Yer Demir Gök Bakır 521 
Seferin neredeyse soluğu kesilecek. Gün geldi Tekeç dağının başına oturdu. 
Bir türlü aşağı inmek bilmiyor. Tepede oturdu kaldı. Karlara kızıllık vurdu. Kar­
şıdaki kadınlar daha büyüdüler. Şimdi yarı aydınlık içindeler. 
Sefer bir ara Meryemceye daldı. Bu kadın kendisine neden bu kadar kin bağ­
lamıştı? Bu kadın her bir şeyi görüyordu. Bin gözü vardı. Birden farkına vardı ki 
güneş batıyor. Dışarda kızarmış incecik bir parçası kalmış. Batıyor, batıyor ... Bu 
Meryemce olmasaydı, bugün bu kadınlar yürümezler miydi? Yürümezlerdi. Hay­
vanlar bile baş isterler. Hele insanoğlu hiç başsız olamaz. Bu canavar Meryemce, 
kan içici Meryemce ... Batıyor, batıyor ... Battı! 
Kadın kalabalığı bir alaca karanlık içinde kaldı. Sefer, kendisini tutmasa, daha 
tehlikenin durup durduğunu bilmese sevincinden havaya fırlar, şakır şakır göbek 
atardı. 
Bir ara boğulur gibi oldu. Korktu. Bayılıyar muydu? Kesik kesik, üst üste so­
luk alıyordu. Ağır ağır da kendine geliyordu. 
Kadınlar gittikçe karanlık içinde kalıyorla rdı. Onlar kıpırdamadıkça, dağılma­
dıkça, kadınlar onu görmüyorlardı ama hissederlerdi. Onlar dağılmadıkça tehlike 
ve de herdevaındı! 
Kalabalık iyi.cene karanlığa karıştı. Sonra ince, ölgün sesler gelmeye, karanlık­
ta kıpırdamalar olmaya başladı. Sonra kara sürtünen yalın ayakların boğuk ses­
leri geldi. Az zaman sonra da orada, evin önündeki alanda kimsecikler kalmadı. 
Sefer: 
"Yarabbi! Sana çok şükür," diye ayağa kalktı. Elleri ayakları uyuşmuştu. "Bu 
beladan da kurtardın beni. Sana, Yağmur Dede yatırında beş tane telli horoz kur­
hanım olsun." 
Gözlerini kıstı, donup kalmış kadın kalabalığının az önce boşalttığı alana 
baktı. Ortalıkta hiçbir karartı falan yoktu. Demek ki, hemencecik dağılıp gitmiş­
lerdi. Bir incecik karartı sallanıp duruyordu alanda ya, insan olamazdı. İncecik, 
sallanan karartıya baktı, karanlıkta bir şey seçemedi. 
"Bakmaktan, gözlerim öyle bir yorulmuş ki ... " diye içinden geçirdi. "Bir tek 
kadın7 Bir tek kadın ... Varsın kalırsa kalsın," dedi. "Ne gelir ki elinden. Fırtınayı 
atlattık." 
Halbuki Meryemce olduğu yerden kıpırdamamış , değneğine dayalı, orada öy­
lece kalakalmış, dağılıp giden kadınların gittiklerinden bile haberi olmamıştı. Bu 
yenilginin suçu tüm kendinin üstündeydi. Azıcık daha yürekli bir kadın olsaydı, 
tatlıca canına kıyabilseydi, şimdi Seferin yerinde yeller eserdi. 
Sefer şimdi, hemen şimdi gidip Yağmur Dede yatırına telli kurbanını kesrnek 
istiyordu. Hemen, bu karlı, bu soğuk gecede gidip ... Ama bunun mümkün olma­
dığını da biliyordu . İçi içine sığmıyordu. 
Köylü kadınların bu tam yenilgisiydi. Bir daha böyle bir topluluk onun üstü­
ne gelemeye cekti! Bir insan yenilirse bir daha, bir daha gelirdi ... Kalabalık yeni­
lirse, bir daha bir araya gelmesi çok zor olurdu.