ya karar ver dim. Cevdet korunmaya muhtaç, ürkek 
bir çocuk gibiydi. Ona aşırı kıskançlığının ne kadar 
saçma bir şey olduğunu gösterecek, bana güven­
mesini öğretece ktim. Bunun için sabır gerekiyor­
du. Sabır ve zaman! 
Sabahl arı işime giderken eteklik giymekten vaz­
geçtim. 
Cevdet'lc evliliğim en çok Çağlayan 'a yaramış­
tı. Cevdet bana gösterdiği tavırların tanı tersine, 
oğluma çok anlayışlı davranıyordu. Kim bilir, belki 
de içinde bir erkek evlat özlemi kalmıştı! Çağlayan 
sert, disiplinli ve ödünsüz bir babadan sonra, haya­
tı tamamen akışına bırakmış, derbeder, yumuş ak 
kalpli, bohem, yaratıcı, sanatçı duyarlığı olan ek­
santrik bir üvey baba, gırgır bir ağabey bulmuştu. 
Mesela Cevdct'in evin küçük tuvaletinde beslediği 
öriiıncek, ona çok ilginç gelmişti. Bölmel erle oda­
lara döniiştür ülmüş uyduruk evimizde, hiç olmadı­
ğı kadar mutluydu ama Meslek Lisesi'nin ikinci yı­
lım okurken, Çağlayan hastalan dı. Dönem ödevini 
yapamayacak kadar hastayd ı. Okulu bırakmayı dü­
şünüyordu. Cevdet, ona ödevinin ne olduğu nu 
sordu. Okulun boya bölümün e giden oğlum, be­
nim aklımın ermediğ i bir şeyler anlattı. Cevdet he­
men dışarı çıktı, biraz sonra bir takım malzemeler­
le eve dö ndü. Çağlay an'a adeta uygulamalı ders ve­
rerek, ona alçıdan kalıp çıkarmayı , kalıbı boyamayı 
196