117 rumumun perişanlığını size sezdirmemiş olmalıyım ki ertesi 
günü işte, erken kaçmamın sebebini sormadınız. 
Aslında bu geceyi size çok daha sonra yazmak istiyordum. 
Nasıl oldu bilmiyorum -telaş ve heyecandan herhalde-  araya 
sıkıştı galiba. Fakat şurasını belirtmeliyim ki, sizi üzmek 
istemem ama, o gece bir bakıma hayatımı altüst etti. Burada 
sizi suçlamak, hatta size gücenmek aklımın köşesinden geç -
mez. Y alnız, o geceden so nra, günlük hayatıma girmiş bir çok 
ayrıntıdan nefret etmeye başladım. O günlerde çıplak Vefalar " 
evimi biraz düzenlemeye niyetliydim; bu yeni çıkan duvar 
boyalarından alıp, eve yeni renkler vermek istiyor dum. 
Sahaflar çarşısından bir mobilya der gisi alarak sayfala rı 
arasından bir iki oda seçmiş ve yatak odamın da iki duva rını 
boyamaya başlamıştım. Gerçi ilk kat boya biraz dalgalı olmuş 
ve biraz da tavana bulaşmıştı; fakat bu işlerden anla yan bir 
tanıdığım, ikinci katta bunların kapanacağını sö ylemiş ve bana 
biraz yardım ederek cesaretimi artırmıştı. Pen cerenin altındaki 
küçük duvar parçasını tamamen bitirin ce benim de bu işe 
aklım yatmaya başlamıştı. Bu arada tabii, sevgilimin -bu 
münasebetsiz kadına da sizin yanınızda sev gilim demeye 
utanı yorum - can sıkıcı tavırları beni oldukça rahatsız 
ediyordu; sanki evlilik hazırlıkları yapıyormuşum gibi 
düşündüğünü belli eden aptalca sırıtışıyla ortada dola şıyordu. 
Pasaklı ve beceriksiz bir yaratık olduğu için, bana hiç yardımı 
dokunmuyor du. Bir bakım a onu güzel bulduğum anlar da 
oluyordu. Ne bileyim, biraz karanlıkta, belir li bir açıdan 
bakıldığı zaman ona belki güzel denebilirdi. Ba zen de hiç öyle 
görünmüyordu. Sonra, koltuklara yeni yüz yaptırmak gibi 
sözler ederek beni çileden çıka rıyordu. Sizin evinizde 
geçirdiğim o geceden sonra, manzara, güzel kadın lar, evinizin 
döşe... Çok özür dilerim daha biçimli ifade et mek isterdim. 
Sözün kısası, sabah kalktığım zaman yan boyalı duvarlar ve 
dolayısıyla sevgilim olacak o ihtiyar cadı nın hayali... Ben ki m