!ardı. Dereden tepeden konuşuyorduk ... O geçtiğimiz uzun 
yolda bir gürültü oldu. Şeytan başını kapıya uzattı, havla­
nıaya başladı. Ruşen Kadın iki yanına sallana saHana: 
Özüm doğru 
Sözüm doğru 
Korkutma bizi 
Gözümün nuru 
kafiyelerini makamla mırıldandıktan sonra dedi ki: 
-Rabbim hayırlar versin, bu akşam yine bir hiddetleri 
var. 
Bu iki acayip kadının periler ile insanlar arasında esra­
rengiz birer malıluk olduklarına artık hükmettim. Dışarıda­
ki cinler kadar bunlardan da korkmaya başladım. 
Şamdan tepsisi üzerinde bir yağ mumu yanıyor , koca 
odaya bu ışıksızlık bir türbe korkusu veriyordu. Hanıme­
fendi bu cinli harabenin acaba hangi köşesinde oturuyord u? 
Yoksa perilerin elebaşı o muydu? 
Dadıyla kalfa arasında bazı kaş göz işaretleri yapıldığını 
hisseder gibi oldum. Fakat ışığın kuvvetsizliğinden bunlar­
dan belli bir anlam çıkaramıyordum. Biraz daha oturduk. 
Çeşmifelek kalktı, el şamdanını yaktı. Ruşen'e bakarak: 
-Sen bu kadına gereken şeyleri öğret. Ben gidiyorum. 
Geç kalmaya gelmez, dedi. 
Odadan çıktı. Biz şimdi Ruşen, ben, Şeytan, Şah, dört 
can karşı karşıya kaldık. Bu hayvanlar bile perilere karışmış­
lardı. Hele Şah onların çengisi, köçeğiymiş. Acaba bu hay­
Van bana bu gece ne oyunlar oynayacaktı? 
Bu akşam Ruşen'den ders alacakmışım. Bana öğretecek­
leri şeylerin yapması kolay mı? Beceremezsem çarpılacak 
nuyım? Aşçı kadın, Şah'ı uzun uzadıya öpüp kokladıktan 
sonra bana döndü: 
-Ben de gidip yatacağım kızım. Çok uyanık durursak 
hoşlanmazlar . Gündüz bizim, gece onların ... Rahat bıraka­
lım, istedikleri gibi gezinsinler . 
20