230 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
"Öyle olduydu. Ölü gibi olduydu m. O gavur kaçıp gidince, arkadaşı geldi 
üstüme. Etme, eyleme, dedim, ağladım. Etme, ben onun avradı oldum. Yapma 
bunu bana. Merhamete gelmedi, ağıdıma bakmadı. O da üstüme geldi. Sonra 
mağarada bir aydan fazla kaldım. Yatak da getirdiler. Bir ay ikisi birden ... Giyi­
tim yok ki kaçıp kurtulam. Geceleri biri yatar uyur, biri nöbet bekler." 
Muhtarm yavaş yavaş gene ağzı kuruyordu. 
"Gözünü açtm baktın ki arkadaşı da yanında anadan uryan öyle mi7" 
"Anadan uryan." 
"Sonra?" 
"Sefer Emmime deyim ki, bir aydan sonra baktım ki dört delikanlı daha gel­
di. Bana bir fistan giydirdiler. Alakömeç ormanına götürdüler. Onlar da dağda 
bir dama koydular beni. Gene anadan uryan ettiler. Onlar da çok tuttular ora­
da beni. Sonra beş kişi geldi, beni onlardan aldı. Kımıldar yürür halim kalma­
mıştı. Sırtlarına aldılar. Kurtkoyağına götürdüler. Kurtkoyağmda bir koyun cia­
mında döve döve aynattılar beni. Oradan Çitiloğlanlı köyüne verdiler. Çitiloğ­
lanlmm delikanlılan dövüş edince biribiriyle, bir tanesi ötekini vurunca, beni 
candarma ya verdiler. Bir ay da candarmalann yanmda kaldım. Oradan o gavur 
beni geldi, avradımdır diyerekten aldı. Mağaraya gene götürdü koydu. Bana çok 
yüreği yanıyordu, ağladı. Bana çok iyi baktı. Bal yağ getirdi, yedirdi. Bir ay için­
de topladım, iyi oldum. Ama bana gene giyit vermiyordu. Anadan uryandım. 
Beş ay giyit yüzü görmedi sırtım. Ben iyi olunca köylerden oğlanlar geliyor, be­
ni görüyorlardı. Bir sabah baktım ki sen geldin Sefer Emmi. Seni görür görmez 
ayağına kapandım. Aklında mı?" 
Muhtar, yüzünde belli olan büyük bir kederle: 
"Mağaranm kapısında, anadanuryan ayağıma kapanınca ben ne yaptım?" 
Kız başını kaldırdı, minnet dolu gözlerle Muhtara baktı: 
"Sen de kaputunu çıkarcim hemen üstüme örttün. Sonra da giydirdin." 
"Sonra7" 
"Gece oluncaya kadar dağda bekledik. Sen tabancanı çektin, öyle bekledin 
beni. Kimse yaklaşamadı bize. Gece olunca da aldın beni eve getirdin." 
"Söyle kızım, sen uryanken sana hiç elim değdi mi? Bir şey yaptım mı?" 
Kız gene yaş dolu gözlerle, minnetle ona baktı. 
"Ben seni gelip bulmasam, ne olurdun? Bir de karnında çocuk?" 
Kız: 
"Ölürdüm," dedi. "Zaten soğuktan buyuyordum." 
Muhtar ayağa kalktı. Kır İsmaile doğru yürüdü. Kır İsmail başını kaldırdı, 
ona baktı. Yüzünden hiçbir şey anlaşılmı yordu. Öyle donuktu. Yalnız göz çu­
kurlarında birer damla yaş vardı.