Bahçe
İstanbul, 198Cner
Peri “sisin içindeki bebeği” ilk kez gördüğünde sekiz yaşın­
daydı. Bu hadise onu ilelebet değiştirecek, hayat serüvenine 
bir sarmaşık gibi dolanacaktı.
Etraftaki hanelerin çoğundan farklı olarak, Nalbantoğul- 
lannın evi dört yandan yemyeşil bahçeyle çevriliydi. Arka ta­
rafta epeyce zaman geçirirlerdi. Burada devamlı bir faaliyet 
vardı. Güneşte kurusun diye iplere biber, patlıcan, bamyala­
rı dizer; kavanoz kavanoz salça yapar; Kurban Bayramı’nda 
kelle sakatat pişirirlerdi. Döşeklerin içinden çıkardıkları 
yünleri yığar, havalandırıp yıkar, sopalarla dövdükten sonra 
yeniden doldururlardı. Arada sırada, atılan pamukların mi­
nik bir parçası havada süzülürdü -  vurulmuş bir güvercin­
den düşen bir tüy gibi.
Bahçeyi dış dünyadan bir tahta çit ayırırdı; parmaklığın 
dikmelerinin arası o kadar açıktı ki, uzaktan bakınca eksik 
dişli bir ağzı andırırdı. Peri bayılırdı komşu çocuklarla bah­
çede oynamaya. En sevdiği ikinci şey de mahallece toplanıp, 
cümbür cemaat hah yıkamaktı. Takriben altı ayda bir gerçek­
leşen bu olay için nasıl da gün sayardı. Havanın iyi, halıların 
yeterince kirli ve herkesin keyfinin yerinde olması gerekirdi.
işte gene böyle bir gün, rulo yapılıp dışan çıkarılan halı 
ve kilimler, çimenlerin üstüne yan yana serilmişti. El doku­
maları, fabrika halıları derken, on ikiyi bulmuştu yıkanacak- 
lann sayısı. Dilsiz Şair Sokağının çocukları pek memnundu