lay değildir;  hem  de hiç kolay  değildir.  Ne de olsa  istisnasız  her bir 
tür, istikrarını  muhafaza  edip  hayatını  idame  ettirebilmek  için,  men-
suplarını  sadeceaynılaştırmaklakalmaz,  birdedurağanlaştırır.  Zey-
tinyağı  tüccarı  da, erkeklerin,  Uzun  Zamandır  Evliliğinden  Şikâyet-
çi üsttakımının,  Olduğu  Halde  Evliliğini  Bitirmeyen  takımının, 
Elindekini  Kaybetmeden  Başkalaşmak  İsteyen  alttakımındandı. 
Nereden  bakarsanız  bakın,  zararlı  bir tür. 
"Sen  benim  helalimsin,"  demişti  bu evde  birlikte  geçirdikleri  ilk 
akşam  kurdukları  rakı  sofrasında  usul  usul  demlenirken.  Düşkündü 
içkiye.  Akşamcıydı.  Öyle  yumruk  mezesiyle,  yarım  kalıp  peynir,  iki 
dilim  kavunla  yetinenlerden  filan  değildi.  Tepeleme  çilingir  sofra-
ları isterdi  illa ki. Hem  de hazır  meze  filan  olmaz;  muhakkak  ev ya-
pımı  olmalıydı  her şey.  Çerkeş  tavuğuna  düşkündü  bilhassa.  O ak-
şam Çerkeş  tavuğunun  dibini  ekmeğiyle  sıyırırken,  "dinimiz  de mü-
saade  ediyor.  Adil  olmak  şartıyla  dörde  kadar  yolu  var,"  demişti. 
Gülmüştü  Mavi  Metres.  Bozulmuştu  adam.  Masadan  kalkmıştı  Ma-
vi Metres.  Zeytinyağı  tüccarının  aksine,  söz konusu  ayetin  tamamı-
nı biliyordu. 
Dolaptan  tiril  tiril,  fılizî  bir elbise  seçerek,  çarçabuk  giyindi. 
Koştura  koştura  mutfağa  dönüp,  marketten  aldığı  paketleri  açmaya 
başladı.  Önce  humusu  çıkardı  bir kâseye,  nane  yapraklarıyla  süsle-
di. Ardından  diğerlerini  de dizdi  çukur  tabaklara:  pilaki,  patlıcan  ez-
me, zeytinyağlı  fasulye,  Arnavut  ciğeri...  Sigara  böreklerini  dizdi  bir 
kenara,  o gelince  kızartacaktı.  Bir  de bir gün  evvel  Madam  Tey-
ze'nin  kapıcının  oğluyla  yolladığı  Amerikan  salatası  vardı.  Yadırga-
mış».  Konu  komşuya  Amerikan  salatası  gönderildiğine  ilk kez rast-
lıyordu.  Ama  zeytinyağı  tüccarının  hoşuna  gidebilirdi  rakı  sofrasın-
da. Kendi  yapmış  gibi  koyabilirdi  masaya.  Tabaklarını  son bir kez 
gözden  geçirdikten  sonra,  paket  kâğıtlarını  dertop  edip  çöpe  attı;  ağ-
zını bağladığı  gibi  dışarı  çıkardı  torbayı.  Sabah  kuaförde  konuşulan-
lar geldi  aklına  birden.  Bundan  kimseye  bahsetmemişti  ama,  onun 
da çöpleri  kapı  önünden  çalınmıştı  birkaç  defa.  Çöp  torbasını  karar-
sız gözlerle  süzdü  beş-on  saniye;  içi rahat  etmeyince,  Meryem'in  ge-
liş saatinde  çıkarmak  üzere,  eve  aldı  yeniden. 
Hazırladıklarını  salondaki  yuvarlak,  mavi  örtülü  masaya  taşıdı. 
Masa  örtüsüyle  takım  mavi  peçeteleri,  tabakları,  bardakları  dizdi. 
157