118 
Kıskananlar 
Ama edebiyat ve kıskançlık denilin ce akla bir de edebiyat­
çılar arasındaki kıskançlıklar geliyor. Bu konu inanılınaya­
cak kadar zengin örnek lerle dolu. 
Bir Arap yazar işi gücü bırakmış, ünlü şair Adonis'in Fran­
sız şiirinden nasıl aşırı derec ede etkilendiğini kanıtlamaya 
çalışan 1000 sayfalık bir kitap yaz mış. Dile kolay, 1000 say­
fa bu. Kim bilir kaç yılını almış tır. Aynı emeği kendi eseri­
ne harcasa belki do� dürüst bir şeyler koyabilecek ortaya, 
ama o kör olası kıskançlık zehri düşmüş bir kere için e. 
Fransız yayıncım Gallima rd'ın yabancı edebiyat direktörü, 
ilginç bir hikiiye anlatmışt ı. Nobel Ödülü'nün Camilo Jose 
Cela' ya verilmesi üzerine, yıllardır Nobel bekleyen başka bir 
İspanyol yazar üzüntüsünden ölüvermiş. Saçmahğ'a bakı n! 
Bir jüri ödül verdi veya vermedi diye koca bir hayat gidiyor. 
Oysa Nobel almamış olan 'Iblst oy gibi büyük yazarlar, ödü­
Iün ve paranın getireceği yüklerden kurtulmuş olduklan için 
sevinmişlerdi bile. Bildiğiniz gibi Jean Paul Sartre ise red­
detmişti. 
Ede biyatçılar arası kıskançlık konusu pek uzundur, bit­
mez ama biraz da bizim buralara getireyim sözü. Hepi mizin 
bildiği gibi Türkiye zaten kıskanç lıkların çok yüksek oldu­
!Pı bir ülke. Dilimiz bu konuda ne kadar zengin bir düşün­
senize: Kıskanmak, haset etmek, hasutluk, çekememek, gü­
nülemek ... 
Yazarlar arasında da kıskançlık eksik olmaz. Birbirleri 
aleyhine dedikodu eder, kötü ve bazen de iftira dolu yazılar 
yaz arlar. 
Bence bunun çok önemli bir ölçüsü var: !yi ve yaptığı işe 
güveni olan yazarlar kesinlikle başka yazariara sataş mıyor, 
onları karalayan yazılar yazmıyor, ömürl erini meyhanelerde 
başka yazarları kötüleyerek tüketıniyorlar.