Orta Direk 197 
Anasının başına varınca gene durdu. Tam bu sıra Meryemcenin yanında­
ki çocuklar uyanmış, doğrulup oturmuşlar gözlerini ovuşturuyorlar, han han 
kaşımyorlardı. 
Çocukları kollarından tutup birini bir yana, birini bir yana fırlattı. 
"Olmaz olasılar, bela oldunuz başıma." 
Çocuklar neye uğradıklarını bilemediler. Ağlaşmaya başladılar. 
Ali sonra var gücüyle bağırmaya başladı. Korkunç sesler çıkarıyor, sesler 
karşı kayalıklarda yankılan ıyordu. 
"Uyanmaz, uyanmaz, uyanmaz," diyerek geldi, gene o kaya parçasının üstüne 
oturdu. 
"Uyanmaz o, uyanmaz! Elif var da şuna bakıver," dedi ağlamsı ağlamsı. "So­
luk alıyor mu? Başına bir hal gelmesin." 
Elif donuk donuk kımıldadı. Meryemceye gitti. Üstüne eğildi dinledi. 
Aliyi bir sevinç almış, üstünden ağır bir yük kalkmış gibi her bir şam yey­
nilmişti. Elifin sözünü bekliyordu. 
"Soluğu iyi. Düzgün. Uyumadı fıkara. Uyanmadığı ondan. Bütün gün de 
yürümüş, sen söyledin. Onda yürüyecek hal mi var?" 
Ali etine bıçak sokulmuşçasına bir çaresizlik çığlığı attı: 
"Battım. Yandım Elif, yandım. Ben öldüm. Çoluk çocuğum da öldü." 
Çorba pişti, oturdular çorbayı içtiler. Meryemcenin payını da ayırdılar. Mer­
yemce uyanmadı. Öğlen oldu geçti, Meryemce uyanmadı. Ali kıvrandı, deli di­
vane oldu, dört döndü, bağırdı çağırdı, sövdü saydı, Meryemce gene uyanmadı. 
Ali sinirinden boğuluyordu. Eli ayağı zangır zangır titriyordu. 
"Avrat," dedi, "avrat, uyandır şunu. Uyandırmazsan ben başımı alır giderim. 
Onu şu dağ başında kor da ... " 
Birden aklına bir düşünce geldi: 
"Vay," dedi halsizce. "Vay eşek başım vay. İnsanın hiç de sabahtan beri aklı­
na düşmez mi?" Yumuşadı. Yüzünün gerginliği gitti, gülümsedi de. 
"Şu karı uyusun kalsın burada. Topla yükü. Biz alalım gidelim. O uyusun. 
Ben sizi konağa götürürüm. Sonra da gelir onu alırım. Olmaz mı? Topla yükü!" 
Elif kocasına yapıştı: 
"Etme bunu! Etme Ali! Etme kulun olam. Uyanınc a beni komuşlar da gitmişler 
diye ölüverir. Ya gece uyanırsa? Etme Ali!" 
Ali canlandı. Karısını bir yana fırlatıverdi. 
"Topla topla," diye bağırdı. "Topla yükü!" 
Gözleri dönmüştü. Elif korktu. Yükü toplamaya başladı. Çocuklar da anala­
rına yardım ediyorlardı.