"Kendine," dedi Hamdi. "Amma da çok bekletti bizi. Her gün, 
her gün geçerken ... " 
"Inşallah yolunu değ iştirmez," dedi Mestan . 
"Ağzı nı hayra aç," diye çıkıştı İbrahim İbo. 
Atlı a9 ham araba yolundan, rahat, kuyruğu esen yelde, sünerek, 
son hızla, karnı yere yaklaşarak geliyordu. Dördü de soluklarını kes­
mişler, gözleri uğunup gelen atlıda ... Elleri tetiklerde. Atlı yaklaştıkça 
rengi, üstündeki adam , ada,mın görüntüsü, giyiti, kılığı belirleniyor­
du. Hiçbir küşüm ü yok, gelen Dervişti. Az sonra dört atıcı, alıŞkan 
elin dört kurşunu birden onun yüreğine yapışacak, onu atının tırnağı­
nın dibine indirecek ti. 
Atlı geldi geldi ... Tam ... 
Mestan : 
"Durun!" diye bağırdı. "Durun!" 
Elini Mus tafa Beyin tüfeğinin üstüne koydu. Zaiıgır zangır titri-
yor, tıkanıyor du. Dili diline dolaşarak : 
"Bakınsana, bakınsana bu kim? Kimi öldürü yord uk?" 
"Eyvah !" dedi Mustaf a Bey. 
"Eyvah, eyvah , eyvah," dedi İbrahim İbo. 
"Eyvah ," dedi Hamdi. 
Mustafa Bey sapsarı kesilmiş paketinden zorla çıkardığı sigarayı 
dudaklarına götüremiyordu. 
"Kurtboğanın oğlu yürü git, anan Kadir gecesi d'oğurmuş seni. 
Bundan da kurtulun.ca sana artık kıyamete kadar ölüm yok! Kıyamete 
kadar. Yürü talihi yaver gidene ... Yürü ... " 
Atlı tam yüz elli metre ötelerind eki yoldan geçti gitti. Bıyıkları 
yeni terlemişti. Derviş Beyden daha geniş omuzlu, daha uzun boyluy­
du. Spor giyiniy ordu. Saçları da çok uzundu. 
"Az daha," dedi Mestan yüzünün apaklığı usul usul geçerek. 
''Az daha ... " 
"Sağ ol Mestan," dedi Mustafa Bey, "Sağ ol. .. Bizi büyük bir be­
ladan kurtardı n." 
İbrah im İbo, Beyin dudaklarında düştü düşecek titreyen sigarası-
nı yaktı. . 
"Bütün ömrümde böylesine korkma dım," dedi. '�Böyle korku ya­
şamadım ."