Dükkanın orasını burasını düzelterek bir yerlerden, elinde­
ki ıslak bezle toz aldıktan, birkaç kez, dükkanın ortasına doğru 
okuyup üfledikten soma Ağanın yanma geldi, saygılıca karşı­
daki sandalyaya oturdu, iki elini de dizlerinin üstüne koydu. 
"Size bir çay kaynatsam mı?" 
"İstemez, zahmet etme. Şimdi kahveler açılır." 
"Çok sevindim zatınızı fakirha nede görmek le." 
Kasahada Darendeli Hacı Hanefiyi kimse sevmez di. Hele 
Murtaza hiç sevme zdi. 
"Geliriz," dedi. "Bu Memedler bir hiç Hacı Efen di." 
"Uydurma efendim. Büyütüyorlar efendim, hiç devletül 
Türkiya ilen birkaç çapulcu başa çıkabilir mi, değil bin Memed, 
on bin, yüz bin Memed, bütün Türkiya Memed olsa, ne yazar 
ki efendim. Yedi düvelle, hem de Düveli Muazzama ile çarpışa­
rak, onları bihakkın yere seren tunçsiper göğüslü ordumuz, son 
Türk Devle tinin bekçiliğini yapar lar, bir küçük Anadolunun on 
milyon çapulcusuyla başa çıkamaz mı?" 
"Çıkar, hem de şu Toros dağlarını un ufak edecek Kuyucu 
Murat Paşa Hazretleri cennetmekan efendimiz gibi bin insan 
çıkarır, şu Toroslardan çaylar, ırmaklar dolusu kanlar çağlata­
rak, dünyayı kuyulada doldurur." 
"Doldurur Bey Ağa Hazretleri ." 
"Bu İnce Memedde de iş yok. Eline beş on kuruş geçmeye 
görsün, eşkıyalığı da bırakır, anasını da satar. " 
"Zatı devletleriniz bana biraz, atın başına koyduğumuz ka­
dar para veriniz, bendeniz de gideyim dağlara, o eşkıyaların 
hepsini satın ahp da indireyim düze de mübarek huzurunuza 
getireyim de elinizi bus ettireyim, hem de ayaklarınız ı." 
"Doğru mu bu?" 
''Vallahi de billahi de ... " 
"İnce Memedi de mi?" 
"Elbette, ve hem de başta onu. Ben bu dağları çok bilirim 
efendim. Gençliğimizde oralarda çerçilik zenaatını yürütürd ük. 
Bunlar çok fakirlerdir. Ot, yaprak, kabak yiye yiye karınları Hüt­
dağı gibi şişerek, kendileri bihakkın vefat ederler. Sinekler kadar 
çokturlar , sinekler gibi vefat ederler. Duyup işittiğimize göre bun­
lar Abdinin kullarıymışlar. Zatıaliniz zann ederim, zatı şerifle mü-
313