153
"Aman, uzak dur” diye bir ses yükseldi.
Peri arkasına döndüğünde daha önce hiç karşılaşmadığı, 
başörtülü bir kız gördü.
"Üniversite kürek kulübünden, fazlasıyla popüler” dedi kız 
göz kırparak, tri badem gözlerine sürme çekmişti. "Balık av­
lamaya gelmiş.”
“Efendim?”
"Şu oğlandan bahsediyorum, her sene aynı şeyi yapıyor. 
Sonra da bir haftada kaç tane balığı ağıma düşürdüm diye 
övüne övüne dolanır ortalıkta. Geçen yılki rekorunu kırmaya 
çalışıyormuş, öyle duydum.”
"Balık derken... kız öğrencileri mi kastediyorsun?” dedi Peri.
"Evet ya! İşin tuhaf tarafı, bazı kızlar aptal balık muamele­
si görmekten şikâyetçi değiller.” Alaya bir tun yerleşti sesine.
Peri dikkatle dinliyordu.
"Buradakilere 'Feminizme kimin ihtiyacı var ? 9 diye bir sor 
bak” diye devam etti kız. “ Ne derler biliyor musun: H indis­
tan, Nijerya, Suudi Arabistan’daki kadınlara gerek, Ingilte- 
re’dekilere değil; biz bunları çoktan aştık!’ Hele Chcford’da hiç 
gerekmez, değil mi ya? Ama gerçek öyle değil işte. Burada 
kız öğrencilerin daha başarısız olduklarını biliyor muydun? 
Sınav sonuçlarında büyük bir cinsiyet farkı var. Oxford’da bi­
rinci sım f öğrencisi bir kadının, Mısır’daki bir köylü kadın 
kadar ihtiyacı var feminizme! Eğer bana hak veriyorsan di­
lekçemizi imzalar mısın?” Böyle dedi ve bir tükenmezkalem- 
le, üstünde "Oxford Feminist Timi” yazan bir tomar kâğıdı 
Peri’ye uzattı.
“Pardon, sen feminist misin yani?” diye ihtiyatla sordu Peri. 
Hiç başörtülü bir feminist olabileceğine ihtimal vermemişti.
"Tabii ki” dedi kız. "Müslüman feministim; bunun müm­
kün olmadığım düşünenler varsa o da onların sorunu.”
Peri imzasını atarken eski erkek arkadaşı geldi aklına. Sa­
dece Avrupa edebiyatına değil, her türlü Batılı ideolojiye de