ANNEI 
HASAN 
LALE 
HASAN 
LALE 
HASAN 
LALE 
HASAN 
LALE 
HASAN 
LALE 
HASAN 
LALE 
HASAN 
LALE 
HASAN 
LALE 
HASAN 
LALE 
HASAN ya ... Ama kadınsın işte. Elinden ne gelir? Yapıve­
rin aralarını sevaptır. 
: Çok uğraştık uğraşmasına. Hele geçen gün ... 
(Kadınlar aralarında konuşurlar.) 
: (Lale'ye) Bak. Benim daha çok. 
: (Elindeki şekerlerden birini ona uzatır.) Al. (Hasan'a 
yaklaşır.) Bu ne? 
: Tabanca, akıllı. Sen hiç tabanca görmedin mi? 
: Gördüm!.. Ama benim yok ki... Resmi var ... Se­
ninki niye büyük? 
: (Gururla tabancasını okşar.) Benim daha büyüğü var. 
Bi çekiyorum hırsızların üstüne, hemen kaçıyorlar. 
: Çingeneler de kaçıyor mu? 
: Hangi çingeneler akıllı? 
: Torbalı hani? .. 
: Nasıl torbalı? .. 
: Bilmem. .. İşte, şey... Hani bebeğinle oynadığın 
zaman annen sana kızar ya ... 
: Ne bebeği akıllı? Ben erkeğim ... Bebekle oynamam 
ki ... Sinemaya giderim. Hep atlar vardı orda ... Ta­
ka tak ... Taka tak. .. Sonra kılıçlar da vardır ya!.. 
: Bebek yok mu? 
: Aman be, sen hiç sinema görmedin mi? 
: Görmedim ... 
: Annem beni hep götürüyor ... Babam onu götür-
müyor, o da beni götürüyor. 
: Ya baban kızarsa? 
: Kızmaz. Söylemiyorum ki. Annem de söylemiyor. 
: Benim oyuncaklarım var ama ... Göstereyim mi? 
: Nasıl oyuncak? 
(lki çocuk az önce Liile'nin oynamakta olduğu köşede 
bir oyuna dalarlar.) 
32