"Hasan' ın mektubunu şimdi okumak istemiyorum," diye cevap verdi. "Hasan' ın, Kara'n ın İstanbul'a 
döndüğünden haberi var m ı?" 
"Varl ığından bile haberi yok." 
"Hasan'la konu şuyor musunuz?" diye sordu güzelim kara gözlerini açarak. 
"Sen istedi ğin için." 
"Evet?" 
"Ac ılar içinde. Seni çok seviyor. Gönlün bir ba şkas ına meyletse bile, bundan sonra ondan kurtulman çok 
zor. Mektuplar ını kabul etmen onda çok umutlar uyand ırdı. Ondan kork. Çünkü de ğil seni eve geri getirmek, 
ağabeyinin öldü ğünü kabul ettirip seninle evlenmeye haz ırlad ı kendini." Son sözümün tehditkâr yan ını 
dengelesin ve beni o mutsuzun sözcüsü durumuna dü şürmesin diye gülümsedim. 
"Öteki ne diyor peki?" diye sordu, ama kimi sordu ğunu biliyor muydu? 
"Nakkaş mı?" 
"Akl ım karmakar ışık," dedi birden, belki de dü şüncelerinden korkarak. "Her şey daha kar ışacakm ış gibi de 
geliyor bana. Ya şlan ıyor art ık babam. İleride bizlere, bu yetim çocuklara ne olacak? Hepimize bir kötülü ğün 
yaklaştığını, Şeytan' ın bizler için kötülükler haz ırlad ığını seziyorum. Ester, bana öyle bir şey söyle, mutlu 
olay ım." 
"Sen hiç merak etme can ım Şekürem," dedim içim titr eyerek, "Gerçekten çok ak ıllısın, çok güzelsin sen. Bir 
gün yak ışıklı kocanla ayn ı yatakta yatacak, ona sar ılacak, bütün dertlerini  unutup mutlu olacaks ın. Bunu 
gözlerinin içinde okuyorum." 
Öyle bir sevgi yükseldi ki içimde gözüm nemlendi. "İyi de hangisi olacak o koca?" 
"Bunu senin o ak ıllı yüreğin sana söylemiyor mu?" 
"Yüreğimin ne dedi ğini anlayamad ığım için mutsuzum beri 
Bir sessizlik oldu. Bir an Şeküre'nin bana hiç mi hiç güvenmedi ğini, ağzımdan laf almak için güvensizli ğini 
ustal ıkla gizlemekte oldu ğunu, kendini aç ındırdığını düşündüm. Mektuplara şu anda bir cevap vermeyece ğini 
anlad ığım zaman, bütün k ızlara, şaşılara bile söyledi ğim şu sözü söyleyip bohçam ı kap ıp, ç ıkıp s ıvıştım. 
"O güzel gözlerini dört açarsan ba şına kötü bir şey gelmez can ım, merak etme sen."