kumral,  sigarasının  dumanını  savururken.  Bir  yandan  da aynaya 
doğru  eğilmiş,  çıraklardan  sivilceli  olanın  tek tek açmaya  başladığı 
ince bigudilerin  altından  çıkan  permalı  tutamlarını  inceliyordu. 
"Oooh,  Tijen'e  gündelikçi  mi dayanır?  Gelen  kaçıyor,"  dedi  Ce-
mal. 
"Hijyen  Tijen!  Hijyen  Tijen!"  diye  kıkırdadı  şehla  sarışın.  "Ka-
dın tam  dört  aydır  evinden  dışarı  adımını  atmamış.  Düşünebiliyor 
musunuz?  Mikrop  kapıcam  diye  sokağa  çıkmaz  olmuş  artık.  Bu ara-
lar hepten  kaçırdı  keçileri." 
"Yok  canım,  ne bu aralan  Allahaşkına?  Bilenler  anlatıyor,  oldum 
olası  kaçıkmış.  Madam  Teyze  bilir  onların  bu apartmana  gelişleri-
ni. Diil  mi Madam  Teyze?"  diye  bağırdı  manikürcü  kız. Pek  çok .ya-
şıtı gibi,  yaşlı  biriyle  konuşurken  sesini  lüzumlu  lüzumsuz  yükselt-
me gereği  duyuyordu  o da. 
Bütün  başlar  yaşlı  kadına  çevrildi.  Aslında  ona  neden  "Madam 
Teyze"  dendiğini  bilen  yoktu.  Kimse  gayrimüslim  olup  olmadığını 
kurcalamamıştı  şimdiye  değin.  Ama  bir soran  olsa,  Türk  ve Müslü-
man olduğunu  söylerlerdi  muhtemelen.  Gene  de ona  "Madam"  di-
ye hitap  etmekten  kendilerini  alamamalarının  sebebi  yaşlı  kadının 
dininden  ya da uyruğundan  şüphe  duymaları  değil,  onda  bir başka-
lık olduğunu  içten  içe hissetmeleri  ve bunu  tam  olarak  nasıl  açıkla-
yacaklarını  bilememeleriydi.  Sadece  yaşı  ya da tavırları  değildi  onu 
ötekilerden  ayıran;  sanki  çok daha  derinlerde,  özündeydi  yabancılı-
ğı, yabansılığı.  Farklıydı  ya mayası,  bu yüzden  adı "Madam"dı.  Öte 
yandan,  yıllardır  buradaydı;  herkesten  daha  çok kök  salmıştı  bulun-
duğu  yere.  Aralannda  bir tek o doğma  büyüme  İstanbulluydu.  Kom-
şuların  tümü  kona  göçe  bir yerlerden  kalkıp  geldiği  halde  buralara, 
onun  ömrü  bu semtte  geçmişti.  Ötekiler  gibi  pattadak  bitivermemiş, 
bir türlü  gelmeyen  bir geleceğe  yüzünü,  bir türlü  geçmeyen  bir geç-
mişe  sırtını  dönmemiş,  başkalarının  peşisıra  sürüklenmediği  gibi 
başkalannı  da peşisıra  sürüklememiş,  eksilmeden,  eksiltmeden,  de-
madem  vücut  bulmuştu  yıllanmışlığında.  Kimsenin  yaşamadığı  ma-
ziden  bakiyeydi  ya varlığı,  bu yüzden  adı "Teyze"  idi. 
Madam  Teyze  kavruk  bir gülümsemeyle  eğdi  başını.  Üzerlerine 
kahverengi  lekeler  çiselemiş,  mavi-mor-bordo  damarlı  ellerine  bak-
tı. Bu lekelerin  daha  solgun  ve minikleri,  şakaklarından  yanaklan-
81