Gulyabani -Çakşırımı çözmeye elim yetişmez. 
Hasan-Acayip! Vah bebecik, senin donunu dadın mı 
bağlar, lalan mı? Hakikaten bu kıyafet senin kendi başına 
yapabileceğin kolay bir şey değil... Sana bir giyindicici so­
yundurucu lazım. Çok masraflı hayat! 
Kahkahalar ayyuka çıkıyordu. Bahçedeki merdiveni ge­
tirdiler. Birkaç kişi tuttu. Hasan yedi sekiz basamak çıkarak: 
-Utanma! Bu akşam da çakşırını çözmek şerefi bana 
nasipmiş. Bu mühim hizmetimden dolayı ömrüm oldukça 
iftihar edeceğim. 
Çakşır aşağı alındı. Aşırı uzunlukta tahtadan iki leylek 
hacağı göründü. Kahkahadan, el çırpmadan bahçe inliyor­
du. Hasan kalabalığa dönerek: 
-Bu tahtadan hacakların adına Avrupalılar echasse di­
yorlarmış. Bunu kırlarda uzakları görmek için bazı çobanlar 
kullanır, cambazlar da bu yüksek ayaklada hüner gösterir­
lermiş. Fakat zannetmem ki bunu bizim gulyabani cenapla­
rının düşündüğü şu şeytani şekilde kullanmak herhangi bir 
Avrupalının aklına gelmiş olsun. Ahu Babamız echasse 'ların 
en uzunuyla yürümek maharetini kazanmış olduğundan do­
layı Frenklerio de takdirine layık görülür fikrindeyim. Çün­
kü icat edildiği zamandan beri bu ayaklıkların böyle bir kö­
tülüğe alet olacağına kimse ihtimal vermem iştir zannederim. 
Hasan yine gulyabaniye dönerek: 
-Aziz Babamız, şimdi sıra o hürmetli başına geldi. Onu 
da çıkar da içinde saklı olan asıl şeytanı şu halk doya doya 
seyredecek ibret alsın. 
Ahu Baba yaralı omzunu zor kımıldatarak iki elini kal­
dırdı. O korkunç kafayı başından ağır bir tabla indirir gibi 
aldı, merdivende duran Hasan'a uzattı. Bu başlığın altından 
meydana otuz beş kırk yaşlarında, kara sakallı bir insan ka­
fası çıktı. Her taraftan yükselen hayret nidalarının en kuv­
vetiisi penceredeki hanımefendiden geliyordu. Zavallı kadın 
avazı çıktığı kadar şöyle bağırıyordu: 
-Bizim çiftlik kahyası Zekeriya Efendi! İlahi, seni efen­
diler götürsün. Tüh nankör! Yediğin ekmek gözüne dizine 
dursun! 
121