dim avluya, Selim, sıcacık ekmeği kucakladı, hiçbir parçasını 
koparmadı. Hiçbi r zırnığını bile. Ben, ekmeği eline alıverince 
hepsini yutuverece kmi ş sandım. Selim bana baktı baktı, ek­
mek kucağında baktı. 'Arkadaş,' dedi, 'b ir çay olsa.' Kalk, de­
dim, kalk Selim, bugün talihimiz yaver gitti." 
Kahveye vardılar. Selimi n kahveciden ödü koptu. Ada­
mın bir bıyıkları var tam Selime göre. Selim, adamı bir gördü, 
o anda geriye döndü, bileğinden Meti n yakaladı, "Dur Selim," 
dedi. O anda kahveci onları gördü. Selimin elindeki ekmeği, 
Met inin el indeki peyniri gördü her şey i anladı. Gülüms edi , 
koca bıyıkları sevinçten vızıladı. Selimi utandığından kaçıyor 
sandı. Böylelerini çok görmüştü. "Gel i n aslanlarım gelin, ça­
yım güzel, tavşankanı, ağzınıza layık. Sizin gibi babayiğitle­
rim için yaptım." Selimi yakaladı içeriye çekt i , yandaki boş 
masaya çekti, Metin de onları izled i. Kahvec i Selimi sandalya­
ya savurdu oturttu, Meti n de geçti karşısına oturdu. Kahvec i , 
fiyakalı, omzundak i kırmızı mendili aldı savurdu, gerisingeri 
yerine serd i havalandırarak. Hemen o anda da çaylar geldi, 
fiyakalıca masaya kodu. "Afiyet şeker olsun." 
Çocuklar sıcak çayla sıcak ekmeğe abandılar. Daha çaylar 
bitmiş bitmemişt i ki kahveci gülerek iki çay daha getirdi. "Afi­
yet olsun aslanlarım." Omuzundaki kırmızı mendil gene sav­
ruldu. Fiyakalı, alışmış adamın gene gen i ş omuzlarına yayıldı. 
Selim hem çayını içiyor, hem kaşarla ekmeği yiyor, hem 
de kuşkulu, tetikte kahveciye bakıyordu. Gözü kapıda fırladı 
fırlayacak. Metin bu hali sezdi: "Otur oturduğun yere," dedi. 
"Baksana adamın güzel yüzüne, böylesi yüzden insana kö­
tülük gelir mi? Baksana adama babadan da anadan da arka­
daştan da iyi." Bana mısın demedi buna Selim, gene tetikte, 
gene kuşkulu, gittikçe de, çayı içtikçe ekmek peyniri yedikçe 
de korkusu büyüyor, dışarı fırladı fırlayacak. Bu arada iki çay 
daha geldi. Koca bıyıklı adam onlara candan gülümsed i. Ço­
cuklarda bir huzursuzluk sezm i ş olacak ki, "Yiğitlerim," ded i , 
"bu çaylar ocaktan, benden," ded i. "Afiyetle için." Selim git-
42