"Bü köyde bir şeyler dönüyor, Muhtar ." 
"Ne gibi, Ağam?" 
"Bilemem . Köy çok sessiz." 
"Bizim köyümüz her zaman sessizdi r." 
"Bu başka bir sessizlik. Köye ben gelmişim, İnce Memedi 
yakalamışım, Sarı Çavuşu çiğnemişim, bunu da bütün köylü 
duymuş, sonra da bu sessizlik. .. " . 
"Kor ktular. Sen gelince bizim köylü hep böyle sessizleşir, 
sayg ıdan." 
"Belki de ... " 
Muhtar önce kale kapısı gibi muhkem kemerli yüksek avlu 
kapısını, ardından da konağı açb, merdivenleri çıktılar. Bir de­
likanlı, elinde büyük bir gemici feneri taşıyarak önlerinden gi­
diyordu . 
"Şu odaya koyalım. Bir gecelik Bu odanın dışarıya açılan 
penceresi yoktur. Zaten babam suçlu köylüleri hep bu odaya 
hapsederdi ." 
Önce Sarı Çavuşu getirdiler, odanın ortasına attılar, arka­
sından da ötekileri . 
"Bütün konağı ışıklandırın. Avlunun ortasına da büyük bir 
ateş yakın. Sabaha kadar sönmeyece k." Adamlarına da buyur­
du: "Sen, sen, sen ... Gözünüzü kırpmayacaksınız . Ben bu gece­
den korkuyorum. Keşki şu eşkıyaları alıp hemen gidebilsey­
dik. .. O da olmazdı. .. Pusu ... Candarmaları bekley eceğiz . Tazı 
Tahsin kasahaya uçtu mu? Bir de atlılar gitsinler, bizimkiler­
den, çabu k." 
"Gönderelim. Tazı Tahsin çoktan uçtu." 
"Yorulmu şum. Gözlerimden uyku akıyo r." 
Konağın her köşesine bir lamba asılmış, avlunun ortasına 
da kütükler yığılmaya başlanmışh. 
"Gözlerinizi dört açın. Yoksa canınız dan olursun uz." 
O önde, Muhtar, adamları arkada, eve geldiler. Muhtarın 
karısı sofrayı sermiş, bir de büyük şişe rakıyı sofranın ortasına 
dikmişti. Ağalarının içkisiz yapamayacağın bilirlerdi. Sinide de 
başlanmış birkaç keklik tütüp duruyordu. 
"İşte buna sevindim Muhtar. Ama bu sessizlik beni ürkü­
tüyor ." 
593