KUYRUKLU YILDIZ ALTINDA LıR EVLENME H?, 
kız yüzlü öyle çekici bir meiejt, öyle ruh okşayan bir nur doğ­
muştu ki, artık ömrü oldukça o yüzdeki tazeliği, o yanaklar-
daki güzelhği, o san elâ iri gözleri, yaratılış kaleminin özene 
bezene çizdiği o ince kaşlan,*açık kumral saçlan... iki al çiz­
giye benzeyen o minimini dudaklan artık mümkün değil unu­
tamayacaktı. Bu kız, daha doğrusu bu peri... bu hayal, göz­
lerinin önünden kaybolduktan sonra, bunun gerçekte görülmüş 
bir şey değil, tabiatüstü bir görünüş olduğuna inanmak isti­
yordu. Ama işittiği o birkaç sözün billur yankıları daha kulak­
larından kaybolmamıştı. Her gerçek kaybolduktan sonra geriye 
hayalden başka ne kalır? işte bu da öyle olmuştu. 
Irfan'a: «Birader bey, buradan bir yere ayrılmayın» de­
meye ne lüzum vardı? Zavallı çocuk hayal bile edemeyeceği 
böyle bir görünüşle gözleri nurlandıktan sonra oradan kovul­
muş da olsa acaba bu bilmeceyi çözmekeizin bir yere gidebile­
cek miydi? 
Zavallı, ilk güçlüğü çözeyim derken şimdi daha beterine 
çattı. Öyle güzel bir kızın tek basma o evde acaba ne işi vardı? 
Irfan'a söyleyeceği ne olabilirdi? Acaba kendisini tanıyor muy­
du? Gaüp Efendi zade düşündü, düşündü. Düşündükçe biraz 
aklım basma toplamaya uğraşarak1 kendisinin âdeta bir tu­
zağa düşürülmekte olduğunu hissetmeye başladı. Yolun en doğ­
rusu oradan savuşuvermekti. Ama bu kabil mi? Gücünün üs­
tündeki o kuvvet, o her zamanki zayıflığı, kendısmi iyiliğe yö­
neltmek isteyen diğer bir kuvvetle çekişmeye başladı. Böyle bir 
iç savaşla uğraşırken evin kapısı açüdı. Kız, kızgın bir halle dı­
şarıya çıktı. Yüzü tamamıyle açıktı, ince kaşlarını çatarak sor-, 
du: 
— Beyefendi, siz de burada aynı maksatla dolaşıyorsunuz 
sanırım? 
Delikanlı şaşırarak: 
. —- Hangi maksatla? 
— Feriha aşiffesinin sevgisi derdiyle... 
irfan daha ziyade şaşırarak: 
— Hangi Feriha? 
— Bilmezlikten gelmeyiniz canım... Davut Efendi'nin kı­
zı Feriha... 
—-JEeri... Feri... Feriha mı?