mış gitmişti. Ağanın kendisini görmesini, attan in, demesini 
bekleyen Ali konak kapısının önünde atın üstünde dikilmiş du­
ruyor, gidip gelerek kendi kendine konuşan Ağaya bakıyo rdu. 
Hüsne Hatun yukardan balkondan seslendi sonunda: 
"Ağa, Ağa, Ali geldi, duymadın mı?" 
Murtaza Ağa başını kaldırdı, şaşırmış, Aliye bir bakh. Az 
sonra da sert, gerilmiş yüzü yumuş adı: 
"Alim, kardaşım geldin mi," dedi. "Nasıl ahn iyi mi?" 
Ona doğru yürüdü. 
Ali attan ineyim mi, inmeyeyim mi diye ikircik içindey di. 
Murtaza Ağa birkaç adım ötede durdu, bir ata gözlerini dikip 
uzun uzun bakıyor, bir Aliye. Ali de ona gözlerini dikmiş buy­
ruğunu bekliy ordu. 
"Çok güzel, çok münasip," diye gülümsedi sonunda Mur­
taza Ağa. "Ve de uygun. Ve de başka türlüsü olamaz. Dünyalar 
izeisi Aliye ve hem de Murtazanın öz bir kardaşma yakışsa ya­
kışsa böyle soylu bir at yakı şır." 
Hayran hayran, sevgi dolu gözlerle Aliye bakıyor, ona at­
tan in demek aklına gelmiyord u. 
Yukardan gene Hatun seslendi: 
"Ağa, buyur da Ali Efendi kardaşımız attan insin, senin 
buyruğunu bekliy or." 
"Ne, ne?" diye kendi yöresinde telaşla dönen Murtaza Ağa 
bağırdı. "Estağfurullah, haşa! İn kardaşım Ali ... " Yanaşmalan 
çağırdı: "Çocuklar, neredesiniz, Ali Ağanın ahnın başını tu-
tun ... " 
İki yanaşma birden koşup attan inmiş Topal Alinin elinden 
atın dizginini aldılar. "Çarşıya çıkalım Ali Efendi kardaşım, ön­
ce Hacı İsmaile gidelim, sana oradan bir fötür alalım, hem de 
mebus fötü rü." 
Ali sıkılmış, başını yere dikmiş, korkarak konuştu: 
"Ağam ben fötür giyernem ki ... Ben hiç giymedim ondan ... 
Beni bağışla gözünü sevdiğim Ağam." 
"Olmaz," diye gürledi Ağa. "O sana ısmarladığım takım 
elbise fötürsüz giyilmez . Beni ele aleme rezil mi edeceksin Ali, 
el ne diyecek, söyle, ne diyecek? Murtazanın kardaşının fötür 
şapkası bile yok, diyecekler. Düş önüme!" 
96