nırdı.  Ağırkanlı  kardeşi  bir kuaför  salonu  açmanın  artılarını  eksile-
rini hesaplayadursun,  o büyük  bir şevkle  kolları  sıvayıp,  yer arama-
ya başlamıştı  bile.  Hoşuna  giden  bir fikir  bulunca  deli  fişekleşen, 
her ne yapılacaksa  bir an önce  yapmak  için  yanıp  tutuşan  Cemal'in 
adımlarını  dikkatlice  atması  bugün  bile  pek  düşük  bir ihtimalken, 
İstanbul'un  ne menem  bir şehir  olduğunu  bilmediği,  bilmeye  de ge-
rek duymadığı  o günlerde,  imkânsızdan  da öteydi.  Bir  hafta  bile 
geçmeden,  kuaför  salonu  için  ihtiyaç  duyduklan  yeri  kiralamıştı  bi-
le; hem  de bir senelik  kirayı  peşin  ödeyerek.  Burası,  yüksekçe  bir 
arazide,  kaçak  yapılmış  bir apartmanın  önden  bakınca  ikinci  katın-
da, arkadan  bakıldığında  zemininde  kalan,  boğaz  manzaralı  bir da-
ireydi.  Celal  daireyi  görür  görmez,  ikizinin  burayı  tutmasının  esas 
sebebi  olduğunu  anladığı  manzaranın,  kadın  müşteriler  için  hiçbir 
önem  taşımayacağını  anlatabilmek  için  boş  yere  çırpındı.  Taşındı-
lar ve aylar  boyunca  sinek  avladılar.  Derken  sağanak  yağmurlar 
başladı;  salonu  dört  kere  su, bir keresinde  de, geride  bıraktıkları  iz-
lerden  sokak  kedileri  olduklarını  tahmin  ettikleri  birtakım  mahlûk-
lar bastı.  Beşinci  ayın  sonunda  nihayet,  suya  ve tüye  bulanmış  eş-
yalarından  kurtarabildiklerini  ve Cemal'in  aceleye  gelmiş  yatırımın-
dan artakalan  paralarını  toplayıp,  bir kez daha  denemeye  karar  ver-
diler.  Bu sefer  yeri  Celal  seçecekti.  O da uzun  uzun  aradıktan,  mev-
cut şartlardaki  tüm  seçeneklerini  ince  ince  tarttıktan  sonra,  oldukça 
canlı  bir semtte,  işlek  bir caddeye  açılan  ayak  altı bir sokak  üzerin-
de, bir hayli  eski  ve bakımsız  ama  vaktiyle  pek heybetli  olduğu  aşi-
kâr, kül rengi  bir apartmanın  bahçe  katındaki  kiralık  dairenin  ken-
dileri  için  en uygun  yer olduğuna  karar  verdi. 
"Ne tuhaf,  değil  mi?"  dedi  buradaki  ilk iş günlerinde  Cemal. 
"Ben  gevezenin  tekiyim  ama  gittim  ıssız  bir mahallede  yer buldum. 
Sense  hep suskunsun  ama  gidip  gürültülü  bir yer seçtin.  Demek  sa-
dece  birbirimize  değil,  kendimize  de zıtmışız!" 
Oysa  bu zıtlık,  bundan  üç sene  önce  birlikte  katıldıkları  Marma-
ra Bölgesi  19. Geleneksel  Kuaförler  Yarışması'nda  çekilmiş;  sonra 
da Cemal'in  ısrarı  üzerine  büyütülüp  çerçevelenerek  girişte  tam  kar-
şıya asılmış  50x60  cm fotoğraflarına  yansımıyordu  bütünüyle.  Ger-
çi o gün  Cemal  üzerinde  turuncu  papağanlar  olan  bir tişört,  Celal 
ise mat  haki  bir gömlek  giymişti  ama  işte sonuçta,  her ikisi  de ay-
69