kapladı. Herkes bir ağlamadır tutturdu. Herkes Selim’in
ölümüne ağlıyordu. Denizler dört metre yükseldi. Sahillerikapatanların yalıları sular altında kaldı. Selim’le sevgilisine,denizin alçak olduğu bir yerde iki odalı bir yazlık zor bu-lundu. Sular hiç çekilmedi. Selim de sevgilisiyle suların ko-ruyuculuğu altında yaşadı. Her şeyini anlattı Günseli’yeorada. Gerçekten söyledi mi her şeyi sana, Günseli? SöylediT urgut. Hayalinde yaşadıklarını da mı? Her şeyi, her şeyisöyledi; aceleyle her şeyi anlattı. Sonunun geldiğini anla-yınca hiçbir şeyi gizlemedi.
Ben de orada olsaydım. Beni de alsaydınız aranıza. Ben,
Dragutların sekizincisi ve küçük burjuva toplantılarının in-cisi; yer yarılsaydı da içine geçseydim, bir oturuşta bir bü-yük şişe konyak içseydim ıstırabımı dindirmek için, bencil-leri tahtlarından indirmek için. Bana anlatın Günseli, birkelimesini atlamadan, bir an için rahatlamadan, bütün güç-lükleri daha da güçleştirerek, ilgisiz, illintisiz olayları bir-leştirerek, karşılaşmak istemeyenleri yüzleştirerek, aklınidaresi için kurallara rest çekerek, işin içinden çıkılmaz birşekilde ortaya dökerek, cesur ya da ürkek bir tavırla anla-tın. Nereden başlasam? Hangisinden başlasam? Hepsindenbirden başlayın. Arasıra yavaşlayın. Herkes sussun. Işıklarsöndürülsün. Yalnız sahne aydınlatılsın. Baş rollere kalbimçıksın. Orada Selim yatıyor. Merhum Numan Beyin ve yaşa-yan Müzeyyen Hanımın oğlu, genç yaşında amansızca tu-tulduğu, zamansız bir hastalığın tesiri ve karanlık hayalleri-nin esiri, dalından zamansız koparılmış bir yaprak olarak,bir inşaat çavuşundan aldığı altıpatlarlı bir tabancanın kur-şunu, bu modası geçmiş eski zaman kuşunu, onu yalnız bı-rakanların kulaklarında yansımalar yaparak ve iki el tıraktırak, söndürürken hayatını, bu elemli yaşayışın bütün safa-hatını, pazar gününden itibaren altıncı sayfamızda, ilaverenkli resimli nüshamızda, kalemini kalbine batırarak yaz-
458