662 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
Muhtar da ardındaydı. Muhtar Sefer. Bizim köyde Muhtar Seferlen kimse ko­
nuşmaz. Taşbaş Efendimiz var ya, arkasında yedi top, yedi ışık, candarmalar 
onu öylece aldılar götürdüler. Candarmalar, Efendimizi alıp götürüderken Efen­
dimiz dedi ki, hiçbiriniz ölünceye kadar Sefere ağzınızı açmayacaksınız. Seferi 
öldürmey eceksiniz de. Bu ceza ona yeter. Bu ceza ona yetmez! Sefer döve döve 
Taşbaş Efendimizi öldürmedi ki, üç ay ona kan işetınedi ki ... Kan işeyen benim, 
etalernin yüzüne bakamayan benim. Zelihaya görünerneyen benim. Muhtar Se­
fer her gece Şevket Beylen konuşuyordu. Sabaha kadar fısır fısır, fısır da fısır. 
Anavarzanın oradan yüz, iki yüz, bin köpek geldi. Bir sürü. Habire ürüyorlar. 
Şevket Bey konuşuyor du." 
"Allah Allah, acayip, Şevket Bey hiç konuşmazdı ki ... " 
"Taşbaş Efendimiz, aşağıdan, Osmaniye altından, Gavur dağları eteklerin­
den bir gece koptu geldi. Arkasında yedi top, her birisi minare boyunca ışık. 
Şevket Bey ayağa kalktı, Allah Allah dedi, acayip." 
"Allah Allah ı Acayip." 
Hasan söğüt dalını kesti. İki ucundan, parmak kalınlığında. Ondan çalışa 
çalışa bir güzel sipsi çıkardı. Hasan güzel çaldı sipsiyi. Kel Aşık gibi. Bir tane de 
Kel Aşığa çıkardı. Hasanın serin, yeşil sipsiye eli değince ortalık serinledi. Gü­
neşin çatır çatıdığı geçti. 
"Babam nenemi öldürdü. Ne yapsın fıkara7 Şevket Beyi Koca Halil iyi tanır. 
Benim Taşbaş Amcaını göresim geldi. Bir sipsi de ona yaparım. Bir göresim gel­
di ki onu ... Haşa, Taşbaş Arncam değil, arncam değil Taşbaş Efendimiz. Şimdi 
soğuk pınarlı yaylalarda, olukları yarpuz kokulu Kırkların içinde. Kırk sakallı 
adam. Hiç ölmezler. Taşbaş Efendimizin de sakalı ağarmış. Herkes öyle söylü­
yor. Ben ne bileyim ben ... Bir göresim geldi ki Taşbaş Amcamı! Keşki Efendimiz 
olmasaydı da yanımızda olsaydı. Başımıza gelen kötülüklerin hiçbirisi olmazdı. 
Efendimiz olmuş da ne olmuş yani? Uzun sakallı olmuş da ne olmuş yanı? Şev­
ket Beyi Koca Halil öldürdü. Bir gece karnma bıçağı soktu, öldürdü. İki gözüm 
önüme aksın ki gördüm! Şevket Bey, Şevket Bey, dedi Koca Halil, senin ölümün 
benim elimden olacak. Kaldırdı kolunu, çaktı hançeri ... Kocaman bir ağaç gibi 
devrildi Şevket Bey. Ölüsünü mü ne yaptı? Ahha, aklınıza turp sıkayıın ı Koca 
Halil, hırsızlar başı, dört kitapta katli vacip, Yemen kaçkını... Ölünün boğazına 
bir ip bağladı şu suyun büvetine attı. Şevket Beyi balıklar yedi." 
"Şevket Beyi balıklar yemiş. Allah Allah, acayipl" 
Sipsinin sesi yarı hüzünlü, yarı sevinçli ta öteki tarlalardan duyuluyor. Öte­
ki tarlaların ırgatları, ellerini bellerine verip doğruluyor bu yöne bakıyorlar. Ne 
olup ne bitiyor burada diye, sonra gene pamuklarına yumulup topluyorlar. Az 
sonra, ellerini bellerine verip doğrulacak buraya gene merakla bakacaklar. 
Delice Bekirin karısı erkekleri sayıyor. On beş candarma, bir de subay on 
altı, altı da polis, yirmi iki. Üç de büyük şapkalı, yirmi beş. Eder yirmi beş ge-