TABL02 
(Üç-dört ay sonra. Aynı ev. Aynı lıol. Yalnızlık artık burasının eski 
düzenli, temiz hali kaybolmuş. Her köşede bir derbederlik. Bir yanda 
bir çocuk salıncağı. Oraya, buraya asılmış çocuk bezleri ... Soldaki ka­
pının buzlu camı kırık vb ... 
Perde açıldığında salıncaktaki çocuk bağırıp durmaktadır. Fatma Ha­
nım mutfaktan koşarak gelir. Çökmüştür. Vakit öğleden sonra, akşama 
doğru.) 
FATMA HANHvl : (Salıncağı sallar.) Eee, eee, e!.. Sus ... Sus yav­
rum sus! Ee, eee! (Çocuğun ağzına bir lastik 
meme verir. Soldaki kapıdan acele çıkar. Çoc�ı:� 
bağırır. Bu sırada dışardan kapıya küt kiit vuru­
lür. Fatma Hanım koşar. Sağdan çıknr. Çocuk bu­
f.ırır. Bir süre. Önde Sadık, arkada Fatma Ha -
nım, sağ kapıdan girerler. Sadık'ın sırtında Arif 
Bey' in eski bir ceketi.) 
FATMA HANIM : Dur hele ... Nereye giriyorsun? Dur, dedim· 
ayol, dur, girme! 
SADIK : Girerim hanım abla! Madem saklanıyor, gi-
rerim elbet. 
FATMA HANIM: Girermiş!.. Han kapısı mı bu? .. 
SADIK : (Çevresine bakınır. Salıncaktaki çocukla hiç ilgi-
lenmez.) Han kapısı, man kapısı... Çıksın 
kancık ortaya, ben de girmiyeyim ... 
FATMA HANIM : Yok dedim, Sadık Efendi. Yok. .. Sana yalan 
söyleyecek değilim ya. İşte, çocuk da başım­
da, görmüyor musun? Keyfimden bakmıyo­
rum ya ona ... 
SADIK : Burda olmazsa nerde olur? Yıktı başıma iki 
çocuğu, cehennem oldu. Ne ekmek var, ne 
161