70 
Evl erin tümünün harcı topraktan, duvarl ar un gibi dağıh­
verm iş ... 
Sokak aralannda şişmiş, çoğu yüzül müş, bazısı da yüz ülme­
miş hayvan leşleri ... Köylere girer girmez gözlere ilk çarpan şey 
kar üstüne yayılmış kırmızı kan oluyor. Ak kar ve kırmızı kan ... 
Kurnuç köyünde bir tek küçük köpek gördüm. Rahatça kar 
üstüne yatmış ve önündeki manda leşine dişleri ni geçirmiş, öy­
lecene duruyor, yemiyor, kımıl damıyor bile ... 
İnsanların gözleri toprakt a. O kad ar insanla konuştum da 
hiçbiri dönüp başka yana, bana bakı nadı. Hepsinin başlan top­
rakta ve sapsan kesilm işler. Dinliyor lar, bekliyorlar yeni sar­
smtılan ... 
İnsanlar az konuşuyor. Yani ağızlannı bıçak açmıyor. Donup 
kalmışla r. Her şey aklıma gelirdi de insanoğlunun bu kadar sa­
kin, bu kadar taş kesilmiş gibisini görecegim aklıma gelme zdi. 
Gözleri bile bir şey söylemiyor. 
Ked eri, felaketi bile söyl emiyor, gözlerde kuruntu yok ... Göz­
lerde buz donuklu ğu ... Yalnız bir adamla konuşurken, (bu adam 
beş çocuğunu kay betmişti) ve çocuk lannın ölümünden bahse­
derken , bir ara gözlerinin usul dan yaşardığı nı gördüm . Dün­
yada bana bundan sonra "korkunç olan nedir?" diye sorariarsa 
"ins anoğlunun bir felaket sonunda susup taş kesilmes idir� de­
rim. Elle tutul ur gibi maddeleşmiş bir korkunçluk ... 
Yaşar Kemal, 1951 Erzurum Pasinler depremi 
(Röportaj Yazorftğmdo 60 Ytl, Yapı Kredi Yayınlan, 2011)