((Giik;-in, bugünleri de görecekm�sim ben ha!') 
«Pederin havası gayet iyi, beni gözden pkaracak 
_rı/uırnıasına da, büyüdüğüm gcrfcgini hazmede mi­
wır bir tiirlii. )) 
aAli)dcn haber var mı? Mektubuna verdiğim ce­
vapta, üstü kapalı ,sekilde, durumumdan bahsetmiş­
tim. Cepap alamadım.)) 
Bu mektubun sonuna, kendi imzamın yanına 
bir artı işareti koyup A.Ö. harflerini yazmışım, san­
ki mektubu Atilla ile birlikte yazmışız gibi. Ah, her 
alanda birlikteliğin, ruh ve akıl uyumunun, yani 
hoş hayalleri n peşinden koşan saf Türkan! Gidera­
yak nihayet, biliyorum ki yok böyle bir şey. İnsan 
tek! Gökşin 'in bana söylediği gibi, tek ve tek başı­
na! Bu yüzden, evliliklerin çoğu bir cendere! Aşkın 
sihirli okunun büyüsü kısa bir süre sonra kaybolun­
cı, insan kendi gibi düşünmeyen, dünyaya kendi 
açısıııdan bakmaya n, kendine hiç ben zemeyen bi­
riyle kabkalıyor, güya hayatı paybşmak ama aslın­
da sürekli dalaşmak üzere. 
Kendimi evlilik cenderesine sokmanı n tam eşi­
ğindeyken, 31 Mayıs 195 7 tarihli mektup çok 
önemli: 
(( ... Şu anda pederle benim istikbalim konuşulu­
yor, _wızıhı:ınede. Tarihi HÜn yani!)) 
92