karla" ölümü bekliyo rum. İnsanca, hem de o zengin lerin, Ağaların ya­
pamayacakları bir şekilde, şahsırnın vekarını koruyarak öldürülmeyi 
bekliyorum. Hakkı nızı, hakkınızı helal edin ... Helal edin ... " 
Çarş ının içine yürüdü. Bir eli tabancas ının üstündey di. Önüne 
gelen tanıdıkianna : "Hakkını helal et kardeş," diyordu. "Bu Ağalar 
beni öldürecekler. Katlime ferman çıkardılar, hakkını helal et," diyor­
du. 
Helalleşe helalleşe çarşıyı çıktı, kasabanın kuzey doğusuna, tepele­
rio dibine, değirmenlerin oraya doğru yürüdü. T ellal gerçekten şahsı­
nın vekar ını koruyo rdu. Hem de fazlasıyla. 
Orada, akars uların altında, değirmenlerin abacalanndan çarklara 
düşen sular top gibi patlıyordu. Çarklardan aşağı inen sular som kay­
nayan köpüktü. Köpükler değirriıenlerin kemerlerinden yukarıya fış­
kırıyorlardı. Ağır taşların üst üste hızla dönmelerini n sesleri de katılı­
.yordu suyun kütürtüsüne ve kulakları sağır edecek bir gürültü doldu- · 
ruyordu değirmenlerin koyağ ını. · 
Tellal orada bir süre durdu, çarklardan gelen deliemiş sulara bak­
tı, sonra değirmene girdi. Sıcak un kokuyordu ortalık ve hızla dönen " 
ağır taşlar yörelerine ap ak unlar fışkırtıyorlardı. . · 
.··. 
Değiernenci yaşlı bir adamdı, öteden, değirmel)in karan lık bir 1' 
köşesinden, çarklara düşen suların gümbürtüsüne, taşların uğultusuna · 
karışacak sesi geldi. Telialı görünce çok sevinmişti. Onu bir daha hiç : 
göremeyeceğini sanıyo rdu. Uzun, beli bükülmüş , una batmış ak sakal- · 1 
lı, pırıl pırıl bir yaşlı adamd ı. Undan yalnız dişleri ve gözleri ışılıyor-
du. · . 
"Hakkını helal et diye geldim," dedi Tellal. "Biliyors un, katlime .• 
ferman çıktı. Bugün değilse de yarın." \ 
"Duydum," dedi değirmen ci. "Ne dersin de bulaşırsın bu itlere! ',' 
Onlar, yan bastın, eğri durdun diye adam öldürüyorla r." Hep hayıflt i 
. !1 
hayıflı boynun u döndürüyordu. "Keşki bulaşma yaydın · bunlara ... j 
Aaah keşki ... " Durdu, Telialın koluna girdi sonra da dışarıya çıkıp }i 
salkımsöğütlerin altına yürü düler. Burada konuşabilir lerdi .' Daha az'� 
gürültülüydü. "Bit iki yıl buradan uzaklaşsan ... Ben seni çoluk çocuk, 'l 
bizim köye gönderi rim. Bir iki yıl sonra döners in. O zamana kadar da j 
her şey unutul ur." ��· T� : . i 
ı'\ 
404 t.�