da vardı, hani öğrencilik yıllarımda kanıma girip bir 
türlü aklımdan çıkmayan hastalar; ara sıra da orada­
ki lepra pavyonlarına gidip onların durumlarını 
kontrol ediyordum. Bir ilgi alanım daha vardı, öğ­
rencilik yıllarımdan beri laboratuvar çalışmasını çok 
severdim. 
Bir mikroskobun başına oturmaya göreyim, sa­
atlerce kalkamazdım yerimden. Londra'daki stajım 
sırasında hist opatoloji öğrenmiştim. Osman ve 
Nevzat hocalarım da, histopatolojiyi vaktiyle aynı 
hastanede öğrenmişler ve Çapa'da uygulamaya 
koymuşlar dı. Nevzat Hoca'dan sonra ihmal edil ­
meye başlayan bu konuya, Prof. Melih Tahsinoğlu 
ile birlikte yeniden el atıp, çalışmaya başlamıştık. 
Böylece laboratuvarda çok vakit geçirmeye başla­
dım. Artık zamanım tamamen bana aitti ya, canım 
ne isterse yapabiliyordum. Bazı geceler geç vakitle­
re kadar mikroskop başında oturuyor, notlar çıka­
rıyor, çalışıyor dum. İşte o günlerin birinde, dikka­
timi biyolojik alandan toplumsal alana çeken bir 
olay oldu. İşimiz gereği, genelev kadınları ve fuh­
uşa karışmış insanlarla sık karşılaşırdık. Bizi en kor­
kutan hastalık, frengiydi. İnsandan insana seks yo­
luyla bulaşan ve penisilin iğneleriyle hemen tedavi 
edilmezse kötü neticeler veren bu hastalığı tespit 
etmek çok önemliy di. 
Bir gün karşıma, karakolda polisten yediği da­
yaktan, haşat olmuş bir hayat kadını getir diler. Ka-
224