kalktı, yerine sedire, ellerini dizlerinin üstiine koyup oturdu. 
Bey gitti geldi, köye çıktı, Ceyh anın kıyısına gitti, öğle oldu. Te­
mir daha öyle oturuy ordu. Öğle yemeğini de gene o iştahla yiyip sedi­
re, yerine geçti. Elleri dizleri üstünde ... 
Akşam oldu, sabah oldu. Aynı minval üzre... . 
Üçüncü günün sabahı, gözler ini Beyin gözle rinin içine yalvarır­
cana dikti. Boynu bükülmüş, küçülmüş sedirin üstünde, bütün bede­
niyle; saçının tüyüne kadar yalva rır, öyle baktı kaldı. Bey de büyülen­
miş gibi 'orada, .sedirin öte ucunda kalakald ı. Kaç saat böyle kaldıkları­
nt ne o bilebiliyor, ne de öteki �·· 
Öğle yemeği geldi. Yedi ler. Yemekte de T emir tekmil bedeniyle 
yalvarıyo rdu. 
Yemek bitince : 
"Beyim, Beyi mizin oğlu, ben gayrı gitmeliy im," dedi. Tepeden 
tırnağa şimdi bir umutsuzluk olmuştu. 
"Aman Ağa, aman," dedi Cafer. "Aman Ağa aman ... O ne de­
mek öyle ... Hemen arabayı koşup seni götürsünler ." Ayağa kalktı, gü­
lüyor, seviniy ordu. "Çok sevindirdin beni çok. Gene beklerim. Böyle 
aziz, değerli bir konuğu bu konak şimdiye kadar vallahi de billahi de 
görmedi. Hem vallah i, hem de billahi. Ben böyle bir konuğumu yaya 
yapıldak gönderir miyim? El ne der sonra bana? El anama avrad ırna 
sövmez mi, konuğu olan, Temir Ağa gibi konuğu olan bir zatı muhte­
remi evine geri yaya yapıldak bu Caf er Bey nasıl oldu da gönderdi de-
mezler mi?" · 
Ala Temir ayakta durmuş sallanıyor, şaşkı nlık içinde Cafer Öz­
polata bakıy ordu. Cafer Özpolatsa durmadan salonun bu ucundan 
öteki ucuna gidiyor geliyor, konuşuyordu. Aşağı dan, "araba hazır Be­
yim," sesi gelinceye kadar konuştu, sonra ayakta durmuş kalmış, hazır 
olu bozulmuş perişan Ala T emirin yanına vardı, sağ elini tuttu , eli quz 
gibi olmuştu. Koluna girdi, Ala Temirin dizle rinin feldirdediğini, be­
deninin titred iğini duydu. Ona azıcık acıdı. 
Aşağıda, merdivenin dibinde, elinde Ala T emirio postalları bir 
yanaşma bekliyordu. Eğildi , alışkı n ellerle postall arı onun ayağına ge­
çirdi, bağları nı bağla dı. Ala Temiri üç kişi karga tulumba ancak araba­
ya atabildil er. Çözülmüş adam bir türlü kendisi arabaya adaya mıyot­
du.