Koca Halilin pamuk tarlaianna düşüp köylülerini araması. 
İncecikliler pamuğa inerlerken Koca Halilin altına bir at çektiler. At yaşlı, za­
yıftı ama olsun. Koca Halili Çukurovaya kadar götürürdü. Ata bir de Çerkes eyeri 
vurmuşlardı. Eyer eskiydi, derisi yüzülmüş, nakışları dökülmüştü ama gene de 
yumuşacıktı. 
Koca Halil atın üstünde dimdik duruyor, göçün başında gidiyordu. Sol elin­
deki kırbaç da eskimişti. Kırbaçlı elini sol dizine eski zamanın ünlü atlıları gibi 
dayamıştı. Kabarıyor, içi sevinçle dolup dolup taşıyordu . 
"İşte adam dediğin, yiğit, insan dediğin bunlar, bu İncecik köylüleri gibi olur! 
Kadrim bilmemişin eline düştüm o alçak köyde. Meryemce orospusunun, yedi 
düvel orospusunun, sümüklü de alçak Seferin, ahmak Taşbaşın eline düştüm. O 
köye bir daha gidilmez, tövbe! O köpeklerin yüzüne bir daha bakılmaz, tövbe ... 
Tövbe de tövbe!" 
Şimdi şu atın üstünd e, şu köyün önündeyken, hiç olmazsa o köyden Mer­
yemce onu görmeliydi. Şu Çukura inerlerken bir kavşakta o köylülerle bir karşı­
laşsalardı. Ne iyi olurdu! Meryemcenin gözleri faltaşı gibi açılırdı. Belki de karşı­
taşırlar. İçinde sevinçli bir umutla altındaki kır atı kırbaçladı. 
Koca Halilin içindeki umut bir dakika bile sönmeden, o köylülerle de karşı­
laşmadan Çukurovaya indiler. Kır ata bindiği de, Çerkes eyeri de, kırbacı da, atın 
üstünde bir şıvgacık dal gibi dimdik duruşu da, hepsi hepsi de boşa gitti ... 
Kösrelinin oralarda bir ağanın büyük çiftliğine inmişlerdi. İncecik köylüleri 
ilk olaraktan burada pamuk topluyorlardı. Daha önceleri Yüreğir toprağıydı pa­
muk topladıklan yer. 
Pamuk tarlalan şıkırdım gibiydi. Her pamuk avuç içi kadar kocaman açmıştı. 
Tekmil ova apaktı, kar yağmış gibi. Koca Halilapak kesilmiş ovaya baktı da: 
"Bir hoş oldu bu dünya," dedi. "Değil mi arkadaş? Değil mi Cabbar? Bizim 
gençliğimizde böyle çok, bu kadar kocaman açsaydı pamuklar, Çukurova böyle 
tepeden tırnağa apak olsaydı, günde biz yüz kilo toplardık ." 
Ca b bar: 
"Dünya çok ilerledi," dedi. "Çukurova adamının boyu bile uzadı. Eskiden her 
birisi parmak kadar parmak kadardı, değil mi7" 
Koca Halil mutlu: 
"Şimdi bile bu halirole yirmi kilo toplarım," dedi. 
Ca b bar: 
"Ben de ... " 
Köyden kaçıp da kendini Uzundereye vurduğunda Koca Halil soluğu İnce­
cikte almıştı. Uzundereyi nasıl geçmiş, donmaktan nasıl kurtulmuş, gece karanlı-