Koca Halilden gittiği günden beıi hiçbir ses seda çıkmadı. Hiç 
kimse de, oğlu bile, Uzunca Ali bile ne oldu bu adama diye onu bir 
here olsun düşünmediler . Koca Halil bir varmış bir yokmuş oldu. 
Sanki böyle bir adam hiç dünyaya gelmemişti. Koca Halil bunu bil­
seydi hahrından hıh der ölürdii. 
Koca Halilin arkasına sarı, iri bir çoban köpeği takılmıştı. Çukurovada kö­
pekler ne cins olurlarsa olsunlar, böyle irileşem ezler güdük, piç kalırlar, insan­
lan gibi. Çukurovanın yalnız bir işe yaramaz otları başlarını alır giderler, bir 
de sivrisinekleri. Her bir sineği kemikli, iğneleri de çelikten, Torosun ölümü 
Çukuro vadan. Sarı köpek kırmızıya çalıyordu. Kuyruğundan başına kadar onu 
kırmızı bir çizgi yaldızlıyordu . Kocaman dili dışardaydı. Koca Halil oldum olası 
köpekleri sevmez, onlardan korkardı. Bir uğursuzluk sayardı köpeği. Bu yüz­
den hiç köpek beslemezdi. Birkaç kere san köpeği kovaladı, sarı köpek durdu, 
öfkeyle onun yüzüne baktı, hiç kıpırdamadı, o yürüyünce, o da yürüdü. 
Koca Halil: 
"Bunda bir iş var ama, bu köpekte, Allah encamımı hayra tebdil eyleye," dedi. 
Yanık sarı otlar, otlar güneşten kavrulm uş, renk değiştirmişlerdi. Büyük, 
ağaç gibi atların da üstünde çiçekleri kurumuştu. Çukurova çatır çatır ediyor­
du. Çukurova kor gibiydi. Bir kibrit çaksan bütün m·a birden alışacaktı. 
Kanatlan çok uzun, boynu da uzun gümüş renkli bir kuş bir adam boyu 
yükseklikte, kanatlarını germiş uçuyor, mavi bir duman gibi tüten Toroslara 
doğru kayıp gidiyordu . Sanki durmadan toprakta bir şey arar halli bu kuştan 
da korkuyordu Koca .Halil. Bu kuşlar uçmaya, ovanın üstünde bir adam boyu 
yükseklikte kaymaya, ağır ağır, ta Akdenizin kıyısından başlar. Torosa varırlar, 
oradan geriye dönerler, yeniden Akdenize gelirler. Azıcık da Akdenizin üstünde 
kayarlar. Deniz de Çukurova gibi düzdür. Deniz mi ova mı fark etmezler. Sonra 
bakarlar ki ot yok, ağaç yok, gene geriye dönerler, şaşkın. Koca Halil bu kuşu da 
uğursuzluk saydı. 
Gün kavuşuyordu . Bugün başka bir hal vardı şu yıkılan Çukurov ada. Bir an 
her şey, taş toprak, akarsu, ağaçlar, Anavarza kayalıklan, pamuk öbekleri, har­
manlar, atlar, sığırlar, kamyonlar, traktörler, Akdenizin üstündeki kabarmış ak 
yelken bulutları, bütün dünya ışıltılı bir kırmı zıya kesti. Ustura ağzı gibi bir kır­
mızı. Koca Halil bu keskin kırmızıdan da ürktü. Sonra her şey mavileşti. Bil­
lur mavisine kesti, insanın içini sevinçle dolduran. Toros dağları ta yakma gel ­
di, elini uzatsan tutacaksın, ağacının bir dalını koparacak sın ... Toroslar, bir ışık 
mavisinde tüttü, ipiltili. Koca Halil bundan da ürktü. Arkasından gelen köpek 
masmavi olmuştu. Sırtında ince, çok mavi bir ışık çizgisi. Ustura ağzı gibi. Ko­
ca Halil daha çok ürktü. Durdu, köpek de durdu. Koca Halil bağırıp çağırarak 
yerden kesekler aldı, köpeğe fırlattı. Köpek durduğu yerden hiç kıpı rda madı.