131 En derin içten samimi sevgi ve saygılarımı sunarım, elle -
rinizden sıkarım.  
Çok afedersiniz efendim: 1967 -1971 yıllan arasında yani 
1967'den itiba ren bugüne kadar gerçekten içten samimi dü rüst 
namuslu olarak genç güzel bir kızı seviyorum. 1967'den 
bugünkü tarihe kadar aramızda geçen olayla rı ciddi açık 
doğru kesin ve olduğu gibi açıklıyorum. 
Askerliğini yapmış lise ikiden belgeli 24 yaşında uzun boylu 
esmer ciddi dürüst bir gencim. Sevdiğim insanla aynı yaşta 
aynı boyutta ve aynı mahalledeyiz. Aramızda fark me safe 
ayrılık yoktur, iki ev ötede oturmaktadır sevdiğim insan. 
Birbirimizi ailelerimizi gayet iyi tanıyoruz biliyoruz ko -
nuşuyoruz hemşeriyiz . 
1967 yılında birdenbire vuruldum. Sevgi içime öyle bir 
akıyordu ki içime tahmin edemezsiniz. Sevdiğim insanı iyi ce 
inceledim tanıdım takip ettim. Beraber bir muhitte evleri miz 
ayrı bulunuyorduk. Sevdiğim insanın her şeyini incele dim. 
Bütün problemleri  ele alarak uzun bir araştırmalardan en ince 
teferruatına kadar iğneden ipliğine kadar düşündüm ele aldım 
niyetimi gayet ciddi kurdum (bazı yerlerde virgül koymak 
gerektiğini hissediyorum, fakat nedense bunu yap mak 
elimden gelmiyor) Evlenmek istiyordum 6 aydır sevi yordum 
sevgimi gizliyordum, tuttum sevdiğim insana bir mektup 
yazdım, elle gönderdim (elden demek istiyor) Cevap vermedi: 
NE EVET NE HAYIR (büyük harfler benimdir) O gün (hangi 
gün?) pencereye çıktı, gördüm: çarşaf silken yüzünde 
(olamaz, 'çarşaf silkerken yüzünde' demek istedi her halde) 
tatlı tebessüm vardı (M.C.'nin samimi olduğunu sanı yorum, 
fakat bu tatlı tebessüm meselesinde yanılıyor bence; neyse, 
mektup ilerledikçe durum açıklığa kavuşacak). Dur madan üç 
ay elle (elden) posta ile mektup lar yazdım (yolla dım demek 
istiyor) Cevap yok. Ne evet ne hayır (biraz ileri de bu 'ne evet 
ne hayır'lar gittikçe asıl anlamını kaybedecek, onun için