sana, ünü büyük İnce Memedi bizim Murtaza ne diye gökyü­
züne çıkarıyor demez mi? Demez mi, iki gözümün çiçeği Mur­
taza Ağa efen dim?" 
"Der," dedi Murt aza. "Ben de ağzımı sıkı tutanın ama, 
bundan sonra da o İnce Memede göstereceğim dostluğu, iyiliği 
ben bilirim. Silahtan silah, merrniden mermi, dosttan dost, ne 
isterse onun emrine kılanm. Şu Topal Aliyi de başıma taç ede­
rim. Bu gece onu eve, yemeğe çağırabilir misin?" 
"Hele dur Ağam, hele acele etme. Topal Aliyi, gönlü kırıl­
mış Ali Ağamızı o kadar kolay değil eve çağırmak. Gönül bir 
sırça sarayd ır, kınlırsa bir daha bitiş tirrn ek zordur." 
"Zordur ," dedi yüzünü asarak Murtaza Ağa. 
"Onu da hiç kimse bilmeyecek. Bir daha ağzımızdan çık-
mayacak." 
'�Nedir o çıkmayacak olan?" 
"İnce Memede dostluğum uz." 
"Çıkmayacak, " diye güldü Murtaza Ağa. "Bir Allah bile­
cek, bir ben, bir sen, bir de ... " Durdu, düşündü. "Bir de ... Bir 
de ... Bir de Topal Ali..." 
"O İnce Memedin düşmanı değil mi?" 
Murtaza Ağanın yüzünü bir şaşkınlık aldı. Bir süre konuş­
madı. 
''Bu insanlar belli olmuyorlar ki Hatun," dedi. "İnce Me­
med onun öyle can bir düşmanı da onun hatırı için benim canı­
mı niçin bağışlasın? Bunların aralannda bir şeyler var. Sonra 
Hatun ... " 
Kaşlarını çattı, alnı kınşh. 
"Sonra Hatun, Topal Ali beni öldürmemesini niçin ondan 
istesin? Ben o Topalın onurun u ayakla rımın alhna almamış, 
onu beş paralık etmemiş, onu itin götüne sokup sokup çıkar­
mamış mıydım? Şu dünya dünya olalı, benim Topalı aşağıladı­
ğım gibi hiçbir insan hiçbir insanı aşağılamamışhr. Bu işin allın­
dan bir çapanoğlu çıkmasın ... Bir şey, bizim aklımıza gelmeyen 
bir şeytanlık olmasın?" 
İkisi de aklına geleni söyley emedi. 
Hüsne Hatun yutku ndu. 
41