2 95
g irişe kadar geçird i. K apı görevlisi h a zır olda bekliyordu. 
Adam cağız butun öğrencileri ismen tanıyordu. "İyi tatiller Şi­
rin, seneye görüşürüz* dedi neşeyle ve ekledi: “Sana da Peri.*
Peri’y i selam larken adamın sesi daha da şefkatli çıkm ıştı. 
M uhtem elen üzülüyordu onun için. E ve gitm eyen tek öğren­
ciydi ne de d s a .
D ışan da sürücüsüyle bekleyen kuzguni siyah b ir lim uzin 
vardı. Şirin, ayaklarında yüksek topuklu ayakkabıları, arka­
sında pem be bavuluyla, çakıl taşlarının üstünde hafifçe sen­
deleyerek yürüdü. Onu izlerken Peri k an şık  h isler içindeydi. 
Ş irin le aynı evi paylaşırsa arkadaşının güçlü karakteri karşı­
sında hissettiği rahatsızlık daha da artabilirdi. Bu b ir riskti. 
A ynca Şirin’e  -y a  da herhangi başka b irin e - borçlu kalm ak 
istem iyordu. Ö te yandan er ya da geç yu rttan  aynlm ası ge­
rekecekti. H em , kendi evleri olm ası m uhteşem  olm az m ıydı?
A raba uzaklaşırken Peri arkasından su döktü; Su gib i git,  
su g ib i g el arkadaşım .