il. KADIN Ben içme suyumuzu ezelden beri kaynatırım. 
l KADIN Kaynamış su iyidir. Kireci gider. Kireç çünkü, mi­
deye oturan bir şey. Su kaynattığınız çaydanlığa 
baksanıza ... 
il. KADIN : Ya, yaa ... Kaynatmasak çaydanlığın içini saran o 
taş gibi şey midemizi saracak. Sara sara, sara sara 
daralır mide. Daralınca hiçbir şey almaz olur içi­
ne ... 
111. KADIN: Hadi çaydanlığı kazırsın. Mideyi nasıl kazırsın, 
söylemc;!si ayıp? (Kıkırdar.) 
il KADIN : (III.'ye) Sen çaydanlığını nasıl temizlersin? Ben 
sirkeyle kaynatırım . Hemen kopup çıkar kireç taş­
ları. 
l KADIN : (Kanaryanın suyunu değiştirip yerine dönerken) 
Onun için arada bir kaynamış sirke içeriz biz bi­
zimkiyle. Çocuklara da içiririz. 
111. KADIN : İyi akıl. Biz de içelim bizimkiyle ... 
(Gergin hava yeniden dağılmıştır.) 
1. KADIN (Kalkar. Boşalan bardakları toplar.) Birer çay daha 
için. 
il. KADIN İçelim ... Ben içerim ... 
111. KADIN: Rica edeyim de benimki daha açık olsun, lütfen. 
Koyu çay dokunuyor. Çarpıntı yapıyor. (Fincanını 
uzatır. 1. KADIN sağdan çıkarken ötekiler hemen yine 
el işlerine sarılırlar.) 
il. KADIN : Omuzdan şu kadar eksilttim. İyi midir? 
111. KADIN : İyidir bence. 
il KADIN : Kız istedi benden. Yapmam desen, olmaz. 
111. KADIN : Arkadaşlarında görmüştür. Kızlar şimdi çok süs­
lü. (Kıkırdar.) Bazıları da öyle usta ki... İnsanın ko-
casını bile alırlar elinden... · 
il. KADIN : Bu kız da biraz oynak. Bana ne? Halamın kızı dü­
şünsün. Ben benimkini terbiyeli yetiştirdim. 
ili. KADIN : Aaa, terbiye gibi var mı rica ederim ... Her şeyin 
39