"Hiçbir şey saramıyorum, düşünmüyorum:.." 
"Peki, istersen ben de öyle yapayım. Ama bu ne kadar böyle 
sürer sanıyorsun? Bana darılmadın ya?" 
Perihan dönüp güldü: "Kızmadım!" 
Refik neşelenerek: "Şu Güler'den sözedince ben de şaşırdım!" 
dedi. "İnşallah aynı tartışmanın başlayacağını sanmıyorsun... 
Ha evet, hiçbir şey sanmıyorsun... Ömer de sinirlenir o kadına... 
Dönsene yüzünü, gülüyor musun?" Perihan'ın surat asmadığını 
görünce rahatladı: "Ömer, ya da galiba Muhittin, o kadın, o aile 
için ne demişti, biliyor musun?" 
"Yarın gideceksin, değil mi?" 
"Evet. Şimdi nereye gidiyoruz?" Balkona doğru yürüyen 
Perihan'ın arkasından yürüdü. "Peki, peki, onlarla oturalım. 
Oturmazsak ayıp olur, evet, ama söylediklerimde de ciddi ol­
duğumu tekrarlayayım..." Balkona girerlerken Nigân Hanimin 
elini öpen avukat Cenap Bey'i görerek öfkelendi: "İşte bir soytarı 
daha!" dedi. 
Perihan: "Canım, bu hiç olmazsa, zararsız, sakin bir insan!" 
diyerek güldü. 
56 
SORGU 
"Nişantaşı!" diye mırıldandı Ömer. Taksiden inmişti. "Bu da 
nişan taşının kendisi... Ne yazıyor üstünde hiç düşünmedim..." 
Refik'lerin evine baktı, karşıya geçti. "Pencereler, perdeler, 
pancurlar kapalı! Refik yok mu? Yok canım evdedir... Peki bu 
evi görünce içimde uyanan duygu nedir? Ne düşünüyorum? 
Şimdi karşıdan karşıya geçtiğimi düşünüyorum. Pazar sabahının 
güzel olduğunu düşünüyorum. Saat kaç? Onbiri beş geçiyor..." 
Duvar boyunca yürüdü, bahçe kapısının önünde durdu. "Şimdi 
çıngırak çalacak, kulağı burada olan arkadaşlık ve sohbet 
düşkünü Refik fırlayacak." Kapıyı açtı, çıngırak şmgırdadı, ama 
Refik gözükmedi. Ömer yeniden: "Evet, ne düşünüyorum?" diye 
mırıldandı. "Bana sorular soracak. Ona ne diyeceğim? Üzüntülü 
482