ye bağırdı: "Asım Çavuş, bir eşiayanın daha sahipleri çıktı. Bu 
kokudan kurtul acağız ." 
di. "Bakalım Yüzbaşım ." 
Yüzbaşı lacivertli altı kişiyi Asım Çavuşun yanına gönder-
"Kim kardeşiniz?" 
"Kara Osman." 
"Hangisi o?" 
"En baştaki, don gömlekle kalmış olanı." 
"Öteki eşiayaların hepsi giyimli de bizimkisi neden böyle 
yan çıplak?" 
"Vurduğunuzda böyle miydi?" 
"Silalu bile yok muydu ?" 
"Böyle ayağı yalın başıkabak mıydı?" 
"O adamı, aşağıdaki iriyan adamı söylüyorsanız, o Kara 
Osman değil ." 
"Ya kim?" 
"İnce Memed." 
Ölünün kardeşleri öfkelen diler: 
"Bizim kardeşimiz Kara Osman nasıl İnce Memed olur?" 
"Nasıl olmaz, beş köyün halkı gördü. Hepsi de bu İnce Me-
meddir dedi ..." 
"Bizim kardeşimiz Kara Osman nasıl İnce Memed olur Ça­
vuşumuz?" 
Asım Çavuş masasından fırlayıp birkaç adımda Yüzbaşı­
nın karşısına geldi dikildi, olayı ona nasıl söyleyeceğini bilemi­
yordu. O anda da alm boncuk boncuk terlemişti . 
"Ne var, ne oluyor Asım Çavuş?" 
"Bunlar İnce Memedi istiyorl ar." 
"Neyi olurlarmış bunlar İnce Memedin?" 
"Kardeşleri ." 
"Allah Allah, Asım Çavuş Memedin hiç kimsesi yoktu ki, 
bunlar kardeşleri olsun ... " 
"İnce Memed, İnce Memed değilmiş Yüzbaşım ... " 
"Ya kimm iş?" diye ayağa fırladı Yüzbaşı. 
Asım Çavuş odasında durmuş beklemekte olan kardeşleri 
çağırdı: