r � a derisi ham çarık gelmiyordu . Denizin beyazı çekildi, bu­
� lutlar şiştiler kalktılar , ışıklar yağdı, gölgeler uzadı, sıcak çök-
1 ·tü, ortalığı kızdırdı, toprak kızgın demire kesti, yollardan toz­! lar kalktı, bir yel efiledi, tozlar toz direği oldu, parladı söndü, 
t parladı söndü, ekinler hışırdadı, koca ova bir sapsarı ışık de-
Dizi oldu, ağır , oylum oylum dalgalanan, cırcırböcekleri hep 
bir ağızdan başladılar , sesleriyle ova doldu, karşı dağlar yan­
lalandı, o tek martı göğün en uzağına kadar döne döne çıktı, 
mavi ışığında yitti gitti, uzun tüylü kırmızı boğa derisi gelme­
di. Boğa derisi oralarda gözükmedikçe bunun yalnızlığı arttı . 
Bir yağmurcuk kuşu geldi, çok tatlı, insanın içini okşayan ma­
vi tüyleri, güzel başı, uzun gag ası, kapkara ışıklı gözleriyle 
yarın üstüne kondu, oradan da ayrıl madı. Mavisi denize, top­
rağa dağlara doğru mavi bir buğu gibi dağılıyordu. Mavi, 
uzun bir yılan geldi, yağmurcuk kuşunun yanı başına kıvrıldı 
kelep oldu. Kırmızı çatal dili, hışıladıkça uzuyordu. Yılan dili­
ni daha kırmızılaştırarak, uzatarak hışıladı, hışıltısı ıslık oldu, 
kuş yerin den kıpırd amayınca, yılan da çıngırağını öttüre öttü­
re çekti gitti. Akşam oldu gün battı, boğa derisi gözükme di. 
Memed ayağa kalktı, püren çalısına ilerledi, yanına çöktü . Ke­
lebek ölüsünün karartısı daha orada duruyordu. Alacakaran­
lıkta kederli hali daha da artmıştı. Pürenin üstünde okşarcası­
na elini gezdirdi, bumuna götürdü, püren acı acı koktu . Onun 
ardından deniz de koktu . Bumuna bir de yanık ot kokusu gel­
di. Karnı iyice acıkmıştı, ayağa kalktı, keskin gözleriyle yöreyi 
döne döne araştırdı, gözlerinin göre bildiği yerlerde hiçbir in­
san karartısı gözük medi. Eve giderken de arkasından hiç ayak 
patırtısı gelme di. Sofraya oturdu, kaşık elinde öyle unutulmuş 
kalakaldı. Ne Hürü Ana, ne de Seyran ona bir tek sözcük bile 
söylemediler. Kendisini yatağa attı, uykuyla uyanıklık arasın­
da gitti geldi, yatağında bile boğa derisinden çarığı bekledi. 
Adam gelmedikçe onun içi bomboş kalı yor, hiçbir şey düşü­
nemiyor, o, arada sırada başının içinde dönerek çakan, savro­
lan ışık bile, bir kere olsun başında çakmadı. Denizin kıyısına 
geldi, deniz sütliman, sütbeyaz dı. O, tek başına kalmış martı 
uçuyordu denizin üstünde. Işıklarını fora etmiş, gemi aklığı 
savurarak geldi geçti.