40 KUYRUKLU YİLDİZ ALTİNDA BÎR EVLENME 
irfan Bey bir zaman konferansını tatil etti. Karpuzdan 
pireye, pireden ayıya sözü aktarıp aeayip. bir mantık ha­
fif ligiyle dünyanın yuvarlaklığının lehine, aleyhine fikir yü­
rüten hanımların yargılanndajki saflığa kulak veriyordu. 
Bu tarafta şebeğin ayıyla akrabalığı bahsi kızışırken, biraz 
ötede üç dört genç kız arasmda daha ateşli bir konuşma ko­
nusu açılmıştı: 
N. — Kuyruklu yıldız bu dünyaya çarparken sen Şev-
ki'yle ne yapacaksın? 
T. — Bümem. Herkes ne yapacaksa ben de onu yapa­
cağım. 
N. — Öyle günde birbirinizden ayrılmak olur mu? 
T. — Ne yapayım? Eve mi alayım? Annem, babam gö-
•rürse sonra bana ne derler? 
N. — Kim görürse görsün? Kıyamet kopacak olduktan 
sonra insanm sevgilisiyle beraber bulnması gerekmez mi? O 
bir tarafta, sen başka bir tarafta öleceğinize ruhunuzu bir yer­
de teslim edersiniz. 
T. — Aman sus, içim fena oluyor. Ölmesin, Şevki'ciğime 
yazık değil mi? 
Z. — O gece beraber bulunmamızı rica ederek Tayyar 
bana haber gönderdi. Ben de «mümkün değildir» diye cevap 
verdim. Sonra gene: «O gece ben cumbanızın altından bir ye­
re ayrılmam. Orada ölürüm» diye bir mektup geldi. 
N. — Tayyar'dan gelen mektupları nereye saklıyorsun 
kardeş? 
Z. — Yeni gelenleri yattığım odadaki perde kornişinin 
içine. Çünkü herkes uyuduktan sonra ben onları oradan alı­
rım, okurum, okurum, okurum. Kornişin içinde çok mektup 
birikirse bizim sandık odasında bir tahta aralığı var, oraya tı­
kıyorum. Geçende birkaç tanesini fare çekmiş. Daha uygun bir 
yer bulursam oraya kaldıracağım. 
, N. — Ay ne kadar tehlikeü? Ya birinin eline geçiverirse? 
Z. — Geçsin, zararı yok. Tayyar imza koymaz, benim 
adım da yazılı değildir. Bana olduğu nereden belli olacak? 
N. — O gene benidir kardeş. Tayyar sana tâ okula gi­
dip geldiğin zamandan beri mektup yazardı, işittiğime göre 
ona teyzesinin kızını vereceklermiş. 
Z. — Çok uğraşıyorlar ama almaz ki. Biz birbirimize söz 
verdik.