sırtına yüklemen belki seni ferahlatır, fakat kurtarmaz. Bu­
nu çok iyi bileceksin. Elbette dünyayı tanıyacaksın ve kendi 
ülkenin durumu üzerinde düşüneceksin. Bir aydından zaten 
başka türlü bir davranış beklenebilir mi? Elbette 27 Ma- 
yıs’tan önceki öğrencilerim gibi dünyadan habersiz yaşama­
yacaksın. Fakat 27 Mayıs'tan sonraki öğrencilerim gibi de 
olaylan firsat bilerek “ ilmin rehberliğinden ayrılmamak’ ilke­
sini unutmayacaksın. Devrimci oldun diye, sana verilen bil­
gileri öğrenmeden yükselmek hakkına sahip olmadığını 
unutmayacaksın. Dürüst bir aydın olarak görevini yaptın di­
ye, başarıdan böyle yağma payı almaktan utanacaksın. B ı­
rak siyasette başkaları yükselsin. Sen de siyasette yüksel­
mek istiyorsan bilimi kendine basamak yapmayacaksın. 
Yoksa yaptıklarını sonunda kendin bile beğenmezsin. Yap­
tıklarını beğenmeyen bir kimsenin başkalarına nasıl yaran 
dokunur?
Biliyonım birçok zorluk yaşayacaksın. Hepsini şimdiden 
görür gibi oluyorum. Talihli olarak küçük bir burs bulsan bi­
le yurt köşelerinde sürünebilirsin. Binbir güçlükle soğuk bir 
banyoda yıkandıktan sonra, arkadaşlarından utanarak hav­
lular içinde büzülerek, yurdun tek sıcak yeri olan okuma sa­
lonunda çalışan arkadaşlannın arasında kurumak zorunda 
kalabilirsin. Her sabah insanlanmızın balık istifi olduğu bir 
otobüste kendine ve resim tahtana bir yer bulabilmek için, 
sabah karanlığında yollara düşmek zorunda kalabilirsin. 
Hatta ısınmak için oku! yerine kahveye gitmeyi bile isteyebi­
lirsin. İşte bu durum ve şartlar altında bile her zaman ama­
cının olduğunu gözden kaçırmamalısın. İnsanları etkilemek, 
insanlara söz geçirmek, sesini duyurmak istiyorsan, bütün 
bunları yapabilecek yetenekte olduğunu göstermelisin. Yok­
sa sonunda sıradan bir insan durumuna gelirsen, kimse se­
nin kötü şartlar altında bu duruma düştüğünü düşünmez, 
kimse sana gençliğinde iyi beslenmedin diye, sırf bu yüzden
264