisini 
görünce sustukları için en iyi muhallebiden mi, Üsküdar'ın 
ucuzluğundan mı, yoksa romatizmadan mı konuştuklarını 
öğrenemedi. Gecenin içine çıkınca pansiyonun ve hasta odasının 
ne kadar sıcak ve havasız olduğunu anlayarak ferahladı. Ni-
şantaşı'ndaki gibi serin bir rüzgâr vardı. Gök bulutluydu. Ağır 
ağır arabaya yürüdü. Arabanın yumuşak koltuğunda uyuyan 
arabacıyı uyandırdı. Arabacının kendine gelmesini beklerken 
bir sigara yaktı. Araba her zamanki yaylanışı, kendinden emin 
ve kesin sallanışıyla hareket edince pencereleri açtı. "O ölüyor, 
ben yaşıyorum!" diye düşündü. Bunu ne suçluluk, ne de hoş­
nutluk duyarak söylediğini anlayınca rahatladı. Bütün günü 
hatırlayarak gülümsedi, sonra uzun kollarını pencereden dışarı 
çıkarmak isteyerek gerindi, esnedi. Çenelerin sonuna kadar 
açıldığı anda, gırtlağından huzurlu, gevşek bir inleme kaçıverdi. 
"Oooohh işte eve dönüyorum! Evime, temiz çarşaflı temiz ya­
tağıma!" Başı hafifçe geriye, sonra daha da geriye kaydı, göz-