167
“Ya, bir anlasam kim bu ‘el âlem ? Niye bu kadar önemli 
onların fikirleri?9
“Abuk abuk konuşma” dedi Selma. “Konu komşunun diline 
mi düşeyim istiyorsun?”
Peri gözlerini devirdi. Şu dünyada bir tek annesi onu böyle 
birkaç sözle altüst etmeyi başarabilirdi. Kan akışım hızlan- 
dırmak için kızının yüreğinin tam olarak nereden sıkılması 
gerektiğini bilen tek kişi Selma’ydı sanki.
“Daha fazla ders kaçıramam” dedi Peri kesin bir tavırla.
Konuşmaıun devamı iyi geçmedi. İki taraf da birbirini ben­
cillikle suçladı. Tatlan kaçtı. Peri telefonu kapattıktan sonra 
bir hüzün hissetti içinde; söylenen ve söylenemeyen her şey 
için» annesiyle arasında bir türlü düzelmeyen kınk çıkıklarla 
dolu bağ için... yapışkan, yoğun bir hüzün.
♦ * *
O gece huzursuz uyudu. Karanlıkta bir ara uyandığında, 
beter bir migren atağının eşiğinde buldu kendini. Çekmecele­
re baktı ama ağn kesici yoktu. Şakaklarına masaj yaptı, bir 
içecek kutusunun metalsi soğukluğunu sancıyan gözüne bas­
tırdı; biraz olsun işe yaradı bu. Yatağına geri girdi, kıvrılıp 
yattı. Uykuya dalmayı beklemiyordu ama çok geçmeden rü­
ya görmeye başladı.
Sıkılmış çamaşırları andıran eğri büğrü ağaçların oldu­
ğu bir bahçedeydi . Üzerinde rüzgârda uçuşan bir elbiseyle tek  
başına dolaşıyordu . Birden karşısına devasa bir meşe ağacı  
çıktı. Dalların birinde bir sepet asılıydı; içinde de bir bebek!  
Yüzünün yarısı koyu bir lekeyle kaplıydı. Peri bazı dalların  
yandığını fark etti dehşetle; yerden yükselen alevler ağacın  
gövdesini yalamaktaydı . Eline geçirdiği bir kovayla yakında­
ki bir dereden su çekmeye başladı . Ayaklarının dibinde çal -