684 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
"Geçen yılki yuvamızı buluruz. Bir de pamuk deliğine gideriz. Bir de bir bö­
ğürtlen yeriz. Bir de ... Geçen yıl aklında mı?" 
Ummahan: 
"Geçen yılki geldiğimiz yer burası değil ki geçen yılki yuvamızı bulalım' 
Geçen yıl Akdenizin dibinde pamuk toplamadık mı?" 
Hasan bıçak gibi: 
"Sus," dedi. "Orospu, sus. Geçen yılki bük, bu bük. Sen gelmezsen, cehenne­
min dibine gel! Ben tek başıma gider yu\'amı bulurum." 
Bereket ki babaları duymadı. Çok dalgındı ve gözü dünyayı görmüyordu, 
pamuk çekmekten başka. 
Ummahan : 
"Kızına Hasan," dedi. "Seni kızdırmak için söyleme dim. Senin yuvan bu bü­
kün içinde. Hem de geçen yılki yuvan. Porsuk deliğin de duruyor. Şimdi yeme­
ği yer yemez, bunlar uyur uyumaz ... " 
Hasan gülümsedi: 
"Uyur uyumaz." 
Elif dışarda sıcakta ocağa bulgur pilavı vurmuş, domatesli bulgur pilavı pi­
şiriyordu. Az sonra tavadaki yağ cızırdadı. Onunla birlikte birçok tavadaki yağ 
da cızırdadı. Yağ kokusu sıcak ağır havaya sindi. 
Elif tüten bulgur pilavını koşarak alaçığa getirdi, küçücük siniye devirdi: 
"De çalın kaşığı. Damatesi de çok, lezzetli." 
Dördü dört yerden pilava saldırdılar. 
Yemek biter bitmez, Ali sol elini yastık yaptı, hemen uykuya vardı. 
Ummahan: 
"Ana," dedi, "siz uyurken biz Hasanla su kıyısına gidip böğürtlen toplayaca­
ğız, Hasan geçen yılki yuvasını arayacak." 
Geçen yılki yuvas ını derken üstüne bastı, anasınin gözlerinin içine baktı. 
Anası oralı bile olmayınca tekrarladı: 
"Hasan geçen yılki yuvasını bulacak, kuşu kaç tane civciv yapmış ona baka­
cak. Geçen yılki yuvasını ..." 
Elif: 
"Gidin ama çok uzaklara gitmeyin. Ağaçlara da çıkmayın, düşersiniz. İkin­
diüstü garbi yeli de parlar parlamaz hemen dönün. Çok, çok çabuk pamuk top­
lamamız gerek, ellerin iki üç misli. Babanız bu günlerde köye hemen dönmezse, 
neneniz de ölür. Neneniz ölürse de köylü bizi çiğ çiğ yer. Bak şimdiden ne hal 
geti riyorlar başımıza. Çabuk gelin. " 
O da başını bir yere koydu, hemen kendinden geçti.