vinci Derviş Bey de onun yüzünde gördü, kendini toparladı, haydi, 
dedi, bi tir şu işi, bas tetiğe ... Tam alnı ... Birden vazg eçti. 
Ölümün geldiği ni Dervişin yüzünden anlayan Mus tafa Beyin 
gözleri birden ışıltısını yitirip saydarnl aştı, büyüdü, apak, karas ına ka­
dar apak kesilip anlamsızlaştı. Yüzü de yıldı, önce karardı , soldu, acıya 
benzer bir karan lık geldi , sert, yüze çakıldı, bir an beklernede burun 
delikleri çırpındı, dudaklar �ıldı, incecik bir çizgi olup sonra açıldı­
lar. Bu beklernede gene yürek delicesine çarpmaya, beden zıngıraama­
ya başladı . 
Derviş Bey ne yapaca ğını bilemeden, elindeki tabancanın namlu­
sunun ağzı toprağa doğru düşmüş, bitkin öyle kalaka ldı. 
Must afa Bey bunu görünce, az bir sürede zangırtısı kesildi, yüzü­
nün solgun rengi yerini canlı bir karartıya bıraktı. Kıvanca, bir anlık · 
daha, bir an daha, yaşamakta olmanın sevincinde yüzü allak bullak 
olurken, Derviş Bey bunu anında fark edip tabanca sını doğru lttu, 
tam ... Yüz gene, o anda soldu, keskinleşti, soldu, gözler saydam, buz 
gibi .. . 
Kusmak geçti içinden Derviş Beyin. lğrendi bir şeylerden. Mus­
tafa Bey de tıpkı onun gibi oldu, iğrendi. Ağzından kayg an, boz bir su 
akmaya, göğs ünden aşağı süzülmeye başladı. 
Mustaf a Bey gülüyor, iyice, eremeke gülüyor, gözünü onun be­
deninin bir yerine dikmiş gülüy or. Bayağı , bayağı dudakları gerilerek 
gülümsüyor. Gülü msüyor mu? Sevinçli mi? Tabanca gene doğruldu. 
Gülümserneye korku karıştı, sonra bir hüzün, sorıra bir yalvarma ... 
Gözlerini bir yerine dikmiş, bir qüğmeye, ceketinin düğmesine, yok 
yok, kravat iğnesine, deği l, kuşa ğına ... Derviş Bey bir süre onun neye 
baktığını araştır dı, buldu. Küçücük bir uğurböceği sol yakas ına yapış­
mış, orada ölü gibi duruyordu. Derviş Bey araştırı rken Mus tafa Bey 
usul usul kendine gelmiş, gözlerini kırpıştırıyor, yalvarma, korku, acı­
ma, acı duygularından sıyrılıyor, kendine geliy ordu. 
Derviş Bey dişini sıktı, kulakları uğuldadı, tabancasının sapın da­
ki eli acıdı, sağa kaymış t�bancayı alnın ortasından aldı, tam yüreği nin , 
üstüne getirdi, Mus tafanın gözler� tüm yalvarış kesildi. Derviş Bey 
bunu hiç beklemiyordu, şaşırdı, tetikteki parınağı gevşedi, bir tuhaf . 
bakmış ki ona, Must afa Bey utançla gözlerini yumdu, rengi de soluk­
luktan kararmaya, kızar ınaya geçti. Dayanamadı, kapar kapamaz da