mazsa gözle rabıtayı kaybetmemiştim... Gardan çık­
tım. Vapur bekliyorum. Hava çok tubaf. Boyuna renk 
değiştiriyor. Goethe'nin mısralarını hatırlıyorum.
Nureiter d ie Sehnsucht kennt, weiss was ick leide  
Allein und abgetrennt von aller Freude  
Seh e ick ins Firm am ent nach jen er Seite  
Ach! d er m ich liebt und kennt, ist  in d er Weite  
E s brennt mir, es schmerzt meine Eingeweide  
Nur wer d ie Sehnsucht kennt, Weiss w as ich leide
(Özlemi tanıyanlar ne çektiğim i b ilirlerJ  
(Yalnız ve bütün zevklerden uzak)
(Giiğûn o tarafın a bakıyorum .)
(Ah! B eni seven ve tanıyan çok uzakta.)
(İçim yanıyor, içim  sancıyor)
(Özlemi tanıyanlar ne çektiğim i bilirler.)
‘Eingeweide’ kelimesi hoşuna gitmemişti, değil mi? 
Tramvayda camlara çarpan damlaların şekilleri ara­
sında hep seni aradım.
İkimizin çilesi ne zaman bitecek?
Evet evlenme çilesi uzuyordu; Mustafa Bey. Erenköy'ün 
tozlu yollarını ve orada yaşayan Ja le Oğan'ı düşünüyordu. 
Mustafa Be/in annesi de, oğlunun tozlu ayakkabılarına ba­
karak, ‘Gene Jale’ye gelmiş,’ diyerek endişeleniyordu. Musta­
fa Bey, değişik bir heyecanı bütünüyle yaşıyordu:
Ben evde bir köşede oturuyordum. Mektubunu derhal 
açamadım. B ir müddet yanımda dolaştırdım. Okusam 
derhal bitecekti.
216