107 sığınabilirim. Hayır, bu na isyan ediyorum (özür dilerim). Bana 
öyle geliyor ki, si zin gibi gerçekten saygıdeğer bir kişi, bu 
kada rıyla yetinm ez. Aslında birlikte olduğumuz sırada biraz 
içkili olduğum için (tekrar özür dilerim) kendimi sizin 
yanınızda öyle yerlere koydum ki... Fakat önemli olan benim 
kendimi aşma (Anlıyorsunuz, devam edemiyorum). 
Tanıdığım bir terzi... (Şu rasını daha baştan be lirtmeliyim ki 
size içten gelen duygu larımla yazmaya öylesine kararlıyım ki, 
bu mektubu hiç sil meden ve düzeltmeden sonuna kadar 
götüreceğim; fakat, ilk satırlarda bile silmek istediğim... İzin 
verin de hiç olmazsa bu cümleyi yanda bırakayım.) Evet 
tanıdığım sarhoş bir ter zi vardı. Palavracının biriydi. Hatta 
bana çok bol gelen bir el bise dikmişti. O zamanlar çok gençtim 
ve bu, tabii tarama dığınız için nereden bi leceksiniz, 
münasebetsiz babam san- ki ikimiz de aynı yaştaymışız gibi 
beni zorla kendi terzi sine götürdü-  sadece dikiş parasını verdi 
diye bu aşağılık elbise ye katlanmak zorunda kalmıştım. 
Üstelik bu terzi - size ya zılan bir mektupta bulunmaya elbette 
hiç hakkı yok biliyo rum- prova sırasında da içiyordu. Sanki 
bira içki değilmiş gibi teklifsiz bir şekilde şişeyi ağzına 
dikiyordu. "Biraz içki liyim, kusura bakma," derdi bana. Ben 
de, bu adamdan ve yıllarca giymek z orunda ka ldığım bol 
elbisemden dolayı, bu 'içkili' sözünden nefret ederim; kendi 
durumumu anlatırken 'içkili'den daha iyi bir kelime s eçmiş 
olmayı isterdim. Fakat, daha önce de belirttiğim gibi, size 
olduğum gibi gör ünec ek kadar saygı duyduğum için, hiç 
düzeltmeden yazıyorum. İn san hayatında bir  kişiye olsun 
yalan söylememeli.  Değil mi efendim? Bu alçak terzi, bir 
keresinde, 'Biraz içki  almıştım,' gibi aşağılık ve dilimize 
yabancı gelen bir söz etmişti. Bu he rifin hayalini kafamdan bir 
türlü atamadığım için çok özür dilerim. Aslında, bu gibi 
talihsiz rastlantıların içinde uzun süre kaldığım için duyduğum 
acıyı da size anlatabilmek is terdim. Yalnız, izninizle şunu da