tasalar ve sıkıntılar içinde göstererek zavallıyı ölüm çuku­
runa doğru çekiyor, "Rahat bendedir. Bu sevdadan vazgeç. 
Bak sana kara kucağımı açtım. O çektiğİn aşk azabmm bir 
dakikalık ıstırabı benim bütün sonsuz sessizliğimden daha 
korkunçt ur," diyordu. Beri yandan gençliğin hayata bağlı­
lığı sürekli gülen ümitler, hülyalı emeller, gençlik hayallerine 
bürünmüş saadetler, aşklar, muhabbetler, vefalada süslü 
bir gelecek göstererek: "Genç ayaklarının altına serdiğim 
bu arzular vadisine adım atmaktan niçin çekiniyors un? .. 
Gözlerini okşayacak ne büyülü manzaralarım, kulaklarına 
fısıldayacak ne tatlı sırlarım, hevesli bumuna serpecek ne 
kendinden geçirecek çiçeklerim var... Benden yüz çevirip 
de niçin o korkunç çukura dönüyors un? Ben sana gülerken 
sen bana kaşlarını çatarsan sonra pişman olursun ... " diye 
fısıldadı. 
Gençliği ikinci bir manevi şahıs olarak canlanmış da 
karşısına gelmiş gibi Şemi yumruklarını sıkıp ona hitaben 
dedi ki: 
-Hayır, seni istemem ... Bana göstermek istediğin hep o 
baştan çıkarıcı çiçekler gözümde yalnız bir kelebeğin onlara 
konup kalkmasıyla makbul olabilir. O kelebek Anjel'dir. 
Beni ilk sevda adımımda aldattın. Senden bu ihaneti görün­
ce ben de o kara çukura yöneldim. Anjel'i bütün aşk günah­
larından arındırarak bana tertemiz, saf olarak iade edebilir 
misin? Bu imkansızdır . Edemezsin... Öyleyse ben de senin 
yüzüne bakmam ... Bir an önce acılarımı dindirrnek için beni 
yutacak dalgalara atılırım. 
Bahtsız aşık başını tahtalara vurarak bir gözyaşı tufanı 
içinde: 
-Öldüreceğim. Öleceğim. Başka emelim kalmadı. 
dedikten sonra kalktı, bir kadeh daha içti. Saate bakarak: 
-intikam vaktine daha bir saat, yani bir asır var. Değil 
koca bir ömür, benim şu ıstıraptı hayatın bu tek saatini 
geçirmeye tahammülüm yok. 
Sözleriyle oda kapısından başını çıkarıp dışacıyı dinledi. 
Herkes odasına çekilmişti. Hiç ses yoktu. Elinde küçük bir 
156