Bütün köy yas tuttu, senin vurolduğunu duy unca. Hatçe duy­
muşsa kalırından ölmüştür. Hatçeden hiçbir haber alıyor mu­
sun? Fıkara anan da ... Ananı sen varmışsın gibi kaldırdım. Ken­
di elimlen koydum mezarına ." 
Başını kaldırdı Memedin yüzüne bakh. Memedin yüzü 
morarıyordu. 
Durmuş Ali telaşlandı: 
"Memedim," dedi, "ne oluyor sana? Duymadın mıydı bun­
ları yoksa?" 
Cabbarın gözleri dolu dolu oldu . Recep Çavuş yerinden kı-
pırdarup, tüfeğindeki kurşunları çıkardı, geri doldurdu . 
Memed kendini hiç bozmadan sordu : 
"Hatçeye ne oldu?" 
Durmuş Ali dövünüyor: 
''Vay benim akılsız başım! Bunu sana nasıl söyled im. Duy­
madığını ne bilirdİm bunca ay! Vay benim akılsız başım !" 
Durmuş Alinin karısı, Memed geldi geleli ocaklığın başına 
büzülmüş, gözlerini de ateşe dikmiş hiç kıpır damadan öylece 
duruyor du. Memede "hoş geldin !" bile dememişti . Hışımla ko­
nuştu: 
"Her zaman böyle yaparsın zaten. Çocuk bir yemek yesey­
di de öyle söyleseydin. Kıyamet mi kopard ı?" 
Durmuş Ali: 
"Ben ne bilirdim ben !" dedi . "Bunca ay geçti üstünden. 
Duymadığını ne bilird im!" 
Sesi, ağlar gibi bir hal aldı: 
"Kusuruma kalma yavrum, kocalık ... " 
Durmuş Alinin oğulları, torunları, gelinleri, evde kim varsa 
ocak başında oturanların etrafına halka olmuşlar , başı mor fesli, 
göğsü çaprazlama fişekli, kalçasının üstü hançerli, tabancalı, 
bombalı, göğsü dürbünlü Memede bakıyorlardı. Gözlerinde bir 
şaşkınlık, bir inanmazlık, azıcık da alay okunuyordu. Onlara 
Memed eşkıyacılık oynuyormuş gibi geliyordu, şu kocaman 
adamların yanın da. 
Memed : "Hatçeye noldu?" diye üsteledi. 
Durmuş Ali karşılık verme di. Boynunu bükmüş, gözlerini 
ocağın yalımlarına dikmişti. 
239