şu güzel dünyayı görmek nasip olmasın da, Sultanımız , kuru 
çimentolarm üstünde oturmaya layık mı, çabuk çabuk, en gü­
zel, en yumuşak koltuğu getirin ... " 
Gitti, Anacık Sultam yerden kaldırdı, kadın zayıf, tüy gi­
biydi. Koltuk gelinceye kadar onu ayakta tuttu. 
"Aman Anacık Sul tanım, aman kulun kurbanın olayım, be­
nim kusuruma kalma, bana gönüllenme, nolursun, kulun kur­
banın olayım evliyam, seni buraya atan ben değilim. Yüzbaşım 
da değil, o büyük mebus, Ankaradan gelen Arif Saim Bey de 
değil, camm güzelim, analar anası biz sana inandık iman ettik. 
Senin Ocağına yüzümüzü sürdük. Bu işte bizim hiçbir suçu­
muz yok. Emir büyük yerden, Ankaradan, Allahın emri emir­
dir. Büyük yerin emri de büyük enilidir. Nolursun bize bir kö­
tülük düşünme. Sana fahişe, dedi, ne bilsin Arif Saim Bey senin 
kim olduğunu. Onun ağzı alışmış da, o her gördüğü, senin gibi 
güzel kadına fahişe der. Ahşmış bir kere. Alışmış insan da ku­
durmuş köpekten daha beterdir. Ne olur sözünü geri alsan 
da ... " 
Bu sırada da candarmalar yukardan, eski püskü, her bir 
yanı dökülen, toz içinde kalmış bir koltuğu getirdil er, Kertiş Ali 
Onbaşı Anacık Sultam kaldırdı, usulca koltuğa yerle�tird i. 
"Hah işte şöyle, Anacık Sultanlar , ermişl er, Ocak ululan 
böyle padişah koltuklan gibi koltuklara otururlar. " 
Ali Onbaşı, hem konuşuyor , hem de Anacık Sultanın yöre-
sinde telaşla dönüyor du. 
"Candarmalar." 
"Buyur Onb aşım," diye candarmalar hazırola geçtiler. 
"Bizim eve gideceksiniz, haruma benden selam söyleyecek-
siniz, evdeki en yumuşak döşeği en ak çarşafı, kuştüyü yastığı, 
yün yorganı versin. Harnma söyleyin ki, bu gece Anacık Sulta­
nımiZ bizim has misafirimizdir. Ona çok güzel bir yayla çorbası 
yapsın ... " 
Eğildi, sağ dizini yere koydu, Anacık Sultanın elini aldı, üç 
kere öpüp başına götürdü, geriye çekildi, lamba ona çok sönük 
geldi, uzandı duvardaki çiviye asılmış lambanın fitilini kaldır­
dı, ortalık biraz daha ışıdı, az geriye çekildi Sultanın huzurun­
da elpençe divan durdu. Anaak Sultan başım azıcık kaldırdı 
518