saklamaya çal ıştı. 
—  Ben tan ırım kızım, dedi. Ben tan ırım. Sen tan ımazsın ama ben tan ırım. 
Gençliğimde de böyle pencerenin yanma gelirdi. 
Hüsrev Bey yeniden kahvalt ısına dönmü ş, konuşulanları dinlemeden yemeye 
başlamıştı. Teyze ise konu şmasını sürdürüyordu. 
—  Allahm bir hikmeti i şte, her şey değişti, bu ku şcağız hiç değişmedi. Beni 
de bu ku ş gömecek alla-alem. Benden sonra onu tan ıyan kimse de kalmaz. 
Zavallı kuşcağız... Ben gencecik k ızdım, bu ku şcağız böyle gelirdi, 
rahmetli anneci ğin küçücük bir k ızdı o zamanlar. Eyüp Pa şanın oğlu beni 
bahçede dola şırken görmü ştü de, annesini görücü göndermi şti. Hepsi toprak 
oldu şimdi, o zamanlardan bu yana kim kald ı ki? 
Hüsrev Bey, gözlerinde muzip gülücüklerle bakt ı. 
—  Bu kargalar uzun ya şar Müberran ım, dedi. Ama biz kargalardan da uzun 
yaşadık... 
— Yaşadık da ne oldu Hüsrev Bey? Vakitlice gitmek varm ış... Allahm gücüne 
gitmesin ama bizi bu kadar ya şatacak ne vard ı, böyle elden ayaktan dü şürüp, 
sefil edecek ne vard ı? 
Büyük teyze, ba şörtüsünün ucuyla, nemlenen gözlerini sildi. Nermin 
sesindeki k ızgınlığı saklaya-madan, 
—  Maşallah turp gibisin teyze, dedi. Sen daha çok karga gömersin. 
20 
—  Benim zaman ımda böyle miydi, sevgi vard ı o zamanlar, sayg ı vardı. 
Yaşlılara hürmet vard ı, biz babam ızın yanında başımızı yerden 
kaldıramazdık. Benim elime bir gün erkek eli de ğmedi, günah nedir bilirdik 
biz. Şimdikiler gibi de ğildik. İsteyenim olmad ı mı, çok oldu, ama ben 
hiçbirine bakmad ım. 
-- Baksaydm teyzeci ğim, baksaydm da şimdi böyle pi şman olmasayd ın. 
Teyzesinin sesi sinirden çatalla ştı, Hüsrev Bey konu şmalara ald ırmadan 
yemeğini sürdürüyordu. 
— Ben hiç de pi şman değilim kızım, hiç de pi şman değilim. Bende Allah korkusu 
var, ben senin gibi de ğilim, o erkekten o erke ğe... Ama ruzümah şerde bunun 
hesabını sana soracaklar... Cebrail Aleyhisse-lam borusunu öttürdü ğünde 
ben yerimden rahat kalkaca ğım, sen, beni niye uyand ırdınız diye soracaks ın 
meleklere... 
Teyze birden kendini mah şer gününün telâ şına kaptırdı. 
—  Bütün insaniyet büyük bir meydanda toplanacak, her din peygamberinin 
arkasında birikecek. Bir bakacaklar ki bir güruh, bayraklarla davullarla 
dümbeleklerle, sevinçle güle oynaya geliyor, gelenlerin ucu buca ğı 
gözükmüyor, böylece birikecekler. Hazreti İsa, o zaman soracak, ya Cebrail 
diyecek, bu gelenler kimdir, kimin nesidir. Cebrail Aleyhisselam, ya İsa 
diyecek, bu Muhammed Efendimizin pe şinden gidenlerdir, Hazreti İsa, ya 
Cebrail diyecek, ben d ıs. Hazreti Muhammed'in müminlerine kat ılabilir 
miyim, Cebrail Aleyhisselam, ya İsa diyecek, efendimizden izin iste, 
inşallah izin verirlerse sen de kat ılırsın. Hazreti İsa bize kat ılacak, ama 
senin gibi olanlar, erkekten erke ğe dolaşanlar, ayr ı kalacaks ınız, orada 
her 
21 
şeyin hesab ını soracaklar, güzel kokular, erkekler kurtarmayacaklar seni, 
cehennem melekleri saçlar ından sürükleyerek götürüp, kara katrandan 
cehennem alevlerinin aras ına atacaklar, orada yanacaks ın, yanacaks ın ama 
tükenmeyeceksin, pi şman olacaks ın ama iş işten geçmi ş olacak, in şallah ben 
cennette olaca ğım, yeşillikler içinde, güzel o ğlanlar, güzel k ızlar, orada