"Topal Ali zatE!n Memedin yanına gidecek. Çiçekli deresin-
deymiş Memed. Kardaşı da yanına katarız." 
Koca Osman: 
"Uzak mı ora?" diye korkuyla sordu. 
Kadın: 
"U zakça," dedi. 
Koca Osman: 
"Ben öyleyse, bu gece burada kalayım da, öyle gideyim ." 
Kadın: 
"Bu gece kal kardaş," dedi. "Ben de Topalı bulduruyum . O, 
Abdinin kahyası oldu ya ... Topal gene bizim. Olsun varsın." 
Durmuş Ali, gözlerini belerterek karısına baktı. Kadın sus-
tu. 
Bir de baktılar ki, Koca Osman sırtını duvara iyice dayan­
mış, başı da bir yana sarkmış uyuyup durur. 
Durmuş Ali gülüm sedi. Kadın da gülümsedi: 
"Fıkara ne kadar da yaşlı," dedi kadın. "Kim bilir kaç gün­
dür at üstünde!" 
Durmuş Ali: 
"Kim bilir!" dedi. 
348