dar dövdüler, Haşan karakoldan sonra on beş gün kan işedi. 
Gene bana mısm demedi.
"Alacağım," diyordu, "onun karısını. Er geç alacağım. 
Arap atan terkisine atıp yayla yayla gezdireceğim. Elimde bir 
avuç tarlalık bir kağıt parçası daha var."
Üç kez atı çaldılar, Haşan gitti ata buldu getirdi.
"At ölse ne olur ki," diyordu. "Bir kere vermedi mi bana 
canından daha sevgili atanı, atını verip insanlıktan çıkışmadı 
mı? At ölse onun insanlığı mı onarılacak?"
Gökyüzü lacivert bir koyu karanlığa doğru iniyordu. Yıl­
dızlar kayıyordu dökülürcesine. Yağız atan burun kanatlan bü­
yük bir gürültüyle açılıp açılıp kapanıyordu. Koşuyor, koşuyor, 
bir ara durup uzun uzun havayı kokluyor, sonra geniş bir hal­
kada kendi yöresinde dönmeye başhyordu. Büyük bir harman- 
yeri kadar bir alanm otları, çiçekleri, böcekleri darmadağınık, 
toprağa yapışmış, ezilmiş...
Yağız at, uzun bir dönüşten sonra kayan bir yıldızla birlik­
te Akçasazın nergislerinin içine girdi. Nergisler kamına deği­
yor, ılık bahar havasında yoğun bir kokuyla kokuyorlardı. Gök­
teki kayan, kıvılcımlanan iri yıldız, yağız atm çıplak sağrısında 
balkıdı. Sağrı geniş, şehvetli, güçlü ürperdi. Yağız at Akçasazm 
duru sularma daldı. Sularda büyük, geniş yapraklı nilüferler 
yüzüyordu.
50