108 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
Alinin gözü Osmanı tutmuştu. İçinden, ta yürekten gülüyordu. Böyle gülen 
adamlardan, insanlara kötülük gelmez. 
Alinin içinde bir umut belirdi. Osmanı süzdü. Ceketi yepyeniydi. Kaçak ma­
lın da en iyisi. Her olur olmaz da böyle ceket giyemezdi. Umudu bir zaman için 
söndü. Vay güzel ceket vay! 
Sonra gözü ceketinden yüzüne gitti. Kara gözleri keder içindeydi. Kalın, 
kırmızı dudakla rıncia bir yumuşaklık vardı. Esmer yüzü sağlam, cana yakındı. 
Ali gene umutlandı. Bu adamdan her şey istenebilir, dedi kendi kendine. Gözü­
ne, göğsündeki gümüş köstek çarpınca, bir iyice şaşırdı. Gene yüzü değişti. Bir 
iyice umutsuzl uğa kapıldı. Gözlerini ocağa dikti, düşündü kaldı. Sonra, epey 
sonra, başını kaldırdı, adamın gözlerine baktı. Osmanın kocaman, kara gözle­
ri ışıltı, sevinç içindeydi. Varsın kösteği olsun, nolurmuş, dedi. Sonra ayakla­
rını gördü. Ayağındaki ham çarık parçalanmış, delinmişti. Ali, söylerim, dedi. 
Ne icabeder ki, çarığı da amma eski. Ayağına da benim yedek çarığımı veririm. 
İyi adamlar yeryüzünden hiçbir vakit eksik olmaz. Mintanı da eski, kir içinde. 
Hemen söylerim . O da bunu severek kabul eder. Gözlerini gümüş köstekten, 
kaçak ceketten alamıyor, umutsuzluğa düşünce gözlerini adamın tatlı, şefkatli 
gözlerine dikiyor, oradan da yırtık çarıkla, kirli mintana göz atmadan edemiyor, 
söylesin mi söylemesin mi? İkircikli. Adamın gözleri ona güç veriyor. Baktıkça 
umudu artıyor. Rahat. Neredeyse söyleyecek. 
Bu ara, Osman elini ceketinin cebine attı, tabakasını çıkardı. Tabaka çok gü­
zel, görülmemiş bir tabakaydı. Ceviz ağacından yapılmış, üstüne tazı, kuş, yılan 
suretinde sedefler kakılmıştı. Altında da kocaman bir çiçek vardı. Tabakayı açtı, 
şöyle yollu yordamlı, bir fiyakalı sigara sardı, Alinin önüne yuvar ladı. Ali siga­
ra tiryakisi değildi. İkircikle elini uzattı, durdu, sarma sigarayı aldı. Ocaktan 
bir eski çekti, samurarak sigarayı yaktı. Osman sigara içişinden onun acemi ol­
duğunu anladı. Yeni sigara içenlerin göstermelikleri yle içiyordu. Çocuklar, Elif, 
Meryernce onun afili sigara içişini seyrediyo rlardı. 
Elif şefkatle, acımayla içinden geçirdi: "Olmaz olsun yokluk. Adarnın boğa­
zının tohtu, kesip atarnazsın. İstediği yere seni çeker götürür. Sen de eller gibi, 
bre Alim, sırtını ağaca verip bir cıgara içemedin. Söyle, elin adamları gibi." 
Gözleri yaşardı. 
Alinin gözleri sedefli sigara tabakasında kalakaldı. Vay ocağın bata adam, 
dedi içinden. Yıktın viran eyledin. Tüm umudumu suya düşürdün. Var git yo­
lun açık olsun. Sen bizlerden birine hiç benzernezsin. Senden bir şey istenmez. 
Yürü yolun açık olsun. İyisin, hassın, velakin cıgaran ... 
Gülürnsedi. Onun gülümsemesini görünce Osman da gülümsedi. 
Osman sigarasını sarıp yakınca, sol dirseğinin üstüne kösgeldi, öyle rahat 
içmeye koyuldu .