imtihan günleri sabah saat sekizde kürsüye gelirdi. Guru­
rundan olacak, bizim saat dokuzda gelmemizi de yadırgamı­
yorum? gibi görünürdü." Evet gururluydu Mustafa İnan: 
asistanlarında her zaman saygı uyandırmıştı. Bununla bir­
likte ‘dış kuvvetler’e karşı davranışlarında ‘açık sistem'i ter­
cih ederdi. Bir gün aynı asistana, "Yalçın Bey bana yüz lira 
borç verebilir misin?" demişti; koca Mustafa İnan, bir asista­
nından borç istemişti, hem de yüz lira, Kısaca ‘açık sistem’ın 
adamıydı; heyecanını ve sözünü kimseden esirgemiyordu.
‘Açık sistem’de insan her türlü çevreye açıktı, her ortama 
girebilirdi, Mustafa İnan da toplumun her katından dostlar 
edindi, aydın çevrelerin aranılır adamı oldu kısa süre içinde, 
birçok ‘üstad’ ile tanıştı.
"Bunlann çoğu, bana kalırsa, felsefe yo da edebiyat dai­
relerine tayin edilmiş memurlara benziyordu," dedi orta yaş­
lı profesör, "Kimse kendi konusunu fazla sevmiyordu; hatta 
Mustafa kadar sevmiyordu. Mustafa onlara, ‘hâli vakti yerin­
de kimseler1  oldukları için ve kendisi de halâ asistanlarından 
yüz lira borç isteme durumunda olduğu için, biraz özeniyordu 
o kadar. Bu insanlar bence kalıplarının kıyafetlerinin adamı 
değillerdi. İnsanı, rahat ve kolay bir ömür sürmeye özendiri­
yorlardı. Kendi konularını ya da başka konulan hiç dert et­
mezlerdi. Uzun sofralann çevresinde hafif ve sürükleyici ko­
nulardan gözetmeyi severlerdi. Meselâ Divan şiiri gibi, her za­
man üzerinde konuştuklan bir konuda bile Mustafa kadar he­
yecanlı oldukları söylenemezdi. Kimse Mustafa gibi, 'Şikâyet­
name' yazan Puzulî’nin ‘ruh haleti'ni merak etmiyordu."
Mustafa Bey’in arkadaşı çoktu. Bir zamanlar ders çalıştı­
ğı eski okul arkadaşlanyla da buluşurdu Mustafa Hoca; mü­
hendislik yaparken başı sıkışan da Teknik Mekanik kürsü­
süne koşardı. Bazen de, Hocanın sanki hiç işi yokmuş gibi, 
onu çağırıp akıl sorarlardı. Mustafa herkesin dostu’ değil 
mi? Başka ne işi olur? Hepsi başka bir akıntıya kaptırmıştı
133