EROL 
HALİL 
EROL 
HALİL 
EROL 
HALİL 
EROL 
HALİL 
EROL 
HALİL 
EROL 
HALİL 
EROL 
HALİL 
EROL bir hızla kapının kolunu kaldırır. HALİL' i içeri 
alır. Kapıyı kapar.) 
: Çabuk geldin ... 
: Suss ... (KJZ'a bakar.) Uyuyor mu? 
: Ölü gibi. Bir uyku hapı yuttu galiba. Uyandı­
ra ... 
: (Keser.) Tamam... Tamam... Bırak uyusun. 
B�rdasınız daha. 
Ne oldu? Bulamadın mı yeni bir yer? (HA­
LİL'in çok yorgun olduğunu görür.) Geç biraz, 
soluk al. Dinlen ... Anlat sonra ... 
: Burda olmam çok tehlikeli şimdi ... Kalamıya­
cağım. 
Neden? Yeni bir yer bulamadığ ına göre? .. 
(Bir an) Bulamadın ha? 
Keşke bulmasaydım. (Öfkeyle yumruğunu yum­
ruğuna vurur.) Bir şeyde yanıldık galiba ... Ama 
inanmak istemiyorum ! Hepsinin böyle oldu­
ğuna inanmak istemiyorum, Erol! 
Anlat, ne var?· 
Peşimdeler benim. 
: Nasıl? Kim? 
Üst köyde ... ilkokulu hurda, birlikte okudu­
ğumuz bir arkadaşım vardı ... Çok iyi arkada-
şımdı ... Çok severdi beni... Çok ... "Canımı ve-
ririm sana" derdi ... Ona gittim ... Öyle emin-
dim ki, gerekirse aylarca bile saklayacağın­
dan seni... 
İstemedi öyle mi? 
İstemesey di... yine de severdim onu. Anlar­
dım ... İstedi ... Sonra da ... 
: Sakın? .. İhbar mı? .. (HALiL başını sallar.) Al­
çak! (KIZ, EROL'un sesine bir kıpırdanır. Ar­
kasını döner, yeniden uyur.) Dilim varmıyor. 
262