373
Aynı akşam , P eri, Ş irin’i m utfakta yaln ız yakaladı. Fon­
da m üzik, bir yandan dans edip, bir yanda ton balığı salata­
sı için dom ates dilim liyordu. Ruh hali gibi inip çıkan kilosu­
na dikkat etm eye çalışıyordu Şirin. Yalnızdılar. M ona, şehir 
dışından ziyarete gelen akrabalarıyla yem eğe çıkm ıştı ve geç 
gelecekti.
“Sana bir şey sormam gerek” dedi Peri.
“Olur tabii, sor.”
“A zuı'un planı m ıydı üçüm üzün aynı evi paylaşm ası? A r­
kadaşlığım ız yalan m ıydı aslında, onun zorlam ası m ıydı, ta 
başından beri?”
Şirin tek kaşını kaldırdı. “Nereden çıkardın bunu?”
“Lütfen yalan söylem e... daha fazla” dedi Peri. “Bu bir de­
ney onun için , değil m i? Azur'un sosyal laboratu van . F arklı 
fikirlerden öğrencileri bir araya getir, biraz kapışsınlar, son­
ra bakalım em pati çıkacak mı! Kobay m ıyız biz?”
“Vay canına, ne biçim  kom plo teorisi bu.” Şirin dom atesle­
ri marul kasesine atıp birkaç da zeytin ekledi. “Profesörle ne 
derdin var senin?”
“Öğrencilerinin hayatlanna burnunu sokm asından hoşlan­
m ıyorum.”
“Hah!” dedi Şirin. “Başka nasıl öğretebilir ki? Tarih boyun­
ca âlim ler öğrencilerini nasıl eğittiler sanıyorsun? U stalar ve 
çırakları. Y ıllar süren sıkı çalışm a, disiplin. Bunların hepsini 
unuttuk. A rtık üniversiteler kâr etm eye o kadar odaklanm ış 
ki, harç parasını ödeyebilen öğrencilere kraliyet ailesinden- 
miş gibi davranılıyor.”
“Azur bizim  ustam ız değil, biz de onun çırakları değiliz.”
“Am a ben öyleyim ” dedi Ş irin , sa la ta sın ı k arıştırırk en . 
“Ben kendim i onun çırağı olarak görüyorum . Sonra kalfası 
olmak isterim .”
Peri’nin sesi kesildi, ne yanıt vereceğini bilem edi.
“M ona’yla aram ızdaki tek ortak yan, A zuı'a olan saygım ız.