Atı, gece yarısına kadar, dışarı çıkıp çıkıp gözledi ama at 
bir daha gözükmedi. Hürü Ana, at İnce Memede gitmiştir, diye 
düşündü. İnce Memed de ona binecek, daha Topal Ali köyden 
cehennem olup gitmeden yetişecek, o topal haymını öldürecek­
ti. Hele gelsindi, hele, hele bir de Topal Aliyi öldürmesindi, 
Hürü Ana o, gözlerini bağlatıp da kendisini kör gibi dağlardan 
aşıran o sümüklüye gösterec ekti. 
İnce Memed sabah erke nden kalktı, şalvarını, kanlı abasını 
giyindi. Hürü Ananın onun için ördüğü çorabı ayaklarına çekti, 
çarığını bir güzelce bağladı, fişekHklerini kuşandı, dürbününü 
boynuna astı, fesini, öteberilerini heybeye koydu, tüfeğini 
omuzuna taktı : 
"Haydiyin arkadaşlar," dedi, "oba Çukurovaya inmeden 
gidip onlarla bir helallaşalım ." 
Memed önde, Kasımla Temir arkada incecik orman yolun­
dan yürüdüler. Ormanı çıktıklarında öğle olmuş, sisler orma­
nın üstünden kalkmıştı. Bir süre yürüdükten sonra Kızılkartallı 
koyağına vardılar. Battal Ağa onları taa aşağılara kadar inerek 
karşıla dı. Memedin yüzü asıktı ve alnı kırışmıştı, gözlerine de o 
parlak ışık gelmiş yerle şmişti. Battal Ağa, "O dedikleri ışık bu 
olsa gerek," diye kendi kendine mırıldandı eşkıyaların önünde 
Beylik çadırına doğru yürürke n. 
Çadırda yemekler çoktan hazırlanmış, açık sofra onları 
bekliyord u. Çadırların önlerinde çatallara oturtulmuş alıcı kuş­
lar bugün çok telaşlıydılar, kanatlarını açıyor, çırpınıyor, uç­
mak için kendilerini zorluyor, bağlı oldukları yerden kurtul­
mak için iplerini gagalıyorl ardı. Memed bu kuşların, böylesi 
dururnlarının sebebini çok iyi bilirdi. Göç hazırlıklarına başlan­
dığında bunlar hep böyle olurlardı. İnsanoğlunun bilemediği, 
hayva nlarda tuhaf bir önsezi vardı. 
Yemeklerini hemen hiç konuşmadan yediler, bitirdiler. Sof­
ra kalktı, kahveler geldi. Kahve gelince Memed çok sevin di. O, 
ömründe çok az kahve içmişti ya, Yörüklerin pişirdikleri kah­
veye bayılıyord u. Yörük kahvesinin tadı, kokusu uzun bir süre 
damağından gitmiyor, nereye gitse onunla birlikte geliyo rdu. 
391