Köylüler yaklaşıyorla rdı. 
"Belki Anavarza ya." 
"Mutlak Anavarzaya ... Bir eşkıyanın Çukurovada büklüğe 
sığınınası için deli olması gerek ." 
Kadınlı, erkekli, çocuklu köylü kalabalığı gelip candarma­
lara kavuştu. Bir hayhuy ... Her kafadan bir ses çıkıyor. Geceyi 
büyük bir gürültü dolduruyor. Hınçlı, kinli insan kalabalığı ye­
rinde duramıyor. Kaynaşıyor. Bükün sınırında, tarlalann içinde 
dönüp duruyor. Kalabalık oradan oraya çalkanıyor. 
Az sonra Anavarzanın dibinden kurşun sesleri geliyor. 
"Anavar zaya! Anavarzaya !" Haykınşmalar. Ova yı doldu­
ran bir hışırh, kalabalık Anavarzaya akıyor. 
Recep Çavuş: 
"Kıpırdamayın," diyor. "İşimize yaradı kalabalık. Kalaba­
lık şaşırttı, deli etti candarmalan. Aman kıpırdamayı n." 
Recep Çavuşun soluğu ateş gibi. Memedin kulağını, boy­
nunu yakıyor. 
Yanlarında çok çok on beş metre ötelerinde telaşlı telaşlı 
candarmalar dolaşıyor. Çalı dibine sinmiş üç yürek birden, kü­
tür kütür ahyor. Candarmalar durup dinleseler, belki de atan 
yüreklerin gürülrusünü duyacaklar. Anavarzanın dibindeki ka­
yırtı azıcık olsun dinmiyor, durmuyor. Bu da işlerine yanyor. 
Dolaşhlar dolaşt ılar, konuştu lar, gitmeye karar verdiler. 
Oradan aynldılar. 
Recep Çavuş derinden bir: 
"Ooooh !" çekti . "Oooh! Çok şükür. Bizi didik didik eder-
lerdi düşseydik o köylülerin eline. Şimdi içerlere, derinlere ... " 
Ayağa kalktılar. Recep Çavuş bir iki adım attı. Durdu. 
M em ed: 
"Ne var Çavuş?" diye sordu. 
"Oy oy," dedi, "oy oy." 
M em ed: 
"Ne yapalım söyle Çavuşum?" 
Çavuş: 
"İçeri," dedi. "Oy oy ... içeri. Kuytuluklara ... " 
Bir koluna Memed girmişt i. Ötekine de Cabbar girdi. Ça­
vuşun ayaklan sürükleniyor du. Ölmüş insan ayaklan gibi can-
283