"Sor," dedi Müslüm. 
"Ama doğr uyu, dosdoğruyu söyleyeceksin bana. Ne duy­
duysan, ne gördüysen onu." 
"Olur," dedi Müslüm , ''ben hiç yalan söylemem ki ... " 
"Diyorlar ki, Seyran benim ölümü almaya kasahaya yaya 
yapıldak giderken bir mavi kuş onu hiç bırakmamış, başının az 
üstünde, başının yöresinde hep uçmuş durmuş, ta ki Seyran o 
ölünün benim ölüm olmadığını görene kadar. Söyle bakalım, 
böyle bir şey oimuş mu?" 
"Olabilir. Ferhat Hoca, bütün köylüler , bütün kasabalılar 
da görmüşler o kuşu. Seyran Bacıdan hiç ayrıl mıyor, başının bir 
karış üstünde, bir karış yöresinde dön�p duruyormuş. Böylece 
kuş Seyran Bacıyla birlik te kasahaya Icidar gitmiş, onunla köye 
geri dönmüş. Seyran Bacı ne zaman dışarı çıksa, kuş nerede 
olursa olsun uçup geliyor, o nereye gitse, başının üstünde o da 
oraya gidiyormu ş. Bütün köylüler bunu her gün görmüşler. 
Ben göre medi m." Sesi özür diler gibiydi. ''Yalnız o kuş mavi 
değil sarıymış ." 
"Mavi<#r," dedi Memed sertçe. 
"Sarıdır," diye aynı sertlikte karşılık verdi Müslüm. 
"Mavi dir." 
"Bana, o kuş sarıdır, diye Seyran Bacı söyled i." 
"Sen sus," diye buyurdu Memed, ''ben biliyorum, o kuş 
mavidir. " 
"Mavi olsun, mavi olsun," dedi Müslüm boynunu bükerek. 
Tanyerleri yavaş yavaş ışımışb. Hemite dağının tepesine gün 
vurmuş gibiydi. Bataklık üç kere soluklanmış, toprağı sarsmışb. 
Kuşlar uçuşmaya, böcekler ötmeye başlayacakb neredeyse. Dün­
ya, binbir ışığı, rengi , kuşu , aydınlığı, ipileyen kayalıkla rı, çiçekle­
ri, bataklığın üstünden kalkan incecik dumanı yla görkemli 'bir 
uyanıştaydı. Önce Müslüm, ardından da Memed uyudu. 
36