Kadın: 
"Sabi çocuk," dedi. "Fıkara çok yorulmuş dün herhalde. 
Sayıkiayıp duruyor." 
di." Süleyman: 
"Uyandırma fıkarayı. Dün hep kaçmış. Yüzünden belliy-
Kadın: 
"Neden kaçmış ola?" diye sorunca ... 
Süleyman: 
"Çok, çok sıkıştırmışlar," diye cevap verdi. 
Kadın: 
"Yazık," dedi. "Ne de güzel çocuk. Dinsizler ne istersiniz 
parmak kadar çocuktan?" 
Süleyman: 
"Canı istediği kadar kalsın evde." 
Bu sırada Memed gerinerek uyandı. Gözlerini iyice iki eliy­
le ovduktan sonra ocaklıktan tarafa bakındı. Ağzı açık tencere­
deki çorba usuldan usuldan buğulanıyordu. Başını dışanya çe­
virdi. Kapıdan içeri bıçakla kesilmiş gibi bir güneş şeridi uzanı­
yordu. Hemen yerinden sıçradı. 
Süleyman Memedin telaşını görünce: 
"Korkma, yavrum," dedi. "Zararı yok. Uyu." 
Memed döndü, ocaklıktaki bakır ibriği aldı dışarı çıktı. Yü­
zünü bol suyla yıkadıktan sonra Süleymanın başına dikildi, 
onun semer onarmasını seyre başladı. 
Ka dm: 
"Gelin de çorbanızı için. Çorba soğudu," diye tekrar çağır-
dı. 
Süleyman semerin başından üstünü çırparak kalktı. Meme­
de bir göz kırptı gülümseyerek: 
"Yürü çorbamızı içelim." 
Çorba, sütlü bulgur çorbasıydı. Süt kokusu bulgur kokusu­
na karışınca, bir hoş koku meydana getiriyordu. Tahta kaşıklar­
la çorbayı içtiler. Çorba Memedin çok hoşuna gitti. "Oğlu olaca­
ğım işte," dedi. 
Süleyman yapıp bitirdiği semerin içine kuru ot basıyordu. 
Ot, yaşlı, uzun parmaklarının arasından kayıyordu. 
22