"Hayrola!" dedi. "Daha bir gece ve bir sabah vaktimiz var. Gözlerin cihan ın gelmiş geçmiş en güzel 
resimlerine bakmaya ne kadar çabuk doydu!" 
Bunu söylerken yüzünü önündeki sayfadan ay ırmam ıştı, ama gözbebeklerinin renginde beliren solukluk 
yavaş yavaş körleştiğini kan ıtlıyordu. 
"At ın burun deli ğindeki s ırrı öğrendik," dedim cesaretle. 
"Ha!" dedi. "Evet! Art ık gerisi Padi şahımızın ve Hazinedarba şı'nın bileceği iş. Belki de hepimizi affederler." 
Onlara katil olarak Leylek'in ad ını m ı verecekti? Bunu ko rkudan soramad ım bile. Çünkü beni d ışarı 
bırakmaz diye korkuyordum. Daha da kötüsü, beni suçlayaca ğına da zaman zaman inan ıyordum. 
"Behzat' ın kendisini kör etti ği sorguç iğnesi kayboldu," dedi. 
"Cüce al ıp yerine götürdü herhalde," dedim. "Bakt ığınız bu sayfa ne kadar güzel.!" 
Yüzü bir çocuk gibi ışıdı, gülümseyiverdi. "Hüsrev'in at ıyla gece Şirin'in kasr ının alt ına gelip onun a şkıyla 
için için yanarak bekleyi şi," dedi. "Heratl ı eski üstatlar ın tarz ında." 
Şimdi resme görüyormu ş gibi bak ıyordu, ama merce ği eline almam ıştı bile. 
"Gece karanl ığında, ağaçlar ın yapraklar ının, bahar çiçekleri ve y ıldızlar misali sanki kendi içlerinden 
ayd ınlan ıyormuş gibi tek tek gözükmesindeki güzelli ği, duvar işlem elerindeki alçakgönüllü sabr ı, alt ın yald ızın 
kullan ılışındaki kibarl ığı, bütün resmin istifindeki narin dengeyi görüyor musun? Yak ışıklı Hüsrev'in at ı, bir 
kad ın gibi ince ve zarif. Yukar ısındaki penceredeki sevgilisi Şirin'in boynu bükük, ama yüzü ma ğrur. Sanki 
nakkaşın aşkıyla resmin incecik i şlenmiş renklerinden, dokusundan, derisinden s ızan ışıklar içinde â şıklar burada 
sonsuza kadar duracaklar. Görüyorsun, ba şlar ı nisbeten birbirlerine dönük, ama vücutlar ının yar ısı da bize 
dönük. Çünkü içinde durduklar ı şeyin bir resim oldu ğunu, bize göründüklerini de biliyorlar. Bu yüzden, bizlerin 
her zaman gördü ğümüz şeylere t ıpat ıp benzemeye çal ışmıyorlar hiç. Tam tersi, Allah' ın hat ıralar ından 
çıktıklar ını ima ediyorlar. Bunun için orada, o resmin içinde zaman durmu ş. Resimle anlatt ıklar ı hikâye ne kadar 
acele de etse, onlar iyi terbiye edilmi ş mahcup ve kibar genç k ızlar gibi, ellerine kollar ına, narin gövdelerine, 
hatta gözlerine a şırı hiçbir hareket yapt ırmadan sonsuza kadar du racaklar. Onlarla birlikte, lacivert gecenin 
içinde her şey donacak: Gökteki ku ş, hem karanl ığın içinde, y ıldızlar aras ında, sevgililerin aceleci kalpleri gibi 
telaşla uçuyor, hem de orada, bu e şsiz aran içinde, gö ğe çak ılm ış gibi sonsuza kadar duruyor. Gözlerinin önüne 
Allah' ın kadife karanl ığının bir perde gibi inmekte oldu ğunu bilen Heratl ı eski üstatlar, günler, haftalar boyu hiç 
kıpırdamadan böyle bir resme bakarak kör olurlarsa ruhlar ının resmin o sonsuz zaman ına en sonunda 
kar ışacağını çok iyi bilirlerdi." 
Akşam ezam vakti Hazine'nin kap ısı ayn ı tören ve kalabal ıkla aç ıldığında, Üstat Osman, hâlâ önündeki 
sayfaya, gökte hiç k ıpırdamadan duran ku şa pür dikkat bak ıyordu. Ama gözbebeklerindeki solgun rengi 
farkedenler, t ıpkı önlerindeki taba ğa yanl ış aç ıyla yaklaşan kimi körleri farketti ğimiz gibi, onun da kar şısındaki 
harika sayfaya bir tuhaf bakt ığını anlarlard ı. 
Üstat Osman' ın daha içeride kalaca ğını, Cezmi A ğa'n ın kap ıda olduğunu öğrenen Hazine ko ğuşunun 
çavuşlar ı üzerimi s ıkı aramad ıklar ı için, donumun içindeki sorguç i ğnesine ula şamad ılar. Saray' ın avlusundan 
istanbul'un sokaklar ına ç ıkınca bir aral ığa girdim ve efsane Behzat' ı kör eden korkunç şeyi donumdan ç ıkar ıp 
kuşağıma soktum. Ko şar gibi yürüdüm sokaklarda. 
Hazine odalar ının soğuğu içime o kadar i şlemişti ki, şehrin sokaklar ına erkenden tatl ı bir bahar havas ı inmiş 
gibi geldi bana. Eskihan Çar şısı Yun tek tek kapanmakta olan bakkal, berber, aktar, manav, oduncu 
dükkânlar ının önünden geçerken yava şlay ıp kandillerin ayd ınlatt ığı sıcak dükkânlar ın içindeki f ıçılara, örtülere, 
havuçlara, kavanozlara dikkatle bak ıyordum.