zorla almıştım öğretmenden. Senin, hepimiz yat­
tıktan sonra kan ter içinde börek kızartman ve er­
tesi sabah erkenden kalkıp hastaneye koşman, o 
gün bugündür içimde ukde kaldı. İnsan çocukken 
ne kadar hain olabiliyor! Lütfen beni affet." 
"İlahi Çınar," dedim, "ben de o börekleri ha­
zırlarken ne düşünmü ştüm, biliyor musun?" 
"Ne düşünm üştün?" 
"Ne kadar kötü bir anne olduğumu! Annean­
neniz, hayatı boyunca dayılarına, teyzene ve bana 
börekler, kekler, pandispanyalar pişirdi, mutfaktan 
çıkamadı . Hırkalarımızı, kazaklarımızı elleriyle ör­
dü. Teyzenle benim giysilerimi, kendi biçer, Singer 
makinesinde tıkır tıkır kendi dikerdi. Ben o gece 
börekleri yaparken, anneme kıyasla hiç de iyi bir 
anne olmadığı mı düşünüyor dum. Kırk ytlın birin­
de bana bir şey yapma firsatı verdiğin için, ne kadar 
memnun olmuşt um, bilemezsin." 
"Madem günah çıkarına seansları başladı, be­
nim de diyeceklerim var anne," dedi Çağlayan. 
"Sana beslenme hazırladığımı hiç hatırlamıyo­
rum ama!" 
"Ben senden, babama gitmemek için sana etti­
ğim eziyetler yüzünden özür dilemek istiyorum." 
"Eziyet mi ederdin bana?" 
"Hem de her hafra sonu! Hatırlamıyor musun 
anne, hafra sonları onu ziyarete gitmem için ne dil­
ler döker, bazen bana para bile teklif ederdin? Bir 
keresinde elli lira koparmıştım senden." 
277