fa İnan, 'Gördün mii?" diye söylendi, aksi bir sesle, "Gene 
ateşim çıktı. Dün yoruldum herhalde. Tam memlekete döne­
ceğimiz sırada başımıza geleni görüyor musun?" Bir an önce 
yurda dönmek istiyordu. Yeni yazdığı kitabı (Mukavemet’in 
ikinci cildi) bitirmek istiyordu. Acaba yayımlanan kitabı ne 
olmuştu? Satıyor muydu? Matbaacılar cilt işini yetiştirebil- 
mişler miydi? Kitap ilk çıktığı gün Uç yüz tane satmıştj. Oy­
sa günde yüz kitap ciltleyebiliyorlardı. "Bu hastane masraf­
ları da çok oluyor Jale." "Üzülme," dedi Ja le İnan, ağladığını 
kocasına göstermemeye çalıştı. "Her şey yoluna girer, üzül­
me." Jale Hanım'ın yüzüne baktı Mustafa İnan: "Sen de bit­
tin Jale. Ben iyileşeceğim, ama sen kendini toparlayamaya- 
caksın bir türlü. Ateşim var d.iye neden geceleri de yanımda 
kalıyorsun? Biraz gez, dolaş. Üniversiteye git, konferansları 
takip edersin. Biraz kendine gelirsin." Jale Hanım biraz son­
ra'doktorun yanına gitti. "Kocanız çok hasta," dedi doktor. 
Kortizon yapıldığı halde ateş durmadan yükseliyordu, gece­
leri kırk derecenin üstüne çıkıyordu. Bir gün, 'Yeni bir ilâç 
var,' dediler doktorlar, "Ama çok pahalı. Kutlanalım mı? Pa­
radan başka bir şeyin sözü olmuyor diye djişündü Ja le İnan. 
"Ödeyeceğiz elbette, gereken her şey yapılsın," dedi. Bu sıra­
da onları ziyarete gelen Kurt Bitte), yabancı ülkede her za­
man lâzım olur diye istediklerinden fazla borç verdi. Sonra 
Mustafa İnan’a kan verildi, serum verildi; hiçbir şey para et­
miyordu. Mustafa İnan kımıldayamıyordu, letaplara baka­
mıyordu, canı hiçbir şey yapmak istemiyordu. Sonra doktor­
lar, belki prostat var da ondan, dediler. "Bira 2 ferahladım. 
Artık ümit verici ne söyleseler inanıyordum. Sonra da he­
men, beni aldatıyorlar diye kuşkuya kapılıyordum. Doktorla­
rın kapısından aynlamıyordum. Ve ateş bir türlü düşmüyor­
du. Sonra bir apse gördüler. Gene ümitlendim; ateşi bu apse 
yapıyor diye sevindim. Ameliyat ettiler, apseyi aldılar. Ateş 
gene düşmedi."
246