MUNİSE 
HALİL 
MUNİSE 
HALİL 
MUNİSE 
HALİL 
MUNİSE 
HALİL. 
MUNİSE 
HALİL 
MUNİSE 
HALİL 
MUNİSE 
HALİL 
MUNİSE 
HALİL bir kendine bakmaz mısın sen? Bir bak kendi­
ne. Bir bak şu duruma. Bir düşün ... Düşün 
anne, düşün! 
Düşünürüm oğlum. Gecem gündüzüm, hep 
seni düşünürüm ... Hep sizi ... 
(Çaresiz) Peki. (Bir an) Dinle şimdi ... 
Gel, şöyle otur biraz. Otur bari (HALİL kımıl" 
damaz.) Tatile girdiniz değil mi? 
Hayır. 
Öyle ya, imtihanlar var daha ... 
Fakülte kapalı. 
Kalacaksın öyleyse? (Bir tin) Kalmayacak mı­
sın? (Bir an) Nedir Halil'im? Nedir bu tedir­
ginliğin? Bu ateş almaya gelmiş gibi halin? 
Kurbanın olayım, hiçbir şey anladığım yok 
ki ... 
(Kararlı) Dinle anne ... 
Söyle yavrum. Geç şöyle. Otur da anlat... 
Hayır. Dinle. Kesme sözümü. (Bir an) Dün gece 
samanlığa bir arkadaşımı sakladım. Bir de ... 
Amanın! Yoksa bi iş mi var başında senin? 
Anlamak. istemedim, istemedim ama oğlum, 
sezip dururum ... RadyolarC:.an sayıp dökü­
yorlar ... Hiç aklıma getirmek istemedim. Hep, 
bizle ilişiği yokmuştur , dedim ... Anlat sen ba­
na ... Neye bulaştın aslanım? 
Ne bulaşması canım? 
Öyleyse? Tabi, tabi, bulaşmazsın sen, bilmez 
miyim? 
Bak anne, dün gece buraya getirdiğim arka­
daşımı sen ... 
(Konudan kaçar.) Gel, bir çorba iç hele ... 
İstemez! Hemen gitmem gerek. Ben yeniden 
gelip arkadaşımla ötekini alana dek. .. 
238