EDEB iYATlN MlZRAKC illGI 
Orhan Kemal ustanın ölümünden beş on gün ön­
ceydi. Cağaloğlu'nda raslaştık. Güneşli, güzel bir gün­
dü. Ayakkabısını boyatıyordu tam köşedeki boyacıda, 
yarenleşerek. Gene o çok sevdiği fötr şapkası başın­
da. «Yiğenim, dedi, öylesine delikanlıyım ki şu gün­
ler ... anlatamam ... on sekizinde gibi...» Yıllardır raflar­
da bekleyen oyıınları artık birkaç tiyatroda birden ov­
nuyordu. Aym anda birkaç yayınevinde birden ya.v·ım­
lanıyordu romanları, hikayeleri. Hiç unutmam, «Yahu. 
dedi, biz yazarlar galiba biraz da şarap gibiyiz, eski­
dikçe değerleniyoruz. İhtiyarlarlım diye midir, neri ir, 
vaktiyle kapısını günler boyu aşındırdıklarım, şimdiler­
de benden bir kitap koparabilmek için kapımı aşındır­
mağa başladılar. Bu duruma hala inanamıyorum, bili­
yor musun'!» 
Biz yazarların dramı da bu mudur, nedir? Sirke­
leşmeden kalabilmek. Şarap olarak kalmak ve eski­
rnek. Hem eskiye yüz vermeyen bir toplumun bireyi 
ol, hem de anca eskiyince değeri anlaşılabilen bir iş­
le uğraş ... Üstelik te senden yana gözüken nice mız­
rakçının saldırılarına göğüs gere gere... Seni sirkeleş­
tirebilmek için uğraşan nice genç külhanbeyle boğu­
)a boğuşa ... 
Bilmem !J.il_ir misiniz? Tiyatrocular, genç oyuncu-
F 5