"Siz bu hususta hiç merak etmeyin Ramiz Bey. Kaçırmaz."
Kaymakam bir türlü inanamıyor, korkusu gittikçe büyü­
yordu. "Vaziyeti Arif Saim Bey duyarsa... Ya şoför Arif Saim Be­
yin bir casusuysa?"
Kulağına iyice ağzım yapıştırıp:
"Ali Safa Beyciğim, bu arkadaş bey, ya hususi surette bizim 
hareketlerimizi kontrol için yollanmışsa? Bizim köylüye karşı 
nasıl hareket ettiğimizi öğrenmek için... Olamaz mı?"
Ali Safa Bey kesinlikle:
"Olamaz," diyor, onu bir süre için inandırıyordu ama son­
ra Ramiz Beyin korkusu gene büyüyordu. Köylüye böyle mu­
amele ettiğimi duyarlarsa beni, beni, beni azlederler... Küfretti­
ğimi, hakaret ettiğimi, diye içinden geçiriyordu.
Gene Ah Safa Beye eğildi:
"Şu köylüler, köylerinde kalsalar olmaz mı? Bir yolunu 
bulsanız. Yahut da ben karışmasam da siz kendi tedhiş usulü- 
nüzce köylüleri kaçırsanız?"
Ah Safa:
"Olmaz," dedi. "Bir kere ok yaydan çıktı. Sonra Hüküme­
tin otoritesi sarsılır. Payimal olur. Türkiye Cumhuriyeti Hükü­
metine bunu yapamazsınız. Onun asil bir kaymakamına tükür­
düğü tükrüğü yalatamazsınız."
Kaymakam karar vermişti:
"Yalatırım Ali Safa Bey, yalatırım. Hem de bal gibi. Kayma­
kama değil, Vahye, Vekile yalatırım, hem de Baş..."
İleri gittiğini anladı:
"Ben kendi hesabıma yalarım," diye düzeltti.
Arif Saim Bey gibi bir insan kendi özel otomobilini niçin 
versin beş paralık bir ağaya, o ağa da gelsin bir kasaba kayma­
kamım bindirsin, birlikte köy kaldırmaya gitsinler? Hem de şo­
förüyle birlikte. Olacak iş mi? Normal mi efendim? Hem de cin 
gibi bir adam bu şoför, Emniyeti Umumiyeden bir müdür ola­
bilir.
"Avrupada mı tahsil buyurdunuz Beyefendi biraderim?"
Şoför duydu ama aldırmadı.
"Size diyorum, Avrupada mı tahsil buyurdunuz?"
Şoför yarım döndü, gülümsedi, koyu bir Laz şivesiyle:
225