----- ™------------------------------------------------ Kazadan Sonra ------------------------------------------------------------ ----- 
yemeği diye sunulan karmakar ışık birşeyler yedik. Nurcihan ne  
Sibel'den söz etti ne de Füsun'dan sonra hi ssettiklerimi sordu. Kalbime  
işleyen bir tek şey yapt ı; yemeğin ortas ında durup dururken bir gün 
çok mutlu olacağ ım ı, bunu sezdi ğini söyledi. Bu SÖ* de, ha yatın 
mutluluk ihtimalinin bana kapand ığım daha çok hissettirdi. Mehmet  
eski Mehmet'ti, ama Nurcihan sanki yeni tan ıdığım biri gibiydi; sanki  
ortak onca hat ıram ız yok olmu ştu. Bunun gittiğimiz lokantan ın 
havas ıyla, şehrin hiç sevmedi ğim bu yeni sokakları yla da il gili 
olduğunu akl ımın bir yan ıyla alg ılıyordum. 
Bu yeni sokaklar, İ stanbul'a her gün bir yenisi eklenen betondan  
tuhaf mahalleler, hastaneden ç ıkt ıktan sonra hemen hissetti ğim şeyi, 
Füsun'un ölümünden sonra İstanbul'un bamba şka bir yere dönü ştüğü 
duygusunu kuvvetlendiriyordu. Y ıllar sürecek uzun yolculuklara beni  
haz ırlayan en kuvvetli duygunun bu oldu ğunu ş imdi söyleyebilirim. 
Bir tek, Nesibe Hala yı ziyaret ettiğim zamanlar, İstanbul'un eski,  
sevdiğ im İstanbul oldu ğu duygusuna kap ılıyordum. Birlikte gözyaşı 
döktüğümüz ilk ziyaretlerimden sonra, bir ak şam Nesibe Hala lafı hiç  
uzatmadan yukar ıya ç ıkıp Füsun'un odas ına bakabilece ğimi, istedi ğim 
her yeri istedi ğim gibi kar ıştırıp her istedi ğimi alabilece ğimi sö yledi 
bana. 
Yukarı ya ç ıkmadan önce, Füsun ile uzun bir süre tören haline  
getirdiğim şeyi yaptım: Kafesin ba şına gidip Limon'un suyuna ve  
yemine bakt ım. Akşam yemeklerinde yapt ığım ız şeyleri, televiz yon 
seyrederken konu ştuklar ımızı, hep birlikte sekiz yıl sofrada  
paylaştıklarım ızı, yaşad ıkları mızı hat ırlamak, Nesibe Hala'n ın gözlerini  
suland ırıyordu. 
Gözyaşlar ı... Sessizlikler... Füsun'u hat ırlamak ikimize de çok a ğır 
geldiği için, yukar ıya Füsun'un odasına ç ıkmadan önceki i şleri elden  
geldiğince k ısa kesmeye çalış ıyordum, iki haftada bir Çukurcuma'daki  
eve Be yoğlu'ndan yürüyerek gider; akşam yemeğini, Füsun'dan hiç söz  
etmemeye çal ışarak Nesibe 
 
540