288 KADERİN CİLVESİ 
zü sizin gibiler için söylenmiştir. Başınızı nasıl karanlık bir fe­
lâket kapısından içeri sifktuğunuzu ben biliyordum. 
— Biliyor idiyseniz önümde fener tutmamalıydınız. 
— O günkü ricalarınızla bugünkü şikâyetlerinizi yan yana 
getirince insan hakkınızda ne hüküm vereceğini şaşırıyor. Ara­
cılığımı rica ederken ne kadar ince bir filosoftunuz. Şimdi ne 
kaba bir iftiracı oldunuz. Davamızın esası nedir? Benden ne is­
tiyorsunuz? 
— Talihimden başka benim kimseden bir davam yok. 
— Beyefendi, siz pek şaşkın bir haldesiniz. Sözleriniz bir­
birini tutmuyor. 
Şemi omuzlarını kaldırıp hindi gibi kabararak: 
— Beyefendiye iki yüz liraya hazırladığın belânın esasını 
önceden bildiğini itiraftan sonra şimdi niçin her şeyin cahili gö­
rünüyorsunuz? Şarlatan avukat, sahte doktor, beceriksiz göz-
bağcı... Adi yalancı. Madem ki parasına tamah ederek bu ada­
mı derde sokmuşsun. Şimdi de devasını bul. 
Ben: —- Sen Tanrı yergisi yeteneklerinle günde yüz kişi­
nin başını derde sokuyorsun. Ben senden öğrendiğim sanatla 
henüz sadece bu beyefendiye belâ getirmişim. 
— Baha her zaman satıp durduğun doğruluk, namus, vic­
dan çalımları ile, alnının kiriyle kazandığın şu iki yüz lirayı ce­
bine indirmekteki alçaklığın, bu iki türlü hareketin hiç birbirini 
tutuyor mu? 
— Bu çeşit kazançların alın kiri', yüz karası olduğunu işte 
itiraf ediyorsun. Maskara herif, ben bu parayı masum bir kızı 
baştan çıkararak, toy bir zamparayı kandırarak almadım. Za­
ten iki taraf da beni tanımazdan çok önce baştan, kıçtan çık­
mışlardı. Ben onları akıntıda birbirinin suyuna siya giderken 
gördüm.. Birinin attığı çıma ipini kendi ricaları üzerine ötekin^ 
uzatıverdim. İşte işin esası bu ve bu kadar... 
— Yaptığın işin bir ırz aracılığı olduğunu, siya ile çıma ile 
boşuna örtmeğe uğraşma. 
.—- Irz aracılığı, bu işleye işleye namus ve vicdanını kemi-
rerek seni insanlıktan çıkaran bir cüzzam, bir sanat değil mi? 
Kendinde olan aynı ahlâksızlıklarla beni nasıl ayıplıyorsun?