dı. Her biri bir top beyaz bulut gibiydi. Birden evin içini keskin 
bir koza kokusu aldı. 
"De bakalım İnce Memed, çek bakalım pamuğu," diye se-
vinçle söylendi Süleyman. "Göster kendini." 
İnce Memed önüne bir kucak pamuk alarak: 
"Ne var sanki, pamuk çekmek de iş mi?" 
Alışkın elleri makina gibi işlemeye başladı. 
Oğul: 
"İnce Memed," dedi, "şimdi sen o köyü nasıl bulacaksın?" 
İnce Memed bu sorudan hiç memnun olmadığını gösterir 
gibi bir hal takındı. İçini çekti: 
"Aranın," dedi. "O köyün yanında deniz varmış. Aranın." 
Oğul: 
"Bre İnce Memed," dedi, "deniz buraya tam on beş günlük 
yol çeker." 
İnce Memed: 
"Aranın," dedi. "Ölürüm de dönmem Değirmenol uğa. Bir 
daha hiç dönmem. Dönmem işte." 
Süleyman aldı: 
"Bre İnce Memed," dedi, "senin başında bir hal var. Söyle­
sene bana onu. Ne diye düştün yollara böyle?" 
İnce Memedin elleri durdu: 
"Süleyman emmi," dedi, "dur da sana hepiciğini söyleyim. 
Benim babam," dedi, "ölmüş. Biricik anam var. Başka hiç kim­
semiz yok. Ben Abdi Ağanın çiftini sürerim." 
Buraya gelince gözleri doldu. Boğazı gıcıklanmaya başladı. 
Kendisini tuttu. Bıraksa boşanıverecekti. 
"İki yıldır sürerim çifti. Çakırdikeni beni yer. Dalar ... Çakırdi­
keni adamın hacağını köpek gibi kapar. İşte o tarlada çift sürerim. 
Abdi Ağa beni her gün döve döve öldürür. Dün sabahleyin gene 
dövdü beni. Her bir yarum döküldü. Ben de kaçtım oradan. O kö­
ye gideceğim. Beni orada bulamaz Abdi Ağa. O köyde bir ada­
mın çiftini sürerim. Çobanı olurum . isterse oğlu da olurum ." 
Oğlu da olurum derken Süleymanın gözlerinin içine iyice 
bakh. 
Memed dolmuştu. Bir kelime daha söylese boşanacakh. 
Onun için Süleyman, Abdi Ağa lafını değiştirtti: 
20