çocukların  gazabından  kurtulayım  derken  direksiyonu  öbür  tarafa 
kırınca,  bir tarafında  göstericilerin,  diğer  tarafında  polislerin  öbek-
leştiği,  her an infilak  etmeye  hazır  bir gerilim  çemberini  tam  orta-
sından  biçiverdi.  Ne tarafa  yöneleceğini  bilemeden  öylece  kalakal-
dığı birkaç  dakika  boyunca,  aynı  ideolojinin  farklı  köşelerinde  mev-
zilenmiş  gösterici  gruplar  tarafından  neşeyle  yuhalanıp,  öfkeyle  taş-
landı.  Can  havliyle  kamyonetini  çemberin  diğer  yarısına  doğru  sür-
düğünde,  bu sefer  de polisler  tarafından  durduruldu.  Fakat  tam  o es-
nada,  karşı  tarafın  en ön sıralarından  küçük  bir kümenin  yürüyüşe 
geçme  karan  alması  üzerine  tüm  polisler  oraya  seğirtince,  kamyo-
net sürücüsü  de tutuklanmaktan  son anda  kurtulmuş  oldu.  Meydan-
dan çıkmayı  başardığında,  tepeden  tırnağa  ter içinde  kalmıştı.  İsmi 
Haksızlık  Öztürk'tü.  Yaklaşık  otuz  üç senedir  böcek  ilaçlıyordu  ve 
bu zaman  zarfında  hiç bugünkü  kadar  nefret  etmemişti  işinden. 
Başını  tekrar  derde  sokmamak  için  yolu  uzatma  pahasına,  kes-
tirme  ana  caddelerden  mümkün  mertebe  uzak  durup,  yılankavi  ara 
sokaklardan  geçe  geçe,  en nihayetinde  aradığı  apartmana  ulaşmayı 
başardığında,  tam  tamına  bir saat  kırk  beş dakika  gecikmişti  rande-
vusuna.  Kaldırıma  yanaşıp,  az biraz  kendine  gelebildiğinde,  apart-
manın  girişinde  dikilen  on beş-yirmi  kişilik  topluluğu  şüpheyle  süz-
dü. Niçin  toplandıklarını  anlayamasa  da, zararsız  olduklarına  kana-
at getirdiğinde,  her zaman  gereğinden  fazla  konuşan  sekreterinin  sa-
bah eline  tutuşturduğu  adresi  kontrol  etti:  "Jurnal  Sokak,  88 numa-
ra (Bonbon  Palas)".  Geveze  sekreter  bir de küçük  not düşmüştü  kâ-
ğıdın  altına:  "Bahçesinde  gülibrişim  ağacı  olan  apartman".  Haksız-
lık Öztürk  alnında  boncuk  boncuk  biriken  terleri  silerken,  dikkatli-
ce baktı  önünde  durduğu  apartmanın  bahçesindeki  bazı  dallan  mo-
rumsu,  bazı  dallan  pembemsi  çiçekli  ağaca.  Herhalde  gülibrişim 
dedikleri  buydu. 
Gene  de tez zamanda  yerine  yenisini  almayı  düşündüğü  sekre-
terine  zerre  kadar  güvenmediğinden,  apartmanın  tabelasını  ileri  de-
rece miyop  gözleriyle  bizzat  görmek  istedi.  Kamyoneti  iğreti  bir şe-
kilde  bırakıp,  aşağı  atladı.  Daha  bir adım  atmıştı  ki, az ötedeki  top-
luluğun  içinde  yan  yana  dikilen  üç küçük  çocuktan  kız olanı  ciyak 
ciyak  bağırdı:  "Aa,  şuna  bakın!  Cin  gelmiş!  Dedeee,  dede  bak  cin 
gelmiş!"  Çocuğun  pantolonundan  çekiştirdiği  kırçıl  sakallı,  geniş 
12