"Seni tan ımak için çok şey bilmeme gerek yok. Senin özü - 
nü görüyorum" dedi Aziz. 
Ve Ella bu cümleyi bir yerden hat ırladı. Sanki a ğzından çı- 
kan kallavi cümleler beklemedi ği anlarda ona geri dönüyor- 
du. Çember gibiydi hayat. Ne verirsen aynen iade ediyordu. 
Çılgınlıktı bu. Ne diyece ğini bilemedi. 
Aziz uzan ıp Ella’n ın saç topuzunu tutan i ğneyi çekti sonra 
da onu usulca kanapeye do ğru itti, böylece s ırt üstü dümdüz 
uzanmasını sağladı. Ella aniden A şk Şeriatı’nı  hatırladı. Ama 
bir şey söylemesine f ırsat kalmadan Aziz elleriyle Ella’n ın be- 
deninde gittikçe geni şleyen daireler çizmeye ba şladı. Aşağı- 
 
dan yukar ıya, ayak bileklerinden yüre ğine doğru genişleyen 
çemberler... Parmak uçlar ı sıcacıktı. Dokundu ğu yere tuhaf 
bir enerji yay ıyordu. Parmaklan mum gibi yanan adam... 
Bu zaman zarf ında Aziz'in gözleri kapal ı, dudaklar ı kıpır kı- 
pırdı. Mırıldandığı kelimeler Ella'ya esrarengiz bir lisan gibi 
geldi ilk ba şta. Ama sonra hayret içinde anlad ı ki aslında Aziz 
dua etmekteydi. Ne dedi ğini anlamasa da kendisi için dua et- 
tiğini kavrad ı. Bir anda Ella’n ın avuçlar ı, dirsekleri, omuzlar ı 
ve dahi tüm bedeni yo ğun bir enerji bulutuyla kar ıncalanma- 
ya başladı. Sanki ılık Bir havuzda suyun üstünde k ıpırtısız du- 
ruyor, bedeninin a ğırlığını taşımıyordu. S ınırları kalkmıştı. 
"Ben" nerede ba şlıyor, nerede sona eriyor, kestiremiyordu. Bir 
ışık içinde yüzer gibiydi. Bu hayat ında yaşadığı en ruhani an- 
dı. Ve tuhaf bir şekilde içinde cinsellik hem var hem yoktu. 
Aziz'in parmaklar ı karnından yukar ıya kaydığında Ella gö- 
ğüslerinin daha diri, daha dik olmamas ına hayıflandı. Üç ço- 
cuk ve bunca sene sonra sarkm ıştı göğüsleri. Ya da ona öyle ge- 
liyordu. Ama endi şesi geldi ği gibi geçti. Gözlerini kapad ı, hiç- 
bir şeye tutunmadan kendini Aziz'in nefesine b ıraktı. Bir deli 
  
370 
  
371 
  
 
  
ırmaktayd ı şimdi, ça ğıl çağıl akıyordu. Suyun ucu bir şelaleye 
 
varacakt ı belki ama gene de durmak istemiyordu. Ve o an an- 
ladı ki bu adam ı sevebilirdi. Hem de öyle çok sevebilirdi ki... 
Bu hisle kollar ını Aziz'in boynuna dolad ı ve onu kendine 
doğru çekti. Onunla sevi şmek istedi. Fakat Aziz tedirgin bir 
hâlde, gitti ği yerden dönmekte zorlanm ışçasma gözlerini k ır- 
pıştırdı. Sonra Ella'y ı burnunun ucundan öpüp geri çekildi. 
"Beni istemiyor musun?" diye sordu Ella. Ne kadar k ırıl- 
gan çıkıyordu sesi. 
"Seni mutsuz edecek bir şey yapmak istemiyorum. Zihnin 
çok kalabal ık. Beş dakika içinde k ırk ayrı düşünce üretebili- 
yorsun. Beni hem arkada ş, hem sevgili olarak istiyorsun. 
Şimdi ataca ğın bir ad ım yarın sabah pi şmanlık içinde uyan- 
mana sebep olabilir. Buna yol açmak istemiyorum." 
Ella’nın bir yan ı bu açıklamaya içerledi, bozuldu. Kad ınlık 
gururu fena hâlde yara ald ı, kanadı. Ama öbür yan ı rahatla- 
mış, hafiflemi şti. Artık vıdı vıdı yapmayı kesmişti. Aziz'in a ş- 
kı kuşatan, rapteden, zapteden hesap soran, k ıskançlık ya- 
pan bir sevda de ğildi. Demir bir kap ı gibi üzerine kapanm ı- 
yordu bu ili şki. Aksine, çoktan beri kilitli kap ıları açıyordu. 
"Uç" diyordu. " İstediğin yöne, diledi ğince uç..." 
Aziz'in a şkı da kendisi gibiydi: Esaretten de ğil özgürlük-