Ölmez Otu 663 
ce. İçinde bir tuhaf korku, iğrenme, çekingenlik, aşağılık bir şey ... Onlar başka 
dünyadan gelmişler. 
"Şevket Bey mi? Hep uyuyordu . Elimi tuttu, elim yandı. Hep uyuyordu . Sa­
rıldı bana, kemiklerim çatırdadı, hep uyuyordu . Bir anda ikimiz de soyunduk, 
hep uyuyordu. Toprağa serildik, yattık, biribirimize girdik, sıcak toprak teri­
mizden ıpıslak oldu, altımızda toprak titredi, inledi. Mafsallarımız kopar gibi 
gerindik, kendimizden geçtik. .. Hep uyuyordu. Biribirimize kenetlendik, dol­
duk, boşaldık, titredi titredi ... Ben de titredim, hep uyuyordu. Suya girdik, suya 
battık, hep uyuyordu . Bir daha Şevket Beyi görmedim." 
"Allah Allahi Acayip, Şevket Bey hiç uyumazd ı..." 
Akşam oldu, gün battı. Gece tütüyordu . Toprak acı acı, göğünmüş koktu. 
Sinekler bulut bulut geldiler. Herkes elleriyle yüzünü örtüyor, çırpınıyor, tepini­
yor, çaresiz. Sinekler parçalıyorlar. Önüne geçilmez. 
Koca Halil: 
"Ellerimi çözün," dedi. "Ellerimi çözün ki bu felakete bir çare bulayım. Ben 
adam öldürmem. Hırsızlık yaparım. Yemenden kaçarım, yalan söylerim, namaz 
kılıp oruç tutmam, amma velakin adam öldürmem." 
Tekmil köylüler bir ağızdan: 
"Koca Halil adam öldürmez ," diye bağırdılar. 
Koca Halilin elini çözdüler. 
"Çabuk," diye bağırdı, "sap getirin. Günebakan sapı, mısır sapı, ekin sapı... Bir 
harman kadar. Şuraya, şu suyun kıyısına yığın." 
Delikanlılar onun dediğini yaptılar. 
Suyun kıyısında bir kavak boyu bir ateş parladı. Garbi yeli esiyordu. 
Koca Halil: 
"Şimdi yelden yana ... Yelden yana," dedi. "Sivrisinek dumanı sevmez." 
Yelin estiği yana dumanın altına geçtiler. Üstlerine sıcak, bağucu bir duman 
geliyordu. Sinekler yoktu ama dumanın sıcağı... Beter! 
Üsteğmen: 
"Tamam," dedi. "Tamam artık. Herkesle konuştuk, demektir. Şevket Bey bu­
raya gelmemiş. Gidelim artık. Boğulacağız." 
Koşarak kendilerini kamyonlara attılar. Hemen o anda kamyonlar çalıştı. 
Yüzlerine değen gece yeli, kamyonların çıkardığı yel yalımdı. 
Koca şapkalılar atlarına adadılar, geceye sürdüler. 
"Şevket Bey burada," dedi bir tanesi. "Şevket Bey burada değilse, buraya gel­
memişse , bize neden para verip burasını aratsınlar7" 
Büklüğe sürdüler. Huylanydı. Sabaha kadar at sürerler, böylece sıcaktan, si-