larının ardı arkası kesilmiyordu. Son gelen dilenci, teşkilat­
ta yangın çıkarıldıktan sonra Binbereket'in dehlizin kapısı­
nı sıkıştığı için kaçamadığını ve diri diri yandığını söyledik­
ten sonra, gözlerde o ana dek kaybolmayan ışıltı sönüver­
di. Fakat bu üzüntü çok uzun sürmedi. Çünkü para çuval­
ları açılıp sayılmayı bekliyordu. Bu yüzden, dilencilerin ba­
zıları önce Ebrehe'nin mezarını kazmak istemişlerdi. Oysa 
cesedi yıkamak için gerekli olan su çoktan ısınmıştı. Hın­
zıryedi, cesedin bulunduğu çuvalın bağını çözdükten son­
ra Bünyamin' e, 
-"Ölüyü sen yıkayacaksın" dedi, "Ne de olsa onun haya­
tını kurtarmı ştın. Bu yüzden tek yakını sensin". 
Ceset, fetih öncesi Rum dilencilerinin vaktiyle, sadaka art­
tırmak için üzerinde bilinmeyen bir Tanrı'ya kurban sun­
dukları bir taşa yatırılmıştı. lki paravana getirilip ceset göz­
lerden saklandı ve göbeğinin üzerine bir sabunla bir bıçak 
kondu. Bir kazan sıcak suyla kefenlik bez de getirildikten 
sonra, Bünyamin cesetle haşhaşa kaldı. 
Delikanlı nereden başlayacağını bilemiyordu . Aksi gibi, 
gömleğinin içine sinen maymun da ikide bir kıpırdayarak ha­
reketlerini kısıtlıyor du. Bünyamin , bu yüzden Ebrehe'nin el­
biselerini çıkarırken bir hayli zahmet çekti. Büyük Efendi'nin 
sarığı, Hınzıryedi ipe asıldığı an düşmüştü. Saçları traşsızdı ve 
töre gereği bir tepe kakülü bile bırakmamıştı . Bütün kanı çe­
kilmiş, zaten saydam olan teni böylece adeta camlaşm ıştı; öy­
le ki, elinin incecik derisi altında neredeyse kemiklerini gör­
mek bile mümkündü. Bünyamin, cesedin üzerindeki elbisele­
ri çıkarmaya devam ederken Ebrehe'nin başının, boyun kemi­
ğinin kırılmasının bir sonucu olarak olağandışı bir şekilde ar­
kaya oynamasının karşısında adamakıllı ürktü. llk kez bir ce­
sede dokunuyordu. Hele hele uçkuru çözüp donu çıkarınca 
taş kesildi. Cesedin apış arasında bir zıbık vardı ve meşin bağ­
larla kalçalara tutturulmuştu. 
219