SEHER 
MUNİSE 
SEHER 
MUNİSE 
SEHER 
MUNİSE 
SEHER 
MUNİSE 
SEHER 
MUNİSE 
SEHER 
MUNİSE : Nasıl kızıla çalar? 
: İşte, öyle ... Nasıl desem? .. (Bir an) İndirivere­
yim mi aşağıya, güneşe seni? Dokunur mu­
sun taze çimenlere, yapraklara? 
: Dünya çok mu güzel sence? 
: (Şaşırır.) Dünya ... Dünya ... İşte anlattığım gibi 
yavrum. Yaradan güzel yaratmı ş... Her şeyi 
sıralı sekili ... Tohumu, toprağı, güneşi, rüzga:-
rı ... 
İnsanları? .. Ya insanları? 
İnsanları da, işte ... İşinde gücünde, derdinde 
sevincinde ... 
Oğlunun derdi ne ha? Niye peki... 
Aa deli, ne derdi olsun? Hepimizi sever o ... 
Seni, beni, dünyayı, güneşi, badem ağacını. .. 
Güneşmiş, toprakmış, badem ağacıymış ... 
Pis ... Pis kokular geliyor ... Nerden geliyor bu 
pis kokular öyleyse? 
(İyice şaşkın) Tavukların kümesinden belki... 
(Yine usulca ağlar.) 
: Dünya böylesi güzel de, sen niye ağlarsın pe­
ki? Çocuk niye ağlar? 
(Gülmeye çalışır.) Çok küçük daha anam. Kar­
nı acıkıyor ... Sonra ... ana kucağı özlüyor el-
bet... Anasız çocuk ne olsa ... Ana sütü özlü­
yor. 
DOMDOM ALİ: Acıktım ... Açlıktan öldürecekler beni. Dizimi 
de ovmuyorlar ... Ekmek de vermiyorlar ... Ben 
Yemen' deyken .. . 
SEHER Dünya pek güzelmiş dede! Vatanı da kurtar­
mışsın ... Daha ne mızıklanıp duruyorsun, ha? 
DOMDOM ALİ : Dilin tutulsun! Dilini eşekarıları soksun se­
nin, kör kız e mi? 
SEHER Sen kör etmedin mi beni, bunak! Anamdan 
232