----------------------------------------------------- itira f------------------------------ ■----■------------ ■—- 
Sibel biraz a ğlıyor, sonra yüzünü yıkıyor, kendini toparlı yor, sonra  
gene sorular soruyordu. 
"Onu içinden ç ıkaram ıyor musun yani?" di ye gerçeği kendi  
kelimeleriyle veciz bir şekilde dile getirdi bir kerede ak ıllı nişanl ım. 
Bir kalbi olan han gi erkek bu soru ya "evet" di yebilirdi ki? "Ha yır," 
dedim isteme ye isteme ye. "Yanlış  anlad ın. Bütün bu i şin yükü, bir kızı  
böyle h ırpalam ış olmak, seni aldatarak ili şkimizi lekelemeni n 
sorumlulu ğu beni yordu, hayat ne şemi kaç ırd ı." 
ikimiz de art ık inanmıyorduk bu dediklerime. 
"Öğleden sonra neredeydin?" 
Onu hat ırlatan eş yaları ağzıma ald ığım ı, tenime dokundurdu ğumu,  
bunlar ı yaparken onu hayal ederek gözya şlar ıyla boşald ığım ı, Sibel'e  
değil ama anlay ışlı herhangi birine anlatabilmeyi çok isterdim. Öte  
yandan Sibel beni terk edip giderse, ha yata devam edeme yeceğimi, 
akl ım ı kaç ıracağım ı hissediyordum. Asl ında "hemen evlenelim"  
demeliydim ona. Toplumumuzu a yakta tutan pek çok sa ğlam evlilik bu  
tür f ırtınal ı ve mutsuz a şkları unutmak için yap ılm ıştır. 
"Nikâhtan önce çocukluk oyuncaklar ımla oyalanmak istedim. Bir  
uzay tabancam vard ı mesela... Hâlâ çal ışıyormuş... Tuhaf bir nostal ji 
duygusu i şte. Onun için oraya gitmi ştim." 
"O daire ye hiç gitmemen laz ım!" dedi Sibel. "Orada onunla çok mu  
buluştunuz?" 
Cevabım ı beklemeden a ğlamaya baş lad ı. Ona sar ılıp okşamam,  
gözyaşlar ını h ızland ırd ı. Derin bir ş ükran duydu ğum nişanl ıma, aşktan  
da derin bir yolda şlık duygusuyla sarıldım. Sibel uzun uzun a ğlad ıktan  
sonra, kollar ım ın aras ında uyuyakal ınca, ben de uyuyakalm ışım. 
Öğleye doğru u yand ığımda, Sibel çoktan kalkm ış, yıkanm ış, mak yaj 
yapm ış ve mutfakta bana kahvalt ı bile haz ırlam ıştı. 
"Git istiyorsan, kar şı dükkândan taze bir ekmek al!" dedi so- 
 
210