-Min fazlı Rabbi...1 
Bu üç ahbap kendi aralarında güya böyle sofuca bir dille 
görüşürlerdi . Fakat sözleri ne Arapçaya benzerdi ne Fars­
çaya ... Yalan yanlış bildikleri de kırık dökük birkaç cümle 
ve kelimeden ibaretti. Bir iki hoşbeşten sonra o dillerdeki 
repertuvarları tükenir, hemen Türkçeye dökülürlerdi. 
Bu usulde selamlaşmanın ardından hemen hacılara ya­
raşır bir kardeşlikle sarmaş dolaş oldular. El ve omuz öpüş­
tüler ... 
Sonra Hacı Hurşit'e neden çağrıldığı anlatıldı . Evliya 
hazretlerinin kerametlerinden, iyiliklerinden söz edildi. Ab­
dal Hazretlerini tanıyıp tanımadığı soruldu. Hurşit Efendi 
hatırında olan saygın kişiler arasında bu ismin bulunup bu­
lunmadığını düşündü. Maalesef hatırlayamayarak sordu: 
-Hazret-i Abdal ez-diyar-ı Belh!2 
-La ya seydi .. .3 Hazret-i Abdal ez-diyar-ı Macuncu ... 
Dersaadet'teki4 tanınmış evliyaların hepsi Hacı Hurşit'in 
hatırındaydı. Lakin Macuncu Abdalı'nı hatırlayamadı. Bilgi­
sindeki bu eksiklikten dolayı sıkıldı. Şükür ki bu cehaletini gi­
dermeyi de Allah'ın izniyle o gün başarmış oluyordu. Tanıma­
dığı bu büyük evliyayı o akşam ziyaretle gözü aydın olacaktı. 
İhtar mektubundaki paranın ulaştırılma şekli Hurşit 
Efendi'ye bir bir öğretildi . Hacı'nın zaten kuvvetli olmayan 
hafızası ilerleyen yaşıyla birlikte zayıflamaya yüz tutmuştu. 
Bazı şeyleri unutuyor, gözlerini yumarak, beynini avucu için­
de sıkarak, ezberlemeye çalışır gibi sallanarak zihnine hük­
metmeye uğraşıyordu . 
Gece oldu. Hacı Hurşit gece yarısından sonra yola çı­
kacaktı . Cenabıhak'tan kolaylık dileyerek o akşam birçok 
fazla namaz kıldı, evrat5 çekti. Hafız İshak Efendi konağına 
gitmedi . Lokmayı orada ettiler. 
Rabbimin lütfuyla (iyiyim). 
2 Hazreti Abdal Belh şehrinden mi? 
3 Hayır efendim. 
4 İstanbul. 
Okunması adet edinilmiş olan belli ayet, sure ve dualar. 
34