Günlükleri  de vardı,  bizimle  konuşmaz,  günlükleriyle  konuşurdı 
Sonra  ablamla  bir gün okuldan  döndük  ki romanlar  da yok,  günlü! 
ler de. 'Hepsini  attım!'  dedi  annem.  Ablamın  beti  benzi  kül gibi  o 
du. Severdi  annemi,  severdi  amma  sanırsam  hiç affetmedi.  " 
Gaba'nın  havlamaları  katlanarak  hızlandı,  hızlandıkça  hırçınla^ 
tı. Canını  sıkan  bir şeyler  oluyordu  muhtemelen.  Başka  simit  vet 
meyecekseniz  eğer,  lütfen  gider  misiniz  başımdan!  havlayışı. 
"Kimseleri  beğenmediğinden,  çok geç evlendi.  Kocası  göz  dok 
toru idi, Şişli'de  muayenehanesi  vardı.  Pek  sevişirlerdi.  Çocuklaı 
olmamıştı.  Sonra  adamcağız  pat diye  ölüverdi,  karşıdan  karşıya  ge 
çiyormuş,  basireti  mi bağlandı  nedir,  bakmadan  atmış  kendini  yola 
Güpegündüz  çarpmış  kaçmış  araba.  Üzüntüden  saçı  beyazlayanlat 
filan  çok  gördüm  bu yaşıma  kadar,  ama  üzüntüden  küçülen  bir ab 
lamı  gördüm.  Ufaldı,  ufacık  kaldı.  Yemeden  içmeden  kesildi.  Koca 
sının  fotoğraflarını  evin  her yerine  astı.  Genç  kızken  nasıl  günlük 
leriyle  konuştuysa,  başladı  fotoğraflarla  konuşmaya.  Ben  bir hata  et 
tim o zaman.  Zannettim  ki eniştemin  eşyalarını  gözünün  önündeı 
kaldırırsam  daha  kolay  unutur.  Bir gün  gizlice  topladım  fotoğrafla 
n, her bir şeyi,  dağıttım  eşe dosta.  Annemi  nasıl  affetmediyse,  ben 
de affetmedi.  Evinden  de çıktı.  Ben  zannetmiştim  ki eniştemin  ha 
tıraşı  her yerde  olunca  evinde  oturamaz.  Oysa  hatıraları  gidince  otu-
ramadı  ablam.  Gitti,  başka  yere  taşındı.  O zamandan  bu zamana  kaç 
sene  oldu,  hâlâ  evine  almaz  beni.  Bir daha  da evlenmedi.  Hep  böy-
le tek başına.  Biz  birbirimizi  göreceğimiz  vakit,  pastanede  buluşu-
ruz senelerdir.  Onun  rüyaları  hep  çıkar.  Hepsinin  de tabirini  bilir." 
"Peki  bu rüyayı  nasıl  tabir  etmiş?"  dedi  Sidar. 
"Dedi  ki vaktinin  dolmasını  beklemeden  ölecekmiş  belki  de. O 
yüzden  böyle  kızmış  annem  ona." 
"İntihar  mı yani?"  dedi  Sidar  heyecanla. 
Ama  yaşlı  adam  daha  önce  böyle  bir kelimeyi  hiç düşünmemiş, 
düşünmek  bir yana  anlamına  bile  yabancıymış  gibi,  boncuk  gözle-
rini kırpıştırarak  boş boş  baktı  suratına. 
Artık  çok  daha  asabi  çıkıyordu  Gaba'nın  sesi.  Madem  başımdan 
gitmiyorsunuz,  ben  gidiyorum  o zaman!  havlayışı.  Sidar,  telaşla 
ayağa  fırladı.  Oysa  sormak  istediği  sorular  vardı  daha.  Mezarlığın 
giriş  kapısına  yaklaştığında,  aynen  tahmin  ettiği  gibi,  bir grup  me-
320