Bu Benim Onu Son Görü şüm
Kap ının zilini çald ım. İkinci kat ın cumbas ının penceresi aç ıld ı. 
Füsun'un babası "Kim o?" diye seslendi karanl ığa. "Benim." "Kim?" 
Kaçmay ı akl ımdan geçirip orada dikiliyordum ki, annesi kap ıyı açt ı. 
"Nesibe Hala, ak şam ın bu saatinde rahats ız etmek hiç istemezdim." 
"Hay ırd ır Kemal Bey, buyrun içeri." 
İlk geliş imde de oldu ğu gibi, o önde ben arkada merdivenleri  
çıkarken, "Utan ıp s ıkılma!" dedim kendi kendime, "bu, Füsunu son  
görüşün!" Bundan sonra bir daha aş ağılanmayacağ ıma karar vermenin  
rahatl ığıyla içeri girdim, ama onu görür görmez kalbim beni  
utand ıracak kadar h ızl ı atmaya baş lad ı. Babası yla televiz yonun  
karş ısına oturmu şlard ı. Beni görünce ikisi de şaşkınl ık ve mahcubi yetle 
ayağa kalkt ılar, ama dertli halimi, a ğzımdan gelen içki kokusunu fark  
edip özür dilermi ş gibi davrand ılar. Şimdi hat ırlamaktan hiç  
hoşlanmad ığım ilk üç-be ş dakikada, geçerken u ğrad ığım ı, rahatsız  
ettiğim için çok özür diledi ğimi, akl ıma bir şeyin tak ıldığını, onu  
konuşmak istedi ğimi zorlanarak sö yledim. Kocas ının evde olmad ığım 
("Feridun filmci arkada şlar ına gitti") öğrendim. Ama konu yu açamad ım 
bir türlü. Annesi ça y haz ırlamak için mutfa ğa gitti. Babas ı bir bahane  
söylemeden kalk ınca yaln ız kaldık. 
"Çok özür dilerim," dedim ikimiz de televiz yona bakarken. "Kötü  
niyetten değil, o gün sarho şluktan küpeni diş  fırçalar ının durdu ğu yere 
bırakmış ım. Oysa sana do ğru dürüst verebilmek islerdim " 
"Diş fırçalar ının orada benim küpem yoklu," dedi ka şlar ını çatarak 
Durumu anlama ya çal ışan bak ışlarla birbirimize bakarken, babas ı 
içenden benim için özel oldu ğunu söyleyerek, kâse içinde me yveli 
irmik helvas ı getirdi. İlk lokmay ı yutup helvay ı 
 
272