Atlılar atlarından insinler, dinlenıneye çekilsinler, diye 
buyruk verdiler. 
Merdivenleri kol kola çıktılar. Yukarda, odanın kapısında 
Bayramoğlu onları bekliyor du. Sarı Sultanoğluyla el sıkıştı­
lar. Bayramoğlu eşkıyalığının ilk yıllarında onun evini bas­
mak istemiş, ona, altın göndersin, diye haberler göndermiş, 
Sarı Sultanoğluysa geleceği varsa, göreceği de var, buyursun 
gelsin, kendi elimle vereyim ona altınları, diye meydan oku­
muş, Bayramoğlu da onun üstüne gitme yürekliliğini bir tür­
lü gösterememişti. 
"Benim adamlanının ne biçim bir insanlar olduklannı Bay­
ramoğlu da bilir. Her birisi bir kartal gibidir. Her birisinin boy­
nunda en az üç kişinin kanı vardır. Nişancılıklarına gelince 
gökteki turnayı düşürürler. Bayramoğluna sor istersen Bey, o 
Bayramoğlu ki, yüzüne demek gibi olmasın, şimdiye kadar To­
ros dağları bir Bayramoğlu daha görme di. Bundan önce de, sen 
de biliyorsun Bey, Bayramoğlu gibi bir eşkıya gelmemişti Toro­
sa, belki de dünyaya ... O bile benim üstüme gelememiş ti." 
"Doğrusu gidemedim," diye güldü Bayramoğlu. "Kork­
tum doğru su." 
"Sen hiçbir şeyden korkmazdın ... Korkmazdın ya, düşün­
dün." 
"Doğrusu düşündüm," dedi Bayramoğlu. 
O çocuksu, o genç bir kız kadar utangaç Bayramoğlu git­
miş, yerine sivri yüzü, çekik, kısılmış, kurnaz tilki gözleriyle, 
kartal burnu, burma bıyıklarıyla, her zaman buyurmaya hazrr 
keskiı:i. duruşuyla bir başka insan, bir başka, yrrhcı yaratık gel­
mişti. 
"Ama İnce Memed, o konağı, Dulkadiroğlu Sarayını bash," 
dedi Arif Saim Bey. Koltuğu gösterdi, Sarı Sultanoğlu elini diz­
lerinin üstüne bastırarak oturd u. Arkasından da, onun yanı ba­
şına Bayramoğlu geldi yerleşti. Arif Saim Bey de karşıianna 
geçti. Kahveler söylend i. 
"İnce Memed ... Ne kadar da yürekli bir adammış . Bayra­
moğlunun, yıllar yılı isteyip de yanına yaklaşamadığı sarayımı 
bast ı." Sesine iyice alayh bir hava verdi, "Bu İnce Memed de 
neyimiş böyle, belki de Zaloğlu Rüstemdir. " 
445