24  
24. Benim Ad ım Ölüm 
 
 
 
Gördüğünüz gibi Ölüm'üm ben, ama korkman ız gerekmez, çünkü resimim de. Yine de benden korktu ğunuzu 
gözlerinizden okuyorum. Oynad ıklar ı oyuna kendilerini kapt ıran çocuklar gibi, benim gerçek olmad ığımı bile 
bile, ölümün kendisiyle kar şılaşmış gibi dehşete kap ılman ız hoşuma gidiyor. Bana bakt ıkça, o kaç ınılmaz son 
vakit gelip çat ınca korkudan nas ıl alt ınıza dolduraca ğınızı seziyorsunuz. Bu bir şaka değil; ölümle 
karşılaştığında, özellikle aslan huylu erkeklerin büyük ço ğunluğu, kendilerini koyu verirler. Binlerce kere 
nakşettiğiniz cesetlerle kapl ı savaş alanlar ı, san ıldığı gibi kan, barut ve k ızışmış zırh değil, bu yüzden bok ve 
çürümüş et kokar. 
İlk defa bir ölüm resmi gördü ğünüzü biliyorum. 
Bundan bir y ıl önce, uzun, ince ve esrarengiz bir ihtiyar, beni nak şeden genç üstat nakka şı evine çağırdı. İki 
katl ı bir evin yar ı karanl ık nak ış odas ında, amber kokulu, ipek k ıvaml ı nefis bir kahve ikram edip genç nakka şın 
akl ını açt ı. Sonra da gölgeler içindeki mavi kap ılı bir odada en iyi Hint kâ ğıtlar ım, sincap tüyünden yap ılm ış 
fırçalar ı, alt ın varaklar ı, çeşit çeşit kalemlerle mercan sapl ı kalemt ıraşlar ı gösterip, çok iyi para verece ğini ima 
eden usta nakka şı heveslendirdi. 
"Bana ölümün resmini çiz," dedi sonra. 
"Hayat ımda hiç ölüm resmi görmeden ölüm resmi çizemem, " dedi, daha sonra beni m resmimi çizecek olan 
harika elli nakka ş. 
"Bir şeyi çizebilmen için illaki önce onun resmini görmen gerekmiyor," dedi ihtirasl ı ince ihtiyar. 
"Evet, gerekmiyor belki," dedi beni çizen üstat nakka ş. "Ama resmin eski üstatlar ın yapt ığı gibi mükemmel 
olmas ını istiyorsan daha önce binlerce kere çizilmi ş olmal ı. Nakkaş ne kadar üstat olursa olsun, yeni bir konuyu 
ilk defa ç ırak gibi çizer, ki bu bani hiç yak ışmaz. Ölüm resmi çizerken ustal ığımı bir yana b ırakamam, çünkü bu 
benim için ölmek gibi bir şey olur." 
"Bu ölüm belki seni konuna yakla ştırır," dedi ihtiyar. 
"Konuyu ya şamak değil, hiç yaşamam ış olmak usta yapar bizi." 
"Bu ustal ık ölümle tan ışmal ı o zaman." 
Böylece eski üstatlara ve hünerlerine sayg ılı nakkaşlara yaraşır bir şekilde, çift anlamlar, kinaye, cinas, 
telmih ve sezdirmelerle dolu ince bir sohbettir kovuktular. Benim varl ığım söz konusu oldu ğu için pür dikkat 
dinlediğim bu tart ışman ın hepsinin kahvemizdeki mümtaz nakka şlar ı sıkacağını biliyorum. Yaln ız bir ara i ş 
şuraya geldi: 
"Nakkaşın hünerinin k ıstas ı, her şeyi eski üstatlar ın mükemmeliyetiyle resmetmesi midir, yoksa kimsenin 
göremedi ği konular ı resme sokmas ı m ıdır?" dedi mucize elli, güzel gözlü, ak ıllı nakkaş. Kendisi bu sorunun 
cevab ını bildiği halde ihtiyatl ıydı. 
"Venedikliler nakka şın gücünün hiç çizilmemi ş konular ı ve usûlleri bulmas ıyla ölçüyorlar," dedi iddial ı 
ihtiyar. 
"Venedikliler, Venedikli gibi ölür ," dedi beni çizecek olan nakka ş. 
"Ama herkesin ölümü birbirine benzer," dedi ihtiyar. 
"Efsane ve nak ış herkesin birbirine benzemesini de ğil, benzememesini hikâye eder," dedi ak ıllı nakkaş. 
"Üstat nakka ş birbirlerine hiç benzemeyen efsaneleri  bize benzer gibi çizerek üstat olur. "