"Şimdi, onlar ateş edinceye kadar bekleyeceğiz, keyfimize 
bakacağız. Şimdi beni dinleyin, herhangi bir sözümün üstüne 
söz söyleyeni, bana karşı koyanı anam avtadım olsun ki, Alla­
hın divanına köpek donuna girmiş olarak gideyim ki vurur um. 
Akşam olunca, şu yan görüyor musunuz, orası açık, o yann al­
tından sürünerek aşağı inecek, su boyunca ovaya doğru yürü­
yeceksin iz. Ben buradan tek başıma, sizi korur, kimseyi arka­
nızdan göndermem. Önünüz de boş, önünüze çıkan olursa da 
siz onlarla baş edersin iz. Yakında Memedler geliyor. Onlar da 
çarpışmaya girecekler. Ben bunlarla başa çıkanm. Siz Memedie­
ri geriye çevirin. Yarın sabah da teslim olur , İnce Memed beni 
tutsak etti derim." 
Onun bu sözlerine kimse ses çıkaramadı. Subaylar ikin­
dine kadar beklediler , bekledi ler, Bayramoğlunun tutsak edil­
diğini anlayınca ateşe başladılar. Dört bir yandan makinalılar 
takır dadı. 
Bayran:ı.oğlu mağaranın kapısına büyük bir taşla, bir de çok 
kalın bir kütük getirtti koydurdu. 
"Karşılık vermeyelim," dedi Bayramoğlu. 
"Çember gittikçe daral ıyor," dedi Ferhat Hoca. 
"Daha daralsın," dedi Bayramoğlu. 
Gün sarkmış, aşağılara inmiş, dağın karlarına bir kızıllık 
çökmüştü. Karlar binlerce billur kırmızı ipiltilerle kıvılcımlanı­
yordu. 
"Şimdi hepimiz her yerden yaylım ateşine geçelim." 
Bayramoğlu, ötekiler , bu, kurşun sıkmada usta kişiler, bir­
den öylesine bir yaylım ateşine geçtiler ki her birisinin eli maki- , 
nalı tüfek gibi işliyordu. 
Subaylar, candarmalar neye uğradıklan nı bilemedile r, şu 
yoğun ateşe bakınca, karşılannda bir eşkıya çetesi değil, sanki 
yüzlerce kişi vardı. 
"Ateşi kesi n." 
Gün hattı batacak. 
"Hazır lanın ... Kurşunlan yanıma yığın. Siz giderken ben ... " 
Güneşin dışarda kalmış son dilimi de aşağıya iniver di. 
Gökyüzü, karlar önce mosmor oldu, soma dilim dilim kırmızı­
lıklar, turuncular, mor yeşiller sürdü bir an. Alacakaranlık ağır 
489