TABL0 2 
(Aynı hol. Birkaç gün sonra. Bir öğleüstü. Fatma Kadın, yanında bir 
kova su, yeri silmektedir. Sandalyeler vb'yi hep masanın üstüne topla­
mıştır. Bir yandan bir türkü mırıldanır. 
Arif Bey, soldaki kapıdan esneyerek çıkar.) 
ARİF : Bana bir bardak su ver, Fatına ... 
FATMA KADIN : (Sıçrar.) A, kalktınız mı beyim? Ben de dal� 
mışım. 
ARİF : Bir su içeyim de gideyim. 
FATMA KADIN : Vereyim beyim. Hanımım da merakta kal­
mıştır. On dakka kestireyim dediydiniz. 
ARİF : Uyuyakalmışım. 
FATMA KADIN : He ya, eyidir. Yemek üstüne uyumak yarar 
adama. 
ARİF : Pabuçlarım nerde? 
FATMA KADIN : Veriym. Yeri siliyordum da, kapının önüne 
koydum ... 
(Acele sağdan çıkar. Hemen elinde Arif' in pabuç­
larıyla geri gelir.) 
FATMA KADIN : Buyurun beyim. Siz giyin. Ben de suyunuzu 
getireyim. 
ARİF : Elini yıka da öyle. 
FATMA KADIN : He ya. Elbet. Yıkarım beyim. (Dipteki kapıdan 
çıkar.) 
ARİF : (Divana oturur, pabuçlarını giyer.) Fileyi de 
ver bana! 
FATMA KADIN : (Elinde bir bardak suyla gelir.) Fileyi hanımım 
aldıydı. 
ARİF : (Suyu içer.) Daha üç gün oldu, bir kilo yağ 
getirdim. 
114