-Kaç akşamdır bir sıraya rüyamda babanı görüyorum. 
Hep ölülerle uğraşı yorum. İşte çok sürmeyecek on sekiz saat 
sonra kavuşacağız. Onlarla beraber olacağız. Bu kadar ace­
lesi yoktu ama işte alnımızın yazısı böyleymiş ... Birer birer 
değil de meğer hep birden kavuşacakmışız ... 
Dadım-Ben deanama babama kavuşacak mıyım? 
Annem -Öyle ya kavuşacaksın ... 
Dadım - A hanımefendi o kalabalıkta ben onları nasıl 
bulacağım? Hem tanıyarnam ki suratları ne türlü olduğunu 
çoktan unuttum, gitti. 
Annem -A Şemsnur ne kadar alıksın. Çocuk gibi lakır­
dı söylersin. 
Yengem -Bakınız, yine bizim bey meydanda yok. 
Yıldız çarpsın, dünya batsın ... Ne olursa olsun o yine 
Beyoğlu'ndaki eğlencesinden geri kalmaz ... (Başını biraz 
pencereye çevirerek yavaşça) Kocarnı zapt eden tek o kaltak 
karı gebersin de alemin battığına da kendi öldüğüme de 
gam yemem ... 
Bu söze elimde olmadan gülerek: 
-Yengem rakibinden intikam almak için yeryuzu 
sakinlerinin, bütün alemin canını fedada cömertlik gösteri­
yor, dedim. 
O aralık dışarıda bir gürültü oldu. Sofaya, pencerelere 
koşuştuk. Bekir öküz arabasıyla koskoca bir sandal getir­
mişti. Bunu kızağıyla birlikte yere indiriyorlardı. Bekir bizi 
görünce ümitsizce çırpınarak eliyle doğu tarafını işaret etti. 
Bir de baktık ki ne görelim ... Bir anda dehşetten hepimizin 
gözleri büyüdü. Ufuk üzerinde alevlerle dumanlardan mey­
dana gelmiş korkunç bir yay ortaya çıkmıştı. Kara duman­
lar arasında alevler birer kızgın yılan gibi birbirine sarıla 
sarıla semaya atılıyorlardı. Sordum: 
-Bu ne Bekir? 
-Ne olacak efendim. Demin okumuş olduğunuz yangın 
Karadeniz' e yayılmış ... İskeleye biraz daha inmemiş olaydım 
satılık sandal bulamayacaktım. Frenk'in biri sahilde kayık, 
sandal ne bulursa çürük çarık demeyip yüksek fiyatla satın 
77