270 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
E lif: 
"Kes kız," dedi. "Kes batasıca. Yağmur geliyor ki kıyamet. Ağlayacak sıra mı?" 
Meryemce ilk yağmur yeliyle uyanmış, yataktan çıkmış, sakızağacının kökü-
ne gelmiş büzülmüştü. 
Şimşekler arkası arkasma çakıyordu. Karşıdaki tepe, Çukura aşağı inen ak 
yol, uzaktaki değirmenin çinkosu bir an ışığa boğuluyor, sonra bıçakla kesilmiş 
gibi karanlığa gömülüyordu. 
Ali yataktan çıkmamış, yatakta ağzı yukarı öyle kalakalmıştı. Her şimşek ça­
kışta bir irkiliyor, üstündeki ağacın her ışığa batıp çıkışmda oya oya aydınlanışı­
nı seyrediyor, karmakanşık duygular içinde bocalıyordu. Hiçbir zaman, hiçbir 
ağacı böyle ışığa keser görmemişti. 
Elif ne yapacağını bilemiyor, şaşırmış, öfkesinden soluyor. ikide birde de ge­
liyor, kocasının başucunda duruyor: 
"Ali bre, Ali bre bu böyle olmaz. Böyle de durulmaz. Eli kolu bağlı. Geliyor, 
geliyor işte. Ali! Ali bre ... Ali nolursun !" 
Gidiyor, geliyor, elleriyle dizlerini dövüyor, karanlıkta saçlarını yoluyor. 
"Bunu da mı getireceklin başımıza, bunu da mı Koca Allahım?" diye inliyordu. 
Döndü, çırpındı, sonunda geldi Alinin üstüne atıldı: 
"Bir şey yap kurban olduğum. Bir şey yap, geliyor. Bir geliyor ki, hiç böylesini 
görmedim." 
Şimşekler ortalığı ışığa boğuyor, yokuştan, ak yoldan kalkan kasırga, toz du­
man bütün hışmıyla gözüküyor, dünyanın üstüne, karanlığın üstüne abanıyordu. 
Ali: 
"Değme keyfine avrat," diyor. "Değme ki on gün, on beş gün, yirmi gün yağsın. 
Tüm Çukurovay ı sel alsın gitsin. Gel yanıma. Gir yatağa. Başka hiçbir çaresi yok." 
Elif kızıyor: 
"Ocağı batasıca herif, vurdumduymaz adam, görmüyor musun, sel alıp gö­
türecek hepimizi. Hazır Çukurovaya gelmişken ... Yağmur, yağmur. .. Hışım gibi 
geliyor." 
Gökler çatırdıyor, kulaklan sağır eden gürültüler geliyor uzaklardan, şu öte­
deki dağın ardından, yokuşun alt başından. Sonra geliyor geliyor, sakızağacının 
üstünde tuz buz oluyor. Çatırtılar dökülüyor. 
"Kalk kaçalım. Bir kovuğa, bir mağaraya, bir köye düşelim. Başımızı sokacak 
bir delik bulalım." 
Ali yorgun yorgun gülümsüyor: 
"Sen deli misin avrat," diyor vurdumdu ymaz, hiç telaşsız sesiyle. "İki adım 
gitmeden ardımızdan ulaşır. Dur durduğun yerde."