Kara'n ın hançerinin küt kenar ıyla zorlayarak kap ı kilidinin demirini yordum, sonra kap ı aral ığına hançeri 
sokup yüklenip kan ırtarak kilidi k ırdık. İçeriden y ıllarla birikmi ş nem, kir ve yaln ızlık kokusu geldi. Lamban ın 
ışığında dağınık bir yatak gördük, minderlerin üzerine dü şüncesizce at ılm ış kuşaklar, yelekler, iki sar ık, 
mintanlar, Nak şibendi Nimetullah Efendi 'nin Farsça-Türkçe sözlü ğü, kavukluk, çuha kuma ş ve dikiş için iğne 
iplik, elma kabuklar ıyla dolu bak ır sahan, pek çok minder, kadife bir yatak örtüsü, boyalar ını, fırçalar ını ve 
nakkaşın bütün nak ış malzemesini gördük. Pi ştahtas ı üzerindeki yaz ı kâğıtlar ının, dikkatlice kesilmi ş tabaka 
tabaka Hint kâ ğıdının ve nakşedilmiş sayfalar ın aras ına tam girecektim ki kendimi tuttum. 
Hem Kara benden daha hevesli oldu ğu için, hem de bir üstat nakka şın kendinden daha az hüner sahibi bir 
başka nakka şın malzemesini kar ıştırmas ının hiç uğur getirmeyece ğini bildiğim için. Zeytin san ıldığı gibi 
yetenekli de ğildir; isteklidir sadece. Hüner eksikli ğini, eski üstatlara olan hayranl ığıyla kapatmaya çal ışır. Oysa 
eski efsaneler nakka şın yaln ızca hayalini alevlendirir; nak şı yapan eldir.