!er ve sonunda esash bir yemek. .. 
Aym notlarda Mustafa inan kendi kendine soruyor: 1956 
y1lmda bu adam acaba kendini neden boyle bir tiyatro tore­
nine birak1yor? Her zaman oldugu gibi sorusuna gene kendi­
si kaq1hk veriyor: Bu adam Londra'da bir avukathk firmas1-
nm §efidir ve iki y1ldan beri M ... (mason) olmak istemekte­
dir; zira firmanm me§hur mii§terileri (endiistri ve denizcilik) 
firmaya kaq1 i;ekingen davranmaktadir ... 
"Mustafa masonlugu da merak etmi§ demek ki. "Onun 
da ba§ma i;ekii;le vurdular mi?" diye sordu geni; adam. "Her­
halde vurmu§lardir. Amerika gezisinde Mustafa'y1, oradaki 
biraderler gizli i§aretleriyle 'yoklam1§lar' Bana, 'Pek aldir­
mad1m,' demi §ti. Kendini 'iistad' olarak tamtmaktan utan­
m1§ olacak. Biraderlerin i;ogu 'Sanii Azam1 Kainat' meselesi­
ne, boyle torenler yaparak onem verdikler ini gosteriyorlar 
anla§ilan. Aslmda i;ogunun neye onem verdigi, Londra'h avu­
katm durumundan anla§1hyor. Mustafa'nm dii§iincesi, her­
halde insanlarm evrensel birligi gibi bir kavramla ilgiliydi; 
i;iinkii onun Londra'h avukat gibi bir firmas1 yoktu. Senin 
anlayacagm Mustafa hayat1 boyunca ta§rah safiyetini ve i;o­
cuksu heyecamm kaybetmedi. <;evresindeki her §eye ciddi 
bir merakla egildi ve belki de bu yiizden biraz dag1ldi. Belki 
de hayran oldugu Oppenheimer gibi evrensel bir aydm ol­
mak istiyordu. Ne yaz1k ki kendi iilkesinde bu bak1mdan or­
nek alabilecegi boyle bir kimse yoktu. 
Profesor elinden kag1tlan birakb: "Bir iki dostunun di­
§mda onun geni§ meraklanm anlayabilecek kimse yoktu. Bi­
zim iilkede Mustafa'nm anlad1g1 bii;imde yay1lmak, her §eyi 
kapsamaya i;ah§mak zordur. Bu bir i;evre meseles idir ve di­
yebiliriz ki bir 'hayat ekolii' meselesidir. Mustafa gibi samimi 
insanlarm meselesidir. Bilir misin Mustafa bir adama i;ok 
kizd1g1 zaman ne dermi§? Jale Hamm anlabrd1: "Yahu Jale, 
dii§iinebiliyor musun: adam samimi degil," dermi§. Mustafa 
187