ölü bumunu bu işlere neden sokuyorsun da bizi umsunuk edi­
yorsun? İnsanlara umut vermek iyidir de, o umudun altından 
kalkamamak kötüdür. Umudun ölmesi, insanın ölmesinden daha -
beterdir Alim. İnsan ölür, ölüm hakhr. En kötüsü, beteri, dayanıl­
ınazı umudun ölmesidir , sen bizim umudumuzu neden öldür­
dün Alim? Olur mu Alim, bu senin peygamberliğine, insanlığına 
yakışır mı Alim! Kim çıkardı o Şakir Beyi, o mezarmda yatmayası 
dinsizi Memedirnin karşısına Alim? İnce Memed onu öldürme­
seydi, diyeceksin, ya Muallimi, üç çocuk babasını öldüreni, o ka­
dar fakir fıkarayı aç koyanı ne yapsaydı, söylesene Alim? O, dört 
kitapta katli vacip murtad kişiyi öldürdü de iyi yaph, has yaph, 
ben de bu yaşımda varır da onun solucan dolu mezarı nın başına, 
ziller de takar oynarım, oynarım da ha oynarım. Beni görenin de 
parmağı şaşkınlığından ağzının içinde kalır. İşte ben gidiyorum . 
Sırf sana küstüğümden, bir daha o kara azgın yüzünü, isterse o 
yüz senin asıl yüzün olmasın, görmemek için gidiyorum. Kıya­
mete kadar da senin adını ağzıma almayacağım, sana eli Zülfi­
karlı demeyeceğim, yüzünü bir daha ölene dek görmeyeceğim. 
Aldın mı, al al işte, al işte, sözünde durma yanın, insanların umut­
larını üzenlerin sonları budur Ali. Çatal kılıçlı, görkem li peygam­
berim, Alim, işte ben de buradan, o dağlara kaçırdığın İnce Me­
medin evinden senin kara yüzünü görmemek için gidiyorum. 
Umut üzen, insan kadri bilmeyen Ali. Kim bilir daha kimlerin ba­
şına daha bin beter haller getirdin, umutlarını üzüp oriları ölüm­
den de öte bir cehenneme soktun . İyi de yaptın, iyi de yaptın. O 
ahmaklar da sana bu kadar güvenmemel ilerdi. 
"Seyran," diye bağırdı. 
"Buyur Ana." 
"Buraya gel." 
"Geldim Ana." 
"Bir kara, yas başörtüsü var mı?" 
''Var Ana." 
"Al getir bana." 
Seyran gitti, ceviz sandıktan büyük, kara bir yazma çıkardı 
getirdi, elinde yazma onun önüne dikildi . Kara yazmayı ne ya­
pacak, diye düşünüyor du. Acaba kötü bir haber geldi de, başı­
na mı bağlayacak, diye ikirciklend i. 
391