Bütün gün tenimde bir koku gibi taşıdığım bu du yguyu, bana Füsun'un
verdiğini de bazan unutur; -birkaç kere oldu ğu gibi—  yazıhanede  
kimseciklerin olmad ığı bir saatte, Sibel'le alelacele sevi şirken de, sanki
ayn ı büyük, tek, yekpare mutlulu ğu yaşıyor gibi hissederdim kendimi.  
 
 
13. AŞK, CESARET, MODERNL İK 
 
Fuaye'ye gittiğimiz bir ak şam, Sibel Paris'ten aldı ğı ve burada  
sergilediğim Spleen marka bu koku yu bana hedi ye etti. Asl ında koku  
sürmeyi hiç sevmememe ra ğmen, s ırf meraktan bir sabah bo ynuma  
sürdüğüm kokuyu, Füsun sevi ştikten sonra fark etti. 
"Sibel Han ım mı ald ı bu kokuyu sana?" 
"Hay ır. Ben kendim ald ım." 
"Sibel Han ım' ın hoşuna gider diye mi?" 
"Hay ır canım, senin ho şuna gider diye." 
"Sibel Han ım'la da tabii sevi şiyorsunuz, de ğil mi?" 
"Hay ır." 
"Lütfen yalan sö yleme," dedi Füsun. Ter içindeki yüzünde ka yg ılı bir 
ifade belirdi. "Bunu normal kar şılayacağım. Onunla da tabii ki  
sevişiyorsun?" Yalan sö yleyen bir çocu ğa, doğruyu şefkatle sö yleten bir  
anne gibi gözlerini gözlerimin içine dikti. 
"Hay ır." 
"İnan, kalbim yalana daha çok k ırılır. Lütfen do ğru söyle. Ni ye 
sevişmiyorsunuz peki?" 
"Sibel ile önceki yaz Suadiye'de tan ıştık," diye anlatt ım Füsun a  
sar ılırken. "Yaz ın k ışlık ev bo ş olduğu için Niş antaş ı'na geliyorduk.  
Sonbaharda o zaten Paris'e gitti. K ışın ben onu görme ye gittim birkaç  
kere." 
"Uçakla m ı?" 
"Evet. Bu Aral ık ay ında Sibel üniversiteyi bitirip benimle evlenmek  
için Fransa'dan dönünce, bu sefer k ışın Suadiye’deki