küstürülmemesini" rica ediyor, çocuğ un yoksul annesinin, devlet bütün 
öğrencilere bedava yün palto ve ceket dağ ıtıyor yalanına kanarak oğ lunu imam 
hatip okuluna yazdırdığ ını, aslında ailece cumhuriyetçi ve Atatürkçü olduklarını 
anlatıyordu. Yuvarlak yüzlü adam emekli binbaş ının sözünü kesti. 
"Binbaşım burada kimseye kötü davranılmıyor," dedi ve Ka'yı bir kenara çekti: 
Katil ile Lacivert'in adamları (Ka onun bu ikisinin aynı kiş iler olduğ unu tahmin 
ettiğini sezdi) belki de yukarıda veterinerlik fakültesindeki gözaltında 
tutulanlar arasındaydılar. 
Böylece Ka'yı otelden alan gaga burunlu adamla gene aynı as-jkerî kamyona bindiler. Yolculuk boyunca Ka boş  sokakların güzelliğ iyle, en sonunda emniyet 
müdürlüğ ünden çıkabilmiş  olma-Isıyla ve sigaranın keyfiyle mutluydu. Aklının bir 
yanı askerî darbe olduğ u, memleket dincilere teslim edilmediğ i için sinsice 
sevindiğ ini de söylüyordu kendine. Böylece vicdanını rahatlatmak için 
181 polisle ve askerle iş birliği yapmamaya yemin etti. Hemen sonra aklına yeni bir 
şiir öylesine güçle ve tuhaf bir iyimserlikle geldi ki, gaga burunlu Mİ T 
görevlisine "Bir çayhanede durup çay içmek mümkün mü?" diye sordu. 
Şehrin her iki adımda bir rastlanan iş siz çayhanelerinin çoğ u kapalıydı, ama 
kenarda bekleyen bir askerî kamyonun dikkat çekmeyeceğ i Kanal Sokak'ta ocakçısı 
çalışan bir çayhane gördüler. İ çeride sokağ a çıkma yasağ ının sona ermesini 
bekleyen bir çırak çocuktan baş ka bir köş ede oturan üç genç vardı. Biri subay 
şapkalı biri sivil iki kiş inin kapıdan girdiklerini görünce gerilmiş lerdi. 
Gaga burunlu adam hemen paltosunun içinden tabancasını çıkardı ve Ka'da saygı 
uyandıran profesyonel bir tavırla gençleri üzerinde koskocaman bir İsviçre manzarası asılı duran duvara dayadı, üzerlerini aradı, kimliklerini aldı. İşin ciddiye varmayacağ ına karar veren Ka yanmayan sobanın hemen yanına bir masaya 
oturdu ve aklındaki ş iiri rahat rahat yazdı. 
Daha sonra "Rüya Sokaklar" adını vereceğ i şiirin çıkış  noktası karlı Kars 
sokaklarıydı, ama eski İ stanbul sokaklarından, Ermenilerden kalan hayalet ş ehir 
Ani'den, Ka'nın rüyalarında gördüğ ü boş, korkulu ve harika ş ehirlerden pek çok 
şey vardı bu otuz altı mısrada. 
Ka şiirini bitirince siyah beyaz televizyonda sabahki türkücünün yerini Millet 
Tiyatrosu'ndaki ihtilalin aldığ ını gördü. Kaleci Vural aş klarını ve yediğ i 
golleri anlatmaya yeni baş ladığına göre yirmi dakika sonra kendisini ş iir 
okurken televizyonda görebilecekti. Unutup defterine yazamadığ ı şiiri hatırlamak 
istiyordu Ka. Çayhaneye arka kapıdan dört kiş i daha girdi, gaga burunlu Mİ T görevlisi onları 
da tabancasını çekip duvara dizdi. Çayhaneyi iş leten Kürt "komutanım" dediğ i MİT 
görevlisine bu adamların sokağ a çıkma yasağ ını çiğnemediklerini, avludan bahçeye 
geçerek geldiklerini anlatıyordu. MİT görevlisi sezgisel bir kararla bu lafların doğ ruluğunu denetlemeye karar 
verdi. Adamlardan birinin zaten kimliğ i yoktu üzerinde, korkudan çok fazla 
titriyordu. Mİ T görevlisi ona aynı yoldan kendisini evine götürmesini söyledi. 
Duvara dayalı gençleri çağ ırdığı şoföre bıraktı. Ş iir defterini cebine koymuş  
olan Ka da peş - 
182 lerine takıldı, çayhanenin arka kapısından karla kaplı buz gibi bir avluya çıktılar, alçak bir duvan aş ıp, buz tutmuş  üç basamağ ı çıkıp, zincirli bir 
köpeğin havlayış ları arasında, Kars'taki çoğ u binalar gibi döküntü, boyasız bir 
beton yapının bodrumuna indiler. Pis bir kömür ve uyku kokusu vardı burada. Önde 
giden adam uğ ul-dayan bir kalorifer kazanının yanında boş  karton kutular ve 
sebze sandıklarıyla yapılmış  bir köş eye sokuldu: derme çatma bir yatakta uyuyan 
beyaz yüzlü, olağ anüstü güzel genç bir kadın gördü Ka, içgüdüyle baş ını çevirdi. 
O sırada kimliksiz adam gaga burunlu Mİ T görevlisine bir pasaport verdi, Ka 
kalorifer kazanından gelen uğ ultu yüzünden aralarında ne konuş tuklarını 
işitemiyordu, ama yarı karanlıkta adamın ikinci bir pasaport daha çıkardı ğını 
gördü. 
Çalışıp para kazanmaya Türkiye'ye gelmiş  bir Gürcü kan kocaydı bunlar. Çayhaneye