İki gün sonra Hürrem Bey'in, karısıyla İtalya'ya seyahate 
çıkmış olduklarını haber aldık. Hareketleri ansızın olduğu 
için veda ya vakit bulamamış olduklarından dolayı özür dile­
yerek selam göndermişler. 
*** 
Uğursuz köşkün yine panjurları kapandı. Boş kalan oda­
larında maktul Raife'nin ruhuyla Cevher'in hayali dolaşıyor. 
Ne vakit gözüm o tarafa kaysa Allame'nin karısını sürmeli, 
kıvırcık kirpikleriyle küçük kapının arkasında beni bekliyor 
sanıyorum. 
Hürrem'in de karım için o boş evden iki zeki gözüyle dai­
ma bakan bir hatıra bıraktığına hiç şüphe etmiyorum. Bazen 
istemeden gözlerim o tarafa kaçınca Sabiha piyanoda Ver­
di'den bir parça çalarak bana İtalya'yı hatırlatıyor . 
Karımı seviyorum ama Cevher'e de doyamadım. Biri 
yanı başımda bir hakikat, öteki sisli ufukların arkasından 
bana bakan hazin bir hayal. Vedalaşmadan ayrıldık. Zan­
nediyorum ki benim onda olduğu gibi hala onun da bende 
gönlü var. 
Kaniarına sevgililerini feda edenlerin yüreklerinde açılan 
ebedi yara bende de işliyor. Zaman her bereyi saran bir de­
vaymış. Allame öyle demişti. 
Şu satırları bitirirken işte bir daha söylüyorum: Belki bu 
itiraflarıma gülenler, beni ahlaksızlıkla itharn edenler olur. 
Bazı özelliklerinden ayrıştırılırsa bu macera toplumsal haya­
tımız içinde ender bir olay sayılmaz. 
Yalnız, bu maceramda doğunun ananevi iffetini ebeciiyen 
lekeleyecek ayıp sayılan bir taraf var. Bu da karımın gözle­
rimle gördüğüm o korkunç rezaletini, kendimin yine o tür­
den günahunla karşılaştırarak affetmiş olmamdır . 
Bile bile bu ihanete tahammül etmek her havsalaya sığ­
maz. Fakat bu hususta size vicdanımı söyleyeyim mi? Ben 
karılarının sadakatsizliklerine bilmeye bilmeye tahammül 
edenlere daha çok acının. Çünkü bu ikinci tür zavallılar bi­
rincilerden çok daha fazladır. 
Heybeliada, 23 Mayıs 1922 
224