Ölmez Otu 831 
Hasan da halkadan çıktı, geldi ölünün az ötesinde durdu. Gözleri yaş için­
deydi. Bir ara eğildi ölünün yüzüne baktı, sarkmış elini okşadı. 
Güneş gittikçe kızdırdı, ölü kurudu. Taşbaşo ğlu güneş altında çok yal­
nızdı. 
Karısı üç kere üst üste bir çığlık daha attı, ölüye koştu, bırakmadılar. So­
nunda sekiye çömeldi, güzel, dertli, yanık sesiyle bir ağıt tutturdu. 
"Ne yatarsın sevdiceğim, kuşluklayın ısıcakta," diyordu. "Seni bekliyorum, 
gene gel," diyordu. "Ne yatarsın sevdiceğim, kuşluklayın ısıcakta? Hazerine hü­
zerine, ışık yağmış mezarına, ne yatarsın kuşluklayın, gün altında ısıcakta, bin 
kır atın üzerine," diyordu. 
Birkaç kadın daha geldi katıldılar ağıt söyleyen kadına. Biri durup öteki söy­
lüyor, biri durup biri söylüyordu. 
Koca kanal Aladağ üstünden geldi ovanın üstünde bir geniş halka çizerek 
dolandı, akarsu boyunca aşağı indi, gölgesi aydınlık suyun dibine düştü. Sonra 
yukarı çıktı su boyunca. Sonra da geldi, koca kanatlarını güneşe vererek kala­
balığın üstünde durdu, buğulu maviliğe kanatlarını verdi, süzüldü. Gökyüzün­
de kıpırdamadan öyle kaldı. 
Ölü ortada öyle durup duruyordu. 
Kel Aşık: 
"Bu ölüyü yıkamak istemez, çünkü sudan çıktı," dedi bilgece. Bilgece kurul­
du, iki elini göğsüne bastırdı. "Bu ölü kefen istemez, üstünde giyitleri var. Bizde 
de kefen yok. Duasını ben yaparım, namazını şimdi, şurada kılarız. Türbesini 
de şu karşı tepede yaparız. Zaten Taşbaşoğlu mezarında duracak değil. Bu gece 
Kırklar dağına çekilir gider. Bu ölü hiçbir şey istemez." 
Hemen imam oldu, cemaat arkasına sıralandı, namazı kıldılar. 
"Kaldırın ölüyü delikanlılar, alın sırtınıza. Memidik, haydi." 
Muhtar Sefer olduğu yerden hiç kımıldamamış yüzü sapsarı öyle duru­
yordu. 
Dört delikanlı ölüyü kaldırdılar, elleri üstüne aldılar, bir tabutu taşır gibi az 
ilerdeki etekleri yarpuz kokan tepeye götürdüler. Köylü tümüyle ölünün ardın­
dan tepeye kadar geldi. Ağır ağır, korkulu, yaslı. 
Bir anda mezarı kazdılar, köylüler yolda geliderken kucak kucak yarpuz 
toplamışlardı, küçücük mavi mineli çiçekler, mezara yarpuzları serdiler. Taşba­
şı üstüne indirdiler. 
Bütün bu olan bitenler karşısında köylülerden çıt çıkmadı. Sefer daha öyle 
suyun kıyısında dikilmiş kalmıştı. 
Bugün ırgatlar pamuk toplamadılar. Kadınlar akşamki ölü şöleni için ye-