valayacak hali yoktu. Öndeki yağız at öylesine bir koşuyordu 
ki, upuzun oluyor, sanki kamı yere değiyordu. Ademin altında­
ki kır at da iyi koşuyordu. Ve koştukça rüzgar yapıyor, bu esen 
yel yavaş yavaş Ademi kendine getiriyordu.
Yağız at az bir sürede Anavarza kayalıklarının ardma, Ana- 
varza köyünün oralara indi, sonra yönünü Hacılar Kamışlığına 
döndü. Hacılar Kamışlığım aynı hızla döndü, Akçasaza vardı. 
Gittikçe hızı kesiliyordu ama, kır atı da epeyce aralamışta.
Yağız gitti Akçasazın kıyısındaki top söğütlerin orada dim­
dik durdu. Onun orada durduğunu gören Adem sevindi. Ne eh 
titriyordu, ne bir şey. Birden iyice inşan aldıktan sonra tetiğe 
çöktü. Baktı ki yağız at ortalıkta yok. Sırrolmuş gitmiş. Öfkelen­
di, korktu, kendine acıdı. Günlerdir bir atan ardındaydı. İn mi 
cin mi, peri mi şeytan mı bir atın ardındaydı. İtler gibi sürünü­
yordu. Bu atı vuramadan dönerse adamlığı bitecek, ekmeği ke­
silecek. Karısı da kendisi de ırgatlıkta sürün ha sürün edecek­
lerdi. Bütün mutlulukları şu atan vurulmasına bakıyordu.
Bir de zoruna gidiyordu. Bir at cin de olsa, peri de olsa, er­
miş de olsa, yüz dona da girse nasü vuramıyordu? Bunca pim  
pireyi sektirmez Ademi...
Atan durduğu top söğütlerin yanma geldi, kır attan indi, bir 
ağaca bağladı. Puslu bir alacakaranlık çökmüştü, eğildi yağızın 
durduğu yerin toprağına baktı, kan var mı diye. Sonra yağızın 
izini sürerek bataklığa yürüdü. Az sonra önüne fokurdayan sıcak, 
derin sular çıktı. Birden, arkasında karardığı yırtan bir kişneme 
duydu. Tam elli adım ötesinde. Geriye döndü, sazlardan başka 
bir şey göremedi. Koşarak çıktı. Bağh kır atla yağız at koklaşıyor­
lardı. Bu fırsat kaçınhnazdı, hemen diz çöktü, nişan aldı, tetiğe 
basta. Kurşunun sesinden boşa gittiğini anladı. Arka arkaya dört 
el daha ateş etti. Bir de baktı iki at yan yana koşuyorlar. Kır at da 
yularım koparmış, yağızla birlikte Narlıkışlaya doğru süzülüyor­
lar. Adam orada, bataklığın kıyısında, çiçek açmış yarpuzluğun 
içinde durdu kaldı. Atlar Narlıkışla altından geriye kırdılar, tam 
Ademin önünden süzülüp geçerlerken deliye dönmüş Adem diz 
çöktü, bir iyice gözledikten sonra tetiğe basta. Beş kurşunu da ar­
ka arkaya boşalttı. Atlardan birisi düştü. Birkaç kez ince ince kiş­
nedi. Uzun debelendi, karanlıkta...
138