[ "Kusura kalmayın Murtaza Ağa. Bundan bir şeyler öğrene­
bilir iz." 
�.·· "Ama Yüzbaşıın, bu saf bir çocuk. Ben samyorum ki ... " 
Sonra da korktu. Bu köylüler böyle saf görünürler ya, hiç de 
belli olmazlar, diye düşündü. Her birisinin karmnda yüz tilki 
vard ır. 
"Biz biliriz," diye kesin konuştu Yüzbaşı. 
"Belki de haklısınız, haklısınız. Ama ne yazık, ne de hoş, 
iyi yürekli bir çocuktu. Yüzü hiç de casusluk yapacak bir yüze 
benzemiyord u. Belli olmaz ki, bu köylüler belli olmazlar ki, 
bunlar yalnız dayaktan ... " 
Tazı Tahsin onun gözlerine yalvararak, kurbanlık koyun 
gözleriyle bakıyordu. 
''Müsaadeni zle... Şimdi onun kim olduğunu anlaya cağız. 
Ali Onbaşı, götür ." 
"Beni öldürmeyin," diye iniedi Tazı Tahsin. "Ben anaının 
bir tanesiyim, nolursunuz beni öldürmeyin. Size' o İnce Meme­
din abnın gözünü oyan bu kuşu da veririm ." Ali Onbaşı onu 
sürüklerken, öteki direniyor. "Ağam, Ağam," diye yalvanyor­
du, "bütün bunlar senin ettiğin o iyilik yüzünden başıma geldi. 
Keşki bu kasahaya gelmeseydim, gelip de seni görmeseydi m. O 
İnce Memed de arkasımn üstüne ölseydi. Param pulunu iste­
mem Ağam. Beni öldürtme . Her şeyi söyleyeceğim. Beni yeter 
ki öldürtmeyin. Şu Kertiş Alinin elinden alın." 
"Bakın Murtaza Ağa, şimdiden itirafa başladı bile ... " 
Murtaza Ağa, albn dişlerini ışıldatarak gülüy ordu. 
Kapının ağzında Tazı Tahsin Ali Onbaşının elinden bir ara 
boşarup koştu Murtaza Ağanın ellerine yapışb: 
"Beni verme ona. Derimi yüzer o, öldürür beni. Ne isterse­
niz söyle yeceğim . İnce Memed öldü, öldü, öldü. Ölüsünü şu 
gözlerimle gördüm ." 
Onbaşı geldi onu güçlü elleriyle kavradı, çırpınmalanna, 
dövünmelerine kulak asmadan, aldı götürdü. 
Arkalanndan Murtaza Ağa: 
"Onu öldürmeyeceksin Ali Onbaşı," diye üzgün bir sesle 
bağırdı. 
Ali Onbaşı gittikten sonra Yüzbaşıyla Murtaza Kurtuluş Sa-
449