moğlunun yöresinde fır dönüyor du. Birden, şiddetle kulağının 
dibine bir yumruk çakb. Göğsüne de birkaç dipçik ... Kerimoğlu 
sallandı . Düşecekken, Durdu kolundan tuttu. Bir, bir daha. Bir, 
bir daha: 
"Çıkar!" 
Kerimoğlu, acıyla konuştu : 
"Etme bana bunu Dur du. Kerimoğlunun evini şimdiye ka­
dar kimse basmadı. Yan ına kalmaz bu!" 
Bu sözler Durduyu çileden çıkardı. Kerimoğlunun kolunu 
bırakıp tekmelemeye başladı. Yere düşen Kerimoğlu: 
"Etme," diyor du. "Etme. Yaruna kalmaz." 
Durdunun hiddeti daha artb. Aya klarının albnda çiğneme­
ye başladı. 
"Ben de biliyorum yaruma kalmayacağını. Onun için seni 
donuna kadar soyaca ğım. Hiç olmazsa, koskoca Kerimoğlunun 
baca S,ından donunu almış derler. Aniadın mı?" 
Oteki bölmede ağlamakta olan kadınlardan birkaçı gürül­
tüyü duyunca, bu yana geçtiler. Bir kadın kendisini Kerimoğlu­
nun üstüne atb. Kadının bağımsı dört bir yanı tutuyord u. Gü­
dükoğlu, bağıran kadını tuttu, Kerimoğlunun üstünden alıp bir 
tarafa fırlath. 
Durdu bağırıyor du: 
"Çırılçıplak olmazsan, kendi elinle çırılçıplak olmazsan öl-
dürürüm seni." 
Kadınlar çığınşıyorlar dı. 
Kerimoğ lu: 
"Etme bunu bana. Etme, çoluğumun çocuğumun içinde," 
diye inliyordu. 
Bir ara gözü, öyle durup kalmış, dudaklarını yiyen, zangır 
zangır titreyen Memede ilişti. Ona, yalvanrcasına bakh. Meme­
din içinden bir şey "cızz" etti. Yandı. Cabbara döndü. Bakışblar. 
O iğne ucu parılbsı geldi Memedin gözlerine gene oturdu. Cab­
bar da hırsından avurtlarırun içini yiyordu. Çok kızdığı zaman, 
kan çıkınca ya kadar avurtlarının etlerini dişleriyle çiğnerdi. 
Keri moğlu : 
"Etme bunu bana Durdu Ağa," diye boyuna yinel iyordu. 
"Etme!" 
ı 2