Atın, bu dünyayı sarmış hikayeleri kadınlar arasında bile 
tavsamışken, Memedler imdada yetişti. Gelen haberler kasaba­
yı, Adanayı, dahası da Ankarayı, bütün Türkiyeyi sarsacak ka­
dar korkunçtu. Toros dağlan köylüklerindeki bütün çocuklar, 
delikanlılar adlarını değiştirmişler Memed olmuşlardı. Bu hare­
ket dağlardan aşağıya Çukurovaya kadar bile sirayet etmişti. 
Haber duyulduğunda kasahada bir panik havası esmiş, en so­
ğukkanlı kişiler bile bu korkunç olay karşısında kendilerini tu­
tamamışlar, genel havaya kapılmış gitmişlerd i. Murtaza Ağa bi­
le telaşlanmış, hemen eve koşmuş, Topal Aliyi karşısına almış, 
şimdi ne yapacaklarını, bu yedi başlı ejderhamn elinden nasıl 
kurtulacaklanm ona sormaya, ondan bir umut aramaya başla­
mıştı. 
Çarşıya düşmüş: 
"Ben size demedim mi?" diye önüne gelene dert yanmaya 
başlamıştı. "Ben size demedim mi, daha İnce Memed çiçeği 
bumundayken, yılanın başı küçükken ezilmeli, dememiş miy­
dim?" 
Dert yandığı kişiler de: 
"Sen ne haklıymışsın Murtaza Ağa, seni dinlemedik de, iş­
te şimdi kendi ipirnizi kendimiz, kendi elimizle çektik," diyor­
lar, hayıflı hayıflı baş sallıyorlard ı. 
Hemen o gün başta Halil Bey, Yüzbaşı, görmüş geçirmiş, 
kasabalılarm çoğunun öğretmeni, ağır başlı, İstiklal Harbi kah­
ramaru, büyük Öğretmen Çiftliğinin sahibi ağırbaşlı Rüstem 
Bey, tapucu Zülfü, Savcı, Yargıç, Belediye Başkaru, Molla Duran 
Efendi, öğretmenle r, daha birçok kişiler, Köy Ağaları, Oba Bey­
leri Kaymakamın odasında toplandılar. Ne yapılmalıydı? Bu 
sorunun da altından kalkmak hayli zordu. Çünkü işin içinde iş 
vardı . 
''Yazamam, telgraf çekernem Arif Saim Beye," dedi Zülfü , 
"o bize küstü. Arif Saim Bey bize o kadar küsmüş ki, afedersi­
niz, kıçlanndan bal damlayan, kendi elimle ona sepetler içinde 
gönderdiğim incirlerin bile yüzüne bakmamış. Halbuki o, incir­
Iere deli divane olurdu . Bunu hepiniz biliyorsunu z. O, incir sö­
zünü duyunca, mübarek ağızları sulanır , sellenird i. Gözleri de 
sevinçten ışıl ışıl ederdi. Şimdi, o, camm incirleri tammall': ış, 
293