Abdal'ın birdenbire yüzü ekşiyerek: 
-Vimem ... Hadi dit ... Vimem ... Dit ... 
-İspanyol gelse verir misin? 
-Ha ... 
-İspanyol seni nasıl gıdıklıyor? 
Abdal tükürük fıskiyesi gibi bütün yüzünün sularını salı­
verdi. Bıdık parmaklarıyla kendi göğsü üzerinde gıdıklama 
taklidi yaparak ince bir at sesiyle şöyle kişnedi: 
-Hiii hihihihihihihihi ... 
Medhi Bey yavaşça komisere: 
-Bizim kayınpederin ellişer liralık kağıt paraları acaba 
bu budalanın koynunda mı? 
-Hiç zannetmem ... İspanyol onları oradan çoktan aşır­
mıştır. 
-Evvela mübarek zembili sonra da bu herifin koynunu 
arayalım. Bakalım kaç para ve daha neler buluruz? 
İkisi mağara denilen kovuğa doğru yürürlerken Abdal 
feryada başlar: 
-Benim evime ditme ... Seni çayparım ha ... 
Komiser: 
-Abdal, bağırma... Mübarek zembile para koymaya 
gidiyoruz. 
-Eh ... dit ... Toy ... Çok toy ... 
-Çok koyacağız ... Çok ... 
-Hi hi hi ... 
Mağara ağzı gibi siyah bir delik. Eski konak viranelerinin 
ekserisinde görülen bir mahzen kalıntısı ... Biraz başlarını eğe­
rek içeri dalmak isterler. Fakat burunlarını rutubetli, öyle pis 
bir koku karşılar ki "öff" diye iğrenerek bir müddet durma­
ya mecbur olurlar. Abdal Veli Hazretlerinin bu köşkü yatak 
odası, salon, mutfak, hela gibi bölümlere ayrılmamış oldu­
ğundan, evliya hazretleri sade hayatlarının bütün ihtiyaçlarını 
aynı tonoz altındaki aynı zeminin üzerinde gidermeye mec­
bur kalıyorlardı. İlmihalin ı haber verdiğine göre onlar yalnız 
İslam dininin kurallarını öğretmek üzere yazılmış kitap. 
88