363 
  
 
  
lı davranmas ı hoş karşılanmazdı, bilirdim ama soramadan 
edemedim: 'Ya siz ne dediniz efendim?" 
"Önce Kimya'ya sormam gerek dedim." 
"Efendim..." dedim. Sesim k ısıldı, alnımı boncuk boncuk 
ter bast ı. "Buraya geli ş sebebim Şemsle evlenmek istedi ğimi 
söylemekti." 
Rumi kulaklar ına inanam ıyormuş gibi afallayarak bakt ı. 
"Emin misin k ızım?" 
"Eminim. Hem çok faydas ı olabilir bu izdivac ın" dedim. 
"Böylece Şems aileden biri olur, bir daha asla gitmek zorun- 
da kalmaz." 
O zaman Mevlâna dikkatle yüzümü inceledi: "Yani sen ba- 
na yardım etmek için mi Şems ile evlenmek istersin? Burada 
kalsın diye, öyle mi?" 
"Hayır. Yani evet ama salt bu de ğil..." dedim. Yutkundum. 
"Fikrimce Şems benim aln ıma yazılmış. O benim nasibimdir. 
Ya onunla evlenirim ya kimseyle evlenmem." 
İşte, Şems-i Tebrizî'ye olan a şkımı ancak bu kadar itiraf 
edebildim. 
Evlilik haberini ilk alan Kerra oldu. Bi ko şu yanıma geldi. 
Buruk bir tebessümle yan ıma oturup ahiret sualleri gibi ard ı 
ardına sorular sordu: 
"Emin misin k ızım, hakikaten Şemsle evlenmek istiyor 
musun? İyi düşün. Evlilik ba şka şeye benzemez. Ya şın daha 
küçük de ğil mi? Hem Şems senden çok büyük. Ya şma yakın 
birisiyle evlensen daha iyi olmaz m ı?" 
"Şems diyor ki a şk bütün ayr ımları geçersiz k ılarmış" de- 
dim. "Aram ızdaki ya ş farkı önemli de ğil." 
O zaman Kerra benim nas ıl abayı yaktığımı anladı galiba. 
Derin bir of çekti. Vaktinden evvel a ğaran kır zülüflerini 
  
başörtüsünden içeri soktu. "K ızım, Şems gezgin bir abdal, asi 
tabiatlı bir adam. Onun gibi erkekler kolay kolay ev hayat ı- 
na alışamaz. Yaban kal ırlar. Uzaktan sevmesi ho ştur böylele- 
rini. Ama onlardan iyi koca olmaz. Sonra kalbin k ırılır." 
"Hallolmayacak mesele de ğil, Şems zamanla de ğişir" de- 
dim, kendimden gayet emin. "Onu o kadar çok sevecek ve 
mutlu edece ğim ki o da de ğişecek. İyi koca olmay ı, iyi baba 
olmayı öğrenecek." 
Kerra bana itiraz etmedi. Böylece sohbetimiz ba şlamadan 
bitti. 
O gece sevinç içinde yata ğıma yattım. Kalbim bir deli da- 
vul kesilmi ş, güm güm at ıyordu. Nereden bilebilirdim o an 
kadın kısmının ezelden beri yapt ığı en büyük hatay ı yaptığı- 
mı? Âşık olduklar ı adamı sevgileri arac ılığıyla değiştirebile- 
ceklerini zannetmek biz kad ınlara özgü kadim bir gafletmi ş 
meğer. 
Kerra 
Konya, May ıs 1247 
Başka soru sormad ım. İkna oldu ğumdan de ğil, Kim- 
ya'nın sırılsıklam âşık olduğunu anlad ığımdan. Bu evlili ği 
sorgulamay ı bıraktım. Hayatta öyle tuhaf yanl ışlar vard ır 
ki gözünün önünde cereyan ederken bile kar ışamaz, durdu- 
ramazsın. 
Bu sene Ramazan erken geldi. Evde i şimiz başımızdan aş- 
kındı. Habire çeyiz haz ırladık. Bayram çabuk geçti. Dört gün 
sonra Kimya ile Şems'i evlendirdik.