için uzaktan okuyorsunuz ya zaten. Ben böyle hafiflikler ya­
pınca yaklaşıyorsunuz biraz. Canım korkaklar! Kendimi ze­
hirlememe neden göz yumuyorsunuz? Ben kendi zehrimden 
müteessir olmazmışım. Müteessif ederim size. 
Kapıya çıktı, başını üst kata doğru uzatarak bağırdı: "Alba­
yım!" Bir öksürük sesi geldi: "Nerden telefon ediyorsun Hik­
met?" Albayım gibisi bulunmaz. "Telefon kulübesinden alba­
yım! Bir taksiye atlayıp hemen geliyoru m." 
"İyi değilim albayım," diyerek divanın üstüne çöktü. "Kötü 
günler geçirdiğim yetmiyormuş gibi, bir de geceleri olmadık 
rüyalar görüyoru m. Size açılmaya geldim albayım. İngilizler 
olsa doktora giderler, avuç dolusu para dökerler. Ben size sığı­
nıyorum albayım. Bedava tarafından şu divana uzanmak ve ka­
raciğerimden başlayarak bütün dertlerimi sıralamak istiyorum. 
Hüsamettin Bey kaşlarını çattı: "Akşam yemeklerini fazla 
kaçırmıyorsun ya?" 
Hikmet başını salladı: "Perhizime çok dikkat ediyorum. İn­
san, yorgunluğunu oturunca anlarmış. Benim de sonra ortaya 
çıktı. Ne kadar dinlensem, yaşayışıma ne kadar özen göster­
sem, o kadar bitkinleşiyoru m. Göründüğüm kadar rahat de­
ğilim albayım. Fakat kimseye dinletemiyorum. Beni ciddiye 
almıyorlar. " 
"Oturup herkese dert yanmış gibi konuşuyorsun oğlum. 
Pek kimseyi gördüğün de yok." 
"Onlarla kafamda konuşuyorum albayım; fakat gene söz 
dinletemiyorum. Hayallerimde bile yenik düşüyorum. Gün­
lük dertlerin dışında hiçbir yakınmaya kulak vermiyo rlar. 
Kafamda yarattığım kahramanlar bile bana karşı çıkıyor. Oy­
sa kitapların kahramanları, birbirlerinin olmadık dertlerini 
dinlerler; bütün vakitlerini buna ayırırlar. Bu yüzden yemek 
içmek ve para kazanmak için zaman bulamazlar; hepsi de 
düşüncenin soylularıdır . Felsefe profesörleri bile düşünceye 
onlar kadar zaman ayırmazlar. Ben de hayalimde yarattıkla-
329