"Ay, ödümü kopardı n! Sen kimsin?" dedi çatlak bir sesle, nihayet 
bacaklarının üzerinde doğrulmayı başardığında. Ama senra buz mavisi 
gözleri ani bir hatırlamayla parladı. "Ha kim olduğuı u biliyorum! 
Debra Ellen Thompson'ın koruyucu meleğisin. Alegre'ydi değil mi? Parti 
kurtaran Alegre! Mucizeler Azizesi!"
"Sen... orada... ne yapıyordun?" demekten kendini alarmdı Alegre, 
şüpheli şüpheli ötekinin başına bakarken. Genç kadının zifiri kara 
saçlarından uzun saplı, gümüş bir kaşık şarkiye ıdu ve tu -
126
haf, hayli keskin bir kokusu vardı, şey... gaz gibi.
"Ölüyordum ama görünü şe göre başarısız oldum," dedi beriki sırıtarak, 
elindeki bira kutusunu, Alegre'nin de elinde bira olsa to- kuşturacakmış 
gibi havaya kaldırdı - ama Alegre, elinde bira olsa bile neye 
içtiklerini bilemeyecekti, "ölmeye" mi yoksa onun bunu başaramamasına 
mı?
"Belki de ba şarısız olmamışımdır... sen gerçek bir melek olma -yasın 
sakın?"
Alegre gergi n bir soluk saldı burnundan, duyduklarından sonra 
düşünebildiği yegâne tepki bu olabilmişti. "Ölmediğine sevindim," diye 
mırıldandı içtenlikle. "Debra'nın nerede olduğunu biliyor musun?"
"Yooo, sakın o hataya düşeyim deme!" Kız saçındaki kaşığı savurarak 
başını dalgın dalgın iki yana salladı. "Onun adı Deb -ra-El-len-Thomp-
son. Sakın yansını söyleyeyim deme! Kızar sonra!"
Alegre'nin yüzü afallamayla mücadele etmeye çalıştıysa da hemen 
kaybetti. Yüzündeki ifade kadar şaşkın bir tonlamayla sorma gereği 
hissetti: "Siz... sen onun arkadaşı mısın?"
"Arkadaşı mıyım!?" Kızın tiz kahkahası biraz daha bira içmek için 
susana kadar devam etti. "Bir düşüneyim... öyleyim herhalde... yok ama, 
daha fazlasıydım... ama artık değilim... demek ki artık arkadaşız... 
herhalde."
Alegre konuyu değiştirme teşebbüsünde bulundu. "Kediler çok tatlı. 
İsimleri ne?"
Ayaklarına yapışmış kedilere bakarken yüzü yumuşadı kızın, konuştuğunda 
sesi de bir parça yumuşamıştı. "Bu güzeller güzeli West," dedi şarkı 
söyler gibi, hayli tombul, hayli tüylü duman grisi kediyi bir an 
başının üzerine'kaldırdıktan sonra burnundan şapırdatarak öptü. Göz 
hizasına geldiklerinde kızla kedi bir -iki saniye tümüyle hareketsiz 
kalıp birbirlerinin göz bebeklerine baktılar. Sonra onu usulca yere 
bırakıp öteki kedinin başını okşadı kız. "Bunun adı da The Rest. Bu 
yüzden ona daha kötü, hor davranıyoruz."
"Artık gitsem iyi olacak," dedi Alegre tedirginlikle paltosuna bakarak. 
"Tanıştığımıza memnun oldum."
127
"Hayır olmadın. Laf olsun diye söylü yorsun Alegre, ama olsun," diye 
lafını kesti kız, aniden hıçkırmaya başlamıştı. "Dur daha gitme. Debra 
hıck Ellen Thompson'ı bulup hıck paranı al önce. Bu gece hıck harika iş 
çıkardın. Canını sıktığım için gerçekten üzgünüm hıck, cidden. Harika 
bir hıck ahçısın. En iyisi!" Sesini sır verir gibi alçalttı. "Ben de 
bir pasta yapmıştım, hıck, muzlu ve çikolatalı, en sevdiğim hıck pasta, 
kalsa sana da. verirdim. Misafirler bayıldılar!" Sadece kendisinin 
anladığı bu şakaya kıs kıs güldü.
Alegre ona bir bardak su verdi. Kı z nefesini tutup sol elindeki sudan 
bir yudum, sonra sağ elindeki biradan daha da büyük bir yudum aldı. 
Saygılı bir sessizlikle bir hıçkırık ömrünün geçmesini beklediler, bu 
arada birbirlerini süzerek. Kız buz mavisi gözlerini Alegre'nin 
boynundak i altın İsa'ya dikmişti ama hâlâ kıpırdamadan nefesini tuttuğu 
için bu konuda ne düşündüğünü anlamak zordu. Alegre'yse onun saçlarına