korkuları  olmayan  çirkin  kargalar  oldu  her seferinde.  Bir de 4 nu-
maranın  penceresinin  içinde  kafeste  duran  san kanarya  vardı  ama  o 
da değil  uçmak,  kanat  bile  çırpamıyordu. 
Martılardan  şüpheleniyordu  Muhammet.  Bahçe  duvarının  ya-
nında  biriken  çöp  torbalarını  deşerken  görüyordu  onları.  Lodosun 
ıslak  nefesinin  içinde  çemberler  çizerek  çöplerin  üzerine  iniyor  ve 
ne vakit,  besili  bir jurnal  geçse  çiğ pembe  gagalarına,  keyifle  ciyak-
layarak  süzülüyorlardı  semaya.  Geceleri  damlarda  toplaşıp,  apart-
manların  içinde  işlenen  günahlan  izliyorlardı.  Ve babasının  aksine, 
martılar  hiç uyumuyorlardı. 
195