di? 
Adı az daha yaklaşınca ne dediğ ini, kimi çağırdığını açık seçik 
duydular. Mustaf a Bey kendinde olmadan ürperd i, yüreği çarprna ya 
başla dı; ama kendini çabuk toparladı. Bir felaket geliyordu, daha sa­
bahtan içine doğm �tu, rahat değildi, ama bu felaket ne olabilirdi? 
"Anam ölmesin, Mestan ?" diye sordu. "Ya öldüy se." 
Mestan güvenle : · 
"Mü mkünü yok, ölmez o," dedi. "Hem bu gelen atlı bildiğimiz 
birisi değil ki ... Konaktan bir haber gelse bildiğimiz biri olurdu ." 
"Öyle ya ... Bu yaban cı." 
"Sesi kalın bir çocuk. Bakınsana, atın üstUnde bir yumruk ka-
dar." · 
"Mu st� Beeeey, Mustaaa Beeeey! Mustaa Beeee y!" 
Sesi karşıki kayal ıklarda yankılanıyord u. Düzgün, bağırma ya alış­
mış bir ses. Tatlı, biruzun Çukurova türküsü söyler gibi ... Mustafa . 
Bey bu sesi tanıyorclu ama nereden? Çok çok yakından tanıdığı, çok 
duyduğu bir sesti bu. Tanıdığı aşıkları, türkücüleri getirdi gözlerinin 
önüne, sesi can kulağıyla dinledi ama çıkara madı. Şimdi �esin sahibi­
nin kim olduğu anlaşılacaktı. 
"Mestan, çık da şu geleni karşıla. Haydi çocuklar biz de şu'söğü­
dün dibine gidel im. Geleiı adam dostsa da dilşmansa da yerimizi bel­
leme sin." 
Mestan hızla adıdan yana yürüdü, onlar da kalkıp, ötede, Akça- · 
sazın bir tümseğinde bir top yeşillene n,.arkası kırmızı uzun kamışlarta 
duvar gibi sarılmış söğütlerin altına gittiler. 
Must afa Bey : 
"Bur ası ne serin," dedi. "Bakı� kocam an, şakır şakır, çağşaklı bir 
de çaygara var. Öldük kamışlığın içinde. Ne gün giriyor, ne yeL İnsan 
soluksuzluktan ölüyo r orada." 
"Ölü yor," dedi .Hamdi. 
"Ölüy or," dedi İbrahim İbo. "Ben bu söğüdü iyi tanırım . Üstün­
de de üç kişi yatacak kadar geniş, yatkın dallar var. Kaçaklığımda bir 
yaz, tam üç ay bu söğüdün dallarında uyudum. Yatağım kuş yuvası 
gibi yum�acıktı. Candarmalar Akçasazı n içindeki tüm söğUderi arı­
yorlardı da bucasını aramak akıllarına gelmiyordu. Burası ·Çukurova­
dm cennetlik yeri. Bir de havalıdır, serindir burası, bir incecik yel dö-:• 
392