da sahaya dolmuştu. Yanın futbolcular, alçak kalelerin önün­
de çalışıyordu : Islak çimenlere hızla sürttükleri takunyalı elle­
rinden biriyle arabalannı koştururken , öteki elleriyle de topa 
vuruyorlardı hırsla. Yalnız, demir tekerleklerin ve çarpışan 
arabalann gürültüsü duyuluyordu sahada. Lunaparklarda çar­
pışan otomobillerin içinde eğlenen çocuklar gibi gülüyorlardı . 
Arabalann her çarpışmasında , yanın vücutlanyla bir topaç gi­
bi sallanıyor, arabadan düşecekmiş gibi oluyorlar dı; fakat düş­
müyorlardı. Belki de alt taraflanndan arabaya bağlıydılar. He­
nüz maç başlamadığı için beni de arabalanna alıp gezdiriyor­
lardı. Benimle konuşurken arada bir, önlerinden geçen bir to­
pa kafa atıyorlar, ya da yere düşmek üzere olan bir topa saldı­
rarak arabalannın burunlanyla vuruyorlar dı. Onlann ustalığı­
na imreniyordum. Ben onlarla konuşrnağa daldığım halde, 
onlar beni dinlerken bir yandan da geçen her topu gözlüyor­
lardı. Maç başladıktan sonra da beni arabalanndan indirmedi­
ler. Çizgi kenanndan dışan çıkan bir topu izlerken, bazen sa­
ha dışına çıkıyorduk ve hemen sahaya girmiyor duk. Kurallara 
çok aldınlrnıyor du. Bisikletli hakem, her durumu hoşgörüyle 
karşılıyor du. Bir gol, yanın gol sayılıyor du. Sonuçlar hep ke­
sirli çıkıyordu. Benim biraz içim bulanıyordu ." 
Bilge içini çekti. �oh!" dedi. Ah! deseydi. Sen buraya niçin 
gelmiştin Hikmet? Sonunda nereye ulaştın? Bununla birlikte, 
sinirli sinirli gülelim. Güldü. "Ne yapalım ?" dedi ve gene 
güldü. "Parçalandık, dağıldık. Yarı yarı oynayabildik maçı. 
Biraz sonra saha kalabalıklaş tı. Beni arabasına alan oyuncu, 
hava serinledi diyerek ceketini giydi ve iç cebine saklamış ol­
duğu müstehcen resimleri, herkesin gözü önünde satmağa 
başladı. işportacılar sahaya doldu. Çakmaklara benzin doldu­
ruldu. Yanın oyunculann bir kısmı da ayakkabı bağı ve jeton 
satmağa başladı. Takım elbise yaptırmış olan yanrnlar, panta­
lonlannı sattılar, bu arada yanlışlıkla ayakkabı bağı alanlar 
yan fiyatına geri verdiler bunları. Bu süre içinde atılan goller 
157