ve içimizdeki yabancılar bu heyecanı anlayamaz. Bize bu 
dünyada milletçe bir görev verildi Saffet! 
SAFFET: Yani hepimiz senin gibi emekliye ayrılmalıyız mı 
demek istiyorsun? 
COŞKUN: Ne demek istediğimi anlıyorsun Saffet, fakat kor­
kuyorsun. Ciddi olmaktan, hatta ciddi görünmekten kor­
kuyorsun. (Güler.) Peki senin istediğin gibi yapalım, bir 
oyun gibi koyalım mesel em izi. (Sesini yükseltir.) Sayın 
baylar, bayanlar! Şimdi size bu münasebetle, şurada, tam 
şu anda içime doğmaya başlayan bir şiirimi okumaya çalı­
şacağım. (Ayağa kalkar.) 
SAFFET (YapmaC lklı bir teıaşla): Aman sakın okumayın 
Coşkun Bey. 
COŞKUN: Hangi çılgın bana ... 
SAFFET: Eyvah! 
EMEL (Alkışlar): Ne olur oku. 
COŞKUN (Bardağında kalan içkiyi bir dikişte bitirir): Hanı­
mefendi de istiyorlar. Gerçeği gizleyemezsin Saffet. 
SAFFET: Evet, en münasebetsiz zamanda ortaya çıkar. 
COŞKUN (Emel'e bakar, başını dikleştirir) Gerçek içimi ya­
kıyor Saffet! (Saffet bir şeyler mınldanır.) Hayır, içki değil, 
gerçek içimi yakıyor. İşte buyrun: 
Törenlerde konuşan içimdeki yabancı 
Kalbimize saplanan eenebi sahte saneı 
İnsanlıktan emekli Coşkun Ermiş'in sesi 
Tarih öğretmeniydi, Ahmet Cemal Lisesi 
Bütün eski emeller gözünde soldu birden 
Bir hiç olmak isterdi, ve her şey oldu birden 
Bende ezelden beri büyüklük istidadı var 
Hangi deli kendisine zincir vurur şaşanm. 
49