-Bu meselede tuhaf bir esrar var. Anlamıyor musunuz? 
O folluk, kuluçka, civciv hep birbirine girift birer muam­
ma ... Biri ikisi anlaşıldıktan sonra ötekiler çözülecek ... 
-Saçma canım, saçma ... Servinaz'la Nevres follukta dö­
vüşmüşler. Birkaç piliç ezmişler ... Bu karmakarışık sözlerin 
arasından seçilen hakikat işte bundan ibaret. 
-Niçin dövüşmüşler ? 
- İki deli kız niçin dövüşür? Kim bilir ne münasebetsiz 
bir şey içindir. 
-Münasebetli münasebetsiz, işte ben bu sebebi anlama­
lıyım. Çünkü bu evin hanımıyım. Zaman acayip, akla haya­
le gelmedik şeyler olabilir ... Dikkat etmedin mi? Kocakarı 
ağzında bir şey çiğneyip duruyordu. 
-Allah belasını versin! O acuzenin adını anma, ifrit 
kesiliyorum ... O dedikodu kumkuması ... Uydurur, uydurur 
söyler. Eğer onun ağzına bakıp da ev hanımlığı edeceksen 
vay senin haline! Vay benim halime! Vay bu evin haline! 
xv 
Bu defalık tehlikeyi atlattık ama mesele pamuk ipliğiyle 
bağlandı. Bugün, yarın ve belki de birkaç saat sonra patırtı 
kopma ihtimali vardı. Ben o kocakarının ağzını nasıl tuta­
bilecektim? O iki farfaradeli kızı nasıl akıllandıracaktım ? 
Birkaç gün geçti. Mesele kendi kendine yatıştı. Kanınla 
aramızda buna dair hiçbir söz olmuyor, kocakarı artık kar­
şıma çıkmaya cesaret edemiyord u. İskemleyi kafasına kal­
dırıp da gözlerimi üzerine açarak haykırışımdan fena halde 
ürkmüştü. 
Yalnız bir rahatsızlığım vardı. Servinaz ile Nevres kapı 
aralarında sık sık okşanmak istiyorlardı. Koridorun loşluğu 
içinden geçerken bazen boş odanın kapı aralığından yalva­
ran, titrek bir ses işitiyordum: 
-Beyefendi, Allah aşkına bir dakikacık buraya gel... 
Gidip bakıyordum. Nevres, gözyaşları serpen boğuk hıç­
kırıklar içinde: 
74