-Kim bilir ama ... Hele dur bakalım ki bizim karnımız­
dan geçeni anlayacak mı? .. 
-Ulan yerin dibinden sana on bin lira çıkarıp verirse ne 
yapardın? 
-Al atlas fistanlı tombul bir karı alırdım. Her akşam şiş 
kebabı, keşkül-i fukara ı yerdim ... 
-Ahmak, on bin lirası olana bir karı yetişir mi ki? 
-Ya sen ne kadar alırdın? 
-On iki karı alırdım. Mor, sarı, yeşil, kırmızı, hepsine 
başka bir renk giydirirdim. Kimi ayağımı ovar, kimi dizle­
rimi. Kiminin al yanağını öperdim kiminin kara gözlerini ... 
Her akşam on ikisini de karşıma süt güğümleri gibi bir sıraya 
dizerdim. "Sarılı sen sağıma gel... Pembeli sen de soluma ... 
Morlu sen de şöyle ayaklarımın arasına dolan ... Turunculu 
sen de minder gibi yere seril... Yeşilli sen de başıma çık otur ... 
Mavili sen de git karyolada beni bekle" derdim. 
-Her gün ne yerdin? 
-Revaniyle pancar turşusu ... 
Bu iki hödük, bulunacak defineden hisselerine ayrılacak 
servetle kendi şairliklerince ağızlarını sulandıra sulandıra bin 
türlü hayal kurmaktayken araba, yıkık şehrin uçsuz bucak­
sız harabelerinde, gecenin o saatinde cinler top oynayan bir 
tenhalığın hüznü içinde yoluna devam ediyordu. 
Arabacı Osman'la hizmetkar Fettah'a gidilecek yer en 
ince ayrıntısıyla tarif edilmişti. Araba Aksaray Merkezi Ka­
rakolu önüne geldi. Topkapı tramvay yoluna devam etti. 
Biraz sonra tramvay yolundan ayrılarak Yusufpaşa'dan Ha­
seki Caddesi'ne doğruldu. Yokuş yukarı Nisa Hastanesi'ne 
doğru yol alıyordu. Arabacı mahallindeki ağalar definenin 
genç sinirlerine verdiği cüretle Binbir Gece hayallerine de­
vam etmekteyken Hacı Efendi arabanın içinde, güzergahı­
nın sağ ve solundaki kabirlere Fatiha okumaktan boş vakit 
bulabildikçe imtihana giden bir öğrenci gibi Abdal'ın yanına 
vardığında yerine getireceği usul ve merasimi ezberliyordu. 
Doyurucu olması ve tok tutması nedeniyle Kanuni Sultan Süleyman devri­
nin imaretlerinde dağıtılan sütlü tatlı. 
37