Daha gün doğmadan köylüler uyuyan Memidiğin ba:jına birikir­
ler, ona hiç dokunmadan uyanmasını beklerler. Giyideri buruş bu­
ruştur, yarı kurumuş çamııra bulanmıştır. Yüzlerinden tarifsiz bir 
umutsuzluk akar. Hiç konuşmazlar, sadece elleri koyunlarında, bir 
yas içindeymiş gibi öylece dunıp durıırlar. Uyanacak Memidikten 
bir imdat umarlar. 
Kel Aşık kendi aleminde bir kişiydi. Öyle olur olmaz işlere bumunu sok­
maz, kalabalığa karışmazdı. Türküleri dışında köyde yok gibiydi. Bugün, göz­
leri faltaşı gibi açılmış, heyecandan eli ayağı titreyerek uyuyan Memidiğin ba­
şında o da bekliyordu. Gidiyor, gidiyor, ellerini uğuşturuyor, derin derin soluk 
alan Memidiğin üstüne eğiliyor, onun soluğunu dinliyor, yerinde duramıyordu. 
Sonunda dayanamadı, Memidiğin başucuna dizleri üstüne çöktü. 
"Oğul Memidik, Allahın sevgili güzel kulu, yiğidim uyan!" dedi. "Uyan da 
bize haber ver alemler mübareği, arkası yedi ışıklı Taşbaş Efendimizden. Uyan 
yiğidim, uyan!" 
Usul usul, sağ eliyle Memidiğin saçlarını okşuyordu . 
Memidik bir ara gözlerini açtı, sonra geri yumdu, uyumasım öylece sürdürdü. 
Durmuş hiç kıpırdamadan Memidiği bekleyenierin tümünün de giyideri 
buruş buruştu. Çamura bulanmıştı. Saçları, başlıkları, başörtüleri hep çarnu­
ra bulanmıştı. Daha çoğunun da giyitleri kurumamış, yarı ıslaktı. Büzülmüşler, 
ellerini koyunlarına sokmuşlardı, iki büklüm. Hiç konuşmuyor lardı. Gözleri 
Memidiğin üstündeydi. Toprağa bir ak bulut çökmüş gibi, ağır bir buğu tekmil 
Çukurova düzünün üstüne çökmüş, yavaş yavaş yükseliyor. Ağaçların tepeleri 
buğunun dışında kalmış. Büklük de bir tuhaf, suya batmış çalılıklar gibi. 
Memidik birden gözlerini açtı, şaşkın şaşkın, hiçbir şey anlamadan yanına yö­
nüne baktı, sonra hemen gerilmiş bir yay gibi korkuyla ayağa fırladı, bir yerlere 
kaçıp kurtulmak istedi. Köylüler yöresine halka olmuşlar, gözlerini üstüne dik­
mişlerdi. Kaçamayacağını anladı, kalabalığa şaşkın şaşkın gülümsedi, bir araba 
üstüne bağlı olan fıçıya gitti, bir maşrapa su aldı, yüzünü yıkadı. Kirli, buruş bu­
ruş mendilini çıkardı yüzünü kuruladı. Mendil yarı ısiaktı zaten, yüzü yaş kaldı. 
Pamuklar, hep toprağa dökülmüştü. Dökülmeyeniere de çamur sıçramış, sı­
vaşmıştı. Bundan sonra Çukurovadaki tarlalarda pamuk toplamak bir işkence 
olacaktı. Toprağa karışmış pamuğu al, temizle, al sepete koy, sonra da kilosuna 
yarı yarıya para al! Bir umutsuz işti. Bugün de yarın da daha pamuk toplana­
mazdı. Çünkü bu toprak ancak iki günde kururdu. Güneş, Çukurova güneşi de 
olsa, böyle bir yağmurdan sonra toprağı ancak iki günde kurutabilirdi . 
Memidik her şeyi çakmış, tadını çıkarıyordu . Köylü geceden beri onun başını 
beklemişti. Uyanmasını dört gözle beklemişlerdi. Ne güzel! Bu köylüyü böyle üç 
gün, dört gün bekletmeliydi ama ne çare ki buna Memidik kendisi dayanamazdı. 
Bir dayanabilseyd i. Aman ne güzel olurdu, aman! Bu da iyi, bu da iyi.