Üstat Osman' ın körlük ve haf ıza üzerine sorusunu, Kara'n ın bana gerçekten cevab ımı öğrenmekten çok, 
eşyalar ıma, odama, resimlerime bakarken rahat edebilmek için sordu ğunu elbette biliyordum. Yine de ama, 
anlatt ığım hikâyelerin içine i şlediğini görmekten mutlu oldum. "Körlük Şeytan' ın ve suçun giremeyece ği bir 
mutlu âlemdir," dedim ona. 
"Tebriz'de," dedi Kara, "Üstat Mirak' ın etkisiyle körlü ğü Allah' ın ihsan ı en büyük erdem olarak gören eski 
usûl nakka şlardan baz ılar ı, yaşlar ı ilerlediği halde hâlâ kör olamamalar ından utand ıklar ı, bunun yeteneksizlik ve 
hünersizliklerinin bir kan ıtı olarak görülmesinden korktuklar ı için kör taklidi yap ıyorlar hâlâ. Kazvinli 
Cemalettin'den de etkiler ta şıyan bu ahlak yüzünden, baz ılar ı gerçekten kör olmad ıklar ı halde âleme bir kör gibi 
bakabilmeyi ö ğrenebilmek için karanl ıkta aynalar aras ına oturup, bir kandilin soluk alevinin ışığında, Heratl ı 
eski ustalar ın sayfalar ına haftalarca yemeden içmeden bak ıyorlar. 
Kap ı vuruldu. Açt ım, bakt ım, nakka şhaneden, güzel gözlerini kocaman açm ış bir güzel ç ırak. Müzehhip 
Zarif Efendi karde şimizin cesedinin bir kör kuyuda bulundu ğunu, cenazenin Mihrimah Camii'nden ikindi vakti 
kald ırılacağını söyledi ve haberi ba şkalar ına yetiştirmek için ko ştu gitti. Allah ım sen bizi koru.