"Sana öğr etebileceğ im çok şey var, senin de ban a." 
Tekrar yola koyul duğumuzda, içimde yeni bir duygunun fi­
lizlendiğinin ayırdı ndayd ım, minnetti bu. Tony bana bir baba 
şefkati gösterm işti. İçgüdüm, baba-k ız rolünü sürdürdü ğümüz 
sürece güvenlikte olduğumu söylüyord u. Beni himayesine al­
mak, onda da bir değişime yol açmış, beni sevmesini sağlamış 
olabilirdi . Tony'ye en başından beri bir parça güvenmiş olmalıy­
dım, bu da onun eşi bulunmaz duyarl ılığından kaynaklanmıştı . 
O hiç yanılmayan, sonradan da doğrul anacak içgüdülerimle , 
ondaki tehlikeli ve ölümcül yönü sezmeme rağmen, bu yolculu­
ğa çıkmamı sağlayan da işte buydu . Oysa, katiller de herkes ka­
dar, belki de herkesten daha duyarlı olabilirler ve babaların kız­
larını öldürmeleri de görülmemiş bir şey değild ir. 
Mutlak güven ve korkunç bir ölüm korkusu arasında gidip 
gelen bir sarkaç sallanıyordu beynimde . Sonraları onda da, o 
uzun yürüyüş boyunca, böyle bir sarkacın sallandığını anlad ım; 
o da beni öldürmek ile bana .lşık olmak arasında, her an değişen 
seçimler yapıy ordu. 
Hedeflediğimiz yere , Tony'nin belirlediği hindistancevizi 
ağaçlı burna vardığımızda güneş batmış, gökyüzü lacivertl eş­
mişti. Sık palmiyeler, çalılıklarla kaplı kuytu bir yerdi burası; 
ağaçlar ve dikenli çalılar daha öteye, ya da karanın içlerine doğ­
ru geçit vermediklerin den, doğal bir çıkmaz sokaktı . Geride 
bıraktığımız oteller şeridi bir başka burun taraf ından perdele­
niyor du. Açık burunda rüzgar iyice şiddetlenmişti, palmiyeler 
işkence altında ymışçasına titriyor, uğulduyorlardı . Bina kalıntı­
larını ürküntüyle fark ettim. Hitchcock filmlerini anımsatan, 
hiçbir görüntü ya da sesin dışarı ulaşamayacağı, ideal bir cina­
yet mekanındayd ık. Dehşet, beni bir anda, bütünüyle ele ge­
çirmişti, diğer bütün duygularım yerle bir olmuştu . Zekim ha­
la işliyordu gerçi, daha önceleri, benzer durumlarda, yani 
ölümle burun buruna geldiğim anlarda olduğu gibi, bütün ay­
rıntıları gözlemliyor, bir kamera gibi kaydediy ord um. Hiç yo-
40