"Ali var ya! O beni elli altı yıldır hala seviyor." 
"Artık sadece kız kardeşini sever gibi ve sadece 
mektup satırlarında ." 
"Kız kardeşi sevmek de bir sevgidir, Gökşin. 
Üstelik benim aşka değil, dostluğa ve dosta ihtiya­
cım var artık. Allah'a şükür, hepinizin sayesinde ek­
sikliğini de hissetmiyorum bunun." 
"Senin için, illa dostluk da dostluk. Herhalde 
annenin seni yetiştirme tarzından böyle oldu. Ne­
rede o mektup, ver şunları bakayım." 
Gökşin divana saçılmış mektuplara eğilip karış­
tırmaya başladı. Birini seçti aldı aralarından. 
"... Ah Gökşin, en yakın zamanda vaktiyle kıy­
met verdiğimiz şeylere güleceğiz, hayat hep böyle. Sen 
de bilirsin ki insanlar verdiğimiz dejjae layık değil­
ler. Hakiki <iyi'yi bulmak ,cok güç, şüpheci ruhunu, 
temkinini asla kaybetme ... 
... Ne yazık ki bütün acı ve heyecanlar kavuşma­
nın ardından biter, bıkkınlık o anda başlar; bu hep 
böyle ama biz daima istisnai vaziyetlere inanır, bek­
leriz, böylece kendimizi aldatırız. Bazen birinden 
hoşlanır gibi oluyorum, bir iki gün hayal ediyorum, 
düşünüyorum, aynı insanı tekrar görünce her şey 
başlamadan bitiyor. Ben de öyle bir 'ne istediğini, 
bilmeme' JJar ki! .. " 
Gördün mü? Doğru söylememiş miyim?" 
"Doğru söylemişsin," dedim. 
71