- Fakat Beyefendi, ikimiz de namus, haysiyet sahibi 
kimseleriz. Bu hal, bazı isnat edilen mum söndürmek fenalı­
ğını da geçiyor ... 
-Uğradığımız bu macera zannedildiği kadar ender de­
ğildir. Bu hal, medeni cemiyetler içinde her gün vuku bulup 
durur. Şu farkla ki, üstü kapalı cereyan eder ... 
-Fakat efendim, bunu benim havsalam kabul etmiyor, 
edemeyecek ... Bu büsbütün tahammülün dışında bir şey ... 
-Her koca da işte tıpkı böyle sizin gibidir. 
- Şimdi buna hiç şüphe etmiyorum. 
-Bu hakikati kabul etmekte çok gecikmişsiniz ... 
-Günahırnın büyüklüğünü itiraf ediyorum. 
-Kocalı bir kadını ayartırken insan her zaman kendiyle 
kıyas etmelidir. 
Üzüntüm birdenbire gözlerimden taşarak dayak yemiş 
bir mektep çocuğu hüngürtüsüyle başımı Allame'nin omu­
zuna dayadım. Ayakta duramıyordum. Cidden bir şeye da­
yanmaya ihtiyacım vardı. Sarsıla sarsıla göğsümün, gözleri­
min bütün dolgunluğuyla tatlı tatlı ağlayarak: 
-Hazret, ocağımza düştüm. Bu gece benim için bir 
confessor 1 olunuz. Gözyaşlarımla yıkayarak söyleyeceğim 
günahlanından beni affediniz. Dehanızın seviyesi heni düş­
tüğüm çamurdan kurtaracak yüksekliktedir . Buna inanıyo­
rum. Günahkarlar daima merhamete şayandır, evinize dö­
nünüz, evime döneyim. 
Hürrem Beycebinden bir şey çıkarıp uzatarak üzüntü­
den titreyen bir sesle: 
-Alınız, dairenizin anahtarı. Vakit ne kadar geç olsa da 
kimseyi uyandırmadan bu demir pasoyla karınızın yanına 
gidebilirsiniz. 
Bu, karımın odasına yol veren küçük bir dış kapının anah­
tarıydı. Eve geç döndüğüm gecelerde ben yanıma alırdım. 
Allame: 
-Haydi Beyim, olanları unutmak kalendediğini göste­
riniz. Zaman her şeyi tamir eder, dedi. 
(İng. ) Günah çıkaran papaz. 
221