Delikanlının küstahça sözleri karşısında Ebrehe'nin göz­
lerinde bir an şeytanca parıltılar belirmişti. Fakat bu nefret 
belirtileri göründükleri kadar çabuk kayboluverdiler. O ise, 
elindeki gürzü adamlarına teslim ettikten sonra eskisi gibi 
gülümsemeye başlamıştı. 
-"Senin, tanımadığım biri tarafından meçhul bir amaçla 
bana gönderildiğini düşünmeden edemiyorum" dedi, "San­
ki söylediğin ve yaptığın her şey, sana o kişi tarafından öğ­
retilmiş. Senin o silik şahsiyetinle sözlerin arasında bir bağ 
kurmakta zorluk çekiyorum. Hem küstahsın hem de alçak­
gönüllü. Hem güçsüzsün hem de ne olduğunu henüz bile­
mediğim bir üstünlük taşıyorsun". 
Bünyamin sordu: 
-"Güçlü olmayı neden bu kadar çok istiyorsu n?" 
-"Elbette herkes gibi, varlığımı sürdürmek için". 
-"Senin yaptığın bir tür tahnitçilik. Güç ancak ölüleri 
korur". 
-"Bu sözler kesinlikle sana ait değil". 
-"Belki de sahip olduğum hiçbir şey bana ait değil. Zihin-
sel yeteneklerim de bunun içinde. Oysa sen, tabiatın kuvvet­
lerine sahip olmayı istiyorsun". 
-"Evet, haklısın. Dünya benim bir uzantmı. Sen sadece 
kendi bedenini denetleyebilir sin. Oysa ben, uzaklardaki bir 
insanı, hatta bir kralı bile kendi elimi kullandığım kadar ko­
lay kullanabilirim. İstersem seni kandırabilirim, seninle oy­
nayabilirim. Ama özgür olduğunu görmek hoşuma gidiyor. 
Zülfiyar gibi her dediğime inansaydın bu kadar zevk duy­
mazdım. Haklısın . Tabiatın bütün güçlerinin sahibi olına­
yı istiyonım. Bunu bir ölçüde başardım da. Nasıl başardığı­
mı sorsana bana. Sence tabiatta etki e<len kuvvetler içinde en 
büyüğü hangisi?" 
-"Emin değilim. Ama sen bunun akıl olduğunu söyleye­
ceksin galiba". 
151