"Yaaa," dedi, "işte bizim halimiz dirliğimiz değnek." 
Ali: 
"inat etme de gel sırtıma bin ana," diye önüne geçti. Orta Direk Z01 
Meryemce alaylı, her şeyden vazgeçmiş, ölümü kabullenmişlerin yılgın sesiyle: 
"Işkınım değnek, ben seninle ölene dek giderim. Senin ardında ölürüm de 
kimseciklerin sırtına binemem. Ölüm o kadar uzakta değil. Yaklaştı, yaklaştı, ta 
şuraya geldi. Görüyorum onu. Sen koru beni kara gözlüm." 
Ellerini havaya açınca elindeki değnek yere düştü. Ali hemen aldı verdi. 
Meryemce gene yürüdü. 
Ali: 
"Suç benim değil ki, suç Koca Halilin. O domuzun. Bir elime geçse Koca Ha­
lil, valiaha boğuveririm. Boğar da tavşan ölüsü gibi şuracığa atıveririm. Ona bir 
yüreğim yandı ki ... Kocamış, tömtömülemiş haline. O Koca Halil dinsiz. Senin 
dedikleriyin hepsi ona layık. Bu köye gelen uğursuzluğun hepsi onun yüzün­
den. Dört kitapta katli vacip bir murtad." 
Meryemce durdu, sonra yürüdü. Arada bir duruyor, bir şeyler söyleyecek 
oluyor, sonradan gene yürüyordu. 
Gün batıncaya kadar böyle gittiler. Bir durup, bir, birkaç adım atarak yürü­
mek Aliye daha zor geldi. 
Sonuncu durduğunda artık Meryemcede ayakta duracak hal kalmamıştı. 
Ayakları feldirdiyordu. Ama düşmernek için var gücünü harcıyor, bütün ağır­
lığıyla göğsüne dayadığı değneğin üstüne yükleniyordu. Yükleniyor, Alinin gel 
sırtıma bin demesini bekliyordu. 
"O Koca Halil mi? O yezit mi? O dört kitapta katli vacip, Yemen kaçkını, 
hırsızlar başı, ocağı sönesice yerinde incirler bitesice koca murtad mı? Kalırımı 
çeken değneğim sana söylüyorum. Onun yüzünden. Sırça köşk. .. 0 ... " 
Ali anasının perişanlığının farkına varınca gözünü yumdu, önüne çömeldi, 
hızla üstüne çekti, yere düşen değneğini aldı eline verdi, ayağa kalktı, koşarca­
sına ileriye atıldı. 
Gün de battı. 
Ağaçların deniz gibi gürlediği , uzakta karanlık bir deniz gibi kararan, fırtı­
nalanan yere gelinceye kadar durmadılar, konuşmadılar. 
Burada, karanlık gece tüm çam sakızı, sedir kokuyordu . Hava ipek gibiydi. 
Güz yellerinin ince okşamasındaydı. 
Ali anasını uzaktan şırıltısı duyulan bir oluğun yanına götü rdü, diz boyu 
yumuşacık otların üstüne indirdi. Otlar koktu. 
"Ana, havalar gayn ılıklaştı. Çukurovaya iyice yaklaştık da herhal ondan. İs­
tersen önüne bir ateş yakayım. Üşür müsün7 Korkmazsın değil mi karanlıktan?"