raklar, çıkıp duruyor, yedi kat yabancı paylaşıp duruyor. Sen de bizim 
yolumuzu kesiyo rsun. Duuuuur sen, hele dur. Dur hele dur, düştün 
pençeme. Bir düştün ki, kurtulmayın hiiiiiç mümkünü çaresi yok." 
Günün batmasını kulüpte havadan sudan konuşarak bekle diler. 
Gün batınca Hacı Kurtboğa : 
"De haydın kalka lım," dedi. "Ted:friki niz yerinde mi? Öyle az 
maz olmaz. Birincisi ben gidiy orum, ikincisi o Kaym� filan, osu­
ruk mosuruk değil, bir kosk ocaman Ağır Cezanın Savcısı ... Bir öyle 
yoz adam değil, dokuz tuğlu bir Sadr azam torunu ki heyberinden yer 
yarıla." 
Şüleyman Aslansoypençe : 
"Yer yaı:ıla ki ne yarıla," dedi. "Amanın tedariki miz Sadrazam 
soyluma layıktır." 
"Eve t," dedi büyük yüzlü, saçları sımsıkı taranıp başına yapıştırıl­
mış Muallim Rüstem Bey. "Evet, tedarikimiz tarndır ama, bu tedarik­
ten benim haberim yoktur ." Kılıç gibi ütülü, ince kırmızı çizgili kah­
verengi pantolonunun diz yerlerini yukarı çekiş tirerek : 
"Tedarikten benim de haberi m yok," dedi Mahir Bey. "Tedariki 
Süleyman Ağa idare edecek." 
Süleyman Ağa : 
, 
"Evelallah," diye ayağa kalktı. "De kalkın da gidelim. Ona daha 
gündüzden haber göndermiştim, bir yere Çikrrid.;iii, b\::ıi bek!�i!! 
diye. Evelallah, sonra sizin sayeniz, tedariki kaşla göz arası tedariki 
onun cebine indiriveri rim. Siz hiç küşu mlenmeyi n." 
Ayağa kalktılar. Hacı Kurtboğa en önde, Süleyman Aslansoypen­
çe onun arkasında, onun arkas ında da Mahir Kabakç ıoğlu, en arkada 
yavaş adımlarla gelen ağırbaşlı Rüstem Bey. Onları uğurlamak için 
kulüptekilerin hepsi ayağa kalktı . 
Kurtboğa kapıya gelince durdu, yana çekil di, elini uzun bıyığına 
attı: 
"Hocam geçmeden, hepimizin Hocası geçmeden bir adım dışarı 
atmam. Hepimizi yetiştiren, bu kasaba nın tüm gençliğine hocal ık 
ederekten, . hepimize insanlık, faziletçilik öğreten o değil mi?" Arkada­
ki kalabalığa döndü, dini yüreği nin üstüne · koyd u. "Bütün hakla rı, 
�21