136 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
Ali gene kızgınlıkla: 
"Elalemi , şu namussuz köylüyü de üstüme güldürür üm, öyle mi? Çukurda 
kaldı da ... " 
Sustu. Elif onu teselliye çalışıyordu, bin dereden su getiriyordu. Oysa hiç 
karşılık vermiyor, boyuna içi alıp alıp veriyordu. 
Sıcacıktır Çukurun toprağı. Yumuşacık, pamuk gibidir. Kim bilir nasıl böyle 
un gibi yapmışlardır bu toprağı? Kara, ışıltılıdır. Yürürken ayak bileklerine ka­
dar toprağa gömülürsün. Seher vakti düş gibi buğulanır. Işık günden değil, top­
raktan çıkar gibidir. Çukurun bu hali dağlarda yoktur. 
Deli Bekirin avradının kalçası yuvarlak, oynaktır. Boyu azıcık kısadır am­
ma, cilvesinden geçilmez. Yüzü yanal elma gibi pembeleşir, açılır. Uzun kir­
piklerinin gölgesi ak yüzüne düşer. Kömür gibi kara gözlerine bakamazsın. 
Dur bak, karşısında titretir. Zangır zangır titrer kalırsın. El değdiremezsin 
eline. Ne demiş, yatmaya kaya gölgesi, eğer şahınaran olmasa, sevmeye gü­
zel kısası, eğer fitnekar olmasa. Gerçekten de fitnekar. Delice Bekir inanmaz. 
Gözüyle görse, inanmaz. Bir genç gelsin yetişsin de, şu on yıldır Delice Bekir 
Ağanın avradının koynuna girmesin, bu olacak iş değil. Kitapta yazılı gibi, hü­
kümetin kanunu gibi. Bir delikanlı önce Döndülü gelinle yatar. Delikanlı evle­
nir, çoluk çocuk sahibi olur da Döndülü gelinin cilvesini anlata anlata bitire­
mez. Hemen hemen hiçbir evli erkekle yatmaz Döndülü gelin. Üstelik türküler 
çıkarılmıştır. Deli Bekirin yanında da söylerler. Birinde Deli Bekir boş bulun­
muş, "kim bu üstüne bunca türkü çıkarılan Döndülü gelin?" diye sormuş. Bir 
tanesi, "bizim nene," demiş, "çok güzelmiş de üstüne ezelden böyle türküler 
çıkarılmış." 
Bilir bilir, her bir şeyini bilir ama Döndülü gelinin Delice Bekir Ağa, göz yu­
mar. O da öyle bir adam. Aldırmaz. Bir güne bir gün avradını karşısına alıp da, 
bu nedir 7 Nedir bu ettiklerin avrat, dememiştir. 
Sıcak bir gecede. Sıcak değil, ılık. Garbi yeli efil efil ederken. Denizin üstün­
deki ak, yelken bulutlan gönderir o yeli. Şafağa karşı, hava soğur azıcık. ülker 
yıldızı, pervazlanıp, ışık saçar dönerken. Yatırmalı Döndülü gelini sıcak, yu­
muşacık pamuk tarlasının toprağına. Kalçaları toprağa gömülür. Ilık. Tadına do­
yulmaz. İnsanın başı döner. Bedeni yeyniler, uçar. Böylesi insanoğlunun başına 
bir ömürde ancak bir kere gelir. Döndülü gelin bu işi iki kere yapmaz. Evlilerle 
hiç yapmaz. Ama Aliyi sever. Bayılır. Türküsün ü, kavalını sever. Boynunu, du­
daklarını sever. Avrat olunca, Döndülü gelin gibi olmalı. 
Elif sağında yürüyordu. Yanladı, ona dokundu. "Fıkara," diye düşündü. "İki 
yılda, ne cilvesi kaldı, ne kişnemesi. Kocayıverdi." 
E lif: 
"Herif," dedi, "tırnaklarına kurban olduğum. Ana, ana diye bağır. Yolların 
kıyısında da bakalım. Bir karanı görürsek. .. "