40
h a tın  için onunla her türlü saçm a sapan oyuna oynar, 
korsan, bazen kâhin olurdu.
K im ya m ü h en d isliği oku du ğu  ü n iv ersited e U m u t iç i­
ne kapanm ıştı. B ıyık bırak m ış, saçın ı ım t m ^  du varları­
na P eri’nin daha önce görm ediği insanların fotoğraflarım  a s­
m ıştı: k ır sakallı bir dede; yuvarlak, tel gözlüklü, açık yü z­
lü bir adam; karm akarışık saçlı ve koyu renk bereli b ir başka 
adam. B ir de saçlarım  toplam ış, beyaz şapkalı b ir kadın var­
dı. Peri bu insanların kim  olduğunu sorduğunda “Bu M a n , 
d iğeri G ram sci. B ereli olansa yoldaş C he" dîye açıklam ıştı 
abisi.
“Hımm” dem işti P eri; abisinin neden bahsettiğine d a ir en  
ufak bir fik ri olm asa da sesindeki heyecandan etkilenm işti. 
“Peki bur
“R osa” dem işti abisi, uzun zam andır h asret k a ld ığ ı b ir  
dosttan bahsedercesine sevecen.
“Keşke benim  adım da Rosa olsaydı.’
Gülüm sem işti Umut. “Senin adın daha güzel, ama iste n e n  
sana Rosa-Peri derim. Belki sen de ileride devrim ci otursun.’  
“Devrim ci ne demek?”
B ir an duraklam ıştı U m ut. “D evrim ci, bütün çocu k ların  
oyuncakları olm asını ama h içb ir çocuğun aşm  oyuncağı o l­
m am asını isteyen kişiye denir.”
“P e-k i..." dem işti Peri k afası karışm ış h alde. D uydukla­
rın ın  y a n sın ı beğenm iş, y a n sın ı beğenm em işti. “N e k ad ar 
olursa, aşm  sayılır m esela?”
Polislerin şim di duvarlardan söktüğü posterler bunlardı iş ­
te. Y ırtılacak bir şey kalm adığında kitaplara bakm aya başla­
dılar. (Hakan’ın okum akla arası olm adığı için kitaplara » hep­
si Umut’a aitti). Kari Manc’ın  Komünist Manifesto'su,  F ried- 
rich Engels’den Ingiltere’de Emekçi Suuflann Dunumu,  L ev 
Troçki’den Sürekli Devrim,  G eorge O radT den  Kntalomya’ya