FAKİR BAYKURT
 
201
 
 
İkişer salkım veriyorlardı.
 
«Doyumluk değil, tadımlık!» diyordu Kır Abbas. «Elinizi çabuk 
tutun! Çok bir gün kalmadı şunun şurasında! Çok çok on gün. On 
gün sonra doya doya üzüm 
yiyeceksiniz. Haydi süpürün. Haydi 
savurun. “Es mini mini mini!.. Es Süleyman! ..” deyin, essin ölüzger. 
Essin de bitirin işlerinizi...» Uzata uzata herkese aynı sözleri 
söylüyordu.
 
Alanlar, alıp yiyenler; «Aman kendi üzümün başkaymış!» 
diyorlardı. «Tezesi
 
tatlıymış! Purluğun üzümü tatlıymış!..» Ellerindeki 
salkımları teneliyorlardı.
 
Dağıtım bitti.
 
Kır Abbas:
 
«Elinizi çabuk tutun, çabuk tutun komşular! Şu bağları bozalım. 
Sabrım sinerim kalmadı, bilmiş olun! ..» dedi. Tahta nalınlarını 
sürüyerek, değneğini 
taşa toprağa vurarak, çekildi gitti Purluğa doğru.
 
Yusuf, Senem, Cennet karı arkasından baktılar.
 
Cennet karı: «(İşi gücü okkabazlık Kır domuzun! İşi gucu, başına 
milleti biriktirip okkabaz oyunları çıkarmak!)» Sonra döndü Yusuf’la 
Senem’e: «Haydin anam, d
avranın!» dedi. «$im
 
di ölüzger çıkar. Kalan yerleri süpürüverelim. Haydin, bir gay
-
 
rat 
daha...»
 
**
 
Harmanlar kalktı. Samanların çekilmesi bitti.
 
Erkekler öküzlerin kuyruklarını kıtlattılar. Götürüp kuyunun 
başında sırtlarım, kafalarını yudular, taradılar. Bazıları da beş 
kilometre ötedeki Çukurviran köyüne, Kızılırmağa gittiler. 
Ö
küzlerini 
orada yuyup taradılar.
 
Kır Abbas gelip gidip duruyordu köye
:
 
«Hazırsınız avratlar, hazırsınız gelinler? Hazırsınız değil mi?» 
diyor, ev ev geziyordu.
 
Kadınlar: