yetmezliği olan bir bebeğin ve AİDS'e fazla dayanamamış iki yeğenin 
büyük teyzeleri olmak, suçluluk duygusunu a labildiğine derinleşti -
riyordu. Bu kadar uzun yaşamış olmakla ve halen buralarda oyalanmakla 
hayata erken veda etmiş bütün akrabalarının ömürlerinden bir şekilde 
çalmış gibi kendini tek tek her birine karşı kabahatli buluyordu.
Yaşını böyle gizli tutarak, aile üyelerinin gözünde ölümle yaşamın, 
ümitsizlikle ümidin, kızgınlıkla hürmetin bulutsu bir karışımına 
dönüşmesinin onların zihinsel dengesine nasıl zarar verdiğini 
bilmiyordu la Tia Piedad. Bir taraftan uzun hayat timsaliydi kuşkusuz 
ve bu vasfıyla akrabalarını da benzer uzunlukta bir ömrün beklediğini 
muştuluyordu alttan alta. O bu kadar uzun yaşamayı başa -rabildiğine 
göre diğerleri de aynı skoru elde edebilirdi. Bu düşünce, bu örtük vaat 
akrabalarının kendilerini ona bir parça borçlu hissetmelerine ned en 
oluyordu, adeta onlara kıymetli bir armağan vermişti, genleri mi artık 
her neyse. Bilhassa bu genlerin doğrudan alıcısı olan dört kızının 
beklentileri herkesten fazlaydı, gerçi beşinci kardeşlerini bir araba 
kazasında kaybetmek onları hayattan bir şey b eklemenin tehlikelerine 
karşı uyarmamış da değildi. Yine de ailelerinin tıbbi tarihi 
sorulduğunda saklı bir kıvanç hissediyorlardı, hele asırlık annelerinin 
hâlâ turp gibi olduğunu söylediklerinde. Şüphesiz bu bilgiyi sigorta 
şirketleriyle paylaştıklarında gönençleri katlanıyordu.
Ancak bu hakikatin sadece bir parçasıydı. Çünkü la Tia Piedad aynı 
zamanda derin bir içerlemenin, hatta öfkenin de sebebiydi, sanki 
yukarıda, cennetin dokuzuncu katında bir nevi göksel karışıklık, hatta 
neredeyse adam kayırma cereyan etmekteydi de kendisi bunca zamandır 
utanmadan bundan sebeplenmekteydi. Neticede la Tia Piedad'ın aile 
üyelerinin çoğu amansızca, inatla ve çarnaçar seviyordu onu marazi bir 
sevgiyle.
Sonra las otras iias vardı, diğerleri. Dördü (Tia Tuta, Tia Fla -ca, Tia 
Licha ve Tia Graciela) Alegre'nin ölmüş annesinin kardeşleriydi, geri 
kalan dördüyse (Tia Chita, Tia Çata, Tia Bertha ve Tia
138
Martha) ölmü ş babasının kardeşleriydi; sadece lüzumsuz cömertliğin 
değil lüzumsuz adaletin de Talih'in saymakla bitmez erdemleri arasında 
yer aldığını kanıtlamak istercesine eşit olarak iki tarafa 
dağılmışlardı. Yine de Talih las tias'a bir kıyak geçmişse bile iş 
kocalara geldiğinde durum büsbütün değişiyordu zira biri hariç heps i, 
farklı sebeplerden ötürü ama benzer biçimde apansız ölüp gitmişlerdi. 
Kocalarını böyle çabuk, böyle beklenmedik biçimde kaybetmek las otras 
tias'm öfkelerini bilemişti, sadece asla diş geçireme -dikleri la Tia 
Piedad'a karşı değil, daima rahatça diş geçi rebildikleri hayattaki tek 
koca el Tio Ramon'a da.
Kısacası Alegre, kadınların çoğunluğu oluşturduğu, daha çok acı 
çektikleri ama hayatta daha sağlam tutunabildikleri, tia dolu geniş bir 
aileye mensuptu. Asla görülmeyen hesapların, ateşi -sönmüş dumanı -tüten 
çekişmelerin, İngilizce konuşmayı başaramayınca ağzına badem sabunu 
sürülen, sabun işe yaramayınca konuşma terapistlerine gönderilen 
çocukların sülalesiydi bu. Kendi çocuklarıyla iletişim kurmayı 
başaramayan ama İngilizce kelimeleri yanlış telaffuz ettik lerinde 
onların kendileriyle nasıl dalga geçtiğini gayet iyi sezebilen kırgın 
annelerin sülalesi. Aralarında sessiz boşluklar, kırık ifadelerden 
mürekkep uzaklıklar olan annelerle çocukların, daha iyi bir gelecek 
için çıkılan yolun bir yerlerinde bir vakitler kaybedilmiş kelimelere 
duyulan özlemlerin sülalesi.
ABD'de doğmuş ve büyümüş beşinci kuşağa dahil olan Alegre'nin geçmişi, 
şimdisi ve geleceği bir süreklilik hissi içinde birbiriyle kaynaşıyordu 
zira o da, kendinden küçük kuzenleri de büyüklerin çektiklerine benzer