"Arif Saim Bey onu canı gibi sever." 
"Bilirim Beyim ." 
"İşte onu da öldürec eksin." 
Cabbann sevindiği yüzünün ışımasından belli oldu. 
"Öldürürüm Bey im." 
"Çok yiğit, athğıru vurur, öyle postu kolay kolay deldirmez 
bir kişidir." 
"Delerim Beyim." 
"Oldu, şimdi en mühim işe geliyor uz." 
"Kıymeti yok Beyim ." 
"Öyleyse beni iyi dinle ." 
"İyi dinliyorum, cam yürekten dinliyornın Beyim ." 
"Arif Saim Beyin bir babası var, şişman bir adam." 
"Onu da tanırım Beyim, öldürürüm Beyim ." 
"Onu öldürmeyeceks in." 
"Öldürmem Beyim." 
"Onun göğsünde altın bir saah var, güzel bir saat." 
"Çok gördüm Beyim ." 
"Nerede gördün ki?" 
"Ben dağdan aşağıya inince o çiftlikte ırgatlık ettim Beyim. 
Her sabah Beyim, biz işe başlamadan, bunca ırgat birerle kol 
onun önünden geçer, teker teker elini öper dik. Bir elinde de o 
altın saatı hep tutardı Beyim. O saatı gece gündüz hiç elinden 
düşürmezdi, bakardı ha bakardı Beyim. Söylediklerine göre Be­
yim o bir okka gelen altın köstekli saatı ona Mustafa Kemal Pa­
şa yadigar etmiş Bey im." 
"İşte o saatı de alacaks ın." 
"Alır sana getiririm Beyim." 
"Sende kalacak, senin olacak saat." 
"Benim olacak. Onu öyle bir yere saklanın ki şeytan da bu­
lamaz Beyim ." 
"Haydi sen şimdi çiftliğe git, ben de yann öbür gün geli-
rim." 
"Baş üstüne Beyim ." 
Murtaza elini iç cebine soktu cüzdanını çıkardı, ona kalınca 
bir deste para uzath, Cabbar aldı paraları koynuna soktu, çıktı 
gitti. 
375