Beni ne kadar sevdi ğini, ıssız kervansaraylarda, ç ıplak dağlarda, karl ı gecelerde hep beni dü şündüğünü, 
uzun uzun anlatt ı. Bunlar ı söylemeseydi çocuklar ı uyand ırır, eski kocam ın evine geri dönerdim. Birden içimden 
öyle geldi ği için şöyle deyiverdim: 
"Eski kocam her an dönebilirmi ş gibi geliyor bazen bana. Seninle gece yar ısı bir odada kalmaktan, 
çocuklara yakalanmaktan korktu ğum için de ğil, birbirimize sar ılır sar ılmaz o kap ıyı vurmaya ba şlayacak diye 
korkuyorum." 
Dışarıdan, hemen avlu kap ısının oradan ölümüne dövü şen kedilerin ba ğırışlar ı geldi. Sonra uzun bir 
sessizlik oldu. Bir an h ıçkıracağım sand ım. Elimdeki şamdan ı ne sehpan ın üzerine b ırakabiliyordum, ne de 
dönüp odaya, çocuklar ımın yan ına dönebiliyordum. Babam ın katlinde parma ğı olmad ığına iyice ikna olana 
kadar bu odadan ç ıkmayacağım, dedim kendi kendime. 
"Bizi küçümsüyorsun," dedim Kara'ya. "Benle evlendikten sonra kibirli oldun. Kocam dönmedi ği için zaten 
acıyordun, şimdi babam öldürüldü ğü için de ac ıyorsun bize." 
"Şeküre Han ım," dedi dikkatle. Söze böyle ba şlamas ı hoşuma gitmi şti. "Bunlar ın doğru olmad ığını sen de 
biliyorsun. Senin için her şeyi yapar ım." 
"O zaman yata ğından ç ık ve benim gibi ayakta bekle." 
Bir şey bekledi ğimi niye söylemi ştim? 
"Yapamam," dedi yorgan ı, üzerindeki geceli ği utançla i şaret ederek. 
Hakl ıydı. Ama yine de sözümü dinlemiyor olmas ı öfkelendirdi beni. 
"Babam öldürülmeden önce bu eve süt dökmü ş kedi gibi giriyordun," dedim. " Şimdiyse bana ' Şeküre 
Han ım' derken bile dedi ğine kendin de sanki inanm ıyorsun ve inanmad ığım da bizler bilelim istiyorsun." 
Öfkeden de ğil, bütün bacaklar ımı, sırtımı ve boynumu buz gibi saran so ğuktan titriyordum. 
"Yatağıma gir ve kar ım ol," dedi. 
"Babam ı öldüren alçak nas ıl bulunacak?" dedim. "Bulunmas ı çok sürerse, benim bu evde seninle kalmam 
doğru değil." 
"Ester ile senin sayende, Üstat Osman bütün dikkatini atlara verdi." 
"Üstat Osman rahmetli babam ın can düşman ıydı. Şimdi katilini bulmak için ona muhtaç olundu ğunu zavall ı 
babac ığım yukar ıdan görüyor ve ac ı çekiyordur." 
Bir anda yataktan f ırlad ı, üzerime geldi. Yerimden k ıpırdayamad ım bile. Ama sand ığımın aksine, elimdeki 
şamdan ın mumunu eliyle söndürüp durdu. Kapkaranl ık oldu her yer. 
"Baban art ık hiç göremez bizi," dedi f ısıldayarak, "ikimiz yaln ızız. Söyle şimdi bana Şeküre: Buraya, on iki 
yıl sonra geri dönünce beni sevebilece ğini, gönlünde benim için yer açabilece ğimi hissettirdin bana. Sonra 
evlendik. Evleneli beri beni sevmekten kaç ıyorsun." 
"Seninle mecburiyetten evlendim," diye f ısıldad ım. 
Karanl ıkta hemen kar şımda duran gövdesine kelimelerimin Fuzuli'nin dedi ği gibi, birer çivi gibi çak ıldığım 
acımas ızca hissediyordum. 
"Seni sevseydim çocuklu ğumda severdim," diye yine f ısıldad ım. 
"Söyle bana karanl ıktaki güzel," dedi. "Evinize girip ç ıkan bütün o nakka şlar ı dikizleyip tan ımışsındır. 
Sence hangisi katil?" 
Hâlâ neşeli olabilmesi ho şuma gitti. Kocamd ı benim. 
"Üşüyorum." 
Bunu dedim mi, hat ırlam ıyorum. Öpü şmeye başlad ık. Karanl ıkta hâlâ bir elimde şamdan ı tutarken ona 
sar ılmak, kadife gibi dilini a ğzımın içine almak; gözya şlar ını, saçlar ım, geceliğim, titremem, hatta onun gövdesi 
hepsi güzeldi. So ğukta burnumun s ıcak yanağına yaslan ıp ısınmas ı da güzeldi, ama korkak Şeküre tuttu kendini, 
öpüşürken kendini unutamad ı da elindeki şamdan ı, kendisini seyreden babas ını, eski kocas ını, yatakta uyuyan 
çocuklar ını düşündü. 
"Birisi var evde," diye ba ğırdım. Kara'y ı ittim ve sofaya ç ıktım.