ARiFEHANlM 
Aifedersiniz beyefendi, elin bakire kızını hocaya nefes 
ettirmeye götürüyorum diye evinden çıkar, böyle 
seksen mahalle aşırı tenha hastanlara getir, bir deli­
kanlıyla görüştür. Bu kolay bir iş mi? Böyle şeylere ne 
ben alışığım, ne de Şahende Hanım. 
NURi BEY 
(Arife Hanım'ın elini öpmek üzere yürüyerek} Bu 
iyiliğinizi hiçbir vakit unutmayacağım Arife Hanım­
cığım. 
ARiFEHANlM 
Unut, unutma. Şimdi orası lazım değil. Bugün Şahen­
de Hanım'la görüşecekseniz görüşünüz. İşte bu son 
gelişimiz. Bir daha getiremem. Hocaya nefese götür­
mek için izin alıncaya kadar da akla karayı seçtik. 
Zavallı Şahende hasta, baygınlıklar geçiriyor. Yalan 
değil ki. Kızın hekime, hacaya ihtiyacı var. Bu gelin 
olmak ... Refi Efendi'ye verilmek lakırdısı çıktı çıkalı 
biçare kız ne yiyor, ne içiyor. 
NURiBEY 
(Şahende Hanım'a doğru eğilip yuzune bakarak) 
Öyle mi elmasım? Ah, ya ben neler çekiyorum? 
ARiFEHANlM 
(ikisinin arasına girerek} Utandırma kızı. O böyle 
şeylere alışık değildir. 
NURi BEY 
Kalbirndeki ıstırapları kimseye açamıyorum. Bu ruh 
sırlarımı kime açabilirim? Ah kimselere. Fakat gön­
lümden taşan şiddetli bir duygu beni bunaltıyor . 
Odama girip kapıyı sürmeliyorum. Önüme bir taba­
ka kağıt açıyorum. Gözyaşlarıının hazin akıntısı 
kalemin cızırtısının nağmesine karışarak çarçabuk 
kağıt doluyor. Bir tabaka daha, bir tabaka daha. 
Sonsuz üzüntümü kağıtlar, defterler almıyor. Ah, size 
bunları okusam. 
43