Memidik başının belası ölüyü ku yuda da sak!ayamaz. Dünyanın 
bütün kartalları neredeyse gelip Çukurovanın göklerini dolduracak, 
güneşi örtecek. Bu kadar insan da eşek değil ya, bir tanesi kartal­
ların üstünde döndüğü kuyuyu, kuyunun içindeki gözleri pörtlek 
ölüyü akıl edecek, sonr a da bulacakl ar. Memidiğin ölüyü kuyudan 
çıkardığıdır. 
Memidik ekin yığınları nın yanma geldi. Ekin yığmı ay ışığında küçücük bir 
dağ gibi kabanyordu. Üç dört harman yeri büyüklüğünde bir alanı tutm uştu. 
Memidik içinden geçirdi, bu harman ekin harmanı mı, yoksa sap mı? Bu za­
mana ekin kalmaz ki, neden ekin olsun? Saman yapılacak saptır belki. 
Harmandan bir iki deste çekti, ay ışığına serdi. Ekindi. Hem de kıpkızıl, gü­
zel başaklı, karakılçık Çukurova buğdayıydı. Memidik, bu harmanın buğdayı 
bir köyü doyurur, diye düşündü. 
"Vay ekin vay!" diye söylendi, sonra da. Hasanın naylon torbasından netmiş 
neylemiş, kaşla göz arası bir kutu kibritini aşırıvermişti. Böylesine bir hüneri 
olduğuna övünerek şaşıyordu. Elini şalvar cebine soktu, kibriti yokladı, kibrit 
cebin dibinde duruyordu. 
Birden sarsıldı, ürperdi. Gökyüzüne baktı. Kanallar simsiyah bütün gökyü­
zünü kapamışlar, biribirine sürtünen kanatlannın sesi geliyordu gecede. Gök­
yüzünde bir tuhaf, büyülü bir kaynaşma. Gökyüzü uçuyormuş gibi. Gecede 
gökyüzünün kıpır kıpır kaynaşan, yüzen yüz binlerce kanadı. 
Memidik koştu. Soluk soluğa kuyuya vardığında yatsıyı geçiyordu. Hemen 
soyundu , kuyuya inmek için kuyunun başına vardı, durdu. Bir korkuyordu ki, 
eli ayağı çözüldü , olduğu yere çöktü. Başı dönüyor, felce uğramışçana hiçbir ye­
ri tutmuyordu . Sık sık soluk alıyordu , durmadan. Böyle bir süre çözülmüş bek­
ledi, sonra birden kendine geldi, hemen kuyuya atladı, çözülmeye fırsat bula­
madan kuyunun dibine yığılmış ölüye indi. Ölü kocaman olmuştu. Kolianna 
girdi, ölüyü ayağa kaldırdı, dikti. Ayaktaki ölü bütün kuyuyu doldurdu . Memi­
diğe kuyucia kıpırdayacak yer kalmadı. Ölüyü hacaklarından yakaladı, on par­
ınağı da ölünün yumuşacık etine girdi. Memidik böğürdü, kustu. Elleri ölünün 
etine gömülmüş duruyordu. Memidik vıcık vıcık etten parmaklarını bir süre çe­
kemedi. Başı dönüyordu. Eğildi, suya battı, ölünün hacakları arasına girdi, ölü­
nün bir hacağını bir omzundan, öteki hacağını öteki arnzundan aşağı sarkıttı. 
Ölüyü boynuna oturttu. Memidik, böylece, bacakları, elleri gerilmiş kuyunun 
duvarında tırmanma ya başladı. Ölü çok ağırdı. Çok zor tırmanabiliyordu. Önce 
bir bacağını kuyu duvarının bir ko\'Uğuna yerleştiriyor, sonra da öteki ayağını, 
sonra eline bir tutanak arıyor, buluyor, kendini yukarı çekiyor, böyle böyle tır­
manıyordu. Yukarda da, yeryüzünde de bir hayhuydur, bir kanat şapırtısıdır, 
kıyamet kopuyordu . Kuyunun ağzına yaklaştıkça gürültü artıyordu.