komünist çetelerin zenginleri tehdit edip kaçırması, biraz sermaye biriktiren 
bütün zenginlerin İ stanbul'a Ankara'ya gitmesi, devletin ve Allah'ın Kars'ı 
unutması, Türkiye'nin Ermenistan ile bitip tükenmez kavgaları gibi... "Ben size iş in doğrusunu söylemeye karar verdim," dedi Serdar Bey. 
Yıllardır hissetmediğ i bir akıl berraklığ ı ve iyimserlikle Ka asıl konunun utanç 
olduğunu anladı hemen. Almanya'da kendisi için de yıllarca asıl konu bu olmu ştu 
hep, ama utancını kendinden saklamış tı. Ka ş imdi içindeki mutluluk umudu 
yüzünden bu gerçeğ i kabul edebiliyordu. 
"Biz burada eskiden hepimiz kardeş tik," dedi Serdar Bey bir sır verir gibi. 
"Fakat son yıllarda herkes ben Azeriyim, ben Kürt'üm, ben Terekemeyim, demeye başladı. Elbette burada her milletten insan vardır. Terekemeler, Karapapak da 
deriz, Azerilerin kardeş idir. Kürtler, biz aş iret deriz, eskiden Kürtlüğ ünü 
bilmezdi. Osmanlı'dan kalma yerli de 'ben yerliyim!' deyip gururlanmazdı. Türkmenler, Posoflular, çarın Rusya'dan sürdüğ ü Almanlar, hepsi vardı da kimse 
kim olduğ uyla gururlanmazdı. Bütün bu gururu Türkiye'yi bölüp yıkmak isteyen 
komünist Erivan ve Baku radyoları yaydı. Ş imdi herkes daha fakir ve daha 
gururlu." 
Ka'nm etkilendiğ ine karar verince Serdar Bey bir baş ka konuya geçti. "Dinciler 
kapı kapı dolaş ıyorlar, takımlar halinde evinize mi- 
30 
¦Yoksulluk ve Tarih - safir geliyorlar, kadınlara, kap kaçak, tencere, portakal sıkma makinesi, 
kutularla sabun, bulgur, deterjan veriyorlar, yoksul mahallelerinde hemen 
dostluklar, kadın kadına yakınlıklar kuruyorlar, çocuklann omuzlarına çengelli iğneyle altın takıyorlar. Oyunuzu Allah'ın partisi dedikleri Refah Partisi'ne 
verin, diyorlar, baş ımıza gelen bu yoksulluk, bu sefalet Allah'ın yolundan uzak 
düştüğümüz içindir, diyorlar. Erkeklerle erkekler, kadınlarla kadınlar 
konuşuyor. Gururu kınk, öfkeli iş sizlerin güvenini kazanıyorlar, akş am tencerede 
ne kaynatacağ ını bilmeyen iş siz karılarını sevindiriyor, sonra yeni hediyeler 
vaat edip kendilerine oy vermeye yemin ettiriyorlar. Yalnız sabah ak şam 
aşağılanan en yoksullarla iş sizlerin değ il, karınlarına günde ancak bir sıcak 
çorba giren üniversite öğ rencilerinin, amelelerin, hatta esnafın bile saygısını 
kazanıyorlar, çünkü herkesten daha çalı şkan, dürüst ve alçakgönüllüler." 
Serhat Ş ehir Gazetesi'nin sahibi, öldürülen eski baş kanın "modern değ il" diye 
faytonları kaldırmaya kalktığ ı için değ il, (öldürüldüğ ü için bu giriş imi yarıda 
kalmıştı sadece), asıl rüş vet ve yolsuzluk yüzünden herkesin nefretini çektiğ ini 
söyledi. Ama eski kan davaları, etnik ayrımcılık ve milliyetçilik yüzünden bölünen ve birbirleriyle yıkıcı bir rekabete giren sağ  ve sol cumhuriyetçi 
partilerin hiçbiri belediye baş kanlığı için güçlü bir aday çı-karamıyordu. "Bir 
tek Allah'ın partisinin adayının namusuna güveniliyor," dedi Serdar Bey. "O da otelinizin sahibi Turgut Bey'in kızı İ pek Hanım'ın eski kocası Muhtar Bey'dir. 
Biraz akılsızdır, ama Kürt'tür. Kürtler burada nüfusun yüzde kırkı. Belediye seçimini Allah'ın partisi kazanacak." 
Daha da yoğ unlaşarak yağ an kar Ka'da gene bir yalnızlık duygusu uyandırıyor, 
İstanbul'da yetiş ip yaşadığı çevrelerin ve Türkiye'deki Batılılaş mış hayatın 
sonuna gelindiğ i korkusu bu yalnızlığ a eşlik ediyordu. İ stanbul'dayken bütün 
çocukluğ unu geçirdiğ i sokakların tahrip edildiğ ini, kiminde arkadaş larının 
oturduğu yüzyıl baş ından kalma bütün o eski ve zarif binaların yıkıldığ ını, 
çocukluğ unun ağaçlarının kuruyup kesildiğ ini, sinemaların on yılda kapatılıp 
sıra sıra dar ve karanlık konfeksiyoncu dükkânlarına çevrildiğ ini de görmüş tü. 
Bu yalnız bütün çocukluğ unun değ il, bir gün tekrar İ stanbul'da yaş ama hayalinin 
de sonu anlamına 
31 
-Yoksulluk ve Tarih ¦ 
geliyordu. Türkiye'ye kuvvetli bir ş eriatçı iktidar yerleş irse kız-kardeş inin 
başını örtmeden sokağ a bile çıkamayacağ ı da geldi aklına. Ka Serhat Ş ehir 
Ga?:etesi'nin neon lambalarından vuran ış ığında bir masaldaki gibi iri tanelerle 
yavaş yavaş yağan kara bakıp İ pek ile Frankfurt'a döndüklerini hayal etti.