de epeyce para kazanmış sonra biricik kızı tarafından acımasızca 
piyasadan silinmiş ve sinir krizi geçirerek hastaneye kaldırılmış bir 
orta sınıf, hırslı ev hanımıydı. O gün bu gündür buğday, kep ek, 
çavdar... kendisinin bir zamanlar yapmaktan gurur duyduğu köpek 
bisküvilerinin rengine benzeyen ya da malzemesini içeren hiçbir şey 
yiyemiyordu. Bu yiyecek- terapisinin iyileşmesini sağladığını söylüyordu 
ama Alegre genelde onun insanların hayatlarına b urnunu sokmak için 
geldiği fikrindeydi, tek kızı da muhtemelen bu yüzden ona sırt 
çevirmişti. Yine de kuşkusuz grubun en cakalı üyesi, Connie'nin 
gözbebeğiydi. Bu üstünlüğünü kaybetmemek için azami gayret sarfediyor, 
bütün grup üyelerinin ısrarla hazırlamaya teşvik edildiği BU HAFTAKİ 
YEMEK GÜNLÜĞÜM'ü en ince ayrıntı -
107
sına kadar yorumluyordu. Alegre grup terapisinin en büyük sorununun tam 
da bu noktada yattığı kanaatindeydi. Bir müddet sonra bazı grup üyeleri 
kendilerini terapist sanmaya başlıyorlardı.
"Maureen'in günlüğünü gördüğümde, bu hafta yediklerini gördüğümde 
üzüldüm ve kızdım... Üzüldüm ve kızdım," diye yineledi Amy, belki ilk 
söylediğinde anlaşılmamıştır diye. "Şu cumartesiye bakın. Kızarmış 
patates, soğan halkaları, duble hamburger! Rezillik. Pazar günü de 
aynı. Belli ki hafta sonlan Ken evde olduğu ve böyle şeylerle 
beslendiği için. Ken yanında olduğunda Maureen kendisi olamıyor."
Hepsinin gayet iyi bildiği üzre Ken, Maureen'in ikinci kocasıy -dı. Her 
seansa onu arabayla Ken getiriyor, sonra ge lip alıyordu. Alegre, 
adamcağızın kendisine tümüyle yabancı olan bunca kadın tarafından 
durmadan nasıl kötülendiğini bilip bilmediğini merak ediyordu, acaba 
öğrense karısını getirmeye devam eder miydi?
"Ya sen Alegre? Günlüğ ünü getirdin mi?" diye sordu Connie.
Alegre kibarca gülümseyerek geçen haftanın günlüğünün fotokopilerini 
grubun üyelerine ve son olarak da Connie'ye dağıttı.
Pazartesi 21: Enerji ve kararlılıkla işe geldim. Dr. Marc Fitzpat -
rick'in yedi randevusu vardı, yoğun bir gündü. Öğ len hindili sandviç 
yedim. Akşam yemeğini evde yedim.
Salı 22: Hastaneye la Tia Piedad'ı ziyarete gittim. Ona gazpaço 
götürmemi ve sonraki sefere Piyu'yla gelmemi istedi.
Çarşamba 23: Bütün gün işteydim. Öğlen salamlı sandviç yedim.
Connie'nin ısrarlı uyanlarına rağmen Alegre ,ıin günlükleri kısa ve 
güdüktü, iç dünyasını pek açığa çıkarmıyordu, yediği şeyler hakkında 
daha da az bilgi vardı, tabii yedikten hemen sonra kustuklarından hiç 
bahsetmiyordu. Grup yorumlama işlemine nasıl başlayacaklarını bilemez 
vaziyette birbirine baktı. Kadınlr ;dan biri konuşmaya gönüllü olduysa 
da Gazpaço'yu bir erkek zannedip Aleg- re'nin hayatında bir aşk üçgeni 
aramaya yelteni ıce diğerleri tarafından hemen susturuldu.
108
"Bu aralar grup için yemek pi şirmek ister misin?" diye  sordu Connie, 
kimsenin yapacak yorumu olmad ığı anlaşılınca.
Alegre her zamanki gibi nazik, uysalca ba şını salladı. Ne de olsa 
hayatında en iyi yaptığı şey ve burada bulunmasının en iyi tarafı yemek 
pişirmekti. Günlüğünü bırakıp ÖNÜMÜZDEKİ HAFTA YAPILACAKLAR LİSTESİ'ni 
çıkardı, "Sonraki seans için yemek pişirilecek!" yazdı.
Seansın geri kalanında Connie, kendine Şişko Piliç Hayranı diyen bir 
adamın itiraflarını okudu. Adam hep şişman kadınlarla çıkmıştı ve günün 
birinde bütün dünyaya bunun sebebini ilan ede n bir manifesto yazmıştı. 
Batı kültürünü kadınlara bu daracık deli gömleğini dayattığı için 
şiddetle tenkit ediyor, kızlann arzulanır olmak için şişmanlatıldığı 
kültürleri övüyordu. Las chicas gorditas hayranı Latin erkeklerini 
örnek veriyordu, dediğine göre Latinler "kemiğin köpekler, etin