Sonra geldi Şefçe Kahyanın karşısında durdu, yaşlı adamın 
elini aldı öptü, başına koydu.
"Sen hayatımı kurtardın babamın arkadaşı," dedi. "Her şe­
yi tahmin etmiştim ama, İnce Memedin beni öldürmek için Çu- 
kurovaya indiği aklıma gelmemişti."
Şefçe Kahya:
"Sen haksızlık ettin," diye onun elini tuttu okşadı. "Sen çok 
haksızlık ediyorsun insanlara Ali Efendim. Haksızlık hiçbir za­
man iyi değil."
Ali Safa elini ondan çekti aldı, sözün sonunu neye bağlaya­
cak diye taş kesilip bekledi.
"Yobazoğluyla Ferhat Hocayı hapsettirmekle iyi etmedin. 
Birisi Allahın has adamı, öteki fıkara bir garip. Zeynelle Ademi 
de onlar öldürmediler, İnce Memedin çeteleri öldürdü. Senin 
evini de her gece kurşuna tutanlar onun çeteleri. Bizim köyün 
de kızlarını kaçırtıp ırzlarına geçirdiğin iyi değil... Yapma bir 
daha Ali Efendim. Seni öldürürler. Bu gece de iyice saklan. Bu 
gece değilse yarm gece konağım uçuracaklar. Duydum ki İnce 
Memed yüz kişilik bir çeteyle gelip senin konağım basacakmış. 
Ferhat Hocayı bıraktır. Atlarımızı, ineklerimizi geri ver."
Ali Safa:
"Vermem!" diye bağırdı. "Ya Vayvay köyünü topraklarım­
dan kaçırırım, ya da ölürüm."
Sonra döndü, odanm kapışım açıp aşağıya bağırdı:
"Atları çekin!"
Şefçe Kahyaya gene geldi. Şefçe Kahya ayaktaydı, onu ku­
cakladı.
"Sağ ol, var ol," dedi, fırladı. Aşağıda atlar hazırdı. Sekiz 
kişi birden atlara atladılar, kasabanın yolunu tuttular.
İnce Memedin Anavarzada görüldüğü, başmda otuz kişisi 
olduğu bir anda bütün kasabaya, kasabadan da bütün Çukuro- 
vaya birkaç gün içinde yayıldı. Haber geri Ali Safaya ulaştığın­
da değişmiş, bambaşka olmuştu. Memedin başındaki çetesi 
otuz dört kişi değil yüz seksen dört kişiydi. Memed Anavarza­
da görülmüş değildi yalnız, oraya karargah da kurmuş, bütün 
ağalara beylere, hükümete meydan okuyordu.
Diyormuş ki, "Benim camm sağ oldukça şu fakir fıkarayı,
410