126 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
"Konalım mı Elif? Ne dersin?" 
E lif: 
"Konalım. Bu gece burada donmazsak. Bereket odun çok. Sen gelene kadar 
ateş yakarım ki ... " 
Ali sınındakini indirdi. Bir derin soluk aldı. İki elini beline verdi, gerindi. 
Kemikleri çatırdadı. Ayakları yanmış gibi acıyordu. Sol ayağını kaldırdı baktı. 
Altı delinmişti. Delikten küçücük, keskin taşlar gitmiş, tabanını kesmişti. 
Yükü yerleştirdikten sonra: 
"Ben anaını bilirim Elif," dedi. "Çok iyi bilirim. O, bana düşman değil. Elden 
ayaktan düşmesi zoruna gidiyor. Benim sırtıma binmesi öldürüyor onu, savaşı, 
düşmanlığı bana değil, kocalığa. At da bahane. At kendiliğinden, yani Koca Ha­
lil binmeden de ölseydi, ben de onu gene öyle sırtıma bindirseyd im, bundan 
daha çok düşman olur, gene benimle konuşmazdı." 
E lif: 
"Meryemce Anam da bir hoş karı. Adam kocamaz mı? Elden ayaktan düş­
mez mi hiç?" 
Ali: 
"Anam daha kocalığa alışamadı. Azıcık suyuna gitmesen, öldürür kendini. 
Kız, görmedin mi, bir güne bir gün saçı kınasız durdu mu?" 
Elif gülümsedi. Ali de. 
"Nerdeyse gelin olup da zülüf kesecek." 
Ali sırtını ağaca verdi. Hasan kuru odun toplamaya gitmiş, bir köknarın al­
tına boyunca odun yığmıştı. Bir de perilerevi koparmış tı. Perilerevi çıradan da 
iyi tutuşurdu. 
Hasan kibriti çalmış, perHerevini tutuşturacakken, Ali onu gördü: 
"Ulan," diye bağırdı. "Ulanı silktin mi onu? Onun içi böcek dolu. Yuva o. At 
onu. Çırayla tutuştur." 
Hasan öteye gitti, elindeki otu silkti. İçinden yüzlerce uğurböceği döküldü. 
Baktı ki olacak gibi değil, dökülen böcekler bitmek tükenmek bilmiyor, gittikçe 
dökülüyor. Elindekini uzağa fırlattı. Yanındaki çarnın balta yarası almış gövde­
sinden bir çıra kopardı, tutuşturdu. 
Alinin canı hiç gitmek istemiyordu. Oturdukça da çözülüyor, her bir yerleri 
sızlamaya başlıyordu. Biraz daha oturunca kalkamayacağını anladı. Uykuda sıç­
rarlar ya, öyle ani bir kararla ayağa fırladı. 
"Ben gidiyorum," dedi yola düştü. 
Elif arkasından yetişip eline bir dürüm ekmek verdi. 
"Acından öldün. Ye!" dedi. "İçine peynir sardım. Çökelek. .. " 
Ali onun yüzüne bakmadan elindeki dürümü aldı yürüdü. Koşareasma gidi­
yordu.