Babam ın Hikâyesi: İnci Küpeler
98 "Sen de isti yorsun de ğil mi?" di ye sordu bana. "Si gara da iç,  
istiyorsan," diye ekledi. Sanki yan ında sigara içmem konusu, ben  
Amerika'dan döndü ğümde ikimizi de rahatlatarak çözülmemi ş gibi. 
"Kemal Bey'e de küllük getirin," dedi garsonlardan birine. 
Lokantan ın kendi seras ında yetiştirilen küçük domatesleri eline al ıp
koklayarak rak ısından h ızl ı h ızl ı içerken, akl ında bir konu oldu ğunu
ama nas ıl açması gerekti ğine karar veremediğ ini hissettim. Bir an
ikimiz de pencereden d ışarı bakt ık ve Çetin Efendi' yi, uzakta kap ıda
beklemekte olan di ğer arabalar ın şoförleriyle sohbet ederken gördük. 
"Çetin'in de k ıymetini bil," dedi babam vasiyet eder bir havayla. 
"Biliyorum." 
"Bilmiyorum biliyor musun... İkide bir anlatt ığı dinî hikâyelere de  
gülme hiç. Çok do ğru düzgün bir adamd ır Çetin; efendidir, insand ır. 
Yirmi y ıldır öyle. Bir gün bana bir şey olursa, sak ın onu uzakla ştırma.  
Sonradan görme zen ginler gibi ikide bir araba de ğiştirme. Chevrolet de  
iyidir... Buras ı Türki ye, devlet yeni yabanc ı araba getirme yi 
yasakla yınca, bütün İstanbul, on yıl önce eski Amerikan arabas ı 
müzesine dönü ştü, ama bo ş ver, bak en iyi tamirciler de bizde." 
"O araban ın içinde büyüdüm babac ığım, sen hiç merak etme,"  
dedim. 
"Aferin," dedi babam. Vasi yet eder bir hava ya girdiği için şimdi as ıl 
konu yu açabilirdi. "Sibel çok özel, çok ho ş bir k ız," dedi. Ama ha yır, bu  
da as ıl konu değ ildi. "Onun kolay bulunma yacak bir insan oldu ğunun  
fark ındas ın değil mi? Bir kad ını, hele onun gibi nadir bir çiçe ği hiçbir  
zaman k ırmaman, her zaman el üstünde tutman laz ım." Birden yüzüne  
tuhaf ve utangaç bir ifade geldi. Bir şeye sinirlenir gibi sabırs ızl ıkla 
konuştu: "O güzel k ızı hat ırlıyor musun?.. Hani bizi birlikte Beş iktaş'ta 
bir kere görmü ştün... Onu görünce ilk ne dü şündün?"