KAPLUMBAĞALAR
 
398
 
 
«Biz sa
at 9.00’da başlarız. İki yüz işçi... nereden bulalım bu kadar 
insanı yahu?»
 
«Köylerden toplarsınız. Ben ne bileyim?»
 
Malmüdürü düşündü:
 
Her işçiye 10 lira versek... kamyonlara da para tabii... Neredeyse 
başa baş gelecek yahu?»
 
«Siz bilirsiniz. Elinizde kal
em, oturup hesap edersiniz. Kanun da 
elinizde, maddesini bulup yakıştırın Omar beyimf..»
 
«Pekâlâ pekâlâ... Merkebi bir zahmet!»
 
Battal önden gitti. Bir eşek bulup verdi müdüre:
 
«Götür de Yüzbir’e bırakıver, kendi gelir o ...» dedi.
 
Belli belirsiz bir yel ç
ıktı: Yabayı aldı, savurmaya başladı.
 
Kır Abbas da her gün yaptığı gibi, bir eline sepeti, bir eline 
Yeşer’i alıp bağlara yürüdü.
 
Malmüdürünün gelip gitmesinden sonra herkes bağlara gidip 
birer sepet üzüm almaya başladı. Üzümler iyice ballan
-
 
mıştı. Dolana
 
dolana güz geliyordu. Herkes getirdiği üzümleri sofraya döküp 
yiyordu.
 
Battal, «Aşşa tükürsen sakal, yokarı tükürsen bıyık!» di
 
yor, kimseye karışamıyordu. «Herkesin kendi bağı, kendi üzümü, bana 
ne?» diyordu.
 
Kır Abbas, ne gelirken, ne giderken, ne 
bağda, ne köyde. kimseyle 
konuşmuyordu. Sadece torunuyle, torunu Yeşer’le bı
-
 
dırdaşıyordu. 
Köye girince o bıdırdıyı da kesiyordu. «Yavu Abbas emmi, kör ölür 
payam gözlü olur, ne üzüm var bu yıl?» deseler, şöyle bir bakıyor, bir 
dalıyor, «Masalımız bitmişt
iiiir,..» deyip kesiyordu.
 
«Yavu Abbas emmi, bağlarda ne çok kaplumbağa var?..»
 
Biraz düşünüyor, gözleri birden parlıyor:
 
«Onların da masalı bitmiştir!» diyordu.
 
«Yavu Abbas emmi, biz kazdık, biz dikdik, hökümet cabadan bağ