Halis, gece haydudu olayında beni karımın nazarında 
pek şüpheli bir duruma düşürecek sözler yumurtlamıştı. 
Patırtı gecesinde ben köşkte değildim. Kaynımın, sakallı 
haydudu boy bosça bana benzetmesi, bunun tebdili kıyafet 
etmiş bir komedya şakisi olması ihtimalini öne sürüşü aley­
himde ne açık bir imaydı. Sabiha'nın bundan şüphelenmesi 
lazım gelmez miydi? Tuhaf şey ... Hayır, karım hiç oralarda 
değildi. O gece benim hakikaten İstanbul'da babamın evin­
de kalıp kalmamış olduğumu bile asla doğrulamaya tenez­
zül etmedi. Bu, görünüşte bir kayıtsızlık mıydı? Yoksa ciddi 
mi? Bu sükutun altında gömülühakikati keşfedemiyordum. 
Yavaş yavaş her şey örtüldü. İki aile arasındaki dostluk 
evvelki samirniyetle yine başladı. Hürrem Bey, Cevher'le be­
raber bize geliyor ben Sabihamla oraya gidiyordum. Allame 
yine ucu bucağı gelmez konular açıyor, ilim ve İrfanının son­
suz derinliğine bizi gark ediyordu. 
Konu pek derinleştiği zaman biz, Sabiha ile alimi baş başa 
bırakarak yine Cevher Hanım'la ikimiz bir köşeye çekilip 
sohbetimizi yapabiliyorduk. Bir gün bizim evin salonunda 
dört kişi bulunuyorduk. Biz yine Cevher'le kendi dünyamıza 
çekildik. Her iki taraf da kendi muhabbetine daldı. Güya 
onlarla aramızda kagir duvarlar varmış gibi pervasızca ko­
nuşuyorduk. Cevher'e dedim ki: 
-Epey büyük bir fırtına atlattık. 
-Aman söyleme! Tüylerim ürperiyor ... Çok şükür hele 
kazasız geçirdik. 
-Bu büyük dehasına rağmen kocanın bu açık olay kar­
şısında gösterdiği saflığa şaşıyorum. 
-Evet, şaşılacak şey ... Pek akıllı adamlar bazı noktalar­
da çocuklardan daha saf oluyorlar. O kadar çabuk ve kolay 
aldanıyorlar ki ... Bir kere cidden itimat gösterdikleri şeylere 
karşı artık dini bir imandan ayrılmıyorlar . 
-Senin kocan böyle, ya benim karım? 
-Evet, her şeyde kılı kırk yaran akıllı fikirli, düşünen 
bir hanım. Nasıl oluyor da muhabbetimizin aşikarlığı önün­
de anadan doğma ama kesiliyor? .. 
200