291
Telefonu kurcalarken kişiler listesin i taradı. Başparm ağı, 
tam dık b ir ism in üstünde durakladı: M ensur. Yanında “ Ba­
ba* yazıyordu. Ne tuhaftı halbuki düşününce. M ensur nasıl 
Adnan’ın babası olabilirdi ki sırf Adnan Peri’yle evlendi diye? 
E vlilik ritü elleri -  eşinin ebeveyni otom atik olarak senin de 
annen baban oluyordu; sanki bir başkasının senebesene b i­
riktirdiği sevgiler, hüsranlar, gücenmeler, sürtüşm eler... hep­
si bir günde ve bir im zayla başkasına aktarılabilirm iş gibi. 
Ne kadar yapay, zorlam aydı evlilik dinam ikleri.
Dem ek kocası, ani ölüm ünden sonra M ensur’un adım  sil- 
m em işti telefonundan. B elki de yaşlanm anın ilk  em aresiydi 
bu -  vefat etm iş dost ve akrabaları adres defterinden silm e­
yerek sanal varoluşlarım  devam ettirm elerine izin  verm ek. 
Belki silm eye kıyam adığım ızdan, belki de gün gelip bizim  de 
isim  ve num aralarım ızın silin ecek ler arasına ek len eceğin i 
bildiğim izden.
Çarçabuk annesinden aldığı num arayı tuşladı Peri. Bekle­
di, tüm  uluslararası görüşm elerden önce yaşanan o kısacık 
boşluk.
“Peri, geliyor musun?* diye bir ses yükseldi.
Telefonu kulağına bastırarak arkasına döndü. Adnan, elin­
de bir su bardağıyla kapının çerçevesine yaslanarak başını 
uzatm ıştı. B abasının aksine kocasının içk ici olm adığını ve 
asla da olm ayacağım  bilm ek Peri’yi memnun etse de doğru­
su bazen Adnan’ın dağıtm asını, kontrolü kaybetm esini isti­
yordu.
“Herkes nerede olduğunu merak ediyor” dedi Adnan.
Tam o sırad a, ü lkeler ve den izler ötesin de, İn giltere’de, 
m uhtemelen bundan çok farklı bir evde telefon çalm aya baş­
ladı.
“Hemen geliyorum* dedi Peri.
Yüzü hafifçe gölgelenen Adnan başım  salladı. “Peki canım .
Gecikme.*