ccKayınpederimin de kaZcası tutulmuş, kımılda­
yamıyor, zavallı. Herhalde havalardan oldu. Evi iyi 
ısıtamıyoruz ki ... ,, 
Evimiz o yıllarda bir köy görünümünde olan 
KJ.ğıthane'de, bahçesinde inek, koyun, tavuk hatta 
tavşan bile bulunan küçük, derme çatma bir köy 
eviydi. Kayınvalidem ve kayınpederimle birlikte ka­
lıyorduk. Zerzevat ve meyvelerimizi kendimiz 
yetiştiriyorduk. Havası tertemizdi ama kış ayların­
da evi iyi ısıtmak, rutubetini kırmak mümkün ol­
muyordu. O yıllarda aklımın ucundan geçmemişti 
ama bunca yıl sonra acaba diyorum, Çağlayan'a ha­
mileyken vereme yakalanmama kışları çok üşümem 
mi sebep oldu? 
l 958 yılı benim için ilklerle dolu, hem acılı hem 
sevinçli, ayrıca hayatıma yön veren çok önemli bir 
yıldı! O yıl, çiçeği burnunda bir yeni evliyken, ba­
bamı kaybettim. Hayatımın ilk büyük acısını yaşar­
ken hamile kaldığımı öğrendim. Staj yaparken Ba­
kırköy Akıl Hastanesi'ni ziyaretimizde, ömrümde 
ilk defa cüzamlıları gördüm, sarsıldım, perişan ol­
dum ve doktorluk hayatımın hangi mecraya doğru 
akması gerektiğine kesin kararı o gün verdim; ha­
mileliğim sırasında vereme yakalandım ve ilk çorn­
ğum Çağlayan'ı dünyaya getirdim. Hepsi, 1958 yı­
lında oldu! 
105