bir edayla meydana yakla ştı. 
"Hepinizi tebrik ederim! Bize muhte şem bir ak şam yaşat- 
tınız. Ayin içime i şledi." 
Rumi nezaketle te şekkür etti, öteki dervi şler de onu izledi. 
Sazendeler ayaklan ıp bir araya geldiler ve hükümdar ı hür- 
metle selâmlad ılar. Keyhusrev'in yüzü keyiften ışıl ışıklı. 
Muhafızlarından birine i şaret etmesiyle adam ın ona mor ka- 
dife bir kese uzatmas ı bir oldu. Keyhusrev kesenin içinde ne 
çok çil alt ın olduğunu hepimize göstermek için elinde şöyle 
bir tart ıp hoplatt ıktan sonra keseyi sahneye f ırlattı. Seyirci- 
ler takdirle ve minnetle alk ışladı. Hükümdar ımız ne kadar 
cömertti! 
Yaptığı işten memnun, kendinden emin bir hâlde Keyhus- 
rev meydana s ırtını dönüp, kafilesiyle beraber ç ıkış yolunu 
tuttu. Ama daha birkaç ad ım atmıştı ki az evvel sahneye f ır- 
lattığı kese aynen havada uçarak, ayaklar ının dibine dü şüver- 
di. Her şey öyle h ızlı olmuştu ki donakald ık, yelimizden k ıpır- 
dayamadık. Ama hiç şüphesiz en çok şaşıran Keyhusrev'di. Bu 
öyle açıktan açığa yapılmış ve o kadar kasti bir hakaretti ki af- 
folunmas ı mümkün de ğildi. Keyhusrev omzunun üzerinden 
inanmaz gözlerle arkas ına baktı. Kafasına keseyi f ırlatanın 
kim oldu ğunu anlamaya çal ıştı. 
Şems'ti tabii! Ba şka kim olabilir! Hey deli dervi ş! Anında 
tüm kafalar ona döndü. Meydan ın tam orta yerinde ellerini 
beline koymu ş dimdik duruyordu. Zifiri gözleri çakmak çak- 
mak Keyhusrev'e bak ıyordu. 
"Biz para için sema etmiyoruz" dedi davudi bir sesle. "Se- 
ma manevi, semavi, ruhani bir danst ır; yalnız ve yaln ız aşk 
için yap ılır. O yüzden al paran ı! Senin o alt ınların bizim ka- 
tımızda geçmez!" 
  
Hepimize deh şetengiz bir suskunluk çöktü. Rumi'nin bü- 
yük oğlu Sultan Veled yan ımda yaprak gibi tir tir titriyordu. 
Kimse çıt çıkaramadı. Bu gerilimi beklermi şçesine bir de 
yağmur başlamaz mı? Bulutsuz gökten üzerimize ya ğdırılan 
damlalar kaç ıp gitme arzumuzu art ırdı. 
Keyhusrev Şems'e cevap verememenin sanc ısıyla adamla- 
rına döndü ve gürledi: "Haydi gidelim!" 
Hükümdar sinirleri altüst olmu ş bir halde ç ıkışa yöneldi. 
Yerde yatan alt ın kesesini a ğır çizmeleriyle ezip geçti. Çok 
sayıdaki muhaf ızı hemen pe şinden se ğirtti. Onlar keseye 
basmaya k ıyamayıp üstünden hoplad ılar. 
Keyhusrev ve şürekâsı çıkar çıkmaz seyirciler söylenmeye 
başladı. 
"Çılgın bu herif! Ba şımıza iş açacak!" dediler. 
"Bu Şems kendini ne zannediyor!" diye homurdand ı bazıları. 
"Ne cüretle hükümdar ımıza hakaret eder?" diye kat ıldı di- 
ğerleri. 'Ya Keyhusrev bu i şin bedelini tüm şehre ödetmeye 
kalkarsa?" 
Şems'e ters ters, pis pis bakt ılar. Olan biteni k ınayanlar ın 
başında Şeyh Yasin ve talebeleri geliyordu. Hepsi de gayet ki- 
birli ve gösteri şli bir şekilde aya ğa kalkıp Şems'i kınadıklarını 
aşikâr ettiler. Ve ne ilginçtir ki k ızgınlıkla çıkıp giden bu güru- 
hun içinde Rumi'nin en eski müritlerinden iki tanesi ve öz o ğlu 
Alaaddin de vard ı. 
Alaaddin 
Konya, Haziran 1246 
Bu kadar utand ığımı hatırlamıyorum. Öz babam ı aylardır 
bir zındıkla işbirliği hâlinde görmek yeterince utanç verici de- 
ğilmiş gibi, şimdi de müzik ve raks ç ıktı başıma! Babam koca