20  
20.Benim Ad ım Kara 
 
 
 
Babas ı Şeküre ile birbirimize yollad ığımız mektuplardan ne kadar haberdard ı? Şeküre'nin mektubundaki 
babas ından çok korkan o ürkek k ız edas ına baksayd ım, aralar ında benimle ilgili hiçbir sözün bile geçmedi ği 
sonucunu ç ıkarmam gerekecekti, ama durumun böyle olmad ığını seziyordum. Bohçac ı Esterin bak ışlar ındaki 
kurnazl ık, Şeküre'nin pencerede beliri şindeki sihir, Eni şte'nin beni nakka şlar ına yollay ışındaki kararl ılık ve bu 
sabah için beni ça ğırırken onda hissetti ğim çaresizlik beni huzursuz ediyordu. 
Sabah, Eni ştem beni kar şısına oturtur oturtmaz, Venedik'te gördü ğü portreleri anlatmaya ba şlad ı. 
Cihanpenah Padi şahımızın elçisi s ıfat ıyla pek çok saraya, zengin evine, kiliseye girmi ş çıkm ış. Binlerce 
portrenin önünde günlerce durmu ş, gerili kuma şın, tahtan ın üzerine, çerçevenin için e, duvarlara resmedilmi ş 
binlerce yüz görmü ş. "Hepsi birbirinden ayr ı, tek başına, benzersiz insan yüzleri!" dedi. Bunlar ın çeşitliliğinden, 
renklerinden, üzerlerine dü şen ışığın yumuşakl ığı, hoşluğu, hatta sertli ğinden, gözlerinin içindeki anlamdan 
sarhoş olmuş. 
"Sanki bir salg ına kap ılmış gibi, hepsi kendi portrelerini yapt ırıyorlard ı," dedi. "Bütün Venedik. Paras ı ve 
gücü olanlar, hem kendi hayatlar ına bir tan ık, bir hat ıra olsun diye portrelerini yapt ırıyorlard ı, hem de 
servetlerinin, güçlerinin, iktidarlar ının işaretleri olarak. Hep orada, kar şımızda durmak, var olduklar ını 
birbirlerine duyurmak, herkesten ayr ı ve değişik olduklar ını ima etmek için." 
Sanki k ıskançl ıktan, h ırstan, açgözlülükten söz ediyormu ş gibi kelimeleri küçümseyiciydi, ama Venedik'te 
gördüğü portrelerden söz ederken, yüzü bazen bir anl ığına bir çocu ğunki gibi ayd ınlan ıp hayatla doluyordu. 
Resim hamisi zenginler, prensler, büyük aileler her f ırsatta yüzlerini resmettirmeyi öyle bir salg ına 
çevirmişlerdi ki, kiliselerinin duvarlar ına İncil'den, dini menk ıbelerden sahneler resmettirdiklerinde bile bu 
gâvurlar kendi yüzlerinin resmin içine konmas ını şart koşuyorlard ı. Böylece, mesela, Aziz Istefan' ın gömülü şünü 
gösteren resme bir bak ıyordun, ama mezar kenar ında ağlaşanlar aras ında sana saray ının duvarlar ındaki resimleri 
pür neşe, şen şakrak övünerek gösteren prens de var. Sonra, Aziz Petro'nun hastalar ı gölgesiyle iyile ştirdiğini 
gösteren bir duvar resminde, kenarda, ac ılar içerisinde k ıvranmakta olan bahts ız hastan ın, nazik ev sahibinin 
domuzdan da sa ğlıklı kardeşi olduğunu farkedip sukutu hayale u ğruyordun. Ertesi gün de, bu sefer ölülerin 
dirilişini anlatan bir resimde az önceki ö ğle yemeğinde iyice t ıkınm ış olduğunu gördü ğün masa kom şunun 
ölüsünü seyrediyordun. 
"Baz ılar ı işleri öyle ileri götürmü şlerdi ki," dedi Eni ştem, sanki Şeytan' ın çekiminden söz eder gibi 
korkuyla, "s ırf resimde yer alabilmek için, resmin kalabal ığı içinde kadehlere içki dolduran bir u şak, zinac ı 
kad ını taşlayan bir ac ımas ız, ya da eli kanl ı bir katil olmaya bile raz ı olmuşlard ı." 
"Tıpkı," dedim anlamazl ıktan gelerek, "eski Acem efsanelerini anlatan kitaplarda, Şah İsmail'in tahta 
oturduğunu görmemiz gibi bir şey bu. Ya da Hüsrev ile Şirin'in hikâyesinde, onlardan çok sonra hüküm süren 
Timur'un resmedildi ğine rastlamam ız gibi." 
Evin içinde bir t ıkırtı mı vard ı bir yerde? 
"Ama o Frenk resimleri bizi korkutmak için yap ılıyor sanki," dedi sonra Eni ştem. "Yaln ız yapt ıranlar ın gücü 
ve zenginli ği ile korkutmuyorlar bizi. Bir de, bu dünyada olman ın, çok özel ve esrarengiz bir şey olduğuna bizi 
inand ırmaya çal ışıyorlar. Benzersiz yüzl eri, gözleri ve duru şlar ı ve her bir k ıvrımı gölgeler içindeki elbiseleriyle 
esrarengiz bir yarat ığın örneği olup bizi korkutmak istiyorlar." 
Bir keresinde, Korno Gölü k ıyısındaki bir zengin malikanesinde ç ılgın bir merakl ının, krallardan 
kardinallere, askerlerden şatere, Frenk tarihlerinin bütün me şhurlar ının yüz tasvirlerini toplad ığı muhteşem bir 
portreler bahçesinin odalar ında nas ıl kayboldu ğunu anlatt ı. "Konuksever ev sahibim beni iftiharla gezdirdi ği