Af haberini İnce Memede Cabbar getirdi. İki eski arkadaş 
uzun uzun kucaklaşıp konuşmadan yan yana oturdular. 
Cabbar ayrılırk en: 
"Ben gidip teslim oluyorum," dedi. 
Memed ağzmı açmadı. 
Değirmenoluğa bir öğleüstü girdi. Yüzü kararmış, gözle­
ri çukura kaçmış, alnı kırış kırış olmuştu. Bir kaya parçası gi­
biydi. Küçücük kalmış gözleri bir inatçı pırıltıydı. Böyle dal­
gündüz ilk kezdir ki köye giriyor du. Sarhoşlar gibi yalpa vu­
ruyordu. Kendinden geçmiş gibiyd i. Kapılardan kadınlar 
başlarını uzatmışlar şaşkınlıkla, korkuyla bakıyorlardı. Ço­
cuklar , arkasında, uzağından sessiz, korka korka onunla bir­
likte yürüyorlard ı. 
İnce Memedin köye girdiğini Hürüye haber verdiler. Hürü 
koşa koşa geldi onu alanda karşıladı. 
Hışımla yakasından tuttu: . 
''Memed ! Memed !" diye bağırdı bütün sesiyle. "Hatçeyi 
yedirdin onlara da şimdi teslim olmaya mı gidiyorsun? Abdi 
Ağa gelecek gene köyde paşa gibi oturacak. Sen teslim olmaya 
ını gidiyorsun? Avrat yürekli. Dikenlidüzü bir bu yıl aç kalma­
dı. Bir bu yıl, bol bolarnadı ekmek yedi. Gene Abdi Ağayı başı­
mıza bela mı edeceksin? Nereye avrat yürekli İnce Mem ed? 
Teslim olmaya ını gideceksin?" 
Bu sırada bütün köy halkı alana toplanınış, ölü gibi, sessiz, 
kımıldamadan öylecene duruyorlar dı. 
"Aviat yürekli Memed ! Bak şu kadar köylü, bak şu kadar 
insan senin gözüyün içine bakıyor. Teslim mi olacaksın? Abdiyi 
gene başımıza ını getirtecek sin? Güzel Dönemin kemikleri sız­
lar mezarda . Güzel Hatçemin kemikleri ... " 
Memed sapsarı olmuş titriyor , toprağa bakıyo rdu. 
Hürü yakasım hızla bıraktı: 
"Git de teslim ol avrat yürekli herif," dedi. "Af çıkmış ." 
Bu sırada, Koca Osman doludizgin kalabalığa girdi. 
"İnce Memed, şahinim," dedi. Kalabalığı yararak, Meme­
din yanına geldi boynuna atıldı: 
"Şahinim," dedi. "Evin yapıldı bitti. Tarlanı da ektir dim. 
Bu atı da köylü senin için aldı. öteki eşkıyalar gibi değil. Vay-
433