KATlBE: Kızı bekliyordu, değil mi? 
RÜSTEM BEY (Biraz sabırsız): Evet evet. De la Luna he­
yecanlıydı. lpek kadifeden mor kravatını ki Gianmaria'nın 
hediye etmiş olduğu incili iğne bunun üzerinde parlıyordu, 
bir türlü bağlayamıyordu. Salonu n kuzeye bakan sol alt kö­
şesinde, Pintorello'nun sevgili kedisi ki uzun ve yumuşak 
tüylerle örtülü başının ortasından ona muhabbet ve endi­
şeyle bakan gözleri ki bunlardan, yani gözlerden biri yeşil, 
diğeri... 
KA TlBE: Ah Van kedisi, ne güzel! 
RÜSTEM BEY (Biraz kızarak): Evet! ... diğeri kırmızıydı, 
mırnav dedi. (Durur.) Yoksa miyav mı deseydik. Hayır. An­
cak sokak kedileri miyav der. Pintorello da la la Luna tuvali­
nin biraz ötesine, mahun ağacından imal edilmiş aslan kuy­
ruğu şeklindeki kabartmalarla yan tarafları süslenmiş masa­
nın ... (Düşünür. ) masa demek istemiyor tabii. Nasıl desek? 
Bizde karşılığı yok. Küçük masa gibi bir şey demek istiyor, 
ama bir kelimeyle anlatılmıyor ki bizim lisanda. Ne yazık! 
KA TlBE: 'Maset' diyelim, hayatım. 
RÜSTEM BEY (Sinirle nerek): Olmaz, anlamazlar. (Kitaba 
eğilir.) Üstünde kristal içki şişeleri ki içlerinde kırmızı, mavi 
ve erguvan renkte muhtelif içkiler vardı, bulunuyordu. 
KA TlBE: Anladım canım; hem vardı hem de bulunuyordu 
mu dedin? 
RÜSTEM BEY (Yüzünü buruşturara k): Canım efendim, 
'vardı' içkiler için; 'bulunuyordu' da şişeler için. Devam ede­
lim. Kesme camın üstünde, atölyenin doğusundaki büyük 
pencereden girerek salonun ortasından akseden ışık huzme­
lerinin ... 
KATiBE: Ah! fıskiyeden, değil mi? 
RÜSTEM BEY (Başını kaldırmadan) : Evet! ... oynaştığı mü­
şahede ediliyordu. Gianmaria da nerede kalmıştı? Pintorello 
de de de, la Lupa ... 
46