kızın yattığı yeri iyi biliyordu. Eve de kolaylıkla, bir kedi gibi 
çıt çıkarmadan girdi, gel gör ki, kahpe feleğin ettiği oyuna bak, 
Kadriye Hanım uyumuyo rdu. Veysi, bir insan uyuyor mu uyu­
muyor mu soluk alışlarından bilirdi. Geceleri biraz hırsızlık et­
tiği, yiyecek bir şeyler aşırdığı için soluk alıp verişlerin ustası 
olmuştu. Öylesine bir soluk dinleme ustasıydı ki Veysi, bir in­
sanın düş gördüğünü, düşünde de neler gördüğünü soluk alış­
lanndan bilebilirdi ... Kadriye Hanım hiç uyumuyor, düşünü­
yordu . Veysi onun soluk alışlanndan ne düşündüğünü de bili­
yordu ya, ayıph, kimseciklere söylenmez di. Veysi evin küçü­
cük balkonuna sinmiş bekliy ordu. Yani, şimdi şu mikrop karı 
uyumazsa ne olacakh, Kel Eşkıya kefensiz mi kalacakh, zaten 
fıkaranın kel başına gelmeyen kalmamışh ... Ama sonunda da 
mavi kelebekler onun üstünü örtmüşler, onun ölüsünü köpek­
lere, akbabalara, yılanlara çıyanlara yedirmemişlerdi. Küçücük 
küçücük mavi kelebekler, her birisi mine çiçekleri kadar, ufacı­
cık... Çünkü, neden, çünkü Kel Eşkıya, anası ne söylüyordu, 
hak aşığı imiş. Bir elinde saz, birisinde de mavzer, mavzeri hiç 
kullanmamış ... Hep saz çalar, türkü söylermiş dağlar da. Karın­
eayı bile incitme miş. Öyle bir sesi varmış ki, o türkü söyleyince 
dağlar taşlar, kurtlar kuşlar dile gelir, bütün kızlar da, onun kel 
başına bakmayıp, ona karasevda bağlarlarmış. Bu Kel Eşkıya 
öyle bir ermiş olmayıp da başka birisi olsaydı, bu kadar kelebe­
ğin o çukurda ne işi vardı, her birisi de ipil ipil, ışık gibi yanan 
mavi kelebeğin ... Hiç böyle kelebek görülmüş müydü, şu dün­
yada? İşte böyle bir adam olan Kel Eşkıya kefensiz kalmamalıy­
dı. Yaaa Allahım, diye, sindiği yerden ellerini göğe açarak yal­
vardı Veysi, şu mendebur, erkeğe doymaz karıyı bir uyu tuver. 
Yarın çarşafların çalındığını anlar anlamaz Kadriye Hanım tey­
ze, kıyamet kopacakh ya, varsın kopsun. Utanmadan da Veysi­
nin üstüne atacaklardı çarşaf hırsızlığını. Mahallede de herkes 
onu belki de ilk olaraktan savunacakh. Söyleyin, söyleyin, söy­
leyin bakalım, Veysi çarşafı ne yapacak, şeker değil ki yesin, 
para değil ki alsın ... 
Sabaha karşı, az önce, dalmış gitmiş Veysi Kadriye Hanım 
teyzenin soluğunu dinleyince, az daha sevincinden uçacakh. He­
men çamaşır sandığına koştu. Sandığı açar açmaz da yüzüne ılık 
215