"Sana, bu kadına sözünü geriye aldırmazsan, senin rütbeni 
sökerim, sonra da seni eşek cennetine atarım, dememiş miy­
dim?" 
"Demiştin Kuma ndanım," diye Kertiş Ali Onbaşı biraz 
daha kasılarak karşıda, yere dikilmiş bir hançer gibi dimdik 
durdu. 
"Peki, Ali Beyefendi, bu evliya fahişe ... " Durdu, bekledi, 
hep birden güldüler. "Evet, bu evliya fahişe benim vefat buyur­
muş annerne sövdü." Anne, sözü geçince hepsinin birden yüzü 
asıldı. "Sen de bu kadına sözünü geri aldıramadın değil mi, 
şimdi benim vefat buyurmuş annemin kemikleri toprağın için­
de ne durumda dır?" 
"Çatırdıyordur efendi m." 
"Evet, gazaba gelmiştir benim sevgili annecıgım şimdi, 
üzülmüş, kalpleri incinmiştir şimdi, çünkü ne sağlığında, ne de 
şimdi, onu n kulağına hiçbir vakit böyle kaba, böyle galiz küfür­
ler gitmemiştir. Vah, benim anneciğim. Demek, Cumhuriyetin 
taşı toprağı konuşturan bir onbaşısı, bir fahişeyi, onun manevi 
kudretinde n korkarak konuştu ramıyor. Bilmiyorlar ki insanl ar, 
fahişelerin manevi kudretleri olmaz. Öyle değil mi Kertiş Ali 
Onbaşı?" Kertiş, derken gülümsüy ordu. 
"Olmaz Kumandanım/' diye kendini tutamayarak bağırdı 
Onbaşı. 
"Öyleyse niçin sözünü geri aldıramadm? Bak, Ali Onbaşı, 
bu kadın sözünü geri alınazsa önce senin rütbeni geri alır, son­
ra da bu kadını taş gibi oğlanlara teslim ederim . İşte o zaman, 
isterse, bu fahişeler sultanı ... " 
Bu buluşu da hoşuna gitti, gene hep birlikte kahkahalarla 
güldüler. ' 
"Kaldır şunu karşımdan. Kaldır ve yarın sabah, bu saatte 
onu sözün ü almış olaraktan bana getir. Kaldır şunu buradan." 
Yüzünü, yanlışlıkla pis bir şey içmiş gibi buruşturdu. Ayağa 
kalktı, hastonunu sol koluna takıp Taşkın Halil Beyin koluna 
girdi, ötekiler de onunla birlikte ayağa fırla mışlardı, geldikleri 
gibi gülerek şakalaşarak merdivene doğru yürüdüler. 
Candarm alar, onlar gidince Anacık Sultanı boş bir çuval gi­
bi kaldmp sürüyerek, önde Kertiş Ali Onbaşı gözaltına götür-
533