Uğraşı
İstanbul, 2016
Ordövrler -közlenm iş patlıcan salatası, çerkeztavuğu, 
baklalı enginar, kabak çiçeği dolması, ızgara ahtapot- şe­
fe övgüler eşliğinde silinip süpürüldü. Ahtapotu görünce bir 
gölge dolaştı Peri’nin yüzünde. Doğrusu yemeyi bırakalı çok 
olmuştu; çatalının ucuyla kibarca kenara itti.
Çok geçmeden espriler havada uçuşmaya başladı. Masa­
nın bir ucundan diğerine birbirine takıldı misafirler. Futbol 
dünyasının entrikalarını konuşup bitirdikleri için artık İs­
tanbul sofralarının en sevilen mevzuuna çevirmişlerdi mu­
habbeti: siyaset! Ne zaman dörtten fazla Türk bir araya gel­
se sorulan o kaçınılmaz sual yine soruldu: Ne olacak bu mem­
leketin hali?
Siyaset konuşmak milli sporumuzdu; ülkenin her köşesin­
de, yediden yetmişe herkesin katıldığı uğraş. Ama bu sporu 
hiç kimse, kerameti kendinden menkul buıjuvazi kadar sev­
mezdi. Tabii sadece evlerinin mahremiyetindeyken! Dünya­
nın bu bölgesindeki burjuvaziyi karpuza benzetirdi Peri: dı­
şı yeşil, içi kırmızı. Yeşil, muhafazakâr ideolojinin ve statü­
konun rengi; kırmızı, tepkiselliğin ve hoşnutsuzluğun rengi. 
Kamusal kimlikleri ile Özel hayattaki benlikleri arasında ka­
panmayan bir mesafe vardı elit kesimin -  özellikle de iş dün­
yasının elitleri söz konusuysa. Hep tetikte, hep temkinli, hep 
katmanlı yaşarlardı. Tbplum içinde düşüncelerini kendileri­
ne saklar, mecbur kalmadıkça siyaset konuşmaktan kaçınır­