"Nerede?" 
"Orada, kayalarda ." 
Hürü yürüdü, Kısacık da arkasınd an. Kalabalık sessizce 
aralandı, ona yol verdiler. 
Hürü hızlandı, yürüdükçe hızı artıyor, uğunuyor, Kısacık 
Mahmut arkasından zor yetişiyor du. Kayaların dibine gelince 
durdu. Göğsü körük gibi alıp alıp veriyordu. Başını kaldırdı, 
yağız at sarp kayalığın tam doruğunda duruyordu. ·Yönünü 
güneşe döndürmüş, başını dikmiş, kuyruğunu usul usul bir sa­
ğa bir sola sallıyor, dünyayı ağzına kadar doldurmuş bol ışığın 
altında tüyleri yıldırdıyo rdu. 
Hürü bir kayanın üstüne çöküp, gözlerini attan hiç ayırma­
dan yomuğunu aldıktan sonra ayağa kalktı: 
"Sen burada bekle Mahmudum," dedi, kayalığa tırmanma­
ya başladı. "Birkaç sualim var şu kara attan, bakalım o ne söy­
leyecek, ben ne dinleyeceğ im." 
Kayanın tepesine çıkan incecik bir çiğir buldu kendine. Al­
lalem, bu da buradan çıkmış tepeye, diye düşündü. Hem dinle­
ne dinlene çıkıyor, hem de atla konuşuyordu. Güzelim elma 
gözlü, kız suratlı yağız at. Keklik sekişlim de ceren bakışlım. 
Sırma yelelim de ipek kuyruklum, sen Köroğlunun Kıratma 
benzersin, kanat takarsın da göğe uçarsın, yedi günlük yolu, 
bir göz açıp kapayıncaya kadar aşarsın. Senin binicine kurban 
olsun Hürüce, sen onu neyledin nettin, söyle bana, nolursun? 
Onu alıcı kuşlara, yırtıcı kaplanlara, yedi dilli yılanlara mı kap­
tırdın, söyle sana kul olayım, sen ne yaptın binicini? Söyle bana 
binicini, bir haber ver ondan, Hürüce Ana da kurban olsun sa­
na, hemi de tımaklarına, onu bir derin yardan mı uçurdun, de­
rin derin sulara mı düşürdün, onu gittin de azılı, kurt dişli can­
clannanın kurşununa mı teslim ettin, söyle elma gözlü, kız su­
ratlı yağız at... Sen Hazreti Alinin Düldülüne benzersin. Yüz 
bin kılıç içinden de süzülerek çıkarsın, söyle bana ne yaptın bi­
nicini, yangınlar mı onu elinden aldı, hasta ını, sayrı mı oldu, 
söyle ona ne oldu? Sen, adı güzel, kendi güzel Muhammedin 
Burağına benzersin, pervaz vurup gökyüzüne uçan. Hızırın 
Benlİbozuna benzersin, yedi denizler üstünde yürüyen, söyle 
bana binicini şu morara n yüce dağlara mı verdin, kara çadırlı, 
249