küçüğüydü. Delikanlıya Ham Müminlerin soyağarmı göster­
di profesör: "İşte Müminler, yani ‘inananlar1 . Çok dindar l»ir 
aileydi Hacı Müminler. Soyadı Kanunu çıktıktan sonra içle­
rinde İman sözünü beğenmeyenler olmuş. Bu soyağacı resmi­
ni gönderen de bak ne diyor: 'Hiçbir İlmî izahı olmayan ve 
yalnız milleti soy ve sop’undan uzaklaştırıcı bir nitelik taşı­
yan ve yalnız dünyada Komünist rejimin uygulandığı bed­
baht rejim altında yaşanan memleketlerde uygulanan Soya­
dı Kanunu ile soyadlanmız değiştirilmiş ve sizin de malumu­
nuz olan sözlük açılarak MÜMİN’in karşılığı olan İNAN so­
yadını almıştık.’ Bu beyefendi ikinci Hacı, Mümin’in torunla­
rından; Müminoğlu olmuşlar sonunda. Hacı Hasar’ın torun­
larından olan Hüseyin Bey daha açık fikirli; ailenin Mümin- 
zade lakabına uygun sözün Türkçesini seçmişler onlar. Gali­
ba Hüseyin Avni’yc ağabeyleri fazla baskı yapmışlar Malat­
ya'da: sonunda ailesinden, Malatya'dan kaçmış genç yaşta 
Hüseyin. Duyarlı bir gençmiş. Soyodına ve daha başka ‘gâ­
vur icadı’na karşı tepkisi yokmuş herhalde. Nitekim İstan­
bul'da Selimiye’de askerliğini yaparken telsiz telgrafta çalış­
mış ve bu gâvur icadını iyice öğrenmiş; telgraf maniplesinin 
yanında üniformasıyla bir de ‘fotoğraf çektirmiş.
"Hüseyin Avni Bey Adana'ya yerleşti ve bir daha Malat­
ya’ya hiç gitmedi. Bu yüzden zor hir hayatı oldu, hep geçim 
sıkıntısı çekti; gene de Malatya'daki ailesinin yanına dönme­
di. Askerliğini bitirdikten sonra Pozantı’da Hafız. Bekir'in kı­
zı Rabia Hanım ile evlendi. Rahia Hanım o zamanlar daha 
on üç yaşında. Hüseyin Avni, askerlikte öğrendiği sanatın­
dan yararlanarak bir iş buldu: seyyar posta memurluğu. 
Trenlerin posta vagonlarında geçiyordu ömrü, istasyonlarda 
koli dağıtıyordu. 1898’de evlenen Avni Beyin, Mustafa'dan 
önce doğan çocuklarının çoğu küçük yaşta öldü; Mustafa doğ­
duğu zaman, sadece iki kızı sağ kalmıştı: Emine ve Zübeyde. 
Mustafa’dan sonra da Güzide, Mehmet ve Sami dünyaya gel­
23