8  
8.Benim Ad ım Ester 
 
 
 
Kara'ya verdi ğim mektupta neler yazd ığım hepinizin merak etti ğini biliyorum. Bu bende de bir merak 
olduğu için hepsini ö ğrendim. İstiyorsan ız hikâyenizin sayfalar ını geri geri çeviriyormu ş gibi yap ın da bak ın ben 
ona o mektubu vermeden daha önce neler oldu, bir anlatay ım. 
Şimdi, akşamüstündeyiz, Haliç'in ç ıkışındaki bizim Yahudi mahalleci ğimizdeki evimizde kocam Nesim'le 
oturuyoruz da oca ğa of-puf iki ihtiyar, odun atarak ısınmaya çal ışıyoruz. Bakmay ın şimdi kendime ihtiyar 
deyivermeme, ipek mendillerin, eldivenlerin, çar şaflar ın, Portekiz gemisinden ç ıkma renkli gömlekliklerin 
aras ına yüzüktü, küpeydi, gerdanl ıktı gibi hem pahal ısından hem ucuzundan kar ılar ı heyecanland ıracak incik-
boncuk da koydum mu, takar ım bohçam ı koluma İstanbul kazan Ester kepçe, girmedi ğim sokak kalmaz. 
Kap ıdan kap ıya taşımad ığım mektup, dedikodu yoktur ve bu İstanbul'un k ızlar ının yar ısını ben evlendirdim, ama 
şimdi bu sözü övünmek için açmam ıştım. Diyordum ki, ak şamüstü oturuyorduk, t ık t ık, kap ı çald ı, gittim açt ım, 
karşımda bu salak cariye Hayriye. Elinde de mektup. So ğuktan m ı, heyecandan m ı anlayamad ım titreye titreye 
bana Şeküremin ne istedi ğini anlat ıyor. 
Önce bu mektup Hasan'a götürülecek sand ım da şaşırdım. Güzel Şeküre'nin sava ştan bir türlü dönmeyen 
kocas ı -bana kal ırsa postu çoktan deldirtmi ştir o bahts ız- var ya. İşte evine dönmez sava şçı kocan ın bir de gözü 
dönmüş kardeşi var; Hasan'd ır ad ı. 
Ama anlad ım ki Şeküre'nin mektubu Hasan'a de ğil, bir başkas ınaym ış. Ne yaz ıyor mektupta, Ester meraktan 
kuduracak. Sonunda mektubu okumay ı başard ım. 
Sizlerle de öyle fazla tan ışmıyoruz. Aç ıkças ı, birden bir utanma s ıkılma geldi üzerime. Mektubu nas ıl 
okudum size söylemeyece ğim Belki benim merak ımı -siz de en az ından berberler kadar merakl ı değil misiniz 
sanki- ay ıplar, bor görürsünüz beni. Ben size yaln ızca mektubu bana okurlarken i şittiğimi söyleyivereyim. Şöyle 
yazm ıştı şeker Şeküre: 
"Kara Efendi, babamla olan yak ınlığına dayanarak evime geliyorsun. Ama zannetme ki benden herhangi bir 
işaret alacaks ın. Sen gitti ğinden beri çok şey oldu. Evlendim, aslan gibi iki çocu ğum var. Bir tanesi Orhan, 
demin içeri girmi ş de görmü şsün. Ben dört y ıldır kocam ı bekliyorum ve ba şka da bir şey düşünmüyorum. 
Kendimi iki çocuk ve ihtiyar bir babayla kimsesiz, çaresiz ve güçsüz hissedebilirim, bir erke ğin gücüne ve 
koruyuculu ğuna ihtiyac ım olabilir, ama kimse bu durumumdan yararlanabilece ğini sanmas ın. Bu yüzden lütfen 
bir daha kap ımızı çalma. Bir kere zaten mahcup etmi ştin ve o zaman benim, babam ın gözünde kendimi temize 
çıkarmam için ne kadar çile çekmem gerekmi şti! Sana bu mektupla birlikte, akl ı bir kar ış havada bir gençken 
nakşedip bana yollad ığın resmi de geri gönderiyorum. Hiçb ir umut beslemeyesin, hiçbir yanl ış işaret almayas ın 
diye. İnsanlar ın bir resme bak ıp âşık olabileceklerini sanmak yalanm ış. Ayağın evimizden kesilsin, en iyisi 
budur" 
Zavall ı Şeküreciğim, bir erkek, bey, pa şa değil ki alt ına gösteri şli mührünü vursun! Kâ ğıdın dibine ad ının ilk 
harfini, küçük, ürkek bir ku ş gibi atm ış, o kadar. 
Mühür, dedim. Ben bu mühürlü mektuplar ı nas ıl aç ıp kap ıyorum diye merak ediyorsunuzdur. Mühürlü de ğil 
ki mektuplar. Bu Ester cahil bir Yahudidir, bizim yaz ımızı sökemez diye dü şünüyor can ım Şekürem. Do ğru, ben 
sizin yaz ınızı okuyamam, ama ba şkas ına okuturum. Mektubunuzu ise pekâlâ kendim okurum. Akl ınız m ı kar ıştı? 
Şöyle izah edeyim ki en kal ın kafal ınız da anlas ın. 
Bir mektup diyece ğini yaln ız yaz ıyla demez. Mektup t ıpkı kitap gibi, koklayarak, dokunarak, elleyerek de 
okunur. Bu yüzden ak ıllı olanlar, oku bakal ım, mektup ne diyor, derler. Aptallar da; oku bakal ım, ne yaz ıyor, 
derler. Hüner yaln ız yaz ıyı değil, mektubun tümünü okumakta. Dinleyin bakal ım Şeküre başka ne demi ş, 
1. Mektubu gizlice yolluyorsam da, mektup ta şımay ı iş ve huy edinmi ş Ester ile yollamakla öyle fazla bir 
gizlilik maksad ım yoktur, diyor.