KADERİN CİLVESİ 
— Evet efendim. Fakat bu çocuğun varlığından henüz ha­
beriniz yok. 
— Hâşâ..., Ailemize mensup olup da bizce bilinmeyecek hiç 
bir çocuğun varlığı diişünlemez. 
— Ayaklarınızı öperek yalvarırım. Af buyurunuz efendim. 
İşte burada yanılıyorsunuz. Bu dünyada neler oluyor neler 
efendimiz. 
— Bu dünyada her şey olabilir. Belki felek tersine döner. 
Belki kıyamet alâmeti olarak güneş dünyanın bir mızrak buyu 
yakınından doğar, ivûki deecal çıkar. Belki Hallac-ı Mansür 
dağlan pamuk gibi atarak her tarafı dümdüz yapar. Fakat İz­
zet Dinarì sülâlesinde, onun bilmediği bir çocuğun vücudu dü­
şünülemez. Buna asla ve kesinlikle imkân yoktur. 
— Size efendimizi yalanlamak haddim değildir. Ama ne 
yapalım ki, böyle bir çocuk vardır. 
— Hiç bir vakitte, hiç bir zaman ve yerde... Asla, asla. 
asla... 
Kaynanam dizleri üzerindeki Abdullah Hikmeti »allayarak 
acayip bir mahmur bakışla: 
— İnat buyurmayınız Efendi Hazretleri, zaten mesele ne 
sizin ne de bizim oyumuzla çözümlenecek değildir. İspatlarımız 
var. 
Ben yine öfkeli bir bakışla kocakarının çene dizginlerini 
çektim. Ah onun dili bu defa dört nala hızlanırsa iş çapraşık 
bir hal alacaktı. 
Muhterem ihtiyar postu üzerinde kendinden geçen bir şeyh 
gibi minderin köşesinde birkaç defa kalkıp oturarak: 
— Ay aydın, gün beyaz... Şeceremiz belli ve mezbuttur. 
Haşimüddinârî, binî Avnüssemedanî binî Safebiyyünnebili, da­
ha ilerisi Sultan Şaha çıkar. Bilinmeyen bir velet bu şecerenin 
ne." e sığar. Söyleyiniz efendim. 
— ılakkımz var. Fakat efendim şecereye sığıp sığmayaca­
ğı hesap edilmeden bu çocuk dünyaya getirilmiş ve kadro dışı 
bırakılmıştır. Bu, o zavallı çocuk hakkında büyük bir haksızlık, 
şecereniz için de bir eksikliktir. Bu masumu şecerenize kaydede­
rek hem açığı kapatmış hem de bu haksızlığı ortadan kaldırmış 
olursunua.