4*
"Koca Osman kurban şahine."
Galyeni ağzında, sağ eli dolma tabancasımn üstünde Koca 
Osman dimdik, on beş yaşmda delikanlı gibi köyün içinde do­
laşıyor, önüne gelene birkaç söz söylüyor, saçlarını okşuyor:
"Koca Osman kurban Memede, kurban alıcı kurda, kurban 
şahine. Kurban kurumuş ağaca can verene, yaprak döktürene. 
Koca Osman kurban Memede," diyordu.
Köy de Koca Osmanın sevincine katılıyordu:
"Vayvay köyü kurban Memede. Anavarza yazılan. Çuku­
rova köylükleri kurban Memede."
Vayvay köyünün Ali Safa Beye aynıyla karşılık vermesi, 
harmanlarmı yakıp atlarını çalmaları bütün Anavarza yazısmı 
cana getirmişti. Herkes bu işi Memedden biliyordu. Neredeyse 
Muslu da bütün işleri Memedin yaptığma inanacaktı. Memed 
üstüne hikayeler, rivayetler, efsaneler, türküler gene almış yü­
rümüştü.
"Hikmeti hüda," diyordu Koca Osman, Ferhat Hoca. "Bu 
köylü milleti anlaşılmaz ki! Sabahtan akşamlara kadar şahini­
miz dillerde, ana ne Hükümet duyuyor, ne bir tek ağa, ne bir 
tek bey. Olacak iş mi? Hiç mi adamlan, akrabaları yok şu köy­
lülerin içinde ağaların, beylerin, Hükümetin?"
Var ama köylüler bir ağız olup, onlara, işte böyle bir ağız 
olup, ağızlarını da dikmişler. Onun üstüne bir tek söz sızmıyor 
yabana.
Ferhat Hoca, Koca Osman bu geveze köylülerin böylesine
342