fazla ya da yüksek sesle gülmenin iyi olmadığını, hatta uğursuz 
olduğunu öğütleyen, zira bu neşe sağanağını bir elem sağanağının takip 
edeceğinden korkan bir ethos. Gözlerinden yaşlar gelene kadar gülersen 
sana şu basit gerçeği unutmamanı tavsiye eder bu öğreti: "göz yaşarana 
kadar gülmek" gülmekten ziyade ağlamaya yakındır.
Ama birinin korkulardan, evhamlardan bahsettiğ ini dinlemek onu esnerken 
seyretmeye benzer. Daha onunkiler bitmeden bir de
111
bakarsın sen kendininkileri saymaya  başlamışsın. Çok geçmeden Abed'le 
Pİyu da Kader'in onlara ne oyunlar oynayacağı konusunda kafa yormaya 
başlamışlardı. Yine de masaya boca edilen çeşit çeşit endişelerin en 
büyük paydası "yabancı memlekette yabancı olmak" olduğu için bir süre 
sonra konuşma ortak ilgi alanlarına yöneldi: "Amerikalılar!"
"Kütüphanenin her yerine yapıştırdıkları şu fosforlu sarı DİKKAT DİKKAT 
bantlarını gördünüz mü? Birilerini bıçakladılar filan sandım," dedi 
Piyu. "Meğer neymiş, insanları yağmura karşı uyarı -yorlarmışü!
"MERDİVENE DİKKAT! yazıyor merdivenlerde, DİKKAT ALÇAK TAVAN! levhası 
var Öğrenci İşleri'nin tek tek bütün katlarının tavanlarında. Kahve 
bardaklarının üzerinde DİKKAT SICAKTIR! meyvelere yapıştırdıkları 
çıkartmalarda OLGUNLAŞINCA YUMUŞAR! yazıyor. Arabaların y an 
aynalanndaki etiketlerde Aynadaki nesneler göründüklerinden daha 
yakındır uyarısı var, halk otobüslerinin kapılarında açılabilecekleri 
belirtiliyor! Herhalde sadece Amerika'da KAR KAYGANDIR diye bir uyan 
ile karşılaşabilir insan..."
"Ben en çok, en ufac ık kıytırık şeylere dahi ıcığımn cıcığı isimler 
vermelerine hastayım," dedi Abed elinde bir tomar renkli şeritle 
odasından döndükten sonra. Açık tonlardan koyu tonlara doğru sıralanmış 
her şerit değişik bir renge ayrılmıştı. "Şunlara bakın. Evlerini dekore
etmeyi planlayan insanlar kullanıyor bunları. Bunları bulduğum dükkânda 
yüzlercesi var. Her bir tona acayip bir isim takmışlar!"
Bej rengine Çöl Şafağı Yankısı, kahverenginin koyusuna Çocukluğun Kum 
Kaleleri, açık maviye Göksel Bulmacalar, toz pembeye Yastık Muhabbeti, 
beyazın bir tonuna Dünmüs Gibi, cırtlak turuncuya Aron 'un Çilleri... 
ismi verilmişti. Şeritlerin üzerindeki tuhaf isimlere bakarken üçü de 
hayretle başlarını salladı: "Amerikalılar!"
Hiç böyle bir niyetleri yokken, kendiliğ inden, sohbetlerini "Amerika'da 
Amerikalı olmamanın zorlukları" ismindeki ortak renkle boyamaya 
başlamışlardı. Aynı rengin biraz daha koyu bir tonuna "Gündelik Hayatın 
Zorlukları" denebilirdi. Büda'nın temel
112
öğretileri dünya çapında yabancıların sorunları için de geçer li olsa 
gerek. Zira burada da Büda'nın dediği gibi "en basiti başarmaktır en 
zor olan".
Telefon konu şması yaparken, bu sefer doğru alan kodunu çevirdiğine, 
doğru parayı doğru zamanda attığına yüzde yüz emin olduğun halde 
mekanik hanımın "Özür -dileriz- konuşmanız -tamamla- namamaktadır" 
mantrasını yinelediğini duyunca cinnet getirmemek mesela. Sürekli başka 
özel kartlarla kansan bir özel kartla çalışan fotokopi makinesini nasıl 
çalıştırmalı, satıcı kadının delici bakışla -n altında hangi ekmekçiğin 
üzerine (yirm i küsur çeşidi var) hangi peyniri (vitrinde on küsur 
çeşidi var) istediğine nasıl hemen karar vermeli, penisindeki kaşıntıyı 
eczacıya nasıl anlatmalı... gündelik hayatın yılankavi patikalannda 
salınırken sabahtan akşama, rutinin basit ama bir o kadar aleng irli 
makinesini nasıl yürütmeli ve en ufak şeyleri yanlış yaparken tekrar 
tekrar budala gibi görünmemeyi nasıl başarmalı? İnsanı en fazla küçük 
düşüren, her şeyden çok mahcup eden işte bu basit gündelik hayattı.
"Buraya geleli daha bir ay olmamıştı," diye mmldandı Abed bir itirafın