cc 19 Ocalı, 1955 
... Canım sıhlıyor = hayatımdan memnunum. 
Sen bu muammayı ,cö"zebilir misin Gökşin? EJJet şu 
andaki durıımum, ta1'narnen böyle! Zcimin birine 
bağlanmak, seJJmek, mesut olmak JJe mesut etmek ar­
zusuyla dolu olmasına rağmen, etrafta bu arzumda 
birleşeceğim şahsı bulamıyornm ... ,, 
Bu muamma durumun, şu yaşıma kadar sürdü­
ğünü itiraf etmeliyim. Ani heyecanlar ımın, coşku­
larımın, umutlarımın arkası nedense hiç gelmedi. 
Beğendiğimi zannettiğim genç doktorları biraz ya­
kından tanıyınca, hep düş kırıklığına uğradım. Ni­
tekim Gökşin 'e laboratuarda birlikte deney yaptığı­
mız biri için şöyle yazmışım: 
" ... Onu yakından tanıyınca, sadece laboratuv­
ardaki amir durumundan dolayı hayranlık duydu­
ğumu anladım JJe yine sukutuhayal!" 
Erkeklerden ne bekliyor dum acaba? Müthiş bir 
zeka mı, kültür birikimi mi, çok ince bir mizah 
duygusu mu? Ne? Üniversite kahvesin de, bir ma­
sanın etrafında toplanıp çaylarımızın şekerlerini 
karıştırırken, havadan sudan söz ediyorduk. Be­
nim birkaç gündür uzaktan uzağa beğendiğim, 
göz göze geldiğimde kıpkırmızı kesildiğim kişi, 
eğer konuşmaya başlamışsa, ikinci çayımız gelene 
kadar, tüm esrarını kaybediyord u. Herhang i biri­
mizden farkı olmayan, hocaları çekiştiren, pek sı-
58