ki, vay babam vay! Vay Allah vay! Bu yüzük senin parmağında 
iken sana top güllesi bile işlemez. Yaşasın Anaak Sultan." 
Memed onu elinden tutmuş çaykaranın yanına götürüyordu. 
"Otur sen şuraya şimdi ben azığı getiri yorum." 
"Benim de var," dedi Müslüm, "o durs un." Belindeki azık 
çıkınını çözdü, önüne serdi. 
"Şuraya, ayağının dibine bir çaykara eştim, suyu buz gibi, 
eğil de iç�" ' 
Müslüm önündeki suyu avuçladı. 
"Buz gibi," dedi. 
Yemeğini bitirinceye kadar bir daha hiç konuşrnad ı. Me­
med, onun konuşm asını sabırsızlıkla �kliyo rdu. 
Müslüm, neden sonra yemeğini yedi bitirdi. Önündeki 
azık bezini el yordamıyla karanlık ta topladı, götürdü kavağın 
kökünün oraya koydu, geldi çaykarada elini yüzünü bir iyice 
yudu, vardı Memedin yam başına oturdu. 
"Burada olmaz," dedi. "Burada oturarnayız. Çok yılan var 
buralard a." 
"Sen buralan iyi biliyorsun değil mi?" 
''Ben şu Çukurovada her yeri bilirim. " 
Güldü. 
''Bize boşuna yörük dememişler. Şu devedikenl ik var ya, ağ­
zına kadar karayılanla doludur. Ama sokrnazlar, zavalsız yılanlar­
dır. Her birisinin boyu nah benim beş rnislirn gelir. Şu kavağın ya­
rısı kadar bile uzunlan var. Bak şimdi ne yapalım biliyor musun 
Merned Ağacığırn ... Al sen şu yüzüğü de parmağına tak hele." 
"Acelesi ne?" 
"Sen tak hele, acelesinin ne olduğunu ben sana söyle rim. 
Bak şimdi ne yapa lım." 
Yüzüğü Memede uzattı, öteki aldı, parmağına taktı. "Tak-
tın mı parmağına?" 
"Tak tım." 
"İşte şimdi oldu." 
"Oldu," dedi Memed, "şimdi ne yapalım?" 
"Şimdi de," dedi Müslüm, "şu yandaki söğütlerin üstüne 
çıkalım. Bizim kaçak yörüklerin yatağıdır o söğütlerin üstü. 
Orada taht gibi yatacak yerler var." 
30