bel gözlerle inceledi. Neyse, aile babalarının başına gelen
bir aksilik yoktu o gün. Hepsi uslu durmuştu. Oysa, yazıla-mayan ne acıklı olaylar vardı. Haber aldığımıza göre, iki ço-cuk babası genç bir mühendis, son günlerde evinde kötükötü düşünmektedir. Özellikle, karısı çocukları uyuturkenkaranlık düşüncelere dalan bu genç adam yuvasının gelece-ği hakkında planlar kurmadığı gibi... gazeteyi elinden bı-raktı. Yanındaki sehpanın üzerindeki bir kutuya konulmuşolan pipolarından bir tane aldı: sigaranın zararlarını düşü-nen karısı ona değişik pipolar almıştı. Pipoyu yakmadanağzına soktu. Onu Günseli’yle görmüşlerdi. Belki Aysel’lede görmüşlerdi. Onu görüyorlardı. Hiçbir şey yapmadan,aptalca bir düzen içinde yaşarken kimse görmüyordu. Son-ra, alışılmışın dışında en küçük bir davranışını görüyorlar-dı. Nasıl görüyorlardı acaba? Sizi gördük, diyorlardı. Bütüngün sadece bakıyorlardı; sonra akşam evlerine dönünce ra-hat koltuklarına gömülüp kimleri gördüklerinin bir muha-sebesini yapıyorlardı. Önce erkek, gördüklerini anlatıyor-du, sonra başkalarının görüp ona söylediklerini anlatıyor-du, en sonunda da başkalarının dahabaşkalarından duy-duklarını anlatıyordu. Sonra kadın başlıyordu: ona gelenle-rin gördüklerini anlatıyordu. Anlatma bitince, yoruma geçi-yorlardı. Birbirlerine, gördün mü? diyorlardı. Gördün mü?Peki neden ben kimseyi görmüyorum? Görmesini bilmekgerek; bakarak dolaşmalı. Parmağını havada sallayarak; gö-rürsünüz, dedi; hepsine. Hepiniz görürsünüz. Ben size gös-teririm. Yıllarca konuşur durursunuz artık. Rahat koltu-ğundan kalktı: rahatsız olmuştu. Düşünene bu koltuklarınfaydası yok. Bir sandalyeye oturdu. Düşünceli görünüyor-sunuz T urgut. Ne korkunç bir iftira. Beni mi düşünceli gö-rüyorsunuz? Hiç âdetim değildir: düşünmem. Hayır, dü-şünceli görünüyorsunuz. Muhakkak bir sıkıntınız var. De-mek yakalanmak için bir tuzak bu. Düşünceli görünüyor-
555