adama kanın kaynıyor, o, ben olacağım, gönlün sağ yana doğru 
akmış, bütün kuşkuların bitiyor, ona kardeş gibi bağlanıyor-
sun." 
Birden Topal Ali olduğu yerde durdu kaldı. Sarı çiçekli bir 
dikenin dibindeki ize takıldı, yüzü sapsarı kesildi. Ağzı kuru­
muştu, zor konuştu, sözler ağzından yarım yamalak döküldü. 
"İşte bu izde beni öldüreceğin yazılı." Doğruldu, yalvara­
rak Murtaza Ağanın gözlerinin içine baktı. "Beni niçin öldür­
meye karar verdin Ağa?" diye sordu. "Ben ne yaptım sana?" 
Murtaza Ağa telaşlandı, çabuk çabuk konuştu: 
"Doğru, amennah ... Korkuyorum senden. Şimdi bile. Ben 
İnce Memedden değil, senin o gözlerinin dibindekilerden kor­
kuyorum. Doğru, seni öldürmeliyim ben." 
"Öyleyse ben gideyim Ağam," diye boynunu büktü Topal 
Ali. "Adam adamdan korkar, anlarım. Adam benden hiç kor­
kar mı?" 
"Korkar korkar, adam senden korkar ya, sen bir sonraki iz­
lere bak. .. Seni öldürmekten vazgeçtiğimi görürsün." 
Ali öteki izlere bakınca sevindi: 
"İşte böyleee," dedi, Ağanın kolundan sevgiyle tuttu. "İşte 
burada kardeş olmuşuz." Bir izleri araştırıyor, bir Murtaza 
Ağanın yüzüne durup bakıyordu. 
"Vazgeç Ali," dedi Murtaza Ağa. "Bundan böyle sen be-
nim can bir kardaşımsın." 
"Kardaşınım." 
"Anamsın, babamsın." 
"Bu kadar da korkma Ağa İnce Memedden. Bundan sonra 
yanında ben varım." 
Ağa, sevinç içinde kalmış gülüyordu: 
"Ali sen kuşun kanadının izini .. ?" 
"Evelallah." 
"Su daki balığın izini .. ?" 
"Evelal lah!" 
"Ali sen Arif Sairn deyyusunun izini .. ?" 
"Evela llah!" 
"Yahu Ali kardaşım, böyle de insanlık olur mu? Koskoca­
man, Ali Safa Bey gibi bir Milli Savaş kahramanı öldürül-
49