yıpranmıştı.
Ömer onun soruyu sorma  tarzından hoşlanmıştı. Sanki biz değil de 
aksanlarımız aitti milliyetlere. "İstanbul," diye cevap verdi, 
karşılığında gerçek bir yorum beklemeden.
Dükkânda Gail, modern cadılıkla iştigal eden iki sadık müşterisi için 
yağsız siyah çikolatadan baykuşlar pak etliyordu ki hayret-
211
le duraklayıp dışarı baktı. Isabanafazladanbirdolarımzolduğunu -söyledi 
Kadm'ın biriyle muhabbet ettiğini görmek onu şaşırtmıştı, hele bunun 
Ömer olması iyice acayipti.
"İstanbul... İstanbul..." dedi kadın kelimeyi uzattıkça uzatara k.
Ömer her şey anlamlı bir sonuca bağlanmış da diyecek bir şeyi kalmamış 
gibi dalgın dalgın başını salladı. İzmariti fırlatırken bu evsiz 
kadınla birlikte içtiği sigarayı son sigara tayin etmenin sigarayı 
bırakmak için iyi bir fırsat olabileceğini düşündü, tam kafasında bu 
cesur kararla ona hoşçakal demek üzereyken kadının mırıldandığını 
duydu: "Ülkene gitmiştim."
"Cidden mi?" diye sordu Ömer otomatik olarak.
"Evet, gitmi ştik," diyerek uzak bir gülüşle güldü. "Kos'tan Atina'ya 
geçtik, sonra senin ülkene. İstanbul'da üç gün kaldık. Latif anıları 
var bende. Bir kasabada kaybolduğumuzda bize yolu gösteren çocuğu 
hatırlıyorum. Güzel gözleri vardı oğlanın. Ona ne oldu merak ederini. 
Sence mutlu bir yetişkin midir şimdi? Yoksa acı mı çekiyordur? Ya da 
çoktan ölmü ş müdür acaba?"
Dükkânda Gail'in bu ikisinin ne konu ştuğuna dair merakı doruk noktasına 
ulaşmıştı ki Ömer'in nihayet İsabanafazladanbirdolarım -
zolduğuııusöylcdi Kadın'la vedalaşıp dükkâna yöneldiğini gördü.
Kapının çıngırakları neşeyle çıngırdarken Gail'le  Debra Ellen Thompson 
onu gülümseyerek karşıladılar, gerçi ikincinin gözlerinde hafif bir 
hoşnutsuzluk parıltısı vardı. Bir şey yer mi diye sordular ama o bir 
şeyler içmeyi tercih ediyordu - kahve mesela?
Bütün bu nugatların, pralinlerin, bonbonların içine  koyacak kahveleri 
vardı ama içecek kahve yoktu hiç. Ömer artan bir merakla vitrindeki 
çikolataları taradı. Horoskoplar, Kelt Aşk Düğümleri, Gotik Ejderler, 
Beş Köşeli Rün Yıldızları, Mısır Haçları, Kızılderili Totemleri, Şaman 
simgelerinden envai çeşit çikolata, barış güvercini şeklinde beyaz 
çikolatalar vardı. Oturan Buda sütlü çikolataları, Ay Tanrıçası 
şekerlemeleri, tavuskuşu tüyü şeklinde gevrekler. Boş bir kap olma 
sanatıyla ilgilenen Taocular için yapılmış boş kap şeklinde karamelalar 
bile vardı da bu çikolata galerisinde ona ikram edebilecekleri tek 
damla kahve yoktu.
212
"İnsanlar bunları alıyor mu hakikaten?" diye sordu Ömer.
Gail bir kahkaha patlattı. Geçenlerde Doğanın ve Kültürün Bilgelik 
Bekçisi olduğunu iddia eden Kızılderili bir medyum, en i yi 
müşterilerine göndermek için elli tepsi Bufalo Gözü karamelası ıs -
marlamıştı. Ölmüş akrabalarının çikolatadan heykellerini yaptırmak 
isteyen müşteriler bile vardı ama, hemen eklemişti Gail, onların o tür 
ruhani taraklarda bezi yoktu.
O öğleden sonra Gai l'i Sekiz Direkli Pagan Tekerleği lokumlarının 
üzerine pudra şekeri serperken seyreden Ömer beklenmedik bir huzur 
duydu içinde. Bu sakin, küçük dükkânın görünüşü ve kokusu onu 
duygusallaştırmıştı; şimdiki zamanı, şimdinin gerginliğini bırakıp 
tanıdık bir anıya, çocukluktaki hoş bir boşluğa kaçmıştı. Bu hissi 
hatırlıyordu yada bu his ona eski günleri hatırlatıyordu; kuzeni 
Murat'la birlikte evde kalıp annelerinin, iki haftada bir toplanan 
(hepsi evli, çocuk sahibi, başkalarının hayatlarından konuşmaya can