506 76. BEYOĞ LU Sİ NEMALARI 
Füsun ile İnci Pastanesi'nde konu ştuğumuz şeylerin ruhuna sad ık 
kalmay ı başard ık. Nişantaş lı çevremden bamba şka bir dün yada, Fatih'te  
yaşayan bir askerlik arkada şım hemen Füsun'un avukat ı oldu. Kan-
koca anla şarak a yrılma ya karar verdikleri için i ş zaten kola ydı. Füsun
gülerek Feridun'un avukat bu lmak için bir ara benden ak ıl alma yı bile
düşündüğünü sö ylemiş ti. Art ık akşamlan Çukurcuma' ya gidip onu
göremiyordum, ama iki günde bir ö ğleden sonra Be yoğlu'nda bulu şup
sinemaya gidiyorduk. 
Bahar aylarında cadde ısınınca, Beyo ğlu sinemalar ının serinli ğini 
çocukluğumda da çok severdim. Füsun ile önce Galatasara y'da buluşup 
afişlere baka baka bir sinema yı seçer, bilet al ıp karanl ık, serin ve tenha  
sinemaya girer, perdeden yans ıyan ışıkta arkalarda gözlerden uzak bir  
yere oturur, el ele tutu şur, perdedeki filmi sonsuz zaman ı olan  
insanlar ın rahatl ığıyla seyrederdik. 
Yaz baş ında sinemalar ın bir bilete iki, hatta üç film gösterme ye 
başlad ığı günlerde, bir keresinde pantalonumu çekerek oturur,  
elimdeki gazete yle der giyi karanl ıkta yandaki bo ş koltuğa 
yerleştirirken elim Füsun'un elini bulup tutmakta gecikince, Füsunun  
güzel eli sab ırs ız bir serçe gibi kuca ğıma ç ıkmış , karn ım ın üzerinde,  
neredesin der gibi bir an aç ılm ış, aynı a n d a  e l i m  r u h u m d a n  d a  h ızl ı 
davranarak ona hasretle sar ılm ıştı. 
Beyoğlu'nun yazlar ı iki film (Emek, Fita ş, Atlas), hatta üç  film (Rü ya, 
Alkazar, Lâle) gösteren sinemalar ında, k ışlan oldu ğu gibi filmin  
ortas ında ara verilmedi ğinden, nas ıl bir kalabal ıkla birlikte film  
seyrettiğimizi iki film aras ında ışıklar yan ınca görürdük. Bu aralarda,  
soluk ışıklarla ayd ınlat ılan küf kokulu bü yük salonlar ın koltuklar ında  
kaykılarak, katlanarak, iyice arka ya yaslanarak oturan, ellerinde buru ş 
buruş gazeteleri, buru ş buruş elbiseli yaln ız erkekleri, bir kö şede 
uyuyakalm ış ihtiyarlan, filmin ha yal dün yasından toz kokulu lo ş ışıkl ı 
sineman ın