"Anca berabe r, kanca beraber dedik bir kere. Gözümüz ya­
nında açıld ı." 
Gün epeyi yükselmişti ki çadıriara yaklaştılar. Çadırlardan 
beş altı tane kocaman köpek üzerlerine doğru koştu. 
Cabbar bağırdı: 
"Köpekleri tutun !" 
Çadırlardan birkaç tane çocuk çıkıp, geri geri içeri kaçtılar. 
Analarına: 
"Eşkıyalar ! Eşkıyalar geliyor," dediler. 
Bunun üstüne dışarıya kadınlar , onlann arkasından da er-
kekler çıktı. 
Memed, büyücek bir çadırın önüne birikmiş yörüklere: 
"Selamünaleyküm," diye selam verdi. 
Yörük ler, bu küçücük eşkıyaya şaşkınlıkla baktılar. Ona 
karşılık Cabbar iri, güçlü kuvvetli, gösterişli bir adamdı. 
Sakallı bir yörük: 
"Buyurun içeri Ağal ar," dedi. 
Çadırın içine, kapıdan başlarını eğerek girdiler. İçeri girer 
girmez Memed afalladı kaldı. Çadınn içinin güzelliği onu vur­
du. Ömründe ilk olarak böyle bir çadır içi görüyordu . Yörüğün 
"merhaba "sıru bile duymadı. Gözü çadırın içinde. Çadırın arka 
tarafında nakışlı çuvallar ... Çuvallarda nakışlar , renkler uçuşu­
yor. Baş döndürücü bir hızla uçuşuyorlar ... Renklerin cümbüşü 
veryansın ediyor. Nerden bu kadar çok ışık doluyor çadırın içi­
ne? Işıklar, renkler biribirine karışmış oynaşıyor. Memedin gö­
züne bir çuval takıld ı. Uzun zaman gözünü çuvaldan alamadı. 
Çuvalın üstünde muhabbet kuşlan vardı. Küçük küçük. .. Belki 
bin tane. Gaga gagaya vermiş kuşlar ... Yeşil, mavi, kırmızı, mor 
kuşlar. Gözleri yaşla doldu. Kuşlar renk renk uçuşuyor. 
Çadırın orta direği oyma ... Direğe uçan geyikler oymuşlar. 
Tüyleri yıldır yıldır eden geyikler ... Som sedeften . 
Cabbar: 
''Ne daldın bre uyansana?" diye Memedi dürttü. 
Memed, gülümseyerek kendine geldi . 
"Şimdiye kadar hiç böyle bir çadır içi görmediydim. Cen­
net gibi bir yer. Ne kadar da güzel!" 
Ca b bar: 
175