kalm, abyorum, tut bakahm,' diyerek bir metre mesafeden 
uzatmaya kalksan, 'Yahu �unu dogru diiriist versene, ben tu­
tamam,' diye itiraz eder di." Fakat smifm ilgin� bir ma� siste­
mi vardI ve bu ma�ta herkes yeralabilirdi. iki takimm da 
kaptam, hirer hirer, kar�I takimm oyunculanm se�iyordu bu 
'sistem' de. Her se�iminde de elbette en zayif oyunculan veri­
yordu kar�I takima. <;ok eglenceli bir ma� oluyordu. Bir 
oyuncu kaleye dogru mu ilerledi hemen seyirciler kar�I takI­
mm bekine baginyorlar dI: "Yik onu yere." Oyunun kurallan­
m bilmeyen bek de bu tavsiyeye uyuveriyordu ve i�te penalt1. 
Fakat iyi bir oyuncu olan ve bu nedenle takima giremeyen 
$evket (Aral) Mustafa'ya, dogru ogiitler veriyordu: Musta­
fa'nm, ayagma gelen topla ne yapacagmI bilmez bir durumda 
kaldigmI goriince. "Vur Mustafa!" diye bagirdI ve go] oldu. 
Hepsi bu kadar. Fakat cebir hocasI (p-1) neden (p-1) ile kabili 
taksimdir diye sorunca en ilgin� kaqihg, Mustafa vermi�ti. 
Futbolcular boyle durumlarda sahadaki kadar ba�anh ola­
miyorlar dI: Futbolcu Ya�ar, malzeme dersi imtihanmd a ih­
san Bey Cinan), "Oglum bu camI �elik �er�eveye nasII tuttu­
rursun?" diye sorunca hi� tereddiit etmeden cevabI vermi�: 
"C::ivileriz efendim." "NasII olur oglum? Cama �iviyi nasII �a­
karsm?" Ya�ar da durumu diizeltmek i�in sesini al�altmI�: 
"Yava� yava� �akanz efendim: �It �It .. Bununla birlikte bii­
tiin smif toptan ba�anh olur mu�: "Hepsi girer-hepsi ge�er" 
bir smifmI� imt ihanlarda. Bu smifm hemen hepsi fakirmi�. 
Hepsi de bir bakima talihsizmi�; �iinkii yalmz onlarm okula 
girdigi yII MaarifVekalet i, doviz sikmtismI ileri siirerek yurt 
<lI�ma talebe gonderm emi�. Oysa diyorlar, hepimiz �ah� kan­
dik lisedeyken, hepimiz yurt dI�mda okuyabilirdik. 
Bu smifm �ah�kan olmayanlan bile yamand1. BazI imti­
hanlarda yaman bulu�larla ortaya �Ikarlard1. Mesela elekt­
ronik hocasI Fouchet'nin imtihanma �ogu �ah�mamI�t1. imti­
han �oyle yapihyordu: Hoca bir kutuya sorulan yazip koy-
100