Memed: 
"Kaçırdık eyvah," dedi. 
Ca b bar: 
"Kaçırdık ." 
Recep Çavuş: 
"Çıkacak hiçbir delik yoktu," dedi. "Boyuna da evin dört 
bir yanını dolanıyordum. Bir yeri yarıp da kaçmasın diye. Çık­
madı. içerde yanmıştır. Bizim elimize geçmektense yanınayı 
daha iyi bulmuştur." 
Ca b bar: 
"Belki," dedi. 
M em ed: 
"Belki ama, ölüsünü gözümle görmek isterdim," diye içini 
çekti. Sonra : "Yazık," dedi. "O melunun yüzünden kocaman bir 
köy yanıyor. " 
Ca b bar: 
''Yanıyor," dedi. 
Recep Çavuş: 
''Yansın ," dedi. "Bütün Çukurova taşıyla, toprağıyla yans ın." 
Memed: 
"Fakir fıkara nolacak ya?" diye acınarak sordu. 
Recep Çavuş: 
"Zaten bir şeyleri yoktu. Evleri de olmayıversin ne çıkar. 
Onların durumunu hiçbir şey değiştiremez. Her zaman olduk­
ları gibidirler." 
Memed: 
"Eee Çavuşum," dedi, ''böyle durup bekleyecek miyiz ?" 
Çavuş: 
"Bekleyecek miy iz?" 
Ca b bar: 
"Bekleyecek miy iz?" 
Memed: 
"Kasaba ya çoktan haber gitmiştir. Kıyamet kopar yarın." 
Recep Çavuş gürültüyle güldü: 
"Bir köyü yaktılar diye Ankaraya tel çekerler. Kıyamet ko­
par. Şimdi Anavarzanın kayalıklarını tutmalı yız. Düzde bir ya­
kalanırsak işimiz iş." 
278