Bir gün yine aşçıya dedi ki: 
-Tosun, hani Efendibabama hediye gelen koca hasır­
lıyı biliyorsun ya? Kayıktan çıkarıldığı günü kokusuna 
bayılmıştın ... 
-Biliyom "nefasetli" şeydi. Ben o günü kokudan 
"saroş" oldumdu. O koku hala burnumun ucunda duruyor. 
Derdin nedir sanki? Bana ondan içirip de ağzımdan laf mı 
kapacaksın? Ben öyle iki hasırlı içirin de ağzımdan çocuk[?] 
bile salıvirmen ... Aniadın mı? 
-Yok, ağzından laf almak için değil. Maksaclım bera­
ber eğlenmek için o hasırlıdan ben yarım binlik mastika 
aşırdım. Sen bu akşam haremin selamlığın yemeğini ver­
dikten sonra küçük sefer tasının içine biraz öteberi ayır. Bir 
testi de su al, tepeye çık ... Koru bittikten sonra dağın öbür 
yamacındaki kayalıkta tek fıstıkağacı yok mu? İşte orada_ 
beni bekle. 
-Yarım binlik "zıkkım" içmek için o kadar yola gidilür 
mü? Hem Efendibaban seni arama mı? 
-Efendibabam şimdi yazıyla meşgul, hiç odasından 
çıkmıyor . 
- Ne yazar durur bilmem ki? O da bir şekil divane ... 
Geçen gün mutfağa gelmişti. Bana ateşin faziletini anlattı. 
Bir takım hava varmış da o hava odunun bilmem neresine 
tıkılur yatarmış. Odun yanmazmış hava yanarmış ... Sonra 
o havalara birer birer ad taktı. Odunların ta bitim yerinden 
masalını anlattı. Daha sonra ocaktaki kütüğün bana yaşını 
sordu. Tövbe ilahi Yarabbi ... Odun benim eviadım mı? 
Yaşını ne bileyin? 
-Neyse şimdi onlar lazım değil. Bu eğlentiye karar 
veriyor musun? 
-Verdim gitti. Mastika olur da Tosun oradan kaçı­
nur mu? Senin niyetİn başka ama yağma yok. .. Bak ben 
de bir karar koyacağın. O kayalıkta sakızağacının derdi 
olmayacak ... 
-Yok .. Yok .. Neme lazım ... Sakızağacını ağzıma bile 
almam. Biz oraya eğlenmeye gidiyoruz. 
137