149 
 yurtlarında maddi varlıklarını sürdürebilecek temellerin kalmadığını düşünenleri birbirinden 
ayırmak hususunda zorlanma ktadır. Hele hele bir de uygulamada, özellikle mülteci 
hareketlerinin güncel bakımdan yoğun yaşantılandığı Merkez Afrika Cumhuriyeti, Etiyopya, 
Somali, Cote d’Ivori (Fil Dişi Sahili), Mali, Mozambik, Sudan, Güney Sudan, Çad, Zimbabve, 
Uganda, Kongo, Nijery a, Tanzanya vs. gibi, siyasal baskı/tehdit ve asgari maddi yaşam 
gereksinmelerinin birbirine oldukça bağlı olduğu low income countries  olarak nitelenen 
ülkelerdeki durumlardan oldukça olumsuz etkilenen insanları ayrıştırmak daha da 
güçleşmektedir.  
Ulusal E tik Kurulu üyesi Piskopos Wolfgang Huber ile Die Zeit  gazetesinden Evelyn 
Finger’in 2017 yılında yapılan bir söyleşide (bkz. Die Zeit  33, 10.08.2017: 46), herkesin 
Anayasanın 16. paragrafı ile düzenlenmiş olan o karmaşık mülteci sürecinden geçmesinin 
zorun lu bir gereklilik olmadığı belirtilmiştir. Örneğin iç savaş mağduru mülteciler, korunmaları 
gerektiğini herhangi bir biçimde bireysel olarak kanıtlamaları gerekmeden, Avrupa Birliği 
sınırları içinde geçici olarak korunmanın ayrıcalığını yaşamaktadırlar. Ay rıca, mülteci 
akınları/dalgaları, kendi iç yapıları bakımından da farklılaşmaktadır. Örneğin son zamanlarda 
daha çok aileleri yanlarında olmaksızın ve sıklıkla yine kendi aileleri tarafından gönderilen, 
henüz reşit olmamış genç erkeklerin mülteci olarak yo la çıktıklarına tanık olunmuştur. Bu genç 
erkekler, kendilerini kaçak olarak taşıyanlarla insan kaçakçılarına varını yoğunu vermiştir. 
Olasılıkla, uyum ile ilgili alınacak önlemler ve planlamalar bakımından, bu insanlara, örneğin 
daha önceleri AİDS felaket i nedeniyle ülkelerinden kaçmak zorunda kalan kadın, çocuk, yaşlı 
ve engellilerden daha farklı işlem yapılması gerekmektedir. Yazılı basında hareket halindeyken 
kendileriyle yapılan bir dizi söyleşide betimledikleri gibi, genellikle dramatik biçimde geçen 
yolculukları sonunda, Orta Avrupa’ya 14 ulaştıklarında, bu genç adamların ve gençlerin 
birçoğunun savaş yada kaçmaktan dolayı ağır travmalar içinde oldukları gözlemlenmiştir. Bu 
insanlar arasında kadınlar sıklıkla şöyle bir çelişkili duruma itilmektedir: Da ha önce kendi 
ülkelerinde kadınların toplum içindeki rolleri ve yerleşik kültürel gelenekler nedeniyle, 
yasaklarla karşı karşıyayken, göçtükleri/sığındıkları ülkelerde aile büyüğü olarak mesleki 
nitelikleri ile birden ailelerini geçindirmek zorunda kalmakt adırlar. Kültürel tabular, bölgesel 
ve toplumsal kökene göre farklılıklar göstermekle birlikte, birçok uyum işleri çalışanı 
bakımından da oldukça zor anlaşılabilir bir olgudur bu. Günümüzde kurulan mülteci kampları, 
şimdiye değin oluşturulan tüm tasarıları n başarısızlığının simgesi durumundadır. Mülteci 
kamplarında, adeta kaçınılmaz olarak gerilimler ve sorunların yaşandığı, aşırı yapay topluluklar 
oluşmaktadır. Tasarlanan “Çapa Merkezlerinde ” bu durumun değişip değişmeyeceğini bekleyip 
göreceğiz. Ancak yapıları ve işlevleri bakımından, tasarlanan bu çapa merkezleri de öncekiler 
gibi mülteci kampları olmaktan öteye geçemeyecektir. Ayrıca bu kamplar ırkçı, yabancı 
düşmanı Almanların saldırılarıy la, dış tehdide açık durumdadır. BKA (Ç.N.: Almanya’da 
Federal Kriminal Dairesi), sadece 2015 yılında bini aşkın saldırıyı kaydetmiştir. 15 2015 yılında 
belirlenen bu saldırı sayısı ve oranının 2018 yılına gelindiğinde büyük değişiklik ve düşüş 
                                                           
14   Birçok kaynak içerisinden iki örnek: Jürgen Dahlkamp & Maximilian Popp 2013: "Flüchtlinge: Die 
Menschenfalle", (Mülteciler: Bir İnsanlık Tuzağı) in: Der Spiegel  42 v. 14.10.2013: 44 -52; Carolin Emcke 2014: 
"Flüchtling e in Deutschland: Willkommen in der Fremde", (Almanya’daki Mülteciler: Yabancı bir ülkeye hoş 
geldiniz) in: Zeit Magazin  10 v. 27.02.2014: 14 -23. Die Kriegsreporterin Carolin Emcke wurde im Oktober 2016 
mit dem Friedenspreis des Deutschen Buchhandels ausge zeichnet und publizierte ihren Bestseller Gegen den Hass