du. Kadının ağzından sızan kanl ar, çamura kanşı yor, aşağılara 
kadar, kırmızı bir şerit olaraktan uzayıp gidiyor du. 
Abdi Ağa, tepeden tımağa sinir kesilmişti. Kon uşmadan 
avluda dolanıp duruyor du. Kimseyi de gördüğü yoktu. Yöre­
dekiler dolanıp duran Abdi Ağaya dikmişler gözlerini, ne söy­
leyecek diye bakınıp duruyorlar dı. Önemli bir karar vereceği 
zaman, sakalının bir parçasını şahadet parmağına dolar çeker­
di. Şimdi de çek babam çek ediyord u. Gelip ortada durunca, 
ses soluk kesildi, herkes ona bakmaya başladı. Parmağına dola­
dığı sakalını bırakh, sıvaziamaya başladı: 
"Beni dinleyin," dedi. "Şimdi onlar bu yakınlardadır. Ya 
kayalıkta, ya ormanlıktadır. Arayacağız. Yalnız bu kadar kala­
balıkla olma z. On kişi kadar. Bulunca öldürmeyecek, eğer ben 
yoksam orada, bana getireceks iniz. Onun hesabını ben görece­
ğim. Abdi Ağanın gelini nasıl kaçınlırmış, ona ben öğretece­
ğiın." 
Abdi Ağa, lafını bitirince, öteki köylü Rüstem atıldı. Kel 
kafalı, çiçek bozuğu yüzlü, koca burunlu biriydi: 
"�en söyleyim de, beni dinle ağam," dedi. "Dün akşamdan 
beri yağmur çiseliyordu değil mi?" 
Birkaçı birden: 
"Öyle," dedi. 
Rüstem sord u: 
"Çamurda iz kalır değil mi?" 
"Kalır ," dedi ler. "I<almasa bile ... isterse kalmasın. Belki de 
kayalıklardan gitmişlerdir. İz izlemeliyiz. Yakmd adırlar. Mutla­
ka bulaca ğız. İz ... " 
Abdi Ağa: 
"Üç kişi de kasaba yoluna gitsi n. Duydum ki, kasahaya 
kaçmış ... " 
Sonra döndü, Rüsteme sordu: 
"Kim izieyecek izi?" 
"Topal Ali var." 
Birkaç ses: 
''Topal Ali, eğer gönlü isterse, yağmur olmasın isterse, ku­
ru toprağı, kayayı, kuşu bile izler," dedi. 
Rüstem : 
10