310 KADERİN CİLVESİ 
binden ödeyen fahri vekilharçları olacaktım. Bana yürekten 
beybaba deyişlerinde o kadar derin bir orostopolluk seziyor­
dum. 
Bu genç âşıkların yürekleri ateşle şişkin olduğu kadar para 
cüzdanlarını boş görüyordum, ikisinin gözlerinden de birbirleri, 
ne karşı sönmez bir kıskançlık kininin şimşekleri çakıyordu. 
Benim Semiha ile olan ilişkim hiç de gönül mertliğine sığ­
maz bir havsala genişliğiyle onaylandıktan sonra Fehmi, Fer-
ruh'a dönerek: 
«— Beybaba, muhterem pederimizdir. Burası da onun evi­
dir. Onun sayesinde Semiha'yı böyle ipekler, elmaslar içinde 
eskisinden daha parlak, daha çekici görüyoruz. Ama Ferruh de­
nilen bu karasülüğün aramızda ne yeri vardır? Kovsan gitmez. 
Hakaretten anlamaz. Ar, utanma, onur nedir bilmez. Öyle bir 
a&alak ki...» 
Ferruh, pantolonunun arka cebini karıştırarak yerinden 
fırladı. 'Gözler dönük, dudaklar titrek: 
«— Uğursuz, kendi kötülüklerini niçin benim namuslu ki­
şiliğimde göstermeğe uğraşıyorsun? Ben Semiha'nın gönlünde 
yeri olmayan bir asalaksam beni buradan ancak o kovabilir.» 
«— Semiha seni en ağır hakaretlerle kovdu. Fakat aldıran, 
utanan, sıkılan kim?» 
«— Semiha'nın ağzı yok mu? O söylesin. O kovsun. Bir da­
ha gelmemek üzere şimdi çıkar giderim. Haydi bekliyorum.» 
Semiha, aynı dramı çok defa oynamış bir artist öfkesiyle: 
«— Ya ikiniz birden beni seversiniz yahut ikiniz bîrden 
gidersiniz. Yalnız birinizi alıkoymam. Bunu çok denedm. Tür­
lü ıstırap ve heyecanlara uğradım. Şimdi hepsini burada sayıp 
dökmenin gereği var mı? Bir daha gelmem cakasıyle savuşan 
dayanamıyor. Birkaç zaman sonra yine geliyor. Fakat bu defa 
ilişki gizlice devam ediyor. Ben kocasından saklı eve zampara 
alan bir kadın heyecanları içinde kalıyorum. Ya beni aranızda 
paylaşmaya katlanırsınız yahut ikiniz birden buradan def olur­
sunuz. Anladınız mı ?»