mülkümüze, hatta mahallemizdeki cami yahut medreseye  
olan bağımlılığımızı dahi yok etmemiz gerekir." 
Ne dediğini tam anlayamasam da, bulan ık kafama gayet 
makul geliyordu duydu ğum her aç ıklama. Zaten bu Sufilerin 
her türlü acayip felsefeye meyyal, gönlü elvan, az buçuk ç ıl- 
gın şahıslar olduklar ını düşünürdüm ezelden beri. Şimdi bu 
kanaatim güçlenmi şti. 
Sual sırası Rumi'ye gelmi şti; o da benim gibi sesini k ısarak 
sordu: "Müsaade ederseniz ve şayet kabal ık addetmezseniz 
ben de bir şey soraca ğım. Yüzünüzdeki yaray ı merak ettim. 
Nasıl oldu?" 
"İlginç bir hikâyesi yok" dedim. "Gecenin bir yar ısı eve dö- 
nüyordum, iki zabite denk geldim. Birinin k ırbacı varmış. 
Eşek sudan gelinceye dek dövdü beni. İsmini hayat boyu 
unutmam. Baybars!" 
"Ama neden?" diye sordu Mevlâna. 
Tam o sırada Hristos, Mevlâna’n ın önüne iki şişe şarap bı- 
raktı. Ben de h ınzırca onlar ı işaret ederek, " Şu önünüzde du- 
ranlardan içti ğim için" dedim. 
Rumi düşünceli bir ifadeyle gözlerini kaç ırdıysa da hemen 
ardından dostane bir şekilde gülümsedi. "Geçmi ş olsun" dedi. 
Böylece sohbet etmeye ba şladık. Keçi peyniri ve f ırında piş- 
miş mantarlar ı ekmeklerimize kat ık ederek çocuklu ğumuz- 
dan, aşktan, inançtan, dostluktan ve nicedir unuttu ğumu 
sandığım ama o an hat ırlamaktan sonsuz keyif ald ığım gü- 
zelliklerden söz ettik. 
Günbatımından hemen sonra Rumi usulca kalkt ı. Meyha- 
nedeki herkes onunla beraber aya ğa fırladı. Hepimiz, tefti ş- 
  
300 
  
301 
  
 
  
ten geçen askerler gibi s ıra sıra dizilip selâm durduk. Ne 
manzarayd ı ama! 
Konuğumuz tam kap ıdan çıkmak üzereydi ki, "Efendi 
Mevlâna" diye at ıldım. "Gitmeden evvel ne olur bize anlat. 
Şarap neden haramd ır, söylemeden gitme." 
Hristos ka şlarını çatarak yan ıma koştu. Böyle a ğdalı soru- 
larla kıymetli mü şterisinin can ını sıkmamdan korktu. "Sus 
be Süleyman. Ne'ne lâz ım böyle şeyler sorars ın?" 
"Ne var bunda? Merak ediyorum ne diyecek" dedim ve gene 
Rumi'ye döndüm. "Efendim, bizi gördünüz. Korkunç insanlar 
sayılmayız, öyle de ğil mi? Tamam, sütten ç ıkmış ak kaşık deği- 
liz ama bu kadar hor görülmeyi hak ediyor muyuz? Şayet had- 
dimizi bilip kimseyi incitmezsek, şarap içmenin nesi günah?" 
Söylediklerime kulak kabartan öteki, mü şteriler de yan ımı- 
za sokulunca merakl ı bir halka olu ştu etraf ımızda. Rumi ne 
diyecekti acaba? Koyu bir duman gibi s ıkıntılı bir sessizlik 
kapladı her yan ı. Sonunda bu me şhur hatip şöyle konu ştu: 
Bade içen rikkat beslerse, sarho şluğu rakik olur 
Bade içen kin beslerse, sarho şluğu kindar olur 
Bade içen ekseri kindar, nadiren rakik oldu ğundan. 
Bade kamuya haram olur. 
Hepimiz bu kelimelerin hikmetini dü şünme gere ği duy- 
muş olacağız ki kimseden ç ıt çıkmadı. 
"Dostlar ım, şarap masum bir içecek de ğildir çünkü içimiz- 
deki en pespaye yanlar ı ortaya ç ıkarır" diye devam etti Mev- 
lâna. "Kanaatimce içkiden uzak durmal ı. Bununla beraber,