FAKİR BAYKURT
 
81
 
 
duyuyorlardı.
 
Az sonra sin
iler şıngırdayıp geldi. Yusuf elindekini doğruca babası 
Kır Abbas’ın önüne getirdi. Kır Abbas, bir elini Rıza’nın elinden 
çekmeden, “dolu”yu aldı. Bekledi. Yusuf sonra Rıza’nın önünde 
durdu. Yeri birden yükselmişti Rıza’nın. Alıp o da bekledi. Siniler 
boşa
lıncaya kadar herkes bekledi.
 
Kır Abbas elini Rıza’nın elinden çekti. “Dolu”yu tutan sağ elini 
havaya kaldırdı:
 
«Gelecek üzümlü günlerin hörmetine! ..» dedi.
 
İçtiler; «Hörmetineee !..» dediler bir ağızdan.
 
Şaraba dayanırlığı, içki başındaki olgunluğu, Toza
k’ta, bütün 
çevre köylerde bilinen Kır Abbas, elinin yumruğuyle ağzını sildi: 
«Şükür bu gözel suyu yaradana!..» dedi. Halayın başına geçti. Halay 
birden hızlandı.
 
Ay ışığında köy derin bir sessizliğin içindeydi. Evler ters 
döndürülmüş kaplumbağalara 
benziyordu.
 
Rıza da kalktı ayağa yavaşça. Ağır ağır yürüdü. Kır Ab
-
 
bas’ın 
yanında “başaltı”nı tutan gelinin omuzuna vurdu. Gelin ter kokulu 
yerini Rıza’ya verip çekildi. Gitti, duvarın dibine oturdu.
 
Battal kalktı:
 
Erkekler birer birer kalkıyorlar, kadınl
ardan halayı alıyorlardı. Az 
sonra halayda hiç kadın kalmadı. Şimdi halayın zor bölümüne sıra 
gelmişti. Tozak köyünün erkekleri kanatlanmışlar, hop, hop, hop 
uçuyorlardı. Kır Abbas bir oktu. Havada kayıyordu...
 
Muhtarın karısı Güley, Senem’e seslendi:
 
«Kel
e bacım, bize dolu yok mu? Dolu yok mu bize, gözleri kör 
olasıcalaaar!..»
 
Pat Ali’nin karısı, Senem’i, Döndü’yü kaldırdı.
 
İki kadın, hayatın ucundaki sinileri alıp içeri gittiler. Bakraçları 
boşalttılar. “Dolu”ları sinilere dizip getirdiler...
 
Güley, halay
ı uça uça sürdüren erkeklere bağırdı: