mu? Sonra oturup temize çeksin, mümkün değil. Siz ilkokul 
öğrencisi misiniz albayım? Albayım, albayım ! Ha-ha." 
uNe oldu?" dedi emekli albay. "Gene gürültüye geldiniz: 
Kendinize albay süsü verdiğiniz anlaşıldı. Düşünün albayım: 
Ben gerçekten Bilge'yi size ve dul kadına hiç getirebilir mi­
yim? Böyle bir rezalete, tüylerim ürpermeden nasıl razı olabi­
lirim? Bunu hayal edebilirim ancak. Dul kadını nasıl yukan 
çağınnm? Heyecanlandım albayım. Çok da sevindim aynca. 
Sizin gerçek olmadığınıza çok sevindim. Çünkü artık sizden 
hiçbir şey gizlemek zorunda değilim. Biraz önce size 'Hüsa­
mettin' dediğim zaman anlamalıydım durumu. Emekli piya­
de albayı Hüsamettin Tambay, bu küstahlığıma tepki göster­
meyince onun gerçek olmadığını sezmeliydim ." 
Albay, "Bu oyunu beğenm edim," dedi. "Beni korkutuyor­
sun oğlum Hikmet. Bu oyunun sonu kötüye varacak." 
"Hayır albayım. Varmayacak. Oyun değil bu, gerçek. Kötü 
oyunlar geçmişte kaldı. Ha-ha." 
"Rica ederim şu tüyler ürpertici gülüşünden vazgeç oğlum." 
"Ha-haa. Bir de bana kafa tutuyor. İstersem seni şimdi 
emekli yüzbaşı yapanın da aklın başına gelir. Ha-ha. Küstah­
lığımı affedin albayım, kendimden geçtim de. Ah ne olurdu 
albayım, Sevgi de, Bilge de, evlilik de, sizin gibi gerçek dışı 
birer oyun olsalardı ! Onlan, yeni baştan, istediğim gibi oyna­
yabilseydim ! Oysa bunların hepsi, bana oynanmış birer 
oyun. Sizin gibi gerçek dışı güzelliği yok hiçbirinin. Bana iti­
raz etmeyin. İnandıramazsınız beni." Albay güldü: uBaşka bir 
dünyanın adamı olduğun muhakkak ." "Ha-ha. Karşıma geç­
miş, benden ayn sözler ediyor. Sen hangi dünyanın adamısın 
bakalım? Bana böyle itiraz ediyorsun diye kendine güvenme, 
gerçekliğini buna bağlama. Daha aklım başımda olduğu için, 
direnmene göz yumuyorum. Ben her şeyi birbirine kanştır­
mağa başlayınca, sen de bu kişiliğini kaybedeceks in; basit bir 
köle olup çıkacaksı n." u Artık itiraz etmiyorum," diye gülüm-
352