NAİME HANIM 
(Elleriyle başını yumruk/ayarak kendi kendine hita­
ben) İşte alık karı, işit! Sevgili beyinin ağzından neler 
çıktığını işit de ibret al. Yazıklar olsun bugüne kadar 
sana gösterdiğim muhabbet sadakatine! Nankör! 
İHSANBEY 
Güya beni muhabbet saadetiyle ihya etmiş gibi 
benim için bugüne kadar zorunlu bir beladan başka 
bir şey olmayan sevgisini şimdi durmuş da başıma 
kakıyor. Ben senin bu budalaca muhabb etinden 
memnun değildim, memnun değilim. Bundan sonra 
da olamam. Sen bana şiddetle muhabbet gösterdikçe, 
"İhsan seni seviyorum, senin için ölüyorum" dedikçe 
ben nefretten kırk yıllık yola kaçmak istiyorum. 
NAİME HANIM 
Allah'tan korkmaz, sus, sus! Sen önceden böyle 
değildin. Benim için ölür, bayılırdın. Muhabb etimiz 
karşılıklıydı. Üvey kaynanana gönül verdikten sonra 
böyle oldun. 
İHSAN BEY 
Evet öyle oldu. Bu hakikati daha kaç defa bana itiraf 
ettireceksin? 
NAİME HANIM 
Bakalım ben bu rezalete tahammül edebilir miyim? 
İHSAN BEY 
Etme. Sana tahammül tavsiyesinde bulunur muyum? 
NAİME HANIM 
(Ku/ise doğru yürüyerek) Gideyim, efendi babama 
hepsini haber vereyim. Artık sabra mecalim kalmadı. 
İHSAN BEY 
Haydi haber ver, ne duruyorsun? İhtiyarın bir ayak 
evvel yüreğine iner. Şahende dul kalır. 
NAİME HANIM 
(Geri dönerek) A, öyle ya! Babacığımı elimle öldür­
müş olacağım. Bunların ekmeklerine yağ sürülür. Ne 
yapayım ? Ben şimdi ne yapayım ? 
146