battaniye ve yerlerin olabileceği kadar kucaklayıcı olduğunu bildiği bir otelde. Yataklar  
rahat, düz renk çarşaflar her gün değiştirilir.
Piyano tuşlarına vuruşlarda tereddüt, yerini açık bir telaşa bırakmış görünmektedir.
Nekadar çok otel, pansiyon odasında nekadar çok zaman yalnız kalmış. Birkaç sefer  
dışında, hep yalnız. Evliliğinin ilk yıllarını saymayalım. Kocası tarafından tapılan bir  
kadının ilk evlilik yıllarında otel odalarına ilişkin tek anlam, sürekli bir boşalım halidir.  
Dediklerine göre, ilk aşkından öçalırcasına seviyormuş kocasını. Onu hep istiyormuş.
Erkek zaten doymak bilmemektedir: Kollarıma gel hadi, atla!
Terbiyeli köpek, hemen atlıyormuş.
Yine gel, hop!
Yine geliyorum, 
Bir kez uyarılmaya görsün, genç kadın da bitmeyen bir orgazma yakalandığını anlar.  
Hem neden yalan söylesin ki, bunda da hoşnutsuz kalınacak bir yan bulmaz. Sadece uyku  
saatleri birbirine karışmış, arada bir deniz kıyısına indiğinde ise afyonlanmış bir hali  
varmış. Fakat erkekçiği kartal kanatlarını görkemle çırpıyor, yüreklendirici: Unutma,  
tatildeyiz. Evet, tatil... Oteli sevdin değil mi? Ucunda ayrılık olmadıktan sonra...
O halde: Sürekli gidilir, tyi otelse iyisinde, kötüyse kötüsünde. Burada da mı?
Ama bitanem, ne önemi var, tatildeyiz. Bu sefer bir köy kahvesi üstündeki odada  
sevişiyor-larmış. Tahtalar gıcırdıyormuş. Alttaki adamlar jandarmaya
iki delikanlı mı yakalatmışlar, ne olmuş? Adamlardan biri, yakalattıkları gençlerden  
birinin çakmağını istemiş ille, bende hatıra kalsın memleketimi koruyuşuma karşılık,  
demiş; elindeydi, gördün mü, -ah ben bu çakmağı tanıyorum,- hayatının en büyük  
ganimetiymiş gibi bakıyordu mavi plastikten çakmağa.
Neden suratın asık hayatım?
Hiçbir zaman aşağıda, kahvedekiler kadar yiğit olamayacaksın, çakmağı kapan köylü gibi  
memleketini sevemeyeceksin de ondan. Ben onu istiyorum.
Buyur git yavrum, git de öpüyorum diye boynunu koparsın.
Ben boynumun kopmasını istiyorum...
Eh peki, bekle..
..... deyip deyip yatakta kıkırdaşmalari: Yoo, gülmeyelim, gülme, yine kaçıracağız bak. Ne  
önce, ne sonra olmalı, tamam mı?
Yine de kendilerini tutamayarak, mavi çakmak, mavi çakmak, deyip deyip gülerlermiş.  
Hiç değilse sonuçta, yer yatağına bitkin ve küskün serilip kalana değin.
Erkeği asıl doyuma ulaştıran, yanıbaşındakini her istediğinde uyarabilmesiymiş. Yeter ki  
o, dokunmasına izin versin.
Fakat genç kadın, bu dokunuşlardan hoşlandığı kadar, hemen hemen aynı oranda, fazla  
şansı olmasa da, odalarda yalnız, yapayalnız kalmaktan da hoşlanmaktadır; kendisi böyle  
söylemişti. Demişti ki, sonra aşağıya çay içmeye inmiştik, köylülerle jandarmalar iki  
delikanlıyı nasıl yakaladıklarını anlattılar işte, bütün kahve halkını neşelendirdiler. O gün,  
ya gebe kaldıysam, diye çok korktum.
Yeniden gece bastırınca, tahtalar üstüne atılmış şiltede, yer artık gıcırdamasın diye,  
kendine dokunan kocasından uzaklaşıyor, usulca yana çekiliyor, bir gıcırtı aşağıdakilerle  
kendisi arasında hemen ilişki kuracak, diye telaşlanıyor. Ama genç adam diretiyor tabii:  
Beni sevmiyor musun? Sevmiyorum, istemiyor musun?
istemiyorum.
Yaa, demek başkasını istiyorsun? Evet, mavi çakmağı alanı istiyorum.