Kapıdan sumak, yanmış yağ kokulu dumanlar fışkırdı, koku­
su camiyi aştı. Doktorun toza batmış çıkmış sıtmalılarla dolu 
avlusuna ulaştı. İkindiye doğru usta onun önüne bir kebap 
tabağı daha getirdi koydu, Memed de oralı olmayarak, yağlı 
parmaklarını yalayarak kebabı yedi bitirdi. Akşam oldu, Me­
med gözlerini çınann altına dikmiş, bir tek sözcük konuşma­
dan bekliyor du. 
Kebapçı onun başucuna dikildi: 
"O adam çoktandır gözükmedi," dedi. 
Memed ayağa kalktı: 
"Aya klan boğa derisi çanklı. Deniz kıyısına geldi de, ayak-
lan yanı başımda durdu ." \, 
"Çanğını manğını bilemem. Onu bir kere gördüm. Onda 
da sen koval adın." 
"Nerede şimdi o?" 
"Gelme di." 
"Bir daha gelmeyecek mi?" 
"Ben onun arasını bilemem ." 
"Adı ne onun?" 
"Bilemem ." 
''Yarın gelecek mi?" 
"Bilemem ." 
"Boğa derisi. .." 
Ertesi sabah Memed tam zamanında gene geldi, adam gel-
medi . 
"Boğa derisi," dedi Memed . 
"Çarık/' dedi kebapçı. 
"Gelir mi?" 
"Allah bilir ," dedi kebapçı. 
Dumanlar fışkır dı. 
Odalara cibinlik kurdurmuştu Seyran, Memed hiç farkı nda 
olmamıştı. Cibinliği kaldıny or, altına giriyor , uyuyordu. Sivrisi­
nek ordulan öylesine saldınyordu ki Seyran sabahleyin kalktı­
ğında beş on sivrisineği cibinliğin köşesine sinmiş buluyor, öl­
dürüyor , sinek sokmasından şişmiş alnını, bacaklanm, kolları­
nı, yüzünü, boynunu kaşıyordu.