İkinci Perde 
Bir bostan. Arka tarafta çıngıraklı bir kapı. Sağda bir 
bostan dolabı. Büyük bir dut ağacının altında kuyuya 
yakın bir tahta kanepe, birkaç kahveci iskemlesi. Perdenin 
kalkmasının ardından bostan kapısı itilir. Çıngır çıngır 
çıngırak öter. Bir köpek havlar. Etrafına çekingen bakışlar 
fırlatarak çarpıntı içinde Nuri Bey içeri girer. 
Birinci Sahne 
NURi BEY 
(Elini kalbi üzerine bastırarak) Daha kimse yok. 
Ben de pek erken mi geldim bilmem. Çarpıntıdan 
bitiyorum. Bu gece hiç uyku tutmadı. Müezzin­
den erken kalktım. O sabah ezanma başlamazdan 
evvel ben abdestsiz olarak Refi Efendi'nin gelmişine 
geçmişine en etkileyici makamlardan tatlı tatlı oku­
yorum. İnsanın işi bir kere tersine döndü mü artık 
döner. Kimseye gözükıneden şuraya geleyim dedim. 
Ne mümkün efendim? En çok korkup çekindiğim 
adamlara rast geldim. İmama, muhtara, bazı zevzek 
arkadaşlara, sımaşık kimselere... Bunlardan birkaçı 
"Nereye gidiyorsu n?" sorusuyla kene gibi yakama 
yapıştı. Nereye gidiyorsam gidiyorum. Cehennemin 
dibine. Ne vazifen? Bu ne terbiyesizlik! İnsan gönlün­
deki kuruntusunu ... en mühim sırrını sabahleyin ilk 
tesadüf ettiği adama ifşaya mecbur mudur? (Saatine 
41