Düğün gecesi haz ırlıklar için ko ştururken tuhaf bir şey 
geldi ba şıma. Mutfakta yaln ızdım. Unla kapla tahta sofrada, 
elimde merdane, misafirlere bazlama aç ıyordum. Birden, ne 
  
364 
  
365 
  
 
  
yaptığımı düşünmeden bir avuç hamur ald ım. Başladım ufa- 
cık, yumuşacık bir Meryem Ana yapmaya. B ıçak marifetiyle 
hamuru biçimlendirdim: Munis, sevecen bir ifade yonttum 
heykelci ğin yüzüne. Kendimi yapt ığım işe öyle kapt ırmıştım 
ki arkamda duran insan ı fark edemedim. 
"O yaptığın nedir Kerra?" 
Yüreğim ağzıma geldi. Arkama dönünce Şems'in kap ıda 
 
dikildiğini gördüm. Heykeli saklamak istediysem de art ık 
çok geçti. Şems hamur tahtas ına yakla ştı, yaptığım şekle 
baktı. 
"Hazreti Meryem de ğil mi?" diye sordu. Ben yan ıt verme- 
yince, gülümsedi. "Ne de güzel olmu ş. Meryem'i mi özlersin?" 
"Kimseyi özledi ğim yok" dedim bile bile. "Ben dinimi seçe- 
li çok oldu. Art ık Müslüman bir kad ınım." 
Şems söylediklerimi duymam ış gibi laf ına devam etti: 
"Belki merak edersin, neden İslam'da Meryem gibi bir kad ın 
figürü yok diye. Hazreti Ay şe var; tabii, muhakkak Fatma 
anamız da var ama belki senin nazar ında onlar Hazreti Mer- 
yem'le bir de ğil." 
Huzursuz olmu ştum, ne diyece ğimi bilemedim. 
"Müsaadenle bir hikâye anlatay ım?" dedi Şems. Ve i şte şu- 
nu nakletti. 
Vaktiyle biri Farisi, biri Arap, biri Türk, biri Rum dört or- 
tak varm ış. Ellerine geçen parayla ne yapacaklar ına karar 
verememi şler. Farisi, "Haydi, 'engür' alal ım" demiş; Arap'sa 
"O da ne öyle, istemem; 'ineb' alal ım" demiş; Türk'se tuttur- 
muş "Üzüm de üzüm" diye; bu arada Rum kararl ıymış, "Ge- 
çin hepsini, 'ingabil' alaca ğız" demiş. Çok geçmemi ş, kafadar- 
lar kavgaya tutu şmuş. Nihayet dördünün de ayn ı şeyi istedik- 
lerini anlam ışlar. Ama bu sefer yeni bir tart ışma çıkmış ara- 
larında. Her biri kendi üzümünü be ğenirmiş. Biri kara, biri 
yeşil, biri sar ı, biri mor üzüm salk ımı taşırmış. Hepsi kendi 
  
üzümünü yere gö ğe koyamazm ış. 
Neyse ki oradan gönüllere tercüman bir Sufi geçiyormu ş. 
Kavga ettiklerini duyunca dört sat ıcıdan birer salk ım üzüm 
almış, bir kaba koyup üzümleri ezmi ş. Üzümün suyunu ç ıka- 
rıp kabuğunu atmış. Çünkü aslolan meyvenin özüymü ş, posa- 
sı değil. 
Hikâye bitince Şems tane tane konu ştu: "Hıristiyan, Yahu- 
di, Müslüman... üç büyük dinin inananlar ı bu meseldeki kafa- 
darlar gibi. Zahirîde anla şamazlar ama bât ınîde birdir yolla- 
rı. Sufi d ış kabukla ilgilenmez. Özdeki cevherin pe şindedir." 
Dikkatle dinledim. 
"Demek istedi ğim o ki Meryem Ana'y ı özlemene gerek yok. 
Çünkü onu terk etmene gerek yok. E ğer bir kad ın peygamber 
gelseydi, o hiç şüphesiz Meryem olurdu. Seni Allah'a ba ğla- 
yan, O'na ça ğıran Meryem'se, O'na bildi ğin yoldan yönel. 
Müslüman bir kad ın da Meryem Ana'y ı hayırla, duayla zik- 
redebilir."