nim bir sütannem vardı. Kendi annem yalnız beni 
sevmek için girerdi odama ... (Aksınr.) 
III. KADIN : Şimdikiler hep insanın tepesinde ... İyi ki çocuğum 
yook!.. (Kıkırdar.) 
1. KADIN : Benimkiler okuldan döndüler mi, konuk yanına 
çıkarmıyorum. Sokağa da bırakmıyorum. (Aksı­
rır.) Alıyorum içeri. Sokuyorum banyoya . Ova 
ova yıkıyorum ikisini de ... İyice yıkıyorum ... Son­
ra ... 
il. KADIN Yahlıya vermeden önce ben de benimkini öyle ya­
pardım. Hafta sonları yine de öyle yapıyorum. Pis 
pis çocuklara değiyorlar ... Pis pis yerlere tutunu­
yorlar ... 
111. KADIN : (Ôç alır gibi) Çok mikrop var ortalıkta. Bizimki di­
yor ki, mikrop kolera yapıyor, diyor. 
ÖTEKİLER: (Pastalarını bırakırlar. Haykırırlar.) Kolera mı? Kolera 
mı? 
(Yine gergin bir sessizlik. Gereksiz yere çaylarını karış­
tırır dururlar. Bir süre yalnız kanaryanın hafiften ötü­
şü duyulur.) 
I. KADIN : (Tedirgin, kalkar.) Kanaryanın suyunu değiştirsem 
iyi olur. Belki mikroplanm ıştır... Temiz su koya­
yım yeniden ... (Sağdan çıkar.) 
111. KADIN : Kolera pis yerlerde olurmuş. Temiz yerlerde ol­
mazmış. 
il. KADIN : (/çini rahatlatmaya çalışır.) Temiz yerlerde olmaz ta­
bii... 
111. KADIN : İyi ama sokağa çıktınız mı, bir eve konuk gittiniz 
mi, kim temiz, ne temiz; kim pis, ne pis; nasıl bi­
lirsin? 
il. KADIN (Kafasındaki kötü düşünceleri atmak istercesine) Te­
miz olan temizdir. Belli olur. Pis olan pistir. (Bunu 
söylerken odaya göz gezdirir.) 
I. KADIN (Elinde bir bardak suyla geri gelir.) Kaynayıp soğu­
tulmuş sudan koyuyorum kanaryanınkin i... 
38