209 
bulmayan her kelimeyi dışlama yı benimsiyorlardı . 
"Diyalektik materyalizm"e "eytişimsel özdekçilik" demek 
gibi, d ünya kültürüne ters önerilerde bulunuyorlardı. 
Bugün bile yazılanma bazı öztürkçeci okurlardan itirazlar 
gelir ve niye kelimelerin Türkçesini kullanmadığınu sorarlar. 
Cevabı gayet basit: Yazdığım dili yoksullaştırmak istemi­
yorum da ondan. Bir yazar metinlerinde ne kadar çok kelime 
kullanırsa o kadar de�erli sayılır. Fransız edebiyatında Vic­
tor Hugo'nun kulland ı� kelime sayısına hiçbir yazar erişe­
memiştir. 
Peki, Hugo'nun kullandığı her kelime "özfransızca"mıdır ? 
Elbette hayır! Fransız dili Latince, Yunanca başta olmak üze­
re birçok lisandan aldııP yüz binlerce kelimeyle zenginleş­
miştir. !ngilizce için de aynı durum söz konusudur. 
Bazı soyut kavramla r, içinde do�p büyüdüğü kilitüre gö­
re anlam kazandığı için entelektüel lisanda orijinal haliyle 
kullan ılabilir. Mesela birçok dilde "zamanın ruhu" denmez de 
"zeitgeist" denir. Çünkü bu kavramın Alman dilindeki geniş­
liği, başka dile çevrildi� zaman kaybolur. 
Şimdi bazı okurlann aklına "Güneş-Dil Teorisi" ve benim 
bu konuda ne düşündüğ üm takılabilir. Hemen söyleyeyim ki 
bu teori, bir ulus-devlet yaratma döneminin aşırı gitmiş bir 
zorlamas ıydı. Bunun böyle olduğu bizzat Atatürk'ün Güneş­
Dil Teorisi'nden vazgeçmiş olması yla sabittir. 
Atatürk dile çok önem veren, Osmanlının son döneminde 
zirveye yükselmiş olan dili ustaca kullanan (o devrin tabiriy­
le) bir münevverdi. 
Dilin ahengine, tadına tuzuna dikkat ederdi. Hatta "mu­
hakkak" kelimesini ses olarak yetersiz bulup "muhakkaka" 
olarak değiştirdiği ve vurguyu artırdığı bilinir. 
Gençlik dönemimin tartışmalan içinde buldu�m çıkar 
yol, hangi kökenden gelirse gelsin her güzel kelimeyi kullan­
mak, zengin bir kelime haznesine sahip olmak ve aynı metin