Dökülmüştü yerlere yığınla kuru yaprak. 
Yaprakların üstünden sendeleyip kayarak 
Dağın son kayasının dibine varabildik. 
Bu tepede bu kaya mağrur bir baş gibi dik! 
Çıkıp onun üstünden bakabilirsek eğer, 
Çocukken masallarda dinlediğimiz bir yer, 
Güzel İç Anadolu görünecekti bize. 
Onu nakşetmek için bir anda kalbimize, 
Son adımı atmadan gözümüzü kapadık. 
Gözümüzü açınca karşımızdaydı artık 
Sisli vadileriyle rüyalı Anadolu. 
Görüyorduk uzaktan dereye inen yolu: 
Sağ yanında bir çayır, solda çam ağaçları. 
O kadar yakındı ki dağların yamaçları 
Dereye düşen bahar bir daha çıkamamış 
Bu ne güzel memleket: Yüksek dağlarında kış, 
Yollarında sonbahar, deresinde ilkbahar, 
Altın güneşinde de yazın sıcaklığı var. 
İnebolu - Kânunusani 37 [1921] 
Vâlâ Nureddin - Nâzım Hikmet 
138