Kar tanesi
Oxförd, 2001
Y ılbaşı bütün coşkusuyla geldi O ıford ’a. İstanbul’da göre- 
ce daha sakin ve sönük yen i y ıl kutlam alarına alışkın olan 
Peri, hayret ve ilgiyle gözlem ledi teferruatlı hazırlıkları -  pı­
rıltılı ışık  taklarıyla süslenen sokaklar, dükkân vitrinlerin i 
dolduran k ed iyd ik  eşyalar, karanlıkta ateşböoekleri gibi par­
layan fenerleriyle N oel ilah ileri söyleyen korolar. Bunca tan­
tanaya rağm en, öğren ciler olm ayınca Oxford durgunlaşm ış- 
tı sanki. Y ılbaşı zamanı burada yalnız olm ak zordu. Peri gibi 
norm alde yalnızlığı dert edinm eyen biri için bile. H er gün tek 
başına, sadece üç m asası olan  ufacık salaş bir Çin lokanta­
sında kam ını doyurdu. Yem ekler genelde güzeldi ama arada 
bir bozuk bir tat yakalıyordu. Belki de aşçı manik depresifti; 
ruh halindeki savrulm alar yem eklere de yansıyordu.
K itapçıdaki yan-zam anlı işine geri dönmüştü. Dükkân sa­
hipleri m üşteri çekm ek için vitrin i yeniden düzenlem esini is­
tediler.
“Ç ılgın bir N oel ağacına ne dersiniz? Yasak kitaplarla süs­
lenm iş9 dedi PerL Tıpkı m eyveleri yasaklanan B ilgi Ağacı gi­
b i, onların ağacı da dünyanın bilum um  köşelerinde sansüre 
uğrayan eserleri taşıyacaktı dallarında.
“Harika!9 dedi dükkân sahipleri. Ibptan ona devrettiler bu 
görevi.
B öylece Peri vitrin in  orta yerin e güm üşi bir ağaç kurdu. 
Dallarına kitaplar astı: A lis H arikalar Diyarında, 1984, Mad•