söylentileri fazla fazla i şitmiş olduklar ından hiç ku şkum yoktu, ama yine de anlatt ım. Çünkü ben oradan, 
Doğu'dan, ordular ın savaştığı, şehzadelerin birbirini bo ğazlay ıp şehirleri ya ğmalay ıp yakt ığı, savaş ve bar ışın her 
gün konuşulduğu ve as ırlard ır en iyi şiirlerin yaz ılıp, nakşın ve resmin yap ıldığı Acem ülkesinden geliyordum. 
"Elli iki y ıldır tahtta oturan Şah Tahma şp son y ıllar ında, bildi ğiniz gibi kitap, nak ış, resim aşkını unutup 
şairlere, nakka şlara, hattatlara s ırtını dönüp kendini ibadete vererek ölmü ş, yerine de o ğlu İsmail oturmu ştu," 
dedim. "Huysuzlu ğunu ve kavgac ılığını bildiği için babas ının yirmi y ıl hapiste tuttu ğu yeni şah tahta geçer 
geçmez kudurup karde şlerini boğazlatt ı, kimini de kör edip ba şından att ı. Ama dü şmanlar ı sonunda afyonlay ıp 
zehirleyip ondan kurtuldu da tahta yar ım ak ıllı ağabeyi Muhammet Hüdabende'yi geçirdik Onun zaman ında 
bütün şehzadeler, karde şler, valiler, Özbekler, herkes ayakland ı, birbirleriyle ve bizim Serhat Pa şam ızla öyle bir 
savaşa tutuştular ki Acem ülkesi toz duman içinde kald ı, taruman oldu. Paras ız, pulsuz, ak ılsız ve yar ı kör 
şimdiki Şahın ne kitap yazd ıracak hali var, ne resimletecek. Böylece, Kazvin'in ve Herat' ın efsanevi nakka şlar ı, 
Şah Tahmasp' ın nakkaşhanesinde harikalar yaratan bütün o ya şlı ustalar ve ç ıraklar ı, fırçalar ı atlar ı dörtnala 
koşturan, kelebekleri sayfadan ç ıkar ıp uçuran ressamlar, renkbazlar, bütün o usta ciltçiler, hattatlar, hepsi i şsiz 
güçsüz, paras ız pulsuz hatta yersiz yurtsuz kald ılar. Kimi kuzeye Şeybaniler aras ına, kimi Hindistan'a, kimi 
buraya İstanbul'a göç etti. Kimi ba şka işlere girip, orada kendini ve şerefini tüketti. Kimi de her biri birbirine 
düşmüş küçük şehzadelerin, valilerin yan ına girip en fazla üç be ş yaprak resmi olan avuç içi kadar kitaplar için