Vakit Ge çsin Di ye
  
 mek, Feridun'un onun için foto ğraf ını çektiğ i İstanbul ku şlar ından  
bundan sonra hangisini, kumruyu mu, çayla ğı m ı, yoksa k ırlan gıcı m ı 
resmedece ği gibi konulan haftada bir, hatta iki kere arkadaki odada
alçak sesle üç-beş  dakika konuş mak, beni olağ anüstü mutlu ederdi. 
Ama "mutluluk" burada yeterli bir kelime değ il. O arka odada  
yaşad ığım şiiri, o üç-be ş dakikan ın bana verdi ği derin tatmini ba şka 
türlü anlatma ya çal ışacağım: Zamanın durdu ğu, her şeyin sonsuza
kadar aynı kalaca ğı duygusuydu bu. Bu duygunun hemen yan ında
korunma, süreklilik ve evde olma hazz ı vard ı. Bir ba şka yan ında,
dünyan ın ve âlemin basit ve iyi oldu ğuna dair yüreğimi hafifleten bir
inanç, daha süslü kelimelerle sö ylersem, bir dün ya görüşü vard ı. Bu
huzur du ygusu, elbette Füsun'un yüzü, zarif güzelliği, ona du yduğum
aşktan besleniyordu. Arka odada onunla üç-be ş dakika konuş abilmek,
zaten kendi ba şına bir mutluluktu. Ama bu mutluluk, biraz da içinde  
bulundu ğumuz mekân ın, odanın sonucu ydu. (Fua ye'de onunla yemek
yiyebilse ydim gene çok mutlu olurdum, ama bu ba şka türlü bir
mutluluk olurdu.) Yere, mekâna, ruh haline ba ğlı bu derin huzur,
çevrede gördüklerimle, Füsun'un a ğır ağır ilerle yen kuş  resimleri yle,
yerdeki U şak hal ısının kiremit ren giyle, kuma ş parçalar ı, düğmeler,
eski gazeteler, Tank Be yin okuma gözlüğü, küllükler ve Nesibe
Hala'n ın örgü takımlarıyla kar ışıyordu akl ımda. Odan ın kokusunu da
içime çeker, ç ıkmadan önce cebime atıverdi ğim bir yüksük, bir dü ğme,
bir makara, daha sonra bana bütün bunlar ı Merhamet Apartman ı'nda-
ki odada hat ırlatır, mutlulu ğumu uzat ırd ı. 
Nesibe Hala, her yemeğin sonunda tencereleri kald ırd ıktan, bü yük 
servis tabaklar ını, bitmemiş  yemekleri buzdolab ına (Keskinlerin bana  
her zaman büyülü gelen buzdolab ına müze- gezer özel bir dikkat  
göstermeli) koyduktan sonra, eski ve bü yük bir plastik torba içinde  
duran "ör gü tak ım ı"n ı al ır ya da Füsun dan getirmesini islerdi. Bu a ynı 
zamanda bizlerin arka oda- 
 
390