KUYRUKLU YILDIZ ALTINDA DIR EVLENME 101 
Emsal, hayret etmiş bir övme tavrıyla arkasını duvara 
dayayıp başmı sallayarak: ,/ 
— Aman beyim, aman... Güzel mi güzel. Âdeta bir içim 
suydu. 
— Nerede gördün? 
— Merdiven başmda, camekânlı kapının önünde. 
— Niçin bunu senden başka kimse görmemiş? 
— Nasıl görsün paşam? Yüzü sımsıkı kapalıydı. 
— Yüzü kapalıydı da sen nasıl gördün? Anlat. 
— Dur anlatayım. Bunlar siyah çarşaflı iki kadındı. Pe­
çeleri de pek kalındı. Konferansayı yüzlerini hiç açmadan öyle 
kapalı dinlediler. Sonunda bir tanesi hem sıcaktan bayıldı, sı­
kıldı, hem de susadı. Ben yanından geçerken: «Kuzum kal­
fam, bana iki yudum su bulur musun?» dedi. 
Hemen bir bardak su koşturdum- Peçesini yukarı doğru 
biraz sıyırdı. Meydana ay parçası gibi bir yüz çıktı. Aman ne 
afet, aman ne civan... Ben gimdiye kadar ömrümde böyle güzel 
görmedim. Ben kadınlığımla az daha âşık olacaktım. Boğazın­
dan aşağıya giderken içtiği suyun billur gerdanından geçtiği 
görülüyor sandım. Bakmaya doyamadım, öyle arsız gibi su da 
içmedi. Dört beş yudum içtikten sonra daha yarısı bitmemiş 
bardağı güler bir yüzle geri verdi. Hemen peçesini mdirdi. Ga­
yet nazik bir sesle: Teşekkür ederim...» dedi. O ne mahmur, 
o ne baygın, o ne şahane gözlerdi. Hiç gözümün'önünden git­
miyor. 
—r Başka bir şey konuştunuz mu? 
—• Hiç... Pek edalıydı. Söz ağzmdan dirhemle çıkıyordu. 
Öyle bizim mahalle kızları gibi bir dakika içinde sekiz on la­
kırdının beüni büken takımdan değildi. Söyletmek için o kadar 
uğraştım. «Susadmız mı?» diye sonradan üç dört defa yanma 
gittim, sordum. «Hayır» dedi. Her sözüme tek lakırdıyla cevap 
verdi. Konferansayı pek dikkatli dinliyordu. 
— Yanındaki kadın da genç miydi? 
— Ö hiç yüzünü açmadL Bilmiyorum, onu görmedim. Ama 
onun çarşafı, kıyafeti beriki kadar şık değildi: Ah öteki, ah 
öteki... inşallah Rabbim onu bize gelin kısmet eder. 
Emsal'in sözü bu neticeye getirmesinden bahsin sonradan 
alacağı yolu îrf an anlayarak bu kabarcık bir soruşturmayla ye