gidiyordu. Kamışlığa yeniden girdi, gecelerdir uyumuyordu, 
başım köke koyar koymaz gitti.
Uyandığında gün doğuyordu. Akçasazın üstünü yarı 
pus, yarı bulut gibi bir duman örtmüştü. Anavarza da bu du­
manın ardında kalmıştı. Ancak hayal meyal seçiliyordu. Top­
rağın üstündeki duman gittikçe çoğalıyor, yoğunlaşıyordu. 
Adem kamışlıktan çıkınca gözlerine inanamadı, at ötede, bir 
tümseğin üstünde, koyu bir pusun içinde kıpırdamadan du­
ruyor, pusun içinde bir görünüyor, bir yitiyordu. Ademin yü­
reği hop etti, ilk olaraktan at ona bir kurşun atımı yaklaşmış­
tı. Hemen o anda tüfeğine davrandı, nişanladı, tetiğe çöktü. 
Kurşun vızıldadı. Bir an her şey pusun ardında yitti. Adem 
atm durduğu tümseğe doğru koştu. Az sonra atın debelendi­
ğini görecekti, bunu bekliyordu. Ve atın kellesini kesecek, 
doğru Ali Safa Beye götürecek, düşmanlarının ömrü, Vayvay 
köyünün ömrü bu kadar olsun Beyim, diyecekti. Bey de onu 
memnun edecekti. Tarladan tarla, maldan mal, paradan para 
verecekti. On beş dönüm isteyecekti Beyden. Vermez miydi, 
neden vermesin, verirdi. Tümseğe geldi ki ne görsün, at, ta 
uzaklarda, sel yatağından Anavarza kayalıklarına doğru ko­
şuyordu. Öylesine hızlı koşuyordu ki, sünüyor, karnı yere ya­
pışıyordu. Adem orada durdu kaldı. Bir süre sel yatağından 
akan atı gözledi, at uçuyordu. Pus da yavaş yavaş kalkıyor­
du. At Anavarzanm dibinde bir küçücük nokta kalıncaya ka­
dar onu izledi. Sonra at görünmez olunca, oraya, toprağa 
çöktü. Dişlerini sıktı. Öfkeden çıldırıyordu. Sonra korktu. Bu 
atta bir şey olmasın, diye düşündü. Bir peri, bir cin, bir iyi 
kimse at donuna girmesin! Bu kadar yakından bir atı vura­
mamak! Olacak gibi değil! Bir at bulmalı, hiç değilse yağız at 
kadar hızlı koşan, onunla kovalamak, yaklaşınca öldürmeli. 
Başka türlü bu atı öldürmenin mümkünü yok, diye düşündü. 
Varıp gitmeli, Beyden iyi koşan bir at istemeli. Ama Beye, bir 
atı öldüremedim, diye nasıl söylemeli? Başkaca da bir umarı 
yok.
Ademin tabam şişmişti. Şalvarının dizden aşağısmı karaça­
lılar yemişti, şalvarın paçaları salkım saçaktı. Ellerini, yüzünü 
dikenler yırtınıştı. Çiftliğe doğru istemeyerek yürüdü. Konağa
92