37.  Son Oyun için 
Hazırlıklar...............................................................340 
38.  Zorunlu Bir 
Misafirlik.......................................................................351 39.  Ka ile ipek Oteldeler.......................................................................
.359 
40.  Yarım Kalan Bölüm...........................................................................372 41.  Kayıp Yeş il 
Defter..............................................................................376 42.  ipek'in Gözünden..............................................................................383 
43.  Son 
Perde..............................................................................................392 44.  Dört Yıl Sonra Kars'ta......................................................................407 
Karın sessizliğ i 
KARS'A Gİ DİŞ 
Karın sessizliğ i, diye düş ünüyordu otobüste ş oförün hemen arkasında oturan adam. 
Bu bir ş iirin baş langıcı olsaydı içinde hissettiğ i şeye karın sessizliğ i derdi. 
Onu Erzurum'dan Kars'a götürecek otobüse son anda yetiş mişti, istanbul'dan iki 
gün süren karlı fırtınalı bir otobüs yolculuğ undan sonra Erzurum garajına 
varmış, kirli ve soğ uk koridorlarda elinde çantası, kendisini Kars'a götürecek 
otobüslerin nereden kalktığ ını öğrenmeye çalış ırken biri, bir otobüsün hemen 
kalkmakta olduğ unu söylemiş ti. 
Yetiştiği Magirus marka eski otobüsün muavini, kapattığ ı bagajı yeniden açmak 
istemediğ i için "Acelemiz var," demiş ti. Bu yüzden ş imdi bacaklannm arasında 
duran koyu viş ne rengi Bally marka büyük el çantasını yanına almış tı. Pencere 
kenannda oturan yolcunun üzerinde beş  yıl önce Frankfurt'ta bir Kaufhof'tan 
aldığı kül rengi kalın bir palto vardı. Kars'ta geçireceğ i günlerde bu yumuş acık 
tüylü, güzel paltonun kendisi için hem utanç ve huzursuzluk, hem de güven 
kaynağı olacağ ını şimdiden söyleyelim. 
Otobüs yola çıktıktan hemen sonra, cam kenarında oturan yolcu "belki yeni bir şey görürüm" diye gözlerini dört açıp Erzurum'un kenar mahallelerini, küçücük ve 
yoksul bakkal dükkânlarını, fırınları, kırık dökük kahvehanelerin içlerini seyrederken kar serpiştirmeye baş lamıştı. İstanbul'dan Erzurum'a yol boyunca yağ an kardan daha 
güçlü ve iri taneliydi. Cam kenarında oturan yolcu yol yorgunu olmayıp gökten kuş tüyleri gibi inen iri tanelere biraz daha dikkat etseydi yaklaş makta olan 
güçlü kar fırtınasını sezebilir, belki de bütün hayatını değ iştirecek bir 
yolculuğ a çıkmış  olduğunu ta baş tan anlayıp geri dönebilirdi. 
Ama geri dönmek aklında yoktu hiç. Akş am çökerken yeryüzünden daha aydınlık 
görünen göğ e gözlerini dikmiş , gittikçe iri-leş en ve rüzgârda savrulan kar 
tanelerim yaklaş makta olan bir felaketin belirtileri olarak değ il, çocukluğ undan 
kalma bir mutluluk ve saflığ ın en sonunda geri gelen iş aretleri olarak 
seyrediyordu. Cam kenannda oturan yolcu, çocukluğ unu ve mutluluk yıllarını 
yaşadığı şehre, İstanbul'a on iki yıldan sonra ilk defa bir hafta önce annesinin 
ölümü üzerine dönmüş , orada dört gün kalmış , hiç hesapta olmayan bu Kars 
yolculuğ una çıkmış tı. Yağan olağanüstü güzellikteki karın onu yıllar sonra 
görebildiğ i İstanbul'dan bile daha mutlu kıldığ ını hissediyordu. Ş airdi ve 
yıllar önce yazdığ ı ve Türk okuyucusunun pek az tanıdığ ı bir şiirinde karın 
hayatta bir kere rüyalarımızda da yağ dığını yazmı ştı. 
Kar rüyalarda yağ dığı gibi uzun uzun, sessizce yağ arken cam kenarında oturan 
yolcu yıllardır tutkuyla aradığ ı masumiyet ve saflık duygularıyla arındı ve 
kendini bu dünyada evinde hissedebileceğ ine iyimserlikle inandı. Biraz sonra da