83
Bandajı dikkatle açtı. Bıçak bir uçtan bir uca yarm ış- 
tı avucunu; fazla derin bir kesik değildi, dikiş gerekmemiş- 
ti. Ama yine de en ufak harekette acıyor, yeniden kanama­
ya başlıyordu. Şimdi, kalbinin her atışıyla yara zonkluyordu. 
Olanların ciddiyetini ancak kavrayabiliyordu. Ağzı kum gibi 
kupkuruydu. Elini yeniden sardı.
Yüzünü yıkamak için ayağa kalktı. Tam o esnada öyle bir 
şey gördü ki gözleri hayretle büyüdü. Karşısında devasa bir 
akvaryum vardı; lavabo ve musluklar bunun üzerine yerleşti­
rilmişti. Camın arkasında düzinelerce egzotik balık yüzüyor­
du. Hepsi ya san ya kırmızıydı -  işadamının tuttuğu futbol 
takımının renkleri. Adamın tutkulu bir Galatasaray tarafta- 
n  olduğunu, stadyumda özel locası bulunduğunu, her fırsat­
ta oyuncularla beraber fotoğraf çektirmeyi sevdiğini bilme­
yen yoktu. Yakın gelecekte kulübün başkanı olmaya niyetliy­
di; perde arkasından epeyce manevra yapıyordu bu uğurda.
Peri, korunaklı yapay evrenlerinde gezinen balıkları sey­
retti. Lavabonun her iki yanına konmuş kakmalı gümüşten 
hamam taslarının içinde kusursuzca kolalanıp gene kusur­
suzca rulo yapılmış el havluları duruyordu. Yerde, dört bir 
yanda, yanan mumlar vardı. Tatlı, şerbetsi bir rayiha geldi 
burnuna. Alttan alta aldığı keskin deterjan kokusu ise ne­
dense berduşu çağrıştırdı.
Birdenbire, beklenmedik delice bir şey yapmak geldi için­
den. Arasa, bu fiyakalı evin bir yerlerinde bir çekiç bulabi­
lirdi herhalde. Şu akvaryumu paramparça eder, cam parça­
ları sağa sola dağılırken balıkların mermer zeminde kayıp 
gitmelerini seyrederdi. Kuyruklarını sallayıp, açık ağızlarıy­
la soluk almaya çalışarak, kaçmanın heyecanı içinde uzakla- 
şırlardı balıklar; koridor boyunca ilerleyip, avizeden dökülen 
ışığı pullarında yansıtarak, konukların ayaklan arasından 
geçerlerdi; arka kapıdan dışan süzülür, verandanın bir ucun­
dan diğerine geçer ve tam artık ölmek üzere olduklan anda