kalmıştı. Daha farkında değildi ama algıyla eylem arasındaki bu 
senkronizasyon eksikliği bundan sonraki ilişkilerinin özü olacaktı. 
Böyle geri dönüşlü, alabildiğine Kierkegaardcı kalacaktı ilişkileri, 
daima ileri doğru yaşanacak ama ancak geri bakınca anlaşılacaktı.
*
"Paşan el polio a  Alegre."* buyurdu la Tia Piedad masan ın öbür ucundan.
Hastaneden eve daha bu öğleden sonra çıkmış, ev yemeklerini özlemişti. 
Yine de todas las tias masanın etrafına toplandığı andan itibaren kendi 
yediklerinden ziyade Alegre'nin yemedikleriyle ilgilenmeye  başlamıştı. 
Tavuk bir yarım elips çizerek Alegre'nin tabağına ulaşana kadar elden 
ele geçti.
* "Alegre'ye tavuk verin."
218
Annesiyle babası hayattayken durum farklıydı. O zaman daha Fazla değil 
daha az yemeye teşvik edilirdi. Annesi onun şişmanlamasını, görgülü, 
hali vakti yerinde bir koca bulma şansını kaybetmesini istemezdi. 
Alegre hep annesinin ondan biraz ulandığından şüphe etmişti. 
Başlangıçta değil kuşkusuz. Çocukken değil, daha sonra. Ergenlikte 
yakalandığı tombulluktan kurtulamadığı onaya çıktığın da, o küçüklük 
sevimliliği artık kalmadığında. Alegre kilo kaygılarının tam olarak ne 
zaman başladığını tespit edemesc de rejim yapınav a üç aşağı hes yukarı 
"ergenlikte" başladığını hatırlıyordu. O zamanlar da gün boyu hiçbir 
şey yemez ama sonra bir başladı mı durmak bilmezdi. Düzenli olarak 
aşırı dozda paracetamol alıyordu ve kilo verdikçe annesiyle babasına 
karşı sözlü saldırılarını artırmıştı. O uysal kız gitmiş yerine ağzı 
içeri bir şey almayı reddeden, dışarı da öfke püskürten celalli bir 
gençkız gelmişti.
Sonra kaza olmu ştu. Son iki yıldır çok sevdiği halde yüzlerine karşı 
nice kırıcı laf ettiği annesiyle babası, kendisiyle gurur duymasını 
ölesiye istediği ama yalnızca utandırdığı annesi birden yokol -muştu.
"Hija coge mas frijoles de olla!"*
Annesiyle  babasının ölümünden sonra, başkalarına içinden çıkılmaz, 
kendineyse gayet açık ve mâkul gelen bir sistem dahilinde, kafayı 
sağlığa takmıştı. Kaloriler, karbonhidratlar, rejim lifleri, 
çözülebilen lifler, çözülmeyen lifler... hepsini biliyordu. Bir paket 
küçük havuç sadece 70 kaloriydi. Başka hiçbir şey yemeden bunlardan 
günde on. on beş, yirmi paket yiyebilirdi. Avuçları, ayaklan, bakışı 
turuncu kesilmişti. Narin ve kırılgan bir heykele dönüşmüştü. İnce. 
narin ve turuncu.
Kızlıkla kadınlık arasındaki o hissiz eşiğin, arafta kalmışlığın 
rengiydi turuncu.
"Hija torna flan de coco!"**
Sonra âdetleri aksamaya ba şlamıştı. Üç ay âdet görmez, sonra
* "Biraz daha yahni ye kızım." ** "Krem karamel ye kızım."
219
,u utıııauıgııu, ucueııının onu Kontrol ettiğini ve kadınlığının kendi 
keyfince gelip gidebildiğini ona göstermek istercesine kanamaları 
tekrar başlardı.
Domuz pirzolası/ei rosto/kıymalı börekçiklcr/hamur işleri/çikolatalı 
tatlı... ye ve tıkın/şiş ve kus/şiş ve oruç tut/kus ve tıkın/kus ve... 
domuz pirzolası/et rosto/kıymalı börekçikler.
Yarım saat sonra la Tia Piedad'm banyo kapısından ona seslendiğini 
duydu: "Alegre çay ister misin evladım?"
"Si por favor!"*
Öğle yemeğinin klozette binken artıklarına, bir zamanlar flan de coco 
olan kusmuğa baktı. Sifonu çek ti.
Tai Çi Çuan sonraki günlerde Ömer'in kafasını meşgul eden en son şey