kütlelerin hapsettiği küçük ahşap evleri, tek selvili mezarlık­
ları, yıkılmış duvarların kenarında büyümüş çimenleri, otlan 
ve çiçekleri meşruten tahliye ettim. Kıyılan kapatan yüksek 
duvarlı yığınları denize ittim. (İçindekilerin akıbetinden bir 
haber alınamadı .) lki yanı keskin kılıcımı iki yana da salla­
dım. (Hürriyet ve istibdadı birlikte yürüttüm.) Kahvelerde, 
dairelerde üniversitelerde ve özellikle dolmuşla yapılan yol­
culuklarda ele alınan bütün meseleleri çözümlediğim için bu 
gibi sohbetler i kesinlikle yasakladım. Taşıt araçlarında şoför­
le konuşarak bütün meselelerde onu haklı çıkaran yolcuları 
tutukladım. Ülkeyi baştanbaşa dolaştım. Yıkmakla başa çıka­
mayacağ ımı anlayınca büyük kumandanlara istifamı verdim." 
Bilge, terliklerine uzandı, ayağa kalktı. Mavi dumanlı hava­
yı yararak geçti; tepsinin içine izmarit dolu sigara tablalarını 
koydu. Bir iki parça kül havaya savruldu. Sonra gitti, balkon 
kapısını araladı; kapı, perdenin basıncıyla biraz sallandı. Hiç­
bir şeyin önemi yok, geriye biraz izmarit kaldıktan sonra. So­
nunda temiz havaya dönülür. 
"Dışarıda güzel bir hava var," dedi Bilge. "Yıldızlar var. Çı­
kıp biraz yürümek ister misin?" 
"Çıkalım," diye mırıldandı Hikmet. Boş bir kibrit kutusu­
nu, tırnağıyla çizmeğe başladı. 
Havanın dışanda soğuk olup olmadığı soTQldu Hikmet'e. 
Kalın giyinmeyi tavsiye etti. Bilge, kalıntıları \avradığı gibi 
bir çırpıda mutfağa götürdü . Hikmet de vazo}'u, sehpanın 
üzerindeki eski yerine koydu. Konuşurken fark "tmeden 
ucunu kıvırmış olduğu halıyı düzeltti. Elbisesinin üzeqndeki 
külleri üfleyerek temizledi. Elbiseden uzaklaşan küller, tem­
belce, oraya buraya kondular. Bir sonuca varmadan dağılan 
binlerce konuşmanın acısı çöktü içine. Ölü doğduğu için, 
kimsenin içine işlemediği için hemen unutulan binlerce sö­
zün ağırlığını duydu. Bilge beni ne yapsın? Ben kendimi ne 
yapacağımı bilmiyorum ki. 
160