bir bak!" Bu şen şakrak, ele avuca sığmaz Porto Rikolu kız uzun boylu, 
sakar mı sakar yeni sevgilisi için kahvenin ne manaya geldiğini , 
Ömer'in kitabında bu sevgi sözcüğünün en yüce iltifat olduğunu gayet 
iyi bilse de şüphesiz daha hoş komplimanlar almayı tercih ederdi. Zaten 
kahveydi tanışmalarına vesile olan. Marisol bir yandan sosyolojide 
okurken, boş zamanlannda da Rao'nun Kahvehanesinde garsonluk yapıyordu 
zira. Kahve benzetmesi yetmediğinde Ömer'in onu mutlu etmek için 
iltifatına eklediğini fazladan tatlar vardı: "Mi moreııa cafe con Icche 
y ınucha cre -ma."* Marisol bu iltifatın salaklığına kıkırdayıp, yollar 
kapanmadan evine koştu.
Uzun bir kahvaltıdan sonra, ilk coşkulan azalsa da hâlâ keyifli olan üç 
ev arkadaşı, ellerinde en sevdikleri içeceklerle odalarının 
pencerelerinde durup dışarıyı, bu ilk Amerikan kışının hayatlarının 
ortasında dönenip durmasını seyrettiler.
Ama şevkleri u zun süremeyecekti. Çok geçmeden kasvetengiz dinamizmiyle 
hepsinin enerjisini s ıfırladı kış. İlk gün hiç durmadan yağdı kar; 
ikinci gün kısa sürelerle kesildi ama üçüncü gün kaybet -
* "Sütlü bol kremalı  esmer kahvem."
208
tiği zamanı telafi etti ve dördüncü gün işi iyice azıttı. Çamaşırhane, 
bakkal, video dükkânı, eczane, tütüncü... gerçeklikleri şüphe götüren 
uzak adalara dönüşmüştü, o her şeyi sarmalayan boşluğun içinde bir 
yerlerde olsalar bile onlara giden yollar tehlikelerle doluydu. Birinci 
gün öğleden sonra bir ara radyoda tipide dışan çıkmanın tavsiye 
edilmediğini duydular, ondan sonra da her ihtimale karşı oldukları yere 
demir attılar. Hava doğuştan New Englandlı olanlar için bile soğuksa, 
bu Akdenizlilere kim bilir nasıl soğuk gelirdi.
Böylesi miski nliklerin kötü bir tarafı varsa o da başlangıçları değil 
sonlarıdır, daha doğrusu sonlanamamaları. Atalet Ayyaşlıkla akrabadır. 
İçine bir daldın mı nerede duracağını bilmeden, neden durman 
gerektiğine de akıl erdiremeden gömüldükçe gömülürsün ritmine. Dışarıda 
kar durmadan yağdıkça üç ev arkadaşı sağ salim ve kıpırtısız evlerinde 
oturdular, bu gönüllü mapuslıık boyunca birbirlerinden ama daha çok da 
kendilerinden bıktılar.
İlk başta kendi kendilerine yarattıklan sonra da fazlasıyla 
abarttıkları tembelliği t örpülemek için her biri kendi bildik 
keyiflerine sarıldı. Piyu evi süpürüp sildi, toz aldı, kırıntı avladı, 
Aleg-re'yle ardı arkası kesilmeyen telefon konuşmalan yaptı, Arroz'la 
oynadı, Arroz için Tanrı'ya şükretti, Tanrı'ya şükretti, patates cipsi 
atıştırdı. Yeni Kudüs İncil'inden Azizlerin Hayat Hikâyelerim okudu, 
yatakta yorganın altına girip ders çalıştı, kırıntıları süpürdü, nette 
Alegre'yle chat yaptı, çalıştı ve bol bol bunaldı. Abed daha fazla 
stoklamadığına dertlenerek evdeki her filmi tekrar seyretti, nane çayı 
yaptı, Zehra'ya bir sürü mektup yazdı, pek çok kereler Safi -ye'ye tek 
bir mektup yazmayı denedi, televizyonun önünde ders çalıştı, bir web 
sayfası tasarladı, okuduğu pek çok makalede ve rastladığı televizyon 
programlarında Araplar ve Müslümanlara karşı takınılan aynmcı tavırdan 
incindi, nane çayı yaptı, çalıştı ve bol bol bunaldı. Ömer'e gelince, 
enerji ve zamandan azami verimlilik alabilmek için her şeyi asgari 
seviyede tutmaya karar vermişti. Birilerinin bir kıyak geçip ona kahve 
getirmesini umarak David Bo-wie'nin I'm Derangedini (Altüst Oldum) 
tekrar tekrar dinledi, nihayet kalkıp kendi kahvesini yaptı ve sigarayı 
bırakmak için yeni se -
209
bepler dü şünerek odası nda zincirleme sigara içti. Zaman zaman telefonla 
konuştuğu da oldu.
"AIDS Jan ice ne oldu? Yakaladılar mı?"