Vaktt Ge çsin Di ye 
kurduğu Satsat'a kar şı işler yapmas ını, anneme aksam yemeklerinde  
birkaç kere aç ıp şikâyet ettim. Ama annem "Art ık ben aran ıza
girme yeyim oğlum" bahanesi yle bana yard ım etmedi. San ırım
Osman' ın telkinleri yle annem, Sibel'den a yrılmamdan, özel
hayat ımdaki esraren giz tuhafl ıktan ve arl ık biraz fark ında oldu ğunu
sand ığım Keskinlere gitmelerimden bir sonuç ç ıkarm ış, benim babam ın
bırakt ığı işleri iyi idare edemeyeceğ ime karar vermi şti. 
bu iki buçuk y ılda Keskinlere ziyaretlerim. Füsun ile göz göze  
gelmelerimiz, ak şam yemeklerimiz, sohbetlerimiz, art ık kış  akşamla n 
da ç ıkt ığım ız arabal ı Boğaz gezilerimiz, her şey sanki zamandış ı bir
sıradanl ığına (ve güzelliğ e), birbirini hep tekrar eden bir favam a 
kavuştu. Feridun'un sanat filmine bir türlü ba şlayam ıyorduk. ama  
önümüzdeki birkaç a y içerisinde ba şlayacakm ışız gibi haz ırlık
yapıyorduk hep. 
Füsun sanat filminin biraz daha vakit alaca ğına, ticari filmlerin de  
kendisini tehlikeli sokaklarda tek ba şına b ırakacağına ya karar vermi şti
ya da karar vermi ş gibi davran ıyordu. Bakı şlar ıyla d ışa vurduğu öfkesi
bütünü yle yok olmam ıştı. Baz ı akşamlar Çukurcuma'daki evde sofrada
otururken bak ışlar ım ız kesiş ince, ilk ba şlardaki mahcup genç k ız
edas ıyla gözlerini kaç ırmaz, gözlerimin içine benim bütün kusurlar ımı
hat ırlatacak bir hiddetle bakard ı. O zaman içine att ığı öfkesini d ışa
vurduğu için kederlenir, ama bana da kendini daha yakın hissetti ğini
anlad ığım için mutlu olurdum. 
Artık akşam yemeklerinin sonuna do ğru, ona yeniden "Füsun resim  
nas ıl gidiyor?" diye sormaya  başlam ıştım. Feridun evde, sofrada ysa da  
soruyordum bunu. (Huzur Lokantas ı'nda-ki geceden sonra Feridun  
geceleri daha az ç ıkıyor, bizimle yi yordu. Zaten film sana yii zorda ydı.) 
Bir kere üçümüzün sofradan kalk ıp, Füsun'un o s ırada yapmakta  
olduğu bir güvercin resmine uzun uzun bakt ığım ızı, konu ştuğumuzu  
hat ırlıyorum: 
 
388