bulunur. Bazı zekalar vardır, birbirini tamamlar . İşte sana bu 
hususta büyük bir misal göstereyim. Pierre Curie ile Marie 
Curie'yi düşünelim. işte alim karı koca ... Radyumun keşfinde 
birlikte çalışıyorlar . Kocasının o elim kaza neticesi vefatından 
sonra kadın gece gündüz laboratuvarından çıkmıyor, uğraşı­
yor. Dünya çapında bir başarı ve şöhret kazanıyor. Belki bu 
zamanın bilim alanında en muhterem kadını oluyor ... 
Cahil olmak ne fena şeydir. Senden pek az şey bilenler 
sana allarnelik taslar dururlar. Sözün arasına Fransızca bir­
kaç teknik kelime karıştırıp okudukları şeylere bire on uy­
durmasyon katarak dinletirler . Hiç şüphesiz karım da bana 
şimdi böyle yapıyordu. Bu cehaletimle ben onun bu fanta­
ziyeli ilmini yine evire çevire çürütebilirdim, ama mademki 
onu Cevher Hanım'la aldatıyordum, vicdanen ona bu hu­
susta olsun pes demeye mecburiyet görüyordum. Karımın 
ilmini, Hürrem'in dehasını alkışlamakla iki aile arasındaki 
samimiyeti artırarak güzel Cevher'le einfühlung ayİninden 
istifade edebilecektim. Yoksa Marie Curie nerede, Sabiha 
nerede, Hürrem nerede, ben nerede, Pierre Curie nerede? .. 
Mesela bu isimleri konuşmaya katınakla davayı kazanmış 
olmak pek gülünç bir şeydi. 
Kanınla böyle konuşurken koridorda bir gölgenin ge­
zindiğini oda kapısının aralığından görüyordum. Bizi bir 
dinleyen, gözetleyen vardı. Acaba Servinaz mı, Nevres mi? 
Hürrem Bey'in köşküne gidip geldik ya, yine bu ziyaretin 
bizim evde aksi tesiri başladı. Ortada ihtimal yine bir fitne 
dönüyord u. 
Merak ettim. Su içme bahanesiyle birdenbire kapıya ka­
dar yürüdüm. Koridora baktım. Son adımını çekerken Nev­
res' i gördüm. Elbisesinin renginden tanıdım. 
Kızın bu gizlice araştırmaları boşuna olmasa gerek. Mut­
lak bir şey var. Bu iki baş belasına nereden sataştım. Karım 
salonda otururken biz Cevher Hanım'la halkonda sarmaş 
dolaş olduk da iki adım ötede onlar hiçbir şeyin farkına va­
ramadılar... Nevres köşkten köşke o kadar mesafeden bu 
çapkınlığımın kokusunu nasıl aldı? Şaşılacak şey ... 
116