rıkoca, büyüka nne, bir görsen... Fatma Teyze var ya, bana 
yalvardı yalvardı bi liyor musun, ne kadar çok yalvardı, tek­
nelerde uyumayayım da varayım gideyim de kendi evimde 
uyuyayım, diye. Ben gitmeyince bana küstü, biliyor musun 
bayağı küstü bana, konuşmadı. Nasıl gideri m de o daracık, 
ancak iki kişi sığacak kadar küçük eve sığınırım. Bir gün 
baktım Fatma Teyze ben im yattığım tekneyi araştırıyor, ya­
taklarıma bakıyor. Başka bir gün bana bir çift çarşaf geti rd i , 
al bunları, dedi. Çarşafsız olmaz, dedi. Almasaydım eğer, 
beni öldürürdü Fatma Teyze. Öyle yi yici gibi bakıyordu 
bana. Sonra da bir bohçadan iki kat iç çamaşırı çıkardı. Bir 
çift apak don, bir çift atlet... Al bunları da, ded i , her hafta 
değiştirip bana getireceksi n ki, yıkayayım. Kimin kimsen 
yok, yoksa kokarsın ha. Yatak çarşaflarını da her hafta getir. 
Param olursa sana bir kat yatak çarşafı daha alırım. Ne ya­
payım, her hafta çamaşırlarımı, yatak çarşafımı ona götürü­
yorum. Bir götürmeyeyi m hele, boynumu koparıver ir beni m 
Fatma Teyze. Boynumu koparmaz ya, öyle bir bakar ki, sen 
bin kere boynum kopmuş sanırsın. Kazandığım paralardan 
kuruş kuruş artırarak bir de yatak çarşafı aldım, üç çift de 
iç çamaşırı. Çok sev ind i bunları görünce Fatma Teyze. Ya­
taklarını sabun kokuyor, dağ elması kokuyor. Dağ elmasını 
köyünden get iriyormuş. Benim çamaşırlarımı dağ elmalı 
sandığa koyup dağ elması kokutmadan bana vermiyor. Ne 
insanlar abi, ne insanlar ... " 
Muhterem Yoğuntaş baktı ki ben onu dinliyorum, beni 
görünce hiçbir fırsatı kaçırmıyor. Bütün köyün ded i kodusu­
nu, gird isini çıktısını öğrenm iş, durmadan anlatıyor. Ben böy­
lesine bulunduğu yere uyan, bir anda ıncığını cıncığını kav­
rayan bir insana daha rast gelmed im, Muhterem Yoğuntaşa 
gelinceye kadar. Ya daha öncesi , yani Muhterem Yoğuntaşın 
çocukluk yılları? Gerçekten az bulunur kişilerden Muhterem 
Yoğun taş. 
Sonra bahçıvanlığa merak sardı Muhterem Yoğuntaş, 
100