"Deniz menekşe kokuyor ," dedi Seyran. "Buğday tarlası da 
bir hoş, şıriayan ışık gibi kokuyor burada. Burada her şey başka 
kokuyor." 
_ Memed, cebinden üç tane yeşil, küçücük portakal çıkardı 
ona uzattı: 
"Bu," dedi, "daha büyüyecek, turuncu olacak, tatlana­
cak. .. " 
Yeşil portakalları koklarken: 
"Deniz ne kadar da büyük," dedi Seyran. "Bugün hiç kork­
muyorum. Dün bir hal olduydu bana, başım dönüyordu. Porta­
kal kokuyor. " 
Garbi yeli hızla nır, denİZİ\1, dalgaları kabarır köpükler sa­
çarken gecenin de böcekleri ötüşmeye başladı. Eve geldiklerin­
de gece yarıyı geçiyordu. Hürü Anayı avlunun kapısına çök­
müş kendilerini bekler buldular. 
"Acınızdan öldünüz yavrularım, size yarpuz kokulu tarha­
na, bulgur pilavı yaptım, bir de kavurma kavur dum." 
"Vay , sağ olasm Ana," diye Memed onun ellerine sarıldı 
öptü. 
Anayla Seyran Memede üstü yarpuzlu, yayla kpkulu çor­
balar, içli köfteler , tereyağı kokulu bulgur pilavları yapıyorlar , 
Memedin mutluluğu her geçen gün biraz daha artıyor , yaşama­
nın, sevincin ne olduğunu daha yeni yeni anlıy ordu. Hürüyle 
Seyran, öğretmenin, Abdülselam Hocanın karısıyla kasahaya 
gidiyorlar , dükkan dükkan dolaşarak alışveriş ediyorlardı. Sey­
ran neyi severse önüne ne gelirse, yeter ki azıcık hoşuna gitsin, 
alıyord u. Alhn bilezikler, fistanlıklar, pullu yazmalar, renk renk 
ipek başörtüleri, gerdanlıklar ... Bir de çok güzel bir Cığcık kili­
mi aldı eve. Memed için de metre metre gömleklikler ... Meme­
din aldığı dikiş makinası yepye niydi. Daha yeni çalışacakh. 
Ayaklarına, o, öğretmenin karısının giydiği uzun topuklu ayak­
kabıla rdan da aldı. Evde bir gün akşama kadar giydi, gitti gel­
di, hemencecik de alışh. O kadar zor değilmiş, diye gülümsed i. 
Memede aşağı yukarı her iki güne bir gömlek dikiyordu. 
Gömlekler çoğalmca da ona çamaşırlar dikmeye koyuldu. Bü­
tün bu giyecekleri koyacak sandık gerekti, nedense Memed, 
her şeyi almış da sandıkları unutmuştu. Öğretmenin karısını 
248