Onuncu Sahne 
REFİ EFENDi 
(Mendille alnının terini si/erek ) Sanki kılavuz kadın 
maddiyetimden, maneviyatımdan bir şey kopararak 
o elindeki resimle beraber çanraya koydu, birlik­
te götürdü. Benim için öyle bir hayat hazinesi ele 
geçmişken ne için geri verdim? Önüme sonsuz bir 
saadet ufku, bir emel fezası açıldı. Ben niçin genç 
değilim? Ben yaşta bulunanlara böyle emeller, böyle 
aşıkça hayallerle haz içinde el ele dolaşmak yasak 
mıdır? Yüzüme bu yaşlılık çizgilerini çizen kudret 
eli gönlümdeki bu sevda kabiliyetini, bu ateş serma­
yesini niçin söndürmüyor? Bu büyük haksızlık değil 
midir? Gönül de çehreyle birlikte niçin kocamıyor? 
Nezihem, o doyulmaz letafeti, o dayanılmaz cazibe­
siyle dünyaya gelmiş. İşte bakınız, kendini bana arz 
ediyor. Ben kabulde tereddüt gösteriyorum. Nezi­
hem benim olmazsa kimin olacak? Başkalarının mı? 
(Oksürük, bekleyiş) Bunu tasavvur bile tüylerimi 
ürpertiyor. O ihtiyar muhabbeti ne kadar bencilce 
oluyormuş! 
On Birinci Sahne 
AYŞE KADlN, SELİME, ANİKA, REFİ EFENDi 
(Hizmetçi/erin üçü birden odaya hücum ederek) 
HİZMETÇİLER 
Efendi, müjde, müjde! 
REFİ EFENDi 
Ne var? Ne oldu? Kadın resmi geri mi getirdi? 
AYŞEKADlN 
(Ötekilerin kulaklarına) Hala resim sayıklıyor. (Efen­
diye bir zarf uzatarak) Kızınızdan mektup geldi. 
38