28 
"Bu gece, gece yarısı horozlar öterken, kapının tek tıkıyla uyandım. Sonra 
da kapıdan Uzun Ali Ağarnın sesi geldi. Bu gece yarısı Uzun Ali Ağa m ne isti­
yor diye kapıyı açtım. Sırtlarında tüfekler. Yüzleri kömür karası. Gece karası 
gibi yüzleri. Biri tıpkı Uzun Ali Ağam. Ama onun üç misli, beş misli uzun, iri 
bir adam. Öteki de Koca Halile benziyor, ama Koca Halilin belki on uzunlu­
ğunda bir adam. Ulu bir kavak ağacı gibi uzamış da gitmiş. Korkumdan ağzım 
dilim tutuldu. Ne söyleyeceğiınİ şaşırdım. Uzun Ali Ağam, 'Taşbaşoğlu nere­
de?' diye sordu. Ben de, 'içerde uyuyor,' dedim. içeriye girdi, yatağa ışık tut­
tu. Baktım ki Memet yatakta yok. Halbuki az önce teni terrime değiyordu . Ya­
nımda mışıl mışıl uyuyordu . Uzun, deY gibi adama 'şimdi buradaydı' dedim. 
Adam, 'yok,' dedi, 'işte yok, kaçmış.' Dedim ki, 'nereye kaçar? Biz kapıda du­
ruyordu k, evin kapıdan başka çıkacak yeri yok ki!' Adam, 'öyleyse evi bir iyice 
aramalıyım,' dedi. Ben de, 'ara bakalım,' dedim. Adamın sırtında kocaman bir 
tüfek vardı. Adam öylesine uzun, tüfeği öylesine kocamandı ki, evin içinde iki 
büklüm dolaşıyordu. Evin her yerini, ambarı, ahırı, bacayı, her bir yerini ara­
dı, aramadık bir sıçan deliği koymadı eYde. Adam iyi bir adama benzemi yor­
du. Bulsa Memedi hemen öldürecekti. Bulamadı, nasıl bulamadı. Memet nere­
ye gitti de onu bulamadı? Ben şaştım kaldım buna. Adam, 'aaah,' dedi, 'bula­
madım. Bulsaydım onun o tatlı canını cehenneme gönderirdim.' Ben de dedim 
ki adama, 'bre güzel kardaşım, yüzün kapkara. Sen Uzun Ali Ağarnın donunda 
gelmişsin bizim eve. İn misin, cin misin? İnsen de, cinsen de Uzun Ali Ağarnın 
donunda gelen adam hiç can bir arkadaşı Memedine kıyar mı7' Adam dişlerini 
gıcırdattı. Dişleri gök gürler gibi gürledi. Ben çok korktum. 'Aaah,' dedi, 'o Taş­
baş bu gece eli me bir geçseydi .. .' Sonra dışarıya çıktı. Dışarda öyle bir boran 
vardı ki, yer gök sallanıyordu. Adamlar Tekeç dağına doğru yollandılar. Öyle 
uzundular ki, o göz gözü görmez karanlıkta bile karartıları belli oluyordu. On­
lar gözden iyice ırayınca ben de eve girdim, evin köşe bucağını, her bir yerini 
aradım. Bizim Memedi koydunsa bul. Yer yarıldı da yere mi geçti? Üstümüzde­
ki dam kalktı da göğe mi ağdı? Memet yok. Yatağa girdim ya, beni de uyku tut­
maz. Sabaha karşıydı ki, kapı vuruldu. Açmadım. Korkumdan yerimden kal­
kamadım. Derken Memedin sesi geldi. İçime bir küşüm düştü. Amanın bu da 
Memet donuna girmişlerden olmasını Kapı boyuna vuruluyor. Memet boyuna, 
'avrat ölü müsün, aç kapıyı!' diye bağırıyordu. Ne olursa olsun dedim sonunda, 
vardım kapıyı açtım. Açtım ki karşımda bizim Memet. Üşümekten tir tir titri­
yor. Donmuş. Üstü başı kar içinde. Aynen çocukların yaptıkları kardan adama 
dönmüş. Kendisini ocağın başına dar attı. Bu gece olanı biteni ona olduğu gibi