580 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
Karartıdan bir "of anam yandım," çığlığı yükseldi. Sonra da Memidiğin kula­
ğına bir yerlerden "of anam yandım," sözleri gelmeye başladı. 
Memidik çalının arkasında bir süre çaba harcadı, ama bir türlü ayağa kalka­
madı. Sürünerek suya indi, bir iki avuç su içecek oldu, elleri öylesine titriyordu 
ki avuçladığı azıcık su bile yakasına döküldü. Aldığı suyla ağzını bile ıslatamadı. 
Başını sola çevirince baktı ki suyun başındaki adam gitmiş. Göz açıp kapayın­
caya kadar yok olmuş. Cin mi, şeytan mı bu adam? 
Adam yitince kendine geldi hemen. Titrernesi geçti. Ayağa fırladı. Koşmaya 
başladı. Şimdi, şu anda Sefer eline bir geçseydi, sayısız hançer üşürürdü onun 
pis, onun alçak bedenine. Suyun kıyısı boyunca çakıltaşlarını dört yana sıçrata­
rak koştu koştu, ortalıkta kimsecikleri göremedi. 
"Aaah, bir elime geçse ... Şimdi, şimdi ... " 
Artık ne elleri titreyecek, ne de bedeni çözülecekti. 
Tabanları sızlıyor, ayaklarının başparmakları yanıyordu . Sefer ona dayak at­
tığı zaman o bayılınıştı da ... Sefer onun başparmağına çakmak tutup yakmıştı. 
Bayılmışken ayağı yanınca nasıl da fırlamıştı havaya ... Alıırın daınma değecek 
kadar. 
"Tam tarnma bir yıl oldu. Seferin beni öldürdüğü güne," diye düşündü . 
Sonra seslice düşüncesini sürdürdü: 
"Sefer beni bir yıl üç ay önce öldürdüydü. Tam bir yıl üç ay önce ... Beni öl­
dürdü, öldürdü '' 
Bedenini bir acı, bir sızlama aldı. O günkü gibi. O gün, dayak yediği, öldü­
rüldüğü o gün ne zaman aklına gelse hep böyle olurdu. Olduğu yerde kalakaldı, 
kıvrandı kaldı. Kasıkiarım iki eliyle tuttu, üstüne yumuldu. Bir süre böyle uğun­
du kaldı. 
Kendine geldiğinde inceden bir yel çıkmış, ay bulutların arkasına girmişti. Bir 
yerlerde bir kamış topu hışırdıyo rdu. 
Ayağa kalktı, gerisin geri dönüp suya aşağı koşmaya başladı. 
"Beni Sefer öldürdü ... Ben de onu, ben de, ben de onu ... " 
Geçit yerine geldi. Birden olduğu yerde kalakaldı. Karartı eski yerinde, ayak­
ları gene öyle suyun içinde durup duruyordu . Aralarında elli adım ya var, ya yok. 
"Haydi," dedi. "Sefer dünyasından geçmiş. Kıpırdamıyor. Fırsat bu fırsat." 
Bu sözleri söyler söylemez gene bedeni çözülüverdi. Yere çöktü. Sefer başını 
çevirip de ona bakmıyordu . 
Seferin önünden bir büyücek balık üç kere sudan dışarıya atladı, gümüş kar­
nı ay ışığında balkıdı söndü. 
Sefer kalktı, gerindi, kollarını gerdi. Bedeni çatırdadı. Memidiğin üstünden 
yürüyerek geçti.