Hayat ve Acı lar Hakk ında Bir Film Samimi Olmal ı 
nus Çimento Fabrikas ının yüksek bacalar ından ç ıkan pamuk gibi
dumanlar, gecenin içinde daha da beyaz gözüküyor ve kireç parçalar ı 
film seyredenlerin üzerine masaldan ç ıkma bir kar gibi ya ğıyordu. 
Filmde Orhan Genceba y, Orhan adl ı fakir bir genç bal ıkç ıyı 
canland ırıyordu. Ona hamilik eden ve vefa duygusuyla ba ğlı olduğu 
zengin bir kötü adam vard ı.  O n u n  d a h a  d a  r e z i l  v e  ş ımar ık oğlu ve  
arkadaşlar ı, daha ilk filmini çeviren Müjde Ar'a, biz de iyice görelim  
diye üstünü ba şını açarak, acımas ızca ve uzun uzun tecavüz  
ederlerken, sinema sessizle şti. Hamisi bunu emretti ği ve o da vefal ı 
olduğu için, Orhan olay ı örtbas etmek zorunda kal ıyor ve Mü jdeyle 
evleniyordu. Bu s ırada Gencebay "Bats ın bu dünya!" diyerek,  onu 
bütün Türki ye'de meşhur eden şark ıyı ac ı ve öfke yle bir kere daha  
söylüyordu. 
Filmin a şırı duygulu anlar ında, sandalyelerde oturan yüzlerce  
kişinin çekirdek ç ıtlatarak olu şturduğu h ışırtıyı (ilk anda yak ınlardaki  
bir fabrikadan gelen makine u ğultusu  sanm ışım ı) dinli yor ve hepimiz  
sanki uzun zamandan beri birikmi ş ac ılar ımızla baş baş a kal ıyorduk.  
Ama filmin havası, e ğlenmeye gelmi ş kalabal ığın k ıpırtısı, erkekler  
kısm ının ön s ıralar ında oturan ne şeli gençlerin haz ırcevap şakalar ı ve 
tabii hikâyedeki inan ılmazl ıklar, beni kendimi ko yvermekten ve  
bast ırılm ış korkular ım ın tad ını çıkarmaktan al ıkoyuyordu. Ama Orhan  
Genceba y "Her ş ey karanl ık, nerede insanlık!" di ye öfkelenirken, ben  
ağaçlar ve yıldızlar aras ındaki o sinemada Füsun un yan ında  
oturmaktan çok memnundum. Bir gözümle perdeyi seyrederken, bir 
gözümle de sahneden sahne ye Füsun'un gövdesinin dar tahta  
sandal yede k ıpırdan ışını, soluk alış  verişlerini, Orhan Genceba y 
"Kaderin bö ylesine yazıklar olsun," derken blucinli bacaklar ını üst üsle  
atışını v e  s i g a r a  i ç i şini izliyor, onun perdedeki du ygusall ığı ne kadar  
paylaştığını tahmin etmeye çal ışarak zevk al ıyordum. Mü jde ile  
evlenmek zorunda kalan Orhan m öfkeli şark ısı isyankâr bir hava ya 
bürününce, bu an yar ı duygu- 
 
285