Eğer değirmenini sel alıp götürmeseydi gelip kasahaya 
yerleşecek değildi. Değirmenin altmda küçük bir nar bahçesi, 
küçük bir bostam vardı. Bey olan kardeşi, bunları onun elinden 
almamış, ona Beyliği bağışlayan Arnher Beye, bütün mala rnül­
ke ortak oldukları halde ancak bu bir avuç toprağı vermişti. 
Arnher Ağaysa bundan dolayı en küçük bir öfkeye kapılrnarnış, 
topraklarım gasbetrniş zalim kardeşi hakkında kötü bir tek söz­
cük bile söylernernişti. O, hiç kimse için kötü konu şrnazdı ya, 
kardeşine, kendisini Beylik derdinden kurtardığı için minnet 
d uyuyordu . 
Bahçesindeki narları, incirleri, asmaları aşılıyor, yakın yöre­
lerden aşılar , değerli fidanlar getirterek, en büyük pembe narla­
rı, en tatlı incirleri, görülmemiş büyüklükteki üzüm salkımları­
m o yetiştiriyor du. Bostandaki dornatesl er, patlıca nlar, biberl er, 
kavunlar , karpuzlar ta zemheriye kadar sürüyor du. Her sabah 
eşeğini bahçesinin, bostanının ürünleriyle yüklüyor , kasaba pa­
zarına getiriyordu. Getirir getirmez de ürünleri, göz açıp kapa­
yıncaya kadar satılıp bitiy ordu. Bu yüzden de evini, karısını, 
çocuklarım, Romalılard an kalma eski kilisenin yaronda buldu­
ğu bir arsaya yaptırdığı huğa taşırnıştı. Huğun üstü ot, duvar­
ları kalın çitti ama, tertemiz, gıcır gıcır dı. Huğun küçük avlu­
sundan iri güller, reyhanlar , mavi sarmaşıkl ar, kadife çiçekleri 
kış yaz eksik olmazdı. 
Savaş başlayıp da kasaba halkı biribirine düşünce, ortalık 
karışıp da herkes Müslüman, Ermeni, diye ikiye ayrılınca, göç 
etmekte olan Ermeniler Arnher Ağaya başvurmak zorunda kal­
dılar. Kasahada üç mahalle Ermeni vardı. Kasabanın çoğunluk 
esnafı, dernircisi, ayakkabıcısı, çiftlik sahipleri, zenginleri onlar­
dandı. Ve Ermeniler Arnher Beyi yakından tamyorlar, ona göz­
leri gibi güveniyorlardı, altınlarını, rnücevherlerini, yolda başı­
mıza neyin geleceği, neyin gelmeyeceği belli değildir diyerek, 
·ona emanet bıraktılar ... Savaş bittikten, onlar kasahaya döndük­
ten sonra geri almak üzere. Doğrusu da bu ya, onlar dönünce, 
paralarının bir tamarn ellerinde olacağım, bu paraları hiç kirn­
senin Arnher Ağamn elinden alamayacağını biliyorlard ı. 
Ermeniler gittikten hemen sonra bütün servetlerini Arnher 
Beye bıraktıkları duyuld u. Ama Arnher Beyin yaşarnmda hiçbir 
377