Ca b bar: 
"Ulan eşek, yani bilemedin mi bu köpek seslerinin nereden 
geldiğini?" 
Cabbar: 
"Ne bileyim bre Çavuş, onları ben doğurmadım ki ... " 
Çavuş: 
"Ulan eşek," dedi, "o köpek sesleri yörük çadırlarından ge­
liyor. Bu yakınlarda yörükler çadır kurmuşlar , köpekler de on­
ların. Aniadın ını şimdi?" 
Ca b bar: 
"Anladım ." 
Recep Çavuş: 
"İyi ki anladın ." 
Ca b bar: 
"Öyleyse ben İnce Memedie çadıriara gidip ekmek isteye­
ceğim. Gelir misin İnce?" 
Durdu: 
"Siz bilirsiniz," dedi. "Biz burada ateş yakar ısırunz, sizi 
bekleriz ." 
M em ed: 
"Gidelim Cabbar," dedi. "Gidelim ama, şu halimize baksa­
na, bizi gören çingene sanır. Yahut da leş parçalaınış köpek sa­
nırla r ... " 
Ca b bar: 
"Aldırma bre kardaş. Yüzümüzü bir yıkadık ını olur biter." 
Kayadan düze kadar, konuşmadan indiler. Biribirlerinin 
yüzüne nedense bakamıyorlar dı. O da başını ona doğru dön­
dürmeye korkuyordu, o da... Sanki bir suç işlemişler di. Kötü 
bir suç. 
Cabbar en sonunda elini uzattı. Memedin sırça parmağını 
tuttu. Memed, ağır başını kaldırdı. Bakh. Cabbar da Memedin 
gözlerinin içine bakh. Bir zaman olduklan yerde durarak biri­
birlerinin gözlerinin içine baktılar. 
Me med: 
"Cabbar," dedi, "bu adam iyi bir adam değil, biz bunun 
peşine düşüyoruz ya." 
Ca b bar: 
174