kalmadığı için onun talihli olduğunu da söylerdi. Babası da böyle 
durumlarda fırsatı kaçırmaz, inkılâpçıları över, sonra Manisa 
Valiliği sırasında yaptıklarını anlatırdı. "Neler düşünüyorum?" 
diye söylendi. Bacaklarını karnına doğru çekerek bir tesbihböceği 
gibi yalakta büzüldü. "Aşk" diye mırıldandı. Bu utanç verici 
kelimeydi, aile içinde söylenmezdi, birisi, bir yabancı söyleyi-
vcrirse işitilmemiş gibi yapılırdı. Ailede herkes birbirini çok 
severdi, ama kelimenin çirkin ve hışırtıyı hatırlatan sesinden 
herkes çekinirdi. Bu ses Nazlı'nın aklına odalarda tek başına 
okunan romanları, bazı filmlerin çabuk bitmesini istediği öpüşme 
sahnelerini ve herkesin küçümsediği bazı kadınları getiriyordu. 
Birden bütün bu utanç verici şeyleri unutarak kelimeyi tekrarladı 
ve şaşırdı. Sonra gözünün önünde düğün canlandı. Manisa 
Postası'nın bu düğüne çok yer vereceğini düşündü. "Ömer'den 
nasıl sözederler?" diye mırıldandı. "Avrupa'da okumuş genç bir 
inşaat mühendisi..." Bu düşündüklerinden utandı. Okuldaki 
arkadaşlarının ne diyeceğini düşündü... "Hoş bir çocukmuş, 
yakışıklı bir mühendis," derlerdi. Onların hepsinin boş kafalı 
olduğuna bir kere daha karar verdi. "Okula da gitmem artık!" 
diye düşündü. "Bütün o boş geçen derslerden, oradaki o bayağı 
havadan hoşlanmıyorum. Peki, ben neden hoşlanıyorum?" diye 
mırıldandı. "Herkes mutlu olsun, herkes iyi olsun, gülsün, akıllı 
olsun! O öyle. Onun bana böyle bir hayat yaşatacağına inanı­
yorum. Bari hemen yazayım da içkiye alışmasın!" Yataktan kalktı. 
Dolabı açıp aynaya bakmak geldi içinden. Bunu neden istediğini 
anlayamadan dolabı açtı, kendini sağlıklı ve neşeli buldu. "Ne 
kadar kolay!" diye düşündü. 
11 
BEŞİKTAŞ'TA TATİL 
Muhittin: "Ömer'in evlenmesi de matrak olacak haj" dedi. 
Refik boş boş baktı: "Niye?" 
Muhittin: "Doğru, bunu ona anlatamam!" diye düşündü. 
"Bilerek, isteyerek evlendi o. Gün geçtikçe hımbıllaşan mutlu 
155