Ağaçlarda portakal lar, limonlar , tumnçlar , her gün biraz 
daha büyüyorl ardı . Memed her sabah ağaçlan teker teker dola­
şıyor , bu büyüyen yemyeşil portakallara, limonlara, tumnçlara 
bakıyor , ineitmeden yeşil yuvarlacıklan koklu yordu. Her bir 
ağacın da kendine has bir kokusu vardı. Bir gün gözlerini kapa­
sa, birileri de her ağaçtan bir yaprak getirip koklatsa, belki de o 
yaprağın hangi ağacın yaprağı olduğunu bilebil irdi. 
Bir gün bir turuncu, yüreği titreyerek kopardı, avucunda 
ovaladı, tumnçtan bir delice koku fışkırd ı. Artık her gün, kim­
seye belli etmeden, hırsızlama bir turunç kopany or, avucunda 
oval ıyor, keskin kokuyu, bir ağacın altına ağzı yukan yatarak, 
ovalayıp kokluyor, kendinden geçinceye, usarup bıkıncaya ka­
dar bu işini sürdürüyord u. 
Ekinler başak vermişti. Memed sabah erkenden bir limonu, 
dalından koparmaya kıyamadan, dala ellerini uzabp ovaladı, 
avuçlannı kokla dı. Bah çeler , tepesinin üstünde asılı duran Ga­
vur dağlan, uzaktaki ekin tarlalan buğulanı yor, sabahın ışığı 
çökmüş dünya, karşıdaki denize doğru gittikçe aydınlanıyor­
du. Sırtianna gün vurmuş, esen yelin kabartbğı buğusu yavaş­
ça yükselen, göğsüne kadar gelen ekin tarlala nnın içinden geç­
ti, denizin kıyısına geldi, kıyıda bir an durdu, denizi hiç görme­
di, üstündeki aydınlığı, uçuşan martılan, ince dalgaların üstü­
ne yatmış, kıpırdamayan sabah bulutlannı da görmedi. Burnu­
na bir koku da gelmedi. Ayaklannın albndaki çakıltaşlan da 
ses vermiyordu. Sel yatağındaki püren de kurumuş, çıtır çıtır 
318