Mahmut Ağayı Murtaza Ağa kolundan tuttu masanın başı­
na oturtturdu. Masada mezeler, karlı su, bir billur çanakta da 
tepeleme kar bekliyo rdu. 
"Çoktan beri ağzıma içki koyma mışhm. Bu iyi oldu." 
Murtaza Ağa önun kadehini doldurdu. 
"Biraz kar, su?" 
"Evet," dedi Mahmut Ağa. 
Hem içiyor, hem de eski günlerden söz ediyorlardı. Ne o, 
ne de öteki İnce Memed konusunu bir türlü açmıyorla rdı. Bu 
durum gece yansına kadar sürdü . Hüsne Hatun neredeyse sa­
bırsızlığından patlayacakh. Odaya giriyor çıkıyor, mezeler, ye­
mekler getiriyor, ne Mahmut Ağa, ne de Murtaza o konuya bir 
türlü dokunmuyorlardı. Sonunda dayanamadı: 
"Bu İnce Memed de başımıza, milletin başına bela oldu," 
diye patladı. 
Murtaza Ağa, bir çuval ineiri berbat ettin dereesine ona gü­
cengin bakh. 
"Sen de, Mahmut Ağa da, bütün bu kasaba ileri gelenleri 
de bu İnce Memed işini küçümsüyorsunuz ya, hiç de öyle de­
ğil. Bizim oralarda, babaıngilin memleketinde böyle bir İnce 
Memed çıksa da bir Ali Safa Beyi değil, Ali Safanın sineğini öl­
dürseydi, bütün Amik ovası ayağa kalkar, o sineği öldürmüş 
adamı yakalar, başını keserle rdi." 
Çok heyecanlanmış, elleri titriyo rdu. Yüzü de kıpkırmızı 
kesilmişti. 
Mahmut Ağa ona bir tuhaf bakıyord u. 
"O kadar küçük iş değil bu iş. İnce Memed yann bir gün 
kalkar da, o yitip gitmiş Yalnızyurt köylülerini başına toplar 
da ... " 
Murtaza Ağa ona öyle bir bakh ki, Hüsne Hatun sözünü 
kirp diye kesrnek zorunda kaldı. 
· Bunun üstüne Mahmut Ağa konu şmasa olmazdı. 
"O İnce Memed bir hiç Hatun," dedi, sustu . 
Hüsne Hatun, bir hiç de bu yaplıklan ne ya, diyecekti, 
Murtaza Ağanın gözleriyle karşılaşınca sustu. 
Bir tek daha atan Mahmut Ağanın azgın yüzü biraz açıldı. 
"Onun hiçbir kıymeti yok Hüsne Hatun. Yann öbür gün 
4