Ulus'a ağır ağır kar yağıyor, taneler yere düşer düşmez eriyordu. 
Alan kalabalık değildi. Ömer bir taksiye binip şoföre Sıhhiye'ye 
gideceğini söyledi. Yolculuk boyunca bir şey düşünmedi. Gördüğü 
şeylerle oyalandı. "Nazlı'yı, dünkü tatsızlığı düşünmeyeceğim!" 
diye söylendi. Taksiden indikten sonra vaktin erken olduğuna 
karar vererek Kızılay'a doğru yürüdü. Samim'i, yeni evlendiği 
karısını, onların kendisine gösterdikleri yakınlığı düşünmeye 
başladı. "Evet, o ev şimdi gidilecek tek yer!" diye mırıldandı. 
Samim'e, İnşaat Mühendisleri Kulübü'nde iki ay önce rast­
lamıştı. Mühendis Mektebi'nden sınıf arkadaşıydı. Okuldayken 
aralarında şimdiki kadar bir yakınlık yoktu, ama birbirlerine 
büsbütün yabancı da değildiler. Okulda onunla niye arkadaşlık 
kurmadığını sorduğu zaman Santim; Refik ve Muhittin'den de 
sözederek, "Ben sizden korkardım!" demiş, Ömer de gülmüştü. 
Bunu hatırlayınca, "Evet, iyi çocuk!" diye düşündü. "Karısı da, 
o da bana yakınlık duyuyorlar. Samim'i okulda nasıl oldu da iyi 
tanıyamadım? Bizden korkarmış! Haklı. Biz pek sevimli, ca-
nayakın insanlar değildik. Şimdi nasılız? Şimdi ben nasılım?" 
Cadde, Ulus gibi tenha değil, kalabalıktı. Cumartesi öğleden 
sonrasının soğuğa ve kara aldırış etmeyen kalabalığı dükkânlara 
girip çıkıyor, kaldırımlardan hızlı hızlı akıyordu. Ömer gelip 
geçen yüzlere dikkatle baktı. "Hepsi evlerine dönmek için sa­
bırsızlanıyor. Hepsi evlerindeki eksik bir şeyi tamamlamak istiyor! 
Beni nasıl görüyorlar? Yakışıklı. Şık bir paltosu var. Genç. Evet 
beni böyle görüyor olmalılar?" Birden Samim'i ve karısını ha­
tırlayarak: "Onlar da beni öyle görüyorlar!" diye mırıldandı. 
"Genç, yakışıklı, paltosu şık... Üstelik daha da çok şey biliyorlar: 
Zengin... Bir milletvekilinin kızıyla nişanlı... Ama ben Samim'e 
ayıp ediyorum." Her şeyin az önce düşündüğü gibi çirkin ol­
madığını hatırlamak istiyormuş gibi başını göğe doğru kaldırdı. 
Yeni apartmanlar arasından caddeye inen kar taneleri eski ve 
sinir bozucu bir şiirden başka hiçbir şey hatırlatmadı: "Eşini 
gaip eyleyen bir kuş gibi kar..." Birden Nazlı'yı, dünkü tatsızlıkları 
hatırlamak üzere olduğunu anlayarak mırıldandı: "Samim'in 
karısı sıcak bir çay yapmıştır şimdi!" Ama avunmadı. "İçimde 
kirli, bayağı bir cansıkıntısı var, bir türlü kurtulamıyorum! 
Neden? Çünkü dün Nazlı ile kavga ettik. Çünkü ben bütün bu 
422