yormuş gibi gösteren pos b ıyıklanyla kap ıda belirmi şti. Titreyen 
bir sesle, bir türlü bulamad ığı kelimelerle kim oldu ğunu söylemi ş; 
yan Türkçe yan Ermenice ta Amerika'dan buraya onu bulmaya 
geldiğini anlatm ıştı. K ız kardeşine hemen orac ıkta sar ılmak istese 
de onun art ık evli bir Müslüman kad ın olduğunu biliyordu. E şikte 
durmuştu. İstanbul lodosu uzaklardan rayihalar ta şımıştı yanlar ı-
na, halka halka; bir an ç ıkıvermişlerdi zaman ın d ışına. 
Kısa görüşmelerinin sonunda Yervant İstanbuliyan, Şermin 
Kazanc ı'ya iki şey verecekti: alt ın nar broş ve düşünmek için za-
man.  
Şermin Kazanc ı allak bullak bir halde kap ıyı kapatt ı ve her şeyin 
yerli yerine oturmas ını bekledi. Yeni yeni emeklemeye ba şlayan 
Levent yan ı başında, hal ının üzerinde sonsuz bir co şkuyla hareket 
ediyor, henüz kelimelere dönü şmemiş sesler ç ıkanyordu. Hemen 
odas ına gidip bro şu çekmecelerinden birine saklad ı. Geri 
döndüğünde bebe ğini muzafferane gülücükler da ğıtırken buldu; 
kendiliğinden tay tay durmay ı başarm ıştı. Bir saniye kadar öyle 
durdu, bir ad ım att ı, bir tane daha ve ilk ad ımlann ın harikulade 
keşfi gözlerinde parlarken k ıçüstü oturdu. Aniden di şsiz bir 
gülüşle hayk ırdı: "ma-ma!"  
Şermin Kazanc ı önce neşeyle, sonra endi şeyle bakt ı oğluna. Bir 
süre "da-da"y ı deneyip nihayet "ba-ba" dedikten sonra a ğzından 
çıkan ikinci kelimeydi bu. Ne var ki ilk sevincin ard ından oğlunun 
"baba"y ı Türkçe, "anne*yi Ermenice söyledi ğini fark etmi şti. 
Evde onunla yaln ız kald ığında Ermenice konu ştuğu anlaşılacakt ı 
şimdi. Midesi kas ıldı. Kendi kelimelerini unutmaya çal ışmas ı 
yetmiyordu demek, şimdi de benzer bir unutma sürecini o ğluna 
öğretmesi gerekiyordu. Dü şünceli düşünceli bebe ğe bakt ı. "Ma-
ma"yi düzeltmek, yerine Türkçe kar şılığını koymak istemiyordu. 
Atalann ın hayaletlerini yan ı başında hissetti. Edindi ği bu yeni isim, 
yeni din, yeni milliyet, yeni aile, yeni benlik, geçmi şini silmeyi 
başaramam ıştı. Nar broş ad ını çağınyordu, eski ad ını... Şermin 
Kazanc ı oğlunu havaya kald ınp s ıms ıkı tuttu kuca ğında ve tam 
tam ına üç gün boyunca bro şu düşünmemeyi ba şard ı. 
 Ama üçüncü günün sabah ında, içinde bir yerde gizlice kurulu 
bir saat harekete geçmi şçesine beyni u ğuldamaya, kalbi s ızla-
maya başlad ı. Evde yaln ız kal ır kalmaz çekmeceye ko ştu ve bro-
şu s ıms ıkı avucunda tuttu, s ıcakl ığını hissederek.  
Yakut, de ğerini sade ta şından değil, bir de ate ş kırm ızı ren-
ginden alan nadide bir mücevherdir. Derler ki ba şka mücevherle-
rin aksine, zaman içinde rengini de ğiştirme kabiliyetine sahiptir 
yakut. Karanr koyula şır içten içe. Takan ın ruh haline göre. Bil-
hassa çekirde ği hafifçe laciverde çalan, kan k ırm ızı bir yakut var-
dır tabiatta. İsmi Güvercin Kan ı. 
İşte o yakut Kay ıp Güvercin Yavrusu ve Asude Bir Bahar Ül-
kesinden kalan son an ıydı. 
Üçüncü günün akabinde ak şam yemeğini takiben Şermin Ka-
zanc ı odas ına kapand ı. Gizlice çekmeceyi açarak, Güvercin Ka-
nı'na bakt ı. 
Ancak o zaman ne yapmas ı gerektiğini anlad ı. Bir hafta sonra bir 
pazar günü, a ğabeyinin onu deli gibi çarpan bir yürek ve 
Amerika'ya iki biletle bekledi ği limana gitti. Bavul yerine 
minnac ık bir çanta vard ı elinde. Her şeyini geride b ırakm ıştı. Nar 
broşu da. B ırakabilece ği yegâne k ıymetli yadigârd ı o. Her şeyi 
açıklayan bir mektupla birlikte bro şu zarfa koymu ş, kocas ından 
iki şey rica etmi şti: 
Bir: Nar bro şu annesinden hat ıra olarak o ğullar ı Levent'e ver-
mesini,  
İki: Hakk ını helal etmesini.  
Uçak İstanbul'a indi ğinde Rose bitkindi. Turuncu deri DKNY 
marka ayakkab ılarına girmiyordu art ık şişmiş ayaklar ı. Utanma-
dan bir de "Havaalan ı Dostu" diyorlar bu ayakkab ılara, diye 
söylendi. Hosteslerin o bir kar ış topuklarla her gün okyanuslar ın 
bir o taraf ına bir bu taraf ına nas ıl geçtiklerini merak ediyordu.