muşum. Üzerimde inanılmaz güzellikte, işlemeli 
bir yorgan varmış. Etrafımdakiler çok itibar ediyor­
larmış bana, ben de çok mutlu görünüyorm uşum. 
"Eh bildin işte, ödül töreni herhalde çok kala-
balık olacak," dedim Ayşe'ye. 
"Ne giyeceksiniz hocam?" diye sordu. 
"Uydururum dolaptan bir şeyler." 
"Olmaz Hocam," dedi, "bana söz verin, mutla­
ka yeni bir şey almalısınız. Rüyamda çok şıktınız. 
Gerçekte de öyle olun emi!" 
"Bakarız," dedim. İlahi kız, çarşıya çıkacak ha­
lim mi vardı benim! 
"Hocam. Lütf en. Yeni bir şey almanız şart. Söz 
verin." 
"Peki, söz," dedim, "Çınar burada şansına. Ya­
rın beni hastaneye götürecekti, söylerim ona biraz 
erken gelir, yolda Faik Sönmez'e uğrarız." 
Düşündüm ki, bunca sıkıntı içinde bana da iyi 
gelebilir, yeni bir kıyafet almak. Kaç sene oldu üze­
rime yeni bir şey giymeyeli. Faik Sönmez'in mağa­
zasında, benim ne tarz giyindiğimi bilirler. Haber 
verdim önceden bir iki parça giysi hazırlamaları 
için. Çınar arabayı kaldırıma yanaştırdı, inip içeri 
girdim. Gri bir pantolon takım hazırlamışlar. He­
men getirdiler. Sadece ceketi denedim. Pantolonu 
deneyecek halim yoktu. Düşündüm ki, ben alayım, 
pantolonun beli dar gelirse Çağlayan genişletir, bol 
gelirse, daraltır. Elinden gelir oğlumun bu tür işler. 
Bir de gri, müslin bir şal verdiler, takımın rengin-
373