-----------------------------------------Uza ydaki Köpe k Gibi ----------------------------------------------  
ken anneme sar ıldığım gibi ona sar ılabilmek için ça ğırd ığım ı
söyleyemedim. Bö ylece Sibel, bir zamanlar ke yifle yapt ığı gibi, önce
beni divana oturttu, sonra ha yali bir budala sekreteri zevkle taklit
ederek yava ş yavaş soyundu ve tatl ı tatl ı gülümse yerek kuca ğıma 
oturdu. Saçlar ının, boynunun, bana kendimi bütünüyle evde hissettiren
kokusunun, o bildik güven verici yakınlığının beni ne kadar
rahatlatt ığını anlatma yayım, çünkü makul okur ve merakl ı müze gezer,
ondan sonra mutlulukla sevi ştiğimizi zannedip ha yal k ırıkl ığına
uğrayabilir. Sibel de hayal k ırıkl ığına uğradı. Ben ise, ona sar ılınca 
kendimi o kadar i yi hissettim ki, bir süre sonra rahatlat ıcı ve mutlu bir
uykuya dald ım ve rüyamda Füsun'u gördüm. 
Ter içinde u yand ığımda, hâlâ birbirimize sar ılm ış yatıyorduk, ikimiz  
de hiç konu şmadan, o dü şünceli dü şünceli, ben suçlu suçlu, yar ı 
karanl ıkta giyindik. Caddeden geçen arabalar ın lambaları ve  
trole ybüslerin bo ynuzlar ının arada bir çakt ığı mor ş imşekleri, mutlu  
günlerimizde oldu ğu gibi yaz ıhaneyi ayd ınlat ıyordu. 
Nereye gidelim tart ışmas ına hiç  girmeden, Fua yeye gittik ve mutlu  
kalabal ık içerisindeki ış ıltılı masam ızda otururken, Sibel'in ne kadar  
hoş, ne kadar güzel ve ne kadar anlay ışlı olduğunu bir kez daha  
düşündüm. Bir saat, şundan bundan konu ştuğumuzu, masamıza  
oturup kalkan sarho ş dostlarla gülü ştüğümüzü, garsondan Nurcihan' ın 
Mehmet ile gelip erkenden ayrıldıkların ı öğrendiğimizi hat ırlıyorum.  
Ama ikimizin de aklı art ık kaçama yacağım ız as ıl konuda ydı, 
sessizliklerden anla şılıyordu bu. ikinci bir şişe Çanka ya şarab ı açt ırd ım. 
Artık Sibel de çok içiyordu. 
"Artık söyle," dedi sonunda. "Nedir mesele? Hadi..." "Bir bilsem," 
dedim. "Kafam ın bir yan ı, bu meseleyi sanki bilmek, anlamak 
islemiyor." 
"Yani sen de bilmiyorsun, öyle mi?" 
"Evet." 
 
190