Orta Direk 183 
Ayaklarını kaldıram ıyordu ama Uzunca Aliyi kendine güldürrnek de istemi­
yordu. Canını gene dişine takmıştı. Allaha yalvarmaya başladı. "Tez ilet," diyor­
du. "Düşürme. Dayan dizlerim, dayan!" diyordu. "Az kaldı ocağı batasıcalar, da­
yanın!" diyordu. 
Ali arkasından Meryemcenin içinde olandan bitenden habersiz: 
"O Koca Halile hiçbir diyeceğimiz yok. O olmasaydı, biz bu yıl çoluk çocuk 
iyice, iyice çıplak kaldıydık. Hem de aç. Hem de sefil. Açlıktan gözlerimize ka­
rıncalar üşüşürdü. Varınca Çukura, toplayınca pamuğu, kazanınca parayı, Koca 
Halile beş paket cıgara alacağım ki, şaşıracak. Bu da ne ki, Ali oğlum, diyecek. Bu 
senin emeğiyin karşılığı. Köylüyü yola erken düşürdüğünden dolayı. Ben pamuğa 
yetiştiğimden dolayı. Sen bir Hızır mısın, behey mübarek? Yolda atıının öleceğini 
bilir misin ki de, köylüyü erken yola çıkarırsın? Gevrek gevrek güler. Al, iç şu cı­
garaları, helal olsun. Al iç de şu kocamış halinde gamını gasavetini dağıt." 
Meryemce birdenbire olanca öfkesiyle bağırdı: 
"Orman, sana diyorum," dedi. "Zıkkımın kökünü içsin." 
Ağır ağır yere çöktü. Tıkanıyordu. 
"Su, su, su," dedi. "Çabuk azıcık su." 
Öteden, Hasanla Ummahanın sesi geldi. 
"Yavrularım su!" 
Yakınlarından bir pınarın ayağı akıyordu . Ali avucunu doldurdu . 
"İçi" dedi. "Haydi iç!" 
Dudaklarını ıslattı. Geriye kalan suyu Ali yüzüne serpti. Bir avuç daha serp­
ti. Çocuklar, Elif koşarak geldiler. Elif ellerini tuttu. Yüreği küt küt atıyordu. 
Yüreğinin atışını Elif bile duydu. 
Meryemce azıcık kendine gelince: 
"Zıkkımın, zıkkımın, zıkkımın, yeşil ağının, zıkkımın kökünü içsin o koca 
köpek," dedi. "Ağının, yeşil ağının kökünü , koyusunu ... Hem de beş paket. Bir 
değil, iki değil, beş paket... Ağının keskinini, yıllanmışını, günden gölgeye ilet­
meyenini ..