evlerine gitmedim. Şimdi gitmek isterdim. Özür dilemek,
kendimi olduğu gibi bırakmak isterdim. Ne yazık bütünbunları gerçekleştirecek gücüm yok. Düğümler, istenildiğianda çözülmüyor. Bir söylemekle açılmıyor kapılar. Sora-caklar, anlattıracaklar. Neden önce öyle diyordun da şimdiböyle... Beni gene çileden çıkaracaklar sonunda. Yenilgininbile tadına varamıyor insan. Bütünüyle teslim olmanın key-fini süremiyor. Olduğu gibi kabul etmiyorlar Selim’i. Geridönmenin de çok formalitesi var. Önce bir pişmanlık dilek-çesi vereceksin, inceleyecekler. On beş gün süresi var. So-ruşturacaklar: eski bağıntılarını kopardı mı? Kitaplığındakizararlı kitapları ayıkladı mı? Hergün tıraş oluyor mu? Saçı-nı tarıyor mu artık? Sonra bir deneme dönemi var. Çeşitliinsanlarla çeşitli biçimlerde birlikte olacaksın... Katlana-mam bütün bunlara. Ben dilekçeme aynı günde cevap isti-yorum. Yalnız İsa’nın katında işler çabuk yürüyormuş.
Öyle bir kapı olmalı ki çalınca, insana hiçbir şey sorma-
dan açsalar: kapının ortasındaki küçük pencereden bakıpda kim o demeseler. Sonra hemen içeri alsalar beni. Ben an-latmak istesem bile, hemen sustursalar: biz her şeyi biliyo-ruz. Her şeyi biliyor musunuz gerçekten? Evet. Neden sor-muyorsunuz ayrıntıları? İstediğin zaman anlatırsın. Sanadinlenme fırsatı verdiğimizi de sanma. Hiç anlatmasan daolur. İstediğin zaman gidebilirsin. İstediğin zaman geri dö-nebilirsin. Anlayış da göstermiyoruz sana. Özellikle bunaçok sevindim. Anlayış göstermenin sende bir gerginlik ya-ratacağını, ne zaman isteyecekler endişesini doğuracağınıbiliyoruz. Sen sormasaydın bunları bile anlatmazdık. Hiçbirsözü sonuna getirmeyi düşünmüyoruz. Yaşama şartlarınıaçıklar mısınız?
Burada yemek ve uyuma saatleri belirli değildir. Kimse-
nin kimseyi dinleme zorunluluğu da yoktur. Birini dinler-ken bile sonuna kadar beklemeyebilirsin: sözün yarısında
667