yapıtı «Doğmamış Çocuğa Mektuplan da, kapitalist 
Batı yazarlarının savaşı nasıl işledikleri açık açık göz­
ler önüne serilmektedir. Fallaci, evlilik dışı bir ilişki­
den hamile kalmış bir kadının, karnındaki birkaç aylık 
bebeğiyle konuşurken, İkinci Dünya Savaşı içindeki 
İtalya örneğinden hareket ederek, idealist düşüncenın 
bu savaş yorumunu yineliyor. Savaşın, kişiyi gerçek­
liğin dışına ittiğini kanıtlamağa çalışıyor. «Vaktiyle ya­
rına inanan bir kız varmış. Herkes yarına inanınayı öğ­
retiyormuş ona, yarınların her zaman için daha iyi 
olacağını söyleyip duruyorlarm!Ş .:) diye başladığı ma­
salını, «.Amerikalı askerlerin pis iç donlarını yıkarken 
kesinlikle anladım sonunda, bizim yarınımız gelmemiş­
ti, belki de hiç gelmiyecekti . Hep vaatlerle aldatılacak­
tık.» diye bitiriyor. Sonra da ekliyor ; «Yarının dünden 
güzel olabileceğini de hiç söylemedim bir daha.:) 
Gene, bütün eleştirmenlerce günümüz Amerikan 
edebiyatının en seçkin örneği olarak gösterilen Norman 
Mailer'in «Çıplak ve Ölü:) sü de, bütün savaş düşmanı, 
barışçıl olumlu yanlarına karşın, kesinlikle yarın umu­
dunu yok etmeye dönük değil mi sanki? Savaşın, çağı­
mız gerçekliğinin parçalardan oluşmuşluğunu tanıt­
ladığuıı vurgulamaz mı? 
Mailer'in anlattığı, bir başka halkın toprakları üs­
tünde geçen bu emperyalist savaşın, elbette insanlara 
önerebileceği bir yarın yoktur. Nitekim yazar da bu­
nun farkındadır. Ama amacı, bugünün de iğrençliğini 
anlatmaktır. Bugün, yani savaşın kendisi, kokuşmuş­
tur. Her yan cesetlerle doludur. Dünya, çürümüş ceset 
kokularından ibarettir. İnsanlar ise, bütün değer yar­
gılarını ve umutlarını yitirmişlerdir. Kendi arkadaşla­
rının cesetlerini bile soymaktadırl ar. Kendilerine bile 
artık yabancıdırlar. Ve bütün güzellikler, dündedir. 
36