KAPLUMBAĞALAR
 
394
 
 
Güley araya girdi:
 
«Pekey Battal, ben çalkar getirim, git sen otur!»
 
Kadın koşa 
koşa Kır Abbasgil’e gitti.
 
Cennet karı: «Bizde var, vereyim!» dedi kalktı.
 
Kır Abbas kulak kabarttı:
 
«Cennet! Ne istiyor Güley?» diye sordu hemen.
 
«Aman Abbas! Konuğa çalkama yapacakmış, birez yoğurt 
istiyor...»
 
«Bırak!» dedi. «Zukkum içsin dürzü çalkama y
erine! Yok yoğurt, 
bırak! Kendimize yetmeyecek...»
 
Cennet karı bocaladı, şaşırdı...
 
«Bir ver, elimdeki övendereyi başına yirsin bak! Kapat torbayı! 
Sen de yörü bakalım Güley! Bulaşık tabakları çalka da veriver 
dürzüye, onu içsin şarp şarp! ..»
 
Güley çekild
i gitti.
 
«Sen ne insansın ulen Kır herif!» diye bağırdı Cennet karı. 
Kocasının çenesine sokuldu: «Ulen, hökümetin bir mâmiri, onun 
kendi suçu mu?»
 
«Sust!» diye bağırdı karısına. «Sen her şeye aklım erer mi 
sanıyorsun? Sust bakayım! .. Sen kalburunu çalka! 
Benim işime 
karışma! Hökümetin mâmirlerini bana öğretme! Onların hepisi de bir 
ocağın şeytanları...»
 
«Kadastro geldiğinde böyle demiyordun emme? Hökümet 
hökümet deye göklere çıkarıyordun?»
 
«O zaman öyle diyordum, şimdi de böyle diyorum. Boklu... sen 
de!»
 
,
 
Yeşer de düvenin üstünden, «Bokyu şen de!..» dedi.
 
Biraz sonra Güley, çalkamayı yapıp verdi. Yoğurdu Rıza
-
 
gil’den 
almıştı. Orda da Döndü kararmıştı Rıza vermeye kalkarken. Güley 
şaşırıp kalmıştı...