FAKİR BAYKURT
 
311
 
 
Senem kalktı, kaynanasına yardım etti.
 
Sofra bekliyordu.
 
Akşam akşam bir tatsızlık çıkacak diye titriyordu Senem.
 
Çabuk çarıkları buldular, gelin kaynana ıslayıp bir eski çuvala 
sardılar.
 
«Sabaha anca yumuşar bu çarıklar!» dedi Cennet karı.
 
«Sabah çitilerim ulan!» dedi Kır Abbas. «Erkenden kalkar 
çitilerim, var 
mı daha deyeceğin?»
 
«Ne deyeceğim olsun?» dedi Cennet karı. «Ben kendi kendime 
konuşuyorum, “Yumuşamazsa ne yaparız?”' diyorum...»
 
Senem, kaynanasını dürttü:
 
«Gel ellerini yuyuver ana!» dedi.
 
Su döktü, ellerini yudurdu. Sofraya oturup yemeğe başladıkları 
zaman da derin bir oh çekti içinden...
 
Sofra kalkacağına yakın Yusuf geldi. Getirdiği kuzuyu da
-
 
nalığa 
kapattı.
 
Senem koştu:
 
«Birez de ot koyuver önüne Yusuf! ..» dedi kocasına. «Odunların 
üstünde ot var, alıver birez...»
 
Yusuf kuzunun otunu verip geldi. 
Epeyce yorulmuştu.
 
«Açtır karnın, Yusuf?» dedi Kır Abbas.
 
«Yirim buba, hele bir ellerimi yuyayım!»
 
Senem, Yeşer’le, Fatma’yla uğraşıyordu.
 
Yusuf ırbığı aldı, kendi döktü, yumaya başladı ellerini.
 
Kır Abbas:
 
«Hişt, Haydar!» diye bağırdı. «Kalk bubayın eline
 
su dök! Kalkıver 
aslanım...»
 
Haydar koştu.
 
«Eyi bir kuzu tutup geldim buba!» dedi Yusuf. Hemen sofraya