' ' 
rağa oturmuş, toprağa oturmuş bir de çam talaşı,. sedir talaşı kokuyor-
du. 
"Şe�iatın kestiği parmak acımaz ama, kelle acır. Bizim kellemizi 
kesiyorlar. Sen de, sen de, herkes bu kasabaeLi senden korkar. Eski eş­
kıya sen değil misin? Kasabayı, makindi tüfekle üç gece, akşamdan sa­
baha kadar, Cafer Özpolatın keyfi için ateşe tutan sen değil misin? 
Tuh sana, pis, mendebur, uşak, alçak." 
Hı.zarcı konuşamadı, .yutkundu kaldı. Neden sonra, topallayarak, 
iki kat olmuş, kamburu birkaç misli büyümüş T ell:llın arkasından : 
"Anlamıyor, anlamıyor," dedi. "Fıkara anlamıyor. Benim çağım 
geçti. Beylerin çağı geçti. Şimdi el de aşiret de, Hükümet"de Cafer . 
Özpolat, hem de Süleyman Aslansoy ... Anlamıyor, anlamıyor, yiğit 
adam şu kambur kardeş, hiçhir şeyi anlamıyor. Öldürecekler fıkarayı, 
çoluk çocuğu el aralarında kalacak. Aaah, hiçbir şeyi anlaniıyor." 
Kambur çarşının ağzında �tinceye kadar arkasından hüzünle, bir 
tabut arkasından bakar gibi baktı. 
Karşısına berber çıktı. Boyu Telialın boyu kadardı: 
"Uian kambur it," dedi, "sen mi kaldın Beyleri koruyacak? Onlar 
bu vatanı yıktılar, perişan, yoksul eylediler. Elbette sürüleceklerdir. 
Onlar buradan Fizana kadar ... Bir daha ... Bir daha ... Bir daha ... O 
Beyleri ... Ağalarımıza, hele Hacı Ağa ya söveyim deme ... " Elindeki 
usturayı açtı, üstüne bir iki adım daha yürüdü : 
"Şöyle, can der, karnını ikiye ayırır, barsaidarını dökerim. Hastir 
karşımdan. İt seni, seni it! Seni beni bilmez." 
Kambur dudakları mosmor, çatlamış, sürükleyip uzaklaşırk en, 
karşıdan Hacı Kurtboğanın otomobili göründü, Doğruca Telialın üs­
tüne gelirordu, hızla. T ellal kendisini çınariarın altına atmasaydı oto­
mobilin altında çoktan kalmış gitmişti. 
"Duuur!" diye bir ses gürledi. Kambur olduğu yerde durdu. Kır­
mızı eşckarıları, hızlı boneuldu arılar daha kızıllaşarak, iniltilerle yo­
ğunlaşarak, maviye çalan kuyrukları sarı, nokta nokta benekli arılar, 
çakıl taşı döşemeyi iki parmak yukardan uçarak kokluyor, çarşıyı bir 
uçtan bir uca dolaşıyorlar dı. Ta uzakta, sıra sıra perdelenmiş dağların 
arkasında Düldül dağı uçuk, belli b�llisiz bir pembelikte yükselip du­
ruyordu� Eteğine yakın yerlerde yarı yana üç akbulut kabarıp, şişiyor­
du. 
341