beklediler. Ev yandı kül oldu. Bu sefer de köyde ne kadar ev 
varsa teker teker dolaşıp ateş verdiler. Hüseyin Ağanın evi 
· neyse ne. Onu benim için yaktı nız. Bir de Hüseyin Ağa zengin. 
Evinin yerine birkaç gün içinde bir ev dikiverir. Ya melunlar, ya 
dinsiz imansızlar öteki evlerden, fakir tıkaranın evlerinden ne 
istersiniz? Bu kış önü, çırılçıplak, evsiz barksız korsunuz fıkara­
ları? Yakhnız Hüseyin Ağanın evini, savuşun gidin bre Allah­
sızlar. Fıkara köylü size ne yaph? Hiç kimseye değil de şu fakir 
fıkaraya yanıyor yüreğ im." 
Kadın: 
"Bu kış," dedi, "fıkaralar tiril tiril titreyecekler. Evsiz bark­
sız. Yiyeceksiz de ... Şu Vayvay köyü işi bitsin, Ali Safa Bey bir 
tek eşkıya koymayacak dağlar da. Tel üstüne tel çekecek Anka­
raya ... İsmet Paşaya ... Tel üstüne tel... Kara asker gelecek. Böyle 
candarma değil ... Hepsini birem birem toplayıp asacaklar. Köy 
yakarlar mı? Bizim halimizi hiç sorma Abdi Ağa. Yıllar yılı on­
ları biz besleriz. Ali Safa Beyin kazandığının hepsi eşkıyaların. 
Cephanelerine gider. Şu Vayvay işi de bitsin !" 
Ali Safa Bey dalgm dalgın daha gidip geliyor du. Karısının, 
"Şu Vayvay işi de bitsin," dediğini duydu. Birden ayıkh. Geldi 
kadının kolundan tuttu: 
"Ne diyordun Ağaya?" dedi. "Ne diyor dun?" 
Abdi Ağa: 
"Zarar yok Ali Safa Bey, biz yabancı değili z," dedi. "Zarar 
yok. Senin baban benim kardeşimden de ileriyd i." 
Kadın: 
"Ya," diye suçlu suçlu söylendi, "yabancı saysaydım Abdi 
Ağayı, söyler miydim öyle şeyleri hiç?" 
Ali Safa Bey, pot kırdın, büyük bir hata işledin dereesine 
kadının gözlerinin içine bakh: 
"Sen yürü odaya git," diye çıkışh. "Bizim Ağayla gizli ko­
nuşacaklarımız var." 
Kadın suçlu suçlu, pişman, kalkh başka bir odaya gitti. 
Ali Safa Bey gülümseyerek, Abdi Ağanın yanma oturdu . 
Elini dizine koydu: 
"Çok düşündüm Ağa," dedi. "Çok düşündü m. Bu İnce 
Memed, öyle yenir yutulur gibi değil. Korkmakta hakkın var. 
300