Daha dönüş gününe bir hafta varken, uzanıp serin yiyecek­
ler bölümünden ağırca iki paket isli somon almakta, tekerlekli 
alışveriş arabasının içine koyvermektedir. Hem sanki orada, 
büyük şık marketlerde isli balığın köküne kıran girdi de ... Ke­
pekli ekmeği alamadıl ar, zaten Yunus bunun için çaba göster­
medi. Keşke Bülent kepekli ekmek de istemiş, bunu da çok se­
viyor olsaydı! .. 
Kendisi yola çıkana kadar ortalarda Bülent diye biri yoktu. 
Önceden hiç düşünmemişken kendine bir paket somon fü­
me alıyor. Bülent' e seçilenler kadar ağırından değil, şöyle yüz 
elli gramlıklardan. Bir yandan da neredeyse yüksek sesle: 
"Hiç tanımadığım birinin isli balığım da bana aldırdı!" di­
ye söyleniyor. 
Yüz elli gramlık paketi geri bıraktı, iki yüz elli gramlık ola­
nından aldı. İyi marka iki şişe de beyaz şarap seçti. 
Tepenin eteklerindeki ağaçlıklı ince yoldan geçerek göletin 
başına geliyor. · 
Gölde birkaç ördek süzülmekte. Suyun yüzeyinde ince sinek­
ler uçuşuyor. Batıdaki bulutlar hala çok yükseklerde, çok içine ka­
palı. Bugün de yağış olacağa benzemiyor. Ağaçların sık yaprakla­
rı günışınlarını suyun yüzeyine kırık ışıltılarla düşürmektedir. 
Yanından bisikletli küçük bir kız geçiyor. 
Peşinden zıplayarak minik bir köpek koşuyor. 
İki yanda çiçekli otlar sallanıyor. 
İlkokulların resimli kitapları. 
Uzun zamandır kendisini terketmiş huzur yumuşak adım­
larla geri geliyor gibi. Burası serin. Otlar çağırgan. Sırtüstü uza­
nıyor. 
Dün, Clea'nın Viyana'daki son günüydü. Öyle söylemişti. 
Unutması olanaksız. Yunus olduğu sürece de onu delice özledi. 
Üstelik teniyle, dudakları, çizgili boynu, bacaklarının arasıyla. 
Kendini zaman zaman gencecik Mari Vetsera tutkunu Arşidük 
Rudolf sanıyor, bundan da utanıyor. Alma Mahler tutkusu da­
ha büyük bir çılgınlıktı, ama sonuçta bu çılgınlık kendi içinde, 
gizli kalabilirdi, tamksızdı. Clea'yla öyle değil ki. 
155