kınlannda bir çiftlik sahibi olacakh. Daha şimdiden yolunu 
yapmışh. Bunun için de Zülfü Efendiye, Arif Saim Beye yanaş-
mak gerekti. ' 
"Çocuklar bu iş için daha iyidir Yüzb aşım," dedi Kertiş 
Ali. Yüzbaşının karşısında taş kesilmiş dimdik, göğüs ilerde, 
kann içerde, başı yukarda hazır olda duruyordu. "Çocuktan al 
haberi ." 
"Çağır öyleyse ... " 
Kertiş Ali koşar ak . Müslümün yanına gitti. Çocuk daha 
orada durmuş, köpeğinin tohtundan tutmuş candarmalara ba­
kıyordu. Kertiş Alinin koşarak kendisine doğru geldiğini gö­
rünce çok sevindi ya sevincini belli etmemeye çalıştı. 
"Çabuk gel! Bırak o köpeği de gel, Yüzb aşım seni istiyor." 
Alnı kırışmış, boyun damarlan şişmişti. "Kov o köpeği de ça­
buk gel." 
Müslüm boynundan tuttuğu köpeği bırakıp koyunlara 
doğru saldı. Köpek onun buyruğunu dinleyip sürünün yanına 
gitti. 
Kertiş önde, Müslüm arkada Yüzbaşının yanına vardılar . 
Yüzbaşı başını kaldırdı, tepeden hmağa Müslümü süzdük­
ten sonra: 
"Sen buralarda ne yapıyorsun?" diye oralı olmayarak sor­
du. 
"Çobanım," dedi Müslüm kıpkırmızı kesilip eli ayağı titre-
yerek. 
"Nerede oturuyorsun, hangi kabiledensin?" 
"Sankeçili oymağındanı m." 
"Kimin oyma ğı o?" 
"Bizim oymağım ız." 
Yüzbaşı gülümsedi. 
"Sen ne kadardır buradasın ?" 
"Bir gece, iki gündüz oluyor." 
"Buradan geçen bir atlı, bir adam, bir silahlı, bir yaralı kişi 
gördün mü?" 
"Hiç kimseyi görmedi m. Buralara hiç kims ecikler gelmez 
ki ... Ben burada hiç adam görmem, kaç yıldır koyun güderim 
burada. Siz adam anyorsanız o aşağılardad ır." 
82