İnsanoğlunun o yüce yaratıcılığını elinden almaya, ser­
maye sınıfının tankı topu da yetmiyor, bunu iyi bilmek 
gerek. Unutmamak gerek. 
Büyük ustanın q;Yazılarım otuz kırk dilde basılır/ 
Türkiyernde Türkçerole yasak» derken bangır bangır 
bağırdığı o büyük öfkesini duymamak olası mı? 
Hiç kuşkum yok. Dilimizin bu en büyük ustası şim­
di sağ olsa da, yurduna dönmüş bulunsaydı ve de Türk 
Dil Kurumu'na üye olmak için başvursaydı, hiç kuş­
kum yok, alınmazdı. 
Dilimizin gene büyük ustalarından Aziz Nesin'i, 
Yaşar Kemal 'i de almamışlardı yıllar yılı. Nasıl oldu, 
bu yıl bir eşref saate rasiadı gali ba... Orhan Kemal 
başvurmuş muydu, bilmiyorum. 
Beni de Türk Dil Kurumu üyeliğine, gene almadı­
lar. Ne mutlu bana. Oysa, bu üçüncü başvurumdu. 
Yanılınıyorsam 1970'lerde, ilk kez başvurdum. Almadı­
lardı. Demek henüz daha dilimin ustası olamamışım 
demiştim kendi kend ime. 1973 yılında ikinci kez baş­
vurdum. TRT Roman Başarı ödülünü kazanmıştım. Sa­
it Faik Hikfıye ödülünü kazanm ıştım. Ama gene alma­
dılar. Fakat işin ilginç yanı, bir yıl sonra Ap artman 
adlı öyküler kitabıma Türk Dil Kurumu ödülünü ver­
dile r aynı baylar. İşte bu ödülden yüreklendim de, us­
talığımı artık kabul edecekler sandım, bu yıl bir kez 
daha başvurdum. Dün bir mektup geldi TDK Genel 
Yazmanı Cahit Külebi 'den. Gene alınmamışım. Yedi 
yıl önce aldığım mektubun aynısı. Bir gerekçe filan 
gösterilmiyor, gerekli oy çokluğunu sağ layamadınız 
deniliyor sadece. Bilmem, genel yazmanlarının çekme­
celerinde yazılmış, hazırlanmış , imzalanmak için baş­
vurmaını bekleyen mektuplar mı var nedir? Ben baş­
vuruyorum, onlar hemen bu mektuplardan birini im­
zalay ıp gönderiyor bana galiba. Ben yılmıy orum, on-
131