1 
513 üzerindeki kâğıtlara, kitaplara, sonra da saatine baktı. "Evet 
efendim. Ziyaret sebebinizi, demek böyle özetliyorsunuz?" diye 
mırıldandı. "Nasıl özetliyordunuz?" 
Muhittin bu beklenmedik resmi tavıra şaşırarak dikkatli bir 
doktora derdini tekrarlıyormuş gibi: "Mahir Altaylı ve arka­
daşlarıyla, artık Altmışık dergisinde çalışmak istemiyorum!" 
dedi. "Dergiyi birlikte kuracağımız..." 
"Kaç yaşındaydmız siz?" 
"Yirmidokuz!" 
"Ne kadar gençsiniz! Mühendissiniz değil mi? Başka ne ya­
pıyorsunuz?" 
"Başka? Dergiyle uğraşıyorum efendim!" 
"Eskiden ne yapıyordunuz?" 
"Mühendislik..." dedi Muhittin. "Aklında ne var?" diye dü-
şündü. v 
"Hayır! Başka... Şiir yazıyormuşsunuz, biliyorum!" 
"Evet, kötü bir şiir kitabım var!" dedi Muhittin vc ipin ucunu 
kaçırdığını, ihtiyar Türkçü'nün aklından neler geçirdiğini hiç 
sezemediğini düşündü. 
"Niye kötü?" 
"Bir inancım yoklu çünkü, efendim!" 
"Bir inanç ha?" diye mırıldandı Gıyasettin Kağan. "Bütün 
inançlar içinde bir inanç?" 
Muhittin: "Hayır! Doğru bir görüş!" dedi. "O benden zeki 
mi?" diye düşündü. 
Gıyasettin Bey önündeki gazeteyi işaret ederek: "Freud ölmüş!" 
dedi. "Ne düşünüyorsunuz?" 
"Nasıl?" 
"Hiç okudunuz mu? Nasıl buluyorsunuz onu?" 
Muhittin zeki bulunmak ile inançlı bulunmak arasnda bir 
karara varamadı: "Okudum!" 
Gıyasettin Bey düşünceli bir tavır takındı, gülümsedi: "Kendisini 
bir tesadüf eseri Viyana'da tanımıştım. Şarkiyat seminerine yakın 
olsun diye Bergasse, 9'da bir oda tutmuştum. Aşağıda bir enstitü 
olduğunu biliyordum, ama nedir bilmiyordum! Bir akşam ev sahibi 
kadın, profesörün beni istediğini söyledi. Adam Freud'muş. 
Enstitüde hassas âletler olduğunu, mümkünse evde terlikle