IV 
Bu oğlan Cevher Hanım'a ilanıaşk etmekle benim bü­
tün planlarımı bozacaktı. Çünkü bilirim, yaptığı şeyi deli­
ce, hoyratça, farfaraca yapar. Sır saklamasını bilmez. Onun 
Cevher'e tutkunluğu üç günde bütün civara yayılacak, Al­
lame'nin kulağına gidecek ... İki aile arasındaki dostluk bo­
zulacak. Ziyaretlerimiz kesilecek, artık Cevher'i göremez 
olacağım. 
Her gün biraz daha sinidenerek bir yerde duramaz bir 
hale geldim. Tuhaf şey, Cevher Hanım'la aramda böyle bir 
rakibin ortaya çıkması benim ona yanan gönlümü gitgide 
yelpazeliyor, düşündükçe aklım çileden çıkıyordu. 
Fena bir adetim vardır. Zorluğa tesadüf ettiğim şeyde 
büsbütün ısrarcı olurum. Çıldırmamak için kendime tesel­
li yolları aramaya uğraşıyor, bazen bu telaşlarımı beyhude 
bularak kendi kendime gülüyor ve şöyle düşünüyordum: 
"Cevher Hanım kıratta bir allame karısı, bizim Halis gibi 
henüz sağını solunu fark etmeyen bir zıpçıktının aşkını he­
men kabul ediverir mi? Kendi kadınlık şerefini, kocasının 
namusunu düşünmez mi?" 
Ve daha böyle sevgilimle kaynımın arasındaki sevişme 
ihtimalini yıkacak kuvvetli sebepler, deliller arıyor ve gön­
lüme su serpecek bir hayli makul şeyler de buluyordum. La­
kin ben bu ihtimaller içinde dönüp dolaşarak derinleştikçe 
birdenbire tesellilerim iflas ederek çırpınıyordum. Çünkü 
kadının gönlü bir kere meylederse neredeyse hiçbir düşünce 
tanımaz. Balkanda ilk buluştuğumuz gün kollarıının arasına 
düşen yine bu aynı Cevher Hanım değil miydi? Kadınlığının 
şerefini, kocasının namusunu düşündü mü? Alimin karısı, 
Halis'i benden daha çok gönlünün fantezisine uygun bulur­
sa iş bitmiş demekti. 
Kaynım artık gece gündüz evden ayrılmıyor gibiydi. An­
lıyordum, ya Hürrem Bey'in karısıyla bize gelmesini yahut 
bizim onlara gitmemizi bekliyordu. Bize katılıp beraber gi­
decekti. 
130