lar kaldılar. Memed, adamın kendisini bir iyice tarudığını, tam­
yınca da şaşkınlıktan küçük dilini yuttuğunu anladı. Ne yapa­
cağını bileıniyordu. Kimdi, neciydi bu adam, tamyordu, bir 
yerlerde bu adamla bir araya gelmişler, konuşmuşlardı, ama 
kirndi bu kişi? Derken adam Memedin allak bullak bakışlan al­
tında ayağa kalkh dışanya çıkh, Memed de ayağa kalkh, büyü­
lenmişçesine ·onun ardından gitti. Adam önce çarşıya yönel di. 
Memed bu kadar çabuk yürüyen hiç adam · görmemi şti. Adam 
ca:ıninin kapısına varınca, Memedin arkasından geleceğini bili­
yordu ki, belli etmeden başını usulca çevirdi ona bakh, camiye 
girmeden, yandaki, asma dallanmn üstünü boydan boya örttü­
ğü sokağa saph. Öndeki adam yürüyor , Memed onun arkasın­
dan koşuyordu. Adam bir yan sokaga daha saph, Memed de 
arkasından. Bir cadde geçtiler, bir alam döndül er, onları böyle 
görenler durup seyrediyorlardı, bir hıltanlığa düştü ler, ardın­
dan bir zmcarlığı aştılar, bir suyu geçtil er, bir bataklığı dolandı­
lar, Memed, bir kamışlıkta adamın izini yitirdi. Ayakta kalacak 
hali kalmamışh, bir hendeğin sekisine otur du. 
Kasahaya döndüğünde bitkindi . Hocayla Müslümü cami-
de buldu. 
''Ne o Memed, bu halin ne?" 
"Beni tamdı," dedi. 
"Kim o seni tamyan?" 
"Biliyorum da kim olduğunu çıkaramıyorum ." 
116