BİZ VE DENİZ 
Büyük kardeşim 
Faruk Nâfiz'e 
Ademi hatırlatan ufuklarınla, deniz, 
Azap çeken şu hasta göğsümüze dol, boşal! 
Son seste benzimizi solduran gölgeyi al, 
Biz ölürken gülmeyi isteyen kalblerdeniz. 
Deniz, ne hulyalıdır sonsuz derinliklerin; 
Durulmuş sularının koynunda uyut bizi. 
Alsın da dalgaların en son nefesimizi, 
Fânilerin gezdiği yorgun sahillere in. 
İn, de ki: Sevenlerin alnını ölüm eğmez; 
Atılın dalgalara, beklerken sizi adem. 
Parlatmasın gözleri ölürken bir damla nem, 
Elli yıllık ömrümüz hicrana bile değmez! 
90