TABL0 6 
( r:rkek ve Kadın, ilk Tablo' daki gibi, sahnenin önünde, yüzleri seyirci­
ııı· doğru, birer tahta sandalyede oturmaktadırlar. Yine Birinci Tab­
/11 'daki gibi, sahnenin geri kalan yanı karanlık, lokal birer ışık sadece 
Kadın ve Erkeği aydınlatır. Birinci Tablo sonunda bıraktığımız gibi, 
ikisi de sandalyelerinin üstünde iki büklüm büzüşüp kalmışlardır. Bir 
1111. Sonra Yargıcın tokmağının sesi duyulur. Önce Erkek, arkasından 
Kadın korka korka doğrulurlar. ) 
l• :RKEK : Evet Hakim Bey. Duydum efendim ... 
KADIN. Ben de duydum efendim ... Evet. Haklısınız, fa­
-kat. .. 
l•:l{KEK : Fakat Hakim Bey ... Size söylemiştik. .. Bizi boşayın de­
miştik. 
KADIN : Yoksa ölürüz demiştik. 
l•:RKEK : Hayır. Tam tersine ... Karımı seviyordum. Hem çok se-
viyordum ... 
KADIN : Ben de kocamı seviyorum. 
HRKEK : Birlikte yaşamak için doğmuştuk. 
KADIN: Birlikte yaşamak için ... 
l\RKEK : Birbirimizi sevmek için doğmuştuk. 
KADIN : Birbirimizi sevmek için ... 
l\RKEK : Neden mi? Bilmem ki neden ... O kadar birlikte olmak 
istiyorduk. .. Bunu hep istemiştik. Ben hep onu arar­
dım ... (Kadını gösterir.) 
KADIN : Ben de hep onu ... (Erkeği gösterir.) Ama bir türlü göre­
mezdim ... Sesini bilmezdim ... Ellerini... Ellerini de hiç 
bilmezdim ... 
l·:RKEK : Bir gözlerini bilirdim ... Gözlerini ... hep istekli ... Beni 
istediğini ordan bilirdim ... 
81