gelip elini aldı, üç kere öptükten sonra alnına götür dü. Ötekiler 
de onun gibi yaphlar. Karşıya geçip diz üstü oturdular, ellerini 
de kucaklarına aldılar. Karşıd an, doruğuna gün vurmuş gör­
kemli bir dağa bakar gibi bakıyorlardı ona, hayran. 
San Ümmet, bu arada Sinemoğlu çetesini anlatınıştı Meme­
de. Çetedeki eşkıyalan ona teker teker söylemişti. Şaşılacak iş, 
hepsinin de macerası aynıydı, bütün bu dağlann, ovanın insan­
lannın da macerası aynı ydı. Öyleyse, niçin yalnız bu alh kişi çık­
mışh dağa? Onlann içindeki kurt daha mı başka bir kurttu ki ... 
Sinemoğlunun dedesi savaşa gitmiş dönmemişti. Söyledik­
lerine göre dedesinin babası, onun da babası savaşa gitmişler 
gelmemişlerd i. Dedesi, babası, üç amcası, yedi dayısı da savaş­
ta Arabistan çölünde, Yunan Savaşında kalmıştı. Çetedeki öteki 
delikanlıların babaları, dedeleri de savaşlardan dönmemişlerdi. 
Bunların altısı da, askerlik zamanları gelince kafa kafaya ver­
mişler, düşünmüşler taşınmışlar dağa çıkmış lardı. 
"Bir af çıkarsa inecek misiniz ?" 
"İnmeyeceğ iz." 
"Ölünceye kadar savaş içinde olacaksınız, savaştan korkup 
aşkere gitmediniz ya ... " 
"Eşkıyalık savaştan iyidir." 
"Kim bilir," dedi Memed. Sonra da gözlerine o çelik ışılh­
sındaki ışık geldi çakıldı. Sapsan güneşler başında döndü, sa­
çakladı, harman ladı. "Bir yer bulsak kendimize, bir portakal 
bahçesi, deniz kıyısınd a. Portakallar çiçek açmış, kokuları insa­
nın başını döndüren ... Siz hiç portakal bahçesi gördünüz mü?" 
Sinemoğlu ellerini gösterdi, elleri tırmık içindeydi. 
"Bak ellerime, portakal bahçelerinde ırgatlık edenin elleri 
böyle olur. Ben yedi yaşımdan bu yana Dörtyolda portakal top­
ladım." 
"Şimdi büyük bir bahçemiz olsa, o da çiçek açsa, güzel 
koksa, siz gene inmez misiniz düze?" 
"İnmeyiz ." 
Akşamüstü al atının üstünde Topal Ali geldi. Memed onu 
görünce gülmeye başladı. Topal attan indi geldi Memedi, Üm­
meti kucakladı, o, iki kat olmuş daha Topal Aliye bakıp bakıp 
gülüyord u. 
488