ŞEHVET 
Ormanda yanan kız 
Dallardan süzülüp batarken güneş, 
Ormanda kayboldu şehvetin kızı.. 
Bir kucak çalıdan yaktı bir ateş. 
Elleri kırmızı, yüzü kırmızı.. 
Birden tâ omzunda parladı alev, 
Boynundan çift örgü düşüp sallandı. 
Kapladı ruhunu ateşte bir dev, 
Sokuldu... Sokuldu... Sokuldu yandı... 
117