Onu köşke dayayarak orta kattaki pencerelerin birinden 
içeri girdim. 
-Yolda hiç periye falan rastladın ını? 
-Hiç ... 
-Çok cesaretlisin ... Maşallah Hasan! 
Biz böyle ancak bir iki söz eder etmez dışarıda merdiven­
lerde bir iki pıtırtıdan sonra cin gürültüleri başladı. Hayvan­
ların türlüsü ötüyor, böğürüyor, kişniyordu. Onlara hayli 
zamandır alışınış olmama rağmen yine betim benzim attı. 
Fark olunacak derecede titriyordum. Hem bu defaki kor­
kum yalnız kendi canım için değil, en çok sevgili Hasan'ıını 
düşünüyordum. Onun benim yanımda olduğunu anlariarsa 
kim bilir ne yaparlar, ne türlü cezalar vermeye kalkarlar? 
Hasan bu fevkalade korkumu gördü. Hemen belini açıp 
enli kuşağı içinden bir tabanca ile koca bir kama göstererek: 
-Ben buradayım, ne korkuyorsun? Vallahi hepsinin ca­
nına okurum! 
-Aman Hasancığım, hiç perilere karşı kama, tabanca 
para eder mi? 
-Pekala eder, fakat vurmasının yolunu bilmeli. 
-Sen bir kişisin, onlar kim bilir kaç ecinni? 
-Kaç olursa olsun! Muskalı bir insan, yüz cinle baş 
eder. 
-Ah cahil çocuk, ah!.. Hayatıının artık sana bağlı oldu­
ğunu bilmiyor musun? Böyle serkeşlikle olmaz. Sakın ken­
dini tehlikeye koyma. Bize taarruz ederlerse onları ricayla, 
tatlılıkla savalım. 
-Duvarda levha, üzerimizde muskalarıınız var. Bu oda­
ya katiyen giremezler . 
-Muskaların tesirlerinin de hükümsüz kaldığı saatler 
varmış. Bana senin perin öyle söyledi. Aman Hasancığım, 
aman lüzumsuz sertliğe, şiddete kalkışma ... 
-Sen tasalanma. Ben evelaHalı seni de kendimi de ko­
ruyabilirim! 
Bu ara gürültü kesildi. Çok sürmedi yükün içinden ince 
ince bir tambura sesi başladı. Biraz evvel gösterdiği yiğitliğe, 
91