"Sen kendini kand ırmaya devam et. Görmüyor musun ba - 
bamın Şems'den ba şka kimseye ay ıracak vakti yok? Adam 
  
sözde abdal olacak, evimize kök sald ı." 
Aladdin alayl ı bir edayla güldü, benim de ona e şlik etme- 
mi bekler gibiydi ama ben a ğzımı açmayınca, susup sinirli si- 
nirli odada volta atmaya ba şladı. 
"Dedikodular ald ı başını gitti. Elalemin a ğzı torba de ğil ki 
büzesin" diye devam etti "Herkes ayn ı soruyu soruyor: Nas ıl 
oluyor da çapulsuz dervi şin teki koskoca bir âlimi parma ğın- 
da oynat ıyor? Babam ızın itibar ı çölde kar tanesi gibi kald ı. 
Eğer bir an evvel kendine çekidüzen vermezse tek bir talebe 
bile bulamayacak. Kimse onu hoca diye istemeyecek. Hani 
hakları da yok de ğil." 
Kardeşime bakt ım. Bıyıkları yeni terlemi şti ama el kol ha- 
reketleri, konu şma biçimi, her şeyiyle erkeklik tasl ıyordu. 
Geçen seneden bu yana ne kadar de ğişmişti. Gizli bir sevda- 
sı olduğunu, birine gönlünü kapt ırdığını biliyor ama kime 
abayı yaktığını soramıyordum. En yak ın arkada şlarının 
ağızlarını aramış ama onlardan da bilgi alamam ıştım. 
"Alaaddin, biliyorum Şems'i sevmiyorsun. Ama evimizde 
misafirdir, hürmet etmek gerekir. Hem sen neden elalemin de- 
diğine kulak as ıyorsun? Pireyi deve yapman ın anlamı yok." 
Bu sözler a ğzımdan çıkar çıkmaz pişman oldum. Fazla te- 
peden konu şmuştum. Ama laf a ğızdan çıkmıştı bir kere. Ala- 
addin saman gibi alev alm ıştı. 
"Pireyi deve yap ıyorum ha?" dedi Aladdin. "Ba şımıza gelen 
felakete pire mi diyorsun? Nas ıl bu kadar kör olabilirsin?" 
Bir sahife daha ald ım elime, narin sath ını okşadım. Baba- 
 
mın kelimelerinin suretini ç ıkartıp, bu sayede ömürlerinin 
uzamasına yardımcı olduğumu düşünmekten mutlu oluyor- 
dum. Aradan bir as ır bile geçse insanlar babam ın öğretileri- 
ni okuyup feyz alabileceklerdi. Nesilden nesle bu malûmat ın 
intikalinde ufak da olsa bir pay ım olması gurur veriyordu. 
Alaaddin usulca yan ımda dikildi; yapt ığım işe karamsar, 
kasvetli gözlerle bakt ı. Bir an için yüzünde baba sevgisine 
  
250 
  
251 
  
 
  
muhtaç bir çocuk gördüm. O an anlad ım ki Aladdin'in k ızdı- 
ğı gerçekte Şems değildi. Babamd ı. 
Alaaddin k ızgındı babama; kendisini yeterince koruyup 
kollamad ığım düşünüyor ve tüm itibar ına rağmen, annemizi 
genç yaşında alıp götüren ölüm kars ısında çaresiz kalm ış 
olmasını kabullenemiyordu. 
"Herkes diyor ki Şems babam ıza büyü yapm ış" diye m ırıl- 
dandı Alaaddin. "Diyorlar ki Şemsi Haşhaşiler yollam ış." 
"Haşhaşilermiş!" diye ç ıkıştım. "Sen de bu saçmal ıklara 
inanıyorsun öyle mi?" 
Haşhaşiler mebzul miktarda uyu şturucu kullan ıp suikast- 
lar düzenlemeleriyle nâm ve korku salm ış bir mezhepti. Orta- 
lığa dehşet saçmak için nüfuzlu kimseleri hedef seçer, kurban- 
larını uluorta katlederlerdi. Selahattin Eyyubi Hazretlerinin 
çadırına girip, ba şucuna zehirli bir tatl ı bırakacak kadar ileri 
gitmişlerdi. Tatl ının yamna bir de pusula ili ştirmişlerdi: ^Gö- 
zümüz Üstünde!" Ve Selahaddin Eyyubi, yani Haçl ılara kar şı