sız adam, eşkıya adamların yiyeceklerinin hepsi camus gibi sü­
mürülür mü? Çok da açhm, evde de hiç yiyecek yoktu, sizin yi­
yeceğiniz de o kadar tatlıydı ki dayanamadım. İşte şimdi de kö­
pekler gibi pişman oldum. Ne vardı yani, o kadar yiyeceğin 
hepsini yemeye. Hiç düşünmedİm ki, bir eşkıya adam bu dağ­
larda yiyeceği nereden bulur , vay, yazı k!" 
Gene dudaklarını sündürdü, kalktı gitti köşesine oturdu. 
Bir yandan Ferhat Hoca, bir yandan 'Memed onu kandır­
maya çalıştılar. İnce Memed yerinden kalktı, onun yanına otur­
du, ağzmı onun kulağına dayadı, fısır fısır bir şeyler konuştu­
lar, Memed Çocuk yerinden kalktı, geldi gene Ferhat Hocamn 
yamna oturdu . Ferhat Hocanın verdiği tası aldı, içti, sofraya 
uzandı, dün gecekinden de daha iş�ahla, her şeyi unutup, gene 
yiyeceklere yumuldu, çenesi değirmen gibi işlemeye başladı, 
eşkıyaların şaşkın bakışlan altında, sofrayı sildi süpürdü . Çay 
tası elden ele dolaş ıyor, ona sıra gelinceye kadar çok vakit geçi­
yor, Memed Çocuk da sabırsızlamyordu. Ferhat Hoca, kendi 
eliyle tası çayla doldurdu, içine de beş şeker ath, kanşhrdı, "Bu 
çayı yalnız sen içeceksin, içine çok şeker athm, bal gibi oldu." 
Memed Çocuk, gözleri kocaman açılarak, sıcak çaydan ağ-
zı yanarak, tastaki çayı bir anda bitirdi. 
"Bir çay daha?" 
Memed Çocuk: 
"Ziyade olsun," dedi, "yeter. Ömrümde böyle güzel bir ça­
yı hiç içmemiştim. Bu çay dedikleri de ne güzel kokarmış me­
ğer. Kokusu daha karrumdan yukanya vuruyor." 
Eşkıyalar, kahvaltılannı yapıp ayağa kalktılar. Memed Ço­
cuk da kalktı: 
"Ben artık gideyim," dedi, "Mestan Agayı çok merak edi­
yorum. O, bildiğiniz adamlara benzemez. Söz verip de gelme­
diğine göre, onu öldürdüler. Yoksa imkarn mı var? Vay, babayi­
ğit Mestan Emmi vay." 
Ferhat Hoca onu bir köşeye çekti, eline para koymak istedi, 
Memed Çocuk, eli paraya değince ateşe dokunmuşçasına irkil di: 
"Eşkıya adamın parası alınmaz. Bu dağlarda çok para ge­
rek size. Zaten yiyeceğinizin hepsini de yedim bitirdim. Ola­
maz," diye bağır dı. 
592