Haydi babam bum 
Mum kum rum 
Gözlerini yum 
Ağzını aç ... 
Geliyorum kaç ... 
On beş kırbaç 
Kulaç kulaç ... 
Çabuk laçka 
Maçka plaçka 
Haydi babam kertenkele 
Nerden gele? Sana gele, bana gele 
Hergele, küt, pat ... 
Kıpırdama yat .. . 
Dayağımı tat .. . 
Mani alıenginden uzak bu güfte ile bu orkestra belki bir 
saat kadar sürdü. Yorgunluktan bitti zannettiğim Ruşen Ab­
la'ya bu havanın ferahlığıyla öyle bir şevk ve gayret geldi ki 
dümtekiere uydurarak attığı göbeklere hayrette kalıyordum. 
Hanımefendi, Çeşmifelek, ben ... Biz artık sıçrayamıyor­
duk, düşecek bir hale geldik. 
Çok şükür yine bir, "Garara!" kumandasıyla curcuna­
ya bitarn verildi. Havuzun kenarındaki sandalyelere dizilip 
oturduk. Acaba şimdi ne başlayaca k? 
Pek yorgunluklu bir oyun olmasa, diye endişeye düştüm. 
Yanımda oturan Çeşmifelek'in kulağına eğilerek usulca sor­
dum: 
-Şimdi ne olacak? 
-imtihan var. 
-Ay bana da soracaklar mı? 
-Hepimize ... 
-Bana hiçbir şey öğretmediniz. Nasıl cevap vereceğim 
şimdi? 
81