lıyor mu, gülüyor mu hiç ansımıyor. Ama iyi biliyor ki düş 
değil. Ama iyi biliyor ki kız kardeşini kucaklayan adam bir 
gerçek. Bıyıklı adamı çok iyi ansıyor. Bıyıklı adam bıçağını çe­
kiyor, kaçan Selimin bacağına bıçağı sallıyor. Selim kan içinde 
kalıyor, oraya düşüyor, kendinden geç iyor. Kalkıyor oradan, 
koşuyor artık Selim. 
Koştu koştu, koştu Selim. Ne kadar koştuğunu kend i de 
bilmiyor. Bir köye vardığını, bir kamyona bindiğini, yarala­
rına kurt düştüğünü, pörtlem iş gözlerini görünce insanların 
ona bir tuhaf baktıklarını biliyor. Artık Seli m o bıyıklı adamı 
bir iyice tanıyor. Sureti gözlerine iyice nakşolmuş. Anasından 
babasından kardeşler i nden çok daha iyi tanıyor. Kocaman, 
kapkara, uzun bıyıkları var. Kolları da uzun adamın. 
Bir gece bir kütürtü yle uyanıyor, bakıyor ki üstünden bir 
kütürtü geç ha geç ediyor. Selim yerinden kıpırdayamıyor. Bir 
de bakıyor ki, ne baksın da ne görsün, Selimin üstünden geçi p 
giden tren ... Tren, trendir. İyi ki kıpırdayamıyor yerinden, iyi 
ki ... Yoksa tren başını alıp koparır götürürdü. 
Sonra çöl gene. Gene cerenler, gene atlar... Susuzluk ki 
düşman başına. Dili damağı kurumuş. Nerdeyse ölecek. Bir 
atlı geliyor yanına, bakıyor ki atlı o bıyıklı adam. O bıyıklı 
adam koşturarak yanına geliyor yerden onu alıp sürüyor atı­
nı ... Varıyor bir koyağa, indiriyor onu attan, çekiyor hançerini, 
bilemeye başlıyor. Bıyıklı adam biliyor hançerini, gözleri dışa­
rıya uğramış Selim bakıyor. 
"Bakıyorum, o hiç bana bakmıyor. Biliyor hançer i. Kıl gi bi 
yapacak. Çalışıyor. Bir yana da bir ateş yakmış, hem bıçağı bi­
liyor, hem ateşte kahve pi şiriyor. Ben korkudan ölüyorum. Bi­
led i , bi tird i , ben ölmüşüm korkudan ... " 
Sonunu bilemiyor. Uyanmış ki, boynunu tutamıyor. Göz­
leri kapanmıyor. Pörtlem iş. 
"Oradan aşağı indim, ateş daha yanıyordu . Bıyıklı demek 
ki ... Bıyıklı bu sefer neden öldürmedi de gitti ? Vallahi billahi 
düş görmüyorum ... Bir baktım, yamaçtan aşağı inerken bıyıklı 
83