Sonunda, Hollywood filmlerinde pek rastlanmayan bir
şey oluyor: ikisi de ölüyor. Konuyu bu duruma getirdiktensonra, oğlanla kızı öldürmeden işin içinden çıkabilecek birsenarist de göremiyorum doğrusu. Ölüm sahnesi akşam ce-reyan ediyor. Sabah, ağlarını çeken balıkçılar, Uçan Hollan-dalı ile Pandora’nın cesetlerini -balıklarla birlikte- buluyor-lar. Böylece Uçan Hollandalı -adam- isteğine kavuşuyor.Gemiye ne olduğu hakkında bir bilgi verilmiyor.
Galiba, filmin başlarında, Hollanda sarayları, eski kıyafet-
lerle James Mason’un Tanrıya nasıl karşı geldiği ve karısı-nın nasıl korktuğu gösteriliyor ama asıl film Uçan Hollan-dalı, Ava Gardner’le tanıştıktan sonra başlıyor.
Sanıyorum, Selim, film başladıktan sonra girmiş salona;
hatta bir iki kişi de, oturun, göremiyoruz, demişler. O telaş-la, filmin başlarını pek iyi anlayamamış. Kısacası, insan, butarihî olayla da bir kere daha anlıyor ki bazen sonsuzluk bi-le Amerikan filmleri kadar sıkıcı bir şey.
BİRİNCİ ŞARKI
Selim Işık, tanıdığım kadarıyla, bu şarkıları yazmak için
gerekli düşünce-duygu birliğinden yoksun bulunmaktadır.Bu durum, şarkıların özünde olduğu kadar, biçiminde deyer yer göze çarpmaktadır. Bu nedenle, şarkıların açıklama-sına geçmeden önce, bütününü, biçim bakımından incele-mek istiyorum.
Selim, her işinde olduğu gibi, şarkıları yazmaya da bir
Türk gibi başlamış ve bütün iyi niyeti ve çabasına rağmen,İngiliz gibi bitirememiştir. Kafasındaki dağınıklığı anlatabil-mek için, şarkılara da dağınık bir biçim vermek gerektiğinisanmıştır. Bu dağınıklık, bir biçim bozukluğu olarak bütünşarkılar boyunca sürüp gitmektedir. Nitekim, Birinci Şarkı-
156