tireceksin benim cenazemi, Durmuş Ali Emmiyin yanına göme­
ceks in." 
"Olur Ana." 
"Dur," diye bir genç kız gibi sevinerek ayağa fırladı Hürü 
Ana. "Sana güzel bir börk örmüştüm, keçilerin tüyünden, yu­
muşacık, işlemeli. Bir yıl göz nuru döktüm ona. Sana gelirken 
unutmuşum. Giy bakal ım." 
Yeşil sandığın çıngırağını açarak renk renk bir bohçadan 
börkü çıkaran Hürü Ana, onu Memedin başına koydu: 
"Yakışlı," dedi. "İşte sen bu börkü giyince de seni kimse ta­
nımaz. Nerdeyse tanyeri ışıyacak Ben senin tarhananı ocağa 
koyay ım." 
Tarhanayı ocağa koydu, kendi de gitti gene sandığı açlı, 
Memedin önünde üstündekileri çıkarıp Yörüklerden köye gel­
diği günkü giydiklerini giydi. 
"Bunları giydim senin yanından geldikten sonra. Bugün de 
giyeceği m." 
"Sağ ol Ana," dedi İnce Memed. "Şu bana yaplığın iyilikie­
rin allından kalkabilir miyim ki ... " 
"Git canını kurtar, çocukların olsun." 
Dışarıya çıklı, damın arkasına dolandı, orada, uzakta, kü­
çük kayalığın üstünde ahn kararnsını görünce sevinçle içeriye 
koştu: 
"Atın orada duruyor," dedi. 
412