Zülfiyar, "Gördün mü?" diyordu, "Aynı zehirli" şerbetten 
içtiniz. Sen yaşıyorsun, o ölüyor. Ama hemen sevinme, senin 
de bir günlük ömrün var, bunlardan günde bir tane almaz­
san elbette. Vücudundaki zehirin etkisi yıllarca sürer, ama bu 
haplardan aldığın sürece bedenin hiçbir zarar görmez. Dedi­
ğime inanmıyorsan elbette hapları almayabilirsin. Deneme­
si bedava. Ama terlemeye başladığında -ki bu ölmek üze­
re olduğun anlamına gelir-işte o zaman bizi ziyarete gelir­
sen hakkında hayırlı olur. Belki derdine derman bulabilir iz". 
Fırın işçisi bir hayli yeşil safra kustuktan sonra ruhunu 
teslim etmişti.. Adamlar cesedi bir çuvala koyup götürdük­
ten sonra Zülfiyar bir boy aynasında kılığına çekidüzen ver­
di. Teşkilat-ı lstihbarat-ı Humayftn'un efendisinin huzuru­
na çıkacaklardı. Başkalarına karşı son derece acımasız olan 
bu casus, Büyük Efendi'nin adını ağzına alırken, sonsuz bir 
saygının alameti olarak sesini alçaltıyor, ellerini önünde ka­
vuşturup sanki gizli bir ibadetin bir parçasını yerine getiri­
yordu. Aklını başına henüz toplayamayan dilenci ona Bü­
yük Efendi'nin adını sorduğunda, beriki fısıldayarak, "Ebre­
he" demişti. Onun bu tavrı Hınzıryedi'yi o kadar ürküttü ki, 
haline bakılırsa zaten korkunç biri olan Zülfiyar'ın bile çe­
kindiği şu Büyük Efendi'yi tahayyül etmeye çalışmak duda­
ğının uçuklamasına yetti. 
Zülfiyar bir kapıyı açarak içeri bir şeyler fısıldamış tı. Yü­
zündeki saygılı ifadeye bakılırsa efendisi Ebrehe'yle konu­
şuyordu . Odadan gelen tiz ve çatlak sesi işittiğinde Hınzır­
yedi'nin kanı dondu. Ses o kadar bet, zerafetten o kadar yok­
sundu ki, adeta kadın sesiyle sübyan sesi arası bir şeydi. Ca­
sus, dilenciye içeri girmesini emrettiğinde zavallının eli aya­
ğı birbirine dolaştı. Üstelik, odadan iğrenç kokulu bir du­
man çıkıyordu. 
Aradan yıllar geçtikten sonra, Uzun lhsan Efendi adında­
ki, gözleri oyulmuş, kulakları ve bumu kesilmiş olan adam 
101