"Ben, kanşmam." 
Ca b bar: 
"Ben de." 
Güdükoğlu, vardı Durdunun başına dikildi: 
"Durdu Paşam," dedi, "uyansana Durdu Paşam," 
Güdükoğlu Durduya her zaman, "Paşam" diye söylerdi . 
Bu da Durdunun çok hoşuna giderdi. Güclükoğlunun çetede 
birkaç ödevi vardı. Birisi soytarılıkh . Durduya soytarılık eder­
di. 
''Uyansana Paşam . Vakit öğleyi geçti Paşam." 
Durdu, iri yumruklanyla gözlerini ovuşturarak ağır ağır 
kalk h. 
"Hemen yemek yiyelim. Sonra gideceğiz ." 
Ca b bar: 
"YaraWan ne yapalım?" dedi. "Recep Çavuşun, Horalinin 
hali duman ... " 
Durdu, yarahlara sordu: 
"Nasılsınız? Bizimle yürüyebilir misini z?" 
Recep Çavuş: 
"Ben yürürüm. Ağn o kadar kalma dı." 
Horali : 
"Ben de yürürüm," dedi. "Bu yaranın da anasını avradı-
nı ... " 
Büyük bir halka oldul ar, sofrayı ortaya aldılar. 
Gölgeler kuzeyden doğuya dönerken, kayalıklardan aşağı 
indiler. Yörük çadırlanndan köpek havlamaları geliyor du. 
M em ed: 
"Şimdi nereye gidiyoruz böyle?" diye sorunca Durdu kar­
şılık verm edi. Yalnız kızgın kızgın bakh. 
Memed de üstelemedi. 
Durdu, yönünü köpeklerin havladığı tarafa dönünce Me-
medle Cabbar işi çakh. 
Cabbar, Memedin kulağına: 
"Durdunun gözü göz değil, " diye fısılda dı. 
M em ed: 
"Gözü göz değil." 
Cabbar: 
187