MEHMET ZAMAN SAÇLI O(;LU
havanın bir başka koktuğuydu. O kokuyu bir süre daha 
duydum, sonra kayboldu. Şimdiyse ne gözüm görüyor, ne 
burnum koku alıyor. Kollarımda bir vuru şluk güç bile 
kalmadı." 
Kia şaşkınlıkla dinliyordu. 
"Nasıl bir kokuydu hu Naku?" diye heyecanla sordu. 
"Anımsayamıyorum ki," dedi yaşlı adam. "Boşluğun 
kokusu gibi bir şeydi. Ne çiçek kokusuna benziyordu ne 
de hayvan, sanki hava boşalmıştı da boşluk kokuyor du." 
"Tamam işte, öyle, aynı öyleydi bugün aynı kokuyu 
ben de duydum," dedi Kia. 
"Dedem söylemişti bana, bu koku yalnızca çocukluk­
tan çıkılırken duyulurmuş. Bu kokuyu alabileni n vücudu 
da bir başka kokarmış. Bekçi de buradan anlarmış o kişi­
nin büyüdüğün ü." 
"Keşke dün o kadar hızlı vurmasaydım topaca, bilsey­
dim de birkaç gün daha geciktirseydim, bekçiyi kandır­
saydım," dedi Kia. 
"Bekçiyi kandıramazsın ," dedi Naku. "O hiçbir za­
man kandırılmaz; çünkü onun görevi çocukla büyüğü bir­
birinden ayırmak; zaten artık senin içeri girmen doğru ol­
maz. Büyüyü bozarsın." 
"Ne olur ki mağaraya girersem ?" 
"Neler olmaz ki! Dedim ya, oyunun büyüsü bozulur 
mağaraya bir büyük girerse. O zaman topaç parlaklığım 
yitirir, ışığı kaybolur , merkezi ndeki kırmızı ışık solar, son­
ra da söner gider." 
"Bir daha çalışmaz mı?" 
"Çok güç, o sönerse asıl felaket başlar; topaçla birlik­
te dünya da neşesini yitirir." 
"Naku, dünyayla ne ilişkisi var bizim köyün mağara­
sındaki topacın ?" 
12 0