şit hastalığı vardı. Dört dil biliyordu . Kulaklan ağır işitiyor­
du. Midesinden şikayetçiydi. Çok okuyordu. Nefes darlığı çe­
kiyordu. Bana çok şey öğretmişti. Hastalık ve bilgi arasındaki 
bu doğru orantıyı da ondan öğrenmiştim. Fakat bunu çok 
karışık ifade etmişti; çünkü çok okuyordu, çünkü çok bili­
yordu, çünkü çok çalışıyordu. Bu yüzden, önce aklından ra­
hatsızlandı, sonra öldü. Allah taksiratını affetsin. 
Akıl hastalığına tutulmadan önce çok içmeye başlamıştı. Bir 
gece yarısı onu yolda görmüştüm: Gözleri kan çanağına dön­
müştü, kötü giyinmişti -her zamanki gibi. Kolunun altında 
kağıtlar vardı. Sarhoş bir yazardan çok, mesleğini sevmeyen 
bir bakkala benziyor du. Yıpranmı ştı. Arkadan bakılınca yaşlı 
bir memura benziyordu. Önden bakılınca hiçbir şeye benze­
miyordu. Böyle durumlarda mustarip sanatçılar boğuk bir ses­
le konuşurdu. Onun sesi, 'en son çıkan şarkılar'ı satan işpor­
tacılannkine benziyordu. Acıklı olduğu kadar gülünç bir du­
rumdayd ı. Ülkemizde bir zamanlar çok tutulan Arap filimleri­
nin kahramanlarına benziyordu. O sıralarda böyle filimlere 
çok gülüyordum. Şimdiki aklım olsaydı gülmezdim. Çocuklu­
ğumda böyle bir filim görmüştüm. Bu filmin kocaman dudak­
lı ve fesli ve ıstıraplı bir kahramanı vardı. Bizim veremli gibi 
çok okumuştu, hayattan bezmişti, evinden kaçmıştı, çok ezil­
mişti, sonunda birini öldürmüştü. Hukuku yeni bitirmişti, 
kızkardeşinin iğfal edilmesi üzerine babasının efendisinin -ya 
da ona benzer bir şeyinin- oğlunu evet bu ırz düşmanını öl­
dürmüştü -tam Avrupa'dan yeni geldiği sırada, babasını artık 
rahat ettirmeğe karar verdiği sırada- fakat kör talihti, cinayeti 
işledikten sonra pencereden kaçıp gitmişti, hayata lanet et­
mişti, sonra durmadan yazmıştı köprü altlarında yaşamış tı, 
yazdığı sayfaları başının altına yastık yapmıştı, bu sayfaları ya­
karak ısınmak isteyen serserilere karşı koymuşt u. lyi bir in­
sanla mükemmel bir izdivaç yapan kız kardeşi sonunda onu 
köprü altında bulmuştu, kurtanlmıştı. Şimdi bu filmi seyret-
359