Pencerenin önünde durup ç ırılçıplak dışarı baktı, her an birisi görebilirdi 
kendisini, ama bu dü şünce onu ürkütmüyor, aksine ho şuna gidiyordu, üstelik 
birisinin kendisini görmesini de istiyordu. 
Bir zaman sonra a ğır ağır giyinmeye ba şladı. Kumaşın etine de ğişi, kendine 
duyduğu güveni art ırıyordu. Ayakkab ılarını havaya at ıp tuttuktan sonra 
kendi yapt ıklarına gülerek giydi. 
Makyaj yapmak için tuvalet masas ının alçak taburesine oturdu. Masan ın 
üstünde, parfüm şişeleri, krem kutular ı, değişik renkleri ve de ğişik 
kokularıyla bir arada duruyordu. Hepsinin kokusu birbirine kar ışıyor, ortak 
bir kadın kokusuna dönü şüyordu ve bu koku Nermin'in bütün odas ına siniyordu. 
İlk tanıştıkları sıralarda Haluk'un söyledi ği o eğlenceli laflardan birini 
anımsadı. "Aslolan parfümdür, kad ın parfümün süsüdür." Haluk'un bu tuhaf 
konuşmalarından hoşlanıyor, niçin bundan ho şlandığını da bir türlü 
anlayamıyordu. Haluk, garip konu şmaları, garip tav ırlarıyla Nermin'in 
yalnızlığının bir parças ı -olmuştu, varl ığı Nermin'in yaln ızlığını 
azaltmıyordu, ama bu yaln ızlığı daha dayan ılır, daha e ğlenceli bir hale 
getiriyordu. Nermin'in, yaln ızlığının içine almay ı kabul etti ği tek erkekti 
Haluk ve kendine tan ınan bu ayr ıcalığın farkındaydı, zaman zaman daha ço ğu- 
63 
nu istese de, Nermin'in yaln ızlığından dışlanmaya da katlanamazd ı. 
Nermin, bir yandan Haluk'u dü şünürken, bir yandan da parma ğının ucuyla 
yüzüne krem sürüyordu. Her dokunu şunda yüzündeki beyaz noktalar ço ğalıyor, 
onu yaramaz bir k ız çocuğuna benzetiyordu, Nermin de bu yaramazl ıktan 
hoşnut, yüzünü beyaz noktalarla dolduruyordu. 
Küçük bir k ızın parmaklan gibi yüzünü beyaz noktalarla dolduran elleri, 
sonra yava şça bir kad ın eline dönü ştü, yumu şak daireler çizerek kremi yüzüne 
yedirmek için teninde dola şmaya koyuldu, Nermin bir ba şkasının elini 
seyreder gibi hayranl ıkla seyrediyordu elinin hareketlerini. Yüzünün 
yarısı krem-lenmi ş, öbür yar ısı noktalı bir halde kalm ıştı, tam öbür yan ını 
da hafif hafif ovu şturmak için elini kald ırdığında, dirse ği masanın 
kenarında duran oymal ı camdan bodur bir parfüm şişesine çarpt ı. 
Halının üstüne dü şen şişe kırılmadı, ama bu sar-sakl ık Nermin'in kendine 
duyduğu güveni bir anda yok etti, kendisinin sarsak, beceriksiz biri 
olduğunu düşündü, bu sarsakl ığı, bu küçücük kazan ın çok ötesinde bir 
duygusal deprem yaratt ı. Kendine duydu ğu güven, bir su birikintisinin 
üstündeki ince buz tabakas ı gibi kırıldı, bu güven k ırığından, ruhunun 
karanlıklarına saklı kâbuslar, korkular, tedirginlikler, sakl ı kalmanın 
bütün şiddetiyle f ışkırıp çıktı bir anda, gün ortas ında bir kâbus ya şamaya 
başladı. Yılanı görünce felç olan bir tav şan gibi içinden aniden yükselen 
anlamsız bir korkunun kar şısında kımıltısız kaldı, dayanılmaz bir bitkinlik 
çöktü üstüne, tuvalet masas ının üstüne y ığıldı, yüzünün yar ısında beyaz 
noktalar duruyordu, aln ından fışkıran ter damlalar ı  kremlerin 
64 
üstünden ak ıyor, yüzünü yap ışkan bir maskeye döndürüyordu. 
Aynaya bakt ığında korkunç bir şey görecekmi ş ya da kendine bakt ığı anda 
korkunç bir şey olacakm ış duygusuna kap ıldığından başını kaldırıp aynaya 
bakamıyor, sürekli tuvalet masas ının üstündeki parfüm şişeleriyle krem 
kutularına bakıyordu. Ya ğlı ve terli yüzüyle orada ölürse, insanlar ın onu 
çirkin bir halde bulacaklar ını düşündü, ölümden de ğil de çirkin bir yüzle 
ölmekten korktu, sonra ard ında büyük bir transatlanti ği çeken küçük bir 
kılavuz gemisi gibi, bu korku as ıl büyük korkuyu, ölüm korkusunu akl ının 
derinlerinden çekip ç ıkardı. Ölüm korkusunu ilk kez bu kadar şiddetli, bu