İdris Beyin Koca Osmanın evine indiğini duyan köylüler 
eve koştular. Seyfali, Şefçe Kahya, Ferhat Hoca da geldi.
İdris Bey köylüleri görünce gözleri yaşardı. Dayanamadı 
konuştu:
"Size gıpta ediyorum," dedi. "Ali Safa size büyük zulümler 
ediyor. Arif Saim Beyin bize ettiğinden daha çok. Bizimkiler, 
biz dayanamadık, birer birer ata tarlalarımızı Arif Saime sattık. 
Korktuk sattık. Benim gibi eşkıya olduk, sattık. Ahmaklık edip, 
sattık. İşte böyle dağlara düştük. Sizlere hayranım, dayatıyor­
sunuz. Bir ağaç ne kadar ulu, ne kadar güçlü, ne kadar sağlam 
olursa olsun, onu toprağmdan çıkaracak olursanız kurur. Bizi 
toprağımızdan çıkardılar, biz kuruyacağız. Size hayranım."
Köylüler de onun bu güzel konuşmasına, güzel, bir boğa­
nın gözlerine benzeyen iri gözlerine, uzun, kamış parmaklarına 
hayran kaldüar. Ona çok da acıdılar.
İdris Bey atma binip köyden ayrılırken içlerinden bir şeyler 
koptu, bir acı. İdris Beyin sonu yoktu. Bunu biliyorlardı. Üste­
lik de çoğu zaman, at üstünde, ovada geziyordu. Onu yakında 
keklik gibi avlayıverirlerdi.
İdris Bey onlardan ayrıldıktan az sonra geriye dönmüş, 
Koca Osmana:
"Benimle köyün dışına kadar az yürü Osman Ağa," demiş, 
atmdan inip Koca Osmanın koluna girmiş, köyün dışına çıkın­
ca: "Ben niçin bu köye geldim Osman Ağa, biliyor musun?" di­
ye sormuştu. "İnce Memedin bu köye geldiğini, size indiğini 
bana söylediler. Onu görmeye geldim. Onunla görüşmek be­
nim için de iyi olur, onun için de."
Koca Osman düşünmüş kalmıştı, ne söylese. İçinden, köy­
lüler İnce Memedi buna duyurduklarına göre bu iyi bir insan­
dır, güvenilecek bir insandır diye geçirdi. Ona her şeyi olduğu 
gibi anlatmalıydı öyleyse.
Bir ağacm dibine oturdular, Koca Osman olam biteni bir bir 
İdris Beye söyledi.
İdris Bey onun elini öpüp ayrılırken:
"Sen hiç merak etme Osman Ağa, ben onu sana bulaca­
ğım," dedi, atma bindi, ovaya sürdü.
İdris Bey gittikten hemen sonra köye candarmalar geldi.
250