şer miydik? Serçe kuşu kadar canımız kaldı. Çok şükür seni 
gördük koca oğlan," dedi, karısına döndü. "Ne duruyorsun bre 
avrat, çocuk şimdi aç. Acmdan ölmüştür fıkara..."
Kadın:
"Tarhana var ocakta. Hazır ettim," dedi.
Süleyman Memedi kucaklamış:
"Koca oğlan, benim koca oğlum, bunca zamandır nereler­
deydin?" diye onu sıkıyordu. "Nerelerdeydin, nerelerde?"
Kadm çabucak sofrayı serdi. Süleyman, "Otur koca oğlan," 
dedi, Memedi bıraktı. Memed hemen sofranın başma geçti 
oturdu. Derin sahandaki çorbanın yüzü kızarmış yağ ve kırmı­
zı biberlen bezenmişti. Bir de bol nane atümıştı. Bir de sarım­
sak. Çorba buğulanıyor, uzun bir mavi ince duman evin tavanı­
na doğru yükseliyordu. Tatlı bir tarhana kokusu ortalığı almış­
tı.
Kadın kaşığı Memedin eline verdi:
"Çabuk iç!" dedi. Bakalım Memed bunu anlayacak mıydı? 
yıllar önce de onun önüne bir sahan tüten tarhana çorbası koy­
muştu. Memed ona gülen gözlerle, tatlı baktı. Çok eskiyi, ço­
cukluğunu ansıdı.
"Çabuk içerim," dedi.
Koca Süleyman da kahkahayla gülerek:
"İnce Memed," dedi, "sen gene beni dinle. Çorba sıcak, o 
kadar çabuk içme, ağzm yanar ha!"
Memed:
"Benim ağzım hiç yanar mı?" diye sevindi.
Memed, Koca Süleyman, kadın biribirlerine bakıp gülüm­
süyorlardı.
Koca Süleyman sonra ciddileşti:
"Bak," dedi, "İnce Memed, hiç carımı sıkma. Bu sabah iyi 
bir sordum soruşturdum. Topal Ali candarmaları almış, senin 
izini süre süre Çiçeklideresi yönüne götürmüş. Onun için çor­
banı düz iç."
Memed gene güldü:
"Düz içerim."
Koca Süleyman, Memedin yüzü gülmüşken, tath sözleri 
sürdürdü:
206