Halis, derin şüphelerle beni süzerek dinliyord u. Benim 
gibi aynı fiilden kendisi günahkar bir adam, ahlaksızlıkta sa­
hayı kendine geniş bırakmak için korkutmak amacıyla baş­
kalarına bu yolda ağız açmaya cesaret edebilir mi? Kaynım 
galiba işte bunu muhakemeye uğraşıyordu. 
Bu nasihatlerimi ben de beğeniyordum ama Cenabıhak 
bu iyi sözlere göre davranmak ilham ve istidadından beni 
mahrum yaratmıştı. Dünyadaki insanların çoğu da benim 
gibi değil miydi? İnsan kardeşlerine nasihat vermekle meş­
gul olanların cümlesi, sözlerini kendileri yarı yarıya tutmak 
insafını gösterselerdi çoktan bu alem düzelmeye yüz tutardı. 
vn 
Birbirimize kırgın, birbirimizden şüpheli, Halis'le öyle 
ayrıldık. Kaynım, Cevher Hanım'a olan sevdasında arada 
beni bir engel gibi görüyord u. Verdiğim nasihatlere kendim 
uyamadığım gibi bunların bir sözünü onun da tutmayaca­
ğından emindim. O gün yapmacık bir sükunetle yanımdan 
gitti. Hiç şüphesiz bu bir kurnazlıktı. Artık ondan sonra da­
ima beni gözleyecek, her hareketimi gözetleyecek, kollaya­
cak, söz götürmez, inkar kabul etmez, amansız bir noktada 
yakalar yakalamaz yolumu kesecekti. Bu sebeple çarşamba 
gecesi Cevher Hanım'ın duvarından içeri gayet ihtiyatla 
atlamak gerektiğini düşünmeye başladım. Bu benim için 
kurnazlığımın bütün inceliklerini uygulamamı gerektiren 
mühim bir işti. 
O gece karımın yanına gitmemek için İstanbul'da anaını 
veya babamı hastalandırmayı şimdi maksaclım için yeterli 
görmüyordum. Daha ince, daha ustalıklı bir tertip lazımdı. 
O gece köşkün etrafında dolaşması muhtemel olan Halis'i 
şaşırtacak tedbirler bulmalı. Eve dönüşüme mani olacak uy­
durma mazereti İstanbul'dan karıma telgrafla bildirecektim. 
Bu telgrafnameyi mümkün mertebe geç vakit çekmeli ki Ha­
lis tedbirlerime karşı tedbirler almaya vakit bulamasın. 
148