"Aklı başında" ile kastettiği, kendisinin hiç yasadışı işler yap­
madığıydı herhalde . Oysa bu adada tanıdığım onca insan için­
de, beni en çok tedirgin eden de Thomas'dı. 
"Niye, benimle beraber olmuyorsu n? Bırak Tony'yi. Ben sa­
na daha iyi davranırım ." 
Dünkü konuşmanın tıpatıp aynısıydı ve ben, bugün buna iki 
dakika bile katlanamıy ordum. Kahve molasına giden fizikçilerin 
"Karayip Hatırası" sepetler almak için çevremize üşüşmelerin­
den yararlanıp odama döndüm. İkinci seminer başlayana değin 
ortalıklarda görünme zsem, hem kalabalıktan, hem de Tho­
mas 'dan yakayı sıyınrdım. Unutulmuş Thomas Bernhard roma­
nımla, "air-condition"lı odamda uzandığımda uyuyaka lmışım. 
Bataklıkta can çekişmeye benzer bir uykuydu bu ve gördükle­
rim hiç de havalandırmalı düşler değildi . Kızıl kumlarla kaplı, 
çöl rüz garlarının hiç kesilmediği bir mercana dasındayd ım. Tek 
başıma ydım. Uzun yıllar süren yalnızlığıma alışmışt ım. Bir gün, 
gelgit zamanı, birisi, köpekbalığı-insan karışımı bir yaratık çıkı­
veriyordu okyanustan. Bin yaşında olduğunu söylüyord u. 
Onunla tam sevişmeye başlıyordum ki Azrail olduğu kuşkusu­
na kapılıyor dum. Duyduğum dehşet ve tiksintiye karşın seviş­
meyi bir türlü bırakamıyo rdum. Bedensel bir zevk alıyordum 
almasına ama ondan kopamamamın asıl nedeni tuhaf, sarhoş 
edici bir çekimdi . Midem bulanıyordu. Uyandığımda, boşalıp 
boşalmadığımdan emin değildim. Cinsel yaşantım fiilen bitti­
ğinden beri, pek az, yani sandığımdan çok daha ender de olsa 
buna benzer düşler görüyor ve her seferinde nedensiz bir utanç 
duyuyor dum. Kendimi yaşlı ve yıpranmış hissetmeme neden 
oluyorlar dı. 
Saat yarım. Öğle yemeği. Ekşimiş bir mide ve kütük gibi bir 
kafayla lokantaya sürüklenme zamanı. İçtimaya giden bir asker 
bile benden daha coşkulu olurdu herhalde. Akşama dek aç kal­
ma tehlikesi olmasa odamdan kolay kolay çıkmazdım ama bu sı­
cakta, yarım kilometre ötedeki süpermarkete yürüyüp öteberi 
96