Ya da belki adam için aynı şey oluyor: Karşısında eski fo­
toğraflar solgunluğuyla duran kadının, az önce ensesinden öp­
tüğü kadın oranında gerçek olup olmadığını bilmek için önle­
nemez bir istek duyuyor; uzanıyor, yana gevşecik sarkmış du­
ran sağ elini alıyor onun. 
Evet, işte dokunuyor um. Parmak uçlarını tutuyorum. 
Varsınız. Buradasınız. 
Elini tuttuğu kişinin gerçekliğinden ötürü bir gönül borcu 
duyuyor sanki. Parmak uçlarının kendi avcuna doğru ilerleyi­
şinden de. Çünkü işte, eli incelikle yukarı kaldırıyor, eski şöval­
yeler benzeri, yo benzeri değil, tam onlardan biri olarak bu elin 
üstüne soylu iki öpücük konduruyor. Öyle iki öpücük ki, diz 
çökmüş de, karşısındakinin ayaklarının ucuna birer beyaz gül 
bırakıyor bile denilebilir . 
Bukadar bir yüceltilme sonucu kadının mahcubiyete uğra­
dığı ya da zarafetin bu dereces ini yabancılayıp geri çekildiği sa­
nılır, ama değil. O, elini adama zaten aynı doğal incelikle bırak­
mış bulunuyordu -sezilen karşıdan gelme isteğin kendi isteği­
mize çevrilişi- ve gereği kadar bırakıyor. Sonra da belli belirsiz 
geri çekiliyor: Tadın tadı kaçmasın. 
Erik tabağındaki eriklerin en irisini en sona saklayan küçük 
kız. Bu kız, bütün iri eriklerini yedikten sonra, son küçük eriği­
ni de yemiş bitirmiş bulunan oğlana bakıyordu . Daha doğrusu 
bir oğlana, bir iri eriğine. Erikleri baştan paylaşmışl ar, iki ayrı 
tabağa koymuşlardı. Şimdi sona kalan tek iri eriğini tek başına 
yiyemiyordu ama. Onu tek başına yesin diye tutkunu olduğu 
oğlana veremiyordu da. Biraz beklemiş, sonra dudakları titreye­
rek, neden benden önce bitirdin sanki? demişti. Oğlancık kız­
dan da mutsuzd u: Keşke akıl etseydim, keşke sona iri bir erik 
de ben alıkoysaydım! 
Küçük kız, onun mutsuzluğunu n kendi özverisiyle sona 
ereceğine inansaydı verirdi eriğini. Oysa sezgisi, dengenin bir 
kez bozulduğunu söylüyordu ona; uyumun zedelendiği ni... 
Kadının biraz geri çekilmesi adamı tedirgin etmiştir: Neden 
uzaklaştı? 
48