"Hayat! Ne yapayım? Sanat? Evet, fazla heyecanlıyım bugün!" 
diye söylendi. "Anlattıklarım hakkında ne düşünüyordur?" Birkaç 
adım daha attı. "Anlıyordur beni! Anlattıklarıma hak veriyordun 
Hem yalnızca benim dertlerim değil ki onlar!" Yanından gü­
rültüyle bir spor araba geçti. "Yok, canım! Hiç de öyle düşün­
müyordun Düşündüğünü söyledi: Beni fazla bireyci buluyor!" 
Caminin önünden geçiyordu. "Haklı da. Çok fazla dertlerimi 
düşünüyorum ben. Benim dertlerim!" Kendisiyle alay etmek 
isteyerek güldü: "Resimlerim anlaşılmıyor. Kimse onlara bakarak 
devrim yapmıyor. Canım sıkılıyor. Başka?" Ama ne istediği alaycı 
bir tavrı takınabildi, ne de dertlerine gereken önemi verdiğini 
düşündü. "İşle, iki yol arasında kararsız, bir o yana bir bu yana 
yalpalayarak gidiyorum. Bir yanda hayat, bir yanda sanat! Yok! 
Bir yanda devrim, bir yanda?" Bu sınıflamaları beğenmedi. Biraz 
düşündükten sonra da onları canını yakacağı için beğenmediğine 
karar verdi. "Peki, benim düşüncem nedir?" diye söylendi. 
"Kendim hakkımda hangi yargıya varıyorum?" Karakolun 
önünden geçiyordu. "Kötü bir yargıya varmaktan korktuğum 
için işi gevezeliğe boğuyorum. O kadar boğmuşum ki, artık 
yargıya varamıyorum!" Birkaç adım attıktan sonra da bunun 
da bir gevezelik olduğuna karar verdi. "Benim ne olduğumu 
başkaları bilir!" diye söylendi. Hasan! düşündü. "İyi çocuk! 
Evet, biraz çocuk! O dergiye nasıl hemen inanıyor? Ama belki 
de olur bir şey!" Derginin çevresindeki hareketin güçleneceğine, 
ta yeni bir partiye kadar genişleyerek büyüyeceğine inanmaya 
çalıştı. Heyecanlandı. Kendini de bu harekelin içinde bir yerde 
görür gibi oldu. Sonra birden, "Darbe geliyor darbe!" diye mı­
rıldandı. "Darbe gelecek, her şey değişecek!" Islak kaldırımlara 
baklı. Bir sokak köpeği endişeyle onu süzdü. "Bir şey olacağı 
yok! Hasan ne düşünüyordur benim için?" Bir keresinde Hasan'ın 
kendisine, "Sen yoz değilsindir!" dediğini hatırladı ve onu ço­
cuksu buldu. Parkasını, postallarını, ablasıyla el sıkışışını ha­
tırlayarak güldü. Çam ağacını süsleyen adam hâlâ vitrindeydi. 
"Yılbaşı geliyor! Piyango biletleri satan Noel Baba da gelir bu­
raya..." Okul çocuklarının alay ettiği Noel Baha'dan koca koca 
adamları bilet alırken görmüştü. "Yeni yıl! Bir yıl daha geçiyor... 
Ben de hâlâ bayağı gazete başlıkları gibi düşünüyorum... 1970... 
605