ve dünyaya bir bakayım! Yok, yok, sen otur, şimdi geliyo­
rum." 
Cevdet Bey kardeşinin helaya gittiğini düşünerek oturdu. 
Odanın içinde aşağı yukan yürüdü. Saatine baktı/üçe geliyordu...., 
"Arabacıyı yollayayım artık, gitsin, beklemesin!" Ama üşendi. 
"Ne diye eve dönmüyorum? Artık bir şey olacağı yok!" diye 
söylendi, ama yeniden bir şey bekliyormuş gibi sandalyeye oturup 
ayağını sinirli sinirli sallamaya başladı. 
Az sonra kapı hızla açıldı ve içeri giren Nusret bağırdı: "Ah, 
kardeşim, ölüm çok kötü, ölüm çok kötü, ben ölmek istemi­
yorum! Aşağıda oturmuşlar, gevezelik ediyor, çay ve sigara 
içiyorlar... Ben ölmek istemiyorum." Sallanarak kardeşine doğru 
yürüyordu. 
Cevdet Bey: "Yalağa yat. Ayakta durma... Bağırma o kadar!" 
diyerek ağbisine sarıldı. 
"Ağlıyorum!" diye inledi Nusret. 
"Gel şöyle, dur, seni yatırayım..." 
Nusret hiçbir yardıma ihtiyacı olmadığını gösteren güçlü, 
sağlıklı hareketlerle yatağa kendini attı. "Onlar yaşıyorlar... Onlar 
yaşayacaklar. Hem de budalalar gibi... Gevezelik ederek. Din­
ledim. Ne konuşuyorlardı biliyor musun? Biri en iyi muhallebiyi 
nerede yediğini anlatıyor, öteki fiyatların Üsküdar'da çok ucuz 
olduğunu söylüyor. Daha dinleyecektim, aptallıklarından, 
zavallılıklarından iğrendim... Esniyorlar, sigara içiyorlar, boş 
boş gevezelik ediyorlar, yaşıyorlar. Ben de görüyorsun, ağlı­
yorum. Ah, ben böyle mi olacaktım?" Utanarak çarşafı alnına 
kadar çekti. Sonra indirdi: "Belki iyileşirim!" dedi. "Paris'e 
giderim, her şeye kaldığım yerden devam ederim!" Birden gene 
öksürmeye başladı. 
Bu öksürük buhranı, Cevdet Bey'e her zamankinden uzak ve 
kötü geldi. "Evet, ölüyor, bu çok korkunç bir şey!" diye düşündü 
ve ilk defa ağbisinin şu anda bulunduğu durumu kavradığını 
sandı. Kendisini onun yerine koyarak, bir an her şeyi onun gibi 
düşünmeye çalıştı ve kendi dertleri, sabah dükkânda yaptıkları, 
o alıp sattığı mallar, onları iyi fiyatlarla alıp satmak için yazdığı 
mektuplar, söylediği sözler, bütün hayatı boyunca yaptığı küçük 
hesaplar, tasarılar, her şey çirkin gözüktü. Bunları unutmak için 
80