Hüsamettin Bey tamamladı: "Hele bir kaçmaya başla bakalım: 
Hemen peşinden kovalayanlar bulursun. Tahsin Bey kardeşi­
miz bile ne dedi? Elbette bir suç işlemiş ki kaçıyordu, dedi," 
Muhsin Bey ümitsizlikle başını salladı: "Bence bu tartışmayı 
burada keselim: Bir sonuç alamayacağız ." 
Muhsin Beyin geri çekilmesine, en çok Mehmet Bey sevin­
mişti: "Ba ... kın azizim," dedi, "Siz bile, hak ... lı olduğunuzu 
dü ... şündüğünüz halde, bir bakıma kaç ... tınız." Bu söz üzeri­
ne gürültüler arttı, kimin ne dediği duyulmaz oldu. Behçet, 
bu kanşıklıktan yararlanarak, Nursel Hanımı biraz daha sı­
kıştınnaya devam etti; Nursel Hanım da, bu saldınlara gev­
şek bir tepki gösterdiği için, gözlerini Sevgi'den kaçınyordu. 
Hikmet, onları seyrederek, toplantımızın hiçbir eksiği yok, 
diye düşünüyordu; insanlar bir araya gelince bütün ihtiyaçla­
rını giderebiliyorlar. Herkes durumundan memnundu: Kir­
kor, bu kadar insana tabak çanak getirdiği ve ziyafeti düzen­
lediği için seviniyordu; meyhanesinde kalabalık bir topluluğu 
ağırlayan garsonların gururunu duyuyordu. Dumrul, "Size 
haber verdiğim ne iyi oldu çocuklar," diyordu Behçet'le Naz­
mi'ye. "Başka türlü bir araya geleceğimiz yoktu." Nurhayat 
Hanım, bulaşıkları sık sık mutfağa götürerek yıkıyor ve bu 
kadar kişiye yeter miydi hiç tabaklar, misafirlerine Hikmet 
Bey mahcup olmasın aman diye koşuyordu. Hüsamettin Bey, 
"Mütercim Arif'i dinleyecektiniz ," diye hatırlattı. "Boş yere 
mi taşıdık kitabı yukarıdan? Susun bakalım." Sermet Bey, 
"kimse dinlemezse, sen de bana okursun Hüsamcı ğım," diye 
teselli etti onu. Hüsamettin'i benden başka müdafaa edecek 
kalmadı mı yahu? diye düşündü. "Beyler dinleyelim! Birçok 
mesele aydınlığa kavuşacak." Behçet, "Biz de dinleyelim, de­
ğil mi Nursel?" diyerek sandalyesini dul kadına biraz daha 
yaklaştırmak istedi; masanın çevresinde hiç boş yer olmadığı­
nı bir an için unutmuştu. Hüsamettin Bey, "Yahuda lskariyot 
üzerine bir mütalaa ," diye yüksek sesle okudu: "Hazreti Isa, 
440