Anne kız, pencereye koştular ve Süleyman Beyin sokağın 
köşesinden kayboluşunu seyrettiler. Süleyman Turgut Bey, 
köşeyi dönerken, onlan şöyle bir görür gibi oldu; gururun­
dan, başını çevirmedi. Aşağılık bir sahne sayılmaz, diye dü­
şündü; aşağılık bir sahne sayılmaz. Süleyman Turgut Bey, ilk 
defa o gece, sokağın köşesini dönerken, elli bir yaşında ilk 
defa, romanların (Berlin'de okuduğu karanlık. havalı Alman 
romanlarının) şimdi hatırlayamadığı bulanık kahramanları­
nın bir gerçekliği olduğunu, insanın da bazen, kansının anla­
tılması güç bir ifadeyle açılmış gözlerine bakarken kendini 
bir roman kahramanı sayabileceğini hissetti. Önüne çıkan ilk 
otele girdi ve sabaha kadar yatağında sigara içti, düşündü. 
Ayrılmalar ı çabuk ve kolay oldu. Süleyman Turgut Bey, evi 
karısına bıraktı ve kızının tahsil masraflarını üzerine aldı. Bir 
süre otellerde, sonra pansiyonlar da yaşadı. Üstüne başına 
dikkat etmez oldu. Sevgi -bazı pazar günleri babasıyla buluş­
tuğu zaman- onun, kiri belli olmasın diye koyu renk kareli 
gömlekler giydiğini, elbiselerinin daima ütüsüz olduğunu, 
hep üç günlük sakalla dolaştığını üzülerek gördü. 
Ayrıldıktan sonra bir yıl geçmeden Süleyman Turgut Bey, 
altmış yaşından fazla gösteriyor du. Çok içkiden, gözlerinin 
ahında kırışık torbalar olmuştu. Kadınlarla buluşmuyordu 
artık Süleyman Bey, arkadaşlarına uğramıyordu. llk günlerde, 
babasının da cezalandırıldığını , hiçbir suçun cezasız kalma­
yacağını düşünen Sevgi bile ona acımağa başlamıştı. Bir kom­
şu kızına verdiği İngilizce dersten kazandığı parayla babasına 
bir gömlek ve papyon kravat aldı. Buluştukları pazar günü 
utanarak uzattı. Babasının pansiyon odasında oturuyordu. 
lhtiyar, itiraz etmedi; gözlerini yere dikti ve evden ayrıldığı 
ilk gece duyduğ u hislerle, yırtık muşamb aya bakmağa başla­
dı. Roman kahramanı Süleyman Turgut, dedi kendi kendine; 
bu işte geç kaldın, çok geç kaldın. Biraz sonra, söz arasında, 
"Ne romanlar okuyor sun?" diye sordu Sevgi'ye. Pek okumu-
182