284 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
Onların tarlaya girdiklerini, öte uçta pamuk toplayan köylüler görmüşler 
işlerinden doğrulmuşlardı. 
Ali sırtındaki yükü küt diye yere attı. Vardı, bir çardağın direğine belini verdi 
oturdu. Tarlayı, bu ot almış, her cılız fidanında bir tek koza bile olmayan tarla­
yı görünce içindeki sevinç tüm sönüp gitmiş, yüreğinin başına bir ateş düşmüştü. 
Gözlerini kapadı. 
Meryemce de geldi bir pamuk yığınının yanına çöktü. O da tarlanın pamuk­
suzluğunun farkında olmuştu. 
Hasan ötede, sırtındaki çubuklanyla durmuş kalmıştı. Karşısında da Um­
mahan. 
Elif de geldi kocasının yanına oturdu. Elinde küçük bir pamuk fidanı, ez ha 
ez ediyordu. 
Köylüler teker teker işlerini bırakıp geliyorlardı. 
Onları her gören bir irkiliyor, toparlanamıyor, ağzında bir şeyler geveliyor, 
bir şeyler söyleyecek oluyor, yutkunuyor, hoş geldiniz bile diyemiyordu. Sonra 
da açılmış kocaman gözlerle onlara bakakalı yorlardı. 
Geldiler toplandılar, geldiler toplandılar, dört yanlarına halka oldular. Kim­
seden bir çıt çıkmıyordu. Koca kalabalık kurumuş kalmış, donmuş kalmıştı. Ne 
bir kı pırt ı, ne de bir söz ... 
Buraya yağmur da düşmemiş, bir çiselemiş geçmiş. 
Gecikmiş Taşbaşoğlu kalabalığı yardı. Bir irkildi önce. Durakladı. Ürker gibi 
gözleri yuvalannda, korkulu döndü. Sinek kanatlannın sesi duyulur. Sallandı. 
Gözleri kararır, başı döner gibi oldu. Bir türlü, ileri bir adım atamıyordu. Gözle­
ri yaşla dolmuştu. Boğazına bir el sarılmış sıkıyordu . 
Farkında olmadan ayaklan gitti, Alinin yanında durdu. Sonra oracığa çökü­
verdi. Eli gitti Alinin elini tuttu. Okşadı. Boyuna elindeki eli okşuyor, bir söze 
varamıyordu . 
Yutkundu yutkundu, sonunda: 
"Hoş ... hooooooooş ... Hoş geldin kar... daş. İşte ... İşte gözlerinle görüyorsun. 
Hiç canını sıkma. Bizi öyle bir tarlaya soktu ki ... Senin halinden iyi değil bizim 
halimiz de ... İşte ... işte, işte görüyorsu n. Geçen yılki ne can kurban. Hiç üzülme. 
Ne yapalım . Başa gelen çekilir. Beter tarlalar, beter! Beterin beteri. Ot almış. On 
fidanında bir tek koza bile yok. .. İşte ... İşte, işte görü ... görüyorsun. Hiç hiç, hiç 
hiç canını ... Sıkma ... Koca çiftliğin dörtte üçünü alıverdik birkaç günde ... Pa-
muk yok. Elimize hiçbir şey geçmed i. Hoş ... Hooooş ... Hoş hoş geldiniz ... İşte 
işte ... İşte, iştecik. .. " 
Sesi titriyordu. Ağlamsı: 
"Canını, canını sıkma. Oldu bir kere. İşte, işte, işte ... cik."