Muhtar yanındaki bekçiye: 
"Şu taşın üstüne çık da tellal çağır, bilumum köylü burada 
toplanacak, Ağamız gidiy or." 
Bekçi taşın üstüne çıktı, gür sesiyle köylünün alanda top­
lanmasını söyl edi. Bu bir gelenekti. Yıllardan bu yana Ağa, 
Ağanın babası, dedesi ne zaman isterlerse köylü alana hemen­
cecik dakika sektirmeden toplanırdı. 
Az bir sürede kalabalık bütün alanı doldurdu. Mahmut 
Ağa da, arkasında adamlarıyla atını sürdü kalabalığın kıyısına 
geldi durdu. Bıyıklarını burarak güldü. Köylü, bunca yaş yaşa­
mışlardı, Mahmut Ağanın güldüğünü ilk kez görüyor du. 
"İyi yaptınız," diye söze başladı. Sesi soğuk, düz, kesindi. 
En küçük bir öfke, bir kırgınlık, üzüntü yoktu. "Çok iyi yaptı­
nız da benim yakaladığım İnce Memedi bıraktı nız. Bizim alı­
makları da, İnce Memedi periler aldı götürdü diye de kandırdı­
nız, uyutt unuz. Ne yaptıysanız iyi yaptı nız. İnce Memed size 
mübarek olsun. Onu tepe tepe kullanın, sevin, sayın. Şimdi ben 
bugün gidiyorum. Az sonra gelecek candarmalara da yolda 
rastgelirsem, size bir fiske bile vurmamalarını söyleyeceğim. 
Siz benim bin yıllık köylümsünüz, aşiretim kanımsı nız. Onun 
için hiç kimsenin size hakaret etmesine dayanamam. Şimdi siz­
den istediğim, on gün içinde bu köyü bırakacak gideceksiniz . 
Bugünden sonra bu köyde hiçbir tavuk, keçi, sığır, koyun kesil­
meyecek. Göndereceğim çabanlara hayvanları teslim edeceksi­
niz. Biliyorsunuz, oturduğunuz evler, bastığınız toprak, köyde 
ne var ne yoksa, şu akan su bile, hepsi benim. Kıçınız daki do­
nunuz bile benim. On gün sonra buraya geleceğim, burada bir 
tek kişi bulursam, artık onun arasını kendisiyle bir de Allah bi­
lir." 
Atını sürdü, arkasına bile dönüp bakmadan köyü çıktı. 
Kalabalık karıştı. Uzun bir süre kimin ne söylediği anlaşıl-
madı. Ardından da top top dağılıştılar. 
"Ayağı kadeınli geldi İnce Memedin, hatası!" 
"Batıp da yerlere geçesi ... " 
"Olmaz olası !" 
"Yıktı viran etti köyümü zü." 
"Öldürdü hepim izi." 
598