"Susss! Baban duymasın!" 
Hasan da sustu. Ölmez Otu 615 
Az sonra Ali geldi, yükünü indirdi. Yoğun bir ter kokusu burun direklerini 
sızlattı. Hasan da yükünü indirdi. O da babası kadar terlemişti. 
Ali Hasanın omzuna şöyle bir dokundu: 
"inatçı herif, öle gebere Çukurovaya taşıdığın bu çubukları bu sefer de ne ya-
pacaksın?" 
Hasan, belli belirsiz, mutlu, bir gölge gibi gülümsedi: 
"Bu çubuklan verip kibrit alacağım. Bu sefer tam yirmi kutu." 
Urumahanın dilinin ucuna geldi ama kendini tuttu. "Ya Adil Efendi?" diye­
cekti, diyemedi. 
Ortalık gittikçe karanyor, orman gümbürdüyor, su çağıldıyo r, yel esiyordu . 
Dimdik Süleymanlı yokuşu gittikçe dikelerek, göğe doğru uzuyordu. 
Ali: 
"Hasan pehlivan ," dedi, "yarın sabah, şafakla birlikte şu belayı tırmanmak var. 
Aklında mı bu yokuş. Süleymanlı yokuşu?" 
"Aklı mda. Nenem ... " dedi, hemen sustu. 
Elifin yaktığı ateş o anda parladı, büyüdü, ortalık yanmış çam sakızı koktu. 
Bir de aşağıdaki akarsuyun kıyısından su püreni kokusu geldi.