38
te. Bally vücutlarına nüfuz edip, beyin hücrelerinin zarları­
nı eritirdi; sinir sistem lerine saldırır, böbreklerini ve karaci­
ğerlerim mahveder, için için yiyip bitirirdi sokak çocuklarım.
Berduş çevik bir hamleyle aniden ayağa kalktı. Yüzüne çö­
reklenen ifade ürkütücüydü.
“Kızım polis çağırdı, haberin olsun!” diye bağırdı Peri; için­
de kötü bir his yandı söndü. “Birkaç dakikaya burada olurlar*
Sanki bu sözü bekliyorm uş gibi bir adım attı berduş, bîr  
adım daha. Periye fikrini değiştirmek için zaman vermek ya  
da olacaklardan sorumlu tutulam ayacağını netleştirm ek is­
ter gibi ağır ve temkinliydi hareketleri.
tki çocuk ortadan kaybolm uştu. Ne zaman nereye gitm iş­
lerdi, hiçbir fikri yoktu Peri’nin. Fark etm em işti bile çekil­
diklerini. öylesine sabit gözlerle bakakalmıştı berduşa. Arka  
sokakların kralıydı o, toplanm am ış çöplerin sultanı. Tipi de­
ğil am a tavırlarındaki ciddiyet ve ağırlık birini hatırlatıyor­
du P eriye -  maziye kilitleyip orada bıraktığım sandığı biri­
ni; şu hayatta hiç kimseyi sevmediği gibi sevdiği, bir zam an­
lar sırılsıklam âşık olduğu birini.
İlerideki sokak lam basının solgun ışığında, yerde tozlar  
içindeki Polaroid’e dönüp baktı Peri. Oxford Üniversitesinden  
elinde kalan birkaç fotoğraftan biriydi -  Profesör A zu /u n  için­
de bulunduğu tek kare. Kaybetmeyi göze alamazdı.
Başını kaldırdığında, berduşun burnunun kanadığım göre­
rek irkildi. Göğsüne dökülen kan damlaları öyle parlak bir  
kırmızıydı ki boyayı andırıyordu. Ne var ki adam umursamı­
yordu. Seri hareketlerle ona doğru ilerliyordu.
Korkuyla iç çekti Peri. Kendi sesi kulağına yabancı, yaba­
ni geldi. Çeliğin ışıltısını gördü bir an, berduş bıçağı çekip  
ona doğru savurmadan evvel.