medi. Adama arkasını döndü, arabasına bindi. Şişman ada-
mın uzaklaşmasını seyretti pencereden. Şişman adam işte.Suyun bidon içindeki görünüşünden anlamaz. Kasabaya gi-delim Olric; kitap alalım daha iyi. Biliyor musun Olric, ada-ma az kalsın gidiyordum yerine gidiyorduk diyecektim.
Yabancılar için kasabalar birbirine benzer. Kasabada yaşa-
yanlarsa, sayılmayacak kadar değişik özellikler bulurlar ka-sabalarında. Bir kasabada günlerce kalırsınız. Belediye par-kında oturmaktan, derenin kenarındaki gazinoda gazoz iç-mekten, hükümet meydanındaki çok katlı iki üç binayıgörmekten içinize sıkıntı çöker. Tozlu yollardan geçen şe-hirlerarası otobüsler bile bir yenilik getirmeye başlar size.Sonra bir gün bir yerde o kasabanın yerlilerinden biriyle ta-nışırsınız; laf olsun diye N. kasabasında bulunduğunuzusöylersiniz. Size hemen birtakım yerleri saymaya başlar,gördünüz mü, diye. Kasabanın bitip tükenmez güzellikle-rinden, yakında bulunan tarihî zenginliklerinden bahseder.Gitmiş olduğunuz lokantayı beğenmez: en iyi lokantayı na-sıl öğrenmediğinize şaşarsınız. En iyi otelde kalmışsınızdırAllah’tan: onu da nasıl beğenmediğinize şaşar. Büyük şehir-lerde bile bu kadar temiz bir otel bulunmaz. Ya şehir parkı?Ya hükümet meydanı? O zaman, daha önce söyledikleriningerçek değerini anlarsınız. Büyük şehirlerde gördüğü hiçbirbina, hiçbir tabii güzellik, kasabasını unutturamaz ona. Za-ten biraz hayal güçleri olsaydı, bu tek katlı dükkânlarla do-lu sokaklarda bütün gün dolaşabilirler miydi? diye düşün-dü T urgut. Peki, derler hiçbir tarafını beğenmediniz; çarşıyıda mı güzel bulmadınız? Çarşı mı? Donar kalır insan. Neçarşısı? Yan yana yan yana dükkânlar. Yeşil boyalı, mavi bo-yalı dükkânlar. Sokaklar biter, dükkânlar bitmez. Bu karışıksokaklarda, bu dükkân denizinde kitapçıyı nasıl bulacağızOlric? Burada, galiba yalnız kasabalıların ihtiyaç duyduğu
574