mış ki, hafazanallah , kurt düşmüş. O güzel kız var ya, teker 
teker kurtlarını ayıklamış. 
Bundan sonra uzun bir süre boşluk var. Dağda ne yap­
mışlar, bu silahlı ada mlar dağda uzun bir süre dolaştıktan 
sonra neylemişler, hiç hiç bilmiyor Selim. Salt, kayaları anım ­
sıyor, açlıkların ı, susuzlukları nı, bir adamın kayadan düşüp 
öldüğünü, adamın parçalan m ış ölüsünü gömdüklerini, uzun 
ağıtlar söylediklerini anımsıyor. Bir de gene o bıyıklı ada m ı 
anımsıyor. Üstüne eğilmiş ona bakıyor. Bakıyor, bakıyor, son­
ra da birden boğazına sarılıp, boğazını sıkıyor. Onu, o bıyıklı 
adamın el inden ne zaman, nasıl alıyorlar bilmiyor. Kim , kim­
ler almış hiç bilmiyor. 
Kayalar yankılanı yor, barutlar kokuyor, çığlıklar, sesler, 
bağırmalar, dağlar biribirine kavuşup kavuşup ayrılıyor, ka­
vuşup kavuşup ayrılıyor. Bundan ötesini de düşünüp düşü­
nüp çıkaramıyor Selim. 
Bir çukurda, dört yanı kaya, kaya, kaya ... Birden uyanıyor 
ki kana batmış çıkmış, üstünde kan içinde ölüler ölüler. Ölü­
lerden karşı kayalıklara dur madan oluk gi bi kan fışkırıyor. 
Durmadan dur madan kan fışkırıyor. Gözü kandan hiçbir yeri 
görmüyor. Gözlerini siliyor bir tanesi , silahlı candar maları gö­
rüyor. Çukurdan çok çok ölü çıkarıyorlar, kayalıkların üstüne 
seriyorlar. Sonra kadınlar ... 
Bu kadınlar nereden çıktı, nereden ne zaman gelmişler, 
Selim hiç mi hiç bilmiyor. Kadınlar saçlarını yoluyorlar. Ka­
dınlar başlarına toprak döküyorlar. Avuçlarına doldurup dol­
durup toprak döküyorlar başlarına, yüzlerini çır malıyorlar. 
Hepsinin de yüzü kan içinde. Kan çamur olmuş. Kan çamurlu 
yüzü yol yol açmış. 
Gene köy geliyor aklına. Köyde çok çok at var. Atlar, hiç 
dur madan hep bir ağızdan kişniyorlar. Atlar koşuyorlar, köyü 
dolanıyorlar, dolanıyorlar, geliyorlar köyün ortasında durup 
kişniyorlar. 
Bir şeyler yanıyor, yalım yalım ortalık. Yalımlar köyü sar-
81