B 
Ferhat Hoca derin düşüncelere dalmışh. Aptes alıyor, na­
maz kılıyor, ellerini havaya açıyor, ağzı kıpır kıpır dualar oku­
yordu. Çeteler de, orada, kırmızı damarlı kayalığın kuytusuna 
sığınmışlar sabırla onu bekliyorl ardı. Ferhat Hoca namaz kıl­
madığı, dua etmediği sıralar yüzü asık, alnı kırışmış başını kal­
dırmadan düşünürdü. Ağzına bir iki lokma yemek alıyor, ne 
yediğinin farkında bile olmadan kalkıyor, başı önünde yürüme­
ye başlıyor , namaz vaktine kadar böylece gidip geliyor du. 
Üç günden beri burada bu minval üzere bekli yorlardı . 
Akşam olmuş, gün bahyordu ki, sakalım karışhran Ferhat 
Hocanın yüzü ışıdı, eliyle Kasımı çağır dı: 
"Kasım," dedi, "hazırlanın, yemeğillizi yiyin, suyunuzu 
için, sonra azıcık dinlenin, zor bir işe gidiyor uz." 
Hemen gür ateşler yakı ldı, kestikleri koçtan arta kalanını 
çarnan yapıp tuzladılar , kalın közlerin üstüne serdiler. 
Herkes, közlerin üstünde pişen etten bir parça alıyor, elin­
deki yufkanın içine koyuyor, dürüm yapıp yiyordu. 
Karınlarını doyurduktan sonra giyindil er, kuşandılar. Tü­
feklerini taktılar, Ferhat Hocanın karşısına geldiler beklediler. 
"Zor bir işe kalkışıyoruz çocuklar. Şimdiye kadar hiçbir eş­
kıya, bu dağlar dağ oldu olalı böyle bir işe kalkışm adı. Biz kal­
kışacağız, bundan sonra ya İnce Memed ölecek, ya da bir iyice 
dillere destan olacak . Ya da hepimiz bir tekimiz kalınamacasına 
öldürüleceğ iz. Biz şimdi bu gece yarısı Sarı Sultanoğlunun evi­
ni basmaya gidiyoruz. Sarı Sultanoğlunun evi bir kale gibid ir, 
131