ölümünü, Hatçenin vurulmasını, Asım Çavuşun seni mağarada 
yakalayıp da bırakışma, Abdi Ağayı öldürdüğün anı, Müslüm 
Beyin çadırında atını da, silahlarını da bırakıp kaçışını, herkes 
her şeyi biliyordu. Çakırdikenliğin yanışını da, Aktozlu köyünü 
de, Recep Çavuşu da... Herkes her şeyi biliyordu...
"İnce Memed, İnce Memed, sarp kayaların geyiğinin avcısı 
İnce Memed."
Karanlık duvar gibiydi. Usuldan bir yağmur çiseliyordu 
geceye. Fırat suyunda en küçük bir kıpırtı bile yoktu. En küçük 
bir yel bile esmiyordu. Gece, sıcak yağmur buğulanıyordu. So­
yundu, suya girdi. Giyitlerini sol elinde tutuyor, sağıyla da yü­
züyordu. Bir saat mı, iki saat mı Fıratla cebelleşti. Karşıya geçti­
ğinde tan yerleri ışıyordu. Yorgundu, bitkindi. Yüzdüğü su, sız­
layan bedeni, uzandığı kumluk püren kokuyordu. Giyindi, yo­
la düştü.
Her köyde onu tanıyorlardı. Bir köyde bir aydan fazla du­
ramıyordu. Birisinde, ben İnce Memedim dedi. Vallahi de billa­
hi de benim o İnce Memed. Hiç kimse inanmadı. O kadar alay 
ettiler ki tonunla, o  köyde de duramadı. Karanlık duvar gibiydi. 
Gecenin üstüne yağmur yağıyordu.
"Adım bağışla."
"Adım Kara Mistik."
"Hah hah! İnce Memed Kara Mistik mı?"
Başka çaren kalmadı yavrum. Dumanlı Fırat dolaylarında, 
kartal örneği Dersim Kürtlerinde, ak topraklı Birecik Türkme- 
ninde seni tammayan yok. Yakalayıp seni kanlı hükümete tes­
lim edecekler. Abdi Ağanm kanını ödetecekler sana. Ya Hatçe­
nin kam, ya ananın, ya Irazcanm, Rızanın, ya Recep Çavuşun 
kanı? Onların kanı ne olacak? Hükümet onlarm kanını kimse­
den sormaz. Abdi Ağanm kanım senden sorar. Şu dünyada seni 
tanımayan yok. Her zaman, hep böyle olur. Senin gözün dağlar­
da kaldı. Ne yaparsan yap İnce Memedlik yakanı bırakmaz.
Keşki döndüğünde Müslüm Beye gözükseydin. Gece değil 
de, tüfeğim almaya gündüz gitseydin. Adam kendi tüfeğini gi­
der de Müslüm Beyin evinden çalar mı? Vardın ki tüfeğin koy­
duğun gibi koyduğun yerde duruyor. Evde kadınlar seni iyi 
ağırlamadılar mı? Sen gittin gideli Bey senin atma kul olanı