Boş Ev
dına kirac ılar ın onca y ıldan sonra niye ç ıkt ığını sordum. Ev sahibi yle 
kira yüzünden yıllard ır çekiştiklerini söyledi. "Sanki ba şka 
mahallelerde kiralar daha m ı düşük!" dedim, paran ın pul oldu ğunu,
pahal ılığın al ıp yürüdü ğünü söyledim. "Eski kirac ılar nere ye 
taş ınd ılar?" "Bilmiyoruz," dedi kap ıcı kad ın. "Bizlere, ev sahibine  
küskün gittiler. Yirmi y ıl sonra aralan bozuldu." İçimdeki çaresizlik  
duygusu beni bo ğacak gibiydi. 
Bir gün bura ya gelip, kap ılar ını çalıp, yalvararak içeri girip Füsun'u  
görme umudunu içimde hep taş ıdığım ı anlad ım. Şimdi bu son teselli  
imkânı ve onu görebilme ha yali de elimden al ınm ıştı ve buna  
dayanmam çok zor olacakt ı. 
On sekiz dakika sonra, Merhamet Apartman ındaki yata ğım ıza 
uzanm ış, boş evden ald ığım eşyalarla ac ım ı hafifletmeye çal ışıyordum.  
Füsun'un dokunduğ u ve onu Füsun yapan bu şeyleri elimde tuttukça,  
onlar ı okşayıp, seyredip boynuma, omuzlanma,  çıplak göğsüme,  
karnıma de ğdirdikçe, e şyalar içlerinde birikmi ş hat ıralar ı, bir teselli  
gücüyle ruhuma sal ıveriyorlard ı. 
 
 
38. YAZ SONU PARTİ Sİ 
 
Çok sonra yazıhane ye hiç uğramadan, do ğrudan Te şvikiye'ye eve, parti  
haz ırlıklarına gittim. " Şampanyalar için bir şey soracaktım," dedi evde  
Sibel. "Yazıhane ye birkaç kere telefon et tim, her sefe rinde olmad ığını 
söylediler." 
Ona hiçbir cevap veremeden odama s ıvıştım. Yatağıma uzand ığım ı, 
çok mu çok mutsuz oldu ğumu ve bu gecenin çok kötü geçeceğini 
umutsuzlukla dü şündüğümü hat ırlıyorum. Füsun'u ac ıyla ha yal 
ederek, e şyalarıyla oynayarak tescili bulmam, kendimi kendi  
gözümden dü şürmüş tü, ama içine daha fazla girmek istedi ğim bir  
başka dün yan ın kap ılar ını da açm ıştı bana. Sibel'in gayretle hazırl ık 
yapt ığı parti için gereken zengin, ak ıllı m-seli ve ha yattan zevk alma yı 
bilen sağlıkl ı erkek rolünü oy- 
 
203