bah vücudu a ğırdı, külçe gibi. Müezzinin sesi doldu odaya: "Al-
lahü ekber Allahü ekber." Buna ra ğmen Banu Teyze hâlâ kalka-
mam ıştı. "Hayye alessalah, hayye alelfelah; Namaza gelin, sela-
mete gelin" sözlerini duyduktan sonra bile vücudunun yans ını 
yataktan kald ırmay ı başaramad ı, sol taraf ında bir uyu şukluk var-
dı, vücudunun o yan ındaki kan çekilmi ş, geriye a ğır, hantal bir 
çuval kalm ış gibi. 
Essalatü hayrun minennevm  
Namaz uykudan hay ırlıdır. 
"Neyiniz var çocuklar, neden k ıpırdamama izin vermiyorsu-
nuz?" diye sordu Banu Teyze hüsran dolu bir sesle. 
İki omzunda oturan cinler birbirlerine bakt ılar. "Bana sorma 
ona sor. H ınzırlığı yapan o," dedi Şekerşerbet Han ım sağ omzun-
dan. 
Ad ından da anla şılacağı gibi Şekerşerbet Han ım iyi bir cindi 
- adil ve ho şdil olan taifeden. İyilik saçan, ayd ınlık bir yüzü, ba-
şının etraf ında mor, pembe ve eflatun tonlar ında bir hale vard ı; in-
ce, zarif bir boyun, boynunun bitip teknik olarak gövdesinin ba ş-
lamas ı gereken yerdeyse sadece duman vard ı. Vücudu olmad ığın-
dan kaide üzerinde duran bir büstü and ırırdı ki bundan gayet 
memnundu. Herkesin gayet iyi bildi ği üzre dişi insanlar ın aksine 
dişi cinler vücutlar ı orant ısız diye komplekse kap ılmazlar. 
Banu Teyze, Şekerşerbet Han ım'a güvenirdi çünkü o yozla ş-
mış hodperest tiplerden de ğil, iyi kalpli dini bütün bir cindi - cin 
taifesi aras ında yayg ın bir illet olan tanr ıtan ımazl ıktan tövbe ede-
rek İslam'a geçmi şti. Şekerşerbet Han ım s ık s ık camileri ve kut-
sal mekânlar ı ziyaret ederdi, Kuran konusunda da çok bilgiliydi. 
Seneler içinde Banu Teyze'yle çok samimi olmu şlard ı. Ama tü-
müyle farkl ı bir kal ıptan ç ıkm ış ve rüzgâr ın ulumay ı hiç kesme-
diği yerlerden gelmi ş olan Ağulu Bey'in durumu tamamen fark-
lıydı. Ağulu Bey çok ya şlıydı, bir cin için bile çok ya şlı. Bu saye-
de göründü ğünden çok daha güçlüydü. Zira herkesin gayet iyi bil-
diği üzre, cinler ya şland ıkça güçlenir. 
Ağulu Bey'in Kazanc ı hanesinde ikamet etmesinin tek sebebi Banu Teyzenin onu k ırk günlük perhizinin son sabah ında kendine 
bağlam ış olmas ıydı. O günden beri cini konrol alt ında tutuyor, onu 
tutsak eden t ılsımı boynundan hiç ç ıkartm ıyordu. Bir cini ba ğla-
mak kolay i ş değildi. Öncelikle ismini do ğru tahmin etmek gere-
kirdi; ölümcül bir oyundu bu, çünkü sen onun ismini ke şfetmeden 
cin senin ismini ö ğrenirse o efendi, sen köle olurdun. İsmini doğru 
tahmin edip cini kontrol alt ına alsan bile üzerindeki etkini mutlak 
kabul etmemeliydin çünkü bu aptalca bir yan ılsama olurdu. İnsan-
lık tarihi boyunca sadece Hazreti Süleyman cin ordular ını yenmeyi 
başarm ıştı ama o bile büyülü bir demir yüzükten yard ım alm ıştı. 
Başka kimse Hazreti Süleyman'la boy ölçü şemeyeceğine göre 
sadece ihtirasl ı bir hodbin cinleri esir etmekle böbürlenebilirdi ki 
Banu Teyze ne ihtirasl ı ne de hodbin idi. A ğulu Bey ona alt ı küsur 
yıldır hizmet etti ği halde aralar ındaki ilişkiyi zaman zaman yeni-
lenmesi gereken geçici bir anla şma olarak görürdü. Ona kar şı asla 
lakayt ya da küçümser davranmam ıştı. Ne de olsa insanlar ın aksine 
cinler kendilerine yap ılan yanl ışı katiyen unutmayan bir haf ızaya 
sahiptir. Haks ızlığı asla unutmazlar. Her hadiseyi ıcığına c ıcığına 
kadar kaydeden titiz bir kâtip gibidir cinlerin bellekleri; günün 
birinde de kaydettiklerini bir bir ortaya ç ıkar ırlar. 
Banu Teyze daima tutsa ğının haklar ına sayg ılı davranm ış, 
gücünü asla kötüye kullanmam ıştı. Yine de istese otoritesini bam-
başka bir biçimde kullanabilir, para, mücevher ve şöhret gibi 
maddi kazançlar talep edebilirdi. Etmemi şti. Bütün bunlar ın ya-
nılsamadan ibaret oldu ğunu ve zulmani cinlerin bilhassa ham ya-
nılsamalar yaratmakta usta olduklar ını bilirdi. Ayr ıca birdenbire 
edinilen her servet ba şkalar ından çal ınm ış bir birikim demekti zi-
ra doğada saf bo şluk diye bir şey yoktu - insanlar ın kaderleri t ığ 
işinin ilmekleri gibi s ıkı sıkı bağlıydı birbiriyle. Dolay ısıyla bü-
tün bu y ıllar boyu Banu Teyze ihtiyatla maddi kazanç talep et-