ınından karşı konulmaz birer ateş parçası olsun. Zavallı 
adam saatlerle düşünür düşünür, nihayet şu: 
Mademoiselle! fe suis un amour eux desespere, ayez pitie 
de moi! (Matmazel ! Ben ümitsiz bir aşığım! Bana acıyınız.) 
cümlesinden başka Fransızca söze benzer bir şey bulamaz ... 
Her sözün kuvveti, ifade edilirken ona verilecek etkiye bağ­
lıdır. Cümle bulundu. Şimdi daha önemli kısmı, söyleniş 
tarzı kaldı. Şu sözlerle günlündeki yangını dile getirirken, 
yüzüne acındırıcı bir tatlılık, vücudunun her uzvuna keli­
melerin etki orantılı bir kırıklık döküklük vermek gibi güç 
bir işi ciddi bir çalışmayla prova etmeye karar verir. Kendi 
kendine der ki: 
-Şu bardak kapağının sevgilime vereceğim çiçek oldu­
ğunu varsayayım ... Şüphesiz ben de yine benim. Mesela şu 
aynanın yanında duran koltuk da Matmazel Anjel olsun ... 
Amca Bey kapağı çiçeğe, Anjel'i koltuğa, kendini yine 
kendine benzetrnek gibi zekasının gücüne parlak bir ölçü 
olacak şu düzeni kurduktan sonra, başını sağa kamburunu 
sola, kamburunu sağa başını sola, eğerek salıntılı bir yürü­
yüş, hiçbir aktörün taklit ederneyeceği garip bir tavırla kol­
tuğa doğru yürür. O dört ayaklı farazi sevgilisine yaklaşınca 
kamburunun bütün ağırlığını sağ dizine yükleyerek dizüstü 
gelip bardak kapağı olan ve boş duran iki yalvaran elini 
birden uzatarak: 
-Mademoiselle! fe suis un ... 
der, heyecandan cümlenin alt tarafını bir türlü getireme­
yip durur. Bu hayali ilanıaşkını bu kadar ciddiye alması, 
kendisini -karşısında duran koltuğu hakikaten Matmazel 
Anjel zannettirecek- bir yanlış duyguya kaptırır, zavallı 
mahcubiyetinden ter dökmeye başlar. Yerinden kızara 
bozara kalkıp nazikçe bir reverans yaptıktan sonra, kol­
tuktan "Aşırı heyecanı yüzünden bu defa maksadını ifade 
edemediği" için af diler. Bir ikinci ilanıaşk törenine daha 
girişir. Bu ikinci denemesinde de birincisinden daha başa­
rılı olmaz ... 
55