"Kurt," dedi. "Kimin içine girmişse, ölünceye kadar ... " 
"Ölünceye kadar," dedi Battal Ağa. "İnsan her şeyden kur­
tulur da içindeki kurttan kurtu lamaz." 
Bundan sonra yemek bitineeye kadar konuşmadılar. Ye­
mek bittikten sonra Memed Hürü Anayı, Anacık Sultanı an­
lattı. 
Battal Ağa: 
"Hürü senin içindeki kurdun birisid ir." 
M em ed: 
"Öteki de Anacık Sultan," dedi. Ah, alıcı kuşu da anlath. 
"At da senin içindeki kurdun birisid ir." 
"Kuş da," dedi Memed. 
Battal Ağa elini onun sırtına koydu: 
"Memedim, oğlum," dedi sevgi dolu gözleriyle, "yiğidim, 
senin içindeki en büyük kurt sensin." 
"At," dedi Memed, gülüştüler. 
Daha yatsı namazı olmadan Memed: 
"Ben uyu yacağım," dedi. "Battal Ağam, bu kuş da sana 
teslim. Şu kuşun kanadına bir bak hele. İyi olur mu olmaz mı? 
Çukurovaya inmeden iyi olursa onu bırakırsın. Beceriksiz bir 
şey fıkara ... " 
"Kurdunu," dedi Battal Ağa. 
"Kurdumu," dedi Memed. 
Kız geld i: 
"Memed Ağaının yatağını serdim." 
M em ed: 
"Sağ ol hacım," dedi, sonra Kasıma döndü. "Kasım bu gece 
yarısına kadar nöbet sende. Gece yarısından sonra da Temir 
bekler. Kusura kalmayın, ben bugün çok yorgun um." 
Kalkh yatağa gitti, soyunmadan yorganı üstüne çekip tüfe­
ğini, fişekliklerini yanına uzath, başını yashğa koyar koymaz 
da uyudu. 
Temir ona tanyerleri ışımadan seslendi. Memed epeydir 
uyanmış Temiri bekliyordu. Yataktan çıkh, kapıdaki ibriği aldı, 
dereye indi, orada çatladı. Geldiğinde sofrayı hazır buldu. Çor­
ba, tereyağı, bal, sıcak bazlama. Battal Ağanın yüzü bu sabah 
ışık içindedi, sevinçli ydi. Kahvalhyı çabuk yapıp helallaşt ılar. 
471