yapışmış gibi ... Oğlu vuro lduğu günden beri ağzına bir lokma 
koymaınışb . Dışardan bumuna erimiş yağ, kızarmış soğan ko­
kusu geldi. Kızgın yağın çorbaya dökülürken çıka rdığı cızırbyı 
işitti. 
Hatçe çorba dolu sahanı getirdi, Irazm önüne koyd u. 
"Teyze," dedi, "nolursu n?" 
Eline de bir tahta kaşık tutuşturdu. Irazm kaşığı unutmuş 
bir hali vardı. Kaşık eline yakışmıyor gibiyd i. Düşecekmiş gibi 
duruyordu elinde. 
Hatçe, çorbayı içmeyeceğinden korkarak: 
"Haydi teyze," dedi. "Haydi haydi nolursu n!" 
Iraz çorbayı içip bitirdikten sonra Hatçe: 
"Teyze," dedi, "ibrikte su var. Yüzünü yu! Kendine gelir-
sin." 
Iraz, Hatçenin dediğini yapb. Gitti yüzünü yıkadı. 
"Eksik olma güzel kızım," dedi. "inşallah muradına erer­
sin." 
Hatçe: 
"Keşki," dedi, "ah bre hatun teyzem, keşki. Ah keşki ." 
Başmdan geçenleri oturdu, Iraza bir bir anlatb: 
"Yaa," diyordu, "hatun teyzem, işte böyle oldu. Dünyada 
hiçbir şey istemem Memedirnden bir haber alsam. Tam dokuz 
ay oldu buraya düşeli. Ne gelen var, ne giden ... Anam olacak 
anam, karnından düştüğüm anam bile bir kere geldi. Yaaa ha­
tun teyzeciği m, ilk günler bu delikte aç açma yatbm. Sonra 
mahpuslarm çamaşırlarını yudum da ... Yaaa hatun teyzem ... 
Bir haber alsam ... Ölü mü diri mi, bir haber alsam. isterlerse as­
smlar beni. Umurumda değil. Memedirnd en bir haber gelsin ... " 
Irazm durgunluğu, sersemliği gün geçtikçe azalıyordu. 
Sonralan mahkumlardan öğrendi ki, "Kapıyı ben baltayla kır­
dım. içerdekilerin hepsini öldürecektim, o piç gelmeseyd i. Evi 
de içerdekileri de yakmak için yakbm," dememeliydi mahke­
mede. On tane de oğul öldürüle bilir , ispat edilmezse, yani gö­
ren, bilen olmazsa olayı, kanun katili tutamazdL Iraz ilk gün­
lerde bu haksızlığı bir türlü anlayamıyor du. Sonra gitgide kav­
radı. Bundan sonraki mahkemelerde verdiği bütün ifadelerde 
her şeyi inkar ediyord u. 
217