47  
47. Ben, Şeytan 
 
 
 
Zeytinyağında k ızarm ış kırm ızı biberin kokusunu, şafak vakti durgun denize ya ğan yağmurlar ı, aç ık pencerenin 
kenar ında bir an bir kad ının belirişini, sessizlikleri, dü şünmeyi ve sabr ı severim. Kendime inan ırım ve çoğu 
zaman benim hakk ımda söylenenlere ald ırmam. Ama bu ak şam, bu kahvehaneye nakka ş ve hattat karde şlerimi 
baz ı dedikodular, yalanlar, söylentiler yüzünden uyarmaya geldim. 
Elbette, ben söyledim diye tam tersine inanmaya haz ır olduğunuzu biliyorum. Ama benim söyledi ğimin tam 
tersinin her zaman do ğru olmad ığını sezecek kadar da ak ıllı ve kanmasan ız da söyledi ğim her şeye ilgi duyacak 
kadar da hassass ınız: Kuran- ı Kerim'de elli iki kere geçen ad ımın, en çok an ılan adlardan biri oldu ğunu bilirsiniz. 
Peki, Allah' ın kitab ından, Kuran- ı Kerim'den ba şlayal ım. Orada hakk ımda söylenenlerin hepsi do ğrudur. 
Bunu söylerken bir alçakgönüllülük etti ğim bilinsin isterim. Çünkü bir de üslup meselesi var. Kuran- ı Kerimin 
beni aşağılay ışı bana hep ac ı verdi. Bu ac ı benim hayat tarz ımd ır. Bunu tart ışmıyorum. 
Evet, biz meleklerinin gözleri önünde Allah insan ı yaratt ı. Sonra bizden ona secde etmemizi istedi. Evet, 
Araf suresinde yaz ıldığı gibi bütün melekler secde ederken ben itiraz ettim. Ademin çamurdan, benim ise, çok 
daha üstün bir madde oldu ğunu hepinizin bildi ği ateşten yarat ıldığımı hat ırlatt ım, insana secde etmedim. Allah 
da beni "ma ğrur" buldu. 
"Cennet'ten in," dedi. "Orada büyüklük taslamak senin haddin de ğil" 
"K ıyamete, ölüler dinlene kadar ya şamama izin ver," dedim. 
Verdi. Ben de, bütün bu sürede ona secde etmedi ğim için cezaland ırılmama sebep olan Âdem'in soyunu, 
yoldan ç ıkaracağımı söyledim. O da, yoldan ç ıkard ıklar ımı Cehennem'e yollayaca ğını söyledi. Bunlar ı karşılıklı 
yapmaya devam etti ğimizi biliyorsunuz. 
Bu konulara ekleyecek çok fazla bir şeyim yok. 
Baz ılar ı, o s ırada yüce Allah ile aram ızda bir anla şma yap ılm ış olduğunu ileri sürdüler. Bu mant ığa göre, 
ben yüce Allah'a kullar ını sınamak için yard ımc ı oluyor, onlar ın akl ını çelmeye çal ışıyordum: İyiler iyi karar 
verip yoldan ç ıkm ıyor, kötüler nefislerine yenik dü şüp günah i şliyor, Cehennem'i de boyluyorlard ı. Herkes 
Cennet'e gidecekse kimse korkutulamayaca ğı, dünya ve devlet i şleri yaln ız iyilikle yürütülemeyece ği ve âlemde 
iyilik kadar kötülük, sevap kadar günah da gerekli oldu ğu için yapt ığım çok önemliydi. Allah' ın düzeninin benim 
sayemde ve yüce Allah' ın (niye k ıyamete kadar ya şamam için bana süre vermi şti?) izniyle gerçekle ştiği halde, 
benim "kötü" olmam, hakk ımın hiçbir zaman teslim edilmemesi benim gizli aç ımd ı. Benim hesab ıma bu mant ığı 
sonuna kadar götüren Hallac ı Mansur, veya me şhur İmam Gazzali'nin karde şi Ahmet Gazzali gibiler, demek ki, 
Allah' ın izni ve iste ğiyle yap ıldığına göre, asl ında benim i şlettiğim günahlar ın da, Allah' ın istediği şeyler 
olduğunu, iyi ile kötü olmad ığını, çünkü her şeyin Allah'tan geldi ğini, hatta benim de Allah' ın bir parças ı 
olduğumu yaz ıp söylemeye kadar vard ırm ışlard ır işi. 
Bu ak ılsızlar ın baz ılar ı, hakl ı olarak, kitaplar ıyla birlikte yak ılıp öldürülmü şlerdir. Çünkü, tabii ki, iyi ve 
kötü vard ır, bu ikisi aras ında bir s ınır çizmek hepimizin i şidir, ben -hâ şa- Allah de ğilim ve bu saçmal ıklar ı da bu 
akılsızlar ın kafas ına ben sokmad ım, onlar kendileri dü şündüler. 
Bu da beni ikinci itiraz ıma getiriyor: Âlemdeki bütün kötülüklerin, ve günahlar ın kaynağı ben değilim. Pek 
çok insan benim k ışkırtmam, kand ırmam, vesveselendirmem olmadan kendi h ırstan, şehvetleri, iradesizlikleri, 
alçakl ıklar ı ve çoğunlukla da aptall ıklar ı yüzünden günah i şliyorlar. Baz ı okumuş yazm ış mutasavv ıflar ın, beni 
bütün kötülüklerden ar ındırma gayretleri ne kadar saçmaysa, her kötülü ğün benden ç ıktığını sanmak da Kuran- ı 
Kerim'e o kadar ayk ırı. Müşterisini kaz ıklay ıp çürük elmay ı hileyle satan her manav ı, yalan söyleyen her çocu ğu,