Nişan
Niye sürdürülemezmi ş, demedim. Zaim'in yüzünde bir küçümseme,  
bir k ıskançl ık gölgesi var m ıyd ı, durmad ım üzerinde. Ama ondan ne  
istediğ imi hemen söyleyemeyece ğimi de anlad ım. Önce Füsun ile
yaşad ığım şeyin derinli ğini ve içtenliğ ini bilsin ve sa yg ı du ysun
istedim. Ama sarho ştum ve Füsuna hissettiklerimi anlatma ya
başlad ıktan az sonra, yaşad ıklarım ın ancak sıradan yan ını
anlatabileceğ imi, duygusal yanın ı anlatma ya baş larsam Zaim'in beni
zayıf ya da gülünç bulabilece ğini, hatta kendi onca macerasına ra ğmen
beni ay ıplayabilece ğim sezdim. Arkada şımdan as ıl beklediğ im şey,
duygular ımın içtenli ğini bilmesi de ğil, benim ne kadar talihli ve ne
kadar mutlu oldu ğumu anlamas ıydı aslında. Y ıllar sonra bu hikâ yeyi
anlatırken, daha açık görebildiğim bu beklentimin o s ırada fark ına
varmak istemiyor, böylece ikimiz dans eden Füsun'u seyrederken, be n 
onunla ya şad ıklarım ı dumanl ı kafayla Zaim'e anlatı yordum. Arada bir  
Zaim'in yüzüne bir an dikkatle bakıp k ıskançl ık izleri görerek ve
kendimi ondan k ıskançl ık değil anla yış bekledi ğime inandırma ya
çal ışarak, Füsun'un hayatta yatt ığı ilk erkek oldu ğumu, sevi şme
mutluluğumuzu, a şk kavgalarım ızı ve o an akl ıma geliveren bazı
tuhafl ıklarım ı ona anlattım. "K ısacası," dedim bir ilhamla, " şimdi
hayatta en çok istedi ğim şey, ölene kadar bu k ızı hiç kaybetmemek." 
"Anl ıyorum." 
Bencilliğimin yüzüme vurulmadan ve a şk mutlulu ğumun  
yarg ılanmadan erkekçe bir anlay ışla kabul edilmesi, beni rahatla tm ışü. 
"Şimdi beni dertlendiren ş ey, k ızın dans etli ği adam ın Satsatta  
yan ımda çal ışan çal ışkan genç Kenan olmas ı. Beni k ıskand ırmak için  
çocuğun işiyle oynuyor... Tabii, onu ciddiye almas ından da  
korkuyorum. Kenan asl ında onun için ideal bir koca da olabilir." 
"Anl ıyorum," dedi Zaim. 
"Birazdan Kenan ı babam ın masas ına davet edece ğim. Sen- 
 
147