COŞKUN (Bardağında kalan içkiyi bir dikişte bitirir): Işte 
böyle. Şarkıcı kızı aramaya geldim. 
EMEL (Gülerek): Hangi besteci olarak? 
COŞKUN: Bilmem. (Düşünür .) Hangisi ciddiydi? (Içini çe­
ker.) Artık hayatımın yansını yaşıyorum, yansını oynuyo­
rum. Bence esmer keman cı daha ciddi. (Düşünür.) Evet, 
ben ezilenden yanayım. (Şarkı söyler.) 
Içim siyah, bahtım siyah, kemantm kat kat siyah 
Zalim kadın, alçak kadın, beni mahvettin eyvah. 
EMEL: Zalim de olsam, senden yanayım. 
COŞKUN: Hayatımla oynuyorum. (Emel'in ellerini tutar.) 
Fakat bana acıyın, çünkü oyunlara ihtiyacım var. Ne var 
ki hiç bir şeyin sonunu getiremiyorum, oyunlanm hep ya­
nda kalıyor, fakat sizi sonuna kadar seviyorum. 
EMEL (Alıngan): Bunu daha ciddi söyleyebilirsin. 
COŞKUN: Seni seviyoru m. Çünkü başka çarem yok. 
(Emel, ellerini çeker. Mahzundur. Coşkun onu omuzlanndan tu­
tarak kendine çekmek ister. Garson girer. Coşkun geri çekilir.) 
COŞKUN: Içkiye devam, başka çarem yok. (Garsona içki ge­
tirmesini işaret eder. Garson çıkar. Coşkun garsonun ar­
kasından bakar. ) Bu adamı sanki daha önce görmüştüm. 
Sanki her yaptığım işi engellemeye çalışıyor bu adam. 
EMEL: Bir şey söyıüyordun. 
COŞKUN (Telaşla): Evet, nerede kalmıştık? Evet sizi sevi­
yordum, çünkü başka çarem kalmamıştı. Görecek siniz 
sevgilim neler yapacağım. Artık hayatımı ve istikbalimi 
önünüze seriyorum. Sizi alarak uzaklara kaçacağım. (Gar­
son girer, içkiyi getirmiştir. Coşkun sesini alçaltır, sözleri 
duyulmaz olur.) 
72