zordu.  Zaten  onlara  kalsa,  her ay karneyle  verilmeliydi  insanlara  ke-
limeler.  Herkes,  ağzından  çıkan  sözlerin,  tıpkı  içtiği  su, işlediği  top-
rak gibi  kıt kaynaklardan  olduğunu,  konuştukça  sınırlı  payından  tü-
kettiğini  bilmeliydi. 
Fakat  ne yazık  ki bu öğleden  sonra,  en fazla  dört  dakika  sürebil-
di birbirinden  sükûtperest  ikilinin  dinginliği.  Aniden  hızla  itildi  ka-
pı, şöyle  bir sarsıldı  çıngırak.  Caddeden  geçen  hoparlörlü  karpuz-
cunun  sağa  sola  emirler  yağdırıyormuşçasına  çıkan  mekanik  sesiy-
le birlikte  genç  bir kadın,  çabuk  ama  telaşsız  adımlarla  içeriye  dal-
dı. Boyunlarına,  leopar  desenli  muşamba  örtüler  bağlanmış,  bir du-
varı boydan  boya  kaplayan  aynanın  önündeki  döner  koltuklara  yan 
yana  dizilmiş,  hepsi  de Cemal'in  müşterisi  üç miskin  kadın,  üzerle-
rindeki  bigudiler,  firketeler,  boneler  ve alüminyum  folyolarla  bera-
ber kafalarını  çevirerek,  aralarına  yeni  katılanı  şöyle  bir baştan  aya-
ğa süzdüler.  Onun  kim  olduğunu  anlar  anlamaz,  daha  derin  bir me-
rakla  bir de ayaktan  başa  süzdüler.  Bu önemli  bir andı.  Zira  Mavi 
Metres  şimdiye  kadar  bu kuaförden  içeri  adımını  atmamıştı. 
Celal  gözucuyla  kapıdan  yana  şöyle  bir bakıp,  işine  döndü.  Şu 
anda  yaşlı  dostunun  platin  sarısı  tutamları  dışında  bir saçla  ilgilen-
meye  niyeti  yoktu;  hem  zaten,  bu yeni  müşteri,  her  kimse,  onun 
müşterisi  gibi  durmuyordu.  Ne var ki Cemal,  ikizi  kadar  kayıtsız 
değildi,  ne de onun  kadar  bilgisiz.  Bilakis,  kuaför  salonunda  yaz kış, 
sabahtan  akşama  sebil  edilen  dedikodulardan  Mavi  Metres  hakkın-
da bol bol bilgi  damıtmış  sayılırdı.  Onun  epi topu  yirmi  iki yaşında 
olduğunu  biliyordu  mesela.  Bundan  birkaç  hafta  önce  sokağın  ba-
şında,  kendisine  laf atıp  sarkıntılık  etmeye  kalkan  bir delikanlının 
üzerine  yürüdüğünü,  karşıdaki  işi pişkinliğe  vurunca  da, o esnada 
bidona  atmak  için  elinde  taşıdığı  çöp  torbasını  açıp,  içindekileri  ta-
cizcisinin  kafasından  aşağı  döktüğünü  de duymuştu  keza.  Hacı  yö-
netici,  apartmana  ortak  gelen  ve her hanenin  içindeki  kişi  sayısına 
göre  pay ödediği  su masrafını  hesaplarken,  ona  bir değil,  iki kişilik 
makbuz  hazırladığında  kavga  çıkardığını  da biliyordu;  ve tabii,  8 
numaralı  daireyi  tek başına  tuttuğu,  tek başına  oturacağını  söyledi-
ği halde,  babası  yaşında  bir zeytinyağı  tüccanyla  metres  hayatı  sür-
dürdüğünü,  adamın  haftanın  en az dört  günü  onun  evinden  çıkma-
dığını  ve suratsızın  teki  olduğunu  da. Tüm  bunları  biliyor  ve doğ-
74