203 
Aris tokrasİ olmay ınca burjuva kültürü de gelişmiyar 
Belki bundan daha önemli ikinci sebep ise Osmanlı'da ha­
nedaıı dışında aristokrasinin bulunmayışı ydı. 
Osmanlı İmparatorluğu, bir insanın ismini taşıyan ender 
egemenliklerden biridir. Rusya'yı uzun süre Romanov hane­
dam, Fransa' yı Merovenj, Karolen j, Bourbon gibi hanedan­
lar, Avusturya-M acaristan'ı Habsburglar yönetmiştir; ama 
devletlerin adı Rusya, Fransa, Avusturya, Macaristan olarak 
kalmışt ır. Hiç kimse Fransa' ya Louis ya da Rusya'ya Ivan 
adını vermemiştir. 
Oysa bizde her şeye hakim bir aile vardır ve bu aile kuru­
cu dedelerinin adıyla anılır. Anadolu'da bulunan Türk beylik­
lerini teker teker yok eden de Osmanlı ailesidir. Çünkü rakip 
istememektedir. Büyük bir ihtimalle bir iki istisna hariç, pa­
dişahların Türk kızıyla evlenmemeleri de bu sebebe dayan­
maktadır. Hiçbir Türk ailesi tahtta hak iddia etmemelidir. 
Osmanlı'da ileri gelen ve zenginleşen kişiler idam edilir­
ken şeyhülislamdan "Kanı ve malı helaldir" fetvası alınır. Ya­
ni infaz, tek bir kişinin ölümüyle bitmez, aile ve servet de 
yok edilir. 
Bu yüzden yüzyıllara dayanan bir soyluluk ve servet sa­
hibi aristokrat aileler yoktur bizde. Osmanlı'nın son döne­
minden kalan zenginle rin çoğunluğu IL Abdülhamid devri­
nin "Nişantaşı'nd a konak, Bo�aziçi'nde yalı verilen" jurnal­
cileridir. 
Dolayı sıyla, Cumhuriyet devri nde aniden zengin edilen 
köylü ailelerinin özenecekleri, örnek alacakl an, taklit ede­
cekleri bir "aristokrasi" bulunamamı ştır. Para kazanan bur­
juvalann yeni kuşaklan kente göçle birlikte serpilip gelişen 
bir eğlence biçimine, arabeske ve lümpen kültürüne dört el­
le sanlmışlardır. 
Dilimize yerleşen "sonradan görme" deyiminin kökeni budur.