Şeyh Yasin yüzünü ek şiterek duraklad ı. "Seninle konu şa- 
cak bir şeyim yok benim. Ben zaten bilmem gereken her şeyi 
biliyorum." 
Şems bize dönüp sesini yükseltti. " Şayet bir insan 'bilmem 
gereken ne varsa zaten biliyorum' derse, ona de ğil hoca, cahi- 
lin teki gözüyle bakmak gerekir. Ancak cahiller her şeyi bil- 
diklerini zannedebilir." 
Şeyh Yasin öfkeden k ıpkırmızı kesildi, Adem elmas ı yum- 
ru gibi d ışarı fırladı. "O hâlde gel talebelere soral ım. Şu iki- 
sinden hangisi olmak ye ğdir: Cevaplar ı bilen arif insan ol- 
mak mı; yoksa sualden ba şka bir şeyi olmayan, zihni karman 
çorman şaşkının teki mi?" 
Tüm arkada şlarım Şeyh Yasin'den taraf oldu ama ço ğunun 
samimi olmad ığını, hocanın gözüne girmeye çal ıştıklarını se- 
  
317 
zinledim. Bense susmay ı tercih ettim. 
"Cevaplar ı hatmetti ğini sanmak gaflet belirtisidir" dedi 
Şems omuz silkerek. Sonra hocam ıza döndü. "Ama madem 
yanıt bulmakta üstüne yok, sana bir sorum olacak." 
İşte o an tart ışmanın gidişatından endi şe etmeye ba şla- 
dım. Ama odadaki gerginli ğin önüne geçmenin yolu yoktu. 
"Orda burda benim aleyhime konu şuyor, Şeytan'm hizmet- 
kârı olduğumu söylüyorsun. Bari rica etsek de söylesen, ne- 
dir Şeytan?" diye sordu Şems. 
"Elbette söylerim" dedi Şeyh Yasin, aya ğına kadar gelen 
nutuk atma f ırsatını kaçırmadan. " İbrahimî dinlerin en so- 
nuncusu ve en mükemmeli olan dinimiz der ki Âdem ile Hav- 
va cennetten Şeytan yüzünden kovuldu. Atalar ı sürülmü ş in- 
sanlar olarak biz de daima tetikte olmal ıyız. Zira Şeytan teb- 
dil kıyafet gezmekte. Bazen bizi kumara davet eden bir ku- 
marbaz k ılığına girer, bazen de güzel bir kad ın olur, ayart ır... 
Şeytanın hiç beklenmedik suretlere büründü ğü de olmu ştur. 
Mesela gezgin bir dervi ş kılığında da ç ıkabilir kar şımıza." 
Şems bu hakareti beklermi şçesine tebessüm etti. "Ne kast 
ettiğin ortada. Yaln ız ne kolay i şmiş! Şeytanı hep dışımızda, 
hep başkalarında aramak i şimize geliyor de ğil mi?" 
"Ne demek istiyorsun?" diye sordu Şeyh Yasin şüpheyle. 
"Eh, Şeytan söyledi ğin kadar kurnaz ve kuvvetliyse, habi- 
re ayağımızı kaydırmak için f ırsat kolluyorsa, biz insanlar ın 
yaptığımız hatalardan dolay ı kendimizi suçlamam ıza ne ge- 
rek var ki? Hay ırların hepsi Allah'tan, Şerlerin hepsi Şey- 
tan'dan deyip geçer gideriz. Her halükârda kendi kendimizi 
sorgulay ıp dönüştürmek için sebep kalmaz. Ne kolaym ış!" 
Şems bir yandan konu şurken bir yandan odada volta at- 
maya, her yeni kelimeyle sesini yükseltmeye ba şladı. "Fakat 
bir an için farz edelim ki d ışımızda bir yerde gezinen, bizden 
bağımsız ve kurnaz bir Şeytan yok. Kaynar kazanlarda bizi 
fokur fokur ha şlayacak zebaniler de mevcut de ğil. O hâlde in- 
  
318 
  
319 
  
 
  
sanın kanını donduran tüm o anlat ılar, bize bir ders vermek 
için olmas ın sakın? Ya Şeytan ve cehennem bize bir hakikati 
göstermek için anlat ılmışsa, fakat biz daha sonra o hakikati 
unutup basmakal ıp ezberlerle yetinmi şsek?" 
Şeyh Yasin kollar ını kavuşturdu. "Ya neymi ş o hakikat?"