Cevdet Bey gülümsedi: "Ben bunlara bir tüccar olarak ka­
rışmamak gerektiğini söylüyorum!" 
"Ah! Ah, seni hesapçı tüccar seni! Ne katısın! Anlıyorsun, 
ama anlamamazlıktan geliyorsun. Peki Cevdet, senin için bütün 
bir hayat, kazanmak ve bir aile kurmak mı?" 
Cevdet Bey kuracağı aileyi hatırlayarak bir daha gülümsedi: 
"Bu az şey değil ki!" dedi. 
Fuat Bey de kendini tutamadı, gülümsedi: "Ve ne de kararlısın! 
Sana şaşıyorum! Ama bir yanlış yapıyorsun, söyleyeyim de sonra 
uyarmadı deme!" 
Cevdet Bey kaşlarını çattı: "Neymiş o?" 
Fuat Bey, Cevdet Bey'i heyecanla bekletmenin keyfiyle ağır 
ağır bir sigara yaktı: "Erken evleniyorsun!" 
"Haa! Bu mu yanlış! Yok yahu geç kaldım ben!" 
"Geç kaldığını sanıyorsun, yanılıyorsun... Biraz daha bekle­
meliydin. Biraz daha beklersen daha iyi bir evlilik yapabilirsin. 
Biraz daha bekle, şu Jöntürkler'i anla, sonra her şey çok daha 
iyi olur senin için!" 
Cevdet Bey gülerek: "Ben senden koıkluııı," dedi. "Sen de 
Jöntürk olmuşsun. Her sözünün altından onlar çıkıyor!" 
"Sen gül daha. Ama acele ediyorsun. Bak, beni iyi dinle. 
Abdülhamit birazdan ya gidecek, ya ölecek. Ondan sonra..." 
Tatlı tabaklarını getiren garsonu bekleyerek sustu. "Ondan sonra 
bu Jöntürkler'in önemi artacak. Onlar devletin başına geçecek. 
Şüpheyle bakma öyle. Sahi diyorum. Bunları herkes biliyor..." 
"Senin böyle hesapların olduğunu ilk defa öğreniyorum!" 
"Aman Cevdetciğim, sen bu konuda her zaman benden ileri-
sindir, ama bilmiyorsun! Bir bilsen! Bilsen ucuza gittiğini anlarsın! 
Şükrü Paşa'nın durumu nasıl? Ben biliyorum, senin için araştırdım. 
Şükrü Paşa'nın mali vaziyeti berbatmış. Topraklarını satmış, 
Çamlıca'daki konağa müşteri arıyormuş. Arabalardan birini de 
satmış... Eh, mevkii de parlak değil. Sen iyi bir aile buldum diye 
seviniyorsun, ama asıl işi onlar yaptı." 
"Ben bu işi hiçbir zaman bir iş olarak düşünmedim!" dedi 
Cevdet Bey. 
"Peki, peki, kızma... Ama olup biteni hiç olmazsa anla. 
Kardeşini anladığını söylüyorsun, ama anlamıyorsun!"