mi?" 
David kızının böyle bir yak ıştırma yapm ış olmasına inana- 
mıyormuş gibi gözlerini devirdi. Ne de olsa hep gurur duymu ş- 
tu kendisiyle, "aç ık fikirli, kültürlü, modern, liberal, demokrat 
bir babay ım" diye. Do ğrusu sırf bu sebepten ötürü evlerinde 
H"k, din, cinsiyet, s ınıf meselelerini konu şmaktan bile kaç ınırdı. 
Gelgelelim Jeannette ısrarcıydı. Babasını devre d ışı bıra- 
krP, tekrar annesine çevirdi sorgulayan bak ışlarını: "Anne 
gözümün içine bak da söyle. E ğer sevdi ğim çocuğun adı Scott 
  
22 
değil de Aron Filancastein olayd ı, gene böyle itiraz edecek 
miydin onunla evlenmeme?" 
Buruk kırık, diken dikendi Jeannette'in sesi. Ella’n ın yü- 
reği sıkıştı. Bu kadar m ı öfke ve sitem doluydu k ızı ona kar- 
şı? Bu kadar m ı kinayeli, mesafeli, şüpheci? 
"Hayatım bak, ho şuna gitsin ya da gitmesin, madem ki an- 
nenim, sana söylemem gereken hakikatler var. Genç olmak, 
âşık olmak, evlilik teklifi almak, bunlar son derece güzel şey- 
ler, bilmez miyim... Ba şında kavak yelleri... Ben de ya şadım 
zamanında. Ama evlilik dedin mi, orda duracaks ın! Senden 
çok farkl ı birisiyle evlenmek, resmen kumar oynamak de- 
mektir. Bizler anne baba olarak tabii ki en do ğru seçimi yap- 
manı isteriz." 
"Peki ya sizin için en do ğru olan seçim benim için düpedüz 
yanlışsa ne olacak?" 
Ella böyle bir soru beklemiyordu. Kayg ıyla iç geçirip aln ı- 
nı ovalamaya ba şladı. Migren krizine tutulmu ş olsa bu kadar 
ağrımazdı başı. 
"Ben bu çocu ğa âşığım anne. Anl ıyor musun? Bu kelimeyi 
hatırlıyor musun bir yerlerden? A şk! Hani yüre ğin pır pır 
eder, hani onsuz ya şayamazsın!" 
Gayriihtiyarî bir kahkaha patlatt ı Ella. K ızıyla alay etmek 
gibi bir niyeti yoktu hâlbuki. Ama öyle ç ıkıvermişti gülüşü. 
Öylesine alayc ı. Anlayamad ığı bir şekilde gerilmi ş, gerginle ş- 
mişti. Oysa daha evvel onlarca, belki yüzlerce kez kavga et- 
mişti büyük k ızıyla. Hiçbirinde böyle diken üstünde oturdu- 
ğu olmamıştı. Bugünse sanki öz evlad ıyla değil, çok daha sin- 
si ve çetrefilli bir dü şmanla ediyordu kavgas ını. 
"Anne niye gülüyorsun, sen hiç mi â şık olmadın?" diye laf 
çarptı Jeannette. 
"Offf yeter! Daral geldi valla içime. Uyan hayat ım, uyan 
lütfen! Bu kadar da saf olunmaz ki, böyle..." Ella bir an tak ı- 
lıp, aradığı kelimeyi bulabilmek için gözleriyle etraf ı taradı. 
  
25 
En nihayetinde ekledi. "Bu kadar da romantikl" 
"Nesi varm ış romantik olman ın?" diye sordu Jeannette, 
gücenmişçesine. 
Sahi, nesi yanl ıştı ki romantik olman ın? Düşüncelere dal- 
dı Ella. Hâlbuki böyle de ğildi eskiden. Geçmi şte kendi koca- 
sını yeterince romantik olmad ığı için ele ştirecek kadar sahip 
çıkardı bu kelimeye. Peki ne zamandan beri ho şlanmıyordu 
"romantik" insanlardan? Cevab ını bulamad ı. Gene de ayn ı 
katı ve yarg ılayıcı üslupla konu şmaya tam gaz devam etti: 
"Hayatım, hangi as ırda yaşıyorsun? Şunu kafana sok bir 
kere, bir kad ın âşık olduğu erkekle evlenmez. Bakt ı bıçak ke- 
miğe dayand ı, gelece ği için bir tercih yapmas ı lâzım, o zaman 
tutar iyi baba ve iyi koca olaca ğını tahmin etti ği, sırtını yas- 
layabilece ği adamı seçer. Anlad ın mı? Yoksa a şk dediğin bu- 
gün var yar ın yok cici bir histen ibaret."