rnek istediği görülüyor . Fakat gönderdiği pusula adeta husu­
si bir celpnameye benziyor. Üçümüzü de dehşet aldı. 
Çok çapkınlıkta bulunmuştum. Fakat hiçbir zaman da 
suçluluğum bu perdeye kadar yükselmemişti. İhtiyar kayın­
pederle genç kayınbirader ve damadın aynı suçun sanıkları 
olarak bir adiiye memurunun karşısına çıkmaları ve bu üç sa­
nıktan her birinin, günahı ötekilerin üzerine atmak için çare 
düşünmeleri, işe epey garip ve nadir bir olay şekli veriyordu. 
İşin en az zararlı yönünü bulmak için düşünüyorduk. 
İyiliğimizi ister gibi görünen bu hususi davete uymazsak, 
birkaç gün sonra adianınıza resmi celpnameler çıkarılacağı 
aşikardı. 
Nevres'in üçümüzle birden yüzleşme talebinden maksadı 
neydi? Acaba kababati hangimize yükletecek ti? Yoksa hepi­
mize birer parça suç bulaştırarak meseleyi içinden çıkılmaz 
berbat bir hale mi getirecekti ? 
Biz üçümüz, süklüm püklüm adiiye memurunun köşkü­
ne gittik. Adamcağız bizi gayet tatlı kabul etti. Fakat gir­
diğimiz odada iki sarıkh zat daha gördük. Bunların orada 
bulunmalarından pirelendik. Alelade misafir miydiler yoksa 
bizim davayla bir alakaları mı vardı? Şeri ve adli meselelerde 
hemen hemen tam bir cehalet içinde bulunduğumuzdan, ka­
nuni bir hileye tutulmaktan korkuyorduk. 
Nevres odaya getirildi. Kız içeriye sımsıkı bir çarşaf için-
de girdi. Ayakta durdu. 
Ev sahibi efendi sordu: 
-Kızım, bu beyefendileri tanıyor musun? 
Kız gayet rahat cevap verdi: 
-Nasıl tanımam efendim ... Biri velinimetim Didar Be­
yefendi, öteki damadı Şadan Beyefendi, en genci de velini­
metimin oğlu Halis Beyefendi. .. 
Nevres, kayınbiraderimin ismini sesinde bir gıcık oluşa­
rak heyecanla telaffuz etti. 
Efendi: 
-Beylerle muvacehe, yani yüzleşrnek istiyordun. Ken­
dilerine haber gönderdik. İşte lütfedip geldiler. İddian nedir? 
194