Ölmez Otu 697 
ramış sevinmişti. O gün bu gündür Meryemce çil horozu yakalamak istiyordu. 
Horozu yakalamak için ne kılıkiara girmemiş, ne kurnazlıklar düşünmemi$ti. 
Gece gündüz, horoz uyurken saldırmış yakalayamamıştı. İki kere yakalamış, o 
da çok güçlü horoz çırpınmış, elinden kaçmıştı. Bu sefer eline bir geçirse horo­
zu, artık onu nasıl tutacağım biliyor, talimli. Bir daha kaçamaz. Horoz o kadar 
kart da değil, taze. Bir de yağlı ki, eti bir hafta yeter Meryemceye. Kuzu kadar. 
Kapıyı tıkırdatmadan açtı, içeriye bir gölge gibi süzüldü. Hiç mi hiç ses çı­
karmıyordu. Bir süre alıırın ortasında gözlerini kapadı durdu. Sonra açtı, gözle­
ri karanlığa alıştı. Horoz sağ köşede bir yemliğin tahtasma tünemiş, kanatlarını 
düşürmüş uyukluyordu. Meryemcenin yüreği hop etti, hiç telaşa kapılmadan 
horaza yürüdü. Üç adım kadar ilerisine geldi horozun. Huyunu biliyordu çil ga­
vurun. Böyle yaklaştırır yaklaştırır, elini uzatınca kayar giderdi. 
Meryemce gerildi, tüm gücünü topladı, bir adım daha attı durdu. Horoz 
uyukluyordu. Birden çelik bir yay gibi boşaldı, horozun üstüne atıldı, eli horaza 
değdi, horoz bir anda kanat çırptı kaçtı. Ortalık toz, tüy içinde kaldı, çil horoz 
kurtuldu, açık kapıdan kaçtı gitti. Meryemce de boylu boyunca yere serildi. Sağ 
kolu kırılmış gibi ağrıyor, ağza alınmaz küfürlerle çil horaza sövüyordu. Zor zor 
ayağa kalktı, aradı değneğini buldu, dışarı çıktı. 
"Keşki üstüne atılmasam da elimdeki değnekle vursam düşürseydim çil gavu­
ru. Hem de çil çil gavuru. Yarın görür o ... " 
Yarın ya da bu gece o uyurken yaklaşacak, yaklaşacak, duracak, değneği­
ni horozun kafasına indirecek, horoz yerde debelenirken tutacak kesip şuraya 
atacaktı. Sonra da horozu yolacak, bir güzelce yıkayıp tuzlayacak, bir de güzel 
ateş yakacak, bir yığın, bir koca kırmızı yığın köz olacak, horozu kırmızı közün 
üstüne atacak, bir kokacak ... Kızarmış, nar gibi horoz eti, yağlı ... "Aaah," diye 
içinden geçirdi Meryemce, "zıkkım olsun bana, yavrularım Çukurun sıcağmda 
yanar, sineğine yenirken, ben burada yayianın serininde yağlı, kızarmış horoz 
eti yiyorum. lıkkım zehir olsun bana." 
Ağzını şapırdattı, dudaklarını somurdu, yalandı yalandı. Güneşe baktı, da­
ha epeyi var akşama, dedi kendi kendine, varayım gideyim de periler koyağına 
Vurgun Alımedirne bir ses edeyim, belki bugün gelmiştir de sesimi duyar. 
Koyağa yürüdü. 
Yarın değil, öbürsü gün perşembe. Perşembe gecesi. deri gecesidir. İyi kim­
seler, Kırklar, o gece dağ başlannda bir araya gelirler. Taşbaş da, ermiş olmaz 
olası, o Taşbaş da iyi kimse değil mi, o da bir dağ başmda meşveret kurar ermiş 
yarenleriyle. Hangi dağ başında' İşte Meryemce bu dağ başını kestirem iyordu. 
Her gün bir dağ başına karar veriyor, sonra cayıyordu. Taşbaşoğlu insanlığında, 
yani ermiş olmadan önce hangi dağı, hangi tepeyi severdi, kafasını yokluyor, 
yokluyor bir türlü aklına getiremiyordu. Bir bulsa o tepeyi, bir de geçirse eline 
Taşbaşı ... İki. çift, iki söz söyleyecekti ona, o kadar.