60 
ON BİR 
Uykunun, uyan ık olanlara kap ıları sımsıkı kapalı olan derin ve uzak aleminde 
her biri ancak bir kez göründükten sonra yok olup sonsuza dek kaybolan 
düşlerin aras ından sıyrılıp uyandığında, gördü ğü düşlerin hiçbirini 
anımsamıyordu. Ama herhalde her zamankinin aksine, dü şler aras ındaki 
macerasında aldat ılmalara, terk edilmelere, ac ılara, korkulara, 
yalnızlıklara, kendisini kovalayan canavarlara rastlamam ış, oynaşan buğulu 
ışıkların içine sakland ığı cam bir şatoya benzeyen dü şler dünyas ının 
kapısından o gece güzel a şklar, sevinçler, ba şarılar, dostlar ç ıkıp 
gelmişti. 
Her sabah kendi kendisiyle sava ştığı, korkulan, yaln ızlıkları, 
pişmanlıkları ve sahtekârl ıklarıyla kendi kendini yaralad ığı, kanatt ığı, 
parçalara ay ırdığı bir sava ştan, varl ığından ve kimli ğinden ku şkuya düşerek 
yorgun ve tedirgin uyand ığı halde bu sabah bir ba şkası gibi taze ve güçlü 
uyanmıştı. Geceler ve dü şler, onun tazelendi ği değil, parçaland ığı 
yerlerdi. Günün ayd ınlığında, ruhunun karanl ıklarına çekilip saklanan 
adsız ve nedensiz korkulan, geceleri dü şler şatosunun bu ğulu ışıklarına 
bürünerek ç ıkarlar, ellerindeki mor k ılıçlarla, Nermin'in bütün gün boyunca 
gülümsemelerle, kahkahalarla, yalanlarla, öpücüklerle, sahtekârl ıklarla 
bir araya getirip bütünlemeye çal ıştı- 
61 
ğı varlığını insafsızca parçalarlard ı. Her gece korkularla uyur, her sabah 
kim oldu ğunu ve ne oldu ğunu merak ederek uyan ırdı. Kendini tan ımak için 
duyduğu merakı gün boyu bast ırabilse de, geceleri bu merak ın önünde açt ığı 
o korkunç ve derin uçurumlara dü şmekten kurtulamazd ı. Her sabah, kayal ık 
bir uçurumdan yukar ı bitkin bir halde t ırmanmaya çal ışırdı. Niye dü şlerinin 
kendisine bu kadar dü şman oldu ğunu, kendi içinde kendine bu kadar dü şman 
canavarlar ı nasıl barındırdığını, bu canavarlar ın nasıl beslenip 
büyüdüğünü bir türlü anlayamazd ı. Bütün gün boyunca da dü şlerinden kaçmaya 
uğraşır, içindeki canavarlar ı kendinden bile gizleyebilmek için hep bir 
başkası gibi davranmaya çal ışırdı. 
O sabah ılık bir sudan ç ıkar gibi ç ıktı geceden, bedeni dinlenmi şti, ağrıyan 
hiçbir yan ı yoktu, yata ğın içinde bir kedi gibi m ırıldanarak gerindi. Ba şka 
sabahlar, gecenin kendinde b ıraktığı yorgunluk ve korkuyla ya şamdan 
saklanmak için uyand ıktan sonra da yata ğın içine iyice gömülüp, yorganlar ın 
altına girerek biraz daha oyaland ığı halde o sabah rahat, esnek hareketlerle 
yataktan ç ıktı, pencereleri açt ı. Güneşli, aydınlık bir gün vard ı. Bahçe, 
Nermin'e genç k ızlığını anımsatan taze bir ye şile bürünmü ştü. Gür 
yapraklar ın arasına saklanm ış kuşların sesi yaln ızca kendilerinin bildi ği 
bir eğlenceyi haber veriyor, insanlar ı da bu e ğlenceye kat ıyordu. 
Uzun uzun du ş yaptıktan sonra bornozuyla döndü odaya, bornozunu 
omuzlarından kayd ırıp yatağın üstüne b ıraktı. Birden, kar şıdaki boy 
aynasında çırılçıplak vücudunu gördü. Cildi pe ınbeleşmişti, memelerinin 
üstünde tane tane su damlalar ı duruyordu. "Güzelim,"  diye dü şündü,  "hem  
de çok güzelim." 
62 
Aynadaki görüntüsünü seyretmeye dald ı, bazen kendi ç ıplaklığı bir erke ğin 
çıplaklığından daha çok heyecanland ırıyordu onu, o sabah da öyle oldu, ani 
bir sevi şme isteği duydu, sonra kendi kendine gülümseyip odan ın içinde 
dolaşmaya başladı. Dolaplar ın kapakla-rtn ı açıyor, çekmeceleri çekip içine 
bakıyor ama bir türlü giyinmiyordu, ç ıplak dola şmaktan ho şlanıyordu.