Hatun koşareasma odaya girdi, aynadaki Aliye uzun uzun 
baktı, çok ciddi bir yüzle : 
"Ne güzel bir elbise yaptırmışsınız," dedi. "Çok da yakış­
mış Ali kardaşa, tıpkı mebus gibi olmuş. Hayırlı olsun. Güle 
güle eskit Ali kardaş." 
Alinin "Sağ ol," diye sesi ancak duyulabil di. 
Murtaza Ağa da Alinin yöresinde dönüyor, şapkaya, elbi­
seye, gömleğe bakıyor, Aliyi tepeden tırnağa inceliyordu. So­
nunda dingin bir sesle: 
"İyi, münasip, güzel," dedi. "Yalnız bel kemeri eksik, onu 
unuttuk. Hatun, benim bel kemerlerinden birisini al da getirse­
ne." 
Hatun hemencecik çıktı geldi: 
"Al," dedi, "bunu daha yeni getirmiştin Adanadan." 
Murtaza Ağa kemeri aldı, kendi eliyle Alinin pantolonuna 
geçirdi, tokayı sıktı. 
"İstersen gevşetey im." 
Ali başıyla, iyi işareti yaptı. 
Murtaza Ağa geriye çekildi, yana gitti, öne geçti Aliye bak­
tı. Aynanın içinde onu seyreyl edi. Pencerenin önüne ışığa gö­
türdü bir süre de inceledi orada onu: 
"Oldu," dedi. "Ali kardaşı böylece al götür Büyük Millet 
Meclisine, orta yerine oturt, herkes Başkan geldi sanır. Aaaah, 
şu postaHar da olmasa ... Yakışmıyor, üstte fötür, İtalyan malı, 
altta da kırmızı dağlı çanğı, yakışmıyo r." 
"Yakışıyor," dedi Hatun, "hem de bir güzel ... Postal bizim 
geleneğimiz, göreneğimiz değil mi, hem de dede yadiganmız, 
Mustafa Kemal Paşa da onu istemiyor mu?" 
Murtaza Ağanın gözleri parladı: 
"Doğrusun Hatun," dedi. "Geleneğimiz, göreneğimizdir 
bizim kırmızı postal. Orta Asyadan bu yana dede yadiganmız ­
dır. Mustafa Kemal Paşa bunu duysa, bilse, kendisi de bizim 
Ali Ağa gibi bu postalı giyer, Büyük Millet Meclisinin içinde 
zort zort gezinir di... Sen sağ ol hatun. Teşekkür ederim, konu­
ğuma, hem de bana iyi davrandın. Asil azmaz, yol tezikmez, 
demişler. Sen ki bu dünyanın, koca Türkmenin en soylu Beyi­
nin kızısın ... Biz şimdi Ali kardaşlan herbere gidiyoruz ." 
106