söz vermi şti. O, annesinin yapt ığı hatalar ı yapmayacak, evle - 
nince kocas ını hep mutlu edecekti. Onun evlili ği ölene dek sü- 
recek, anne babasmmki gibi k ısa ömürlü olmayacakt ı. Belki de 
bu yüzden, yani s ırf kendi evlili ğini farkl ı kılabilmek için, an- 
nesinin yapt ığı gibi bir H ıristiyan'la de ğil, kendi inanc ından bir 
Yahudi'yle evlenmek istemi ş, eş olarak David'i seçmi şti. 
Ella ile annesinin aralar ının düzelmesi uzun zaman alm ış- 
tı. Aslında yakın zamana kadar annesine nefreti devam et- 
miş, ancak birkaç sene önce maziyi de şmeyi bırakabilmi şti. 
Artık yorulmu ştu öfke duymaktan. Geçmi şe öfkelenmek a ğır 
bir yüktü. 
"Anne! Heyoooo!" 
  
125 
"Dünyadan anneme! Dünyadan anneme! Cevap ver anne!" 
Ella mutfakta dalm ış otururken birden bir k ıkırdama se- 
siyle irkildi. Arkas ını dönünce kendisine muzipçe bakan dört 
çift göz gördü: Orly, Avi, Jeannette ve David. Dördü de ayn ı 
anda kahvalt ıya inmiş olmalıydı. Şimdi yan yana durmu ş, 
tuhaf bir yarat ığı incelercesine ona bak ıyorlardı. Hâllerine 
ve yüz ifadelerine bak ılırsa orada epeydir durup dikkat çek- 
meye çal ışmış olmalıydılar. 
"Mamiş ne oluyo ya? İki saattir sana sesleniyoruz, duyma- 
dın bile" dedi Orly. 
David gözlerini kaç ırarak, "Ekrana nas ıl da gömülmü şsün 
öyle?" diye m ırıldandı. 
Ella, kocas ının bakışlarının odakland ığı yere bakt ı. Ek- 
randa Aziz Z. Zahara’n ın  e-postas ı açık duruyordu. Apar to- 
par dizüstü bilgisayar ını kapattı. 
"Yayınevi için sürüyle okuma yapmam gerek" dedi Ella. 
"Raporumu zaman ında teslim etmeliyim. Biliyorsun, şu ro- 
man üzerinde çal ışıyorum." 
Avi gayet ciddi bir ifadeyle lafa dald ı: "Ama rapor yazm ı- 
yordun ki! Ben gördüm! E-postalar ım okuyordun." 
Ella kıpkırmızı oldu. Bulu ğ çağındaki çocuklar ne demeye 
büyüklerin kusurlar ını, açıklarını bulmaya bay ılırlardı ki? 
Ama neyse ki di ğer aile fertleri konuya ilgilerini yitirmi ş gi- 
biydi. Şimdi herkes ba şını çevirmi ş, boş tezgâha bak ıyordu. 
Orly merakla annesine döndü, herkesin akl ından geçen soru- 
yu sordu: 
"Anne bu sabah bize kahvalt ı hazırlamamışsın. İnanmıyo- 
rum!" 
Söylenen söz Ella'y ı da sersemletmi şti sanki. Şimdi etrafa 
bakma sırası ondaydı. Ne kahvenin duman ı tütüyordu, ne oca- 
ğın üstünde sahanda yumurta bekliyordu. Ekmek k ızartma 
makinesi bo ştu. Sahi, ne olmu ştu da her sabah robot gibi sof- 
  
 
  
126 
ra kuran kad ın, bu sabah kahvalt ı hazırlamayı unutmuştu? 
O an Ella anlad ı ki aklı fikri Aziz'deydi... Şu an bu büyük 
ve lüks evde de ğil de, Guatemala'da onun yan ında olmak için 
neler vermezdi ki... 
  
Bölüm İki 
SU 
Hayattaki ak ışkan, kaygan ve 
değişken şeyler...