Enveri bıçağı Lahur'un elinden çekip alır. Uzun bir 
besınele çektikten sonra yılanı bumbart gibi yedi parçaya 
ayınr. .. Parçaları zembile doldurur. Bu defa güneye dönerek 
yürür ler. 
Baba'nın bu cesaretinden iki melek iyice malıcup olurlar. 
Şimdi kuzeye ilerlerken adımlar sayılacak, tam yedi bin 
adımlık bir mesafe kat edildikten sonra koca ağızlı bir kuyu 
görecekler ... 
Yürüyorlar . Yine dünya kelamı yasak. Hiç ağız açmadan 
kalp diliyle konuşulacak, daha doğrusu adımları saymaya 
odaklanılacak 
Ermeniler derin birer düşüneeye vardılar. Tılsımnamede 
yazılı şeyler birer birer ve hemen aynen gerçekleşiyordu. 
Gözler bağlandıktan sonra yedilme, incir ağaçları altında­
ki tahta sandıktan salıverilen kaphımbağal ar, sonra yılan 
ölüsü ... Artık şimdi de koca ağızlı bir kuyuya rast gelecekle­
rinden hiç şüphe etmiyorlardı. 
Fakat hep bu garip şeyler ne demekti ? Bunları düzen­
leyen maddi veya manevi eller bulunduğunu inkar etmek 
mümkün değildi. Şimdi maceranın en önemli aşamasına, 
kuyuya yaklaşıyorlardı. O saate kadar gördükleri acayip 
şeylerin herhangi bir insan tarafından düzenlenmiş ve 
hazırlanmış olması mümkündü. Fakat bir kuyu dibinden 
sonsuz çayırlıklar, cennet bahçeleri, altın köşkler, melekler, 
periler, elmas kafesler göstermek, bu ancak peygamberlere 
özgü akıl almayan mucizelerdendi. Bütün bu çok garip 
şeyler hakikat sahasında ve dünya gözleri önünde nasıl cil­
velenecekti ? Enveri'nin ve tılsımnamenin foyaları meydana 
çıkmaya çok bir zaman kalmamıştı. 
Agop'la Kirkor, iki melek ismi alan bu Ermeni gençleri 
herhalde doğaya, akıl ve mantığa uymayan karanlık bir 
maceraya doğru gittiklerini hissederek daha yedi bine pek 
çok sayı var iken adım hesaplarını şaşırdılar ... Lahur yedi 
yüz beşte, Mahur dokuz yüz yirmi ikide kalmışlardı. Fakat 
Kasaplık hayvanların kalınbağırsağı. 
61