rum. . . 
Sevgilerimle, 
 
Aziz 
  
BÖLÜM ÜÇ 
RÜZGÂR 
Hayattaki terk, göç ve devr 
eden şeyler... 
  
Mutaassıp 
Konya, 19 Ekim 1244 
Birdenbire sokaktan köpek havlamalar ı duyunca, dö şekte 
doğruldum. Yak ınlarda bir eve girmeye çal ışan bir h ırsızın 
yahut yoldan geçen bir sarho şun kokusunu alm ış olmalılar. 
Namuslu insanlara huzur içinde uyumak haram oldu art ık. 
Her köşe başında bir sefahat ve dü şmüşlük almış başını yü- 
rümüş. Evvelden Konya böyle miydi? Daha birkaç sene evve- 
line dek emniyetli, namuslu bir yerdi bu şehir. Ama i şte ah- 
laki yozla şma denilen illet balç ıktan, batakl ıktan farks ız. Ke- 
narından kıyısından değdin mi bir kere, ya üstüne yap ışır, ya 
içine çeker. Öyle bir musibettir ki zengin-fakir, genç-ya şlı de- 
meden herkesi pençesine al ır. Bir de bakm ışsın ki rüzgârla 
yayılan ateş gibi dört bir yan ı kaplamış. İşte, şehrimizin bu- 
günkü ahvâl- ı şeraiti... Medresede hocal ık vazifem olmasay- 
dı çoğu sabah evden d ışarı adımımı atmazdım vallahi. 
Devir kötü ama neyse ki kamu nizam ı başsız da değil, bek- 
çisiz de. Cemaatin menfaatini ferdi menfaatlerin önüne yer- 
leştirerek, sabah ak şam düzeni kollayanlar var. Mesela ye ğe- 
nim Baybars! Kar ım da ben de iftihar ediyoruz onunla. Bay- 
bars ve öteki muhaf ızlar gecenin şu kör saatinde mücrimler 
ortalıkta fink atamas ınlar diye, s ırf biz dö şeklerimizde rahat 
uyuyalım diye devriye gezmekteler. 
Seneler evvel biraderim vadesi dolup bu dünyadan göçünce 
Baybars' ın velisi ben oldum. Onu kendi o ğlum gibi yeti ştir- 
dim. Delifi şektir, çetin cevizdir. Bundan alt ı ay evvel muhaf ız 
  
.192 
193 
  
oldu. Dedikodulara bak ılırsa, ben medresede hoca olmasam 
Baybars'm i ş bulacağı yokmuş. Kuyruklu yalan! Baybars bu 
vazifeyi lay ıkıyla yerine getirecek basirette ve cesarettedir. İs- 
tese mükemmel bir asker olurdu. Ama ba şta Kudüs yolunda- 
ki Haçlılar olmak üzere dinimizin dü şmanlarına karşı cengâ- 
verlik etmek için yan ıp tutuşsa da buralardan gitmesini ne 
ben arzu ettim ne zevcem. İstedik ki burada kals ın, evlenip 
barklans ın. Bir yuva kurmas ının vakti geldi de geçiyor. 
"Evladım, mertsin, kuvvetlisin, tuttu ğunu kopar ırsın; sa- 
na burada ihtiyac ımız var" diye itiraz ettim. "Amac ın cihat 
etmekse bu şehirde de cihat edecek çok şey mevcut." 
Hakikaten öyle. Daha bu sabah zevceme söyledim: "Zor za- 
manlardan geçmekteyiz hatun. Yozla şma almış başını yürü- 
müş." 
Her gün bir facia ya şanıyor bir yerlerde, haberlerini al ıyo- 
ruz. Tesadüf de ğil. Eğer Moğollar bu denli muzaffer olabildi- 
lerse, H ıristiyanlar davalar ını ileri götürebildilerse, İslam 
düşmanları köy köy, şehir şehir yağmaladılarsa, bütün bun- 
ların sebebi Allah' ın ipini b ırakanlar! Lafta Müslüman olup 
İslam'ın kurallar ına uymayanlar! Bir yerin ahalisi yoldan ç ı- 
karsa şayet, aynen böyle iflah olmayacak hâle gelir. Mo ğollar