atlandılar. Yönleri Anavarza ovasınay dı. Yalnızyurt köyüne 
geldiler. Köylüler onun köylerine geldiğiıli haber alınca, köyün 
alanına, caminin önüne toplandılar. Ağanın onları köylerinden 
kovduğunu sanki unutmuş gitmişlerdi. 
Muhtar Musa sevinerek: 
"Buyur Ağa, in, hoş geldin köyümüze," diye onu sevgiyle 
karş ıladı. 
Öteki atının üstünde azgın suratını biraz daha asmış hışım 
gibi duruyordu. 
"Buyur, in Ağamız. Hoş geldin. Bizi ziyadesiyle sevindir-
din köyümüze gelmekle, dünyayı bağışladın ." 
Mahmut Ağa, atının üstünden azıcık eğilip: 
"Musa," dedi, ''bu köyü yarın boşaltacaksını z." 
Buyruğu kesin di. 
"Ağa, Ağamız, Mahmut Ağa ... " 
Mahmut Ağa atını sürdü, uzaklaştı. 
İkinci gün adamlarını köye gönderdi. Köylüler yerinden 
kıpırdamamıştı. Üçüncü, dördüncü gün de ... Mahmut Ağa sab­
rediy ordu. Sabrı on gün sürdü . Demek bu köylüler, bu sümsük 
alçaklar, sürüngenler ona, Milli Savaş kahramanına karşı koyu­
yorlardı. Atma bindi Yalnızyurda geldi. Hiçbir köylü yoktu or­
talıkta, herkes evine sığınmış, olacakları bekliyor lardı. 
İki adam Muhtar Musayı evinden sürükleyerek aldılar, 
Ağanın huzuruna getirdiler. 
"Niçin çıkmadınız köyümden Musa? Ben bu köyü yediği­
niz keçilerimin karşılığı olarak sizden alıyorum. Karşı koyarsa­
nız olacağı siz bilirsin iz." 
"Nereye gidelim Ağam? Biz bu köyü dişimizle, tımağımız­
la ... Bak ellerime, şu eller hiç de ele benziyor mu? Bak yüzüme, 
bedenime, hiç insan yüzüne, bedenine benzer yeri kalmış mı? 
Bak köylüye, kadına, erkeğe, hiç insana benzer bir yerleri var 
mı? Kolay mı oldu sanıyorsun Ağa, karaçalılıktan bu tarlaları 
çıkarmak?" 
Azgın yüzlü Mahmut Ağa atının üstünde bir heybet gibi 
kasılmış duruy ordu. Adamlarına buyurd u: 
"Ateşe verin köyü ." 
Mahmut Ağa böyle poyrazlı bir günü beklemişti. Köyün 
343