Efendi, hayatını kurtaran delikanlıyı tepeden tırnağa süz­
dükten sonra, 
-"Sen cerrah değilsin" dedi, "Bunu nereden öğrendin ve 
niçin öğrendin ?" 
Bünyamin artık bir kahraman gibi davranması gerektiği­
ni anlamıştı. Ebrehe'nin hayatını kurtaran numarayı babası 
Uzun İhsan Efendi'den öğrendiği halde, 
-"Bunu nereden öğrendiğimin hiçbir önemi yok" dedi, 
"Amacım seni kurtarmak da değildi. Sadece bu yöntemin et­
kili olup olmayacağını görmek istedim. Niçin öğrendiğime 
gelince: Ben bu dünyaya bilmek için geldim. Benim için kut­
sal bir şey varsa o da bilgidir, gerek bu dünyanın, gerekse öte 
dünyanın bilgisi. Bu yüzden öğrendiklerimi akıl terazisinde 
tartıp doğru olup olmadıklarına bakarım". 
Ebrehe'nin suratı asılmıştı. Loncasından birinin bıraktığı 
böylesi küstahça bir izlenimden endişeye kapılan Hınzırye­
di ise Bünyamin'in aslında bir nükte yaptığını anlatmak is­
tercesine inandırıcılıktan uzak bir kahkaha attı. Fakat Bü­
yük Efendi'nin yüzü asıldıkça asılıyordu. Şüphesi yatışma­
yan Ebrehe, delikanlının, tanınmayacak hale gelmiş yüzü­
nün arkasındaki kimliği çıkarmak ister gibi, uzun uzun ona 
baktıktan sonra, 
-"Eğer bu dünyadaki en büyük amacın bilmekse, daha 
öğreneceğin çok şey var" dedi, "Belki de bunları benden öğ­
reneceksin. Çünkü bazıları bilgiyi medresede, bazıları ise vi­
ranelerde ararken, ben onu başka bir yerde arıyorum. Peki 
sen nerede arıyorsun?". 
Bünyamin kararlı bir sesle cevap verdi: 
-"Dünyada". 
Büyük Efendi'nin yüzüne bir tebessüm yayıldı. Ender gö­
rünen bu tebessüm Zülfiyar'ı bile şaşırtmıştı. Ebrehe, 
-"Tuhaf bir benzerlik" dedi, "Bu cevabı sadece bana mah­
sus sanıyordum. Demek ki seninle daha sık görüşeceğiz. Pa-
122