içindeki fısıltılar arasında bir baykuş ağıdı, onun ardından 
birkaç çakal sesi işitti. Garip bir önsezi ile bu sesleri kötüye 
yordu. 
Sanki o baykuşlaı; o çakallar "An jel seni sevmiyor, 
aldatıyor," diye feryat ediyorlardı. Gözlerinden akan birkaç 
damla sıcak gözyaşı pencerenin kenarına koymuş olduğu 
ellerinin üzerine döküldü. O uğursuz seslerin geldiği yöne 
başını çevirerek: "Susun, susun, o beni sevmiyorsa ben onu 
seviyorum ," dedi. 
Evet zavallı çocuk Mürebbiye'yi seviyordu. Kalbinin 
olanca şiddetiyle, gençliğinin bütün gücüyle, bütün delice 
arzularıyla seviyordu. Mürebbiye ile başbaşa kaldıkları 
zamanlarda kızın ettiği vaatlere, verdiği ümitlere, gösterdiği 
sevgilere, verdiği sadakat sözlerine samimiyetle, safça inan­
mışn. Aşkın bütün zevkleriyle beraber bütün tahripkar etki­
lerine de açık olan o genç, saf gönlünü, tecrübesiz dimağını 
sevgilisinin bu sahte aşk sözleri zehirlemişti. Mürebbiye'yi 
sevdiği günden beri tüm mutluluk hayallerini, bütün emel­
ler dünyasını hep Anjel üzerine kurmuştu. Ona olan gönül 
bağını ömür boyu kopmaz zannediyordu. Şemi'nin fikri 
okulda çok çalışıp birinci çıkmak, o sayede büyük memu­
riyetlere, maaşlara erişip mutlaka Mürebbiye'yle evlenmek, 
bütün kazaneını onu mutlu etmek için harcamak, ölünceye 
kadar hayatını ona adamaktı. 
Bazen bir haftalık ayrılığın gönlünde yaktığı dayanılmaz 
bir aşk ateşiyle okuldan yahya döndüğü zamanlar sevgilisiy­
le aşk sohbetine fırsat bulursa, gelecekteki mutluluğuna ait 
bu emellerini, fikirlerini, niyetlerini, hep bu çocukça kurun­
tularını Anjel'e anlatır, kızın bu fikirlere katılıp katılmadığı­
nı anlamak üzere, kalp çarpıntıları içinde, soran bakışlada 
yüzüne bakar, Mürebbiye de aşığın şu delice emellerine, 
aptalca düşüncelerine içinden güldüğü halde Şemi'nin aşk 
heveslerini karşı konulmaz bir dereceye çıkaracak işveli bir 
tavırla yanaklarını okşayıp: 
-Comme tu es bon Chemil Tes pensees sont les miennes. 
104