40 
Eski, çamur içindeki mahalle artık dökülüyordu. Evlerin duvarla­
rının sıvaları çacla mış, damları çökmüş, ağılları, avluları yıkıntıya uğ­
ramıştı. Yüks ek duvar lı sokaklara, çatı altlarına yaygaracı del deliiceler, 
eşekarıları yuva yapmışlard ı. Nar ağaç ları, zeytinler, dutlar yaşlanmış­
lar, yozlaşmaya yüz tutmuşlardi. Her bir zeytin ağacının gövdes ini iki 
adam el ele verseler çeviremezlerd i. Tozlu yaprakları iri, kalındı ve ka­
difelemişti . Nar ağaçları sokaklar dolusu, iri gövd elerinin yöresinde 
dalları harmaniayıp çiçekleri büyük, ortalığı, ıssız sokakları, bir ala bo­
yayarak, oğul veren yüzlerce tür arıyla salkım salkım bir uçup bir ko­
narak, ıssızlığı daha anırıp çöken güneş altında arıların saydam kanat­
ları kıpır dayamadan, durgun, unutulmuş, döl vererek, yeşil yaprakları 
al çiçeklerden gözükmeyerek, ölümünü bekleyenler gibi, capca nlı, 
alından yeşilinden uçarak, gene de hüzünlü, ölümlü, her bahçede, 
köşe başlarında, yıkılmış duvar diplerinde bekleşiy orlardı. lssız narlı, 
tozlu, eşekarıl ı, deldelliceli sokaklardan, ev aralarından arada bir in­
sanlar, bırakılmış uyuz adar, yaşlı eşekler kaygısız, dünyalarından geç­
miş gidip geliyorlar, duı;up bu deri n yıkıntı, ıssızlık ortasında bir şey­
ler, özlem gibi, ya da bomboş, hiçbir .zaman ne olduğunu bilemeyece­
ğimiz bir şey düşünüyorlardı. 
Issız sokaklar bir sabahları, kuşluktan az önce, bir ikindiüstleri, 
bir de gün kavuşurken canlanır dı. Çiçeklere çokuşmuş arılar canlı, 
uğultulu dolaşırlar, öğleye doğru gün kızclırınca uğultularını kirp diye 
keserler, bir tek kanat kıpınısı bile gözükmezdi çiçeklerin yöreler inde. 
. Gün kavuşurken de duvarlardaki deliklerinden ok gibi fırlayan deldel­
liceler gökyüzünde sonsuz bir hızla dönerler, inerler çıkarlar, ortalığı 
delice bir sese boğarlar, bir telaş, bir kıyamet, karman çorman, çok 
mavi gözyüzüne durmadan çizgiler çizerek uçar lardı. Mah all�de del­
deliice yakalamaya birkaç da meraklı çocuk vardı. Çocuklar geceleri,