cekler? Örneğin köylü çalışkan mı, tembel mi, diye sora­
lım. 
Hep bir ağızdan: "Tembeeeel!" diye bir çığlık işitece­
ğiz. 
Gerçekten tembel mi? Tembel derken neye dayanıyo­
ruz? Tembelse hangi sosyal, psikolojik durum onu tembel 
yapmış? Tarihin, coğrafyanın bir ilişkisi yok mu bununla? 
Ne bileyim, daha da nelerin ilişkisi var? Tembellik ba­
şımıza belaysa, nereden geliyor bu? 
Ben şimdiye kadar şu şehirlerde kime sordumsa, ki­
minle konuştumsa, hep, "Köylü tembeldir. O köylü adam 
olmaz. Köylüyü tembellikten kurtarama zsın," sözlerini 
duydum. 
Köyü, köylüyü savunacak değilim. Bizim köyler gibi 
kırk bin parçaya ayrılmış köyler milletlerin ayaklarına çel­
medir. Gidiş, köyü bir gün ortadan kaldıracak. Gidiş böyle 
gösteriyor. Yirminci yüzyılın bilimi böyle söylüyor. Bu du­
rumdaki köylere, çaban ne kadar büyük olursa olsun, tam 
uygarlığı götüremezsin. Her neyse, bu başka mesele. 
Ne diyoruz, nasıl yüzeyden görüyoruz bu işleri, köylü 
dokuz ay yatar, üç ay çalışır. 
Yeni çıkmaya başlayan İmece dergisinde Talip 
Apaydının yürekler paralayıcı bir yazısı var, yazının adı, 
"Köylü Tembel mi?" 
Köylünün tembel olmadığını söylüyor. Bir lokma ek­
meği kazanabilmek için günlerce canını dişine nasıl taktı­
ğını söylüyor. 
Benim de bildiğim, gördüğüm, köylü çoğunluk çalış­
mak zorundadır. İşin bir yönü daha var. Köylü geçinecek 
kadarını kazanırsa, onunla yetiniyor. 
Köylünün çalışması verimsiz. Onun için çok çalışmak 
15