129 
Ama ben, sık sık tekrarla dığım gibi, bizi ancak "özgün 
kültürümüz"ün kurtaracağına inananlardanım. 
Bugünk ü sıkıntılarımızın temelinde kimliğimizi, kişiliği­
ınizi yitirmenin, bizi biz yapan değerleri dışlayıp taklit de­
ğerlerin peşine takılman ın, kısacası bir kültür krizinin yattı­
ğına inanıyoru m. 
Çünkü kültür , insanın insanla ilişkisinin tümü. 
Insan yaşamı ancak kültürle derinle şir, boyutla nır, tatla­
nır. Biyolojik yaşam süreçlerine ve kısacık insan ömürlerine 
bir anlam katan boyut kültürdür. 
Bilgisayarıının önüne oturmuş internet yoluyla bu yazıyı 
gönderiyorum ve "sebu" dediğim, Yahya Kemal'i andığım za­
man bu dünyada iz bırakmış bir kültür ün devamı olduğumu 
hissediyoru m. 
Bu sayede, ezici olduğu kabul edilen ekonomik, teknolo jik 
ve askeri güçlerin popüler kültür saldırısı karşısında hiçbir 
aşağılık kompleksine kapılmıyon ım. 
Bir de kendi kısa ömrümde, yaşamla arama derin bir kül­
tür boyutu katt ığımı hissediyorum. 
Bu katkı beni ömrümün ötelerine taşıyor; hem geçm işe, 
hem geleceğe ulaştınyor. 
"Buse"nin tersi olan "sebu" kelimesi bana bu hazlan tattı­
nyor.