ri yüzünü asla unutmadım. Manastırda beşimiz bir koğuşta 
kalıyorduk. Adımız yoktu ve bizi numaralarla çağırıyorlardı. 
Bu yüzden yedi yaşıma gelince kendime Franz adını vermiş­
tim. Anadilimizi bilmiyorduk. Zaten manastırda, sizin ko­
nuştuğunuz dil dışında başka bir dilden konuşmak yasaktı. 
Dayakla terbiye ediliyor, dininizi, geleneklerinizi ve adetle­
rinizi öğreniyo rdu_k.--Kardeşlerimden ikisi bu yüzden içleri­
ne kapa!Jdı:-Kô llarını vücutlarına sımsıkı sarıp gün boyunca 
öny,-geriye sallanıyorlar, artık en basit ihtiyaçlarını bile gide­
�miyorlardı. Üç kişi kalmıştık. Biri veremden öldü. İkinci­
si on altı yaşında aklını kaçırdı ve sonunda bir tek ben kal­
dım". 
Adamın sözlerini sabırla dinleyen Ebrehe nihayet dayana­
mayıp bağırdı: 
- "Yalan söylüyors un! Kehanet Aynası yıllardır bende. Ve 
onda okuduğum kehanetlerin hepsi birer birer çıktı. Bunlar­
dan biri de senin geleceğini bildiriyordu ". 
Adam: 
-"Kehanet Aynası bambaşka bir hikaye. İstihbarat teşkila­
tı yarım asır önce Avrupa'nın en usta saatçisini Beç kentine 
çağırdı ve ondan bir düzenek yapmasını istedi. Saatçi böy­
lece, senin Kehanet Aynası dediğin şeyi yaptı. Bu ayna, bir­
kaç ayrı düzenekten meydana geliyordu. Bunlardan ilki, bir 
zamanlama düze neğiydi ve ayna, padişahınıza sözümona bir 
derviş tarafından hediye edildikten tam kırk yıl sonra bu za­
manlama düzeneğiyle çalışmaya başlayacak ve güya Kıya­
metin geleceğini haber verecekti. Yirmi altı yaşıma basıp teş­
kilatta yüzbaşılığa terfi ettiğim gün Beç Tımarhanesi'ne gide­
rek, bu muazzam aynayı yaptıktan bir yıl sonra çıldıran sa­
atçiyi ziyaret etmiştim. "Tasarıyı" bana anlattıkları güne ka­
dar, altı ay boyt.ınca kurulmadan çalışan saatler yapılabildi­
ğini biliyordum. Ama bu saatçinin, on yıllar boyunca kurul­
madan çalışacak olan bir düzeneği gerçekleşt irdiğini duyun-
207