Bugün karım gözüme her zamankinden güzel görünüyor 
ve bu sadakatsizlik rolünde zekaca bana üstünlüğünü her 
hareketiyle ispat ediyordu. Elindeki keten bezinin mavi kur­
şunkalemle çizilmiş ajurlarını iğneyle çevirirken bana şöyle 
güvercin bakışı gibi bir göz atarak: 
-Şadan, nasıl dün akşam operada eğlendin mi? 
Aman yarabbi! Bu sorusunda ne ince bir alay ve alınmış 
bir intİkarnın ne büyük bir sevinci vardı. Vahşi bir koca gibi 
üzerine atılarak onu yerden yere çarprnakla sorusunun ceva­
bını vermek istedim. Fakat karımın bu sanatkarlığına karşı 
pek adice, aptalca hareket etmiş olacaktım ... 
Koroedyaya karşılık komedya lazımdı. Ama bu aleni iha­
net komedyasına sinirlerimin ne dereceye kadar dayanabile­
ceğini kestiremiyordum. Son tahammülümle dişimi sıkmaya 
uğraşarak cevap verdim: 
-Çok eğlendim ... Müsaade verirsen iki akşam sonra bir 
daha gitmek niyetindeyi m. 
-Mademki eğleniyorsun, git. Müsaadeye ne hacet! 
Köşke dönmediğin geceler operada olduğunu anlar, merak 
bile etmem. 
-Teşekkür ederim. 
Bu teşekkürü, gördüğüm kayıtsızlığın tesiriyle yüreğim 
titreyerek ettim. İçimde bir şey kaynıyordu. Karımın da iğ­
neyi beze daldırıp çıkarma meşguliyetinin sessizliği altında 
örtülü bir heyecan fıkırdadığını hissediyor dum. Aramızda 
patlayacak bombanın etrafa saçacağı tanelerio dehşetin­
den çekinerek ikimiz de fitili ateşiernekte önayak olmaktan 
korkuyord uk. Aramızda en büyük gürültülerden daha çok 
sinirleri zedeleyen kısa bir sessizlik geçti. Nihayet karım 
sordu: 
-Opera ne oynadı? 
- ismin önemi yok ... 
-Niçin? 
-Çünkü dünyada bir mevzu vardır. Şairler, edebiyatçı-
lar, hikayeciler yalnız başlığı değiştirerek daima bu aynı şeyi 
anlatırlar . Sevdanın meşru, gayrimeşru türlü türlü şekilleri 
212