kat ettim. istediğin gibi öğrenmek için. BiLGE: Hayır değil. 
Bana yakınlık duymuyorsun. Beni kullanmak istiyorsun. 
HiKMET: Hayır. Sadece, fazla ciddiye aldım meseleyi. Aslın­
da, hızlı kapatanın sen olduğunu bir an aklımdan çıkarma­
dım. Sevgi de hızlı kapatıyor du. Herkes çok hızlı hareket edi­
yordu. Yetişmeğe çalışmanın telaşından oluyor bütün bunlar. 
Kimseyi kırmaya niyetim yoktu. (Sahne karam. Bilge kaybo­
lur. Hikmet, Bilge'nin gittiğini fark etmez. Heyecanla, seyirci­
lere doğru konuşmağa devam eder.) ilk zarfı kötü kapattığım 
gerekçesiyl e, ondan sonraki her zarfa uzanışımı endişeyle izli­
yorlardı. Oysa onlar, benim iyiliğim için böyle davranıyorlar­
dı. Kendime acındırmak istediğimi söylemiştim. Bana inan­
mışlardı. Fakat sesim biraz yüksek çıkmıştı. Elimde değildi, 
telaştandı. Bana, sen istersen her şeyi yapabilirs in, demişlerdi. 
Korkuyor dum, telaşımı örtmek için bağırıyordum. (Seyirci­
lerden bir ses geldiğini sanarak eğilir.) Efendim? Bir şey mi 
söylediniz? Biliyorum, kendi derdimle çok ilgilendiğimi söy­
leyeceksiniz. Daha önce de söylediler. Elimi kolumu, insanla­
rın en alıngan taraflarına çarpıyormuşu m; bana çarpılınca da 
bağırıyormuşum. Fakat Bilge artık bana hak veriyor. Bana 
hak verilmesi gerektiğini anladı. Ben de onu bekliyor dum. 
Bilge gelince direnmeyi bıraktım. (Geriye döner; Bilge'nin 
orada olmadığını görür.) Karanlık olmuş. Bu kadar yakınım­
da olduğu halde göremiyorum. Allah belanı versin Hikmet! 
"Kaşar peyniri var mı?" "Aldıralım beyim." 
Kaşar peynirini aceleyle bitirdi. "Ben gidiyorum," dedi. 
Kalması için ısrar eden çıkmadı. (Dört numara üst üste üç 
keredir kazanıyordu .) Güle güle diyen de çıkmadı. (Allaha 
ısmarladık dememişt i.) 
Serin hava, üstüne biriken kokulan yavaş yavaş götürdü . 
Bir çeşmenin önünde şişesine su dolduran küçük bir çocuğu 
bekledi, dört tenekesiyle çocuğun yanında duran sucuyu bek­
lemedi (gelenek böyledir) ; yüzünü ıslattı. Mendiliyle kuru-
133