zarfı ve bir sözleşme örneğini elinde sallayarak, Ömer'e, kiralanan 
ev ve kiracı hakkında bilgi verdi. Ömer'in dinlememesine ve 
başka şeylerle meşgul oluyormuş gibi yapmasına aldırış etmeden, 
bu konuda anlatılması gereken her şeyi içi rahatlayana kadar 
anlatarak, zarfları ona verdi. Ömer bütün bunları dinlerken 
koltukta oturan, kedisini okşayan Nazlı'ya bakmamak, Cemile 
Hanım'ı da dikkatle dinler gözükmemek için milletvekillerine 
kulak vermeye çalıştı. Muhtar Bey arkadaşına İsmet Paşa ile ilgili 
bir anısını önemsiz bir şeyden bahseder gibi anlatıyordu. 
Muhtar Bey şu anda görevde bulunan İsmet Paşa hükümetini 
övmeye başladı. Övgüsünün şiddetli yerlerinde dönüp Ömer'e 
bakıyor, bakışları da sanki, "Lütfen İngiltere'deki dostlarınıza 
bu hükümeti açıklayın, bu hükümetin nasıl bir hükümet ol­
duğunu anlasınlar!" diyordu. Gene bir haksızlığa uğramışmış 
gibiydi yüzü. Bir ara heyecanlanarak sordu: 
"Peki, siz ne düşünüyorsunuz?" 
"Ne hakkında, efendim?" 
"İnkılâplar hakkında, Türkiye hakkında, bizim için?.." 
"Evet, ben de onlara katılıyorum efendim!" dedi Ömer. Sonra 
gülümseyerek Nazlı'ya baktı. Bu hareketini aptalca buldu. Muhtar 
Bey'in bir öfke hareketiyle ceketinin koltuklarını çekiştirdiğini 
gördü. 
"Yani kimlere katılıyorsunuz?" dedi Muhtar Bey. Sonra dudak 
büktü: "Her neyse! Siz şimdi ne yapacaksınız?" 
"Para kazanacağım! Sivas-Erzurum hattında çalışacağım." 
"Demek ki önce inkılâba hizmet edeceksiniz. Bu demiryolu 
çok önemli. Doğu kaynıyor. Bu yapılan demiryolu Türkiye'yi 
bir bütün yapacak, inkılâbı da doğuya götürecek. Siz önce, demek 
ki, inkılâba hizmet ediyorsunuz. Böyle söyleyin... Para sonra 
gelir!" Nazlı'ya bakarak, bakışlarıyla kendisine hak vermesini 
isteyerek sözlerini bitirdi. "Öyle değil mi?" 
Öteki milletvekili: "Bugün günündesin Muhtarcığım!" de­
di. 
Muhtar Bey ona dönerek: "Ama haklı değil miyim?" dedi ve 
bir ara heyecanla kalktığı koltuğuna geri oturup, az önceki 
sohbeti bıraktığı yerden yakaladı. 
Umer biraz şaşırmıştı. Nazlı'ya ve kucağındaki kediye bakıyor, 
124