716 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
"Hay Allah ... Hay Allah! Bir adamın üstüne de bela geliyorum demesin. Bir 
gelirse pir gelir." 
"Kimi kimsesi yok mu evde7" 
"Harmana gittiler. Harmanı yanıyor, söndürecekler." 
Yumruk büyüklüğünde yarı kurumuş kadife çiçeğiyle ağzına kadar doluydu 
bahçe. Yabanıl, insanın içini ezen bir ağırlığı vardı, yarı kurumuş, kocaman, her 
birisi çiçek azmanı olan kadifelerin. 
"Selam ederim Şevket Beye." 
Çok acı koktu kadifeler. Ağır. Sıcak. Yarı yarıya toz örtmüştü çiçekleri, bir 
katı sıvasız evin çatısını, pencerelerdeki camlarını, üstüne cam kırıkları çakıl­
mış avlu duvarını. 
Karakol iki katlı, sıvasız. Taşları, ağaçları, merdiveni hep dışarda. Geniş av­
luda boydan boya eşek incirleri, eşek hıyarı tevekleri, çakırdikenleri. Arkasın­
da civcivleriyle karakol komutanının tavukları. Orta yerde bir eski, çok eski bir 
mermer taş, nakışlı. Üstünde suretler var. Eli kalkanlı, yarı çıplak adamlar. Taş 
lekesiz bir aklıkta. Belki dünya dünya oldu olalı daha ak bir şey görmemiştir, 
bu taştan. 
Memidik taşın üstüne çöktü. Pencereden, arkası ona dön ük, geniş omuzlu, 
kalın enseli bir subayı görüyor. Subay hiç kıpırdamıyor, durmuş orada öylece, 
taş gibi. Kulakları tozlu. Bir ara sağ omzunu oynattı, Memidiğin yüreği hop etti. 
Bir candarma tahta merdivenleri koşarak, kırareasma çatırdatarak indi. Ayakla­
rının altındaki yarık tahtalardan yapılmış eski, boz merdiven yaylandı. 
Candarma koşarak avluyu dışarı çıktı, az sonra koşarak yanında iki kişiy­
le geriye geldi. Hepsi soluk soluğaydılar. Subayın bulunduğu odaya girdiklerini 
Memidik öteki pencereden gördü, yandaki. 
Memidik güneşin altında zırıl zırıl terliyordu. Terler parmakl arının ucun­
dan, burnundan damlıyordu. Çarığının içindeki ayakları suya girmiş çıkmış gi­
bi oldu. 
Penceredeki subayın sol omzu da oynadı, gene Memidiğin yüreği hop etti. 
Bir kelepçeli adam getirdiler. İki başparmağından kelepçelemişlerdi. Adam iki 
büklümdü. Geniş şalvarı liyme liyme, içindeki yırtık donu apak gözüküyordu. 
Toz içindeki adamın yüzündeki kan kurumuştu. Durmadan gözlerini kirpiştiri­
yordu. 
"Şevket Beyi ben biliyorum. Niçin mi oturuyorum? Kime zararım var? Otu­
rurum. Canım nereyi isterse oraya otururum. Üstelik de komutanı göreceğim. 
Başkomuta nı." 
"Sen hiç askerlik yaptın mı? Yaptıysan nerede ve hangi sınıftan? Künyeni 
okuyabilir misin?"