376 YaşarKemat-Dağın Öte Yüzü 
Ali mallannın bir kısmını, belki onda birini dışarı çıkarttıktan sonra Lapacı 
Halile gitti. Neden başka yere değil de Lapacı Halile? Uz, yavaş bir adamdı Halil. 
Mallan sakladıklan gün, köylü hemen o gün malını akşama kadar, dışarda bir 
çöp komamacasına saklamış, rahatlamış n. Yalnız Halilin eşikliği açması, mallan 
içine koyması, kapaması tam on beş gün sürmüştü. Şimdi de, eşikliğin yanına 
oturmuş ağır ağır, gözlerini kapamış, elleriyle toprağı söküyordu. Belki bir saatta 
ancak el kadar bir toprak parçası sıyırabiliyordu kuyunun ağzından. Bu gidişle 
belki bir yılda mallarını dışanya çıkaramayacakn. 
"Kolay gelsin Halil Ağa," dedi. 
Halil yumuşak, ağır ağır sözler ağzından dökülürcesi ne: 
"Sağ ol kardaş," dedi. "Uğraşıyo ruz. Şunu bir çıkaralım bakalım. Yakında geri 
gömeriz. Öyle değil mi?" 
Ali: 
"Öyle kardaş," dedi. "Allah kolaylık versin. Hem de bin kolaylık ." 
Meryememin böyle giyindiğini gören kadınlar, yeraltından çıkardıkları en 
güzel giyitlerini, bayramlıklannı giyindiler, taknlar takışnrdılar, sürdüler sürüş­
türdüler. Köy bir bayram havasına döndü. Genç kızlar, gelinler, bundan çok 
memnundular. 
Köylü çıkarac ağını çıkarmış, saklayacağ ını saklamıştı. Ama sözüm ona çıkar­
mışlardı. Gene eski tas eski hamamdı. Her bir şeyleri, pahacia ağır, dişe gelen 
varlıkları hep saklı kalmıştı. Ama kendilerini bile inandırmışlardı ki saklı hiçbir 
şeyleri, bir zımık varlıkları bile yeraltında kalmamıştı. 
Peri mağarasındaki hayvaniara gelince, onlar oraya alışmışlardı. Artık bundan 
sonra kıyamete dek köylünün malları mağaralarda kalacaktı. Adil gelirse varsın 
hayvanlan oradan alsın. Sakladıkları yoktu ki ... 
Hiç konuşmadan böyle bir anlaşmaya varmışlardı. 
Şimdi gene Adili bekliyorlardı. Bu sefer gönül rahatlığı ile ve o kadar büyük 
utanç duymadan bekliyorlardı.