dar askerlen doldu. Her çalı, her böcek, her ağaç, her kuş da ih­
barcı oldu. Sen kendini öldürtıneye mi geld in?" 
Memed konuşamıyo rdu. 
"Bin ahna hemen çekil dağlara." 
Seyran bir kaya parçası gibiydi, gözleri kıvılc ımlanmış. 
"Ben seninle evlenıneye geldim bugün ." 
"Ben böyle, senin gibi kanına susamışlada evlenemem. Bin 
ahna da hemen çekil git!" 
"Seyran !" 
"Konuşma benimle. Ben böyle ne oldum delisi olanlarla 
konuşamam. Bir de İnce Memed olacak! Söyleyin bana ey mil­
let. İnce Memed gibisi böyle de bir iş yapar mı?" 
Arkasına döndü, kalabalığı yardı çıkh, evine yollandı. Öy­
lesine çabuk, öfkeli, kendinden geçmiş homurdanarak yürü­
yordu ki, babası, kardeşleri ardından yetişemiyo rlardı . 
Konaklannın avlusunda babası Seyranın kolundan tuttu, 
kardeşleri de yetişti. 
"Ne oldu, ne var kızım, Seyran?" 
"Onu öldürecekler baba." 
"Kim öldürecek kızım?" 
''Yüzbaşı, candarmalar ... Onlar üç kişi, candarmalar bin ki­
şiler. Baba, gönder onu dağlara. Kurban olayım baba. Şimdi, 
onu gören Peleksiz Pazlı kasahaya yetişmiştir bile. Yetiş oraya, 
onu kurtar baba. Bu ovanın yüzünde İnce Memed değil, kuş ol­
sa kurtulamaz candarmalann elinden. Köylüler de candarma­
lada bir olurlar, baktılar ki İnce Memed naçar, yalnız kalmı ş." 
"Peleksiz Pazlıyı bulun." 
Seyranın kardeşleri bir anda köyün içine daldılar. 
"Peleksiz Pazlı ... " 
"Peleksiz Pazlı !" 
"Şimdi gördüm, az önce şu evin duldasın daydı." 
"Şaşkın şaşkın İnce Memede bakıyo rdu." 
"Gözlerini dikmiş ." 
"Peleksiz Pazlı, Peleksiz Pazlı ... " 
Köylüler dağıldılar, herkes Peleksiz Pazlıyı anyordu . Biraz 
sonra Peleksiz Pazlının bir ata binmiş, kasaba yolunu tutmuş 
olduğu haberi geldi. 
493