25 
Çarıksız Murat söyledi. Kel Aşık onayladı. 
Çarıksız Murat ne diyordu? 
"Bu Taşbaş soyu başka bir soydur. Bu köy nankör köydür de Taşbaş soyunun 
değerini bilmez. Yoksa bu Taşbaş soyu gibi \'ar mı? Bir de büyük bir huyu var 
bu Taşbaş soyunun. İşte bunu ben bilirim, kimsecikler bilmez. Bu Taşbaşlar bü­
tün erkek çocuklannın adını Memet koyarlar. Bakın size sayayım. Bu Taşbaşın adı 
Memet. Üç oğlu var, üçünün de adı Memet. Bu Taşbaş Memedin babasının adı, 
onun da babasının adı, onun da babasının adı Memetti. Taşbaş sülalesi yeryüzüne 
indi ineli Memettir. Bunda bir iş vardır. Muhtanmızın güzel ağzıyla, ve de bunda 
bir sım hikmet gizlidir. Bu köy aklı başında bir köy olsaydı, bu Taşbaş sülalesinin 
yakasım bırakmazdı. Hem de hiçbir zaman. Ben de bir şeyleri bilirim ama bu köy­
de beni kimse dinlemez. Varsın dinlemesin ler. Benim de umurumda mı? 
"Bu Taşbaşlık nereden gelir bu soya? İşte en önemli yer burası. Bunun üs­
tünde kazık çakıp duracaksın. Hem de çok muhkem duracaksın ki işi anlaya­
sın. Hem de yüreğine su serpile. Şimdi size söyleyim ki bu millete neden Taşbaş 
milleti demişler. Neden sorup araştırmazsınız , ey budalaca millet? Neden sorup 
araştırmazsınız da, ayağınızı ona göre denk almazsın ız, ey ahmak ademoğulları? 
Bu Taşbaşlık nereden gelir bunlara?" diyordu. 
"Nereden gelir, nereden gelir? Bu Taşbaşlar hep dağlar üstüne çalışırlar. Bun­
lar yüce dağların uluları, ermişlerdir. Tüm yüce dağlar üstüne hüküm yürütürler. 
Kurtlar, kuşlar, tilkiler, çakallar, ayılar, kaplanlar bunlardan sorulur. Bütün bun­
ların ulusu Taşbaş soyudur. Siz bilmezsin iz, ben bilirim. Ben bilirim de, bu sırrı 
ilahiyi hiç kimseciklere demem. Şimdi sırası geldi de açtım ağzımı. Güzelce adını 
arıdım Taşbaş soyunun. 
"Bir gün dağların ulusu büyük Taşbaş, bunun dedesinin dedesinin dedesi ilk 
Meınetlerden birisi dağa yukarı gidiyormuş. Bir de ne görsün, boğazına kadar ta­
şa kesmiş bir adam. Alt yanı taş, üst yanı konuşan, ağlayan, gülen bir baş. Büyük 
kara gözleri var. Perçemi alnına düşmüş. Alnı azıcık terli. Bir bahar patlamış ki 
dağda da bu sırada, bahar derim sana. Dağlar, çiçekler, ağaçlar ninnileni yor. 
"Ulu Taşbaş, alt yanı, elleri ayakları, gövdesi taşa kesmiş delikanlıya yakla­
şıyor. 'Nedir senin bu halin,' diye soruyor. O da başına geleni anlatıyor. Diyor ki, 
bir büyücü se\'diğime aşık oldu. Beni bu hale getirip sevdiğimi elimden aldı. Sen 
ki bu dağların ermişi Ulu Memet Efendimizsin, bul bakalım derdime bir derman. 
Ulu Memet, bulurum diyor. Elini görünmezlere uzatıp, cennetten bir nar çubu­
ğu koparıyor. Toprağa kapanıyor akşama kadar dua ediyor, dua bittikten sonra