bizi yola ç ıkaran ne varsa  
yol üzerindedir,  
öyledir san ıyorduk   
geleceği seçmeye çal ışıyordu k ısılmış gözlerimiz  
adas ız denizlerin ufkunda  
Bilge ve h ırsız. Çocuk ve katil. Ölüm ve o ğul 
oluyorduk. Denizler, meyda nlar, kavgalar ortas ında 
fırtına bilgisi yoklarken  
çözülmemi ş zamanlar ın alt ın bilmecelerini   *  
bir daha hiç ç ıkamad ık dald ığımız karanl ıktan 
kara ruhlar ın büyük bayramlar ından sonra ,,  
53