kendi kendine sordu. Denizin kıyısına vardı. Batan güneşin dı­
şarda küçük, kıpkırmızı bir parçası kalmış, dağların başı, bulut­
lar, denizin uzaktaki ucu kıpkırmızı olmuştu. Garbi yeli çıkmış, 
denizin yüzünü inceden kırıştırıyo rdu. Karşı yüksek Gavur 
dağlarını gördü, dağın doruğu ışık içindeydi, balkıyor du. Por­
takal, limon, turunç bahçelerinin ak çiçekleri toprağın üstüne 
çökmüşler , garbi yelinde hafiften, belli belirsiz sallanıyorlar dı. 
Memed başını köyden yana çevirince; o tepeden tırnağa apak 
olmuş, çiçeklerine çokuşmuş anların vızıltılan ta uzaklardan 
duyulan, uğuldayan ağacın tam gövdesinin yanında adamı ge­
ne gördü. Adam tepeden hrnağa kapkara giyinmişti . Memed 
bu adamı tanıyordu. Hem de ç9k yakından, hem de bu adam­
lan konuşmtışluğu bile vardı. Kimdi, kirndi bu adam, ne isti­
yordu? Ağaca doğru koştu. O gelirken adam hiç yerinden kı­
pırdamadı. Memed yaklaşınca adam ağacın gövdesinin arkası­
na kaçtı. Memed de ... Adam ağacın gövdesini, çok hızlı dönü­
yor, Memed de ona yetişmeye çalışıyord u. Memed, adamı ko­
lundan üç kere yakaladı, adam üç keresinde de kolunu onun 
elinden silkti aldı. Ağaç binlerce kovan an vızıldarcasına uğul­
duyor , turunç çiçekleri baş döndürücü, acı, keskin kokuy ordu . 
Adamdan da, adam ter içinde kalmıştı, bildik bir koku geliyor­
du. Memed, ona elini bir daha uzatınıştı ki eli boşta kaldı, 
adam önünden kaydı, yitiklere karıştı gitti. Memed, şaşkın, 
ağacın altında kalakaldı. Umudunu yitird i. Ah yanında taban­
eası olsaydı, adamı vurarak, ayaklarına ateş ederse ölmezdi, 
yakalar dı. Meraktan ölüyordu, bu çok yakından tanıdığı kişi 
kimdi, ne zaman görmüştü de bu kadar yakından tanıyor du. 
İçinde de adama karşı belli belirsiz bir sevgi vardı. Cin miydi, 
peri miydi, ondan ne istiyordu, bir derdi vardı da söyleyemiyor 
muydu? Artık bundan sonra tabancasını yanma almayı düşü­
nürken, adamın başını sel yatağının içinden, devedikenlerinin 
arasından gördü. Bütün gücüyle, öfkesiyle, dişlerini sıkarak 
adama doğru atıldı. Adam önünden koşuyor , bir, sel yatağın­
dan çıkıyor , bahçelerin arasına giriyor , devedikenlerinin içine 
dalıy or, bir, yeniden sel yatağına iniyord u. Adam bir an, Me­
med elini uzatsa tutacakmış gibi yavaş lıyor , Memed, onu yaka­
ladım derken, hızianıyor uzaklaşıy ordu. 
154