Ölmez Otu 787 
bittik. Ne hayrı oldu ermişliğin bize, Koca Allah? Süründürmekten başka ... Hey 
Koca Allah ... " 
Kadın vır vır durmadan yakımyordu. içerde Taşbaşoğlu çıldırıyor, kuduruyordu . 
"Sıçayım ermişliğin içine," dedi, sürünerek alaçıgın kapısından çıktı. Karısı 
onun sözlerini duymuştu, elindeki çuvalı Taşbaşa uzattı. Taşbaş çuvalı aldı, yo­
la düştü. 
İçinde, yenemediği bir utançla, korkuyla karpuz tarlasına geldi, onun karar­
tısım gören çınarın dalı üstündeki bekçi tüfeğinin iki gözünü de birden boşalttı. 
Taşbaşoğlu kendinde olmadan yere düştü, bir süre yerde kaldı. Bekçi avazı çık­
tığı kadar bağırıyordu . Eli, ayağı titreyerek ayağa kalktı, karpuzlan toplamaya 
başladı. Çınann altına doğru yerlerde iri karpuzlar kalmıştı. Bekçi vurur diye 
korkmadan çınarın dibine kadar gitti, oradakileri topladı, çuvalını doldurdu , 
yüklendi. Arkasından top patlar gibi bir silah sesi daha geldi. 
"Vursunlar da kurtulayım," diyordu durmadan. "Keşki vursa da kunulsam. 
Canımdan bezdim. Ermişlik batsın, hem de yerin yedi kat dibine. Geçimimden 
oldum, insanlığımda n oldum. Rez il oldum. V ursa da ... Keşki vursa ... " 
Sonra gülen bir düşünceyle gülmeye başladı. Karpuz tarlasının ortasında 
upuzun serilmiş ölüsü. Kendi köylüsü, öteki dağ köylüleri, ününü duymuş Çu­
kurova köylüleri ... Ermişi vurmuşlar diye gülüyorlar. Herkes bir ölüye acır, ölü­
den korkar, bu ölüye herkes gülüyor. Karpuz hırsızlığına gelip de, hırsızlıkta 
vurulan ermiş. Kim bilir neler yakıştırac aklardı! İyisine, hem de kötüsüne. Gü­
lerek, sırtındaki ağır karpuz yükünün altında hacakları bükülerek, tarlayı dışa­
n çıktı. Artık tarla içinde vurulmaktan kunulmuştu. Bekçinin sesi çınarın üs­
tünden geliyordu. Bekçi deli gibi çırpınıyordu . 
Taşbaşoğlu, Ceyhamn kıyısına kadar durmadan yürüdü ama bitmişti. Ceyha­
mn kıyısında yükünü sırtından indirdi. Teri sağuyunca bütün bedeni çözüldü, 
hiç gücü kalmadı. Sırtını karpuz çuvalına dayamış, öyle duruyordu. Duruyordu 
ya, kalkıp karpuzları sırtına almalı, gün doğmadan alaçıklara yetişmeliydi. 
Uzun bir uğraşmadan sonra çuvalı sırtına alabildi ve hacakları bükülerek yo­
la düştü. Az biraz yürüdükten sonra gene terledi, terleyince gücü yerine geldi 
ama hacakları bükülüyor, titriyordu. İki kere kapaklandı, çuvaldaki karpuzları 
topladı, çuvalı yüklendi. 
Gücü kalmamıştı ama canım dişine takmıştı. Gün doğmadan köylü uyku­
dayken alaçıklara Yarmalıydı. Bu alçak köylünün onu karpuz hırsızlığından ge­
lir görünce ne yapacağı hiç belli olmazdı. İnsanın başına olmadık, akla gelme­
dik işler açabilirlerdi. 
Ancak bütün gücü kesilincedir ki karpuz çuvalının altına çöküveriyor, azı­
cık dinienince hemen gene yola koyuluyordu. 
Ağırlığa dayanamadı, yolda üç tane karpuzu bir çalının içine sakladı. Çuval 
biraz daha yeynimişti.