FEYZA HEPÇ İLİNGİRL ER 
!arın tümü gülerek bu yeni güle bakıyorlarmış. Derken 
gülme herkese sıçramış. Herkes kahkahalar içinde sarı gü­
hin güldüğünü söylüyormuş birbirine. Az sonra tümü 
inanmış sarı gülün güldüğüne ve gülerken çevresinde bu­
lunanları da güldürdüğüne. 
Seçici kurul, bu gülen ve güldüren gülden daha çok 
ödüle hak kazanan bir başka gül bulamamış. Teyzem ge­
ne ödülü, armağanları ve gülüyle oradan uzaklaşırken 
H'yi anımsamış. Dönüp bakmış, gerçekten H arkasından 
koşarak geliyormuş. 'Anladım,' demiş teyzem. 'Bu gülü de 
istiyorsun.' Sarı gülle birlikte kazandığı tüm armağanları 
da hiç düşünmeden H'ye vermiş. 
'Artık gülen ve güldüren gül hende. Kimse ödülü hen­
den alamaz.' diye düşünüyormuş H ve bir yıl sonraki ya­
rışma için büyük hazırlıklar yapması gerekmediği kanısın­
daymış. 
Fakat bir yıl sonra başka bir şey olmuş. Seçici kurul 
ödülü H'nin gülen gülüne vermeden önce teyzemi bekle­
menin uygun olacağını söylemiş. 'Bundan daha etkileyici­
sini getiremez ya .. .' diyormuş H. 'Ödül benim hakkım. 
Niye bekleyelim G'yi?' 
Ama teyzem görünmüş uzaktan. Konuşmaları kesip 
teyzemin yaklaşmasını beklemişl er. Teyzem yaklaştıkça 
bir ağlama isteği dolduruyormuş içlerini. Teyzem yanları­
na geldiğinde, kucağında taşıdığı kapkara güle bakama­
yacak kadar gözyaşlarına boğulmuş durumda bulmuş on­
ları. Hıçkırıklar içinde, 'Güzel bir gül olmalı, değil mi?' 
diye birbirlerine soruyorlarmış. Gözlerinden akan yaşlar­
dan gülü göremiyorlarmı ş çünkü. H şaşkınlık içinde kal­
mış. 'Bu işin mutlaka bir sırrı var.' diyormuş ve teyzemi, 
kendisine bu önemli sırrı açıklamadığı için suçluyormuş. 
'Eğer bir sır sayılırsa,' demiş teyzem, gülle birlikte, arma­
ğanlarını ve kazandığı ödülü H'ye verirken, 'Bu işin sırrı,