---------------------------------------------------- Be yoğlu Sinemaları  ----------------------------------------------------------
Nesibe Hala, Füsun ve Çetin, hayatlar ında ilk defa Türkiye dış ına 
çıkacakları için ilk pasaportlar ını al ıyorlard ı. Onlar ı devlet dairelerinin  
işkencesinden ve kuyruklarda beklemenin eziyetinden koru yabilmek  
için Satsat'ta bu i şlere bakan komiser Selami' yi devre ye sokmu ştum.  
(Dikkatli okurlar, sekiz y ıl önce emekli komiseri ka yıp Füsunun ve  
Keskin ailesinin izini bulsun di ye görevlendirdi ğimi hat ırlayacaklard ır.) 
Aşk yüzünden dokuz yıldır Türki ye'den d ışarı hiç çıkmad ığım ı, bö yle 
bir ihtiyac ım ın kalmadığ ını da böyle fark ettim. Oysa bir zamanlar, üç-
dört ayda bir, bir bahaneyle yurtdış ına ç ıkmazsam mutsuz olurdum. 
Böylece pasaport i şleri için imza verme ye s ıcak bir yaz günü 
Bab ıali'deki Vilayete, Emniyet Pasaport Şubesine gittik. Osmanl ı 
Devletinin son y ıllar ında sadrazamlar ın, vezir pa şalar ın oturdu ğu, 
bask ınlara, siyasi cinayetlere, lise tarih kitaplar ında anlatılan nice  
dehşete sahne olmu ş eski bina, Osmanl ı'dan Cumhuri yet'e kalan pek  
çok büyük yap ı gibi yald ızın ı ve tantanas ını kaybetmi ş, koridorlar ında,  
merdivenlerinde evrak, damga ve imza kuyru ğunda binlerce  kişinin 
bezginlikle bekledi ği, birbiriyle kav ga edip ba ğırıştığı bir mahş er yerine  
dönüşmüş tü. Aşırı s ıcak ve nemden ellerimizdeki evraklar hemen  
hamurlaşmıştı. 
Akşama doğru bir ba şka evrak için Sirkeci'deki Sansar yan Han ı'na 
sevk edildik. Bab ıali Yoku şu'ndan a şağı inerken, eski Meserret  
Kahvehanesinin biraz yukar ısında, Füsun hiçbirimizden izin almadan  
küçük bir çayhaneye girdi, bir masaya oturdu. 
"Ne oluyor gene buna..." dedi Nesibe Hala. 
Çetin Efendiyle ikisi dış arıda beklerken, ben içeri girdim. 
"Ne oldu can ım, yoruldun mu?" diye sordum. 
"Ben vaz geçtim, Avrupa' ya filan gitmek istemi yorum," dedi Füsun.  
Bir sigara yakmış tı, duman ını iyice içine çekti. "Siz gidin, al ın 
pasaportunuzu, benim halim kalmad ı." 
"Can ım, s ık dişini, yüzdük yüzdük sonuna geldik." 
Biraz direndi, huysuzluk etti, ama sonra ister istemez bizimle geldi 
güzelim. Benzeri bir küçük buhran ı, Avusturya Baş kon- 
 
511