SAFFET (Müzik hocasının önüne geçerek): Oyun sesi! 
MÜZIK HOCASI: Siz çıldırmışsınız. (SaffeCi geçerek Coş­
kun'a yaklaşmaya çalışır.) 
(Saffet, müzik hocasını biraz Hip kakar. Gürültüler. Sesleri du­
yan Cemile koridorda görünür.) 
CEMILE (Şaşırarak): Saffet, ne oluyor? 
(Hepsi şaşkınlıkla Cemile'ye bakarlar. Müzik hocası da ile­
ri çıkarak Cemile'ye bir şey söylemek ister. Saffet onu kapı­
ya doğru iter.) 
CEMILE: Saffet, ne yapıyorsun? 
SAFFET (Ümitsizl ikle): Oyun bozuldu, gerçeği oynuyorum 
artık. 
(MÜZik Hocası, Saffenn bir an onu bırakmasından yararlana­
rak, aceleyle portmantodan şapkasını almak ister, ama yanlış­
lıkla bir kalpak alarak başına geçirir ve teldşla kapıya yürür.) 
SAFFET (Gülerek, müzik hocasın a): Hayır aziz Beethoven, 
telaştan Hacı Arif Bey'e benzediniz. 
(Coşkun, müzik hocasına şapkasını verir. Müzikçi aceleyle so­
kak kapısından çıkar.) 
CEMILE: Bu maskaralıklar daha ne kadar sürecek Coşkun? 
SAFFET (Telaşlı): Kendiliğinden gelişen bir oyunu prova 
ediyorduk. 
CEMILE: Zavallı bir adamı hırpalayarak kapı dışarı ede­
rek mi? 
COŞKUN: Şey ... daha medeni bir oyun düşünmüştük as­
lında. 
CEMILE: Oyun oyun. Biraz da gerçek oyunlarla ilgilen­
sen iyi olur. Mesela benim para kazanmak, evi geçindir -
34