türlü cesaret edemezdin. Paranın geldiği yeri, inanmayacağı­
nı bile bile sana söylüyor um: Cebimde yüz akçe olması için 
zihnimde yüz akçe düşlemem yetiyordu. Seni artık şaşırt­
mak istemediğim için her şeyi söylemek istemiyorum. Ama 
gördüğün ve işittiğin ne varsa, hepsinin, şu zavallı babanın 
zihnindeki düşlerden ibaret olduğuna inan! Yine de birkaç 
şey bunun dışında tabii. Büyük dayın Arap lhsan, o muh­
teşem külhani, boşluğu ve karanlığı okuyan benim gibi bir 
korkağın, adım bile atmaya çekindiği gerçek dünyanın ha­
ritalarını çizen biriydi. Yıllar önce öldü, ama kahkahası hala 
çınlıyor ve düşü zihnimde hala yaşıyor. Onu neden mi düş­
ledim? Belki de senin, biricik oğlumun onu tanımasını iste­
dim, o kadar. 
Çünkü her baba oğluna bir şeyler öğretmek, ona doğ­
ru ve gerçek olanı göstermek ister. Oysa benim sana, düşle­
rimden başka verebilecek bir şeyim yoktu. O yüzden sana, 
şimc!i elinde tuttuğun garip kitabı verdim. Ama ne yazık ki 
Dünya'yı gösteremedim. Sana aslında Katip Çelebi'nin, Ci­
hannüma adıyla tercüme edip bana bir nüshasını hediye etti­
ği Atlas Minor gibi bir eser bırakmak isterdim. Oysa dünya­
ya sırt çeviren benim gibi birinin zihninde Boşluktan başka 
ne olabilir ki? Kendisinden düşler yarattığım Boşluğun atla­
sını, Atlas Vacui'yi)u yüzden yazdım: Sen okuyasın diye de­
ğil, yaşayasın diye. 
Zihnimde bir düş olan sevgili oğlum, işte böylece zaval­
lı babanın yaşayamadıklarını yaşadın ve dokunamadıkları­
na dokundun. Bir babanın kendi oğlundan bekleyeceği şe­
kilde kahraman değildin. Son derece silik ve nıütevaziydin. 
Bununla birlikte, arada bir senin kulağına, karakterinle bağ­
daşmayacak sözler fısıldamadan edemedim. Çünkü düşler 
görmekten se, boşluğun kendisine tapan insanlar karşısın­
da küçük düşmeni istemedim. Sonunda, senin için düşledi­
ğim macerayı yaşadın ve böylece senin için yazdığım atlası 
236