Kurban Ba yram ı
körü sunma âdetini yasaklam ıştı. Bu karar ı babam ın sağlığı için alm ıştı. 
Ama iki y ıl önce gene böyle bir bayram sabah ı, Sürey ya Da yı likör di ye 
tutturunca, annem konu yu kestirip atmak için "Dinî günde alkol mü
olurmuş!" demiş, bu da bitip tükenmez din, medeni yet, Avrupa,
Cumhuriyet tart ışmas ının, aşın Atatürkçü laik da yım ız ile annem
aras ında da ba şlamas ına yol açm ıştı. 
"Han giniz gidiyor?" dedi babam. Her ba yramda elini öpen çocuklara,
kapıc ılara, bekçilere vermek için bankadan özel getirdi ği on liral ıklar  
destesinden g ıcır g ıcır bir tane ç ıkarıp bize gösterdi. 
"Kemal gitsin!" dedi a ğabeyim. 
"Osman gitsin!" dedim ben. 
"Hadi sen git can ım," dedi babam bana. "Annene de söyleme şimdi 
nereye gitti ğini..." Kap ıdan ç ıkarken Füsun'u gördüm. "Gel hadi, 
bakkala gidelim seninle." 
On iki ya şında, çöp bacakl ı, zay ıf, uzak bir akraba kızıyd ı işte. 
Örgülü, parlak si yah saçlar ına bağlad ığı bembe yaz fi yongun kelebek
biçimi ve temiz k ıyafeti dış ında, dikkat çeken bir yan ı da yoktu. O
küçük kıza asansörde sordu ğum s ıradan şeyleri, yıllar sonra bana
Füsun hat ırlatt ı: Kaç ınc ı sınıftas ın? (orta bir), han gi okula gidiyorsun?
(Nişantaş ı Kız Lisesi), ileride ne olacaks ın? (sessizlik!). 
Kap ıdan ç ıkmış , soğukta birkaç ad ım atmış tık ki, yandaki bo ş ve 
çamurlu arsada, ilerideki küçük ıhlamur a ğacının alt ında bir kalabal ığın 
topland ığını, kurbanl ık bir koyunun kesilmek üzere oldu ğunu gördüm.  
Şimdiki anla yışımda olsa ydım, ko yun kesilecek, küçük k ız kötü  
etkilenir diye dü şünür, Füsun'u oraya hiç yakla ştırmazd ım. 
Ama merakla ve dü şüncesizlikle yürüdüm. Bizim ahç ı Bekri Efendi  
ile kap ıcım ız Saim Efendi kollar ı s ıvam ış ve a yaklan ba ğlı k ınal ı bir  
koyunu yere y ıkmış lard ı. Koyunun yan ında 
 
41