bi ağlamaktan başka bir tepki gösterecek durumda değilmiş. 
Peki zaman geçince ne olmuş? Şimdi de ne yazık ki bir şai­
rin dediği gibi- ‘İzlenimler tozlu bir zaman perdesi arkasında 
kaybolmuş gibi...' imiş. Ve ne yazık ki aradaki zaman boşuna 
geçmiş. Herkeste Mustafa’nın engin hafızası yok ki... Peki 
neden zekâsı pınl pınlmış? Çünkü 'en kanşık meseleleri, en 
güç problemleri kolayca anlarmış ve herkesin anlayacağı şe­
kilde anlatırmış.’ Bu yüzden konferanslarını dinleyenler bir­
çok şeyler öğrenerek yanından ayrılırlarmış. Ne kadar açık 
anlatıyor merhumu, değil mi? Peki toplantılarda neden sevi­
lirmiş? ‘Çünkü şiirler okur, fıkralar anlatırdı, bildiği konu­
lardan ilgi çekici örnekler verirdi.’ Bu sözler bir felsefe profe­
sörümüzün." “Eyvah," dedi orta yaşlı profesör, "Seninle ben 
de böyle mi anlıyoruz acaba Mustafa'yı?" "Yorum yok,1 ' dedi 
genç adam, "Sonra işin sonunu getiremeyiz." Profesör tekrar 
önündeki kâğıtlara eğildi: •
"İşte Mustafa bu 'hasletleri' yüzünden her meselenin de­
rinine girmiş. Bilim adamlarımız da ona hayran, çünkü ‘ku­
rullarda yerinde müdahaleleri ve olgun fikirleriyle çalışma­
larda etkili oluyordu.' Peki nasıl etkili oluyordu? Çünkü, bir 
sınıf arkadaşına göre, ‘beyninin biyolojik teşekkülünde mu­
hakkak bir üstünlük vardı.' Üstün meziyetlerinin biyolojik 
olduğunu da böylece öğrenmiş oluyoruz. Hatırlarsın, Musta­
fa İnan efsanelerinden birine göre de, ‘Hoca, Mustafa'yı tah­
taya kaldırınca güneş birden açmış.' (Daha önce bulutların 
arkasındaymış da.) Şair olduğu anlaşılan bir arkadaşı da, 
‘Sana bir destan yazsam bana darılır mısın /  Mütevazı ru­
hunla yoksa kırılır mısın?’ dedikten sonra tam otuz kıta yaz­
mış. Bu bozuk vezni görünce Mustafa, herhalde çok kırıldı 
bu arkadaşına. Fakat şairimizin niyeti iyi: ‘Hiçbir maksat 
gütmeden, her şey içten gelirdi /  Bu yüzden gönüllerde dai­
ma yükselirdi.' Bu duygulu arkadaş sonunda, bir ‘Mustafa 
İnan Enstitüsü kurulmasını ve oradan toplananların ‘onun
205