Bizimkiler hemen işe koyulup buldukları malze­
melerle yaralılara müdahale etmeye başlamışlar. 
Akşama doğru biz oraya vardığımızda çocukları sa­
vaş hekimliği yaparken bulduk. Allahtan Almanlar 
tarafından yapılan sağlık ocağı tam teçhizatlı bir 
yerdi. İhtiyacımız olan her şey el altında gibiydi. 
Buna sevinmiştik. 
Biz yeni gelenler, biraz nefeslendik, çocukların 
anlattıklarını dinledik, sonra getirdiğimiz ilaç koli­
lerini raflara yerleştirmeye başladık ki, bu sefer de 
içeriye bir ölü taşıdılar. Bir çatışmada öldürülmüş 
olduğu için otopsi yapılması gerekiyor du. Mecburi 
hizmetini yapmakta olan gencecik bir hükümet ta­
bibi, az sonra otopsi için merkezden gelecek, biz­
lerle tanışacaktı. 
Çaldıran, Bahçesaray'dan çok farklıydı. Çocuk­
lar, Bahçesaray için, "Orası asırlar önce donup kal­
mış bir gezegen gibiydi, her şey gerçek dışıydı," di­
yorlardı. Oysa Çaldıran sert, acımasız, hareketli ve 
gerçekti. Bahçesaray'da bir şıhın ya da ağanın em­
rinde, şikayet etmeden yaşayan insanların yerini, 
Çaldıran'da kan davası, şiddet, terör, kaçakçılık ve 
PKK almıştı. Bahçesaray'da bizlere gösterilen gü­
venin, içten sevginin yerini ise kuşku! 
Köylüler bize mesafeli duruyorlar, iyi niyetimiz­
den şüphe ediyorlar dı. Ne yapmak istediğimizi 
uzun uzun anlatmak zorunda kalıyorduk. Muaye-
319