Orta Direk 135 
Elif hiçbir söz söylemedi. İlk olarak Aliden anasına karşı böyle bir söz duyu­
yordu. Şaşırmış kalmıştı. 
"Gece gündüz, atımı öldürdü diye ye beni, bitir beni, didik didik et beni, parça 
parça et beni' Bir söz söylesem, gece gündüz yalvarsam, sözüme karşılık verme, 
bi tir beni. it gibi şu yolu senin yüzünden on kere yürü yü m, tabanlar ıının altı yara 
olsun ... " 
Ali öfkesinden soluyordu . 
E lif: 
"Etme Ali, etme! Anandır. Boyunca günaha girersin sonra. Allah indinde 
cünhalı düşersin. Cehennemin kızgın tohtu boynuna geçer. Ana hakkı. Sütünü 
sana haram eder de bedduasını alırsan, çocuklarımız da iflah olmaz." 
Ali: 
"Olmasın olmasın! Hiç olmasın! iflah olmasın. Ben de cehennemin ortasma 
düşeyim de cayır da cayır yanayım. Aldım, kabul ettim cehennem İ. Eğer o bana 
bu gece bir oyun ettiyse, ben de şu Torosun başında, kurdun kuşun, sırtlanın 
canavarın ortasında onu koyup da gitmezsem anam avradım olsun. Allah hu­
zuruna çırılçıplak cehennemlik çıkayım. İki zebaninin ortasında. Gavur gibi de 
cennet yüzü görmeyim. Hiç de dirilmeyim. Duydun mu dediklerime Ana de­
dikse analığını bilsin." 
E lif: 
"Zalim olma. Zalimlik iyi değil. Sonra pişman olursun. Ya şurada, şu ağacın 
altında öldüyse! O yüzden sesi çıkmıyorsa! O zaman ne olursun? Böyle deme. 
Bin pişman olursun." 
Ali ölüm sözünü duyunca, öfkesi o anda iniverdi. öfkesi geçince de tüm be­
deni gevşedi, çözüldü. Bir yorgunluk, bir uyku bastırdı ki, kendi de şaştı buna. 
Kar ilk düşmüştü o yıl. Dışarısı soğuktu. Ocağa kocaman, bir adam gövdesi 
kalınlığında bir kütük atmışlardı. Kıpkırmı zı, billur kırmızısı bir köz koyver­
mişti kütük. Ama Ali üşüyordu . Buyuyordu. Anası onun üşüdüğünü anlamış, 
göğsünü açmış çıplak memelerinin arasına sokmuştu başını. Az sonra da Alinin 
titrernesi durmuştu. Sıcak, ılık ılık bir insan, bir ana kokusu dolmuştu içine. 
Sonra hastalığında ... Askercilikte, bir güne bir gün harçlıksız koroarnıştı onu. 
Ellerin anasına benzemez Meryemce Kan. Yiğit, Osmanlı. Bir kucaklayıp öpme­
sin. Bin öpüşle öper. Böyle ana bulunmaz. Amma bir inadı var, kör inat. Olmaz 
olsun. Çukura inineeye kadar ölmezsem, ben de çelikten yapılmış olmalıyım. 
"Ah! Ah!" 
E lif: 
"Ah çekme, kurban olduğum Ali. Pamuğa yetişemezsek, bu yıl Çukurda ka­
lınz. Sen kök sökersin . Onda da çok para var derler."