tediği  her yere  gitmeye,  hatta  yerleşmeye  hazırdı.  Çirkin  karga  Et-
hel, havada  fütursuzca  süzülürken,  aniden  yeryüzünde  ışıl ışıl par-
layan  bir nesne  görmüştü  ya, şimdi  onu  kaptığı  gibi  götürmek,  bu-
radan  uzağa  taşıyıp  tamamen  kendine  ait kılmak  istiyordu.  Niçin 
şöyle  birkaç  sene  dünyanın  en mistik  şehirlerini  beraber  gezip,  Ku-
düs'te,  Tibet'te,  Delhi'de  dolanmıyor  ya da Şems'in  kayıp  mezarını 
aramaya  çıkmıyorlardı?  Âşık  olunca  aklının  ayarını  bozanları  çok 
gördüm  ama  Ethel  benliğini  yitirmişti  düpedüz.  Mütemadiyen  saç-
malıyordu.  Ancak  ne kadar  dil dökerse  döksün,  biricik  maşuğunu 
bu egzotik  gezilere  çıkmaya  razı  edemedi.  Bir kedi  "yıkanmak"  fi-
iline  ne kadar  yatkınsa,  bu mülayim  Mevlevi  de ancak  o kadar  yat-
kındı  "gitmek"  fikrine. 
Oysa  şuradan  şuraya  gitmekte  böylesine  isteksiz  olan  bu genç 
adam,  dünya  değiştirmekte  çok  aceleci  çıktı.  O sene  yılbaşına  bir 
hafta  kala  bir akşamüstü  İstiklal  Caddesi'nin  çöp  bidonlarından  bi-
rinde  patlayan  ve hiçbir  örgütün  sorumluluğunu  üstlenmediği  bom-
banın  dört  kurbanından  biri de oydu.  Ethel'in  şimdiye  kadar  kimse-
nin, kendi  anne  babasının  ardından  bile  bu kadar  çok ağladığını  san-
mam.  Belki  o on dördündeyken  intihar  eden  ağbisinin  ardından... 
Bir tek onu  böyle  derinden  sevmiş  olabilir. 
İki ay iki hafta  sonra  Ayşin  ile evlendim.  Ethel  düğüne  tek başı-
na geldi. 
Düğünden  bir gün önce,  yatıyordu  çırılçıplak.  Şişman  ve saldır-
gan, hantal  ve battal  vücudunu  sere  serpe  gözümün  içine  sokarak. 
Vücudu  böyle  çiğ beyaz  bir et yığınına  dönüştüğünde  daha  da belir-
ginleşirdi  boynunun  üç parmak  altından  başlayıp,  neredeyse  göğüs-
lerinin  üst kısmına  kadar  yayılan  kırmızımsı,  yayvan,  tüylü  leke.  İs-
tese aldırabilirdi  bunu.  Tıpkı  yağlarından  kurtulabileceği,  burnunu 
yaptırabileceği  ya da herkes  nasıl  yapıyorsa,  orasına  burasına  çeki-
düzen  verebileceği  gibi.  Ethel  kadar  çirkin  ve bir o kadar  zengin  olan 
kadınlar,  varlarını  yoklarını  estetik  ameliyatlara,  kozmetiklere,  kli-
niklere  harcıyorlardı  güzelleşebilmek  için.  Ethel  ise çirkinliğinin 
hizmetine  koşmuştu  tüm  servetini.  Çirkinliğini  alt etmeye  çalışma-
dığı gibi,  saklayıp  örtmeye,  allayıp  pullamaya  da girişmiyordu.  Ya-
tak odasının  iki duvarını  boydan  boya  çevreleyen  gömme  dolapla-
164