ORHAN KEMAL ROMANI 
Geçenlerde, bir radyo röportaj ında, «Yazı yaşamı­
nıza niçin öykü yazarak başladın ız?» gibisinden bir 
soru sormuşlardı bana. O gün, galiba biraz ne diyece­
ğimi bilemememin evecenliğiyle, biraz kendi kendim­
le de gırgır geçebileceğiınİ tanıtlamanın keyfiyle, bel­
ki biraz da bir nükte yapabil miş olmak uğruna, «Öykü 
yazmak, roman yazmaktan daha basit olsa gerek, bel­
ki de ondan» filan gibi bir şeyler deyivermiştim ya, 
sonradan kaf ama takıldı kaldı. Gerçekten doğru mu? 
Gerçekt en öykü yazmak, roman yazmaktan daha basit 
mi? Ya da. basit söcüğü, demek istediklerimi tam ola­
rak anlatabiliyor mu? 
Bilirsiniz, basit sözcüğünü biz, genellikle kolay an­
lamına kullanırız. Şimdi düşünüyor, taşınıyorum da, 
hele hele bir romancı, bir öykü..::ü, roman yazmağa, öy­
kü yazmağa kolay iş desin, ina nılır gibi değil. Çetin Al­
tan bir konu�masında değinmişti. «Roman yazıyorum» 
dediğimde, «Canım geç bir kalem, onu sormadım, baş­
ka ne iş yapıyor sun?» diyorlar diye anlatıyordu. «Ben 
diyordu, bir odanın içinde bir aşağı bir yukarı binler­
ce kilometre katederek, kıvrana kıvrana beynimi çat­
latayım, onlar rom:'ln yazmayı bir iş saymasınlar ... » 
Doğru. Öyleyse, basitten amacım, kolay olmasa gerek. 
Çünkü, romanla öykü arasındakı zaman, mekan, kişi 
100