3 
Koca Halil yatağını arnbarın içine yapmıştı. Yalnız geceleri çıkıyordu dışarı, 
o da, çok sıkışınca, çatlamaya çıkıyordu . Başkaca, gecesi gündüzü hep arnbarın 
içinde geçiyordu. Hemen hemen ışık yüzü görmüyordu. Kapının her açılışında 
irkiliyor, korkusundan bir köşeye sinip, iyice büzülüyordu . Köylünün onu öldü­
receğine öylesine inanınıştı ki, oğlunun sözlerine aldınş bile etmiyordu. 
Oğlu: 
"Baba," diyordu , "sen köylüye bir şey yapınadın ki ... Köylüye ne yaptıy­
sa Muhtar yaptı. O geç koydu köylüyü, kötü pamuk tarlasına o soktu köylüyü. 
Köylü sana bir şey yapmaz. Bir çık bakalım, köylü sana gözüyün üstünde kaşın 
var derse, o zaman gel saklan. Bir daha da hiç çıkma." 
Koca Halil: 
"Sen bilmezsin," diye karşılık veriyordu . "Sen daha çocuksun. Bu köylünün 
fendini bilmezsin. Beni dışarı çıkarttıracaklar, sonra da, işte düşmanımızı bulduk 
diye parçalayacaklar. Sen bilmezsin onları ... Sen de onlardansın. Sen de ölmemi 
istiyorsun. Ben, ben bilmez miyim sizin fendinizi ... " 
"Baba, sen delirmişsin. Şu ambarda gün yüzü görmeye görmeye çürüyecek-
sin. İstersen çıkma. Sen bilirsin." 
Koca Halil: 
"Burada ölürüm de çıkmam," diyor, yorganı başını çekiyordu. 
Son günlerde kulağına bir şeyler çalınır gibi olmuştu. Köyde de bir korku, te­
laş seziliyordu. Oğlunun yüzünde de elle tutulur bir korku vardı. 
Bir an ambardan başını çıkarıp oğlunu çağırdı: 
"Gel yavrucuğum, gel," dedi. "Başında bir hal var senin de. Seni de mi öldü­
recekler? Kim öldürecek? Köylünün de başında bir hal var. Onları da mı öldü­
recekler? Kim öldürecek? Başlarına taş mı yağacakmış dedin? Köyü yerinden mi 
oynatacaklarmış? Kulağıma çalındı da ... Ya ben ne olacağım? Bunlar benim için 
böyle yapıyorlar. Beni öldürmek için. Ne var başımızda?" 
Oğul arnbarın duvarına oturup babasına işi bir bir anlattı. 
"İşte zurnanın zartıladığı yer burada. Adil Efendi bugün değilse yarın köye 
gelecek," diye sözünü bitirdi 
Koca Halil inanmadı ama gene de yüreğine bir ışık girdi, bir su serpildi. Şim­
di bir kurtuluş umudu vardı. Belki köylü onu bağışlardı. Yoksa mümkünü yok, 
bu köylü onu öldürür. Yaşlıdır, elden ayaktan düştü demezler, adamın boğazını 
sıkıverirler.