dişiyle sohbet ediyor diye de gururlandı. B ir de fıkra anlattı 
Mustafa Hoca: Profesör arkadaşlarıyla bir Avrupa gezisine 
çıkmışlar, trenle giderlerken yol üzerindeki bir şehir adı üze* 
rinde tartışılmış; Mustafa İnan da bir isim söylemiş. Profesör 
Abdullah Türkmen itiraz etmiş. Sonra heyecanlanarak, "id­
diaya var mısın? demiş Mustafa Hoca’ya. Mustafa İnan gü­
lümsemiş: "Olmaz, iddiaya filan girmem, çünkü bu ahlâk­
sızlık olur; seni aldatmış olurum iddiaya girersem." "Ne­
den?" "Çünkü söylediğim isn.in doğru olduğur-ı kesinlikle 
biliyorum."
Mustafa İnan’m kızdığını ve olur olmaz tartışmalara ka­
tıldığını kimse pek hatırlamıyor; yalnız, bir keresinde daya­
namamış, ölmüş kayınpederi Aziz Oğan hakkında ileri geri 
konuşan bir ressama yazılı cevap göndermiş:
"Yaptığınız bir konuşmada merhum kayınpederim 
Aziz Oğan hakk>tıda yersiz sözler sarfettiğinizi duy­
dum. Merhum ile otan münasebetlerinizi ve bunun te­
ferruatını bilmediğim gibi ayrıca öğrenmek de iste­
mem. Yalnız, bir ilin  çatısı altında ve nezih bir toplu­
luk huzurunda bu yakışıksız davranışınız dolayısıyla 
bilmeniz gereken bazı hususları açıklamak isterim:
"Kendisi hakkında söylenenlere cevap veremeyecek 
bir durumda dan, bahusus fani âlemden göçmüş bir 
kimse için böyle bir kutlama merasiminde ileri geri ko­
nuşmak nezaket kaidelerine aykırıdır... ‘öleni hayır ile 
anınız’ sözünü herhalde duymuş olacaksınız. ‘Ben her 
öleni hayır ile anmak mecburiyetinde değilim,' derse­
niz, sükûta da mı ihtiyar edemezdiniz?
"Başkalarım zemmederek kendini guya yükseltme­
ye çalışmanın hiçbir zaman muteber olmayan sakim 
ve ucuz bir ‘şark’ âdeti olduğunu belirtmek isterim. 
Ayrıca herkesçe malûm olması gereken bu noktalan,