muştu, herkes bir tane çekip anlatıyordu. İmtihanda Fikri 
Santur mümeyyiz, bizim Naci (Yüngül) de tercüman.1 ’ İmti­
han sürüp giderken Muhlis’in (çalışkan olmayanlardan) aklı­
na bir 'kolaylık* geldi: "Yahu," dedi, "içeriye girenlerden biri, 
iki soru birden çeksin kimseye belli etmeden.'1  Dediği gibi ya­
pıldı. Bir soru imtihanda cevaplandırıldı, bir soru dışarıya çı­
karıldı. Bir sonra imtihana girecek öğrenci bu soruya çalıştı. 
Sonra imtihana girince, kutudan çektiği soruyu cebine koydu 
ve daha önce çalıştığı soruyu anlattı. Böylece sürekli işleyen 
bir düzen kurulmuştu: imtihana her giren bayat soruyu an­
latıyor, taze soruyu alıp götürüyordu. Durum çok iyi gidiyor­
du. Yalnız olay bir facia ile bitti: dışarıya birden fazla soru 
yürüten açgözlüler yüzünden, imtihan bitmeden kutudaki 
sorular bitti.
Yazın da askerlik kamplarına gidilirmiş. Mustafa İnan, 
hiç değiştirmek istemediği Adana şivesiyle, molalarda fıkra­
lar anlatırmış. En çok onun fıkralarına gülermiş çocuklar. 
Avni de molalarda hep uyurmuş. Bir gün Mustafa'nın fıkrası 
1  bittiği sırada uyanmış ve herkesin gülmekte olduğunu gö­
rünce, "Bir tane de ben anlatayım da görün," demiş vc tesa­
düf bu ya, Mustafa’nın anlatmış olduğu fıkrayı anlatmaya 
başlamış. Daha fıkranın başında herkesin güldüğünü görün­
ce telâşlanmış: "Durun yahu,” diyormuş, "asıl sonunda güle- 
çeksiniz."
1937 mezunlan mektebe bir canlılık, bir değişiklik getir­
mişlerdi. Mühendis Mektebi'nde yenileşme hareketleri onla- 
nn zamanında başladı. İlk fizik ve kimya laboratuvan çahş- 
malannı onlar yaptılar. Yurt dışında ilk doktorayı Mustafa 
İnan yaptı. Onlar 1938 yılında yedi asistan ve yedi hoca ile 
■bugünkü Teknik Üniversite’nin çekirdeğini meydana getiri­
yorlarmış. Bugün de çoğu aynı üniversiteye hizmet ediyor.
öğrencilerin bir kısmı geçinmek için çukıılata filân satar­
ken, bir kısmı da -Mustafa İnan gibi- lise öğrencilerine ders
101