233 
yok. Bizim gençlerimiz, pop şarkıcılarımız, hangisi halk şii­
ri biliy or, hangisi o müthiş zenginlikten yararlanıyor? Üç yüz 
kelimelik bir uydurma dilin içinde dönüp duruyorla r. 
Kelimeler hepimizin kelimeleri , Karacaoğlan, Yunus Em­
re, Yahya Kemal, Orhan Veli bizim bilmediğimiz kelimeler­
le yazmıyorlar, o kelimeleri biz de biliyoruz. Ama onlar keli­
meleri öyle yan yana getiriyorlar ki, "Meçhule giden bir ge­
mi kalkar bu !imandan" denildiği andan itibaren büyük şi­
ir başlıyor. 
Müzisyenlerin notalan yan yana getirmesi gibi, onlar da 
kelimeleri işliyorlar. Bildiğiniz gibi, bemol ve diyezler hariç, 
topu topu yedi nota var. Ne çıkarsa ondan çıkıyor. Beethoven 
da yedi notayı kullanıyor, misket havası da ... Bu yedi n ota 
içerisinde hangi mahareti gösterebiliyorsu n, bütün mesele o. 
Roman 
Aslında bugün romandan söz etmek istiyorum ama bir tür­
lü o konuya gelemedim. Irticalen konuşmanın cilveleri bun­
lar. Eğer konuşmanızı yazar ve onu okursanız, trenle seya­
hat ediyor gibisinizdir. Tren raydan asla ayrılamaz. İrticalen 
konuşma ise araba kullanmaya benzer. Size güzel gelen her 
yan yola sapmaktan kendinizi alıkoya mazsınız. Bugün de öy­
le oldu. 
Söz sanatlan çeşitli dallara ayrılıyor ama en gelişmiş biçi­
mi de romandır. Romanlar üzerine dünyada çok tartışılıyor, 
"roman nedir, nasıl yazılmalı dır" diye. 
Nasıl roman yazılır? Bu soru çok soruluyor bana, yazmak 
isteyen pek çok genç arkadaşımız var. 
Okumak, iyi yolda olmak demektir. Zaten bu işin yolu oku­
maktan geçiyor. Kütüphaneler büyük hocalada dolu. Büyük 
hümani st Erasmus , "Dünyanın bütün üniversitel eri on beş 
temel kitaptan ibarettir" der.