Bir an tereddüt ettim, selâm verse miydim vermese miy - 
dim? Sonunda vermedim. Onun yerine talebelerime dönüp 
hesap sordum: "Bu u ğursuz herifin burada i şi ne? İçeri gir- 
mesine niçin müsaade ettiniz?" 
Talebelerimin hiçbiri cevap veremedi. Hepsi şaşkın, hepsi 
tedirgindi. Suskunlu ğu bizzat Şems bozdu. Sesinde bir hür- 
metsizlik, yüzünde bir deli azamet, gözlerini gözlerime dikip 
şöyle dedi: 
"Öğrencilerini azarlama Şeyh Yasin, fikir bana aitti. Bu 
sabah semtinizden geçiyordum, kendi kendime dedim ki, ha- 
  
di şu medreseye bir u ğrayayım. Uğrayayım da koca şehirde 
benden en çok nefret eden adam ı bir ziyaret edeyim. Bakal ım 
arkamdan söylediklerini yüzüme de söyleyebilecek mi?" 
Talebe Hüsam 
Konya, Şubat 1246 
Birbirimize bakakald ık; afallad ık. Biz s ınıfta kuzu kuzu ho- 
camızı beklerken kap ıdan içeri Şems-i Tebrizî'nin girdi ğini 
görmek hepimizi allak bullak etti. Hakk ında öyle korkunç şey- 
ler işitmiştik ki, tabii ço ğu da hocam ızdan, onu kanl ı canlı kar- 
şımızda görünce elimizde olmadan irkildik. Gel gelelim Şems 
gayet rahat ve dostane bir tav ır takındı. Bizi tek tek selâmla- 
dıktan sonra, Şeyh Yasinle biraz laflamaya geldi ğini anlatt ı. 
Bir hadise ç ıkacak diye endi şeye kapıldım. "Şey... Şeyh Ya- 
sin sınıfa yabanc ıların girmesini istemez" dedim. " Şimdi de- 
ğil de, sonra gelip konu şsanız daha iyi olur." 
"Eyvallah delikanl ı, uyardığın için sa ğol" dedi Şems. "Ama 
bazen kimi meselelerin a şılması için hadise ç ıkması gerekir." 
Aklımı mı okumuştu ne? Şems'in insanlar ın beynini oku- 
ma yetene ği olduğunu duymu ştum zaten. 
"Merak etmeyin, hocan ızla aramdaki sohbet uzun sürmez" 
diye ekledi. 
Yanımda İrşad oturuyordu. Kula ğıma eğilip, di şlerinin 
arasından fısıldadı: 'Yüzsüze bak, s ınıfımıza kadar geldi! He- 
rif resmen Şam Şeytanı." 
Başımı salladım ama do ğrusu ben Şems'te şeytana benzer 
bir hâl görememi ştim. Bende b ıraktığı izlenim son derece dü- 
rüst, dobra ve cesur bir adam oldu ğuydu. Fikirlerimi kendi- 
me saklad ım. 
Birkaç dakika sonra Şeyh Yasin kap ıdan içeri girdi. Dalg ın gö- 
  
316 
rünüyordu, ka şları çatıktı. Daha bir ad ım atmışta ki oldu ğu yer- 
de çakıldı kaldı, hayret içinde beklenmedik ziyaretçiye bakt ı. 
"Bu uğursuz adam ın burada i şi ne? İçeri girmesine kim 
müsaade etti? 
Arkadaşlarımızla birbirimize bakt ık ama daha hiçbirimiz 
cevap veremeden, Şems pervas ızca lafa dalarak geçerken u ğ- 
radığını, koca Konya'da kendisinden en çok nefret eden ada- 
mı görmek istedi ğini söyleyiverdi. 
Talebelerden birkaç ı gergin gergin öksürdü. İrşad'a bak- 
tım, o da tedirgindi. İki yetişkin adam aras ındaki gerilim o 
kadar barizdi ki, dokunsan ız hissedilecek gibiydi. 
"Buraya niye geldi ğin umurumda de ğil. Seninle lak lak et- 
mekten daha mühim i şlerim var" dedi Şeyh Yasin. "Hadi ç ık' 
da dersimize dönelim, haydi yallah." 
"Bakıyorum benle yüz yüze konu şmak istemiyorsun. Ama ar- 
kamdan konu şmaya gelince vaktin bol, seni kimse tutam ıyor" 
dedi Şems. "Sürekli beni, Rumi'yi ve tasavvuf yolundaki Sufile- 
ri çekiştirip kötülüyorsun. Madem bu kadar çok zihnini me şgul 
ediyoruz, i şte karşındayım. Bana soracak bir sorun yok mu?"