uyumsuzluktan  rahatsız  olurdu  gene  de. Bir jartiyer,  kırmızı  kadar 
hevaperest,  siyah  kadar  tannaz  ya da beyaz  kadar  şivebaz  olabilir-
di; hatta  cilve  gibi  mor  ya da riya  gibi  pembe...  Ama  berrak,  parlak, 
sonsuz  gök  mavisi  olamazdı.  Süte  su katmak  gibi  bir şeydi  bu; da-
ha da beteri  hatta,  rakıya  süt katmak  gibi.  Bir erkeğin  ikisini  birden 
sevmesi  mümkündü  pekâlâ  ama  aynı  anda  ikisini  birden  içmeye 
kalkması  değil.  Kuzuların  kurt  kesilmesinde  de şaşılacak  bir şey 
yoktu,  kurtların  kuzulaşmasında  da. Ama  aynı  anda  ikisi  birden  ol-
maya  çalışmak,  ortaya  ne kuzu  ne de kurt  olan,  uslu  uslu  saldıran, 
saldırırken  zararsız  olduğunu  sanan  hilkat  garibeleri  çıkartıyordu. 
Evlenme  ihtimallerinin  olmadığı  tüm  kadınları,  evlenme  ihti-
malleri  olanlardan  hakir  gören  erkekler  bile,  bu yarı-kurt  yarı-kuzu-
lar kadar  zarar  vermeyecekti  ona.  Böyleleri  ayıpladıkları  şeylere 
şehvet  duyar  ve şehvet  duydukları  şeyleri  ayıplarlardı.  İncecik  bir 
çizgi,  kırılgan  bir zemindi  üzerinde  yürüdükleri.  Sokakta,  karton  bir 
kutunun  üzerine  ters  çevrilmiş  üç bakır  bardak  koyarak  sihirbazlık 
numaralan  yapan,  avurtlan  çökmüş  gençten  bir adamı  izlemişti  bir 
kez. Bakır  bardaklardan  sadece  birinin  içinde  boncuk  vardı,  öteki-
ler boştu.  Adam  el çabukluğuyla  bardakların  yerini  değiştirdikçe, 
boncuk  da durmadan  hareket  ediyor,  beklenmedik  yerlerden  çıkıve-
riyordu.  Önce  birinci  bardağın  içindeydi  boncuk:  "arzularından 
utanç  duy!"  Hooop,  şimdi  ikinci  bardağın  içine  geçmişti  boncuk: 
"arzuladığın  kadından  utanç  duy!"  Ve bir hamlede  üçüncü  bardak-
tan çıkıvermişti  boncuk:  "sana  utanç  duyuracak  kadını  arzula!"  Bu 
da er ya da geç,  yattıkları  kadınlan  hor görmeye  başlamalan  demek-
ti. Zeytinyağı  tüccarı  bu cendereden  çıkabilmek  için,  utancın  da ar-
zunun  da tadını  bastırıp  boğacak  baharatlar  katıp  duruyordu  ilişki-
lerinin  aşına.  "Birisi  bizde  sevmediğimiz  arzular  uyandınrsa,  onu 
sevmeyiz.  Ama  gene  de, illa ki onu  arzulamaya  devam  ediyorsak,  o 
zaman  onda  sevecek  şeyler  bulmaya  çalışırız"  yazmıştı  Mavi  Met-
res onunla  tanıştığı  günlerde  günlüğüne.  Yitirilmiş  bir masumiyete 
inanmak  mesela.  Ya da şu dünyanın  en zelil  çöplüklerini  merakla 
karıştırırken,  kirle  pislikle  temas  etmemek  için  ele giyilen  eldiven, 
semavi  kadifeden...  benak,  parlak,  sonsuz  bir gök  mavisinden. 
Zeytinyağı  tüccarının  baharat  sepetinde  şehvetin  esamesi  bile 
okunmazdı.  Gerçi  envai  çeşit  şey  vardı  sepette,  ama  ne hikmetse 
153