KADERİN CİLVESİ 245 
vapurla geçtim, içler acısı... Bugün sahili iharap olmuş bir yalı 
sahibi binayı beş defa satsa yine de önünün rıhtımını tamir 
ettiremez. Bu daima sönen müslüman mahallelerinin sonu ne 
olacak? Kaç yıl sonra ve, nasıl bir mucize ile bu yıkıntılar üze­
rine yeni bir şehir • kurulacak ? Bir türlü aklım almıyor. 
Şimdi olmaz gibi görülen bu şeyler belki ileride mümkün 
olur. Bu yangınların üzerinde güller açar, gül bahçeleri doğar. 
Lâkin zannediyorum ki, Efendi, o günleri ne siz, ne ben göre­
meyeceğiz. Her şeyden önce yaşlarımız müsait değil. Sonra ben 
keridî hakkımda söylüyorum. Benim gibi çerçöpleri zamane seli 
sürüp götürüyor. Kopacak boraların sonunda olmadığımızı bize 
kim temin edebilir? 
— Hanım, siz gün görmüş bir kadına benziyorsunuz. 
— Çok günler, güneşler gördüm Efendi. Sizden çok rica 
ederim, hangi aileye mensup olduğumu sormayınız, istanbul'da 
çok tanınmış bir hanedana mensubum. Rüzgâr bizi kenarlara 
ata ata işte böyle Sülüklü'lere düşürdü. Bugün en aşağılık İn­
sanların bile yüzlerini kızartacak bir dilekle sizi evimize götü­
rüyorum. Her ne teklif karşısında bulunursanız bulunun, lütfen 
beni ayıplamayın. Hâlinizden şikâyet etmeyiniz. Ne oldum de­
meyiniz, ne olacağım, deyiniz. 
Eğri büğrü daracık sokaklardan yürüyorduk. Sefalet bu­
ralarım tehlikeli bir tırtıl gibi o kadar sarmış, o kadar sustur-, 
muş, bitirmişti ki, kendimizi şehirde değil de terk edilmiş bir 
köyde sanıyorduk. . 
Bir köşe döndük. Taş yığınına benzeyen harçsız duvarların 
arasında kulübemsi bir ev gördük. Kanısının önüne dörder be­
şer yaşlarında donsuz iki kız çocuğu oturmuş, sidik yarışı edi­
yorlardı. Bacaklarının arasından sızan sidik toprağı ıslatarak 
kıvrımlı bir akışla ileriye doğru uzanıyor, burunlarının olukları 
aşağı yukarı hareket eden koyu sıvı ile dolu kirli kızlar çipil 
gözleriyle bu marifetlerini seyrederek gülüşüyorlardı. 
Karşıki duvarın dibinde elinde değnekle duran bir oğlan 
bu yarışmayı izüyor, yarışmanın haklı bir hakemi davranışıyle: 
— Emine'nin sidiki daha zorlu. Ayşe'ninkini geçti, diyerek 
karan bildiriyordu. 
Yanımdaki kadın yüzünü ve sesini ekşiterek: