1. KADIN : Kapı sanmıştım, ama inanmamıştır ... (IIl.'ye) Kapı 
mıydı gerçekten? 
III. KADIN : (Başını sallar.) Belki de o, hani evlerde gizlenen az­
gınlar ... 
I. KADIN : (Ötekileri odaya geri iterek) Açmam. Hayır. Evin er­
keği yok ki. Açmayacağ ım. (Kınlan bardağı görür.) 
Çay bardağı kırılmış. (Aksırır.) 
ili. KADIN: (Ters ters II.'ye bakar.) Örtü de kirlendi, bir şey de­
ğil... 
I. KADIN : Takım bozuldu. (Kırıkları toplar.) 
II. KADIN : (Ağlar.) Takım bozulduysa çok üzülürüm. (Aslında 
ağlaması korku ve sinirdendir.) İnan, benim takımım 
bozulmuş kadar üzülürüm ... (Bu arada III., usulca 
sol kapıdan sıvışır. Koridorda bir başka kapı ardında 
kaybolur.) Ellerimi yakayacaktım da ... (Ötekinin 
gittiğini anlar.) Hep kendini düşünür bu da. Bir de 
kibarlık taslıyor. İlk önce ben söylemiştim banyo­
ya gideceğimi. Önüme geçti ... 
1. KADIN (Masanın üstünü temizleyerek) Bardağa üzülmedi 
bile! Kendi takımı olsa ... 
(Kapı zili bu kez biraz daha uzun çalınır.) 
il. KADIN Açmayacaksın ha? Açma. Açma. Bunlar mutlak 
ya soyguncuların hepsi, ya biri-ikisi... 
1. KADIN Tabancaları da var mıymış? 
il. KADIN (Ağlayarak radyoya bakar.) Var mıymış? (Hıçkırır.) 
Biz nasıl gideceğiz evlerimize peki? Keşke hiç çık­
masaydım bugün evceğizimden ... 
I. KADIN (Aksırığını tutarak sol kapıya bakar.) Üçümüz bir 
arada dursak daha iyi olur. 
il. KADIN (Sol kapıya bakarak) Banyoya kapanacak zamandı 
sanki! .. (Kanarya birden coşkunca ötmeye başlar.) 
Ayy!.. Ötrnese şimdi ... 
1. KADIN Öttürebil irim ama, susturamam ki. (Birden bir şey 
ansır.) Tahvillerimizi nereye saklasam? 
49