Molla Duranın köyü şu uzak mor dağların arkalannda ka­
yalıklı, ormanlık keskin bir koyağın kuytusu ndaydı. En yakın 
köy bir buçuk, en yakın kasabaysa üç günlük yoldaydı. Köyü 
dünyaya sarp dağlan aşan incecik bir çiğir bağlıyo rdu. Yılın ye­
di ayı da ,köyün bütün dünyayla ilişkisi kesiliyo rdu. Tarlalan 
yoktu . Kaya aralıklarında bulduklan avuç içi kadar topraklara 
ekinlerini kazma ile ekiyorlard ı. Ve çok keçileri, az koyunları, 
hemen hemen hiç inekleri yokt u. Bu sarpta katırdan başka da 
binit işlemiyo rdu. Duran gözünü açhğından beri bol bol kabak, 
bol bol mantar biliyord u. Ekmeği bile çok seyrek görüyordu. 
Ekşi ayran, imansız çökelek bile onun özlem duyduğu yiyecek­
lerdendi. On iki yaşına kadar boynu çöp gibi incey di. Gözleri 
yuvalarından fırlamış, yüzü kurumuş, kavrulmuştu. Bacaklan, 
zayıflıktan biribirine dolanıy ordu. 
Birinci Dünya Savaşı yıllannda köy ilk yabancıları gördü. 
Bunlar, kimisi daha bıyığı terlememiş genç, kimisi de orta yaşlı 
kişile rdi. Kimisi silahlı, kimisi silahsız, kimisi yarı çıplak, kimisi 
de koyunları alhn dolu, çok güzel giyinmiş, alhn kordon takın­
mış, parlak çizmeli kişilerdi. Birkaç yıl içinde köydeki insan sa­
yısı üç kahna, Kurtuluş Savaşı günlerinde de beş kahna, yedi 
kahna çıkh. Köye sığınanlar daha çok okumuş yazmış kişilerd i. 
İçlerinde eşkıyalar, yol kesiciler, kaçakçılar da vardı. Bu asker 
kaçakları, kaçakçılarla birlikte de kurulduğundan bu yana tek­
düze yaşamını sürdürmüş olan Sarıasma köyü birden başkalaş­
h, birkaç ay içinde köylülerde gözle görülür bir biçimde deği-
525