ÇİGDEM 
ANNEII 
AHMET 
ÇİGDEM 
ANNEII 
AHMET 
AHMET 
BABAII 
AHMET 
BABAII 
AHMET 
BABAII layıp durmaz mı? Kız artık kız değildir ya!.. Ana­
sının kızı ... (Söylenerek yıkık duvarın arkasından 
kaybolur.) 
: (Sağ dipte bir iç çatışması durumunda ) Elbette iste­
rim ... Vatana yararlı olmanızı isterim, ama ... 
(Oturma odasında Anne 11 başını kaldırır saate bakar. 
Sonra pencereden dışarı sarkar.) 
: Mustafen di!.. Mustafen di!.. Çiğdem geliyor mu? 
Bakıversene şurdan. 
: Geleceksiniz değil mi? 
: Uff! .. Bilmiyorum ... Geç kaldım ... Annem bekler. 
(Koşarak çıkar.) 
: (Pencereden) Daha görünürlerde yok mu? Sağ ol 
Mustafendi !.. Yo ... Gecikti de ondan. 
(Yeniden pirinci ayıklamaya çalışır. Ama gözü bir sa­
atte, bir pencereden dışarda.) 
: (Çiğdem'in çıktığı yöne) Yarın mutlaka bekleyece­
ğim!.. (Yanıt alamaz. Döner. Derin bir iç geçirir. 
Dörtyol ağzına doğru yürür. Dörtyol ağzında bir 
adam. İkinci Tablo' da gördüğümüz Baba. Başka bir 
makyaj, başka kılıkta. Kırk -kırk beş yaşlarında -Baba 
ll-elinde bir file. Ahmet'le karşılaşır.) 
: (Şaşkın) Aa, Baba ... Nereye? .. 
: Seni haylaz seni! Yürü ulan eve! 
: (Eliyle yüzünü sakınarak çevresine bakınır.) Fakat 
Baba ... 
: Ulan it! Hani gelip fileyi alacaktın? İşi gücü bıra­
kıp ben götürmeye kalktım eve ... Ne zaman 
adam oldun da, kızların peşine düştün, serseri!.. 
: (Az önceki büyüklük hevesinden tek iz kalmamıştır.) 
Kim? Ben mi? Yalla yalan! 
: Ulan Ahmet, iyice kafamı kızdırma şimdi. Gözle­
rimle gördüm be! Yarım saattir peşindeyim ... 
Hıh, şuna bak şuna ... (Yüzüne tükürür.) Al şu file-
45