salona  geçti.  Herkes  sofraya  oturmuş,  bir yandan  çorbalarını  kaşık-
layıp,  bir yandan  da haberleri  seyrediyordu.  Masanın  bir ucunda,  10 
numaradaki  yaşlı  dulun  gönderdiği  üç dilim  kadayıf  duruyordu. 
Kenardaki  sandalyeye  ilişirken,  ekrana  takıldı  Zeliş'in  gözleri. 
Üç günlük  bebeğini  bir poşetin  içine  koyup,  süpermarketlerden  bi-
rinin  çöplüğüne  bırakan  16 yaşındaki  anne,  kameralardan  saklama-
ya çalışıyordu  yüzünü.  Talihsiz  bebek  bütün  gün  bir varilin  içinde 
kalmış,  akşama  doğru  viyak  viyak  ağlamaya  başladığında  çevreden 
geçenler  tarafından  fark  edilip  kurtarılmıştı.  Karakola  götürüp  kar-
nını doyuran  polisler,  Kader  koymuşlardı  çöpten  çıkan  bebeğin  is-
mini. 
Birden  Kader  belirdi  ekranda.  Kıpkırmızıydı  suratı.  Durmadan 
ağlıyor  ve ağladıkça  daha  da beter  kızarıyordu.  Zeliş  Ateşmizacoğ-
lu'nu  ter bastı.  Kırmızının  cenderesinden  kurtarmaya  çalıştığı  bakış-
ları ümitsizce  dolaştı  sofrada.  Geç  kalmıştı.  Kader  bir polisin  kuca-
ğından  bir başkasınınkine  geçerken,  hızla  karardı  tüm  görüntüler. 
Ama  karanlık  zaten  kırmızıydı. 
Zeliş  Ateşmizacoğlu  bayılmıştı. 
249