SERVET: Anlıyorum. (Çevresine bakar. Emel tedirgindir.) 
Şey ... 
SAFFET: Prova yaparken boğazım kurudu patron. Avans 
olarak bize birer içki ikram edemez misin? 
SERVET (Seviner ek): TabiI. (Coşkun' a bakar.) Tanışmamızın 
heyecanını kaybetmeyiz böylece. (Heyecanlanır.) Insan 
kardeşler im! Hepinizi seviyorum. Dünyanın hiç bir yerin­
de artık böyle heyecanlara tesadüf edilemiyor. 
SAFFET (Alaycı): Doğrudur. Dünyanın hiç bir yerinde ser­
best teşebbüs böyle birdenbire heyecanlanarak işçilerini 
meyhaneye götürmez. 
SERVET (Heyecan la): Kimse yapamaz bunu bizden başka! 
SAFFET (Başını önüne eğer): Dünyada benden başka hiç bir 
aktör de iki aydır doğru dürüst para almadığı halde, pat­
ron onu meyhaneye götürüyor diye her şeyi unutup duy­
gulanmaz. (Kapıyı gösterir.) Soldan çıkarlar. 
(Emel, Saffet, Servet ve Coşkun çıkarlar. Kısa bir süre sonra 
koridordan Cemile'nin sesi duyulur.) 
CEMILE'NIN SESI: Coşkun ! Biraz bakar mısın? (Durur.) 
Coşkun! 
(Cemile koridordan gelir.) 
CEMILE: Coşkun ! (Şaşırır.) Neden hep gidiyorsun Coş­
kun? (Kanapey e çöker.) Gene bu eve döneceğini bilmiyor 
musun? (Kapıya bakar.) Tek başına hiç bir şey yapamaya­
cağını bilmiyor musun Coşkun? 
(Saadet Nine görünür. ) 
SAADET NINE: Kiminle konuşuyorsun? Cemil Paşayla mı? 
CEMILE (Gözlerini kapar): Anne rica ederim beni yalnız 
bırak. 
44