Ölmez Otu 779 
Bir iki kere aşağıya inmeyi denedi, sonra bir köz harmanına basmış gibi aya­
ğını geriye çekti. Dama dayalı merdiven aklına gelince sıçradı, hemen merciive­
ni yukarı aldı. 
"Meryemce, sen ne eşeksin sen Meryemce," dedi. "Meryemce, Meryemce sen 
akılsızın birisin. Kurt kuş, peri cin o merciivenden yukarı çıkmaz mı Meryemce?" 
Korkusundan büzüldü. Oturdu damın köşesine. Korktukça büzüldü, büzül­
dükçe korktu, bir topacık oldu. Gökyüzü bu gece duruydu. Yıldızla döşeliydi. 
Durmadan sağa sola yıldızlar akıyordu . Her yıldız akışında Meryemce bir kere 
yerinde'n hopluyor, sonra yürek çarpımıları içinde geri yerine düşüyordu. Gök­
yüzüne bakınadı bir süre. Fakat dayanamıyordu. Her yıldız bir insandı. Her ka­
yan yıldız da bir insan ölümüydü. Gökyüzüne bakamıyordu ama kayan yıldız­
ların hepsini de görüyor, kayan yıldızla bir ayağa kalkıyor, yıldız düşünce geri 
oturuyordu. 
Sabaha karşı azıcık uyukladı, sonra horozun sesiyle geri uyandı. Karşıki kö­
yün horozu ona karşılık veriyordu . Gün iyice doğuncaya kadar damdan aşağı 
inmedi, sonra indi, acıkmıştı, tam bir yufkanın içine çökelek sardı, yiyerekten 
ormana yollandı. Canı bir et istiyordu ki ... Horozun köz üstünde tüten yağlı, kı­
zarmış butları gözlerinin önüne geldi. 
Pınarın dibine gün vurmuştu. Eğildi, çökeleğin üstüne güneşli soğuk pı­
nardan su içti. Su yabannanesi koktu. Dün ince uzun bir çam görmüştü. 
İnce uzun çarnların yalabuğu güzel olur. Yumuşak, kokulu. Meryemce ya­
labuk çıkarma yı, hem de kolaylıkl a, artık iyi biliyordu. Bir kol boyunca ucu 
yassı bir ağaç yontmuştu. Ağacın kabuğunu bir alttan, bir de üstten iki karış 
uzunluğunda, bir karış eninde kesiyor, sonra da kesilmiş yere elindeki ağacı 
dayıyor, arkasından taşla vura vura kabuğu gövdeden bir güzelce ayuıyor­
du. Ayırıyor, keskin Maraş çakısıyla kabuğun içindeki ince zarı alıyor, kü­
çük küçük kesiyor ağzına atıp çiğniyordu. Üstüne soğuk bir pınar suyu için­
ce tadına doyum olmuyordu yalabuğun, tadına doyum olmuyor tadı kokusu 
uzun bir süre ağzında kalıyordu. 
Öğleye kadar yalabuk soydu, yedi. Damarlannda taze orman aktı, kokusuy­
la tadıyla Meryemce yalabuktan sonra su içince hep on beş yaşındaki gibi olur, 
sevinçten dolup taşar, kuş gibi hafiflerdi. Ağzından kokular çıkıyordu, orman 
kokuları ... Bütün arınanın tadı, kokusu yalabukta birikmişti. 
Meryemce bir kucak mavi çiçekli yarpuz, bir de yabannanesi topladı. Yala­
buk soyarken çingeneler aklına gelmişti. Çingeneler ve olmaz olası mendebur, 
Allahın yeryüzüne saldığı en kötü kul olan Koca Halil. Çingeneler ve Koca Ha­
lil bir tavuğu, horozu nasıl yakalardı, bir sağlam ipe mısır dizerek. .. 
Meryemce eve geldi, kucağında yarpuzla naneyle. Bir sağlam kınnap buldu, 
mısırlan dizdi. Horoz, karşıdaki Kör Alinin gübreliğinde, gübrenin tepesinde, 
bir ayağını karnma çekmiş dimdik duruyordu . Bu dünyanın sultanı benim der 
gibi. Sultanı benim. Meryemce de te bam ...