FAKİR BAYKURT
 
205
 
 
Cennet şaşırdı:
 
«Eyiyim...»
 
Geçti.
 
«Yusuf!»
 
«Efendim buba.»
 
«Nass
ın oğlum?»
 
«Eyiyim buba.»
 
«Bana bir kırmızı yelek bul oğlum...»
 
«Kırmızı yelek, kırmızı yelek?.. Olur buba. benimkini giyersin, 
sana uyar...»
 
«Bir de şal kuşak?»
 
«O da tamam buba.»
 
«Bir çift çorap, nakışlı!»
 
«O da tamam!»
 
«Çarık?»
 
«O da tamam.»
 
«Hepsi bu 
kadar oğlum. Bunları hazır et gözelce... Yarın akşama 
isterim. Kendine de çekidüzen ver. Burnuna bıyığına dikkat et. ..»
 
«Pekey buba.»
 
Hayat sekisine çıktı:
 
«Senem!»
 
«Buyur buba.»
 
«Nassın kızım?»
 
«Eyiyim buba.»
 
«Şuraya bir keçe çıkar kızım. İki de yastık..
. Uzanayım.» Senem 
koştu: «Hemen buba!..» Keçeyi çıkardı, serdi. Duvarın dibine iki yastık 
koydu. «Tamam buba...»
 
«Çocuklara değerli geysilerini geydir. Yeşer’i süsle. Kendini süsle.