başlad ığı paralar da onu hiç mi hiç gençle ştirmemişti. K ırılgan bak ışlar ından, onca tehditten sonra bana, 
Şeküre'yi nas ıl kand ırabileceğini yine sorabilece ği akl ıma geldi. Ama bunu soramayacak kadar da büsbütün kötü 
bir insan olmaya yakla şmıştı art ık. İnsan kötü biri oldu ğunu bir kabul etti mi, -ki a şkta reddedilme önemli bir 
sebeptir- arkas ından vahşet çok kolay gelir. Çocuklar ın sözünü etti ği, dokundu ğu şeyi kesen o korkunç k ırm ızı 
kılıcından ve akl ıma gelenlerden öyle korktum ki, kaçmak isteyerek kendimi tela şla sokağa zor att ım. 
Tatar dilencinin küfürlerine i şte böyle bo ş yakaland ım. Ama hemen de toplad ım kendimi, yerden 
alıverdiğim bir taş parças ını mendiline usulca b ırak ırken: "Al bakal ım, uyuz Tatar," dedim. 
Para sand ığı taşa elinin umutla uzan ışını hiç gülmeden seyrettim. Küfürl erini dinlemeden, iyi bir koca 
bularak evlendirdi ğim k ızlar ımdan birine gittim. 
Şeker k ızım, dünden kalma, ama hâlâ ç ıtırlığını koruyan bir ıspanakl ı börek ç ıkard ı bana, öğle için 
yumurtas ı bol terbiyeli ve sevdi ğim gibi erikle hafifçe ek şitilmiş kuzu eti yahnisi haz ırlıyordu; kalbini k ırmamak 
için bekleyip taze ekmekle birlikte ik i dolu kepçe yedim. Güzel bir üzüm ho şafı da kaynatm ış, hiç çekinmeden 
gül reçeli isteyip, bir ka şık güzelce ho şafa kat ıp, bast ırsın diye içtikten sonra kederli Şeküremin mektuplar ını 
götürdüm.