ların var Halil!" 
Karın da ne güzel Halil. 
Ama öldürecek beni o. 
Tabancanın menevişi ... İyi ki tabancalara bu menevişi vuruyor­
lar. Dur, seyret günlerce, gecelerce menevişi parla sın. Gün ışığında . 
bin bir ipilti biçiminde, menevişler ince ince, ip il ip il uçuşarak . .. 
Sıcacık tabanca. . . Kurtboğan ın iki öküz gözleri.' .. 
Çarş ının ortasında bir ata binili. Elinde menevişli tabanca. Sarı­
oğlu Derviş Beyin armağ anı. Ve üç kere çarşının ortasından· doludiz­
gin. 
"Dur olduğun yerde köpek. Dur, dur, dur, dur! Dur olduğun 
yerde. Aç ağzını ... Tak, tak, tak!" 
"Ne dedi, ne dedi , Tellal Halil ne dedi? Dedi ki, aç ağzını ... " 
"Aç ağzını köpek Ağa." 
"Aç ağzını ulan." 
"Elham oku ulan." 
"Senin gücün elin fıkara avrat larına yeter. Aç ağzın ı." 
"Ne yaptın o kadar kadını? Öldürüp nereye gömdün? Aç ağzın ı." 
"Sen beni ... Bana, bana, bana kim derler ... Kim? Kambur mu? 
Bana Tellal Halil derler, Tellal Halil! Aç ağzın ı." 
· Ç:ı.rş ının ortasında; başka yer olmaz. Herkesin gözünün önünde, 
bir dünya görmeli onun ölüşünü. Nasıl nasıl ölecek? Taşları çırmala­
yarak, taşiara dişlerini geçirmeye çalışarak, kaiı içinde, baştan ayağa 
kana bulanarak . .. Sabahtan öğleye �dar inleyerek kıvranarak ... 
"Bir dah�, bir daha sık, bir daha Tellal ... " 
"Karışmayın siz." Soğukka nlı. "O ölüm yarası aldı. Dünya cerra­
hı Lokman Hekim bile kurtaramaz onu." Öküz gibi böğür dü. Hem 
böğürüyo r, hem kanı fışkırarak kamburun üstüne saldırıyor du. Öküz 
gözleri kocaman kocaman açılmış. 
"Al, al, al bir daha." 
.Tam alnının ortasından . 
"Kim öldürdü kim?" 
"T ellal Halil." 
"Kim öldürdü kim?" 
"BidÇi geçmiş ağaç gibi devril di." 
Kalabalık, kalabalık akıyor tan ışımadan çarşıya, ıssızlığa ... Göl-
499