lından bile geçirmiyo rdu. Ah, diye düşündü, şimdi Anacık Sul­
tanın merhemleri yanımda olmalıydı ki senin kanadına sürme­
liydim, sürmeliydim de o güzel kanatçığını bir güzel sağaltma­
lıydım." 
Kuşu kucağına aldı: 
"Acemim, güzel gözlüm, bu dünya böyle işte. Hiç acemili­
ğe gelmez . Senin kadar hırslı, öfkeli olmaya da gelmez ." 
Onu okşarken, kuş sert bir gaga daha attı elinin üstüne, deri­
yi bıçak gibi yardı. Memed kanını yaladı, pınar suyunda yıkadı. 
"Dostunu düşmanını bilseydin zaten başına bu iş gelir 
miydi. .." 
Kuşun macerası onu iyice keyifl endirmişti. Heybeden kes­
tiği bir parça iplikle onun ayaklarını bağladı, bir keven dikeni­
nin yanına koydu. Yanın bıraktığı yemeğini yemeye başladı. 
Prnara gitti, oluğa ağzını dayadı, içti, keven dikeninin yanında­
ki kuşu aldı yola düştü. Seyrana götürürüm, dedi kendi kendi­
ne. Seyran ona bakar, kanadını sağaltıp sonra da bu acemiyi 
Anavarza kayalıklarına bırakır. O da Recep Çavuşun mezannın 
üstünde, bir daha böyle acemilikler yapmadan döner durur, 
belki de gider onun mezannın başucundaki ağaca konard ı. Ku­
şun ayaklarındaki ipi çözdü. O, İnce Memedin öldürdüğü Ha­
sanı hiç düşünmek istemiyordu. Ölü çocuk, ağıtçı kalabalığı ak­
lına geldikçe ya Hürü Ana yı, ·ya Ferhat Hoca yı, ya da Seyranı 
düşünüyo rdu. · 
Bir koyağa indi. Bu koyakta bir şeyler anımsıyordu ya çıka­
ramıy ordu. Burasının kevenleri öbek öbek san, çok pembe, 
som kırmızı bitmişti. Kırmızı kevenlerin dikenleri bile kıpkır­
mızıydı. Koyağın yamaçlarına kırmızı, yalım yalım ocaklar 
açılmış, közleri ışılar gibiydi. Yanı başında bir atın gürültüyle 
soluklandığını duyunca olduğu yerde dikildi kaldı. Yağız at 
yirmi, yirmi beş adım kadar ötesindeydi, durmuş ona bir tuhaf 
bakıyo rdu. Elindeki kuşu yere koydu, ata doğru gitti, yanına 
yaklaştı,, elini tam ona uzatırken at sündü, başının üstünden 
akarak uzaklaştı gitti. Biraz zayıflamıştı. Gitti, sivri bir kayanın 
üstünde durdu, üst üste üç kere kişnedikten sonra, yönünü gü­
neşe döndü kulaklannı dikti. Memed yerdeki kuşu aldı, ata öz­
lemle baktı: 
464