Olur mu böyle olur mu 
Evlat babayı vuru r mu 
Padişahm askerleri 
Bu dünya böyle kalır mı 
Kara Çadır eğmeyinen 
Ucu yere değmeyinen 
Ne kaçarsın koç Kazanoğlum 
Beş yüz atlı gelmeyinen . 
"İşte bundan sonra aşiretleri zorlan Çukurovaya yerleştirdi 
Osmanlı. Tarla verdi, tapu çıkardı. Yayiaya çıkmayalım diye de 
dağ yollarına asker dikti. Kimse yayiaya çıkam adı. Aşiret Çu­
kurovada dökülü dökülüverdi. Kimi sıtmadan kimi sıcaktan ... 
Kıran girdi aşirete ... Aşiretin Çukurov ada yerleşip kalmaya hiç 
niyeti yoktu. Osmanlının verdiği bağ çubuklarının, ağaçların 
köklerini yakıp öyle dikiyorlardı . İşte bu yüzdendir ki, şimdi 
hiçbir köyde ağaç yoktur. Sonra baktı ki Osmanlı, aşiret tüm kı­
rılacak. Yazın yayiaya çıkma izni ver di. Sonra sonra aşiret de 
Çukurovaya yerleşmeye, yurt yerlerini köy yapmaya, daha 
sonralan da ekin ekmeye başladı. Ondan sonradır ki aşiret bo­
zuldu. Töreler kalktı. Devir döndü. İnsan miskinl eşti. Osmanlı­
nın dediği oldu." 
Koca İsmail, aşiret lafı açıldı mı günlerce anlatır , yorulmaz­
dı. Özgür bir dünyanın özlemini çeker di. Her sözünün başı, 
"Dadaloğlunu görmüş adamım ben," derdi. Bununla çok övü­
nürd ü. 
Bin dokuz yüz on yedi, on sekiz, on dokuz, yirm i... Birinci 
Dünya Savaşı, Osmanimm yenil gisi. Bu sıralar Çukurova asker 
kaçaklan, eşkıyalarla dolu. Toroslarda eşkıyadan geçilmiyor. 
Fransız işgal kuvvetleri Çukurovaya gelmiştir. Eşkıya, as­
ker kaçağı, yollusu yolsuzu, hırlısı hırsızı, kötü süt emmişi, iyisi 
kötüsü, genci kocası, cümle Çukurova halkı birleşip düşmanı 
Çukurovadan atma savaşma katılıyorlar. Düşman kovuluyor. 
Bütün yurttan da düşman kovuluyor. Yeni bir yönetim geliyor, 
yeni bir çağ açılıyor. 
On dokuzuncu yüzyılın sonlarına doğru, iskandan yıllarca 
291