duktan sonra gelip seninle yüzyüze konu şmak istedim."  
Bir eşikte duruyordu Ella. Şu ana kadar her şey uzaktan 
flörtleşmekten ibaretmi ş gibi davranmak mümkündü belki 
ama şimdi bir s ınır aşılmak üzereydi. 
"Ella, benimle odama gelir misin?" diye sordu Aziz. 
Ne diyece ğini bilemeden sustu. Bu öyle bir soruydu ki ara- 
larında olan biteni "sanal bir oyun" olmaktan ç ıkarıp fazla- 
sıyla gerçek k ılmıştı. Sarpa sarm ıştı işler. Sanki bir örtü 
kalkmıştı ve hakikatle, tâ ba ştan beri örtünün alt ında sırası- 
nı bekleyen o ç ırılçıplak hakikatle yüzle şmek zorunda kal- 
mıştı şimdi. Ella midesinde yanma hissetti ama Aziz'i reddet- 
medi. Ömründe ald ığı en fevri, en ç ılgın, en dü şüncesiz ka- 
rardı belki ama, çoktan verilmi şti sanki. 
Akıntıya bıraktı kendini, yüre ğini. "Gelirim" dedi. 
*     *     * 
608 numaral ı oda, mavili grili tonlarda gayet zevkli bir şe- 
kilde dekore edilmi şti. Ferah, geni şçeydi mekân. Ella en son 
ne zaman bir otelde kald ığını düşündü. Herhalde kocas ı ve 
çocuklar ıyla seneler evvel Montreal'e gittiklerinde. Ondan 
sonra tüm tatillerini Rhode Adas ı'ndaki yazl ık evlerinde ge- 
çirdiklerinden çar şafların her gün de ğiştirildiği, temizli ğin 
  
368 
bir başkası tarafından yap ıldığı bir yerde kalmayal ı uzun za- 
man olmu ştu. Farkl ı bir ülkeye gitmi ş gibi hissetti kendini. 
Ama içeri ad ım atar atmaz endi şeye kapıldı. Oda istedi ği 
kadar ho ş, dekorasyonu istedi ği kadar zevkli olsun, tam orta- 
da duran yataktan rahats ız oldu. Buraya sevi şmeye gelme- 
mişti. Ya ne demeye gelmi şti? Yabanc ı bir erke ğin otel odas ın- 
da ne ar ıyordu? Aziz ona dokunmaya kalkarsa nas ıl karşılık 
verecekti? Şayet onunla beraber olursa bir daha kocas ının, 
çocuklar ının yüzüne nas ıl bakard ı? Gerçi David bunca sene 
başka kadınlarla k ırıştırıp Ella’n ın yüzüne bakmakta s ıkıntı 
çekmemişti ya, o ba şka meseleydi. 
Derken ba şka kaygılara zıpladı aklı. Ya Aziz onu be ğen- 
mezse? Vücudunu güzel bulmuyordu Ella. Hiçbir zaman ken- 
di bedeninde rahat olmam ıştı. Tekrar çocuklar ına döndü dü- 
şünceleri. Acaba uyumu şlar mıydı, yoksa bu saatte televiz- 
yon başında mıydılar? Annelerinin şu anda nerede oldu ğunu 
bilseler, onu affederler miydi? 
Aziz, Ella’n ın huzursuzlu ğunu sezmi ş gibiydi; elini tuttu 
ve onu kö şedeki koltu ğa, yataktan uza ğa oturttu. 
"Şşş" dedi f ısıldayarak. "Zihnin ne kadar kalabal ık. Ne çok 
ses var." 
Ella başım önüne e ğdi. "Keşke seni daha önce tan ısaydım" 
dedi. "Her şey daha farkl ı olabilirdi.'" 
"Her şey olmas ı gereken zamanda olur" dedi Aziz. 
"Buna gerçekten inan ıyor musun?" 
Aziz gülen gözlerle bakt ı; alnına düşen saçlar ı geri att ı. Son- 
ra bavulunu açt ı, Guatemala'dan ald ığı kilimi ç ıkardı. Yanın- 
da bir küçük paket vard ı. Ella kutuyu aç ınca lapis lazuli bir 
kolye buldu içinde. Ortas ında gümü ş bir semazen as ılıydı. 
Aziz kolyeyi boynuna takarken Ella’n ın kalbi h ızla çarptt ı. 
Bu adamda aç ıklayamad ığı bir tılsım vardı. "Beni sevebilir 
misin?" diye sordu. 
"Seni zaten seviyorum" dedi Aziz gülümseyerek. 
  
369 
"Ama daha beni tan ımıyorsun bile..." 
"Seni tan ıyorum" diye üsteledi Aziz emin bir sesle. 
"Benimle ilgili bilmedi ğin o kadar çok şey var ki..."