Vurgun Ahmet epeyi bir süreden bu yana köyün içinden yıldı­
rım gibi geçer, dağlara doğru hayar gider. Her seferinde Meryemce 
onun arkasından bağırır, durnıasr için, Meryemce Anasının yanına 
gelmesi için yalvarır. Meryemce Anasr ona bir şey söyleyecektir ki ... 
Vurgun Ahmet aldırmaz, arkasına bile dönüp bahmaz. Partallar 
içinde salkım saçak, bozkırda dönüp durur. 
Güzel bir gündü. Gökte bir parça bile bulut yoktu. Gökyüzü dümdüz, pı­
rıltılı bir maviydi. Bozkırdan sıcak, ince bir yel esiyordu. Horoz, Lapacı Alinin 
samanlığının köşesinde kımıldamadan duruyor, telli, salkım kuyruğu renk 
renk ışılıyordu. Başı dimdikti, hiç yere bakmıyordu. Meryemce de damın ar­
kasından sine sine ona doğru geliyor, içinden: "İşte seni bu sefer yakaladım çil 
horozum. Yakaladım da boynunu kopardım, o güzel allıca tüylerini yoldum. 
Seni güzelce, yağlıca, ala közde pişirdim. Nar gibi kızarttım ... İki gün seni ye­
dim, doydum, çillice horozum. Dur hele!" diye geçiriyor, hem de horaza yak­
laşıyordu. O ne kadar yaklaşırsa yaklaşsın horoz aldırmıyor, kıpırdamıyordu. 
Meryemce tam köşeyi döndü, aralarında üç adımlık bir yer kaldı. Meryemce 
usulca bir adım daha attı. Horoz bunu da görmedi. Meryemce, fıkaram, dedi, 
canından bezmiş de, her gün kavalanmaktan bıkmış da teslim oluyor, tatlı ca­
nını vermek için. 
Bir adım daha attı, atar atmaz da horoza saldırdı, horaza eli bile değmedi, 
boylu boyunca yere serilirken horoz sıçradı gitti, az ilerde Bayramın damının 
köşesinde durdu. Gene hiç kıpırdamıyor, taş gibi dikilmiş, öyle duruyordu. 
"Beni kandırıyorsun, benimle oynuyorsun öyle mi? Alçak köylünün alçak 
horozu. Sana gösteririm. Benimle oyun nasıl oynanırmış, alaca közün üstünde 
yağların cızırdayınc a, hem de dumanlanınca görürsün oynamayı. Ben de seni 
yakalamaz mıyım? Oyna, oyna bakalım. Oyna, oyna bakalım !" 
Belki bu sefer görmez. İki adım yaklaşınca daha hızlı horaza doğru uzanma­
lı. Domuz horoz, çobanaldatan kurşundan beliemiş bu huyu. Damuzun dölü! 
Dur bakalım sen! Şimdi, şimdi bekle! 
Gene sine sine, sessiz, soluğun u tutarak horaza doğru gitmeye başladı. Bay­
ramın evinin köşesini dönünce karşı karşıya kaldı horozla, hemen o anda üstü­
ne atıldı, o düşerken horoz sıçradı gitti. Meryemce bütün hızı, ağırlığıyla seril­
di kaldı. Düşerken sağ kolu üstüne düşmüş, dirseğine bir taş gelmişti. Tarifsiz 
acıdı ve Meryemce avazı çıktığı kadar bağırdı. Alkışlar ediyor, durmadan çığlık 
çığlığa, köyü, bozkırı, koyakları bağınısıyla dolduruyordu. 
O öfkeyle yerden kalktı, kocaman bir taş aldı, az ilerde dikilmiş horaza fır­
lattı. Taş o kadar büyüktü ki horaza yaklaşınadı bile. Başka bir taş, başka baş­
ka taşlar ... Horozun yanına yönüne taşlar yağıyordu. Meryemce acıdan deli olu­
yor, horoza saldırıyor, horaza sövüyordu. Ve horoz yerinden kıpırdamaz gibiydi.