sanacak. Abdülhamit’in yüzüne baktı: sakalını tutmuş dü-
şünüyordu Sultan. “Cumhuriyet, bu duruma bu kadar ka-yıtsız kalamaz.” diye haykırmak istedi. “Bunlara göz yuma-maz!” Yerinden kalkmaya çalışarak Abdülhamit’e doğruuzattı ellerini. Oda kararmıştı, divanı göremiyordu artık.“Üçüncü Cumhuriyeti de kurduğum halde, bunlara nedenmi engel olmuyorum? Duyduğu bu yeni sese çevirdi başını.“Gücüm yetmiyor,” dedi ses. Oda biraz aydınlandı: T ur-gut’un karşısında Mustafa Kemal duruyordu. Onu resimle-rinden tanıyan biri için kim olduğunu anlamak çok güçtü;fakat T urgut tanıdı. Mustafa Kemal çok şişmanlamıştı. Saç-larının hemen hepsi dökülmüş, sırtı kamburlaşmıştı. Sesiyorgun çıkıyor, konuşurken dudaklarının arasından altındişleri görünüyordu. Buruşuk yüzü beyaz kıllarla kaplıydı.Eski bir ropdöşambr giymişti.
T urgut, bütün gücünü toplayarak konuşmaya çalıştı:
“Nasıl olur? Siz idare etmiyor musunuz? Nasıl engel ola-mazsınız?” Mustafa Kemal, çaresizliğini gösteren bir hare-ket yaptı. T urgut, ona doğru ilerlerken ter içinde uyandı.
Saat on bire kadar yatakta kaldı. Son günlerde üstüste
gördüğü rüyaların, daldığı hayallerin verdiği huzursuzluklayatakta dönüp duruyor, rahat bir durum bulamıyorduuzanmak için. Sonunda, yatmakla daha çok yorulduğunuanlayarak kalktı ve hemen giyindi.
Nermin, salonda pazar gazetelerini okuyordu. Kanepeye
giderken aynaya takıldı gözü T urgut’un. Kısa bir süre ayna-da kendini seyretti. “Şişmanlıyorum, diye geçirdi içinden.Mustafa Kemal gibi. Büyük mavi gözlerim yakında bu an-lamsız yuvarlak surat içinde kaybolacak. Ya saçlar? Aceleetmeliyim. Burun ve ağıza bir şey denemez doğrusu. Gözucuyla karısına baktı: acaba bu incelemenin farkında mı?Kalın, etli dudaklarını uzattı, diliyle yaladı onları; pembe-leştiler hemen, gerçek hacimlerini ortaya çıkardılar. Çok
84