Ahlgan değildi, cesur da değildi. Hilekardı. Çarpışhğı, ta­
kip ettiği hiçbir insanla yüz yüze çarpışmamış, her zaman arka­
·dan vurm uştu. Onun yaptığı hilekarlık, kurduğu tuzak akla ha­
yale gelmezdi . Ali Safa Beyin aleti gibi görünüyord u. Gerçek­
ten aletiy di. Bir bakıma da Ali Safa Bey ona aletlik ediyordu. 
Şimdiye kadar candarmayla ancak bir iki kere karşılaşmıştı. 
Candarma, onun takibine çıktı mıydı, Ali Safa Beyin kurd uğu 
haberci ağı derhal Kalaycıya yetişiyord u. Kalaya kışlan da Ali 
Safa Beyin evinde, kendisi için yaptırdığı özel odada mükellef 
bir hayat sürüyor du. Yalnız odada sıkıldığı zamanlar , dağa çıkı­
yor, çetesinin başına geçiyor du. Çete de çok rahattı. Kar hastır­
dığı zaman sarp bir dağ köyüne yerleşiyorlar , gelsin kuzu, git­
sin kuzu keyif sürüy orlardı. Bunca serbestlik, bunca rahat hep 
Ali Safa Beyin sayesindeydi. Bu yüzdendir ki Ali Safa Bey, öl 
desin ölürler di. 
Kalaycı sordu: 
"İçinizde İnce Memedi tanıyan var mı?" 
Horali belini bir ağaca dayayıp gözlerini yummuştu . Doğ­
ruldu: 
"Ben iyi tanınm, Ağa," dedi. "Deli Durdu çetesinde bera-
berd ik." 
Kalaycı: 
"Yanıma gel öyleyse Horali!" diye çağırdı. 
Horali kalktı geldi. Kalaya onu iki omuzun dan tutup salladı: 
"De bakalım, nasıl adam dır, bu İnce M em ed?" 
Horali yutkundu, dudaklannı siler gibi yaptı: 
"Şöyle bakarsan hiçbir şeye benzetemezsin. Kısaak, incecik, 
koca kafalı, büyük gözlü, yirmi yaşında gösteren, hep düşüneeli 
duran bir çocuktur. Onun kurşun attığını görmeyen, bir çatışma­
da yanında bulunmayan kim olduğunu anlayam az. Bir nişan 
atar ki, meteliği vurur. Çeteye geldiği gün -Deli Durduyu bilir­
sin, ne kadar iyi kurşun attığını da bilirsin- İnce Memed, ondan 
iyi attıydı. Şimdi artık iğnenin deliğinden geçiriyordur. Çok atik­
tir. Yörük çadın kavgasında istese Deli Durduyu, hepimizi vu­
rurd u. Vurmadı. O böyle adam olmasaydı, Deli Durdu onun ha­
karetinin altında kalır mıydı? Deli Durdu korkuyordu ondan ... " 
Kalaycı : 
316