kaybediyor du, yaptığı ha tayı ona göstermek gerekirdi . Acele 
etmemeliyim, diye düşündü. Neden acele etmemek gerektiği­
ni düşünmedi, neyi beklediğini anlayamadı . 
Bir gece, babası gene sokağa çıkmış olduğu için, anne kız, 
Nazım Bey için erken sayılan bir saatte -dokuz buçuktan iti­
baren-onunla birlikte uzun bir süre geçirmek ve paşanın sı­
kıcı hatıralarını dinlemek zorunda kaldılar. Nazım Bey, bütün 
çatışmalarının sonunda, nasıl 'öyle bir bağırdığını' ve rakibini 
yerle bir ettiğini, anlatıyor; hikayenin etkisini artırmak için 
de aynı sesle bağırarak kendi taklidini yapıyordu . Bazen öf­
keleniyor, bazen de alaycı bir yüz takınıyordu. Sevgi de, saat 
ondan sonra daha çok üşümeğe başladığından, bir an önce 
yatağının sıcak mağarasına kapanabilmek için, Nazım Beyi 
durduracak bir çare, onu bozguna uğratarak çekilip gitmesini 
sağlayacak bir plan kurmağa çalışıyordu . Düşüncelerinin dal­
gınlığı içinde, üzerinde katlanıp kaldığı divanın yanındaki 
sehpanın üstünde duran tavlanın taşlarıyla oynuyor du; onları 
yavaş hareketlerle okşuyordu. Düşüncelerinden sıyrılmağa 
başlayınca, parmaklarının ucundaki taşları ve onların arasın­
da iki küçük sığıntı gibi duran zarları gördü; onlarla yaşadığı 
gizli maceralar aklına geldi. •·üşüyor um," diye mırıldandı. 
Eski şövalyelerin kadınlara kibar davrandığ ını duymuş oldu­
ğu için, onlara her zaman özenen Nazım Bey, bir sıçrayışta 
yerinden kalktı. (Şövalyeler de herhalde böyle yapardı.) Ağır 
ve büyük adımlarla Sevgi'yc yaklaştı. (Biraz tanıdığı Battal 
Gazi de, isminin gerektirdiği gibi, böyle yavaş yürürdü her­
halde.) "Sizi canlandıracak, kanınızın deveranını sağlayacak 
ne gibi bir hizmette bulunabilirim ?" Sevgi toparlandı, elleriy­
le şalını düzeltti. lhtiyarın gözlerinde, hemen kar şılık bekle­
yen ve şövalyelerin kibar sabrıyla hiç ilgisi olmayan bir ifade 
vardı. Oysa Sevgi, hemen cevap veremezdi : düşünürdü. Ken­
disinden ne istenildiğini anlamak için, karşısındakinin gözle­
rine bakardı. Acele kararların uğursuzluğuna inanışı: ıstırap, 
175