65
hallerinden. Simetrik düğümler, desenler ve simgeler dünya­
sında kahkahalar atarak sağa sola sıçrıyor, uçan halılar üs­
tünde okyanuslar aştıklarım hayal ediyorlardı.
Bu arada bir köşede, kapaksız bir dökme demir kazan ate­
şin üstünde fokurduyordu usulca, içinden tas tas alman su­
lar halıların üstüne dökülüyordu. Daha sonra kilim ler sa­
bunlanacak, fırçalanacak, ovalanacak, durulanacaktı. Tekrar 
tekrar. Bütün kadınlar girişmezdi bu zahmetli işe. Mesela 
Peri’nin annesi Selma fazla meşakkatli bulduğu için kenar­
da durup beklerdi. Cesur ve hamarat olanlarsa çoktan şal­
varlarının paçalarını sıvamışlardı. Yanakları al al, saçlan ba­
şörtülerinin altından çıkıp dağılmış, çıplak ayaklarıyla halı­
ları çiğniyorlardı.
O öğleden sonra saatler boyu çocuklar çamurdan kaleler 
yaptılar; reçel sürülmüş kibrit kutularıyla sinek yakaladılar; 
çekirdeklerini kurutup karpuz kemirdiler; çam iğnelerinden 
çelenkler yaptılar; ya pek şişman ya da pek hamile bir sar­
man kediyi kovaladılar. Derken yapacak şey kalmadı, sıkıl­
maya başladılar... Halbuki halıların yalnızca üçte biri yıkan­
mıştı daha. Tüm çocuklar daha sonra yine gelmek üzere te­
ker teker evlerine gittiler. Peri hariç. Burası onun bahçesi, 
onun yuvasıydı ne de olsa. Kaldı bahçede, halı yıkayanların 
arasında.
Güzel bir gündü, hava güneşli ve ılıktı. Kadınlar dedikodu 
yapıp gülüşüyor, türküler söylüyorlardı. Birisi açık saçık bir 
şaka yaptı; Peri konuyu tam anlamasa da annesinin yüzü­
nün asılmasından muzır bir şey olduğunu çıkarmıştı.
Nihayet kadınlar öğle yemeğini bahçede yemeye karar ver­
diler. Önceden hazırlanan yemekleri — lahana sarması, pey­
nirli börek, hıyar turşusu, kısır, ızgara köfte, un kurabiyesi- 
dışarı taşıdılar. Kocaman bir sini koydular ortaya. Üzerine 
dizdiler yiyecekleri, pideleri, cömert bir tanrının elinden çık­
ma bulut topaklan gibi beyaz ve köpüklü ayran bardaklarım.