Sevdiğin birini yınrmce bir yanın onunla beraber 
kaybolur. Terk edilmiş hayaletli bir ev gibi burnk bir 
yalnızlığa esir olur, eksik kalırsm. İçinde bir sır gibi, 
giden sevgilinin yokluııunu taşırsm. Öyle bir yara ki 
üzerinden ne kadar zaman· geçerse geçsin camm 
yakar. Öyle bir yara ki iyileştiğinde bile kanar. Bir 
daha gülerneyeceğini, hafifleyemeyeceğini samrsm. 
Karanlıkra el yordamıyla ilerler gibi akar hayat. 
Önünü görerneden, yönünü bilerneden, sadece şu anı 
kurtararak... Gönlünün kandili sönmüş, zifiri gecede 
kalmışsrndır. Ama işte ancak böyle durumlarda, yani 
iki göz birden karanlıkra kalınca, bir üçüncü göz açı­
lır insanda. Kapanmayan bir göz ... Ve ancak o zaman 
anlarsm ki bu elem sonsuza dek sürmeyecek. Hazan­
dan romabaşka mevsimler gelecek, bu çölden geçin­
ce nice vadiler ve bu aynlığın ardından bir ebedi 
vus1at. .. 
AŞK 
Önce yüzlerini unuturuz sevdiklerimizin. En çok 
yüzüınüzün unutnlmasmdan endişe ettiğimiz halde. 
MED-CEZ1R 
152