Bu katip kıyafetinde, zayıfça, soluk benizli, orta boylu, 
İstanbullu bir delikanlı perisiydi. Soğuk bir gençti. Hiç haz­
zetmedim. 
Yalvaran bakışlarını süzerek, gayet düzgün bir telaffuzla: 
-Elmasım, üç kat göğü, yedi deryayı, dağları salıraları 
aşarak buraya senin için geldim. Niçin yalvarışlanma rıza 
göstermiyors un? 
Dolaptaki Hasan'ın bu çelimsiz periyi haklayacağına hiç 
şüphem kalmadı. Hemen bütün cesaretimle cevap verdim: 
-Yedi deryanın arkasından seni buraya kim davet etti? 
Gelmeyeydin ... Sanki bu evde peri kıtlığı varmış!.. 
- Efendiciğim, beni ta oradan buraya getiren senin gü­
zelliğinin cazibesidir. Bir Hint perisi güzelliğinin övgüsünde 
bulundu. Aşkıola bikarar kaldım. Merhamet ... 
-Ta Hint'ten buraya kadar benden başka güzel bir ka­
dın bularnadın mı? Yazık senin periliğine! 
-Şekerim, gönül kimi severse güzel odur. Aşkla bağ­
lanan kalpler kendi ruhlarının tapındıklarından başkasıyla 
ateşlerini söndüremezler ... 
-Ben bir hizmetçi kadınım. Bu kadar ince lakırdılardan 
anlamam. İrfanca sen kendi ayarında bir peri bul da onu sev! 
-Canımın içi ... Benim artık senden başkasına muhab­
bet gösterebilmeme ihtimal yoktur. Sevdiğim yalnız sensin ve 
ebediyen sen olacaksın. 
-Benden bu kadar hoşlandınsa sana bir kolaylık söy­
leyeyim ... 
-Ha şöyle, biraz yola gel Muhsineciğim ... 
-Ben yola ize gelemernem beyefendi, bunu katiyen 
aklından çıkar. Ben tam manasıyla ırz ehli bir kadınım. Bu 
noktaya iyice balmumu yapıştır. 
- Söyleyeceğin kolaylık nedir? 
- Mademki benden bu kadar hoşlanrnışsın ... Benim 
utanmaz, arlanmaz, hayasız, kaltak bir perim var. Git onu 
bul! O senin aşk ateşini söndürür de öte tarafa bile geçer. 
Sanki yarım elmanın yarısı o, yarısı ben. O kadar bana ben­
zıyormuş. 
93