1 
SABAH 
"Geceliğin kolu da, sırtım da... Bütün sınıf da... Çarşaflar da... 
Of, of, of, bütün yatak da sırılsıklam! Evet, her şey sırılsıklam 
ve ben uyandım!" diye mırıldandı Cevdet Bey. Her şey az önce 
gördüğü rüyadaki gibi sırılsıklamdı. Yatağında homurdanarak 
döndü, rüyayı hatırladı ve korktu. Rüyada, Kula'daki sübyan 
mektebinde hocanın karşısında oturuyordu. Başını ıslak yastıktan 
kaldırıp doğruldu. "Evet, hocanın karşısında oturuyorduk. Bütün 
okul diz boyu suya gömülmüştü," diye söylendi. "Niye gö­
mülmüştü?" Çünkü okulun tavanı akıyordu. Tavandan akan 
tuzlu sular benim alnımdan ve göğsümden dökülüyor, bütün 
odaya yayılıyordu. Hoca da değneği ile bütün sınıfa beni gös­
teriyor, "Hep bu Cevdet'in yüzünden," diyordu. Hocanın değ-
neğiyle kendisini nasıl gösterdiğini, bütün arkadaşlarının dönüp 
suçlayarak ve küçümseyerek kendisine nasıl baktıklarını, 
kendisinden iki yaş büyük ağbisinin de herkesten çok kendisini 
küçümsediğini gözünün önünde canlandırınca ürperdi. Ama 
gözünü kırpmadan bütün sınıfı bir solukta falakadan geçiren, 
bir tokatla bir oğlanı bayıltan hoca, bir türlü gelip tavandan akan 
sular için kendisini cezalandırmıyordu. Cevdet Bey, "Herkesten 
başkaydım, yalnızdım, beni küçümsüyorlardı," diye düşündü. 
"Ama hiçbiri gelip bana dokunmaya cesaret edemiyor, sular da 
bütün okulu döktürüyordu!" Korkunç rüya bir anda neşeli ve 
hoş bir anı oluverdi: "Ben başkaydım, yalnızdım, ama beni 
cezalandıramıyorlardı." Bir kere okulun damına çıkıp, kiremitleri 
11