Yer Demir Gök Bakır 385 
Bundan sonra bu köylüyü tutabilirsen tut. Doğru Taşbaşa akacaklar. Bemlerini 
yıkmış azgın sular gibi. Bu kadar beklemeden, bugünkü sevinçten sonra bir şey­
ler olacak. Bir fırtına geliyor, gelecek. Bu kabak Muhtar Sefer Efendinin, akıllar 
kralının başında bir güzelce patlayacak. 
Bir gün, bir gece insanlar için iyi gitmemişse , o günün kendisinden de hayır 
bekleme. Şu dışardaki esene bak! Neredeyse bozkın toprağı taşıyla kökünden sö­
küp alıp götürecek. Köyü de havalara kaldırıp Tekeç dağının başına koyacak. Yer 
sarsılıyor. Bu esen bora ne böyle? 
"Bora ne, bu bora ne, bora ne böyle?" 
Şimdi de bu uğursuz düşüneeye yükleniyor. Ne yaparsa yapsın, içindeki 
sıkıntı gittikçe büyüyor. Karanlık bir korkuya varıp dayanıyor. 
Köylü yarın sabah erkenden kalkmış bakmış ki, ne görsün, Adil Efendi yirmi 
candarmayla birlikte köyün ortasında durup durur. Köylüler onu orada öylece 
durmuş bekler bulurlar. Omuzlarına kar yağmış. Önce, içlerine büyük, çok bü­
yük bir korku düşer. Sonra azıcık sevinirler. Sonracığıma efendim, içleri korku­
dan gene titremeye başlar. Titrer, titrer, titrerler. Sonra titremeleri durur. Usul 
usul öfkelenmeye başlarlar bu sefer de. Yavaş yavaş bir araya gelirler. Biribirierine 
5okulurlar. Koyunlar gibi binbirlerine sokul ha sokul ederler. Sonra daha da so­
�:�ılurlar. Bir araya, bir araya gelirler, gelirler. .. Bir iyice, bir topak olduktan sonra 
·.-:idırım gibi toparlanıp Adilin üstüne düşerler, orada patlarlar. Dağıldıklarında 
.<rtık Adil yoktur. Yerde azıcık kan damlası, belki bir bacağın, bir kolun bir par­
çası, belki bumun yarısı. .. Koskocaman Adil nereye gitti? Candarmalar nereye gi­
derler? Köylü Adilin başına düşünce, neye uğradıklarını bilemeyen candaı:malar 
başlarını alırlar, bir anda köyü çıkarlar, giderler. 
Köylüler yorgun, Adil yok. Köylülerin kolları öylecesine yanlarına sarkmış. 
Başları da göğüslerine düşmüş. Ne yapacaklarını bilmez bir halde köyün alanın­
da durmuş kalmışl ar. Şimdi, eli tüfekli, ya da değnekli on iki yaşında bir çocuk 
gelse bunların hepsini önüne katıp götürür. Nereye isterse oraya çekip götürür. 
"Ulan Adil, ulan namuss uz, senin şu köylüye ettiğin ... Aaah, ettiğin!" 
Bu gece, bu esen borana karşı, çırılçıplak dışarı çıkmalı. Hem de karın al­
tına yatmalı. İnsanın içindeki sıkıntıyı söker de dışarı çıkarır. Ama bu bora insanı 
dondur ur. Kar adamın içini bir daha üşütür. Kanını işlemez eder. 
"işlemez eder, işlemez eder." 
Hem söylüyor, hem de daha hızlanarak yürüyor. Bağulacak gibi. Üst üste so­
luk alıyor. Gözlerini bir karanlık kaplıyor, başı dönüyor, kendini dışarıya atıyor. 
Karanlık, esen bora şırrak diye yüzüne çarpıyor. Sefer olduğu yerde kalakalıyor. 
Karanlık, gıcılı kar. .. Dondurucu soğuk. .. Sefer hemencecik kapıyı kapatıp 
içeriye giriyor. 
Biraz açıldı ama gene içinde sıkıntı. Sıkıntısının büyümesinden korkuyo r.