biitiin efsanesi ve ger�egiyl e onlari etkileyeme mi�se bizim 
birka� satirm ne degeri olur? Arna sen ba�kasm : Mustafa'nm 
yard1m1 dokunabilir sana. 
"Son giinlerde durmadan konu�uyoruz, ama pek bir �ey 
yazd1gim1z yok," diye yakmd1 gen� adam. "<;oktandir kagid1 
kalemi biraktik." Profesor i�ini �ekti: "Bu huyumuzu da sev­
miyorum desem yalan olmaz. i� yaz1ya gelince ii�eniyoruz. 
Ak1lh biri soylemi� galiba, biz daha sozlii gelenekten yaz1h ge­
lenege ge�emedik gibi bir sozetmi�. insanlar oliince sozler de 
kayboluyor. Ne ac1kh degil mi? Agizdan agiza dola�an efsane­
ler kahyor. Ben, Mustafa inan'm bile sadece efsanele�mesin­
den yana degilim. Goriintiiler bozuluyor, bir�ok ayrmti silini­
yor; hatiralar ve insanlar tamnmaz bi�imlere giriyorlar." 
"Ben ogrendiklerimden memnunum, dedi gen� adam. 
Profesor sordu: "Peki aynntilar ne olacak? Ah bu ayrmtilann 
onemini bir anlayabilsek. insanlann i� diinyasma ancak ay­
rmtilan bilerek girebileceg imizi bir ogrenebilsek. Camm bu 
kadar �eyi de bilmeye ne gerek var? diyerek hemen yorulma­
sak. Acaba bir giin insamm1z1 tamyabilecek miyiz? Ne der­
sin?" "Efendim" dedi delikanh. "insamm1z diyorum . Bizim 
insamm1z. ithal mah insan degil, bizim insamm1z; ithal mah 
bilim degil, bizim bilimimiz, ithal mah dii�iince yerine bizim 
dii�iincemiz. Biz daha �ok bilirn nakilciliginden medet umdu­
gumuz gibi, insan nakilciliginden sonu� pkarmaya �ah�1yo­
ruz. �imdi Mustafa inan'la ugra�acak yerde Newton'un ha­
yatim okusaydik diye i� ge�iriyoruz. 
"Mustafa, insamm1z1 ogrenme k i�in �ok �aba harcad1, va­
kit bulup dii�iincelerini yazsayd1 kimbilir ne ilgin� olurdu. 
'Herkesin dostu' olmaya �ah�irken bir yandan da onlan og­
renmek istiyordu. Mustafa inan, eksiksiz bir ogretici olmak 
istedigi i�in, ogrencilerini tammak istiyordu. Biz de bilim 
adam1 olmak istiyorsak, samimi olarak boyle bir niyetimiz 
varsa, Mustafa'nm 'samimi degil' damgasm1 yemek isterni-
260