KAPLUMBAĞALAR
 
124
 
 
Esme:
 
«Üç sefercik dövdü daha!» dedi. «Üçünde de suç benimmiş. 
Anam söyledi: Kocanın annacından karşılık verilmeyecekmiş!» Ne 
ister
se, ne söylerse, «he» denecekmiş... Ne dedi bana biliyor musun? 
“Soyka” dedi. Ben de ona “Soyka sensin, başka kim olacak?” dedim. 
Kalktı: “Sen bana nasıl olur da soyka deyebilirsin ?” dedi dövdü...»
 
Senem:
 
«Helbeeeet!..» diye uzattı. «Kocanın annacından “S
ensin!” 
denmez. Sakın haaa!.. Sakın deme bir daha...»
 
«Demiyorum, der miyim hiç? Kulağımın tozuna iki tokat furdu, 
uğundum gittim! On gün hiç bir şey duymadım. Kulağımın böcüleri 
öldü sandım. Bir daha demem gayrı...»
 
«Birinde neden döydü gı!» diye sordu 
Senem.
 
«Neden biliyor musun? Gülünecek iş: Yatakta yatarken hiç 
durmadan “Ensemi kaşı, ensemi kaşı! ..” diyor. Ne demekmiş ense 
kaşımak! Bir gün gine böyle: “Kaşı, kaşı!” tutturunca gü
-
 
lüvermişim. 
Kalktı: “Açıkta bir şey mi gördün, ne gülüyorsun gahba soy
u!” dedi, 
bir tepik furdu. “Gahba soyu sensin!” demedim. Desem çok dövecek. 
Tepiği tam boş böğrüme furdu, bek acıdı. Şimdi ne derse, «he» 
diyorum. O da dövmüyor...»
 
«Öteki birinde neden döydü?»
 
«Öteki birinde mi? Dur... neyidi?.. Unutmuşum ...»
 
Senem güldü
:
 
«Eferim, eferim sakar Durmuş’a! Yavu ödünü almış senin. Emme 
eyi, çok eyi: Nasıl alışırsan öyle gidersin... Leblebi alı
-
 
veriyor mu 
sana?»
 
Esme utandı:
 
«Heç alıvermedi daha. İncirci gelince incir alıverecek.»
 
«Çok şey isteme kocandan. Kocalar buna kızarl
ar.»
 
Esme:
 
«Yatakta istersem kızmıyor!» dedi.