sebzeli İtalyan çorbası tercihi ise her şeyin açık olmasını 
istediğinizi; sebze çorbası tercihi becerikli ve daima kendi kendine 
yeten biri olduğunuza delaletti; yok tercihiniz domates çorbasıysa bu 
sizi faal bir maceracı yapıyordu. Halbuki Alegre'nin daha başka 
gözdeleri vardı. Arkadaşlarına ya da ailesine yemek pişirdiğinde 
baharatlı gaz -paço ya da sosisli mercimek çorbası tercih ederdi; Çor ba 
Evi'nde evsizlere dağıtmak için etli fasulye çorbası yapardı; evde tek 
başı-
100
naysa sade-suda-ha şlanmış-sade-kabak çorbası yapardı kilo almamak için, 
lokantalarda başkalarıyla birlikte yemek yerken ise tatlı & ekşi 
çorbayı tercih ederdi, içip & kusma k için. Ankette bu seçeneklerden 
hiçbiri olmadığından o sayfayı es geçti.
Hem erkeklerle ili şkilerini düşünmekten kaçınmayı tercih ederdi. Aslına 
bakılırsa şimdiye kadar dcğru dürüst tek ilişkisi tek bir erkekle, yani 
Piyu ile olmuştu ama onunla da o kadar çok ayrılıp barışmışlardı ki 
başından bir sürü ilişki geçmiş gibi hissediyordu. Sonraki sayfada iş 
hayatında öne çıkmanın beş şaşırtıcı yolu sıralanmıştı. Bir: yavaş 
konuşun! Bir araştırma yavaş konuşan insanların aynı konuda hızlı 
konuşanlara nazaran %38 daha bilgili göründüğünü kanıtlamıştı. Alegre 
bunun yanına bir artı işareti koydu. Teyzelerinin aksine o hep yavaş 
konuşmuştu. İki: nazik olun. Bir artı daha. Üç: hayır işleri için 
gönüllü olun. Bir başka araştırma hayır işlerine gönüllü olanların 
işlerinden %25 daha memnun olduğunu ve kendilerine daha fazla saygı 
duyduğunu ortaya koymuştu. Bir sürü artı. Geçen yaz Alegre nisanda 
emeklilerle bowling oynamış, mayıs ayı boyunca Somali göçmeni bir 
ailenin çocuklarına ders vermiş, haziranda sığınaklara dağıtıl mak üzere 
kuru erzakları ayırmıştı, temmuzdan beri de Kate'in Çorba Evi'nde 
muhtaçlar için yemek yapıyordu. Günlük tutun dördüncü öneriydi zira 
başka bir araştırma umutlarını ve rüyalarını düzenli olarak bir günlüğe 
kaydedenlerin amaçlarına ulaşmasının %32 daha muhtemel olduğunu 
kanıtlamıştı. Bir artı daha.
Beş: doğru insanlarla görüşün. "Eğer tembellerle öğle yemeğine 
çıkarsanız," demişti bir psikolog gayet kendinden emin, "patronunuz 
sizi onlarla ilişkilendirir ve çok çalışsanız bile sizin de tembel 
olduğunuzu düşünür." Alegre kalemi elinden bırakıp psikologun 
fotoğrafına kaşlarını çattı ve düşünceye daldı. Haftada üç kere öğle 
saatlerinde yeme bozuklukları olan kadınlara yardım etmek için kurulmuş 
terapik okuma grubuna katılıyordu. Kuşkusuz doğru insanlar değildi 
bunlar, hatta bu ukala psikologun patronunuzun gözünde asla 
özdeşleşmemeniz gerektiğini söylediği olağan şüphelilerdi. Yine de 
durum biraz daha karmaşıktı çünkü Alegre'yi oraya
101
gitmeye zorlayan patronu Doktor Marc Fitzpatrick'ten ba şkası değil di. 
Sayfayı geçti.
"Burada durduğ umu ne zaman fark edeceksin merak ediyorum."
Sandalyesinde sıçrayan Alegre tam arkasında duran Doktor Marc 
Fitzpatrick'i görür görmez toparlanıp gülümsedi. Bunun karşılığında 
doktor gözlerindeki o tanıdık tenkit olmasa, onu tanımayan birinin 
hatta belki Alegre'nin bile gülümseme zannedeceği bir hareketle 
dudaklarını ince bir çizgi haline getirdi. "Son günlerde seni hayli 
endişeli görüyorum, hem daha da zayıfladın sanki. Yine k ilo mu verdin?"
Alegre, çok gizli bir mikroçipi dü şmana vermektense yutmayı  tercih 
etmiş gibi yüzünü buruşturarak zorla yutkundu. Bir -iki saniye düşünceli 
bir suskunlukla bekledi. İnkâr etmenin faydası yoktu çünkü doktor onu 
hemen tartıya çıkarıverirdi. Ona aradabir vücuduyla ilgili kaygılara 
kapıldığını söylediği o lanetli ikindiye ziyadesiyle esefleniyordu.