Elbiselerini giyerken bunu Ömer'e söyledi. Ömer de çevrede 
çok kurt olduğunu, gece dışarı silâhsız çıkmanın tehlikeli ol­
duğunu söyledi ve dışarı çıktı. Refik tıraş takımını aldı. Odanın 
bir köşesinde ayna vardı. Soğuk heladan getirdiği bir tas suyla 
aynanın karşısına geçti. Yüzünü beyaz ve sağlıksız buldu, ama 
neşesiz ve sıkıntılı değildi. Evden ayrıldıktan sonra, ertesi gün 
Beyoğlu'ndan aldığı yeni tıraş takımıyla tıraş olurken dengeli, 
mutlu, gevşek olduğunu aklından geçirdi. "Dün biraz sinirliydim, 
ama şimdi iyiyim!" diye düşünüyor, yuvarlak ve beyaz yüzüne, 
gözlerinin altındaki morluklara bakıyordu. Tıraşı keyifle, sa­
bırsızlanarak, dışarıdaki parlak ve mavi göğün altına kendini 
bir an önce atmak, geniş, özgür hissetmek, yaşamak, yapılması 
gereken şeyleri yapmak için sabırsızlanarak bitirdi. Sonra odadan 
çıkıp dün Ömer ile karşılaştığı, sofa görevini gören, geniş orta 
odaya girdi. 
Odanın ortasındaki büyük masada bir kahvaltı sofrası ku­
rulmuştu. Ömer bir uçta oturuyor, ekmek yiyordu. Refik'i gö­
rünce masanın iki yanında oturan gençleri işaret etti. 
"Hah, geldi işte!" dedi. Ağzı doluydu. "Bu da bizdendir, inşaat 
kısmından, o da benim gibi ağbiniz olur!" 
Bir gülüşme oldu. Refik dün akşam erken yattığı için tanışa-
madığı gençlerle tanıştı. Uzun boylu, esmer olanın adı Salih. Öteki 
şişmanın Enver'di. Masanın üzerinde peynir, reçel ve kaymak vardı. 
Sobanın üzerindeki çaydanlıkta çay demleniyordu. Refik çay alıp 
masaya oturdu. Gençlerden biri, Salih, Refik'in yüzünü hatırladığını 
söyledi. Refik gururlanır gibi oldu; bir şey söylemesi gerektiğini 
anlayarak Salih'e sordu: Münip Bey'in emekliye ayrıldığı yıl mı 
okula girmişlerdi? Sonra başka hocalar da hatırlandı. Demiryolu 
dersini aynı hocadan almışlardı. Ömer, Refik'e bilgisini tazele­
yeceğini söyledi, ama Refik fazla kalmayacağını, kalsa bile bu 
işlerden bir şey hatırlamayacak kadar uzaklaştığını belirtti. Refik 
yeniden çay alırken şişman mühendis, Enver: 
"Ben sizin çalışmaya geldiğinizi sanmıştım!" dedi. 
"Aaa, hayır, hayır!" dedi Refik. "Ben mühendislik değil, 
tüccarlık yapıyorum. Buraya bir aylık bir tatile geldim!" Birkaç 
saniye sustu, sonra ekledi: "İstanbul'dan, şehirden kaçtım, 
dinleneceğim ! " 
266