25 
"Bizi asacaklardı, biliyor musun Memed," dedi Ferhat Ho­
ca. "İyi ki yetiştin de kurtardın bizi." 
Tam on gündür bu sarp, kuytu köydeydiler. Köye yalnız 
bir tek yoldan gelinebilirdi, o yol da çırılçıplak gözlerinin 
önündeydi. Yoldan karınca geçse köyden gözüküyord u. Köyde 
bir eski zaman kalesi kalıntısı, kalıntilarda da yabanıl aslan ka­
bartmaları vardı. Buradaki bütün insanlar da Ferhat Hocayı ta­
nıyor, onu seviyo rlardı. Kimse bir şey söylemiyordu ya, Ferhat 
Hocanın her ne sebeptense burada birkaç yıl kaldığı belliydi. 
Memed, Hocayı çok yakından tanıdığı için, bu köyde hangi se­
bepten kaldığını merak bile etmiyordu . 
Yobazoğlu onlardan daha yolda, nereye gideceğini, ne ya­
pacağını söylemeden ayrılmış gitmişti. 
"İnsanın bu kadar korkağı da ... " 
Ferhat Hoca en çok Yobazoğluna şaşıyordu. Diline pele­
senk etmişti, "İnsanın bu kadar korkağı da ... " diyordu da başka 
bir şey demiyor du. 
Memed Ferhat Hocayla birlikte olduğundan hem çok mut­
luydu, hem de ona büyük bir güven duyuyo rdu. 
O gün bugündür de İnce Memedie Ferhat Hocanın tarhş­
maları sürüyo rdu. 
Hoca: 
"İnsanın yolunu Allah çizer. Allah benim yolumu çok eski­
den çizmişti de ben anlamamıştım. Ben, sen eşkıyalığı bırakıp 
gitsen de ben bu dağlarda kalacağım. Bunun bir mümkünü ça-
542