Kurban Ba yram ı
"Çetin Efendi, Allaha şkına çocu ğa anlatsana niye kurban kesi yoruz.  
Ben iyi anlatamad ım." 
"Aman esta ğfurullah Kemal Bey," dedi şoför. Ama dinine bizlerde n 
daha çok sahip ç ıkt ığını göstermenin zevkinden de vaz geçemedi.  
"Allah'a, bizler de çok ş ükür Hazreti İ brahim kadar ba ğlıyız demek içi n
kurban kesiyoruz... Kurban, Allah için en k ıymetli şeyimizi bile feda
ederiz, demektir. Allah' ı o kadar sevi yoruz ki, küçük han ım, onun içi n
en sevdiğimiz şeyi bile veriyoruz. Hem de hiçbir kar şılık beklemeden."  
"Sonunda cennete gitmek yok mu?" dedim kurnazca. 
"Allah yazd ıysa... O k ıyamet günü belli olacak. Ama biz bu kurban ı, 
cennete gitmek için kesmiyoruz. Bir kar şılık beklemeden, Allah' ı 
sevdiğ imiz için kesiyoruz." 
"Sen dinî konulara çok merakl ıymış sın be Çetin Efendi." 
"Estağfurullah Kemal Bey, siz o kadar okumu şsunuz, daha i yi 
bilirsiniz. Hem zaten bunlar ı bilmek için dine de, camiye de gerek yok. 
Çok değer verdiğimiz, üzerine titredi ğimiz en k ıymetli bir şeyi, birisine  
sırf onu çok sevdi ğimiz için kar şılıks ız olarak veririz." 
"Ama o zaman da bu fedakârlığ ı yapt ığımız kişi huzursuz olur,"  
dedim, "bir şey istediğ imizi san ır." 
"Allah bü yüktür," dedi Çetin Efendi. "Allah her şeyi görür ve bilir...  
Bizim de onu kar şılıks ız sevdiğimizi anlar. Kimse Allah' ı kand ıramaz." 
"Şurada aç ık bir dükkân var," dedim. "Çetin Efendi dursana,  
biliyorum, bu büfede likör sat ıyorlar." 
Füsun ile, bir dakikada Tekel'in ünlü nane ve çilek likörlerinden  
birer şişe al ıp arabaya döndük. 
"Çetin Efendi, vakit var, sen bizi biraz gezdir," dedim. 
Uzun süren araba gezintimiz s ıras ında konu ştuğumuz şeylerin  
çoğunu, y ıllar sonra Füsun hat ırlattı bana. Benim ise, o so ğuk ve  
kurşuni ba yram sabah ından akl ımda kalan çok belir gin bir şey vard ı: 
Bayram sabah ı İstanbul'un hali bir salhaneye ben- 
 
45