pembe gül açmış. Gözüne durmadan sabun köpüğü kaçıyor. Yanıyor 
gözleri. Alicik hopluyor bağırıyor. Ak başörtü, güzel parmaklar da ba­
ğırıyorlar. Ağaç bağırıyor, su, dallar, her şey çığlık çığlığa. 
"Acımdan ölüyorum . Acımdan Selvi Ana, acımdan ." 
"Al yavrum." 
Sıcacık tandır ekmeği nin içinde eriyen tereyağı , eriyor, damlıyor. 
Aliciğin ağzı açılmış ko� an. Bir kocaman lokma. Bir kocaman lok-
ma daha, bir daha. · ' 
"Ana acımdan ölüyorum ana, Selvi Ana, can ana." 
Kudret Bacı en güzel nioni yi söyler. Onu dinleyeri çocuk kirp 
diye ağıdmı keser. Yaralının iniltisi durur, hastalar ağrıları nı, sızılarını 
unuturlar. 
"Bacı, Kudret Bacı, nionini söyle nolursun ." 
".Git oradan keLdomuz." 
"Bacı, kurban oiam bacı, söyle nolur sun." 
Akan sular durur. Esen yel durur. Adar doludizgin dururlar. · 
Alicik iyi ekin biçer, Alicik iyi çift sürer. Alicik pamuk toplar .... 
Alicik gibi çalışkan bir insan . daha yoktur Çukurovada. Alicik Selvi 
Anas ının oğlu. Alicik oğlumuz. Aliciğin kemikleri çatırdar. İri yıldız­
lar, tozlar, uzun, eğri yollar. 
Aliciğin kel başında saçlar bitmeye başlar. Alicik toplar, yaralar 
unutulur. 
"Allcik, Alicik yok. Alicik kaçmış!" 
Selvi Ana çıkışır, ev halkına, söver, dövüşüi. "Parmak kadar ço­
cuk o kadar, o kadar çalıştırılır mı? Kaçar ya, kaçsın. Bir avuç çocuğa 
o kadar yük yükle nir mi?" 
"Üzülme ana, gene gelir. " 
"Gelir mi dersin?" 
"Buradan iyisini bulamaz, o, senden iyisini bulama z." 
"Burası batsın, benim iyiliğim batsın. Vay fıkara, nereye gitti Ali­
cik? Aaaah, Alicik, ne oldu çocuğa ola? Yavrum?" 
Selvi Ananın dokuz çocuğu vardır. Sabahtan akşama kadar bağı­
ran. Her biri güçlü. Uzun boylu. Kalın, sağlıklı. 
"Küçücük o, küçücük. Bir kuş kadar canı var. Sıkıversen -ç�kacak. 
Sizin gibi mi o? O, incecik. Kaçar inşallah. Böyle ezerse niz oiıtı,. kaçar 
ya. Kaçsın yavrum. Vah fıkara, öldüysen toptan, hepiciğimiz, bütün