Seyran oturduğu yerden hiç kımıldamamış, orada, gözleri 
Memedde öyle kalakalmıştı.
Memed derin derin, "ooh," diyerek pilavm kokusunu içine 
çekti. "Eline sağlık Ana," dedi. "Böyle güzel kokan pilavları iş­
te böyle iyi analar yaparlar."
Kamer Ana, Seyrana:
"Kalk kız," diye çıkıştı. "Ne oturdun kaldın orada. Kalk da 
sofrayı ser."
Seyran hemen fırladı, sofrayı çardaktan aldı getirdi, ötede­
ki çimenliğin üstüne serdi. Çam bardakta soğuk su da vardı. 
Halil az önce uzaktaki çaykaradan getirmişti.
Dördü de sofranın başına bağdaş kurup oturdular, turaçlı 
pilavı bir güzel yediler. Yemek yiyişine bakarsan Memed iyice 
kendine gelmişti. Kendine gelmişti de, şu yanan tutuşan güzel 
kadından niçin haberi yoktu? Bu oğlanda bir şey, bir eksiklik 
vardı ama, ne?
Yemek yenip bittikten sonra Kamer Ana bulaşıkları yıka­
mak istedi, Halil izin vermedi. Kendisi yıkayacaktı.
Gün kavuşacaktı nerdeyse, alaca gölgeler çoğalıyordu. Gü­
neş Anavarzamn arkasına sarkmış, bir ucu ovaya değdi değe­
cek. Seyran Kız dalmış gitmiş, gözleri Memedde. Allah kimse­
nin başına vermesin böyle bir karasevdayı. Kamer Ana kalka­
cak oluyor, Seyranm haline bakıp vazgeçiyordu. Azıcık daha 
görsün sevdiğinin yüzünü fıkara, diye düşünüyordu.
Derken gün battı, karanlık kavuştu. Memedin yüzü hayal 
meyal ancak gözüküyordu ama, Seyran daha gözünü ondan 
ayıramıyordu.
Kamer Ana, artık ne görecek, diye düşündü. Oğlanın habe­
ri bile yok. Haberi olsa ne olur ki, kefeni boynunda bir eşkıya... 
Ne yönden ele alsan, bir çıkar yolu yok.
"Hadi kalk kızım, geç kaldık," diye Kamer Ana birden aya­
ğa kalktı, yürüdü. "Sağlıcakla kalın yavrular. Bir isteğiniz olur­
sa, biz yarm öbür gün gene geliriz."
Memed koşarak çiçekliğe gitti, iki deste reyhanla karışık 
kadife gülü kopardı, birisini getirdi Kamer Anaya, ötekini de 
Seyrana verdi.
Yola düştüler. Seyran arkasma dönüp dönüp bakıyordu.
366