lidüzünde on, on beş gün, bir ay, bu ateş kümesi ha bire dola­
nır. Sonra bir gün, bakıyorsun ki, ateş sönmüş, bütün Diken­
lidüzü kömür karasına kesmiştir. 
Dike nlidüzünden türküler geliyor. Her bucaktan bir oynak 
türkü geliyor. Çiftçiler çiftleri koşmuşlar , bacaklannı ne çakırdi­
keni dalıy or, ne bir şey ... Rah at... 
Mutlak Değirmenoluk köyünde düğün ol acaktır. Büyük bir 
bayram. Durmuş Ali, o töm töm haliyle, bir hacağını ta başının 
üstüne kadar kaldınp tek ayağıyla bir acayip oyun oynayacak­
tır, alem gülecektir. Recep Çavuş duysaydı bu işi sevinir di. Ne 
çare ki, şimdi Anavarzanın bükünde yatıyor. 
Derken Memedin içine korkuya benzer bir şeyler girdi. 
Binden fazla köylü ! Bu inanılmaz bir iştir. Binden fazla silahlı 
köylünün ne işi var bu dağlarda? Bu görülmüş iş değil. Bir köy 
yanmış. Yanm ışsa onların neyine gerek? Bir bölük de candar­
ma! Aldırma . Olursa olsun. Yüreğindeki korku silindi, geçti git­
ti. Şimdi öyle hissediyor ki, bin beş yüz olsun, iki bin olsun. Ol­
sun oğlu olsun . Korku yok. Üzerinde de üç yüzden fazla kur­
şun var. Hiçbirisini boşa salmayacağmdan, yaşamakta oldu­
ğundan emin olduğu kadar emin . 
Sabaha kadar az çok bunlan düşündü. Hatçe de hiç aklın­
dan çıkmıyord u. Onu da düşündü. Mahpusaneyi düşündü. Yü­
reği burkuldu. Bu kadar felaketin bir arada, bir insanın başına 
nasıl gelebileceğine şaştı. Çok az küfr ederdi. Hışımla küfretti. 
Cabbar uyandığında gün kuşluktu. Gözleri güneşte kama-
şarak: 
"Beni neden uyandırmadın Memed?" diye sordu. 
"Uykum gelme di." 
Ca b bar: 
"Bir lokma ekmek yiyelim. Sen de uyu." 
M em ed: 
"Olur." 
Cabbar çıkını getirdi açtı. Peynirle taze soğan vardı. Pey­
nirle taze soğanı yufkaya sanp, dürüm yaptılar. Ağır ağır ye­
meye başladılar. Yemeklerini yedikten sonra, karşıki kayanın 
altından bir su akıyordu, ona vanp, ağzı aşağı, yere serilircesi­
ne yatıp içtiler. 
309