da iç içe geçtiğini sezse de hiç kimseye açıklayamazdı bunu, hele 
kendine hiç. Safiye'ye olan bağlılığını yavaş yavaş kaybetmenin etkisi 
onu vatanına bağlayan halatların da belli belirsiz gevşemesi olmuştu. 
Kendini Fas'a daha az bağlı hissediyor değildi katiyyen. Ama bir 
şekilde ABD'deki hayatına eskisinden daha bağlı hissediyordu.
Çamaşırhaneye yaklaşırken önce kapanmış olmasından, kapanmadığını 
görünce de kadının gitmiş olmasından korktu. Ama oradaydı, çamaşır 
makinelerinden birinin yanında durmuş temiz ve kuru çamaşırları iki 
sepete dolduruyordu - kendininkine ve Abed'in-kine. Sepeti Abed'e 
uzatırken insanı utandıracak kadar muzafferdi gülüşü ve zaferi öyle 
coşkuluydu ki Abed gözlerini kaçırmak zorunda kaldı.
"Gidiyor," dedi taksi şoförü, gördüğüne inanamadığı için adeta felç 
olan sesi zar zor duyuldu. Bu yüzden bu sefer bağırarak tekrar etti: 
"Gidiyor!"
Şoförün sözlerini gayet net duyduktan sonra bile söylenene bir anlam 
veremeyen Ömer, adamın bakışlarını takip edince trafikte sıkışmış 
arabaların arasından, siyah, uzun, gür saçlarını savurarak köprünün 
korkuluklarına doğru koşan Gail'i gördü. Öyle afallamış -tı ki ancak 
taksi şoförünün dışarı çıkıp Gail'in arkasından koşmaya başladığını 
görünce kımıldatabildi vücudunu. Nabzı panikle şahlandı, Iggy Pop'un 
boynundan sarkan kulaklıklardan halen yayılan Gimme Danger Little 
Stranger {Tehlike Getir Hayatıma Küçük Yabancı) şarkısı eşliğinde 
arabadan fırladı.
Piyu artan bir evhamla telefonu kapadı . Alegre bulunamıyordu, Abed de 
eve dönmemişti. Bu gece şahit olduğu isyankâr tamahtan ziyade 
Alegre'nin yüzü donduruyordu Piyu'nun kanını, olayı her düşündüğünde. 
Alegre'nin vücudu elini değdiremeyeceği keskin bir bıçağa dönüşmüştü 
sanki. Her asabi adımının hem kendisinin hem de Arroz'un endişesini 
derinleştirdiğini fark etmeden mutfakta bir aşağı bir yukarı gidip 
geliyordu; hayvan bu kargaşada kendine tu -
343
tunacak sağlam bir dal arar gibi mutfak masasının altında adeta yere 
yapışmıştı. Alegre'ye karşı ne kusur işlediğini bilemeyen Piyu, kalbi 
ümitsizlikle sızlayarak odasına dua etmeye çıktı. Ruega por nosotros, 
Santa Madre de Dios, para que seamos dignos de laspro-mesas de Cristo. 
El Salve'nin ortasında birden içi titredi. Korku dolu bir kalp atışı ve 
"Koş seni terk ediyor," diye bir ses duyduğuna yemin edebilirdi.
"Koş, seni terk ediyor."
Ömer hayatında bir kere daha zamanın hızının gerisinde kalışına tanık 
oluyor, hayatın kadansını yakalayamayışını seyrediyor, ne var ki bu 
sefer peşinden koştuğu ölümün kadansı. Tehlike getir hayatıma küçük 
yabancı. Gail, taksi şoförü ve Ömer köprü üzerinde dizili arabaların 
arasında zikzak çiziyorlar. Sağda solda birkaç şoför onları şaşkın 
bakışlarla seyrediyor. Senin yanında huzur bulayım. Bazıları olağandışı 
bir şey olduğunu daha yeni anlamaya başlıyor. Başkalarına 
gösteriyorlar. Bana tehlike ver küçük yabancı. Göz açıp kapayana kadar 
arabalardaki bütün insanlar köprüden canlı bir intihar girişimini 
seyretmenin heyecanıyla mest. Ve hastalığını hissedeyim... Ömer 
koşuyor. Onun önünde taksi şoförü koşuyor. Onun önünde Gail koşuyor. 
Onun önünde sadece boşluk var.
Şimdi korkulukların öteki tarafında, sadece tek eliyle hayata tutunmuş 
vaziyette duran Gail seyircilerinden habersiz. Köprüye ve karmaşasına 
arkasını, yukarıdan olağanüstü dingin görünen şehre de yüzünü dönmüş. 
Tuhaftır şu anda buradan gördüğü manzara, 607 numaralı odanın 
manzarasından bile daha güzel. Nefesini sa -bitlemek ister gibi derin 
bir nefes alıyor. Bir kez daha öteki uçta ama bu sefer kendini sona 
daha yakın hissediyor. Bu sefer hayatındaki her dakika, tanıdığı her