Ve üç saat başımda bekledi." Sonra, sancısı geçen kızkarde- 
şine, Un bulamazsan temiz kül koysan da olur," dedi.
Efe Rasim’lc birlikte yazdıkları matematik kitabını bas­
tırmadılar. Mustafa şimdi romanlara merak sarmıştı. Kü­
tüphaneye baktığı için anahtarı onda duruyordu. Eve de ro­
manlar getirmeye başlamıştı, ama kızkardoşi Güzide’yc ver­
miyordu. "Kızlar da roman mı okurmuş?" diye karşılık verdi, 
"Neden kıza okutmuyorsun?" diyen babasına, 'Sen okuyor­
sun ya," dedi babası, "Kızlann oğlanlardan ne farkı var’ " Ye­
ni bir şey öğrenmişti lise öğrencisi Mustafa, öyle ya kızlar 
da insandı. Ona erkeğin üstünlüğü öğretilmişti şimdiye ka­
dar. Posta seyyarı Hüseyin Avni Bey kadınların da bir yeri 
olduğunu belirtmişti. Mustafa İnan bu yerin önemini bir da­
ha unutmadı. Daha sonraları da erkeklerin elinde bulunan 
bu dünyada kızlann korunması gerektiğine inandı. Hocanın 
ölümünden sonra oğlu Hüseyin İnan’la evlenen eski asistanı 
Esin, "Kız çocuğu olmadığı için üzülürdü Hoca," diyor. "Evi­
min havası değişirdi,'' dermiş. "Kürsüye ilk girdiğim zaman 
bana çok yardım etti Hoca," diyor Esin, "Bu ülkede kızların 
karşılaştıkları güçlükleri çok iyi biliyordu. Bu durumun de­
ğişmesini istiyordu. Bir yemekte benimle uzun uzun konuş­
tu: ‘Bu ülkede en çok şundan sakınmalısın: Erkekler bizde 
belirli bir yaştan, yani elli yaşlarından sonra çevrelerindeki- 
leri harcamaya başlarlar. Artık yaşayacak kaç yılım kaldı, 
istediğimi yaparım bundan sonra, diye düşünürler. Sen er­
keklerin içinde yaşıyorsun; onların arasında kendi yaşıtla­
rından değil, orta yaşlı erkeklerden çekinmelisin.’ Benimle 
çok yumuşak konuşurdu. Oysa kürsüye girdiğim ilk günler­
de nedense Mustafa Hoca’dan çok korkuyordum, odasına gi- 
reımyordum, Bir gün beni çağırttı: 'Gelsin, ne duruyor ora­
da?’ demiş.”
Öldükten sonra gelini olan Esin İnan’a çok yardım etti 
hoca. ’’Sen benira kızım ol, diyordu bana. İlk seminerimi ha­
56