"Ölmek  için  gençsin  demedim,  ölümü  düşünmek  için  gençsin 
dedim,"  dedi  yaşlı  adam. 
Gaba'nın  havlaması  duyuldu  uzaktan.  Kulak  kabarttı  Sidar.  Me-
raklanacak  bir şey yoktu  muhtemelen.  Yabancı  biri  ona  yiyecek  bir 
şeyler  veriyor  olmalıydı  şu anda.  Ancak  yabancı  birinden  yiyecek 
almak  üzereyken  böyle  havlardı.  Simit  için  teşekkürler,  çok  naziksi-
niz! havlayışı. 
"Bugün  ben de ölümü  düşünüyorum,"  dedi  konuşmaya  hayli  he-
vesli  görünen  yaşlı  adam.  "Ablam  aradı  bu sabah.  Dün  gece  fena 
bir rüya  görmüş.  Çocukmuşuz.  Süt şişeleri  varmış  ellerimizde.  Yal-
nız bu süt bir tuhafmış;  akacağı  yerde,  böyle  löp löp dökülüyormuş. 
Serçe  parmağım  kadar,  beyaz  beyaz  fareler  çıkmış  içinden.  Annem 
elimizden  tutup,  uzaklaştırmış  ikimizi  de. Ama  ablam  geri  dönmüş. 
Pis olduğunu  bile  bile,  gene  de içmiş  sütten.  Annem  durumu  fark 
edince,  çok  kızmış.  'Niye  yaptın?  Çok  büyük  günah  işledin!'  diye 
bağırmış.  Ama  ablam  ağlamaya  başlayınca,  kıyamamış.  Kucağına 
almış,  teselli  etmiş.  'Üzülme,'  demiş,  'üzülme,  Tanrı  seni  bağışlar  el-
bet.' Ben  de ağlıyormuşum." 
Gaba  tekrar  havlamaya  başladı.  Şu anda  yabancı  birileri  onu 
sevmeye  kalkmış  olmalıydı.  Yaşlı  adam  da, Sidar  da, bulundukları 
açıdan  bir şey göremeyeceklerini  bildikleri  halde,  gayriihtiyari  dö-
nüp, mezarlığın  giriş  kapısına  baktılar  aynı  anda.  Sorun  yoktu  muh-
temelen.  Bir  simit  daha  verirseniz,  beni  sevmenize  müsaade  edebi-
lirim!  havlayışı. 
"Ben  yıllar  var ki rüya  görmem,  görsem  bile  hatırlamam.  Ama 
ablam  hatırlar.  Hep  de çıkar  rüyaları.  Kültürlü  kadındır.  Hele  genç 
kızlığında  bi görsen...  kimseleri  beğenmezdi.  Varsa  yoksa  kitaplar! 
Annem  yazık  üzülürdü,  burnu  kanıyor  diye  yasak  etmişti  fazla  oku-
masını.  Ama  ablam  gizli  gizli  okurdu  gene  de. Roman  okurdu  en 
çok. Fransızca  aslından  okurdu.  Küçüklüğümden  hep  gözümün 
önündedir,  ablam  böyle  eğilmiş  bir kitabın  üzerine,  dalmış  gitmiş, 
biliyorum  birazdan  kanayacak  burnu.  Abla  desem,  ikaz  etsem...  ama 
neden  bilmem,  okurken  hiç ilişemezdim  ona.  Böyle  ses çıkarmadan 
seyrederdim,  beklerdim  pıt diye  düşsün  kan  damlası.  O vakitler 
okuduğu  romanların  sayfalarında  çok  vardı  böyle  kırmızı  kırmızı 
lekeler.  Silsen  silinmez,  yırtsan  yırtılmaz,  n'apacaksın,  kalırdı  öyle. 
319