51
Mensur başını iki yana salladı. “Daha neler! Yedi yaşında­
sın daha.”
“Sekiz” diye düzeltti Peri.
Mensur bir an durakladı. “Normalde hiçbir zaman içmeni 
istemem doğrusu. Ama içeceksen günün birinde ilk kadehini 
babanla tokuşturmak, ilk sigaranı babana yaktırmaksın. Ya­
saklardan sadece maraz doğar. İşte örümcek kafalıların an­
layamadığı şey de bu! Gizlice arkadaşlarla içmektense, ken­
di evlerinde özgür olabilmeli gençler. On sekiz yaşına gelince 
tabii!” Derin bir iç çekti. “Gerçi bu yobaz takımı o zamana ka­
dar ortada içki falan bırakmaz herhalde. Anca bir müzede bir 
şişe sergilerler belki, Nazilerin yaptığı gibi: Dejenere Nesne­
ler Müzesi. Belki de çok geç olmadan bir tadına bakabilirsin.”
Mensur böyle dedikten sonra bir bardağı yarıya kadar suy­
la doldurup içine kaşığın ucuyla iki üç damla rakı damlattı. 
Peri içkinin suyun içinde külrengi bir mürekkep gibi yayılışı­
nı seyretti. Aynı anda babası da onu seyrediyordu sevecen bir 
ifadeyle.
“Şu damlacıkları görüyor musun? işte ben ve ruhdaşlanm 
öyleyiz. Bir cehalet denizinde tutunmaya çalıştık ama dağı­
lıp gidiyoruz.” Mensur kadehini kızma doğru kaldırıp, “Şere­
fe bakalım!” dedi. “Anan görse, diri diri derimi yüzer vallahi.”
Peri başını yana eğerek mahcup bir şekilde gülümsedi. 
“Şerefe!”
Bardağı dudaklarına getirip dikkatle yudumladı. Yüzü 
anında buruşuverdi. Felaket! Daha önce tattığı her şeyden be­
terdi. Anasonun tadı kokusundan da keskindi. Babası bu ber­
bat şeyi nasıl oluyor da her akşam bayıla bayıla içebiliyordu?
“Söz ver bana” dedi Mensur. “Kocakarı hikâyelerine asla 
kanma. Anlıyor musun neden bahsettiğimi?”
“Evet” dedi Peri, ağzındaki tattan kurtulmak için bir di­
lim ekmeği mideye indirdikten sonra. “Çocuğun üstünden at­
lama, boyu kısa kalır derler hani. Parmaklarını çıtlatma, me­