yo Geçirmek 1
  
 Sansürden Senar
ga baş ka kereler de gelmiş ve parlak ve korkutucu gözüyle yan yan
Füsunu se yrederken ondan kaçmam ış, hatta Füsun ondan ürkmü ştü. Bir
gün Feridun kar gan ın resmini çekmiş , Füsun da burada ser gilediğim
küçük siyah-be yaz fotoğraf ı karele yerek bü yütmüş ve sulubo ya ile ağır
ağır benim çok sevdi ğim bir resim yapm ıştı. Daha sonra a ynı balkon
demirine konan bir güvercin ve sonra serçeyle de resimlere deva m 
etmişti. 
Feridun'un evde olmad ığı geceler, yemekten önce ya da tele-
vizyondaki uzun reklam aralar ında, Füsun'a "Resim nas ıl?" di ye 
sorard ım. 
Bazan ne şeli olur, "Gel birlikte bakal ım," der, içeri ye arka oda ya gider,  
Nesibe Hala'nı n terzi aletleri, makaslan ve kuma şlarla dağınık gözüken  
odadaki küçük avizenin solgun ışığında resme birlikte bakard ık. 
"Çok güzel, gerçekten çok güzel Füsun," derdim içtenlikle. A ynı anda  
ona, s ırtına, eline dokunmak için dayan ılmaz bir istek du yard ım. 
Sirkeci'deki ithalatç ı k ırtasi ye dükkânlar ından, ona güzel, "Avrupa mal ı" 
resim kâ ğıtlar ı, defterler ve suluboya tak ımları alıyordum. 
"İstanbul’un bütün ku şlar ım yapacağım," derdi Füsun. "Ferudun bir  
serçe fotoğ raf ı çekti. S ırada o var. Kendi kendime e ğleniyorum i şte. 
Balkona bayku ş konar m ı sence?" 
"Bir gün mutlaka sergi açmal ısın," dedim bir kere. 
"Aslında Paris'e gidip müzelerdeki resimlere bakmak isterim," dedi  
Füsun. 
Bazan da sinirli, keyifsiz olur , "Son günlerde resim yapamad ım 
Kemal.'" derdi. 
Keyifsizlik nedeninin oynayaca ğı filmine de ğil başlamak, senar yoyu 
bile çekilebilir bir senaryo haline getiremememizle il gili olduğunu 
elbette anlard ım. Bazan da resme fazla bir ş ey eklememi ş olmas ına 
rağmen, Füsun s ırf bana film konusunu açabilmek için arka oda ya 
giderdi: 
"Feridun, Daktilo Demirin düzeltmelerim sevmemi ş, yeni-  
 
368