Ay ışığında, gece sabaha kadar, çakalların, tilkile rin, yabanked ile­
rinin kaklıklara su içmeye geldikle rinde, onların üstünde çığlık çığlığa 
döndü. Gün ışırken cereni gene Çatalda, buğuların içine girer çıkar­
ken gördü. Yorgun kanadarı gerildi, çırnakları, -gagası yumuldu, hırsla 
kendisini aldatmış avının ardınca atıldı, deli gibi gökte uğuoarak avı­
na yaklaştı. Ama o yaklaştıkça ceren koşuyo rdu. Araları bin adımdı 
önceleri. Bu, Kesikk elinin oraya kadar uzayıp kısalmadan böylece sür­
dü. Kesikkeliyi geçmiş Akçasazın insan boyu yükselip , pembe bir 
morluk� düpedüz, lekesiz açmış yarpuzluğuna düşüneeye kadar sür­
dü. Yarpuzlukta cerenin hızı gittikçe kesiliyo r, ceren kendini sağa sola 
atıyor, sık, üst üste binmiş yarp uzluktan , yarpuzluğun kayg an, çada­
mış, altı çamur toprağı ndan bir türlü kurtulamıyordu. 
Ceren yarpuzluktan çıktığinda öğle sıcağı iyice çökmüştü. Dün­
kü çırnak çizgisinin kanına da sinekler sıvanmışlardı. Hızr kesilen ce­
rene öfkeden deliye dönmüş, kanatları vızıldayan kuş on on beş adım 
yaklaşmıştı. Her an da yakla şıyordu. Dövüş artık baş başaydı. Ne ce­
ren biryana kaçıp kurtulabiliyor, ne kuş keskin çırnaklarıyla cerenin 
boynuna, omuzlarına yapışıp gaga sıyla gözlerini oyabiliyordu. Bu ba­
kır renkli yırtıcı, yeşil gözlü kuşların huyudur, tavşa nların, cerenlerin 
sırtiarına yapışıp önce gözlerini oyarlar, sonra kör olmuş, hali kalma­
mış haY\:anı birikerek, her birisi bir parça sını kopararak yerlc;r. Leşi de 
akbabalara kalır. Onlar da ak kemikler kalıncaya kadar, bir damla kan 
izi komama�ına kemikleri soyarlar. 
Cerenin adayışiarı kısalıyor, her adayışta da dizleri bükülüyor du. 
Kuş bunu sezmiş olacak, birden göğe ağdı, rahat, gökte gezinmeye 
başla dı. Artık ceren eskisi gibi koşam ıyordu. Önüne bir karaçalılık 
geldi, geriye döndü, hızı iyice kesilmişti. Girebilecek bir kamış, bir 'ot 
içi arıyordu ama, görünürlerde böyle bir şey yoktu. Kuş da uzaklaşıp 
gitmişti. 
Birden hızlı bir sesin, havanı n, ağır bir kanadın kulağının dibin­
den geçtiğini duydu, geriye döndü, karaçal ılığın kıyısında koştu. Kuş, 1 
dinlenmiş, kanadarı yeyn imiş, hemen geriye döndü, tam üstünden, 
onun hızına eşit uçmaya başla dı. Kara çalılık bitip de gene pampallığa 
düşünce hızı azıcık arttı, sıçrayışiarı uzadı, kuş dört beş adım kadar ge­
ride kaldı, geride kalmasıyla kendi ni topariayıp cerenin üstüne inmesi 
bir oldu. Tam üstüne inmişken ceren can ha viiyle silkindi, kuşun başi