"Az buçuk mürekkep yaladık Sultanoğlu Bey im." 
Sultanoğlu hep sevinç içinde gülüyor du. 
Kahveler geldi, konuklar kahveleri höpürdetmeden, çok 
saygılı içtiler , fincanlan yanlanndaki oymalı sehpanın üstüne 
koydular. 
Bey ayağa kalkh: 
"Buyur Ferhat Hoca, emrini söyle ." 
"Estağfurullah Beyiın, emrim değil, ricam olacak zahna ." 
"Çabuk söyle, ne kadar Hocam?" 
"Bin alhn Beyim?" 
"Baş üstüne Hocam ." 
Bey gene el çırph, biraz önce kahve getiren delikanlı içeriye 
girdi. 
"Hatuna söyle, para sandığını sana versin de al getir." 
Delikanlı gitti, biraz sonra da elinde, alhn çekirdekler , de­
ğerli taşlarla kakmalı, oymalı, güzel bir sandıkla geldi. San Sul­
tanoğlu belinden bir deste anahtar çıkardı, anahtarların içinden 
birisini hemen ayırdı kilide soktu, kilit çın diye açıldı. Sarı Sul­
tanoğlu sandıktan bir kadife torba aldı, "Buyur Ferhat Hoca," 
dedi, "tam bin alhndır." 
Hoca keseyi aldı, ağzını çözdü, içindeki alhnlan önüne 
döktü, alhn yığım önünde ışıladı. "Bir, iki, üç," diyerek sayma­
ya başladı. "Dört, beş, alh, yedi, sekiz ... " On beşi saydıktan son­
ra sesi düştü, duyulur duyulmaz oldu. Biraz geçince de sesi hiç 
duyulmaz olup, d udaklan kıpır kıpır etti. 
San Sultanoğlu sedire bağdaş kurmuş oturmuş, biraz öne 
eğilmiş, yüzünde şaşkın bir gülümseme, para sayan Ferhat Ho­
cayı izliyor du. Ferhat Hoca para yığınından sol eliyle bir avuç 
alhn alıyor , sağ eliyle kadife keseye, şık şık, atıyordu. 
Para sayıldı bitti, Ferhat Hoca kadife kesenin ağzım büzdü, 
ayağa kalktı, tüfeğini omuzuna aldı: 
"Sağ ol Sarı Sultanoğlu," dedi, "çok onurlu adammışsın. 
Böyle olacağım bilseydim ... Ama hiç mümkünümüz, çaremiz 
yok." 
"Biliyorsun herhalde Ferhat Hoca, bu konağı soyan ilk eş­
kıya İnce Memed çetesidir. Bu yürekliliği, bu ocak bu ocak oldu 
olalı ilk siz gösterdin iz." 
135