Ölmez Otu 633 
nün yanında başucunda kaldılar. Ölüye bir şey söylediler. Söylediler, ölüden kar­
şılık alamayınca, orada bir süre dikildiler kaldılar. 
Garbi yeli serince esti geçti. Az sonra da hızlandı. Yollardan tozlar yükseldi. 
Karşıda, Ceyhan ırmağının öteki geçesinde toz direkleri yükseldi. Döne döne do­
lanmaya başladılar. İpiltiler içinde. 
Bir toz direği geldi, maviye çalıyordu, çınarı, ölüyü, çelik yeşili sinekleri, 
adamları, Memidiği örttü. Toz direği çekilip gittiğinde adamların geniş kenarlı 
hasır şapkaları yoktu, hamaz şapkalan alıp götürmüştü. Ölü tozdan gözükmü­
yordu. Çınar yaprakları da apak toza bulanmıştı, tozdan ağaç olmuştu çınar. Si­
nekler de birer topak toz olmuşlardı. Ne şimşek yeşili, ne güneşe gelince delici 
bir panltıyla halkıyan çelik ışıltısı kalmıştı. Bir toz yumağı dallardan ölüye iniyor, 
ölüden dallara durmadan çıkıyordu. 
Uzun boylusu: 
"Tuh Allah belasını versin," dedi. "Şevket Bey Taşbaşoğlunu bulamayacak 
Mümkünü yok bulamayacak Taşbaşoğlu dağa çekilmiş Kırklar dağına. Bir top 
ışık olmuş uçmuş." 
En kısa boylusu : 
"Şu adamı yakalasak mı?" diye sordu. 
Ötekisi: 
"Boş ver," dedi. ''Yakalasak ne geçer ki elimize? Şevket Bey geri gelir mi ki?" 
Uzun boylusu: 
"Gelmez," dedi. "Hele bir şapkaları bulalım da ... Bu lanet hamaz da nereden 
çıktı!" 
Gün battı. Adamlar çekildiler gittiler. Pamuk tarlası yıldız ışığı altında ağa­
nyor, ateşböcekleri yüz binlerce , pamuktan pamuğa uçuyordu . Memidiğin bur­
nuna, kızarmış, mis gibi et kokusu geldi. Arkasından da ra kı. .. Sonra gece ıslak, 
yapış yapış, su, batak koktu. 
"Nereye götüreyim ben bu adamı, ne yapayım," diye yakındı Memidik. "Val­
lahi başıma bela oldu. Nereye koysam bulacaklar, beni de ipe çekecekler. Dilim 
bir karış dışarda, morarmış ... " 
Bir ipte sallanan ölüsünü gördü. Ayakları sarkmıştı. Ayağının sararmış, kirli, 
tımakları yarılmış parmakları toprağa uzanmıştı. Ayaklan çirkindi, kirliydi, bi­
çimsizdi. Ürperdi. 
Ölü sırtında, Ceyhan ırınağına yürüdü. Bükün bu yanında kör bir kuyu var­
dı. Sabaha karşı kuyuyu buldu. Ağzını ağır bir taşla kapatmışlardı. Gün ışıyın­
caya kadar çalıştı, kuyunun ağzındaki taşı bir yana itebildi. Kuyunun karanlık 
ağzından aşağı ölüyü attı. Attıktan sonra bir oh çekti. içini bir sevinç doldurdu . 
Uçar gibi pamuk tarlasına geldi. Anasının yanına girdi, pamuk toplamaya başla­
dı. Soluna döndü ki, solunda Uzunca Ali, elleri görünmüyor, uğunuyor.