KAPLUMBAĞALAR
 
412
 
 
Purluğun çevresindeki hendek yıkılmış, neredeyse yitmişti. «(Çok 
dayanmaz zati...)» dedi. Devrilmiş kapıya basıp içeri gridi. Çubuklar 
sırıtıp sırıtıp kalmışlardı. Her yer ha
yvan pisliğiyle doluydu. Bağlar 
bağlıktan çıkıp gitmişti iyice...
 
Sağına soluna bakınırken birden durdu:
 
«Ulaaaaaan!!. . Ulaaaaaan!!!.» dedi.
 
Hayretler içinde kaldı. Her yer kaplumbağa idi!
 
Her yaştan, her nakıştan, yüzlerce, binlerce; sayılmayacak kadar. 
çok kaplumbağa;genç, koca, yavru; yenip bitmiş bağlarda, birer kazık 
haline gelmiş asmaların diplerinde, toprağın çıplak yüzünde, 
yürümeden, kıpırdamadan, şaşırmış gözlerle bekleşiyorlardı. 
Ü
stlerinden yeşil yorganları alınmış gibiydi.
 
Gitti, birkaç 
tanesinin yanı başına çöktü.
 
Elini teknelerine sürdü, okşadı...
 
«Ne gözel ürediydiniz! Her gün, her hallarmızı goruyor
-
 
dum! 
Tatlı tatlı taklaşıyordunuz! Toprağı eşip yumurtluyordu
-
 
nuz. 
Yumurtaların üstünü örtüp ardınıza baka baka, yan yana çekip 
gidiyord
unuz. Purluğun bir süsü, bir nakışıydınız. Onca zaman 
barabardık. Hiç birinize bir kötülüğüm olmadı. Hiçbi
-
 
nizi bağlardan 
dışarı atmadım. İki deneciğinizi, iki yavrucuğu sadece... onları da 
torunlarımın beşiklerine taktım, dünya âlem biliyor... Şimdi ne o
lduk 
böyle? Esti bir karayel, emme ner
-
 
den esti. kim estirdi? bilmiyorum. 
Biliyorum emme bilmiyo
 
rum!.. O kadar deyim de anlayıverin! Yalnız ben estirmedim, biz 
estirmedik! Bir yanlışlık deyelim, bir yanlışlık oldu. Ne yapalım, 
oluyor! Yolda giderken kamy
onlar bile devriliyor... Bizi affedin... 
Hökümeti de affedin ... Böyle bir hökümetimiz olduğu için bizi 
yeniden affedin... 
İ
şte böyle benim tekneli dayılarım!.. Bundan böyle 
hiçbir boka karışmayacağım! Bundan böyle iki adım olacak: Biri 
“Gel”, biri “Git”! 
.. Gel derlerse geleceğim, git derlerse gideceğim. 
Ver 5 kuruş vergi, al 5 kuruş vergi... İşte böyle! Görüyorsunuz benim 
de halimi! Nasıl dinim imanım gevriyor, nasıl tırnaklarımı yiyorum! 
Nasıl gözlerimden kan geliyor, görüyorsunuz. Emme başka