Hürrem böyle coşmuş, karım şaşkın bir dalgınlıkla din­
liyordu. Her ikisi de bizim orada bir köşedeki varlığımız­
dan habersiz gibiydiler. Cevher'le ben, alim bir kocanın eşler 
aleyhindeki bu estetik yardımından adeta duygulanıyorduk. 
Sevgilime dedim ki: 
-Kocanızın bugünkü felsefesini çok beğeniyorum. 
-Zavallı adam, bilmeyerek o kadar kendi aleyhinde 
söylüyor ki ... 
-O kendi aleyhinde söylemiyor. Hakikati söylüyor. Ha­
kikat insana karşı olunca artık buna çare bulunur mu? 
-Ahlaken uysal, çok iyi adamdır. Bana olan büyük gü­
venini suiistimal ettiğime çok üzgünüm ... 
-Benim karım da öyle değil mi? Bakınız şurada bizim 
ne fısıldaştığımızı merak ederek bir kere başını çevirip baktı­
ğı var mı? Ben de iyi bir kalbin güvenini suiistimal cinayetiy­
le vicdanım önünde suçluyum ... 
-İnsanların, iyilik ve sadakatine karşı bu ihanetler ne­
den ileri geliyor? 
-İşte Hürrem Bey de bunun estetik sebeplerini tespite 
uğraşıyor. 
-Fakat durumu itibariyle söylediği hikmetler kendi 
aleyhine çıkıyor. 
-Evet, evet çoğu hakikatierin aleyhimize çıkmaların­
dan dolayı değil midir ki biz hemen her zaman onları ört­
ıneye uğraşırız ... 
-Kocam şu andaki vaziyetinin garabetini ve bizim onu 
nasıl bir kulakla diniediğimizi bilse acaba yine böyle söyle­
meye cesaret edebilir mi? 
- Onun aklında ne siz varsınız, ne ben, ne de sosyal va­
ziyeti ... O, karşılık beklemeden bir ilim diliyle estetik aşkın 
aile dışında ve bağlayıcı hususlardan kurtulmak için hücum 
etmekte olduğu hakikatini söylüyor. Bu hakikatİn zararına 
uğrayan yalnız o, kendi değil ki ... 
-ilmi teorileriyle kocam her gün dır dır beni boğmaya 
uğraştıkça ona karşı bir hınç duyardım ... Fakat şimdi acı­
yorum. 
123