elerin i daha  ilk ziyar etind e sahip  çıktığı bir ikinci düşleri vard ı ya Kemaliyelilerin; onlar, 
kanyon  boyunca  uzanacak  ve masrafları  devlet eliyle karşılanaca k bir yol hayal etmi şlerdi  ya 
yıllarca;  Vali, yüz otuz yıldır  hayal edilen ve elli yıldır  savsakla nan yolu, kayaları  oyup  dağın 
içinden  geçirterek  ve tıpkı köprüd e oldu ğu gibi, halk  katılımını  sağlayara k bitirmey i 
planlamaya baş lamışt ı bile. İşte o zaman K emali ye, t am iki yüz y irmi k ilometr e kısalara k başk­
ente bağla nıver ecekt i. Yapar mı ya pardı, 'Buzlar Çözülmed endi onun adı. Ama  önce, az gın Fır­
at'ın boynuna  bir gümüş  gerdanl ık gibi geçip  iki yakay ı birle ştirecek  olan  çelik köprünün  üze­
rinde yürüyecekti...
“Bana Hüd ai'yi bulsana,” d edi S aliha hanıma. 
“Üç telefonunuz  bekl iyor.  Onları  bağlamayay ım mı önce?  Elaz ığ Bölge Müdürü  sabahtan 
beri aratı yor, h ep me şguldünüz.”
“Pekâlâ. S onra da Hüd ai'yi haz ır et.”
Bölge Müdürü  de birçoğu  gibi bir türlü  benimsey ememiş ti ilk kurgusu  Ankara'da  yapılaca k 
köprüyü.  Vali sıkıntıd an ceketinin koluyla  masanın  biraz  önce su dökülen  yerini yenid en sildi. 
Karısı görse, elbi selerini kurulama bezi gibi kul lanıyor di ye fırça atardı hem en. Telefonun yeşil 
ışığı yanınca ah izeyi kaldırdı, Bölge Müdürü'nün se si çınladı k ulağ ında.
“Nas ılsın ız sa yın V alim, dol gu işleri tamamlandı mı?” di ye soruyordu.
“Hüda i gec e gündüz çal ışıyor. Köprü h azır olduğunda, dolgular da tamamlanmış ola...”
“Size söyleyece klerimi  kulak ardı edersen iz, dolgunuz  suya kayar, köprünüz  de sulara göm­
ülür  Vali Bey,” diye lafını  kesti Bölge Müdürü,  “Kaymakamla  da haber  yollat tım size. Bu Hüd­
ai, kendi kafasından  çıkmayan  görüşl ere pek itibar etmiyor.  Dolgu ya fora kazıkların  çakılması 
şart. Bend en size s öylemesi.”
“Hüda i'ye söyledi niz mi?”
“Hüda i'ye de söyledim, uzun uzun yüzüme bak tı. Yanıtlamad ı bile.”
“Bu iş in soruml usu odur M üdür  Bey. B en mühendi s değilim, anlamam  ki.”
“O da mühendi s değildir,  işin müteahhid idir.  Bu işler sadece tecrübey le olsa,  iyi olurdu 
ama... s iz durumu  bilin de...”
“Uyardığ ınız için sağ olun.  Hüda i ile hemen  konu şacağım,”  dedi Vali. Ahiz eyi yerine koyar 
koymaz ye niden çaldı t elefon.
“Hüda i hat ta,” ded i Sal iha, “s iz Bölg e Müdürü il e görüşür ken arad ı.”
“Vayy Hüdai,  seni gökte ararken  yerd e bulduk,”  diye açtı telefonu  Vali, “Ne var ne yok? 
Nasıl gidiyor işler?”
“İşler i yi gidiyor da, bir duru m var ef endim.
“Neymiş?”
“Bizim  bu dolgu var ya Vali beyim,  onun  üzerine  fora kazıklar döşememiz  gerekiyor. Yoksa 
köprü sulara gömülüverir maazallah!”
“Yaa a, öyl e mi?” ded i Vali.
“Öyle ya!”
“Niye daha önce s öylem edin Hüda i?”
“Hep düşünür  dururdum  da...  şu şey var ya, Elazığ  Bölge  Müdürü...  geçende  konuşuyorduk 
da... o da ben imle hemfik ir olunca... ben d e... ş ey ettim...”
“Ne e ttin?”
“Bizim M usa Be y vardır, fora kazıkçı, onu buldum.  Taa Îstanbullarda buldum,  getirtiyorum.
”
“Bir da nışa ydın k eşke? Belk i bizim Müh endis bir adamını yollard ı.”
“Mu sa Bey bu işin has adamıdır  Vali beyim.  Ben kırk yıllık inşaatçı yım,  tanırım  hepsin i. 
Müh endi sini de birl ikte getiriyor, ölçüler i o alaca k.”
“Bizim ki ne gün e duruyor?”
“Bıra k onu canım, s akall ı keç i. O, köprü sünü  zamanında bit irsin, başka i hsan istemez.”
“Eh madem  Bölge Müdürü  de sana hak veriyor, yap o zaman.  İnşaatçı  sensin, elbette ne 
yapılma sı gerektiğini hepimizden  iyi bilir sin,”  dedi  Vali kıs kıs gülere k, “ama  birkaç yerden 
daha fiyat sorduracağım. Bu s enin kazıkçı, k azık atmaya kalkarsa k abul  etmem, bil esin.”
Hüda i'nin  İstanbul'da  bulduğu  kazıkçı  Musa, birkaç gün sonra  mühendis iyle birlikte geldi. 
Çakılaca k kazıkların  sayısını, çapın ı saptadılar,  fiyatlarını  tespit ettiler, Valiye onaylatt ılar ve 
hemen  çalışmaya  başlad ılar. Herke s memnundu.  On gün kadar sonra,  kazıkçı  Musa  mühe nd­
isiyle birli kte yok oldu.  Hüda i bir hafta  boyunca  her yerd e aratt ı adamları.  Onları  sonunda 
76