En sonunda Zülfü bütün yürekliliği üstünde, kan ter içinde 
kalmış ayağa kalktı, onun kolundan tuttu: 
"Bey , Bey, Bey," dedi yavaşça, "kendine gel. Sana bir şey 
olacak. Taşkın Bey sana karşı hiç öyle sözler söyler mi, sen yan­
lış anlad ın." 
Taşkın Bey, süt dökmüş kediye dönmüş, bir köşeye çekile­
rek büzülmüş, Beyefendinin hışmından korunm ak için ne ya­
pabileceğini düşünüyor du. 
Zülfünün durumundan yüreklenen öteki kişiler de ayağa · 
kalktılar, Arif Saim Beyin yöresinde halka olarak, onun Taşkın 
Beyi yanlış anladığını, oysa Taşkın Halil Beyin, hiç öyle kötü bir 
niyeti olmadığını söylediler. Onu kandırmak için, bin dereden 
su getirerek, her bir yandan, o alarak, öteki bırakarak konuştu­
lar. Taşkın Halil Bey, büzüldüğü yerden fırladı, o da öfkelen­
mişti. "Bey, Bey, Bey," diye, ondan daha yüksek bağırarak Be­
yin karşısına geldi dikildi. 
"Beni dinle, beni dinle, beni dinle Arif Saim Bey, bu ev be­
nim, benim evimdir , bu evde sana kimse kaşın altında gözün 
var bile diyemez . Yanlış, yanlış aniadın beni. Yanlış, yanlış, 
yanlıııış ... " 
O kadar bağırdı ki sonunda Arif Saim Bey, uykudan uya­
nırcasma kendine geldi, sesini kesti, sağına soluna şaşkın şaş­
kın, ne oluyor , dereesine bakınd ı. Taşkın Halil Bey bu fırsatı ka­
çırma dı: 
�'Bu ev benim evimdir , bu evde ne ben, ne de hiçbir insan 
Beyimize, kaşm altında gözün var, diyemez ." 
"Öyle mi?" diye sordu Arif Saim Bey. 
"Vallahi de taliahi de öyle," dedi Taşkın Halil Bey. 
ötekiler de yemini bastılar. 
Arif Saiın Bey epeyi bir uğraştan sonra yatıştı. 
"Yüzba şı." 
. "Buyur Beyim." 
"O kadını ve o aşıklan istiyoru m. Ne kadar aşık varsa şu 
ovada ve dağlarda toplayacaksınız. Bu irtica unsurlarından 
kimse kalmayacak. O kadıın, ne kadar çabuk. alıp getirmek 
mümkünse o kadar çabuk, bizzat sen gidecek dağlara alacak 
getireceksin. Bizzat sen!" 
498