bıkmış usanmışlardı. Hiçbirinde hal kalmamıştı. Her şeyin ça­
resi bulu nur, köylüleri biribirine dövdürüyorlar dı. 
Böyle böyle, İnce Memed yüzünden dağ köylüklerinin üs­
tünden bir işkence, bir candarma silindiri geçiyor, doruklara 
doğru yükseliyo rdu. 
İnce Memed Alidağına çekilmişti . Alidağı korkunç sarp ka­
yalıklı ydı. Uzun boynuzlu, mor geyiklerin yatağıydı. Kayalan 
bıçak gibi sivriyd i. Üstünde gezilrnezdi, keserd i. Çakmaktaşın­
dan bir dağ derler ya, işte öyle bir dağdı. Doruk lara doğru ağaç 
azalıyor, doruğun çok aşağısında bitiyor du. Doruk çınlçıplak 
kayalıklardı. Yılın dört mevsimi, kar eksilme zdi. "Ala karlı Ali­
dağın yücesi -Soğuk oldu yatılmıyor gece si." 
Memed bu Alidağmı, geyik avladığı zamanlardan taş taş, 
kaya kaya, mağara mağara bilirdi. 
Tam dorukta bir rnağara vardı. Ama mağaraya yol yoktu. 
Beş yüz metre bir kayamn yüzüne tırmanarak, yapışarak yürü­
mek gerekt i. 
Çiçeklideresinden çıktıktan sonra sıkıştılar. Dört bir yandan 
candarma kuşatıyord u. Kara İbrahimin takip ettiği haberini de 
getirdiler. Çobam, çiftçisi, ağaççısı, herkes haber ulaştırıyordu 
Memede. Memed günü gününe olan biteni öğreniyordu. Irazia 
Hatçe çok yorulrnuşlardı. Ayaklan şişmişti. Bu yüzden Çiçeklide­
resi dağında kalmışlardı. Kara İbrahim ve candarmalar Çiçeklide­
resi dağım tarayarak yukarılara doğru geliyor lardı. Sefil Alinin 
dayısının çobam Memede, ''Tam sarıld ınız, kaçın, yoksa öldürü­
lürsünüz," diye haber getirdi. Kaçamadılar. Bir şafak vakti çarpış­
ma başladı. Dört bir yandan saldırıyorla rdı. Memed kurşunlannı 
çok ölçülü kullamyordu. Ancak, ilerlemeye çalışanlan nişan alıp 
sıkıy ordu. Asım Çavuş boyuna, ''T eslim ol!" diye bağırı yordu. 
Memed, "Olur," diyor , arkasından da kurşunu yapıştırıyo rdu. 
Dağın yamacına kum gibi candarma yapışmıştı. Yerlerin­
den. kıpırdayarnıyorlard ı. Memedin tüfeği ateşe kesti ve ağzın­
da kurşun kaldı. Tüfeği açılsın diye toprağa soktular. Tabancay­
la ateşi sürdürdü. Hatçe korkusundan tir tir titriyo rdu. Memed 
gülüyordu buna . Kapkara kesilmiş, kan tere batmıştı. Terler 
koltu klanndan, kulunçlanndan fışkırmış köpürmüştü. Beyaz 
bir tuz bırakınıştı sırtında, kuruyan yerlerde . 
391