FEYZA HEPÇİ LİNGİ RLER 
"İnanıyorum, inanıyorum." deyip gönlünü almaya ça­
lıştı Yumuşak. Sonra dedesine döndü: "Dede, bu gece bi­
ze o güzel masallarından anlatır mısın?" 
"Anlatırım tabii," dedi dede. Yumuşak'ın konuyu de­
ğiştirmeye çalıştığını anlamıştı. "Pelin dinlemek isterse an­
latırım." 
"Ben masal dinlemeye bayılırım." dedi Pelin. 
Ama masal için, zaman erkendi daha. Herhalde anne­
sinin yaptığı gibi yatağa girince anlatacaktı büyükbaba. 
Pelin, öğrenmek istediği birçok şey olduğunu düşündü. 
Söze nereden ve nasıl gireceğini bilemiyordu. 
"Şey," diye kekeledi. "Sizin ülkenizin özel bir adı var 
mı? Cinler ülkesi, devler ülkesi, cüceler ülkesi gibi." 
Yumuşak, kızmaya hazırlanıyordu ki büyükb aba katı­
la katıla gülmeye başladı. 
"Tabii var," dedi. "İnsanlar bilirler bu adı, çünkü on­
lar koymuşla rdır. Yakın zamanlara kadar ülkemizin adı 
'Alfabe' idi. Son yönetimsel değişiklikten sonra 'Abece' 
oldu. Son seçimlerde C'yi de kattık yönetime. A'nın ve 
B'nin yanına." 
Pelin'in gözleri kocaman açıldı: 
"A yönetici mi?" 
"Evet," dedi büyükbaba. "A yöneticidir ve ünlülerin 
temsilcisid ir. Biz yani ünsüzler daha çok olduğumuz için 
iki temsilcimiz var. B ile C. C son seçimlerde katıldı." 
Pelin, söylenenleri düşünmeye başlamıştı. Yumuşak: 
"Kurtuluş Savaşı'nı da anlatsana dede." dedi. 
Dede, Pelin'e baktı. 
"Atatürk'ü bilir misin?" diye sordu. 
"Kim bilmez Atatürk 'ü?" dedi Pelin. "Siz beni yalnız 
küçük değil, galiba aptal da sanıyorsunuz." 
"Hayır, öyle bir şey söyleme dim," dedi dede. "Atatürk 
yalnız sizin değil, bizim de kurtarıcımızdır . O yüzden sor-
50