rum. Gerçek hürriyeti tanımadığım için cezadan korkuyo-
rum. Bütün hayatımca cezalıydım: durmadan bir kafesiniçinde dolaştım. Gittiğim her yere, üstü kapalı, demir par-maklıklı bu kafesi taşıdım. Bütün dünyayı parmaklıklarınarasından seyrettim. Sizinle aramızda bulunan bu demirparmaklıkların varlığını her an duydum. Sizleri istediğinizbiçimde, önyargılardan uzak bir biçimde değerlendiremeyi-şimde bu parmaklıkların payı büyüktür. Bu parmaklıklaryüzünden, dar görüşlü ve korkak bir hayvan gibi yaşadım.Hayvan diyorsun: altın yeleli bir arslan demek istemiyor-sun herhalde. Hayır, aslan demek istemiyorum. Ben yerimibilirim.
Son günlerde eli tabancalı adam bana hayatımda bir kere
olsun şerefli bir hareket yapmamı teklif ediyor ve ben onukafamdan uzaklaştırmak için bin bir hileye başvuruyorum.T utunamayanları filan araya sokuyorum: bu arada kendimede acındırmak istiyorum.
T utunamayanlar arasında şerefli bir yeri olan Süleyman
Kargı’yı da anmak isterim. (Bütün tanıdıklarımı ölmüş gibidüşünüyorum nedense. Hepsi için anma törenleri düzen-lemek istiyorum. Hepsi de, sizden iyi olmasın çok iyi in-sandı.)
SÜLEYMAN KARGI: 1922’de Kıbrıs’ın yeşil bir kasaba-
sında dünyaya geldi. Küçük yaşta Anadolu’ya göç etti. İlko-kulu bitirdikten sonra sanat enstitüsüne giderek duvarcı us-tası olmak üzere eğitim gördü. Bünyesinin zayıflığı yüzün-den inşaatlarda kısa bir süre çalışabildi. Bir gün tuğla taşır-ken apandisiti patladı ve ölümden zor kurtuldu. İyileşmesi-ni Tanrının kudretine bağladı ve eski yazı öğrenerek kendi-sini din adamı olarak yetiştirmeye başladı. Köyleri gezerekvaizlik yaptı. Güney illerinde sıtmaya tutuldu ve tedavi için
693