odaklanmıştı, nasıl bu kadar gür ve siyah olabildiklerine şaşıyor, 
boyayıp boyamadığını merak ediyordu. İntihara meyilli kız bir hıçkırık 
süresini başarıyla savuşturduğuna karar verdikten sonra bu koyu 
sessizliği bozdu:
"Bana özür dileme şansı vermelisin. Dükkânımıza uğra lütfen. Yarın ya 
da ne zaman istersen." Çekmecelerin birinden bir kart çıkarıp Alegre'ye 
uzattı. "Çikolata yapıyoruz. Aslında çikolatayı ben yapıyorum, Debra 
Ellen Thompson pazarlıyor. Gelecek misin? Sana fındıklı çikolatadan 
harika bir çarmıha gerilmiş İsa yaparım."
Alegre buna ne cevap vereceğini bilemeden öylece dikilirken kız elini 
yakalayıp sıktı. "Bu ar ada..." dedi, hâlâ gaz kokuyordu ve yeniden 
hıçkırmaya başlamıştı: "benim adım Gail ve seninle tanıştığıma hıck 
memnun oldum."
Geceyarısı Alegre hâlâ parti evinden çıkma mücadelesi vermekteyken 
Pearl Sokağı 8 numaranın üçüncü katında Piyu'nun onun nerelerd e 
olduğuna dair endişeleri tahammül edilmez bir seviyeye ulaşmıştı. 
Alegre'nin dönüp dönmediğini anlamak için teyzelerinin evi -
128
ni tam dört kere aramıştı, maalesef her seferinde telefonu la Tia Pi -
edad açmış ve çarpık mantığıyla Piyu'yu azarlayıp Alegr e'nin ne 
cehennemde olduğunu sormuştu. Beşinci bir aramaya katlanacak hali 
yoktu.
Bu arada ikinci katta Lynn, son otuz dakikadı r sürekli elinden kaçan, 
orgazm sonrası uykusunu zaptetmeye uğraşıyordu. Adaletsizce yanında 
uyuyan seyrek tüylü göğüse, bir saat önce tutkuyla arzuladığı ama şimdi 
tam bir yabancı gibi hissettiği vücuda bakarken iç geçirdi. Ardından 
onu dürtükledi: "Uyanık mısın? Bana biraz su getirebilir misin?"
Ömer ona dönüp gözlerini açtı, "tabii"ye benzeyen bir şey mırıldandı ve 
horlamaya deva m etti. Lynn ona söylenerek ayağa kalktı, öfkeyle 
pöfürdedi ve odadan karanlık koridora çıkana kadar da pöfürdemeye devam 
etti. Düğmeyi bulmaya çalışırken çok yakında bir yerde bir camın 
kırıldığını duydu, ardından da canhıraş bir çığlık işitti. İlk tepkis i 
korkuydu. Zira Lynn her ne kadar Halidle. karşılaşmış ve onun 
alışkanlıkları hakkında önceden bilgilendirilmiş olsa da, kimse onu 
korku filmleri konusunda uyarmamıştı. Karanlıkta yüzü kasılmış, vücudu 
gerilmiş, gözleri faltaşı gibi açılmış vaziyette öylece kalakaldı, ta 
ki aşağıdan gelen canavar şapırtılarının sadece film olduğuna ikna olup 
sersemliğini üzerinden atana kadar. Yine de yürümekte tereddüt 
etmesinin tek nedeni sadece film değildi. Karnında ani bir kasılma 
olmuştu, bir histen çok bir şüphe gibi, bu yeni ilişkiden memnun olduğu 
ve sevildiği halde şu anda doğru adamla birlikte olmadığı şüphesi. Bunu 
hani o insanın içine işleyen sezgi takip etti: Aslında birlikte olması 
gereken adam dışarıda bir yerdeydi ve o burada olmakla şansını, 
kaderini, onu kaçırıyordu. Nihayet düğmeyi bulup ışığı açtığında bu 
yeni hakikatin aydınlığından gözleri kamaştı.
Tam o anda a şağıda birinci katta, Amerika'da geçirdiği bir buçuk yılın 
ve ondan önce İngilizce öğrenmekle geçen bir sürü senenin ardından Abed 
hayatında ilk olarak İngilizce rüya görmeye başlamıştı. Gerçekten de 
her rüyanın anlamı bir dileğin gerçekleştirilmesi olabilir. Ama Freud, 
bir gurbetçi, göçmen ya da kendi dilin-
129
den uzak kalmış Batılı -olmayan mütevazı bir doktora öğrencisinin 
hayatını yaşasaydı, bazen rüyanın sadece konusunun değil tam da 
biçiminin bu dileği gerçekleştirdiğini ekleyebilirdi bu saptamasına. 
Mesajın içeriği değil biçimi. Biçim kendine ait bir yol tutturup, 
mesajla açıktan açığa çelişebilir bile. İşte bu yüzden bir ülkedeki 
yabancılar zaman zaman güzel rüyalardan, bir şeylerini kaybetmişler