Ölmez Otu 703 
"Kalk ulan Allahın belası, sıçan kafalı Ali. Kalk bakalım. Kalkmazsan ben 
de şimdi kıyameti koparırım. Bu gece yarısı köylüyü başına toplarım." 
Ali doğruldu yeniden: 
"Ama," dedi, "ama Halil Ağa şu bizim yaptığımız hırsızlık değil mi?'' 
Koca Halil: 
"Anan ölüyar dağda," diye kükredi. "Gül yüzlü Meryemce ölüyor. Hırsızlık 
olsun, ya da olmasın, bana ne. Hırsızlık olursa daha iyi ya. Varsın hırsızlık ol­
sun." 
Ayağa kalktı. Alinin bileği elindeydi. Ali de onunla birlikte ayağa kalktı. Ko­
ca Halil, Aliyi köşeye doğru usulca çekti. Hiç çıtırdı bile çıkarmıyordu. Yılan 
gibi kayıyordu tarlanın köşesine doğru. 
"Usul usul," dedi arkalarından gelen Elife. "Usul usul... Çuvalları, sepetleri 
de alın. Çuvallan, sepetleri ... " 
Elif çuvallan sepetleri almıştı çoktan. Çocukların ellerine de sepet sıkıştır­
mıştı. 
Koca Halil, Alinin elini bırakmadan iki büklüm, yanında Ali de iki büklüm 
Ceyhanın kıyısına çıktılar. Koca Halil: 
"Şimdi serbestsin iz," dedi. Gavur dağlanna döndü baktı: "Daha sabaha çok var. 
Dört beş gün böyle pamuk toplarsak, sana güle güle demek düşer bize. Ulan Ali, 
kök söktürdün bana. Hırsızlık ... Dünyada hırsız olmayan hiçbir mahlukat yok. 
Hırsızlık başkadır. Taşbaşoğlu Efendimiz bile azılı, azgın hırsızın birisi. Bizim 
adımız hırsıza çıkmış. Sinekler, balıklar, solucanlar, kanallar, güzel gözlü ceren­
ler, kurtlar, karıncalar, her şey, herkes hırsız şu dünyada bre akılsız Uzunca Ali. 
Herkes hırsız olduğundan dolayı hırsızlık bir kutsal iştir. Hırsızların biri de pey­
gamberler peygamberi Halil İbrahimdir. Halil İbrahim hem bereketin piri, hem 
de hırsızların. Dinle beni, herkes cehennemde yanacak, hırsızlığı meslek edin­
mişler doğru cennete. Adı hırsıza çıkmışlar, hırsızlıktan dolayı zulüm görmüşler, 
Hazreti Yusuf makamında oturmuşlar sorgusuz sualsiz doğru cennete. Onun için 
durma hırsızlık et Ali. Şu şimdiki yapacağımız hırsızlık seni cennete götürecek 
kutsallıkta mübarek bir hırsızlıktır. Haydi, nerdeyse gün ışıyacak Sana çok söz 
söylerdim ama gün ışıyacak." 
Koşareasma köşeye geldiler, tarlaya girdiler. Elif pamukların üstüne atıldı. 
Her bir yanı sızlıyordu ama terleyince geçti. Ali zaten ter içinde kalmıştı. Öm­
ründe ilk olarak bir hırsızlık yapıyordu, bu pamuk toplama hırsızlık sayılırsa. 
Mademki, diye geçirdi içinden, mademki çıktım bu işe, hiç olmazsa çalışmalı­
yım. Koca Halilin de hakkı var zaten. Mendebur bir adam ama akıllı. Dünyanın 
iyiliği, kötülüğü üstüne çok düşünm üş. Nasıl da topluyor, elleri de nasıl işliyor 
bu karanlıkta, bu yaşta! Yaşı yüz, iki yüz var, diye düşündü . 
Koca Halil: