kuyruksuz, sivri di şli, sivri t ırnakl ı bütün şeytanlar; aralar ında bilge hüthüt, s ıçrayan serçe, acemi çaylak, şair 
bülbül de olmak üzere çe şit çeşit binlerce ku ş; huzurlu kediler, huzursuz köpe kler, aceleci bulutlar; binlerce 
resimde tekrarlanm ış küçük sevimli otlar, acemice gölgelenmi ş kayalar ve peygamber sabr ıyla yapraklar ı tek tek 
çizilmiş on binlerce selvi, ç ınar ve nar a ğacı; Timur zaman ından ya da Şah Tahmasp zaman ından kalma saraylar 
örnek al ınarak yap ılm ış, ama çok daha eski ça ğlar ın hikâyelerini süsleyen saraylar ve yüz binlerce tu ğlalar ı; 
kırda çiçekler üzerine ve açm ış bahar ağaçlar ı alt ına serilmi ş harika bir hal ının üzerine oturup güzel kad ınlarla 
oğlanlar ın çald ığı musikiyi dinleyen on binlerce hüzünlü şehzade; mükemmelliklerini son yüz elli y ılda 
Semerkant'tan İstanbul'a binlerce nakka ş çırağının gözyaşlar ıyla yediği dayağa borçlu olan bütün o harika çini ve 
hal ı resimleri; senin hâlâ ayn ı coşkuyla çizdi ğin o harika bahçelerin ve çaylaklar ın, inan ılmaz ölüm ve sava ş 
meclislerin, zarafetle avlanan padi şahlar ve ayn ı zarafetle kaçan ürkek ceylanlar ın senin ve ölen şahlar ın, esir 
düşmüş düşmanlar ın, gâvur kalyonlar ının ve düşman şehirlerin ve kaleminden karanl ık damlar gibi ışıldayan 
bütün o par ıl par ıl karanl ık gecelerin, y ıldızlar, hayalet gibi serviler ve k ırm ızıya boyad ığın aşk ve ölüm 
resimlerin senin, hepsi, hepsi yok olacak." 
Hokkay ı bütün gücüyle kafama indirdi. 
Darbenin gücünden öne do ğru sendeledim. Hiçbir şekilde tarif edemeyece ğim korkunç bir ac ı hissettim. Bir 
an, sanki bütün âlem benim ac ımla sar ıldı ve sapsar ı oldu. Akl ımın büyük bir k ısm ı bana yap ılan ın niyet edilerek 
yap ıldığını anlamas ına rağmen, kafama yedi ğim darbeyle -ya da darbe yüzünden- akl ımın iyi çal ışmayan bir 
başka k ısm ı ise, hüzün verici bir iyi niyetle, katilim olmak isteyen ç ılgına, aman yanl ışlıkla can ımı yak ıyorsun, 
demek istiyordu, 
Tunç hokkay ı kafama bir daha indirdi. 
Bu sefer bunun bir yanl ışlık değil, bir ç ılgınlık, bir öfke oldu ğunu, sonunda bir de ölüm olabilece ğini 
akl ımın o ak ılsız yan ı anlad ı. Öyle korktum ki bu durumdan bütün gücümle ve ac ımdan ulur gibi ba ğırmaya