"Yüzüne ne oldu senin?" diye sordu Banu kekeleyerek.  
Zeliha bir aç ıklama yapacaksa şimdi yapmas ı gerektiğini bi-
liyordu. Ya bu hadiseyi şu anda anlatacak ya da sonsuza kadar 
saklayacakt ı. "Göründü ğü kadar vahim de ğil, meraklanma," dedi 
ağır ağır. Karar verme an ı çoktan geçmi ş, tercih yap ılmıştı. "Hava 
güzel yürüyü şe ç ıkay ım dedim, hay demez olayd ım. İlerde bizim 
bakkal ın orda bir adam, kar ısını sokağın ortas ında dövüyor evire 
çevire. Peri şan haldeki kad ını kurtarmak istedim ama sonunda 
bir yumruk da ben yedim e şşoğlusundan."  
İnand ı Banu. T ıpkı diğerleri gibi. Bu tür belalar Zeliha'y ı bu-
lurdu zaten, ya da o gidip belas ını bulurdu her seferinde. Olmaya-
cak iş değildi. Böyle bir kaza gelse gelse onun ba şına gelirdi.  
Zeliha Teyze tecavüze u ğrad ığında on sekizini doldurmu ştu. 
Rüştünü ispat etmi şti. Bu yaşta kimsenin r ızas ı olmadan diledi-
ğiyle evlenebilir, ehliyet alabilir ya da oy kullanabilirdi - tabii as-
keriye serbest seçimlerin yap ılmas ına izin verdi ğinde. Benzer su-
rette, olur da gerekirse, kendi kendine gidip kürtaj da olabilirdi 
pekâlâ.  
Takip eden haftalarda defalarca ayn ı rüyay ı görecekti Zeliha. 
Bir taş yağmuru alt ında yürüyordu kalabal ık bir sokakta. Bast ığı 
yerdeki kald ırım taşları aşağıdaki boşluğa düşüyordu habire, ar-
kalar ında delikler b ırakarak. Bo şluk büyüdükçe pani ğe kap ılma-
ya başlıyordu. Ta şlar gibi olmaktan, geride hiç iz b ırakmadan bu 
aç hiçlik taraf ından yutulmaktan korkuyordu. "Durun!" diye ba-
ğırıyordu kald ırım taşlan ayağının alt ından kayarken. "Durun!" 
diye emrediyordu üzerine do ğru h ızla gelen vas ıtalara. "Durun!" 
diye yalvanyordu onu omuzlay ıp kenara iten yayalara.  
"Lütfen durun!"  
Bir ay sonra zaman ı geldiğinde âdet görmedi. Birkaç hafta 
sonra evin yak ınlar ında yeni aç ılan bir laboratuvara gitti. "Kan 
şekeri testi yapt ırana gebelik testi bedava!" diyordu giri şteki bir 
levha. Sonuçlar geldi ğinde Zeliha'n ın kan şekeri normal ç ıktı, 
kendisi de hamile.  Bir varm ış bir yokmu ş, 
Uzak, çok uzak bir ülkede dört çocuklu ihtiyar bir çift ya şar-
mış, iki k ız iki oğlan. K ızlardan biri güzel biri çirkinmi ş. Küçük 
erkek karde ş güzel olanla evlenmeye karar vermi ş. Ama k ız iste-
miyormuş. İpekli elbiselerini y ıkay ıp nehir k ıyısına durulamaya 
gitmiş. Suyun kenar ında uzun uzun a ğlam ış. Soğukmuş. Elleriyle 
ayaklar ı az kala donuyormu ş. Eve dönüp kap ıyı çalm ış ama kilit-
liymiş.'Annesinin penceresini t ıklatm ış ama annesi: "Bana ancak 
kay ınvalide dedi ğinde seni içeri al ırım," demiş. Babas ının pence-
resini t ıklatm ış ama babas ı: "Bana ancak kay ınpeder dedi ğinde 
seni içeri al ırım," demiş. Ağabeyinin penceresini t ıklatm ış ama 
ağabeyi: "Bana ancak kay ınço dediğinde seni içeri al ırım," de-
miş. Ablas ının penceresini t ıklatm ış ama ablas ı: "Bana ancak gö-
rümce dedi ğinde seni içeri al ırım'' demiş. Erkek karde şinin pen-
ceresini t ıklatm ış ve erkek karde şi onu içeri alm ış. Ona sar ılmış, 
onu öpmü ş. K ız: "Yer yar ılıp beni yutsun!" demi ş. 
Bunun üzerine yer yar ılmış ve güzel k ız yeralt ı krall ığına kaç-
mış. 
Elinde kepçeyle mutfak penceresinden d ışarı bakan Asya gümü ş 
rengi Alfa Romeo'nun arkas ından içini çekti.  
"Gördün mü," dedi Asya ayaklar ına sürtünen Be şinci Sul-
tan'a. "Zeliha Teyze onlarla havaalan ına gitmemi istemedi. Gene 
gıcıklığı tuttu. B ıktım usand ım bana böyle davranmas ından."  
Hep birlikte içmeye gittikleri ak şam annesiyle nihayet yak ın-
laşabildiklerini sanmas ı amma da enayilikti! Nas ıl olmuş da ara-
larındaki mesafeyi a şabileceklerine inanm ıştı? Asla tam mânâs ıy-