NURSEL DURUEL 
kerlekler, develeri olmayan çanlar dalga dalga sürüklenip 
gittiler kadınların ardından. Ertesi gün kervansarayı gör­
meye koştu Aslı. Yıkıntı yerinde duruyordu, ama bir gün 
öncekinden başkaydı. Nedenini çok aradı Aslı. Sonunda 
sezer gibi oldu. Erguvan çarşaflı kadınlar, duvarların ren­
gini, oralarda çınlayan geçmiş zaman dillerinin yankılarını 
çan seslerine katıp götürmüşlerdi giderken. Aslı'nın içinde 
koca koca kovuklar oluştu. Nice göçlerin, yedi yıla sığma­
yacak nice ayrılıkların acısı doldurdu bu kovukları. 
Mavi kanatlı tırtıllarla, yıkıntının duvarlarında, ke­
merlerinde açan çiçeklerle avundu Aslı, sonra iz peşine 
düştü. Zöhre ile birlikte sayısız taş topladılar kervansara­
yın çevresinden. Binlerce harmandan art akalmış yeşil da­
marlı, kırmızı damarlı, ala-sarı çakmaktaşlar ıyla evcilik 
oynadıl ar. Evler yaptılar , bahçe duvarlar ı çevirdiler , yol­
lar geçirdiler, ağır kapılı kaleler yükselttiler . Çok uzun 
sürdü bu oyun. O zamana kadar oynadık ları en coşkulu 
oyundu. Her taşın ayrı bir görevi, ayrı bir anlamı vardı. 
Taşlarla yetinmedi Zöhre, kırmızı kilden tavalar, tuzluk­
lar, eşekler, develer, tekneler yaptı. Çatlamadan kalsınlar 
diye ağaç gölgelerinde kuruttu, ayak altında kalmasınlar 
diye deliklerde sakladı. Sonra, her birini özenle taşıyıp 
tek tek yerleştirdi. Aslı, çiçek tohumlarından, bitki kök­
lerinden, ağaç kabuklarında n, kurumuş böceklerden, ne­
yi bulduysa en güzelinden getirip bezedi. Her şey tamam­
dır, dedikler i gün, yaptıklarını görmek istedi Aslı ve aya­
ğa kalktı. Zöhre de kalktı, iki adım geri çekildiler. Kızgın 
güneşin altında, dümdüz uzanan ıssızlıkta, eğri büğrü 
taşlar arasında, ottan kökten, tozdan topraktan oluşmuş 
küçük bir tümsek gördüler . Koca boşlukta küçücük bir 
tümsek! Demek buydu ... yalnızca buydu yaptıkları! 
Kurumuş bir sarnıcın duvarlarına çarpa çarpa boşluğa 
yuvarlandı Aslı. Bedeni dipteki toprağa kavuştuğunda, ot-
44