şünüyordu. Suyun dibindeki çakıltaşlarının üstünde ışıklar dal­
ga dalga genişleyerek kıyıda tükeniyor lardı. 
"Demek kellesi uçarken, eriş ya Dede Sultan, demiş, başka 
bir şey dememiş, ne yalvarmış ne de yakarmış, başkaca hiçbir 
şey dememi ş?" 
"Dememiş," dedi Ferhat Hoca gülümseyerek. 
Kaldıklan eve döndüklerinde çoban Müslümü eşiğe otur-
muş kendilerini bekler buldul ar. 
Onları görünce ayağa kalkb: 
"Beni bildin mi İnce Memed?" diye sordu . 
"Bildim. Hani sen o Yüzbaşının köpeğini öldürdüğü çoban 
çocuk değil misin, kan işeyen?" 
"Benim," dedi Müslüm. "O Kertiş Aliyi de, o Yüzbaşıyı da 
öldüreceğim ." 
"Dur hele," diye gülümsedi Ferhat Hoca. "Dur hele, onları 
sonra öldürürsün, şimdi sen buraya niçin geldin, onu söyle?" 
"Amma da bulunmaz adamlarmışsınız siz de, hay yiğen . 
Sizi araya araya ayaklarım şişti, çarığım delindi," diye gücenik 
konuştu Müslüm. 
Ayağının albm gösterdi. Çarığının bütün tabarn aşınmış 
gitmişti . 
"Sana yeni bir çarık alınm. Buraya niçin geldin?" 
"Beni sizi bulmaya Topal Ali Ağa gönder di." Ferhat Hoca­
ya, eğil işareti yapb, bu adamı İnce Memedden daha çok gözü 
tutmuş tu. Ferhat Hoca eğilip kulağım onun ağzına dayadı: 
"Bakın, beni buraya Topal Alinin gönderdiğini sizden başka 
kimse bilmeyecek. Bilirse olmaz. Dünya ağzı gevşek adamlarla 
doludur. Olur mu?" 
"Olur," dedi Ferhat Hoca doğrulurken. "Sen getirdiğin ha­
beri söyle ." 
Çoban Müslüm kuşkulu gözlerle yanına yönüne bakındı, 
kimseyi göremeyince, alçak sesle: 
"Kuzgun Veli çetesi sizi öldürmeye geliyor ." Sesini daha 
alçaltb. "Topal Ali Ağa dedi ki, kasaba Beyleri ona çok para 
vermişler sizi öldürsün diye. Bir de onun suçlanın bağışlaya­
cakmiŞ Hükümet, o da gidip çiftliğinde yan gelip yatacakmış 
ölene kadar. Topal Ali böyle dedi işte." 
551