163 Belediye Reisi, "Uygunsuz kim selerle içki de içiyormuşsun." 
Tuzcula rın Tuğrul, gömleği nin üst düğmesini ilikledi. 
"Kasabayı güzelleşt iremediğ im için, ona uymaya 
çalışıyorum." Başkan pencereden dışarı bakıyordu: "Sana bir 
iş vermemi istedi annen. Belki çalışır san..." Tuğrul ayağa 
kalktı. "Sen bilirsin oğlum, imar işlerin de boş bir kadro var; 
ciddi olmak şartıyla bir şeyler yapabi lirsin." Genç adam 
kapıya doğru yürüdü, "Düşünelim," de di, "Danışalım." 
Başkan kaşlarını çattı: "BıutopaLarzulialci ile do laşman da 
ayıp oluyor. Sen ağır ceza reisi Bekir Bey'in oğlusun." Tuğrul 
kapıya sırtını dayadı. "Cand an bir kim seye ihtiyacım var 
Hüsnü Be y Amca. Emin Efe ndi gibi gerçek ten halkı temsil 
eden biri, yeteneklerimi bulup çıkarmamda yardımcı oluyor 
bana." "Sen bilirsin," dedi Hüsnü Bey, "Yal nız imarda 
çalışmaya karar verirsen, şefle iyi geçin olur mu? Senin gibi 
antikanın biridir  de." 
Kimleri kimlerle karıştırıyorlar, diye düşünüyordu Tuğ rul, 
imar şefinin masaya gaz ocağını yerleştirişini seyreder ken. 
işte beyaz iş gömleğini itina ile çıkardı ve sefertasmı ocağın 
üstüne koydu. Beceriksizliği yüzünden büyük şehir den 
buraya sürülmüş. Büyük işl erin başındaymış daha ön ce. "Bir 
iş buldular bana Emin Efendi," demişti bir gün ön ce, "İmar 
şefinin yanında çalışacakmışım. Tahta At' ın içine bir girelim 
bakalım." işte bir yumak tuvalet kâğıdı çıkardı, üstüne 
kolonya döküp ellerini sildi. Bu tuvalet mes elesi al dı yürüdü 
Emin Efendi: Aynı kâğıtla sefertasım ın kenarını da sildi. 
Hesapları da aynı kâğıda yapıyordur. "Hesaplar nasıl gidiyor 
Avni Bey?" Kalın camlı gözlüklerin gerisinden kuş kuyla 
bakıldı: "Hangi hesaplar Tuğrul Beyefendi?" Hesaplar işte. 
"Son hesaplar." Küçük ve beyaz ellerini çekmeceye dal dırdı, 
iki şeftali çıkardı, sonra da bir yığın kâğıt. Eyvah, ger çekten 
hesaplar var. "Gövdeye iki sıra demir koydum," di yerek 
kâğıtları göstermeye başladı. "Ayaklar yekpare demi  den