mış, her şey çığlık çığlığa ... Çığlık çığlığa. Toz duman, yalım, 
barut kokusu, çöl kokusu ... Yalımın içinde sıçraşan ceylanlar. 
Bunu iyice anımsıyor Selim. 
"Atma Selim, yanan ceylanları!" 
"Vallahi billahi, hiçbir şey aklımda değil ama, ceylanların 
yanması aklımda. Yoksa şimdi nereden aklıma gelecek cey­
lanların yandığı?" 
"Gelir gelir, senin aklına her bir ... " 
Sabaha karşı, tanyerleri attı atacak. Yangın geliyor dağlar­
dan aşağı, sararmış otlar, insan boyu kurumuş devedikenleri 
yanıyor. Son hızla geliyor otlar yanarak köyün üstüne. Yangın 
ceylanları kovalıyor. Ceylanlar yangının önünden kurtulama­
yarak, bir bölüğü cayır cayır ... Sonra yangın dört bir yandan, 
önden arkadan, sağdan soldan ceylan sürülerini sarıyor. Cey­
lanlar ta göklere kadar sıçrıyorlar. Sonra insan seslerine benzer 
sesler duyuyor Selim. Sonra ıpıssız kalıyor ortalık. Bı yıklı adam 
gene üstüne eğilmiş. Boğazını sıkıyor sıkıyor, gözleri yumruk 
gibi pörtleyip dışarı uğramış. Elinden gene kurtarıyorlar Seli­
mi. Selim kaçıyor ya boğazı, bacağı çok ağrıyor, soluk da ala­
mıyor. Ceylanlar hep yanmışlar. Ova kapkara kesilmiş, yanmış 
ört olmuş. Selim nereye baksa yer gök, her yer kapkara. Yan­
mış yağ, yanmış et, yanmış ot, toprak kokuyor. Her şey yan­
mış. Arkasına dönüp bakıyor ki, köy de tütüyor. Köyde ne varsa 
yanmış, insanlar, inekler, atlar, her şey yanmış. Candarmalar 
sarmışlar köyü. Ver ediyorlar kurşunu. Selim hep bunu ansıyor. 
Gidiyor gidiyor, bacakları ağrıyor. Bir suyun başında uyu­
yor, uyanıyor ki, o bıyıklı adamın elleri gene boğazında. Göz­
leri pörtlemiş. Bağırıyor bağırıyor, sesi çıkmıyor. Suyun içine 
sokuyor onu bıyıklı. Derken bir yangın geliyor, deniz dalgası 
gibi, bıyıklıyı yangın taaaaaa uzaklara fırlatıyor, Selim de bun­
dan faydalanarak kaçıyor oradan. 
Onu kız kardeşi yakalıyor. Bu sefer ne yangın var, ne bir 
şey. Bıyıklı adam kız kardeşini kucaklamış. Ama vallahi nasıl 
kucakladığını bilmiyor. Kucaklamış sıkıyor. Kız kardeşi ağ-
82