yarının insanlarına, tarihimizde eksiklikler kaldı diye üzülme­
meleri için, bazı heyecanlı tarihler yazdık. 
"Hastanenin girişindeki büyük bahçeyi geçince sola dönün; 
iki yam yüksek duvarlı iç bahçelerle sınırlanmış dar bir yol 
vardır. Çamur olmasın diye kışın kömür tozu dökerler yolun 
üzerine. Yazın da binaların tamiri için kullanılan kum yığınla­
rından geçilmez burası. lşte bu kum yığınlarından birinin 
üzerine oturmuştuk. Benden başka De Gaulle, Napolyon, Se­
zar, Kafka, Danton, Aetius (kültürleri yetmediği için bazı ad­
ları ben vermiştim onlara) ve şimdi adını hatırlayamadığım 
bir peygamber vardı. Peygamber durumunu kuvvetlendirmek 
için sakal bırakmış olduğu gibi -kara ve uzun bir sakalı vardı­
heybetli görünmek istediğinden, gardiyana belli etmeden ya­
takhaneden yürüttüğü beyaz çarşafa sarınmıştı. Ötekiler, gün­
lük üniformalarım giymişler di. Şundan bundan konuşuyor­
duk. Ben, aramıza yeni karışan Danton ve Aeitus'a elimden 
geldiği kadar hayatlarım anlatıyordum; tarihte nasıl birer in­
san olduklanm açıklamağa çalışıyordum. Beni, bir öğrenci he­
yecanıyla dinliyorlardı. Arada sırada saçmalayarak hayatları­
nın bazı kısımların itiraz ediyorlardı. Onlan kandırmakta çok 
güçlük çekmiyordum: Öteki hayatları sanki pek mi iyiydi? iç­
lerinde yalnız De Gaulle biraz Fransızca biliyordu. 
"Sezar, yanımızdan geçen bir ziyaretçiyi, kafasına tuğla at­
makla tehdit ettiği bir sırada, ben herkese birer sigara dağıt­
tım ve niyetimi açıkladım : Vurucu güçlerimizi birleştirmeliy­
dik. Onu bunu boş yere korkutacağımıza, kuvvetimizi olum­
lu bir işte kullanmalıydık. Sezar, elindeki tuğlayı yere bıraktı 
ve "Bene, iyi," dedi Peygamber de, savaşçı bir peygamber ol­
duğu için, bu teklifi olumlu karşıladı. Durumu açıkça ortaya 
koydum: Benim bu işten bir çıkanın yoktu. Tek başıma ikti­
dara gelmek istemediğim gibi, onun nimetlerinden de yarar­
lanmak istemiyordum. Sadece, intikam almak istediğim bazı 
kimseleri bana teslim edeceklerdi. Bir de, Bilge'ye istediğim 
339