virdim. Gözlerine bakamad ım. 
Sultan Veled 
Konya, Aral ık 1245 
Boş laflar yüre ğimi dağlıyor. İnsanlar nas ıl bu kadar bol 
keseden konu şuyor hiç tan ımadıkları biri hakk ında? Haki- 
katten ne kadar uzaklar! Babamla Şems aras ındaki manevi 
bağın ne kadar kuvvetli oldu ğunu anlam ıyorlar. Belli ki Ku- 
ran-ı Kerim'i de okumuyorlar. Zira okusalar benzeri manevi 
muhabbet hikâyeleri oldu ğunu bilirlerdi. Misal Hazreti Mu- 
sa ile Hazreti H ızır'ın arasındaki yolda şlık. 
Kehf suresinde apaç ık yazmaz m ı? Hazreti Musa efsanevi 
  
258 
bir komutan, kanuni s ıfatına layık biri olman ın yanı sıra gü- 
nün birinde peygamber olacak kadar da mümtaz bir adam- 
mış. Ama bir gün gelmi ş, manevi gözünü açacak bir dosta ih- 
tiyaç duymu ş. Böyle birini bulmak için dua etmi ş. Nihayet 
duası kabul olundu ğunda, bu dost zorda ve darda olana ko- 
şan Hızır'dan ba şkası değilmiş. 
Hızır, Musa'ya demi ş ki: "Ömrü billah seyyah ım. Sen se- 
yahatlerimde bana kat ılmak istedi ğini söylüyorsun ama bu- 
nu tek bir şartla kabul ederim: Yapt ıklarımı sorgulamaya- 
caksın. Soru sormadan benimle gelebilir, bana güvenebilir 
misin?" 
"Elbette" demi ş Musa. "B ırak senle geleyim. Söz, hiçbir şey 
sormayaca ğım." 
Böylece yola dü şmüşler, şehir şehir gezmi şler. Ama Musa yol 
boyunca H ızır'ın işlerine ak ıl sır erdirememi ş. Bakmış iyi bir 
adamın gemisini bat ırıyor, temiz bir ailenin çocu ğunu öldürü- 
yor, sonra da gidip kötü kalpli insanlar ın duvarlar ım onarıyor. 
Ne adalet var, ne mant ık. Dilini tutamam ış, çaresizce sormu ş: 
"Niçin yap ıyorsun bunlar ı? Hiçbirine anlam veremiyorum.'- 
"Bana verdi ğin söze ne oldu Musa? Sana demedim mi ba- 
na soru sorma diye" demi ş Hızır. 
Yola devam etmi şler. Ama Musa her defas ında sormu ş, et- 
tiği yemini çi ğnemiş. En nihayetinde H ızır durup ba şından 
beri yapt ığı her işi tek tek sebebiyle izah etmi ş. O zaman Mu- 
sa anlam ış ki, korkunç gibi görünen i şlerin ard ında bilmedi- 
ğimiz bir aç ıklama, her şerrin ard ında da bir hay ır var. H ı- 
zır'la yolda şlığı sayesinde gözü maneviyata aç ılmış. Başka 
türlü göremeyece ği bir nizam ı görmeye ba şlamış. 
Bu meselde oldu ğu gibi, bu dünyada s ıradan fanilere anla- 
şılmaz gelen ama asl ında derin ilimlere aç ılan dostluklar 
vardır. Şems'in babam ın hayatındaki yeri de böyle. 
Ama insanlar benim gibi dü şünmez, bilirim, i şte bu yüz- 
dendir endi şem. Maalesef Şems de yang ına körükle gidiyor. 
  
259 
Başkalarına hoş görünmek için az ıcık çaba göstermedi ği gibi 
habire birilerinin bam teline bas ıyor. Baz ı günler haramiler 
gibi babam ın kapısının önüne oturup gelen gideni denetliyor. 
Ahaliden kim babam ı görmek istese Şems önüne ç ıkıp bir sü- 
rü soru soruyor. 
'Yüce Mevlâna'y ı niye görmek istersin?" diye soruyor ve 
karşıdaki ne söylerse söylesin, be ğenmiyor. Sonra üsteliyor: 
"Peki ona ne hediye getirdin?" 
Gelenler ne diyeceklerini bilemeden şaşırıp kekeliyorlar. 
Şems de onlar ı tekme tokat kovuyor. 
Bu ziyaretçilerin bir k ısmı birkaç gün sonra gene geliyor, 
bu sefer koltuklar ının altında pahal ı hediyelerle. Kuru 
üzümler, atlas yorganlar, ipek hal ılar, kuzular... Ama bu mal-