"Bu ermiş yapılı, eli sazlı, güzel türkü söyleyen, tatlı adam 
hiç İnce Memed olabilir mi?" 
"Olamaz," dediler. 
''Ya bu çocuk? Daha bıyıkları yeni terlemi ş. Bir tek kurşun 
bile sıkamamış . Önünde hiç kapçık yok. .. " 
"Hangisi İnce Memed, burada İnce Memed var mı yok mu, 
biz sana onu soruyoruz Emiş Hatun." 
"Burada İnce Memed var," diye derin derin içini çekti 
Emiş Hatun. "Bizim ocağımız bath da söndü Çavuşum, bura­
da, bu ölüler arasında İnce Memed var Çavuşum. Bu dünyaya 
bir daha böyle bir İnce Memed gelir mi ki ... " Gitti, o iriyarı, sağ 
yanına yatıp kıvrılmış, kütüğün üstündeki ilk kurşunu yiyince 
böğürerek havaya fırlamış, sonra da yöreyi çırmalayarak, an­
cak altı kurşun yedikten sonra zorla can vermiş eşkıyanın yanı­
na diz çöktü : "Vay İnce Memedim vay," diye ığralanmaya, ağıt 
yakmaya başladı usul usul. Öteki köylü kadınlar da geldiler, 
ölünün yöresine halkalandılar, usuldan ağlamaya, ağıt söyle­
meye başladılar. 
"Muhtar kim?" diye kalabalığa bağırdı öfkelenmiş, tir tir 
titreyen Yüzba şı. 
"Benim Yüzbaşım." 
Yüzbaşı kadınları gösterdi: 
"Bu ne, ne oluyor bu köyde, bir eşkıyaya, bir katile böyle 
ağlamak?" 
"Bizde kim olursa olsun, gelenek görenektir, ağlarlar, ağıt 
yakarl ar." 
na." "Yerin dibine batsın böyle bir gelenek gören ek! Gel yakı-
Muhtar Yüzbaşının karşısına gelip hazır ola geçti: 
"Emret komutan ım." · 
Bu sırada Yüzbaşının gözüne kayalıktaki at ilişti: 
"Senden üç gün içinde bu atın kellesini isterim ." 
"Emret Yüzbaşım, baş üstüne Yüzbaşım ... Üç gün içinde." 
"Şimdi beni dinle Muhtar, dokuz tane beygir bulacaksın, 
bulabilir misin?" 
"Bizim köyde yalnız üç beygir var Yüzbaşım. Ama yakın 
köylerde çok at var, ister iz." 
118