Ben de İnce Memedi, dedim. Aldı beni doğru buraya getirdi. 
Xolda da durmadan, önüme düşmüş, bağıra bağıra türkü söy­
lüyor , başkaca hiçbir şey konuşmuyor du." 
"Saçları kirpi oku gibi, san bir çocuk mu?" 
"0," dedi Kör Süleyman. "Buraya gelince de evi gösterdi, 
ardından da aldı yatırd ı. Ben de biraz ... " 
"O bizim yeni arkadaşımız," dedi İnce Memed . "Adı da 
Memed . Öyle sonradan değil, dedesinin de adı Hırsız Memed . 
Öldürse ler, tabanlarını yanp tuz bassalar da adını değiştirmez, 
bizi ele vermez ." 
"Sağlam adam," diye güldü Kör Süleyman, attan indi. 
İnce Memed, Zöhre Anaya gitti : 
"Zöhre Hatun," dedi, "bize cephane geldi. Senin evde sak­
layabiili miyiz? Candarmalar da gitti. Belki bir daha bu köye 
gelmezler, gelseler de senin evi aramazlar." 
"İnce Memedime de bak," dedi Zöhre Ana, ''bre yavrum, 
yiğidim� İnce Memedim, candarmalar , isterlerse her gün, yıl on 
iki ay bu köyden çıkmasınl ar, isterlerse de her gün on kez be­
nim evimi arasın lar, öyle bir saklanın ki senin silahlarını, bu 
köyü, şu dağların altını üstüne getirseler de senin bir kurşunu­
nu bulamazlar." 
Kör Süleymana geldi: 
"İndir yükünü şu kapıya," diye buyurdu. "İndir de, hemen 
arkana bakmadan git." 
Kör Süleyman buyruğa uydu, yükleri indirdi, beygirine 
bindi, arkasına bakmadan köyü çıktı gitti. 
"İyi yetişti Kör Süley man. Hiç cephanemiz kalmamıştı. Tü­
kenecek, diye ödüm kopuyordu. Cmgıllıoğlu yiğit adam, sağ­
lam kaçak çı. Kıyamet kopsa da bizi cephanesiz bırakmayacak," 
dedi Ferhat Hoca. 
''Yiğit adama bu dünyada kıran girmedi," dedi İnce Me­
med. "Bu dünya öküzün sırtında değil, böyle yiğit, sözünün eri 
adamların sırtında duruyor. Karafırtına yiğitse gelsin de Zöhre 
Hatunun elinden bir tek fişek alsın, isterse etlerini kerpetenl� 
kopar sın." 
"Alamaz," dedi Ferhat Hoca. 
603