MUNİSE 
KIZ 
KIZ 
EROL 
MUNİSE 
SEHER 
EROL 
KIZ 
EROL 
KIZ 
EROL 
MUNİSE 
EROL Zinde) Haliiiil!.. (Samanlıkta: KIZ da koşar. Kapı­
ya kulağını dayar.) 
: (Yerden bir taş alır. Pencereye atar.) 
: Sus!.. 
: Ne oluyor dersin? 
: Kıs çeneni! 
(KIZ gider, yeniden samanlık deliğinin altında 
durur, bakar.) 
: (Çok doğal. Her sabah yaptığı gibi) Geh bili bili 
bili ... Geh geh geh geh ... Geh bili bili ... 
: Tavukların batsın e mi? İçim yanıyor diyo­
rum sana!.. (MUNlSE samanlık kapısının önüne 
gelir. SEHER ondan karşılık alamayınca yeniden 
sallanmaya başlar.) Kocaman kocaman ateş­
ler ... Kocaman kocaman ateşlerin üstünde ko­
caman kocaman kızgın yağ tavaları ... 
(MUNİSE çevresine bakınır. Samanlığın kapısına 
usulca iki kez vurur. KIZ hemen döner. EROL bir 
an bekler. Sonra kolu kaldırır, kapıyı açar. SEHER 
birden durur. Dinler.) 
: (MUNİSE girince hemen kapıyı kapar. Kolu indi­
rir.) Günaydın ... 
: Günaydın ... 
(MUNlSE ikisine de karşılık vermez. Gider, yata­
ğın önüne süt kabıyla sahanı koyar. Feneri ve su 
ibriğini alır.) 
: Kim o bağıran? (Karşılık alamaz.) Söylesenize, 
kimdi? 
: Tuhaf bir ses ... Daha doğrusu ... 
: Halil'in adını bağırdı. Kimdi? 
: (Yürür.) Kızım. 
: (Önüne geçer.) Durun bir dakika ... (Bir an) Ne­
den sözünü etti Halil'in? Neden bağırdı adı­
nı? Bir şey mi var? 
269