boynundan fışkıran kan Çavuşun ayaklarına kadar geldi. Ulan, 
diye geçirdi içinden Çavuş, değil koç, ayaklamnın dibinde bo­
ğa kesseniz size acımam. Ata tapanlar kavmin e, ben değil, kim 
yumuşak davranabilir. Çok sağlam yerlerden biribirini tamam­
layan ihbarlar almıştı, ya bu at bu köyde ortaya çıkarılacak, ya 
da bu köy, bu Allahsızl ar, Allah yerine ata tapanlar dayaktan, 
işkenceden öldürüleceklerd i. 
Antepli Çavuş ve birliği ne akşam, ne de gece köyiiliere 
hiçbir şey demediler , onların sunduldan kavurmaları, süzme 
balı, kaymağı, tereyağını, onlarla birlikte yedi ler, serdikleri sa­
kız gibi, mis kokulu yataklarda uyudular. 
Sabah olunca, Çavuş : . 
"Muhtar," diye sert buyurdu, ''bütün köylüyü köyün alanı­
na topla. Ya o deli atı tutar getirirsiniz, ya da başınıza gelecek­
lerden ben mesul değilim. İçimizde bir candarma var ki, Kertiş 
Ali Onbaşmm baba sına bin kere rahmet okutur. Çok sağlam 
yerlerden ihbar aldım, ya atı şimdi, burada bana derakap tes­
lim edersiniz, ya da başınıza geleeeldere razı olursun uz." 
"Çavuşum, o ahn başına bin beş yüz lira konduğunu bili­
yor musun?" 
"Biliyorum ." 
"O bin beş yüz liranın yetmeyip üç bin liraya da çıkarıldı-
ğım biliyor musun?" 
"Bunu bilmiyorum Muhtar." 
"Bil öyleyse ." 
"Bilirsem ne olacak." 
"Babayiğit Çavuşum, sen üç bin liranın ne kadar çok para 
olduğunu da biliyorsun değil mi? Üç bin liraya, üç yüzden da­
ha çok öküz, daha çok beygir, sürü sürü koyun alınabileceğim 
de biliyor musun?" 
"Biliyorum Muhtar. '' 
"İşte o at bu köyde olsa, ben de o ah yakalayabilsem, götü­
rür de üç bin lirarm alırun, alır da ömrümün sonuna kadar yok­
sulluk yüzü görm em." 
"Demek bu atı bize teslim etmeyeceksin?" 
"At bu köyde yok." 
"Buralarda dolanıyormu ş." 
186