"İşte, işte burada ... Buytirun Bey." 
"Koku yor." 
"Buyurun ceketini zi." 
"Kokuy or." 
Çabuk çabuk, elleri ayakları titreyerek giyinen saçı sakalı 
karmakarış Arif Saim dışarı fırladı. 
"Aman Beyler kokuyor! Ben ömrümde böyle bir kokuya 
rastlamadım. Bütün dünya kokuyor. Kokudan öleceğim. Ko­
lonya, kolonya ... Bir şey ... Ne olursa olsun, kokuyor. Ne koku­
su bu?" 
"Ölü kokusu ... " 
"Ölü mü, kimin ölüsü?" 
"İnce Memed eşkıyası," diye atıldı Murtaza Ağa, "Birkaç 
gün önce Ali Safa Beyi öldürdü de, şimdi de dağa kaçtı. Dağda­
ki köylülerin hepsini de öldürecek miş. Köylülerimizi kazığa ça­
kacakmış. Yılanın başı ... Aman Beyim ... Kuyucu Murat Paşa ... 
Yakında bu yılan ejderha olacak ... " 
"Kolonya ... Kokuyor ... " 
"İnce Memed ... Yılan ... Öldürdü ... Kokuyor ... " 
"Kokuyor ... Şoför ... Derhal ..." Arif Saim bel kemerini bağ­
larken merdivenlere atıldı. "Çabuk çalıştır otomobili oğlum. 
Kumandan Bey, Vali Bey, arkadaşlar çabuk olun, vedalaşmanın 
sırası değil. Ben öldüm bittim, bayılacağım ... " 
Ötekiler hemen gelip otomobile doluştular. 
"Çabuk, sür!" 
Ve otomobil var hızıyla avludan dışanya atılıp, ortalığı bir 
toz bulutu içinde bırakarak kasabayı çıktı gitti. 
"Kur tulduk," diye sevindi Arif Saim Bey, "kurtuld uk." 
Otomo bilin arkasından bakakalan kasab alılara M urtaza Ağa: 
"Söyledim," dedi övünerek, "anlattım . Yakında bir büyük 
orduyu çeker gelirler. Kuyucu Murat Paşa örneği ." 
O konuşurken, yöresine bir baktı ki kimse kalmam ış. Her­
kes bir yana almış yatırmı ş. 
"Ali," diye bağırdı, "Ali, haydi biz de gidelim. Her şeyi Be­
ye söyled im. Ölünün koktuğu iyi oldu, yoksa şu köpekler bana 
ağzımı açtırmaz lardı. Haydi koş, buradan kaçalım, kasaban ın 
dışına çıkalı m." 
72