Arka dan: 
"Yandı.m," diye Hatçenin sesi geldi . Memed olduğu yerde 
donakaldı, ama geri dönmedi. Yüzbaşının bulunduğu yeri ateş 
çemberine aldı. Bunu da içi götürmedi, oraya bomba üstüne 
bomba attı. Hışımla geriye döndü, geldi Hatçenin yanma . Hat­
çe upuzun uzanmış cansızdı. Çocuk da yanındaydı. Hatçe gü­
ler gibi yatıyor du. 
Memed deliye dönmüştü, makinalı gibi taratıyor, ha bire el 
bombalarını savuruyord u. Iraz da bir taraftan. 
Yüzbaşı yara içinde kaldı. Candarmalar dayanamadılar. 
Iraz Hatçenin ölüsüne kapanmış ağlıyord u. Yüzü hapisa­
neye ilk geldiği günkü gibi olmuştu . 
Memed tüfeğini kucağına çekip oturmuş, başını eğmiş ağlı­
yordu. 
Iraz ölüden başını kaldırdı. Göğe baktı. Ta yücelerden bir 
katar tuma geçiyor du. 
Hatçenin kanı, Alayarın kırmızı toprağına karışmı ştı. 
Sonra çocuk bir ağlama tutturdu. Memed, çocuğu kucağına 
aldı. Bağrına bastırdı. Avutmak için dolanarak ninni söylemeye 
başladı. 
"Şu köye haber verelim de," dedi Iraz, "gömsünler Hatçe yi." 
Iraz haber vermeye gitti . Memed, kucağında çocuk, yüz et­
leri korkunçlaşmış, gerilmiş, ölüye gözlerini dikmiş, taş gibi kı­
pırtısız kaldı. 
Haberi alan köylüler , kadın erkek, çoluk çocuk ölünün ya-
nına geldiler. 
"Vaaay," dedi ler, "vaaay İnce Memedin talihsiz Hatçesi ." 
Memed muhtarı çağırdı . Eline para verdi: 
"Şanlı şöhretli defnedin Hatçemi," dedi. Hatçeye uzun 
uzun baktı. Hatçe gülümsüyor du. Çocuğu kucağına aldı. 
"Yürü Iraz teyze," dedi. 
Iraz arkada, o önde dağa yukarı çıktılar. 
Dorukta bir mağara buldular. Kapısının taşma oturdular. 
Yandaki ağaçlardan yapraklar dökülüyord u. Bir kuş ötüyord u. 
Karşıki kayadan bir top ak güvercin kalktı. Bir kertenkele bir 
kütüğün üstüne çıktı. Bu sırada Memedin kucağında uyumuş 
kalmış çocuk uyandı. Sonra da bastı çığlığı ... 
430