"Biz İnce Memedi öldürmeye yarın öbür gün Bayramoğlu­
nu yolluyor uz." 
Cabbar bu sefer Bayramoğlunu övmeye koy uldu. Onun ni­
şancılığını, yiğitliğini, Köroğl undan kurnaz bir eşkıya olduğu­
nu anlata anlata bitiremiyord u. Coşmuş, kendinden geçmiş, ağ­
zı dili kuruyarak, bu hiç konuşmaz adam, bir destancı akıcılı­
ğıyla Bayramoğlu üstüne neler neler anlatmıyord u. 
"İnce Memed tılsımlı gömleği giydi ya, yıldınm taşını, taçlı 
mührü taktı ya, belli olmaz, Bayramoğludur bu, onun da tıl­
sımlı gömleği, mührü, yıldınm taşı vardır belki, belki de onun 
tılsımı İnce Memedin tılsımına baskın çıkar. " 
"Baskın çıkacak," diye bağırdı Murtaza. "Şimdi bizim sen­
den istediğimiz ... " 
"Ben Bayramoğlu çetesine de girmem, İnce Memedi takibe 
gitm em." 
"Senden bunu da istemiyoruz ." 
"Ne, ne, ne, istemiyor musunuz?" diye sevinçle ayağa fırla­
dı Cabbar , önce vardı Zülfünün, sonra Taşkın Beyin, ötekilerin 
elini öptü. Odada "Ne, ne, ne!" diye sevinçten dört dönüy or, ne 
yapacağını bilmiyord u. 
Murtaza gitti, uzun boyuyla ortada kalakalmış adamı 
omuzlanndan tuttu getirdi yerine oturttu, sevecen bir sesle: 
"Sakinleş azıcık kardaş," dedi. "Bak sana biz ne söyleyece­
ğiz, sevincinden, bu sefer dört köşe olacaksın da yerinden kal­
kamayacaksın. Hele bir kahve iç, hele azıcık kendine gel!" Dı­
şarıya çıktı bir kahve daha söyled i. 
Cabbarı orada kendi halinde bırakıp, onunla hiç uğraşma­
dılar, kendi aralarında hava dan sudan, her sözcüğe gülerek ko­
nuşmaya başladılar. Bu sefer genç kız gümüş tepside altı kahve 
getirdi ve önce Cabbara uzattı, Cabbar eli titremeden kahveyi 
aldı, höpürdeterek, odayı höpürtüye boğarak içmeye başlad ı. 
Kendine iyice geldiği, iki elini rahatça dizlerinin üstüne koyup, 
gözlerini çok saygılı karşı pencereye dikmesinden anlaşıldı. 
"Senden isteğimiz şu. İyi dinl e." 
Zülfü Bey , sözcüklerin üstüne basa basa konuşuyord u. 
"Buyur Beyim, emrin baş üstüne Beyim . Sizin hepinize ca-
nım kurban olsun Beyim. Ne buyurursaniZ yaparım Beyim . 
Ölüme derseniz ölüme hemen koşarım Bey im." 
373