Tombala
362 Tabii her seferinde bu kadar rahat de ğildim. Keskinlerin evinden ve
sofralar ından irili ufakl ı, önemli önemsiz pek çok e şyay ı al ıp yanımda  
götürürken karş ılaştığım zorluklarla hikâ yemi gülünçleştirmek ve
uzatmak istemem, ama 1982 yılbaşı gecesinin sonundaki küçük bir şeyi
anlatacağım: Tombaladan kazand ığım mendille evden ç ıkmadan az
önce, her geçen gün Füsun'a hayranl ığı artan kom şu çocuğu Ali bana  
yaklaşmış, her zamanki yaramaz halinden çok daha ba şka bir poz
tak ınm ıştı: 
"Kemal Bey, tombaladan size demin ç ıkan mendil var ya..." 
"Evet." 
"Füsun'un çocukluk mendili o. Ona bir daha bakabilir miyim?" 
"Aliciğ im, bilmiyorum nereye koydu ğumu." "Ben biliyorum," dedi 
velet. "Bu cebinize koydunuz, orada olmal ı." 
Elini neredeyse cebime sokacaktı. Geriye bir ad ım att ım. D ışarıda 
şakır şakır bir sa ğanak vard ı, herkes pencereye birikmi şti, çocuğun 
sorusunu fark etmemi şlerdi. 
"Aliciğ im çok geç oldu, ama sen hâlâ buradas ın," dedim. "Sonra  
annen baban bize k ızıyor." 
"Gidiyorum Kemal Bey. Füsun'un mendilini verecek misiniz?" "Hay ır," diye f ısıldad ım kaşlar ım ı çatarak. "Bana laz ım." 
 
 
59. SANSÜRDEN SENARYO GEÇ İRMEK 
 
Feridun'un filmini çekebilmek için sansür kurulunun ona yını almak,  
bizi çok uğ raştırıyordu, ister yerli ister yabanc ı, sinemalarda gösterilen  
bütün filmlerin sansürden geçti ğini, gazetelerdeki haberlerden ve  
anlatılan hikâyelerden yıllar önceden bili yordum. Ama sansürün film  
işinin ne kadar bü yük bir parças ı olduğunu, ancak Limon Film'i  
kurduktan sonra fark ettim. Gaze teler sansür kurulunun kararlar ından,  
Bat ı'da çok önemse-