Thompson, Gail'e masadaki kimsenin fark etmediği ters, şifreli bir 
bakış fırlattı. Bu esnada iki masa ötedeki kahverengi saçlı, eskiden -
çocuk-yıldız olup da şimdi -emlakçılık -yapan kadın, tam nefret ettiği 
gerdanını saklamak için en iyi açıyı ararken başını eğdiği sırada bu 
bakışı gördü, duraladı, hemen ardından kendinden emin, yüksek sesle: 
"evet!" dedi. Kadın refleksle az önce yakaladığı buz gibi bakışın 
hedefine bakmış, orada bula bula siyah saçlı bir kız bulmuştu, başında 
da kaşığa benzeyen bir... şey... bir kaşık vardı. Kapıldığı şaşkınlık 
yüzünden gözlerini bu acayip insanlarla dolu acayip masadan koparması 
üç, belki beş ya da sekiz saniye sürmüş, sonra karşısında oturan ve 
yaptığı evlenme teklifine cevap vermekte böyle beklenmedik bir biçimde 
gecikmesi ni gizli bir tereddüte yoran adamın endişeli yüzüne dönmüştü.
"İsimlerimizi değiştirmemizi mi istiyorsun?" diye sordu Piyu nağmeli 
bir sesle.
"Evet isimlerimizi, yani metaforik olarak. Doğduğun kişi olmaktan gurur 
duymak yerine gururlanmamak kimliğinden, tutup başka biri olmak."
Ani bir emir almış gibi Alegre cevizlerle oynamayı bırakıp önce birini, 
sonra ötekini, sonra hepsini, derken teker teker bütün karidesleri yedi 
ve korkutucu ölçüde hızlı değil, öyle fazla aheste de değil ama 
neredeyse robot gibi büt ün İmparatoriçe Gunne'yi başladı mideye 
indirmeye.
"Bu şeye benziyor... yani Meksikalı olarak doğmuşsan bir yıl Arap gibi 
yaşamaya çalış, ertesi sene başka bir şey gibi, 'Öteki' lerden öteki 
beğen. Adını, kimliğini değiştir. Adın, kimliğin olmasın. Ancak 
kendimizi bize verilen kimliklerle özdeşleştirmeyi bırakırsak, ancak 
bunu başarabilirsek her türlü ırkçılığı, cinsiyetçiliği, 
milliyetçiliği, köktenciliği ve insanlar arasına sınırlar koyarak bizi 
farklı sürülere, altsürülere bölen her şeyi saf dışı edebili riz."
"Senin için bunu söylemek kolay," diye homurdandı  Abed. "Sürekli 
ayrımcılıkla mücadele etmek zorunda olan sen değilsin. Casablanca'yi 
seyrettin mi? Humphrey Bogart müthiş etkileyici bir aktör! Ama o filmde 
Faslılar hakkında ne dediklerini biliyor mu -
149
sun? Şu yürüyen çarşaflar.A Sömürgecilerin gözünde benim ataları m bu 
işte. Yürüyen çarşaflar! Ben de çoğunluğa göre hâlâ buyum! Bunu unutup 
adımı değiştirmemi nasıl beklersin?"
Bunu takip eden sessizlikte Alegre izin istedi ve hızlı, işini bilir, 
kaygan adımlarla, başka müşterilerin neler yediğine bakarak masaların 
arasından çaprazlama geçip aşağıdaki tuvalete yöneldi.
"Abed haklı," diye bağırdı Piyu tüyleri diken diken olmuş vaziyette, 
çünkü birden dişlerinin kamaştığını hissetmiş ve tabağında -ki hem 
kemiksiz, hem de içinde o çirkin sarı bambu filizleri bulunmayan 
Müessesenin Özel Ördeği'ni ihtiyatla incelemişti. "Dahası ben insan 
olarak zaman zaman yaşamak zorunda kaldığımız bütün o ıstırabın bir 
sebebi olduğuna samimiyetle inanıyorum. Bazen Tanrı böy le zorluklarla 
inancımızı sınar. Sebepsiz sıkıntı yoktur."
"Yapma ya, kim sınanmak ister? Ben istemem!" diye gakladı Gail, yüzü 
dilinden daha keskin parlayarak. "Bana kalsa, bana ne kadar ihtiyacı 
olduğunu O'na hatırlatmayı tercih ederim. Tıpkı Ril -ke'nin yazdığı 
gibi: Ben ölünce ne yapacaksın Tanrım? Beni kaybetmekle kaybedeceksin 
anlamını. İster Tanrı, ister milliyet, ister falanca din olsun... en 
önemli bulduğun şey her neyse ona şöyle demelisin: Ben -yani 
milyonlarca küçücük karınca arasındaki bu küçücük karınca - öldüğümde, 
bensiz ne yapacaksın?"
Tuvalette Alegre, ellerini yıkayan kahverengi saçlı halinden memnun 
görünüşlü hanıma yumurta şeklindeki bir ayna üzerinden mahcup mahcup 
gülümsedi, bir an onu daha önce gördüğü hissine kapıldı ama nerede