inişti.  Yaşanan  başıbozuklukta  tüm  komşular  kullanmadıkları  şahsi 
eşyalarını  bu daracık  yere  yığmaya  kalkınca  öyle  tumturaklı  kavga-
lar çıkmıştı  kı, uzun  süre  depoyu  kullanmak  kimseye  kısmet  olma-
mıştı  En  nihayetinde,  Fransa'dan  gelen  talimat  üzerine,  bu basık 
daracık,  tek göz  bodrum  katı,  öteki  dairelerin  yarı  fiyatına  kiraya 
ven mıştı  ev niyetine.  O tarihten  sonra  burada,  hepsi  de birbirinden 
tarklı  ama  ortak  noktalan  parasızlık  ve bekârlık  olan  bir sürü  insan 
bannmıştı.  Bunlann  arasında  sırasıyla,  yerel  bir radyoda  haber  oku-
yan ve günde  üç öğün  tavuk  dönerle  beslenen  bir sunucu,  bankada-
ki tum  parasıyla  birlikte  sekiz  senelik  kansmı  da en yakın  arkada-
şına kaptıran,  serapa  hüsran  bir muhasebeci,  kandillerde  ve rama-
zanlarda  televizyonun  sesini  sonuna  kadar  açıp,  bangır  bang.r  ilahi 
ve vaaz  dinleyen  bir asker  kaçağı,  kimsenin  ne iş yaptığını  kestire-
medıgı  ve sormaya  da cesaret  edemediği  bir adam  müsveddesi  ve 
burayı  resım  atölyesi  olarak  kullanıp,  pencerelerden  seyrettiği  diz-
lerin,  bacaklann,  ayakkabıların  resimlerini  yapan  matrak  bir ressam 
vardı.  Ondan  sonra  taşınan  Kedi  Peygamberi,  2 numaralı  dairenin 
şimdiye  degın  gördüğü  tüm  kiracılar  içinde,  hiç şüphesiz  en çok  iz 
ve koku  bırakan  olmuştu  geride. 
Kedi  Peygamberi'nin  ardından,  Sidar  çıkıp  gelmişti,  yanında  St 
Bernard  cinsi  köpeğiyle.  Ancak  önceki  kiracıların  aksine  onun  he-
men hemen  hiç eşyası  olmadığından,  hem  depo  olarak  kullanıldığı 
günlerde,  hem  de akabinde  tıka  basa  doldurulmaya  alışmış  olan  2 
numaralı  daire,  en boş  günlerini  yaşıyordu  şimdilerde 
Biraz  tuhaf  bir köpekti  Gaba.  Hani  şu fersah  fersah  öteden  aç su-
suz yürüyerek  evlerinin  yolunu  bulmayı  başaran;  yaklaşan  tehlike-
°nceden  sezerek  rahiplerini  uyaran;  kuytu  köşelere  saklanmış 
uyuşturuculann  yerini  tespit  edip,  enkaz  altında  kalanlan  tek başla-
nna kurtaran;  çocuklann,  körlerin  ve tüm  yardıma  muhtaçların  sa-
dık dostu  türdeşleriyle  arasındaki  tezat  görülmeyecek  gibi  değildi 
Hayatta  tahammül  edemediği  bir şey varsa,  o da açlıktı.  Hudutsuz 
bir mideye,  arsız  bir iştaha  sahipti  ve değil  bir gün,  bir saat  bile  aç 
susuz  kalsa,  fenalıklar  geçirip  ortalığı  birbirine  katıyor;  anatomi  ki-
tabı, tahta  sandalye,  plastik  kova...  ne bulursa  ayırdetmeden  kemir-
meye  başlıyordu.  Biraz  daha  yiyecek  için  atmayacağı  takla,  yapma-
yacağı  numara  yoktu.  Ancak  istediğini  elde  edip  midesindeki  dip-
198