yutkundu, serbest kalan kolunu sallayarak konuşmasına
devam etti:
“Kendisi, çatışmaya katiyen taraftar değildir. Bizler gibi
intikamcı da değildir. İkinci gelişinin sebebi, ilk gelişininöcünü almak değildir. Fakat istese de istemese de, önündeona yol açmak için giden atlılar, kötüleri cezalandıracaklar-dır.” Dizlerinin üstüne çöktü Safter’in yardımıyla, Metinonu ayağa kaldırdı. Lavaboya götürdüler, başını yıkadılar,kızlardan biri kolonya koklattı. Başını kaldırdı, kendisinitutanları iterek merdivenin korkuluğuna tutundu. Bir eliniuzatarak yumruğunu sıktı:
“Fakat ben, kuvvetli kollarımla bu atlıları durduracağım.
Onun yeryüzündeki kılıcı benim. Benden başka kimse,onun adına hareket edemez. Atların önüne kendimi atarakonları durduracağım.” İleri fırlamak için yorgun bir hareketyaptı: Safter’le Metin onu tuttular.
“Onu gülünç duruma sokanları rezil edeceğim. Ona vu-
ranları parçalayacağım. ‘İntikam Kılıcı’nda baş rolü oynaya-cağım. Onu tanıyanları, onu ezenleri, hor görenleri, yakın-lık göstererek eziyet edenleri, saklandıkları deliklerden birbir çıkararak kahredeceğim. Evleri, meyhaneleri, parkları,kerhaneleri, sokakları, müzeleri, arabaları altüst ederek on-ları teşhir edeceğim. Bazılarının açıkça üstüne gideceğim,bazılarına kurnazca yaklaşacağım: tabiatın bana verdiği bü-tün ustalıkları, bütün marifetleri, bütün maddi ve manevikuvvetleri seferber edeceğim. Bu uğurda bütün nimetleriterkederek gerekirse...” Soluksuz kaldı, tükürüğünü yuttu,çenesini oynattı. Kısa boylu müşteri mırıldandı. “Durdur-maya imkân yok. Adam deli dervişler gibi azdı. Böylesininne işi var kerhanede?”
T urgut, yatışmaz bir deniz gibi, küçük kıpırdanmalarla
birden temposunu değiştirdi:
“Ben bunlarla uğraşırken, beyaz atlı prensiniz size rahat-
287