Bu isim büyük bir nefret ve şaşkınlıkla kalabalık içinde 
ağızdan ağıza dolaştı. Bu garip tezahür karşısında yarım 
aklını bütün bütün kaybetmek noktasına gelen Ruşen Abla 
haykırıyordu: 
-Durun ayol, iyi bakayım. Bizim Zekeriya Efendi mi o? 
Aa, inanmam. Bu işte yine cinlerin bir dubarası var. Rabbim 
şerlerinden saklasın ! 
Eski gulyabani Zekeriya Efendi'nin o tahta, rahatsız ha­
cakları söküldü. Bu da elleri arkasından bağlanarak diğer 
esir cinlerin arasına konuldu. 
Halk, yerde duran o koca yapma kafanın etrafına top­
lanmış, fevkalade acayip bir hadise seyreder gibi bakıyordu. 
Kimi kavuğunu karıştırıyor, kimi sakalım çekiyor, kimi yer­
lere yuvadanarak gülüyor, her biri bir şekilde şaşkınlıklarını 
gösteriyordu. Bu büyük karnaval başlığını kafasına geçire­
rek diğerlerini korkutmak için gulyabani vakarıyla etrafa 
saldırmak latifesinde bulunanlar da oldu. 
Herkesin şaşkın ve alaycı bakışları önünde duran bu dev 
kafası iri bir küfeden yapılmaydı. Küfenin üzerine koca bu­
runlu bir kılıf geçirilmiş, saç sakal takılmış, kavuk giydiril­
mişti. Hele gözler epey ustacaydı. iri iri yuvarlak camların 
üzerine gözbebekleri çizilmiş, çifte dürbün gibi içerden iki 
silindirle bunu başına geçirecek adamın görme kabiliyeti ko­
laylaştırı lmış, asıl baş ile küfe arasında kalan boşluk pamuk­
lada beslenip doldurulmuştu. 
Bu kafayı başlarına geçirenler ağırlığından şikayetle Ze­
keriya Efendi'nin bu sıkieti uzun müddet tepesinde nasıl ta­
şıyabildiğine şaşırıyorlardı. 
Şimdi sıra tüylülerin cin kıyafetlerinden soyunmalarına 
geldi. Hasan bunlardan birini çekip ortaya getirerek ellerini 
çözdükten sonra: 
-Soyun bakalım beyefendi, dedi. 
Cin tereddüt etti. Hasan teklifini tekrarlayarak: 
-Kürkünü çıkar canım. Hava o kadar soğuk değil. 
Korkma üşümezsin. 
122