"Öyleyse Kozan mahpusanesinin kapısını bir gece açıp da 
bütün mahpuslan dışanya kim salıverdi, salıverdi de arkasm­
dan mahpusaneyi kim ateşledi?" 
"İnce Memed olamaz ." 
"Ya kim?" 
"Onun orasını sen bilemez sin." 
"Kim?" 
''Yakında kim olduğunu sana öğrenirim." 
"Demek sen İnce Memedi hiçbir şey saymıyorsun?" 
Mahmut Ağa onun koluna girdi, okşarcasına, dingin bir 
sesle: 
"Yahu Murtaza, siz aklınızı yitirmişsiniz korkudan. Dağlar 
eşkıya dolu. Her birisi kaplan gibi adamlar. Her birisi bin İnce 
Memed eder, siz varsa da İnce Memed, yoksa da İnce Memed ... 
Yanlış, olmaz, olmaz böyle bir şey." 
Kasahaya yöneldiler, taş köprünün yokuşundan ağır ağır 
aşağıya indiler. Mahmut Ağa hep asık suratlı, zamanından ön­
ce kınşmış, uzun yüzlü, çok konuşmayan bir kişiydi. Onun yü­
zünü ilk görenler bir ürperti geçirirl erdi. 
"Bak Murtaza, sana bir şey söyleyim mi, şu İnce Memed 
var ya, şimdi ata biner, yanıma da kimseyi almadan dağa çıkar, 
onu yann kulağından tutar alır sana getiririm ." 
''Ne? Doğru mu söylüyorsun?" 
"Niye şaştın o kadar?" 
"Şaştım. Çok şaştım hem de." 
''Neden?" 
"Dünya biribirine girdi. Ankara kanşh. Adana ayağa kalk­
h, Yüzbaşı yataklara düştü, Arif Saim Bey bile bunun için kasa­
baya geldi, candarma alay kumandanı bile ... Günlerdir Türki­
yede İnce Memedden başka bir şey konuşulmuyor, neredeyse 
ordu çekilecek Toroslara, sen de tutmuşsun, İnce Memedi yarın 
kulağından tutar alır getiririm diyors un!" 
"Alır getiririm, hem de yarın." 
"Öyleyse niye alıp getirmedin şimdiye kadar?" 
"Yapma Murtaza," dedi Mahmut Ağa. "Yapma be karda­
şım, hiç olmazsa sen böyle söyleme. Bir gün olsun beni amınsa­
yıp da, bu İnce Memed işi ne olacak diye bana bir Allahın kulu 
333