rnecburiyetl erinden kai;rnaya i;ah§1yorlard1. Devlet hizrneti­
nin bu iivey evlatlan, yorgunluk ve yoksullukla gei;en ogren­
cilik y1llannm hesabm1 neden boyle agir bir §ekilde verrnek 
gerektigi ni anlayarn1yorlard1. Mustafa inan onlar gibi dii­
§iinrniiyordu; arna onlan da ay1plarn1yordu. Kendini para ka­
zanrnak zorunda hissedenlere her zarnan anlayi§ gosterrni§­
ti. Kendisine getirilen i§leri arkada§lanna devrederdi; di§ar­
dan proje alan asistanlanm ho§gorii ile kar§1lard1. Kirnseyi 
Mustafa inan gibi davranrnaya zorlarnazd1; onu boyle olrna­
ya kirnse zorlarna rni§b ki. 
Mustafa Bey'i diiz enli ya§arna ya da .kirnse zorlarnarni§b; 
arna Mustafa inan 'harfiyen' uygulad1gi bir 'di§ yonetrnelik' 
yaprni§b kendisi ii;in: Sabah albda kalk1yordu ve okul y1lla­
nnda spora uzaktan bakan Mustafa Bey, kalkar kalkrnaz ya­
nrn saate yakm jirnnastik yap1yordu. Sonra her sabah rnu­
hakkak tra§ olurdu. Elbiseleri iitiilii, gornlegi terniz olrnahy­
d1. Yakas1 pai;as1 bir tarafta olan hocalan ogrenciler pek cid­
diye alrnazd1 i;iinkii. "Evde en kiii;iik §eylere bile dikkat eder­
di," diyor Jale Hamm, "Qay bardagi daha onceden 1s1blrn1§ 
olrnahdir, yurnurta ve k1zarrn1§ ekrnek oyle ayarlanrnahd ir 
ki, ikisi de birlikte aym s1cakh kta sofraya getirilsin." Ustelik 
evde bir de bebek vard1 art1k; ikisi de i;ah§bklan ii;in Jale 
Hamm'm ayhgindan be§ lira fazla alan bir de dad1 vard1. 
Hiiseyin'in dogurnunda 'di§ yonetrnelik' biraz zorlukla 
uygulanrn1§t1. Ozel bir klinikte dogurn yaprnak rniirnkii n de­
gildi. Gen<; kan-koca devlet hastanelerine kar§i bir giivensiz­
lik duygusu ii;indeydi: Dogurndan sonra i;ocuklan kan§rnaz 
rn1yd1 acaba? Boyle hikayeler i;ok anlatihyordu da. Sonunda 
Haydarpa§a Niirnune Hastanesi'nde tamd1k bir doktor bu­
lundu, kendilerine bu konuda terninat verildi. Hastaneden 
i;1kmca bebek ii;in karyola alacak para olrnad1gi ii;in, kiii;iik 
Hiiseyin bir sepette biiyiitiilrneye ba§lad1. Ailenin biiyiikleri 
onlarm paras1zhginm derecesini bilrn edikleri ii;in, bu sepet 
123