başlayarak yürüdü. Birden bir hanımeli kokusu duydu. "Zeynep 
Teyze! Kimdi o? Bir kadındı! Vişne reçeli... Zeliha Hanım... 
Hanım, hanım! Babam böyle derdi Nigân Hanım!" Saatine baktı: 
ikiyi çeyrek geçiyor. Eski alışkanlığıyla vakti anlamak için ikiye 
altı ekleyip, "Sekizi çeyrek geçiyor!" diye düşünmedi. "Yazık, 
uyuyamayacağım!" diye düşündü. "Ağzımdan söz bir kere çıktı. 
Koca Cevdet Bey hâlâ ayakta. Sözünden hiç döner mi? Ama 
uyusaydım, ne güzel rüya görürdüm!" Ağaçların altından çık­
mıştı. Kestane ağacının altında oturanlara görünmeden, duvarın 
dibinden ön bahçeye yürüdü. Evin yan duvarına güneş vuru­
yordu. Burası, bütün bahçenin en rüzgârsız, en sakin yeriydi. 
Mutfağın köşesinde çöp tenekesi, kapağın üstünde de bir kedi 
vardı. Cevdet Bey'i görünce kaçtı. "Kaçma kedi, sana ne zararım 
olur!" diye mırıldandı. "Bu gövde koşamaz, aşırı harekete ge­
lemez..." Ciğerlerini denetlemek için yalancıktan bir öksürdü. 
Yüreğini dinledi. Nişantaşı Meydanı'na bir gözattı. "Otuziki yıl 
oluyor!" diye düşündü. Apartmanların, evlerin pencerelerinde 
bayraklar vardı. "Gençlik bayramı! Benimki de ihtiyarlık yü­
rüyüşü!" Öbür duvarın dibinden, az sonra çıkacağı çalışma 
odasının altından geçti. Hafif bir serin rüzgârı sırtında hissedince, 
"Teftiş bitti!" diye düşündü. "Teftiş bitti, başmüfettiş merkeze 
dönüyor. Hah, hah, hah!" Birden kolunun üstünde bir ağrı 
duyarak şaşırdı. Päzusunu yokluyormuş gibi öteki eliyle kolunun 
üst kısmını tuttu. "Acaba bir yere mi çarptım?" diye düşündü. 
Sonra bahçenin öteki ucuna bakan Nigân Hanım'a, gülünç 
ensesini seyrederek ağır ağır sokuldu. Birden, evliliklerinin ilk 
yıllarında yaptığı ve Nigân'ın çok kızdığı bir şakayı hatırlayarak 
elini karısının omuzuna bir pençe gibi koydu. 
"Ay! Ödümü kopardınız Cevdet Bey!" dedi Nigân Hanım. 
"Vallahi, hâlâ çocuksunuz!" 
Cevdet Bey neşelenmedi: "Ben yukarıya çıkıyorum!" dedi. 
"Gidip yatsaydınız!" 
"Çalışmaya çıkıyorum, dedim." 
Nigân Hanım, hâlâ kahkaha atan Osman'a dönüp: "Ne var 
bunda bu kadar gülecek!" dedi. Sonra arkasını dönmeden bağırdı: 
"Cevdet Bey, ne diye uyumuyorsunuz? Çok rica ediyorum, beni 
dinleyin ve biraz olsun..." 
i 20!