"Bütün halk bunu konuşuyo r." 
"Yanlış konuşuyor ." 
''Yakında görürsünüz ." 
"Keşki," diye ağzından kaçırdı Bey. 
"Olamaz," diye ayağa kalktı Murtaza. Tüyleri diken diken 
olmuş, korkudan kaçacak delik aramaya başlamış, bir anda da 
ter içinde kalmıştı. "Olamaz !" 
Bey ayağa kalktı, ödü kopmuş Murtazayı dinginleştirdi. 
Bir daha da ne o, ne de öteki bu konuya dokunmadı. 
Daha gün ışırken konağa avukat Hamurcuzade Sabit Bey 
geldi. Genç bir adamdı . Hırslı gözleri yuvalarından fırlamış dö­
nüyordu. Murtaza avukatı görünce ürperdi. Kısa boylu, çekik 
gözlü, çıkık elmacık kemikleri yüzünden dışanya kaçmış bir 
tuhaf kişiydi. Gözleri de tam burnunun üstünde birleşmişti. 
Yerinde duramaz bir hali vardı ve çabuk çabuk konuşuyord u. 
"Bu Sabit Beyin, " dedi Bey, "kaleminden kan damlar. De­
ğil Adanada, bütün Türkiyede Sabit Beyin üstüne işbilir bir 
avukat daha yoktur. Ol sebepten bugün sana Murtaza onu tak­
dim ediyor um." 
Murtaza Ağa ister istemez Sabit Beyle işbiJliği yapacaktı. 
Yoksa Beye ayıp olacaktı. Geldiğine de geleceğine de bin piş­
man olmuştu avukatı görünce. 
Oturdular, baş başa, öğle yemeğine kadar çalıştıl ar. On altı 
muhtar İçişleri Bakanına on altı mektup yazacak, otuz üç muh­
tar da telgraf çekecekti. Mektupları, telgraflan Sabit Bey bütün 
gece çalışarak, yarın öğleye kadar hazır edecek, sonra da Mur­
taza Ağaya okuyacak, onayını alacaktı. 
Güzel bir öğle yemeği yediler ve Sabit Bey, yemeği yer ye­
mez çantasını kaptığı gibi çıktı gitti. O gittikten sonra Bey: 
"Ateş gibidir, valiahi ateş gibidir Sabit Bey oğlumuz, şimdi 
Ankarayı bir ateşe tutacak ki ne Dahiliye Vekaleti kalacak, ne 
Başvekalet, İsmet Paşa belki de buraya bir ordu gönderecek ." 
Murtaza Ağa öğleden sonra şehire çıktı, Seyhan kıyısına 
gitti, çocuklar şekerkamışı somuruyorlardı, uzun bir şekerka­
mışı aldı, nehrin kıyısına, dönme dalapiarın kuytusuna çekilip 
gizli gizli kamışlan sornurmaya başladı. Kerhaneye gidecekti. 
Taşçıkanın kapısına kadar geldi, bir süre bekledikten sonra 
312