MARMARA'DA BİR GURUP 
Halil Vedat'a 
Güneş göçtü bir mülkün yıkılan tahtı gibi. 
Ufuklar kararıyor yurdumun bahtı gibi. 
Sahilde üç kişiyiz: Ben, bir genç, bir ihtiyar. 
Önümüzde uzayan köpüklü bir deniz var. 
Bir deniz ki yol vermiş hakanımın atına, 
Şahit olmuş Fatih'in koca saltanatına.. 
Fakat şimdi inleyip yükseltiyor sesini, 
Yabancı gemilerin taşıyor gölgesini. 
Yabancı gemilerin en eski kölemin de. 
Bu hali görmiyeyim karanlıklar ininde!. 
Yıldız dolu bir gece Marmara'ya alçaldı. 
Ben, Ah! Ey İzmir, dedim. İhtiyar ufka daldı. 
Delikanlı sarsarak bu ufka dalan pîri, 
Dedi: Ne yana düşer bana göster İzmir'i?.. 
135