124 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
Yanlmış, diş diş olmuş parmakları yla uğurböceğini okşadı. "Böcecik," dedi. 
"Meryemce Anan sana kurban olsun böcecik. Ne var, ne yok? Ahmedimden bir 
haber7 Avradı nasıl, böcecik?" 
İçi sevgiyle doluydu . Bir hoştu. Neredeyse tutup küçük uğurböceğini dudak­
larının arasına alacak öp babam öp edecekti. Yeynilemişti. Tüm bedeni tüy gi­
biydi şimdi. Sızlıyordu her bir yanı ama duymuyordu. Kendi kendisinden man­
masa, uğurböceğini öpecek öpecek, varıp şu ağaca yavrum Ahmedim, can kur­
taramın diye sarılacaktı. 
"Seni Ahmedim mi saldı yanıma, karşıla Meryemce Anayı diye7 Onun için 
mi geldin, böcek? Sen peri böceğisin, yavrusun herhaL Ne de küçük durursun. 
Nen nen, nen aloloş nen ... Güzel böcek nenl Muştuluğun başım gözüm üstüne, 
neeen ... " 
Böcek başparmağının üstündeydi. Ninni söyledikçe, başparmağını da onun 
havasına uyduruyor, beşik sallar gibi uğurböceğini sallıyordu. 
"Neeen, yavru neeeenl Alolooooş! Neeeeen!" 
Biri görür de, şu Meryemce Karı delirmiş der. Böceğe de nen çalıyor, bebe­
cikler gibi. Aklını iyice çıvdırmış bu avrat diye elaleme yayar. 
Böcek başparmağının ucunda, uçmasından korkarak usul usul, temkinli 
ayağa kalktı. 
"Dur," dedi, "güzel böcecik. Akıllı böcecik. .. Muştuluğun başım gözüm üs­
tüne. Peri padişahının askeri. Sen Ahmedimden bana bir çağrısın. Kim gülerse 
gülsün üstüme. Böcekten de çağırıcı olur muymuş desinler. Varsın desinler. Peri 
kızından avrat olur da, peri böceğinden çağncı olmaz mı?" 
Gözlerini başparmağı üstünde duran sırtı benekli, al böceğin üstüne dikti. 
Böcek, bir iki kere uçmak için kanatlarını açtı, geri kapadı. 
Buralarda, bu dağların başında, perilik diye top top dikenli otlar vardır. 
Mantar gibi toprağa yapışmışçasına dururlar. Boz renkli. Bunların içinde yüzler­
ce, binlerce uğurböceği barınır. 
"Dur fıkaram, dur," dedi Meryemce. "Kim bilir ne ırak yoldan geldini Kanat­
ların tutmaz oldu. Her bir yanın sızım sızım nasıl sızılar kim bilir!" 
Başörtüsünün bir köşesini açtı. Usulca, ineitmeden iki parm ağıyla böceği 
tuttu başörtüsünün üstüne koydu. Yavaşça da üstüne geniş bir düğüm vurdu. 
"Sen burada yornuğunu al, yavru. Çok ırak ellerden geldin. İyice yornuğunu 
alınca seni bir çiçeğin üstüne koyuveririm. Şimdi senin ayakların, ellerin, ka­
natların nasıl da ezim ezim eziliyordur!" 
Gülümsedi: 
"Dur orada," dedi. "Dur yavru. Güzel bir çiçek bulunca ... " 
Köyüne doğru sevinçle gidiyordu .