FAKİR BAYKURT
 
303
 
 
«Pekey efendim, pekey Omar beyim...»
 
Battal, müdürün yarım adım solundan yürüyordu. Köylüler de 
peşinden geliyorlar
dı.
 
İkindi sıcağı bindiriyordu.
 
Güne karşı yürüyorlardı.
 
Musallayı geçtiler. Bağlara yaklaşıyorlardı.
 
«Ben bu bağların bekçisiyim beyim!» dedi Kır Abbas. «Kendi 
kendimi, haksız huksuz bekçi diktim bu bağlara! .. Adadım 
-
dım!.. 
Yıllardır böyle beklerim! ..»
 
Karşılık vermiyordu.
 
Kapının önünde, hendeğin başında durdular.
 
«Purluk denen arazi burası Omar beyim! dedi Battal. «Bizim bağ 
diktiğimiz yer...»
 
Müdür gözlüğünü çıkardı, öksürdü:
 
«Ovacık yolu neresi?»
 
«Ovacık yolu da işte şu!» dedi Battal. «Bu yol böyle 
Ova
-
 
cık’a 
gider...»
 
«Hımın! .. Çantamı verin!..»
 
Mustafa, çantasını koşturdu.
 
Gözlüğünü taktı yeniden. Katlanmış kağıtlar çıkardı çantadan, 
süzdü bunları bir süre, sonra sordu:
 
«Kaç dönüm kadar gelir burası?»
 
«Burası beyim, bizim hesapça, 120 dönüm...»
 
«S
izin hesap ne demek?»
 
«Kırk adım eni, kırk adım uzunu bir dölüm!»
 
«Yani otuz üç, zarp, otuz üç...» dedi müdür. «Cem’an 999 metre 
murabba eder. Eveeeet! Burayı bundan kaç yıl önce ihya ettiniz? Yani 
kaç yıl önce bağ yaptınız?»
 
Battal, Rıza’nın yüzüne baktı.