Güneyde Akdenizin üstünde ak bulutlar kabanr, garbi yeli 
esmeye başlarken Memed uyandı. Ter içinde kalmışh. Gözlerini 
uğuşturur ken yam başına keleplenip oturm uş kocaman karayı­
lam gördü. Şaşkınlıkla ona bakh. Yılamn çatal dili azıcık dışar­
da kalmışh, göz göze geldiler, yılanın başında, sırhnda pul pul 
yeşil, çakan menevişler vardı. Memed, tabancasına davrandı, 
"Allah belasım versin," diye öfkelenerek ayağa kalkh. "Burada 
da yer gök yılan." 
Dereye aşağı yürüdü. Devedikenlerinden dışanya çıkmak 
istemiyordu. Başı dikenierin üstüne çıkhkça eğiliyo r, ya da de­
renin dibine iniyordu. Derenin dibi de safi pıhrakh. Daha pıh­
raklar yeşil olduğundan hacaklanna yapışmıyordu. Ama Me­
med, pıhraklann içinde uyumuş bir yılana basanm, diye, ken­
dini koliayarak yürüyordu. Biraz yürüdükten sonra çok derin 
bir çukura düştü. Çukurdaki devedikenleri boyunu geçiyordu. 
Burada dikenlik bir orman gibiydi. Küçücük, renk renk binlerce 
kuş kaynaşıyordu. Her adım athkça, üst üste binmiş bir kuş kü­
mesi vıcırdayarak, telaşla havalamyordu. Kelebek ler, küren kü­
ren buradan oraya akıyor, bir dikene konduklarmda dikeni süt­
beyaz ediyorlardı. Memed birden Hatçeyi düşündü. Dikenlik, 
hiç bilmediği bir kokuda acı kokuyordu. Memed şimdiye kadar 
hiç böyle bir koku bilmemişti. Ardından Seyran düştü aklına, 
köye girememişti. Köyü, o geceyi düşününce tüyleri ürperdi. 
Az daha kapana kısılıyordu. Candarmalar, Memedin köye uğ­
rayacağım düşünmüşler, köyün yöresini sıkı sıkıya kuşatmışlar, 
kuş uçurtmuyorlardı. Bir candarmanın öksürmesi, altındaki 
atın ürküp kaçması onu yüzde yüz bir ölümden kurtarmışh. 
Arkasından sıkılan kurşunlarm hesabı yoktu. Ova uzun bir sü­
re kurşun sesleriyle yankılanmışh. Anavarzanın altına gelince­
dir ki ahnın başım çekmiş, attan inmiş, kayalıklara o hızla hr­
manmışh. Biliyordu, yakında Anavarzayı da çevirecekler, yeri 
göğü insan alacak, onu yakalayacaklardı. Çok uykusu vardı, 
yorulmuş, tükenmişti. Başım kale surunun duvanna dayar da­
yamaz uyumuştu. Uyandığında çok şaşırmışh. Yamnda yönün­
de ne candarma, ne başka insan vardı ... Kayalıklardan aşağıya 
indiğinde acından ölüyordu. Şimdi de acından ölüyordu. Bura­
lan boş bırakmazl ar, çevirirler Akçasazı da ... Ve Akçasazdan da 
19