manı yorum  her yere. Görev  her zaman  kutsald ır, icabına  göre tırmanırsın  da, yüzersin de, 
koşars ın da. Allah tembell eri h iç sevmez.”
“Biraz y avaş y ürü dedi k diye mi bana bu  fırça  şimdi?”
“Yava ş harek et ederse k işimizi  bitirem eyiz Hüdai,”  dedi Vali.  “Bak  bugün  mutlaka  köprü 
yerini saptamamız  gerek. Yarından  sonra,  benim başka  işlerim var, içme  suyu  proj esiyle ceb­
elleşece ğim. Ha ydi, h ızlan biraz.”
Birkaç günden  beri,  peşlerinde  Gürcistanl ı bir baba- oğul ve 8. Bölged en iki görevliyle dağ 
tepe geziyorlardı  köprü yerini saptamak  için.  Maha lli gazetelerde  köprüyü  yaptırmak  için 
mühend is aradı kları  haberler i çıkınca,  birkaç  firmanın  yanı sıra, bir de Rus uyruklu  bu baba-
oğul talip olmuşlard ı işe. Vali dikka tle incel etmiş ti teklifleri. Kaymakam'la beraber  kafa  kafaya 
vermişler v e Gürc ülerd e karar  kılmışlardı.
Vali, Gürcüleri  motora  koyup Fırat  üzer inde  köprü yerini saptamaya  götürdüğünd e, “Şunl­
ara marifet imi göstereyim de beni  masas ının  başından  hiç kalkmayan,  ceketinin  düğme leri 
ilikli, kabız  bürokra tlardan  sanmasınlar,” diyerek soyunmuş, mayo suyla suya atlayıp su ka yağı 
gösterisine başlamışt ı. Yaşlı Gürcü  bir süre Vali'yi seyrettikten sonra,  motorda kilerin  şaşkın 
bakışları  arasınd a, üstünd ekileri teker teker çıkar tmış,  donu yla atlamışt ı suya ve güçlü  kulaçl­
arla bir yunus  gibi hızla ilerlemi şti nehirde,  âdeta motorla  yarış ederek. Adamın  bir zamanlar 
Rusya'd a yüzme  şampiyo nu olduğunu  böylec e öğrenmişl erdi ve Vali'nin fiyaka  heve si kursağ­
ında ka lmışt ı.
Kemaliy e Beled iye Başkanı, “Sayın Valim,  Gürcüleri iyi yüzücüler  oldu kları için tercih  ettiğ­
inizi neden  saklamaya  çalışıyorsunuz?”  diye takılıyordu  Vali'ye. Ama  onlar ın asıl tercih ned­
enleri,  Rusya'd a demirin  çok ucuz  olması ydı. Adamlar  demir-çeli klerin i kendileri getirece k ve 
bir asma  köprü  yapacaklardı.  Bir buçuk yıl içind e açmayı  vaat ediyorlard ı köprüyü.  Hem en 
hemen  her konuda  anla şmışlar,  iş köprünün  yapılacağı  noktay ı saptamaya  kalmı ştı. Her iki 
yakanın arasında ki mesafe  uzun  olduğu  için, köprüyü  daha  ucuza  getirme k ve sağlama  alma k 
bakımından  belki biraz  dolgu yapmak  gerekece kti. İşte bu noktada  Hüda i giriyordu  devrey e. 
Dolguyu Hüdai üstlenece kti.
Hüda i birdenbir e, kendind en bekl enmey en bir çeviklikle, taşların  üstünden  atlaya  atlaya 
önden koşturdu.  Birk aç yer belirlemi şlerdi  ve ona göre en akla uygunu  şimdi  onun  tam durd­
uğu nokta idi. Eliyle işaret  etti, “Nah  şuras ı... Şu tam karşımızda ki kayayı dinamitl eyip bir on 
metre kadar  doldurursak, mis gibi iş olur.  Heyy tercüman...  Nerede  bu adam  yahu?”  Eliyle 
işare t etti genç a dama.  Tercüman  yaklaştı.
“Söyle  şunlara,  biz burayı  münasi p bulduk.  Tek taraflı  asma  köprü  için ideal bir yer. Sor 
bakal ım onlar da böy le mi dü şünüyorlar?” ded i.
Baba-oğul  ve tercüman,  onların  hiç anlamadıkl arı bir dilde bol R ve Z harfi kullanarak bir 
şeyler konuş tular.  Vali biraz  uzağa gitmiş, gözler ini karşı kıyıya dikmi ş, kımıldamadan  duruy­
ordu. Kar şı tarafa  uzanan bir çel ik köprü ha yal ed iyordu su yun üzerind e.
“Biz buray ı uygun gördük. S iz ne diyorsunuz s ayın Valim?” d iye sordu Hüdai.
“Bu benim k arar ver eceğ im bir husus d eğil. Ben n e mühendi sim n e de müt eahhi t. En uy gun 
yerin nere si olacağına siz k arar ver in.”
“Biz buray ı tespit ettik.” Eli yle durduğu yerd en k arşıya doğru bir y ay çizdi Hüda i.
“iyi. H ayırl ısı olsun.” 
“Herke s hemfikir gözü küyor, sa yın Valim,” d edi K emaliy e Ka ymakamı.
“O halde bu iş bitmi ştir. Gürcüler y arın bana s on h esaplar ını g etirsinler,” ded i Vali.
Tercüman  Rusça  bir şeyler söyledi, sonra  baba- oğulun  bir ağızdan  konuşmaları nı dinledi. 
“Efendim, on beş gün içind e bildir ecekl ermiş,” ded i Val i'ye.
“Ned en on be ş gün? N eden y arın d eğil?” di ye sordu  Vali.
“Hesap kitap y apaca klarmış. Zaman i stiyorlar,” d edi t ercüman.
“Zat en yaklaş ık rakamları  konuşmuştuk.  Mesafey i ölçsel er, bu gece hesaplar ını çıkarsalar