Gene hiç kimse istifini bozmadı. 
"Kör olasıcalar , ne duruyorsunuz böyle? Ha ne duruyorsu­
nuz? Her evden bir ölü çıkmış gibi yaslı. Kör olasıcalar. Şunlara 
bakın! Şunlar da erkek!" Kadınlara döndü: "Siz de bunları er­
kek diye koynunuza alıp yatıyorsunuz ha! Vay vay sizin avrat­
lığınıza. Bu sümsükleri ha! Ne duruyorsunuz böyle taş kesil­
miş? Oynayın, gülün, düğün yapın." 
Kalabalık taş gibi donmuştu. 
"Allah belanızı versin. Duymadıruz mı? İnce Memed Abdi 
Ağayı çatır çatır ... " 
Kalabalık usuldan bir dalgalandı. 
"Çabr çatır ... Aktozlu köyünü de baştan ayağa çatır çatır ... 
Duymadınız mı? Dün de geldi bize. Şimdi içerde. Duymadıruz 
mı? Gayri çalışıp çalışıp Abdi Ağaya vermek yok. Tarlalar da 
bizim. Cayır cayır ... Öküzler de bizim ... Cayır cayır. Aktozlu kö­
yü de çabr çatır." 
Kalabalık dalgalandı. Önce ınınltı halinde bir ses, kalabalı­
ğı baştan aşağı dolaştı. Mırıltı yükseldi, her ağızdan bir ses çık­
maya başladı. Köyü in�rulmaz bir gürültüdür doldurdu. Kö­
pekler havlıyor, horozlar ötüşüyorlar , tavuklar bütün telaşlany­
la oradan oraya kaçışıyorlardı. Çocuklar ağlaşıyorlardı. Ahırda 
eşekler anırıyor, atlar kişniyordu . Değirmenoluk köyü, Değir­
menoluk oldu olalı böyle gürültüyü hiçbir zaman duymamışt ır. 
Az sonra köy, toz dumana karıştı. Köyün üstünü büyük bir 
toz bulutu kapladı. 
Sonra birden köyün ortasından sevinç çığlıkları gelmeye 
başladı. 
Davul zurna başladı. Türküler başladı. 
"Bizim İnce Memedim iz." 
"Bizim İnce Memedim iz." 
"Onun böyle bir adam olacağı çocukluğundan belliydi za-
ten." 
"Belliydi ." 
"Öküzler de bizim." 
"Herkes ektiği tarlayı, istediği gibi ekecek. Üçte ikisini ver­
mek yok gayri." 
"Aç kalmak yok gayri, kış ortasında." 
325