Cenazede
90Amerika y ıllar ım ın d ışında, içinde bütün ha yatım ı geçirdiğim bü yük 
apartman dairesinin salonu ve geni ş balkonu her gün bir-iki cenazenin  
kalkt ığı Teş vikiye Camii'nin avlusuna bakt ığı için, çocuklu ğumda  
cenaze se yretmek, ölümün korkutucu esrarı yla tan ıştığım ız tatl ı ve  
vazgeçilmez bir e ğlence ydi. Cami yaln ız İstanbul’un zen gin ailelerini n 
değil, ünlü si yasetçilerin, pa şalar ın, gazetecilerin, şark ıcı ve sanatç ılar ın 
da cenaze namazlar ının k ılınd ığı ve ölünün mertebesine göre askerî  
bando ya da belediye bandosunun çald ığı Mozart' ın cenaze marş ı 
eşliğinde, tabutlar ının cemaatin omuzlarında Niş antaşı Me ydan ı'na 
kadar ağır ağır taşınd ığı "son yolculuklar ının" itibarl ı bir ba şlangıç 
noktas ıydı. Ağabeyimle ben çocuklu ğumuzda omuzlar ım ıza uzun ve  
ağır bir yast ık al ır, ahç ı Bekri Efendi' yi, Fatma Han ım' ı, şoför Çetin'i ve  
başkaların ı da peşimize takar, cenaze mar şını söyleyerek ve t ıpk ı cemaat  
gibi hafifçe sallanarak koridorlardan yürürdük. Ölümleri bütün ülke yi 
meşgul eden ba şbakanlar ın, ünlü zenginlerin ve şark ıcılar ın 
cenazelerinden hemen önce, kap ıyı çalıp "Geçi yordum, bir u ğrad ım," 
diyen davetsiz misafirlere annem hiç nezaketsizlik etmez, ama  
arkalar ından "Bizi görme ye değil, cenaze se yretme ye gelmiş," di yerek,  
törenin ölümden ibret al ıns ın ya da ölen ki şiye son bir sayg ı gösterilsi n 
diye değil, se yir zevki ve merasim ke yfi için yap ıldığını bize  
hissettirirdi. 
Balkondaki küçük masan ın iki yanma oturur oturmaz annem 
"İstiyorsan buraya geç, daha iyi görürsün!" dedi bana. Ama benim 
yüzümün bir anda soldu ğunu ve cenaze kalabal ığını seyretmenin 
keyfine tamamen ayk ırı bir ifadeye büründü ğünü görünce, bunu yanl ış 
yorumlad ı: "O kadar ac ıdığım bu kad ının cenazesine baban içeride 
yat ıyor diye gitmiyor de ğilim can ım, biliyorsun. Ama orada şimdi R ıfk ı 
gibi, Samim gibi heriflerin gözlerinin nemlendi ğini değil, hiç 
nemlenmedi ğini gizlemek için kara gözlükler tak ıp poz kesmelerine 
tahammül edemem diye dü şündüm. Hem buradan daha iyi gözüküyor. 
Senin nen var?" 
"Hiç. iyiyim."