midenin seni öldürmesine ramak kaldı... tabii sonra ya hastalandın ya 
da âşık oldun, kimse farkı anlayamadı; derken evlendin, üstüne üstlük 
Gail'le evlendin ve bütün hayatını mahvettin! Amerika'ya geldiği n anda 
kulaklıklarım takıp, şu dinlemek istediğin şarkı hangisiyse onu milyar 
kere dinlesen çok daha iyi olurdu kuşkusuz. Bunu yapmış olsan şimdi 
hepimiz huzur içinde olacaktık."
Sustu, cebinden mendilini çıkarıp akan burnunu sildi, sonra biraz daha 
sildi. Ömer, Abed'in saman nezleli bumu bir akmaya başladı mı zamanın 
akışının durduğunu bildiğinden kenarda beklemeye koyuldu.
Nihayet burnu devam etmesine izin verdiğinde "İçmememe gelince," dedi 
Abed genizden gelen bir sesle. "Tümüyle açık ve saldırgan olabil irsin. 
Zaten Gail de bize daima böyle davranmıyor mu? Yani cennette kendime 
küçük güzel bir yer kapatıp, yukarıdan sana el sallayabilmek için 
debelenen eski moda, bağnaz bir herif olduğumu düşünüyorsan yüksek 
sesle söyleyebilirsin. Tenkit edeceksen rahatça et!"
Sabırsızlık ve bulantıyla dump birbirlerinin gözlerine baktılar. 
Sabırsız olan, üzerine yağacak söz sağanağını bekleyen Abed'di. 
Bıılantılı olansa, ağzından daha beter bir şey kaçabileceğinden 
korkarak dudaklarını sıkı sıkı birbirine yapıştıran Ömer.  Öteden beri 
ne zaman içse dozunu kaçırarak içerdi ve ne vakit dozu kaçırsa, geceyi 
kusarak noktalardı.
"Peki, madem duymak istiyorsun," dedi Ömer sabırsızlığın bulantıya 
galip geleceğini teslim ettiğinde: "Bazen örümcek kafalının teki 
olduğunu düşünüyorum !"
"Ne ne ne?"
"Senin gibi insanlar için Türkçe'de böyle denir. Birisi zamanının çok 
gerisinde, muhafazakâr, eski kafalı, gelenekçiyse... ona örümcek kafalı 
deriz."
"Ama neden?"
"Neden mi? Nası l neden?"
Yapay bir soruydu "neden?", Ana-dili denilen o uçsuz bucaksız
17
ama tanıdık dişi -vatanın dingin vadilerine, düzenli mıntıkalarına bir 
kere adım attı mı insan kimsenin hiçbir yerde kullanmadığı bir ölü 
akçe. Anadilin hudutları içindeyken insan her türlü "neden?" sorusuna 
verecek cevabı olduğunu zannederek bütün hayatını geçirebilirdi ta ki 
dışarıdan gelen birisi çıkıp da böyle bir soru sorana kadar.
"Yani, 'beynin örümceğinki kadar küçük' anlamına mı geliyor bu? Yoksa 
örümcekten ziyade örümcek ağı mı kastediliyor? 'Beynin asırlardır 
kullanılmaya kullanılmaya tozlanmış' der gibi. Ama öyle bile olsa, 
örümcek kafalı yerine örünıcek -ağı kafalı demezsen pek bir anlam ifade 
etmiyor."
Abed'in mantıksal itirazını dinlerken Ömer yeni bir bulantı dalgasının 
etkisinde usulca inledi. Zaten açık havada olmasa, açık havaya çıkmak 
isterdi şimdi.
"Neyse!" Abed omzunu silkti. "Ne demek istediğini anladım. En azından 
bu akşam ilk... aslında ikinci olarak makul bir şey söylemeye çalıştın. 
Ben gerçekten de örümcek kafalıyım. Tarantula filan. Ama bu benim için 
bir hakaret değil. Hem de hiç değil, çünkü benim kitabımda tamı tamına 
'dini bütün' manasına geliyor. Ben dini bütün bir Müslümanım, halbuki 
sen yoldan çıkmış bir Müslü -mansın."
"Yoldan çıkmış Müslüman..." diye şevkle tekrar etti Ömer, gözlerinin 
önünde bir "yoldan çıkmış Müsl üman animasyonu" be-lirip de ona 
faniliğin ve fanilerin trajedilerini anlatsın diye bekler -mişçesine 
huşu içinde gözlerini kapadı.
Hiçbir şey belirmediği için gözlerini tekrar açmak zorunda kaldı ve 
imgenin belirmesini umduğu boşluğu derin bir bıkkınlık hi ssinin