yor. Naldan düşüncesi kırmızı kiremitti evlere geçiyor. Yan uy­
kulu, yan uyanık gülümsüyor. Düşünüyor ki, yann öbür gün 
kaçacakl ar. Hasan Onbaşı köylerden on gün sonra dönecek. 
Üzülüyor bu işe. Sonra dönüyor üzüntüsünden. On güne kadar 
ancak düzenlerler işlerini. Hasan Onbaşının çocuksu, şakacı 
güleç yüzü ... Ak sakalları. Ak sakaUan yüzünde takma gibi du­
ruyor. Hasan Onbaşı bir yer bulur. Bir de çift, yani iş bulur. Ne­
dense Hasan Onbaşıya çok güveniyor. "Bütün dünyayı karış 
kanş gezmiş, biliyor, " diyor içinden. Kasabanın ağası da yok. 
Hatçe, anası, üçü üç yerden çalışırlar. Çalıştıklan kendilerinin 
olur. Hasan Onbaşı bu işi yapar mı yapar. Düşünüyor ki, nere­
den duymuştur, onu bilmiyor. Çukurova toprağı verimlid ir. 
Düşünüyor, yüreği daralacak şekilde seViniyor. Çukurova top­
rağında çakırdikeni bitmez. Kendi Çukurovaya yerleşince, ev 
bark sahibi olunca, bir gün köye gelecek, Çukurova böyle böyle 
diyecek. .. Bütün bir köy arkasında inecekler Çukurov aya. Abdi, 
tek başına kalacak köyd e. Ne ekin ekmesini bilir, ne biçmesini ... 
Acından ölecek. 
Ana tekrar ediyor: 
"Kasaba nasıldı oğlum?" diyor. 
O, anasına cevap verdiğini sanıyor, düşünüyor. Beyaz bir 
fötür şapkalı görmüştü manavlarm önünde. Tertemiz ... Panto­
lonlu bir adam ... Adam, portakal alıyor du. Parmakianna dikkat 
etmişti. Uzun, beyaz parmaklan çabuk çabuk para sayıyor du. 
Paralar parmakla nnın arasından akıyordu. Gümüş parıltısı ... 
Ana: 
"Yavrum," dedi, "uyuyor musun?" 
Uyuyor muydu? Pirinç pırılhsı yeniden kafasını allak bul­
lak etti. Çukurova güneşinin alhnda, güneş çarpınca fışkıran 
milyonlarca pırılh. 
Uyandığı zaman gün kuşluktu. Anası, başında oturmuş 
ona bakıyordu. Birden, nedense anasından utandı. Yorganı ba­
şına çekti. Çocukluğunda sevinçli olduğu zamanlar hep böyle 
yapardı . Anası gülerek, yorgam başından çekti: 
"De kalk koca delikanlı. Gün kuşluk oldu. Kalk da kasaba­
yı anlat." 
Gözlerini kirpiştire kirpiştire açh. Dışarda, göz kamaşhncı 
88