Atilla telefona sarılıp şikayet ediyor, söyleniy ordu. 
Bir müddet sonra, işler değişmeye başladı. Cuma 
akşamları bana gelen çocuklar, geliş günler ini per­
şembe gününe, daha sonra da çarşamba gününe 
çevirdiler ama babalarından hiçbir itiraz gelmedi . 
Ne mutlu hepimize ki, eski kocamın hayatına bir 
kadın girmişti. Tam da onun istediği gibi, ev işle­
rinden çok iyi anlayan, yemek yapması nı, dikiş dik­
mesini bilen, enstitü mezunu hanım hanımcık, iyi 
bir kadın. Atilla kısa bir süre sonra, bu hanımla ev­
lendi. Böylece çocukların programları ters yüz ol­
du ve benim daha önceden tahmin ettiğim gibi, 
bütün haftayı benim yanımda, hafta sonlarını ise 
babalarında geçirmeye başladılar. Fakat aile içi so­
runlarımız bitmem işti. Çınar'la sorun yaşamazken, 
cumartesi sabahları mı, babasının evine gitmek iste­
meyen Çağlayan'ı ikna etmek için yalvarmakla ge­
çirirdim. Büyük oğlumun babasıyla anlaşması ne­
dense hayat boyu kolay olmadı. Anlaşamamalar ın­
da her ikisinin de suçu vardı. Çağlayan asla kural 
tanımayan, zor bir çocuktu. Babası da, oğlunun 
söz dinlemezliğinin nedenler ini hiç araştırmayan, 
aşırı disiplinli, hoyrat bir babaydı. Anlaşmazlı kları­
na ilişkin sürüyle tatsız anım vardır. Mesela bir cu­
martesi günü, çocukları babalarına yalvar yakar yol­
cu ettim, evde aya klarımı uzattım, dinleniy orum. 
Birkaç saat sonra kapı çalındı, gittim açtım. Kar­
şımda saçı başı dağılmış, gözleri çakmak çakmak, 
Çağlayan duruyor. Yanağında, babasının tokat izi, 
138