aşın sarhoş  olduğum bu uzun geceyi kısaca geçiş tirmek istiyorum. Karş ımda oturan 
İpek'e her bakış ımda içimde birş eyler yıkılıyordu. Haberlerde benimle yapılan 
röportajı, sinirli el kol hareketlerimi utançla seyrettim. Kars'ta hep yanımda 
taşıdığım küçük ses kayıt cihazına Kars tarihi, Kars'ta gazetecilik, dört yıl 
önceki ihtilal gecesi hatıraları gibi konularda ev sahipleri ve konuklarla yaptığım konuş mala-n iş ine inanmayan uykulu bir gazeteci gibi kaydettim. 
Zahide'nin mercimek çorbasını içerken kendimi 1940'larda geçen eski bir taş ra 
romanının parçası gibi hissettim! Hapisanenin Kadife'yi olgun-laş tırıp 
sakinleş tirdiğine hükmettim. Kimse Ka'dan -ölümünden bile- bahsetmiyordu; bu 
içimi daha parçalıyordu. Kadife ile ipek bir ara içerideki odada uyuyan küçük Ömercan'a bakmaya gittiler. Ben de peş lerinden gitmek istedim ama "sanatçılar 
gibi çok içtiğ i" söylenen yazannız ayakta duramayacak kadar sarhoş tu. 
421  Dört Yıl Sonra Kars'ta ¦ Gene de geceden çok iyi hatırladığ ım bir ş ey var. Çok geç bir saatte İ pek'e 
Ka'nın kaldığ ı 203 numaralı odayı görmek istediğ imi söyledim. Herkes susup bize 
döndü. 
"Peki," dedi ipek. "Buyrun." 
Resepsiyondan anahtarı aldı. Peş inden yukarı çıktım. Açılan oda. Perdeler, 
pencere, kar. Uyku, sabun ve hafif bir toz kokusu. Soğ uk. İpek kuşku ve 
iyimserlikle beni süzerken arkadaş ımın hayatının en mutlu saatlerini onunla 
sevişerek geçirdiğ i yatağın kenarına oturdum. Burada ölsem mi, ipek'e ilan-ı aş k 
mı etsem, pencereden dış arı mı baksam? Herkes, evet, masada bizi bekliyor. 
İpek'i eğ lendiren bir iki saçma söz söyleyip onu gülümsetmeyi baş ardım. Bana bir 
an tatlı tatlı gülümseyince de daha önceden hazırlamış  olduğumu söylerken 
hatırladı ğım o utanç verici sözleri söyledim. 
Hiçbirşeymutluetmiyorduinsanıhayattaaş ktanbaşkaneyazdığ ı-
romanlarnegördüğ üşehirlerçokyalnızımhayattaburadabuş ehirde-
sizinyakınınızdahayatımınsonunakadaryaş amakistiyorumdesem-nedersinizbana? 
"Orhan Bey," dedi İ pek. "Muhtar'ı sevmeyi çok istedim, olmadı; Lacivert'i çok 
sevdim, olmadı; Ka'yı sevebileceğ ime inandım, olmadı; bir çocuğ um olsun çok 
istedim, olmadı. Bundan sonra kimseyi aş kla sevebileceğ imi sanmıyorum. Artık 
yeğenim Ömer-can'a bakmak istiyorum yalnızca. Teş ekkür ederim, ama zaten siz de 
ciddi değ ilsiniz." 
Ona "arkadaş ınız" değ il, ilk defa "Ka" dediğ i için çok teş ekkür ettim. Yarın 
öğle vakti yalnızca Ka'dan söz etmek için gene Yeni Hayat Pastanesi'nde 
buluşabilir miydik? 
Ne yazık ki meş guldü. Ama iyi bir ev sahibesi olarak, beni üzmemek için yarın 
akşam herkesle birlikte istasyona gelip beni geçirmeye söz veriyordu. 
Çok teşekkür ettim, yemek masasına dönecek gücümün kalmadığ ını itiraf ettim 
(ağlamaktan da korkuyordum) ve kendimi yatağ a atıp hemen sızdım. 
Sabah kimseciklere gözükmeden sokaklara çıkıp önce Muh-tar'la sonra gazeteci Serdar Bey ve Fazılla bütün gün Kars'ı gezdim. Akş am haberlerinde televizyonda 
gözükmüş  olmam Karslı-422 
lan biraz olsun rahatlattığ ından hikâyemin sonu için gerekli pek çok ayrıntıyı 
kolayca topluyordum. Muhtar beni Kars'ın 75 satış lı ilk siyasal İ slamcı gazetesi 
Mızrak'm sahibiyle ve gazetenin toplantıya biraz geç gelen baş yazarı emekli bir 
eczacıyla tanış tırdı. Onlardan Kars'taki İ slamcı hareketin anti-demokratik 
önlemler sonucunda gerilediğ ini, zaten imam hatip okuluna eskisi gibi rağ bet 
olmadığını öğrendikten az sonra Necip ile Fazıl'ın, Necip'i iki kere tuhaf bir 
şekilde öptüğ ü için bu ihtiyar eczacıyı öldürmeyi planladıklarını hatırladım. 
Sunay Zaim'e müş terilerini ihbar eden Ş en Kars Oteli'nin sahibi de ş imdi aynı 
gazetede yazıyordu ve konu geçmiş olaylardan açıldığ ında bana neredeyse 
unutmakta olduğ um bir ayrıntıyı da o hatırlattı: Dört yıl önce eğ itim enstitüsü 
müdürünü öldüren kiş i şükür ki Karslı değ ildi. Tokatlı bu çayhane iş letmecisinin 
kimliği, cinayet sırasında kaydedilen banttan baş ka aynı silahla baş ka bir 
cinayet iş lendiği ve silahın asıl sahibi yakalandığ ı için Ankara'da yapılan 
balistik incelemelerden anlaş ılmış, Lacivert'in kendisini Kars'a davet ettiğ ini