112 KUYRUKLU YILDIZ ALTİNDA BİR EVLENME 
Azıcık ilerleyecek kadar bir zaman bıraktıktan sonra bu­
nun arkasından irfan da çıktı. 
Kadın'caddeden aşağı indi. Yeni Postane tarafına saptı. 
Birkaç adım yürüdükten sonra karşısına çıkan yakışıklı bir de­
likanlıya bir baş işareti etti. İkisi, Modern apartmanın arkasın­
daki pis sokağa saptılar. Kadın gelip geçenler tarafından tanın­
mamak ihtiyatına uymak için olmalı, peçesini indirdi. Duvar 
kenarına çekilip baş başa epey zaman konuştular. Konuşma sı­
rasında kadın, elindeki kâğıt kutusunu karşısındaki gencin ba­
sma vuracakmış gibi arasıra kızgınlık alâmetleri gösteriyor, 
bazan da sabırsızlığından, yerinde adım sayan bir talim askeri 
gibi âdeta tepiniyordu. 
Konuşulan sözlerden bir ufacık cümlesini olsun işitebilmek 
için İrfan, paraca da, vücutça da her türlü fedakârlığı göze al­
dırmaya hazırdı. Ama buna imkân yoktu. 
Nihayet söz bitti. Ayrıldılar. Birkaç adım açıldıktan sonra 
kadın tekrar karşısındakine dönerek tehdit edercesine yumru­
ğunu gösterdi. Delikanlı da o taraftan gelecek her belâya razı 
olduğunu anlatırcasma birkaç defa boyun kırıp yürüdü. 
İrfan, bu ateşli pandomimanın karşısında ne düşüneceğini 
şaşırdı. Donakaldı. Zavallı çocuk tutulduğu belânın derinliğini 
bundan fazla görmek istemiyormuş gibi artık ileri gidemedi. 
Neden bu kadar ümitsizliğe düşüyordu? O, bilmediği sevgi­
linin vücudunu değil, manevî varlığım sevmemiş miydi? Ezbere 
tanıdığı bu manevî taraf bu derece bozuk çıktıktan sonra artık 
kederlenmeye, düşünmeye sebep var mıydı? Ama içyüzünü iyi­
ce anlayamadığı bir duygu beynini sarsıyordu. Ne olduğu belir­
siz bir kıza, hayır, bir kadına, bir karıya bir aşifteye aldanmış 
bulunmak onuruna dokunuyordu. Aldığı kandırıcı, kendisini ap­
tal-yerine koyan mektuplara karşı önce karşılık vermesine bu 
karılar kim bilir ne kadar gülüp eğlenmişlerdi ? Evet, böyle ah­
lâksız yaratıklara günlerle mükemmel eğlence olmak, onlara 
gülünecek bir alay vesüesi vermek... Şimdi Irf an'a o kadar ağır 
geliyirdu ki, üzüntüsünden zavallının gözleri yaşarıyor, düşün­
dükçe boş bulunuşunun derecesini bütün bütün anlayarak daha 
beter kendinden geçiyordu. 
Maddî, manevî varlığı bilinmeyen öyle bir güzele ve hayalin­
de yarattığı kuruntudan ibaret şahsa karşı ezbere.böyle şiddet­
le gönül bağlamak ne gülünç bur hal, ne çocukluk, aman Yarab-