27 
Gediği aşınca Sakızlı köyü karşıianna çıktı. Köy bir koya­
ğın üst ucundaki düzlükteydi. Sırtını mor kayalıklı Kekilli da­
ğına vermişti. Evlerin çoğu yan yarıya yıkılmış, duvarların taş­
lan arasından yaban otları, eşek incirleri, çiçekler fışkırmış, kö­
yün dışındaki ağaçsız küçük mezariığın da bütün hece taşları 
devrilmişti. 
Kasım köyün üst başına gelince durdu, bir taşın üstüne se­
kilendi. 
"Şu ev bizimdi," dedi kaşlarını çatarak. Koyağın karşı ya­
macındaki, yığma taşlardan geniş bir avlusu olan iki katlı, sıva­
lan dökülmüş, bağdadi kirişleri görülen bir evi göste rdi. "Köy 
sürüldükten sonra buraya bizim köyden tek gelen insan benim. 
Ne yapalım, bütün keçilerini yemiştik Çiçeklidereli Mahmut 
Ağanın. Açlık bu. Dini imanı, vicdanı yok açlığın ... " 
Konuşkan bir adam olmayan Kasımın dili çözülmüştü. 
"Benim yutamadığım, bizi buradan kovdu anladık, keçile­
rini yemiştik. Ama Çukuro vadaki köyümüzü neden elimizden 
aldı? Biz o toprakları canımızı vererek çıkarmış hk." 
Ellerini göster di. Ellerinde çalı yırtmamış, orak, tahra, balta 
kesmemiş azıcık bir yer bile kalmamıştı. Elleri bir tuhaf hayva­
na benziyord u. 
"Öldürdüğün Mahmut Ağanın küçük kardeşiydi, değil 
mi?" diye onun yanına çömelmiş Ferhat Hoca sordu. 
"Bir kurşunda başı paramparça oldu, taşa düşmüş karpuz 
gibi." 
560