Sözünü bitirir bitirmez Dervi§ Bey saçları dimdik ayağa fırladı, 
bas bas bağırmaya b�ladı : 
"Seni deyyus seni, seni alçak seni! Serıi insan azmanı it seni! Ne 
biliyorsun ulan Kurtkulağ ını satacağı mı?. Ne biliyorsun paraya ihtiya­
cım.olduğunu? Sizi leş kargaları sizi ... Cafer Özpolat, o alçak köpek, 
Hacı Kurtboğa, o insan soyunun yarattığı en pis .yaratık, katil, o Sü­
leyman ... " 
Hızla yakl�tı, hacağına bir tekme artı, ta uzaklardan duyulan 
sonsuz öfkede bir sesle : 
"Kalk, siktirol köpek! Kapımdan ilk kovduğum it sensin, insana 
benzer it sensin. Sarıoğlu kapısından ilk kovul an." 
Ala Temir hiç yerinden kıpırdarnamış, elleri ni daha çok dizine 
yapıştırıp daha dimdik, kaskatı olmuştu. Gözleri de cam gibi donmuş 
kalmıştı. 
"Ulan siktirol ulan! Ulan bak hele alçağa! Ulan kalk git gözüm 
görm esin seni, ulan, ulan, ulan dinden imandan çıkarma beni. Ulan 
kalk siktirol . .. " 
Koşarcana sofada o duvardan o duvara yürüyor, her yanı�a gel­
dikçe Ala Temire bir tekme vuruyor, öteki daha çok kasılıyor, dikleşi­
yor, kendini sıkmaktan ederi ağrıyor, ama kalkmıyordu. 
Sonunda, tekmeyi yedikten sonra : 
"Bey," dedi, "Bey, beni öldür şurada ... Öldürsen bc:nim kanım 
sana doğru akar, berii kovma. Sen beni kovunca ben nasıl bundan 
böyle el alemin yüzüne bakar ım?" 
Derviş Bey onun b�ına dikildi, bir ara öyle dikildi kaldı. 
"Tuh sana pis mendebu r," dedi. "Allahın daha anasının karnında 
I anedediği alçak." 
Yüzüne kocaman bir tükürük savurd u. 
AlaTemir : 
"Öldür beni," dedi. "Öldür beni Beyim. Ne dersen makbul üm, 
yeter ki kovma şurada n, el alem ne der sonra, varmış da evine Beyi 
onu kovmuş der. Öldür beni şurada, yüce sayvanlı konağın ın altında, 
öldür ki beni, kanım sana doğru aksın ... " 
Derviş Bey ne yapa cağını, neyleyeceğini bilmiyordu, gene yürü­
meye, hamurdanarak gidip gelmeye b�ladı. Yürüdükçe öfkeleniyor, 
öfkelendikçe çares izliği ni anlıyor du. Bu herif gitmeyecekti, gitmeye-
o