büyük bir nezaket eseriydi. Vahşi bir cinin müsaadesiz yanı­
ma gelmesine nemani vardır? Ben de terbiyeli davranmaya 
uğraşarak: 
-Henüz birbirimize karşı namahrem sayılırız. İzdivaç 
kararımız verilmiş olmakla beraber yine yabancı bir erkekle 
o kadar yakından görüşmek istemem. Beni mazur gör. Bu 
talebinde ısrar etme. Yanıma gelebilmekte senin için hiçbir 
mani yokken böyle müsaade isternek nezaketinde bulunuşu­
na teşekkür ederim. 
-Ben sana her şeyi doğru söylemek isterim. Bu gece ya­
nına gelmek arzusuyla çıldırsam da yine sana yaklaşamam. 
Bu senin elindedir. 
-Neden? 
-Yanına gelebilmeınİ istiyorsan boynundan o muskayı 
çıkar, bahçeye at! O duvardaki levhayı oradan kaldır. 
Yine korkudan gözlerim faltaşı gibi açıldı. Karşımdaki 
delikanlının o şekle girmiş, beni iğfale çalışan kuduz bir cin 
olduğuna artık şüphem kalmadı. Ah deli kahpe, ne dedim 
de düşünmeden buna izdivaç vaadinde bulundum. Habis 
o kadar benim hoşlanacağım bir delikanlı şekline girmiş ki 
nihayet fiilen değilse de sözle beni iğfale muvaffak oldu. Bü­
yük bir pişmanlık kederiyle dedim ki: 
-Cenabıhak bana acıdı da karşımda kililiyen aslını giz­
leyebilmene müsaade eylemedi. Artık nazarımda malıiyetİn 
kesinlikle anlaşıldı. Çekil oradan, geldiğin yere git! İnşallah 
melekler sizi Kaf Dağı'nın arkasına sürerler. 
-Sen bana varmaya bir kere söz verdin. Artık elimden 
kurtulamazsın! 
-Ben seni insan sanarak söz verdim. Peri olduğun or­
taya çıktıktan sonra vermiş olduğum sözün ne hükmü ola­
bilir? 
-Bu arzumdan vazgeçmem. Sen benim karım olacak-
sın. Artık ellerimdesin. 
-Bir periyle bir insanın izdivacı nerede görülmüş? 
-Çoooook ... 
-Ben bilmiyorum ... 
68