li dikkate almaya zorlayarak. "Niye ablam ı seçmiyorsun? Banu 
ablam kur şun işinin s ırrını öğrenmeye can at ıyor. Ben i şe yara-
mam. Büyü müyü ö ğrenecek en son ki şi benim bu evde."  
"Bunun büyüyle alakas ı yok. Kuran- ı Kerim büyüyü yasakla-
mış zaten," diye ç ıkıştı Cicianne. "Ablan ın nasibi ba şka seninki 
başka. Kurşun işinde sen do ğru kişisin. Kararl ısın, tezcanl ısın, öf-
kelisin."  
"Öfke mi dedin? İyi de öfkenin bu i şe ne faydas ı var? Gönül 
fukaras ı tiplere sövüp saymak söz konusu olsa en iyi aday ben 
olabilirim de, mesele ba şkalanna yard ım elini uzatmaya gelince 
kimseye bir faydam dokunaca ğını sanmam anneannecim," de-
mişti Zeliha Teyze s ırıtarak.  
"İçindeki iyili ği küçümseme," demi şti Cicianne cevaben. 
"Senin dilin murdar ama kalbin temiz."  
İşte o zaman Zeliha Teyze konuyu ilanihaye kapatan bitiriş 
cümlesini sarfetmi şti. "Benden kur şuncu mur şuncu olmaz. Ka-
fam kar ışık olabilir ama inkâr ımda, isyan ımda ve dahi inançs ızlı-
ğımda sebat edecek kadar ta şakl ıyım!" 
"Tövbe de. Git derhal a ğzını sabunla y ıka," diye azarlam ıştı bu 
tart ışmaya kulak misafiri olan Gülsüm Nine. "Tövbe isti ğfar et."  
Ama Zeliha Teyze geri almam ıştı laflar ını. Bu konu şmadan 
sonra bu ve benzeri konulardan ısrarla uzak durmu ştu. Ailesinin 
yar ısı kaskat ı laik Kemalist, di ğer yar ısı ise dini bütün Müslü-
mand ı. İki taraf hem sürekli çat ışarak hem de kendilerince bir 
uyum geli ştirerek ayn ı çat ı alt ında yaşamay ı başarırken, paranor-
mal yetenekler su gibi, ekmek gibi, tuz gibi normal kabul edili-
yordu. Zeliha Teyze her iki tarafa da e şit uzakl ıkta durmay ı tercih 
etmişti. 
Neticede Cicianne, senebesene Kazanc ı hanesindeki tek kur-
şun dökücü olarak kalm ıştı. Ne var ki yak ın zamanlarda bir sabah 
kendini elinde ne yapaca ğını bilemediği bir tava dolusu erimi ş 
kurşunla bulunca, bu i şi bırakmak zorunda kalacakt ı. 
"Ne demeye elime tutu şturdunuz bu fokur fokur tavay ı," diye 
sormuştu Cicianne. Tavay ı elinden usulca alm ışlard ı. O zaman-  
 dan beri bu vazifeyi asla yapmam ıştı. Şimdi konu bir kere daha 
açılınca bütün ba şlar ihtiyar kad ına döndü; bakal ım konuşulanlar ı 
takip edebilmi ş mi diye.  
Kahvalt ı sofras ında aniden ilgi oda ğı haline gelen Cicianne 
başını kald ınp mavi-gri bo ş gözlerle ailesine bakt ı. Bir taraftan da 
sucuğunu gürültülü gürültülü çi ğnemeye devam ediyordu. Lok-
mas ını yuttu, usulca ge ğirdi ve tekrar kendi dünyas ına kaç ıyor-
muş gibi göründü ğü bir anda, herkesi belle ğinin berrakl ığıyla şa-
şırtıverdi:  
"Asyac ığım, sen hiç merak etme, ben sana kur şun dökerim. 
Ne kadar kem göz varsa üstünde çat ır çat ır çatlat ınm hepsini."  
"Eksik olma Cicianne," dedi Asya uysalca gülümseyerek.  
Asya küçükken Cicianne nazan savu şturmak için düzenli 
olarak kur şun dökerdi ona. Do ğrusu pek c ılız bir bebek olan As-
ya'n ın da fani hayat ının başlang ıcında az biraz yard ıma ihtiyac ı 
varm ış gibi görünüyordu. Nedense sürekli aya ğı tak ılıp yüzüstü 
düşer; her sefe rinde alt dudağını kanat ırdı. Her seferinde kabahati 
bebeğin dengesiz ad ımlan yerine nazarda bularak, Cicianne'ye 
havale ederlerdi onu.  
İlk başlarda bu tören Asya için keyifli e ğlenceli bir oyundan 
ibaretti - bir de büyüklerin ilgisine mazhar oldu ğu için mesut. 
Çocukken her türlü sihr-i helal ve sihr-i haramdan hayli keyif al-
dığını hat ırlıyordu; büyüye olmasa da aile büyüklerinin devr-i fe-
leğe söz geçirebilece ğine inanacak kadar toy oldu ğu zamanlarda. 
Bilhassa kur şun dökme töreninin aynnt ılanndan ho şlan ırdı: evin 
en k ıymetli hal ısının üzerine ba ğdaş kurup oturmak, ba şının üze-
rine bir battaniyenin gerilmesini izlemek, bu tuhaf çadmn alt ında 
kendini korunakl ı ve sakl ı hissetmek, herkesin m ır m ır okuduğu 
dualan dinlemek ve nihayet o c ızlayan sesi, tiz bir ç ığlık gibi, Ci-
cianne'nin su dolu bir tencereye erimi ş kurşun döküşünün sesini 
ve o sese e şlik eden kelimeleri i şitmek:  
Elemterefi ş kem gözlere şiş 
Göz edenin gözüne k ızgın şiş