doğuya doğru kımıldanıyor. Bir ara duruyor, b�ını yere. değdirircesi­
ne sarkıtı.yor, uzun bir süre böyle, sessiz, kıpırtısız. Sonra bir iki adım 
atıyor. 
Atlı bir ara ince uzun, bir bahar dumanı gibi ak toz direğinin 
içinde kaldı. Az bir süre sonra da toz direği b�ını aldı gitti. Atlı hiçhir 
şey olmamış gibi gene öyle, güneşin altında, ölgün. 
Ortalık yanık, göğnümüş ekin sapı, ağır bataklık, acı, keskin pıu-
rak karışımı bir kokuyla ko\tuyordu. . . 
Atlı küçük dut ağaçlarının altında kal<4. Ötede bataklık ta Ana­
vananın · dibinden, gün vurmuş bir kalaylı yol gibi parlayan Ceyhan 
ırmağına kadar kapkara uzanmıştı. · 
Bir şeyler aranmaya b�ladı. Çok önemli, ansıyamadığı, dilinin 
ucunda, bir şeyini yitirmiş, durmadan aranıyordu. Ceplerine baktı� te­
ker teker, tabancasını kuşağının altindan ç�dı. Tabanca gün ış_ığına 
gelince menevişledi. Kurşunları eline dökti,i. Kurşunlar yağlı, donuk. 
T abancayı doldurdu, topunu uzun bir süre çevirdi, fir döndürdü, 
usandı, gene tabaneayı yerine soktu. Odasına girdi, çıktı. Beylik oda­
sında durakaldı. Beylik yadigarlara hüzünle baktı, aradığını bulamı­
yordu. Bahçeye indi, su kuyusunun baŞına vardı. Kuyuya eğildi, derin 
kuyunun di bindeki · suyun aynasında yüzünü gördü. Hiçbir aynada 
yüzünü böylesine canlı görem.emişti. Yüzüne uzun uzun baktı, gene 
b_ulamadı. Kuyudaki suyun yüzüne küçücük bir t� attı, suyun yüzü 
incecikten kırıştı, dalgalandı. Zeytin ağaçları toz içindeydi. Dut ağacı­
nın yaprakları da tozdan bombozdu. Dut ağacından zeytinlere, kuyu­
ya, kuyudan yola, yoldan eve, evden tarlalara, tarlalardan sebze bahçe� 
sine gidiyor geliyor, gidiyor geliyordu. Durmadan, hiç durmadan yü­
rüyor, ata biniyor, atı doludizgin süri,iyor, at son hızla ilerlerken attan 
arlıyor, geri biniyor, atı uçsuz bucaksız ovaiıtn düzlüğünde, sonsuzlu­
ğunda sürüyor, nereye gittiğini, ne yaptığını bilmiyor, dikenli çalılık­
lara giriyor, dikenli çalılıklar giyiclerini,_ derisini yırtıyor, kan içinde 
kalmış, testere gibi Anavarza kayalıktacına çıkıyor,. ge<;e yarısına kadar, 
karanlıkta kayadan kayaya arlıyor. 
Ortalıkta uğunuyor, dört dönüyor, b�ını oradan oraya vuruyor. 
Sedire oturdu çizmelerini çıkardı, iyice, her iki çizmenin de Içine 
baktı. Sonra odasına girdi. Odasının . kalın kil im perdeleri kapalıydı, 
yalnız . ince bir aralıktan odaya gün ışığı sızıyordu. Karanlıkta bu uza-