ninesinin gözlerine bakmış dahi olabilirmiş."
"Gail! Gail! Gail!" diye cırladı Abed arkasına dönüp kollarını 
ümitsizce açarak. "Yahu tam beş saattir başka bir şey sayıklamadın. 
Hani yanındaki tabure vardı ya, işte orada oturup can kulağıyla 
dinleyen adamı hatırlıyor musun? Bendim ulan!? İnsaf! Biraz merhamet 
et. Gail-siz birkaç dakika ihsan eyle bana lütf en. Bırak konuşayım, ne 
diye Gail serpersin ki saksağan monologumun üzerine! Ben seni sağ salim 
evine götürene kadar Gail mail duymak istemiyorum, tamam mı?"
Nihayet ona yeti şmeyi başaran Ömer mahzun mahzun içini çekti. Bu gece 
kadeh kadeh dikti ği onca uzo  kanına üzüm, anason, kişniş, karanfil, 
melekotu kökü ile beraber biraz da "mübalağalı tavır ve mimik" zerk 
etmişti.
"Hem ne var ki bunda! Valla Gail'in kargalarla bakıştığını öğrenmek 
beni zerre kadar şaşırtmadı. 'Acayip' bu kızın göbek adı. Bu zamana 
kadar öğrenemcdiysen bundan sonra hiç öğrenemezsin birader. Hayatımıza 
balıklama dalan en acayip kadın o ve şu evlerde uyuyan şu insanlar 
hanfendiyi tanıma fırsatını bulabüselerdi eminim onların hayatındaki en 
acayip kadın da o olurdu." Başını geri atıp önüsıra uzanan bo.ş sokağa 
doğru haykırdı: "Uyuyun bakalım', şanslı insanlar sizi! Mışıl mışıl 
uyuyun!"
Tüm bu solgun binalardan, cafcaflı  dükkânlardan, tekdüze evlerden hiç 
cevap gelmemesine bakılırsa gerçekten de uyuyorlardı. Görünürdeki tek 
devinim kaynağı pahalı, topaz rengi bir araba idi. Kayarcasına geçti 
yanlarından, tavada eriyen tereyağından yapıl -nıışcasına: birazdan yok 
olacaktı sanki, geriye sıvıdan bir kalıntı bırakarak. Araba tam 
yanlarından geçerken Ömer arka pencereden dışarı bakan siyah, kıvırcı k 
saçlı bir kız çocuğu ^ördü, küçük, yuvarlak, hastalıklı yüzünün ölgün 
beyazlığına rağmen irkiltici ölçüde sakin görünüyordu. Araba köşeyi 
dönmek için yavaşlayınca, çocuğu bir kez daha görebilmek için eğildi 
ama artık a ka pencerede kimse yoktu. Ömer bu hadiseyi nasıl 
yorumlayacağını bilemedi. Eğer Gail burada olsaydı muhakkak bir alamet 
addederdi bunu.
12
ama acaba iyiye mi yorardı kötüye mi emin olamadı Ömer. Baş ağrısının 
patlak vermek üzere olduğunu hissederek sıkıntıyla etrafına bakındı. 
Kendisine eşlik eden şikâyet tufanını umursadığı yoktu aslında. Ne de 
olsa Abed oldum olası böyleydi, hep dırdırcı, laflarıyla 
dinleyicilerinden ziyade kendisini gaza getiren ateşli bir kışkırtıcı. 
Daha beteri alkolün üzerindeki etkisiydi - yan etkiden ziyade, bir nevi
yan bakma- etkisiyle alkol Abed'in içindeki hüsrana uğramış hatibi açığa 
çıkarıyordu sanki. Zira Abed ne zaman yanındaki birinin aşırı miktarda 
içki tükettiğine tanıklık etse, düğmesine ba -sılmışçasına, toplum 
çapındaki aksaklıkları eleştirme iştahı ve tutkusuyla geçerdi atağa. 
Böyle zamanlarda Ömer onu resim çerçevelerinin simetrik olmadığı bir 
odada huzursuzluktan oturamayan insanlara benzetirdi. Tıpkı onlar gibi 
Abed de asimetrik her şeyi anında düzeltme arzusunu dizginlemekte 
güçlük çekiyordu. Ancak onl arın aksine Abed'in müdahaleleri fizikselden 
ziyade safi sözeldi. Hataları düzeltmenin başlıca yolu konuşmak ve 
şikâyet etmekti onun için. Ve şikâyetlerinin saptadığı meseleleri 
çözemediğini gördükçe daha da çok şikâyet ederdi.
"O Cadılar Bayramı felaketinden beri geçirdiğim en berbat gece bu 
herhalde." Abed'in sesi bir hırçınlık nöbetinin sancılarıyla ta -
razlanmıştı. "Sen sağımda Gail -şöyle-Gail-böyle bir bir bir, o bariton 
öküz solumda Doris- şöyle-Doris-böyle, bir de üstüne üstlük barmen 
beyzadenin cümle kadın cinsi hakkında yaptığı bayağı şakalar... Böyle 
yan yana ne kadar gülünç göründüğünüzün farkında mısın acaba? Bara 
'Gülen Saksağan' demelerine şaşmamalı! Bu muhteşem ismin kimin fikri