tünden ve rajlardan bazı kağıt ve kitaplar alarak bavula ko­
yar. Ümit'le Cemile onun arkasından bakarlar. Coşkun elin­
de çamaşır ve gömleklerle girer, elindekile ri bavula yerleş­
tirir.) 
ÜM1T: Baba ne yapıyorsun? 
COŞKUN (Ümit'i duymamış gibi): Biraz daha yer kaldı. (Raf­
lara bakar. Bazı kitaplar alarak bavula koyar.) Çorap ve 
mendiller unutuldu. (lçeri gider.) 
(Coşkun, çorap ve mendillerle geri döner; elindekileri, kendisi­
ni seyreden Ümit'e verir. Kitap rajlanna yürür.) 
COŞKUN: Biraz daha kitap alınabilir. (Rajlardan bir sıra ki­
tap alır.) 
ÜM1T: Ne oluyor baba? 
(Coşkun karşılık vennez, kitaplan bavula koyar. Üm it 'in elin­
dekileri de alarak bavulun en üstüne yerleştirir. Düşünür.) 
COŞKUN: Tıraş takımları unutuldu. (Hızla içeri gider ve tı­
raş takımlannı getirerek yerleştirir.) Çabuk doldu. (Düşü­
nür.) tki çift de ayakkabı alınmalıy dı. (Bavula bakar.) Yer 
kalmadı. (Portmantonun altından iki çift ayakkabı alır ve 
bulduğu bir gazete kağıdına sarar.) 
(Cemile, sakin olma ya çalışan bir yüzle Coşkun'un bavulu ka­
patışını izler. Coşkun portmantodan pardesüsünü alır, gi­
yer, paltosunu da koluna alır, aynı eline ayakkabılannı alır. 
Öteki eline de bavulu alarak kapıya doğru yürür. Cemile ve 
Ümit, yavaşça Coşkun'un arkasınd an gelirler. Kapıya ula­
şan Coşkun, geri dönerek Ümit'e bakar. Ümit, şaşkın ve ha­
reketsiz durur. Cemile, dikkatle Coşkun'un gözlerine bakar. 
Ümit, babasına sokak kapısını açar: Hava aydınlanmakta­
dır. Coşkun çıkar. Kapı açık kalır. Cemile ve Ümit kapının 
önünde durarak Coşkun'u seyrederler.) 
101