"Bir kuşcağız da gelmiş bir çalıya sığınmış."
"Alıcı kuşların çımağmdan yavruyu alamadığımız." 
"Beraber ağlayıp, beraber gidemediğimiz."
"Nereye saklarız?"
"Nereye?"
"Nerede bulamazlar?"
"Nerede?"
"Hiç mi insanlık yoktu yüreğinde Zeynel?"
"Hiç mi adamlık?"
Koca bir köy bir baş olmuş düşünüyor, üzülüyor, kahrolu­
yor, gelecek candarmayı bekliyordu, şaşırmış. Ona bir sığına­
cak yer arıyor, bulamıyor, umutsuzlanıyor, umuda düşüyor, kı­
rılıyor, bozuluyor, yüreklenip karşı koyuyor, korkup siniyordu. 
"Nereye saklamak, nereye?"
"Nereye?"
Koca Osman:
"Durun bre ocağı batasılar, durun hele..." dedi, başka bir 
şey demedi.
"Candarma ne bilir hangi evde olduğunu?"
"Bu evi ararlarsa ötekine kaçırırız."
"Bu evi..."
"Durun bre ocağı batasılar, durun hele..."
"Kemiklerimizi kırsınlar..."
"Un ufak eylesinler..."
"Dövsünler öldürsünler..."
"Onun yerini kimse söylemez."
"Dilsiz kesilir bütün köy."
"Atı iti, kurdu kuşu..."
"Atı yok."
"Kuşu karıncası..."
"Durun bre ocağı batası, durun hele..."
"Akçasaza saklayalım."
"Anavarza kalesine götürelim."
"Öksüzlünün adamı iyi olur."
"Dost olur."
"Anavarza kalesinin arkası Hacılar."
"Anavarza kalesinin arkası Lek Kürtlerinin yurdu."
308