ne islediğinizi." Yok canım, hocanın cezalandırılmasını filân 
istemiyorlardı, böyle bir şey akıllarından bile geçmemişti. 
(Tanrılara ceza vermek kulların haddi miydi?) "Peki ne isti­
yorsunuz?" dedi rektör Mustafa İnan. Evet, problem: yanlış 
kurmuşlardı; çünkü düşünme sanatından haberleri yoktu. 
"Dördüncü hak istiyoruz,” dedik. "Tamam,”  dedi Mustafa 
İnan. ‘Şimdi anladım.’ Biz de yeni anlamıştık ne istediğimizi. 
Odaya girdiğimizden beri esas meseleyi unuttuğumuzu da 
anlamıştır. T eki hallederim,’ dedi. Biz rektöre inanmamış­
tık; idareci değil mi, idare ediyor işle, atlatıyor bizi diye dü­
şünmüştük. Ama kısa bir süre sonra hepimize dördüncü hak 
verildi."
Mustafa İnan ne isterse yapabilir diye düşünüyorlardı 
öğrenciler artık. Çok tanrılı profesörler sisteminde Mustafa 
İnan’ı Zeus yapmışlardı; onun yapamayacağı şey yoktu. Mus­
tafa Hoca’yı, daha yüzünü görmeden efsaneleştiriyorlardı. 
Ne yapalım, tanrıları görmek kolay mı? Oysa görünüşü insa 
na benziyordu. Bir gün Mustafa İnan, Boğaz’da bir gazinoya 
gitmişti arkadaşlarıyla birlikte; gazinodan çıkarken. Teknik 
Üniversite’den iki öğrenci Hoca'yı gördü; "Bak," dedi biri, ar­
kadaşına, "Gazinodan çıkan şu adam bizim rektöre ne kadar 
benziyor, değil mi?"
Mustafa İnan her şeyi bilirdi, her şeyle uğraşırdı. Eğitim, 
onun konularından sadece biridir. II. Dünya Savaşı’ndan 
sonra geri kalmış ülke, ya da az gelişmiş ülke diye bir söz 
çıkmıştı. Bununla da uğraşmıştı Mustafa Hoca; fakat az ge­
lişmiş sözünü pek sevmiyordu herhalde; durumu bir kalkın­
ma problemi olarak ele alıyordu:
"Bu arada, II. Dünya Savaşı'nda sırf askeri gayeler uğru­
na ele alman yeni bilim dallarının, sonraları ekonomik ve 
sosyal problemlere de başarılı bir şekilde uygulanabileceği 
görüldü. Pozitif bilimlerin metodlanyla çalışan bu bilim dal­
larından 'Harekât araştırm ası’, ‘Strateji ve oyunlar teorisi',
172