121
se bulamadıklarından, tedirgin yürüdüler. Şehrin bazı yerle­
ri o kadar boş ve sakindi ki kadim sokaklar boyunca uzanan  
yıpranmış kireçtaşı duvarlar, sıkıntıdan kendi aralarında fi-  
sıldaşıyor gibiydi.
Yorulmuş ve acıkmışlardı. Alfred Sokagı’nda bir pub  çıktı  
karşılarına. Düşünmeden içeri daldılar. Tavan alçak, yer dö­
şemeleri gıcırtılı, müşteriler şamatacıydı. Pencerenin yanın­
daki ufak masaya yerleştiler ürkekçe. Devlerin ellerine yakı­
şacak irilikte bardaklarla bira içiyordu herkes. Kaşlarında ve  
altdudağmda piercitığ *ler olan garson kız yanlarına geldiğin­
de, Mensur üç porsiyon balık ve patates kızartm ası ile bir şi­
şe beyaz şarap ısmarladı.
“Düşünsenize şu mekân yüzlerce yıllık , ne kadar e sk i..."  
dedi Mensur. Sanki üzerlerinde bir şifre yazılıym ış gibi dik­
katlice baktı meşe panellerle kaplı duvarlara.
Bu arada Selm a etrafa bakıyordu huzursuzca. Onun dik­
katini başka şeyler çekmişti: bir köşede kızlı erkekli içki içen  
gençler, kollarında gül dövmeleri olan bir adam , dekoltesi  
Selm a ile M ensur arasındaki uçurumdan bile derin bir ka­
dın... N asıl bırakacaktı Peri’yi bu tu h af insanların arasında?  
“Batılılar bilim de, eğitim de, teknolojide iyi olabilir am a ya  
ahlak?” diye düşündü Selm a. Kocasıyla kızını kızdırmamak  
için fikirlerini kendine sakladı. Canı sıkıldı.
Karısının aklından geçenleri bilm ese de onu ve evham la­
rını gayet iyi tanıyan Mensur omuzlarını dikleştirdi. “Vay be  
kızımız Oxford’a gidiyor! Seninle gurur duyuyoruz Pericim”  
dedi ortaya.
Duygulandı Peri. K ısıtlı im kânlarına rağmen onun eğiti­
mine ne çok inanmış, ne kadar yatırım yapmıştı sevgili baba­
sı. Onu hayal kırıklığına uğratmamaya kararlıydı.
“Hadi kadeh kaldıralım ” dedi M ensur, şaraplar gelir gel­
mez. “Akıllı kızımıza ve dünyanın en iyi üniversitesine!”
Selm a’mn yüzü asıldı. “Biliyorsun ki eşlik etm em .”