dağda nasıl kalabilmiş, birisi, bir çocuk bile onu kandırabilirdi, 
onu kandınp, nasıl olmuş da, öldürmemişlerdi? 
Sabaha karşı gün doğdu doğacakken Arif Saim Beyin için­
deki yıldız parladı: 
"Hay benim kafam," diye başına vurdu, "unuttum git­
tim, hay benim deli aklım, Bayramoğluyla kavgaya daldım 
da, o da hep Bayramoğlunun yüzünden, asıl işi unuttum. 
Taşkın Bey , o filintayı, fişekHkleri getir. Getir de armağanı sa­
hibine verel im." 
Cin gibi Taşkın Bey, her şeyi anlamışh. içeriye koştu, kılıfı- · 
nın içindeki filintayı, fişeklikleri aldı getirdi Arif Saim Beye ver­
di. Arif Sainı Bey filintayı, fişekHkleri Taşkın Beyin elinden aldı, 
kutsal bir emanetmişçesine önems ey�rek dizlerinin üstüne koy­
du. Yavaş yavaş kabararak eski haline geldi. Şimdi arhk, küçük 
dağları ben yarathm, büyükleri de babamdan kaldı tavrınday­
dı. Gözlerini Bayramoğlunun gözlerine dikti, delici bakışlarını 
bir daha, uzun bir süre oradan ayırmadı, Bayramoğlunun ak­
lından ne geçiyorsa, artık beş aşağı, beş yukarı biliyord u. Vak­
tin geldiğini anlamış olacak ki birden bağır dı: 
"İnce Memedi yakalamaya gitmeyecek misin Bayramoğ­
lu?" 
Daha ağzından söz çıkar çıkmaz, Bayramoğlu karşılığı nı 
yapışhrdı: 
"Gitmeyeceğ im." 
"Gideceksin, hem de mecburen ... Hem de güle oyriaya ... 
Şimdi beni can kulağıyla iyi dinle, bu filintayı, bu fişekHkleri 
sana Mustafa Kemal Paşa gönderdi. Dedi ki, Bayramoğluna 
selam söyle, o Bayramo ğlud ur, İnce Memedlerden, kalm Me­
medlerden korkacak bir kişi değildir. En azından o, İnce Me­
medse, bu da Bayramoğl udur , o benim cephe arkada şımdır , 
benim dağlarımda o varken, bana asi bir kişi o dağlarda nasıl 
dolaşır?" 
Filintayı, fişeklikleri aldı, kaldırdı, gene usulca Bayramoğ­
lunun kucağına koydu. Bayramoğlu uzun bir süre pencereden 
vuran gün ışığı alhnda menevişlenen filinta dan, sırma işleme 
fişekliklerden gözlerini alamadı. Sonra başını ağır ağır kaldırdı, 
gözleri yaş içinde kalmışh: 
428