kiler, şaraplarını içip çubuklarını tüttürürken, ikide bir iri 
kıyım bir adama takılıp duruyorlardı. Bünyamin yarım süra­
hi şaraptan sonra kendine gelmiş, meyhane müşterilerinin, 
"Bak! Bak! Arap geldi!" diye sataştıkları adama bakıp gü­
lümsemeye bile başlamış tı. Adam, bu söz kendisine söylenir 
söylenmez öfkeyle yerinden doğrulup kapıyı açarak sokağa 
bakıyor, onunla dalga geçenler de adamın bu haline kahka­
halarla gülüyorlardı. Hinoğlu hin görünüş lü, gözleri yuvala­
rında sansar yavruları gibi dönen biri sanki bir sır veriyor­
muş gibi başkaları duymasın diye elini ağzına siper ederek 
Bünyamin'e, bu adamın Gülletopuk adında bir kabadayı ol­
duğunu, ancak sonradan delirdiğini ve yıllar önce ölen Arap 
İhsan nam kabadayının yaşadığına inanıp hır çıkarmak için 
onu köşe bucak aradığını anlattı. Gelgelelim şarap kendisini 
çarptığı için, delikanlı son söylenenleri anlayamadı. Hesabı 
ödeyip dışarı çıktığında serin hava onu biraz olsun kendine 
getirdi. İçinde bulunduğu durum ona o kadar belirsiz görü­
nüyordu ki, bu dünyada yolunu bulabilmek için babasının 
atlasını açıp rastgele bir cümle seçti: "Artık bir kahraman, 
bir bilge gibi davranma lıydı" ibaresini meyhanenin feneri al­
tında gördü. O uğursuz kara para hala kitabın arasındaydı. 
Geceyarısına doğru, Karaköy'de bekleyen kayıkçıya iki 
akçe verip Haliç'i geçerek Odunkapısı'na çıktı. Karanlık­
ta Tahtelkale ve Okçularbaşı'nı geçip darphaneye ulaştı. Bi­
tişikte, kapalı bir kıraathanenin önünde, Hmzıryedi kendi­
sini bekliyordu . Delikanlıyı görünce kıraathanenin kapısı­
nı tıklattı. Bir süre sonra, katil suratlı bir adam kapıda gö­
rünüp onları içeri aldı ve pis bir perdeyi kaldırıp gizli geçi­
din kapısını açtı. 
129