aletiyle kanalları değ iştirmeye baş ladı. Ka Kars'ın olağ anüstü sessiz bir yer 
olduğunu kızlara fısıldayarak söyledi. 
"Çünkü biz burada kendi sesimizden bile korkuyoruz," dedi Hande. 
"Bu, karın sessizliğ i," dedi İ pek. 
Bir yenilgi duygusuyla hepsi ağ ır ağır kanal değ iştiren televizyona baktılar 
uzun süre. Masanın altında İ pek ile elele tutuş unca Ka burada gündüzleri küçük 
bir işte pinekleyip, akş amlan bu kadın ile elele tutuş arak çanak antene 
bağladığı televizyonu seyredip bütün hayatını mutlulukla geçirebileceğ ini 
düşündü. 
131 15 Hepimizin hayatta istediğ i asıl bir seyyardır 
MİLLET TİYATROSU'NDA 
İpek ile bütün hayatını Kars'ta geçirip mutlu olabileceğ ini düşünmesinden tam 
yedi dakika sonra Ka kar altında, tek baş ına bir savaş a gider gibi Millet 
Tiyatrosu'ndaki geceye katılmaya koş arken yüreğ i küt küt atıyordu. Bu yedi 
dakikada her ş ey aslında çok anlaş ılabilir bir hızla geliş mişti. 
Önce Turgut Bey ekrana Millet Tiyatrosu'ndaki canlı yayını getirmiş, duydukları büyük gürültüden hepsi orada olağ anüstü bir-ş eyler olduğ unu sezmiş lerdi. Bu 
onlarda hem bir gecelik olsun taş ra hayatının dış ına çıkma isteğ i uyandırıyor, 
hem de kötü bir ş ey olabileceğ i ihtimaliyle onları korkutuyordu. Orada sabırsız 
bir kalabalığ ın alkış  ve çığlıklarından ş ehrin ön sıralarda oturan ileri 
gelenleriyle, arka sıralardaki gençler arasında bir gerginlik olduğunu hepsi sezmişlerdi. Kamera salonun bütününü göstermediğ i için hepsi orada ne olduğ unu 
çok merak ediyordu. Sahnede bir zamanlar bütün Türkiye'nin tanıdığ ı bir milli kaleci vardı. On beş  
yıl önceki trajik bir milli maçta İ ngilizlerden yediğ i on bir golün daha ancak 
birincisini hikâye edebilmiş ti ki, geceyi sunan değ nek gibi ince adam ekranda 
belirdi ve milli kaleci tıpkı ulusal televizyondaki gibi bir reklam arası verildiğ ini anlayıp sustu. Mikrofonu eline alan sunucu birkaç saniyelik süreye 
elindeki kâğ ıttan okuduğ u iki reklam sığ dırmış (Fevzi Paş a Caddesi'ndeki 
132 -_____-—-----------------------Millet fıyatrosu'nda-----------------------------
---------- 
Tadal Bakkaliye'ye Kayseri'den pastırma gelmiş  ve Bilim Dersanesi üniversiteye 
hazırlık gece kursları için kayıtlara baş lamıştı), gecenin zengin programını 
tekrarlayıp ş iir okuyacak diye Ka'nın adını saymış  ve kameraya kederli bir 
ifadeyle bakıp eklemiş ti. 
"Fakat ta Almanya'lardan serhat ş ehrimize gelen büyük ş airimizi hâlâ aramızda 
görememek Karslıları gerçekten çok üzüyor." "Artık bundan sonra gitmemeniz çok ayıp!" demiş ti Turgut Bey hemen. 
"Ama geceye katılır mıyım diye bir sormadılar," dedi Ka. "Burada âdet böyledir," dedi Turgut Bey. "Sizi çağ ırsalar gitmezdiniz. Ş imdi 
onları küçümser duruma düş memek için gitmelisiniz." 
"Buradan sizi seyrederiz," dedi Hande hiç beklenmedik bir hevesle. Aynı anda kapı açılmış  ve geceleri resepsiyona bakan çocuk "Eğ itim enstitüsü 
müdürü hastanede ölmüş ," demiş ti. 
"Zavallı budala..." demiş ti Turgut Bey. Sonra Ka'ya dikmiş ti gözlerini. 
"Dinciler hepimizi teker teker temizlemeye baş ladılar. Canınızı kurtarmak 
istiyorsanız bir an önce Allah'a daha da çok inansanız iyi edersiniz. Çünkü Kars'ta kısa bir süre sonra korkarım ılımlı bir dindarlık eski bir ateistin paçasını kurtarmasına hiç yetmeyecek." "Haklısınız," demiş ti Ka. "Ben de bütün hayatımı yüreğ imde derinden hissetmeye 
başladığım Allah sevgisine sonuna kadar açmaya karar vermiş tim zaten." 
Bunu alaycı bir ş ekilde söylediğ ini hepsi anlamış lardı anlamasına ama iyice 
sarhoş olduğundan emin oldukları Ka'nın bu hazırcevaplığ ı masadakileri onun 
bunları daha önceden de düş ünmüş olabileceğ inden şüphelendirmiş ti. 
O sırada Zahide bir elinde hünerle tuttuğ u iri bir tencere, öbüründe sapı 
lambanın ış ığını yansıtan alüminyum bir kepçe masaya ş efkatli bir anne gibi 
gülümseyerek sokulurken demiş ti ki: 
"Dibinde bir kiş ilik çorbam var, yazıktır atılmasın; hangi kız ister?"