yen ,cocuklara, vadettiğ im, insanca yaşam için bu al­
kışlar. 
Fazıl, J.S. Bach'ın bir piyano uyarlamasını çalı­
yor. Ben, Kardelenlerimin, beyaz kelebekler gibi 
hayatın içinde uçuştukları nı, köy öğretmenleri, 
ebeler, doktorlar avukatlar olduklarını hayal ediyo­
rum. Fazıl, Beetl1oven'dan bir sonat çalıyor. Be­
nim çocuklarım da müzisyen, ressam, yazar oluyor­
lar. Kendi başarı öykülerini kaleme alıyorlar. Fazıl, 
Bartok'tan Romen dansları çalıyor şimdi. Benim 
kızlarım dans ediyor. Balerin olmak isteyen biri 
vardı aralarında. Bembeyaz bir türüyle dolanıyor 
etrafımda o, bir kar tanesi gibi. 
"Odam Kire,c Tutmuyor"u dinliyorum, Na­
zım 'ın "Rugiin Pazar"ını dinliyorum, "Memleke­
tim"i dinliyorum; bu kez lepralılarım geçiyor 
önümden, pençeleşmiş elleriyle çiçekler uzatarak 
bana. Lcpr alılarımın anneleri, eşleri, çocukları geçi­
yorlar, yüzlerinde aydınlık gülümsemelerle. Hayat 
geçiyor, önümden. Hayat, sana teşekkür ederim 
tekrar tekrar, bana güzel işler yapma gücü verdiğin 
için! Perde inmek üzereyken, birileri bir şeyler söy­
lüyor, birileri elimi öpüyor, alkışlar devam ediyor, 
yüreğimdeki ses, her şey iyi olacak diyor ama be­
nim kubklarımda sadece bir şiirin mısraları uğulda­
makta. Sadece o mısraları duyuyorum artık, sadece 
o mısraları ... 
378