etkisi yok. Kimi de ne yazık ki hapiste." Aynı elle sağ göğsünü 
gösterdi: "Öte yanda da serbestlik taraftarları, İş Bankası takımı, 
sahte liberaller... Ağaoğlu Ahmet'in Devlet ve Ferl'ini okudunuz 
değil mi?.. Ama bizim Teşkilât hareketini engelleyen ne onlar 
oldu, ne de ötekiler... Bizi irtica ve inkılâp düşmanları engelledi. 
Bir gecede dağıttılar bizi. O çok sevdiğiniz Ankara romanının 
yazarının nasıl Tiran'a yollandığını biliyor musunuz? Şimdi belki 
İsmet Paşa ile birlikte kaldığımız yerden işi sürdüreceğiz. Bize 
katılabilirsiniz..." 
Refik şaşkmlaştı. Teşkilâtçı yazar, "Şu koltuğa oturabilirsiniz," 
der gibi söylemişti bunu. "Onlara katılabilir miyim?" diye dü­
şündü. "Bütün bu heyecandan sonra bir devlet memuru ola­
cağım." Bunun düşüncesini bile korkunç buldu: 
"Hayır, yapamam bunu!" dedi. Sonra ağzından kelimelerin 
nasıl döküldüğünü düşündü. 
Bir sessizlik oldu. 
Süleyman Ayçelik: "Üzüldüm," diye mırıldandı. Bir süre sustu. 
"Oysa gençlikte bulamadığımız heyecan sizde var! Peki ne 
yapmayı düşünüyorsunuz?" 
"İstanbul'a gideceğim!" 
"Aa evet, siz uzun zamandır şu demiryolundaydınız değil 
ini?" 
Refik, "İstanbul'a gideceğim!" diye düşündü. "Yufka yürekli 
iniyim? Devletle birlikte olmak ha? Yufka yürekli değilim. 
Kötülüğe katılamıyorum! Yani şu Süleyman Bey'den daha iyi 
bir insan mıyım? Değilim: Üstelik biraz da budalayım... Ben eve 
dönmek istiyorum. Orada ne yapacağım? Her şey eskisi gibi 
mi olacak? O zaman ben de devlete karşı çıkarım... Buna cesaret 
etsem ne olur?" 
"İstanbul'dan gene bana yazarsınız!" dedi Süleyman Ayçelik. 
"Belki bir gün anlaşırız!" 
"Ben devletin değil, memleketin iyiliğini istiyorum!" dedi 
Refik. 
"Biliyorum, biliyorum! Ama siz bunların birbirinden ayrıl­
madığını, üstelik devletin önde geldiğini bilmiyorsunuz!" 
"Biliyorum, belki bu doğru olabilir, ama ben buna göre 
davranamıyorum!" 
410