"Nakkaşlar ımı avucumun içi gibi bilmeme şaşmay ın Hünkâr ım," dedi üstat. "Avucumun içi gibi bildi ğim 
nakkaşlar ımdan hiç bilmedi ğim bir çizginin nas ıl çıkm ış olmas ına şaşıyorum çünkü ben. Çünkü bir usta nakka şın 
hiçbir kusuru temelsiz de ğildir." 
"Yani?" dedi Padi şahımız. 
"Saadetlu Padi şahı Âlempenah Hazretleri, bu doru at ın burnunda gördü ğümüz gizli imza, bana kal ırsa 
anlams ız ve saçma bir nakka ş kusuru de ğil de, kökü tâ eskilere, ba şka resimlere, ba şka usûllere, ba şka üsluplara 
ve belki de ba şka atlara giden bir şeydir. iç hazinenizde, kilit üzerine kilit bodrumlarda, demir sand ıklarda, 
dolaplarda saklad ığınız yüzlerce y ıllık kitaplar ın harika sayfalar ını kar ıştırırsak, bugün hata diye gördü ğümüz 
şeyin, belki bir usül oldu ğunu görece ğiz ve bunu üç nakka ştan birinin kalemine ba ğlayacağız." 
"Hazinei Enderun'a m ı girmek istiyorsun?" dedi Sultan hayretle. 
"Evet," dedi üstad ım. 
Bu, Harem'e girmek kadar pervas ız bir istekti. Ayn ı anda da şunu anlad ım: Harem ile Hazine binalar ı 
Padişahımızın saray ının Cenneti Enderun avlusunun en güzel iki kö şesine yerle ştikleri gibi, Padi şahımızın 
ruhlar ının en hassas iki kö şesine de kurulmu şlard ı. 
Art ık cesaretle bakabildi ğim Padişahımızın güzelim yüzünden ne olacak ç ıkarmaya çal ışıyordum ki bir anda 
gittiler. K ızıp al ınm ışlar m ıydı? Üstad ımın küstahl ığından dolay ı hepimiz, hatta bütün nakka şlar 
cezaland ırılabilir miydik? 
Önümdeki üç ata bakarken, Şeküre'yi bir daha göremeden, onunla ayn ı yatağa giremeden öldürülece ğimi 
hayal ettim. Bütün güzelliklerine ra ğmen bu harika atlar, şimdi benim için çok uzak bir âlemden ç ıkm ış gelmiş 
gibiydiler. 
Enderun'a, Saray' ın kalbine çocukluktan al ınıp, burada yeti şip burada ya şamak, nas ıl Padişahımızın kulu 
olmak ve bu u ğurda ölebilmek anlam ına geliyorsa, nakka ş olman ın da, Allah' ın güzelliğinin kölesi olmak ve 
bunun için ölmek anlam ına geldiği o korkulu sessizlikte kafama iyice kak ıldı. 
Çok sonra, Hazinedarba şı'nın adamlar ı bizi yukar ıya, Ortakap ı'ya doğru ç ıkar ınca akl ımda bu ölüm vard ı; 
ölümün sessizli ği. 
Ama onca pa şanın idamla can verdi ği Babüsselam'dan geçerken kap ıcılar sanki bizi görmediler bile. Dün 
Cennetin kendisi diye gözlerimi kama ştıran Divan Meydan ı da, kule de, tavus ku şlar ı da beni hiç mi hiç 
etkilemediler. Daha da içeriye, Padi şahımızın gizli âleminin kalbi Enderun'a götürüldü ğümüzü anlam ıştım. 
Böylece, veziri azamlar ın bile izinsiz giremedikleri kap ılardan geçtik. Bir masala girmi ş çocuk gibi, kar şıma 
çıkacak harikalar ve canavarlarla göz göze  gelmemek için gözlerimi yerden kald ırm ıyordum. Arz odas ına 
bakamad ım bile. Yine de bir an gözüm kayd ı da, Harem'in duvarlar ına, başka ağaçlardan hiçbir fark ı olmayan 
sıradan bir ç ınar ağacına ve p ırıl p ırıl bir mavi atlastan kaftan giymi ş uzun boylu bir adama gözüm tak ıldı. 
Yüksek sütunlar aras ından geçtik. Di ğerlerinden büyük ve gösteri şli ve üstü mukarnasl ı ağır bir kap ının önünde 
durduk. E şiğinde p ırıl pırıl kaftanl ı ağalar vard ı ve biri kilide e ğilmişti. 
Hazinedarba şı gözlerimizin içine bakarak şöyle dedi: "Ne mutlu sizlere ki, Padi şahımız Hazretleri, Hazinei 
Enderun'a al ınman ıza izin verdiler. Kimsenin göremedi ği kitaplara bakar, alt ından sayfalar ı, inan ılmaz resimleri 
seyreder, avc ı gibi iz sürersiniz. Padi şahım, Üstat Osman'a üç gün tan ıdıklar ını, bunun birincisini bitirdi ğini, iki 
gün içinde, per şembe öğleye kadar nakka şlar aras ındaki melunun kim oldu ğunu üstad ın ç ıkar ıp bildirece ğini, 
yok bildiremezse Bostanc ıbaşı'nın işkenceyle bu i şin içinden ç ıkacağını hat ırlatmam ı da buyurdular." 
İnce, anahtar deli ğine başka bir anahtar girmesin diye konulan mührün korunmas ı için yerle ştirilen asma 
kilidin zarf ını çözdüler. Hazine kethüdas ı ve iki ağa mührün yerinde oldu ğunu görüp ba şlar ıyla işaret verdiler. 
Mühür y ırtıldı, anahtar deli ğe sokulunca kilit hepimizin dikkat kesildi ği bir sessizlikte t ıkırdayarak aç ıldı, Üstat