rar verdi. Teşkilat üyeleri, dairenin çapına olan oranını 666 
haneye kadar hesaplayacaklardı. Zamanla bir geleneğe dö­
nüşecek olan sınavı kazanan bir casus muhakkak çıkacak ve 
teşkilatın daima bir "Büyük Efendisi" olacaktı. Fakat saat gi­
bi çalışan teşkilatın, dayandığı gizlilik esası yüzünden, bazı 
beklenmedik durumlara düşmesi kaçınılmazdı. 
Teşkilatın Efraim'den sonra gelen Büyük Efendisi de us­
tası gibi canla başla çalıştı. Gelgelelim padişahın tahttan in­
dirilmesi bu kez sorun oldu. Büyük Efendi, teşkilatın var­
lığını bildirip bağlılık yemini etmek için saraya gittiğinde 
Bab-ı Humayün'daki nöbetçiler tarafından durduruldu. On­
lara, yeni padişaha son derece önemli bir şey söylemeye gel­
diğini anlattığında sarayın baltacısını çağırdılar. Bu adam ise 
padişahla görüşmesini sağlayacağını söylüyor ama bunun 
için utanmadan yüklü bir bahşiş istiyordu. Kendisine istedi­
ği rüşvet verildiğinde sözünde durmadı ve kapıda bekleyen 
Büyük Efendi'ye derhal defolup gitmesini söyleyip hançeri­
ne davrandı. Fakat Teşkilat bu durumdan yılacak gibi de­
ğildi. Son derece tehlikeli olmasına rağmen, iletilmek iste­
nen bilgi bir kağıda yazılıp becerikli casuslar tarafından pa­
dişahın yatak odasına bırakıldı. Ama sonuç koskoca bir sıfır­
dı. Padişah böyle bir teşkilat bulunduğuna inanmıyordu. ls­
tihbarat-ı HumayOn, kurmaya çalıştığı gizliliğin kurbanı ol­
muştu. 
Efraim'den sonraki Büyük Efendi'nin son derece dürüst bir 
mizacı vardı. Bu yüzden teşkilatı kendi çıkarları için kullan­
maya tenezzül etmedi. Casusları ona yedi iklim dört bucak­
tan durmaksızın son derece önemli bilgiler getirmeye devam 
ediyor ve o da bunları ustasının şifresiyle defterlere işliyordu. 
Stratejik önemi son derece fazla bazı bilgileri casusları aracı­
lığıyla yine padişahın yatak odasına bıraktıysa da bunun bir 
sonucunu göremedi. Ordu-yu Humayün, istihbarat eksikliği 
nedeniyle, çıktığı seferlerde yenilmeye başlamış, saray zevk 
139