tutmuş ... Bu tahıl yokluğunda uğradığım bu felaketin acısıy­
la Nermin'ine de Narin'ine de, Sadiye'sine de, otolobiline de 
lanetler ettim. Bak onları seyretmek bana kaça mal oldu ... 
Artık bin defa dövün, para eder mi? Böyle başıma neler gelir 
de yine bir türlü akıllanmam ki, na kafa!.. 
4 
Bir sabah Hafız İshak Efendi telaşla Hacı Ferhat Efen­
di'nin konağına geldi. Hane sahibi entariyle, boy kürküyle 
selamlığa çıktı. İki komşu çok sevişirlerdi. Birbirlerine sarıl­
dılar, omuz öpüştüler, koklaştılar . Hafız' da bet beniz uçmuş, 
el ayak titriyordu. Bu üzüntünün sebebini anlamak için Hacı 
Efendi şaşkın bir halde kaşlarını çatarak sordu: 
-Hayrola birader, ne var? .. 
-Bu mahallede bizi çiğ çiğ yiyecekler ... Elimden geldiği 
kadar etrafa ne dağıtabilirsem dağıtıyorum. Siz de öylesiniz, 
bilirim. Lakin bu kadar açı bir aciz Hafız'la Hacı'nın do­
yurabilmesi kabil mi? Ne yapsak bunları memnun etmek 
mümkün değil... Herkesin rızkını veren Allah bile bugünler­
de geçimlik dağıtmakta ihmalkar davranıyor . 
-Ah bu mahalle halkının haletiruhiyesi! Anlaşılmaz 
ki ... Pabuçlarımızı giyip konaklardan çıkmalı. Onlara, "Bu­
yurunuz efendim, sefayla oturunuz" demeli. Belki o zaman 
memnun olurlar. 
-Emin olunuz, yine hoşnut kalmazlar . 
-Biz yapalım bir iyilik de denize atalım, balık bilmezse 
Halik bilir. 
-Bunlar Allah'ın çizdiği kadere de razı değildirler . Ne 
yapalım ... İşte Allah bize vermiş, onlara vermemiş ... Allah'ın 
takdiri böyle ... Dünyadaki insanların hepsi birden zengin 
veya fakir olamıyorl ar. 
Hafız İshak Efendi yan cebinden büyükçe bir zarf çıkarır, 
titreyen parmaklarıyla içindekini almaya uğraşırken Ferhat 
Efendi yine sorar: 
13