her bir yanından birden yalımlar patladı. Köylüler ağlayarak, 
dövünerek alana doluştul ar. Öteberilerini bile dışarıya taşımayı 
akıl etmemişlerd i. 
"Yarın burada, bu köyde bir tek caniıyı görmeyeceğ im." 
Atının üstündeki Mahmut Ağa, ardındaki bir kısım adam­
larıyla kalabalığı yardı, köyü çıktı gitti. 
O gittikten sonra da köylülerle Mahmut Ağamn adamları 
arasında bir dövüş başladı. Köylülerden çok kişi yaralandı. At­
ların ayakları altında çiğn endiler . Bu arada Yunan Savaşından 
silahıyla yeni dönmüş Kasım, Mahmut Ağanın küçük kardeşi 
Salihi bir kurşunda atından cansız yere düşürdü. Köylüler önü­
ne geçmeselerdi, sığındığı hendekten adamların hepsini öldü-
. recekti. 
İkinci gün Mahmut Ağa Yalnızyurda döndüğünde köyde 
hiçbir canlı, ayakta da hiçbir ev kalmamıştı. Birkaç evin daha 
dumanlan tütüyor, kerpiç cami ovanın ortasında, dumanların 
arasında dimdik duruyordu tahta minaresiyl e. 
Mahmut Ağa Kasımı yakalamak, öldürmek için bütün dağ 
yoUarım tutturdu . Dağlardaki tamdıklarına, adamlarına, eşkıya­
lara haberler yolladı. Kasımın ya ölüsünü, ya da dirisini derdest 
edip göndermelerini isted i. Aradan aylar geçti, hiç kimse Kası­
rnın hiçbir yerde en küçük bir izine bile rastlay amadı. Yalnızyurt 
köylülerinin de imi timi bellisiz olmuştu, o günden sonra, ne ka­
dar araştırdıysa da, onlardan bir daha bir haber çıkmadı. 
Mahmut Ağa, Muitaza Ağanın evine biraz geç, gün battık­
tan sonra geldi. Yanaşmalar avlu kapısında onu bekliyorlardı. 
Avlu kapısından içeriye ahyla girdi. Onun geldiğini balkondan 
gören Murtaza aşağıya indi, atının başını tuttu. Atından çabu­
cak atıayan Mahmut Ağa: 
"Estağfurullah," dedi, "bu nasıl iş." 
Atın dizginini onun elinden aldı, yanda beklemekte olan 
yanaşmalardan birisinin eline tutuşt urdu. Yanaşma ah, avlu­
nun içindeki uzun, çinkolu alııra çekti. Ötekiler de kol kola yu­
karıya çıktıl ar. Kurulmuş masanın önünde Hüsne Hatun onları 
karşıladı: 
"Hoş geldin Mahmut Ağa kardaşım," dedi güleç bir yüzle. 
"Bizim evimizi şereflend irdin." 
344