KAPLUMBAĞALAR
 
200
 
 
«Eee patlama! Gel dedim, geliver!..»
 
«Sakın bağlara bir şey mi oldu?»
 
«Yooo, ne olacak bağlara?»
 
«Ne var öyleyse?»
 
«Şimdi göreceksiniz...»
 
Hendekten atlayıp bağa girdiler. Rıza, Battal, asmaların arasından, 
ama hiçbirine bakmadan, ermiş, alar
mış salkımları görmeden Kır 
Abbas’ı izlediler. «Pire gibi» gidiyordu «dürzü»! .. «Hiç yaşlıyım, 
kocayım dediği yok»tu. «Gönlü genç»ti.
 
Kuyunun başına geldiler.
 
«Alın şunları ikişer ikişer!»
 
«Ne bunlar Abbas emmi?»
 
«Ne bileyim? Üzüm heraîda...»
 
«Ne olacak b
unlar?»
 
Kır Abbas, yerde duran değneğini aldı:
 
«Tutun ikişer ikişer! Biriniz sağıma. biriniz soluma geçin. Yörüyün 
benimle!» dedi.
 
Yürüdüler. Hendeği, mezarlığı, sel çukurlarını, tarlaları geçip 
harmanlara geldiler.
 
«Ü kadar işin arasında insanı bir avara 
edersin ki Abbas emmi! .. 
Geleydin, oturaydın kağnının kölgesinde. Salaydık iki delikanlı. Alıp 
geleydiler. Şart mıydı senin dönüp dönüp bu yolları yürümen, bu 
ısıcakta? Şart mıydı bizim işimizi bırakmamız?»
 
«Fark etmez Battal, heç fark etmez yeğenim! Dahi
 
işlerin 
irellemesine yararı dokanır. Haydin bakalım. Tüm harmanları 
dolaşacağız şimdi. Hiç kaşınızı eğmeyin. Bir salkım sen, bir salkım 
Irıza... İkişer salkım vereceksiniz ev başına ... Ben de başınızda 
olacağım ... Yörüyün bakalım...»
 
Ellerini değneğiyle
 
birlikte kıçına koydu. 
İ
ki adım kadar önden 
yürüdü... Harmanlara geldiler...