yıkanmak için de kullanırlardı. Fakat dilencilik töresi gere­
ği bu, yılda sadece bir kere, yani bütün sevaplann işlenip fa­
kir fukaraya son sadakaların verildiği Ramazan Bayramı er­
tesinde olurdu. Çünkü ölü mevsim bu tarihten sonra başlar­
dı. Dilencinin pisi bitlisi makbul olduğu için, işlerin nasıl ol­
sa kesat gideceği bayram ertesi loncada sular ısıtılır, ihtiyar­
ların ve çocukların başlarındaki bitler kırılır, hatta ara sıra 
civar hamamlardan tellaklar tutulup getirilirdi. Yıkanıp yun­
ma günü arefesinde çocuklara içirilen kurt düşürücü şurup­
ların etkileri görülmeye başlandığında , kazanlardaki su çok­
tan ısınmış olurdu. Akabinde keselenme faslı başladığında o 
kadar çok kir çıkardı ki, parayla tutulan tellaklar, keseledik­
leri ihtiyar bir dilencinin sırtından dökülen kir yumaklarını 
gördükçe, "Ya Süphanall ah!" derlerdi. 
Babasını kurtarmak için bu garip ama renkli dünyaya da­
lan Bünyamin, kimseye farkettirmemeye çalışarak çevresi­
ni izliyor, o ana kadar tanıyamadığı bu aleme alışmaya çalı­
şıyordu. Babası henüz gözüne çarpmamış tı. Ama onun lon­
ca binasında olduğundan emindi. Bununla birlikte babası­
na yaklaşması pek kolay olacağa benzemiyordu. Çünkü eğer 
Zülfiyar hala işin içindeyse, Uzun Ihsan Efendi'nin izleni­
yor olması kuvvetle muhtemeldi. Fakat onun bu düşünce­
si bir kuruntu da olabilirdi. O an kalkıp binada dolaşmayı 
ve babasının yerini tespit etmeyi düşündü. Fakat bazı dilen­
cilerin günlük hasılatla dolu para çuvallarım kapının önü­
ne yığdıklarını görünce, olacakları izlemek için bir süre dur­
du. Bunu yaptığı için sonradan dua edecekti, çünkü az son­
ra, kapı önünde dilencilere hiç benzemeyen, birtakım silahlı 
adamlar görünmüştü. Bünyamin onlar içinde Zülfiyar'ı tanı­
yınca donakaldı . Bu casus, Hınzır yedi'nin kendisine uzattı­
ğı birtakım kağıtlara mührünü bastıktan sonra binadan içe­
ri girmiş ve ihtiyar dilencilerin bulunduğu kısma geçmişti. 
Belli etmeden onu izleyen Bünyamin, Zülfiyar'ın, yerde ya-
110