cesarete rağmen bu tambura zımbırtısına karşı Hasan'ın da 
benzi attı. Dişlerinin arasından bir şeyler hornurdanmaya 
başladı. Çarpıntıdan boğula boğula Hasan'ın kulağına eği­
lip yavaşça dedim ki: 
-Hasancığım, senin perin geliyor. Sana ne kadar benze­
diğini şimdi görerek hayrette kalacaksın ... 
O cevap vermedi. Parmaklarının ucunu alnına götürerek 
derin bir tefekkürü gösterir şekilde ovaladıktan sonra, o da 
benim kulağıma gayet yavaş: 
-Beni bu odada bir yere saklayabilir misin? 
Etrafıma bakındım. Gözüme dolap ilişti. Evet, Hasan'ın 
meydanda bulunmamasını ben ondan çok arzu ediyordum. 
Onu kurtarmak için her türlü tehlikenin bana çevrilmesine 
razıydım. 
Yavaşçayine kulağına: 
-Sen dolaba gir, içi büyüktür ... Ben üzerine kilitleyip 
anahtarı bir yere saklayayım. 
-Dolaba girerim ama sakın üzerime kilitleme. 
Hemen Hasan'ı dolaba soktum. Kapısını kapayacağım 
esnada elimden tutarak: 
- Ne hal olursa olsun ... Sakın korkma ha! Ben burada 
tetikte hazırım. Saçının bir teli için canımı feda ederim. 
Başörtümü çıkardım. Güya odada tek başımaymışım 
gibi döşeğime girdim. Taroburayla beraber maniler başladı. 
Bunlar gayet aşıkane yalvarışlar şeklindeydi. 
Zavallı saf Hasan! Perilere karşı lololol olur mu? Benim 
onu dolaba sakladığıını onlar anlayamazlar mı? Bakalım 
maceranın devamı ne şekilde cereyan edecekti ? Galiba iş 
Hasan'la benim boğulmamızla son bulacaktı. 
Taroburalı peri yükün arkasından tatlı niyaziada beni 
kucağına davet ediyordu. Kabul etmeyişimden dolayı bir­
denbire hiddetlendi, yaroyarnca beyitlere başladı. Adetini bi­
liyorum zaten ... Küttedek yük kapısı açıldı! Şaşırdım, korku 
dolu bakışiarım önünde peyda oluveren bu peri, Hasan'ın 
perisi değildi. 
(argo) Kabadayılık, gösteriş, oyun, dalavere. 
92