niz kabardı, büyüdü, çok ınaviledi, üstünde bir tek, çok ışıklı 
kanatlarını hiç kıpırdatmadan süzülen bir tek martı kaldı. Or­
man uğulduy or, kuş sesleri ormanı doldurmuş, cıvıltılar tüm 
geceyi almıştı. Karanlık sallanıy or, yağmur çiseliyord u. O, ge­
cenin ucundaki yıldız gene doğdu. Orada, gün ışığı vurmuş 
dağın doruğuna oturdu kaldı. Kalabalık, atlar, püren kokusu, 
kuş ovıltısı, mor bir çınar yaprağı kasa banın üstüne yürüdü, 
konaklan yıktılar. Dulkadiroğlu fermanlarını ayaklar altına al­
dılar. Hazret Efendi caminin şadırvanında boyalı ellerini yıkı­
yordu . Öğretmen Zeki Nejad minareye çıktı, başladı konuşma­
ya. O konuştukça kalabalıklar, atlar, yıldızlar dalgala nıyor , öğ­
retmen Zeki Nejadın yakasındaki altın madalya dalgalanıyor­
du. Öğretmen Zeki Nejad minareden indi, bir kır ata bindi, sür­
dü. Kalabalıklar, ak bulutlar , püren kokusu, tek martı, Yedi Me­
medler, Ferhat Hoca, Şahan, Temir, Dursun, Kasnn, Memed Ço­
cuk arkasından yürüdüler. Şu mor dağların ötesinded ir, Fırat 
suyu, yeşild ir, mavidir, sapsandır. Fırat suyunun kıyısına geldi­
ler. Doğudan bir kalabalık tozu dumana katarak, Fırat suyunu 
yararak, kurutarak onlara geldi katıldı. Üstlerinde bir, kocaman 
kanadını açmış bir karta! dönüyordu. Başlannda öğretmen Ze­
ki Nejad, Teğmen Şahin, eşkıya Karayılan yürüdüler. Erciyasın 
dibinde onların yollarını candarmalar kesti, çoktular, ama kala­
balık daha çoktu, candarmalar kalabalığın arasında kaldıl ar, bir 
daha gözükmediler. Bozkırdan, yerden biter gibi, gökten yağar 
gibi yer götürmez bir kalabalık daha çıktı. Erciyas dağından ye­
leleri, kuyrukları savrulan binlerce bulut gibi atlar indi. Bozkın, 
gittikçe kalabalıklaşarak, sağdan soldan gittikçe kollar alarak, 
büyüdü ler, yer götürmez bir kalabalık oldul ar, bozkın doldur­
dular , Konya şehrinin geldiler önünde durdular. Karşılarına de­
mir donlul ar, çelik zırhlılar çıktılar. Onlar da çok kalabalıktılar. 
Önce onların üstüne yeleleri savrulan atlar, sonra tek martı, 
sonra deniz, sonra orman, ardından da kalabalık yürüdü. Kar 
yağdı, dünya karın altında kaldı. Demir donlular kalabalığın 
altında kaldı. Konya şehrinin kapısını açtılar, ilkin o kapıdan 
Baba İlyasın kadınları girdiler, Seyran da içlerinde, kucağında 
da İbrahim, sonra atlar , sonra da kalabalık. Konya şehri kalaba­
lığın altında kaldı. Atlar hep bir ağızdan kişnediler. Öğretmen 
633