III. KADIN : Deliği belki de kendileri açh. Kendi kendilerine 
· çıkhlar belki de ... 
1. KADIN 
il. KADIN 
1. KADIN Çıkmazlar ... Niye çıksınlar? Aklı başında koskoca­
'man çocuklar ... 
(Uğultular yeniden duyulur.) 
Yine başladı işte ... 
Oysa deliği hkamışhk. 
111. KADIN: Geldiler mi dersiniz? 
il. KADIN (Bir çığlık atar.) Nereye? 
1. KADIN : (Titrer.) Evlerimiz şey etmeye mi? Yani ... Evleri­
mizde şey etmek mi? .. Yani şey etmeyi mi evleri­
mizi? (Aksırır.) Üstelik içerisi de yalnız kaldı. Biz 
burdayken doluş uverirlerse? .. (Kapıya yönelir.) 
III. KADIN : (Kapıya yönelir.) O zaman bu küçücük odada hkılır 
kalırız. 
il. KADIN : (Koşar, en öne geçer.) En iyisi salona gidelim yi­
ne .. : 
I. KADIN : (Onu iter, öne geçer.) Biz koltuklara oturunca onlar 
oturamazlar. 
111. KADIN: (Ötekileri iter, öne geçer.) Birbirlerimizden ayrılma­
dan gidelim. 
il. KADIN (Koşar, sıkı sıkı IIl.'ye sarılır.) Birbirimizden ayrıl­
mak olur mu? Ayrılmayız elbet ... 
I. KADIN (Geriye, odaya bir göz atar. Sızıldanır.) Hiçbir şeyimi 
bulamadık. Gözüm arkada kaldı ... 
(Koridoru birbirlerini ite kaka geçerler. Sol taraf kara­
rır. Konuk odasının sahne ışıkları aydınlanır. Onlar sol 
kapıdan buraya girerlerken sokak kapısı zili de uzun 
uzun çalınır.) 
il. KADIN Bittik!.. 
III. KADIN: (Geri kaçmak ister.) Midem bulanıyor, söylemesi 
ayıp. 
1. KADIN : (Onu tutar, çeker.) Nedir bu başımıza gelenler? 
65