biliyor da söylemiyorın uşcasına gülüyord u. Önlerinde duru­
yor, gülüyor du. Hösüğün bu haline kimse bir anlam veremedi. 
O doğruca Dönenin evine gitti. Döne kapısında, Pancar Hösü­
ğü kendisine bakarak ha bire gülümser görünce, buna ne an­
lam vereceğini bilemedi. Pancar çok seyrek gülen bir adam ol­
duğu gibi, ne Dönenin evine, ne de kimsenin evine gitmezdi. 
Tarladan evine, evinden tarlaya. Başka birisi olsaydı bu hare­
kette göze batacak bir şey yoktu yoksa. İşi olmadığı zaman da 
evinin önüne bir hasır serer , üstüne otur ur, hiç kimseyle konuş­
madan kendi kendine tahtalar oy ar, güzel nakışlı kaşıklar , kir­
menler, çam bardaklar , tespihler yapardı. Şimdi Dönenin evinin 
önünde durmuş, ha bire gülüyord u. Gözlerini Döneden ayır­
madan gülüyor , ama konuşmuyordu gene. Döne de bu durum 
karşısında ne diyeceğim bilemiyordu. Bir zaman şaşkın, Hösü­
ğün etrafında dolandıktan sonra : 
"Hoş geldin Hösük Ağam, buyur otur," diyebildi. 
Hösük duymamış gibi yaph, gülmeye devam etti. 
Döne üsteledi: 
"Hösük Ağam buyur otursana ... " 
Hösüğün gülmesi kesild i. Ağır ağır: 
"Döne ! Döne !" dedi, durdu. 
Döne kulak kesildi. 
"Döne, müjdemi ister im." 
Döne gülümsed i. Arkasından da telaş landı. Titreyerek : 
''Müjden başım üstüne Hösük Ağam," dedi. 
Hösük: 
"Oğlunu gördüm bugün Döne," dedi. 
Döne hiçbir şey söylemedi. Öyle oldu ki kessen bir damla 
kanı çıkmayacakh. Kurumuştu. 
"Oğlun, bugün yanıma geldi. Büyümüş, etlenmiş ... " 
Döne: 
"Dillerine kurban olurum Hösük Ağam," diye inledi. 
''Müjden başım gözüm üstüne. " 
Döne, durup durup: 
"Sahi mi söylüyorsun Hösük Ağam, sahi mi?" diyor du. 
"Müjden baş üstüne. Dillerine, senin güzel dillerine kurban 
olayım Hösük Ağam ." 
45