"Kara Mistik."
"Çoban durur musun?"
"Dururum."
"Nereden olursun?"
"Uzunyayladan."
"Güzel atları olur Uzunyaylanm. Güzel atlar bir Urfada, 
bir de Uzunyaylada olur. Uzunyaylamn atları dayanıklıdır. He­
le donu doru olanlar."
"Adım Kara Mistik."
Bir düğün vardı. Herkes, çok yükseğe, biribirine eklenmiş 
iki uzun kavağm tepesine bağlanmış nakışlı tozağa kurşun sıkı­
yordu. Genci yaşlısı, askerlik görmüşü, eşkıyalık yapmışı, ünlü 
avcıları, herkes küçücük tozağı kavakların ucundan düşürüp 
düğün armağanını almaya uğraşıyordu. Çok kurşun yaktılar, 
çok öfkelendiler, çok sıkıldüar, utandılar. Tozak çok küçüktü, 
kurşun değmiyordu. Tozağı hiç kimsenin düşürememesi düğü­
ne uğursuzluk getirirdi. Bütün gözler tozaktaydı. Daha gelinli­
ği içindeki gelinin, güveyin, köydeki kızların, genç kadınların 
gözleri tozakta... Tozağm dört bir yanından vızır vızır kurşun­
lar geçiyor. Tozağm pulları, batmakta olan güneşin son ipiltile- 
riyle pırıldıyor.
Çıkar kepeneğini sırtından. Büzülmüş kalmışsın bir köşe­
de, kimse yüzüne bile bakmıyor. Bir avuç adamsın. Üstelik de 
korku içinde. Gözlerin yuvalarında sincap gözleri gibi korku­
dan dön ha dön ediyor. Çıkar kepeneğini sırtından Çoban Me- 
med, Çoban Mistik!
"Bir delikanlının elindeki Alaman filintasını aldım. Deli­
kanlı bana ters ters baktı. Oradaki bütün erkekler bana ters ters 
baktı. Kızlar kadınlar üstüme güldüler. Elim ayağım zangır 
zangır titriyordu. Elimdeki tüfek uçar gibi titriyordu. Doğrult­
tum. Tozak düşüverdi."
Döne döne düştü yere.
"Adm ne?"
"Kara Mistik."
Herkes İnce Memed dedi, tanıdı. Sen Kara Mistik diyor­
dun, onlar İnce Memed diyorlardı. Oradan da kaçtın. Köyün 
ortasında çırılçıplak kaldın. Herkes her şeyi biliyordu. Anamn
68