116
sefer başaramadı. Üniversite yıllarında tipinin nasıl olduğu­
nu m erak ediyordu insanlar. U sulca çantasını açtı. Fotoğra­
fı çıkarıp m asanın üstüne koydu. Elden ele dolaştı Polaroid.  
Her konuk iyice bakıp yanındakine verdi.
“A h, ne kadar gençmişsin!”
“Vay canına, saçlara bak! Permalı mıydı?”
Fotoğraf eline ulaştığında, reklamcı kadın gözlüğünü tak­
tı. “Dur bir dakika” dedi kaşlarım  kaldırarak. “Ay ben bu yü­
zü tanıyorum .” Ojeli tırnağım  pat pat resimdeki erkeğin üs­
tüne vurdu. “Tabii ya, şu adı bir skandala kanşan profesör  
değil mi bu?”
Peri’nin yüz ifadesi dondu.
“Her sene kardeşimi ziyarete İngiltere’ye giderdim. Bir ke­
resinde bana bir gazete haberi gösterdi. Oxford’dan atılan bir  
profesör hakkında! Herkes bunu konuşuyordu, hatırlıyorum.  
Tam bir skandaldi.” Bakışlarını Peri’ye çevirdi. “Hatırlıyor  
musun?”
Peri öylece kalakaldı; yalan söylemekten âciz, gerçeği söy­
lem eye gönülsüzdü. N eyse ki tam  o sırada hizm etçiler el­
lerinde başlangıçlarla odaya daldılar. Hava her türden iş ­
tah açıcı kokuyla doluverdi. Yemek servisi esnasında, o tatlı  
hengâmede, Peri fotoğrafı alıp çantasına atmayı başardı. E l­
leri sinirden öyle çok titriyordu ki sakinleşene kadar onlan  
masanın altında tutm ası gerekti.
A z daha... az daha ortaya çıkacaktı senelerdir özenle sak­
ladığı sır.