34 
Geceleri Alinin evinde kalacaktı, öyle karar vermişlerdi ya, Taşbaş düşündü 
taşındı, bundan vazgeçti. Kendi başı bir büyük belaya girmesine girmişti. Kurtu­
luş yoktu. VarsınAlinin başı belaya girmesin. Sefer de gelip onu öldürürse öldür­
sün. Bakalım nasıl öldürecek? 
Taşbaşın, o bumundan kıl aldırmayan, lanetler savuran öflzesinden de bir iz 
kalmamıştı. Şimdi kadere nza diyen bir de niş gibi müteYekkildi. Kendisi için 
çıkarılanlara uzaktan bir seyirci gibi bakıyor, gülümsüyordu. 
Memidik yedi top ışık hikayesini köye yaydığı zaman gülmüş: 
"Şimdilik arkamıza yedi top ışık taktılar. Az sonra yedi top ışık bir ışık orma­
nı oldu. Tekeç dağının tepesinden göğe süzüldük. Memidik sayesinde göklerde 
uçup duruyoruz," demişti kendi kendine . "Bu iş bununla, Memidikle kalsa i)i. 
Hele bekleyelim, bakalım daha neler neler çıkacak altından !" 
Artık evinden dışarıya hiç çıkmıyor, eve de Aliden, Meryemceden başka kim­
seyi alınıyordu. Böyle yapması köylüyü daha çok azdıracaktı ama ne yapsın. 
Mehdilikten, Hükümetten, deliler damından çok korkuyordu. 
En zoruna giden, herkes ona bir tuhaf bakıyordu. Şöyle azıcık çekingen, kor­
kulu , karanlık, büyülü ... Karısı, çocukları bile böyle davranıyorlardı. 
Taşbaşoğlu karmakarışık duygular içindeydi. Bir an geliyor ne olup ne bittiği­
ni bir türlü kavrayamıy or, sonra kendine gelince kendisiyle köylüyle alay etmeye 
başlıyordu. "Şu köylü, ne deli köylü," diyordu . "Ocağınız yana adamlar, benim 
ermişliğim nerede, uçmuşluğum nerede?" 
En küçük çocuğunu çok severdi. Onu kucağına alır, saçlarını okşardı. Çocu­
ğu kucağına alıp okşamak istedi. O, elini çocuğa uzatır uzatmaz, çocuk bağırarak 
kaçtı, kendisini anasının kucağına attı. 
Bu olaylardan az sonra kendisine geldi, yanına yönüne şöyle bir bakındı. Ka­
rısı, öteki çocukları uzakta durmuşlar, büyümüş gözlerle, şaşkınlık içinde, ür­
küntüyle, büyük bir saygıyla kendisine bakıyorlar. Bu ona bir dokundu ki ... İşte 
yapayalnız kalmıştı. 
Öflzeyle bağırdı: 
"Siz deli misiniz?" dedi. "Deli deli misiniz? Siz de mi inarrıyors unuz o yalanla­
ra? O gün, bugündür hiç evden çıktım mı? Karda kıyamette, gece yar ısı Tekeç da­
ğının başında ne işim var? Öyle yüzüme pel pel ne bakarsınız? Adam değil bu kış 
günü, yaz günü çıksa Tekecin başına, donar ölür. O köylü iyicene kudurmuş, ak­
lını oynatmış, siz de mi oynattınız? İşte görüyorsunuz, adam gibi adamım. Ne ışı­
ğım var götümde, ne de ormanım. O Memidik deli. Hayal görüyor. Anladınız mı?"