10 
İrfan böyle bir ruh hali ve ümitsizlik içindeyken üç gün­
den beridir gelmesini beklediği kadın nihayet ortaya çıktı. 
Zavallı sevdazede, sevgilisinin bu siyah çarşaflı habercisini 
görünce üç gündür geçirdiği o can eriten bekleme tecrübe­
sinden doğan bir kırgınlıkla az kaldı ki kadına, "Yürü Leyla 
yürü ben Mevla'yı buldum"l diye bağıracaktı. Kendine uza­
tılan mektubu aldı. Zarfın yaydığı hafif bir leylak kokusu 
sinirlerindeki bunalımı biraz yatıştırdı. Görünmez sevgili­
sinin İrfan için varlığının belirtisi işte bu kokudan ibaretti. 
Her mektup alışında bu burun okşayan kokuyla sanki ona 
dokunmuş gibi haz alıyordu. 
Nutku tutuldu. Kadına bir şey diyemedi. O da emanetini 
teslimden sonra hemen bir şey söylemeksizin bir temenna 2 
ile veda ederek çıktı gitti. Acaba mektupta ne serzenişler, ne 
tekdirler, belki de ne hakaretler vardı. İlgi kesmeyi bildiren 
bir söz olmasın da İrfan her şeye razıydı. Titreyen parmak­
larıyla zarfı açtı. Şu mektup çıktı: 
Ah aman annecigim o neydi? Ne kocamandı. Dün sabah 
gördüm ... Anlayını z. Kesfediniz bakalım beyefendi. Ne gördügü­
mü söyleyin iz. Bildiniz degil mi? Evet evet işte onu ... To kendisini. 
Kuyrukluyu gördüm ... Korkmamaya bu kadar azmetmişken hôlô 
dehşetimden titriyorum. 
Gazeteler şehrimizde Hcllay'in sabahleyin clcfrcnga seat 
üçü çeyrek geçeden dörde on kalıncaya keder görülebi ldigini 
heber verdiler. Çalar seatimi tam buna göre kurdum. Karyola mın 
besucuna koydum. Dösegime girdim. Her türlü kuruntularıma 
ragmen çok sürmeden uyuyckclmışım. Tepemde bir gürültüdür 
koptu. Gözlerimi açıp baktım ki ortalık clacckcrcnlık. Seat kızgın 
bir canaver gibi hôlô hırıldıyor, gürültü ediyordu. Sinirime dokun­
du. Dösekten kendimi oscgıyc attım. Pencereye kostum. Birkoç 
gündür scyfiyeye tcsındık. 
ı Fuzuli'nin Leyla vü Mecnun mesnevisinden bir dize. 
2 Saygı ya da teşekkür bağlamında hafifçe öne eğilerek sağ eli dizden aşağı 
indirip doğrulurken yukarı doğru ağza ve başa götürerek verilen selam. 
107