Mısra 302: Pardayan, Pitigrilli ve Fantoma
Selim Işık, ilk kültürünü, Sümer sinemasıyla Sus sinema-
sını birleştiren uzun ve geniş merdivenin Sus sinemasınıngirişine doğru bir sahanlık meydana getirmek üzere geniş-lediği düzlükte tezgâhını kuran esmer, her zaman iki gün-lük sakalla gezen -ne zaman tıraş olurdu? Selim hiç rastla-mamıştı tıraşlı suratına- aksi suratlı taşralının sergisindekikiralık kitaplardan edindi. Her ne kadar, “Frankeştayn”aKarşı “Kurt Adam” filmini gördükten sonra (filmin yarısın-da çıktığı halde gecelerce uyuyamamıştı) Sus sinemasınınyakınına biraz içi burkularak yaklaştıysa da, günde beş ku-ruşa kiraladığı ve fazla para gitmesin diye bir günde bitirdi-ği seri romanların çekiciliği ağır bastı.
Ayrıca, “Mavi Kuş” filmini gördükten sonra, Sus sineması
da eski korkutuculuğunu kaybetti. Maurice Maeterlinck’inbir oyunundan alınan bu filmde ölümden sonrasıyla do-ğumdan öncesini, aynı ülkede geçen olaylar dizisi olarakgörmek, Selim’e belirsiz bir haz ve endişe vermişti. Yalnız,mavi kuşun filmde nasıl yer aldığını ve ne olduğunu hiçbirzaman hatırlayamadı. Fakat, aklında kalan büyünün etkisi-ni bozmamak için -her hatırasına yaptığı gibi- mavi kuşunne olduğunu ve oyunun aslını asla araştırmadı. Mavi Kuş,aklında, bir gemiye doldurulmuş ve doğma sıralarını bekle-yen ve Rubens’in tablolarındakini hatırlatan bir sürü tatlı veçıplak bebekle, bir orman kenarında, yeşilliklerin ortasın-da, eski bir evin bahçesinde, ölümden sonrasını uyuyarakgeçiren ve sadece ölüm ülkesini gezmeye gelen torunlarıylakonuşmak üzere uyanan ihtiyarlar olarak kaldı. Hayal vegerçeğin kesintisiz birbirine karıştığı bu ortam, o sıralardatanıdığı şeyler içinde özel bir yer aldı.
Pardayanlar’ın on cildinde okuduğu, birbirine benzer
olaylardan farklı bir yapıyı ve açıklayamadığı fakat ona gü-
215