bilirdi parfüm konusunda. Avrupa'da parfüm tutulan bir şey 
değil miydi? 
İyi de neden Aziz gelece ğini önceden haber vermemi şti? 
Bilseydi ona göre haz ırlanır, kuaföre gider, manikür ve yüz 
bakımı yaptırır, hatta kimbilir belki saç stilini de ğiştirirdi. 
Ella'nın zihninde bir sürü soru yan ıp sönüyordu: Ya Aziz be- 
ni beğenmezse? Ya kimyalar ınız tutmazsa, tâ Boston'a kadar 
geldim diye pi şman olursa"? Yaz ışmak daha mistik ve kolay- 
dı. Görüşmekse daha zor. Neden geldi? Ben ça ğırdım... O 
mektubu yazarak buraya gelmesine ben sebep oldum... 
Düşüncelerinden s ıyrıldı. Kendini toplad ı. Ne demeye gö- 
  
rünüşünü değiştirmeye çal ışıyordu ki? Kimyalar ı tutsa ne 
olurdu, tutmasa ne olur? Bu adamla sadece bir fincan kahve 
içecekti. Hepsi bu. Daha ileri gitmeyecekti. Gidemezdi. Yok- 
sa Zahara'yla ya şayacağı her macera, bir macera olarak kal- 
maya mahkûmdu, gelip geçiciydi. Bir ailesi vard ı. Kurulu bir 
düzeni. Geçmi şi buradayd ı, gelece ği de. Bu ya şta olmayacak 
hayallere kap ıldığı için kızdı kendine. Dü şünmemeye çal ıştı. 
Kurmamaya. Hayal etmemeye. Arzulamamaya. 
Sekize çeyrek kala Ella çocuklar ını öptü, herkese iyi gece- 
ler diledi, evden ç ıktı. David çal ışma odasına çekilmi şti. Bir- 
birlerini görmediler. 
Boston'daki evlerinin anahtarlar ını sallaya sallaya araba- 
ya yürürken zihni uyu şmuş gibiydi ama dolu dizgin ko şturu- 
yordu kalbi. 
  
Ö"8 
  
o 
ı 1 
  
ı—I 
Oh 
O 
  
 
 
-ti 
çf3e ^ 
  
 
  
&5 
  
"ö 
  
T 
  
 
  
Sultan Veled 
Konya, Temmuz 1246 
Bu cuma sabah ı babam odama geldi. O kadar bitkin görü- 
nüyordu ki gözlerime inanamad ım. Kirpiklerinin alt ında ko- 
yu torbalar olu şmuş, bakışları hepten de ğişmişti, tüm gece 
uyumamış gibiydi. Ama beni en çok şaşırtan sakallar ıydı: bir 
gecede tamamen a ğarmışlardı. 
"Veled, o ğlum, ne olur bana yard ım et" dedi. Sesi o kadar 
kırılgan ve a ğlamaklıydı ki içim s ızladı. 
Koştum, koluna girdim. "Emret babac ım, ne istersen, ye-