EROL cak bu tüfek kadar çalışıyor işte. Beyimiz bu­
nunla tutacak beni, yine dinlemezsem üstü-· 
me ateş edecek ... Ee, sonra? (Onun kolunu se­
vecenlikle tutar.) Anlıyorum ... Burada gergin 
beklemekten yorgunsun ... Uykusuzsun ... Sa­
pıtman ondan ... Dinle beni şimdi: Nerdeyse 
aydınlanır ortalık. Yarın geceyi bekleyecek­
sin. Yarın gece ... Ben jandarmayı peşime ta­
kıp hepsini iyice uzaklaşhrmış olacağım bu­
ralardan. (Acele bir kfiğıt kalem çıkarır.) Ay doğ­
madan kızı alır çıkarsın ... Anneme haber ver­
me. Çıkarsın. Evin arkasından gideceksin ... 
Bak, şurda bir ark var. Onu geçersin ... Sonra 
bir kavaklık gelecek ... Sık bir kavaklık. Solun­
dan ince bir patika geçer ... Böyle işte ... Gör­
dün mü? Bunu izle. Yol kel bir tepenin yama-
. cında bitecek. Bittiği yerde, sağa doğru kaya­
lıklara hrmanacaksınız. Epey tırmanacaksı­
nız. On beş -yirmi dakika kadar. Hep sağı iz­
le. Çık, çık. O zaman şöyle bir düzlüğe vara­
caksın. Düzlükte eski bir ağıl var. Ağılı birine 
vermiştim, fakat çekmiş davarlar ını öte gün. 
Gitmiş ... Kışı geçirmek için ordaydı ... Şimdi 
yaz başı, boşalmış orası... Ertesi günü orada 
geçirirsiniz. Ertesi gece ağılın tam alnından 
dümdüz yürü. İn, in ... Tamam mı? Hep ine­
ceksin ... Dümdüz ... Hiç eğlenmeden dümdüz 
yürürseniz gün ağarırken bir köy yoluyla bu­
run buruna gelirsin. Sağa sap yine. Böyle ... 
Sağa, tamam mı? Bu yol seni bir şoseye çıka­
rır. Artık bu yöreyle hiçbir bağıntısı olmayan 
bir şoseye ... Güneye uzanır yol. Duran ilk va­
sıtaya binersin ... Alırlar. Gezginlere alışıktır 
ora şoförleri ... Sonra? Sonra ... Gerisini bilemi-
yorum şimdi ... (Derin bir soluk alır.) Artık kim 
bilir ne zaman, nerede görüşürüz. 
Çok arkadaş toplamışlar mı? 
264