100 
 Türkiye'de oluşan siyasi yapılanmaları kontrol ettiği ve Türkiye'deki önümüzde ki on yıllarda 
hem bölgesel hem de Türkiye nezdinde siyasi ve ekonomik sonuçlara gittiğini, bunları görerek 
bu nokta müc adeleyi sürdürebilirsek belli bir başarı yakalayabileceğini aksi takdirde 
başarısızlığa mahkum olunacağı insanların emek mücadelesi verenlerin umudu olmaktan geriye 
düşeceğimizi açıklamıştık. O yüzden, 2005 yılında Eğitim -iş sendikasının bu temeller üzerin e 
kuruldu. Türkiye’de her şeyin umudu kesildiği, sendikalardan bir şey olmaz hiç bir şey 
deyapamıyorlar, hiç bir şeyi de kazanamıyorlar, tek yaptıkları siyaset yapıyorlar, 
dinlenebiliyorlar başka sahada emek ile ilgili hiçbir kazanım elde edemiyorlar düşün cesi hakim 
olduğu ve bunun da yerleştirilmeye çalışıldığı dönemde Eğitim -iş sendikasını kurduk. O 
günden bugüne hem sendika hem konfederasyon gerçekleşti.  
Dördüncü büyük derken eğitim sendikası üye sayısı 7 bin. Konfederasyonla beraber 20 
bin civarında ol duğunu ifade edelim. Bizden sonra kurulan 30 sendika daha oldu hiçbiri 100, 
150, 300, 500'ü geçme durumu olmadı. Çünkü bu mücadeleri kendi umudunuzu 
umutlanabilirseniz umudunuzu insanlara aktarabilirseniz yeni bir şey elde ederiz, yeni bir güç 
yaratabiliri z ve bu güç Türkiye'de pozitif şeyleri elde edilir ortaya koyabilirseniz ancak yeşerir. 
Aksi takdirde yeşerme şansına sahip değil ve 2005 yılından bugüne kadarda Eğitim -İş 
sendikasının üye artışı hiç azalmadı, darbe olduğunda da. Sebebi şuydu: Fetullahçı d evirde 
bizden çok fazla olmasa da en başta 60 kadar da Eğitim -İş sendikasından ihraçlar oldu. 
Sürgünlerin olduğu bir dönemde bizim tek bir cümlemiz oldu üyelerimiz ile ilgili, kendilerine 
sorduk size affedilen FETO terör örgütü ile bağlantınız noktasında s özünüz nedir diye. 
Arkadaşlarımızın dediği tek cümle var. Biz yokuz o cümle bizim için yeterliydi. Hem hukuki 
destek hem mali destek boyutuna girdik ki; birçok hukukçunun uyardığı noktada, soruşturma 
açarlar bunlara mali destek sağlıyorsunuz derler, başını za iş gelir sendika olarak… Tabi ki 
bütün bunlara karşı duruşumuzun nedeni neydi? Evrensel hukuk çerçevesinde suçu resmi olarak 
ispat edilene kadar herkes masumdur şeyi bizim için önemliydi. Şimdi ne oldu? Bir senedir olay 
şey şu; çok basit arkadaşlarımızı n 20 tanesi o uydurulan Baylocktan geri döndü 6 7 tanesi 
mahkemelerden geri döndü. Gerisi de devam ediyor biz onların döneceğinden eminiz.  
Zaman zaman Türkiye'de umut derken şu cümle kullanılır: İnsanlar niye tepki verir? 
insanlar neden sokağa çıkmaz? ner ede bu insanlar? bu kadar olay oluyor niye kimse sesini 
yükseltmiyor. Bu beklenti bazen öyle bir hale geliyor ki, sanki insanlar şunu istiyor 80 
milyon'un 80 milyonu sokağa çıksın. Türkiye hemen bütün yanlışlardan düzelsin, günlük 
gülistanlık bir ülke olal ım. Hâlbuki dünyanın neresine giderseniz gidin, geçmiş mücadeler, 
geçmiş kazanımlar, geçmiş yanlışlardan ülkeleri doğrulara götüren bütün örnekleri ülkenin 
aktrisleri yanlışları gören değil, bunun için sokağa çıkanların o olumsuzlukları gidermek için 
yeter li olduğudur. Bu sayının 80 milyonla filan ilgisi yoktur. Bir ülkede görenlerin %5'i sokağa 
indiği anda o ülke bütün yanlışları demokratik yollarla tersine çevirme gücüne sahiptir. Bunu 
unutmayın. Gezi Eylemleri sırasında o sokağa çıkan birbiriyle ilgisiz,  hassasiyeti aynı olan, 
ortak duygulara sahip olan gençlerimiz insanlarımız ortak duygular ile birşeyler değişmeli o 
şeyler değişmeli fikrini haykırırken Türkiye bir anda sarsıldığını neden olabileceğini insanların 
birşeylerin nasıl yanlış gittiğini, farkı ndalık yarattığını hep beraber gördük, içinde de bulunduk. 
Sorun işte bu %5'te. 80 milyonun sokağa çıkmasına gerek yok, böyle bir şeyde zaten pratik 
gerçeklikte söz konusu bile olmaz. Dolayısıyla farklı yerlerde ifade edilen bu sokağa çıksın 
herkes tepkisi ni dile getirsin olayı gerçekleşmesi mümkün değildir. Bizim için kendisini 
olayların eğitimini almış olan bu ülkenin geleceğine kaygı duyan ve süreci okuma becerisini