Hamza son bir gayretle:
"Yetişin öldürüyorlar, öldürüyorlar," diye bir daha bağırdı, 
sonra da olduğu yerde durdu. Sağa sola sallanıyor, yaprak gibi 
titriyordu.
Dişleri biribirine çarpa çarpa:
"Beni öldürme efendim," dedi. "Şu köyün beşini de sana 
vereyim. Allahaşkma."
Sözü ağzmda kaldı. Memed onun kafasma tabancasındaki 
kurşunlan boşalttı. Hamza hemen ölmedi, toprağı pençeleriyle 
çırmalamaya, yırtmaya başladı. Kendi yöresinde fır dönüyor, 
toprağı yırtıyordu.
Memed omuzundan ağır ağır filintasını aldı doğrulttu, bir 
tarak fişeği daha Hamzanın üstüne boşalttı. Hamza olduğu ye­
re yüzüstü yumuldu kaldı. Memed at üstünde onun yöresinde 
dönüyor, filintasını doldurup doldurup yumulmuş kapkara ya­
tan ölünün üstüne boşaltıyordu. Ölünün yöresinde deli gibi at 
sürüyor, gidiyor geliyor, hırsım alamıyor, onun üstüne bir tarak 
daha kurşun boşaltıyordu.
Dışardan Memede bakanlar onun bir acayip, bir eski at 
oyunu oynadığım sanıyorlardı.
Memed sonunda yoruldu, atının üstünde alanın ortasında, 
ölünün yam başmda dimdik durdu. Terlemiş, ter kara perçem­
lerinden şıp şıp diye atın boynuna damlıyordu. Sırtından, aba­
sının dışına da ter fışkırmıştı. At da köpük içinde kalmış, yağız 
at biraz daha kapkara kesilmiş, kömür karası olmuştu.
Köylüler birkaç kez evlerinin kapısından, pencerelerinden 
korka korka başlarım dışarıya uzatıp geri çekildiler. Onu öyle 
ata üstünde dimdik, kaya gibi gördüler.
Yağız at daha körük gibi solüyor, üstündeki Memed de öy­
le dimdik, dalıp kalmış kıpırdamıyordu.
Gün bir kavak boyu yükseldi. Kara perçemi, yüzü su gibi 
ter içinde kalmış Memedi, köpüğe batmış uzun boyunlu, bü­
yük gözlü yağız ata ışığa boğdu. Gölgeler çekildi. Köyden hiç 
çıt çıkmıyordu. Bir sinek uçsa kanadının sesi duyulurdu. Her 
yan ıpıssızdı. Bu köy kuruldu kurulalı sanki buraya hiçbir canlı 
uğramamışta. Ortalık sessizlikten öylesine çm çm ötüyordu. Bir 
yağız at, bir de üstündeki Memed, bir de aşağıda yumulmuş