yalan söyleme zdi ki ... Hayır, hayır, doğrudur Selimin her an­
lattığı. Düşse bile doğrudur. Bu hergelen in düşü bile herkesin 
doğrusundan daha doğrudur. O hiçbir şeyi saklayamaz. Se­
lim gerçeğ ini düş gibi, düşünü gerçek gibi söylüyordu. Neden 
sonra Selimin bu gerçeğine varabildim. Konuş Seli m kardeş 
konuş. Konuş ki ... Bir insan, bir toprak , bir düş macerası. .. Bir 
çocuk macerası. 
Çok uzak, bir düşü anlatır gibi. Selim, kendisi de inan­
mıyor gibi. Başka bir çocuğun başından geçm i ş de, o çocuk 
bütün bu anlattıklarını düşünde Selime anlatmış. Anlatırk en 
ne korkuyor, ne üzülüyor, kendisiyle hiçbir ilişkis i yokmuş 
gibi. Bazı yerlerini hikayenin dönüp dönüp bir daha, bir daha 
anlatıyor. Hiç farkında değil, birkaç kere yokladım. Sonra da 
aynı olayı, üç ayrı biçimde anlattığına tanıklık ettim. Hangisi 
doğruydu, yokladım, anladım ki Sel i m için üçü de doğru. 
Mezopotamyanın bu ucu, Harran ovası... Sel i m şöyle böy­
le evleri anımsıyor, bir de uçsuz bucaksız çölü. Bir de çölün 
üstüne geli p konan gemiler i , bir de evler i. 
Sel i m çölün üstünde orman da görmüş. Ben iyice deştik­
çe Selim düş gibi gördüğü pusarığı anlatıyor. Çölden, Harran 
ovasından hiç hiçbi r şey kalmamış aklında da yalnız pusarık ­
lar kalmış. Çocuklar pusarıklara bayılıyor larmış. Büyükler ne 
kadar yalandır, düştür bu, çölün oyunudur, derlerse desinler, 
çocuklar gerçek sayarlarmış pusarıkları. Selim, pusarıkları 
usta bir destancıymış gibi candan söylüyor. Bu pusarık ları bu­
rada çocuklara anlatmış da hepsi Selimi işletmişler. İnanma­
mışlar pusarık olabileceğine. Selim, diyor ki, bir sen inandın, 
çünkü senin pusarığı görmüşlüğün vardır, öyle mi? 
Yılkı yılkı atlar görmüş pusarıkta Sel im. Atlar doludiz­
gin üstüne üstüne geliyormuş. Kocaman, kırmızı gözlü atlar. 
Her gün her gün çölden kalkıp köylerine geliyormuş bu at­
lar Seli mlerin. Çocuklar atlara koşuyorlarmış, çocuklar koş­
tukça atlar uzaklaşıyorlarmış. Bu pusarık öyle bi r şeym i ş ki, 
bu pusarık , sen koştuk ça onlar kaçarlarmış. Şehirler de öyle, 
75