şey var m ı diye soruyorsunuz de ğil mi? Belki var, ama 
biz daha hiçbir söz konu şmad ık! Fahri aya ğa kalkt ı. 
- Anlad ım, dedi, ben şimdi bizimkileri buraya ça ğı 
racağım. Bu iş art ık aran ızda konuşulmuş demektir. 
- Dur can ım kimi ça ğırıyorsun... demek istedim. 
 
- Sen kar ışma, dedi, sen beni kar ıştırdın m ıydı? 
Telefon olan odaya gitti. Biz Selime ile yaln ız kald ık. 
- S ıkılacaks ınız diye korkuyorum, dedim; 
- Kimleri ça ğıracak, diye sordu... 
- Bilmem, ni şanl ısını çağıracak, belki bizim müdürü 
çağırır. 
- B ırak ınız çağırsın nas ıl olsa tan ışacağız, dedi. 
Birbirimize bak ıştık. 
- Ayr ıca konuşacak bir sözümüz var m ı, diye sor 
dum... 
- Benim bir sözüm yok, dedi. 
Elini istedim, uzatt ı. Ald ım, öptüm, böylece Selime 
ile nişanlanm ış olduk.  
Biraz sonra Melek Han ım geldi, anas ı, babas ı geldi-
ler. Müdür beyle han ımı geldiler. Tan ımad ığım iki deli-
kanl ı ile üç-dört han ım da getirdiler. Müdür beyin ak-
şamdan misafirleri varm ış, fazlaca kaç ırm ış, Fahri ile bir-
likte de içtiler ve oldular, ondan sonra bizi yan yana 
oturttular, nutuklar söylediler, Fahri nutkunu söylerken 
ağlad ı, kad ınlar da ağlad ılar, türlü sarho şluklar ettiler.  
34 
Selime ile evlendik. Nikâh ımız Fahri'in nikâh ı ile bir-
likte oldu. Fahri'nin dü ğünü üç ay sonra olacak. Biz Seli  
 me ile düşündük, ayr ıca düğün yapmak bize elvermeye-
cek; nikâh ımız olduğu günün gecesi, otelde odalar ımızı 
birleştirmeye sözle ştik. O güne kadar ayr ı kalacağız! Se-
lime öyle istedi. İstediği gibi de oldu.  
Bizim nikâh ı Fahri'nin kaynatas ının evinde yapt ılar. 
Gecesi de müdürün evinde büyük bir ziyafet verildi. Zi-
yafet değil, bir büyük dü ğün balosu!  
Bizim müdür Selime ile, vekil bey Melek Han ımla 
dans ederek baloyu açt ılar. Sonra ben müdürün kar ısı 
ile, Fahri vekilin han ımı ile oynad ık. Daha sonra herkes 
ayakland ı. Art ık dans salonunda dans edecek de ğil, k ı-
mıldayacak yer kalmad ı! Herkes gelinlerle oynamaya 
merakl ı... Bize de birtak ım han ımlar ı dansa kald ırmak 
düştü. İçlerinde tan ıdıklar ım da var! Birçoklar ını tan ıştır-
maya bile vakit kalm ıyor...  
Bir aral ık Fahri'yi gördüm.  
- Şu halime bak, terden bo ğulacağım. 
Yüzü ıstakoz gibi k ızarm ış, yakal ığı terden yumu şa-
mış, göğsü buruşmuş, boyunba ğı yana kaçm ış... 
- Ben eve gidip çama şır değiştirmezsem ölürüm, de 
di. Eve gidip gelece ğim, Melek'i bul da söyle: Beni so 
rarlarsa idare etsin.  
Gitti! Ben Selime'yi gözden kaç ırmamak istiyorum, 
ama olmuyor. Çok kalabal ık, dansa kald ırıyorlar, bulam ı-
yorum.  
Ben onlar ı ararken onlar da Melek Han ımla beni 
arıyorlarm ış. Buluşunca Melek Han ım, 
- Fahri yok, dedi.  
- Şimdi gelecek, dedim, gömle ği, yakal ığı bozuldu 
da değiştirmeye gitti. Sizi bulup söyleyeyim diye bana 
tembih etti. Ben de sizi ar ıyorum ve bulam ıyordum.