"Rıza ... " dediler miydi: 
"0, tarlasını sürü yor, " diyordu. 
Ayın on dördü. Ay, yusyuvarlak Cümle tarlalan, daha çok 
Rızanın sürülmekte olan toprağını yaldızlıyor. Serince de bir 
yel esiyor. Rızanın öküzleri, ayaklan toprağa gömülerek, ağır 
ağır arkalanndaki pulluğu çekiyorlar. Ay ışığına , kalaylanmış 
gibi parlayan toprağa rağmen, ağır bir uyku dört bir yandan 
bastırı yor. 
Rıza yorgun. Öküzleri bırakıp, bir toprak tümseğini başına 
yastık yapıp uyuyor. Koca ovada sürülmüş, ovaya kara bir el 
işi kağıdı gibi yapışmışçasına duran tarlanın ortasında kıvnl­
mış bir leke gibi ... 
Sabahleyin, akraba çocuklanndan on bir yaşındaki Dur­
muş çocuk, her günkü gibi Rızaya gene azığıru getirir. Gün iyi­
ce kızarmıştır. Ortalık çatır çatır eder. Çocuk, ağaçlann dibinde, 
her günkü gibi Rızayı araştırır. Rıza , onun geldiğini görünce, 
ayağa kalkıp gülerek ona doğru gelecektir. Azığı elinden alma­
dan, iki koltuğu altından tutup havaya kaldıracaktır. Çocuk 
şaşkın. Ağaçların dibini bir bir tarar. Yok. Sonra, tarlanın ortası­
na kıvrılıp yatmış Rızayı görür. Öküzler de ortada yok. Kıvnlıp 
yatmış Rızanın yanına geldiğinde ürker. Elinden azık düşer. 
Çocuk döner , bağıra bağıra kaçmaya başlar. 
Köye girdiğinde soluk soluğaydı, çocuk. Yıkılacak gibi. Ba­
ğırıyord u. Bağırıyordu ama, sesi bir ıslık gibi çıkıyor du. Geldi, 
evlerinin önünde kendini yere attı. Kadınlar başına binktiler. 
Korkmuş diye dilini çektiler. Soğuk su içirdiler. Başına su dök­
tüler. Çocuk azıcık kendine gelince: 
''Rıza Ağam kan içinde yatıyord u. Yere birçok kan göllen­
mişti ki ... " dedi. "Ağzından da kan gelmişti. Böyle görünce 
onu, koşa koşa geldim işte." 
Kadınlar, işi anladılar. Başiarım önlerine eğip sustular. Bir 
anda bütün köy haberi işitti. Iraz da duydu. Iraz, saçlarını yola­
rak, çığrışarak önde, köylüler arkasında tarlaya geldiler. Rıza­
nın başı tümsekten düşmüş, yana sarkmışh. 
Iraz: 
"Öksüz yavrum, gün görmemişim," diye oğlunun üstüne 
atıldı. 
210