dim. Fakat soranın size doktor: Hikmetle rden hangi biriyle 
hesaplaşacaktım? Üstelik, ortada dolaşan Hikmet de tek bir 
varlığın ürünü değildi ki." 
"O ne demek?" dedi Hüsamettin Bey. Hikmet başını tuttu, 
yüzünü buruşturdu: 
"Kafam cam kınklanyla dolu doktor. Bu nedenle beynimin 
her hareketinde düşüncelerim acıyor, anlıyor musun? Bütün 
hayatımca bu cam kınklannı beyin zarımın üzerinde taşımak 
ve anlan oynatmadan son derece hesaplı düşünmek zorun­
dayım. Bir filimde görüştüm doktor: Senin gibi gene bir dok­
tor olan ve sözüm meclisten dışarı, delice planlar kuran 
Frankeştayn adlı biri, büyük bir bilim adamını öldürerek, 
beynini çalıyordu . Ona karşı koymak isteyen iyi niyetli bir 
genç adam da Frankeştayn'la mücadele ederken, içinde bey­
nin bulunduğu kavanoz kınlıyor ve cam kınklan bu üstün 
beyne batıyordu. Biliyorsun filimlerde böyle iyi niyetli genç 
adamlar olmasa her şeyin sonu çok kötü biter; üstelik bu işin 
sonu, iyi niyetli adama rağmen çok kötü bitti: Cam kınklan 
hiçbir zaman beynin üzerinden tam manasıyla temizleneme­
di; çünkü, beyin zarının zedelenmesinden korkuldu. Bence 
bu tehlike göze alınmalıydı; fakat o zaman bu, başka bir hi­
kaye olurdu ve biliyorsun ki doktor, ben bütün hikayelerin 
başka türlü olmasını isterim aslında. İşte doktor, yukarıda sö­
zü geçen beyindir kafamın içindeki. 
"Her parçam toplanırken buna benzer aksilikler oldu: 
Dünya yüz metre şampiyonundan bacaklarım alınırken bazı 
lifler koptu, dünya futbol karması soliçinden sol dizimin 
alınması da bu sporcunun minisküs olduğu zamana rastladı, 
zenci boksörden kollarımı çalanlar zavallının dört yıl önce 
boksu bıraktığını ve morfine alıştığını bilmiyorlar dı." 
"Canım bunların senin vücudunla ne alakası var?" diye iti­
raz etti emekli albay. 
"Peki doktor o halde neden her gece saatlerce yatağımda 
333