boydan boya domuz yağına benzer bir maddeyle sıvandığını 
görünce zihni duracak gibi oldu ve biraz olsun huzur bula­
bilmek için kendini Aglaya'yı düşünmeye verdi. 
Yazdığı aşk şiirlerin i gece yarısına kadar fısıltıyla defalar­
ca okudu. Karanlık düşünceleri içinden bir çıkış yolu bul­
maya çalışıp gözyaşı dökerken, günün doğmasına beş sa­
atten az bir za171an kala, birtakım patırtılar işitti. Ebrehe 
ve adamları gelmişti. Odasından çıktığında, Zülfiyar ve di­
-ğeF-adamlar mmtasmda, ağzı burnu kan içinde, halatlar­
la elleri kollan sımsıkı bağlanmış birini gördü. İyi ruhları 
ve melekleri uzaklaştır mak için, yakalanır yakalanmaz te­
peden tırnağa domuz yağına bulanan bu adam, sözümo­
na Mehdl'nin ta kendisiydi. Ancak eşkali gerçekten de ona 
uyuyordu. Hadis kitaplarının yazdığı gibi açık alınlı, küçük 
burunlu, iri gözlü, dişleri parlak ve seyrek, uyluk kemikle­
ri uzun ve teni esmerdi. Kapıdan en son giren ve Mehdi' den 
uzak durmaya özen gösteren Ebrehe, Bünyamin'i umursa­
madan tutuklunun kapatılacağı hücreye ilerledi. Bu hücre­
nin, Bünyamin'in odasıyla ortak bir duvarının olması belki 
de bir rastlantı olmayabilirdi. 
Odasına geri dönen delikanlı kapıyı kapadıkt an sonra din­
leme aletini çıkardı. Mehdfyi gördükten sonra kendisinden 
böyle bir tepkinin beklendiğini düşünüyor, bu nedenle de 
yakalanacağı korkusunu pek taşımıyo rdu. Aleti duvara da­
yadıktan sonra şu konuşmaları işitti: 
Ebrehe, muhtemelen Zülfiyar'a, 
-"Dışarıda neredeyse otuza yakın dilenci çocuk var. Bir­
kaç adam gönder ve durumu araştırsınlar ". 
Zülfiyar: 
-"Evet. Bu benim de dikkatimi çekti. Hınzıryedi'nin ne 
yapacağı belli olmaz. İşimizi sağlama almamız gerek. Çün­
kü önceki gün gelip kırmızı haplardan alması gerekiyordu, 
hala gelmedi ". 
203