müş Meryemana  ikonasını  şehre  doğru  kaldırarak,  gülümsedi: 
"Yaptığın  hareket  doğru  değildi  ama  ben gene  de seni  hoşgörebilir, 
hatta  bağışlayabilirim.  Çünkü  doğrusu  budur." 
"Karşılığında  ekmek  ve su veririm,"  diye  bir ses işitti  birden. 
Eğilip  baktığında,  aşağıda  bir teknenin  içinde  gaga  burunlu,  kara 
kuru  bir adamın,  bir elinde  ekmek,  öteki  elinde  de bir şişe  su tuta-
rak kendisine  işaret  etmekte  olduğunu  gördü.  Agripina  Fyodorovna 
Antipova  daha  neler  olup  bittiğini  anlayamadan,  tam  arkasında  du-
ran, pembe  yanaklı,  saçları  kırpık  kırpık,  azman  bir sarışın  kadın 
onu itekleyerek,  bir hamlede  önüne  geçti  ve parmağından  çıkardığı 
altın yüzüğü,  kızının  belinden  çözdüğü  kuşağa  bağladığı  gibi  gemi-
den aşağı  sarkıttı.  Teknedeki  esmer  adam  yüzüğü  aldı,  havaya  kal-
dırıp  hoşnutsuz  bir nazarla  şöyle  bir inceledikten  sonra,  onun  yeri-
ne toparlak,  kara  bir ekmek  bağlayarak  kuşağı  geri  yolladı.  Gemi-
de bit salgını  çıkınca  saçlarını  kısacık  kesmiş  iriyarı  sarışın  ile çe-
limsiz  kızı  iştahla  yumulurken  ekmeğe,  Agripina  Fyodorovna  Anti-
pova  şaşkınlıktan  iri iri açılmış  gözlerle  baktı  denizin  üzerine  ve iş-
te o zaman,  sade  bulunduğu  geminin  değil,  limanda  demir  atmış 
tüm gemilerin  etraflarının  benzer  teknelerle  çevrilmiş  olduğunu 
gördü.  Rum,  Ermeni  ve Türk  açıkgözleri  bu teknelerden  başlarını 
uzatıp,  ellerindeki  yiyecek-içecekleri,  günlerdir  aç susuz  kalmış  Be-
yaz Ruslara  göstererek  pazarlık  ediyorlardı.  Durumu  kavrayınca, 
elinden  zorla  almaya  yeltenen  varmışçasına  kaygıyla  geri  çekti  kü-
çük, gümüş  Meryemana  ikonasını  ve ne menem  bir yere  geldiğini 
anlayabilmek  için,  teknelerin-satıcıların-dalgaların  üzerinden  aşırıp 
bakışlarını,  bir kez daha  dikkatlice  baktı  İstanbul'a. 
İstanbul  o sırada  kendi  derdinde,  üstelik  işgal  altındaydı.  Yeni 
demir  atmış  geminin  güvertesinden  yarı  şaşkın,  yarı  vakur  kendisi-
ni süzen  on dokuz  yaşındaki  genç  kadına  gözucuyla  baktı.  Böyle 
hodbin  tıfıllarla  uğraşmayı  bırakalı  çok  olmuştu.  Omuzlarını  silkti, 
sırtını  çevirip  kendi  hayhuyuna  döndü.  Agripina  Fyodorovna  Anti-
pova  taşlaşmış  gülümsemesiyle  donakaldı.  İnsanların  kaba  saba 
davranabildiklerini  görmüştü  görmesine  de, bir şehrin  küstahlığına 
ilk kez tanık  oluyordu.  İlk şaşkınlığı  üzerinden  attıktan  sonra,  yüre-
ğinin  tüm  perdelerini,  pencerelerini,  panjurlarını  kapatıp,  küstü.  Ge-
miden  küs  indi.  Hatta  aradan  iki ay geçip  de, karnındaki  şişkinlik 
38