on dakika içinde bunu yapanı buluvereyim de sen de gör ... 
Evvela lambayı getir bakalım, kapıyı ne ile bağlamışlar onu 
görelim ... 
Eda lambayı kapıya doğru uzattı ama vücudunda tit­
remedik damar, oynamadık sinir kalmamıştı. Dehri Efendi 
bağı kontrol ederek: 
-Bir kuşakla bağlamışlar . Gördün mü iş nasıl kolay­
laştı? .. Bu kuşak kimindir? Şimdi sen bana onu haber ve& 
Eda katiyen bir şeyden haberi yokmuş gibi masumiyeti­
ne kendi kendini bile inandıracak bir yapmacık tavırla: 
-Aman Allahım kendi gözlerime inanamayacağım 
geliyor. O ku ... ku ... kuşak benim ... 
Efendi o öfkeli ciddiyetiyle Eda'yı yukarıdan aşağıya 
kadar süzerek: 
-Senin kuşağın nasıl oluyor da bu kapıya bağlanmış 
bulunuyor? Şimdi buna cevap ver bakayım? 
Eda kül renkli bir yüzle: 
-Nasıl olacak efendim!.. Zatıalinizi görmek üzere 
bu sofadan geçtim. Dairenize kadar yürüdüm. Yürürken 
belimden kuşak çözülüp düşmüş... Bana garezi olan onu 
yerden almış. Murabiye'nin kapısına bağlamış. Gezerken 
kuşağı düşürmek zaten eski adetimdir . Geçen gün taşlığa 
düşürmüştüm. Gülfidan bulup getirdi. Birkaç defa da bah­
çede düşürdüm. Sözlerime inanmazsanız soruşturunuz ... 
Kendi elimle kuşağıını Murabiye'nin kapısına niçin bağla­
yayım? .. Bunun için ne sebep olabilir? 
-Haydi bu sözlerine inanayım. Fakat gece yarısı beni 
görmeye niçin geldin? Onu söyle. 
-Hay Allah örnrünüze ömürler katsın efendim. Bu 
sorunuzia cariyenizi ihya buyurdunuz. Aklım pek karıştı. 
Kendi kendime sözün alt tarafını bulup bir türlü çıkara­
mayacaktım. Sizi görmeye niçin geldiğimi anlatırsam o 
zaman bana edilen bu oyunun sebebi ayan beyan meyda­
na çıkar ... 
-Peki. .. Söyle ... 
Eda çekine çekine etrafa bakarak: 
82