nıp, gene on beşi yirmisi birden Beyoğlu'na çıkıyorlar. ' Fakat 
Beyoğlu, eski Beyoğlu değil.1  Degüstasyon'un bile değiştiğin­
den yakınıyorlar. 208 Kemal (Ûlçügil), "Zaten Mustafa dik­
kat etmiş," diyor, "her yirmi yılda bir, meyhanelerin eski 
müşterisi tamamen değişirmiş." O zamanlar Yeni Melek So- 
kağı’ndaki 'Özcan'a gidilirmiş; kırk dokuzluk rakı, mezesiyle 
birlikte bir liraymış. Makine şubesinden 864 Tabsin (Fener), 
"Bizim devTede talebeler üçe ayrılırdı," diye anlatıyor eski 
heyecanıyla, "Kemal gibi çalışkan olanlar, yani kitaptan ba­
şım kaldırmayanlar; benimle Muamme' gibi mektebe hiç uğ­
ramayanlar (bir keresinde bütün Beyoğlu’nda Tahsin'i ara­
mışlar önemli bir mesele için; bütün eğlence yerlerini, sine­
maları altüst etmişler, bulamamışlar. Sonunda yorgun argın 
mektebe dönünce karşılarında Tahsin’i bulmazlar mı: ‘Onu 
aramak için aklımıza en son gelen yerdi mektep.’) Bir de 
Mustafa gibi her iki işi birden yürütenler vardı." Eski çalış­
kanlardan birine takılıyor Tahsin Fener. 'Beyoğlu'ııun yüzü­
nü bile görmezdin sen," Sonra içini çekiyor: "Mustafa baş­
kaydı." Ona itiraz ediliyor: "Biliyorsun hepimiz fakirdik. Ben 
öğleden sonraları çukulata satardım." Tahsin Bey kızıyor: 
"Peki Mustafa nasıl gezerdi? O çok mu zengindi sanki?" "Ca­
nım biliyorsun, liselilere ders verirdi Mustafa."
Mustafa İran'ın eski arkadaşları, her ayın ilk çarşamba­
sında. akşam üzeri, önce bir pastanede buluşuyorlar, Arala­
rından eksilenler de olmuş bu arada. "Baba Hikmet öldü 
mü?" diye soruyor biri, "Dün bir ilân gördüm de gazetede. 
"Olamaz," diye hep birlikte itiraz ediliyor, "Mühendis, diye 
yazmıyor ilânda, biz de gördük. Hem Baba Hikmet karşı ta­
rafta otururdu, bu cenaze Şişli’den kalkıyor." Mustafa 
Inan’ın sözü geçiyor sık sık; ‘rahmetli1  her konuda 'fikir sahi­
bi’ olduğu için, onun fikirlerini hatırlıyorlar durmadan. "Ya­
hu," diyor 98 (aslında 100’müş de sonradan değiştirilmiş) 
Nurettin (Demircioğlu), "Geçen gün radyoda bayrağın nispet­
97