Arkasından da bir kulağa, bir kalabalığa bakıp güldü. Adam 
korkunç bir acıyla bağırdı, kıvrandı, kıl ip kollarına oturdu. 
Kulağın yerinden kanlar fışkırıyordu. Cellat kulağı uzağa fırlat­
tı, kalabalığın üstünden. Kulak vardı, bir dükkanın içine düştü. 
Dükkancı iri, geniş, top kara sakallı, kartal burunlu birisiydi. 
Dükkanının içine düşen kanlı kulağa öyle baktı kaldı. Gözleri­
ni, büyülenmiş gibi, daha kanayan kulağa dikmiş, kıpırdamı­
yor, gözlerini de hiç kırpmıyordu.
Eşek kan içinde kaldı. Büyük palalı adam keskin palasıyla 
çıplak adamın derisini soyuyordu. Koyun derisi yüzer gibi. 
Adamın sesi bağırmaktan çıkmaz olmuştu. Hırıldıyordu yalnız. 
Çok kalabalık toplanmıştı. İnsanların yüzü hiç de öyle korkulu 
değildi. Adamı ikindiye doğru getirdiler sarayın kapısındaki 
taşlığa attılar. Kan akıyordu hep. Bütün kasaba, evleri, dükkan­
ları, yollarıyla kana bulanmıştı. Topraktan kan fışkırıyordu. 
Yusuf o gece sabaha kadar kustu. Kasabanın bütün çocukları 
da kusuyordu. Kan köpükleniyordu. Anası başucuna oturmuş 
ağlıyordu. Babası diyordu ki: "Alışır, alışırsın. Bu dünyada baş­
ka türlü yaşamasının hiçbir çaresi yok..."
Anası durmadan ağlıyordu. Yusuf bayıldığını ansıyor.
İşte bundan sonra böyle eşeğe ters bindirilmiş çok insan 
gördü Yusuf. Tüyü bile kıpırdamadı. Yusufun gözlerinin önün­
de çok baş vurdular. Beyazıt kalesinde... Zincirlerle çok insan 
dövdüler Beyazıdın çarşı alanında. Bütün bu işler olurken ba­
bası kendisinden geçiyor, heybetleniyor, yüzü geriliyor, gözleri 
parlıyor, boyu uzuyor, omuzları genişliyor, bambaşka bir insan 
oluyordu. Babası sanki bu anlarda yaratandı, yok edendi. Baba­
sı bu anlarda Ağrıdağmdan binbir gümbürtüyle, yıldırımla, 
şimşekle inmiş bir korku Tanrısıydı.
Yusuf ondan çok korkuyordu. Babası onun için bir baba 
değil, bir korkuydu.
O gece sabaha kadar uyumadı. Uyuyamadıkça korkusu artı­
yordu. Mutlak babası Gülbaharm at getirme işini ona açtığını bili­
yor, zamanım bekliyordu. Babası sevgisini, düşmanlığını, öfkesi­
ni, korkusunu, o hiç kimseden korkmazdı, hiç belli etmezdi.
Kaçsam buradan, gitsem Hoşap kalesine, Hoşap Beyinin 
ayağına düşsem, beni babama verme, beni saklayamazsan, şu