kilerindeki karmaşayı aydınlığa ka vuşturmaya çalışır. 
Dolayısıyla bir anlamda bilimsel yanı vardır. 
4 -B ir de «Yağmur Sıcağı»ndaki kimi kişilerin si­
yasal niteliklerine değinmek istiyo rum : Sözgelimi Ze­
keriya, Şefi k... İkisi de parti üyesi. Ama <<ideal» dev­
rimci tipler değil. Doğru düşünen, tutarlı davranışla­
ra sahip kişiler oldukları da söylenemez sanırım ... Bu­
nunla getirmek istediğiniz eleştiri nedir? Ya da, yaza­
rın, «bizden» olan kişilere karşı tavrı ne olmalı siz­
ce? 
-Bu sorunuz gerçekten ilginç. Ülkücü sözcüğünü, 
farkına bile varmadan faşistlere kaptırıp anlam de­
ğiştirttiğimiz için, ben de idealist diyeceğim. Haklısı­
nız, roman da, partili iki kişi var. Zekeriya ile Şefik. 
Belki partili değil ama, partiye yakın üçüncü kişi de 
Yıldır. Ne ki, onun parti çizgisine yaklaşması, Alman­
ya'd aki işçiliği sırasında olmuş. Bu duruma, Zekeriya 
ile Beyoğlu 'nda karşılaştıklarında tanık oluyoru z. Bir 
de, sonraki soylu trajik tavrından anlıyoruz. Zekeriya 
ile Şefik'i ise daha yakından tanıyoruz. Bilinçsiz öfkeli 
kişiler, ikisi de. Gene, biri üniversite öğrencisi, öteki 
lumpen. Yıldır ise, Almanya'da da olsa, fabrika işçisi. 
Bu nedenle ben , Şefik ile Zekeriya'nın davranışlarında 
bir tutarsızlık olduğu kanısında değilim. Yani, salt bu 
kişiler parti üyesidir diyerekten, onları idealize etme yo­
luna bilinçli olarak sapmadım . İdealizasyon, sanırım 
olay yorumu ile ilgil i, olayla rın yorumlanması sıra s•n­
da ortaya çıkabilen bir durum. Bense, romanımda özel­
iikle bir fon olarak kullandığım, sıcaklığı nedeniyle seç­
tiğim ve bir anlamda da zaman simgesi olarak değer­
lendird iğim dönemin olaysal eleştirisine kesinlikle gi­
rişmedim ki... Bu nedenle böylesi bir idealizasyona ge­
rek olsun ... Yani sözün kısası, bu romanımda kişi leri 
eleştirrneğe yeltenmedim hiç, genel tavrı eleştirmeği 
114