nm. Onu gördüm. Onun kibrini gördüm. Gözlerim kör ola, 
önüme akaydı da o adamı, öyle bir insanı görmez olaydım. Ka­
ranlığı, insanlara bir böcek gibi aşağılayarak bakışı, yüreğimin 
başına, o gün bugündür kara bir taş gibi otur du. Hiçbir insanı 
öldürmek istemem, Allahın en kötü yaratığı da olsa, Allahın 
yapısını bozmak istemem. Bu kadar savaş gördüm, ölümden, 
kandan bıktım. Ama bu Arif Saimi seve seve öldürürdüm. Bü­
tün kötülüğün başı o ... " 
İlyas Çavuş, tepeden tımağa öfkeye kesmişti: 
"Oğlum İnce Memed, sana karşı içimde en küçük bir kır­
gmlık yok, başımıza bu işleri sen açtın. Allah da, Peygamber de 
şahidimdir ki sana içimde sevgiden başka hiçbir şey duyma­
dım, o adam beni senin yüzünden aşağılarken bile. Senin işin 
bu. Sen yolunu seçmişsin. Başka bir yolun olam az. Nasıl olsa 
bir gün ya bir kurşunla ya darağacında can verec eksin. Dünya 
kuruldu kurulalı senin gibi bir adamın yatağında osura osura 
öldüğü görülme miştir , biliyorsun ... " 
"Biliyorum," diye güldü İnce Memed . 
''Bildiğin halde dağlarda geziyor, Abdi Ağaları öldürüyor-
sun." 
"Öldürüyoru m." 
"Bana bu sefer kurtuluşun yok gibi geliyor. Karafırtına ağır 
basıyor." 
"Bana da öyle geliyor," dedi İnce Memed . 
"Nasıl, nerede öleceğini de hiç düşünüyor musun?" 
"Çok düşünüyor um." 
"Şimdiye kadar kim bilir kaç kere öldün ." 
"Çoook," dedi İnce Memed. "Beni her gün öldürüyorlar. " 
"Bu dağlarda bin kez ölmeden bir kez dirilemez sin." 
"Eski sözdür, hem de doğrudur," dedi İnce Memed . 
"Öyleyse beni dinle İnce Memed ." 
"Dinliyorum İlyas Çavuş ." 
"O boşalan köyler var ya, iyi ki Deliktaş köyüne girmedi­
niz. Bence o boşalan köyler birer tuzak. O köyleri Karafırtına 
boş bırakma z. Yanılıp yazılıp da siz boş bir köye girecek olursa­
nız, pusuya düşebilirsiniz. Neden ki dersen çünküleyim ki siz o 
köye girerken, içinde insan yok ki, birisi kaçsın da, pusu var di-
573