KAPLUMBAĞALAR
 
194
 
 
Battal, dolu tası sonuna kadar dikti. Ekmekle, yaprak sar
-
 
masıyle, 
yoğurtla dolu karnı, bir tas ılık suyu da içince temelli şişti. Cump 
cump ediyordu karnı:
 
«Bugün orağı kurtarıyoruz. Çok bir iş kalma
dı şurda. Kendime 
yarım seet istirât veriyorum. Gümülün kölgesine uzanacağım. İsteyen 
istirât etsin, isteyen kalkıp çalışsın...» dedi.
 
Çarıklar ayaklarını sıkıyordu. Çözdü çıkardı. Ayaklarının bütün 
teri yün çoraplara geçmişti. Çoraplar ıpıslak olmuştu. Ya
tacağı yeri 
kollarıyle gelişigüzel düzledi. Bir parça buğday sapı aldı, başının altına 
koydu. Uzandı, gözlerini yumdu.
 
Yolunu yarılamış, aşağıya devrilmiş güneş şimdi daha çok 
yakıyordu. Kırlar bir yangın yeriydi. Yanıyordu. Biçilmiş ekinler, 
biçilecek eki
nler, kurumuş otlar çatırdıyordu.
 
Güley’le kızı Alime, sofrayı topladılar. Birer tas su içtiler. Güley 
geğirdi:
 
«Kel Bektaş, Mart köyüne bir yalak ısmarlamış, içinde üzüm 
çiğnemek için, Hasayaz’dan mı, Çubuk’tan mı, bir yerden dört dene 
de küp gelecekmiş..
. duydun mu Battal?» dedi.
 
Battal gözlerini açmadı:
 
«Bağında üzüm olan küpünü de bulur, yalağını da! Vaktı gelince 
biz de buluruz, marağ etme!» dedi.
 
Alime, nalınlarını taktı ayaklarına. Anasının ardı sıra buğdayın 
yanına yürüdü:
 
«Bu yılki düğünlere bakıve
r gayrı sen ana!» dedi.
 
Güley:
 
«Tozak köyünün avratları içerler içerler, Turna dansı oynarlar! 
Erkekleri de dost dost deyi hû çekerler...»
 
Alime orağını aldı. Bağlardan yana baktı. Bağlar sessizliğin 
içindeydiler. Bağlarda serinlik, bağlarda yeşillik vardı
, yeşillik uyuyor 
gibiydi.
 
«Ben üzümün asmadan kopar
-
kopmazki tadını marağ ediyorum