(Samanlıkta: HALİL, kapı aralığından dışarısını 
gözetlemeyi sürdürmektedir.) 
(I. JANDARMA yola çıkar. II. JANDARMA 
önünü keser. MUNİSE, beşikteki çocuğa bakar, 
içeri girer. Cemal' in II. JANDARMA ile karşılaş­
tığını görmez. Bunlar yolun üstünde kaybolur, 
sonra geri dönerler.) 
I. JANDARMA : Yok dedik ya işte! Hiç bihaber yok. 
II. JANDARMA : İyi aradın mı bakalım ağzını? 
I. JANDARMA : Amma da üsteledin be! Durmayalım burda 
hadi ... Munise Ablamın aklına bir şey gelir 
sonra .... Hoş, bi bokluk da sezmedi değil 
yaa ... Sezgili kadındır. 
il. JANDARMA : Görev görevdir arkadaş. Öyle kayırmaya ne 
gelmez. 
1. JANDARMA : Neyi kayınyormuşum ben? 
il. JANDARMA : Memleketini hep kayınrsın ... Pısırıklığından 
mı, memleketlin olduğundan mı, bilmem 
yaa ... Bu iş öyle pısınklığa ne gelmez arka-
daş. Candarrna dediğin .. . 
I. JANDARMA : İyi ... İyi... Yürü şimdi ... Dığdınm dığdısı. .. 
Anamın köylüsü. Kayınyormuşum ... Laf ... 
Hem ortada fol yok, yumurta yok, kalkmış­
sın, çavuştan gayretli... 
il. JANDAR MA: Folu da, yumurtası da ortada işte: Oğlanı ara­
ma emri... Bu emir var mı, yok mu arkadaş? 
(Uzaklaşırken) 
1. JANDARMA : Yenisin buralarda ... Halil'i tanımazsın. Tanır­
san, Halil' den yana mı, emirden yana mı ola­
cağını sen de şaşırırdın ya ... 
il. JANDAR MA: Hay hay ... Ama çavuş duymasın bu sözünü 
arkadaş. Duyarsa ... 
1. JANDARMA : Bu candarmalık işini bile o halledivermişti 
bana ... Halil... Kaymakam başından savmıştı 
214