tediğini, yoksa başka hiçbir sorunu olmadığını söylemişti. Öğ­
retmenliğinin son yıllarındaki öğrencilerinden biri, resim ya­
pan, şiir yazan biri de Viyana'ya gelmek için yanıp tutuşuyor­
muş. Ama ekonomik durumu buna elvermiyormuş, hani olsa 
olsa bir yol parası denkleştirebilirmiş, bir de belki el harçlığı, 
ama kalacak yer... Hocama üstüste mektuplar yazıyormuş. 
Kendisi de yalnızlık çektiğine göre, acaba onun da burada kal­
masında bir sakınca var mı? Ne sakıncası olacak? Ben buna se­
vindim bile. Ne olsa yaşlı bir adam. Evde kalmasında çok diret­
miştim ama, ya yalnızken başına bir şey gelirse? Hastalanırsa, 
banyoda düşüp bir yerini kırarsa? Böyle tedirginliklerim vardı. 
Daha çok kanının aklına geliyordu. Bunu başta hiç düşünme­
miştim, bayağı huzursu zdum. Bu bakımdan yanında birinin 
bulunması beni hatta sevindirecekti. Hocam zaten bu genç res­
samın ya da şairin yanında iki üç hafta kalacağını söylemişti. 
Bugünler onun geri dönmüş olması gerekiyordu. Ne oldu? Ka­
mil Bey de onunla dönmeye karar verdiyse, bizi arardı. Evi 
kendi elleriyle teslim etmek istiyordu, böyle içi daha rahat ede­
cekmiş, öyle söylüyor du. Öğrencisiyle dönmüş olsa, eşyalarını 
niye hurda bıraksın ki hem? Her şeyi öylece duruyor. Birkaç 
plak almış, kartlar, şimdi artık çok değişen dünyanın halini 
gösterir koskocaman bir harita almış, bez üstüne, duvar harita­
sı, tablo gibi bir şey. Telefonda da söylemişti, takılmıştı. Bu hari­
ta işi aramızda bir şaka olup çıkmıştı da ... Eskiden, çok eskiden, 
kitapların kötü, anlaşılmaz ve yetersiz haritaları onu üzerdi, 
ben de bir gün sınıfa, matrağına, yuvarlak bir sukabağını yer­
küre gibi boyayıp getirmiştim. Unutmamış. Senin dünyana 
benzemez ama, bunun da aydan çekilmiş bir hali var ... diyor­
du. Siz de hatırlar mısınız değerli yazarım? Böyle okul anıları ... 
Bazıları hiç unutulmaz ... 
"Bu, altıncı günümdür ki, ortadan yokolup giden hocamın 
izini arıyorum. Ararken, anılar büsbütün bastırıyor. Onu, bir 
çukura düşüp kalmış bulmaktan korkuyorum, uykularım kaçı­
yor. Polise haber vermedim. Vizesi bitmişse, diye çekiniyo rum. 
Yeryüzünde vize uygulanan tek toplum kala kala bizim toplum 
kaldı, hani yasalara yanlışlıkla girip de kaldırmanın bir daha 
kimsenin aklına gelmediği saçma maddeler gibi; şey gibi, ordu 
103