"Topalla bir daha dost, kard aş olmamızın mümkünü yok 
mu, hiç denedin mi?" 
"Deniyorum, deneyeceğim de... Sana on beş gün içinde 
doğru bir söz söyleyebilirim Topal Ali üstüne ." 
"Ben Kürt Rüsteme gidiyorum ." 
"Git kurban olduğum git, git de şu tatlı canımızı kurtar." 
M urtaza merdivene yönel di. 
"Kendine dikkat ederek, karanlık, kuytu yollardan yürü, bel­
ki Topal seni şimdi konağın dışında, pusuya yatmış bekliyordur." 
Murtaza Ağa merdiveni gürültü çıkarmadan ağır ağır indi, 
kulağı kirişte, ortalığı kollayarak, her taşın arkasında, her evin 
köşesinde o kanlı düşman, o deli Topal olabilirdi. Avlu kapısını 
açtı, duvar diplerine sinerek, karahl.ığa yapışarak caddeyi yu­
kan çıktı. Cadde bitince de aldı yatır dı. Soluk soluğa bir bahçe 
geçti, üç çit, bir duvar atladı. Az daha kocaman, boynu tohtlu 
bir çoban köpeği onu kapıyordu, hendeğe düştü. Uzun bir sü­
re, köpek orayı terk edinceye kadar hendeğin dibinde bekle di. 
Hendekten çıkınca eski bir örene düştü, örenin içini, yanını, yö­
nünü yaşlı nar ağaçlan almıştı. Bu örende de çok yılan olurdu 
ya, narlar daha çiçek açmamıştı, karayılanların ortaya çıkması­
na çok vardı. Mezarlığı geçince, Kürt Rüstemin teneke evi he­
men oracıktaydı. 
Rüstemin küçücük evinin üstüne büyük bir çınann uzun, 
geniş dalı çökmüştü. Murtaza Ağa, daha soluğu taşarak ağacın 
gövdesinin yanında durdu, birkaç kere gırtlağını temizledikten 
sonra: 
"Rüstem Ağa, Rüstem Ağa," diye sesle ndi. 
Hemen o anda da karşılık geldi: 
"Buyur M urtaza Ağa, aha ben geliyorum ." 
Az sonra şalvarını bağlaya bağlaya Rüstem elinde bir çı­
ralıkla dışanya çıktı, çıralığın ışığını Murtaza Ağanın yüzüne 
tuttu : 
"Ben bilmişim," dedi gülerek, "kim olduğun hemen hilmi­
şim. Bu gece yarısı çok güzel görmüşüm seni Ağa. Hele buyur 
otur sen. Ben biliyorum senin başmda ne var." 
Murtaza Ağa daha soluyarak yandaki iri kesme taşın üstü­
ne otururken: 
76