Eski Yunan gibi meraklı olmalısınız, her şey neden öyle olu­
yor diye. Aritmetik okuyoruz işte. Olmaz. Renim gibi astro­
nomi de okumalısınız. Sen okuyorsun ya yeter. Herkes senin 
gibi riyaziyeci Mustafa olamaz ya. Olmaz, yalnız benim oku­
mamla olma 2; hep birlikte bir şeyler yapılabilir. Mustafa he­
nüz ‘ekol kurmak’ deyimini bilmiyordu. Onlara astronomi 
konusunda bir de konferans vermişti okul salonunda. Bu ne 
garip bir çocuktu canım: Helenler diyordu, Kopemik diyordu, 
kafaları karıştırıyordu. Oysa son sınıf öğrencileri, o zaman­
lar adı kozmoğrafya olan astronomiden lise bitirme imtihan­
larında ne yapacaklarını kara kara düşünüyorlardı.
İmtihan günü soruları sınıfla kimse yapamadı. Lise nasıl 
bitirilecekti? Tedbir alınmıştı: Orta kısımdan Nevzat’ı, im ti­
hanın yapıldığı salonun bir köşesine saklamışlardı. (Nevzat, 
ufak tefek olduğu için seçilmişti bu göreve.) "Üç Kulak Baha 
ile Osman beni zorlamıştı," derken, biraz da eski günlerin 
korkusunu yaşıyor doktor Nevzat Arman. "Bent sıkıştırdılar 
oraya. Yukarıya sakladılar; imtihan salonunun, yatakhane­
nin oraya. ‘U’ şeklinde salon, tahta paravana var, tahtaları 
sökmüşler. Beni oraya oturttular. ‘Biz,’ dediler, 'sana sorula­
rı vereceğiz, sen aşağı sarkıtıp Mustafa’ya vereceksin.’ Yanm 
saat filân içerde bir şey yazamamış Baha, tple çektik sorula­
rı. Mustafa ağabey dokuzuncu sınıfta. Mustafa ağabey koz- 
moğrafya sorusu dahil yaptı. Gönderdi bana. Ben teksir edip 
içeriye veriyorum mütemadiyen." Cebirci Muhittin sonunda 
Baha’dan şüpheleniyor: "Yanm saattir bir şey yazamıyor- 
dun, şimdi ilham mı geldi?” Muhakkak birinden aldı cevapla­
n  bu Üç Kulak Baha. "Nerden ilham geldi, söyle bakalım,”  
diye sıkıştınyor cebirci. Yukardan gelmiştir herhalde. Baha 
içinden gülüyor: evet, tavandan geldi, yukardan . Kopyalar 
bulunuyor, içerde panik başladı. "Ben sıraların arkasına 
saklanıyorum. Beni görmüyorlar. Dışardan çocuklar bağın- 
yorlar: ‘Nevzat’ı indirelim!’ ‘İzci odasından urgan getirin!’ de­
53