soğudu iyice. Geceleri bile gelmek istemiyor. 
Öyle ya, bir başını dinleyemez oldu köşeci­
ğinde ... Hadi Sadık Efendi ... Hadi kardeşim. 
Sen git şimdi. Akşam Arife yalvarırım. Belki 
bir çaresini bulur. 
SADIK : Bir cıgaranız yok mu? 
FATMA HANIM : Yok valla ... Arif hiç evde sigara bırakmaz ol­
du. (Cebinden bozuk para çıkanr.) Al şunu ... 
Hadi, giderken alırsın bir paket. 
SADIK : İstemez ... istemez ... 
FATMA HANIM : Al canım hadi. N' olacak. 
(Sadık parayı alır, çocuk yine ağlar.) 
FATMAHANIM: Keşke kızı evlendirmesiydiniz bu kadar er­
ken. Bak şimdi kardeşlerine de sahip olurdu. 
SADIK : Evlendirmeyip de ne yapacaktım? Dört ay-
dır bir Fatma'nın iki yüz lirasıyla mı geçini­
yoruz? Oğlanın babası beş yüz lira verdiy­
di ... Beş yüz de gelecek yıl verecek işte ... 
FATMA HANIM : Tenekecinin yanında sana iş bulmuştum. Ça­
lışmadın. Çalışsaydın iyiydi. Parmak kadar 
çocuğu sattın açıkçası. 
SADIK : Koskoca herif günde beş liraya çalışır mıy-
mış? .. 
FATMA HANIM : Beş lira, meş lira ... Akmazsa damlardı işte ... 
SADIK : Çalışmam hanım abla. Günde beş liraya ça-
lışmam ... Bizimki de can. Gittim iki-üç gün. 
Gitmedim mi? Adam yıktı bütün işi üstü­
me ... On iki saat durma babam kaynak yap. 
Hem çocuklar da büsbütün sahapsız kaldı. .. 
FATMA HANIM : Benim sana hiç aklım ermedi Sadık Efendi. 
Hiç. 
SADIK : Kancık çıksın ortaya. Ona iş buldum. Ecnebi 
yanında ... 
FATMA HANIM : (Umutlanır.) Ah keşke! Ah keşke gelse de 
165