onun yiğitlerinin başında türbedarlık yapmış Kırkgöz Ocağına 
Hasan adında bir pir gelinceye kadar. Pir günlerden bir gün, on 
yedisinde tuvana bir delikanlı imiş, dağa yürümüş, Hasan Bey 
dedesinin türbesine gelmiş kılıcı görmüş. Ürkünlüsünden ora­
ya yaklaşamamı ş. Kılıçhr, ona doğru yürümüş kabzasını deli­
kanlının eline vermiş. O da almış onu ocağa getirmiş . 
O günden sonra o dağın adı Hasan dağı olmuş. Ve o gün 
bugündür, güneş her sabah doğduğunda Hasan dağnun doru­
ğuna gelir, orada bir süre oturur, ardından da göğe yükselir. 
Akşam oldu, Anacık Sultan, namazını kıldıktan sonra mut­
fağa gitti, ona hoş kokulu bir çorba pişirdi. Çorbadan sonra yan 
yana oturdular, gece yarısına kadar öyle durdular, konuşmadı­
lar. 
Sonunda Anacık Sultan sessizliği bozdu: 
"Konuşmuyorsun İnce Memed, bir derdin mi var oğlum 
senin?" diye sordu. 
"Dağlardan iniyorum Anacık Sultan," dedi İnce Memed. 
"Eşkıyalık bana göre değil. Hiçbir işe yaramaclun şimdiye ka­
dar. İnce Memedi öldüreceğim. Onu sana sormaya geld im." 
"İçin neyi istiyorsa onu yap!" 
"Onu yapayıın da, nereye gideyim, ne yapayım? Bir de be­
nim başıında külfetim, karıın var, aşağıda Vayvay köyünde yo­
lumu gözlüy or." 
"Hiçbir gidecek yerin yok mu?" 
''Yok Anacık Sultan. İnce Memed ölünce yerine çok İnce 
Memed gelecek. Fakir fıkaralar çok, ötekiler az. Ben nereye git­
meliyim?" 
Sustular düşüncelere daldılar. İnce Memedin gözleri kutsal 
kılıca takılmış ayrılmıyo rdu. Bu kılıç sahipsiz kalmışh, bundan 
sonra onu oradan alabilecek bir kişi çıkacak mıydı? 
"Gitmesem, bu dağlarda kalsam, olmaz mı Anacık Sultan, 
ömrümü burada bitirsem, birkurşunla da ölsem ... " 
Ondan destur istiyordu düpedüz İnce Memed, gitme, eşkı­
yalığını sürdür, senin yazgın da bu imiş, alın yazını silemezsin, 
demesini bekliyordu. O bunu söylerse, bundan sonra iş tamam­
dı. 
"Gönlünün istediğini yap." 
459