15 
Eski Çukurovayı eskiler anlahrlardı. İnce Memedin eşkıya­
lığı zamanında doksanını geçkin bir Koca İsmail vardı. O söy­
lerdi. Yemyeşil, çimen yeşili gözleri vardı Koca İsmailin. Çenesi 
bütün Türkmen çeneleri gibi ince, sakalı seyrekti . Geniş omuz­
lan daha öyle, gençliğindeki gibi sağlam duruyord u. Gözleri, 
şahin gözleri gibi keskindi. Daha avcılığı bile bırakm amışb. Beli 
iki büklüm, tüfeği omuzunda her zaman ava gide rdi. Yanık 
Türkmen türküleri söyler, aşiret kavgalannı anlabrd ı. Ve her hi­
kaye sonunda da kavgada aldığı yarayı övünerek gösteri rdi. 
Bazı köye sığmaz olur, ev, köy ona dar gelirdi. Türkmen­
den kalan ne varsa saklamak, eski Türkıneni ömrünün her sa­
abnda yaşamak isterd i. 
Bazı günlerde de tam coşar dı. Sarhoşa döner di. Kendi eliy­
le bakıp büyüttüğü tor, al tayına biner , çamlı, kekik, yarpuz ko­
kulu dağlara doludizgin sürerdi. Eski Türkmenden gelen bir 
rüzgar gibiydi. Göçü, sürgünü, Osmanlıyla büyük kavgayı söy­
lerdi. Aynalı tüfek, derdi. Nakışlı dibek öter çadırlarda. Derim 
evleri al yeşil donanır. Al yeşil bir renk cüm büşüdür iner Çuku­
rovanın düzüne ... 
"Bundan elli al� yıl öncesine kadar," diye başlardı Koca 
İsmail. Başlar susmazdı. Bir aşk gibi, bir türkü gibi konuşur du. 
"Çukurova salt bataklıkb, büklüktü. Yalnız tepe etekler inde el 
kadarak tarlalar ... Çukurovada in yok, cin yok o zamanlar. Göç 
başiardı gürül gürül, Türkmen göçü ... Çukurova bayramlığını 
giyerken. Yani soyunmuş ağaçlar, soyunmuş toprak, soyunmuş 
289