302
d i Azur. “Benden şu ana dek o kadar çok a f diledin k i, bun­
dan sonra, korkunç b ir şey bile yapsan özür duymak istem i­
yorum . Söz mü?"
Y üreğinin göğüs kafesinde hızlandığım  hissetti Peri. Öyle 
akitler vardır k i bu âlem de hiç yapm am ak daha yeğdir. Öyle 
de olsa tereddüt etm edi. “Söz."
“G üzel!" Azur kitap yığınının hepsini imzalamış halde aya­
ğa kalktı. “Kahve için teşekkürler."
“Ü stlerine etiket yapıştırırım " dedi Peri. “İm zalı kitap eti­
keti."
“H arika" dedi Azur gülüm seyerek. Köpeğine döndü. “Hay­
di Spinoza!"
U zun saçlı profesörle uzun tüylü C ollie, yıllar süren dost­
luğun m ükem m elleştirdiği b ir uyum la hareket ederek kapı­
ya yöneldiler. A zur kapı-koluna uzanırken duraksayıp dön­
dü, Peri’ye baktı. “Bak ne diyeceğim , birkaç eski arkadaş, bir 
ik i m eslektaş ve asistanla b ir araya gelip yem ek yiyeceğiz; 
asistanlardan biri akranın sayılır. Sevebilirsin. Yılbaşı gecesi 
yaln ız olm am alısın. İngiltere tu h a f yerdir. Kendini aynı an­
da hem  özgür hem yalnız hissettirir insana. Bize katılm ak is­
te m lisin ?"
P eri daha ne diyeceğini düşünem eden A zur not defterini 
çıkarıp b ir sayfa koparm ış, adresi ve yem eğin saatini yazm ış­
tı bile.
“A l. B ir düşün, baskı altında hissetm e kendini. Canın ister­
se gel. H içbir şey getirm e. Ne çiçek, ne şarap, ne Türk loku­
mu; sadece kendini getir."
K apıyı açıp d ışan  çıktı. Kar yağm aya başlam ıştı. Taneler 
rüzgârda am açsızca dönüp duruyordu; gökten düşmek yerine 
döne döne yerden yükseliyorlarm ış gibi bir halleri vardı. Bir 
kar küresinin içindeki şehri andırıyordu Ozford.
“H arikulade" diye m ırıldandı Azur.
“Ç ok güzel" diye onayladı Peri kapıdan, sessizce. Sonra hiç