SEHER 
MUNİSE 
SEHER 
MUNİSE 
SEHER 
HALİL (İçeri dalar. Az sonra onu pencerenin önünde, SE­
HER' in omuz başında görürüz.) Şuna bak şu­
na ... (Bir sumsuk atar kızına) .. .lasıca ... 
(Sallanır.) Gelen kim, giden kim? .. Gelen kim, 
giden kim? .. 
(Onun başını sumsuklar.) Naha boyun devril­
sin e mi? Az-gm! Saçını sırma dedik diye, or­
ta yere mi dökmek gerekirmiş ha? Deden 
görseydi böyle, başı açık sallandığını senin ... 
Amanın, adamı tüm üstüme saldırtacak da 
benim ... (SEHER'i tartaklayarak pencereden bi­
raz içeri çeker. Saçlarını acele acele örerken) 
(Ağlamaya başlar.) Vur bakalım, vur ... Ölsem 
ne olur sanki? Yaşadım da ne gördüm? Ne 
gördüm şu dünyada? Önüm karanlık, ardım 
karanlık. .. (Tutturur.) Önüm karanlık, ardım 
karanlık. .. Önüm karanlık, ardım karınlık. .. 
(Acele kızının başını örter. Bağlar. Çoktan yumu­
şamıştır.) Oh bak, elin yüzün açıldı yavrum. 
Neydi o öyle cadılar gibi? Deli Nuriye'ye 
dönmüştün a kızım ... İçim kalktı ... Hadi ya, 
sus işte ... Ağlama hadi ... Ne güzel oldun, bi 
görsen ... (Toparlanır, güler.) A, a, a, aaa! De-
liye bak! Kız ne var ağlayacak şimdi? Sen 
benim bi güzel kızımsın, yavrum ... Ağlama 
ya. Sus ... Sakız istersen getirivere yim. Çiğner­
sin ... Bunun dağılır. Sandığın gözünde olacak 
bi tutam. Getiri vereyim mi? 
: Getir. 
(MUNİSE, pencerenin önünde kaybolur. SEHER 
aynı yerde sessiz oturur. Bekler. Sanki bir şey din­
ler, bir şey sezinler.) 
(Samanlıkta:) 
(Şimdi o, samanlık deliğinin altındadır.) ... Şimdi o 
şenlikli eve gideceğim. Anama burda olduğu­
nuzu söyleyec eğim. Ev daha da şenlenecek . .. 
208