Ali aldırmadı. 
Oğlan: 
"Bir gün doğdu ki," dedi. 
Ali duymadı. Orta Direk 47 
Oğlan Küheylanı geçti, atın önünde yürümeye başladı. Önünden yüklü bir 
eşek gidiyor, eşeğin ayağına bir kolan dolaşıyordu. Eşeği çeken kadının kolun­
dan çekti. 
"Zala Teyze," dedi, "eşeğin ayağına kolan dolandı." 
Atın üstünde dimdik giden ninesine de bir göz attı. Zala perperişandı. 
Zala eğilmiş, eşeğin ayağına dolanan kolanı açarken Meryemce yanından 
geçti. 
Oğlan ninesine güldü. 
"Nene," dedi. 
Meryemce oğlanın sözündekini sezmişti. 
"Zıkkım , batasıca. Hep de adamı iğneler," diye karşılık verdi öfkeyle. "Baba­
na bir dersemi Bir kımık çocuk. Nereden bellemiş bu iğneleri?" 
Ali atın ayaklarına bakmaktan usandı. Atın ayağının üçünde nal yoktu. Bi­
risinde de yarısı kırık bir nal vardı. Yıllar yılı Ali atı bir türlü nallatamamıştı. 
Onun için atı bıraktı, hızla ileriye geçti. Ormanı çıkınca, enişe döndüler. Boz, 
ağaçsız bir koyağa iniyorlardı. Birden önünde Koca Halili gördü. Koca Halil 
değneğine basa basa, çok yavaş gidiyor, topallıyor, arada bir de duruyor, ağzını 
havaya dikiyor derin bir soluk alıyordu. 
Ali önünde Koca Halili bu halde görünce, onun kendini görmemesi için ya­
vaşladı. Koca Halil gittikçe yavaşlıyordu. Kadınlar geçti, çocuklar, yaşlılar geçti, 
hastalar, atlılar, eşekliler geçti. Koca Halil ta gerilerde kaldı. O kaldıkça Ali de 
kalıyordu . 
Birisi: 
"Ne o Ali, ne geriliyorsun öyle' Yürü," dedi. "Bir yerine bir şey mi oldu?" 
Ali, yüzünü buruşturarak sol yanına eğildi. 
"Böğrüm ağrıyor," dedi. 
Sonra anası geldi, geçti. Sonra karısı... 
Enişi inineeye kadar bütün köy onları geçti. 
Ali, şöyle bir karartı bulup yanından sıyrılıversem, kasketimi gözümün önü­
ne indirip görmemezlikten gelsem de yanından sıyrılabilsem diye acı acı düşü­
nüyor, hiçbirini kendisine yediremi yordu. Ama ne yapmalıydı? Yapacak, elden 
gelir hiçbir şeyi yoktu. İçinden, bu köylü gavur, diyordu, gavur da imansız da. 
Şu Kocanın haline bak hele! Olmazi Olmaz olsun böyle düzen, böyle dirlik