düz ile gece kadar farkl ıydı. Yaşam tarzlar ı ise alabildi ğine 
başkaydı. Arada tam bir uçurum vard ı. Normal şartlar alt ın- 
da birbirlerine tahammül etmeleri bile zor iken, a şk odu'nda 
yanmalar ı beklenmedik bir hadiseydi. Ama oldu i şte. Hem de 
öyle çabuk oldu ki, Ella ba şına ne geldi ğini anlay ıp, kendini 
koruyamad ı bile. Tabii şayet insan ın kendini a şktan koruma- 
sı mümkünse! 
Aşk, Ella’n ın ömrünün o durgun gölüne gaipten dü şüveren 
bir taş misali indi. Ve onu sarst ı, silkeledi, darmada ğın etti. 
  
Ella 
Boston, 17 May ıs 2008 
Mevsimlerden bahard ı. Ilık mı ılık, yumuşacık bir günde 
başladı bu tuhaf hikâye. Nice sonra Ella geriye dönüp bakt ı- 
ğında başlangıç anını zihninde o kadar çok tekrarlayacakt ı 
ki, sanki geçmi şte yaşanmış bitmiş bir hat ıra gibi de ğil de, 
hâlâ evrenin bir kö şesinde sürmekte olan bir tiyatro sahnesi 
gibi gelecekti ona her şey. 
Zaman: May ıs ayında bir cumartesi ö ğleden sonra. 
Mekân: Evlerinin mutfa ğı. 
Ailecek hep beraber oturmu ş yemek yiyorlard ı. Kocası ta- 
bağına en sevdi ği yemek olan k ızarmış tavuk butlar ı doldur- 
makla me şguldü. İkizlerden Avi çatal b ıçağını baget yapm ış, 
hayali bir davul çalar gibi sesler ç ıkarıyordu; k ız kardeşi 
Orly ise günde ancak 650 kaloriye izin veren yeni diyetine 
uymak için toplam kaç lokma yiyebilece ğinin hesab ını yapı- 
yordu. Büyük k ızı Jeannette bir dilim ekmek alm ıştı eline, 
dalgın dalgın krem peynir sürüyordu üstüne. 
Ailenin yan ı sıra bir de Esther Hala vard ı masada. Pi şirdi- 
ği kakaolu mozaik keki b ırakmak için şöyle bir u ğramış, 
ama ısrarları kıramayıp yemeğe kalmıştı. Ella'n ın yemek bi- 
ter bitmez yapacak bir dolu i şi olsa da henüz masadan kalka- 
sı gelmiyordu. Son zamanlarda böyle ailecek bir araya gele- 
miyorlard ı bir türlü. F ırsat bu f ırsat, herkesin aray ı ısıtaca- 
ğını ümit ediyordu. 
"Esther Hala, Ella sana müjdeyi verdi mi bakal ım?" dedi 
  
16 
  
17 
  
 
  
David birdenbire. "Kar ım harika bir i ş buldu, biliyor musun? 
Hem de seneler sonra." 
Ella üniversitede İngiliz Dili ve Edebiyat ı okumuştu. Edebi- 
yatı seviyordu sevmesine ama mezun olduktan sonra düzenli 
bir iş hayatı olmamıştı. Yalnızca birkaç kad ın dergisine ufak 
tefek yaz ı takviyeleri yapm ış, bazı kitap kulüplerine kat ılmış, 
aralarda yerel gazetelere kitap ele ştirileri yazm ıştı. Hepsi buy- 
du. Bir zamanlar, sayg ın bir kitap ele ştirmeni olmay ı istemiş- 
se de o günler çoktan geride kalm ıştı. Hayatın rüzgâr ının onu 
bambaşka mecralara sürükledi ği gerçeğini kabullenmi şti. 
Meşhur bir edebiyat ele ştirmeni de ğil, bitmez tükenmez ev i ş- 
leri ve ailevî yükümlülükleri olan, üstüne üstlük bir de üç ço- 
 
cukla uğraşan titiz bir ev kad ını olmuştu sonunda. 
Hani bundan da yoktu pek bir şikâyeti. Anne olmak, e ş ol- 
mak, köpe ğe bakmak, evi çekip çevirmek, mutfak, bahçe, 
alışveriş, çamaşır, ütü derken... zaten yeterince me şguliyet 
vardı hayatında. Bunlar yetmezmi ş gibi bir de aslan ın ağzın-