lig KUYRUKLU YILDIZ ALTINDA BÎR EVLENME 
— Evet... Yaşı yerlerde sayılsın... Feriha... îşte o kah­
pe... 
irfan şaşkınlıkla: 
— Hanımefendi... benim zaten akimi başımda yoktu. Siz 
şimdi bütün bütüne aldınız... 
Kız ufak bir kahkahadan sonra: 
— Evet, doğrudur. Feriha Hanımefendi kime mektup ya­
zarsa onun aklım başından alır, bırakır. 
— Feriha Hanim bendenize mektup mu yazmış? 
— öyle ya... Evvelâ bir erkeğin ruhunu gıcıklayacak, 
sevda ümitleri uyandıracak bin manalı, kırık dökük cümlelerle 
dolu mektuplar... 
irfan, garipsemesinden karşısındakine doğru bir adım yak­
laşarak: 
— Evet? 
— Zavallı gafil, bu ük tatlı yemlemelerle ağa düşerse ha­
nımefendi o zaman biraz makamı değiştirerek namuslu namus­
lu azarlama mektupları yollamaya başlar. 
— Sahi öyle... 
— Demek keşfim doğru? 
. — Tamamıyle... 
— Ah... bilirim yezit kahpeyi... bilirim. Kaç aydır canı­
ma okudu. 
— Şaşmamı affedin. Siz kadın olduğunuz halde... nasıl 
oluyor da? 
— Benim kocamı da ayarttı. 
— Tuhaf şey... 
— Tuhaf değil, pek feci. Size anlatsam kendi derdiriizj bı­
rakıp benim için ağlarsınız... 
— Ama siz nasıl evli olabilirsiniz? 
— Neden? 
— Çünkü sizde melekleri kıskandıracak bir kız oğlan kız 
yüzü var. 
— Siz öyle söylüyorsunuz. Ama kocam değerimi biliyor 
mu? Bir erkeğin karısı melek de olsa gene mutlaka gözü dışa­
rıdadır. Tanrı'nm bir hikmeti... 
— Evet... evet... Allah'ın akıl ermez böyle hikmetleri çok­
tur. • » '* t 
— Evlenirseniz siz de böyle olursunuz...