Yer Demir Gök Bakır 485 
"Beni," dedi, "bu Örnere öldürttürme nalursun Sefer amca!" 
Sefer: 
"O sana bir şey yapamaz ," dedi. "Kellesini keserim onun. Düş gördün değil mi?" 
"Bırak amca, bırak da ben anama gideyim. Her bir yanım sızım sızım sızlıyor." 
"Vay yavrum vay! Vay vicdansız Ömer vay! Düş gördün değil mi?" 
"Bilmiyorum. Ben hiçbir şey görm edim." 
"Bunu köylüye söyler misin?" 
"Söylerim ." 
"Kuran üstüne yemin eder misin?" 
"Ederim." 
"Ben de senin iki kara gözlerinden öperim." 
Tuttu, Memidiği iki gözlerinden öptü. Sonra: 
"Kuranı getir de el bassın Memidik ," dedi. 
Ömer hemen Kuranı getirdi. 
"Gerçek değil düştü ... Taşbaş değil, başka bir adamdı. Bunu yarın sabah köy­
lüye söyleyeceği me, Kuran üstüne el basaraktan yemin ederim. Haydi söyle, elini 
de bas." 
Memidik: 
"Söyleyemem," dedi. "Vallahi amca, şu iki gözlerimle gördüm. Basamam." 
Sefer başını salladı: 
"Demek beni kandırıyo rdun. Örnerin elinden kurtulmak için yapıyordun ... " 
Gece sabaha kadar böylecene, Seferle Ömer, çocukla uğraştılar. Memidik bir 
türlü, öldü bitti, parça parça oldu da, Kurana el basmadı. Sabaha kadar yalvar­
dılar, dövdüler, işkence ettiler, Memidik dediğinden şaşmadı. 
Fırsat buldukça Seferi inandırmaya çalışıyordu: 
"Arkasında bir ışık ormanı. .. " 
O kadar dayaktan sonra, Sefer ona söyle, der demez, başlıyordu anlatmaya: 
"İki gözün önüme aksın, anam ölsün ki bu gözlerle gördüm." 
Gece, Memidiğin anası iki kere Seferin evine gelip oğlunu sordu. 
Sefer ikisinde de: 
"İlk akşamdan geldi," dedi, "masalını, gördüğünü , düşünü anlattı, sonra da 
ben sansar tuzağına gidiyorum dedi, gitti. Eve hiç mi uğramadı? Çok güzel bir 
düş görmüş senin oğlun," karşılığını verdi.