"Görmekte olduğ un şey çaresizliğ in değil Kadife. Akıllı bir insan olarak yapacak 
başka şey kalmadığ ını görüyorsun. Sunay'ın çevresindekiler elleri hiç titremeden 
Lacivert'i asarlar ve sen buna razı olamazsın." 
"Diyelim ki herkesin önünde açtım baş ımı, yenilgiyi kabul ettim. Lacivert'i 
bırakacakları ne malum? Ben bu devletin sözüne neden inanayım." "Haklısın. Bunu onlarla konuş ayım." 
"Kiminle ne zaman konuş acaksın?" 
313 -Arabulucu - -Arabulucu- "Lacivert ile görüş tükten sonra tekrar Sunay'a gideceğ im." 
İkisi de bir süre sustular. Böylece Kadife'nin ş artlan kabaca kabul ettiğ i iyice 
ortaya çıkmış  oldu. Gene de Ka bundan emin olmak için Kadife'ye göstererek 
saatine baktı. "Lacivert MiT'in mi, askerlerin mi elinde?" "Bilmiyorum. Fazla bir fark da yoktur herhalde." "Askerler iş kence yapmayabilir," dedi Kadife. Biraz sustu. "Bunları ona vermeni 
istiyorum." Sedef kaplamalı, taş lı eski usûl bir çakmakla bir paket kırmızı 
Marlboro uzattı Ka'ya. "Çakmak babamındır. Onunla sigarasını yakmaktan ho şlanır 
Lacivert." Ka sigarayı aldı, çakmağ ı almadı. "Çakmağ ı ona verirsem, Lacivert önce sana 
uğradığımı anlar." 
"Anlasın." "O zaman seninle konuş tuğumuzu da anlar ve senin kararını merak eder. Oysa ben 
önce seni gördüğ ümü, senin onu kurtarmak için bir ş ekilde baş ını açmaya razı 
olduğunu ona söylemeyeceğ im." 
"Bunu kabul etmeyeceğ i için mi?" 
"Hayır. Lacivert ölümden kurtulmak için senin baş ını açıyormuş  gibi yapmanı 
kabul edecek kadar akıllı, mantıklı biridir, bunu sen de biliyorsun. Kabul edemeyeceğ i şey, bu konunun önce kendisine değ il, sana sorulmasıdır." 
"Ama bu yalnızca siyasal bir konu değ il, aynı zamanda benimle ilgili kiş isel bir 
konu. Lacivert bunu anlar." "Anlasa da ilk kendisinin söz sahibi olmak isteyeceğ ini sen de biliyorsun 
Kadife. O bir Türk erkeğ i. Üstelik de siyasal İ slamcı. Ona gidip 'sen serbest 
kal diye Kadife baş ını açmaya karar verdi' diyemem. Kararı kendisinin verdiğ ini 
düşünmeli. Senin peruk takacağ ın takiyyeli, televizyon montajlı o ara çözümü ona 
da açacağ ım. Senin onurunu kurtaracağ ına, bunun bir çözüm olduğ una hemen kendini 
inandıracaktır. Senin numara kabul etmez onur anlayış ınla onun pratik onur 
anlayışının uyuş madığı o karanlık bölgeleri gözünün önünde canlandırmak bile 
istemeyecektir. Baş ını açarsan, dürüstçe, numarasız açacağ ını da iş itmek istemez 
hiç." "Lacivert'i kıskanıyorsun, ondan nefret ediyorsun," dedi Kadife. "Onu bir insan olarak bile görmek istemiyorsun. Batılılaş ma- 
314 mışlan ilkel, ahlaksız, aş ağı bir sınıf olarak görüp dayakla adam etmeyi kuran 
laikler gibisin. Benim Lacivert'i kurtarmak için askerî güce boyun e ğmem mutlu 
etti seni. Bu ahlaksız mutluluğ unu gizleyemiyorsun bile." Bir nefret belirdi 
gözlerinde. "Madem bu konuda önce Lacivert karar vermeliymiş , bir baş ka Türk 
erkeği olan sen, Sunay'dan sonra niye doğ rudan Lacivert'e gitmedin de önce bana 
geldin, söyleyeyim mi? Çünkü benim kendi rızamla boyun eğ diğimi görmek 
istiyordun önce. Bu da korktuğ un Lacivert karş ısında sana bir üstünlük 
verecekti." "Lacivert'ten korktuğ um doğru. Ama diğ er dediklerin haksız Kadife. Önce 
Lacivert'e gidip onun baş ını açman gerektiğ i yolundaki kararını sana bir emir 
gibi getirseydim sen bu karara uymazdın." "Bir arabulucu değ ilsin artık, zalimlerle iş birliği yapan birisin." 
"Bu şehirden sağ  salim çıkmaktan baş ka hiçbir ş eye inanmıyorum ben Kadife. Artık 
sen de inanma hiçbir ş eye. Zeki, gururlu ve cesur olduğ unu bütün Kars'a 
yeterince kanıtladın. Biz buradan kurtulur kurtulmaz ablanla Frankfurt'a gideceğiz. Orada mutlu olmak için. Sana da mutlu olmak için ne gerekiyorsa onu 
yap derim. Lacivert ile buradan kurtulup bir Avrupa ş ehrinde siyasal sürgün