bir siire sonra nedense bannam azlard1 Mustafa Hoca'nm ya­
nmda. Mustafa inan'm kimseye git dedigi yoktu tabii. Onla­
ra da doktora verirdi, i�in ir;inden r;1kamad1klanm goriince 
de yard1m ederdi. Sonund a doktora ogrencisi vaziyeti kurtar­
m1� olurdu, ama bu arada kendi durumunu da anlad1g1 ir;in, 
daha fazla kalamazd1 Hocanm yanmda. Mustafa Bey dokto­
ra imtihanmda bile, oteki hocalar iizerindeki otoritesini kul­
lanarak bir mesele r;1kmasm1 onlerdi r;ogu zaman. Bir kere­
sinde Mustafa Hoca'y1 r;ekemeyenler -boyleleri de vard1-bir 
doktoray1 giinlerce incelemi�le r ve birkar; kiir;iik hata bul­
mu�lard1 sonunda. Olay1 da hemen herkese yayd1lar ... Mus­
tafa inan\ hayatmda en r;ok iizen olaylardan biriydi bu. "Ne 
yapay1m?" demi�ti yakmlanna, "Boyle biri kiirsiiden ne ka­
dar siiratle uzakla�sa o kadar iyi degil mi?" Ba�kalarmm ye­
rini haks1z olarak i�gal edenlere kaq1 bu yolu bulmu�t u 
Mustafa Hoca. 
"Mustafa tarti�may1 sevmezdi. insanlara bir �eyler ogret­
mek istiyordu, insanlan kaq1sma ahp onlarla tek tarafh ola­
rak konu�mak istiyordu yani; monologdan yanayd1. Bu yiiz­
den, derste giiriiltii edilmes ine, ba�ka i�lerle ugra�1lmasma 
k1z1yordu; r;iinkii o zaman monolog bozuluyordu. Seminer­
lerde, konuyu hazirlayana bir soru sordugu zaman da aslm­
da, meselenin iyi anlatilmad1g1, ar;1khga kavu�tur ulmad1g1 
dii�iincesiyle hareket ederdi ve genellikle sorularm a gene 
kendisi cevap verir ve semineri hazirlayana, 'Herhalde �u­
nu anlatmak istiyorsunuz, ' diyerek durumu aydmhga ka­
vu�tururdu." 
Art1k zor y11lar geride kalmaya ba�lam1�t1 ve Mustafa 
Hoca'nm yiizii yorgun goriiniiyordu. Ogrencileri de bu duru­
mu anlam1� gibi ona, 'soluk yiizlii hoca' diyorlard1 aralarm­
da. Eski ogrencisi profesor Murat Dikmen, "Mustafa Hoca 
ak�amlan r;ok ir;iyor galiba, diye bir soziin dola�tigm1 hatir­
hyor. Belki de bu kadar �eyi birden aklmda tutmak hocay1 
138