Tombala
355alayc ılık, belli belirsiz bir "gibi yapma" hali vard ı, ama ben sonuna  
kadar samimiydim. Füsun'a duyduğ um aşkın bana yapt ırd ıkları m 
şimdi zaman zaman ala ycılığa yaklaşan bir istihza ile anlatt ığıma bakan  
okurlar ım ve müzemin ziyaretçileri, o anlar ı, o durumlar ı yaşarken  
bütünüyle içten ve her zaman masum oldu ğumu hat ırlas ınlar lütfen. 
Annemin tombala hedi yelerinin aras ına her yıl birkaç tane çocuk  
çorab ı koymas ı, hedi yelerin eve zaten al ınmas ı gereken şeyler olduğu 
duygusunu verirdi bizlere. Bu du ygu hedi yenin hedi yeliğini azalt ır, 
ama çoraplar ım ıza, mendillerimize, mutfakta ceviz dövdü ğümüz  
havana ya da Alaaddin'in dükkân ında satılan ucuz bir tara ğa, k ısa bir  
süre de olsa, daha de ğerli şeylermiş gibi bakmam ıza yol açard ı. 
Keskinlerin evinde ise, herkes, çocuklar bile, tombalan ın sonunda  
çorab ı değil, oyunu kazand ığı için sevinirdi. Ş imdi yıllar sonra, bunun  
nedeninin, Keskinlerde e şyalar ın tek tek aile ü yelerine de ğil, bu çorap  
gibi sanki bütün eve ve aile ye ait olmas ıydı diye düşünüyorum, ama bu  
tam doğru değildi: Sürekli, üst katta Füsun'un kocas ıyla payla ştığı bir  
odas ı, bir dolab ı, kendi özel e şyalar ı olduğunu hisseder; s ık s ık bu oda yı 
ve içindeki e şyay ı, Füsun'un elbiselerim ha yal ve ac ıyla düşünürdüm.  
Ama yılbaşı gecelerinde zaten ben bunu dü şünme yeyim di ye tombala  
oynuyorduk. Bazan ak şamları Keskinlerin masas ında otururken, iki  
kadeh rak ıdan sonra, televiz yonu da (tombala o ynarken hissetti ğimiz)  
masumiyet duygusunu ya şamak için seyretti ğimizi hissederdim. 
Tombala oynarken ya da s ıradan bir ak şam, huzur içinde televiz yon 
seyrederken Keskinlerin bir e şyas ını (mesela yıllar sonra bü yük bir  
sayıya ulaş an ve Füsunun elinin kokusunu taş ıyan kaşıklardan birini)  
cebime indirdi ğimde, içimdeki çocuksu safl ık du ygusu bir süreli ğine 
kaybolur, o zaman bir özgürlük hisseder, istedi ğim zaman oradan  
kalk ıp gidebileceğ imi anlardı m. 
Nişanland ığım günkü son buluş mam ızda Pusun ile viski içti ğimiz 
antika barda ğı (dedem Ethem Kemal'den yadigâr),