"Yani, yani, İnce Memed bu dağ, dağ, dağlarda gezmiyor 
artık." 
Birden Aliye sanldılar ikisi iki yerden. 
"Canımız kurtuldu Alim ." 
"İyice kurtuldu Ağam." 
Bir sevinç dalgası içinde kalaraktan, bir süre ayakta dikildi­
ler kaldılar. Gillmekten, sevinmekten, ne yapacaklarını bilmi­
yorlar , M urtaza Ağa ellerini koyacak yer bulamıyor du. 
''Tatlı canımız , bu milletin de ırzı namusu, şerefi, malı mill-
kü, parası kurtu ldu." 
"Kurtulduk," dedi Ali de .. : 
Oturma yı akıl ettiler. , , Yorulmuşlardı. Susup biraz dinlendi ler. Hüsne Hatun da, 
Murtaza Ağa da, bütün sevgilerini, minnetlerini gözlerine top­
lamışlar hayranlıkla ona bakıyor lardı. 
''Bir daha eşkıya çıkmaz mı o Ali?" 
"Çıkamaz . Çünküleyim ki o, eşkıyacılığı hiç sevem edi. 
Adam öldürmek de onun çok zoruna gidiyor du. Çünkilleyim 
diyordu ki o, bin Ağa öldürsen yerine iki bini geliyor , gelen de 
gideni arahyor, senin de dağlarda rezil olduğun yanına kar ka­
lıyor. Bu sebepten dolayı, benim bildiğim, o, bir daha dağlara 
ayak basam az." 
"Alışmış kudurmuştan beterdir , o gene dağa çıka cak." 
"Çık amaz." 
''Neden çıkamasın?" 
"Çocuğu olacakmış yakında, parası pulu da var. Ferhat 
Hoca, Kuzgun Yeliyi öldürdüklerinde, onun bütün parasını 
ona verdi. Kuzgun Velinin de kemerinden çok alhn çıkh ki bu 
kasabayı taşıyla toprağıyla sahn alır. Memed de o paraylan 
kendisine ev bar k kurmuş, bahçe, çiftlik donatmı ş." 
"Benim bildiğim hiçbir eşkıya düzde sonuna dek kalama­
mışhr. Dünya malına garkolsa da sonunda soluğu dağda almış­
br. Çakırcalı derler bir eşkıya vardı İzmir dağlarında, on dört 
yıl dağlarda gezdi. Öldürdüğü Ağaların, Beylerin kellelerinden 
kaleler kurulur. Padişah onu dört kere affeyledi, ona albnla r, 
çiftlikler , bir de kır serdarlığı rütbesi verdi, onu Paşa yaptı da, o 
dört seferinde de soluğu dağlarda aldı. Alı�mış kudurmuştan 
306