hazırlık yapılmamıştı doğumdan önce. Bu yüzden Mustafa 
İnan, komşuların hediyeleriyle kundaklandı, giydirildi Lo­
husa yatağı da süslenmedi, geleneklere uygun hiçbir sevinç 
gösterisi yapılmadı yani. Ne olursa olsun bu erkek çocuk ya­
şamalıydı. Ve belki yaşamasının sevinci gizlenirse ölüm, du­
rumu haber alıp gelemezdi. Ölümü kandırmak için bazı bazı 
'oyunlar düzenlendi: Mustafa’nın kulağına, okula gidinceye 
kadar küpe taktılar, asker elbiselerinden bozma ve boynuna 
kadar düğmeli soluk ceketler giydirdiler. Rııbia Hanım da lo­
husa yatağına sadece bir battaniye örttü, hem de siyah bir 
battaniye. Doğrusu geçim durumları da pek parlak değildi: 
kimse onların erkek çocukları öldüren kaderi kandırmak için 
böyle davrandıklarım ileri süremezdi."
.Ja le İnan geçti önlerindçn; bilim ödülünü kollarıyla sıkı 
sıkı sarmıştı. Profesör ayağa kalktı: "Nasılsınız?" ve gene 
oturdu. "Yanındaki oğluydu," dedi sonra genç adama, "Hüse­
yin." Delikanlı arkalarından baktı: "Onu iyi şartlar altında 
yetiştirmiştir," dedi. "Tabiî," diye hemen karşılık verdi göz­
lüklü profesör: "Hüseyin’in babası posta seyyan değildi ki." 
Bir süre düşündü: "Dur acele etme. Hüseyin de parlak şart­
lar altında doğmadı; babasından otuz dört yıl sonra dünyjya 
geldiği halde. Bununla birlikte, Mustafa İnan da eniştesinin 
teklifini kabul ederek müteahhit olsaydı, oğlunun doğduğu 
gece Haydarpaşa Numune Hastanesinden Erenköy’deki ka­
yınpederinin evine kadar yürümek zorunda kalmazdı belki; 
ama üniversitenin kutsal kapısından başını dışarıya uzatıp 
. da insanların nasıl para kazanmaya çalıştıklarını merak et­
meye başladın mı bu -işin sonu iyi olmaz." "Hangi işin?" diye 
sordu delikanlı. Profesör güldü: "Bilim canım.'j
Jale İnan oğluna baktı. "Hüseyin hastanede başka çocuk­
larla karıştırılır diye nc kadar korkmuştuk. Ne yapalım oğ­
lum, 02e] kliniklerin yanına yaklaşmak mümkün değildi ki- 
Bu devlet hastanesiydi, tanıdık bir doktor da bulmuştuk.
75