Alt ıncı Bölüm  
ANTEPFISTI ĞI 
A 
rmanuş Çakmakç ıyan, A Clean Well-
Lighted Place for Books'taki çenebaz kasiyerin, seçti ği on iki ro-
man ı tek tek işlemden geçirip çantaya yerle ştirmesini seyretti. Ni-
hayet kredi kart ı onay ını ald ığında, sat ış fişinin alt ındaki miktara 
bakmamaya çal ışarak kâğıdı imzalad ı. Bir kez daha biriktirdi ği 
bütün paray ı kitaplara yat ırm ıştı! Tam bir kitap kurduydu Arma-
nuş; pek matah bir özellik de ğildi bu, zira o ğlanlar ın gözünde k ıy-
meti harbiyesi yoktu; bu yüzden de zengin bir koca bulmas ını ha-
yal eden annesinin keyfini kaç ırıyordu. Daha bu sabah telefonda, 
bu gece d ışarı çıktığında romanlar üzerine tek kelime bile etme-
yeceğine dair söz verdirmi şti annesi ona. Kendisini bekleyen ran-
devuyu dü şündüğünde midesinde bir endi şe dalgas ının kabard ığını 
hissetti Armanu ş. Yaklaşık bir senedir kimselerle ç ıkm ıyordu. 
Yemin etmi şti sözde randevularla vakit kaybedece ğine bu işi kö-
künden kesip hiç kimseyle ç ıkmamaya, oturup evde kitaplar ını 
okumaya. Ne var ki nas ıl olduysa bu ak şam Armanu ş Çakmakç ı-
yan erkeklerle şans ını bir kez daha deneyecek, a şka bir şans daha 
verecekti. 
Karşı cinsle tekerrür eden ba şarısızlıklar ının ard ındaki esas 
sebep kitaplara duydu ğu tutku ve ç ıktığı erkeklerden daha bilgili 
olmas ıydı belki ama durumu daha da vahim hale getiren iki ilave 
 etken vard ı. Birincisi Armanu ş güzel bir k ızdı, fazla güzel. Oran-
tılı vücudu, ince hatl ı yüzü, koyu sar ı dalgal ı saçlar ı, iri gri-mavi 
gözleri ve ba şkalar ında bir kusur gibi görünebilecek ama ona ken-
dine güvenli bir hava veren hafif kemerli burnuyla fiziksel cazibe-
si, zekâs ıyla da birle ştiğinde delikanl ılar ı ürkütüyordu. Çirkin ka-
dınlar ı tercih ettiklerinden ya da zekây ı takdir etmediklerinden de-
ğil. Onu tam olarak nereye yerle ştireceklerini bilemediklerinden. 
Kategorileri buland ınyordu. Ya şıtı erkeklerin üç kategorisi vard ı: 
okşanlar, dan ışmanlar ve ni şanlar. Ok şanlar, yatmak için ölüp bit-
tikleri k ızlard ı, öncelikle vücuduyla var olanlar. Dan ışmanlar ise 
akıl dan ıştıklar ı kızlar, yani dostlar ı; öncelikle zekalar ıyla var 
olanlar. Ni şanlar ise günün birinde evlenmeyi dü şündükleri k ız-
lard ı, öncelikle iyi huylanyla var olanlar. Armanu ş'un derdi bu üç 
kategoriden hepsine uyacak kadar "mükemmel" olmas ı ve bu se-
bepten hiçbir kategoriye uymay ıp aç ıkta kalmas ıydı. 
Armanuş Çakmakç ıyan' ın erkekler konusunda ya şadığı fiyas-
konun ard ındaki ikinci etken daha karma şıktı: akrabalar ı. San 
Francisco'daki Çakmakç ıyan ailesi ve Arizona'daki annesi, Arma-
nuş için doğru erkeğin kim oldu ğuna dair birbirine taban tabana 
zıt görüşlere sahipti. Çocuklu ğundan beri neredeyse be ş ay ını San 
Francisco'da (yaz tatilleri, bahar tatili ve hafta sonu ziyaretleri) 
geri kalan yedi ay ını da Arizona'da geçirdi ğinden, her iki taraf ın 
da kendisinden neler bekledi ğini ve bu beklentilerin ne kadar uz-
laşmaz oldu ğunu birinci elden ö ğrenme f ırsat ı bulmuştu. Neresin 
den bak ılırsa bak ılsın birbirihin tümüyle z ıdd ıydı bu beklentiler. 
Bir taraf ı memnun eden ad ım, öteki taraf ı mutlaka rahats ız ederdi. 
Annesi Rose, Ortabat ı'da doğmuş, beyaz, Protestan bir Ameri-
kal ı'yd ı v e  b u  t a n ıma uyan insanlarla ç ıkmas ını istiyordu. San 
Francisco'daki baba taraf ı ise diyasporada kalabal ık, Katolik bir 
Ermeni sülaleydi ve onlar da kendilerine benzeyenlerle ç ıkmas ını 
bekliyorlard ı. Bu durumda kimsenin can ını sıkmamak için, San 
Francisco'dayken Ermeni çocuklarla, Arizona'dayken de Ermeni-
likle uzaktan yak ından alakas ı olmayanlarla ç ıkmay ı denemişti 
Armanuş. Ama kaderin bir cilvesi, San Francisco'da bulundu ğun-