"Bizim ab," dedi.
Konuşarak çardağa geldiler, sinek saraylarının içine girdi­
ler. Ay battı. Yıldızlar çoğaldı, büyüdü. Yıldızlar bir mavide ça­
kıyorlardı. Gökyüzü yıldız döşeliydi. İğne atsan yıldızdan göğe 
düşmezdi. Hiç yıldız da akmıyordu, durgun, esintisiz bir ge­
ceydi, silme.
Savrunun ince çığıltısı kulaklarına geliyordu.
Kulaklarına at ayaklannm güpürtüsü gene gelmeye başla­
dı. Ama at çok uzaklarda olmalıydı. Güpürtü gittikçe de yakla­
şıyordu.
Memed sinek sarayından çıktı, çardaktan aşağı indi:
"Halil kardaş," dedi, "çok merak ettim. Acep bizim atın üs­
tünde birisi mi var?"
Halil:
"Ben de geliyorum," dedi, çardaktan atladı. Gene eski yer­
lerine vardılar, yan siper aldılar.
Atın güpürtüleri gecede yaklaştı, büyüdü, at önlerine gel­
di, tam geçerken onlan gördü, ürktü. Arka ayaklan üstüne di­
kildi. Göğe doğru birkaç kez atın karartısı uzadı uzadı söndü. 
At gözden ıradı gitti, uzaklardan güpürtüsü geldi.
"Bizimki," dedi Memed.
Halil:
"Bizimki..."
"Birisi öldürmek istiyor atı."
Halil:
"Ali Safa Bey."
Memed:
"Belki."
Çardağa çıktılar, sinek sarayına girdiler. Bütün gece boyun­
ca seher vaktine kadar atan güpürtüsü uzaklaştı küçüldü, yak­
laştı büyüdü.
Kuyrukyıldızı çıktı. Gece serinledi. Kuyrukyıldızı çok par­
lakta. Dört beş yıldız büyüklüğündeydi. Bazı bir güneş gibi par­
lıyor, bazı ışığı donuklaşıyordu. Bazı ışığı sapsan oluyor, bazı 
aklaşıyordu. Dönüyor, büyüyor, yalp yalp balkıyor, buz gibi 
donuyordu.
Çardaktan indiler, söğütlerin oraya vanp bir kamış kökü­
398