dım). Öyle tatlı oluyor ki, bu durum! Tamamen 
şartlara tabi oluyorum, odasına kapıyı vurup giri­
yorum ve bir gün evvel akşamüzeri, elele denizi sey­
redip istikbale dair hayaller kurduğumuza inana­
mıyorum adeta! 
Yolum daha ortaokul sıralarındayken çizilmiş. 
Dindar bir babaanneyle, gezmeye eğlenmeye sık 
gitmeyen, yakın dostları sayılı, hayatında hep ço­
cuklarının öncelik aldığı, iyilik yapmaya düşkün bir 
annenin, muhafazakar, disiplinli bir babanın elinde 
şekillenen bir çocuk kendine nasıl bir yol çizer, ile­
risi için? Bu çocuğun kafasına dürüst, merhame tli, 
iyi bir insan olması, insanlara hizmetten kaçınma­
ması gerektiği kazınmaz mı? Yol çizgim, beni dok­
tor olmaya götürecekti eninde sonunda, hakkı var­
dı Gökşin'in. Bir doktorun ideal eşi de bir başka 
doktor olmalıdır; bilinçaltımda yatan hep buydu. 
Lisede okurken kendi masalımı kendim yazmışım 
ve o masala uydurmuşum kendimi. Şimdi okudu­
ğum mektup bunun açık kanıtı. 
« ... Pazar akşamı Hümeyra Hanım ve kocası 
geldiler ... Ailem ettiler, kal/em ettiler, Tıbbiye'nin 
zevk/iliğinden, kutsiyetinden, hi,cbir zaman doktor 
olduklarına pişmanlık duymadıkl arından söz etti­
ler ve beni ta lise birdeyken giiz dikmiş olduğum fa­
külteye bir kere daha yö"n/endirdiler. Zaten başka bir 
mesleği fOk kısa süreli ve gö.nülsüz olarak okşamışım 
88