ll 
Yoldan kimsecikler geçmiyor. lpıssız. İn cin yok. Her yıl bu sıralar yollar böy­
le ıpıssız olmaz, Çukurovaya inen köylülerle dolardı. 
Belki Koca Halil yanılmıştır. Yanılınıştır da pamuklarm açımma daha çok 
varken köylüyü yola düşürmüştür. Öyle olsa ne güzel olurdu. 
Köylü Çukura iner, açmamış pamuk tarlasının kıyısına çardağını kurar, göz­
lerini pamuk fidanıanna diker beklerdi. Çok eskiden, Koca Halilin hastalığın­
da da böyle olmuştu bir kere. Öbür köylülerinse hiç olmazsa her iki yılda bir 
başlarına bu hal gelirdi. Pamuk tarlalannın kıyısına çömelirler, açılan kozalan 
teker teker sayarlardı. Bugün beş, bugün on, on beş, bugün yüz tane açtı. Açan­
lar gün geçtikçe çoğalırdı. Bir sabah erkenden görürlerdi ki, dünya apak kesil­
miş, kar yağmış gibi. 
Ali, kabarmış şişmiş ayaklarına yağ sürmüş, güneşin alnına uzatmıştı. Ya­
n aklaşmış, uzamış sakalı tozlanmıştı. Güneşten gözlerini kirpiştiriyordu . Kıs­
mıştı. Oluktan su akıyordu. Uzakta, dallan bükülmüş bir çam ağacının yanmış 
yerinden sakızlar sızmıştı. Boz topraktaki otlann çoğu kurumuştu. Ali uyandı­
ğından bu yana ağzını açıp kimseye bir laf etmemişti. Hep düşünüyor, içi alıp 
alıp veriyordu. 
Meryemce Kan da oluğun öbür yanına, uzağa yumulmuş kalmıştı. Kıpırda­
mıyordu. Gözlerini açıp da Aliden yana bir kere olsun bakmamıştı. Elif, ilerde­
ki tek alıç ağacına sırtını dayamış, çocukların gömleklerini, donlarını çıkarmış 
bitlerini kırıyordu. Güneş bahar güneşi gibiydi. Ortalık durgundu. Yaprak kı­
pırdamıyordu. Torosun denizden yanına geçtikleri belliydi. Bitleri kınyor, ken­
dine, çocuklarına acıyordu . Meryemceye de yüreği parçalanıyordu . Hele kocası­
nın yüzüne, şişmiş ayaklarına bakamıyordu. Şöyle uzunca bakacak olsa, gözleri 
yaşarıyor, tıkanıyordu. Elinden gelse hepsini sırtma alacak, kuş gibi Çukura in­
direcek, pamuk tarlasının kıyıcığma konduracaktı. 
Çocuklar çınlçıplaktılar. Anadan doğma. Toprağa oturmuşlar, konuşmadan, 
mahzun, ormancia buldukları sakızı çiğniyor lardı. 
Göklerden uzak bir gürültü geldi. Başlarını göğe kaldırdılar. Meryemce kı­
pırdamadı bile. Çocuklar çığlık attılar, ayağa fırladılar. Ali için için gü.lümsedi. 
Elif, elinde çocukların giyideriyle Alinin yanına vardı. Alinin gözleri gökteydi. 
Öylece bakıyordu. Elif de durdu olduğu yerde göğe baktı. En sonunda Meryem­
ce de başını kaldırmış, göğe bakıyordu. Çocuklar da babalannın yanına geldi­
ler. Yüzlerinde yan korku, yan sevinç, Elifin yüzünde de azıcık hayret, azıcık 
hayranlık.