yollan, İpek Yolu boyundaki kadim ticaret rotalar ının haritalar ı, 
Marco Polo'nun ayak izleri... bütün dünyadan yol resimleri vard ır 
burada.. 
Müşteriler de bu dekordan fazlas ıyla memnundular. Hiçbir 
yere varmayan sohbetlere kar şı iyi bir alternatif olarak görürlerdi 
resimleri. İçlerinden konu şmak gelmedi ğinde ya da sohbetler tü-
kendiğinde, arkalar ına yaslan ıp, oturduklar ı masan ın aç ısına ve o 
gün tam olarak neye odaklanmak istediklerine ba ğlı olarak bir 
çerçeve seçerlerdi duvardaki y ığının aras ından. Sonra seçtikleri 
resme bak ışlar ını diker, yava ş yavaş çekilirlerdi orada tasvir edi-
len yola do ğru. Bir öte diyar arzusuydu bu. O uzak memlekette 
olma, oraya ışınlanma arzusuyla odaklan ırlard ı seçtikleri resme. 
Neresi oldu ğu o kadar da önemli de ğildi belki de, buras ı olmas ın 
da neresi olursa olsun. 
Resimler ne kadar çe şitlilik arz ederse etsin, sabit olan bir şey 
vard ı: Hiçbirinin Milan Kundera'yla ilgisi alakas ı yoktu. Ne re-
simlerin ne de dekorun geri kalan ının. Hal böyleyken nereden ge-
liyordu Kundera ismi? Bu kafe ilk aç ıldığı zamanlarda buraya 
damlayan ilk mü şteriler bir teori geli ştirmişlerdi bu hususta. Riva-
yete göre, bir zaman bir sebepten ötürü Kundera İstanbul'a gelmi ş 
ve bir güzergâhtan di ğerine yollan ırken tamam ıyla tesadüfen bu-
rada soluklanm ış, kapuçino içmek için buraya u ğram ıştı. Gerçi ne 
kapuçinoyu ne de yan ında getirdikleri vanilyal ı bisküviyi sevmi şti 
ama burada kimse onu mânâs ız sorularla rahats ız etmediği için 
düşündüğünden daha uzun kalm ış, hatta otururken birkaç sayfa 
dahi karalam ıştı. O gittikten sonra bu günün an ısına kafeye Kun-
dera ad ı verilmişti. Bir diğer teoriye göre asl ından kafenin sahibi 
hararetli bir Kundera okuruydu, hepsini imzalatt ığı bütün kitapla-
rını yalay ıp yuttuktan sonra bu mekân ı en sevdi ği yazara adama-
ya karar vermi şti. Ne var ki bu rivayet hakikatler kar şısında en c ı-
lız duran ıydı. Zira kafenin sahibi, daima yan ık görünmek için so-
laryumdan ç ıkmayan ve edebiyatla yak ından uzaktan i şi olmayan 
bir adamca ğızdı. O kadar uzakt ı ki metin okumaya, kendi olu ştur-
duğu müzik grubuyla bulu ştuğunda tenezzül edip şark ı sözlerini 
 dahi doğru dürüst okumazd ı. Böyle bir adam ın Kundera hayran ı 
olmas ına kimse ihtimal vermedi ğinden, mekân ın isminin kökeni-
ne dair bamba şka rivayetler de dola şıyordu ortal ıkta. 
Karşısav ise şöyleydi: Belki de bu kafeye K undera ad ının ve-
rilmesinin sebebi mekân ın onun muhayyilesinin ürünü olmas ıydı. 
Kafe bir kurgu ürünüydü, ba şlıbaşına bir hayal ürünü. Hal böyle 
olunca buran ın müdavimleri de pekâlâ kurgu ürünü say ılabilirdi 
tabii. Zaten ne hayat ı ne kendilerini hakiki bulurdu Kafe Kunde-
ra'n ın müşterileri. Her şey bir yan ılsama olabilirdi, neden olma-
sın? Kundera yeni yazmaya ba şlad ığı bir kitapta İstanbul şehrinde 
bir küçük kafeyi anlatmaya, dolay ısıyla yoktan yaratmaya ba ş-
lam ış, içine hayat ve kaos üflemi şti. Ne var ki çok geçmeden da-
ha mühim i şleri ç ıkm ış ve bu kafe bitmemi ş bir proje, tamamlan-
mam ış bir hikâye olarak kalm ıştı. Aradan zaman geçince de Kun-
dera varl ığından bizzat kendisinin sorumlu oldu ğu bu mekân ı 
hepten unutmu ştu. Kafe Kundera'n ın müşterilerine, garsonlar ına 
gelince, varl ık sebepleri olan yazar kendilerini unuttu ğundan beri 
tesellisiz bir bo şluk duygusuyla bo ğuşuyorlard ı. Bu sebeptendi 
durup durup varolu şsal bunal ımlara gark olmalar ı. Başrolü oyna-
mad ıkça hiç dahil olmak istemedikleri bir senaryo gibiydi adeta 
hayat. Ya kral olacaklard ı ya hiç. Kral olma ihtimalleri pek dü şük 
olduğuna göre, somurtarak demleniyorlard ı kendi kö şelerinde. 
Kafenin isminin kökenine dair üretilen teoriler aras ında en fazla 
müşterisi olan buydu. Tüm mekân Kundera'n ın kaleminden ç ık-
mış ve yar ım kalm ış bir kurgudan ibaretti... Yine de zaman zaman 
Kafe Kundera'ya yeni tak ılmaya ba şlam ış ya da dikkatleri üzerine 
çekmek isteyen biri ç ıkar bamba şka bir teori atard ı ortaya - di ğer 
müşteriler de bir süre bununla oyalan ırdı. Yeni teoriyi kafalar ında