3 Ekim Salı 
Yazıhaneden geldim. Sabahlan yürüyerek gidiyorum. Dönüşle 
ya taksiye biniyorum, ya da tramvayla Taksime çıkıp şimdi 
yaptığım gibi yürüyorum. Saat altı. Perihan ile biraz konuştuk. 
Bana bugün ne yaptığını söyledi. Sabah çocuğu parka götürmüş. 
Öğleden sonra da evdeymiş. Yarın Sema'ya gidecekmiş. Ko­
nuştuktan sonra ben bu odaya geçtim, bir fincan da çay aldım. 
Ne yapacağım bundan sonra? Tasarılar? Program? 
5 Ekim Perşembe 
Yazıhaneden geldim. Hani sonbaharda yazıhaneye gitmeye­
cektim? Evden ayrıldım. Yazıhaneyi yayımcılık işini gerçekten 
planladıktan sonra bırakmak istiyorum. Şimdi Perihan ile si­
nemaya gideceğiz. Çocuğu da öylece boş evde uyutup bırakacağız. 
Daha düzenli, daha kurallı yazmak istiyorum. 
15 Ekim Pazar 
Cihangir'e taşınalı yirmi gün oldu, hâlâ ev döşüyoruz! Perihan 
yatak örtüleri için kumaş almış, gösteriyor. Bir kavga patlak verdi. 
Perihan kumaşı gösteriyor, ben de okuduğum kitaba bakıyorum. 
Yani kitaptan başımı kaldırıyorum, ama bir gözüm de kitapta. 
(Schopenhaucr'in aforizmaları!) Perihan düşüncemi soruyor, 
ben de, "İyi, iyi!" deyiverdim. Evle, onunla hiç ilgilenmediğimi, 
hemen bu odaya girdiğimi söyledi. Ben de, bütün hayatımı yatak 
örtüleri ve perdelik kumaşlarla geçiremeyeceğimi söyledim! 
Birbirimize bağırdık. Sonra o ağladı. Gözyaşları, banşma, öpüşme! 
Çayımı aldım, buraya geldim. Şimdi Schopenhaucr'in yanında 
daha zavallı, daha çaresiz hissediyorum. 
20 Ekim Cuma 
Üzerinde, bütün ilkbahar ve yaz çalıştığım, ya da çalışır gibi 
yaparak kitaplar okuduğum şu programı artık sonuçlandıra­
cağım... Türkiye'de gerçekten yeni bir kültür hareketi gerekiyor... 
Herkesin bu düşüncemi, öteki tasarılarım gibi ütopik bulacağını 
biliyorum. Ama köyü kalkındırma hayâli uygulanamayacağı için 
521