Güldü. Battal Ağa da güldü, çok yakışıklı, güzel, taa içten, 
sıcacık gülen bir adamdı. Çimeni yeşil gözleri büyüktü, dünya­
ya sevgiyle bakıyor, onun gözlerinden yayılan sevgi, sıcaklık, 
güzellik dünyayı bir anda sanveriyor, onun yanına gelen insan 
sevgiyle, sıcaklıkla yunup annıyor, içinde kinden, hasetten, kıs­
kançlıktan, cümle kötülüklerden hiçbir şey kalmıyordu. Böyle 
insanlar var bu dünyada, diye düşündü Hürü Ana, onun gam­
zeli yanaklanna, yüzündeki derin çizgilere, kırmızı tel tel uzun 
sakalına, çıkık elmacık kemiklerine, uzun yüzüne bakarken. 
Böyle bir yüzü gören, adam öldüremez, hiçbir yarahğa kötülük 
yapamaz, yoksulun acısına dayanama zdı. 
"Hürü hacım," dedi Battal Ağa, "arhk bizim gücümüz yet­
mez oldu yedi direkli çadıra . Yedi direkli çadın taşımak için 
dört deve gerek. Bizde ne deve kaldı, ne de Arap ah ... Bizi bitir­
diler Hürü hacım, bizim iflahımızı kestiler. Çadır da beş direğe 
indi. Gelecek yıl üç direğe, ötekisi yıl da bir direğe inecek ... " 
Yüzü hüzünlenip sakalı titredi, güzel, çimeni yeşil gözleri 
de dumanlandı. Ve sustu, arhk konuşamazdı bir süre, çok dert­
liydi Battal Ağa, kendini tutmasa, şu yaşlı kadının önünde yer­
lere kapanıp hüngür hüngür ağlayacakh . 
O konuşmayınca Hürü başladı. Battal Ağanın haline çok 
yüreği yanmışh. Çukurovada onların başına şu yeni yetme 
Ağaların neler getirdiklerini �iliyordu. · 
''Y aa kardaşım, Battal Ağa kardaşım, başınıza gelenleri bi­
liyorum. Eskiden yayla dönüşü Yörükler Dikenlidüzüne konar­
lardı . O zaman o dinsiz Abdi Ağa yoktu, onun babası zamanın­
da. O gavur Abdi Ağa, sen de bilirsin ya, etek etek para aldı da 
Yörüklerden, ondan sonra onlar da konmaz oldular Dikenlidü­
züne." 
Yörükler konduklarmda Dikenlidüzü bir seyran yerine dö­
nerdi. Yeşil atlas, kutnu kumaş giyıniş, başı alhn varaklı Yörük 
kızlan salınırdı düzlükte . Yüzlerce kız, delikanlı bir arada se­
malı dönerlerdi. Mengiye belki bin kişi dururdu, kadın erkek, 
insaniann güzel seslerinden dağlar dalgalanırdı. Büyük toy dü­
ğünler kurulur, günlerce şölenler sürerdi. Yeğin atlarla cirit oy­
narlardı. Buradan Alidağının dibine kadar koşan atlar, dağın 
yöresini bir günde döner gelirlerdi. Dönen döner, dönemeyen 
265