Bereket versin ki, başka bir olay çıkm adan içeriye Seyis 
Seydi gir di: 
"Nerde kaldın bre Seyis Seydi," diye öfkeyle sordu Murta­
za Ağa, ''bre kardaşım, seni bekleye bekleye gözümüz dört ol­
du. Bazı karşımıza alıp da konuşmayacağımız kişilere de mu­
hatap olduk, olduk." 
Kör Haydar Usta, onun bu aşağılamasına aldırmadı, duy­
mamışcılıktan geldi, Seyis Seydinin ne diyeceğini merakla, sağ­
lam gözünü kocaman açmış, onun kurumuş, bir beygir yüzüne 
benzemiş yüzüne dikmiş bekliyo rdu. 
Seyis Seydi gülmeye başladı önce, sonra da,. gülmesini kes­
meden konuştu: 
"Bu at bizim, yaşlandığından dolayı kuradaya çıkanp da­
ğa,. yılkıya bıraktığımız attır. İnce Memedin Ağamız Ali Safa 
Beyden aldığı atla, en küçük, uzaktan yakından bir benzerliği 
yoktur." 
Kör Haydar Usta kıpkırmızı kesilerek ayağa kalktı, Seyis 
Seydinin önüne geldi dikildi: 
"Yalancı, yalancı," diye bağırdı. "Bütün bu yalanlarınla bir­
likte Allah seni kahredecek, kahredece k." 
Oradakilere döndü yumuşak bir sesle: 
"Bu yalancı uşağa inandınız, değil mi, şimdi ben İnce Me­
medin soylu atını alıp götürüyorum, iyi ki bana inanmadınız 
da bu ah kurşuna dizmediniz . Ben bu at yüzünden cehennem­
de yanacaktrm. Şimdi ben bu atı alıp götüreceğim ve hem de al­
dığım yere, Düldül dağına bırakacağım. " 
Dışanya çıktı, hemen de geriye döndü, eşikte durdu: 
"Düldül dağına neden bu adı takmışlar," diye sordu, "ne­
den?" 
Kimse bir karşılıkta bulunm adı. 
"Çünkü," dedi, "Hazreti Alinin Düldülü orayı mekan tut­
muştur. Her ayın on beşinde Düldülün sivri kayasının üstünde, 
ay ışığı yelelerine yağmur gibi dökülürken, Düldül atı orada 
dimdik durur. Şimdi İnce Memedin atını da götüreceğim, o 
Düldülün .yanına bırakacağım. İki at kıyamete kadar kötülerle, 
zalimlerle, hak yiyiellerle savaşacak lar. İyi ki beğenmediniz bu 
atı. Beğenip de kurşuna dizmedin iz. Dizip de beni altından kal-
129