(Üçü birden birbirlerine tutunarak birinci yatağın altı­
na eğilirler.) 
III. KADIN : (Doğrulur. Derin bir nefes alıp oturur.) Yok. .. Gör­
dün ya, yoklar işte ... 
1. KADIN (11.'yle birlikte doğrularak) Ama ... Ötekinin alb? .. 
Ona bakmadık ki... 
(Öteki :kisi bezgin, bakışırlar. Sonra üçü birden yere 
yatar, ikinci yatağın altına bakarlar.) 
il. KADIN (Derin bir nefes alarak doğrulur.) Neyse, bir şey yok. 
III. KADIN : (Doğrulur.) Ohh, bir şey yok. 
1. KADIN : (Başı yatağın altında) Bakın ... Bakın ... 
il. KADIN : Ne var? 
III. KADIN: Ne gördün? 
1. KADIN (Doğrulur.) Bir delik! Siz görmediniz mi? 
İKİSİ Hani? Hani? 
1. KADIN Eğilip bakın. 
(Üçü birden yeniden yatağın altına eğilirler.) 
il. KADIN : Ben gördüm! 
III. KADIN : Sahi! Bir delik. .. 
II. KADIN Fare deliği gibi bir şey. 
(Üçü birden sırayla doğrulurlar.) 
1. KADIN Ama bu fare deliği yoktu ki orada. (Aksırır.) 
il. KADIN : (Ağlamaklı) Şimdi var işte ... Basbayağı bir fare de­
liği. 
(Dışarının uğultusu yavaş yavaş yeniden duyu lur.) 
1. KADIN : Fare deliği olsa bile, çocuklar nasıl çıksın hurdan? 
Bu delikten kaçırılmış olamazlar . 
il. KADIN : Belli olmaz ki. Nihayet bir delik. 
111. KADIN: Bir bu eksikti! 
il. KADIN : Bence bu deliği hemen bkamak gerek. 
III. KADIN: Tıkamalıyız, evet ... (Bir örtüyü çeker, alır. I. KA­
DIN'a uzatır.) Şununla tıkarız olur biter.· 
62