22 KUYRUKLU YıLDıZ ALTıNDA BÎR EVLENME 
— Aman nasıl girdimse girdim, işte şimdi çıkamıyorum. 
Beni bir ayak evvel kurtar buradan. 
Hayriye Hanım,' annesini bin yaygara, bin çığlıkla küfe­
nin ağaçlan arasından kurtanr. Emeti Hanım, topal topal yü­
rüyerek: 
— Oh, Yarabbi şükür. Kurtuldum ama bak, şimdi de yâ­
nımı belimi alamıyorum. Her taraf mı tutulmuş. Evin içinde 
akşama ağzımıza koyacak çöp de kalmadı!. 
Hayriye Hanım: 
.— Aman anne, yiyecek içecek neme lâzım benim? Bir­
kaç yumurta kırar yeriz. Bedestenlilerin evinde kuyrukluyu 
pek fena söylüyorlar. Ne yapacağız? 
Emeti Hanım, komşuya seslenerek: 
—• Bedriye Hanım kızım huuu? 
— Ne var Emeti Hanım? Kurtuldun mu? 
—>Kurtuldum; kurtuldum. 
— Eh, gözün aydın, geçmiş olsun. 
-—Nasıl gözün aydın a yavrum? Hayriye'm kuyrukluyu 
anlatıyor. îş fenamış, pek fena. Kız söylerken kederinden hep 
gözleri doluyor. 
Mebrure penceresinden sorar: 
— Bedriye Hanım teyze ne olmuş? 
— Halamm yıldızı için söylüyorlar. Artık lâmı cimi kal­
mamış. Geliyormuş, çarpacakmış. 
Mebrure, korkudan dudakları göğerip titrer bir heyecan 
haüyle: . 
— Hanım teyze, nasıl, ne vakit? Aman fena. oluyorum. 
— Gel, dinle, dinle... (Öteki komşuya seslenerek) Emeti 
Hanım. Hayriye Hanım anlatsın. Pek merakta kaldık. Biz de 
işitelim, neler duymuş. 
Emeti'yle Hayriye dipsiz küfeyi duvarın kenarına yan ya­
tırıp ikisi de üstüne çıkarlar. Hayriye, işittiklerini bütün öne­
miyle anlatmaya girişerek: 
— Kuyruklunun velvelesi bütün cihanı tutmuş. Bu ma­
yısta çarpacakmış. Şimdiden hazırlığa başlamışlar. 
Bedriye Hanım: . 
— Ne hazırlığına? 
Hayriye Hanım: , 
—- Sultanahmet, Beyazıt meydanlarına seyirciler için ke­
revetler kurulacakmış. Kırkar paraya seyrettirecekîermiş.