AYŞEKADlN 
(Tebessüm/e) Üşür, üşür. O bizim gibi değil. Nazik, 
körpe vücut. Allah'a emanet. 
NAİME HANIM 
(Kendi kendine) Bu evde herkes Şahende Hanım'ın 
teveccühünü kazanmaya uğraşıyor. Bana ehemmiyet 
veren yok. Üşümek değil ya şurada donsam, ben 
söylemeden kimse getirip de arkama bir atkı koymaz. 
SELİME 
(Elinde bir tepsi içinde gazoz şişesi ve bardaklarla 
gelir. Tepsiyi orta yerde ufak masanın üzerine kor) 
NAİME HANIM 
(Garipseyerek) Bu vakit gazozu kim istedi? Ne 
münasebetsiz lik? Yemek vakti geldi. Şimdi sofraya 
gideceğiz. 
REFİ EFENDi 
(Biraz alınmışçasına) Kızım böyle her gördüğün şeye 
itiraz etme. Gazozu ben istedim. 
NAİME HANIM 
Afiyet olsun efendim. Akşamüstü midenizi bozar da 
onun için söylüyorum. 
REFİ EFENDi 
(Bardaktaki şurubun üzerine gazozu doldurup sonra 
Şahende Hanım'a uzatarak) Buyrunuz efendim. 
ŞAHENDE HANIM 
(Gücenmişçe bir edayla) Teşekkür ederim, içmeye­
ceğim. 
REFİ EFENDi 
(Şaşalayar ak) İki gözüm, birkaç yudumcuk olsun ... 
ŞAHENDE HANlM 
Hayır, hayır. 
AYŞE KADlN 
(Kendi kendine) İşte kızının yaptığı saygısızlıkları 
tamir için bu ihtiyar adam daima böyle üzülür durur. 
Şahende Hanım içer mi ya? Ben de olsam içmem. 
Damat bey ne bahriyar aile sahibisiniz diye daima 
kayınpederini tebrik eder durur. Bu ailenin neresi 
105