"Baş üstüne kumandan ım." 
"Dikkat et öldürmeyeceksin. O, sonra candannalanına ge­
rek olacak." 
"0, bülbüller gibi konuşacak efen dim. Susturmak için gü­
cümüz yetmeyecek. Bütün sözlerini de geriye alacak. Bundan 
hiç kuşkun olmasın kumandan ım." 
"Haydi, öyleyse götür Sultanı mızı." Sultanımız, diyerek 
Anacık Sultanla alay ediyor du. "Yarın sabah bütün sözlerini 
geriye almış olaraktan huzuromuza getirilecek olan bu kadın 
kendisi bülbül gibi şakıyarak, suskunluğunu bozacaktır. Senin 
gücün yetmezse, candannalara teslim iktiza edecektir. O da ol­
mazsa, ben onun suskunluğunu Avrupa konuşturma aletleri ve 
tekniğiyle bozmasını bilirim. Yarın sabah saat onda, sağ salim, 
bülbül gibi öterek, karga gibi şakıyarak. .. Huzurda ... Onu öldü­
rürsen, sükutunu kıramazsan, sen· de kendini ölmüş bil. Senin 
de söyler dillerin söylemez olacak." 
"Onun söylemez dilleri söyleyecek, kuman danım." 
"Yüzbaşı, senden de, iri yapılı on tane candarma isterim 
taş gibi, aniadın ya ... " 
"Anladım efendim." 
"Belki on candarma yetmez, Anacık Sulta na. Malum ya, 
kendileri çok yaşlıdırlar. Bir on tane taş gibi oğlan da yedekte 
bekl esip.." 
"Baş üstüne kum andanım ." 
"Haydi götürün onu. Ali Onbaşı göreyim seni." 
"Taş olsa da kumandanım, ona sözünü geri aldıraca ğım." 
Candarmalar , Anacık Sultanın koluna girdiler. Kadın ayak-
ta duramıyor du. Ayaklan sürüklenerek gözalhna götürdüler. 
Gözalh eski yapının penceresiz bodrumund aydı. içerde, ölgün, 
şişesi yan yarıya islenmiş, kör ışıklı bir küçük lamba yanıyor­
du. Anacık Sultanı getirdi ler, köşeye diktiler. Kadın ayakta du­
ramadı, aşağıya, çimentonun üstüne içi boş bir çuval gibi indi. 
Ortalık ağır, nemli, killle karışık, insanın burun direğini sızıa­
tan ağır bir kokuyla kokuyor du. 
Kertiş Ali Onbaşı candannalara buyurdu: 
"Çabuk, çabuk Anacık Sultanımıza, Şahımıza, ermi şimize 
bir koltuk getirin. Vay benim gözüm çıksın da önüme aksın da, 
517