KAPLUMBAĞALAR
 
378
 
 
öldürün, hem kendinizi, millet hepinizden kurtulsun! Oğlum, yolun 
uzunu sağlamdır. ..»
 
«Pekey kim yapacak bu dediklerini?»
 
«Halk yapacak, halkın kendisi yapacak!»
 
«Halkın elinde ne var yavu? Halk horlaya horlaya uyuyor k
i 
götünden donunu çek! Sen ne sanıyorsun halkı? Hemi de nasıl 
yapacak?»
 
«Kolay!» dedi Hamdi bey. «Ben, Mris dağının başına bir fırıldak 
koyacağım! 
Ö
lüzger esecek. O fırıldak dönecek. Dönünce halk da 
kalkacak ayağa, bu dediklerimi yapacak! .. Çakal İlyas, h
eey saman 
kafalı İlyas! Bir ton lâf konuştum, hâlâ anlamadın öyle mi dürzü 
İ
lyas?..»
 
«Anlamıyorum .Hamdi beyim! Çünkü neden? Valla onu da 
bilmiyorum, neden?.. Kalkmadan bir takkanı daha alacağım. iznin 
olursa...»
 
«Olur, haydi al bakalım.»
 
«Sen kendin, dald
an eğme misin, kökten sürme misin?»
 
Hamdi bey kalktı, kovaladı fiyas’ı:
 
«Kökten sürme sensin; sen ve Rıza...» dedi.
 
Rıza, yüreğinin üstünde kurt atmış gibi kaynaşan yüzlerce soruyla, 
soluğunu tuta tuta susuyordu. Sarıkızlılar gidince de yüzyukarı uzandı, 
y
ıldızlara baktı. O her biri sayılabilecek kadar açık seçik yıldızlar uzak, 
çok uzaktılar. Soracaktı Hamdi beye ki, bu senin dediğin bir koca 
çark, bir alâmet kıyamet devran, dönecek işçilere, köylülere. Mutlaka 
dönecek bir gün! Emme o devran dönünceye kada
r bizim bağlar ne 
olacak? Bana bir koca lâzım, o. da bu gece lâzım! Bu gece, bu 
karanlıkların içinde bir kökten sürmeyi, hiç değilse bir daldan eğmeyi 
nerden bulup derdimizi anlatacağız? Tohumlarımız da nasıl ve ne 
zaman yeşerip. bize medar olacak?
 
Ama hel
e bir sabah olsundu. Hele bir yola düşsünlerdı.
 
Sarıkızlı
-
Tozak arasında bir günlük yol yatıyordu. Konuşarak, sorarak 
biterdi o bir günlük yol. Sorardı. ..