sın. Onun orasını başka bir gün uzun uzun anlatırım. 
İnsanoğlunda anlatılacak o kadar çok güzel şey var ki... 
Güzel demem belki fazla, o kadar anlatılacak şey ... 
Köy, bir koyağa sırtını vermiş. Öylesine yapışmış ki 
koyağa, neredeyse akıp gidecek... İşte burada, bu yalnız, 
bu kayalıkların arasındaki bu kuş uçmaz, bu kervan geç­
mez köyde, bu kuş kanadıyla, yılan gövdesiyle ulaşamaz 
köyde cümle köylülerle birlikte Ahmedin macerası bir al­
tından kalkılmaz maceradır. 
Gece yürüyerek gündüz yürüyerek, demir çarık de­
mir asa, geldim Ahmedin köyüne. İnanın bana, Ahmedin 
bu anlattığı hikayeyi sekizinci olarak duyuyorum. Bu hi­
kaye yalnız Ahmedin olsa boşverir geçerdim. Bu hikaye 
bütün ormanda yaşayan köylülerin hikayes i... 
"Ormancı duysa da bir şey çıkmaz. Bütün mümkü­
nümüz çarelerimiz kesilmiş, hiçbir çaremiz kalmamış. Ne 
yaparsa yapsın. Alsın da darağacına çeksin. Biliyorum or­
man kalmayacak beş altı yıl sonra, biz buradan göçeceğiz. 
Bütün köylü de biliyor. İnsan çaresiz olunca bilse de bil­
mese de ... Bir dal koptukça benim yüreğimden kan gider. 
Boşver bunlara da benim işime bak. Zoruma bak. Birinci 
yıl ağaçları boğarım, ikinci yıl ateş veririm. Üçüncü yıl 
yanmış ağaçları keserim. Ağaçları köklerim... Ağaçların 
yerini bir güzelce tarla yaparım. Bu tarlada çoluk çocu­
ğum, atım itim, her bir şeyimle çalışırım. Sonra ekerim. 
Etti mi sana dört yıl. Dört yılda canımı dişime taktığım 
tarla bire yirmi verir. Tarlanın yeri çok akabaysa iki yıl 
daha verir. Üçüncü yıl seller alır, alır gider toprağı ... Kaya 
kalır yerinde. Yer o kadar akaba (iniş aşağı) değilse, aşağı, 
koyaklara akmış toprağı oradan alır, çuvallara doldurur 
vururuz sırtımıza getirir yerine geri sereriz. Bundan zor 
49