Ölmez Otu 933 
Kel Aşık gün kuşluk oluncaya kadar kıpırdamadan, oturduğu yerde dimdik 
durdu kaldı. Donmuş gibi, kaskatı. Onu böyle bir korku olaraktan görenler ür­
perdiler. 
Neden sonra doğruldu, sazını yerden aldı, alaçığa götürdü, vardı pamuk 
toplayanların safına katıldı, ilk pamuğu kozadan çekince içini bir sevinç dol­
durdu. 
Milyonlarca, milyonlarca pul pul ışık günün battığı yere çekildi gitti. Gece 
durdu, ışık durdu, aydınlık, karanlık durdu. Çığlık çığlığa, pul pul ışık. 
Kel Aşığın yüzünde terler domur domurdu. Yüzü sapsarı, safran gibi.