I43 
yı tutku haline getirmiş bir kişiliğin hikayesini anlatıyor. Böy­
le kişilerin düştüğü gülünç durumlan gözler önüne seriyor. 
Yaşar Kemal'in Ince Memed yapıtı ise, başkaldırmaya öv­
gü niteliğinde. 
Bu büyük ve evrensel yazarlanmız gibi birkaç istisna dı­
şında, Do� dünyası, daha çok iktidar sahiplerini övme, met­
hiyeler y azma geleneğine sahip. Bu yüzden "diktatör romanı" 
dediğimiz tür pek yaygın değil. 
Buna rağmen Türk edebiyatında Osmanlı sultanlannı an­
latan romanla rın, oyunların sayısı ve deg-eri hiç de azımsa­
namaz. Çünkü Osmanlı saray trajedilerinin, Shakespear e'in 
anlattık.Janndan daha zengin oldug-u kuşku götürme z. 
Özellikle Kanuni Sultan Süleyman'ın büyük oğlu Şehza­
de Mustaf a'yı bog"durtması, tahtı bırakmak istediği Şehza­
de Cihangir'in ise üzüntüden ve korkudan ölmesi öyle büyük 
yankı yaptı ki, Avrupa'da bile bu konuda pek çok operet, şiir, 
halk hikayesi yazıldı. 
Bugünlerde yargılanmaya başlanan Kenan Evren, yakın 
tarihimizin en popüler diktatörü. Okurlar ve eleştirmenler 
Son Ada romamındaki emekli diktatörün Evren'e çok ben­
zediğini söylüyorlar. Itiraf etmeliyim ki bana da öyle geliyor. 
Mutlak iktidar konusunu Engere/1in Gözü romanında da ele 
aldığıma göre, demek ki bu konu benim de vazgeçilmezlerim 
arasında. 
Tarih ve cografya farkı gözetmeden bütün insanlığın ken­
dine bir diktatör bulup ona körü kürüne baglanmak gereksi­
niminin temeli nedir acaba? lçgüdüsel bir davranış mı, yoksa 
öğrenilmiş bir şey mi? 
Anlamak için uğraşmaya değmez mi?