ise, Atilla Çınar'ı rehin alınış, bir yandan Çınar'ı 
tokatlıyor bir yandan da Çağlaya n'a, "Buraya gel 
çabuk!" diye bağırıyor. Bir an hayal gördüğümü 
zannetti m. Kendimi toparlayıp sakin olmaya çalışa­
rak, "Ne yapıyorsun Atilla? Ne işin var damda?" di­
ye sordum. 
"Bu senin haylaz oğlun teslim olana kadar Çı­
nar'ı döveceği m," dedi. 
Aslında kızgınlıktan deliye dönmem gerekirdi 
ama onları mart kedileri gibi damda görünce, bir­
den sinirlerim boşaldı, katıla katıla gülmeye başla­
dım. Atilla'nın kızgınlığı benim gülmeme yönelin­
ce, Çınar elinden kurtulup kardeşinin yanına, kom­
şu dama kaçmıştı. 
Keşke çocukların babalarıyla davaları, her za­
man bu kadar komik olabiley di. Bazen çok daha 
vahim olaylar yaşıyorduk. Benim yurtdışına iki gün 
için seminer e gittiğim bir sürede, oğlanlar yatılı 
okudukları okuldan kaçıp bir arkadaşlarının evinde 
kalmışlar. Okul beni bulamayınca yine babalarına 
haber vermiş. Bir gün sonra, her ikisi de öğlen ye­
meğinde masalarında otururlark en, birden yemek­
haneye babalarını n avukatı Melih Bey girmiş, ikisi­
nin de suratına herkesin içinde, babalarının adına 
birer tokat patlatmış. 
Herkesin içinde yedikleri tokat, o güne kadar 
yedikleri bütün sopalardan daha ağırlarına gitmişti . 
Ben de duyduğum zaman kızgınlıktan delirmiştim. 
141