792 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
nuşurken insan sevincinden kanatlanır da havada uçar. Taşbaş emıniden başka 
böyle sıcakkanlı adam olabilir mi? Hiç olamaz. Adamı sevinçten uçuracak baş­
ka adam gördün mü sen? O her şeyi de biliyor. Başına geleceklerin hepsini de 
biliyordu. Başka bir adam bilebilir mi?" 
"Ermiş olduğunu da sana söyledi mi?" 
"Söyledi ya ... Ben ermişim ki, dedi, öyle bir ermişim ki üstüme yok." 
"Başka ne dedi'" 
"Vicikvicik, Seferin kışkırtmasından, ona para vermesinden dolayı beni dö­
vecek, belki de öldürecek, dedi. Ben çok yorulmuş um, hastayım, dedi. Baban 
da hasta, dedi, güldü. Varsın dövsün, dedi." 
Ali dişlerini gıcırdattı: 
"Elbet bu günler de geçer. Başka?" 
"Dedi ki, köylü beni ermiş etti ya, darlıkta etti. Pamuk iyi olunca, köylü çok 
pamuk toplayınca, Adil Efendi korkusunu, açlık korkusunu arkaya atınca, dedi .. " 
"Başka, başka ... Başka ne dedi?" 
"Atınca, dedi, beni tutup ermiş yaptıklarına utandılar. Bana yaptıklarına 
utandılar. Beni kendilerine uydurdular sanıyorlar. Halbuki uydurmadılar. Ermiş 
uydurulmaz. Ben düpedüz ermişimdir de onlar farkında değil!" 
"Başka ne dedi?" 
"Çok utanıyorlar. Gene bana ya eskisi gibi tapacaklar, ya da beni yok ede­
cekler. Varlığıma dayanamıyorlar. Taşbaş emmim dedi ki, beni, beni yok ede­
cekler. Gelecek tarla da böyle verimliyse ... " 
Ali: 
"Senin Taşbaş emmin hiçbir şeyi bilmiyor," dedi. "Onu ermişlik tahtından 
kimse indiremez. O Taşbaş ermiş bir kişidir. Ama o seninle konuşan senin Taş­
baş emmindir, ermiş Taşbaş değildir. Ermiş Taşbaş Kırk Ölmezler arasına, Kırk­
lar dağına çekildi gitti. Başka?" 
"Çok hasta ... Kan işiyor. Sapsarı, eli ayağı titriyor." 
"Söyle de bir gece, hiç kimse görmeden benim yanıma gelsin." 
Sıcak boğucuydu, pustan iki adım ilerisi gözükmüyordu. Otlar terliyordu . 
Ağaçlar, pamuk fidanları, insanlar, pamuklar, kuşlar, anlar, böcekler, çalılar, çi­
çekler, kurumuş anızlar her şey terliyordu . Toprak su dolu bir testi gibi domur 
domur terliyordu. Her şey vıcık vıcık terliyordu. Keskin, acı, yakan, ekşi bir ter 
kokusu alaçıklarm üstünden göğe doğru fışkırıyordu. Baş döndürücü. 
Öteki uçtaki alaçıklardan birisinden bir çığlık yükseldi. Bir kadın çığlığıydı 
"Kel Osmanın karısı," dediler. "Oğlu titriyormuş." 
Kadınlar, çoluk çocuk Kel Osmanın alaçığının önüne doluştular. Çocuk yedi