de. Ağası, Beyi, Kaymakamı Müftüsü bir tuhaf, insanı rahatsız 
eden havadaydılar. Onların içierini kemiren, dünyayı onlara ce­
hennem eden bir kurt vardı ya, ama bu kurt, bu eksiklik, ya­
rımlık neydi? Bir Efendi Hazretlerinin yanında, bir demirciler 
çarşısında kendi köyündeymiş gibi rahat ediyordu Memed . De­
mirciler kırmızı demiri döver ler, demire türlü biçimler verirl er, 
örsün üstünden top top kıvılcımlar fışkırtır , ağız dolusu, mutlu 
kıvılcımlar fışkırtır, ağız dolusu, mutlu gülederken Memed 
gözlerini onların elinden ayıramıyordu. Efendi Hazretleri zaten 
bu dünyadan değildi ki ... Belki az önce cennetten çıkmıştı, az 
sonra da, o güzel parmaklarıyla dünyayı nakışlarla donatacak, 
arkasından da çekip, gerisin geriye cennetine gidecekti. Efendi 
Hazretlerinde yaramaz bir çocrlk hali vardı. Cennetinde, gidip 
çocukları bulacak, onlarla erik, portakal, ceviz hırsızlığına gide­
cek, bütün bahçeleri talan ettikten sonra, cepleri koyunlan dolu 
dolu, Kevser ırmağının gözüne dönecekler, bir çalılığın ortası­
na, kuytuluğuna sığınıp, gözlerden uzak, ceplerinden çıkardık­
larını, kuşkuyla yörelerine bakındıktan sonra yiyeceklerd i. İş­
yerinde çalışırken de, parmaklarının ucundan renkler , biçimler 
akarken de Efendi Hazretleri kuşkuyla yöresine ürkek bakıy or, 
elindeki fırçayı, bir çalıntı yiyecek yereesine camın üstünde 
gezdi riyor , kendisinin de inanamadığı, görünce şaşkınlık içinde 
kaldığı bir renk, bir biçim ortaya çıkınca yüzünde önce bir se­
vinç, sonra bir hayranlık beliriy or, ardından da bir hüzün geli­
yor, işyerini, bütün resimleri, Efendi Hazretlerinin tüm bedeni­
ni kaplıyordu. Her resimde, her zaman böyle olmuyordu. Kimi 
zaman sevinç, kimi zaman da hayranlık sonuna kadar sürüp 
gidiyor du. 
Denizin üstünde, ikide bir denize inen martıların yanında 
bir karartı gördü, aklına hemen o adam geldi. Neydi, neyin ne­
siydi, kimdi, bilm iyor , hiç kimseden de bir şey öğrenemiyord u. 
Acaba bir kere daha karşısına çıkacak mıydı? Adamı o kadar 
merak ediyordu ki vurarak da olsa onu yakalayacak, kim oldu­
ğunu öğrenecekti. Efendi Hazretlerine, ya da Hürü Ana ya sora­
bilseydi adamı, bunlar ona bir akıl vere bilirlerd i. Nedense bir 
türlü olayı kimseye anlata mıyor , bir şeylerd en çekiniyor du. 
Belki de bir tuhaf bir güç dilini bağlıyord u. Ona hiç eksiği ol-
244