Cenaze ikindiüstü Çankazıktan gelen ailesine, köylülere 
teslim edildi. Köylüler kasabanın üstünden dolanarak ağlaya­
madan, çıt çıkaramadan ölülerini alıp sessizce çekilip gittiler. 
Haberi duyan Murtaza eli ayağı boşanmış, soluk soluğa 
candarma komutanlığına geldi, merdivenleri ikişer ikişer çıka­
rak Yüzbaşının odasına girdi: 
"Aldığım haber doğru mu Yüzbaşım? Demek İnce Memed 
nam serderge bu gece dereye kadar inmiş, demek zavallı Ke­
nan evladımı zdan benim evimi sormuş, o da aziz canından 
vazgeçerek benim evimi ve de yerimi, çünkü benim yerimi, ben 
her zaman evde yatmam, o sergerde Ali Safa biraderimizi kat­
lettikten sonra ben, her gün, her gün değilse de birkaç güne bir 
başka bir hanede kalırım ya da bir köye azimet eder im... De­
mek, benim yerimi Kenan evladımız kimseye söylememiş, aziz 
canını vererekten, beni kurtarmış? Ben de onun evlatlarına, ba­
balarını arattırmam. Babasını anasını kimseye muhtaç etmem. 
Demek bu hadise doğru ha?" 
"Maalesef doğru." 
"Demek kasahaya kadar inmiş ha?" 
"İnmiş." 
"Demek ben şimdi yaşamıyor bulunab ilirdim." 
"Maalesef ... " 
"Demek. .. " 
"Maalesef ... " 
"Şimdi ne yapacağım ben?" 
"Siz hiç korkmayın, ben tedbirimi aldım. Gördünüz ya be­
nim adamlarımı ... O Kenan bizim muhbiri hasımızdı. Sizin için 
canını verdi." 
"Var olsunlar, var olsunlar öyle vatan çocukları . Bu vatan on­
ların naçiz omuzl arında yükselecek, arşu alaya ulaşacak tır. Sizin 
ve onun gibi genç yiğitleri n." Ayağa kalktı: "Bana müsaade ... " 
Ve çarşıya düştü, İnce Memedin kuru dereye kadar gele­
rek, kendi evini maktul ve mağfur Kenandan sorduğunu, o da 
canı pahasına, babasından değerli saydığı Murtaza Ağasının 
evini onlara göstermeyerek, ekmek yediği sofraya bıçak sokma­
dığını canını vererek gösterdiğini, önüne gelene yanıp yakıla­
rak, övünerek anlatmaya başladı. 
370