264 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
Meıyemcenin sağ eli Elifin elindeydi. 
"Oku," diyordu Aliye. "Oku da murdar gitmesin. Oku oku, çabuk çabuk oku." 
Çocuklar da koşarak, topaHayarak geldiler. Yorgunluklannı unutmuşlardı. 
Ali okumaya başladı. 
E lif: 
"Su getir," dedi Ummahana, duyulur duyulmaz. 
Kız suya koştu. 
Elif, su gelince başındaki tülbendi çıkardı suya soktu, usul usul Meryemce­
nin yüzünü ıslattı. 
Ali elinden bir şeyi kaçıraca kmışçasına, dili dolaşarak, duaları biribirine ka­
rıştırarak çabuk çabuk okuyordu. Bildiği dualar bitince gene aynı hızla baştan 
başlıyor, okuyar okuyor bitiriyor, bir duanın bir tek sözcüğünü belki on kere 
söylüyordu. 
Meryemce az sonra gözlerini açtı, Aliye baktı. Alinin tüm yorgunluğu geldi 
üstüne çöktü. Dudağındaki dualar aktı, döküldü Onu öyle gözleri yıldır yıldır 
yanar görünce aklı başından gitti. Her şeyi unuttu. Oracığa oturdu. 
Meryemce: 
"Ölüyorum yavrular," diye inledi. "Ölüyorum, sağucak bir su!" 
Ali hınçla, acı acı gülümsedi. 
Ummahan çaya su getirmeye koştu. 
Bütün mümkünü çareleri kesilmişti. Başparmağını ağzına aldı ısırmaya 
başladı. Bağazındaki yumruk onu tıkıyordu. 
Meryemce suyu içince doğruldu. Ali ağlamaya başladı. Kendini yenemiyor­
du. Çocukların, Elifin yanında rezil olacaktı. Mendilini ağzına bastırdı. Aya­
ğa kalktı, koşa koşa uzağa, çayın çok aşağısındaki ılgınların içine gitti. Yüzü­
koyun kurnlara uzandı, hıçkırrna ya, doya doya ağlamaya başladı. Ağladıkça 
boşanıyordu. 
E lif: 
"Ana çok şükür. Bir korkuttun ki ... " 
Meryemce gülümsedi, içinden acı acı ölsem de siz de kurtulsanız, ben de, 
diye geçirdi. 
E lif: 
"Şimdi oğlun gelir, bir koluna o, birine de ben ... " 
Meryernce, kurnaz, alaylı gözlerini yumdu açtı... İçinden, kendi kendine ko­
nuşmaya başladı: Yürüyüm de şu yokuşta öleyim, öleyim, e mi? ikinizin arasın­
da. Öyle mi? Ben yokuş mokuş çıkarnam kızım. Çıkamam. Uzunca Alinin avradı. 
Ölümümü istiyorsun uz, gece gündüz Allaha öleyirn diye yalvarıyorsunu z. Öle-