78 ÖĞLE SAATİ   
Dökülen yemi şlerin sessizli ği 
Güz ayd ınlığı 
Uzakta bir ç ıkrık öğleyi böler ikiye  
Renkler kendini dener otla, kabukla, bulutla  
değiştirir gömle ğini arklardan gelen sular    
uykusu yar ım kalm ış tenha kuyularda  
eteklerinde ufkun çizgisi  
geçen y ıldan bu yana ne kadar uzad ığını 
ölçer k ır   
birbirlerinin gölgesinde uzay ıp büyüyen  
ağaçlar ın dinginliği çepeçevre ku şatır öğle saatini  
su uyur, yelkovan durur  
çocukluğumda yağan bir kar ın ad ı olur ans ızın 
ans ızın bir kuş sürüsü gürültüsünü çizer güze  
Dünyan ın almad ığı saatlerdir  
Hiçbir şey benzemez ba şka bir şeye 
Kimse kimseye bir şey yapamaz sanki  
İyilik de kötülük de masumdur her şeyden  
Belki yaln ızca yüzümüze do ğru ağır ağır aç ılan 
uyku sonras ı bir bak ış 
iyi gelir bize  
Belki o zaman.