diye düşündü, sanki kendisinde kirli, utanç verici bir hastalık 
varmış ve bu öpüşle hastalık kıza bulaşmış gibi suçluluk duydu 
ve bugün, bu akşam, hiçbir zaman kral gibi hissedemeyeceğini 
düşünerek şaşkmlaştı. Nazlı plağı gramofona koydu. Bir cızırtı 
başladı, arkasından kırık dökük bir piyano sesi geldi. Bu ses hiçbir 
şeyi değiştirmiyordu. İnsanlar da hiçbir şeyin farkında değildiler, 
onlara göre yeni bir şey yoktu, her zamanki uğultudan başka 
çatal bıçak sesleri vardı. 
Ömer masaya doğru yürürken arkasından Nazlı'nın geldiğini 
gördü. Birden masada biri elini çırpmaya başladı, ona birkaç 
kişi daha katıldı, sonra hepsi birden alkışa başladılar. Ömer: "Ne 
yapayım? Ben buyum işte! Böyle oldu!" diye düşündü. 
Yemekten sonra gramofona, gençlerden birinin getirdiği en 
son plaklar konuldu. Gençler coştular, bağırıp çağırdılar, birkaç 
kişi dansetti, herkes onlara baktı, dansa kaldırılmayan kızlarla 
dans edemeyecek kadar utangaç delikanlılar köşelere çekildiler, 
hikâyeler anlattılar, şakalar yapıldı, gülüşüldü. Gençleri yalnız 
bırakmak gerektiğini düşünen yaşlılar ise sofrada oturdular, 
kahvelerini burada içtiler, salonun bir ucundan gelen sesleri 
hoşgörüyle karşıladılar, birbirlerinin hayatlarını öğrendiler. Ömer, 
Nazlı ile birlikte yemek masasıyla gençlerin köşesi arasında gidip 
geldi. Hiçbir şey düşünmemeye çalışarak, yalnızca neşeli ol­
duğunu, bugün nişanlandığını aklından geçirerek herkese gü­
lümsedi. 
Yaşlılar sofradan kalktıktan sonra durgunluk başladı. Gra­
mofona her takılışında yepyeni bir şaka yapılmış gibi neşeyle 
karşılanan plaklar artık çalınmıyordu. Bir süre sonra konukların 
bir kısmı nişanlıları bir daha kutlayarak ayrıldılar. Sonra yavaş 
yavaş herkes ayağa kalktı. Muhtar Bey esneye esneye konukları 
kapıya kadar geçirdi. Cemile Hanım kusurlarından dolayı özür 
diliyordu. Kapının önünde herkes duygulanıyor, nişanlılara hoş 
sözler söyleniyordu. 
Herkes gittikten sonra Muhtar Bey: "Oh çok şükür!" diyerek 
esnedi. 
Cemile Hanım: "Aman iyi oldu, değil mi, iyi oldu!" dedi. 
Nazlı: "İyi oldu, halacığım!" dedi. Sonra Perihan'a dönerek 
birşeyler anlatmaya başladı. 
195