bancılar arasında, sadece hayatının yetişkin diğer yarısıyla ya­
şamıştır. Belki, üstü insan, altı hayvan kentor'lardan değildi, 
ancak, hayvansa da, insansa da, yarımdı, yarım! Ya altı, ya üs­
tü, bir yanı eksikti. Eski hocasını yeniden görmek, hele onunla 
dağ bayır dolaştıklarını, bazan uyku tulumları içinde uyuduk­
larını anımsamak, kendisine tamamlandığı duygusunu verme­
miş miydi? Bu bütünlenme duygusuyla esrikleşmedi mi? 
Belki sabrı, sabır taşında o kadar da bilememek gerek. 
Kafasında böyle çeşit çeşit düşüncelerle tarihi kahvenin her 
köşesine şöyle çabucak gözatmış. Yerleri gümüş rengi, çilli mer­
merle kaplı çokgen salon, her zamanki gibi küçük yuvarlak 
masalar, onların çevresindeki hafif Thonet iskemlelerle benekli. 
Yemek yenmeyen, sadece kahve içilen, aperatif alınıp gazete, 
dergi kariştırılan örtüsüz, sarı kumlu mermer masalar sayıl­
mazsa, o saatte içerde hareketli bir siyah beyaz egemenliği var­
dır. Tam karşıda iki iri mermer sütun yükselmesine karşın, gar­
sonların, hizmet veren kızların siyah pantalonları, siyah etekle­
ri, bellerine sarılı geniş ak önlükleri gözalmak tadır. Oysa, çok­
gen salonun tam ortasında, kocaman gür yeşil bir saksı bitkisi 
de var. Sonra, daha içeri adım atıldığı anda burna çarpan, kre­
malı kahveyle taze ştrudelin vanilya kokusunu bile örten, yan­
mış şeker kokusu ... 
Hepsi yerli yerinde, ama yazar gerçekten gelmemiş. 
Kapıdan hemen görünebileceği bir masaya yerleşmeden 
önce, gazete, dergilerin durduğu masaya yönelmiştir. Bu arada 
gözü, kapının yanındaki masada oturan manken müşteriye 
çarpmış. Aynı anda, hocasıyla telefonla Viyana-Münih arası ko­
nuşurlarken onun bir defasında, "Cafe Central' e ilk girişimde 
oraya Merkez Kıraathanesi adını takmıştım ya, epeydir oraya 
gitmedim. Bu aralar daha küçük, daha gözden ırak bir kahveye 
dadandım," dediğini anımsamış. Hatta, "Genç dostum Yunus 
gelince, onu tabii Merkez Kıraathanesi'ne de götüreceğim," de­
diğini. Yunus'a, kapı yanında oturan manken müşterinin eski 
sosyalist yazar Peter Altenberg olduğunu hemen açıklayacak­
mış ki, çocukcağız kendisi gibi tam on dakika onu işçilikten ay­
yaş bir müşteri sanmasın. Buranın tarihi öneminin Lenin'le 
194