Teyzesinin bu sözleri Nermin'i ç ıldırtmaya yetti, teyzesine iyi davranaca ğı 
konusunda dedesine daha önce verdi ği sözü falan unuttu, patlay ıverdi: 
—  Teyze, Haluk gelecek diye kona ğı yıktıracak-san vazgeç, ben Haluk'u 
buraya ça ğırmam, ben de ta şınırım buradan, art ık benim de dayanacak gücüm 
kalmadı zaten, sen akl ını erkeklere takm ışsın, günah günah diye 
tutturuyorsun ya, günah bence senin bu 
159 
yaşma kadar hiçbir erkekle yatrnay ıp bu yaşında erkekten ba şka bir şey 
düşünmemende... B ıktım senin bu hallerinden, art ık dayanam ıyorum, 
parasıyla şuradan bir hamal m ı, karpuzcu mu, kap ıcı mı neyse, bulal ım, 
getirelim de sen de rahatla, biz de rahatlayal ım. Hüsrev Beyin sesi 
yükseliverdi: 
— Ne biçim konu şuyorsun k ızım? Müberran ım tükürür gibi yapt ı: 
— Tüh, utanmaz, arlanmaz fahi şe!.. Neler söylüyor, ben bu ya şımda neler 
duyuyorum Allah ım, ne günah i şledim ki beni bu hallere soktun, can ımı 
almadın gitti, bu sözleri de mi duyacakt ım, bu ya şımda hakaretlere mi 
uğrayacakt ım... 
¦ Hüsrev Bey, iki kad ının konuşmalarından deh şete düşmüş, utanmıştı. Böyle 
konuşmalar dinlemeye al ışık değildi. Yan ında kadınlar böyle konu şunca 
kendini hakarete u ğramış hissediyordu. Daha önce ne torununu, ne de 
Müberramm' ı böyle konu şurlarken görmü ştü. 
Müberran ım, bir yandan söyleniyordu ama sesinde bir titreme yoktu, üzülmü ş 
gibi bile gözükmüyordu. S ızıldanırken bir yandan da Nermin'e hakaretten 
geri kalm ıyordu: 
—  Sen yolunu şaşırmışsın kızım, Allah yard ımcın olsun, sen yolundan 
sapmışsın, asıl sen erkek erkek diye akl ım oynatacaks ın, bir ak şam o erkek, 
öbür akşam başka erkek, ya şıtların anneanne oldu, sen daha kucaktan kuca ğa 
geziyorsun; Allah ıma çok şükür benim elime haram de ğmedi, seninse haram 
değmeyen yerin yok, ama öbür dünyada bunlar burnundan fitil fitil gelecek. 
Müberran ım ağlamaya ba şladı. N ermin onun gerçekten a ğlamadığını biliyordu, 
üstelik bu durum- 
160 
dan hoşnut oldu ğunu, bu tart ışmadan hiç şikâyetçi olmad ığını da seziyordu. 
Müberramm, ipeklerini ovalaya ovalaya a ğlıyor, seyrek beyaz saçlar ından bir 
tutam, ipek ba şörtüsünden ta şıyordu. 
—  Sataca ğım bu kona ğı, başımı sokacak bir yer bulurum herhalde, kurtulurum 
her gün hakaret duymaktan, evimin kap ısına her ak şam başka bir erke ğin 
gelmesinden kurtulurum, günah yuvas ı oldu evim, babac ığım bugünleri 
görseydi üzüntüsünden bir daha ölürdü, bugünler için mi ald ı bu kona ğı, 
namusunun üzerine titrerdi, bizi de öyle yeti ştirdi... Cemal Pa şa gel de 
gör, kona ğın ne hale geldi, gel de gör k ızma neler diyorlar, senin kona ğında 
neler konu şuluyor, gel de sulbünden gelenler neler söylüyor bir dinle, 
fahişe yuvası oldu o güzelim konak. 
Nermin, teyzesinin kolundan tutup h ızla sarst ı, Müberramm sars ıldıkça 
ipekleri h ışırdıyor, gülsuyu ve sand ık kokusu daha da yo ğunlaşıyordu. 
—  Sen a ğzından çıkanı duyuyor musun teyze, duyuyor musun ha? Ne dedi ğini 
duyuyor musun? Sen erkeklerden, namustan ba şka bir şey konuşmaz mısın, 
senden ba şka namuslu yok mu ha, yok mu, yok mu diyorum!.. Küf kokuyorsun, 
küf kokuyorsun, erkek erkek diye ç ıldıracaksın sen, ya şın kaça geldi hâlâ 
aklın nelerde, Cemal Pa şa asıl gelse de k ızı neler dü şünüyor, neler 
konuşuyor duysa... Nas ıl bir kız yetiştirdiğini görse... Deli ediyorsun 
beni, art ık sana dayanam ıyorum, ister kona ğını sat, ister ne yaparsan yap,