ğa birkaç kuruş verir, bak fıkara ne kadar çok zahmet çekmiş. 
O deli at da fıkarayı öldürüyormuş, bereket versin şu kuş ... " 
"Öldürüyordu," diye derin derin içini çekti Tazı Tahsin. 
"Ya bu kuş olmasaydı, ben de o çadırdan buraya hiç bir tek 
adım atabilir miyd im!" 
"Allah korumuş seni İnce Memedin atından Tahsin kar­
daş," diye onun sırtını sıvazladı Topal Ali. 
"Allah korudu ... " 
Molla Duran Efendinin mahkemede bir işi vardı, onlara al­
lahaısmarladık deyip dışarıya, daha da şiddetlenmiş yağınura 
çıktı, paltasunu giyip şemsiyesini alarak. 
Onlar yağmur azıcık hafifleyinceye, giyitler kuruyuncaya, 
ikincline kadar o odada oturup konuştular, sonra da Ali aldı 
onu Murtaza Ağanın konağına götürdü, işte burası diye de 
görkemli yapının kapısını gösterip döndü. 
"Murtaza Ağa, Murtaza Ağa," diye bağırdı avlu kapısına 
varan Tazı Tahsin. "Murtaza Ağa, ben geldim. Ben geldim." 
Balkona çıkan Murtaza Ağa: 
"Vay sen hoş gelmiş safalar getirmişsin, sen kimsin?" diye 
gülerek aşağıya bağırdı. "Açın kapıyı çocuklar, bakın bakalım 
bu gelen kişi kimmiş bu yağmur da." 
Yanaşmalar Tazı Tahsini bir iyice sorgudan geçirdikten 
sonra onu yukarıya çıkardılar. 
Onun omuzundaki kuşu gören Ağa: 
"Sen avcı mısın, aviarın nerede?" diye merakla sordu. 
"Ben avcı değil, Tazı Tahsinim. Hani ben size İnce Meme­
din ölüm muştusunu vermiştim de, sen de bana para vermiş­
tİn... Ben de şimdi sana bir haber getirdim ki... İnce Memedi 
gördüm, yerini de biliyoru m." 
"Nerede?" diye gözleri parladı Murtaza Ağanın. "Vay se­
nin dillerine hayran olsun Murtaza Ağan! Ben de seni paraya, 
altına, tarlaya boğmazsam, ben de seni dört kez evermezsem ... 
Ben de seni ... Gel, gel, gel içeriye de anlat bana ... Hiçbir şeyi ka­
çırma dan." 
Odaya girdiler. Tazı Tahsin adamını bulunca böyle olacağı­
nı biliyor, sevincinden uçuy ordu. Sağlam bir güven geldi içine 
oturdu. Kuşu köşedeki sandalyanın üstüne bağladıktan sonra 
442