BOSTAN DOLABI 
Halil Nihat'a 
Yaz akşamı, bağlarda bekliyorken rüzgârı, 
Hüzün verir gönlüme şu bostan dolapları 
Dökülen sularında günün rengi sönerken, 
Boğuk gıcırtılarla o zayıf at dönerken 
Her adım atışında bir inilti yükselir; 
Bu yalvaran feryadın uzaktan aksi gelir. 
Beyazlanmış yelesi sürünürken rüzgârda, 
Bağlanmış gözleriyle sonsuz karanlıklarda 
133