Orta Direk 255 
atların üstünden kaydı. Arada başını kaldırıyor, şöyle bir dört yanına bakınıyor­
du. Arılar uğulduyordu. Çiçekler acı kokuyordu. Yosun bağlamış pınardan yar­
puz kokusu geliyordu. Torosun üstünden gelen bulut küçücük, aktı. 
Bir taşın üstüne çıkan yılan orada azıcık durdu, bekledi. Sonra indi. Bir nar 
ağacının gövdesine dalandı sonra da. 
Karayılanı öldürmek, ona dokunmak günahtır. Karayılan, kuyruğuna bas­
mazsan insana değmez. 
Ağacın gövdesinden yeşil atların içine girdi, gözden kayboldu. Az sonra ku­
ru bir yere geldi, durdu. Kuyruğunu kıvırdı. Yumak olacak gibi yaptı, vazgeçti. 
Yürüdü. Bir çiçeğe uzanır gibi etti. Yanından geçti. Bir ses çıkarır gibi etti, duyul­
madı. Ne olduğu anlaşılmadı . Dalcia birkaç kuş vardı. Yılan altından geçerken, 
onlar uçup gittiler. Fışıltıya benzer bir ses geldi. Yılan geri döndü. Uzun, mavi çi­
çeklerin altından başka bir yılan ortaya, çinke taşın yanına süzüldü. Daha uzun, 
daha kara görünüyordu yeni yılan. İki kulaç belki de. İki yılan yan yana geldiler. 
İkisi birden taşın üstüne çıktılar. Bellerinden aşağısı dolaştı. Öylece taştan indi­
ler. Otların arasına girdiler. Otların arasından çıktıklarında o ak, küçük bulut 
bahçenin üstüne gelmiş, geçip gidiyordu. Bir an çiçeklerin alım gölgeledi. 
Ayrık otu toprağın derisi gibidir. İnce bir örtü gibi yapışır orada. Uzamaz. 
Ayrıkların üslüne kadar bir durup, bir akarak geldiler. Sonra durdular, bekle­
diler. Sonra biribirierine iyice dolandılar, düğüm oldular, yapışmışçasına, kay­
naşmışçasına biribirlerine . Kuyrukları şehvetten tir tir ediyordu. 
Nar çiçeğinin alı, ayrığın yeşili, göğün mavisi, gelip geçen bulutun akı da 
aşkla titreşti. 
Soluk alamıyordu . Gözlerini yumuyor, açıyor, sevda içindeki karayılanlan gö­
rüyordu. Daha on yedisinde ya \'ar, ya yoktu. 
Gene kayboldular. Rahat bir soluk aldı. Bir görünüp bir kayboluyordular. 
Yılanların sevdası insanlara da ... Bir yılan bir kıza sevdalanmış, yıllar yılı 
onu her gittiği yerde kovalamış. Yatağına girer, başını yastığa koyar, onunla bir­
likte uyurmuş. Habersizce kızla yatarmış bile .. Belinden iki kat olup ... Kız yıla­
nı her koynuncia buldukça korkusundan göklere sıçrarmış. Nerdeyse delirecek 
Sonra alışmış. Bağırmaz, sıçramaz olmuş. O uyanınca karayılan akar gidermiş. 
Yıllardan bir gün, nasılsa yılan kaçamamış, kızın kardeşleri yılanı öldürmüşler. 
Kız da ağlamış, kederinden deliye dönmüş. 
Yılanlar gittikçe daha çok hızlanıyorlar. Daha çor sarmaş dolaş oluyorlar, ay­
rılıyorlar, biri öbürünü kovalıyor, sarılıyor, yeniden ayrılıyorlar. Hızları artıyor, 
göz açıp kapayıncaya kadar bahçeyi bir baştan bir başa gidip geliyorla rdı. 
Bu, öğleye kadar böyle sürdü. Uçarcasına biribirlerini kovaladılar. Sarıldılar, 
düğüm oldular, bir topak kapkara bir yumak oldular, sonra açıldılar, boşanıp 
serildiler.