da birbirlerini öldürürlerse ve de yurdumuzda soylu adam kalmayınca 
biz ne yaparız? Söyleyin kardeşler, bir millet koyun sürüsü gibi yalnız 
yoz adamlardan olur mu? Hem de oluşur mu? Bir milletin soyluları 
tükenince o millet yaşamaz, yaşayamaz ki ... Soylular bir milletin ka­
nıdır. Onurudur. Onların kendilerini imha etmelerine izin vermeye­
ceğiz. Biz, biiiz soylu bir milletiz ki, soylu insanlarımız, Beylerimiz 
soyh,ıluklarını tüketmeyecekler. İnsan öldürmek elbette soylu bir iştir; 
Ama soy tükenirse öldüre öldüre, işte biz, bu soylu davranişa izin ver­
meyeceğiz. Valimiz de soylu bir kişi. Soylular Valiliği istemezler ama, 
ne yapsın Valimiz, devir değişip iş Cumhuriyete dönünce o da ister is­
te�ez V aliliğe düşüvermiş fıkara." 
Yavaş yavaş Adananın, Kozanın, öteki ilçelerin Ağaları, soyluları 
kasahaya dolmaya başladılar. Süleyman Sami kasahaya her gele� ya­
bancıyı tanısın tanımasın karşılıyor, onu önemine göre bir eve konuk 
yerleştiriy ordu. V eli Hasanın evine tam altı tane Ağa yerleştirdi . V eli 
Hasan, Valinin geleceğini hiç ummuyordu ama Valinin geleceği ke­
sinleşmiş ti. Bu yüzden Süleyman Samiye iyi davranmaya çalışıyordu. 
Valiyle birlikte gidecek olan barış kuruluna o da katılmalıydı. Şu it 
Süleyman Sami bir terslik çıkarmasın! 
V alinin otomobili bir sabah erkenden Belediye . alanında durdu. 
Kaymakam, Candarma Komutanı, Belediye Başkanı koşarak geldiler. 
Vali: 
"Hemen Akyollunun evine gideceğiz. Yazık, günah, ayıp ... Geri-
lik. Bu çağda olur mu? Olur mu Efendim?" 
Candarma Komutanı hazır olda : 
"Olmaz Efendim," dedi. 
Kaymakam : 
"Olmaz Efendim," dedi. 
Belediye Başkanı : 
"Olmaz, olmaz Efendim," dedi. 
Vali otomobili�den indi : 
"Bir kahve içimlik beklerim. Kimler gideceklerse hazırlansınlar. 
Ayıp! Olmaz! Avrupalılar, bereket ki bizi'nı böylesine geri bir millet ol­
duğumuzu bilmiyorlar. Ayıp, olmaz." 
Oradakiler hep bir ağızdan : 
"Olmaz, ayıp," dediler. 
177,