KAPLUMBAĞALAR
 
120
 
 
Hamdi bey, Kır Abbas’ı alıp çıktı. Bir süre konuşmadan 
yürüdüler.
 
Kır Abbas, «Umut yok haa?» dedi.
 
«Hastirsin yavu!» dedi Hamdi bey. «Bal yapmaz arı gibi oturmuş 
oraya, vız vız vız... Bin yılın
 
başında bir işimiz düşüyor, görüyorsun 
bize ne karşılık veriyor!..»
 
«Yoktan var etmek Allaha masus Hamdi Beyim, elinde çubuk 
yoksa ne bok yisin herif?»
 
«Kafasını işletsin birez...»
 
«Eee onun kafası o kadar işliyor! Fazla işlemiyorsa adamın suçu 
ne?»
 
Hamdi
 
bey Kır Abbas’a baktı baktı, konuyu değiştirdi:
 
«Gel, gidip iki lokma yemek yiyelim!» dedi.
 
«Yok...» dedi Kır Abbas. «Çok sağol! Ben köyün yolunu tutayım. 
Durumu komşulara bildireyim. Ne yapalım, yokmuş 
-
 
derim. Geçen 
yıl varmış emme, bu yıl bitmiş derim.
..»
 
Ayrıldılar.
 
Kır Abbas, fırından yarım ekmek aldı. Bakkaldan 100 gram 
helva... Helvayı ekmeğin içine bastı. Ayak üstü yiyiverdi. Caminin 
dibindeki çeşmeden bir su içti. Bir de su döktü.
 
«Alış verişimiz bitti kasabaylan!.. Ödeştik! ..» dedi. Bekir Ağa 
Beklemesi’ne doğru yürüdü.
 
Kasaba, sessizlik içinde, kıpırdamadan kaldı geride...
 
GEBE GELİNLER
 
Toprağın üstünden bol karlı bir kış geçti.
 
Kar arttıkça Rıza seviniyordu:
 
«Purluğun toprağı kar sularını biriktirecek. Diktiğimiz çubuklar 
zorluk çekmeden yeşer
ecek... Yeraltı suları zenginleşecek. Kuyuların, 
kırlardaki pınarların suları bolaracak... Bu kar çok eyi, çok eyi...» 
diyordu.