KUYRUKLU YILDIZ ALTINDA BÎR EVLENME 13 
Bedriye Hanım: 
— Telgrafçıların evinde gördüm. Bilirsiniz ya, onun' oğlu 
îrfan, Frenkçe okur. Önüme bir büyük kitap açtı. îçinde bütün 
yıldızların, ayların, güneşlerin resimleri var. 
Emeti Hanım: 
— Ah, tevekkeli değil, Tanrı'nın sırlarına ermek için böy­
le gökteki ayların, yıldızların resimlerini çıkarınca işte sonu 
böyle olur. Bize kuyruklusu da çarpar, kuyruksuzu da... 
Bedriye Hanım: 
— Bu kitabın içinde ne yok, ne yok, ne yok hanım... 
Birçok tekerlekler, yarım aylar, bütün aylar... Âşık yolunu 
şaşırdı gibi, endişe gibi çizgiler... Üç köşeli, dört köşeli şekil­
ler... Anasına, babasına pay veren çiçeğine benzer bir şeyler... 
Tentene gibi, Hristo teyeli gibi kıvrıntılar... Sümüklüböcek gi­
bi, solucan gibi hayvancıklar, irfan Bey hep onları, adlarıyla, 
sanlarıyla anlatıyor. O kitapta kuyruklu bir tane değil ki... 
Dolu. Hepsinin zamanı varmış. Kimisi on senede, kimisi yirmi, 
otuz, kırk, elli, altmış, yüz, daha bilmem kaç senededir gelip 
bizim dünyamızın yanından geçerlermiş. 
Emeti Hanım, sinirlilikten birkaç defa geğirerek: 
— Aman, aman, geçsin. Kimseyi incitmeden geçsin, iki 
gözüm, bizden ırak olsun. 
Mebrure: ' 
—• Anne, biz de gidip kuyruklunun resmine bakalım... Ke­
di kuyruğu gibi mi, Karaman kuyruğu gibi mi acaba? 
Emeti Hanım: 
1— Gecenin birinde gelip de çatarak evlerimizin damları­
nı gümbürrr gümbür başımıza indirirse kedi kuyruğunu sen 
o zaman görürsün... Aman bu şimdiki tazeler,.. Ne işitirlerse 
hemen görmeye kalkan bu deli kızlar... 
Bedriye Hanım: 
— îrfan Bey, kitaptaki birçok kuyrukluların içlerinden 
bir tanesini parmağıyle göstererek: «Gelip de bize çatacak diye 
korktuğumuz haspa işte bu!» dedi... 
Emeti Hanım: 
—- Kız, nasıl şey? Tarif et. Meraktan çatlayacağım... Ben 
de gidip göreyim bari... 
Bedriye Hanım: 
— Ah, nasıl tarif edeyim,, anacığım?.. Deniz kızı mı de­
sem, Ankara keçisi mi, yoksa Van kedisi gibi mi desem? Ta-