FAKİR BAYKURT
 
321
 
 
«Vay amuca vay! ..
 
Hökümetin işleri parayla şimdi...»
 
«(Dürzüler!)» dedi. «(Götürüp veriyorsunuz, hökümet ne bok 
yisin!) »
 
«Bedavaya iş yok şimdi dünyada!..»
 
Kamyonun ardından tozlar savruluyordu.
 
Eskimiş kiremitleriyle kasaba göründü.
 
Kır Abbas torbasına, değneğine yapıştı
 
sıkıca.
 
Köşedeki hastanın içi bulanıyordu. Kocası, «Geldik olduk, geldik 
olduk, sabret!..» diyordu. Yalvarıyordu karısına.
 
Babaslılar «hökümet»i çekiştiriyorlardı.
 
«(Siz önce kendinizi çekiştirin dürzüler!..)» diyordu Kır Abbas 
içinden. Babaslı köylülere 
kızıyordu nedense...
 
Bekir Ağa Beklemesi’nde kamyon durdu.
 
«Çabuk çabuk çabuk çabuk!..»
 
Yamak tutup tutup çekiyordu inecek olanları.
 
Gene en arkada Kır Abbas kaldı. Babaslılar yardım ettiler. 
Öyleyken kuzu tekerleğin altında kalıyordu az daha...
 
«Ulan bu ş
üferler de bir evdirirler ki!» dedi Kır Abbas. «Uçacak 
itoğlu itler!..»
 
Babaslılar basıp gittiler.
 
Tozun dumanın içinde torbasını sırtına taktı, şapkasını düzeltti, 
değneğini kuzusunu aldı, beklemenin önünde bir sandalyede 
güneşleyen Bekir ağaya bir selâm 
verdi, kasabaya doğru yürüdü Kır 
Abbas... Yolun iki yanında iğdeler kokuyordu. Bahçelerde kirazlar 
dutlar olmuştu. Güneş yükseliyordu. Kuzu ipini tartıyordu, meliyordu.
 
Gene bütün dükkânlar, bütün kahveler açıktı. ,
 
Karakolun önünde gene başgedikli bir mas
a sandalye çıkartmış, 
bacak bacak üstünde çay içiyordu.
 
Hükümet konağında baş açık memurlar, oturuyorlar, masadan 
masaya gidip geliyorlardı. «(78.000 mâmir köy hızmat
-
 
larmda arı gibi