eksiklik duygusuyla ya şadığını, bilmedi ğin bir şeye hasret  
çektiğini anlars ın. Şamar gibi iner hakikat surat ına. Sana 
içindeki bo şluğu gösteren bu ki şi bir pir, üstâd, arkada ş, yol- 
daş, eş ya da bazen bir çocuk olabilir. Önemli olan seni ta- 
mamlayacak ruhu bulmand ır. Her peygamberin verdi ği öğüt 
aynıdır: Sana ayna olacak insan ı bul! İşte o ayna benim için 
Şems'dir. 
İnsan senelerce u ğraşır, kendi sözlü ğünü oluşturur. Önem 
verdiği her kavrama bir tan ım bulur. "Hakikat", "mutluluk", 
"güzellik", "onur", "itibar", "sadakat..." Hayat ın her mühim 
dönemecinde şahsi sözlü ğünü açar bakars ın. Vaktiyle yapt ı- 
ğın tanımları bir daha kolay kolay sorgulamazsm. Derken bir 
gün, işte o yabanc ı gelir ve k ıymetli sözlü ğünü alıp fırlatır. 
"Şimdiye de ğin sorgusuz sualsiz sahip ç ıktığın her tan ım 
baştan yazılacak" der. "Bildi ğin her şeyi unutma zaman ı geldi." 
Şems'in bana etti ği budur i şte. Emin oldu ğum her bilgiyi 
sildi, beni hocayken yeniden talebe hâline getirdi. Birini bu 
kadar sevdi ğin zaman istersin ki ailen, arkada şların, en ya- 
kınların da bu sevgiyi payla şsın, onu sevsin. Nas ıl hissetti ği- 
ni anlamalar ını beklersin. Böyle olmay ınca şaşırır, incinir, 
gücenirsin. 
Ne yapay ım da ailemin Şems'i benim gözümle görmesini 
sağlayayım? Tarifi olmayan ı nasıl tarif etmeli? Şems benim 
Rahmet Umman ım, Lütuf Güne şim. Aram ızdaki dostlu ğun 
derinliği Kuran'm dördüncü okumas ı gibi; ya içindesindir, 
kapılır gidersin, ya d ışmdasmdır, neye benzedi ğini bilemez- 
sin. Zahiren anlamak kabil de ğil, ancak ya şanınca var. 
Maalesef ço ğu kimse kulaktan dolma bilgilerle hareket edip 
  
241 
başkalarını yargılıyor. Onlara göre Şems asi bir dervi ş. Serkeş, 
başıbozuk, ne yapaca ğı belli olmayan, güven telkin etmeyen 
biri. Yalan dolana ve dalavereye al ışkın olanlar Şems'in sivri 
ve dürüst dilini takdir etmekte zorlan ıyor. Başkalarının yap- 
macık nezaket gösterdi ği yerde Şems inad ına dobra dobra ko- 
nuşuyor. Söyleyece ği ne varsa herkesin yüzüne söylüyor. Kim- 
senin ard ından dedikodu yapt ığını görmedim. Benim için 
Şems koskoca kâinat ı çekip çeviren t ılsımın zuhur etmi ş hâli. 
Şems'in kalbi bir kervansarayd ır, git git bitmez. Odalar ında 
gariban yolcular kal ır. O kimseyi d ışlamaz. 
Ben Şems'de ruhda şımı buldum. Böylesi bir bulu şma ha- 
yatta ancak bir kez olur. Otuz yedi y ılda bir kez! Herkes ba- 
na Şems'i niye bu kadar sevdi ğimi sorar. Nas ıl cevaplayabili- 
rim ki? Kim ki bu soruyu sorar, demek ki anlamaz; kim ki an- 
lar, zaten bu soruyu sormaz. 
Halife Harun Resifin hikâyesi dü ştü aklıma. Mecnun'un 
Leyla'yı delidivane sevdi ğini duyan Halife Leyla'y ı pek me- 
rak edermi ş. 
"Mecnun'u bu kadar mest etti ğine göre bu Leyla çok özel 
bir kadın olmalı" dermiş kendi kendine. "Öyle bir kad ın ki 
hemcinslerinden katbekat güzel ve al ımlı." Giderek merak ı 
katlanmış, bildiği ne kadar Ali Cengiz oyunu varsa oynam ış 
ki, Leyla'y ı dünya gözüyle bir kerecik görsün. 
En nihayetinde Leyla'y ı bulup, Halife'nin saray ına getir- 
mişler. Süsleyip püsleyip kar şısına çıkarmışlar. Ne var ki 
Leyla peçesini çekince, Halife Harun Re şit hüsrana u ğramış. 
Sanılmasın ki Leyla çirkinmi ş ya da kötürüm veya ya şlı. 
Ama öyle s ıra dışı bir cazibesi yokmu ş açıkçası. Sayısız diğer 
kadın gibi o da noksanlar ı kusurlar ı olan bir faniymi ş işte. 
Halife hayal k ırıklığını saklamam ış. "Leyla Leyla dedikle- 
ri bu mu Allah a şkına? Mecnun bunun neyine vurulmu ş ki?