Hanımın rahatsız duruşundan bir şeyler sezdi: "Yoksa siz de 
benim gibi mi düşünüyorsu nuz? Bana açılın. Korkmayın, 
kendisine söylemem ." Güldü. Leyla Hanım mırıldandı: "Biz ... 
kendisiyle ayrılmış bulunuyoruz efendim ." Selim Bey, geldi­
ğinden beri ilk defa kaşlarını çattı: "Ya? Öyle mi?" diye ho­
murdandı. Salona giriyorlardı. Kapıda durdu, "Yani, ben şim­
di gitmeliyim, değil mi?" diye sordu, saf görünen bir tavırla. 
Leyla Hanım güldü: "Kalırsanız seviniri z. Bizi, sekiz aydır 
kimse ziyaret etmedi. Belki ondan, misafire nasıl davranılaca­
ğını unutmuş olacağız ." 
Gerçekten de onlan kimse görmeğe gelmemişti. Leyla Ha­
nımın ayrılmak istediği duyulunca, cemiyetin her zaman terk 
edilenden yana olan aklı selimi, Süleyman Turgut Beye hak 
vermişti. Fakat Süleyman Bey de evi terk ettiği için, vaziyet 
oldukça garip görünüyordu. Herkes birbirine meseleyi hafif­
çe gülümseyerek anlatmıştı. lki tarafın da, kimseye gidip dert 
yanmaması, kadının ya da erkeğin, o güne kadar ifşa etmedi­
ği sırlarını ortaya dökmemesi de menfi neticeler doğurdu: 
Süleyman Turgut Beyle Leyla Nezihi Hanım, ayrılmış olmala­
rından dolayı cemiyetteki yerlerini kaybettikleri gibi, cemiye­
tin alakasından da mahrum oldular. Otelde kalan koca ve ev­
den çıkmayan kadın, biraz daha tebessüm sebebi oldu. Hatta 
bazıları, havadis olmamasından ve havadis olmamasının ya­
rattığı can sıkıntısından, bir takım söylentiler de çıkardılar: 
Süleyman Beyin -birçoklarınca bilinen -sokak dişileriyle 
münasebetleri ağızdan ağıza dolaşırken , biraz tahrife uğraya­
rak, gayrı tabii münasebetler şekline inkılap etti. Herhalde bu 
sözü ilk çıkaran, evli bir erkeğin sokak kadınlarıyla otellerde 
yatmasını gayn tabii bulmuştu ve münasebeti de bu deyimle 
belirtmişti. Fakat birçokları da, bu münasebeti tabii bulmuş 
olmalı ki, sonunda gayrı tabiiliğin, cinsi münasebet şeklinde 
olduğuna karar verildi. Ne yazık ki, Süleyman Beyi -hiç kim­
seyle görüşmediği için-bir erkekle de birlikte görmek müm-
184