si> adlı kitabında da, bilimin bu kesinliğine, «Bilimin 
bugünkü aşamasında ancak:. denilerek kuşku düşürül­
mektedir. Bu kesinliğin de yakın bir gelecekte değişe­
bileceği olasılığı anımsatılmaktadır. Doğrusu böylesi 
bir kesinliği savunmak, diyalektik düşüneeye aykırı dü­
şecektir gibimize geliyor . 
Özetlersek; bizce edebiyat da, günümüz bilim fel­
sefesince belirlenen bilimin sahip olduğu niteliklere sa­
hiptir. Edebiyat da olgularla uğraşır. (Olaylar, sade­
ce araçtır .) Amacı, nesnel gerçekliği kavramaktır. 
Mantıksaldır. Eleştiricidir. Genelleyicidir. Seçicidir. 
Anlatım ve yöntem farklılığı ise, acaba sadE.ç:e ede­
biyatla bilim arasında mı vardır? Çünkü bugün, bildi­
ğimiz kadarıyla, analitik (a priori) önermelerle ilgili 
bilimler ile sentetik (ampirik-a posteriorD önermelerle 
ilgili bilimler arasında da yöntem ve anlatım farklılık­
ları vardır. 
Edebiyatbilim önerime karşı çıkanlardan birisi de 
Füsun Altıok. Doğrusu Füsun Altıok düzeyindeki bir 
yazara yakıştıramadığım bu yazıdan belki de hiç söz et­
memek gerek. Altıok, «.Yağma Edebiyatın Böreği» ad­
lı bu yazısında (Niçin Dayaletik, Çağdaş Yayınları, 
Sayfa: 1&6) edebiyatbilim önerime karşı çıkmak şöyle 
dursun, işi gerçekten <r.Vulgaire»laştırıyor. Bir zehir ha­
fiyeliğe kalkışmış. illün sanat revaçtaydı, bugün bilim 
revaçta» diyerek, beni, «bu işten anlayanlarca edebi­
yattan sayılmayan» romanlarımı, öykülerimi edebiyat­
la bilimi karıştırmak suretiyle, tepeden inmeci bir yön­
temle «edebiyat olarak tescil ettirmek» açıkgözlülüğüy­
le suçluyor. Ne denir? Doğrusu, pes ... 
Oysa, günümüzde artık edebiyat kavramının da ye. 
ni bir anlama kavuşturulması zorunluluğunu, «Yeni Ro­
man� akımının öncülerinden Alain Robbe-Grillet bile 
farketmiş. �debiyat, artık bir anlatım aracı değil, bir 
43