Memidik bir acayip şaşkınlık, bir acayip düş içinde çırpınır du­
rur. Bütün bu olup bitenler düş mü, gerçek mi, anlayamaz. Uyuyor 
mu, uyanık mı, hiç farkında değil. Dehşet bir sıcak var, onu biliyor. 
Bir de bulut bulut sivrisinek ... Bir de başının belası, kuyudak i... Hep 
aklında. Korkusu gittikçe büyüyor. 
Gün hattı batacak. Ceyhan suyunun yüzü önce tozlu bir ma\iye döndü. Son­
ra usul usul mavi değişti, altından ışıklandınlm ış, tatlı, derin koyu bir yalım ma­
visi oldu. Suyun kıyısındaki otlar, böğürtlenler, bucak, ötedeki büklük, kıyıda­
ki apak pamuk tarlası da maviye kesti. Ceyhan suyunun yüzünde en küçük bir 
kınşık bile yoktu , dümdüz, serilmiş bir ma\ilik. Akınayı unutmuş bir göl gibi. 
Üstünde buğulanan, tüten, ipileyen ışıklar. Bir ara, güneyden ok gibi, gözle gö­
rülmeyecek kadar ince bir ışık geldi, suyun yüzü ışıltılı bir yol oldu, kapandı. 
Kıpkırmızı. Kırmızı ışık üç kere geldi geçti. Çok sıcak vardı. Gökte karmaka­
nş, kara lekecikler, yüzlerce, oradan oraya serpilmiş, kurşun gibi kırlangıçlar. 
Memidiğ in burnunun dibinde gelip geçiyorlar, fırt fırt. Memidik huylamyar ama 
ne yapsın, elden hiçbir şey gelmeyeceğ ini biliyor. Bir at ne kadar hızlı koşarsa 
koşsun, inadına kırlangıçlar onun önünden fırt fırt gelir geçerler. At çatlar yaru­
lur da kırlangıçlar yorulmaz. Kırlangıçlar otomobile de aynı şeyi yaparlar. Uçağa 
ulaşabilirler mi acaba? 
"Ölüyü bir uçağa koymalı. Ne bilecekler, giyinmiş, kuşanmış, gözleri de açık, 
cam gibi gözleri ... Kocaman cam gibi. Kırpmadan bakıyorlar. Ayakkab ıları da 
ayağında ... Giyitleri azıcık buruşmuş ama, kimse farkına varmaz. Oturur uçağın 
içine, kurulur, belini ciayar duvara ... Kim ola bu ölü? Onlardan, ağalardan birisi 
olacak. Alaylı alaylı, tepeden bir gülüşü var ama gözlerinin yanında, öylece yü­
zünde. Bıyıklan da sarkık. Bıyıklan Ökkeş Dağkurdunun Müslüman bıyıklarına 
benziyor. Müslüman, saf, inatçı, doymamış ... Uçak alacak onu, çok yüksekten 
bir ormanın ... Yok, yok, bir ulu denizin içine, orta yerine ... Yok, yok. .. bir çölün 
üstüne ... Bir denize, bir çöle, bir ormana ... 
Memidik iç geçirdi, seslice: 
"Uçak nerde ki bre kardaş," dedi. "Aaah, uçak nerdeı" 
Ölüyü kuyunun içinde kim bulabilir? Herkes bulur. Nasıl bulurlar? Köpek­
ler bulurlar. Bir de candarmalar. Bir de ölü kokarsa, kokusu kör kuyudan tekmil 
Çukurova toprağına yayılırsa? Tekmil ırgatlar burunlarını tutarlar. Burun direk­
leri kırılır kokudan. Herkes koşar kuyuya. Bin kişi, iki bin, beş bin, yüz bin kişi. 
Çukurovada kim varsa, çoluk çocuk, genç yaşlı, herkes birikir kuyunun başına. 
Bir kırlangıç ağzındaki çöpü Ceyhan suyunun düz ma\isine düşürdü, suyun 
yüzü inceden bir kınştı, kırışık ötelere kadar yayıldı. 
Kuyu karanlıktı. Memidik ta dipte ayna gibi bir }'11\"arlak gördü. Yuvarlak Me­
midik baktıkça büyüyordu. Yuvarlak aynanın tam ortasında sarkık bıyıklı, sapsa-