29 
İnce bir yel esiyor, ovadaki yeşil ekinleri yatırıyor, bol ışık­
ta yatan ekinierin sırtlan ışılıyor, gökte, köyün üstünde de bü­
yük bir kartal geniş halkalar çizerek, kanatlarını kıpırdatmadan 
dolanıy ordu. 
Ay ışığı bataklığın üstünde sallanıyor, bataklık yerleri sar­
sarak, çok uzaklarda soluklanı yordu. Buradan Torosa doğru fı­
rıldak gibi dönerek, yöresinde ay ışığını savurtarak akan toz di­
rekleriyle birlikte gölgeler gidiyorlard ı. 
Bir suyun üstüne geldiler toz direkleriyle gölgeler. Ay ışı­
ğının derinliğinde göklerin ucunda yüzlerce kartal geniş halka­
lar çizerek dönüyorlar, koyu gölgeleri toprağa düşüyor, ağaçla­
nn, çalılann, kırmızı, ak, mor, san çiçeklerin, akarsulann üs­
tünde bir tuhaf oyun oynuyorlardı, gölgelerin, kanatlann, yıl­
dızlann ... Hiçbir yerden hiçbir ses çıkmıyor du. 
Soğuk bir yel esti, -çok uzaklardaki Aladağın ardında üst 
üste şimşekler çaktı, şimşek ışıklan oradan buraya ancak ulaşa­
bildi. Ardından birdenbire koyu bir gece çöktü, ortalık ışık sız­
maz. bir karanlığa kesti. Gecenin içinden, üstünden kır donlu 
atlar indiler yamaçtan aşağıya, upuzun uzayarak, apak çizgiler 
bırakarak karanlığın ucunda . Atlar gecenin üstünde, kartallann 
altında dönüyorlar, ak çizgilerini parlatarak, geceyi oyarak aşa­
ğıya iniyorla rdı. Çok, çok atlar çıktı karanlığın içinden, kuyruk­
lannda, yelelerinde yıldızlar. Parladılar, söndüler, köyün içini 
baştan sona doldurdular, üst üste, burun buruna, yele yeleye, 
başlan havada, horulayarak soluklandılar, göğüsleri körük gibi 
604