"Aç şu atın ağzını, diyorum sana. Ukalalık etme. Ağzında­
ki mühre bakacak," diye bağırdı. 
Çerkes Selim, hemen abn ağzım açtı, Seyis Seydi abn da­
mağına, dilinin albna, avurtlarına baktı: 
"Yok," dedi. "Oysa ne güzel, ne soylu bir at. İnce Memedin 
ab olacak bir at bu." 
"Götür," diye bağırdı Yüzbaşı. "Bu hırsızın getirdiği at İnce 
Memedin ah da olsa, ağzının içi mühürle de döşeli bulunsa, 
. kim bilir nereden çalmışt ır, istemez." 
Çerkes Selim, orada duruyor , bu mühür işini anlamaya ça-
lışıyordu, "Ne mührü, ne ağzı," diye söyleniyordu. 
Ayağa fırlayan Yüzbaşı: 
"Çabuk, toz ol buradan," diye kızdı. 
Selim abn başım tutmuş hızla oradan uzaklaşırken, kalaba­
lığı yararak Pire Durmuş Ağa girdi avluya. Onu görünce bütün 
komisyon üyeleri sevindi ler, "Hoş geldin Pire Ağa, Durmuş 
Ağa," diye onu ayağa kalkarak karşıladılar. 
Pire Durmuş Ağa, Ceyhan Irmağımn öte geçesinden bir 
Türkmen aşiretinin Beyi olurdu. Soyunun Harzem Sultaniarına 
çıktığı, dahası da Celalettin Harzemşahın bunun büyük dedesi 
olduğu söylenir di. Getirdiği at soylu bir Arap atıydı. Ata sırma 
işleme eyer vurm uştu. Eyerin üzengileri, kaşı da gümüş savat­
lıyd ı. Abn boğazına, aralannda sırmalı muskalar olan mavi, 
kırmızı, san, yeşil boncuklar takmış, atın kuyruğuna, alnına da 
renk renk kordelalar bağlamıştı. Bu İnce Memedin atım yakala­
mak için çok çalışmış çabalamış, başından çok işler geçmiş, atın 
yerini de sonunda doğrultmuştu . Ona da Allah yardım etmişti. 
Yoksa böyle atlan görebilmek, bulabilmek imkan haricidir. Bir 
bakmışsın gözünün önünde, bir bakmışsın yok oluvermişler. 
Ah önce Urfada aramış, sonra Halepte soluğu almış, sonra çöl­
de, at yedi bin cerenin ortasında gezerken onu bulmuştu. Bu 
soy atlar, çoğunlukla, bir de çöllerde cerenlerle gezerler. Gör­
düm atı, yedi bin cerenin arasında, haydi yakala bakalım. Pire 
Durmuş Ağadır bu, feleğin çemberinden geçmiştir. Oraya İsmi­
azam duasını öğrenerek gitmiştir. Dua okuyup da hangi yaratı­
ğa üflersen, o yaratık bir daha yerinden kıpırda yamaz. Aslan 
olsun, ejderha, kaplan, gergedan olsun yerinde taş kesilir kalır. 
211