Dağdan çoban indi. Ölüsünü gözüyle görmü ş. Asım Çavuş kel­
Jesini kesiyormu ş. Ağama haberi çabuk getireyim diye, bekle­
yernedim koştum ." 
Abdi Ağa önce inanamamış, sonra sevincinden deliye dön­
müştü. Topal Aliden sonra, üç gün içinde dağlardan kim indiy­
se haberi doğrulam ıştı. 
Kumandandan sonra eve gelen Abdi Ağa, Topal Aliyi kar­
şısına aldı: 
"Asım Çavuş sana biraz kötülük ettiyse de aldırma canım. 
O kahraman, o yiğit bir adamdır . Bak, düşma nımız ı temizle di." 
Sonra coştu: 
"O köylü," dedi hınçla, "o köylü . O ekmeksiz, o nankör 
köylü. Ben bir yıl başlarından eksik olunca bana bir tek tane bi­
le vermed iler. Yann bir gün varacağun köye, ulan namussuz, 
ekmeksiz, geçen yıl kıtlık mı oldu ? Söyleyin kıtlık mı oldu da 
benim hakkımı vermedi niz? İnce Memede güvendiniz öyle mi? 
Alın İnce Memedin izi. Alın da ne yaparsanız yapm başını. Gör­
dünüz ya İnce Memediniz i! Şimdi ben size gösteririm kıtlık na­
sıl olur! Gösteriri m." 
Topalı elinden tuttu: 
"Ali!" 
"Buyur Ağam." 
"Bu yıl ekin her yılkinden daha iyi olduydu, öyle mi?" 
TopalAli: 
"Her yılkinden iki misli !" 
U Ali!" 
''Buyur Ağam." 
"Ben bu köylüye ne ceza vereyi m?" 
"Ağa canın bilir." 
Abdi en yeni giyitlerini giyd i. Tespihine koku sürdü. Gitti 
berbere, tıraş oldu. İçi içine sığmıy ordu. Maraşlı Mustafa Efen­
diye gitti. Gülerek dükkana girdi. 
Maraşlı Mustafa: 
"Düşman dahi olsa ölüme sevinilmez Abdi Ağa," dedi. 
"Ne olup ne olmayacağı belli olma z." 
Bütün çarşıyı dükkan dükkan dolaşıp sevincini gösterip, 
onlardan birer "gözün aydın" aldıktan sonra ata binmiş köye 
424