Rahmi Efendi'nin Eli
107 yaretine gittik. Ölen, babam ın iş hayat ının ta ilk y ıllar ından beri  
yan ında çal ışan, Malat yalı yaşlı bir işçiydi. Şirket tarihinin bir parças ı 
olan bu iri yarı sevimli adam ı, babam ın yazıhanesinde a yak işlerine  
bakt ığı yıllardan hatırl ıyordum. Bir eli fabrikada bir makine ye s ıkışıp 
parçaland ığı için takmayd ı. Babam çok sevdi ği bu çal ışkan işçiyi, 
kazadan sonra fabrikadan yazıhane ye ald ığı için tan ım ıştık onu. İlk 
yıllarda a ğabeyimle beni çok korkutan takma elini, Rahmi Efendi çok  
güleryüzlü ve sevimli oldu ğu için, daha sonraki yıllarda biz çocuklar  
için oyuncak etmi şti. Çocuklu ğumuzda bir dönem, babam ın 
yazıhanesine her gidişimizde onun takma eline bir kere bak ıp oynard ık. 
Bir kere yazıhanenin bo ş bir odas ında, Rahmi Efendi'nin seccadesini  
yay ıp, takma elini bir kenara ko yarak namaz k ılışını ağabeyimle  
seyretmi ştik. 
Rahmi Efendi'nin kendi gibi sevimli, iri yarı iki oğlu vard ı, ikisi de  
babam ın elini öptüler. Pembe derili, bal ık etinde, yor gun ve yıpranm ış 
karıs ı, babam ı görür görmez gözya şlar ını baş örtüsünün kenar ıyla 
silerek a ğlamaya baş lam ıştı. Babam, ne benim ne  ağabeyimin  
gösterebilece ği bir içtenlikle kad ını teselli etti, çocuklara sar ılıp ikisini  
de öptü ve evdeki di ğer konuklarla, beklenmedik bir h ızla bir ruh ve  
kalp birli ği kurdu. Biz ise a ğabeyimle kendi çap ım ızda bir suçluluk  
buhran ına kapt ırd ık kendimizi. A ğabeyim, ders verir havada bir şeyler 
söylerken, ben de hat ıralardan söz açt ım. 
Böyle durumlarda sözler de ğil, tavırlar, acım ızın hakikili ği hatta 
gücü değil, çevredeki havaya uyum yetene ğimiz önemlidir. Si garan ın o 
kadar sevilmesi, nikotinin gücünden de ğil, bu boş  ve anlams ız âlemde, 
insana anlaml ı bir şey yapt ığı duygusunu kola ylıkla vermesindendir, 
diye düşünürüm bazan. Babam, a ğabeyim ve ben, rahmetlinin bü yük 
oğlunun tuttu ğu Maltepe paketinden birer tane al ıp aynı delikanlın ın 
beceriyle tuttu ğu kibrit alevi yle yakt ık ve dün yan ın en önemli i şini 
yapar gibi, tuhaf bir şekilde üçümüz de ayn ı anda bacak bacak üstüne 
atarak içmeye baş lad ık.