Zarfın içindekini çıkarır. İki üç defa büyük bir dikkatle 
okur. Yazıyı inceler. Bu talik kırmasının her kelime ve her 
satırındaki şekil uyumsuzluğundan bunun o yazıya yabancı 
sahtekar bir elden çıkma olduğuna şüphesi kalmaz. Büyük 
bir nezaketle zarfı hane sahibine iade ederek: 
-Efendim, lütfunuza teşekkürler ederim. Sualimi af bu­
yurursanız, Abdal Veli tarafından böyle zarflı buraya başka 
şeyler gönderildi mi? 
Hane sahibi biraz tereddütle: 
-Tütsüler geldi ... 
-Bu tütsüleri zarflarıyla birlikte görebilir miyim? 
Komisere kafiyeli ihtar mektubunu okuttuktan sonra 
hiçbir anlam çıkarılması mümkün olmayan tütsüleri göster­
mekte bir sakınca yoktu. Tütsüler haremden getirtildi . Komi­
ser Bey evvela yine zarfın damgalarını inceledi . Bu defa zarf 
Topkapı Postanesi'nden gönderilmişti. Damgalar oranındı. 
Bu şaşırtma kurnazlığa komiser bıyık altından güldü. Tütsü 
kağıtlarını tetkik etmeye başladı. Bunlar tuhaftı. Mecidiye! 
büyüklüğünde yuvarlak bir yüzey ortasına bir mühr-i Süley­
man kazdırılmış. Bu, büyücü ve üfürükçülerin üzerine vefk2 
yazmak için seçtikleri bilinen bir şekildir. Şeklin içi ufak ufak 
"k"lar, "m"ler, "s"ler, kargacık burgacıklarla doldurulmuş . 
Mühr-i Süleyman birbiri içine geçirilmiş iki eşkenar üçgen­
den oluştuğundan altı köşeli bir yıldıza benzer. Şeklin her kö­
şesine de, "Kafir İspanyol . .. Defol, defol, defol" duası, daha 
doğrusu tuhaf ibaresi yazılmış. Şekerci mührüne benzeyen bu 
şekil, tütsü için birçok küçük kağıt üzerine basılmış. 
Komiser Bey lambaya yaklaşarak cebinden monokl bü­
yüklüğünde bir büyüteç çıkardı. Şeklin her parçasını dik­
katle gözden geçirirken Medhi Bey de yanında duruyordu . 
Birdenbire zabıta memurunun zeki yüzünde bir zafer tebes­
sümü belirdi. Çok yavaş bir sesle Medhi Bey'in kulağına, 
Sultan Abdülmecit zamanında çıkarılan yirmi kuruş değerindeki gümüş 
sikke. 
2 Belirli yazım kurallarına göre belirli ayetlerin, isimlerin, duaların yazıldığı 
tılsım, muska. 
68