Selim çalışkandı, Metin tembeldi derslerde. Sonunda, ça-
lışkan olmanın kötü bir şey olduğuna karar verildi. İnsansonunda kendisini, sınıf birincisi olmak gibi aşağılık birtutkuya kaptırıyordu. Bir karne, sınıf ikincisi olursa, dünyabaşına yıkılmış gibi oluyor, günlerce sapsarı bir suratla,kimseyle konuşmadan dolaşıyordu. Üstelik arkadaşları ça-lışkan olmadığı için, derdini anlayacak, onunla paylaşacakbiri bulunmuyordu; yalnız kalıyordu. İnsanla alay ediliyor-du. Hayatta başarı kazanan bütün insanların, okul yıllarıbaşarısız geçmişti. Çalışkan olmak, ilerisi için kötü bir işa-retti. Böyle insanlar para kazanamaz, kadınlarla ilişkide ba-şarıya ulaşamazdı. En kötüsü, hayatın dışında kalırdı. İn-sanların ıstıraplarına yabancı olurdu. Hiçbir zaman gerçek-leri göremezdi.
Metin’in de inkâr kabul etmez üstünlükleri vardı: bisikle-
te daha iyi biniyordu, voleybol oynuyordu ve Selim’den da-ha kuvvetliydi. Herhalde bunlar da yalan değildi. Selim’inalaylarına kızdığı zaman şiddetli yumruklar atıyordu ona.Kızlar üzerinde görünür bir başarısı vardı. Onların yanında,Selim gibi sarsak ve elini kolunu nereye koyacağını bileme-yen bir durumda kalmıyordu. Aynı kızı sevdikleri zamandaüstünlüğünü açıkça ortaya koymuştu.
Metin, Zeliha adlı bir kızla kısa süren bir ilişki kurmuştu.
Fakat sonunda kıza da dayanılmaz üstünlüklerini kabul et-tirmeye kalkınca bozuştular. Ne yanından bakılsa, ucuz birmaceraydı. Zeliha liseyi bitiriyordu. Ailesi, aşağı yukarı ki-minle evleneceğini kararlaştırmıştı. Zeliha, son defa birmektepli aşkı yaşamak istiyordu. Metin’den uygununu bul-mak zordu. İlişkileri bozulduğu sırada Selim ortaya çıktı.Fakat, Selim’de can sıkıcı özellikler vardı. Tanıştığı kızlarıadam etmeye kalkıyordu. Onların, kitaplardan ve ondanbundan ödünç aldıkları romantik hayallerini ciddiye almı-yordu. Böyle bir insanla ancak evlenilebilirdi. Buysa pratik
434