/ 
"Balık orada sıcaktan kokmasın!" dedi Nigân Hanım. 
"Çok tazeydi!" dedi Nermin. 
"Gene de, Ayşe kızım, al bakalım, sen şu paketi kucağına!" 
dedi Nigân Hanım. "Bunu ızgara yaptıralım değil mi? Refik'ler 
yemeğe geç kalmasalar bari." 
"Kalmazlar, kalmazlar!" dedi Osman. 
Bir sessizlik başladı. Refik üç gün önce öğle yemeğinde Perihan 
ile ayrı bir evde oturmak istediklerini açıklamış, Nigân Hamın 
önce öfkelenmiş, sonra ağlamış, oğlundan da doyurucu bir 
açıklama duyamadığı için bütün kötülükler gibi bunu da Cevdet 
Bey'in yokluğuna bağlamıştı. Ama gene de başka nedenler de 
arıyordu galiba. 
"Niye ayrılıyorlar onlar yanımızdan? Osman söylesene, ni­
ye!" 
"Anneciğim lütfen bu konuyu şimdi konuşmayalım!" dedi 
Osman. "Kendisi söyledi işte... Oda küçük geliyormuş... Çocuk 
büyüyormuş!" 
"Canım, çocuk için istediği odayı verelim!" dedi Nigân Hanım. 
Sonra birden Ayşe'ye döndü: "Sen söyle... Perihan ne diyor? Sen 
onunla iyi arkadaştın... Bir şey söylemiştir sana..." 
"Oda küçük diyor... Başka bir şey söylemedi!" 
"Niye, niye!" diye söylendi Nigân Hanım. "Sen de evleneceksin, 
gideceksin!" 
Osman kendini tutamadı: "İşte o zaman biz de herkes gibi 
bir apartman yaptırırız!" dedi. 
"Beni Cevdet Bey'in yanına yolladıktan sonra yaptırırsınız 
apartmanınızı," dedi Nigân Hanım. Ağlayacaktı galiba. "Ah, 
Cevdet Bey, siz..." diye başladı. 
Osman gene, "Keriman!" diye düşündü. "Öğle yemeğinden 
sonra... Ona gitmeyeyim de ne yapayım? Keriman... Eşarp!" 
Metresine bir eşarp almıştı. Bunu ona nasıl vereceğini düşünmeye 
başladı... Sonra birden Nermin ile evlendiği günler gözünün 
önünde canlandı. "Yaşlandım!" diye mırıldandı. Yanında oturan 
Nermin'e gözünün ucuyla baktı. O da kendi bilincine çekilmiş 
birşeyler düşünüyordu. "Kimse kimseyle beraber değil artık, 
ama bu benim suçum değil!" diye düşündü. "Bu kimin suçu? 
İşte böyle oldu! Ama şirket çok iyi." Savaş çıkar çıkmaz satışlar 
503