mi, Bayramoğlunu, bu unutulmuşlan annnsadığı için, istediği 
gibi kullana bilirdi. 
Bayramoğlunun köyünü çok eskiden, belki de çocukluğun­
da bir kere görmüştü. Köyün yolunu da çok iyi bilmiyordu. 
Atımn dizginini bırakmış, kendi de derin düşüncelere dalmıştı. 
Bayramoğlu, bu adının duyulduğu her yerde selama durulan 
kişi niçin böyle yapmış, Kurtuluş Savaşı biter bitmez niçin bir 
daha çıkmamak üzere köyüne çekilmiş, bir çift öküzün ardın­
da, yoksulluk içinde seyirtmiş durmuştu? Oysa, o isteseydi Çu­
kurovanın en büyük çiftlikleri onun olabilirdi. Arap atlann üs­
tünden inmez, çocuklanın Avrupalarda okuta bilirdi. Ne ol­
muştu ona da, dünyadan böyle elini eteğini çekmiş, etiiye süt­
lüye kanşmaz olmuştu? Dehşet merak ediyordu onu. Nasıl bir 
adamdı acaba, İnce Memed üstüne de ne düşünüyordu? 
O gece bir Yörük çadırında konuk kaldı. Yörükler eski imre­
nilecek, görkemli yaşamlannı yitirmişlerdi ama, gene de onu iyi 
konukladılar, alhna üç döşek serip üstüne atlas yorgan örttüler. 
Yatak peryavşan koku yordu. Başım koyduğ u kuştüyünden yas­
hk o kadar yumuşaktı ki hemen uyudu. Sabahleyin erkenden 
köpek ürüşmeleri, çan sesleri, koyun melemeleri, bir hayhuy 
içinde uyandı. Gözlerini açar açmaz da başucunda, elindeki gü­
müş tepside sütlü kahvesi tüten çok genç bir kızı buldu. Pincanın 
malıfazası alhndan örülmüştü. Yatağından çıkmadan kahvesini 
aldı, höpürdeterek içti, ardından da giyindi, çadırın dışına çıktı. 
Biraz önceki genç kız elinde ibrik, omuzunda kar gibi apak bir 
havlu, önünde leğen onu bekliyordu. Dereye aşağı inip bir kaya­
yı siper etti ve önünde akan prnann ayağında yıkandı. Döndü­
ğünde kızı olduğu yerde onu bekler buldu, yüzünü sabunlaya­
rak yıkadı. Kız ona çok ölçülü döküyordu suyu. 
Oba başıyla kahvaltıya oturdular. Sofrada bembeyaz bir 
petekli bal vardı ve bal hiç bilmediği çiçeklerin kokusuyla ko­
kuyor du. Obanın başı onu, babasını çok yakından tamyordu. 
Eski günleri, iskandan önceki yaşamı konuştula r. 
Kalıvaltı bittikten sonra obamn başı ona bir şahinle, bir ce­
ren postu, bir de halı heybe armağan etti. Her çadırın önündeki 
çatallann üstünde birkaç şahin vardı. Şimşek gibi çakan gözle­
riyle ışıyıp gelen tanyerlerine bakıyorla rdı. 
321