avucunun içi gibi biliyordu . Ormaın çıkınca sarp bir kayalık ge­
lecekti önlerine. Kayalığın arkası, her iki yaın da keskin kay a-· 
hklı dar bir boğaz dı. San Sultanoğlunun kullan bu darboğazm 
iki yarnın tutmuş lardı. İnce Memed çetesi önlerindeki kuru de­
re yatağından geçecek, onlar da hiçbirisini kaçırmadan ... 
"Bir tekini kaçırmayacağız değil mi Kasım ." 
"Kaçırmay acağız." 
"Ben Sultanoğluna kızmıy orum. Sultanoğlu Sultanoğludur. 
Ne ise odur. Zalimdir , delidir , kan içicidir. Ben onun, bu beda­
vaya üren köpeklerine, canlanın San Sultanoğlunun sarı altın­
lan uğruna kur ban adayanlara kızıy orum. Dünyamızı berbat 
-edenler San Sultanoğullarından daha çok bunlar. Karşıma şu 
anda Sarı Sultanoğlu çıksa belki vurmam. Ama bu kapı köpek­
lerine, köpekten çok köpeklere acımak yok. Allah bizimledir. 
Allah zulmün kırbaçlarıyla hiçbir zaman beraber olmarmştır." 
"Bir tanesi kurtulamayacak zulmün kırbaçlarından inşal­
lah ... " 
"San Sultanoğluna canını adamış kullard an." 
"inşallah," diye hep birden ellerini göğe açblar , dualar 
okudular. 
Hoca, öyle bir yere getirmişti ki adamlarını San Sul�anoğ­
lunun kullan ayaklarının dibindey di. Hoca, aşağıdakilerin hiç­
birisinin ellerinden kolay kurtulama yacağını biliyo rdu. Adam­
lannı da teker teker kendisi yerleştirdi kayaların arkasına. Ka­
sımla kendisi de kahverengi bir kayalığın arkasına geçti . Kaya­
nın diplerinden çalılar fışkırmış, çalıların altında da öbek öbek 
mor menekşeler çıkmış tı. Kasım sevinerek: 
"Ferhat Hocam, Ferhat Hocam bak," dedi, boynu bükük, 
yeşil yaprakların üstünü almış mene�eleri gösterdi. "Bak, 
dünya menekşe kokuyor, Hocam." 
O sözünü daha bitirmeden karşı yakadan Memedlerin ca­
yırblan başladı. Kurşun seslerine bağırhlar , çığlıklar, küfürler, 
inierneler karıştı. ' 
"Haydi Kasım ." 
Kasrmın eli makinalı gibi işliyor , aşağıda düğme kadar ye­
rini bile gösterenleri bağışlamıyordu. Hocanın tetikteki eli de 
her zamankinden daha öfkedeydi. Hem sıkıyor, hem de kendi 
kendine öfkeyle sokurdaınyor du. 
151