25 
Mustafa Akyollu uykuyu düneği yitirdi. Yerinde duramıyo r, 
evinde, tarlada duramıyor. Memet Ali bir traktör daha almış. Bir tu­
haf, şimdiye kadar görülmemiş bir traktör bu. Memet Ali : "Bu paletli 
baba," diyor. "Tank gibi. Arkasına dünyayı tak, yırtar götürür. Topra­
ğın yüreğine işler bunun ardındaki pulluklar." 
Eskiden olsa durur bakardı. Okşardı traktörü. Memet Alinin ça­
lıştırışını seyrederdi. Seyreder hoşlarıır, konurlanırdı Memet Aliden. 
Bu çocuk adam olacaktı. · 
Gece olsun, gündüz olsun bir şey, bir görünmez ip, zincir onu 
Sarıoğlu konağına çekiyordu. Önceıeri, çınar ın. dibinde duruyordu. 
Bir süre böyle o bir ipitti ışığı seyretti, tanyerl�ri: açılırken evine dön­
dü. Birisi görür de, Mustafa Bey Sarıoğlunun konağını sabahlara ka­
dar lalü ebkem seyreyliyor, hayran, der diye ödü patlıyordu. Sonra ko­
nağa biraz daha yaklaştı. Şimdi bir kamışlığın arkasında duruyordu, 
atının üstünde, düş içinde. Var mı yok mu bilmeyerek, konağa, içerde 
terleyen, kum torbaları arasındaki adama sığınarak, yalvararak, güle­
rek, tepeden bakarak, kendi kendini küçülterek bakıyordu. Üşüyerek, 
üstüne çiy yağmış. Sonra bir hendekte buldu kendini. Önünde geniş, 
bir yar gibi yükselen böğünlen çalıları kararıyordu. Islanmış, mavzeri 
elinde, elleri kolları uyuşarak, ağırlaşarak, konağın ışığı gün atmadan 
önce soluncaya, ipittisini yitirinceye kadar. İpilti yitince, ipittinin gö­
ründüğü pencereye ver ediyordu kurşunu. Kurşunlar pencere pervaz­
larını kırıyor, yavaşlamış, bızım yitirmiş, sapır sapır yere dökülüyo rdu. 
Hendek altı yüz adım konağa, yok yok, o kadar az değil... Daha 
uzak belki. Karanlıkta, alacakaranlıkta konak erirken, solmuşa, boza 
karışıp yitip giderken uzaklık, ölçü bilinemiyor. Gün batınadan az 
önce, kuyrukyıldızı çıngışarak döndüğünde hendeğin üstünden bir 
top kuş kalkar, serpilir göğe tane tarıe, durulukta dağılır, sonra topar-
216