olmasın diye Memedin ödü kopuyor, bir tek soru soramıyordu. 
Burada bir ay bekler, böyle soru dolu gözlerle Hürü Anamn yü­
züne bir ay bakardı da gene Hürü Anaya bir tek soru soramaz­
dı.
Hürü Ana onun sabırsız, soru dolu gözlerini anlıyor ama, 
kötü haberleri söylemeye bir türlü dili varmıyordu. Fıkara za­
ten yıkılmış, erimiş bitmiş, diyordu içinden. Anası öldürülmüş, 
sevdiceği öldürülmüş, biricik yavrusunu bile doya doya kokla- 
yamamış, nerede olduğu bellisiz olmuş, bir de bu kötü haberle­
ri duyarsa neye varır fıkaranın hali? Neye varır Hürüce, neye, 
neye varır?
Bir de gözünün içine bakıyor ki, melil melil, melil de mah­
zun. İnsan söylememezlik de edemez. Şuna bakın, kurbanınız 
olayım, şunun yüzüne bakın, ağzmdan memesi alınmış bir be­
beciğe benziyor, nerdeyse burnunu çeke çeke ağlayacak.
Söylerim yavrum, söylerim. Şu Hürücenin yüreciği taştan 
demirden oldu. Söylerim yavrum, söylerim. Şu olan bitenlere 
demir olsam dayanamazdım, erirdim, çürürdüm. Taş oldum da 
dayandım. Bu kadar acüann, belaların üstüne sen nasıl dayana­
caksın? Sen nasü, sen nasıl? Keşki gelmeyeydin yavru. Güzelce 
başını almış, köyün içinden bir karaca bulut gibi süzülüp git­
miştin. Neden geldin yavru? Kimi seni Kırklara karışmış sandı. 
Kimi Mustafa Kemalin yanına gitmiş de, başkumandan olmuş 
Kemale, dedi. Kimi koca bir kuş donuna girip her gece anasının 
mezarına gelip sabaha kadar Dönemin mezarının üstünde dö­
ner, kuş dilince dualar okurmuşsun, dedi. Hatçenin de meza­
rında... Anana, güzelce Döneye, güzel Hatçeye nasıl dayandm 
Memedim? Niye geldin yavru? Sana nasıl söylerim olanı biteni. 
Bak saçlarıma, bir tek kara saç var mı? Bak yüzüme, kırışmamış 
birazıcık yeri kalmış mı? Sen giderken ben böyle miydim Me­
medim?
Memedin yüzüne gözlerini dikmiş, içinden konuşuyor, ko­
nuşuyordu. Sanki Memed içinden geçenleri duyuyordu. Öylesi­
ne el kol sallıyor, yüzünü buruşturuyor, açılıyor, kapanıyordu.
Nasıl olsa duyacak, diye geçirdi içinden. Bunca acıya daya­
nan buna da dayanır. Çocuk değil ya, koskocaman İnce Me­
med.
149