türlü de aklına gelmez. Kıvranır durur. Derken gözüne 
kuru bir ağaç ilişir: 
"Ağaç ağaç ... " der. "Bütün dünya çiçek olsun. Kuru­
muş ağaç da ... " 
O yıl bütün ağaçlar yalnız çiçek açar. Ne meyve, ne bir 
şey... Doğada ne varsa çiçeklenir. Kuru çöllerden çiçekler 
fışkırır. Rivayet ederler ki, kayalardan, kuru ağaçlardan, 
doğada çiçek açmaz ne varsa, hepsinden çiçek fışkırmış. O 
yıl, bütün yıl her yer çiçekle donanmış. Kar yağmış, karı 
açmış bakmışlar ki, toprak tüm çiçek. Kurumuş yaz. Bir 
damla su yok. Ama her yer çiçekli. 
Anadolu halkı doğa yeniden kurulurken, kurulduğu­
nu gördüğün an, ne istersen o olacağına inanır. 
21 Marttan çok önce Doğu Anadolunun insanları akın 
akın yüce dağlara çekilirler. Binlerce kişi dağların, tepele­
rin doruklarını doldurur. Oyunlar , türküler. 
Batıda Kazdağını biliyorum. Anadolunun en güzel 
bayramını Kazdağına gelenler yaparlar. Kazdağının te­
pesinde bir Sarıkız Türbesi vardır. Orada olur bayram ... 
Büyük bir ateş yakarlar Kazdağının tepesine. Sazcılar ge­
lirler Anadolunun çok yerlerinden. En güzel giyitini giy­
miştir herkes. Üç gün, üç gece yüzlerce kadın erkek, bü­
yük bir esriklik içinde "Mengü" dönerler. 
Adapazarının bir köyündeki dostumdan bir çağrı al­
dım. Orada Kafkaslılar otururlar. Kafkaslıların bahar bay­
ramı 21 Martta değil de, 6 Mayıstaymış. Kim bilir, diye 
düşündüm, belki Kafkaslara bahar geç geliyordur. Fırsat 
bulursam Kafkaslı kardeşlerin bahar bayramlarına katıla­
cağım. Yakup Kobaş kardeşe, çağrısından dolayı sağ ol de­
rim. En güzel bayramlarına beni çağırdıklarından dolayı 
gönlümü hoş ettiler. Gönülleri hoş olsun. 
62