"Olur," dedi Özpolat. 
Temir ayağa kalktı : 
"İçerisi sıcak," dedi. "Şu dutun altına gidip oturalım. Olur mu? 
Zahmet olmazsa zatına ... " 
Cafer Öz�lat anlamıştı, hemen ayağa fırladı, dışarıya çıktı, du­
tun altına yürüdü. Daha o dutun altın� varmadan döşeği kucaklamış 
kadın koşarak vardı döşeği dutlin göl�ine attı. Bey oturmadı, ayakta 
gezinmeye, kırbacıyla usul usul çizmelerine vurmaya başla dı. Sonra 
başını kaldırdı, orada duriıp kalmış kadına : 
"Nasılsın hacım, halin dirliğin iyi mi?" 
"Beyim sağ olsun/' dedi kadın. "Hal ime dirliğime ne olmuş ki, 
gül gibiyim. Beyimizin canı sağ olsun yeter ki.:." 
"Ç ukl )" oc ar. 
"Kölen olsunlar, iyiler onlar da ... " " 
Gene yürümeye, kaşları nı çatmış, düşünür gözükerek, usul usul 
çizmesini kırbaçlamaya başladı. 
İçerde T emir kutuları çıkarmış, paraları bir çul un üstüne dök­
müş durinadan sayıy or, gene sayıyo rdu. 
T emir içerde tam öğleye kadar para saydı, Cafer Bey dışarda, du­
tun yöresinde tam öğleye kadar durmadan çizmelerini kırbaçladl, dö­
nerek, -kaçıp gitti mi, beni aldattı mı, diyerek, gözlerini kapıya uzun 
uzun dikip bekleyerek. 
T emir iki eliyle bir torbaya sıkıca sarılmış, evden çıktı. Buna Ca- · 
fer Bey derecesiz sevindi. Neredeyse şu iki insanın karşısında, sığır pis­
liğiyle yer yer beneklenmiş tozların üstüne yatacak, ta buradan köyün 
dışına kadar takla atacak tı. Sevincini belli etmemek için dudağı nı ısır­
dı, atına atladı, Ala T emirin iki eliyle ona uiattığı torbayı aldı : 
"Sağ ol, var ol Temir," dedi, ·atını mahmuzladı. Geriye döndü : 
"Bacım sen de sağ ol. .. " 
At yel gibi köyün içinden tozu d uman a katarak süzüldü. 
Cafer Özpolat Maraşlıyla ortak tam üç. bin dönümlük bir çeltik 
ektirmişti. Geriye kalan parayı, tarlalarını ipotek ederek bulmuştu. 
G� geldi , hasat yapıldı, çeltik harmanları verimden taştı. Cafer 
Özpolat öylesine çok para kazandı ki bundan sonra sırtı hiç yere gel-
375