"Biz üniversiteden eski arkadaş ız," dedi Muhtar özür dileyen bir sesle. "Kaldığ ı 
Karpalas Oteli'nin sahibesi de kanmdır. Saldırıdan az önce bana, buraya, parti 
merkezine telefon edip randevu aldılar. İ stihbaratçılar partimizin telefonlarını 
dinlediğ i için bunu kontrol edebilirsiniz." 
"Bizim sizin telefonlarınızı dinlediğ imizi ne biliyorsun?" 
"Özür dilerim," dedi Muhtar hiç telaş lanmadan. "Bilmiyorum, tahmin ettim. Belki 
yanılmış ımdır." 
Muhtar'da, polis tarafından hırpalanınca aş ağıdan almaya, hakaretleri ve itilip 
kakılmayı onur sorunu yapmamaya, polisin ve devletin acımasızlığ ını 
elektriklerin kesilmesi, yolların hep çamurlu olması gibi doğ al bir ş ey olarak 
kabul etmeye alış mış birinin soğ ukkanlılığ ını ve ezikliğ ini hissediyordu Ka ve 
bu yararlı esneklik ve yetenekler kendisinde olmadığ ı için ona bir saygı da 
duyuyordu. 
Parti il merkezi uzun uzun arandıktan ve dolapları ve dosyaları altüst edilip bir kısmı iplerle bağ lanıp torbalara doldurulduktan ve bir de arama tutanağ ı 
tutulduktan sonra bindirildikleri polis aracının arkasında yanyana suçlu çocuklar gibi sessizce otururlarken Ka aynı ezikliğ i Muhtar'm dizlerinin 
üzerinde ş işman ve ihtiyar köpekler gibi uslu uslu duran iri ve beyaz ellerinde 
gördü. Polis aracı Kars'ın karlı ve karanlık sokaklarında ağ ır ağır ilerlerken, 
eski Ermeni konaklarının perdeleri yarı açık pencerelerinden dış arı sızan soluk 
turuncumsu ış ıkları, ellerinde plastik torbalar buzlu kaldırımlarda ağ ır ağır 
yürüyen ihtiyarları, hayaletler kadar yalnız, boş  ve eski evlerin cephelerini 
hüzünle seyrettiler. Millet 66 Tiyatrosu'nun ilan tahtasına akş amki gösterinin afiş leri asılmış tı. Canlı yayın 
için sokaklardan yayın kablosu geçiren iş çiler hâlâ çalış ıyorlardı. Yollar 
kesildiğ i için otobüs garajlarında sinirli bir bekleyiş  havası vardı. 
Taneleri Ka'nın gözüne küçük çocukların "kar fırtınası" adını verdikleri içi su dolu oyuncakların içlerindeki kar taneleri kadar iri gözüken masalımsı karın altında polis aracı ağ ır ağır ilerledi. Ş oför dikkatle ve çok yavaş  sürdüğü için 
bu kısacık yolda bile ye-di-sekiz dakika süren yolculuk boyunca Ka'nın gözleri, yanında oturan Muhtar'm gözleriyle bir kere karş ılaştı ve eski dostunun hüzünlü 
ve teskin edici bakış larından Emniyet Müdürlüğ ü'nde Muhtar'ı döveceklerini, 
kendisine ise dokunmayacaklarını utançla ve içi rahatlayarak anladı. Arkadaşının yıllar sonra bile unutmayacağ ı bakışlarından Ka ayrıca Muhtar'm az 
sonra yiyeceğ i dayağı hak ettiğ ini düşündüğünü de hissetti. Dört gün sonra 
yapılacak belediye baş kanlığı seçimlerini kazanacağ ına kesinlikle inanmasına 
rağmen gözlerinde öyle bir tevekkül ve olacaklar için peş inen özür dileyen öyle 
bir bakış  vardı ki Muhtar'm ş öyle düş ündüğünü de anladı Ka: "Dünyanın bu 
köşesinde yaş amakta hâlâ ısrar ettiğ im, hatta burada iktidar hırsına kapıldığ ım 
için az sonra yiyeceğ im ve gururumu kırmadan geçiş tirmeye çalış acağım dayağ ı hak 
ettiğimi biliyorum ve bu yüzden de kendimi senden aş ağı görüyorum. Sen de lütfen 
bakışlarını gözlerimin içine dikerek utancımı yüzüme vurma." 
Polis minibüsü müdürlüğ ün karla kaplı iç avlusunda durduktan sonra Ka ile 
Muhtar'ı birbirlerinden ayırmadılar, ama çok farklı davrandılar onlara. Ka'ya İstanbul'dan gelen ünlü bir gazeteci, aleyhlerine bir ş ey yazarsa baş ları derde 
girecek etkili biri ve iş birliği yapmaya hazır bir tanık muamelesi yaptılar. 
Muhtar'a davranış larında ise aş ağılayıcı bir "gene mi sen!" havası vardı; hatta 
Ka'ya dönerek "böyle biriyle sizin gibi birisinin ne iş i olabilir" havasına da 
girdiler. Muhtar'ı aş ağılayışlarında onu kafasız (sana bu devleti teslim ederler 
mi sanıyorsun!) ve ş aşkın (sen önce bir kendi hayatına sahip olsan!) 
bulmalarının da payı olduğ unu düşünmüştü Ka saflıkla. Ama ima edilen ş eyin çok 
daha baş ka olduğ unu daha sonra acıyla anlayacaktı. 
67 - Parti Merkezinde, Emniyette ve uene iokaKiaraa - Eğitim enstitüsü müdürünü vuran ufak tefek saldırganı teş his etsin diye bir aça 
Ka'yı yan odaya götürüp arş ivlerden derlenmiş  yüze yakın siyah beyaz fotoğ raf