doldu, boğazıma bir yumru oturdu. Elimi önce 
hemen telefona attım, Çağlayan'ı aramak için. Bu 
acıyı biriyle paylaşacak sam, bu kişi onu gerçekten 
seven Çağlayan olmalıydı. Sonra oğluma kıyama­
dım, vazgeçtim. Bir süre başım ellerimin arasında, 
öylece oturdum ve bende değil anıları, fotoğrafları 
bile olmayan, manasız evliliğimi düşündü m, içim 
acıyarak. Cevdet'in cenazesini sevgili Güngör Dil­
men kaldırdı. 
Böylece hayatımda bir sanatçının eliyle kah çıl­
gın kah hüzünlü renklere boyanmış bir bölüm, ta­
mamen kapanmış oldu. 
Kardeşlerimin evine taşındıktan kısa bir müddet 
sonra, Fulya'da üç yatak odalı bir dubleks daire 
buldum, hiç düşünm eden kiraladım, çocuklarla 
birlikte taşındık. Çağlayan'ın da, Çınar'ın da niha­
yet birer geniş odaları olacaktı böylece. Birkaç yıl 
içinde babamdan kalan son arsa da satılacak, elimi­
ze geçen parayla, küçük kardeşim Gündüz'le bir­
likte, Ortaklar Caddesi 'nde karşılıklı birer daire alıp 
kendi evlerimize geçecektik. Çmar, mecburi hiz­
mete gidene kadar bir daha hiç ayrılmadan çocuk­
larım ve ben hep birlikte yaşayacaktık. 
Yetmişlerin son yıllarını geçirdiğimiz bu evimiz 
bize uğurlu gelmişti. Ben protesörlüğümü bu ev­
deyken verecek, İstanbul Tıp Fakültesi Dekanı 
Güngör Ertem'in öncülüğünde Lepra Araştırma 
213