mademki henüz çocuk denecek bir çağdaymış, bir 
kere görmüş bulunursam ne olur? Küçükhanımla 
bir göz aşinalığı peyda etmiş sayılırım. Münasebet 
düşerse onun bahtiyarl ığına hizmette elimden geldiği 
kadar size yardımda n geri durmam. 
KADlN 
Hayhay efendim. Vallahülazim sizin için aklıma zerre 
kadar şüphem gelmez efendi hazretler i. İşte buyuru­
nuz, bakınız. (Yanındaki ufak el çantasını açar. Kart 
dö vizit bir fotoğrafı! çıkarır, takdim eder) 
REFİ EFENDi 
(Sağ eliyle resmi tutar. Sol elini alnına götürerek kendi 
kendine) Aman Yarabbi ne görüyorum? Neye uğra­
dım? Bu bir hayal, yoksa rüya mı? Dünyad a insanlar 
çift yaratılırmış derlerdi de inanmazdım. Hakikate n 
bu söz doğruym uş. Ne kadar benziyor . Ağız, burun, 
alın, kaş, göz tıpkı Nezihe. Ölmüş bir kadının otuz 
sene sonra dünyada böyle bir benzerine tesadüf 
etmek. .. Bu ne garabet! Ey alemin yaratıcısı, ölümle 
çiğnediğin güzellikçe müstesna çehreleri diriltmekte 
bir başka yaratış kudreti göstermek mi istiyorsun? 
Gençliğimde benden esirgediğin bir saadeti böyle aciz 
bir zamanımda bağışlamaktaki hikmet anlaşılmıyor. 
Bunca tecrübeler den sonra bu imtihan cilvesi nedir? 
Son erkeklik direncimi denemek için mi bu resmi 
ellerimin arasına gönderdin? Bunda kaderin gizli bir 
maksadı var. Fakat inanamıyor um. Bu bir hayal ola­
bilir. Hastaydım. Hummalar geçirdim . Acaba yine bir 
nöbet içinde miyim? (Elleri titreyerek kılavuz kadına 
hitaben) Hanım, bu resmin sahibi küçükhamının 
hayatta bulunduğundan emin misiniz? 
KADlN 
(Fevkalade şaşırarak) Pek garip bir soru. Daha dün 
kendisiyle beraberdim. Henüz aradan yirmi dört saat 
Vesikalık fotoğraf. 
26