Delikanlılar eşkıyaların silahlarını, giyitlerini getirip önleri­
ne koydular. Hıdır Ağa, Kuzgun Yeliyi elinden tuttu yandaki 
odaya götür dü. Öteki eşkıyaları da oraya soktu. 
Ferhat Hoca allak bullak bir suratla ayağa kalkh dışarıya 
çıkh. Merned de onu izledi. Dışarıya çıkınca Hoca gözden yitti. 
Merned, gözleriyle onu aramaya başladı. Yağmur dinrnişti. Sır­
hnı, avludaki iki adam el ele verse çevirernez ceviz ağacının 
gövdesine verdi. Merak ediyordu, Hocaya böyle ne olmuştu, 
böyle allak bullak olmuş bir yüzle nereye gitrnişti? 
Uzun bir süre ağacın alhnda bekledi. Hoca bir türlü bir 
yerlerden çıkıp da gelrniyo rdu. 
"Allahaısrnarladık İnce Merned. inşallah, Allah seninle be­
ni bir daha karşı karşıya getirir ." 
Kuzgun Veli onun yanından, arkasında yedi adarnıyla gel­
di geçti . İçerdeki köylüler, Kasırnla Ternir de dışarıya çıkmışlar 
Kuzgun Velinin gidişini seyreyliyo rlardı. 
Kuzgun Veli yığına taş avlu duvarını aşınca ayağı kayar gi­
bi oldu, bu sırada da tüfeği patladı, kurşun Memedin abasını 
deldi, omuzunu sıyırdı geçti. Ardından da Kuzgun: 
"Ateş," diye emir verdi adamlarına. "Hepiniz İnce Meme­
de ... Ateş !" 
Merned kendini ağacın arkasına çoktan atmış, o da ateşe 
başlamıştı. 
Kuzgun Velinin adamları öyle, açıkta dimdik durrnuşlar, 
hiçbir şeye karışrnadan, olanı biteni seyreyliyo rlard ı. Kuzgun 
Veli taş yığınlarının üstünden ağacın arkasındaki Mernede ku­
durmuş gibi ateş ediyordu. Dehşet nişancıydı. İlk kurşunda İn­
ce Mernedi tuttur arnarnası, onun yapamayacağı bir işti. Kırk 
yıldır da başına böyle bir iş gelmemişti. 
Kuzgun, Memedin ağacın arkasından gördüğü en küçük 
bir parçasına ateş ederken, arkadan, kayaların arasından Ferhat 
Hoca şalvarının bağını bağlayarak çıktı. Kuzgun Velinin çıldır­
mış sırh önünde tabak gibiydi. 
"Kuzgun Veli !" 
Kuzgun Veli Ferhat Hocanın sesine döndü, dönmesiyle de, 
tam alnının ortasından kurşunu yernesi bir oldu, taş yığınının 
üstüne ağzı yukarı serildi. 
572