KAPLUMBAĞALAR
 
80
 
 
Gökyüzünün bütün yıldızları olanca aydınlıklarını Tozak kırına 
döküyorlardı sanki. İnsanlar birbirlerinin yüzünü gözünü 
okuyabiliyorlardı. Şimdi davul daha tok vuruyor, zurna daha gür 
ötüyordu. Kır Abbas, Rıza’nın elini tutmuş, sıkıyor ha sıkıyo
rdu.
 
Erkekler avlu duvarının diplerine oturdular.
 
Kadınlar kol kola geniş bir halay çeviriyorlardı. Başa gelinler geçti. 
Oynuyorlardı. Yaşlı gibi olanlar gerilerde yer aldılar. Feslerindeki 
penezler parlıyordu. Sandıklardan çıkarıp giydikleri yeni üçetekle
r 
sürünüyordu. Sekiyorlardı.
 
Zurna, ağır bir hava tutturmuştu. Bellerini kıra kıra dönüyorlar, 
sekiyorlardı. Eski zaman dağlarında bir göle ceylanlar inmişti. 
Ceylanlar omuz omuza vermişler, dönüyorlardı. Duvarın dibinde 
birer gür bıyık olarak görünen erke
kler seslerini soluklarını 
kesmişlerdi. Halayı derin bir ilgiyle, hem de saygıyla izliyorlardı.
 
Halaya başka kadınlar da katılıyordu. Sekmeleri, çökmeleri, el 
çırpmaları gittikçe sıklaşıyordu. Zurna akıcı bir havayı öttürüyordu 
şimdi. Uzun boylu gelinler, 
örgülü saçları bellerini döve döve, 
yaylanıp sıçrıyorlardı. Duvarların dibinde oturan erkekler hop diye bir 
bağırsa, kadınlar uçacaklardı...
 
Battal, birden:
 
«Öf ulan öööööff! ..» dedi, Pat Ali’yi yanma sesledi: «Dilim 
damağıma yapıştı, ulan Ali kurban! Bir
 
bardak şarabın kalmadı mı 
bakraçların dibinde?»
 
Pat Ali pire gibi içeri koştu. Muhtara bir bardak şarap bulup geldi 
hemen.
 
Battal şarabı bir dikişte bitirdi:
 
«Oooh, şükür! .. Şükür beni yaradana, beni buna kavuşturana!..» 
Sonra durdu: «Canlara şarap yok m
u, Ali?»
 
«Geliyor, geliyor!» dedi Pat Ali. Yusuf’la Mustafa’ya el etti: 
«Çabuk olun! ..»
 
Ortalığa inceden bir ter kokusu yayıldı. Ekşi, acı bir ter kokusu ki, 
delirtiyordu. Erkekler, damarlarındaki kanın gürül
-
 
demeye başladığını