"O izci deyyusu sen misin? Ulan hiç Allahtan korkınadın 
mı? Kuldan liaya etmedin mi?" diye bağırdı. 
Topal Ali, önüne, ocağın küllerine gözünü dikmiş kıpırda-
mıy ordu. 
M em ed: 
"Çavuşum sus," dedi. "Ben konuşayım Ali Ağa ile." 
Çavuş hiddetle: 
"Konuş bakalım ! Sen konuş bu deyyus, namussuz, vicdan­
sızla ." 
Memed, Topal Alinin yaruna geldi, diz dize oturdu. 
"Ali Ağa!" dedi, "Sana işim düştü. Benimle azıcık dışan çı­
kar mısın?" 
Topal Ali olduğu yerde öylecene donmuş kalmış: 
''Memedim, hiç böyle olacağı aklıma gelmediydi. Kıyma 
bana! Çoluk çocuğum var. Kıyma !" diye yalvardı. 
M em ed: 
"Korkma ! Dışarda sana gizli bir şey söyleyeceğim ." 
Topal Ali: 
"Kıyma bana!" diye inledi. "Nolursun kıyma ! Ben ettim, 
sen etme kardaş!" 
Memed : 
"Kalk ayağa da sana bir şey söyleyeceğim şu köş ede." 
Topal Alinin yüzünde bir damla kan kalma mışb. Tıtriyo rdu: 
"Nolursun," dedi, "kıyma bana! Öksüz koyma çocuklan­
mı. Tabanıyın albru öpeyim Memed kardaş. Ben ettim, sen et-
me!" 
Recep Çavuş kızd ı: 
"Eeee," dedi, "T opal deyyus, kırdığın ceviz kırkı geçti. 
Kalkma bakalı m." 
Yan tarafında asılı hançeri çekti. 
M em ed: 
"Çavuşum," dedi, "dokunma şu adama." 
Çavuş: 
"Dokunmayalım" diye başım salladı. "Dokunmayalım kar­
daş. Bize ne? Al da başına çiçek diye sok Topal Ali yi." 
Hançeri isteksiz isteksiz geri yerine soktu. 
M em ed: 
255