söyleyen esrar lı sesiyle doldurdu.
"Evet, Omar, anlat bakalım bu günlerde neler yapıyorsun," diye 
homurdandı Abed. "Gail bu aralar sana bir şeylere düğüm attırdı mı?"
"Ne gibi?"
"Ne gibi mi? Gibisini sen söyleyeceksin! Şu trans işleri hayra alamet 
değil."
"Reiki!" diye düzeltti Ömer saygı da kusur etmeyerek.
232
"Reiki!" diye kelimeyi dilinin üzerinde yaydı  Abed, Alegre'nin fazladan 
kaşar koyduğu quesadilla'lardan yemiş gibi. "Bak, dostum, hatırlamaya 
çalış, tamam mı? Senden bir ipi filan düğümlemeni istedi mi? Şimdiye 
kadar istemediyse bundan sonra dikkatli ol, eğer senden bir şey 
bağlamanı, düğümlemeni filan isterse sakın yapma!"
O akşam, ev arkadaşlarının alay ve latife bombardımanı altında, 
mutfakta sessiz ve kıpırtısız oturup, devasa KAHVE SEKSTEN BİLE İYİ 
kupasından safra yeşili nane çayını yudumladı Ömer.
Gelgitte Ringa Balığı  Gibi
Gail, öğle yemeğine koşturan olağan Çin yemeği müptelası işadamlarıyla 
işkadınları arasında ilerledi  Huntington Bulvarında. Hepsinin 
başlarının tepesinde nasıl olup da aynı şemsiyeyi taşıdıklarını merak 
etti -kocaman, füme rengi, ahşap saplı şemsiyeler -sanki şu köşeyi 
dönünce birisi bunları broşür gibi dağıtıyordu. Şemsiyesi ve acelesi 
olmadığından, yağmurun gümüş kaşığının üzerindeki tıpırtısının, aylak 
aylak yürümenin, bu kısa kaçamağın, yalnız kalmanın, çikolata 
dükkânından uzaklaşmanın ve Debra Ellen Thompson'ın sevgi yüklü ama bir 
o kadar bunaltıcı bakışından kurtulmanın keyfini sürerek ağır ağır 
yürüyordu. Aralarında yüklü bir geçmiş vardı, kısmen tek taraflı bir 
arkadaşlığın çağıltısıyla çok sular akmıştı köprünün altından, sonra 
sular karşılıklı bir aşkla bir müddet çağlamış ve en nihayetinde 
aralarında ne aşk ne de dostluk, sadece huzursuz bir ortak -yaşam olan 
bu bulanık birikinti kalmıştı. Ortak mazileri birbirleriyle asla cenk 
etmemiş iki ordunun savaş meydanıydı. Cenk olmamış ama sonuçta bir 
galip ilan edilmişti. Debra Ellen Thompson'ın gözünde galip olan 
Gail'di. Gail'e göreyse bu savaşılmamış savaşta kimse kazanmamış, iki 
tarafta da fazla zaiyat olmasa bile fazlaca kırgınlık birikmişti. 
Geçmişlerinin yeniden başlamalarını imkânsız kılacak kadar yüklü 
olduğunu, bazısı tamamlanan, çoğu yarım kalan onlarca sohbet esnasında 
anlatmaya çalışmıştı ona. Birden fazla hayat yaşamıştı ortak mazileri 
ve şimdi saplanıp kaldıkları çıkmaz, bu mirası tüm katmanları ve kar -
maşasıyla açıklayıp anlatacak bir dile sahip değildi. Uzun zaman önce 
atılmış bir çığlığın azalarak yokolan yankısı gibi geçen her gün 
tükeniyordu aralarındaki ilişki.
234
Sadece bir süreliğine aynı göz seviyesinde karşılaşmış, sonra ayrı 
yönlere doğru harekete geçmiş iki asansör gibiydiler. İlk başta, 
üniversite günlerinde, kimin kime uzaktan ve çok aşağılardan baktığı 
gayet aşikârdı. Ama o koza parçalanıp, her ikisi de hareket etmeye 
başladığında, şaşırtıcı biçimde aşağıdakinin yukarı çıkmaya, 
yukarıdakinin de aşağı inmeye programlanmış olduğu ortaya çıkmıştı. 
Ancak çok sonra, Zarpandit Gail olduğunda, bu paralel ama zıt yönlü 
hareketin içinde yan yana durmuşlar, birbirlerinin gözlerinin içine 
bakmışlar, orada daha önce görmeyi başaramadıkları şeylere hayret 
etmişlerdi. Bunu aşk takip etmişti - keskin, kısa. amansız, yaralayıcı, 
pek çabuk bitmesinden ziyade sadece biri için bitmiş olmasından 
kaynaklanan bir yara.
Sonra nasılsa, bir yerlerde ilişkileri bir yeniden yapılanma tüneli nden 
geçmiş ve nihayet biraz hırpalanmış, biraz sersemlemiş vaziyette