rıya keser. Dünya ardından aydınlanmış sarı bir billur gibi 
şavklanarak döner. Güz gelince de bakarsın ki, o sarı çiçekler 
bir gecede yok olmuş gitmişler. Dünya gene sütbeyaza keser. 
İlk güz günlerinin gecesi gündüzü gene inanılmaz, lekesiz bir 
aklık içinde döner. Gökyüzü, toprak, ağaçlar, otlar, tekmil çi­
çekler apaktır. Uçan kuşlar bile apak olurlar. Bir gece gene dün­
ya çatırdamaya başlar, dağlar sallanır, sabah olup da gün açın­
ca insan şaşar kalır, bu sefer de ak kayalıkları mavi çiçekler yar­
mıştır, her şey ince, yumuşak, dokunsan bozulacakmış gibi du­
ran, uçuşan, sımsıcak bir maviye kesmiştir. O mavinin içine bir 
kere giren cümle dertlerinden, karanlığından, karamsarlığın­
dan sıyrılıp apaydınlık bir maviyle dolar, anasından doğmuş 
gibi olur. Ölünceye kadar da içi pır pır ederek, başına ne gelirse 
gelsin, ömrünün sonuna kadar, hiçbir insanın erişemeyeceği bir 
çocuksu sevinçle mutlu olur. Ölmeden, ömrünün her saniye­
sinde bir cennet coşkunluğunu, aydınlığını, sevincini yaşar. Bu­
na erişmek, bu mavinin içine girmek, mavi sevincinin tapınma­
sını yaşamak o kadar kolay değildir. Zulüm edenler, insanları 
aşağılayanlar, kaİılılar, hak yiyenler, sömürenler, çalışmamış­
lar, hazır yiyiciler buraya gelemezler, gelseler de bu mavinin 
içine giremezler, girseler de öylesine sevinemezler, yürekleri 
bir sevincin sıcaklığında, esrikliğinde, kendinden geçmişliğin­
de pır pır edemez. 
Hürü Ana bir buçuk gündür yoldaydı. Altındaki at sağ­
laındı ve yanındaki delikanlılar da, birisi sağında, birisi de so­
lunda ata ayak uydurarak, yorulmadan çevik yürüyo rlardı. 
Çoşku ve korku içindeydi. Coşuyordu, Kırkgöz Ocağına yüz 
sürecekti, korkuyordu, Kırkgöz Ocağının postunda oturan 
Anacık Sultan, İnce Memedi iyi etmeye yanaşmazsa ... İşte o za­
man ne yapardı bu Hürüce, elsiz ayaksız, kimsiz kimsesiz ka­
lırdı. O dünyalar kaplanı oğulcuğu da gözlerinin önünde can 
çekişe çekişe ölürdü. İşte o zaman da haşa huzurdan Hürüce 
bu Kırkgöz Ocağına ... Haşa haşa, dilleri çürüyesi Hürüce, bü­
tün bunları sen nasıl aklından geçirirsin? Allah da biliyor ki, 
bütün kulları da biliyorlar ki Kırkgöz Ocağı kan ocağıdır. Kur­
şun yemişi ölüyse de bu ocağa ulaşt ırınca dirilir. Hele yaralıy­
sa, bu kapıdan yaralının ölü çıktığı, sakat kaldığı ne görülmüş 
278