FAKİR BAYKURT
 
393
 
 
Birkaç kişiye, «Kolay gelsin, bereketli olsun!» dedi.
 
Onlar da, «Hoşgeldin!» deyip bıraktılar.
 
Kır Abbas’a yaklaştı, ona da «Kolay gelsin, bereketli olsun!
» dedi. 
Kır Abbas seslenmedi.
 
«Ürün nasıl bu yıl? İyi mi?»
 
Kır Abbas gene seslenmedi.
 
«Sağır mısın be adam, ne seslenmiyorsun?»
 
Battal geldi: «Hoşgeldin Omar beyim!» dedi soğukça.
 
«Sağır mı bu adam?»
 
«Sağır. .. Hemi de kör! Bakar emme görmez...» Malmüdü
-
 
r
ünü 
çekti kolundan.
 
Muhtarın kağnıya doğru yürüdüler.
 
Malmüdürü kağnının gölgesine oturdu. Şapkasını çıkardı. 
Mendilini çıkarıp boynunu kulağını sildi:
 
«İşler nasıl muhtar?»
 
«İşler eyi, Omar beyim!» dedi Battal.
 
«Hal keyf?»
 
«Eyi... sağlığına d oacıyız!..»
 
Alime, anasıyle birlikte buğday kalburluyordu. Saçları gene beline 
beline iniyordu. İyice yanıp kavrulmuştu. Biraz da zayıflamıştı.
 
«Bir çalkama yaptırsana, muhtar!»
 
Battal kalktı, Güley’in, Alime’nin yanma gitti.
 
Alime: «Yoğurt yok buba!» dedi. «Nâlet her
if zukkum içsin 
çalkama yerine...»
 
'
 
Battal titredi:
 
«Kız, Alime! Alırım seni ayağımın altına, köpek! Kime dar
-
 
tmıyorsun öyle?»
 
«Sana değil buba, hiç sana değil! Yoğurt yok!»