hendis yazmıştı. Kendisinin kaybolmuş bir insan olduğunu
belirtiyor ve dünyaya benim aracılığımla, yazılmasında bir-çok insanın payı olan bir ‘eser’ gönderdiğini söylüyordu.Yaptığım araştırmalar sonunda, gerçekten üç yıl kadar önceböyle bir kaybolma olayının meydana geldiğini öğrendim.Ankara’daki bir işini izlemek üzere bir sabah evinden çıkanbir mühendis bir daha dönmemişti. Bütün aramalar sonuç-suz kalmıştı. Polisin bildirdiğine göre, ayrılmadan önce birİstanbul bankasındaki bütün parasını çekerek -bu hesaptankarısının haberi yokmuş- bir taşra bankasına yatırmış. Biray kadar sonra da bir il merkezinde otomobili, tren istasyo-nu yakınında boş olarak bulunmuş. Arabada bir eşya ya dabir nota rastlanmamış.
T urgut Özben mektubunda, bu ‘eseri’ yayımlamayı düşü-
nürsem, ilgili kimselerle görüşmemi ve onların onayını al-dıktan sonra harekete geçmemi istiyordu. Ayrıca, kitabınsonuna, bana gönderdiği mektubun bir bölümünü koyma-mı rica ediyordu. Anladığıma göre, onu tanıyanlar arasındakendisini en son ben görmüştüm. Trende yaptığımız ko-nuşmalardan hatırladığıma göre de onu çok ilginç bulmuş-tum. Yalnız, gene mektubunun bir yerinde belirttiği isteği-ne uyarak onun hakkındaki izlenimlerimi ayrıntılı olarakyazmayacağım.
Kitabı yayımlamayı uygun gördüğüm için, T urgut Öz-
ben’in verdiği adreslerdeki ‘ilgilileri’ aradım.
Selim Işık’ın annesi ölmüştü. Ben yurda dönmeden iki ay
önce kalp yetmezliğinden ölmüş. Evinde yeni bir kiracıoturuyordu; Selim’in başka bir akrabası olup olmadığınıbilmiyorlardı.
Günseli’yi evinde buldum. T urgut Özben’in kaybolduğu-
nu duymuştu. Olaydan sonra da T urgut’tan kısa bir mektupalmış. Kitabın yayımlanması için benim, Günseli’ye başvu-rabileceğimi yazıyor ve ondan bu konuda olumlu oy kul-
18