Paşa onun alnından öptü:
"Ne diyorsun sen, bu yaptığın insanlıktan, yiğitlikten dola­
yı sana beğendiğin en güzel bir silah, bir at armağan edeceğim. 
Ne diyorsun sen? Seni neden öldüreyim?"
Yusuf boşanmış ağlıyordu.
Paşa karısına:
"Hatun, götür çocuğu," dedi. "Kendisinde değil. Çok kork­
muş."
Kadın Yusufun koluna girdi, divandan çıktılar.
İsmail onlar dışarı çıkarlarken huzura girdi.
"Tamam Paşam," dedi.
"Kimse bilmeyecek. Kimse duymayacak İsmail Ağa."
"Baş üstüne Paşam."
"Şimdi rahatladım İsmail Ağa. Bir türlü işi anlayamıyor- 
dum. Karmakarış olmuştum. Aradan az bir zaman geçsin. Kı­
zın bir çaresine bakarız İsmail."
"Bakarız Paşam. Orası kolay. Hele azıcık zaman geçsin, her 
şey unutulsun."
Bütün saklamalara, gizlemelere karşın Gülbaharın zindan­
daki kuyuya atıldığı biraz sonra duyuldu. İlkin kimse bu işe 
inanmadı. Demirci Hüso da duydu. Kervan Şeyhi de duydu. 
Onlar bu sonucu bekliyorlardı. Sonra bütün Ağrıdağma yayıldı 
haber, sonra Van gölü kıyılarına ulaştı. Erzuruma, Karsa, Er- 
zincana vardı. Gülbaharla Ahmedin sevdaları dillere destan ol­
du. Zindanın kuyusundaki kızın üstüne dengbejler türküler çı­
kardılar, çobanlar, bilurvanlar sesler yaptılar. Bütün Ağrıdağı 
yasa battı.
Delikanlılar, yiğitler, sevdaya doymuş kadınlar: "O orada 
kuyuda kaldıkça biz burada nasıl biribirimizin yüzüne bakabi­
leceğiz," dediler.
Ahmedi, Kervan Şeyhini, Hüsoyu, tekmil Ağrıdağım, etek­
lerini, Erzurum yaylasını gecelerce uyku tutmadı. Yüreklerinde 
bir vicdan ağrısı... Öfke, utanç her geçen gün bir yara gibi yü­
reklerinde azdıkça azıyordu.
Ağrıdağı dünyanın üstüne oturmuş ayrı bir dünya gibidir, 
ağır, heybetli. Çok zaman Ağrının başı dumanlıdır. Bazı da bu­
lutların yerini savrulan yıldızlar alır. Top top, dönen, bir boran­
82