KIZ : (Bağırır.) Adını koysana şunun! Kaçamak yapmadan, 
bir kez, bir kezcik dosdoğru adını koy! 
BABA : Söndü mü? 
KIZ : Öldü, baba! Öldü! 
BABA : Saçmalama. Bebek canlı değildi ki. Pili tükendi. Söndü. 
KIZ : (Usulca kalkar, gider, duvara asılı tavan süpürgesini getirir. 
Yeri, yerle birlik bebeği süpürür.) Leş ... Leşler ... Ne çok 
leş ... 
BABA : (Atılır. Kızının elinden süpürgeyi almaya çalışırken.) Dur. 
Bebeği süpürme. Bebek onarılır. Yeni pil takarım. Ona­
rırım. Yeniden yanar o. Yeniden başlar ... 
KIZ : Bırak. .. Oynayamıyacaksın artık. Hiç oynayamıyacak­
sın ... 
BABA : Ben oynamıyacağım ki ... Senin eline vereceğim onarıp. 
Sen oynayacaksın yine .. . 
KIZ : (Süpürgeyi BABA'ya sallar.) Bırak, dedim. Bir gözü ya­
narken bir gözü sönen bebek istemiyorum ben. İki gö­
zü bir ve iki gözünde birden aynı ışık olan bir bebek is­
tiyorum ... 
BABA : (Bebeği süpürgenin ucundan kurtarmak için KIZ'la itişir.) 
Yeni bir bebekm iş!.. Dile kolay. Yeni bir bebek için çok 
para gerek. Çok borçlanmak. Yeniden borçlanmak. .. 
Çok borç, anlıyor musun? Ödeyemiyeceğim kadar ... 
KIZ : (Bağırır.) Ya hep, ya hiç! Hep, ya da hiç ... (Bebeği süpü­
rür.) 
BABA : (Yorgun oturur. Bebeğin süpürülüşünü ağlayarak seyreder.) 
Süpürmek gerekmezdi. Bir köşede bırakabilirdin ... 
KIZ : (Hırsla bebeği süpürürken) Elimden gelse kendimi de sü­
püreceğim. (BABA irkilir. llk kez kızına dikkatle bakar. KIZ 
bir süpürge darbesiyle bebeği odadaki bir yer deliğinden aşa­
ğı atar.) Süpürüp kapı dışarı edeceğim kendimi . (Kan­
ter içinde, süpürgeyi babasının eline tutuşturmaya çalışır.) 
Beni süpür baba! Ya lvarırım süpür beni... Süpür ... (Yere, 
Babasının ayakları dibine oturur. Tortop olur.) Hadi ... Sü­
pür beni... Hadi ... 
84