SEHER : (Kapıda gorunur. Usludur. Elleriyle duvarları 
yoklayarak gelir. Eşiğin berisine oturur. Bir an. 
Sonra seslenir.) Dede!.. (DOMDOM acele çocu­
ğun yüzünü örter. Hareketsiz durur.) Badem çi­
çek açmış, değil mi dede? 
DOMDOM ALİ: Kokusunu mu duydun? 
SEHER : (Gülümser.) Hu ... Duydum ya ... (Bir an) 
MUNİSE 
SEHER (Samanlık takiler ayak sesi işitir, gerginleşirler. 
MUNİSE, önce samanlığa doğru yürür. Bir ine­
ğin böğürmesi üstüne acele evin arkasına dolanır. 
Uzaktan sesi gelir.) 
: Ohaaa! .. Oha ... Hay seııi civelek kız! Ohaa!.. 
: Dede? (Bir an) Çocuk güzel mi? 
(DOMDOM kurşılık vermez. Sııçüstii yakalan­
mış gibi durur. SEHER, daha yüksek sesle) Beyaz 
mı? Tombul tombul mu çocuk? 
DOMDOM ALİ : Ne bilem ... Hiç bakmadım ki ... 
SEHER : Baksana bir... Hele bak... İnsan bakmaz olur 
mu görünce? (DOMDOM ilk kez yapıyormuş 
gibi çocuğun yüzünü açar, eğilir, yakından bakar.) 
Baktın mı? 
DOMDOM ALİ: Eehhh ... 
SEHER : Güzel mi? 
DOMDOM ALİ: Gülüyor ... 
SEHER : Pembiş pembiş mi yüzü? 
· DOMDOM ALI : Ne biliyorsun pembeyi sen? (Kendi ie güler.) 
Gülüyor. 
SEHER : Abime benziyor mu? 
DOMDOM ALİ: Anan benzediğini söylüyor ya? .. 
SEHER (Yeniden belli belirsiz huysuzlanır.) Ne fayda ... 
Kendim görmeliyim ki... Belki bilirdim o za­
man, büyürse eğer ... Yani ... Sever mi ki bizi? 
DOMDOM ALİ : (Acele) Bacaklarım çok sızlıyor. 
225