21 kılığının, biraz ferahladı. Gülümseyen adama tat lı gözlerle 
baktı. Kendisine bakılmadan gülümsendiğini an ladı sonunda. 
Cebindeki küçük bir radyonun ince bir telle sol kulağına 
taşıdığı ve otobüste kendisinden başka kimse nin bilmediği bir 
müziğe gülümsüyordu adam.  
Geniş bir meydanda otobüsten indi. Küçük bir boyacı, sandığını 
koydu yanına. "Tozunu alalım mı abi?" dedi. Aya ğını özenle 
koydu sandığın üstüne; sargıların arasındaki kir ler, beyaz bir 
fırçayla özenilerek temizlendi. Sonra, güver cinler için mısır 
aldı; kollarını iki yana açarak serpti kuşlara. Parkın girişindeki 
duvarın üstünde oturan kasketli bir genç, yanında kine, "Put gibi 
olmuş, şuna bak," dedi. "Çarmıh," diye düzeltti öteki. Güldüler.
  
Parkın kapısında 'Otuz iki dişe keman çaldıran' bir şişe gazoz 
içti. Gölgedeki banklardan birine oturdu. Bir ihtiya rın, dişleri 
olmadığı için, pek anlaşılmayan dertlerini di nledi. Derli toplu 
insanlar, dinlenmek için başka yerlere gittik lerinden kimseye 
garip görünmedi kılığı, kimsenin gözüne çarpmadı. Sonunda, 
ihtiya rın isteği üzerine, onu durağa götürdü koluna girerek. 
Parktan çıkarken gene peşine takıldı lar. Önce çocukl ar. Durağa 
oldukça kalabalık geldiler. "Al lah belasını versin bu pis 
yabancıların," dedi birisi; gömle ğini pantolonunun üstüne 
çıkarmış, bütün yüzü bıyık için de kara bir adam. "Bedava 
yaşıyorlar bu ülkede." Arabası nın kapısına dayanmış, müşteri 
beklerk en, yağlı, kıymalı bir şeyler yiyen şoför de bu 
düşünceye hak verdi: "Paramızın değeri de bu yüzden düşüyor 
abi." İhtiyar, mantolu adamın kolunu çekti, "Beni karşıya 
geçirin," dedi. Bir taksi geçer ken onlara hafifçe dokundu, 
durdukları halde. Dönüp baktı lar. "Ne bakıyorsun?" dedi, 
pencereden uzanan kafa. Geri çekildiler, onları  izleyen 
kalabalığa çarptılar, ihtiyar, manto yu çekiştirip duruyordu. 
Hızla geçen arabalar yüzünden bir türlü ulaşamadılar karşıya. 
Bir iki atılıştan sonra kaldırımın kenarına sığı ndılar. "Hepsi de