göz altında tutarlar, beklerler evi. Sen yüklükten çıkma Osman 
gelene kadar, olur mu?"
Memed.
"Olur," dedi ama, yüreğine de bir korku düştü. Şu Çukuro- 
vanın düzünde candarmayla çatışırsa ne yapardı? Sonu ölüm­
den başka bir şey değildi. Geceyi bekleyip, sonra sıvışmaktan 
başka çare yoktu. Geceye ne kadar zaman vardı? Kapının tahta 
yarığından güne baktı, gün yıkılmış gitmişti. Az kaldı diye se­
vindi. Gidecekti ama üzülüyordu. Kendisini bu kadar candan 
seven bir insana sağlıcakla kal diyemeden, helallaşmadan nasıl 
giderdi? Koca Osman onu anası kadar, Hatçe kadar seviyordu.
107