vurdu. Öfkeden ikisi de ilikleri ne kadar titrediler. Bu sefer tamamdı . 
Öldürecekti. Derviş Beyin içinden, kararlı bir öldürmenin sevinci geç­
ti, bir adım geriye çekildi, göz göze geldiler, Derviş Beyin parmağı kı­
pırda ... 
"Yeter, yeter, yeter," diye iniedi Mustafa Bey. "Öldür beni Der­
·viş ... Öldür ... " 
Ölü gibi, kendinden geçm iş, duvardan kayal ığın düzlüğüne can­
sız sağılıve rdi. Boylu boyunca uzandı, gözlerini de kapadı . Solgun, bit-
kin yüzü ağarıyordu usul usul... . 
Duyulur duyulmaz, dudakl arının kıpırtısı belli olmadan� soluk­
suz : 
"Öldür, öldür, yeter Derviş, öldür beni!" diye yalvarıyo rdu. Der­
viş Bey bu yalv;ırmaları duymuyordu artık. 
· 
Erişilmez bir sevincin ortasında, tadın sonsuzluğunda ayakları 
yerde� kesilmiş kıvanıyor du. 
Tabancas ını yerine soktu, bir daha yerde yatan adama bakmadi. 
Bakmak gereğini de duymadı. 
Yerde yatan adamın varlığından azıcık olsun haberi olsaydı, yer­
deki kendinden geçmiş adamın durmadan, "öldür, öldür, pldür be ni," 
. diye yalvard ığını duyar, daha çok, erişilmez bir sevinçte daha çok kıva­
nırdı. 
Sarı, diken diken çıvgınlar günbatıdan birkaç ker� üst üste �r-
. du. Sonra çıvgınlar güneyden, doğudan, kuzey den, kısa aralıklarla sa­
vurmaya başladılar. Çıvgı nlar, arada da kenger dikeni mavisinde veriş­
tiriyorlardı her yönd en. Bu anda kayalıklar, surlar, kale bedenleri, kili­
se kalıntısı, aşağıdakl ulu kapı, bü}rük, çinke taşlarından oturma yerle­
riyle . olduğu gibi duran tiyatro, yollar, akars u, aşağıda yeşillenen ba­
taklık, köpUrmüş yağan, şakır şakır derelerden inen bir sarı sel altında 
kaldı. Bir sarı karanlık, pul pul göky üzünü, dağları, uzayıp giden eski 
Çukur ova toprağını örttü. 
Hemencecik de bu sel gibi inen yağmur dindi. Güneş yaktı, ka- · 
vurd u.· 
Gün ışırken Akyolluların konağına geldiler. Karakız Hatun dire­
ğe yapışınış, bütün gece gözlerini kırpmadan, fesleğenler in, kadif e çi­
çekleri®ı yanında içi yanarak, iki gündür imi timi bellisiz olmuş oğ-
lUnu bddiyordu. . . 
493