yaptmyor, imtihana girmeden ge�en ogrenciler oldugu soyle­
niyor, masas1 emlak komisyoncula rmm kartlanyla dol u, tiic­
carm biri efendim bu hocam1z, dersinden ge�mek i�in evinin 
kap1smda nobet beklemek laz1m diyorlar. "Dur bakahm" de­
di Mustafa Hoca, "Senin derdin nedir? Univers iteyi diizeltin 
mi demek istiyorsun bana?" Hayir, tam boyle degil niyetim. 
Tabii diizelse iyi olur, ama biz de bu arada durmadan vizesiz 
mi kalacag1z? "Dur bakahm, dedi gene Mustafa inan, "Sen 
batila istinat ediyorsun, yani istiyorsun ki sen de bu haks1z­
hklar i�inde hak etmeden vize alabilesin. Biraz dii�iindii: 
"Ne yapah m �imdi?" diye sordu ogrenciye. Hemen bu adamla 
dekan olarak konu�un hocam. Mustafa inan, "Peki, dedi ve 
hemen telefona sanld1. Bir siire konu�tu, sonra hi� konu�ma­
dan dinledi ve birden k1pk1rm1z1 kesildi, telefonu kapad1. 
"Gordiin mii ba�1ma geleni?" diyerek azarlad1 heyecanh og­
rencisini, "Beni de tersledi i�te. Ba�ka hocanm i�ine hi� kan­
�1hr m1? Tela�m yiiziinden beni de �a�irttm." "Siz bu hocanm 
durumunu benden mi ogrendiniz efendim?" "Hayir, hen de 
biliyorum; ama bak Oguz, sen de otekiler gibi bu 'badire'yi 
kolayca atlatsaydm, bu haks1zhgm ac1sm1 �ekmeseydin, bu 
mektept e olup bitenleri unutup gidecektin. Art1k bu haks1z­
hklar bir daha aklmdan �1kmaz. Bunlar haf 1zana oyle bir yer­
le�ir ki, giiniin birinde haks1zhklar! ortadan kald1rmak i�in 
belki harekete bile ge�ersin." C1/encinin hafizas1 -Mustafa 
inan'mki kadar olmasa da-kuvvetliydi ve unutmad1. 
Mustafa inan hoca arkada�lanyla tarti�mayi sevmiyor­
du. Genellikle tart1�may1 sevmiyordu: �iinkii bilmedigi konu­
larda konu�may1 sevmezdi; bildigi konularda tarti�may1 iste­
miyordu; �iinkii onlan kesin olarak biliyordu, neden tart1�­
sm? En basit bir konuyu bile, tart1�mak i�in firsat bilenler­
den de ho�lanmazd1. Heyecan h ogrencisiyle biraz sohbet etti 
dekan Mustafa inan, ona memleketin halinden bahsetti ve 
ogrenci de iiziintiisiinii biraz unutur gibi oldu, bir dekan ken-
181