problemleri i;oziiyord u; yuzunun ifadesi bile hocamnki gibi 
ciddiydi. Yukan sm1flarda okuyanl ara da bo� zamanlarmda 
ders veriyordu. 'Riyaziyeci Mustafa' diyorlard1 ona. Leyli 
meccani oldugundan beri biraz rahatlam1�b; ozellikle babas1-
nm, "Bu i;ocuk ne zaman ders i;ah�1yor?" diye yakmmasmdan 
uzakt1. Bir giin dayanamam1�, "Geceleri �eytanlar i;ah�tm­
yor beni," diye kaq1hk vermi�ti Hiiseyin Avni Bey'e. Babas1 
genellikle kotiimserdi. Mustafa Efendi leyli meccani imtiha­
nma girmeden once de, "Aman oglum bo�una zahmet etme; 
bu i�ler iltimass1z olmaz, demi�ti. En iyisi bu i�lere babas1m 
kan�brmamakb. Bu yiizden, ba�tan a�ag1 pek iyi dolu kar­
nesini de babasma gostermemeye ba�lad1 Mustafa inan: or­
taokulda ald1g1 karnelerin altma Hiiseyin Avni'nin miihiirii­
nii basar, geri gotiiriirdii. Babasmm huysuzluklanm ho� gor­
meliydi. Alb karde�ini Malatya'da birakarak on alb ya�mda 
bu s1cak �ehre goi;eden Hiiseyin Avni Efendi, her zaman ken­
dini gurbette hissediyordu. Malatya'ya da doniilmezdi arbk. 
Hii; olmazsa oglunu bir kere olsun gondermek istemi�ti. 
"Mustafa ilk Malatya yolculugunu hii; unu tmad1, dedi 
profesor; "Galiba i;ocuklugunun tek giizel hatiras1 oldugu ii;in 
bu yolculugu uzun uzun anl atird1. 'Kai; ka1;'1 anlatmazd1 da 
bunu anlatird1. ilkokulda ogrenciydi, bir yaz tatilinde gon­
dermi�lerdi Mustafa'y1 Malatya'ya; bir kervanla gidecekti. 
"Baham beni kervanba�ma teslim etti, oglumu sag salim 
ula�tir yerine, dedi. Uzun bir yolculuktu bu. "Tuluklardan 
su ii;iyorduk; gece de ate�ler yak1hyor, agir yagh pilavlar pi­
�iriliyordu. Hava daha aydmlanmadan uyandmhyorduk, uy­
kumu alamadan yolda buluyordum kendimi. Giine�in dogu­
�unu seyretmenin de ba�ka bir tad1 vard1. "Kervanm en kii­
i;uk yolcusu oldugum ii;in herkes beni gozetiyordu. Bu ilgiye 
ragmen hastaland1 yollarda. Bu kaba insanlarm ilgisi i;ok 
dokundu Mustafa'ya; onu Malatya'ya varmadan iyile�tirdi­
ler. Kervan Malatya'ya on be� gunde vard1. Amcalan kaq1la-
43