Ama işte artık korkutamaz, bitti. Bodrumdan kokular yükselir­
ken evden çıkmadı mı? Hayır, evden çimleri suladıktan sonra 
çıktı. Islıklarla. Markete gidecek, kenti dolaşmaya çıkacak yine. 
Ulusal Kitaplığa da gidecek. Alma'nın ayak bastığı sokaklara 
ayak basacak. .. Clea'nın ... 
Çok yürümekten yorgun, Michaeler Platz' da yeniden dur­
muştu; yüzünü Hofburg'un cümle kapısına vererek. Bir yanına 
eski sarayı, öte yanına yeni sarayı alarak, sırtını küçük kilisenin 
duvarına yaslamıştı. Saray girişinin biraz önünde arkeoloji öğ­
rencileri, başlarında hocaları, kazı yapıyorlar. Ta uzak günleri­
nin, Anadolu liselerindeki öğretmenlik zamanlarının kokusu 
gibi, topraktan eski bir koku yükseliyordu. 
Geçmişin kokusu yoktur. Geçmiş erir; kan ve alınteri buharlaşır , 
havaya karışır gider. Elle tutulur, gözle görülür biçimde geriye kala­
cak olan sadece taşlardır. Yoksullara seyirlik bir cennet sunmak için 
zenginlerin yaptırdığı işte bu taştan, mermerden saraylar, duvarlar, 
heykeller, kiliseler, manastırla r, surlar ve kalelerdir. 
Burnuna taze kazılmış toprak kokusu değer değmez, hiç 
de kendinden çıkmışa, kendi hayatından filizlenmi şe benzeme­
yen bu cümleler, zihninden sel gibi akıp gitti. Ruhunu Giorgio 
de Chirico'nun ruhuna bağlayan düşünce gibi değildi bu, ayrı 
bir yerde duruyordu. Noktası konuyor, aynı cümleler bir an 
sonra yeniden akışa başlıyordu. Ama, çıktığı yer arkeolojik kazı 
çukuru olduğu halde, kazıya bakarken değil. Kilisenin hemen 
arkasındaki dar sokağın başında, belki de tam yedi asırdır öyle­
ce duran enlemesine diktörtgen taş yapıya bakarken. Daha 
doğrusu o ağır taş yapının duvarını boydan boya kaplayan Alte 
Hofapotheke yazısına bakıp dururken. Fakat, bu iri kara harflerle 
yazılmış, -herhalde yakın bir geçmişte yazılmış -, yine de za­
manın karasını yer yer soldurduğu yazı, sık görülüp de hiç 
ayırdedilmeyen şeyler gibi, henüz bilincine çıkmış, henüz 'gö­
rülmüş', değildi. Clea'yla dolaştıklarında da, buraları sanki da­
ha önceden, çok önceden görmüş gibiyiz, tanıyoruz, acaba baş­
ka bir hayatımız mı oldu, sarayın ve eczanenin buray.a kurul­
duğu tarihte mi yaşadık, demelerine, bunu böyle bilmekten çok 
keyif almalarına karşın da 'görülmüş' değildi. Bir yandan da 
128