Yer Demir Gök Bakır 371 
lim hilim, paçavra giyitleri bile bu aydınlıkta bir iyice yunmuş, arınmış. Ama 
gene de köyün üstünde bir toz bulutu, ağır bir toz fırtınası varmış gibi geliyor 
insanlara. 
Muhtar evinin kapısından çıkar çıkmaz, bütün başlar ona doğru uzandı. Bir­
den, kalabalıktan sesler yükseldi. Bir anda o derin sessizlik yırtıldı. 
"Söyle, söyle Muhtar, söyle, bir güzelce söyle," diye bağrıştılar. 
Meryemce en öndeydi. Muhtann burnu dibinde. Gözlerini açmış, ağzından 
çıkacaklan yutacakmışçasına bekliyo rdu. 
Muhtar boğazını temizledi. Birkaç kere öksürdü. Sonra durdu, gözlerini teker 
teker kalabalığın üstünde gezdird i. En sonuncu geldi Taşbaşın üstünde durdu. 
Bütün sevgisini gözlerine toplayarak ona dostça baktı. Biliyordu ki şimdi köylü 
bir yan delilik içindeydi . En küçük bir sürçmede başına olmadık işler açabilirdi. 
Örneğin, parçala yabilirdi onu. Karın üstüne yatırıp, ayaklarından tutup sürüye­
rek bütün köyü dolaştırabilirlerdi. Tetikte olmalı ve usturuplu sözler etmeli. 
Omuzlarını gerdi, sağ ayağını öne uzatıp birkaç kere yere vurdu. Karatopaklı 
Hoca gibi çenesini sıvazladı, bir daha, bir daha öksürdü. 
Az önceki düşüncesine pişman olmuştu. Bugünlerde de amma korkaklaşmış­
LL Bu köyde ona dakunabilecek bir yiğit çıkar mıydı? 
Köylü senin korktuğunu bir sezerse, korkarsan hemen de sezer, o zaman tek­
mil kötülükleri yapar. Azgın bir köpek bile senin ondan korkmadığını anlarsa, 
üstüne saldıramaz. Korkmak yan ölmektir. İşte bu köylü salt namus belası, salt 
korkudan bu hale geldi. 
"Ve de arkadaşlar, ve de komşular ve de emmiler. Ve de can bir kardaşlarım, 
yürekten yoldaşla nm," diye gürledi. Sesinde en küçük bir korku, bir titreme bile 
yoktu. Sesi dik, şefkatliydi. "Çok müşkil bir hal karşısındayız ." 
"Karşısındayız ," diye bağrıştılar. 
Bu, Muhtara daha büyük bir güç, bir zevk verdi. 
"Neyimiz var neyimiz yok götürdük sakladık Hem de bir iyicesine, dışarda 
bir tek çöp bırakmayıncaya kadar sakladık Bu iyi güzel, yiğitçe bir iştir. Tüm 
Türkiye Cumhuriyetinin polisleri, candarmalan, izcibaşılan, hem de kayıptan ha­
ber veren ermiş hocaları gelip de köyü arasalardı, bir tek iğne bile bulamayacak­
lardı. Ben bundan dolayı köylümü övüyorum. Sizleri candan kutluyor um. Böyle 
sıkı bir köylü değil Toroslarda, dünyanın hiçbir ülkesinde bulunmaz. Ama işler 
kötü gitti. Dediğimiz olmadı. Attığımız taş, dediğimiz kuşu vurmadı. Bütün ka­
saba, yakın köyler, herkes bizim köyün bu kahramanlığını duydu. Mallanmızı 
sakladığımız, buradan ta Çukurovaya kadar duyuldu . Bunu Adil Efendi de duy­
muştur. Bu yüzden köyümüze gelmedi. Bekledik bekledik, perişan olduk. Onu 
bekliyo ruz. Günler oluyor bekliyoruz, gelmiyor. Beklemekten öldük geberdi k." 
Kalabalık mınldandı: