15? K A | .-• h R i K C ıL VB Sİ 
3 
ÜÇ bin türlü ihtiyaç elimizdeki üç yüz lirayı gagalıyor. 
Evdekilere kesin bir gizlilik emrettiğim halde yine sır sak­
lanamadı. Evi kiralayarak bir miktar, para aldığımız ortalığa 
yayıldı. Alacaklılar bastırdı. Karımın, oğlumun, kızımın birer 
parça gönüllerini hoş edeyim, bol biberli bir Çerkeş tavuğu ile 
kaynanamın soğumuş kanını kızdırayım derken mahiyetleri 
her he olursa olsun veballerini çekmeğe, başımızda değirmen 
çevirseler artık eyvallah: demeğe mecburduk. 
Fakat kiracılar nerede? Bir hafta oldu, henüz gelen giden 
yok. Her yerde görünen, hiçbir yerde yeri yurdu belli olmayan 
bu adam, tuzağa mı düşürüldü? Bizdeki üç yüz liraya bir varis 
çıkmasın? İşte bütün dert burada. 1. 
Yoksa her gün olaylarına hesapsız facialar yazılan böyle 
bir zaman da Şerhi Bey gibi bir kumarbazın kaybına yas tuta­
cak kadar kalbimde incelik, acıma duygusu yok. Bu katı yü­
rekliliğimden ötürü de kimse bana ilenmez sanırım. 
Bununla birlikte herhangi bir "gün ben evde yokken kiracı 
diye gelen olursa içeri alınız dedim, bizimkilere sıkı sıkıya 
tenbih ettim. 
Bir akşam gelişimde evi telâş içinde buldum. Küçüğü bü­
yüğü: «Sen dur, ben anlatayım» diyerek acele ediyor, karşım­
da kaynaşıyorlar. Bir karmakarışık lâf konseri içinde kayna­
namın sesi piston gibi ötekilere üstün gelerek: 
— Ah damatçığım. kısa günde neler oldu, neler oldu. Ye­
diler, içtiler, seviştiler, gittiler. 
Ben: — Kimler? 
Kaynanam: — Anlatacağım amma bunlar rahat veriyor­
lar mı? Hepsini sustur da beni dinle. 
Ben: — Susunuz bakalım. Söz büyüğün, su küçüğün... 
Hammninemi dinleyelim. 
Kaynanam bu iltifatım karşısında memnun yılışarak ağzı­
nı yaya yaya başladı: 
— Evlâtçığım, biz aşağıdaki odada oturuyorduk. Sokak-