Beyle Vali kasahaya gelinceye kadar sürdü. Bir sabah önde Arif 
Saim Beyin yepyeni, toza batmış çıkmış Ford arabası, arkada da 
Valinin uzun siyah, bayraklı otomobili çarşıdan geçtiler, doğru 
Kaymakamlığa gittiler. Çarşıdan geçerken otomobilinin içindeki 
Arif Saim Beyin yüzünü görenlerin ödleri koptu. Orada, otomo­
bilin arka kısmında, toza batıp çıkmıştı, başı dimdik, gözleri ka­
palı, yüzü gergin oturuyor, ne sağa ne de sola bakıyo rdu. Vali, 
onun yanında oturan babacan candarma alay komutanı da öyley­
di. Kaymakam bu tepeden tırnağa toz içinde kalmış, tozdan yal­
nız gözleri ve dişleri ışılayan kişileri Kaymakam lığın önündeki 
sokakta karşıladı. Eli ayağı titriyor, ne yapacağını bileıniyordu. 
"Kaymak am!" 
"Buyur Beyim ." 
"Taşkın Halil Bey, öteki Ağaları, Beyleri, Zülfü Beyi, Haki­
mi, Müdd eiumumiyi derhal buraya çağıracaksınız ... " 
"Baş üstüne ." 
Ka.Ym akamın kasaba ileri gelenlerini çağırmasına gerek 
kalmamıştı. Onların geldiğini duyanların bir kısmı daha şimdi­
den Kaymakamlığın avlusuna birikmişlerdi bile. Geriye kalan­
lara da haber ulaşmış, onlar da koşturmaya başlamışlardı. 
"Hoş geldiniz," diye önce Arif Saim Beyin, sonra da sıra­
sıyla Valinin, Candarma Komutanının eline sarılan Taşkın Ha­
lil Bey, ''bize buyurun efendim/' dedi, ''bizim evde daha rahat 
buyurur sunuz . Rica ederim efend im." 
"Olur," diye onun yüzüne bakmadan gürledi Arif Saim 
Bey. "Yüzbaşı nerede?" Öfkeli gözlerle yanına yönüne bakındı. 
"Onu derhal Halilin evine getirin !" 
Otomobiliere yeniden bindiler, Taşkın Halil Beyin evine 
yoUandılar. 
Konağa çıktıklarında ellerinde fırçalada dört beş kişinin 
onları beklediğini gördüler. 
"Yollar çok tozlu efendim," diye özür diledi Taşkın Halil 
Bey. "Daha Cumhuriyetimiz yeni, ham toprak yol... Toza top­
rağa bulanacağınızı bildim de... Sizlerin çektiği de bu vatan 
için, insanın yüreği taş olsa da erir, dayanamaz. Sizin şu halini­
ze çok üzülüyorum efendim, ceketinizi de lütfeder misiniz, toz­
larını çırpayım efendim ." 
350