teker teker işlerini bıraktılar. Mısır Çarşısı'ndan bol 
ve toptan alınan yiyecekler, mahalle bakkalından 
gramla alınmaya, dikkatle tüketilmeye başladı. Pişi­
rilecek malzemenin bulunamadığı günleri bile gör­
dük. Annem öyle günlerde bayat ekmekleri sütle 
ıslatıp Üzerlerine yumurta kırarak lezzetli yemekler 
yapardı. Şeker yokluğunda ise çayı kuru üzümle 
içerdik. Bunlar biz çocuklar için eğlenceli oyunlar­
dı ama belli ki babam hayatla mücadelesinde çok 
yıpranm aktaydı. Henüz elli sekiz yaşındayken, kırık 
bir gönülle yitti gitti, sevgili karısını, bunamış an­
nesi ve beş çocuğuyla geride bırakarak. Allahtan o 
günlerde ben kendi ailemi kurmuş, annemin sırtın­
dan inmiştim. 
Babamdan sonrası, bütün Saylanlar için hep bir 
hayat kavgasıdır! 
Benim torunlarıma aktarmak istediğim, baba­
mın da, babaannemin de hayatta olduğu, bahçeli 
evimizde bir arada, geniş bir aileye ait olmanın sı­
caklığını hissederek yaşadığımız çocukluk yılları­
mız, galiba. Her kalabalık ailenin yaşamı bir masal­
dır, bence. 
Yarın Çınar hatırımı sormak için telefon ettiğin­
de ona ilk fırsatta oğlanları İstanbul'a getirmesini 
söyleyeceği m. Okul tatillerine kadar ömrüm vefa 
ederse, torunlarıma anlatacak bir masalım var. 
7