Deli Durdunun can düşmanı Yozcu çetesine gider. Kimseye, 
kimse hakkında dedikodu etmez, bir tek laf söylemez di. Öbür 
gün de Kürt Reşo çetesin e... Her çetede yeri vardı. Ona niçin 
geldin, niçin gidiyorsun, diyen de olmazdı. Üstelik, kimin çete­
sine gelirse, o çete sevinirdi. Onu uğur saymışlardı. 
Eşkıyalıkta da çok ustaydı . Bir kez çarpışmaya tutuşmaya 
görsün, eli makinalı tüfek gibi işlerdi. 
Karanlıkta, tok, alışılmamış sesi duyuldu: 
"Durdu, çocuklar doğru söylüyorlar. Ormandan çıkıp ka­
yalıkları tutalım ." 
Durdu: 
"Recep Çavuş, Recep Çavuş," diye bağırdı, "buradan ileri­
ye bir adım bile atılmay acak." 
Ca b bar: 
"Durdu Ağam," dedi, "hiçbir şey gelmezse ellerinden, bizi 
kuşatırlar, ormana da ateş verirler ... " 
Durdu: 
"Bir adım bile ... " 
Ca b bar: 
"Etme Ağam!" 
"Durdu: 
"Atılma yacak." 
Ca b bar: 
"Perişan olacağız." 
Durdu: 
"Ben çete başı mıyım?" 
Cabbar: 
"Heyye," dedi, "sen çete başısın." 
M em ed: 
"Heyye ." 
Ötekiler de öyle söylediler. 
M em ed: 
"Ağam," dedi, "bir şey deyim de darılma." 
Durdu: 
"De bakalım erkanıha rp," diye güldü. 
M em ed: 
"Hiç olmazsa, sık ağaçlıklı, taşlı çukurlu bir yere varalım." 
158