her dere, her kuytuluk ağzına kadar menekşeyle doludur. Allah 
buraya da menekşe yağdırmış. Dışardan gelenlerin menek şe 
kokusundan başları döner." 
Kahveler içilip bittikten sonra : 
"Dede," dedi Ferhat Hoca, "bizim çocuklar , bir köye girin­
ce öyle bir evde hepimiz tıkılıp kalmayız . Kusura kalma, gele­
neğimiz budur, ikişer ikişer bizler köyün öteki evlerine dağılı­
rız. İki kişi köyün en ucundaki, kayalıkların dibindeki evlere, 
iki kişi güneye, iki kişi de kuzeye, biz de burada kalacağız ." 
Dede el çırptı, dışardan uzun boylu, karayağız, uzun pos 
bıyıklı delikanlılar girdiler içeriye, Dursun Dede onlara, eşkıya-
ları hangi evlere götürmelen gerektiğini söyl edi. · 
"Yaralarına ilaç yapacak, saracak, yırtılmış giyitlerini dike­
cek, dikilmeyecek kadar parçalanmışlarının yerine de yenilerini 
vereceksiniz ." 
Delikanlılar , "Baş üstüne pirim," diyerek eşkıyalarla birlik­
te çıktılar , Ferhat Hocayla birlikte Kasını kaldı. Eşkıyalar çıkıp 
gittikten sonra Dursun Dede: 
"Haydi siz de değişin bakalım şu partalların ızı." 
Her ikisinin yanına birer bohça getirilip kondu. 
"Şu odaya girin de şu ilaçları yaralarımza sürün, kanları­
nı sıcak suyla yuduktan sonra. Bir de güzel yıkanıp, tertemiz 
giyinin," diye giriş kapısının yanındaki kapalı kapıyı göster­
di onlara. 
Bir ellerine bohçayı, öbür ellerine tahta ilaç çanaklarını al­
dılar, ayağa kalktıl ar, önde Ferhat Hoca, arkada Kasım, Dede­
nin gösterdiği kapıyı açtılar içeriye girdiler. Uzun bir süre içer­
de kaldıktan sonra yunmuş arınmış, pırıl pırıl dışarıya çık tılar: 
"Sağ ol erenler," dedi Ferhat, "anamdan yeni doğmuşa 
döndüm ." 
Geldi eski yerine oturdu. 
Dursun Dede onlar geldiğinden bu yana kıvranıyor, bir şey 
sormak istiyor , bir türlü de soramıyo rdu. Ferhat Hocaysa onun 
bu kıvranmasının sebebini anlıy ordu. Sonunda gülerek: 
"İnce Memedi soracaksm değil mi eren ler?" diye, o da 
onun gözlerinin içine bakarak sordu. 
Dursun Dede: 
142