Sonra birisinin kendisine seslendiğini duydu. 
"Vay Cevdet, nasılsın bakalım?" 
Ağbisinin askeri tıptan arkadaşı Doktor Tarık'tı. Ağbisinin 
bütün arkadaşları gibi, önce Nusret'i hatırlatan Cevdet'i görünce 
neşelenmiş, sonra karşısındakinin bambaşka biri olduğunu 
anlayarak kaşlarını çatmıştı. Cevdet'e ağbisinin nasıl olduğunu, 
hastalığının geçip geçmediğini sordu. Ağbisi hakkında başka 
şeyler de sordu ve öğrenmek istediği şeyleri öğrendikten sonra, 
küçümseyerek gülümsediğini hiç saklamaya çalışmadan: 
"Peki sen ne yapıyorsun? Gene ticaret ha, ticaret..." dedi ve 
yarım yamalak bir selâm verip Sirkeci'nin kalabalığına karıştı. 
"Ticaret! Ticaret yapıyorum!" diye düşündü Cevdet Bey. 
Dükkânına doğru yürüyordu. "Ne yapsaydım yani? Onun gibi 
bir askeri doktor olamazdım ki..." Çocukluğunu ve ilkgençliğini 
hatırladı. Babası Kula'da küçük bir memurdu. Cevdet Bey rü­
yasında gördüğü sübyan mektebini burada okumuştu. Sonra 
babası terfi edip Akhisar'a gitmişti. Burası demiryolu üstünde 
olduğu için zengince bir kasabaydı. Cevdet burada da rüştiye 
mektebinde okumuştu. Yazları Akhisar'ın çevresindeki çekir-
_deksiz üzüm bağlarında, incir bahçelerinde yalnız gezinirdi. 
Hocaları Cevdet'in de, ağbisi Nusret'in de çok zeki olduklarını 
söylerdi. Babası Osman Bey ise bu zekâyı annelerinden aldıklarını 
söylerdi. Sonra, bu çok zeki ve babanın çok sevdiği anne, bir 
gün hastalanmıştı. Baba karısını hastaneye yatırabilmek için 
İstanbul'da görev istemişti, ama vermemişlerdi. Bunun üzerine 
baba istifa etmiş, istanbul'a gelmiş, anneyi hastaneye yatırmış, 
kendisi de Haseki'de bir oduncu dükkânı açmıştı. Bir yıl sonra, 
Nusret Askeri Tıbbiye'ye girmiş, altı ay sonra da, anne değil, 
birdenbire baba ölüverince, oduncu dükkânına ve hep hasta 
olan anneye bakmak Cevdet'e düşmüştü. Cevdet yirmi yaşına 
kadar Haseki'de odunculuk ve kerestecilik yapmış, sonra de­
posunu Aksaray'a taşımıştı. Yirmibeş yaşında Aksaray'da küçük 
bir nalbur dükkânı açmış, birkaç yıl sonra da Sirkeci'deki 
dükkâna taşınmıştı. Aynı yıl anne ölmüş, Nusret kendisine kalan 
her şeyi Cevdet'e bırakmış, Paris'e kaçmış, ertesi yıl Cevdet 
Haseki'deki akrabalarla bütün ilişkilerini koparmış, Vefa'daki 
evi satın almıştı. "Onun gibi askeri doktor olamazdım ki!" diye 
19