"Yani demem bunlar halkın yarattığı timsaL isyan timsal­
leri. Bize güçleri yetmeyince ah iti, börtü böceği, kurdu çakalı 
ölümsüzleştiriyorlar." 
"Köroğlu da ölmedi." 
"Ya ne oldu?" diye safça sordu Taşkın Bey. 
"Kırklara kanşh," dedi Murtaza Ağa. "Sen bunu bilmiyor 
muydun, o Demircioğlu var ya, bilmiyor musun?" 
"Bilmiyor um.". 
"Olur mu hiç, olur mu Taşkın Beyim, çok yaman bir iştir 
bu. Bir gün Köroğluyla Demircioğlu bir dağda bir çobana rast­
gelmişler. Çobanın omuzundan bir delikli demir asılıymış. De­
mircioğlu sormuş, -bu omuzundaki nedir , çobandır bu, demiş 
ki, bu omuzumdaki silahtır ... " ' 
Murtaza Ağa, Köroğlu hikayesini anlatırken sevinç içinde 
kalmıştı, gözleri parlı yor, mutluluktan uçuyordu. 
"Bu silah ne yapar? Bu silah insam öldürür . Öyleyse sık ba­
na, bakalım nasıl öldürecek buncacık şey beni. Anan Yahşi, ba­
ban Yahşi, çoban derdini anlatamamış ona. Karşısına geçmiş 
Demircioğlunun, basmış tetiğe. O koskocaman adam bir çınar 
ağacı gibi devriliverm iş. Köroğlud ur, delikli demir icat oldu, 
mertlik bozuldu, bize bu dünyada iş kalmadı, demiş, Kıratı sa­
lıvermiş, kendisi de gitmiş kırk ölmezlere karışmış ." 
''Bilmiyordum, çok güzel. Demek kırk ölmezlere karışmış?" 
"İnce Memed de onun gibi olaca k." 
"Olmamalı, önce onun ahnı yakalamalı kurşuna dizmeli, 
sonra da Anacık Sultanın ağzından, İnce Memed kafirdir , diye 
bir fetva almalıyız ." 
''Verm ez." 
"Hele dur bakalım, şu at işini önce halledelim de." 
"Ondan sonrasına Allah kerim ." 
"Ben diyorum ki, bu ah köylüler kendi elleriyle yakalayıp 
bize getirmeli ." 
"En münasibi de bu," dedi Murtaza Ağa, "köylüyü bu işe 
katmalıy ız." 
"İyi ya, nasıl katmalıyız ." 
M urtaza Ağa başını önüne eğdi, çenesini kaşıdı, bir süre bu 
halde düşündü. Başını kaldırdı, Taşkın Halil Beyin gözlerine 
90