Ölmez Otu 827 
"Sahi mi ana!" dedi. 
Büyük bir ateş yaktı, az sonra ocakta közler kümelendi. Meryemce keklikle­
ri yoldu, yıkadı, tuzladı. 
"Şuna bak, şunun da derdine! Keşke bütün dertler senin derdin gibi kolay 
olsaydı. Ömerim, yavrum, Meryemce Anan yağdan kıl çeker gibi yapar Bedriye 
işini." 
Oturdular, keklikle ri, mantarları bir iyice yediler doydular, damın üstüne 
çıktılar, yataklara oturdular. 
Ömer anasının babasının hikayesini kendini bildi bileli her gün, her gün, 
herkesten dinlemişti. Anası babası üstüne çıkmış türküyü her gün her gün her­
kesten, Kel Aşıktan dinliyordu. 
Meryemce başladı: 
"Senin anan yavrum, güzel atlar yetiştiren Binboğalarda Kırkısrak köyün­
den olurdu. Binboğaların alabalığı derde dermandır. Balı püren kokar, şifadır. 
Çiçekli bir topraktır. Binboğalar, durmadan çiçek kokar. Toprak nennilenir. 
İnsanı kadar güzel insan bu yeryüzüne gelmemiştir. Kadını erkeği insanoğ­
lunun yakışığıdır. Dünyanın yakışığıdır. Baban bizim köydendi. Binboğalara 
gitmiş, ananı görmüş. Baban güzel atlar bakıcısıymış. Anan bir Türkmen be­
yinin kızıymış. Türkmen beyinin çok güzel atları varmış. Baban atlara öyle 
bir bakmış ki usta seyis baban, atlar daha da güzelleşmişler. Baban Türkmen 
beyinin gözünün bebeği olmuş. Derken senin anana, Türkmen beyinin kızı 
anana yangılanmış. Türkmen beyi bunu anlamış, babanı kovmuş. Baban köy­
den ayrılamaz, köyün yöresinde aç susuz, perperişan döner dururmuş. Kız bir 
gece babana gelmiş: "Al götür beni," demiş. "Beni alır götürürsen babam iki­
ınizi de öldürür. Kaçalım biz. Öyle de öldük, böyle de. Bari koyun koyuna, el 
ele, biribirimizin olduktan sonra ölelim. Baban da, doğru demiş, kızı elinden 
tutmuş, getirmiş köye. Sen doğduktan üç yıl sonra bir sabahtı, köy çalkalan­
dı birden. Bir kaynaşma, bir çığrışma. Köylü sizin evden yana koşuyor. Ben 
de koştum. Kapıyı açtım girdim ki ne göreyim. Ananı da babanı da kesmişler, 
başlarını gövdelerinden ayırmışlar. Sen ikisinin arasında elin yüzün kana bu­
lanmış, onların kelleleriyle oynuyorsun. Ondan sonra sana köylüler baktılar. 
Sen gün görmedin yavrum. Anan üstüne türkü çıkardılar. Zalim Türkmen be­
yi üstüne ... " 
Gökte yıldızlar, yıldızlar durmadan akıyordu. Ve yıldızların altında belalı bir 
türkü, güzel bir erkek sesi gecede bozkıra yayılıyordu. 
Bin yıllık bahar toprağının üstüne oturduk, diyordu türkü. Yüz bin yıllık aş­
ka geldik. Toprak kadar eski. Aşkta buluştuk, ölümde buluştuk, yüz bin yıllık 
bahar toprağının üstüne oturduk. Aşka geldik. Ala kanımız biribirine karışıcak, 
karıştı, diyordu . Ve türkü uzuyor, uzadıkça uzaklaşıyordu .