666 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
Elif sustu. Kocasına hiçbir şey diyemiyor, onun derdine derman alamıyor, 
üzüntüden ölüp gidiyordu. 
Ali: 
"Biz dönünceye kadar anam dayanamaz ölür mü ki dersin?" 
Elifin yüzü acıydı, yüzünün derin, acılı kınşıklığı ay ışığında bile belli oldu. 
"Bence ölmez," dedi. "Ölmez ama kendini öldürür. Bana öyle geliyor ki öldü-
rür kendini. Biz dönünce onun ölüsünü köylünün görebileceği bir yerde buluruz." 
"Öldürür mü dersin?" 
"Biliyorsa ki, burada köylü senin başına böyle bir hal getirdi, köylü seni di­
dik didik edip, yiyip bitiriyor, kendini öldürür. Yok, bilirse ki köylü de, sen de 
ona hiç aldırmıyorsunuz, dönünce onu elinlen koymuş gibi bulursun. On beş 
yaşında kız gibi de gencelmiş." 
"Ekmek yeter mi?" 
"isterse yetirir o." 
"Kendine yemek yapar mı?" 
"isterse yapar o!" 
"Ne yemeği yapar?" 
"Köyde şimdi en az on beş, yirmi tane kaçmış tavuk, horoz kaldı. Her gün 
birisini tutsa kesip pişirse ... " 
"O yaşla anam tavuklan nasıl tutar?" 
"isterse tutar o." 
"Evlerin önündeki sebzelikle r... Aşağıda, önlerinde bostanlar ... Bir de yala­
buk soyar ormandan ... " 
"Hiç korkma Vurgun Ahmet de gelir. Belki onu kayınbabasının sarayına gö­
türür, belki de köye gelir, ona yoldaşlık eder. İkisi de köyde ... Birisi deli, birisi 
yaşlı, iki büklüm ... Biz dönünceye kadar taYuk koymazlar köyde." 
"Dünyada en çok neyi istiyorum, bilsen Elif..." 
"Neyi istiyorsun?" diye merakla sordu, Elif. 
"Bana deseler ki, ey Uzunca Ali ... Peri Padişahı gelse de, Peygamber Efendi­
miz gelse de bana dese ki ... Taşbaşoğlu kardaşımız gelse de bana dese ki, eeey 
Allahın sevgili kulu Uzunca Ali, dile benden ne dilersen ... Ne dilerdim biliyor 
musun? Dileğim şudur ki derdim, biz pamuktan dönünce anam bizi köyün al­
tında, hoş geldiniz köylüler, hoş gelip safalar getirdiniz. Bana ne getirdiniz, top­
rağı bereketli Çukurdan7 diye karşılasm." 
Elif içini çekti: 
"Ben de, ben de dünyada en çok bunu isterdim." 
"İşte o zaman teker teker, teker teker köylünün karşısına geçer gözlerinin 
içine tükürürdüm."