takdir ediyordu. Yanağından öptü, başını omzuna koydu ve etraflarından 
geçen vapur yolcularını seyretmeye başladı. Ömer ona âşık olmaya âşık, 
saçının kokusunu içine çekti ve ağzına soğuk, gümüş bir kaşık girdiği 
halde o anın eşsiz romantizmini bozmak istemedi. Oturdukları yerde 
birbirlerine sarılarak vapurun iskeleden ayrılışını seyrettiler. Karşı 
kıyının tepeleri üzerinde camiler kırık cam parçaları gibi 
parıldıyordu. Kabarcıklanan beyaz köpükleriyle su, yaklaşan şehir ve 
hayatın kendisi pırıl pırıldı. Vapur kayıp giderken dalgalar 
yarışırcasına onu takip ediyor, deniz kendinden emin kabarıyor, zamk 
gibi koyu, neredeyse yenebilir bir maddeye dönüşüyordu.
"Bavlar bayanlar! Bir dakikalı k dikkatinizi istirham ediyorum. 
Karşılığında size hayatla ihtiyacınız olan her şeyi sunacağım, belki 
bir sevgili hariç!"
Sırtına dev bir çanta vurmuş, ondan da büyük göbeği vücuduna bir 
şekilde yapışmış ayrı bir organizma gibi görünen, iriyan, kara yağız, 
kahverengi gözleri velfecri bir çingeneydi bu. İki kol u da tam 
manasıyla vecde gelmiş bir orkestra şefi gibi havada, mayışık vapur 
yolcularından oluşan bu sessiz orkestrayı yönetmeye hazıla -nıyordu 
sanki. Birkaç kişi hafiften güldü ama çoğunluk ondan tarafa bakmayıp 
put gibi oturmaya devam etti. Bezmişlerdi ondan. Aslında bütün seyyar 
satıcılardan. Her sabah işe, her akşam eve giderlerken İstanbullu vapur 
yolcuları kendilerini müzmin bir farsın izleyicisi konumunda 
bulurlardı; her seferinde kısmen tenezzül, kısmen can sıkıntısı, 
nadiren de bu pek olağandışı, pek yetenekli, pek bıktırıcı aktörlerin 
yüzer gezerliğinc. fütursuzluğuna, cüretine duydukları kıskançlıkla 
seyrederlerdi.
330
Çingene seyyar satıcı devasa deri çantasını yere koydu ve yumurta gibi 
parlak ve cırtlak sarı bir plastik alet çıkardı, sivri kenarları ve 
tepesinde tuhaf bir kapağı vardı. Herkes bu mucizeyi görebilsin diye 
şeyi havaya kaldırdı. Bunu takip eden üç dakika içinde bir patates 
soydu, havuç ve salatalık dilimledi, bir limon bir portakal sıktı, 
sularını dinleyiciler arasındaki birkaç tali hliye ikram etti, bir 
kurşunkalem açıp sivriltti, yaprak dolması sardı, bir turşu kavanozu 
açtı, hepsi "bu inanılmaz Japon icadıyla". Kimse ciddiye almadı.
"Bu mucizeyi sattırmak için fazladan bir şeye gerek yok ama," diye 
bağırdı satıcı, sigaradan ve gün boyu bağırmaktan çatlamış sesiyle, 
"ilk üç alıcıya bazı hediyelerim olacak, bir limonluk (limonluğu havaya 
kaldırdı), açılır kapanır bir nihale (nihaleyi açarak savurdu) ve... 
fındıkkıran (havada bir fındık kırdı) ve iyi balıkçılar için zıpkın 
(sivri uçlu aleti havada salladı)... hepsi müessesenin ikramı." Bu 
sefer kimse gülmedi. Hatta pek çok kişi ilgilenmeye başlamıştı. İlk 
alan hasır şapkalı tombul bir kadın oldu. Onu çabucak iki yolcu takip 
etti.
"Üç şanslı yolcuyu tebrik ediyorum. Kampanya bitti, artık  böyle bir 
şansınız olmayacak," diye bağırdı satıcı daha da yüksek sesle. "Ama 
bundan daha az cazip olmayan bir kampanya daha var. Bu Japon 
icatlarından bir yerine iki tane alırsanız bir renkli kaleni takımı 
(takımı havaya kaldırdı), lastik eldiven (eldivenleri salladı) ve 
herkesin yaz boyu ihtiyaç duyduğu elektrikli bir vantilatör (yumruk 
kadar bir vantilatörü ön tarafta durmadan terleyen adamın yüzüne tuttu) 
kazanacaksınız... bir yumurta teli de cabası!!!" Birkaç yolcu satıcıya 
işaret etti, sonra Jbirkaç kişi daha. Üç dakika içinde çantadaki bütün 
mucizevi Japon icatları satılmıştı.
Yaptığı satıştan memnun çantasını toplarken satıcının kahverengi 
gözleri, kapkara bir saç çalısı altındaki turist kadına takıldı. Göz 
açıp kapayana kadar Gail'in yanında bitti. "Kaşıkları sevenler için,"