KAPLUMBAĞALAR
 
74
 
 
bu akşam... Pat Ali’nin oğlu Durmuş’un... Hakkı Ça
-
' vuş’un kızı 
Esme’nin düğünleri
... efendime söyleyim... bu akşam herkesin sarhoş 
olmasını istiyorum... Durmuş’un şerefi için... Pat Ali’nin şerefi için...»
 
Herkes elindeki “dolu”yu şerefe kaldırıp bağırdı:
 
«Yaşa Battal, yaşa Battal!.. Sana şarap gerektiğinde biz şarabı göl 
ederiz! .. Se
n yaşa, sen varol... Muhtar dediğin aynan böyle olacak!..»
 
Muhtar:
 
«Pat Ali için bütün selvendimi, bütün variyetimi feda ederim! 
Bütün dostlarım için... Köyüm için!..» Nara atıyordu.
 
Kır Abbas ayağa kalktı. Sağ kolunu dama doğra uzattı:
 
«Zekeriya, heeey Ze
keriya! .. Senin canın yirim! Bırak artık yas 
havalarım! Şen havalardan fur!»
 
Zekeriya düzen değiştirip şakrak havalara geçti. Başlarını 
birbirlerinin omuzlarına yaslamış erkekler canlandılar. Oturdukları 
yerde şakır şakır oynamaya başladılar.
 
Az soma Yusu
f’la Mustafa, dolu bakraçlarla geldiler. Ortalarında 
Battal’ın karısı Güley, odaya girdiler.
 
<<
Ö
teki odaya, öteki odaya! ..» diye bağırdı Battal. «Bakraçların 
burda ne işi var? öteki odaya! ..»
 
Bakraçları öteki 
-
 
odaya götürdüler.
 
Gençler boşları toplayıp 
gittiler. Az sonra “dolu”ları sinilere dizip 
geldiler.
 
tçenler ağızlarını yuınruklarıyle silip silip bağırıyorlardı:
 
«Yaşa Battal! .. Şarabın eyisi bu imiş! Hası bu imiş!..»
 
Rıza, «Sırası, sırası!..» diye Battal’m gözüne bakıyordu: 
«(Açacaksan aç, komşular
ın beli gelip geçecek! .. )»
 
Battal başladı:
 
«Efendime söyleyim... Sizi kendi evlerinizde küp küp şaraba 
boğmak için... İstediğiniz zaman üzüm bekmez yiyebilmeniz için... 
efendim söyleyim... Yoğurtla bekmezi karıştırıp, yani ki “karabeyni”