dinlemem. İçimden tünel geçerim.l Fakat dinler gibi gö­
rünürüm. Her günün okuması o akşam benim kafamda 
patlar. Her ne kadar dinlemesem de, kurulu saat gibi dai­
ma işleyen bir ağıza muhatap olmak insana sıkıntı veriyor. 
Edebiyatçı bir kadına koca olmak tecrübeme göre çekilir 
dertlerden değil... 
Bir akşam Hippolyte Taine'nin hüzün ve neşe hakkın­
daki derin teorisini dinlerim. Neşe veya hüzün ne şartlada 
sanatkarın zihninde doğar ve oradan sanata intikal edermiş? 
İşte asla urourumda olmayan bir soru ... Öbür akşam Nietz­
sche'den insan ruhu ve sınırları ve bu hususta şimdiye kadar 
devredilen bilgi birikimi hakkında ucu bucağı gelmez, ve­
rimsiz bir felsefe bahsi ... İşte her gece böyle! Filozof değişir, 
konu değişir, dırıltı hep o dırıltıdır. 
Bir gün dayanamadım, karıma sordum: 
-Hanımcığım, bir şeyi çok merak ediyorum. 
-Nedir? 
-Siz benimle çağdaş bir şekilde evlenmediniz. 
-Ne gibi? 
-Yalnız fotoğrafımı gördünüz. Yüz yüze görüşmeye, 
tanışmaya lüzum hissetmediniz. 
-Ben gelenekiere bağlı bir kadınım. Görüşüp tanışarak 
evlenenlerin mesut olamadıkları meydanda. Ecdadımız bir­
birini görmeden ve çoğunlukla ananın babanın seçimi üze­
rine evlenirlermiş. Elbette bunda bir hikmet var. İşte bunu 
tecrübe etmek istedim. 
-Tecrübenizde mutlu bir sonuca ulaşınanızı bütün yü­
reğimle temenni etmekle beraber ikinci bir müşkülüm ün 
hallini de rica ederim. 
-Buyurunuz ... 
-Malumat bakımından şehrimizde hemen hemen ben-
zersiz bir hanımsınız. Niçin tahsilce kendinize denk olabile­
cek bir koca aramadınız? 
(Argo) Tünel geçmek: Aklını yaptığı işe vermemek, önem vermemek, aldı­
nş etmemek. 
25