"Bak hele! Ne yapmalıymış?" 
"Daha karara tam varamamıştık," dedi Ömer. 
"Bundan kolay ne var? Hayatta çalışmalı, sevmeli, yemeli, 
içmeli, gülmek!.." 
"Ama amaç ne olmalı? Biz bunu tartışıyorduk?" 
Cevdet Bey elini kulağına götürdü: "Amaç mı diyorsunuz?" 
Refik: "Yani asıl hedef ne olacak, bunu söylüyorlar baba!" 
dedi. 
Cevdet Bey hınzır bir tavırla: "Onlar söylüyorlar. Ama sen? 
Sen bu işlere çok fazla karışma. Sen evlendin. Artık senin asıl 
amacın bellidir. Evin ve işin... Peki, başka ne diyordunuz, ba­
kalım?" 
Ömer birden hatırladı: "Ben bir de Sait Nedim Bey'den sö-
zedıyordum. Babası Nedim Paşa'yı tanıyormuşsunuz. Hatta 
düğününüz, galiba Nedim Paşa'nın konağında..." 
"Evet, evet!" dedi Cevdet Bey. "Onun konağında olmuştu." 
Galiba biraz canı sıkılmıştı. "Refik bana aşağıdan bir zahmet 
meyve getirsene!" dedi. "Bir portakal soy da getiriver!" 
"Sait Nedim Bey'i trende görmüştüm." 
"Sen onu bırak. Bir iş buldun mu, bana onu söyle bakalım!" 
dedi Cevdet Bey. "Bir iş bul çabuk. Bir de kız. Maşallah yakı­
şıklısın, iyi de okumuşsun. Evet, iyi bir iş, iyi bir kız. Sorunuza 
işte cevabım. Hayatta önemli olanlar bunlardır." 
Refik merdivenlerden mutfağa indi. 
7 
YOLA ÇIKMADAN ÖNCE 
Ömer öğle uykusundan kalktı, saatine baktı. "Ne kadar uyu­
muşum!" diye düşündü. "Nazlı'ya geç kalıyorum!" Merdivenleri 
indi. Pencereden konağın arka bahçesini, yeşillikleri neşelendiren 
bahar ışığını gördü. Uzaktan deniz gözüküyordu. Bakırköy'ün 
önünden bir mavna geçiyordu. "Kemah'a gideceğim!" Sivas-
Erzurum hattında çalışmaya karar vermiş, bir şirketle anlaşmış, 
Kemah ile Erzincan arasındaki bir tünelde çalışmak için bir 
134