luğumuz boyunca benimle zekâ yarışına girdi. Üstelik benden 
de zeki değildir! Hem her şey zekâ değil! İrade var, daha önemlisi 
talih var... Ben talihliyim, yakışıklıyım, zenginim..." Birden 
utanarak, "Şaşırıyorum galiba..." diye düşündü ve çıkardığı kazağı 
yeniden giyerken durdu. "Ben ne yapıyorum, ben ne olmak 
isterdim?" Küçüklüğümde de kazak giyip çıkarırken, bazen, şimdi 
yaptığı gibi başını kazağın içine gömer düşünürdü: "Ben ne 
yaptım? Buraya geldim! Makineleri satmak için sağa sola gittim. 
Makineleri kamyona yükledim... Erzurum yoluna götürdüm. 
AhcLçıkmadı. Geri döndüm, oyalandım. Böylece düğün tarihi 
de geçti... Ne yapsaydım?" Birden nişan törenini hatırladı. Tören 
sırasındaki coşkusunu, herkesin kendisine hayranlıkla, sevgiyle 
bakışını gözlerinin önünde canlandırdı. "Şimdi de aynı şeyleri 
mi yapayım yani? Kız istemeye gittik! Konuştuk! Bayağılıklar... 
Bunlar bana göre değil! Bana göre olan şey dolu dolu yaşamak!" 
Bir kere Refik ile Muhittin'e 'Ben dolu yaşamak gerektiğini 
söylüyorum arkadaşlar!' dediğini hatırladı. "Ne kötü, ne kötü, 
bütün bunları unutmak istiyorum," diye söylendi. "Şehirlerdeki 
o soytarılığımı, ikiyüzlülüğümü unutmak ve kendim gibi olmak 
istiyorum!" Kazağı giydi, paltosunu giyecekti, ama günü açık, 
gövdesini diri bulduğu için caydı. "Benim ruhumu ancak böyle 
coşku, şu güneşli gün, heyecan, gerçekten bir şeyler yapmanın 
heyecanı doyurabilir." Birden durdu. "Ama İstanbul'a da gitmek 
istiyorum, gideceğim! Orada ne yapıyorlar, o bildiğim, bıkıp 
usandığım tanıdık hayatlar ne yapıyor, İstanbul nasıl, bunu da 
merak ediyorum..." Odadan çıkıyordu: "İstanbul'a gider, görür, 
kararımı verir gelirim!" diye düşündü. Kapıyı açtı, çizmelerinin 
takırtısını duyarak merdivenlerden inmeye başladı. "Ama kararı 
da verdim galiba! Verdim mi? Fatih! Hah! 'Siz nereyi fethede­
ceksiniz Herr Fatih?..' Ben merdivenlerden iniyor ve düşünmek 
istemiyorum Herr von Rudolph! Şimdi kahvaltı edeceğim ve 
yaşayacağım..." 
Aşağı indi. Ortalıkta kimse yoktu. Dışarı çıktı. Güneş gözünü 
aldı. Hacı'nın tüylü köpeğini gördü. Sonra Hacı'yı gördü. Flacı 
jeneratörlerden, kahvaltıdan sözetmeye başladı. 
473