iter ve pantalonunun arkası parlamasın diye sınıfa her gün
minder getirirdi. Paçaları kirlenmesin diye de devamlı kıvı-rırdı onları. İyi futbol oynardı, ama ondan iyi oynayanlar davardı. Bütün kelimeleri yanlış yazardı. Mektuplarını düzel-tirken saçımı başımı yolardım. Bütün sesli harflerden sonra,sesleri uzatmak için yumuşak ge koyardı. Lazım yerine lağ-zım yazardı. On kere anlattığım bir matematik probleminisonunda anladığını sanırdım: öyle görünürdü. İmtihandaaynı problem gelince gene kopya isterdi benden. Ona yaptı-ğım bütün yardımları küçümserdi. Duygusuzdu: zayıf gör-düğü herkesle alay ederdi. Yalnız benden çekiniyordu: banaihtiyacı vardı. Bütün bunlardan sonra, bir de romantik geçi-nirdi. Yakışıklı olduğunu söylerlerdi: fakat burnu çarpıktıve kendisi de ufak tefek, oyuncak gibi bir şeydi. Babası çokzengindi: fakat, her zaman özentili bir perişanlık içinde ge-zerdi. Sınıfta giyime düşkün olanlar onun bu düzenli sav-rukluğunu taklit ederlerdi. Benim derbederliğimle ise alayedilirdi. Aramızdaki farkı göremezdim.
Sınıf birincisi olduğum halde, sınıfın en aptal çocuğu ol-
duğuma oybirliğiyle karar verilmişti. İşin kötüsü, ben debu karara katılıyordum. İçime kapanıp, haksızlığa uğramışbir insan görünüşüne bürünemiyordum. Bütün bu olaylarıbaştan yaşayabilseydim! Hallaç pamuğu gibi atardım hep-sini.
İster istemez sınıfın çalışkanlarıyla yakınlık kuruyordum.
Onlar da başka bir sıkıntı kaynağıydı benim için. Bir kere,Yıldırım, Nihat, Ayhan gibi serseriler ilişki kurmamı hoş-görmüyorlardı. Onlar da soylu bir sınıf sayıyorlardı kendi-lerini ve ben de bu sınıfın bir temsilcisi olarak ihanet etmişoluyordum onlara. Beni top gibi oradan oraya atıyorlardı.Bir de gerçekten aptallar vardı; onlar da beni duygusuz sa-yıyorlardı. Bu aptallardan Özer, Nihat’ın sevgilisine âşıktı.Akşama kadar yanına oturup teselli etmek gerekiyordu
638