lar üstüne ordu çekecek, icap ederse Toroslarda taş üstünde taş, 
kelle üstünde baş bırakmaya cağım." Birden kızdı köpürdü, 
ayaklarını yere vurdu, ev temelden dama kadar sarsıldı, "Yarın 
işe başlayacağıın. Ya Allah bana verir bu mücadelede, ya da o 
İnce piçine ." Tüyleri diken diken olmuş, karşısındaki İnce Me­
mede meydan okuyor du. 
"Bana Arnher Ağayı çağıracaksınız," dedi. 
"Hemen şimdi mi?" diye sordu Taşkın Bey. 
"Hemen şimdi," dedi Arif Saim. 
Arif Saim Bey ayağa kalkh, halkona çıkh; orada tek başına, 
Arnher Bey gelinceye kadar volta vurdu. Arnher Bey gelmeden 
az önce yerine döndü. Yüzü kaya parçalan kadar sertti. Onun 
yüzüne bakan İnce Memedin çoktan �avlağı çektiğini anlardı. 
Arnher Bey geldi, ellerini önüne kavuşturm uş. Arif Saim 
Beyin karşısında saygıyla, daha da çok ürküntüyle durdu. 
Onun ne kadar sert, acımasız bir kişi olduğunu Çukurovada 
herkes bilirdi. Döve döve adam öldürdüğü, otomobi line insan 
çiğnettiği! yüz otuz evlik bir köyü olduğu gibi yerinden alarak­
tan Torosun kayalıklanna sürdüğü daha belleklerden silinme­
mişti. Şu Türkiye Cumhuriyetinde onun yapamayacağı hiçbir 
şey yoktu. Onun köylülere yaptırdığı işkenceler dillere destan­
dı. Onun bu dehşet ünü Çukurovayı aşmış, bütün Türkiye yü­
zeyine yayılmışh. Korkudan zangır zangır titrernek için onun 
öküz gözlerini görmek gerekı nezdi, adım duymak yeterdi. Arif 
Saimin işe böylesine el koyması oradaki herkesin yüreğine su 
serpmişti. 
"Şuraya, karşıma otur bakalım Arnher Ağa ." Bastonunun 
ucuyla yer göster di. Arnher Beyin alhna bir koltuk çektiler , Am­
her Bey, bastonun ucunun gösterdiği koltuğun üstüne çöktü, el­
lerini saygıyla, ürküntüyle dizlerinin üstüne koydu. 
"Söyle bakalım Arnher Ağa, hani sen, baban ölürken, sana 
uzathğı Beylik mührünü, ben fakir fıkaraya zulmedemem diye­
rekten reddeden zat değil misin?" 
"Benim efendim." 
"Sonra değirmen tozculuğu yaphn?" 
"Öyle oldu efen dim." 
"Onun ardından da ... " 
408