442 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
Yatsıya doğru evinden çıktı. Taşbaşın evine geldi. Kapıda boğazını temizledi, 
sesine sevgi, saygı doldurdu: 
"Memet kardaş, aç kapıyı. Ben Muhtar Sefer. Seni görmeye, seninle bir iki çift 
söz etmeye geldim ," dedi. 
Allah Allah, neydi bu başına gelenler? Heyecandan tıkanıyor, eli ayağı kesili­
yordu. Yüreği de küt küt göğsünü dövüyordu . 
Taşbaşoğ lu: 
"Buyur Sefer Ağa," diyerek kapıyı açtı. "Hoş geldin, safalar getirdin ." Gülüm­
süyordu. Gözlerinde de bir merak vardı. Bu gece vakti, bu adamın derdi neydi? 
Sefer ocağın başına oturur oturmaz başladı: 
"Duydun mu olanı biteni?" dedi. "Bu köylü senin başına bir iş açacak. Arka­
daş, ben sana düşman değilim. Allahın hiçbir yarattığına ve de hiçbir Müslü­
mana düşman olamam. Köylüm demek, öz bir kardaşım demektir. Sen de bana 
akraba olursun. Bugün ol sebepten ben sana geldim. Baktım ki durumun tehli­
kede, baktım ki güme gidiyorsu n, baktım ki bu köylü senin başına büyük fela­
ketler açacak. Varayım dedim, yardım elimi Memet kardaşıma uzatayım, onu 
bu felaketten kurtarayım, dedim. Vicdanım sızladı da, kendimi tutamadım. De­
dim ki kendi kendime, bir adam mahvoluyor, Sefer, bir ocak sönüyor, arkadaş 
yetiş imdadına Taşbaşın. O seni düşman sayarsa da, daha yenice köylü uçuru­
mun başına getirdi, yuvarlanmadan tut elinden, kurtar onu, dedim. İşte böyle 
dedim de sana geldim." 
Taşbaş şaşkın, kuşkulu , meraklı: 
"Hoş geldin, safalar getirdin. Sağ ol kardaş. Bilmez miyim seni?" 
Sefer gülümsedi: 
"Sahi olandan bitenden haberin yok mu7" diye sordu. 
Taşbaş saf saf: 
"Yok," dedi. "Ne var ki? Gene bir bela mı geliyor köyün başına?" 
Muhtar: 
"Bela ki, ne bela! Ne bela ki bela. Hem köyün, hem benim, en büyüğü de se-
nin başına. Sahi, hiçbir şeyden haberin yok mu?" 
Taş baş: 
"Vallahi yok," dedi. "Ne ola ki?" 
"Avuçlarında çifte güller biten, başı taş olup da avuçlarındaki güller değince 
gene başı baş olan senindeden Taşbaş değil mi?" 
"Eskiden söylederdi böyle bir masal," dedi Taşbaş gülerek "Şimdi neden 
çıkarıyorlar acep?" 
"Bundan haberin yok muydu'" 
"Vallahi billahi yok."