dir bizde. Külhanbeylerimizi (eşkiyamızı) hemen ef­
saneleştiririz. Ağıtlar yakarız artların dan. Yaşamları­
nı masal ederiz. Ve de unutulmaz külhanbeyierimiz 
(eşkiyalarımız) vardır. Kısacası, yörenin efendisidir, 
beyidir, kadısıdır, yani adalet dağıtıcısıdır onlar, ve 
bu yüzden saygıya değer kılınmışlardır. 
Ne ki, «tüfek icad oldu, mertlik bozuldu'> misali, 
kapitalizm Çukurova'ya geldi, külhanbeylik de itlik ol­
du galiba. Gerçekten, artık nerdeee o eski külhanbey­
ler? .. 
Demokrat Parti'nin, dağı taşı traktör pulluğuyla 
alt üst ettirmeğe başladığı yıllardı. İyi anımsarım. Li­
se son sınırta filandım. Hataylı Tevfik adında bir kül­
hanbey tanıdım Toros'ların eteğİndeki bir tatil köyün­
de, Bürücük'te. Gerçekten o soylu külhanbeylik türü­
nün son temsilcilerinden biriydi diyebiliri m. Bu yeni 
düzene ayak uydurduğu pek de söylenilemez yani. 
Şimdi, neden olduğunu çıkararnıyorum ama, düzenin 
bir çarkıyla çatıştığı mutlak ki, gene aranıyordu. Jan­
darmalar, polisler ardındaydı. Bu yüzden de sık sık 
yok olurdu ortadan. Günler boyu dağda dolaşırd ı. Bir 
gün bir bakardık, çardağın altına süzülüver miş. De­
mek jandarmalar filan bu yöreyi tararnayı bitirmiş­
ler. 
Üzerinde asker gömleğine benzer bir montgomeri, 
bir keten pantolon. Ayaklarında ucuzundan lastik p::ı­
buçlar. 40-50 yaşlarında kadar var. Sabah akşam da 
cimnastik yapar. İri gövdeli çam ağaçlarından birinin 
alt dalına sıçrar yapışıverir, on kez yirmi kez kendini 
çeker çeker bırakır. Uzun uzun yürüyüşlere çıkar. Ko­
şar. Atlar. Perende atar. Yere yatar, dakikalarca ayak. 
larını pedal çevirirmiş gibi ileri geri oynatır durur. 
Ama yalnızca fizik yapısı mı böylesine genç? Hayıııır ... 
Kafasının içi de, en az vücudu kadar gençti. Diyelim, 
68