82
“Dert etme, bilmez miyiz?” dedi ev sahibesi. Bir yandan 
da Peri’nin üstünü başım inceledi. Ne giymiş, ne kadar para 
harcamış, ayakkabısı nasıl, çantası ne marka? Elbisesindeki 
her bir yırtık ve lekeyi anında tespit etti tabii.
“Kusura bakmayın, üzerimi değiştirecek zaman yoktu” de­
di Peri. İnceleyici bakışlar altında kendini çırılçıplak hissetti. 
Ama bir yandan da tuhaf bir özgürlüğün tadına vardı. Bun­
dan sonra bütün davetlere yırtık pırtık kıyafetlerle gelebilir­
di. Sırf şıfadım hatunları şok etmek için!
“Boş ver, lafi mı olur, biz bizeyiz şurada” dedi ev sahibesi, 
her ne kadar yüz ifadesi onu yalanlaşa da. “Benim elbisele­
rimden birini ödünç almak ister misin?”
Peri başım iki yana salladı. Olur da, yanlışlıkla bir şey fi­
lan dökerdi kadının pahalı kıyafetlerine. “Diken üstünde 
oturmaktansa, kendi pasaklı halim yeğdir” diye düşündü. 
“Hiç gerek yok, sağ ol, çok naziksin.”
“O halde gel bir şeyler ye; açlıktan ölmüş olmalısın” dedi 
kadın.
“İçecek ne vereyim sana? Kırmızı? Beyaz?” diye sordu işa­
damı.
“Önce lavaboya uğramam gerek” dedi Peri. Nefes almaya 
ihtiyacı vardı.
Bir hizmetçinin peşi sıra yalının derinliklerine doğru iler­
lerken kocasının bakışlarım sırtında hissetti. Anlattıklarının 
hiçbirine inanmamıştı Adnan, merak ve kuşku içindeydi.
*  *  *
IVıvalete girip kapıyı kilitledi Peri, klozet kapağım kapatıp 
üstüne oturdu. Derin bir soluk alarak parmak uçlarıyla şa­
kağım ovaladı; yorgunluğu birden üzerine çökmüştü. Dışan 
çıkıp bütün o insanlarla yüz yüze gelmeye ne takati ne niye­
ti vardı. Keşke şu tuvalet penceresinden sıvışıp kaçabilseydi.