"Aman Allahım aman, daha ne bir kaşık su içmiş, ne de bir 
lokma yemek yemiş . Ölece ksin. Anacık Sultanım, hrnaklanna 
kurban olduğum öleceksin." 
Gene yalvardı yakardı, Anacık Sultan taş kesilmişti, onda 
küçük bir kıpırdama belirtisi olmadı. Gözleri de gittikçe daha 
büyümüştü, dayanamadı, yalvarmalarını kesti, gene dışanya 
kaçtı, köprüye vardı, çakıltaşlanna, böğürtlen çalılannın , hayıt­
lann içine düştü, suyu birkaç kere geçti. Sti dizlerine kadar çık­
mışh, farkında olmadı. 
Kasabanın içinde, yöresinde, nereye gittiğini bilmeden dört 
dönüyor , komutanlığa geliyor , içeriye giriyor , gözallının kapısı­
na kadar varıy or, içeri girmek istiyo {, bir türlü giremiy or, geriye 
dönüyor du. Anacık Sultan ölürse, her şeyin biteceğini düşünü­
yor, bu düşünce de onu kendinden geçiriyor , kasahaya sığamı­
yordu. Sonunda edemedi, çayın kıyısında durdu, yönünü kıb-
. leye döndü, namaza durdu. Durmadan, bıkmadan usanmadan 
Anacık Sultana, Allaha yalvararak, dualar okuyarak namaz kıl­
dı. Gidiy or, çaydan aptes alıyor, geliyor gene namaza duruyor­
du. 
Gün çoktan ışımış, bir kavak boyu yekinmiş, kasahaya ge­
len köylüler köprünün üstünde yaya, atlı, eşekli görünmüşlerdi 
ki az ilerisinde iki candarma bitti. Ali Onbaşı onları hayal me­
ya! gördü ya kim olduklarını çıkaramadı. 
"Onbaşım, Onbaşım, Yüzbaşım seni istiyor." 
Ali Onbaşı, namazı, yalvarmalan, duayı o anda unutup 
ayağa fırla dı: 
"Neee, Yüzbaşı mı, beni mi istiyor?" 
''Yüzbaşım çoktandır kumandanlıkta, seni istedi. Biz de se­
ni aramadık yer koym adık." 
Ali Onbaşı, kasahaya doğru koşmaya başladı, candarmalar 
arkasından yetişemiyorlardı. O hızla komutanlığa geldi, merdi­
venleri üçer üçer çıkh. 
"N eredesin Ali Onbaşı?" 
''Yüzbaşım, Yüzbaşım ... " 
"Neredeydin, seni aratmadık yer bırak madım." 
''Yüzbaşım, Yüzba şım." 
Kekeliyor du. 
526