KUYRUKLU YıLDıZ ALTıNDA BÎR EVLENME 39 
H. — A, öyle ya, öyle ya... doğru. Duvarda, tavanda tah­
takuruları nasıl düşmeden geziyorlar? 
S. — Bizim köşkte asık yemdünya'nm üzerinde böcek­
lerin her türlüsü geziniyor. Niçin aşağıya düşmüyorlar? 
C. — A, bu nasıl lakırdı? Tahtakurusu, karınca başka, 
insan başka. Tahtakurusu gezinir ama biz tavanda yürüye-
bilir miyiz? İlâhi Hanım... 
F. — Tahtakurusunu, o kör olasıcayı söylemeyiniz. 
Bizim Vefa'daki evde o kadar çoktu ki, çamaşır ipinin üstün­
de cambaz gibi gezmirlerdi. 
Ş. — Ya pire?... Pire?... 
F. — A, o daha marifetlidir. Sabahleyin yorganın üs­
tünden tutmaya uğraşırken insanın parmaklarının arasından 
kurtulursa ta alnma kadar hoplar... Pek atiktir. 
S. — Ya öteki? 
F. — Hangisi? 
S. — (F. Hanımın kulağına eğilerek) Bit... 
F. — Aman o musibeti söyleme. 0 miskin mundarı aklı­
ma getirme. 
S. — Nasıl miskin? Bir topalı yedi mahalleyi rolaşırmış. 
B. — Frengistan'da pireyi arabaya koşarlarmış, dayım 
söyledi. 
F. — İşit de inanma. Hiç o minimini hayvan araba çe-
kebüir mi? 
D. — Arabaya deyip de koskocaman landona koşmazlar-
mış ya! Onun da kendine göre küçücük arabası varmış. Pa­
rayla ona buna seyrettirirlermiş. 
F. — Maymunların nota ile çalgı çaldıklarını işittimdi 
ama, bunu duymadımdı. 
G. — Ya bir ayı, şehirde bir güzel kıza âşık olmuş. Ga­
zetede onu okumadınız mı? 
F. — Hay sen sakla R,abbim. Ayıdan pek korkarım. 
G. — Ayının çingeneyle homur homur güreştiğini sey­
retmedin mi hiç? 
F. — Nesini seyredeyim?.. Benim ödüm kopar ayıdan. 
D. — Ayı için şebeğin amcasıymış derler. 
F. — Aman nesi olursa olsun, hoşlanmam. 
D. — A, ben şebeği pek severim. Ne kadar maskaradır. 
Ilcle o al cepkenini, püsküllü takkesini giyip de aynaya bak­
in;) vakit gülmekten kırar geçirir.