"Dört bir yandan kuşatıld ık Kasım," dedi Memed . "Farkın­
da değil misin, nasıl ateş yakanz?" 
Kasım üstelemedi. 
Bundan sonra hiçbirisi bir daha· konuşmadı. Başlarını önle­
rine düşürüp daldılar gittiler. Aşağıdan bir çatırtı duyuncaya 
kadar da öyle kaldılar. 
"Geldik," dedi Temir. Koşarak yokuşu çıkıyor, ardından 
da, çok gerilerde kalmış Hıdır Ağa geliyordu . Ağacın alhna 
geldi, daha soluğunu toparlayamadan: "Konuşmuyor," diye 
yakındı, ''bu Hıdır mıdır nedir, ağzını açmıyor. Bir şeyler dön­
müş olacak bu köyde ya ben bir şey anlayamadım. Gelsin he­
le." 
Gitti, sırtını ağacın gövdesine dayadı. 
"Buyur Hıdır Ağa," diyerek Memed Hasanın babasını yol­
da karşıladı, koluna girdi sedirin altına getird i. Ferhat Hoca da, 
Kasım da onu biraz aşağıya in erek karşıladılar. 
"Hoş gelmişsiniz Ağalar. Bu kardeş Ferhat Hoca mı?" 
"Odur," dedi Memed. 
"Biz Hocamızı bu dağlarda çok severiz . O, Allahın bir er­
mişidir. Uzun yıllar biz onu Hızır sandık. Sonra da anladık ki o 
Ferhat Hocaymış ." 
"Hızırdır," dedi Memed. "O Hızırdır da bizi Ferhat Hoca 
donuna girmiş kandırıyor ." 
"Kandırmam," diye güldü Ferhat Hoca. 
"Buyurun eve gidelim öyley se. Sıcak çorba sizi bekliyor ev-
de. Hem de dumanı üstün de." 
"Kuzgun Veli nerede?" 
"Boş verin Kuzgun V eliye de siz eve gelin." 
"Hani bu gece ?" 
"Geç kaldınız, kaçırdık onları. Merak etmeyin, bir daha ge­
lecekl er." 
Arkasına döndü yürüdü, ötekiler de onu izlediler. 
Köye girdiklerinde bütün köylülerin dışanya dökülmüş, 
onlan beklediklerini gördüler . Aralarından geçip Hıdır Ağanın 
evine, konuk odasına geldiler. Konuk odası çok geniş, büyük 
pencereleri aşağıdaki çok derin, bakınca baş döndüren uçuru­
ma açılmış, damı kırmızı kiremit döşeli, bütün duvarları tahta 
568