Ben senin yerinde olsam, bundan sonra Akyolluya düşmanım dem em. 
Ona onurlu bir düşman gözüyle bakmam . Ne yaparsa yaps ın, ona 
karşılık vermem. Onun bu yaptığı na karşılık vermek, onun kadar aşa­
ğılanmak demek tir. Ama sen laf dinlemezsi n, öfkeni yenemezs in, 
onun sana yapt ığını tıpkısı tıpkısına sen de ona yapar sın. Bundan son­
ra da şu Çukurovada adam arama Derviş." 
Arkas ını döndü, ayak larının altında bastıkça dökülen yarı yanmış 
tahtalara öfkeyle basarak, yanık, kömüre kesmiş merdivenden aşağı 
indi. Aklına hemen düşmüşçesine : 
"Bu konakta yaşanmaz görmüyor musun? Bugünden tezi yok ka­
sahaya göçelim. Ben çocukları alıp gidiyorum ." 
Derviş Bey onun bu sözlerini duymadı, duydu da üstünde dü­
şünmedi. 
"Doğru," dedi, "bizim Hatun çok doğru söylüyor. Ben öfkemi 
yenemeyeceği m. Akyollunun düştüğü çukura düşeceği m. Ona aynen 
karşılığını verec eğim . İnsanlıktan da çıkacağı m. Ele aleme rezil olaca­
ğım. Biliyorum, biliyorum, her şeyi biliyorum . Günlerdi r düşündüm 
Hidayet, günlerdir kendimi yenıneye çalıştım, elimden gelmedi . Ken­
dimi bir yenebiisem de ona karşılık vermesem, onun bu ölümü olur­
du. Pusuda, o kendini yendi, beni vurmadı. Nasıl yendi kendini, nasıl 
da her şeyi aniayıp beni beş paralık edip şuraya attı. Halbuki ben oto­
mobilin önünden yürürken, onun beni yüzde yüz vuracağım sanıyor­
dum. Onun bu kadar güçlü bir adam olabileceği ni, ben önünden yü­
rürken tetiğe çökmeyecek kadar kendini tutabilen yiğidikte bir adam 
olabileceğini bilmiyordum. Böyle bir adam, böyle yiğit bir adam nasıl 
olur da fakir fıkar anın ekinini, benim konağıını yakabilecek kadar kü­
çülür? Anlamıy orum, anlamıyorum, anlamıyo rum. Ah, aaah, ona kar­
şılık vermeyecek gücü bulsam kendimde ... Aaah Hidayet, aaah!" 
Sustu, yanık odada yürümeye başla4ı . Konağın, cumba sı, büyük 
sofa, odalar tüm yanm ış, her bir yer kapkara kömür kesilmiş, konak 
yarı iskelet haline gelmişti. Bereket ki konakta öteberi olarak hiçbir 
şey yanmamıştı . Her şeyi kurtar mışlardı. 
O gece Derviş Beyi odasından zor çıkarmışlardı . Hatun olmasa 
odasına kimse giremiyor, yanına kimse- yaklaşamıyordu. Ya duman­
dan boğulup ölecek, ya da kavrulac aktı. 
Uzun uzun konağı süzdü, sonra derind en, içten aydınlanan bir