Odadaki kalabalık ayağa kalkmıştı, ellerini yüreklerinin 
üstüne götürerek sessizce selamiayarak onları dışanya çıkhlar. 
Tanyerleri ışımıştı. Hoca aptes almak için avluya gitti . 
Ona, odanın ortasına bir seccade serdi kendi eliyle Dursun 
Dede, Ferhat Hoca çemrenmiş yenlerini indirdikten sonra na­
maza durdu. Dursun Dede sedire oturmuş, onun eğilip kalka­
rak, ağzı kıpır kıpır dualar okuyarak namaz kılışını seyret ti. 
Ferhat Hocanın namazı o kadar uzun sürmedi, seecadesini top­
layarak ayağa kalktı: 
"Seni Kızılbaş dedesi seni," dedi. "Oooh, ne iyi, namaz 
yok, oruç yok. .. Ne kolay!" 
"Zor," dedi gülerek Durswı Dede. "İnsan olmak çok zor 
sultanım. Dünya da çok şey kolay da, insan olmak zor." 
Akşamki sini gene geldi, kalıvaltı dolu sahanlar üstüne di­
zildi. Tüten tarhana çorbasını görünce Ferhat Hoca: 
"Tarhana çorbasına bak Dursun Dede. Tarhana çorbasına, 
nasıl da tütüyor , nasıl da menekşe kokuyor ... " Çocuk gibi sevi­
nerek tahta kaşığın sapma yapıştı. 
"Menekşe kokuyor," diye güldü Dursun Dede. 
"Vallahi de billahi de menekşe kokuyor," dedi, akşamdan 
beri hiç konuşmamış Kasım . "Yalan değil, valiahi de billahi de 
bu çorba menekşe kokuyor. " 
Kahvaltıyı da hiç konuşmadan, biribirine bakıp, sevinç 
içinde bitirdikten, kalkıp sedire, eski yerlerine oturduktan son­
ra yunmuş arınmış, onarılmış giyitleri bir bohça içinde getirildi 
yanlarına kondu. 
"Sen git çabucak üstünü değiştir Kasım, " dedi Hoca. Ka­
sım yanındaki bohçayı aldı, ilerdeki odaya girdi, az sonra da 
üstünü değiştirmiş geri çıktı: 
''Yepyeni," diye gülüyordu, "baksana Hocam benim giyit­
lerime, yepyeni. Sanki hiç yırtılmamış gibi ." 
Hoca da bohçasını aldı, odaya girdi, onun da giyinmesi 
uzun sürmedi. 
"Benimkiler de Kasım, bak benimkiler de yepye ni." Gün 
doğdu, ortalık aydınlandı, içeriye Menekşeli delikanlılardan bi­
risi girdi: 
146