den tanır gibiydi. Sanki birlikte doğmuşlar, birlikte büyümüş­
lerdi. Öylesine aşinalık duyuyordu ona... Belki düğünlerde der­
neklerde, yaylada avda... Belki belki, kim bilir. Düşlerinde gör­
müştü belki de... Öylesine bildik, öylesine yakın.
Sofi:
"Nasıl olur, balam?" dedi. "Zindancıbaşı izin verir mi? Pa­
şaya söyler, Paşa da hepimizin başını vurdurur."
Gülbaharm içine bir kurt girmiş durdurmuyordu. Gecele­
ri gözlerine uyku girmez olmuştu. Ahmedin yüzü gözlerinin 
önünde bir sarı ışık gibi gelip gidiyordu. Gülüyor, iri, mavi 
gözlerinde kederlerin en acısını, en onulmazını taşıyordu. Bü­
yük bir yarası, bir derdi olmalıydı Ahmedin. Onulmaz bir ya­
rası... Belki kimi kimsesi, belki anası babası, belki kardeşleri, 
belki bir sevdiği yoktu. Dünyanın ortasında tek başına kalmış 
bir hali vardı. Yalnız, yapayalnız. Gülbahar bunu düşündükçe 
yüreğine ağı gibi bir acı doluyordu. Konuşmalıyım, diye söy­
lüyordu kendi kendine durmadan. Onunla konuşmalıyım, 
onun yalnızlığına, acısına derman olmalıyım. Üstelik de zin­
danda fıkara.
Niçin hep onu düşünüyor, niçin o geliyordu gözlerinin 
önüne? Uykuda, düşte hep o vardı. Her nereye baksa onu gö­
rüyordu. Kime, neye dokunsa, önce ona dokunuyordu. Bir hoş 
olmuştu. Her nereye gitse yüreği onu zindana zindana çekiyor­
du. Gülbahar birkaç kere zindanı görmüştü. Kapısı ağır bir de­
mir kapıydı. Zincirli, ağır bir kilidi vardı. Kapının kemeri, yanı, 
mavi çinke taşındandı ve taş kaba, pürtüklü yontulmuştu.
Zindancıbaşı Memoydu. Babasının en güvendiği, çocukları 
kadar sevdiği bir insandı. Memonun babası da sarayın en sa­
dık, en yiğit adamlarından birisiymiş, Memo daha iki yaşın­
dayken bir savaşta öldürülmüş.
Memo gençti. Çok yiğit, gözünü daldan budaktan sakın­
maz, Paşa için canını verir bir kişiydi. Zindancıbaşıları hep 
böylesi adamlardan yaparlar. Memo hiç kimseyle konuşmaz, 
birisi ona bir söz söylese, bir genç kız gibi kızarırdı. Gülbahar 
kendisini bildi bileli Memo bir kere olsun onun yüzüne, gözle­
rinin içine bakamamıştı. Onu görünce hep kızarmış, dudakları 
mosmor kesilip, kanı çekilmiş, elleri titremişti. Gülbahar bütün
33