Hikmet, gözlerini yerden kaldırdı: Nursel Hanım da gitmişti. 
Bunu da görmemiş olamam, diye homurdandı içinden: Gider­
ken haber vermedi bana. Zarar yok, ne yapalım? Daha iyi ol­
du: Sevgi'yle istediğim gibi konuşurum. Bunu beklemiyor 
muydum? Benden sıkılanlarla işim yok. Yalnız, Sevgi'nin hangi 
elbiseyi giydiğini unutma. Görmek istediklerini hatırla yeter. 
"lşte bunun için Sevgi," diye söze başladı, "Bu yorgunluklar 
beni yordu. Bir süre bunları düşündüm sadece. Fakat her za­
man seni düşündüm. Ve sonunda, seni sevdiğimi söylemeğe 
geldim sana." Başını kaldıramıyordu . "Çünkü benim durumu­
mu en iyi sen anlarsın. Yalnızlığı ve korkuyu en iyi sen bilir­
sin. Yorgunluklar vardılar, fakat ümitsizlik yoktular. Sen bir 
yerde bulunuy ordun. Yumuşak bir yerdeydin. Sert köşelere 
çarpmaktan yorulan aklımın durgun ve sürekli bir aşk içinde 
ancak seninle birlikte dinleneceğini biliyordu m. Bizi başkaları 
anlamaz Sevgi. Başkalarının aklı başkadır. Bu yüzden ikimizi 
hep garip bakışlarla süzmüşler dir. Şimdi beni de garip bakış­
larla süzenler var. Ben onlara aldırmıyorum. İnsanların beni 
beğenip beğenmemeleri umurumda değil artık. Ben kendimi 
tanımakla ilgiliyim. Albayımın tavsiyelerini tutmakla ilgiliyim. 
"Para meseleleriyle de ilgili değilim. Albayımla birlikte bir 
şeyler yaparız nasıl olsa. Çünkü bu arada yazıcılığımızı çok 
geliştirdik. Nerede ne söylenmesi gerektiğini çok iyi incele­
dik. İnsanlara bunu öğreterek hayatımızı kazanabiliriz. Onla­
n yanlış sözlerin tehlikelerinden kurtarabiliriz. Hüsamettin 
Bey konuşmalar hazırlıyor. Bir daktilo kiraladık; ben de ço­
ğaltıyorum bu konuşmalan. Törenler için güzel söylevler ha­
zırladık. Nişan törenlerini izliyoruz gazetelerden. Onlara ni­
kahta, düğünde gerekli olan konuşmaları, postayla gönderi­
yoruz. Kitap gibi ödemeli gönderiyoruz . Daha önce bir mek­
tup yazıyoruz, durumu açıklıyoruz. Postaya parayı ödeyen 
rahata kavuşacak. Aşk mektupları, kısa ve uzun yolculuk 
mektuplan da yazdık. Bunları kırtasiyecilere satmayı düşü-
417