Naci dostu iyi tanımasam ... Müthiş bir iradesi vardır, 
karar verdi mi tamam. (Adanaca) Feriştahı gelse, ka­
rarından caydıramaz onu. Örneğin içmeyeceğim der 
de, her gece bir Büyük Yeni Rakı deviren Naci, tutar 
bir ay boyunca içmez. İyi bilirim. Yani, yazmayaca­
ğım artık demişse, yazmaz. Ama n'olur, keşke bu kez 
iradesinin kölesi olmasa, bozuverse yeminini, yeniden 
yazmaya koyulsa ... 
İşte üzüntüm de bu yüzden ya. Fethi Naci dost, 
yazar Fethi Naci'yi elleriyle boğmuş öldürmüş .. Ha­
beriniz ola!. .. 
Yarın, ardından dostları neler yazarlar bilmiyo­
rum, ama ben yüzüne karşı söyleyeyim, edebiyatımız 
gçrçekten bir büyük yazarını daha yitirdi. Son üç be� 
yıldır da, öyle çalışkan bir ycı_zar değildi belki. Ama 
arada bir de olsa, «acaba ne yazaca ktır» diye merak­
la beklenirdi. Hani, biraz abartma da koksa, yankı 
uyandırmamış yazısı olmamı ştır Naci'nin diyebilirim. 
Bizim kuşak Fethi Naci'den çok şey öğrenmiştir. 
1956'larda o «İnsan Tükenmc z>> adlı kitabını nasıl oku­
duğunu unutamam. Avuç içi büyüklüğündeki o mor 
kitabı. Nazım'ın canını kurtarmak için kendini yurt 
dışına zor attığı, bu nedenle de adını anmanın bile suç 
sayıldığı, birçok devrim cinin köşesine (köşküne) çe­
kilip olta başında oyalandığı o Amerikan paıentli DP 
damgalı yeni zulüm döneminde ayakta kalabilen ve 
konuşan üç beş devrimciden biriydi Naci. Yakın ta­
nığlyımdır. Ataç'lar, Yaşar Nebi'ler, Ağaoğlu'lar hep 
onu hedef seçerlerdi. 
Henüz otokritiğin Türkçe adının bile kanmadığı o 
günlerde, özeleştiri yapmanın gereğini ve önemini de 
Naci'den öğrendik biz. Kimselerin kendisinden bir öz­
eleştiri beklemediği bir günde, salt kendisi için özeleş­
tiri yaptı. Bu özeleştiriden dolayı nke bağnazın ken-
152