KUYRUKLU YILDIZ ALTINDA BÎR EVLENME 17 
leri pek arsız. Belki. seviverir. Ay'a, güneşe âşık olan buda­
lalar çok... 
Mebrure, dargın: , 
— Emeti Hanım'm da söylediği lakırdıya bakınız. Ben 
onun için mi sordum? 
Emeti Hanım, birdenbire haykırmaya başlayarak: 
— Ay, gördünüz mü başımıza gelenleri? 
— Ne oldun anneciğim? 
— Ne olacağım? Kız bugün yemek pişirdi. Sahanlara ko-
tardı. Taşlığa dizdi. Komşuya gitti. Bahçe kapısı açık kalmış.-
Kediler birer birer içeri giriyor. Bir şeye yanmam, Efendi ba­
bası sütlaç istedi. Bizim kız içine vanilya koydu, yumurta sa­
rısı çalkaladı. Tabakların üzeri birer parmak kalınlığında sap­
sarı kaymak tutmuştu. O canım yemekler bugün kedilere kıs­
met olacak. A, işte bak, işte bak... Göçmenlerin kuyruksuzu 
da girdi. Aman bir mundar kedi daha girdi. Uyuz mudur ne­
dir? Kapları da yeni kalaylattıktı. Ah, bugün bana olanlar 
kimseciklere olmadı. Hayriye'm de Bedestenlilerin evinde yıl­
landı kaldı. Şimdiye kadar seksen etek bastırılırdı. 
Emine. Hanım, ninninin perdesini dikleştirerek: 
Bakın neler olacak nüünni 
Kuyruklular çarpacak ımiûmi 
Susun oğlum uyuyacak niiiinni 
Emeti Hanım, küfenin içinden: 
— Çocuklar, yanık bir ses geliyor, o nedir? 
Mebrure: 
— Annem Haydar a ninni söylüyor. 
Emeti Hanım: 
— Annenin sesi ne kadar yanıkmış? Bana pek dokunu­
yor. Bizim sütlaçlarm ruhuna mersiye okuyorlar sandım. Ke­
diler şimdi içsride hepsinin canına okuyorlar. (Evin içerisine 
doğru kulak vererek) A, Bedriye kızım, çat çat bizim sokak 
kapısı çalmıyor. Sizin cumbadan bizim kapı gözükür. Baksa­
na kim geldi? Bir yabancı olacak. 
Bedriye Hanım, cumbaya koşarak kendi kendine: 
— A, bakkal gelmiş.. Kucağında kalıp kalıp sabunlar. 
(Cumbadan seslenerek) Ayol bakkal, o kapıyı nafile çalıyor­
sun. 
F. 2