Sarkma , Düşersin
lışan Sibel'in güzelli ğine ve zerafetine şaştığım ı hat ırlıyorum. Bir ara
Nurcihan, Mehmet, ben dokuz taş  oynad ık. Topra ğın hoş kokusunu,
Bentler'in arkas ındaki gölden gelen serin havanın taş ıdığı çam ve gül
rayihas ını içime çekiyor, önümdeki harika hayat ın Allah' ın bana bir  
lütfü oldu ğunu ve bana kar şılıks ız verilen bütün bu güzellikleri n
karnımdan gövdeme ölüm gibi yayılan aşk ac ısıyla zehirlenmesinin ne
büyük bir aptallık, hatta günah oldu ğunu düş ünüyordum. Füsun'u
görememenin verdi ği ac ının alt ında bu kadar ezilmek, bana utanç  
veriyordu; bu utanç kendime olan güvenimi zay ıflatıyor, bu zay ıflık yü-
zünden de k ıskançl ığa kap ılıyordum. Bir ara Mehmet, üzerinde hâlâ
beyaz gömle ği, ask ılı pantalonu ve kravat ı sofray ı kurarken, bö ğürtle n 
toplama bahanesiyle Nurcihan ile uzakla şan Zaim'in burada  
olmas ından memnun oldu ğumu, çünkü bunu, onun Füsun ile
buluşmad ığının bir kan ıtı olarak gördüğümü anlad ım. Ama bu,
Füsun'un Kenan ya da ba şka birisiyle bulu şmad ığı anlam ına 
gelmiyordu tabii. Dostlarla konu şman ın, top oynamanı n, Sibel'i bir  
çocuk gibi salıncakta sallaman ın ya da yeni model bir konserve
açacağım denerken, ni şan yüzüklü parma ğımı derinden kesip kanlar
içinde kalman ın beni oyalad ığını, bu yoğun anlarda onu dü şünmeme yi
başarabildiğimi keşfediyordum. Kesik parma ğımın kanı  bir türlü  
dinmi yordu. Kanundaki a şk zehrinden olabilir mi ydi bu? Bir ara a şktan
sersemlemiş  bir kafayla sal ıncağa bindim ve bütün gücümle sallanma ya 
başlad ım. Sal ıncak h ızla düşer gibi aşağı inerken, karnı mdaki ac ı biraz
azal ıyordu Sal ıncağın uzun ipleri gıcırdar, ben havada koskocaman bir
yay çizerken, kafamı geriye ve yere do ğru sarkıt ırsam, aşk ac ım biraz
azal ıyor, erteleniyordu. 
"Ne yap ıyorsun Kemal, dur, sarkma, dü şersin!" diye ba ğırd ı Sibel 
Öğle güneşi gölgelik a ğaç altlar ını bile ısıtırken, Sibel'e kan ın 
dinmedi ğini kendimi iyi hissetmedi ğimi. Amerikan Hastanesine gidip 
parmağıma dikiş att ırmak istedi ğimi söyledim. Şaşır- 
 
168