merkezi olan, Picaddly Circus'daki hastanemde ça­
lışmaya başladım. 
Hayat, hiç dil bilmeyen iki çocuğun sorunlarını 
ve ev işlerini de üstlenmiş bir doktor için pek de 
kolay değildi. Allahtan Özden yanımızdaydı. Hesa­
bı kitabı o tutuyor, üzerimden bir yük alıyordu. 
Çocuklara gelince, Çınar okuluna çabuk alışmıştı 
ama Çağlayan eve sık sık üstü başı didiklenn�:ş, o 
yıllarda sokak başlarını tutan 'skin heads' !erden da­
yak yemiş ve yol parasını kaptırmış olarak dönüyor, 
haklı olarak da ertesi gün okula gitmek istemiyor­
du. Ama bana hayatın kolay olacağını kim söyle­
mişti ki? 
Bir iki ayın sonunda; çocukların İngilizceleri 
ilerledikçe her şey rayına oturdu. Çağlayan dasını­
fına intibak etti ve yıl sonunda başarılı ve sevilen bir 
öğrenci olarak ayrıldı okulundan. 
Londra'da geçirdiği miz bir yıl bana ve çocukla­
ra çok iyi geldi, hayatımıza pek çok dost ve bilgi 
kattı. Çalıştığı m hastanede edindiğim akademik 
bilgilerin yanı sıra, katıldığım etkinliklerde Hintli, 
Çinli, Afrikalı pek çok doktorla tanışmıştım, onlar­
la bilgi alış verişi yapmıştı m. Böylece cüzamın sade­
ce kendi ülkemdeki değil, dünya üzerindeki seyrini 
de öğrenmiş oluyordum. Fakat İngiltere serüve ni­
nin benim için en büyük kazancı, Dr. Jopling'i ta­
nımam oldu. Bu iriyarı güzel adam, konusunda eşi 
bulunmaz bir uzmandı. Rodezya' da cüzamlı hasta-
153