tarla kazanmak için kıydın bana. Kıydın tatlı canıma. Ne yapa­
yım ben, ne yapayım şimdi? Şu Yüzbaşı da o kadar tuzumu ek­
meğimi, o kadar kuzularımı, yağrmı balımı yedi. Şimdi de dur­
muş da benim halime gülüyor. Asümış bir adama bakar gibi 
bakıyor bana. Ulan Pıtırak, ben ölmeden, senin kuş boynu gibi 
incelmiş yalancı boynunu sıkıp da seni öldürmez miyim? Senin 
yüzünden... Her şey senin yüzünden!"
Küçük bir su çağüdıyordu. Farkına varmadan suyun içine 
girdi, gene farkına varmadan suyun öte yanma geçti. Silme bir 
karanlık vardı.
"Bu gece bitmeyecek," dedi. "Karanlık da benimle bile yü­
rüyor. Bitmeyecek..."
Geceye karışmış, dert bela içinde, nereye gittiğini bilme­
den, sormadan dolaşıyordu. Sonunda kendisini Topal Alinin 
evinin kapısında buldu. Evde ışık vardı daha. Belli ki Topal Ali 
de uyumarmştı bu gece.
"O da, o fıkara da can telaşında," diye düşündü. "Onun 
başını da ben belaya soktum."
Kapının budak deliğinden içeriye baktı. Ali bir köşeye bü­
zülmüş, bacaklarını kollarıyla sarıp, çenesini dizinin üstüne 
koymuştu.
"Ali kardaş, Ali kardaş," dedi. Ali hemen sıçradı kapıya 
geldi açtı.
"Öldürecek," oldu ilk sözü. "Bizi öldürecek, öldürecek. Bi­
zim için gelmiş dağlara. Öldürecek!"
"Öldürecek," dedi Ah, boynunu büktü. Ali şimdiden öl­
müş gitmişti. Öyle bir hali vardı.
"Benim için gelmiş."
Ali:
"Bizim için."
"Keşki Çukurovadan dönmeseydim. Seni de yaktım Ali. 
Seni de... Sana da ben kıydım. Bana da Pıtırak sebep oldu. Keş­
ki..."
"Keşki," dedi Ali. "Başkası ağa olur Dikenlidüzüne, başka­
sı ölürdü."
"Başkası..." dedi Hamza.
"Ellerinden nasıl kaçırdüar onu? Derede sardılar, kaçırdı­
326