Ölmez Otu 769 
şimdiye kadar onu beş kere gördüğünü , gelip köyde söylediğini de söyledi. Son­
ra babasının dövülmesine geldi, onu da sesi kırılarak, ağlamsı anlattı. 
"Babamın pamuk toplamasını çekemediler, karınları yemedi, kemiklerini 
kırdılar. Yarın sabah git de elini babamın kemiklerine sürüver, belki ermişliğine 
verir de Allah babamı iyileştirir. Sen de kendini iyi kolla, köylü senin de ermiş­
liğini çekemiyor. Çekemiyorlar da sana neler neler yakıştırı yorlar Ben bile senin 
Taşbaş Efendimizin tasviri olduğuna inandım. Konuştum baktım ki, sen bizim 
öz bir Taşbaş Efendimizsin. Belki tasvirin başka yere gitmiştir. Onun için sen se­
ni kolla Taşbaş Efendimiz." 
Taşbaşın sabrı taştı, gülerekten: 
"Bre Hasan," dedi, "durmadan bana Taşbaş Efendimiz diyorsun. Adam em­
misine hiç efendimiz der mi?" 
Hasan atıldı: 
"Ben de, ben de demiyordum ama, hep emmi diyordum amma, bana dediler 
ki günahtır, adam ermişe emmi demez, dediler. İşte şimdi de seni tanımıyorlar. 
Varsınlar tanımasınlar. Sen ermiş bir kişisin ya ... Kırklar dağında Kırk Ermişlere 
baş oldun ya ... Sen ermiş bir kişisin değil mi Memet Emmi?" 
Taşbaşoğlu: 
"Ben ermiş bir kişiyim Hasanım," diyerek karşılık verdi. 
"Kırklar dağına çıktın değil mi?" 
"Çıkmadım ama çıkacağım." 
"Yeşil, sırmalı giyitlerin oldu mu?" 
"Olmadı ama olacak." 
"Kırklara seni baş seçmişler." 
"Seçmediler ama seçecekler." 
"Arkanda yedi bin top ışık, öyle gezermişsin dünyayı." 
"Gezmedim ama gezeceğim." 
"Kurda kuşa, karıncaya, akan suya, esen yele, yağan yağmura, kayan yılana 
hükmün geçermiş." 
"Geçmedi ama geçecek." 
"Cümle malılukatın dilini konuşan senmişsin." 
"Ben değilim amma ben olacağım." 
Hasan içini çekti. 
Taşbaşoğlu: 
"Hasanım," dedi, "neden içini çektin?" 
"Hiç," dedi Hasan.