biri, bizim hımbıl komşu gibi olacak değil ya... Böylelerini görmek 
beni ne kadar ferahlatıyor, bilsen. Memleketin geleceğinden hiç 
endişelenmiyorum artık. Ha! Demin söylediler... İstanbul'da 
hastanın vaziyeti kötüleşiyormuş... Sahi geldi işle galiba." 
Salondaki kalabalık ortasına ateşten bir top düşmüş gibi açıldı, 
yayıldı, sonra şeref locasına çıkan merdivenlere doğru esneyerek 
toplandı. Bir itiş kakış oldu. Bir çay fincanı yere düşüp kırıldı. 
Refik kalabalığın içinde başbakan Celâl Bayarin ensesini ve 
yanaklarını görür gibi oldu. Her şeyin ortasındaydı. Gözlüklerinin 
çerçevesini de gördü, ama bu sırada biri ayağına bastı. 
Yaşlı bir milletvekili de: "Ah ben size daha önceden yer kapalım 
demedim mi?" dedi. Muhtar Bey'e eğilerek selâm verdi, sonra 
gene karısıyla kızını paylamaya devam etti. 
Bu sırada şeref locasının kapısındaki bir görevli: "Efendim, 
lütfen öteki kapıdan, burası tamam, lütfen öteki kapıdan dedik 
ya kardeşim, lütfen!" diye bağırdı. 
Kalabalıkla birlikte öteki kapıya doğru koştular. Sıkışa sıkışa 
merdivenleri çıktılar. Milletvekili kızının, Nazlı Ömer'in elini 
tutmuştu. Birden Refik stadyumun zeminini gördü. Bütün şeref 
tribünü frak, silindir şapka, madalya, üniforma denizi içinde 
kıpırdanıyor, kadınların renkli elbiseleri, küçük şapkaları, oraya 
buraya asılmış bayraklar tatlı tatlı dalgalanıyor, her şey bir uğultu, 
merak ve bekleyişin içinde titriyordu. 
Muhtar Bey başını sağa sola uzatıp oturacak yer ararken birkaç 
kişiyle sclâmlaştı. Şapkasını birkaç kere çıkarıp çıkarıp yerine 
koydu. Sonra bir köşede karar kılarak, oturanlar arasından oradan 
oraya doğru yürümeye başladı. Arada bir dönüp, kızının ve 
konuklarının gelip gelmediğine bakıyor, sonra gene çevresine 
selâm veriyor, Refet Bey'e de birşeyler söylüyordu. 
Tam bu sırada tribünlerde bir kıpırdanma oldu, başlar bir anda 
aynı noktaya çevrildi. Sonra bir alkış sesi duyuldu. Herkes 
birbirinin üstünden görmeye çalışarak ayağa kalktı. Alkış daha 
şiddetlendi. Refik dönüp baktı. Başlar arasında az önce gördüğü 
enseyi ve yanakları gene gördü. Ensenin üzerinde bir el vardı 
ve tuttuğu şapkayı, ağır ağır insanları teker teker okşuyormuş 
gibi sallıyordu. El ve şapka hangi tarafa yönelirse o taraftan 
şiddetli alkış geliyordu. 
.39.3