git�emişti. Öyleyse ne oldu bu adama? Yer yarıldı, yere mi geçti? Ale­
yollunun böylesine yitişi, imi timi bellisiz oluşu onu ürkiitüyordu. Bir 
yerlerden öylesine bir vuracaktı ki, darb enin ne yandan gddiğ ini kim­
se bilemeyecek ti; 
, Derken yaz gddi. Korkunç sarı sıcaklar çöktü. Konağı n içi bir ce­
hennem gibi soluyordu bütün gün. İçinde durulur · gibi değil. Gün­
düzler neyse ne ... Derviş Bey gündüzleri büyük safanın bir köşesine, 
güneş vurmayan bir yerine sığınıyor, çalışmaya gitmemiş çiftliğin ço­
cuklarını başına topluyor, onlarla türlü oyunlar icat ediyor, oynuyor­
du. Çünkü yazın büi:ün ortakçılar, yanaşmalar .tarlaya gidiyorlardı . Ve 
ancak geceleri toplanıyorlardı Beyleri nin başına. 
Bütün çifdik halkı, çocuklar bunun dışında, Beylerini, kartal .gibi 
Beylerini bu hale getiren Akyolluya kızıyorlar, ona diş biliyorlardı. 
Onurlarına dokunuyordu Beyleri nin bu hali. Böyle konağından dışa­
rıya bir adım atamayı şı, gün yüzü görmeyişi onları deli ediyordu. 
Bir de .bütün köyü bir korku almıştı. Onlar da geederi dışarı çı­
kamıyorlar, onların da tarlada, dağda kırda önlerinden bir kuş pariasa 
ödleri kopuyor du. Bir şaşkınlı� içindeydiler. Ne yapacak larını bilmez 
bir haldey diler. Her an bir yer4en bir ölüm beldiyorla rdı. Sebebini 
bilmeden, araştırmadan, Beyleriyle birlikte, aynı heyec anı duyacak 
bekliy orlardı. 
Geceleri bir iyice cehennem, zilıdan olmuştu Derviş Beye, gene 
kışınki gibi işten dÖnen ortakçılapyla konuşuyor, onlarla birlikte ak­
şam yemeğim yiyor, onlar gece ,yarısına doğru dağıldıktan sonra karı­
'sının odasına gidiy or, onu öptükten sonra odasına girip kapısını kapa­
. tıyor ve anahtarı iki kere çevir ip. kapıyı kilitliyor, sonra da kapının ar-
dına kum torbalarını yığıyo rdu. Pencerelerden içeriye en küçük bir 
ışık bile sızamazdı. · 
V e yaz geceleri yapış yapış, boğucu sıcaktı. Hele Beyin odasının 
içi cehennem gibiydi. Derviş ·Bey uykuyu yitirtniş, sabahlara kadar 
odanın içinde çırılçıplak kendini .o duvardan o duvara. vuruyor, ama 
pencerelerden birinden en küçük bir delik açmıyor du. Sabah olunca 
gerçekten Derviş Beye gün doğuyo r, sabah olur olmaz kendini kona­
ğın büyük safasındaki kereV etin üstüne atıyor, deliksiz bir uyku çeki­
yordıı; 
Ve hep terliy ordu. Nerdeyse Derviş Bey ter olup tük�p gide-