Böylece aradan yıllar geçtikten sonra tüccar Kostantini­
ye'ye bir kez daha geldi. Mallarını her zamanki gibi Emin­
önü'nde katırlara yükletti ve Divanyolu'na girdiğinde şid­
detli bir sağanak başladı. Darphanenin önünden geçerken, 
binanın bodrum katındaki mazgallardan duman çıktığını 
gördü. İşin ilginç yanı, çevrede kabarık sayıda dilenci vardı. 
Yağmur adamakıllı şiddetlenince hana vardı. Yıllardır izle­
diği bekçi, saçağın altındaki şiltede hala uyuyordu . Yüzün­
de bir umut ışığı beliren tüccar odasına çekilip yol yorgun­
luğunu biraz olsun atmak istedi. Vakit geçirmek için oda­
daki demir parmaklıklı pencereden, dışarıda çakan şimşek­
leri seyredip düşünmeye çalıştı. Fakat yıllardır aradığı soru­
nun cevabını bulamıyor, beklediği şimşek zihninde bir tür­
lü çakmıyordu. O esnada gökyüzünden kopup gelen bir yıl­
dırım, dilencilerin barındığı metruk bir kilisenin kubbesine 
isabet edince çıkan yangını uzun süre seyretti. Sağanağın 
azalıp çok geçmeden dinmesi yangının büyümesine sebep 
olmuştu . Ama kafasındaki soru tüccarın yakasını bir türlü 
bırakmıyo r, onun bu manzarayı iç ferahlığıyla seyretmesi­
ne engel oluyordu. Sonunda, gecelik takkesini kulaklarına 
kadar indirip, kaftanını da entarisinin üzerine giyereJr avlu­
ya inmeye karar verdi. Hanın tahta merdivenlerinden yalı­
nayak inerken, bir ucu �el biçimindeki tahta çubukla sırtı­
nı kaşıyordu. Han bekçisi, saçağın altındaki döşeğinde hala 
uyumaktaydı. Tüccar avlunun çamurlu zemininde yalına­
yak yürüyerek bekçinin yanına gitti. Adeti üzere, adamı in­
celerken avluda üçüncü bir kişi olduğunu farkedip o karan­
lık, kuytu köşeye baktı. 
Karanlığın içinde, genç bir adama ait olduğu hemen belli 
olan bir gölge vardı. Tüccar, saçağa asılı feneri alarak gölge­
ye doğru ilerledi. Işık, delikanlının yaralı yüzünü aydınlatın­
ca adam ne şaşırdı, ne de korktu. Delikanlıya, 
-"Selamün Aleyküm" dedi, "Seni de uyku tutmuyor her-
232