yorsak, bilim adamlanm ogrenmek, onlan tammak zorunda­
y1z. Mustafa inan'1 bilmek zorunday1z. Onu biitiin yonleriyle 
anlamaya t;ah�mak, neyi yapabildig ini ve neyi yapamad1gim 
ortaya koymak zorundayiz. Bilim adamm1 bekleyen tehlike­
leri at;ikt;a gormek zonmday1z. 
"Ne yapahm?" diye ellerini at;tI gent; adam, "Bir ta�ra ka­
sabasmdan geliyoruz, her �eye korkarak yakla�1yoruz. Mus­
tafa inan gibi orneklerden haberimiz olmuyor." Profesor de­
vam etti: "Bir iilkiimiiz olsa bile once karn1m1z doymah arka­
da� gibi bir ucuz felsefeye ba�vuruyoruz hemen. 
Bu at;hk korkusu iyi bir �ey degil. Bir hastahk gibi, bir 
ruh hastahgi gibi insanm it;ini kemiren bir korku. Sonra bir 
�eyler yap1yor insan ve karm doyuyor. Bilim adamlarmm bi­
le doyuyor. Onlar it;in bir �eyler yapmaya t;ah�1yoruz. Arna 
i;ogunlukla eski gtinlerin, soguk ogrencilik y1lla rmm hayali 
it;imize yerle�ip kahyor. Erda] inonii'niin dedigi gibi, her �ey­
den once sanati;1 olmas1 gereken bilim adamlan eski korku­
lan yiiziinden renksiz kokusuz bir kalabahk haline geliyor­
lar. Durmadan satm almaktan, yani elde etmekten, yani bi­
riktirmekten ve satm almabilecek �eylerden sozeden ruhsuz 
bir kalabahk sanyor i;evremizi. Nerde eski dalgm profesor­
ler!" Gent; adama parmagim sallad1: "Arna sen boyle bir bilim 
adam1 olmayacaksm degil mi?" 
"Kim? Ben mi bilim adam1 olacagim?" Profesor k1zd1: 
"Kat; gtindiir bo�una m1 nefes tiiketiyoruz yani? Mustafa 
inan gibi bir adam1 sana ho� yere mi tamtma ya t;ah�tik? Hit; 
ondan utanma yacak m1sm? Bence sen de boyle bir romanm 
kahramam olmaya ozenmi�sindir. Derler ki, insan roman 
yazmaya, ba�ka roman lan okuyarak ozenirmi�; hayati ro­
man gibi oldugu it;in, s1r f bunun it;in roman yazm1� biri go­
riilmemi�." "Ne romam bu bahsettiginiz?" dedi gent; adam. 
"Bir bilim adammm romam." 
Profesorle birlikte yolda yiiriiyorlard1. Gent; adam di i�ii-
261