SELİME 
Bunlar kudurdu mu acaba? O ne koşma! Kızgın 
kediler halt etsin. 
AYŞEKADlN 
Şahende Hanım tavlada beslenmiş, fakat bugüne 
kadar hiç binilmemiş bir kısrağa benziyor . Şimdi 
karşı karşıya kişneyecek küheylanı buldu. 
SELİME 
Döşeğinde zavallı ihtiyarın tuğlası soğudu mu acaba? 
Bu hali bilse, tuğlaya ne hacet? O soğumuş kam kül­
han kesilir. 
AYŞEKADlN 
Gördükçe benim bile içimi bir ateş sarıyor. 
SELİME 
Böyle atmaca önünden kaçan bir keklik gibi Şahende 
bahçeyi dolaşacağına içeriye, ihtiyarın yanına kaçsa 
ya! 
AYŞEKADlN 
İlahi Selime, o kaçma değil, delikanlının iştahını bile­
mek için cilve yapıyor. 
On Altıncı Sahne 
NAİME HANIM 
(Büyük bir çarpıntıyla kalbini tutarak gelir. Ayşe 
ile Selime yine başlarını kulisten çekip gizlenir) 
Ne cin, ne peri, ne hayalet. Kocamla üvey annem, 
birbirinin sevda ateşiyle yanan kayınvalideyle damat. 
İki aşk kuduzu. (Kulise doğru yaklaşır. Daha iyi işit­
mek için ellerini yelpaze gibi kulakl arının arkasına 
tutarak boynunu ileri uzatır) İşte, işte avcı nihayet 
avını yakaladı. Tahta kanepeye doğru sürüklüyor . 
Yok, yok kucağında götürüyor . Büyük bir muhabbet 
hırsıyla sanki onu çiğ çiğ yemek, güzelliğinin suyunu 
emmek için gerdanına yapıştı. Av sanki mecalsiz. 
164