Yer Demir Gök Bakır 417 
minki karartı eve doğru yaklaşıp durur. Bir an içinden geçirdi. Periler ne demiş­
lerdi? Vurgun Ahmet, demişlerdi, var git de Gömleksize misafir ol, o büyük bir 
soydur. Hem de insan soyunun övüncüdür. 
Vurgun Ahmet daha kapıya gelmeden Gömleksiz kapıyı açtı: 
"Buyur kardeş," diye bağırdı. "Soylu Gömleksizin evine hoş geldin. Soylu si­
pahinin evine hoş geldin. Seni bana misafir diye peri milleti gönderiyor. Yoksa 
sen kimsenin evine misafir olmazsın. Seni bana gönderenler sağ olsunlar, var ol­
sunlar. Başım üstünde, gözüm üstünde yerin var. Hoş gelip safalar getirdin ." 
Vurgun bu sözlere kulak asmadı. Geldi, kapıdan üç adım içerde durdu. Hilim 
hilim üstü başı kara batmıştı. 
Gömleksizoğlu ona yaklaştı: 
"Gelsene kardeş, otursana, buyursana ," dedi. 
Vurguna daha çok yaklaşam adı. Vurgunun bir bakışı onu olduğu yere çiviledi. 
Vurgun başladı: 
"Kar altında kaldılar," dedi. "Sev dalı lar." Sonra Gömleksize döndü: "Sen de 
bu köydensin, bu köyün iüsin," diye bağırdı. Bunu, böylece bağırarak birkaç ke­
re gene söyledi. Sonra usul usul, alaylı, içe işleyen bir sesle sözünü sürdürdü. 
"Gömleksiz soyu, it soyu. En aşağılık, palavracı bir soy. İti eşeği, karısı uşağı, 
genci yaşiısı hepsi palavracı. Sözüm ona Gömleksiz diye neden demişler bu soya? 
Sözüm ona Gömleksiz ağası hep gömleğini fakir fıkaraya verirmiş de kendi göm­
leksiz gezerıniş. Yıl on iki ay gömleksiz gezerm iş. Hepsi yalan! Öylesine fıkaray­
mış ki, bir ömür sırtına giyecek gömlek alamamış da Gömleksiz demişler. Sipahi 
soyuymuş! Bu soyun hiçbir vakit atı olmadı ki, sipahi olsun. Yalancıı Gömleksiz 
soyu, gömleksiz korkak bir it soyu. Kellelerden kale yapmak şöyle dursun, Göm­
leksizin korkak soyu bir tek karınca bile öldürınemiştir. Daha da iyi etmişler ya. 
Kellelerden kale yapan soy batsın. Bununla övünen yalancı adamın dili kurusun, 
gözü görmez olup, sürünsün. Şu çocuğu kandırına. Senin gibi değil, adam gibi 
olsun. Senin o yalancı, pis, sipahi soyuna, fıkara Gömleksiz soyuna bir şey demi­
yorum. Başyalancı!" 
Arkasını döndü: 
"Sevdalılar kaçtılar, kar altında kaldılar," dedi, koşmaya başladı, hemencecik 
de gözden ıradı. Bora esiyordu. Göz açtırmıyordu . 
Gömleksiz, oğluna döndü: 
"Delidir," dedi. "Deliler çok yalan söylerler. Gömleksiz soyu da dağlarda 
adam koymamı ş, doğramıştır. Bundan dolayıdır ki Gömleksizden çok korkarlar. 
Yalan, yalan, yalan ... Deliler hep yalan söylerler." 
Oradan kaçan Vurgun, doğru Köstüoğ lunun evine daldı: 
"Kar altında kaldılar," dedi. "Sevdalılar buydular. Köstüoğluyu da derseniz, 
bir sümüklü, bir uyuşuk adamdır. Bu dünyada yaşaması fazladır. Hem de eşek