5 NUMARA:  HACI  HACI  VE OĞLU,  GELİNİ,  TORUNLARI 
Mavi  Metres  mutfakla  salon  arasında  defalarca  mekik  dokuduktan 
sonra,  heyecan  içinde  son bir kez göz attı masaya.  Her  şey tamam-
dı. Su dolu  cam  kâsede  yüzen  nilüfer  şeklindeki  mumu  yaktı.  Ma-
vi tabakların  yanına  mavi  peçeteler  yerleştirdi.  Akşam  yedi  diye 
sözleşmişlerdi.  Yediye  on kala  çaldı  kapı. 
"Hoş  geldin,"  dedi.  Topuklu  ayakkabı  giymişti  ama  gene  de gay-
riihtiyari  parmaklarının  ucunda  yükselme  gereği  duydu  bir an. "Hep 
böyle  erkenci  misindir?" 
"Gecikmeye  çalıştım.  Ama  benim  dairemden  seninkine  üç bu-
çuk adımda  varılıyormuş,"  dedim  gülümseyerek. 
"Senin  bacakların  uzun  tabii.  Bizim  dört  adımımız  eder,"  dedi. 
Dedi  ama  daha  cümlesini  bitirmeden,  müstehcen  bir imada  bulun-
muşçasına  kıpkırmızı  kesildi. 
Birbirlerini  uzun  zamandır  uzaktan  uzağa  arzulayarak  izleyen 
ama arzularının  umduklarından  da kolay  ve çabuk  gerçekleşeceği-
ni görünce  şöyle  bir duraklayan  çiftlere  has sersemlikle  dikildik  ka-
pının  ağzında.  Şimdiye  değin  sadece  kapılarda  karşılaşıp  ayaküstü 
havadan  sudan  konuşmuş  olsak  da, benden  hayli  hoşlandığının  far-
kındaydım  nicedir.  Sır tutmasını  bilmeyen  bir suratı  var.  Gene  de bu 
kadar  çabuk  olmasını  beklemiyordum;  böylesine  zahmetsiz... 
Yüzünü  ellerimin  arasına  alıp  masmavi,  minnacık  hızmasına  do-
kundum  önce.  Geriye  çekildiğinde,  "Çerkeş  tavuğu  yaptım,"  dedi, 
öpüştüğümüz  yerden  değil  de, konuştuğumuz  yerden  devam  etme-
ye çalışarak.  "İnşallah  seviyosundur." 
İçeri  girer  girmez,  masayı  teğet  geçip  yatak  odasına  sürükledim 
onu. Rahattı.  Rahattım.  Ortak  bir geleceklerinin  olmadığını  baştan 
teslim  eden  çiftler,  daha  az sakıngandır  sevişirken.  Ne var ki, gece-
nin geç  bir vakti  sofraya  oturduğumuzda,  ortak  bir geçmişimiz  ol-
279