arkaya götürdüm , yüzüne su serptim ama soluğu kesil di." 
Saraç : 
"Şahidin'ı," dedi. "Allah için şahidim. Fıkarayı yere çarpacak öl-
dürdün. Gözümle gördüm. " · 
"Etme saraç etme, Allah var, Allah var da Peygam ber var." 
Birden yüzü ıŞıdı. Sıkışmış en bön kafa bile bir şeyler yaratır böy­
le durumlarda. "Allah vaar ... " Dur du. "Do ktor da var." Bozuk bir 
plak gibi : "Doktor var ... Doktor, Doktor, Doktor da var," demeye 
dönme ye başladı. 
Verirsin on bini, olmazsa yüz bin ... Yarım milyona dayanacak 
can var mı? 
Dikleşti : 
"Gelip dükk anıma gebermiş bir kambur için iftira etme." 
Yaşlı köşker : 
"Ben de gördüm ," dedi. "Tam çarşı nın ortasından boynundan 
tutup tavşan ölüsü gibi, ayakl arını yerden kesip götürmedin mi fıkara­
yı dükk anına?" 
"Allah var, Doktor Yaar. İftira ... " 
"Ben de görd üm,". �di fırıncı. 
Onbaşı kızdı, dükk anın arka sına yürüdü, Telialı bir eliyle ruttu, 
hızla :ıldı, sürükleyerek götürdü, çarşının ortasına, karpuz kabukları­
nın üstüne, arıların arasına attı : 
''Bunu mu, bu fıkarayı mı ben öldürece ğim, niye, niçin? Ben Al­
lahtan korkmaZ mıy ım?" 
Uzun, hiçimsiz, şaşls.ın kollarını açmış, ağzı köpürerek, dudağı 
sarkmış, şişmiş konuşuyor du. Kalabalık öyle duruyordu, kıpınısız, 
üzüntülü, şaşkı n. 
Birden bir büyü gerçek leşti, kamburun doğrulduğunu gördüler, 
bir homurru dolaştı kalaba lığı. Tellal oraya, ak.çakıl taşiat ının üstüne, 
oğul verir gibi çok arıların arasına, karpuz kabuklar ının yanına otur­
muş, şaşkın gözlerle, ne oldu bana böyle deree sine orurmuş yanına yö­
resine, bir kalabalığa, bir Onbaşıya bakıyord u. Her şeyin far kına varır 
varmaz hemen ayağa fırladı, kalabalığı yardı, çarşıyl aşağı koşmaya 
başladı. Çınariarın oraya varıncaya kadar arkas ına bakmadı .. Çınariara 
varınca bir nalbant kütüğü nün üstüne orurdu. Körük gibi soluyor, so­
luğu taşıy0rd u. 
i 
339