Memed Kasımın kulağına : 
"Bunların hepsini de anadan doğma soyun." 
Kasım kızlara baktı. 
M em ed: 
"Ne yapalım," dedi. "Uzun bir ip bulun ." 
Kasım: 
"Kızlar, bunları bağlayacak uzun ipleriniz var mı?" 
Kızlar kuşaklarını çıkarıp biribirine uladılar. 
Kasımla Temir eşkıyaları anadan doğma soydular, kuşak-
lada onları biribirierine tirked iler. 
"Siz Hasanın köyünden misiniz?" 
"Orad anız." 
"Düşün önümüze ." 
Köy o kadar uzak değildi, ikindiüstü vardılar. Köylü çoluk 
çocuk, genç yaşlı olanı biteni duymuşlar, köyün orta yerine 
toplanmışlar, konuşmuyo rlardı. 
O yolda İnce Memedie konuşan yaşlı adam kalabalıktan 
ayrıldı, Memedin karşısına geldi: 
"Ben seni tanıdım, sen Hasa nın yoldaşı değil misin? " dedi. 
"Benim." 
"Sen mi yakaladın bunları?" 
"Biz." 
"Sana kurban olayım," diye ayaklarına kapandı onun yaşlı 
adam. "Bu İnce Memedi sen ne yapacaksın şimdi?" 
"0 İnce Memed değil," dedi Memed. "Ona Sarıçiyan Ab­
dik derler ." Sarıçiyana döndü: "Söyle bakalım Sarıçiyan, İnce 
Memed kim?" 
Abdik başını önüne eğmiş susuyo rdu. 
"Söyle, İnce Memed kim?" 
O karşılık vermiy ordu. 
"Kim?" 
Kasım sert bir dipçikle onu yere düşürdü . 
"Söyle, İnce Memed kim?" 
Sarıçiyan gözlerini kırpıştırd ı. Korkudan dili dönmüyor, 
sesi çıkmıyordu, İnce Memedi omuzuyla göster di. 
"Ağalar, kusura bakma yın, İnce Memed benim ." 
Kalabalık dalgalandı, homurdan dı. 
475