nsı, her  zaman  son  derece  nazik  davrandığı  sevgilisine  yönelmiş 
gülümseyerek  durumu  idare  etmeye  çalışırken;  yüzünün  diğer  yan-
sı, yıllardır  kabalık  etmeye  alıştığı  kansına  somurtuyordu.  Bu du-
rumu  daha  fazla  idare  edemeyeceğini  anladığında,  pis kokulu,  keh-
ribar  çantasıyla  beraber  karısını  kaptığı  gibi  dışan  fırladı.  O akşam-
ki kavgalan  her zamankinden  daha  beter  değildi  ama  daha  uzun  sür-
dü. Karısı  Nadya,  daha  önce  çeşitli  zamanlarda  kocasının  kendisini 
öldürmesinden  korkmuştu  ama  şimdi  ilk defa,  kendisinin  de onu  öl-
dürebileceğini  hissetti  ve sandığının  aksine,  bu his ona  o kadar  da 
korkunç  gelmedi. 
Korkunç  olan,  o kadın  hakkında  hiçbir  şey bilmemekti.  Ancak 
Metin  Çetin'in  çalıştığı  stüdyoda  hemen  hemen  kimseyi  tanımadı-
ğı, o kadının  da ismini  cismini  bilmediği  için  bu kıymetli  bilgiyi 
edinmek  sandığından  zor oldu.  İşin  tuhaf  yanı  kendini  ne kadar  zor-
larsa  zorlasın,  kadının  yüzünü  gözünün  önüne  getiremediğinden, 
onu kimselere  tarif  edemiyordu.  Gene  de yılmayıp,  birbirinden  gi-
rift, birbirinden  desiseli  onlarca  plan  yaparak,  her seferinde  yeni  ye-
ni bahaneler,  başka  başka  isimler  kullanmak  suretiyle  telefonlar 
açıp durdu  stüdyoya.  Bu şekilde  bir sonuç  edinemeyince,  her gün 
dört saatini  yollarda  harcayıp,  stüdyonun  etrafında  dolaşmaya  baş-
ladı. Kocasının  kendisini  buralarda  dolanırken  gördüğü  takdirde  ba-
caklarını  kıracağını  biliyordu  bilmesine  de, bu tatsız  ihtimal  bile, 
çabalarını  tırpanlayamadı. 
"Psikofarmakolojinin  insanlığa  verdiği  en büyük  zarar,  beyni  ta-
kıntılarından  anndırmayı  kafaya  takmış  olmasıdır." 
Profesör  Kandinsky'ye  göre,  titizliğiyle  gurur  duyan,  mülkiyet-
perver  bir ev hanımı  gibi  çalışırdı  insan  beyni.  Evine  giren  her şe-
yi anında  sahiplenir,  kurduğu  düzeni  olduğu  gibi  korumak  için  aza-
mı gayret  sarfederdi.  Ne var ki bu hiç de kolay  değildi  çünkü  titiz-
liğiyle  gurur  duyan,  mülkiyetperver  pek  çok  ev hanımı  gibi  beyin 
de, her biri ayn  bir düşünce  bozukluğunun  ismini  taşıyan  birtakım 
haşan,  huysuz  ve huzursuz  veletlere  sahipti.  Bu çocuklardan  her-
hangi  biri,  emekleme  çağma  gelip  de, elindeki  kurabiyenin  kırıntı-
larını  oraya  buraya  saça  saça  bir o yana  bir bu yana  pıtır  pıtır  gidip 
gelmeye  başlayınca,  beyin  bundan  müthiş  bir rahatsızlık  duyar  ve 
önce  ortalığın  dağılmasından,  derken  giderek,  dirliğinin  aksamasın-
176