HALE 
KOMŞU : Bari dedim, bugün şu yardım toplama işini 
biraz hızlandıray ım. İnanın çoğu yerden eli 
boş dönüyorum ... 
: (Çekingen) Herkesin de eli pek darda ... 
HALE : (Hafiften horozlanır.) Bakmayın siz o "elim dar-
da" diyenlere. Öyle kadınlar tanırım, inanın, 
berberinden, terzisinden hiç geri kalmaz; yar­
dım deyince de mırın kırın ederler. Şu halime 
bakın. Oraya buraya koşturmaktan, inanın gi­
dip bir başımı toplatamıyorum ... 
FATMA HANIM : (Acıklı acıklı Komşu'ya bakar, yardım dilenir.) 
Ben de çıkıyorum da ... 
HALE : Neyse efendim, kısa keselim. Derneğimiz siz 
asil kadınlarımızın değerli yard�mlarını bek­
liyor. (Elindeki kocaman çantadan bir makbuz 
defteri çıkarır.) Makbuzlarımız on -yirmi beş 
-elli ve yüz liralıktır. Ayrıca efendim, bin ve 
beş bin liralık teberru makbuzlarımız karşılı­
ğı her yıl, evlenecek iki yoksul genç kızımıza 
şehrimizin en ünlü terzilerinden gelinlik 
diktirilmekte, en ünlü gazinolarında bunla­
rın düğünleri yapılmaktadır. 
FATMA HANIM : (Saf saj) Yaa!.. Ne iyi ... 
KOMŞU : (Fatma Hanıma) A, ben duymuştum. Sana 
söylemedim mi? Gazetede okudumdu. Kız­
lar sevinçlerinden ağlamışlar , değil mi ha­
nımefendi? 
HALE : Sormayın, sormayın ... Nefis bir düğün oldu. 
İnanın benim bile gözlerim yaşardı... İşte 
efendim, görüyorsunuz, elimizden geldiği 
kadar yoksul, geri kalmış kadınlarımıza yar­
dım etmek istiyoruz. (Sesini alçaltarak) Sizle­
rin vereceğiniz bir yirmi beş, bir elli lira ... 
FATMA HANIM : İsterdik, isterdik ama ... 
HALE : Aslını sorarsanız, üye sayımızı da çoğaltmak 
111