il. KADIN 
1. KADIN (Çantasına sarılır.) Çantam dizimde dursun ... 
(Kalkar. Sol kapıya yönelir.) Tahvillerimizi kitleyece­
ğim! 
(Çıkar. Koridorda kaybolur. Dışardaki uğultu biraz da­
ha yaklaşır.) 
il. KADIN : Benim her şeyim kilitli... (Birden) Tencerelerim!.. 
Tencerelerimi kilitleme dimdi!.. 
III. KADIN: Yapışmaz tavam! Söylemesi ayıp, daha yeni al-
1. KADIN 
il. KADIN 
1. KADIN 
III. KADIN: 
1. KADIN 
il. KADIN 
1. KADIN 
ÜÇÜ mıştık... · 
(Elinde sangırtılı bir demet anahtarla geri gelir.) Gü­
rültüler çok arttı ... Çocuklarımı uyandıracaklar ... 
(Ağlar.) Neden gelmiyor kocalarımız? Neden ko­
rumuyorlar bizi gürültü patırtıdan? 
Benimki de çok gecikti. Çok gecikti ... Gelse, onları 
sustururd u. "Gidin ... Gidin ... Kimseye zararı do­
kunmayan bizim gibi namuslu, sessiz insanların 
evinin oralarda gürültü etmeyin!" derdi ... "Huzur 
içinde yaşamak için biz ... " (Kapı zili yeniden ve da­
ha sürekli çalınır.) Tannın! Yine kapı!.. 
(Haykırır.) Yine açmayız! 
(Sesini alçaltır) Yavaş konuşalım. Sesimizi duyma­
sınlar ... 
(Alçak sesle, III. 'ye) Boncuk dizme. Ses oluyor ... 
(11.'ye)Yün örme. Şişler ... (Üst üste aksırır.) Aksır­
ma!.. Sakın aksırma ... (Bir an. Dışardaki sesler dışın­
da, odada kesin sessizlik. Üç kadın hareketsiz dururlar. 
Tam bu sırada kafesteki kanarya birden en tiz sesiyle 
ötmeye başlar.) 
BİRDEN : (Kafese atılırlar.) Susss!.. 
ili. KADIN: Neden bu kadar çok ötüyor? 
il. KADIN (Alçak sesle) Çıkaralım kafesinde n... Bir torbaya 
koyalım ... 
1. KADIN Olmaz. Gürültü olur şimdi... 
56