"Olacak olur," dediler. 
Abdi Ağa gözlerini belerterek: 
"Yani?" 
"Senin dediğin Ağa," dedi ler, "Sen bilir sin." 
Bunu duyunca Abdi Ağa, sanki mühim şeyler söylemişler 
gibi, onlan tasdik edercesine: 
"Hah, işte kard aşlar, benim itim benim çocuğumu daladı. 
Çocuğumu, beni parçaladı. Bir tanesi kaçh gitti . Yakalanacaktır. 
Kuş olup uçsa, gene yakalanacakhr. Kurtuluş yok. Burda onun 
suç ortağı kaldı. Bütün kötülükler bu kızın yüzünden oldu za­
ten. Bütün suç da onun ... Oğlaru da kız vurdu yani ... Gözümüz­
le gördük ki Yeliyi kız vurdu. İkisinin elinde de tabanca vardı. 
Hepiniz gördün üz. Önce melun beni hedef aldı ateşl edi. Sonra 
da kız, oğlaru hedef aldı ateşledi ." 
Abdi Ağa, dışan bağırdı : 
"Çocuklar , biriniz buraya gelsin ." 
içeriye büyük oğlu girdi. 
"O silahı getir oğlum," dedi. 
Oğlan odadaki, duvara oyulu bir dolaptan yepyeni bir ta­
banca çıkardı babasına verdi. Abdi Ağa elindeki tabaneayı ya­
nındakilere uzath: 
"Teker teker bakın," dedi. "Kızın elinden aldığınız bu ta-
banca mı? Vetiyi vuran tabanca bu tabanca mı? İyi bakın ... " 
Tabanca elden ele dolandı, geri Abdi Ağa ya geldi . 
"Gördünüz değil mi?" dedi Abdi Ağa. 
"Gördük," dediler. 
"Bu tabanca kızın elindeki, Yeliyi vuran tabancadır. Kız Ve­
liye ateş etti. Veli yere düşünce, tabanca da kızın elinden topra­
ğa düşüver di. Yerden tabaneayı Hacı aldı. Kızı da Hacı tuttu. 
Hepiniz gördünüz bunu. Öyle değil mi Haa?" 
Hacı, kısa boylu, çakır gözlü, kocaman burunlu, zamanın­
dan önce yaşlanmış, yırhk yamalı elbiseli, yüzü gözü kir pas 
içinde, bıçak görmemiş, karmakarışık saçlı sakallı, toza batmış 
çıkmış gibi bir adamdı. 
"Öyle oldu canını sevdiğim Ağam. Tam öyle oldu işte. Ta­
banca yere düşünc e... Yani yere düşünce canını sevdiğim 
Ağam, yerden ben aldım. Kız, arkasını dönmüş kaçıyordu. Yani 
144