gerçekleş tiği için bir korku duygusu yoktu. Siyasetle uğ raşanlar biraz 
endişeleniyordu yalnızca. 
Mesela, Kars'taki bütün Kürtlerin saygı duyduğ u gazeteci ve folklor 
araştırmacısı Sadullah Bey hayatı boyunca pek çok askeri darbe gördüğ ü için 
televizyondan sokağ a çıkma yasağ ını işitir işitmez, yaklaş tığını anladığ ı 
hapisane günleri için hazırlanmış tı. Bavuluna, onlarsız uyuyamadığ ı mavi kareli 
pijamalarını, prostat ilacını ve uyku haplarını, yün takkesini ve çoraplarını, 
İstanbul'daki kızının kucağ ında torunuyla gülümsediğ i fotoğrafını, ağ ır ağır 
topladığ ı Kürt ağ ıtları üzerine yazdığ ı kitabın hazırlıklarını koyduktan sonra 
karısıyla bir çay içip televizyonda Funda Eser'in ikinci göbek atışını izleyerek 
beklemiş ti. Gece yarısını epey geçe kapı çalınınca karısıyla vedalaş mış, 
bavulunu alıp kapıyı açmış , kimseyi göremeyince karlı sokağ a çıkmış  ve kükürt 
renkli sokak lambalarının sihirli ış ığında, çocukluğ unda Kars de- 
171 ¦ Gece Ka Uyurken ve Sabah  resinde paten kayış ını karla kaplı sessiz sokağ ın güzelliğ inde hayretle 
hatırlarken, bilinmeyen kiş ilerce baş ına ve göğ süne sıkılan kurş unlarla 
öldürülmü ştü. 
Aylar sonra karlar iyice eridiğ inde bulunan diğ er cesetlerden o gece baş ka bazı 
cinayetlerin de iş lendiği anlaşılıyordu, ama ihtiyatlı Kars basınının yaptığ ı 
gibi, ben de okuyucularımı daha fazla üzmemek için bu olaylardan hiç bahsetmemeye çalış acağım. Bu "faili meçhul"leri Z. Demirkol ve arkadaş larının 
işlediği yolundaki söylentiler ise, en azından gecenin ilk saatleri için, doğ ru 
değildi. Onlar biraz geç de olsa telefonları kesmeyi baş armışlar, Kars 
Televizyonu'- nu basıp yayının ihtilali desteklediğ ine emin olmuş lar ve gecenin 
sonuna doğ ru, bütün gayretlerini saplantılı bir ş ekilde kafalarına taktıkları 
"gür sesli bir kahramanlık ve serhat türkücüsü" bulmaya vermiş lerdi. Bir 
ihtilalin gerçek bir ihtilal olması için radyo ve televizyonlarda kahramanlık ve serhat türküleri okunmalıydı çünkü. Kışlalara, hastanelere, fen lisesine ve sabahçı çayhanelerine sorulduktan sonra 
en sonunda nöbetçi itfaiyeciler arasında bulunan, önce tutuklanacağını hatta kurşuna dizileceğ ini sanan ama doğ ru stüdyoya götürülen bu türkücünün lobideki 
televizyondan duvarlar, alçı kaplamalar, perdeler arasından süzülüp gelen ş iirli 
sesini sabah uyanır uyanmaz iş itti Ka. Yarı açık perdelerinden içeriye, yüksek 
tavanlı, sessiz odasına olağ anüstü bir güçle vuran tuhaf bir kar aydınlığ ı 
vardı. Çok iyi uyumuş , dinlenmiş ti, ama daha yataktan kalkmadan önce bile, 
içinde gücünü ve kararlılığ ını kıran bir suçluluk duygusu olduğ unu biliyordu. 
Sıradan bir otel müş terisi gibi baş ka bir yerde, baş ka banyoda olmanın tadını 
çıkararak yüzünü yıkadı, tıraş  oldu, soyundu, giyindi, pirinç bir ağ ırlığa bağlı 
anahtarını alıp otelin lobisine indi. Televizyondaki türkücüyü görüp otelin ve ş ehrin içine gömüldüğ ü sessizliğ in 
derinliğ ini (lobide fısıltıyla konuş uyorlardı) fark edince dün akş am neler 
olduğunu ve aklının kendisinden sakladığ ı her şeyi bir bir anladı. 
Resepsiyondaki çocuğ a soğukça gülümsedi, ş iddet ve siyasi saplantılarla kendini 
tahrip eden bu ş ehirde vakit kaybetmeye hiç niyeti olmayan aceleci bir yolcu 
gibi hemen bitiş ikteki yemek salonuna geçip kahvaltısını etmek istedi. Bir 
köşede tüten bir semaverin üstünde tombul bir çaydanlık var- 
172 
di, bir tabakta ince ince kesilmiş  Kars kaş arı, bir kâsede parlaklığ ını 
kaybetmiş  ölü zeytinler gördü. 
Ka pencere kenarındaki bir masaya oturdu. Tülün aralığ ından bütün güzelliğ iyle 
gözüken karla kaplı sokağ a bakakaldı. Boş  sokakta öyle hüzünlü bir ş ey vardı ki, 
Ka çocukluk ve gençliğ indeki sokağ a çıkmanın yasaklandığ ı nüfus ve seçmen 
sayımlarını, genel aramaları ve herkesi radyoların, televizyonların baş ında 
birleştiren askerî darbeleri tek tek hatırladı. Radyoda marş lar okunur, 
sıkıyönetim bildirileri ve yasakları duyurulurken Ka hep boş  sokaklarda olmak 
isterdi. Herkesin tek bir konu etrafında toplandığ ı, bütün teyzelerin,