Köylülerden nefret ediyor, mümkün mertebe onlarm pis 
suratlarım görmek istemiyordu. Nerde bir köylü görse, yüzünü 
buruşturuyor, bir şeytan savma duası okuyor, yere kocaman bir 
tükrük atıyor:
"Bir köylü görmüyor muyum karşımda, sanki o sanbaşı 
görüyor gibi oluyorum, ürperiyorum efendim, elimde değil, 
ürperiyorum nuru aynım," diyordu.
Arif Saim Beyin önündeyse binbir takla atıyor, onun en az 
beş adım arkasında yürüyor, ağzını açsa bir top gibi hemen fır­
lıyordu.
Arif Saim Beyin bütün pis işlerini pişirip kotaran oydu.
"Bunlar, bu aslanlar, bu alçaklar yıkacaklar sanbaşı," di­
yordu. "Onda çok Arif Saim var. Her birisi de Arif Saimden da­
ha yaman, daha alçak. Onlar yıkacaklar sanbaşı. Hele bir bekle­
yelim, Mevlam neyler, neylerse güzel eyler. Bir tek Arif Saim 
bir sanbaşı yıkar. Ama bin Arif Saim, tozunu attırır sanbaşm. 
Hele bekleyelim."
Gece yatağına girince, yarm sabah uyandığında sanbaşm 
düşmüş olduğu, yerine Vahidettin Han efendimizin geldiği ha­
berini alacağım hayallıyor, büyük bir mutluluk içinde sırmalı gi­
yitler, kordonlar, madalyalar hayallıyor, öyle rahat uyuyordu.
"Muhteşem Al Osman ülkesinde bunlar payidar olamaz. 
Aslan yatağına çakal giremez."
Her gece, her gece yarm sabah paşa olacağı inancıyla uyu­
yordu. Daha da çok Ingilizlere güveniyordu. Bu Bolşevik ipsiz­
lerine güneş batmayan imparatorluğun ali mensuplan hiç Ana- 
dolunu bırakırlar mıydı? İşte bütün Arabistanı işgal etmişler, 
Peygamberimizin evlatlarını taht üzere payidar kılmamışlar 
mıydı?
Bü yolsuz, susuz, evsiz, ışıksız mezbeleden, çamur içindeki 
haşa huzurdan bu levse boğulmuş kasabadan tez vakitte aynla- 
caktı. Sanbaşm iktidarı pamuk ipliğine bağhydı.
Kaymakam Ramiz Bey sıkıntıdan patlıyor, gece gündüz içi­
yor, derebey kahntılanyla kumar oynuyor. İskenderundan 
orospular getirtiyor, sabahlara kadar vur patlasın çal oynasın...
Kasabaya geldi geleli hiçbir köye çıkmamıştı. Çıkamazdı 
da. Bir kere köylülerden çok korkuyordu. Bir de sanbaşm as-
218