:':,() KADERIN CILVESI 
Ratibe Hanım gözlerini sile sile söze karıştı: , 
— Anlatılacak sakıncalar var Efendi. Kız benim kızım. 
Yüreğimin cayır cayır nasıl yandığını anlatamam. Allahm kah­
rına uğrasın, akrabamızdan çapkın bir oğlan var: Fehmi... 
Önce kızımı işte o haylaz berbat etti. Seviştiler, Bizim en­
gel olmamıza hiç önem vermeyerek birlikte kaçtılar. 
Efendi, p yaşta çocuklar sevgiyi ne bilirler? Nerelerde 
nasıl maceralar içinde yaşadılar? Ne siz sorunuz, ne ben an­
latayım. Nihayet kızım Semiha, Fehmi'den usandı. Ondan daha 
bir çapkınına, hayırsızına kaçtı. Ferruh... 
İki delikanlı arasında tehlikeli bir rekabet ateş aldı. Kızı­
mızın kısa geçmişinde o kadar kirü, ö kadar berbat bir biyog­
rafi var ki, bunları duyan hiç bir erkek onu karılığa kabule ce­
sarete demez. •-...}' 
İşte biz size bütün sırlarımızı açıkça söylüyoruz: Benzet­
memi affedersiniz, denize düştük, yılana sarılıyoruz. 
Göz yaşları artan Ratibe Hanini hüzünlü hıçkırıklar ara­
sında kardeşine dönerek: 
— Tıkanacağım. Artık ötesini sen anlat, diye yalvardı. 
Artık anlatacak ne kaldı? Denize düşmüşler, yılana sarılı-
yorlarmış. Besbelli yılan ben... Fakat benden ne istiyorlar? Bu 
dereceye kadar baştan çıkmış bir kızı ben nasıl yola getirebi­
lirim? . „.V' 
VekilUğini yaptığım Şemi, kızları doğru yola çekmekle de­
ğil, kötü yola düşürmekle tanınmış bir adam. İşte hiç aklımın 
almadığı bir şey... Bakalım alt tarafı ne çıkacak? 
Kardeşinin teklifi üzerine Rasime Hanım yaşlı gözlerini 
bana çevirdi: 
— İşte Efendi, zannederim ki. felâketimizi anladınız. Ha­
limize acıdınız. Öyle ya siz de insan, belki bir koca, bir babası­
nız. Ah yüreği temiz bir kimse, kızının oğlunun kötü yola sap-
masıyle insanlıktan çıkar mı? Semiha'nın hikâyesi bütün is­
tanbul'a bir parmak bal oldu da halden anlayanlar yine de bize 
kötü gözle bakmıyorlar. 
— Teveccühünüze çok teşekkür ederim, işi kavradım. 
Denklemi kurdum. Fakat hangi usulle çözümlemek gerektiğine 
bir türlü aklım ermiyor. Bilineni az, bilinmeyeni çok...