"O Zalanın oğlu nered e?" diye ikircikli sordu. 
Hor ali: 
"Geliyor," dedi. "Toprağa yapışmış, bir tek kurşun bile sık-
madı. Ha bire titriyor du." 
Durdu: 
"Acayip," dedi. "İçimizde en cesur onu bilir dim." 
Tam bu sırada sürüne sürüne Zalanın oğlu da geldi. Elleri 
kan içinde kalmıştı. 
Durdu, Horaliyle Cabbara: 
"Haydiyin siz ateşi sürdürün," dedi. "Oyalayın onları. Bi­
zim konuşacaklarımız var." 
Bu, toplanmak için, bir anlık ateş kesilmesi, Asım Çavuşu 
iyice kuşkulandırmıştı. Deli Durduyla, bu ilk karşılaşması de­
ğildi. Ama onun ne yapacağı hiç kestirilemez di. En delice hare­
ket ettiği gibi, en akıllı da hareket edebilirdi. Bu, ormanın açık­
lığında çarpışmayı · kabul eden, ya düpedüz ölmek istiyor, ya 
çok acemi, deli, serseri, ya da bir tuzağı var. Deli Durdu gibi iğ­
nenin deliğinden geçen bir adam, hiç tongaya basar mı? Asım 
Çavuşa göre, mutlak bir tuzaktır bu! Ha çıktı, ha çıkacak! Buna 
karşı ne yapmalıydı? Bunu bilemiyordu işte. Çekse gitse say­
gınlığı beş paralık olurdu. Gitmese, mutlak bir tuzak vardı bu­
nun içinde ... Mahvolacaktı. Şapkasını alıp götüren, . elini sıyıran 
kurşunlar da neydi ola? Bir uyarı mı? Memedin sözleri de iyice 
ürkütmüştü onu. Eğer isteseydi o kurşunları atan, onu çoktan 
öldürür dü. Çekip gitmek de elinden gelmiyor du. Hazır Deli 
Durduyu çembere almışken ... Deli Durdu bir daha böyle çem­
bere düşer miydi? 
"Ark adaşl ar," diye seslendi, "hiçbiriniz yerinizden ayrıl­
mayın. Bakalım ne yapacak bu Deli. Çevrilmiş zaten. Avucu­
muzun içind e. Bu adam, kendi isteğiyle avucumuzun içine 
düştü. Yoksa, çoktan Mordağın kayalıklarını tutabil irdi. .. " 
Onbaşı yalvarıyor du: 
"Bu deli pezevengi ben bilirim. Delinin biridir. Canı istemiş 
burada kahvermiştir. Hiçbir tuzak düşünmemişt ir. Kendisine 
çok güvenir. Çemberi daraltalım, bak nasıl avucumuza düşe­
cek." 
Asım Çavuş: