816 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
Söğütlerin altından kalkan Sefer, geldi tam Memidiğin önündeki tümseğin üs­
tüne oturdu, ayaklarını da suya saldı. Ayakları suyun içinde büyüyor, küçülüyor, 
kırılıyor, suyla birlikte akıp gidiyor, gene sonra koskocaman bir ayak oluyordu . 
Memidik fırladı, o fırlar fırlamaz da çıplak atlılar, hasır şapkalılar geldiler, kar-
şılanna dikildiler. 
"Şevket beyi bulamadık," dedi birincisi, kır atlı olanı. 
Doru atlısı: 
''Akdeniz kıyısında da göremedik." 
Yağız atlısı, hım hım konuşanı: 
"Kuyunun dibinde de yok." 
Kır atlısı: 
"Şevket Beyin yerini senden başka bilen yok," diye bağırdı. Sesi Anavarza kaya­
lıklannda yankılandı. "Bilen yok, bilen yok." 
Doru atlısı: 
"Bütün Ceyhanın kıyısını, Ceyhanın dibini ta Akdenize kadar aradık. Yok işte, 
yok. Göster Şevket Beyi bize." 
Memidik usulca: 
"Şevket Bey öldü," dedi. "Fıkara, yazık!" 
Yağız atlısı şıkır şıkır bir kelepçe aldı atın boynundan: 
"Uzat ellerini," dedi. "Biz bu işi anlamadık, sen var derdini hükümete anlat. Ay 
yıldızlılara." 
Memidik kollannı uzattı, kelepçe şıkır şıkırdı. 
Kır atlısı: 
"Vazgeç," dedi. "Allah belasını versin, bu da adam mı, sümüklünün birisi, kor­
kak, yüreksiz, kelepçene değmez. Haydi gel, Şevket Beyi şu büklükte arayalım ." 
Atlarına bindiler, kelepçe şıkırtılarıyla uzaklaştılar. Atların üçü de çıplaktı, üçü 
de uzun belliydi. Üçünün de sağrısı ay ışığında sıcacıktı. 
Sefer ayağa fırladı, su bulandı, balıklar sıçradı. Gümüş karınları Memidiğin 
gözünü kamaştırdı, yaktı. Suyun dibine bir yıldız düştü. İri çakıltaşının yanında 
böyle durdu kaldı. 
Sıcak yapış yapış, boğucu. 
Memidik söğüt yaprağı bıçağını kımndan çekti, olanca gücüyle savurdu. Bıçak 
havada üç kızıl, yanları sırmalanmış ışıktan yay çizdi. Üç yay üç çelik çizgi gibi ay 
ışığında balkıdı.