götüremezdim ama onları geride de bırakamaz­
dım. Bu sevdadan vazgeçmeye_ karar ver dim. 
Vazgeçme kararını alınca rah2tladım ama aklım 
sınava takılmıştı. Dil bilgimi sınamak fena mı olur­
du? Ne yapabileceğimi görmek istedim. Kazana­
mazsam, içimde ukde kalmazdı ! 
Sınava, adeta kazanmamayı arzu ederek girdim 
ve kazandım! 
Sınavı kazandığımı öğrendiğimin akşamında, 
evime dönerken otobüsün penceresinden gökte 
yükselmekte olan yeniayı gördüm. Hava henüz 
tam kararmamıştı, koyu mavi gökte incecik ve be­
yaz bir tırnak gibiydi ay. Otobüs ilerledikçe ara sı­
ra kayboluyor, sonra yine ağaçların, binaların ara­
sında birdenbire gözü küveriyord u. Saklambaç oy­
nuyordu sanki benimle. Neşelendim. İçime bir ça­
re bulacağıma dair bir umut düştü. 
Aynı akşam, mutfakta çocukların yemeğini ha­
zırlarken aklıma geldi, oturduğumuz evi kiraya ve­
rebilirsem, kira parasını çocukların masrafları için 
harcardım! Ne şanslıydım ki, bir iki yıl önce ba­
bamdan kalan bir arsa satılmış, elimize geçen para­
yı beş kardeş aramızda bölüşmüştük. Ben bu paray­
la Bahçelie vler' de oturmakta olduğumuz ki.içük evi 
almış, çocukları da evimizin yakınındaki okula yaz­
dırmıştım. 
Ertesi sabah erkenden mahallemizdeki emlak 
bürosuna gittim, dayalı döşeli bir apartman daire-
151