pirim olduğun için bir kapı daha açıyorum, bu bana yaptıkları­
na karşılık seni çoktan sallandırmalıydım. Şimdi sen, şu insan­
ların huzurunda üç deme söyleyeceksin, bu üç dernede de Şah 
adı geçmeyecek Böyle yaparsan seni bağışlarım . Yoksa seni bu 
sabaha karşı şehrin meydanında en yüce ağaca astıracağım. 
Pir Sultan sazı kucağına çeker, ilk demesini söyler. Başta 
Paşa, ortadakiler donar kalırl ar. Pir Sultan şiirinin her dizesin­
de bir kere Şah demiştir. Şölendekiler ikinci demeyi beklerler. 
O da baştan aşağıya Şahla doludur. Üçüncü deme de öyle. 
Hızır Paşa, pirim, düşün gerçekleşti, der, asesler piri alırlar 
Sivas meydanında asarlar. O yüzden Siva sın adı kanlı Sivas ka­
lır. Kıyamete kadar da bu şehir böyle anılacaktır. 
O sabah günle birlikte bütün Sivasta Pir Sultan Abdalın bu 
minval üzere asıldığı konuşu lur. Bir tanesi der ki, ben ala şa­
fakta Pir Sultanı ak libaslara bürünmüş Kayseri kapısından çı­
kıp giderken gördüm. ötekisi, ben de onu Tokat kapısında gör­
düm, der. Kimi onu şehrin doğu, kimi batı kapısında görmüş­
tür. Kimse pirin asıldığına inanmamaktadır. Kuşkuda olanların 
bir kısmıysa, Halep oradaysa arşın buradadır, derler. Haydi 
meydana gidelim de görelim, Pir Sultan asıldıysa oradadır. 
Şehrin alanına gelirler ki ortalıkta hiç kimse yok. Yalnız bir ka­
lın, uzun ip bir ağac ın dalında sallanır durur ... 
Ferhat Hoca güzel sesiyle Pir Sultanın o üç, her dizesinde 
Şah adı geçen şürini söyledi. 
M em ed: 
"Karacaoğlan, Dadaloğlu gibi bir aşıkmış . Hak aşığı ... " 
"Dadaloğlu gibi," dedi Ferhat Hoca. 
"Pir Sultanın atı yokmuş, öyle mi?" 
''Yok," dedi Ferhat Hoca. 
Sakarya Şeyhini sorarsanız Sultan Dördüncü Murat devri­
nin Mehdisidir. Mehdi olaraktan Sakarya dağlarında zuhur ve 
huruç eylemiştir. Padişah üç kere üstüne ağır asker göndermiş, 
Mehdi üç keresinde de Osmanlı askerini birkaç bin kişisiyle 
püskürtmüştür. 
Sultan Murat ordusunu çekmiş Bağdat seferine giderken 
ordu Konya da konaklamış. Bu arada serasker, sadrazam, vezir­
ler, aman biz ne yapıyoruz, diye ayıkmışlar, Padişaha gitmişler, 
548