Yer Demir Gök Bakır 445 
maz bu köyde. Başıma türlü işler açar. Her bir tehdidini savurdu. Dur bakalım, 
sonu neye varacak?" 
Sefer de düşünüyordu ki, "saflığa vuruyor köpoğl usu. Her şey onun başının 
altından çıkıyor. Beni mahvetmek için yedi yıldır bütün hünerlerini gösterdi. Bu 
da son hüneri. Dur bakalım, sonu neye \'aracak?" 
Böylece, gözlerini ocakta yanan ateşe dikmiş, Taşbaşın ermişliğinin önüne 
geçme çarelerini araştırırken, birden irkildiler. Yakınlarından, evin arkasından iki 
tüfek patladı. Sonra ateş sürdü gitti. 
Muhtar: 
"Basıldık, köyü bastılar!'' diye ayağa fırladı. "Sende bir tüfek, kurşun yok mu? 
Git getir. Hemen getir." 
Taşbaşoğ lu: 
"Bende tüfek, kurşun ne gezer," dedi. 
"Ben eve gideyim, eve gideyim. Onlara karşı koyayım. Yoksa hepim izi boğaz­
larlar." 
Fırladı. 
Muhtarla Delice Bekir arasındak i çarpışma, bu gece bir saattan fazla sürdü. 
Köylü ne olup bitt iğinin farkında değildi. Bu haldeki bir köyü eşkıyalar gelip de 
basıyorlardı. Borcunu verememiş bir köyü ... 
Evinin penceresinden karanlığa , nereye olursa olsun ateş ediyordu. Ama bu 
işten hiçbir olumlu sonuç beklemiyor du. Köylü, bu geeeki baskından bir iki saat 
şöyle bir söz edecek, sonra gene Taşbaşoğluna geçecekti. Sıktığı kurşunlar boşa 
gidiyordu. Bu geeeki iş boştu. Köylüyü Taşbaştan soğutacak daha önemli, çok 
önemli bir olay geçmeliydi köyde. Ama nasıl bir olay geçmeliydi7 Birden, bul­
dum diye ayağa fırladı, elindeki tüfeği yere attı. Taşbaşın evine doğru koştu. 
Sefer kurşun sıkmaktan vazgeçinc e, Deli Bekirle Ömer de kestiler. 
Taşbaşoğ lunun açılan kapısına bir sevinç boranı gibi giren Sefer: 
"Köyü kim basıyorsa, " dedi; "işte gördün, yarım saatta sesini soluğunu kes­
tim. İşte gözünle gördün, Memedim, kardaşım . Gözünle gördün ki ben köylüm 
için canımı veririm. Hem de hiç düşünmeden veririm ." Karşısında duran Taşbaşı, 
vardı büyük bir coşkunlukla kucakladı: "Buldum,'' dedi, "buldum, Memet karda­
şım! Hem de bir iyice buldum. Seni de kendimi de, güzel köylümü de bu bela­
dan kurtardım. Ve de bir iyice kurtardım, canım. Bundan sonra seni kimse ermiş 
yapamaz . isteseler de y apama zla r. Ve de ölseler de yapamazlar. Oooh, kurtul­
duk." Coşkunluktan tıkanıyo rdu. Taşbaşı bıraktı. "Hele bir oturayım da, kendimi 
toparlayayım. Kendime geleyim. Bulur bulmaz koşarak geldim. Az daha yıkılıp 
ölecektim. Bunu bulduğurndan dolayı öylesine burcum bulandı '' 
Daha soluğunu toparlayamamış, derin derin soluk alıyordu.