EROL 
HALİL 
EROL 
HALİL 
EROL 
KIZ 
HALİL 
KIZ 
HALİL 
KIZ 
HALİL 
KIZ 
HALİL 
EROL 
HALİL 
EROL 
HALİL dığım duygusuna kapılmıştım ... Sevinmiş­
tim ... 
(KIZ'a yaklaşır.) Benimle ortak neyin olabilir 
ki? Bunalmakmış ... Hiçlikmiş ... Yalnızlık duy­
gusuymuş ... Bunları unutalı çok oldu ben. 
Yok böyle bir meselem. Anlaşıldı mı? 
Övüneceksen kısa kes. 
(HALiL' e, acılıkla) Eh, ne yapalım, tam senin 
kadar değilsem de ... 
Beni övmeyi de daha uygun bir zamana bı­
rak. Şimdi meselemiz başka ... En önemlisi de 
şu. (KIZ'ı gösterir.) 
(KIZ' a) Yani, boşuna oynama... Arandığımı 
biliyordun. Orda, aydınlıkta gördüm bakışı­
nı. İyice gördüm. 
Düşündüm ki ... 
(Kesin) Burda, şu anda önemli olan bizim ne 
düşündüğümüz. 
Ne düşünüyorsunuz ki? 
Onu ele vermeyi iste ya da isteme; şimdi bur­
dasın ve seni tutmak zorundayız. 
Fakat... 
Gık demeden oturacaksın burda! Ben yeni­
den gelip ikinizi de götürünceye dek. .. 
Nereye götüreceksiniz? 
Onu ben bile bilmiyorum daha. (EROL'a) Ev 
uyumuş. Sabahı bekleriz. Anneme haber veri­
rim. Anlatmaya çalışırım. Yine de burada ye­
terince güven altında olamayız. 
Hemen çıkalım istersen? 
(KIZ'ı gösterir.) Bununla mı? Hem nereye? 
Çok üzgünüm Hali l... 
Üzülecek bir şey yok. Dedim ya, kaçınılmaz 
bir durumdu bu. Ve benim 811!! ;.eıt@ ı İilıiQ. .(Bir 
201