818 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
sak uzaklaştı. Irgatlar bir süre arkasından baktılar, sonra yeniden hiçbir şey ol­
mamış gibi işlerine koyuldular. 
Hasan onun ardından tarlayı çıkarken yetişti, elinden tuttu: 
"Gitme Memet Emmi," dedi. "Ben büyüyünce senin öcünü o Vicikvicikten de, 
köylüden de alırım. Haydi, gitme kal!" 
Taşbaşoğlu Hasanı yerden kaldırdı, bağrına bastı, öptü, gülümsedi, yere 
koydu, hiçbir şey demeden yürüdü. 
Memidik esen fırtınanın içinde, gökte bana mısın demeden rahat, kanatla­
rını açmış uçan kartalı gördü, kanatlarını esen yele karşı germiş ağır ağır süzü­
lüyordu . Taşbaşoğlu da kanala baktı. Memidiğe öyle geldi. Şimdiye kadar hiç 
bilmediği bir acı, bir öfke geldi yüreğinin başına bir dağ gibi çöreklendi. 
Hasanın verdiği kibritler sol elindeki sıkı sıkıya tuttuğu naylon torbanın 
içindeydi. Elindeki torbayı sallaya sallaya Taşbaşoğlu Ceyhan kıyısına indi, göz­
den yitti. 
Kasırga, toprağı, ağaçları, suları, bataklığı, büklüğü , gökyüzün ü beşik gibi 
sallıyordu. Ceyhan ırmağı yatağından bir boşalıyor, bir doluyordu. SaYruluyor 
fışkırıyordu. Deniz gibi de derinden gümbürdüyordu ... 
Taşbaşoğlu ırınağa aşağı yürüyor, bumuna şimdiye kadar hiç koklamadığı 
nefis kokular geliyordu, keskin, sarhoş edici, bayıltıcı. Yan düş, yarı gerçek için­
deydi. Bütün gücünü toplamış , son gücünü de harcıyor, yürüyordu. Gözünün 
önünden türlü ışıklar geçiyordu. Ak kara vurmuş, renk renk ışıklar. Çalkanan, 
kabaran su üstüne üstüne geliyordu. Bulutlar salkım saçak, otlar, ağaçlar, ekin 
sapları, tozlar karınakarış bir kaynaşma, bir çalkarrtı içinde. Kuşlar korkuların­
dan yuvalarından dışarı uğramışlar, hayvanlar, anlar, börtü böcek deliklerin­
den kaçmışlardı. 
Gökyüzü de darmadağındı. Ay, yıldızlar, göğün mavisi, ışıltısı, sarısı, yeşili 
biribirine girmişti. Yıldızlar bir uçtan bir uca savruluyorl ardı. 
Taşbaşo ğlu yarı beline kadar suya batmıştı. Üstüne üstüne gelen su onu se­
rinletiyordu. Arkasına döndü, arkasından büyük bir köpeğin geldiğini gördü, 
gülümsedi. 
Sular sarsıldı, yandaki ağaçlar, yar sarsıldı. Taşbaşoğlunun ayağı altındaki 
toprak kayıyordu . Yeşil, yağlı. Düş içinde. Yanlmış örümcek ağları, çelik ışıl­
tısında ipler, ışıklar her şey kayıyor, çiçekler, yeşil yapraklar, sular, bataklık 
köpürüyor, kayıyor. Yıldızlar kaynaşıyor, sonsuz bir çalkantıda oradan oraya 
savruluyorlar. Savruluyorlar. Taşbaşoğlu yorgun başını bir hayıt çalısı köküne 
koydu. H ayıtlar çiçek açmıştı. Derinden korktu. Bir ulu düş ... Sular ayağına in­
ceden ince değiyordu. Serin.