182
“Televizyon seyrediyordum” diye itiraz edecek oldu Selma 
«m » hemen uzlaşmacı bir tavır takındı. “Peki, e li 
ni yaparım.”Iıı;ı:^ ı
Aralan eskisine göre çok daha iyiydi Sanki Mensur yok­
luğuyla onlan yakınlaştırmıştı, ölüm ünün yarattığı boşluk, 
paylaşılan bir alana, duygudaşlığa dönüşmüştü.
"Bir şey daha” diye ekledi Peri. Tfelefonum çahndı. Adnan’a 
mesaj atabilirsin ama ona bir şey söyleme. Sadece ‘Evi ara’ 
yaz, ben seni ararım.”
"Neler oluyor?” diye sordu Selma, sesinde bir kuşku tını­
sıyla. "Şirin, şu İngiltere’deki deli kız değil mi?”
Peri yüreğinin hop ettiğini hissetti.
"Niye konuşmak istiyorsun onunla?” diye sıkıştırdı Selma. 
"İyi bir kız değildi o. öy le arkadaş olmaz olsun.”
A m a en iyi arkadaşım dı  diye geçirdi Peri aklından, dilini 
tuttu. Ş irin , M ona ve ben. Üçüm ûzdük iş te : Günahkâr, İn a ­
nan ve Şaşkın. M ünkir , M üm in ve M ü tered d it  
"Çok zaman oldu” dedi Peri onun yerine. "Artık yetişki­
niz hepimiz. Kaygılanmanı gerektirecek bir şey yok. Eminim 
çoktan unutmuştur.”
Söylediklerine kendi de inanmaya çalışsa bile hiçbirinin 
doğru olmadığım biliyordu. Şirin kolay kolay geçmişi geride 
bırakamazdı. Tıpkı Peri’nin bırakamadığı gib i