KOMISER (Ümit'e): Ne hakla kıyafet kanununa aykırı bir 
durumlarda dolaşıyorsunuz? 
ÜMlT (Heyecanla) : Saadet Nine evden kaçmıştı da, acele 
cepheden döndügüm için ... 
KOMISER: Delilerin içinde kaldık. Oglum bu maskaralık 
nereden icap etti? Tiyatro mu oynuyoruz? 
ÜMlT: Evet... şey hayır. .. yani bir bakıma. Saadet Nine, Ce­
mil Paşaya kaçacaktı da ... Ninem gitmesin diye ben Cemil 
Paşa kılıgına girdim. 
KOMISER: Tiyatroda bile olmaz bu kadar rezalet. 
(Saadet Nİneye bakar.) Hem bu yaştan sonra neden elin ada­
mına kaçsın? 
ÜMlT: Çoktandır kaçmak istiyordu. Bizim evin havası... 
(Vazgeçer.) Onu nerede buldunuz? 
SAADET NIN E (Ümit'e bakarak) : Muhterem Paşam, size 
gelmek için tam üç tane cadde geçtim, az kalsın eziliyor­
dum. Ben görmeyeli her şey çok kalabalıklaşm ış. (Komİ­
ser'e bakar.) Bu yaveriniz mi paşam? 
KOMISER (Sİnİrli): Beni de bu oyuna karıştırmayın rica 
ederim. 
SAADET NINE (Yerinden kalkarak Ümit'İn ellerine sanıır): 
Artık hiç kimsem kalmadı paşam, bütün ümidim sizde. 
Ne olur beni himayenize alın. 
ÜMlT (Gözleri yaşanr): Merak etmeyin. (Başını çevİrİr.) Bu­
rada emniyettesiniz. 
KOMISER: Hadi bakalım, herkesin işi gücü var, gidin oyu­
nunuzu evinizde oynayın. (Masasından bİr kağıt alarak 
Ümit'e uzatır.) Şunu imzalayın. Ve kadını teslim alın. 
(Ümİt'e bakar.) Bu kıyafetle sokaklarda dolaşamazsınız. 
76