Bey. Sonra olup bitenlerden hoşlanmadığını göstermeye hakkı 
olduğunu düşünerek: "Ne oluyor doğrusu anlamıyor, anlamı­
yorum," dedi. 
"Bilmiyorum! Ben de korkuyorum." 
"Korkuyorsun ha? Korkma! Ben varken kimse seni mutsuz 
edemez, anladın mı?.." Nazlı'nın bu konuda daha konuşul-
masnıdan hoşlanmayacağını düşündü: "Demek kravatımı be­
ğenmedin Yakışmamış mı? Yakışmamışsa yakışmamış, onlar 
için daha iyisini mi giyeceğim! E, hadi allahaısmarladık baka­
lım!" 
"Güle güle baba!" 
Muhtar Bey kapıya doğru yürüdü. Sonra birden döndü, ar­
kasından gelen kızına duygulu bir tavırla sarıldı. 
"Senin için meraklanıyorum..." Askıdan paltosunu aldı. 
Nazlı'nın cevap vermediğini görünce daha da meraklandı. 
Paltosunun içinden bir kolunu geçirirken: "Off, ne olacak ba­
kalım?" dedi. Bunu yalnızca kendisiyle ilgili bir şeyden dert-
leniyormuş gibi söylediği için, öteki kolu geçirirken: "Evlilik 
tarihi kesinleşti, ama ben bu işlen pirelenmeye başladım," dedi. 
"Alınmıyorsun ya?" Kızının yüzüne bakmamak için iliklediği 
düğmelere gözlerini dikmişti. 
"Yok, alınmıyorum." 
Muhtar Bey bütün bir gündür içinde taşıdığı merakı doyur­
manın tam zamanı olduğunu hissetti: "Ne oluyor kuzum? Dün 
ne oldu? Senin de bir tuhaf halin var!" 
Nazlı gözlerini bir türlü iliklenemeyen düğmelerden birine 
dikerek: "Dün kavga etlik," dedi. 
"Yaa! Niye?" 
"Lütfen artık sormayın..." 
"Peki, sormam! Ama ben olup bilenlerden hoşlanmıyorum. 
Bu kavgayı da sormuyorum. Ama her seferinde böyle olmuyor 
mu? Onunla konuşayım ister inisin? Peki, peki suratını asma... 
Şunu unutma ki, baban her zaman senin yanındadır." 
"Biliyorum!" 
Muhtar Bey aşırı duygulu olan yüzünü kızından saklamak için 
kapıyı açtı. Bir şey söylemek istedi, ama sesinin boğuk çıkma­
sından korktuğu için hiçbir şey söylemedi. Merdivenlerden 
427