"Eh, biz de o resmi yapar ız o zaman," dedi şakac ı katil. 
"Yapmay ız!" dedim. "Frenk taklitçisi olmaktan ne kadar korktuklar ını öldürdüğün Zarif, Efendi merhumdan 
öğrenmedin mi? Korkmay ıp, deneseler de ayn ı kap ıya ç ıkar. Sonunda bizim usûllerimiz ölecek, renklerimiz 
solacak. Kitaplar ımızla, resimlerimizle kimse ilgilenmeyecek. İlgilenenler de ya hiçbir şey anlamay ıp, dudak 
büküp, neden perspektif yok, diyecekler ya da kitaplar ı hiç mi hiç bulamayacaklar. Çünkü ilgisizlik le birlikte, 
resimlerimizi zaman ve felaketler yava ş yavaş yiyip bitirecek. Ciltlerindeki arap zamk ında bal ık, kemik, bal 
olduğu için ve sayfalar ı yumurta ve ni şastayla yap ılm ış aharla cilaland ığı için, aç gözlü ars ız fareler kitaplar ı 
hap ır hupur yutacak; beyaz kar ıncalar, kurtlar, bin bir çe şit böcek kitaplar ımızı tıkır tıkır kemirip yok edecek. 
Ciltler parçalanacak, sayfalar kopacak; h ırsızlar, ilgisiz hizmetkârlar, çocuklar, ocak yakan kad ınlar sayfalar ı, 
resimleri dü şüncesizce y ırtacak. Çocuk şehzadeler resimleri ellerindeki o yun kalemleriyle bozacak, insanlar ın 
gözlerini oyacak, sayfalara sümüklerini silecek, kenarlar ı siyah kalemle çizecek; ikid e bir günah diyenler her 
şeyi karalayacak, resimlerimizi y ırtıp, kesip, belki ba şka resimler yapmak ya da oynay ıp eğlenmek için 
kullanacaklar. Analar ı edepsiz diye resimlerimizi y ırtarken, babalar ı, ağabeyleri kad ın resimlerine otuz bir çekip 
üzerine ak ıtacak; sayfalar yaln ız bundan de ğil çamurdan, nemden, kötü zamktan, tükürükten ve türlü pislik ve 
yiyecek bula şmas ından birbirine yap ışacak. Yap ışan yerlerde küften ve kirden lekeler, ç ıbanlar gibi çiçek 
açacak. Sonra ya ğmurlar akan damlar, seller, çamur bask ınlar ı mahvedecek kitaplar ımızı. Sular ın, nemin, 
böceklerin ve ilgisizli ğin hamur haline getirdi ği y ırtık p ırtık, delik de şik, solmu ş, okunmaz sayfalarla birlikte 
kimi kuru bir mucize sand ığın dibinden bir mucize gibi ç ıkan en son tertemiz kitap da, tabii ki, bir gün ac ımas ız 
bir yang ının alevleriyle yutulup yok olacak. İstanbul'un yirmi y ılda bir yan ıp yok olmayan mahallesi mi var ki 
kitap kals ın? Moğollar ın 'Bağdat'ta yak ıp yağmalad ığından daha çok kitap ve kütüphanenin her üç y ılda bir yok 
olduğu bu şehirde, hangi nakka ş harikas ının yüz y ıldan fazla ya şatılabileceğini, bir gün resimlerine bak ılarak 
kendisinin de, Behzat gibi an ılacağını hayal edebilir? Yaln ız bizim yapt ıklar ımız değil, as ırlard ır bu âlemde 
yap ılm ış bütün her şey, yang ınlarla, kurtlarla, ilgisizlikle yok olacak. Böylece, Şirin'in pencereden Hüsrev'i 
gururla seyretmesi, Hüsrev'in de ay ışığında y ıkanan Şirin'i ne güzel seyretmesi ve bütün â şıklar ın karşılıklı 
zarafet ve incelikle göz süzmeleri; Rüstem'in beyaz Şeytan' ı kuyunun dibinde bo ğuşarak öldürmesi; a şktan akl ını 
kaç ırm ış Mecnun'un çölde beyaz kaplan ve da ğ keçisiyle arkada şlık ederkenki kederli hah her gece çiftle ştiği dişi 
kurda bekçilik etti ği sürüden bir koyunu arma ğan eden hain çoban köpe ğinin yakalan ıp ağaca as ılısı; çiçeklerle, 
meleklerle, yaprakl ı dallarla, ku şlarla ve gözya şlar ıyla yap ılm ış bütün o kenar süsleri; Haf ız'ın esrarl ı şiirlerini 
süslemek için çizilmi ş ud çalanlar ın hepsi; binlerce, on binlerce nakka ş çırağının gözlerini bozan, üstatlar ı kör 
eden bütün duvar süsleri kap ı üstlerine, duvarlara as ılı küçük levhalara, resmin içindeki iç içe geçmi ş 
çerçevelerin içine gizlenmi ş bütün beyitler; duvar diplerine, kö şelere, al ınlıklara, ayakaltlar ına, çal ı diplerine, 
kayal ıklar aras ına gizlenmi ş alçakgönüllü imzalar; â şıklar ı örten yorganlar ın üzerindeki bütün çiçekler; 
Padişahımızın rahmetli dedesinin dü şman keferesine zaferle sald ırışı sıras ında kenarda sab ırla bekleyen kesik -
vur kellelerinin hepsi; kefere elçisinin Padi şahımızın büyük büyük babas ının ayağını öperken arkada gözüken ve 
senin de gençli ğinde çizimine kat ıldığın toplar ın, tüfeklerin, çad ırlar ın hepsi; boynuzlu, boynuzsuz, kuyruklu,