bu durumlara düşecek adam olmadığını, onun ölmesi, kara 
topraklara düşerek bu alçak durumdan kurtulmasını diliyor , 
sonra birden de hüzünden, öfkeden, yergiden karalamaya, 
taşlamaya, güldürüye geçiyor, destan Bayramoğlunun ölüsü­
neyakılan bir gülünç ağıtla bitiyor du. 
Bayramoğlu: 
"İki gün içinde Aşık Kıvrak Aliyi isterim," diye buyurdu. 
"Gelmek istemezse, onun bana ölüsünü getirirsin iz. Gelirken 
sazını da yanına alsın ." 
Adamlan daha iki gün dolmadan Aşık Kıvrak Aliyi buldu­
lar getirdiler. 
Bayramoğlu, yüzü bir çakmaktaşı kayası gibi keskin, Aşık 
Kıvrak Aliyi ayağa kalkarak karşıladı: 
"Buyur Aşık, hoş gelmiş safalar getirmişs iniz." 
"Hoş bulduk Bayramoğlu ." 
Bayramoğlunun bıçak gibi yüzünü gören Aşık Kıvrak Ali-
nin de yüzü, onun yüzünden de daha sertleşti: 
"Sen bir Bayramoğlu destanı söylüyor muşsun." 
"Söylüyorum." 
"Bana da söyle yeceksin ." 
"Sana da söyler im." 
"Ne bir eksik, ne bir fazla." 
Aşık Kıvrak Ali gülümsedi, sazını kucağına çekti, başladı 
söylemeye. 
Bulunduklan büyük evin uzun salonu ağzına kadar in�an­
la dolmuştu, herkes can kulağıyla Bayramoğlu destanını dinli­
yordu. 
Bayramoğlu sırtını duvara dayamış, sağ elini kuşağının al­
tma sokmuş, bağdaş kurmuş oturmuş, yüzünden hiçbir duygu­
sunu belli etmeden Aşığı dinliyor du. 
İlk akşamdan destana başlayan Aşık, destanını şafağm ilk 
horozları öterken bitirdi. O, destanı bitirince, bir kaya parçası 
gibi donmuş kalmış Bayramoğlunun gözlerinden iri iki damla 
yaş yanaklarından aşağıya yuvarlandı, bıyıklannın arasmda 
yi tti. 
"Diline sağlık Aşık," dedi yıkılmış, bitkin bir sesle Bayra­
moğlu. "Çok güzel, çok haklı, çok namuslu, korkusuz söyle-
467