arş bakalım!" kumandası olduğunu arkadakiler anlayıp, 
boyunları ileri doğru uzanmış ve gayet dikkatle içeriyi din­
lemekte oldukları halde, aheste aheste adım atarak harekete 
başladılar. 
Mösyö Edmon gibi üstünde silah taşıyan kimselerin hep­
sini hakikaten cesur adamlar zannetmemelidir. 
Daima yanında silah bulundurmak, cesarete yegane işa­
ret sayılamaz. Bazı kimseler vardır ki silahsız adım atmadık­
ları halde ufak bir patırtıda kendilerine sürekli yük edindik­
leri silahlarını kullanabilmek şöyle dursun, o ara gözlerden 
uzak olmak için herkesten evvel sokulacak bir delik aramak 
kaygısına düşerler. Cesaret sahipleri, yanlarında silah bulun­
madığı zamanda bile icap ederse ateşe saldırırlar. 
Edmon bu defa da kapının önüne kadar geldi. İçeri 
giremeyeceği malum! Fakat kapının önünde dimdik durup 
insanlara boy göstermek de cesaretten sayılmaz ya, elbette 
bir şey yapmalı! 
Bu defa içeride gürültü filan büsbütün kesilmişti. Baba 
Perdriks bu sessizliği, artık zavallı Teodori'nin canavar 
pençesi alnnda işinin binniş olduğuna hükmederek yavaşça 
Edmon'a dedi ki: 
-Mösyö kahraman, bizim zavallı aşçının artık işi bit-
miş olmalı. Baksanıza hiç sesi çıkmıyor. 
-Dur, acele etme, şimdi anlaşılır.
Edmon yine ağzını kapıya yanaştırarak dedi ki:
-Teodori! Öldün mü? Yoksa hala sağ mısın?
İçeriden aşçı bu soruya karşı bir şeyler mırıldandı, ama
ne dediği anlaşılamadı. Edmon bu mırılnyı duyunca hemen 
arkasına dönüp büyük bir sevinçle dedi ki: 
-Daha ölmemiş!
Perdriks de aynı coşkuyla garsonlara dönüp, "Daha
ölmemiş!" müjdesini verdi. 
Garsonlar da ahaliye, "Daha ölmemiş!" cümlesini tekrar 
ettiler. 
Bu, "Daha ölmemiş" sözü lokantada bulunanlar arasın­
da ağızdan ağıza dolaşmakta olduğu esnada, müşterilerin 
25