rakbğımızda keşki ölseydik," diye hayıflandı Kürt Rüstem. 
"Olan oldu. Başımıza bu işler de geldi ." 
"Artık dönemeyiz, değil mi Rüstem?" 
"Dönemeyiz Ağam." 
"Dönsek ne olur?" 
"Dönsek derler ki koskocaman Bayramoğlu İnce Memed 
adındaki çocuğun üstüne gitti de korku sundan yüz geri etti, 
derler. Sen buna dayanam azsın. İşte senin' için gerçek ölüm bu 
olur. Kimse bilmez ki biz ince Memede, gençliğimize, dağlara 
atbğımiz tohumun taze çiçeğine kıyamadık. Kimse bilmez ki 
Bayramoğlu kendi gençliğini öldürmektense kendim öldür dü." 
"Kimse bilmez," dedi Bayramo$Ju. "Demek kader yolumu­
zu böyle çizmiş, İnce Memedi yakalamak bize düşm üş." 
Bayramoğlu gözlerini çadırın kapısından gözüken uzakta­
ki yüce dağın karlı doruğuna dikti, daldı gitti. Başını çevirdi­
ğinde gözleri yaş içinde kalm ışb. Yüzü gerilmiş, yüz çizgileri 
keskinlem işti. Kendi kendine konuşur gibi: 
"Keşki ilk çarpışmada İnce Memed bizi vursa da, biz de bu 
alçaklıktan kurtulsak," diye söylendi Bayramoğlu. 
"Keşki," diye bağırdı Kürt Rüstem. 
Bayramoğlu eskiden bir köye, bir kasahaya inmeyegörsün, 
köy, kasaba bayram yerine döner, onu görmek için insanlar yol­
lara dökülürler di. 
Bayramoğlu Çiçekli köyünden kalkb. Çadırlan muhtara bı­
raktılar. Çadırlar ağırlık oluyordu, artık köy evlerinde konakla­
yacaklardı. 
Bir gün, bir gece yol gittiler. Yolda, haberciler durmadan 
haber getiriyor , Bayramoğlu atının üstüne yumulmuş, derin bir 
düşüneeye gömülmüş, getirilen haberler onu ilgilendirmiyor­
casma dinliyor , atma yol veriyor du. 
Önlerindeki dağı aşınca sağdaki koyakta bir köy gördüler , 
atlan da, kendileri de yorulmuş, acıkmışlard ı. Köyden duman 
tütüyor du. Ortayerinde ulu üç çmar ağacı dikili bir alan yem­
yeşil gözüküyor , yeşilliği dümdüz, ağaran, köpüklenen küçük 
bir dere ikiye ayınyor du. 
Köye yöneldiler. Onlan gören köylüler kaçıp evlerine sığı­
nıyorlard ı. Bu da zaten işkilli olan Bayramoğlunun gözünden 
454