"O Kel Hamza köye yerleşti. Başmda silahlı adamları, adam­
larından başka candarmalar, candarmalar... Kel Hamza mumlan 
arattı Abdiyi... Geldi köye yerleşti."
Hürü Ana durmadan, yanık yanık, köylünün Kelden çekti­
ğini bir anlatıyor, anlatıyor, anlatıyor, duruyor, bir uzun uzun 
Memedin yüzüne bakıyordu.
Kel Hamza Abdinin ana bir, baba bir öz kardeşiydi. Abdi 
onu hiç sevmezdi. Bu yüzden de daha on beş yaşmda onu De- 
ğirmenoluktan kovmuş, Dikenlidüzüne girmesini yasak etmiş­
ti. Kel Hamza ömründe bir tek kere Dikenlidüzüne girmiş, on­
da da yakalanmış, Abdi Ağaya getirilmiş, Abdi Ağa da üç gün 
üç gece ona sopa çektirmiş, yarı ölü Hamzayı bir atın sırtına 
yüklemiş, Dikenlidüzünün dışma götürüp, kardeşini it ölüsü 
gibi artırmıştı. Bu korkunç dayaktan sonra Kel Hamza uzun bir 
süre kendisine gelememiş, bir zaman, onu öyle yoldan bulan, 
iyileştiren Yörüklerin yanında çobanlık etmiş, sonra da Çuku- 
rovada, Telkubbe yakınlarında bir çiftliğe yanaşma durmuştu. 
Öyle Abdi Ağa gibi kısacık, çelimsiz değil, uzun boylu, kaim 
enseli, güçlü kuvvetli birisiydi. Kardeşinin ölümünü duyunca 
çok sevinmiş, sevincinden ne yapacağmı bilememiş, çiftlikte üç 
gün sarhoşlar gibi dolaşmış, her önüne gelene kardeşinin öldü­
rüldüğünü söylemiş, sonra da olayı unutup gitmiş, yanaşmalı- 
ğım sürdürmüştü.
Bir gün Dikenlidüzünden çiftliğe, onu görmeye Pıtırakoğlu 
geldi. Ağzı çok kalabalık bir adamdı.
Ona yekten:
"Sen ne ahmak adamsm, duymadın mı kardeşinin öldürül­
düğünü?" diye sordu.
"Duydum, deli gibi de sevindim onun geberdiğine," dedi 
Kel Hamza.
"İyi yaptın sevindiğine. Topraklan köylünün paylaştığım 
duydun mu?"
"Duydum," dedi Kel Hamza.
"Her yü toy düğünle çakırdikenliğe gidip ateş verdikleri­
ni?"
"Duydum."
"Alidağm tepesinde patlayan bir top ışığı?"
152