17 Satmak." Gene de anla şıldığından kuşkuluydu. Onu vi trinin 
önünde öylece bırak tı, sokağın köşesine gitti. Şişman adam, 
dükkânının kapısın da sonucu bekliyordu. Biraz sonra kırmızı 
pantolonlu, göğ sünün kıllan gömleğinin çiçekleri arasından 
kara bir çalı gi bi fışkıran bir genç durdu önünde; gömleklere 
baktı: "How much?" dedi. Genç adamın yüzüne bakıldı sadece. 
Soka ğın köşesindeki asıl satıcı hırsla ayağını yere vurdu. "Herif 
esrarkeş," diye homurdandı. Kıllı genç müşteriyi kaçırma mak 
için yanma yaklaşarak, "Sağırdır," dedi telaşla. "Yüz li raya 
veriyor." "Pahalı," dedi kırmızı pantolonlu genç. Asıl satıcı, 
mantolu adamın yüzüne öfkeyle baktı; kararsız dur du bir süre, 
sonra kulağım onun ağzına dayadı. "Seksen li raya indi," dedi 
aceleyle. "Ben dilinden anlarım." Mantolu adam, satıcının 
aracılığıyla sessiz bir pazarlık yaptı. Altmış liraya satmış oldu 
gömleği sonunda. Bir saatten az bir süre içinde bitti gömlekler. 
Mantonun cebine on lira konuldu ve "Goodbye," denildi, 
uzatmadığı eli sıkılarak. "Çok şahane!" diye bağırdı şişman 
dükkâncı. "İçeri gelsene biraz ." Durdu, düşündü: "Öyle ya, 
anlamaz." B avullu  Satıcının  yolunu de nedi: "Sen gelmek 
dükkân burda," dedi ve daha fazla bek lemeden onu kolundan 
tutup i çeri çekti. Tezgâhtarla birlik te bir süre çevresinde 
dolaşarak ondan ne yapabilecekleri ni düşündüler. "H erif de 
manken gibi duruyor ortada. Eline kumaş topunu verip 
sattıramam ya!" Bir süre daha çevresin de dönüldü. "Manken," 
dedi şişman dükkâncı gene, başka söz bulamadığı için. Bir süre 
de tezgâhtarla birlikte söylen diler "Manken, manken," diye ve 
çok sonr a akıl ettiler onu manken olarak kullanmayı. Bir süre 
de "Canlı manken!" di ye bağırdılar sevinçle. Sonra onu vitrine 
doğru ittiler, ora da durması için (ona başka türlü söz 
dinletilemiyordu ki). Tam vitrinin çıkıntısına doğru adımını 
attıracaktan sırada, "Ayakları çok kirli, pantolonu da öyle," 
diyerek patronunu uyardı tezgâhtar. Onu durdurdular. 
Ayakkabıla rının üstüne ve pantolonunun alt tarafına biraz