"Uyku dalar." 
"Elimi keserim ki bu anda, bu köyde kimse uyumuyor, be­
beler bile." 
Mahmut Ağa kendi köylüsünü iyi biliyor du. İnce Memed 
ve arkadaşlarının yakalandığı andan bu yana köyü çok sessiz 
bir fısıltı almıştı. Kadınlar, kızlar, kız çocuklan lisanı hal ile 
biribirleriyle konuşuyorlar, onların konuşmalarını hiçbir erkek, 
erkek çocuklar bile duymuyorlar, duysalar da konuştukların­
dan hiçbir şey anlamıyorlardı. 
"İnce Memedi asacaklar ." 
"Ne de güzel ağıtlar yakmıştık ona!" 
"Şimdi de bizim köyüroüz de yakaland ı." 
"Lanetli, uğursuz sayılacak bizim köy ... " 
"İnce Memed asılırsa ... " 
nİnce Memed asılırsa ... " 
"Başımıza gökten taş, ateş, yılan çıyan, ejderha, solucan ya-
ğacak. .. " 
"İnce Memed asılırsa ... " 
"Bu köy, bu dünya ... " 
"Bu koca Binboğalar yıkılacak." 
"Topraktan kan fışkıracak su yerine ... " 
"Kıyamete kadar ." 
Emiş Hatun, arkasında yedi tane genç kız köyün içine düş­
müşler, ev ev, kadın kadın dolaşıyorlardı. 
"Bu bize yakışır mı?" 
"Bizim köy İnce Memedin yakalandığı yer, diye anılacak 
kıyamete kada r." 
"İnce Memed de bizim yüzüroüzden asılacak." 
"Sarı Çavuşu da öldürdü o dins iz." 
"Eskiden atma adam çiğneterek öldürür dü." 
"Şimdi kendisi çiğniy or." 
"Atının yerine ... " 
"Varınca öbür dünyaya ölülerin: yüzüne nasıl bakacağ ız?" 
"Çocuklarımızın .. ?" 
"Elalemin .. ?" 
"Şu koca Toros dağlannın .. ?" 
"Pamuk topladığımız Akçadenizin .. ?" 
594