4 
Yaz geldi çath. Ekinler biçiliyor. Sıcaklar veryansm ediyor. 
Çukurovanın sıcağına san sıcak derler. Toros etekle rinin sıcağı­
na da ak sıcak diyorlar. Ak sıcaklar çöktü. 
İnce Memed geldi geleli çoban değil, İnce Memed, evin oğ­
lu. Süleyman, İnce Memedi canı gibi seviyor. Gel gelelim, cin 
gibi, neşeden taşan oğlana son günlerde bir hal oldu. Ağzını bı­
çaklar açmıyor. Bir efka rdır kaptırmı ş kendisini. Eskiden türkü 
söylerdi durmada n. Yanık söylerd i. Türküler de yok gayn. 
Keçilerini en iyi otlağa, en iyi yapraklı ormana götürür dü. 
Eskiden bir keçi, durup azıcık otlamasm, azıcık durgun görün­
sün, Memed derhal fark eder, ona bir çare bulur, iyileştirird i. 
Şimdi keçileri salıveriyor otlağa, oturuyor bir ağacın, bir kaya­
nın gölgesine, çenesini değneğine dayıyor, dalıp gidiyor. Arada 
sırada da dayanarnayıp kendi kendine konuşuyor. 
"Anacığım ... Vay anacığım! Ekinlerini kim biçer ola şimdi? 
Gavur Abdi Ağa! Anacığun! Ekinlerimiz kuruyup dökülecek. 
Ekinleri kim biçiyor şimdi anacığun? Ben olmayınca anacığım?" 
Duruyor, göğe, gökteki bulutlara, toprağa, kızarınaya yüz 
tutmuş ekiniere bakıyor. 
"Leyleğin gözündeki tarla kurum uştur şimdi. Kim biçer 
ola? Anacığım! .. Yalnız nasıl biçersin tek başına?" 
Geceleri de uyku girmez oldu gözüne. Yatakta ha bire dö­
nüyor. Aklı fikri Leyleği n gözündeki tarlada . "Leyleğin gözün­
deki tarla çabuk gevrer geçer. Bir tane bile alı nmaz. Bir tane bi­
le. Geç kalınırsa."