kontrolünün provasını yaparken, elime sağ göğ­
sümde sert bir nodül geldi. İçime doğmuş gibi, 
hastalara meme kontrolü yapmaya karar vermem, 
ne tuhaf bir tesadüftü ! Kimseye hiçbir şey söyleme­
den, ertesi gün meme uzmaıu bir arkadaşıma git­
tim. Hemen bir mamografi istedi. Mam ografide 
büyükçe bir kitle bulundu . Biyopsi de iyi çıkmayın­
ca, ameliyat şart oldu. Doktorlar sadece kitleyi ya 
da tüm memeyi almak üzere fikrimi sordular. Bu 
dertten bir vuruşta kurtulmak için, mememin bü­
tünüyle alınmasını istedim. 
Hastalık teşhis edildiğinde, moralimi fazla boz­
mamıştım ama işlerimi aksatacağım diye çok üzül­
müştüm. 1986 yılı, Gandhi Ödülü'nü aldığım, yo­
ğun lepra çalışmaları yaptığım, çok hareketli bir yıl­
dı. Bilimsel toplantılar ım, derslerim, lepra tarama­
larım vardı. Cüzamla Savaş Vakfi'nı kurmak üze­
reydik. Hasta olmanın hiç de sırası değildi ama 
Tanrı beni nedense hep dar zamanlarımda yakalı­
yordu, hastalıklarla sınamak için. 
Ameliyatımın öncesinde, artık Almanya'da ça­
lışmakta olan Çınar, bana destek vermek üzere, 
İstanbul'a geldi. Ameliyata gireceğim günden bir 
gece önce, evimizde iki oğlumla baş başa oturuyor­
dum. Ben kasvetli havayı dağıtmak için ha bire bir 
şeyler anlatıyordum ama onlar suskundular. Odala­
rımıza dağılmak üzereydik ki, Çınar, "Anne," de­
di, "sana bir şey söylemek istiyorum." 
275