MUNİSE 
SEHER 
KIZ 
EROL 
SEHER 
MUNİSE 
SEHER 
KIZ 
EROL 
KIZ : (Elinde iki kova suyla evin arkasından gelir.) 
Bekle anam sen. Bekle kuzum. Su çekiyorum. 
Şimdi gelirim. Açarım kapını sırma saçlım ... 
(Kovanın birini yere bırakır. Ötekiyle samanlık 
kapısına yönelir.) 
(Çocuk ağlaması) 
: Ahim diin, sevdi oğlunu değil mi? (Bir ıln) 
Ağlıyor!.. Duymuyor musun? ' 
(Karşılık alamaz.) Anaaaa! Ne diye gidip geli­
yorsun samanlığa sen? 
(MUN!SE olduğu yerde kalır.) 
(Samanlıkta:) 
Duydun değil mi? (EROL başını sallar.) Ürk-
. müyor musun? 
Sus şimdi ... 
(Dışarda:) 
Sana diyorum kız! Ne işin var samanlıkta 
dünden beri? 
Deliye bak! Ne işim olurmuş? Dan çuvalları­
nı taşıdım işte ... 
Kaç çuval ki durmadan taşıyorsun? İkide 
bir orda, ikide bir orda? .. Sezmiyorum san­
ki... 
(MUNİSE samanlığa girmekten cayar. Kovayı bı­
rakır, eve çıkar.) 
(İçerde:) 
: Ne oluyor dersin? 
Durmadan konuşuyorsun ... Durmadan ... Sus 
da bekle. 
(!kisi de durur, dinlerler. MUNİSE pencerede gö­
rünür. SEHER'i içeri çeker.) 
Su getirecekti hani? Geri geleceğim demişti ... 
(Çocuk ağlaması daha net işitilir.) Çocuk ağlı­
yor ... (EROL dinler.) Annesi sizinle miydi? 
276