dedi. Bir kese altın çıkardı. "Bunun hepsini al ama atımı bana 
bul," dedi. Yağmur Ağa mert adamdı, şeyhin parasım almadı. 
Haline çok acımıştı. Elinden tutup tavlaya götürdü. Şeyh şöyle 
uzaktan atlara bir göz attı. "Bu atlarm içinde atım yok," dedi.
Yağmur Ağa onun yanma namlı hırsızlardan birisini verdi: 
"Şeyhin atmı bulmadan gelmek yok," dedi.
Altı ay sonra şeyhin atını Marmarisin bir dağmda bir Yö­
rük Beyinde buldular, Yağmur Ağamn selamım söylediler, Yö­
rük Beyi atın parasmı bile almadan atı şeyhe geri verdi.
Arif Saim Bey:
"Yağmur Ağa," dedi, "bana iki ay içinde en az yüz tane, 
Çukurova iklimine dayanıklı at bulacaksın."
Yağmur Ağa:
"Baş üstüne. Hepsi aynı don mu olsun?"
"Türlü donda olmasını tercih ederim. On tane doru, on ta­
ne kır, beş tane al, kula, ebeş..."
İki ay içinde yüzden fazla at geldi Arif Saim Beyin çiftliği­
ne.
Arif Saim Bey önce Çerkeş Yakubu çağırdı. Yakup çok yaş­
lı, hala attan inmez, tiridi çıkmış, parlak çizmeli, kızıl sakalh bir 
Çerkesti. İdris Beyin babasının değil de kendi babasının Bey ol­
duğunu, İdris Beyin babasımn da kendilerinin kölesi olduğunu 
her gittiği yerde söylerdi.
Arif Saim Bey:
"Yakup Bey," dedi, "kaç dönüm tarlan var?"
"Yüz yirmi dönüm."
Arif Saim Bey onu elinden tuttu, atların doldurduğu tavla­
ya götürdü.
"Tarlanın tapusunu bana vereceksin, buradan da beğendi­
ğin iki ah alacaksın."
Yakubun gözleri faltaşı gibi açıldı:
"Doğru mu Bey? Ama bunlar çok asü atlar."
"Seç seç! Asil atlar olsun. Daha iyi ya!"
Çerkeş Yakup bir hafta tavlaya, atlarm arasına karışıp ken­
disine iki at seçti. Gerçekten iki çok güzel, üçer yaşlı kır at seç­
mişti. Bir hafta uğraşmaya değer. Köye vardı, her şeyi anlattı. 
Birkaç kişi hemen atlarına atladı Arif Saim Beye koştular: "Bi­
168