359
lam  b ir inancı vardı; Ş irin’inse sağlam  b ir isyanı. Ya onun, 
Peri’nin, neyi vardı tutunacak?
“Bütün söylediğim ” diye devam  e tti Ş irin , “günüm üzde 
genç bir Müslüman’ın  önündeki felsefi/Bİyasi/dini sorular, bir 
Budist keşişin ya da M ormon rahibinin önündeki sorulardan 
daha derin ve karm aşık. Bari bu kadarını kabul edelim .”
“H içbir şeyi kabul etmiyorum ” dedi M ona. “Sen kendi dini* 
ne karşı önyargılı olduğun sürece, aram ızda düzgün bir tar­
tışm a gelişem ez.”
“Buyurun işte” dedi Şirin, sesini yükselterek. “Ağzım ı açıp 
fik ir beyan ettiğim  an alınıyorsun. B irisi bana genç M üslü­
m anların neden bu kadar kolay alın dıkların ı anlatabilir m i 
lütfen? A şın  hassasiyet!”
“Sürekli sa ld ın  ve şüphe altın da olduğum uz, h ak sızlığa 
uğradığım ız için  olm asın sakın?” dedi M ona. “H iç yanlış b ir 
şey yapm am ışken, inancım a göre yaşam ak isterken, her gün 
kendim i savunm ak zorunda kalıyorum . P otansiyel bir in ti­
har bom bacısı olm adığım ı ispatlam am  gerekiyor. Dünyanın 
bir köşesinde ne idüğü belirsiz birileri korkunç b ir şey yapı­
yor; bu sefer bütün M üslüm anlar zan altında kalıyor. Olacak 
iş m i? Devamlı gözlem  altında hissediyorum  kendim i; bunun 
insanı ne kadar yalnız kıldığını biliyor musun?”
Bu soruya yanıt verm ek istercesine, bütün gün şehrin üs­
tünde toplaşan yağm ur bu lu tlan  birden boşanarak cam lan 
dövmeye başladı. Peri yakınlardaki Tham es N ehri’ni düşün­
dü. Şimdi nasıl kabanp taşıyor olm alıydı.
“Sen mi yaln ızsın ? H adi can ım !” dedi Ş irin . “M ilyon lar­
ca yandaşın var senin. Hükümetler. Liderler. D evlet aygıtla­
rı. Cam iler. M edya organ lan . P opüler kültür. K alabalıklar. 
M uktedirler. A ynca T ann’mn da senden yana olduğunu dü­
şünüyorsun. Daha ne kadar yoldaş istiyorsun? O rtadoğu’ da 
asıl kim ler yalnız, hem de yapayalnız biliyor m usun? Yezidi- 
ler. Eşcinseller. Çevreciler. Ateistler. Vicdani retçiler. TVaves-