Yer Demir Gök Bakır 295 
çocuk olduğu, ölümün de ona çok uzak olduğu aklına gelmişti. Daha delikanlı 
olacak, orta yaşlı olacak, sonra da Koca Halil gibi olacaktı Sonra da ölecekti. Bu 
düşünce yüreğine azıcık su serpmişti ama gene de dertliydi. Kurukaf ayı uzun za­
man unutamamıştı. 
Sonra bir umut kapısı daha bulmuştu. İnsan ölünce ne olacaktı? Ölünce top­
rağa koyacaklardı. Tüm bedeni çürüyecek, kurtlanacaktı. Vığıl vığıl kurtlar göz­
lerinde. Kemikleri kalıncaya kadar kurtlar onu yiyeceklerdi. Sonra kıyamet ko­
pacaktı Kıyamet nasıl kopacaktı? Bir yel esecekti yıldızlardan. Sert bir yel. Dün­
yada son insan da kalmamış. Hiçbir şey yok. Esen yel dağları düz edecek, dere­
leri dolduracak, gün doğumundan baktığın zaman, gün batımındaki yumurtayı 
göreceksin. Sonra insanlar yeşil mantarlar gibi topraktan parmak kadar, parmak 
kadar fışkıracaklar. Hak mizan terazi kurulacak, günahı olanlar cehenneme, ol­
mayanlar cennete gidecekler. 
Hasan, kafasını şimdi, insanların topraktan yeniden filizlenmesi ve cennet 
cehennem üstüne yoruyor. Meryemceye cennete nasıl gidileceği üstüne soru üs­
tüne soru soruyor. Meryemce de ona cenneti cehennemi aşk ile şevk ile anla­
tıyor. 
"Kuran okunur mu o gavura? Mevlüt verilir mi o dinsize? O dört kitaptan ko­
vulmuş iflahsıza7" 
Uzunca Ali, eliyle anasının ağzını kapatıyor: 
"Aman etme ana, eyleme ana, insan ölü arkasından böyle konuşur mu? Ölü 
ölüdür ana. Ölü bu dünyadan tümcek elini eteğini çekmiştir. Günahların büyü­
ğünü işleme. Ölmüş adam ne kadar kötü olursa olsun, cümle kötülüğü bırakıp 
gitmiştir," diyordu. 
"Koca Halil ölmez." 
Bomboş, kıraç pamuk tarlasının düzlüğünde Koca Halilin oğlu mevlüt akut­
tu. Bütün köylü mevlüde gitti. Mevlüdü, türkü söyler gibi Kel Aşık söyledi. Ka­
dınlar onun yanık sesine ağladılar. Köyden bir tek kişi gitmemişti mevlüde, o da 
Meryemceydi. Meryemce köylüden ayrılıp çiftliğin bu yanındaki arkın yanına git­
ti. Sıcak Çukurova toprağına bağdaş kurup oturdu . 
"Kulağım," diyordu , "kulağım duymasın o dört kitapta katli vacip murtada 
okunan güzelim mevlüdü. Güzel Muhammed Hazretleri babamız bir duyarsa gü­
zel mevlüdünün Koca Halile okunduğunu, gelir de, mezarından kalkar da, ta bu­
ralara kadar gelir de mevlüdünü bunların ağzından alır ... Alır da gider." 
Sonra kalkıp yürüyordu. Kel Aşığın sesi de onu kovalıyordu. Parmaklarını, 
kanatırcasına kulaklanna bastınyor, gözlerini yumuyor, düz ovada düşe kalka 
koşuyordu. Ses azataeağına gürleşiyor, uzaklaşacağına yaklaşıyor du. 
Durdu, yere kapandı: