446 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
Taşbaşoğlu: 
"Sağ ol Sefer kardaş," dedi. "Senin köylümüzü , beni düşündüğünü bilirim." 
Bu sözlerdeki alayı Sefer sezdi ama aldırmadı. Taşbaşa, arayı soğutmadan, 
sordu: 
"Bir insan ne yapmalı ki, ne kötülük etmeli ki bu dünyada ermişlik mertebe-
sine çıkamasın?" 
Gözlerinde kurnaz, tongaya bastırmışların zalim parıltısı vardı. 
Taşbaş karşılık verdi. Seferin sözü nereye getireceğini hemen anlamıştı: 
"Ne kötülük yaparsa yapsın, bir insanın yaptığı kötülükler Allah indinde ba­
ğışlanır. İşte o insan da ermişlik mertebesine, yaptığı iyiliklerden dolayı yüksele­
bilir. Bir Arap ... " dedi, sözü Sefer aldı: 
"Bunda çok doğrusun," dedi. "Yerden göğe kadar hakkın var. Şimdi ben seni 
düşünüyorum. Bir kötülük yapasın ki, bu köylü yakanı bıraka ... Bir adam hırsız­
lık yaparsa, bir adam ırza geçerse, bir adam ehli hayvanalla ya da vahşi hayva­
natla cima ederse, bir adam katil olursa, bu adamı şimdi, şu bizim köylü ermiş 
mertebesine çıkarır mı?" 
Taşbaş: 
"Belli olmaz," diye soğukça karşılık verdi. 
Sefer ateşlendi: 
"Nasıl belli olmaz? Seni bir eşekle cima ederken yakalasalar, köyden de on ki­
şi seni eşeğin üstünde görse, böylece, seni ermiş mertebesine çıkarırlar mı?" 
"Hiç belli olmaz. Çıkaracaklan varsa çıkarırlar ." 
"Sana bir teklifim var. Bu eşek, kısrak, köpek işi pis iş. Gençlik zamanının işi. 
Bu yaştan sonra adam da öldüremezsin. En kolayı hırsızlık. Ama sen onu da ya­
pamazsın. Geriye ne kaldı? Irza geçmek. İşte bunu yapabilirsin. Yapabilirsin ne 
demek, bir hoşuna gider ki ... " Güldü. "Senin bu yanını köyde bilmeyen \'ar mı7 
Bu köyde, pamuk tarlalarında koklamadığın kız var mı? İşte tam bu sırada seni 
cimahalinde bir kadınla köy yönetim kuruluyla birlikte baskın ederekten, köylü­
nün gözü önünde yakalars a, senin ne ernıişliğin kalır o zaman, ne bir şeyin. İşte 
bu yüzden, sen de, ben de, köylü de kurtulur. Sen de hiç olmazsa bir güzelce gün 
yaşamış olursun. Ve de kadın hazır. Güzeller güzeli, Delice Bekir kardaşımızın 
avradı. Delice Bekir zaten kadının her bir işini biliyor. Sana da bu yüzden hiçbir 
vakit düşman olmaz. Bu işi yapmadan önce, Delice Bekire şöyle bir çıtlatırım ." 
O konuştukça Taşbaşoğlu saranyor, öfkeden eli ayağı titriyordu. Birden patladı: 
"Sende hiç utanma yok mu, Sefer?" dedi. "Sende hiç onur yok mu? Sen hiç 
insan değil misin? İnsan olmadığını bilirdim ama, bu kadar alçak, aşağılık bir ki­
şi olduğunu bilmezdim. Utanmasan hırsızlık yap, utanmasan katil ol, utanmasan 
git eşekle, köpekle, kısrakla, dağdaki domuz la cima et, diyeceksin. Dedin ya ... 
Bana bak Sefer. Seni bir telaş almış. Neden korktuğunu iyi biliyorum. Ben ölsem