sordu mu? Ben mi gidip onlara yalvaracaktım, İnce Memedi 
kulağından tutup getireyim diye? Şu kasahada bir haftadır do­
laşıp duruyorum, bir kişi geldi de bana bir şey sordu mu İnce 
Memed hakkında, söyle?" 
"Sormadık. Demek bu İnce Memed işi bu kadar kolay ." 
"Bana bak Murtaza," diye onun kolunu tuttu Mahmut 
Ağa, "sen beni taa eskilerden tamrsın, daha çocukluktan ... Ba­
bamla sizin eve geldiğimiz günlerden bu yana. Söyle, şimdiye 
kadar ben hiç zort attım mı?" 
Murtaza Ağa biraz düşündü . 
"Hayır, haşa ... Sen ... " 
Kasahaya geldiler, çarşımn ucunda durdular. 
"Sen bu gece bizde kalacaksın. Hüsne Hatun seni yemeye 
bekliyo r. Bizde geceleyeceksin. Atın nerede bağlı? Atım da al 
getir. Hem konuşur, hem de dertleşiriz. Sen haklısın. Biz seni 
hiç düşünmedik Biz adam olmayız . Korku bizim hepimizi de­
lirtmiş. Sen duydun mu hiç Arif Saim işini?" 
"Ne olmuş Arif Saime?" 
"0, Paşayı öldürecekmiş. Öyle bir hazırlık içindeymiş. 
Dağlardaki Çerkeslerle birleşmiş, İngilizlerle, Fransızlada an­
laşmış . Olacak iş mi bu? Sen Arif Saimi yakından tanırsın, böy­
le bir işi yapabilir mi?" 
O hiç gülmemiş, gülme nedir bir kere bile bilernemiş ada­
mın yüzünden bir gülümseme gölgesi geçti : 
"Geç," dedi, "kim bilir, hangi düşmam uyduruyor bunu Arif 
Saimin ... Akşama konuşuruz ." 
Elini Murtaza Ağaya uzattı, arkasım döndü, az ilerdeki sa­
raçın dükkanına girdi. 
Murtaza Ağa, Çiçeklidereli Malımuda karşı takındığı tavır­
dan dolayı kıvançlıyd ı. O, İnce Memedi kulağından tutup yarın 
sana getiririm, dediğinde coşmamış, onun üstüne gitmemiş, so­
ğukkanlılığı nı yitirmemi şti. Doğruydu, bu kasahada İnce Me­
medin işini bitirecek bir kişi varsa o da Mahmutt u. Şimdiye ka­
dar onu niçin hiç kimse, o cin fikirli Zülfü bile akıl edememişti? 
Oysa böyle bir yiğit, gözü kanlı bir kişi karşılannda durup du­
ruyordu. Hem de haphazır İnce Memedi öldürmeye, şanına 
şan katmaya gönüllü. 
334