320 KADERİN CİLVESİ 
ortalığın sarsıldığı kış mevsiminde Rumeli'den birbiri üzerine 
yığılı eşya gibi vagonlarla göçmenler taşınıyordu. Bu tifolu, is­
halli, aç ihsanları, üstleri başları pis pis kokan zavallıları eş-
yalarıyle birlikte camilere tıktüar. Her gün tabutlara ikişer 
üçer yerleştirilerek mezarlıklara taşman bu felâkete uğramış 
kimseleri hükümet cami gibi kutsal yerde çiftleşmekten alıko­
yamadı. Engelleyemedi. Ara yerlerde bölmeler de olmadığından 
çiftler hiç birbirlerinden sıkılmıyorlardı. O zamanki vaaz ho­
calarının heyecanlı anlatışlarına göre bu hallerin karşısında kub­
beler ah çekerek inim inim inledi. Mihraplar utançtan terledi. 
Mimberler dehşetten titrdi. 
— Aman Allahım çarpılmıyorlardı da. 
— Dört Halif'nin adları yazılı levhaların bulunduğu kutsal 
yerde bu işler oldu. 
— Kıyamet kopsa kızgınlarla başa çıkılmaz. 
Biz pencere önünde böyle konuşurken oda kapısının hafif 
gıcırtısına başlarımızı çevirdik. Başında ince dikişli beyaz iç 
takkesi, sırtında üzeri şal kuşakla bağlı kısa hırka, üstünde 
daha kolları giyilmemiş, fındık renginde geziyle kaplı kakum 
boy kürkü, ayaklarında geniş aba terlikleri, ak sakallı, şişman, 
kısa boylu bir ihtiyar içeriye girdi. Şüphesiz konak sahibi. Fa­
kat biz Dinarì izzet Efendinin ne kendisini ne konağım hiç bir 
suretle bize tarif edilen biçimde bulmadık. 
Bize geniş sedirin üzerinde yer gösterdi. Kendisi de koltuk 
yastıklı minderin köşesine karşımıza oturdu. 
Abdullah Hikmet, beyaz takke ve sakalıyle, kakum kürkü 
ile sinema peygamberine benzeyen bu adamın birden ortaya 
çıkışından korkarak onu yaşlı gözleriyle süze süze bir ağla­
madır tutturdu. Kaynanam çocuğu yatıştırarak bir çikolata 
parçası buln ak için bütün ceplerini boşu boşuna karıştırıp du­
ruyordu. 
Dinarì Efendi işi anladı. Hemen yerinden kalktı. Çiçekliğin 
önüne gitti. Bir billur kâsenin kapağım açarak içinden bir ku­
rabiye çıkardı. Çocuğa uzattı, ihtiyarın korkulacak bir adam 
olmadığım anlayan Hikmet, küçük bir muayeneden sonra ku­
rabiyeyi ağzına götürdü. Torun, büyükbabasının ilk ikramım 
tatıyordu.