tehlikeye atmama engel oluyor. Ama bilmek ve şahit olmak 
en büyük mutluluktur. Macera ise büyük bir ibadettir; çün­
kü O'nun eserini tanımanın başka bir yolu olduğunu göre­
bilmiş değilim. Kendi payıma ben, dünyayı rüyalanmla keş­
fetmeye çalıştım. Bu, yeterince cesur olamadığımın bir gös­
tergesi olabilir. Aynı hatayı senin de yapmana yolaçmak is­
temiyoru m. Sana izin veriyorum, git. Git ve benim göreme­
diklerimi gör, benim dokunamadıklarıma dokun, seveme­
diklerimi sev ve hatta, bu babanın çekmeye cesaret edemedi­
ği acıları çek. Dünyadan ve onun binbir halinden korkma". 
Uzun lhsan Efendi bunları söyledikten sonra gömleğinin 
içinden meşin ciltli bir kitap çıkardı. Bu, dün gece tamamla­
yabildiği Dünya Atlası'ydı. Kitabı oğluna uzatarak, "Atlasımı 
sana emanet ediyorum" dedi, "Daima yanında taşı ve atıldı­
ğın bu macerada yolunu kaybedecek olursan bu düş atlası­
nın sayfalarını karıştırabi lirsin. Fakat kendini sakın kaptır­
ma. Adına Dünya dediğimiz kitabı oku". 
Bünyamin kitabı alıp koynuna soktu ve kalkıp babasının 
elini öptü. Delikanlıyı bu tehlikeli işe razı etmek için az ön­
ce diller döken Vardapet ise baba ile oğulun birbirine sarılıp 
gözyaşı döktüklerini görünce bir hayli içlendi. "Baban doğ­
ru söylüyor oğul" dedi, "Sağ salim geri döndüğümüz zaman 
maceranı arkadaşlarına anlattığında hepsi sana gıpta edecek. 
Şimdi babanla helallaşıp bohçanı topladıktan sonra akşam 
olmadan beni bul. Karaköy'deki çınarın altındaki kahveha­
nede seni bekleyeceğim. Kayığa binip doğruca lağımcıbaşı­
na gideriz, adamın elini öpersin. Defterli olur olmaz tıkırtı­
kır akçeni öderler. Sen yine <le yanına biraz para al. Çünkü 
sefer uzun sürecekmiş diyorlar" . 
Bünyamin gittikten çok sonra, akşam ezanları okunur­
ken Uzun lhsan Efendi büyük bir yalnızlık hissetti. Uyudu­
ğunu sandığı ama aslında yorganın altında kendisini büyük 
bir merakla izleyen Alibaz'ı evde tek başına bırakarak dışa-
55