209
kadındı. İhrih boyunca dini otoriteler tarafından yargılanan 
Doğulu ve Batılı filozoflardan örnekler verdi; bilim ile dînin 
katiyen yan yana duramayacağım söyledi. O da ikinci profe­
söre verdi veriştirdi. Peri anladı ki tonton görünümlü konuş­
macı, dindar bîr akademisyendi
Ateist meslektaşı kadar güçlü bir hitabet yeteneği olmasa 
da, yoğun bir İrlanda aksamyla konuşan ve her kelimeyi tadı 
çıkarılmamı gereken leziz bir yiyecekmiş gibi ağzında dolaştı­
rıp vurgulayan ikinci profesörün yumuşak ama bezgin bir üs­
lubu vardı. Din ile bilim arasında kan uyuşmazlığı olmadığı­
nı iddia etti. Kendi alanlarında mahir kimi bilim insanları­
nın, özel hayatlarında son derece inançh olduklarım biliyor­
du. D anrinln de kendini ateist olarak görmediğini sözlerine 
ekledi. Günümüzde “sarsılmaz ateist* olarak yüceltilen bir­
çok bilim insanı aslında teistti.
Bn arada, boş bir koltuk bulamayan Peri bir duvara yas­
lanmıştı. Saçlan alnına dökülen ve avucunu çenesine daya­
mış halde oturan, her konuşmayı dikkatle dinleyen Azuı'u 
inceliyordu. Bu konumda uzun süre kalamayacaktı profesör. 
Zira bir sonraki soru ona yöneltilecekti.
Ön sıradan genç bir kadın ayağa kalktı. Geriye attığı 
omuzlan ve tavandan vuran ışığın altında parlayan simsiyah 
atkuyruğuyla dimdik duruyordu Arkadan bakınca bile he­
men tanımıştı Peri on u  Şirin’di bu!
“Profesör Azur, ben kendimi özgür, bağımsız bir ruh adde­
diyorum. İçine doğduğum dinle, kültürle-biçbir zaman barı­
şık olamadım. Din konusunda ahkâm kesenlerin ukalalığına 
dayanamıyorum. Hahamların, rahiplerin, imamların emin 
tavrından da hoşlanmıyorum. Basmakalıp laflar bana göre 
değiL Pardon «m «t hiç işim olmaz. Sizin kitaplarınızda öfke­
mi ve eleştirilerimi anlayan bir ses buluyorum. Hassas konu­
lara tf»w»«mqn önyaıgısız bakabiliyorsunuz. Eserlerinizi ya­
zarken aHmızda nasd bir okuyucu vaı?”