lı biçimde yansıtan, bence tek, uğraştır. İşte bu neden­
le de, yerleşik toplumlarla, halen yerleşikliğe özen du· 
yan, ya da yerleşikliğe geçebilmek savaşı veren top­
lumların edebiyatları da birbirlerinden ala bildiğine 
farklıdırlar. Ama gariptir, yerleşik toplumların edebi­
yatları devingen olduğu halde, göçebe karakterlerini 
henüz taşıyan toplumların edebiyatları dingin olmak­
tadır. Örneğin, halen göçebelik karakterlerini bütü­
nüyle silernemiş bir toplum olduğumuz halde, bizler 
gezmesini seven kişiler değilizdir. Yani, toplumsal ya­
pımızın tersi bir kişisel karakterimiz vardır. Onyedin­
ci, onsekizinci yüzyıllarda tarikatlarda <<seyyah ver­
mek» diye bir ceza bulunduğunu, halk şairlerinin bel­
ki de temelde «seyyah» cezasına çarptırılmış kişiler 
olduklarını düşünürsek, bu kişisel karakterimizi daha 
iyi kavrayabiliri z. Ne ki, hemen şunu da belirtmeliyim 
Toplumumuz artık yerleşikliğe geçiş sürecini de ben­
ce tamamlamak üzeredi r. İşte, edebiyatı mız, hızla din­
gin edebiyat tan devingen edebiyata geçmektedir. Bu 
devingenlik, elbette kişilerin görünür devinimleri an­
lamında kullanılma maktad ır. Bu devingenlik deyimin­
de, düşüncel devingenlik de söz konusudur. Ödül kaza­
nan kitabırom adını, özellikle «Apartman» koymam 
apartınanı yerleşikliğin bir simgesi olarak kabul et· 
memdendir. Gene, kişilerde sıkça geri dönüşlere baş­
vurulması, o kişilerde bir düşüncel devingenlik sağla­
yabilmek amacıyla yapılmıştır. Özetle, edebiyatı mız. 
artık bir kent edebiyatı olmak zorundadır. Ödül kaza 
nan kitabım da, bu gelişimin bir başlangıcı anlamında­
dıt'. 
F 9 129