2J8 K A U & H İ N C t L V E ,S 
lirasına hak kazanmak için o ağır vücudu ile- mMd;: po va­
li e gibi dönüyor. 
Kulaklarımız kapıda. Nihayet* çıngırak hafif, maııeiı bir 
çırpınışla ses verdi. Çekingen bir,zampara çalışı... Aşağıda ben 
indim. Yavaşçacık kanadı açtım. Havanın yağmursuz olması­
na rağmen empermeabün başlığım ta burnunun ucuna kadar 
indirmiş biriyle karşılaştım. Deliğe kaçan ürkmüş bir fare atı-
'işiyle-heriıen içeriye daldı. 
O telâşlı girişiyle bir komedi aktörüne benziyordu. Ben 
ağır, suratsız kabulümle bir dramı sanatçısını andırıyordum. 
Misafiri iyice görmek için elimdeki lambayı suratına tuttum. O 
hâlâ tereddütle başlığı tepesinden indirerek: 
— Ben sizi tanıyamadım. 1 
— Ben de sizi. 
— Buraya ilk defa gelmiş olaydım yanlış kapı çaldığıma 
hükmederdim. 
—^ Demek ilk teşrifiniz değil? 
— Ben ayda birkaç defa Şemi'yi ziyaret etmeden durabilir 
miyim? ' t • • • , 
— Buyurunuz. 
— . Kendisi nerede? 
— Biraz meşguldür. Şu odaya giriniz. Siz bir kahve, sigara 
içinceye kadar o da gelir. 
— Demek bugün antişambr yapacağız? 
Cevap vermedim. Gözleri, kaşları, yüzünün hali eskiden 
güzel bir adam olduğunu söylüyor. Fakat şimdi kırçıl, suratı 
bayat sütlaç buruşukluğunu almış. Saçkırana mı tutulmuş, ne 
olmuş, suratında rastıklıyı andıran kaşlarından başka tüytüz 
diye bir şey yok. Doğduğu dünyanın üzerinde altmıştan çok 
yıl devir yapmışa benziyor. Ama bir genç gibi giyinmiş. Por­
sumuş olduğu halde hareketleri çevik. Dakika başında yer dr 
ğiştiren sinirli bir adam. Kafesteki kuş gibi içi içine sığmıyor 
Havadan sudan birkaç söz arasında birbirimizi incelemece 
uğraşıyoruz. Derken kaynanam kapının aralığından kahve tep» 
sisini uzattı. Getirdiği fincanı misafire ikram ettim. 
Fakat o almayarak: