Mukaddime gibi olmadı akibet 
Diyar-ı Küfr'e eyledi hicret 
Meslerine lastiğini takamadan sultan-ı azam 
Bütün konaklar yanmıştı bitişik nizam 
Uykumu taciz eden bu heyüladır 
Tahliline gayret, nice zaif akla beladır 
Redd-i miras ile kolay bir yol seçilir 
Abdülhakhamit'e bir nazir e geçilir: 
Neden bu kadar gözyaşı, bu kadar kan 
Dehşete düşüyor hadisattan insan 
Diyerek, ucuz bir manzume düzülür 
Şuara-yı kadimperest üzülür 
Cehalet kaldırımlarda akarken , Baki efendi 
Tarz-ı berceste-yi ilham-ı aruzu beğendi 
Hikmet, yakın geçmişiyle uğraşıyordu bu sırada; Bilgc'nin 
yaşantısında kendisine bir yer bulmaya çalışıyordu. Bilge"nin 
karşısına oturmuştu, üçüncü kişinin varlığını duyuyordu. 
Azmi gelmeden kendini göstermeliydi. Kendine güveniyor­
du; çünkü, daha konuşma başlamamı ştı, büyü bozulmamıştı. 
Karşısına kimse çıkamazdı. Yavaş yavaş büyüdüğü nü, bütün 
pastaneyi kaplama ğa başladığını hissediyordu. Sanki çevre­
sindeki insanlar , onun söze başlamasını bekliyordu; bütün 
salonu bir sessizlik kaplamıştı ... Sonra, albayın son mısraları­
nı duydu; geçmiş zamandan sıyrılıp, şimdiki zamana bir ye­
rinden tutunmak istedi: 
"Ben aruzdan yanayım albayım!" Ben oturunca kürkünü çı­
karmıştı. Kolları çıplaktı. Japone diyorlardı. "Biz de bir şey 
demedik oğlum! Tezatları ifadeye gayret ediyoruz." Bu adam 
neden bana karşı çıkıyor? Neden, hep bana karşı çıkılıyor? 
"Ben tezatlara dayanamıyorum albayım." Bilge de karşı çık­
mıştı: Neden, çalışmamı istemiyorsunuz? demişti. (Siz.) Bil­
mem, öyle söyledim işte. ''Ben uyuşmadan yanayım albayım, 
98