• 136 KUYRUKLU YILDIZ ALTINDA BlR EVLENME 
dakikada zevce olarak îrfan'rn karşısında bulunuyordu? Yok­
sa bu güzel gelin, önceden gördüğü o kadının çift yaratılmış 
bir eşi veya hayali, perisi miydi? Bu ne garip su*, ne anlaşıl­
maz kurnazlık, ne dayamlmaz bir uydurmaydı! 
irfan, bu ilk şaşkınlığın şiddetli tesirinden kendini kurtar­
mak için her halde ük bakışta aldanmış olmak ihtimaüne da­
yanarak bir iki adım geline yaklaşarak ay'm hüzünlü ışığına 
iyice açılan bu yüzü dikkatle incelemeye başlayınca Feriha, ha­
fif bir gülümseme ve gayet nazik bur sesle izah etti: 
— Aldanmıyorsunuz... O yüz... ta kendisi... 151 numara­
lı evin önünde gördüğünüz kadın... 
Dedi. irfan, bu itirafa büsbütün şaşırarak: 
— Aldanmış bulunmayı kalbimin bütün kuvvetiyle ister­
dim. 
Cevabım verdi. Gelin hanım, tatlı bir süzüklükle: , 
— Gerçeği bilmek ner halde aldanmaktan iyidir. 
— Ama efendim, komediler tiyatro sahnelerine yaraşır. 
Gelin odalarmın kutsallığına saygı göstermek lâzımdır. 
— Yüzünü görmeden almaya razı olduğunuz bir kız her 
ne şekil ve kılıkta karşınıza çıkarsa itiraza hakkınız olamaz 
sanırım. 
— Evliliğe yalan ve uydurma sığmaz. Ben Davut Efen-
di'nin kız: Feriha Hanımia evlenmiştim. 
— Bunda uydurma yok. Karşınızdaki kadm ismini ver­
diğiniz kimsenin kızandan başka birisi değildir. Siz şimdi de­
ğil, evvelce aldatümıştmız. Şu saatta gerçeği öğreniyorsunuz. 
— Affedersiniz efendim, gerçeği hâlâ öğrenemedim. Şu 
bulunduğum hal gerçek mi,.rüya mı, uydurma mı? Bir türlü 
anlayamıyorum. 
— Müsaade buyurunuz da anlatayım. 
— Dinliyorum efendim. 
— Tarafımdan size mektup getiren siyah çarşaflı kadının 
hareketlerini ve nereye gideceğini gözetleme fikriyle arka­
sından sokağa çıktığınız gün, sizi aleyhimdeki kötü zanlara dü­
şürecek birçok alâmetlere tesadüf ettiniz sanırım. 
— Evet... 
— Kadının kâğıtçı dükkânına girip bir kutu kâğıt alma­
sı. Sonra Modern binasının arka sokağında bir deükanhyla