Güz güneşi bütün parlaklığıyla dünyayı doldurmuştu. Ku­
rumuş ottan ince, alhn bir toz çıkıyordu Süleyman kanştırdık­
ça. Toz güneşin allında parça parça yayılarak dört bir yana uçu­
şuyordu. 
Süleyman: 
"Çok mu sıkışhrdı seni Abdi Ağa?" diye sordu. 
Memed böyle bir soruyu beklemiyordu. Kendini toparladı: 
"Beni," dedi, "döve döve öldürürdü. Hem çift sürdürürdü 
çakırdikenlikte yalınayak. O da ayazda. Hem öldürürdü. Birin­
de beni bir dövdü, bir dövdü ... Bir ay yataktan kalkamadım. 
Herkesi döver ya, beni çok döver. Anam diyor ki, San Hocanın 
muskası olmasaymış, ben ölürmüşüm ... " 
Süleyman: 
"Demek burada kalacaksın gayrı?" 
M em ed: 
"Ne işim var," dedi, "o köyde? Buradan, on beş gün öte­
deymiş. Denizi varmış, bana ne! Çakırdikeni yokmuş, burada 
da yok. Ben burada kalırım. Beni burada kimse bulamaz öyle 
değil mi? Değirmenoluk köyü çok ötelerde kaldı öyle mi? Kim­
se bulamaz değil mi?" 
Süleyman: 
"Ula," dedi, "deli deyyus, ahacık Değirmenoluk köyü şu 
dağın arkacığında. Geldiğin yolu bilmiyor musun?" 
Memed, hayretler içinde donup kaldı. Gözleri kocaman ko­
caman açıldı. Sonra terledi. Teri oluk oluk akıyordu. Bütün 
umutlan suya düşmüştü. Bir şeyler söyleyecek oldu, yutkun­
du. Havada kartaHar dönüyordu. Gözleri onlara takıldı. Süley­
mana biraz daha sokuldu: 
"Ben," dedi, "o köye gitsem de o adamın oğlu olsam. Beni 
burada bulursa Abdi Ağa öldürür." 
Süleyman: 
"Git o köye de, git o adamın oğlu ol," diye serzenişte bu­
lundu. 
Meined: 
"Ben senin oğlun olsam ne iyi olurdu," diye yaltaklandı. 
"Ne iyi olurdu ama ... " 
Süleyman: 
23