bir araya  gelmekle  bir kez olsun  birbirimizi  tamamlamaz  ya da or-
taya anlamlı  bir bütün  çıkarmayız.  Onu  bir ay görmesem  özlemem, 
yokluğunu  bile  hissetmem  muhtemelen;  ama  bir ay sonra  görüştü-
ğümüzde,  beraber  vakit  geçirmekten  en ufak  bir sıkıntı  duymam, 
yanından  erken  ayrılmayı  aklımın  ucundan  dahi  geçirmem.  Bazı 
şeyler  nasıl  oldukları  şeyden  ibaret  iseler,  Ethel  de Ethel'dir  işte. 
Buna  rağmen,  ya da tam  da bu sebepten,  hiç kimseyle  görüşmedi-
ğim kadar  sık görüşür,  kimseyle  paylaşmadığım  kadar  çok şey pay-
laşırım  onunla.  Senelerdir  böyle.  Bu kağşamış  ilişki  belki  daha  uzun 
seneler  boyu  böyle  devam  eder;  belki  de kan toplamış  bir tırnak  gi-
bi, bir gün  kendiliğinden  düşüverir.  Bazen  merak  ediyorum,  böyle 
bir şey olduğu  takdirde,  tırnağın  düştüğünü  önce  hangimiz  fark  ede-
cek ve tabii  ne kadar  zaman  sonra? 
Kalkarken,  telefon  kablosuna  takıldı  ayağım.  Başımı  koyduğum 
yastığın  altından  çıktı  ahize.  Gece  o kafayla  telefonu  boğmak  iste-
miş gibiyim.  Canım  sıkıldı.  Eldeki  tüm  veriler,  sızmadan  önce  ge-
ne dayanamayıp  onu  aradığımı  gösteriyor. 
Sarhoşların  araba  sürmeleri  sakıncalıdır.  Bunu  herkes  teslim 
eder.  Ne var ki, sarhoşların  telefonu  kullanmaları,  araba  kullanma-
larından  çok  daha  ölümcül  sonuçlar  doğurabildiği  halde  bu konuda 
hiçbir  düzenleme  mevcut  değildir.  Sarhoşken  araba  kullananlar  ras-
gele hedeflere  çarpar:  aniden  karşılarına  çıkan  talihsiz  bir ağaç,  ken-
di halinde  seyreden  ilgisiz  bir araç...  ne bir kasıt  vardır  bu kazalar-
da, ne de bir amaç.  Sarhoşken  telefonu  kullananlar  ise gidip  mutla-
ka sevdiklerine  çarpar. 
Sarhoşken  ona  telefon  etmiş  olmak  yeterince  azap  verici.  Ama 
daha  da beteri,  ertesi  gün  uyanınca,  bunu  yapıp  yapmadığını  hatır-
layamamak  ve hatırlamak  için  uğraştıkça,  yapmadığına  kendini  ik-
na etmeye  çalışmak.  Boşandığımdan  beri  neredeyse  düzenli  aralık-
larla tekrar  ediyordu  bu sahne.  Ama  henüz  yeni  telefonundan  ara-
mamıştım  Ayşin'i.  Bu numarayı  ele geçirdiğimi  bile  bilmiyor  olma-
lı. Tabii  eğer  dün  gece  konuşmadıysak...  Emin  olmalıyım.  Yeniden 
arama  tuşuna  bastım.  Bir,  iki, üç...  altıncı  çalışında  açıldı.  Ta ken-
disi! Sabahlan  sesi  hep böyle  yedi  kat kuyuların  dibinden  çıkar.  Uy-
kuya  düşkündür.  Uyandığında  gayet  sevimsiz  olur;  şekersiz,  sütsüz 
filtre  kahvesini  içmeden  kendine  gelemez.  İkinci  "aloo"su  birinci-
135