lıkta yeni bir aşama anlamına geleceği doğrudur. Ama 
hiçbir biçimde karşı-marksçı bir şey değildir bu.» 
Günümüz gelişmiş (kapitalist veya sosyalist) ülke 
edebiyatlarının fakirleşmelerinin yarın perspek tifinden 
yoksun kalmaları yüzünden doğduğu savımıza, bir baş­
ka kanıt olarak da, sanırım gene günümüz az gelişmiş 
veya gelişmekte olan ülke edebiyatlarını gösterebiliriz. 
Orneğin, yüzyılımız edebiyat ının yüz akları Neru­
da'nın Şilili, Nazım'ın Türkiyeli, Lorca'nın İspanyalı, 
Ritsos'un, Kazancakis'in Yunanistanlı, İvo Andriç'in 
Yugoslavyalı, Dimitır Dimov'un Bulgaristanlı, «Yüz­
yıllık Yalnızlık» gibi gerçekten olağanüstü güzellikte­
ki bir romanın yazarı Gabriel Garcia Marquez'in Ko­
lombiyalı oluşu, kuşkusuz bir rasıantı değildir . Bu az 
gelişmiş veya gelişmekte olan ülke yazarları, bizce ha­
la eyarın perspek tifine» sahip oldukları için başarılı­
dırlar. Yapıtların da, kendiliğindenlikli bir biçimde de 
olsa, folklörlerinden de boka yararlanarak, insanca 
anlamı yaşama cömertcesine kazandırmaktadırlar. 
Ama, bu kendiliğindenlikli oluş yeterli midir? 
Elbette hayır. Nitekim günümüzde, yazarların ede­
biyat kavramına yeni bir anlam kazandırmağa çalış­
maları, bizce bu nedenle olsa gerek. 
İşte biz de, gelişmiş ülke yazarlarının bu yeni ça­
balarından esinlenip, günümüz edebiyatının gereksinim 
duyduğu yarın perspektif inin, artık anca bilgiyle kav­
ranabileceğine inandığımızdan, edebiyatın da «Edebi­
yatbilim> > kavramıyla açıklanm asının daha doğru ola­
cağına inanıyoruz. 
Ne var ki, edebiyatı da artık bir çeşit bilim ola­
rak nitelernek gerektiği savı, hala kimi düşünürlerimi­
ze sert ve ters geliyor. 
Nitekim, geçtiğimiz yıllarda, «İnsan ve Edebiy atbi­
lim� adlı bir yazıda edebiyatı «Önermelerini yasalaşt ır-
39