Türk Burjuvazisinin 
Son Akşam Yemeği
İstanbul, 2016
Peri geniş salona girdiğinde bütün konuklan yem ek m a­
sasına toplanmış» gruplar halinde sohbet ederken buldu. Ad­
nan, bir yatırım  bankasının C E O ’su olan bir aile dostlarıy­
la sohbet ediyordu. Coşkulu yüz ifadelerine bakılırsa ya po­
litika konuşuyor olm alıydılar ya futbol; bu ülkede erkekle­
rin duygularım  rahatça dışa vurabildikleri konular bunlar­
dı çünkü. M asanın her iki ucuna ev sahipleri oturmuştu. İşa­
damı, lafım  dinletmeye alışm ış birinin özgüveniyle, tatil anı­
la n  anlatıyordu etrafındakilere; kansı ise kayıtsız bir ifadey­
le uzaktan dinliyordu. Bir anda bütün başların ona dönece­
ğini bile bile m asaya doğru yürüdü Peri. Herkese “M erhaba"  
demeden evvel son kez göz attı dış kapıya. Kaçıp gidebilseydi  
keşke ama çok geçti artık.
“A a tatlım , niye orada dikiliyorsun?” İşadamının kansı Pe-  
ri’yi hemen fark etm işti. “Bize katılsana.”
Peri, yüzünde gölgeli bir gülümsemeyle, kendisine aynlan  
sandalyeye oturdu. Elbisesindeki leke ve yırtıklan saklaya-  
mayacağım biliyordu. Yapacak bir şey yoktu. Zaten o tu valet­
teyken konukların çoğu “kaza atlattıklannı” duymuştu. Şim ­
di herkes m erakla ona bakıyor, hikâyesini dinlemek için sa­
bırsızlanıyordu. Mikroskop camı altında incelenen bir böcek  
gibi hissetti kendini.
“İyi misin?” diye sordu, tanınmış bir reklam ajansım  yöne­
ten bir kadın. “Endişelendik valla senin için.”