künler yurdu değil. Sakın kıyameti koparmaya kalkma:
mahkemenin manevi şahsiyetine hakaretten de mahkumolursun.
Bir insan eşyayı da suçlayamazsa, divana istediği gibi bir
tekme atamazsa insanlığı nerede kalır? Eşya da isyan eder miinsana? İnsan mahkemelerinde eşyalar davayı kazanır mı?
Artık tarih atmıyorum
Ne kadar acıyorum kendime; bu yüzden başkalarına acıma-
ya fırsat bulamıyorum. Bütün acımamı kendime harcadım.Dilencilerden kaçıyorum. Biri yüzüme bakıp acıklı şeyleranlatacak diye titriyorum. İnsanlık dışı oldum. Yüzümüyerden kaldıramıyorum. İşim gücüm başkalarına haksızlıketmek. Bu yüzden tutunamayanların arasında hakkım olanyeri alamıyorum. Onlar için birşeyler yapmak arzusuylakıvranıyorum bir yandan. T utunamayanlar için şarkılar yaz-mıştım bir zamanlar. Süleyman Kargı’da kaldı hepsi. Ne ga-rip: bende bir sureti bile yok yazdıklarımın. Kimse, kendinekarşı bu kadar ihmalci değildir. Belki de iyi oldu. Bir süz-geçten geçirmek gerekirdi yazdıklarımı: bir sürü karalama.Yazdıklarıma bir baktım ki durmadan kendimi anlatmışım.Kimseye okumadığım isabet oldu. Süleyman Kargı işiniçindeydi. Hep benim yanımdaydı. İnsanlar bir işin içindeolunca, sevgi duyarlar yapılanlara. Başkası okusaydı pişmanolurdum yazdığım için. Kendimi de düşünmemişim ki ya-zarken, bir kenarda saklamayı akıl edemedim onları. Süley-man Kargı da kaybetmiştir inşallah. Fotoğraf albümüm dekaybolur inşallah. Ben de inşallah öldüğüm gün, babam gi-bi unutulurum. Buna hakkım olmalı hiç olmazsa. Hiç ol-mazsa, istediği gibi yaşayamadı ama istediği gibi öldü, iste-diği gibi unutuldu kabilinden soğuk bir söz ederler arkam-
671