ağır ağır kıpırdanışı sanki Ömer'e, "Yetiştireceğim desen de bir, 
yetiştirmeyeceğim desen de bir!" diyordu. "Benim yanımda, benim 
dünyamda senin sözlerinin ne değeri olabilir ki!" 
"Yetiştireceğim inşallah!" dedi Ömer. 
Kerim Bey: "İnşallah!" diye tekrarladı. Sonra Refik'in de elini 
aceleyle sıkıp onların arkasından gelen yaşlı bir müteahhide 
döndü. 
Ömer, Refik ve Herr Rudolph lojmandan çıktıktan sonra uzun 
süre bir şey konuşmadan yürüdüler. Sonra Refik gerine gerine 
esnedi: 
"Ohh be, ne geceydi yahu!" Arkadaşlanndan karşılık almayınca 
da şüpheyle ekledi: "İyi eğlendik, değil mi?" 
"Eğlendik mi Herr Rudolph?" diye Ömer sordu. 
"Ben eğlenmedim, ama doydum!" dedi Alman mühendis. Sonra 
tuhaf, sinirli bir kahkaha atlı. 
"Allah hepsinin belâsını versin!" diye Ömer bağırdı. Uzakta 
kalan Kerim Bey'in lojmanına duyurmak istiyormuş gibi aynı 
şeyi yeniden bağırdı. Sonra: "Sarhoşum ben ulan!" dedi. Söz­
lerinde zorlama, özentili bir kabalık var mı, yok mu düşündü. 
"Bu herifleri görünce içimden kaba olmak geliyor!" dedi. 
Refik: "Aaa, ben de siz iyi kötü eğleniyorsunuz sanmıştım!" 
dedi. 
Ömer: "Ne vardı, ulan, eğlenilecek, ne vardı?" diye bağırdı. 
Sonra gene kabalık yapma özentisi içinde olup olmadığını dü­
şündü. 
"Yemek güzeldi. Sonra değişik insanlar gördüm," dedi Refik. 
Eğlencenin özünün ne olduğunu arıyormuş gibi, saf saf durup 
düşündü. "Değişiklikti işte!" diye ekledi. 
"Değişiklikmiş yahu!" diye bağırdı Ömer. "Bizim hayatımız, 
işimiz, kanımız canımız değişiklikmiş Herr Rudolph, sen ne 
diyorsun bu değişikliğe?" 
Alman gene tartışmaya, nefrete başlamak istemediğini gösteren 
bir el işareti yaptı. 
Ömer: "Demek değişiklik ha!" diye gene bağırdı. "Buraya da 
onun için geldin galiba: Değişik şeyler görmek için hayvanat 
bahçesine gelir gibi bizi..." Birden sustu, Refik'in suratını gördü. 
"Hayvan herifin tekiyim ben, Refikciğim!" diyerek arkadaşının 
328