hissettiğ ini anlamak için Muhtar'm ş iirinde anlattığ ı dik merdivenleri 
çıkmıştım. 
Muhtar'ın ona verdiğ i şiirleri Frankfurt'taki kâğ ıtları arasında bulduğ uma göre 
Ka bunları Fahir'e yollamamış tı. Oysa Muhtar tanış mamızın daha beş inci 
dakikasında Ka'nm "ne muhterem bir in- 
413 san!" olduğ unu söyledikten sonra Kars'tayken ş iirlerini çok beğ endiğini ve 
istanbul'daki burnu büyük bir yayımcıya övgüyle yolladığ ını anlatmış tı, 
işlerinden memnundu, gelecek seçimlerde yeni kurulan islamcı partiden (eskisi 
Refah Partisi kapatılmış tı) belediye baş kanı seçileceğ inden umutluydu. Muhtar'ın 
herkesle iyi geçinen, yumuş ak, uzlaş macı kiş iliği sayesinde emniyet müdürlüğ üne 
(en alt kata inmemize izin vermediler) ve Ka'nın Necip'in cesedini öptü ğü Sosyal 
Sigortalar Hastanesi'ne kabul edildik. Muhtar Millet Tiyatrosu'ndan geri kalan ve beyaz eş ya deposuna çevirdiğ i odaları bana gösterirken yüz yıllık binanın 
yıkımından "biraz" sorumlu olduğ unu kabul etti ama "Türk değ il, Ermeni yapısıydı 
zaten," diyerek beni teselli etmeye çalış tı. Bana Ka'nın bir gün Ipek'i ve 
Kars'ı yeniden görme özlemiyle hatırladığ ı bütün o yerleri, kar altındaki sebze 
halini, Kâzım Karabekir Caddesi'ndeki sıra sıra nalburları tek tek gösterdi ve beni Halitpaş a Işhanı'ndaki siyasi muhalifi avukat Muzaffer Bey'le tanış tırıp 
gitti. Eski belediye baş kanının, tıpkı Ka'ya yaptığ ı gibi bana da anlattığ ı 
cumhuriyetçi bir Kars tarihini dinledikten sonra hanın karanlık ve kasvetli koridorlarında yürürken Hayvanseverler Derneğ i'nin kapısındaki zengin bir 
mandıra sahibi, "Orhan Bey," diyerek beni içeri aldı ve ş aşırtıcı ha-fızasıyla 
dört yıl önce eğ itim enstitüsü müdürünün vurulduğ u sıralarda Ka'nın nasıl buraya 
girdiğini, horoz dövüş ü salonunda nasıl bir köş ede oturup düş üncelere daldığ ını 
anlattı. Ipek'i görmeden önce Ka'nm ona âş ık olduğ unu anladığ ı ânın ayrıntılarını 
dinlemek bana iyi gelmedi. Yeni Hayat Pastanesi'ndeki buluş mamıza gitmeden önce 
üzerimdeki gerginliğ i alsın, beni bir aş ka sürüklenme korkusundan kurtarsın diye 
Yeşilyurt Birahane-si'ne girip bir rakı içtim. Ama pastanede Ipek'in karş ısına 
oturur oturmaz tedbirlerimin beni daha da korumasız bıraktığ ını anladım hemen. 
Aç karnına içtiğ im rakı beni rahatlatmaktan çok kafamı karış tırmıştı. Kocaman 
gözleri, sevdiğ im gibi uzunca bir yüzü vardı. Dünden beri sürekli hayal 
ettiğimden de derin bulduğ um güzelliğ ini anlamaya çalış ırken, aklımı baş ımdan 
alan şeyin onun Ka ile yaş adığı ve bütün ayrıntılarını bildiğ im aşk olduğuna bir 
daha umutsuzca inandırmak istedim kendimi. Ama bu da bana baş ka bir zayıf 
yanımı, Ka'nın içinden geldiğ i gibi, kendi olarak yaş ayabi-414 
len gerçek bir ş air olmasına karş ılık, benim her sabah, her gece belirli 
saatlerde bir katip gibi çalış an daha basit ruhlu bir romancı olduğ umu acıyla 
hatırlatıyordu. Belki de bu yüzden Ka'nın Frankfurt'ta pek düzenli bir günlük hayatı olduğ unu, her sabah aynı saatte kalkıp, aynı sokaklardan geçip, aynı 
kütüphanenin, aynı masasında oturup çalış tığım sevimli renkleriyle hikâye ettim. 
"Onunla Frankfurt'a gitmeye ben zaten karar vermiş tim," dedi ipek ve bu kararını 
kanıtlayan pek çok küçük ayrıntıyı, bavulunu hazırlayış ına kadar açıkladı. "Ama 
şimdi Ka'nm ne kadar hoş  bir insan olduğ unu hatırlamak bana zor geliyor," dedi. 
"Oysa, dostluğ unuza saygı duyduğ um için yazacağ ınız kitaba yardım da etmek 
istiyorum." "Ka sizin sayenizde Kars'ta harika bir kitap yazdı," diye onu kış kırtmak 
istedim. "Bu üç günü dakika dakika hatırlayıp defterlerine yazmış , bir tek 
şehirden ayrılmadan önceki son saatler eksik." 
Şaşırtıcı bir açıklıkla, hiçbir ş eyi saklamadan, mahremiyetini ortaya döktüğ ü 
için zorlanarak ve beni hayran bırakan bir dürüstlükle Ka'nın Kars'tan ayrılmadan önceki son saatlerini dakika dakika yaş adığı ve tahmin ettiğ i gibi 
anlattı. "Frankfurt'a gitmekten vazgeçmek için sağ lam hiçbir kanıt yoktu elinizde," dedim 
onu suçlamamaya çalış arak. "Bazı ş eyleri insan kalbiyle hemen anlar." "Kalpten