Memleket bu hal ve şerait alhnda iken, gel zaman git za­
man, Slovakçada bir kitabım yayınlandı. Tarihin o döneminde 
Slovaklarla Çekler aynı devletti ve ikisi de bir üçüncü devletin 
vesayeti alhnda bulunmakta idiler. Bir gün velayetçinin seksen 
vilayete bölüneceği, bunların da birbirlerinden uzaklaşıp kanlı 
bıçaklı olacakları kimin aklına gelirdi? 
Ama, dedik ya, her işte bir hayır. 
Kitabımın Bratislava dedikleri yerde yayınlanmasından bir 
süre sonra, oradan bir mektup aldım. Buranın Yazarlar Birliği 
beni kentlerinde üç beş gün konuk etmek istiyordu. Eskiden 
hiç ihtiyaç duymadıkları imza günleri düzenliyorlarmış, arhk 
okutamadıkları kitapları böyle okutmaya çalışıyorlarmış. Oysa 
bunlar velayet altındayken yüzbinlerle kitap basarlar, insanlara 
neredeyse bedava dağıtırlardı. · 
Çağrıyı alınca hemen hayallere kapıldım. Bu mektup bendeki 
küllenmiş korlan alevlendirdi. Bir kere, Bratislava'nın ardından 
Prag' a doğru da uzanabilirdim. O kadar zaman birlikte yaşamış 
insanlardan bir kısmını ziyaret edip ötekini etmemek taraf tutmak 
olurdu. Sonra, ne olsa Prag, Prag' dı. Ama, hiç eveleyip geveleme­
ye neden yok; beni asıl alevlendiren, buralara giderken Viya­
na' dan geçme fırsahnın doğması. Üstünden basıp geçmek yet­
mezdi. Dönüşte ne yapıp yapıp Viyana' da birkaç gün kalacakhm. 
Demek, 'Barok', diye başlayan takınh benden çıkıp gitme­
miş! Geri çekilmiş. Barok bir kente geniş soluklu hikayeler uy­
durma hıtkusu. Beni buna dürten şeyin ne olduğunu hiç anla­
yabilmiş değilim. İstek içimde kabardıkça adımlarımı bile şaşı­
rıyordum. Niye? Buna hiçbir yanıtım yok. 
Prag'ın o zamanlar bile çok, çok eski olan kilise alanı, Ba­
ruthanenin çizgileri, Voltova üstündeki köprüler, özellikle Şarl 
Köprüsü -bilmem hala duruyor mu, yoksa Mostar gibi o da top 
ateşi altında yokolup gitti mi?-yukarı kentin, sarayların ırmak 
suyuna düşen hayalleri, burçlar, sessizlik, tıpkı Bratislava'nın 
eski dar sokakları, kalesi, kulesi, çokuluslu otellerin şımarık 
ışıltılarının da silemediği kederi gibi, sancılarımı körüklüyor, 
beni sırtımdan Viyana'ya itiyordu. 
Elbette, bu artık, ondan yıllar yıllar önce Münih'ten gece 
trenine binerek kırk saatliğine indiğim Viyana değil. 
19