"Hiç mızırdanmadılar , Sefil İbrahimin oğlu Abdi Ağa yı, Ali 
Safayı, Çiçekli Mahmudu öldürmüş de zort ahy or, demediler. 
Bizi sürgüne gönderiyor, hepimizi öldürdü, diye kargış etmedi­
ler. Arkandan da konuşmadılar. Allah, bizim ömrümüzden al 
da İnce Memede ver, dedile r, alkışlar kopardılar. Köylüler sana 
· çok güvendiler. Keşki, Toros ülkesi cehenneme, sürgüne gönde-
rilirken sana sövselerd i." 
"Keşki sövseler di." 
"Yerin dibine geçirseler di." 
"Geçirselerd i." 
"Seni öldürmeye kalksalar dı." 
"Keşki Ana." · 
\ 
"Senin yerlerini Hükümete haber versel erdi." 
"Keşki Ana." 
"Hiçbir şey yapmıyorlar. Seni başlarına taç etmişler de, İn­
ce Memed, diyorlar da başka bir şey demiyorlar. Şimdi çıksan 
da ortaya şu senin yüzünden sürgüne gönderilen koca Toros 
ülkesine desen ki, benim için toptan, şu uçurumdan aşağıya 
atüıp ölecek siniz. Gözlerini kırpmadan atılır, ölürler. Şu koca 
Toros ülkesine kalksan da desen ki, haydiyin, yürüyelim şu Çu­
kurovanın üstüne, silahların, topların üstüne, etten kale olur, 
yürürler. Söyle bakalım, şimdi ne yapacaksın oğlum, Meme­
dim, Aliye de çok yalvardım, bu iş başımıza gelince, Allah cam­
mı al da İnce Memedirnin bu durumunu bana gösterme, de­
dim." Ağlamaya başladı, dizini döverek: "Ben ne yapayım şim­
di, Ali de, Allah da bana yardım etmedi, ben ne edeyim şimdi, 
ben nasıl elierin yüzüne bakayım. Ben nasıl edeyim de yerin di­
bine geçmeyim ... Ah, Ali, aah, aaah, çatal kılıçlı da, kendi ölü­
sünü kendi taşıyan Ali aaah, sana güvendim de bana yardım 
etme din." 
"Dur Ana," dedi Memed, tok, güvenli bir sesle. "Dur Ana 
ağlama, dur Ana üzülme. Dur Ana, dur bekle ki, kim bilir , bel­
ki ... Her tepeden bir gün doğar." 
Hürü Ana ağlamasını kesti, başörtüsünün ucuyla gözlerini 
kuruladı, gülümsed i. 
"Kusuruma bakma oğlum, herhalde çok yaşlandım da göz­
yaşlanını tutamıyorum . Ama bunların ettiklerini hiç içim gö-
628