12
Koca Osman daha gün ışımadan Seyfalinin evine geldi. 
Seyfali ocağın başına çökmüş, yanan ateşi bacaklarının arasına 
almış düşünüyordu. Koca Osmanı görünce ayağa kalktı. Uyku­
suz olduğu belliydi, sallanıyordu.
"Buyur Osman Ağam," dedi, büyük bir kedere gömülmüş. 
Sesi kısıktı, utangaçtı. "Gördün ya başımıza gelenleri, gene baş­
ladı."
Koca Osman ağız dolusu güldü:
"Daha ne bekliyordun Aliden? Oturup bize hayır dua ede­
ceğini mi? Biz böyle karılar gibi evlere siner de çıt çıkarmazsak, 
köylünün yarısı korkar da Dumluya, Yüreğir toprağına kaçar­
sa, Yobazoğlu da bir yü, iki yıl adamın atma biner zort atarsa, 
sonra da bir evi yanınca, iki de sopa yiyince başını alır da gi­
derse, işte böyle eder Ali Safa..."
"Otur hele Osman Ağam, şöyle buyur."
Koca Osman ocaklığın öte geçesine, döşeğin üstüne çöktü. 
Hep mutlu mutlu gülümsüyordu.
"Canını sıkma Muhtar," dedi, piposunu ocaktan aldığı bir 
közle ateşlerken. "Hiç canını sıkma. Kafdağmın gecesine düşen 
ışık bizim de gecemize yağmıştır. Düşmez kalkmaz bir Allah... 
Her tepenin başından yepyeni bir gün doğacak. Allah birdir 
ama, kapısı bin... Kul sıkışmayınca Hızır yetişmez. Hızır baba­
mız da bir ak güvercin donunda gelir. Gamlanma Seyfali, gam­
lanma, hangi günü gördün akşam olmamış?"
Seyfali güvensiz bir bakış attı Koca Osmanm yüzüne. Koca
82