160 başlıca dört un sur vardır: bunlar sırasıyla heykel, hükümet 
konağı, çiçek tarhları ve kırmızı balıklı havuzdur. Sırada baş 
sırayı işgal eden heykel bence ehemmiyet bakımın dan da 
başta gelir.  Zaten sözü edilen ehemmiyet sı rası nazarı dikkate 
alınarak sıralanmıştır. Bi ldiklerim beni aldatmıyorsa, bu 
heykel hususunda vazı -ı kanun da aynı titizlikle hareket 
ederek meseleyi sağlam mü eyyidelere bağlamıştır. Bütün 
kanunlarda olduğu gi bi bu kanunun da maddeleri arasında 
bazı boşlukla rın bulunması tabii ise de her kanunun e sbabı 
muci besi ve dibacesi dikkatle mütalaa edilirse bu boşlukların 
kolayca doldurulabileceği görülür. Binaenaleyh, benim de 
estetik nokta  i nazarından iddia etmek iste diğim hususlar 
tabiatiyle kanun nokta  i naza rından da birer hüküm ifade 
edecektir.  
Bilindiği gibi aslında güzelleştirme, bir bakıma es tetik 
anlamına gelmektedir ve merhumların hatırası nı tazim 
maksadıyla icat edilmiş bulunan insan hey kellerinde bilhassa 
bu hususa riayet, aynı zamanda bir kanun hükmüdür. Halbuki 
heykel bu maksatla tet kik edilirse bir kere baş kısmın 
nisbetsiz büyüklüğü ilk nazarda dikkati çekmektedir. Ay rıca, 
yüz hatları nın aslına benzememesi bir yana, vücut kısmıyla 
imtizaç ettirilmesi için heykeltraşta en ufak bir gayret bile 
görülmemektedir. Üstelik sivil bir kılıkta  duran heykelin 
vücuda yapışmış gibi bulunan kollan, insa na ister istemez bir 
hazır ol vaziyetini hatırlatmaktadır ki, akıllara hemen, peki 
kimin karşısında bu durum da olma mecburiyetini hissediyor? 
sorusu gelmekte dir. Heykel ihalesini üzerine almış bul unan 
şahsın bu sanatla zerre kadar ilgisi bulunmadığını gösteren bir 
başka husus da beden kısmının son derece baştan sav ma ve 
anatomik teferruattan habersiz yontulmuş ol masıdır. Sanki 
heykel müteahhiti başı bitirdikten son ra yorulmuş ya da 
inşaat zamanı  sona ermekte oldu ğu için bir telaşa kapılm ıştır. 
Acaba kendisine bir tem diti müddet verilerek daha tatminkâr