bir turta vardı, yanında içecek bir şey, mesela kahve istediğinde, Piyu 
ona koca bir kupa kakao getirdi.
"Testinize eklemeyi unuttuğunuz bir şey var," dedi Ömer turtadan sızan 
kremalı sosu incelerken. Bu seferki tarçınlı elma turtasıy -dı. "Ben 
sigara içiyorum ve sizin için sakıncası yoksa kendi odamda içmek 
isterim."
"Odalarımızda istediğimizi yaparız," dedi Piyu gözlerini ekrandan 
ayırmadan.
Sigara izni aldığı  için gözle görülür ölçüde rahatlayan Ömer yüzünde 
güller açarak ekledi: "Bu arada Casablanca'âa. Rita Hay-worth'in 
oynadığına emin misiniz?"
"Haklısın, o değildi." dedi Abed omuzlarını silkerek. "O hileli 
soruydu."
Demek hileyi seviyorlardı .
*
96
Hileyi hakikaten seviyorlardı. Sarımsak konusunda bile tümüyle dürüst 
olduklarını söylemek zordu. Ama Ömer kendisine verilen malumattaki 
eksikliği, onlarla birlikte yaşamaya başlamadan tam manasıyla 
anlayamayacaktı. Gerçi fazla zaman geçmesine de gerek kalmamış, durumun 
netleşmesi için bir hafta yetmişti.
Evdeki ilk yedi gününde Ömer yeni ev arkada şlarının, iddia ettikleri 
üzre sanmsak-tüketen, hatta ima ettikleri üz re sarımsak -se-ven insanlar 
değil, ne dinden olduklarını söylerlerse söylesinler tam manasıyla 
sarımsağa -tapan insanlar olduklarını gördü. Sarımsak burada adeta 
kutsaldı.
Listedeki tek çarpıtılmış gerçek de bu değildi. Bir kere eve dair 
söylemeyi unuttukla rı şeyler vardı. Hiç kimse Ömer'e, Doğu So -
merville'in bu muhitindeki evlerin çoğu gibi bunun da biraz sorunlu ve 
hayli eski bir ev olduğunu söylememişti. İşin iyi tarafı evde bir 
süredir tadilat yapılmakta oluşuydu. İşin kötü tarafı tadilat bir süre 
daha devam edecekti, bu da demekti ki her sabah işçiler ellerinde 
çekiçlerle binanın cephesine dayanmış merdivenlere tırmandıklarında 
çıkacak tantanaya katlanması gerekecekti. Gene hiç kimse onu ikinci 
kattaki küveti doldurmaması konusunda uyarmamıştı çünkü küv et 
dolduğunda içindeki su mutfak tavanından aşağı damlıyordu. Bu ve 
benzeri gerçekler Ömer Özsipahioğlu için hâlâ muammaydı.
Bu safhada ba şka şeyler öğ reniyordu. Abed mesela. Ömer tabii ki onun 
tahammülfersa geveze olduğunu, deste deste itirazlar, yorumlar  ve 
neredeyse her konuda bulup çıkardığı atasözleriyle dolup taştığını 
bilmiyordu. Tuhaftır o kadar konuşmak günün sonunda hiç de bitkin 
düşürmüyordu onu. Her gece huzur içinde uyumak için neredeyse iki korku 
filmi seyredecek enerjiyi buluyordu kendinde. Genellikle ikinci VHS'nin 
ortasında bir yerlerde kanepenin üzerinde uykuya dalıyor, filmdeki 
karakterler birbirinden beter ölümlerle telef olurken huzur içinde" 
horluyordu. Gökgürültüsünü andıran horlamasına gelince, Abed'in hafif 
kemerli burnunun hayatına getirdiği bir diğer müşkülattı sanki. Hayatı 
boyunca müzmin saman nezlesinden mustarip olduğundan geçmişi, şimdisi 
ve geleceği bur -
97
nunun boyunduruğu altına alınmış gibiydi. Vicks, nane buharı, nefes 
açıcılar, burun spreyleri... ve niceleri için bir şey  ifade etmeyecek 
daha bilumum ilaç Abed'in kadim dostlarıydı.
Öteki çocuk, Piyu hakkında da öğrenecek şeyler vardı. Mesela temizlik 
ve hijyen saplantısı. Başkalarından çoktan umudu kesmiş gibi bütün 
temizliği kendisi yapıyordu, bu ilk bakışta iyi görünse d e uzun vadede 
bezdiriciydi. Bir hav, bir kırıntı, bir kırpık... yere düşer düşmez