Ben daha onun kadar, akıl yolundan uzaklaşmadım. Peki
Olric, diyorum: gemileri kim yürütecek, ekmeği kim pişire-cek? Mazur görmek gerekiyor onu: Olric iyi yetişmedi, top-lumsal kültür almadı. Bütün vaktini beni izlemekle geçirdi.Şimdi beni, eskisi gibi beğenmiyor. Sözlerinizi ve davranış-larınızı mantıki sonuçlarına götürüyorum, diyor. Bir yan-dan da pekâlâ, gerçeklere işine geldiği zaman sırtını çeviri-yor. Kaldırımda yatan adam masalını onun uydurduğunusanıyorum. Yoldan geçen insanları, eski tanıdıklarıma ben-zetiyor. Kendimi nereye atacağımı bilmiyorum.
Her zaman böyle değiliz. İlerisi için planlar kuruyoruz.
T utunamayanlar ansiklopedisine yeni bölümler yazmayıdüşünüyoruz. Benim de girmem ihtimali kuvvetle belirdi.Olric öyle söylüyor. Ben de kendime göre hazırlıklar yapı-yorum. Olric’in temasları bitince yeniden müracaat edece-ğim. Elimde kuvvetli deliller var bu sefer. Bu sefer öyle ko-lay atlatamazlar. Olric bana cesaret veriyor. Bir celsede biti-ririz bu sefer, diyor. Ben biraz kuruntuluyum. Herkesi tanı-dığını söylüyor. Benim gitmem bile gerekmeyecekmiş belki.Öyle olursa sevinirim. Ben de yavaş yavaş kendi bölümümüyazıyorum; bazı küçük değişiklikler yapmama izin verilece-ğini söylüyor Olric. İyi olur; yoksa bir celsede verilecek ka-rarın bir anlamı kalmazdı.
Sonra, Olric’le birlikte istediğimizi yapacağız. Romanlar
yazacağız: bitip tükenmeyen romanlar. “T utunamayanlarınSonu”, “T utunamayanların Dönüşü” gibi. T utunamayanla-rın romanı biter mi?
Kabulümü rica ediyorum sayın yargıçlar. Hüsnü Beyin
oğlu ve mühendislikten emekli T urgut Özben’in kabulünürica ediyorum. Yetersizliğimin kabulünü rica ediyorum. Be-ni anlamanızı, bana aranızda yer vermenizi rica ediyorum.Geriye dönemeyeceğim bir yola çıkmış bulunuyorum. Bu
720