Hürü Ana karşı koyacaktı, sonra vazgeçti.
“Olur yavru," dedi, boynunu büktü. "Şimdi gider bu gece 
sana onu gönderirim. Kurban olayım Memedim, o gavura gü­
venme. Başma bir iş açar sonra. Köy candarma dolu. Onun da 
candarmayla, Kel Hamzayla içtiği ayrı gitmiyor. Kurban ola­
yım kendine mukayyet ol... Bir sen kaldın..."
Demir olsam çürürdüm, toprak oldum dayandım... Toprak, 
toprak, toprak oldum da dayandım.
155