günahlar ımızın kefaretidir. Bu sebeple gönderildiler. Mo ğol- 
lar olmasayd ı bu kez ya deprem olurdu, ya açl ık, ya da sel. 
Günahkârlar tüm bunlardan bir ders als ın da nedamet getir- 
sin diye daha kaç felaket ya şayacağız? Başımıza gelmedik bir 
gökten ta ş yağması kaldı; bu gidi şle o da olur art ık. Sodom ve 
Gomore'nin rezil sakinlerinin yolundan gidersek, toptan he- 
pimiz silinece ğiz. 
Şu ferdi ve fevri Sufiler yok mu, ne berbat örnek oluyorlar 
herkese! Müslümanlara yak ışmayacak herzeler a ğızlarından 
düşmezken, bir de dinden imandan dem vurmalar ı yok mu, 
çileden ç ıkıyorum. Pespaye fikirlerini peki ştirmek için Pey- 
gamber Efendimiz'in aziz ismini a ğızlarına almıyorlar m ı ka- 
  
nım çekiliyor âdeta. Neymi ş, bir sava ş sonrası Hazreti Mu- 
hammed halka dönüp, "art ık küçük cihad ı bitirdik, bundan 
sonra büyük cihada geçiyoruz" demi ş. Buradan hareketle 
mutasavv ıflar da diyor ki, art ık yegâne dü şman nefsimizdir, 
kimseyle kavga etmeyelim! Belki kimilerinin kula ğına hoş 
gelir böyle şekerriz sözler ama b ıçak kemi ğe dayanıp da iş 
kâfirler ve mülhitler ordusuyla sava şmaya gelince bize ne 
faydası var? 
Bu tasavvuf ehli i şi iyice abart ıp, "Önümüz s ıra dört kap ı 
vardır; şeriat, marifet, tarikat ve hakikat basamak basamak 
çıkılır" diyorlar. Kimileri de ekliyor ard ından; "Şeriat sadece 
bir menzildir." Sorar ım onlara, bu neyin menziliymi ş? 
Bir de çekinmeden diyorlar ki, "Dördüncü kap ıya varan ı 
birinci kap ının kurallar ı bağlamaz. Hakikat ehli, şeriatın ka- 
idelerine uymak zorunda de ğildir." Hoppala! Yüce mertebeye 
ulaştıklarını zannediyorlar öyle mi? Sade suya tirit bahane! 
İçki içmek, raks etmek, musiki aleti çalmak, şiir yazmak, re- 
sim yapmak... onlara göre dini vecibelerden daha önemli. Sü- 
rekli vazedip duruyorlar, "madem İslam'da rütbe yok, herke- 
sin Allah' ı kendine göre bulmaya hakk ı var" diyorlar. Kula ğa 
zararsız, hatta masumane geliyor bu laflar ama halka tebli ğ 
ettikleri laf salatas ının altında, ben biliyorum ki, sinsi ve ha- 
bis bir niyet var: "Dini mercilere kulak asmay ın, onlara ne 
gerek var!" diyorlar. Asl ında bizimle u ğraşıyorlar. 
Sufilere sorsan mübarek Kuran- ı Kerim esrarengiz sem- 
bollerle, i şaretlerle, rumuzla dolu. Ayetleri harf harf ebced 
hesabına döküp p i zemli mânâlar ar ıyorlar. Her bir kelimenin 
bir zahiri mânâs ı varmış, bir de bât ını. Bu sebepten ince in- 
ce katman katman bak ıyorlar her ayete. Gafiller! Arayacak 
ne var? Allah hiçbir buyru ğunu saklamam ış ki! Açıkça sıralı- 
yor. Sufi taifesi örtük at ıflar, sakl ı mesajlar aramakla o ka- 
dar bozmu ş ki aklını, yüce Allah' ın apaçık söylediklerini an- 
lamaya f ırsat bulam ıyor. 
  
194 
Sufilerden baz ıları tutturmu ş "İnsanoğlu Konuşan Ku- 
ran'dır" diye. Tövbe esta ğfurullah. O nas ıl lakırdı? Düpedüz 
küfür bu! Hele bir de gezgin abdallar yok mu, hem ba şıbozuk, 
hem serâzad. Kalenderi, Haydari, Camii, Cavlâkî... Binbir 
isim alt ında dolan ıp duruyorlar, çe şit çeşitler... Zann ımca en 
beteri onlar. Bir yere kök salmaktan aciz bir adamdan cema- 
ate ne fayda gelir? Aidiyet duygusundan yoksun, rüzgârda 
kuru yaprak misali her yöne savrulan, tüm dünyaya "evim" 
diyen ki şi, Şeytan'm aray ıp da bulamad ığı suç orta ğıdır. 
Gel gelelim feylesoflar ın da Sufilerden eksik kal ır yanı 
yok. Sanki o s ınırlı akılları kâinatın sınırsızlığını tahayyül 
etmeye yetebilirmi ş gibi dü şünür de dü şünürler. Kukumav 
kuşu musunuz mübarek? Feylesoflarla Sufiler, şıracıyla bo-