KADERIN CILVESI 193 
ameliyat mı yapılıyordu? Daha fenası sevda yüzünden bir vu­
rulan mı oldu? Kan mı döküldü? Gelen feryatların büyük bir 
can acısıyle ta yürekten koptuğu anlaşılıyordu. 
Istırap çeken yalnız bağıran kadın değildi. Yukarısı karıştı. 
Odadan odaya kozuşuyorlar, sofada telâşlı adımların pat pat­
ları birbirine dolanıyor, merdiven başında alçak perdeden fakat 
heyecanlı fısıltılar oluyor. , 
Biz, yangın topu gibi feryatların sayılarını sayarak, gezi­
nenlerin ayak seslerinden manalar çıkarmağa, mırütılardan sır­
ları çözmeğe uğraşarak fakat ne yazık ki, hiç bir şey keşfe-
demeyerek öylece duruyor, gözlerimiz uğursuz bir korku ile 
süzüle süzüle birbirimize bakmakta iken merdivenlerden aşağı 
yuvarlanır gibi birisi indi. Ben hemen odadan fırladım. Sokak 
kapısının önünü tutarak koşanın yolunu kestim. Vortik'le gö­
ğüs göğüse geldik. 
Telâşla burnundan soluyan genç Ermeni'nin gözleri bir aca­
yip bakıyordu. Merakım büsbütün arttı. Sordum: 
— Ne var? 
— Hiç bir şey. 
— Nasıl hiç bir şey? Yukarıdan acı acı sesler geliyor. Bir­
birinize giriyorsunuz. 
— Ben de bir bağırtı duymuşum ama neden bilmiyorum. 
— Nereye gidiyordun böyle koşarak? 
— Bana izin yoktur ki, nereye gittiğimi diyeyim. 
— Söyleyeceksin. 
— Efendi, çekil yolumdan. Bir dakika geç kalmamın di­
binden fena bir şey çıkar. 
— Söyleyeceksin diyorum. 
Bu son sözüme karşılık olarak Ermeni delikanlısı beni 
iki omuzumdan o kadar şiddetle bir sarsış sarstı ki, anî bir baş 
dönmesine uğrayarak sersemledim. Yıkılırken duvara futun­
dum. 
Bu sendeleyişimden yararlanarak uşak kapıdan dışarı ok 
gibi fırladı gitti. Merakıma şimdi bir de öfke eklendi. Ne de­
mek? Yukarıdan korkunç bir cinayet şüphesini veren acı, bo­
ğuk sesler duyulsun da uşak, sorularıma karşılık vermeye izinli 
olmadığım söyleyip küstahça beni iterek savuşsun. 
F. 13