ini gözüyle bakıyord uk. Şimdi o kadar değil ya, gene de 
o akılda epeyce sivri akıllı var. Sakladık sakladık da ne 
oldu? Kimse duymadı değil mi? Dünya, Türkiyeyi cennet 
bahçesi mi sayıyor? Yoksulluğumuzu sakladığımızın kü­
çüklüğüne, devekuşuluğuna, akılsızlığımıza gülüyor. 
Yiğitsen Türkiyede Çıplak Ada gibi bir film yapma­
ya kalk, adamın gözünü patlatırlar, memleketten sürgün 
ederler, vatan haini ilan ederler. Onu yapmazlar , yasak 
ediverir ler. Sen de memleketinin gerçeğine ait bir sanat 
eseri çıkaramazsın ortaya. Çıkardığın eserler yapmacık, 
iğreti, gülünç olur. El alem de sana gül babam gül eder. 
Bir Türk filmini, yüzü kızarmadan, azıcık seviyesi 
olan bir insana gösterebilir misiniz? Herhangi bir Türk 
filmini gören kişi neden yoksun olduğumuzu anlamak­
ta güçlük çekmeyecektir. Biz iyi niyetten, biz akıldan, biz 
kültürden yoksunuz. Bereket ki, hiçbir Avrupalı bizim 
herhangi bir filmimizi görmeye tahamm ül edemez. Biz de 
rezil olmaktan bu yüzden kurtuluruz. 
Biz her şeyin aksini yapmışız. Azıcık düşünce kırıntısı 
olan bir senaryoyu yasak etmişiz. Ama yüzlerce baldırba­
cak, iğrençlik akan senaryoyu severek tasdik etmişiz. Şu 
yazıyı yazarken, o filmler gözümün önüne geliyor da ku­
sacağım geliyor. Şu sansür heyetinin de amma midesi var­
mış! 
Bu kadarı da olmaz. Bu kadar korkunç bir şeyi nolur, 
şu millete reva görmeyin. Sinema yirminci yüzyılın bir 
numaralı halk sanatıdır. Bunu bu iğrençlikte bırakmayın. 
Sinemacıl ar, bu aşağılık filmler tarafından Türk halkı sö­
mürülüyor. Duygusu, zevki sömürül üyor. Şunun önüne 
geçin. Bu filmler böyle sürüp gittikçe halkımız mahvola­
cak. 
34