hati folklora yüklediler. Ve folklor şiirin düşmanıd ır, diye­
bildiler. Yani halk kültürü edebiyatın düşmanıdır demeye 
getirdiler. Hakları var mıydı, yok muydu bu bir araştırma 
konusudur. O günün havasının sorunudur. 
Yalnız arkadaşlarımız bu yok sayma seline kendilerini 
kaptırmamalı, kabaca da olsa o folklor dedikleri halk kül­
türü üstünde düşünmeliydiler. 
Orhan Veli, halkın zenginli ğine başvurarak büyük şii­
rini yaratmıştı. Birçok kişi daha, ülkemizde, bu işi yapmış, 
başarıya ulaşmış, özgün sanatını geliştirmiş, büyük şiire, 
anlatıma ulaşmıştı. 
Bir de dünya sanatı vardı karşımızda. Birçok dün­
ya yazarı, müzikçisi halk masallarından, destanların­
dan yararlanarak büyük sanatlarını gerçekleştirmiş ler­
di. Shakespeare'in oyunlarının çoğu halk masallarından 
efsanelerinden yararlanmadır. Şuna iyice dikkat ede­
lim, öykünme değil. Faustun ne olduğunu herkes bilir. 
Beethoven'in müziğinin temelinde halkın binlerce yıl oluş­
turduğu melodiler, temalar vardır. Barok müzik öyle değil 
mi, yüzyılımızın büyükleri Bela Bartok, Haçaturyan, öteki 
Rus bozkır müzikçilerinin temeli gene halklar değil mi? 
Bırakalım Joyce'u. O, uzmanların işi. Dünyanın, insan 
soyunun yarattığı en büyük şair Homeros bir halk ozanı 
değil mi? Yunus Emre, Karacaoğlan, Dadaloğlu, Pir Sultan 
Abdal birer halk ozanı değiller mi? O, dilimizin büyük 
zenginli ği, anlatımın görkemi Dede Korkut bir büyük des­
tancı değil mi? 
Ne yapalım, bazı yanlış sebepler çok çok yanlışı ya­
nında getiriyor. En olumlu, en olumsuzu da yanında geti­
riyor. Folklor sanatların anası ve en büyük dostudur. 
1993 
113