me sevinç doldu. Kuş gibi hafıfledim. Ne haber, iyi haber değil mi? 
İyi adamdan kötü haber olur mu, elbette iyi haber olacak, değil mi? 
Bey razı oldu öyle mi? Benden iyi komşu mu olur, değil mi?" 
. Kısacık, sısk;ıcıktı Rüstemoğl u. Avurdu avurduna geçmişti. Aşa­
ğıdan yukatı,.bir dağa balciu gibi bakıyordu Zülfıkara. 
"Bilmem ki," dedi Zülfikar. "Sana iyi bir adam derler. Ben öyle 
duydum. Bey sana toprakları satacak ama, beni dinlersen alma. Çün­
kü ben bu Beyleri bilirim. Önce toprağı satarlar, sonra da adamın ba­
şına bir iş açatlar. Halil aklında mı? Haaa, sattı Halile toprağı Derviş 
Bey, hem de iki bin dönüm sattı. Tarsuslu Halili dl!.ydun değil mi?" 
Rüstemoğlu : 
"Duydum," dedi inleyerek. "Duydum ama ... " 
Zülfıkar : 
"Duydunsa bilirsin. İki bin dönüm sattı. Sarınca, daha toprağa 
ayak basmada n... Paraları akşam Beye göl].derdi. Sabahleyin ölü bu­
lundu evinde. Kafasını gövdesinden ayırıvermişler. Haşa, haşa ... Bey 
öldürttü demem! Demem ama bu Beylerin tarlaları uğursuzdur. İnsa­
na ha,yretmez. Her gece de sabaha kadar hordaklar dolaşır bizim çift-
. likte. Siz nasıl duruyorsunuz, diyeceksiniz ... Biz. alıştık Bir de Akça­
sazın bir ejderi var, kıyısın� hiç yabancı yaşatmaz. perakap yutar!" 
Rüstemoğlu yutkundu : 
"Sen benim için merak etme. UğursııZ tar lalar, ben adımımı içi­
ne atar atmaz uğurlanır. Hordaklar uğramaz olur. Akçasazın ejderhası­
nı da eskiden beri söylerler. Aslı yoktur inanma. Aslı olsa da, bende 
bir muska var ki, keskin; .. O muskayı Akçasazın kıyısına gömerim. 
Ejderha bataklığa hapsolur, bir daha da kıyıya, ölene dek adım ata-
" m az. 
"Demek alacaksın toprağı ... Hiç korkmuy orsun, öyle mi?" 
"Korkmam. Derviş Bey bana hiçbir şey yapmaz. Yapmalarına da 
izin vermez. O, soylu bir adamdır. Benim gibi bir adamın· kendisine 
komşu olmasını çok ister ... " 
"Demek alacaksın ha? Ben sana acırım. Hem de severim Rüs­
temoğlu ... Ne yapalım, kendi düşen ağlamaz." 
Zülfikar onu caydırmak için durm�dan, durmadan konuştu. Ağ­
. zındaki bütün tükıiik.ler kuruyuncaya kadar konuştu. Rüstemoğlu 
korksun diye neler neler söylemedi. Sonra da yalvarmaya başladı. Rüs-
152