"Mustafa Kemal Paşamn adım �enin gibi köpekler ağızlan­
na alamazlar. Senin gibi kan içkiler. Senin gibi atına adam çiğ­
neterek öldürenler ... " 
Mahmut Ağa ağır ağır yerinden kalktı. Gözleri sapsanydı. 
San Çavuşun yaruna geldi. Bu böğrüdür diyerek yaşlı adama bir 
tekme savurd u. Ardından bir daha, bir daha ... Sonra elindeki kır­
baçla, ayaklarıyla, bütün gövdesiyle San Çavuşun üstüne abandı. 
Yaşlı adamın ağzı burnu, saçlan sakallan, mintam ayaklan kızıl 
kan içinde kaldı. Öteki dövdükçe hırslamyor, yerdeki adamın üs­
tünde dolanıyor, hırsiandıkça dövüyordu. Sarhoş gibi yalpalayın­
caya, ayakta duramaz bir duruma düşün eeye kadar Çavuşu çiğ­
nedi. Çavuşsa en küçücük bir ses çıkarmadı, of bile deme di. 
"Eğer bu gece sabaha kadar ölmezsen, yarın sabah seni öl­
düreceğim. Şu itin de elini tekrar bağlayın ." 
Sefil Alinin elini arkasına yeniden bağladılar. 
"Şimdi Muhtar, bu gece biz burada kalacağız. Muhkem bir 
yer gerek bunlara sabaha kadar. Sabahleyin candarmalar gele­
cekler, kasahaya bu canavarları öyle götürece ğiz." 
"Bu odada kalsınl ar." 
"Burası olmaz . Belki adamlan basıverirler köyü. Bunların 
bir yarısını Sakızlıda kıstırd ım. Senin Tazı gelince de hemen 
onları orada bıraktım geldim. Onlar bu gece belki burasım ha­
sarlar. Senin ev olmaz ... " 
Başını elleri arasına aldı, düşündü. 
"Buldum," diye de başım kaldır dı. "Bizim konağa ... Orası 
kale gibi muhkemdir. Bin kişi kuşatsa orasını üç kişi on gün ko­
ruyabili r." 
"Doğru," dedi Muhtar. 
"Anahtarlar sende mi?" 
"Bende." 
"Haydi kalkalım da bu ahır zaman kahramaniarım bizim 
konağa misafir edelim. Şu kocamış uyuz domuzu da ortadan 
kaldırın. Kaldırın da, yarına sağ çıkarsa eğer, bunu da kasahaya 
götürüp asalım." 
Dışarıya çıktılar. Köyün içinde kimsecikler kalmamış, ·İn 
cin top oynuyordu. Ortalıkta ürkütücü bir sessizlik vardı. Bu, 
eski kurt Mahmut Ağanın gözünden kaçmadı. 
5 2