onun adamı olmadığını,’ dedi. Bu kadar açık sözlü bir adam 
iyi ki bakan olmadı. Zaten ilmi ve teknik sabada hizmet ede­
bilecek kimselerin, İlmî başka işlerde kendilerine basamak 
yapmalarına çok kızardı. Erken emekli olarak unvanlarının 
yardımıyla piyasada kendilerine yer yapmak isteyenlere, sırf 
para kazanmak için genç yaşta emekliliklerini isteyerek şir­
ketlere girenlere de içerlerdi.
"Bir gün de Bilim Kurulu'nun Ankara’daki toplantısın­
dan çıktıktan sonra, Karpiç Lokantası’nda Süleyman Demi- 
rel'e rastlamıştık. Demire!, Mustafa İnan'ın öğrencisiydi ve 
hocasına da çok saygısı vardı. Yanımızdaki masada kardeşi 
Şevket Demirel ile oturuyordu. Bizi çağırdılar, birlikte yeme­
ğe başladık. O günlerde Demirel, Devlet Su İşleri’nden ayrıl­
mıştı, müteahhitlik yapıyordu. Siyasete atılacağı söyleniyor­
du. Mustafa Bey birden eski öğrencisine sordu: 'Yahu Süley­
man, duydum ki sen siyasete atılacakmışsın. Sakın ha. Ben 
seni akıllı bir adam bilirim.' Demirel gülümsedi: "Böyle bir 
şeyi benden umar mısınız hocam?”
Profesör Erdal İnönü, Mustafa İnan’ı Kurucu Meclis ça­
lışmaları sırasında bir öğle yemeğinde tanımış. Hocanın fık­
ralarını çok duyarmış: "Makina mühendisliğinde iki şey 
önemlidir: titreşim ve maaş, bu söz sizinmiş, dedim. Değil 
dedi. Anlaşılan, fıkralarıyla meşhur olmak istemiyordu. Bir­
den sordu: ‘Sizce ‘yaşantı’ kelimesi doğru mudur?’ Sorusuna 
gene kendisi karşılık verdi: ‘Değildir. Çünkü yaşantı müspet 
bir kavramdır. Halbuki ‘ntt’ son eki, küçültme anlamı taşır, 
olumsuz kelimeleri türetmekte kullanılır: bulantı, çöküntü, 
sıkıntı, kuruntu, üzüntü, kırıntı, serpinti gibi.’ Sonra bize 
uzun uzun dil konusunda bahsetti. İsviçre'deyken, doktora 
öğrenciliğ günlerinde küçük bir kaza geçirmiş ve hastaneye 
kaldırılmış. Y an baygın yatıyormuş, kendine gelip gelmedi­
ğini anlayamamışlar doktorlar ve aralarında bir kelimenin 
anlamım tartışıyorlarmış, ‘Ben dayanamadım,’ diye anlat-
231