"Ne demek kıymeti yok? Sen fıkara bir adamsın. Ne de­
mek ola ki..." Hemen cüzdanını çıkardı. "Ne demek ola, ne de­
mek ola ki ... Sen benim iki gözümden de aziz kardaşımı böyle 
ağırlamışsın, al, al, al şunu." 
Ona bir elli liralık uzath. 
"Aman Ağam, bu çok. .. Hem de o kadar çok ki ... Ben bu 
parayı bir yılda kazanamıyorum, aman Ağam, kulun kurbanın 
olayım, ben ne yapacağım bu kadar parayı?" 
"Çocukların var. Al ve cebine koy o parayı." 
Sesi sert ve buyurucuy du. Kara Hasan onun buyruğundan 
dışarıya çıkamazdı. Elleri titreyerek, örme bir kese çıkarıp elli 
lirayı dürdü büktü, içine koydu. 
"Kalk Ali kardaşım, çıkar o partalları da kendi giyitlerini 
kuşan." 
Alinin başı önündeydi. Sanki taştan bir adamdı. O ne söy­
lerse söylesin hiçbir tepkide bulunmuyor du. 
Murtaza Ağa, Kara Hasana gözlerini dikti, uzun uzun ona 
bakh. Ondan bir imdat ister gibiydi, sonunda vazgeçti: 
"Sen dışarı çık temiz ve hem de saf, iyi yürekli Hasan Ağa. 
Senin için Molla Duran Beyefendiye de söyleyeceğim, bu yıl ki­
rayı senden almasın olur mu?" 
"Sağ ol Ağam ." 
Bu değirmen Molla Duran Efendinin, öyle değil mi?" 
"Onun Ağam." 
Murtaza Ağa başıyla kapıyı kapa da git, diye işaret etti. 
Öteki çıkarken : 
"Buralardan da ayrılma," dedi. "Çağırınca duyacak bir 
yerde ol." 
"Olur Ağam." 
"Bak Ali kardaşım, biliyorum, seni çok gücendirdim, o gül­
den nazik, ipekten ince, ışıktan hafif, o güzel yüreciğini kırdım. 
Biliyorum, yürek bir sırça çiçektir. Bir kere kırılınca o çiçek bir 
daha öyle bir çiçek olur mu, olmaz, biliyorum olmaz, ama kar­
claşiarın sırça gönülleri biribirierine öylesine sıcakhr ki, kardaş­
lık yüzünden sırça bile birleşip, ne kadar kırılırsa kırılsın, un 
ufak olsun, eski haline gelebil ir. Her sabah taze, mavi bir sar­
maşık çiçeği gibi yeniden açabilir. Yaaa kardaşım ... " 
198