Hiç Gelmi yorsunuz Art ık Kemal Be y 
 
 
459gösterdiler. O hiç ald ırm ıyor, ama Sibel için herkes üzüldü. Sana da çok  
kızd ılar tabii. Şimdi Sibel'in yan ında olmalar ına o kadar da tak ılma." 
"Tak ılm ıyorum," dedim, ama tak ılm ıştım. 
Rak ılar ım ızı içerek, bal ıklarım ızı sessizce yemeğe başlad ık. Zaim ile  
ilk defa, Fuaye'de yemek yerken kar şılıkl ı susu yorduk. Ko şuşturan  
garsonların ayak seslerine dikkat ettim. Kahkahalar ın, konuş maların ve  
çatal-b ıçaklar ın ç ıkard ığı sürekli bir u ğultu vard ı. Öfke yle, bir daha  
Fuaye'ye hiç gelmemeye karar verdim. Ama bunu dü şünürken bile  
buras ını sevdiğimi, başka bir dünyam olmad ığını biliyordum. 
Zaim bu yaz bir sürat teknesi almak istedi ğini, ama tekneden önce  
kıçtan takma güçlü bir motor arad ığını, Karakö y'deki dükkânlarda  
hiçbir şey bulamad ığım anlat ıyordu. 
"Yeter art ık, surat asma," dedi birden. "Hilton'da bir dü ğüne gi-
demiyorum diye insan bu kadar bozulmaz. Hiç mi gitmedin?" 
"Arkadaşlar ım ın beni Sibel yüzünden d ışlamas ı hoşuma gitmiyor." 
"Kimse seni d ışlam ıyor." 
"Peki, karar sana kalsa ne yapardın?" Hangi karar?" dedi Zaim 
yapmac ıkl ı bir ş ekilde. "Aa, anladım. Ben tabii ki senin gelmeni çok 
isterdim. Dü ğünlerde çok e ğleniriz biz seninle." 
"Mesele eğ lence değil, daha derin." 
"Sibel çok ho ş, özel bir k ız," dedi Zaim. "Onun kalbini k ırd ın. Dahas ı 
herkesin önünde zor duruma dü şürdün onu. Surat as ıp bana kötü kötü  
bakacağına, yapt ığın şeyi kabul et Kemal, inan o zaman eski ha yatına
dönmen, bütün bu olay ın unutulmas ı da çok daha kola y olur senin
için." 
"Yani sana göre de suçluyum, öyle mi?" dedim. Konuyu uzatt ığım 
için k ısa sürede pi şman olaca ğım ı bile bile devam eltim. Bekâret hâla
bu kadar önemli yse, ni ye o kadar Avrupailik ve modernlik pozu
yapıyoruz? Bari dürüst olal ım," dedim.