başladı. Tam bir edükasyon marksist gördükten, hamuruyla şiirlerini 
yoğurduğu ideolojiyi onun profesörlüğünü yapabilecek kadar hazmettik­
ten sonra kollarını sıvadı. Daha evvel o da Halit Ziya'ları, Fikret'leri 
okudu. Garp burjuva ve asilzade edebiyatlarını dışından, proleterin şii­
rini içinden tetkik etti. Klasik mısrayla şiir yazdı. Sene 1920 kadar oldu. 
Edebiyat ihtilâlini yaptı. Fakat henüz o kadar kuvvetli değildi o. Vaktiyle 
zevkle okuduğum o yazılarda ben bile şimdi bir fevkalâdelik göremiyo­
rum. Ancak Hopa Mahpusanesinden geldikten sonradır ki şaheserlerini 
vermeğe başladı. Bütün bu eserlerle burda meşgul olmak mümkün de­
ğil. Ben yalnız «Sesini Kaybeden Şehir»den misaller zikretmek ve ki­
tabı mevzuu bahsetmek istiyorum. Acaba onun yaptıklarını ana hatlar 
halinde basit bir izah çerçevesi dahilinde gösteremez miyiz? Bu çok 
mümkün. (...) 
Nâzım Hikmet proleter arzusunu bilâtereddüt edebiyata soktu, canlı, 
yürüyen lisanla şiir yazdı. En kudretli olan o en kudretli lisanın halk 
dili olduğuna inandı. 
Nâzım Hikmet yepyeni bir teknikle eser meydana getirdi.. Hayal 
ve teşbihlerinde şimdiye kadar yazılmış olanlardan keskin hatlarla ay­
rıldı. Papatya yerine pervaneyi, uskuru idealize etti. Ve edebiyat mo­
dern güzel sanatlarla beraber giden bir yirminci asır edebiyatı halini 
aldı. 
Nâzım Hikmet'in nazım tekniği de şimdiye kadar yapılmış olanlardan 
çok başka türlüdür. Bu nazma göre ne başlı başına şiir bir ritim ile mu­
kayyettir; ne de o şiirin her hangi mısraı müstakil bir ölçüye tâbidir. 
O şiirin kompozisyonu esnasında ses tayiniyle çok meşgul olur. Bunu 
şiirin bir unsuru addeder. Buna rağmen hiç bir klasik mezürle alâkası 
yoktur. (...) 
... «Arife..», «Belki Ben», «Sıradaki..», «Sıradakinin Ölümü» bilmem 
bu yazılara herkes ne der? Ben kendi hesabıma onları çok beğeniyo­
rum. «Dört Kişi Ve Dört Şişe..» Burda ince bir söz tülü arkasında bü­
yük faciaların karakalemle çizilen tablosunu seyrediyoruz. «19 Yaşım» 
adlı manzume bize Nâzım Hikmet'in en iyi ve en kudretli tarzda anlatan 
bir eserdir. 
Üstad ahbap, bu dördüncü kitabıyla büyük edebiyat kozlarından bi­
rini oynamıştır. Hele (Kerem Gibi), (Veda), (Nikbinlik) gibi manzume­
lerinde sesler o kadar ince bir mimar itinasıyla tayin edilmiştir ki, in­
san için söyleyecek bir söz kalıyor: Nâzım Hikmet'e pes... [AB]. 
(Resimli Ay, 1-15.1.1931) 
İkinci yazı A.K. imzasıyla [Ahmet Kutsi?] Sivas'ta Adım gazetesinin 
1 Ocak 1931 günlü sayısında yayımlanmıştır. Daha sonra, Kemal Sül-
318