korktu, yapamadı.,U tandı yapamad ı, çekindi yapamadı. Öfkesi arttık­
ça artıyor, arttıkça artıyor, kendi ni Murtaza Beyi öldüreceğine inan­
dırmaya çalışıyor, çalıştıkça da bir türlü inanamıyor du. 
"Öld ürece ğim, öldürece ğim." , 
En sonunda cesar etini topladı . Beye çıktı : 
"Sana söz Bey, " dedi, "Murtaza .Beyi öldürmeden bu tüfeği elim­
den bırakma yacağım. M urtaza Beyi öldürmeden bu. çiftliğe gelmeye­
ceğim, avradımın yarağı na girmeyeceği m, ço�mun beşiğini salla­
mayacağı m. Senin yüzüne bakmayaca ğım. Kurana el basarıin huzu­
runda ki böyle yapacağı m." 
Derviş Bey inanmaz, onu küçümser bir surat takındı : 
"Hiç sanmıyorum; hiç sanmıyorum ki yavrtim Mahmut, sen ·o 
şeytanın hakkından gelesin. Ben başka bir adam bulmalıyım. Sen bu 
işin üstesinden gdemeyec ekSin, ne yapa lım. Herkes in h�r iş elinden 
gelmez ki ... Ne ise al şunları ... Mademki b� çiftliğe ayak basmaya-
. caksın sana bunlar gerek olur ... " 
Derviş Bey ona bir deste para uzattı. Mahmot : 
"Sağ .olasın Bey, alma m," dedi. 
Bey kaşlarını. çattı, emreder bir sesle : 
"Al!" diye gürledi. , 
Mahmudun genç yüzü kıpkırmızı kesildi : 
"Üstüme varma Bey," dedi. "Ben ölütüm de almam bu parayı. 
Murtaza Bey ölmeden ben de hiçbir paraya el sürmeyeceğ im." 
Yana doğru birkaç adım attı, gitti sırmalı bir kap içindeki duvata 
asılı Kurana el sürdü. 
"İşte bu kitap gözüme dizime dursun. Çocu klarımın başı için, 
avradımın başı için, Bey, senin şu güzel başın üstüne yemin eder, ant 
veririm ki ... " 
Koşarak merdivenleri indi, atına atladı. 
Gene de, gene de Murtaza �eyi öldüreceğine inanamıyor du. Bu 
yaptıkları ona hep OYJ!nmuş gibi geliyor du. Ama artık yemin etmiş, 
Kurana el basmıştı. Evine vardı, aynı yemini karısının önünde, çocu-
ğunun beşiği nin başında da yaptı. . 
Artık kurtulmuştu. Murtaza Beyi öldürmeye inanmasa da öldü­
recekt i. Yemin içip ant verm işti. Hem de çocukl arının, sevgili karısı­
nın başı üstüne. Hem de·Beyinin ... 
6