KADERİN CİLVESİ 191 
gösterdi. Birbirimizi yemeğe başladık. 
Yeni bir para teklifi daha olursa kaynanam hemen kabul 
edîvermek taraflısı. Çünkü şimdi hepimiz açız. Yalnız o tok. 
Mutfaktan hiç ayrılmıyor. Hizmetçilerle olan dostluğu her gün 
biraz daha fazla ilerliyor. Yaptığımız konuşmalarda, müzake­
relerde o daima şöyle oy veriyor: 
«— 'A, kuzum, bunlardan daha iyi kiracı dünyada bulun­
maz. Şemi Beye namussuz diyorlar ama adamcağız alacağına 
vereceğine gayetle sağlam. Namuslu olup da borcunu verme­
dikten sonra öylesini ne yapayım? Onlar geleli ceplerimiz biraz 
para, kursaklarımız sıcak yemek gördü. Kaç tane. sözüm ona, 
namuslu kiracılar paralarımızı alıp gittiler, gemi namussuz olup 
da ne yapıyor? Satılığa çıkarmak için bizden ırzımızı istemedi 
ya... Delikanlılar, taze kadınlar yukarıda sessizce görüşüyor­
lar. Şimdi dünyanın hali böyle. Burada toplanmasalar başka 
yerde birleşecekler, paraları yabancılar alacak. Namuslu kom­
şumuz Hacı Osman'ın evinde her gün kopan gürültülü patırtılı 
kepazelik yedi mahalleden duyuluyor. Bu vergili kiracıları ka­
çırırsak sonra halimize köpekler güler. 
Bakkal vermez, kasap vermez, ekmekçi vermez. Yardan 
yarandan hiç bir candan elli kuruş ödünç' koparmanın ihtimali 
yok. Aklınızı başınıza alınız da iyice düşününüz. Sonra büyük-
anamız Halise Hanım dediydî dersiniz.» 
Kiracılarımızın mesleklerim böyle yorumluyor. Durumları­
na göz yumma felsefesiyle burada oturmaları için böyle coşup 
taşıyor. Bazı noktalarda kocakarı büsbütün de 'haksız değil. 
Çoluk çocuk bu çetin meselenin önünde boyunları eğik, gözler 
. süzük düşünüp duruyoruz. 
• 
Geçen bu bir buçuk ay içinde piyanonun kapağı ancak dört 
beş defa açıldı. Tepemizde kadın erkek çiftlerin dört ayakla-
rıyle dans edildi. Coştular. 
«Erkek sağ ayağıyle ileriye, kadın sol ayağıyle geriye,» 
kumandalarım duyuyor ve oyunun tuhaflığına şaşıyorduk. Çün­
kü birbirlerine sarılmış oyuncuların biri ileri hareket ederken