Yer Demir Gök Bakır 351 
Üç tane sırça bilezik Biri san, som altın sansı, birisi yeşil, birisi de kırmızı, 
yalım kırmızısı. Adil bunları alıp da ne demeye kızlannın koluna takmasın? Bun­
dan güzel sırça bileziği nerede bulacak? 
Çok eskiden gelinliği zamanından kalma bir fistanı vardı. İki üç kere ancak 
giymişti. Adil bu fistanı alıp da kansına neden giydirınesin? 
Çam ağacından oyulmuş, nakışlı, içinde üç tane iğne olan bir iğneliği var­
dı. Bu da mı, iğne de mi yaramaz Adilin karısının, kızının işine? Hey bre akılsız 
Uzunca Alil 
Renkli bez parçaları, bir yazma, bir yırtık beyaz başörtüsü çıkardı sandıktan, 
bir ipe dizilmiş beş tane de mavi boncuk. 
Sandığın içi. yaban elması kokuyordu . 
Yanına yönüne ürküntüyle bakındı, sonra elini hızla sandığın köşesine uzattı, 
mumlu bezle kaskatı sarılmış, dört parmak genişliğindeki yassı bir parçayı aldı, 
hemen memeler inin arasına soktu. Uzun Aliyle karısı bu hareketi görmediler. Bu 
sımsıkı mumlu bezle sarılmış muska gibi parçanın içinde Meryemcenin kefenlik 
parası, on lirası duruyordu. 
Eteği.ndeki. öteberileri, sandığı kapatıp , kapının ağzına getirdi. Yere büyücek 
bir bez parçası serdi. Bez parçası çok eskiydi. Öteberilerini içine doldurdu . Kıl 
iple dolaya dolaya, sıkı sıkıya sardı. Öteberiler, kıl ipten bir yumak oldu. Şimdi 
bunu ne yapacaktı? Bu yumağı nereye koymalıydı ki? Önce bacanın yanına, kö­
şesine asmak geçti içinden. Sonra, görürler, dedi. Görürler de alıp gidiverirler. 
Uzun uzun düşündü. Evi, uzun uzun gözleriyle taradı. Bir yer bulamadı. Sonra 
tıp diye aklına düştü. İşte gözünün önünde durup duruyordu. Kırlangıç yuvasın­
dan pislikler düşmesin, düşüp evi de kirletmesin diye, Ali yuvanın altına teneke 
çakmıştı. İşte şu yumağı oraya koysa kimse görınezdi. Görmezdi ama, onu oraya 
koymak için de boyu yetişmezdi. Bu tavana yetişse yetişse Uzunca Alinin eli yeti­
şirdi. Bunu Uzunca Aliden nasıl istemeliydi7 O gün bugündür, ne Uzun Aliye ne 
de köylüye bir tek söz etmişti. Ne de kimseden bir şey istemişti. Ama şimdi çare­
sizdi. Ayağının altına alacak bir şey de yoktu. Bir kütük vardı ama kaldıramazdı. 
Yumağı kucağında, gözlerini Uzun Aliye dikti kaldı. Ali ocağın yanındaki kö­
şeyi kazıyor. Eliflen çocuklar da ona yardım ediyorlardı. Buraya unu, bulguru 
kayacaktı. Onun kendisine, öylece durup baktığını Ali görmüyo rdu. 
Meryemce öylesine sabırsızlanıyordu ki, sanki şimdi gelecekler de kucağında­
ki bütün varlığını alacaklar. Gittikçe de, farkında olmayarak köşede kazma salla­
makta olan Aliye yaklaşıyordu. Gitti gitti, Alinin bumunun dibine girdi. Ali kal­
dırdığı kazınayı indirseydi bir sakatlık çıkacaktı. 
Kazmanın altında Meryemceyi görünce: 
"Ana!" diye bağırdı. "Böyle de kazmanın altına girilir mi? Az daha kazma sana 
değiyor du."