şeyler satılıyor. Bisikletler, halılar, koltuklar, dolaplar, her
şey taksitle. Otobüs acenteleri: şirketimiz bu yıl aşağıda fo-toğrafları görünen sayın hacılarımızı, kazasız belasız Mek-keyi Şerife götürüp getirmiş ve bu mukaddes seyahatlerin-de kendilerine her türlü rahatı temin etmiştir. Cama yapış-tırılmış bir sürü vesikalık fotoğraf. Bir sokak fotoğrafçısındaçektirilmiş herhalde: sayın hacıların yarısının gözleri kapa-lı, hepsi birbirine benziyor. Bir adam çıktı yazıhaneden:T urgut’a ne istediğini sordu. Kitapçı, dedi T urgut, kitapçıarıyorum. Bu adam muhakkak beni, dinî eserler satan biryere gönderir. Neden göndersin? Eliyle ileriyi işaret etti.“Soldan birinci değil, ikinci değil, üçüncü sokağa girin. Ha-lıcı Musa’dan iki dükkân ötede.” İyi. “Bizim Kitapçı diyeyazar üstünde dükkânın.” İyi. Bizim Kitapçıymış Olric. Bi-zim Kitapçı olduğuna göre bizim istediklerimizi buluruzorada. İstersen, Kan Kalesi’ni bile alırız. Hayır. Onları, hü-kümet meydanına çıkan bir sokağın başında satarlar. Ne-den mi diyeceksin? Anlatması güç. Öyle sezinledim işte. Bukitapları öyle yerlerde satarlar. Neden mi? İzahı yok. He-men yanındaki seyyar satıcıda muhakkak gülyağı bulunur.Esans da vardır. Caminin yakınlarında bir yerdedir. Tespihve ağızlık da saftır. Büyük şehirlerde de böyle değil midirefendimiz? Onlardan görmüş olsalar gerek. Kimin kimdengördüğü belli değil Olric. Caminin yanından geçtiler. Bu ca-mii şerifin tamiri için makbuz mukabilinde teberru kabuledilir. Ne güzel, Olric. Bağış demeye dili varmıyor. Her zih-niyetin bir dili var Olric. İşte bizim kitabevi. Çerçeveleri,sokaktaki öbür dükkânlardan farklı bir renge boyanmış. İs-tediğimiz kitapları burada bulabileceğimizi sanıyorum.
Yaylı kapıyı iterek geçti. Burnuna hafif küflü ve keskin
bir kitap kokusu geldi. Kitapçı dükkânlarının özel bir ko-kusu vardır Olric: nevi şahsına münhasır derler eskiler, işteondan. Kasada duran genç adam başını kaldırdı ve gülüm-
575