kendin gibi, belki senden bin kat terbiyeli, nazik kadınlar 
bulacak, onlarla oturacaksın. Çobanın bahçıvanın seninle 
ne münasebeti olabilir? 
Yine sustum. Ayşe Hanım bu defa arabacıya döndü: 
-Haydi ağam, sen de dalıdalıını biraz sür! Gelin mi gö­
türüyors un? Pek nazlı gidiyoruz, dedi. 
Arabacı, kırhacını hayvanın kıçına yavaşça dokundurarak: 
-Gelin mi götürüyoruz vallah ben de bilmem ? Bir gün­
lük yol. Bizim Pehlivan yoruldu, baksana körük gibi soluyor . 
Ayşe Hanım -Ay bu kurada ı beygirin adı Pehlivan mı? 
Arahacı -Ya Pehlivan olmasaydı Yedi Çobanlar Çiftli­
ği'ne, öyle "netameli" yere nasıl gider? 
Ayşe Hanım - Neden oluyormuş netameli? 
Arahacı - Orası cinlerin, perilerio kumkuma yeridir. 
Geçenlerde oraya giden arahacı Veli'nin beygirini çarptılar . 
Hayvanın beş dakikada soluğu kesildi, kurbağa gibi yam­
yassı oldu. Ezandan sonraya kalmaya gelmez. 
Ayşe Hanım -Haydi zevzek! Parayı çok alayım diye 
nağme ediyorsun. Köşkün içi adam dolu. Onlar nasıl otu­
ruyorlar? 
-Nasıl oturduklarını Allah bilir! Oturup da rahat mı 
ediyorlar? Çiftlik sahibi hanımefendi perilere karıştı, çıldır­
dı. İç bahçedeki havuzun kenarında her akşam cinler meclis 
kurarlarmış. Hanımefendi gidip onlarla oturur, konuşur­
muş. Hanımdan başka gece bahçeye çıkanları periler boğar­
larmış. Oraya giden erkek, kadın hizmetçilerden hiçbiri sağ 
dönmez. Sular karardıktan sonra o civarda kimse dolaşa­
maz. Kurtları, kuşları bile çarparlar . 
-Artık uydur uydur da söyle bakalım ! Allah kimseyi 
sizin dilinize düşürmesin. Siz arabacılar, köylüler bir yalana 
bin mübalağa katarsınız. Hanımefendi orada mı çıldırdı? O 
İstanbul'daki konağında aklını bozdu. Zengin kadın, tımar­
haneye koymadıl ar. Hava değişikliği olsun diye buraya, çift­
liğine getirip kapadılar . 
Dayanıksız, çelimsiz, cılız. 
9