112 ikimizi de uyku tutmadığı za man, kendi koridorlarımızda bir 
ileri bir geri, sinirli adım larla dolaşıp duruyoruz. 
Tekmeleyerek, sadece çişini filan tutmasını öğretebildim. Bir 
de ön ayağını uzatmasını öğret miştim - onu çabuk unu ttu. 
Biraz gerizekâlı bir köpek ol duğunu sanıyorum. Kuduzdan 
korktuğum için veterine re götürüyorum; geceleri neden 
dolaştığını ve hiçbir hü ner öğrenmediğini de sormak istiyorum 
veterinere, utanı yorum. Belki de ben suçluyum bu meselede. 
Çünkü onu al dığım zaman, ceketimin cebine girecek kadar 
küçüktü; az gelişmişliğinin benden başka sorumlusu olamaz. 
Şimdi, üz gün anlarımda, sebepsiz yere onu tekmelediğim 
oluyor. Üs telik ona bir şey öğretilemezmiş artık. Bu işte de, 
her zaman olduğu gibi çok geç kaldığ ımı hissedi yorum. Belki 
şu köpekten söz ederken sırası değil ama, ben de bazı ş eyleri 
-kendime ait demek istiyorum - anlatmakta geç kalırsam, 
meyhane arkadaşlarımın bunla rı anlayacak duruma gelme -
lerini beklersem, çok önemli bir fırsatı kaçıracağımdan kor -
kuyorum. Çünkü, bu - ne bileyim - tutarsızlıkları ya da ona 
benzer münasebetsizlikleri kendime saklarsam bundan ne 
çıkarım olur, değil mi efendim? Daha mı iyi olurum sanki? 
Beni bağışlayın muhterem efendim; size gerçekten bü yük 
saygım var. insanları sevmiyo rum derken elbette sizi 
katmadım onların, arasına. Birçok şeyi anlayacağınızdan hiç 
kuşku duymadığım için... Fakat samimiyetime inanmanızı rica 
ederim. Bakın işte hiç sebep yokken, olup biten her şe yi 
anlatacağım hususunda s ize söz verdiğim halde - söz ver mek 
deyimi burada yersiz ve belki de size karşı biraz saygı sızlık 
gibi görünüyor biliyorum - henüz tutarlı ve ilginç hiç bir şey 
söylememişken, neden bilmiyorum, ter içinde kal mışım. 
(Elimin altına koyduğum kâğıt da yere düşmüş.) Bi raz 
dinlenmek için izninizi isteyeceğim. Köpeği de on iki saattir 
çiş... sokağa çıkarmadım. (Böyle küçük ayrıntılarla vaktinizi 
aldığım için özür dilerim. Köpeği koridora kapat mıştım, beni