eeleri üzerimde gerçekten başlamış gibi inleyerek döşeğin 
içinde dönmeye başladım. O esnada pat diye yükün iki ka­
pısı birden açılmaz mı! Baygın baygın bakakaldım. Ölüm 
anında bir insanın ecelini karşısında boylu boyunca görme­
si gibi, gözüm o tüylülerden birine ilişti. Müthiş iri bir baş, 
bana karşı bu ürpertici serzenişle sallanıyordu. Gözlerinin 
cehennemi andıran ateşinde ta havadaki kuşları zehirli ağ­
zına düşüren yılanların sihirli gücü vardı. O korkunç boru 
sesiyle: 
-Laro, gara, goron ... dedi. 
Bu manasız heceler, bunları ilk işittiğimden belki bin kat 
daha dehşetli bir teside beynimde öttü. Zihnimi zedeledi. 
Ben yavaş yavaş uyuşuyor, kendimden geçiyor, hiçliğe gö­
mülüyordum. Adeta her bir zerrem havaya dağılıyor, çözü­
lüyor, bitiyordu. 
Bütün asabımın, hayatıının üzerine ölüm sisleri çökmeye 
başladığı bu anda bir takırtı daha oldu. Baktım yük kapısı 
kapanmış, zebani çekilmiş. Bir iki geniş nefes almaya uğraşa­
rak, "Oh!" dedim, "Galiba bu kadar tehdidi kafi gördüler." 
xm 
Periyle Görüşme 
Bir canavarın ağzına düşerek nasılsa baygın kurtulan 
bir av gibi korkudan her tarafım felçli zannolunacak kadar 
dermansız bir haldeydim. Kendimin hayatta mı ölümde mi, 
nerede olduğumu pek açıkça seçemiyordum. Ölmediğimi 
cidden anlamak için biraz davranmaya, kımıldamaya, ken­
dimi yoklamaya, tecrübeye ihtiyacım vardı. Dirseklerimin 
üzerinde sürüklenerek doğrulmaya uğraştım. Düştüğüm 
acayip hali anlamak için dalgın dalgın, halsiz ve korkarak 
etrafıma bakınırken "küt" diye yükün kapısı bir daha açıldı. 
Evvelki dehşette bir korku nöbeti daha geçirmeye vücudum­
da takat, asabırnda mukavemet kalmamıştı. Görmemek için 
iki avucumla hemen yüzümü kapadım. 
62