333
gezin d i. P eri’nin b ak ışları adam ın y a k a  k a rtın a  k ayd ı: “A b­
dullah” yazıyordu.
“B ir bak ayım , başka b ir şey b u la b ilir m iyim ” dedi ve k ay­
boldu adam .
B ir dakika sonra görevli elinde b ir tavu k lu  sandviçle belir­
di. G ülüm seyerek Peri’ye u zattı. A dam cağızın ona kendi yiye­
ceğini verm iş olabileceği, ancak o gittikten  sonra Peri’nin aklı­
na geldi. M uhtem elen öğle yem eğiydi. D ünyanın bilum um  yer­
lerinde dolaşırken, aynı dini ya da m illi kökenden geldiklerini  
keşfeden yabancılar arasında d ayan ışm a ilm ek leri atdıverir,  
bir yakınlık oluşurdu anında. E n  küçük detaylarda -b ir  gü lü ş,  
oir b aş hareketi ya da b ir sa n d v iç te - ifad e bu lan  b ir m uhab­
b e t N e var ki Peri kendini sahtekâr gibi h issetti. A dam  onu iyi  
bir M üslüm an sanm ıştı m uhtem elen, am a öyle m iydi ki?
K ü ltü rel olarak  M ü slü m an ’d ı, h iç şü p h esiz. D oğup içinde  
y e tiştiğ i k ü ltü r buydu. F ak at b ild iğ i du a sa y ısı b ir elin  par­
m ak ların ı geçm ezdi. N e M ona gibi d in i vecibeleri yerin e ge­
tirm e gereği duyuyordu, ne Ş irin  gib i dinden ıra k  olduğunu  
açıkça cüm le âlem e beyan ed ebiliyord u . B e lk i de b ir y a fta ,  
b ir dam ga, b ir aid iyet istem iyord u . İn an ç, k arm aşık  konuy­
d u ; soru lar sorm aya devam  etm eliyd i. K a fa  k arışık lığ ı sü re-  
giden b ir sey a h a tti. E zeli ve ebedi. Şu  h a y a tta  durduğu b ir  
yer v a rsa, o da şaşkın ların  yan ıyd ı. B unu görevli A b d u llah ’a  
söyleyecek olsa sandviçini geri ister m iydi acaba?
*  *  *
Peri küçükken, her K urban B ayram ı k avga p a tırtı kopar­
dı evde. M ensu r kurban kesm eye hepten k arşıyd ı. B una h ar­
canan paranın ihtiyaç sah ip lerin e v erilse dah a iy i olacağına  
in an ıyord u . “B öylece hem  açların  k a m ı doyar, h em  de h a y ­
v a n la r ölm ez” diyordu. V e ayn ı la fla n , döne döne h er sen e  
tekrar ediyordu.