9  
9.Ben, Şeküre 
 
 
 
Kara, beyaz at ının üzerinde, tam kar şımdan geçerken ben niye! orada pencer edeydim? Tam o anda, bir sezgiyle 
niye kepengi açm ıştım da karl ı nar dallar ının aras ından onu görünce öyle uzun uzun bakm ıştım? Bunlar ı size tam 
söyleyemem. Hayriye ile Ester'e ben haber sald ım; Kara'n ın oradan geçece ğini biliyordum elbette. Nar a ğacına 
bakan gömme dolapl ı odaya, o ara, ben tek ba şıma sand ıklardaki çar şaflara bakmak için ç ıkm ıştım. İçimden öyle 
geldiği için kepengi o an co şkuyla bütün gücümle itince önce odaya güne ş doldu: Pencerede durdum ve Kara ile 
güneşten gözlerim kama şır gibi göz göze geldim; çok güzeldi. 
Büyümüş, olgunlaşmış, gençliğindeki o sarsak sallant ılı halini üzerinden atm ış da yak ışıklı olmuş. Bak 
Şeküre, dedi yüre ğim bana, Kara yaln ızca yak ışıklı değil, gözlerinin içine bak, yüre ği çocuk gibi, ne kadar temiz, 
ne kadar yaln ız. Evlen onunla. Ama ben ona tam tersini yazd ığım bir mektup gönderdim. 
Benden on iki ya ş büyük olmas ına rağmen, ben on ikisindeyken, ondan daha yeti şkin olduğumu bilirdim. O 
zamanlar kar şımda bir erkek gibi dimdik durup, şunu yapaca ğım, bunu yapaca ğım, şuradan atlay ıp, buraya 
tırmanacağım diyeceğine, her şeyden utanm ış olarak önündeki kitab ın ve resmin içine gömülür, gizlenirdi. Sonra 
o da bana â şık oldu. Bir resim çizip a şkını ifade etti. İkimiz de büyümü ştük art ık. On iki ya şıma geldiğimde 
Kara'n ın benim gözlerimin içine bakamad ığını, sanki göz göze gelirsek bana â şık olduğunu anlayaca ğımdan 
korktuğunu sezdim. " Şu fildişi sapl ı bıçağı verir misin?" derdi mesela, ama b ıçağa bakard ı da sonra gözünü 
kald ırıp benim gözümün içine bakamazd ı. "Vişne şerbeti güzel mi?" diye sorarsam mesela, bani hepimizin 
ağzımız doluyken yapt ığı gibi tatl ı bir gülümseme, bir yüz ifadesiyle güzel oldu ğunu ifade edemezdi. Bir sa ğırla 
konuşur gibi bütün gücüyle "Evet," diye ba ğırırdı. Çünkü korkudan surat ıma bakamazd ı. Çok güzeldim o 
zamanlar. Bütün erkekler, uzaktan, perdeler, kap ılar ve kuma şlar ın kalabal ığı aras ından da olsa, bir kere beni 
görebilmi ş olanlar hemen â şık olurlard ı bana. Bunlar ı övünmek için de ğil, hikâyemi anlay ın da kederimi 
paylaşın diye söylüyorum. 
Herkesin bildi ği Hüsrev ile Şirin'in hikâyesinde bir an vard ır, Kara ile ben çok konu şmuştuk bunu. Hüsrev 
ile Şirin'i birbirlerine â şık etmeye niyetlidir Şapur. Bir gün, Şirin.nedimeleriyle birlikte k ır gezintisine ç ıktığında, 
altlar ında oturup dinlendikleri a ğaçlardan birinin dalma Şapur gizlice Hüsrev'in resmini asar. Şirin yak ışıklı 
Hüsrev'in o güzel bahçenin bir a ğacına as ılı resmim görünce â şık olur ona. Bu ân ı, nakkaşlar ın dediği gibi bu 
meclisi, Şirin'in Hüsrev'in dala as ılı resmine hayranl ık ve şaşkınlıkla bak ışını gösterir çok resim yap ılm ıştır. Kara 
babamla çal ışırken pek çok kere görüp bir iki kere de baka baka istinsah etmi şti bu resmi tam ayn ısı gibi. Sonra 
bana âşık olunca bir kere de kendi için yeniden yapm ış. Ama resimdeki Hüsrev ile Şirin'in yerine kendisiyle 
beni, Kara ile Şeküre'yi resmetmi ş. Resimdeki k ız ile erke ğin bizler oldu ğunu alt ındaki yaz ı olmasayd ı bir tek 
ben anlayabilirdim, çünkü bazen şakalaşırken beni ve kendini ayn ı hatlarla, renklerle resmederdi: Ben maviler 
içinde; kendisi de k ırm ızı olurdu. Bu yetmiyormu ş gibi, bir de Hüsrev'in ve Şirin'in resimlerinin alt ına adlar ımızı 
yazm ıştı. Resmi bir suç gibi, benim görebilece ğim bir yere b ırakm ış kaçm ıştı. Resme bak ışımı, ondan sonra ne 
yapacağımı seyrettiğini hat ırlıyorum. 
Şirin gibi ona â şık olamayaca ğımı çok iyi bildi ğim için önce hiç renk vermedim. Tâ Uluda ğ'dan getirildi ği 
söylenen buzlarla so ğutulan vişne şuruplar ıyla serinlemeye çal ıştığımız o yaz gününün ak şam ı, Kara evine 
döndükten sonra, onun bana ilam a şk ettiğini babama söyledim. Kara o zamanlar medreseden yeni ç ıkm ıştı. 
Kenar mahallelerde müderrislik ediyor, kendi iste ğinden çok babam ın zorlamas ıyla pek güçlü, pek itibarl ı olan