savunabilecekleri imgesel nitelikleri yüzünden, yazar­
larm ilgisini bunca çok çekmiştir. Ayrıca, çöküşü göz­
lerden saklayıcı nitelikteki olağanüstülüklerin de, bu 
etkilemede bir payının olduğu unutulmamalıdır. 
Edebiyatbilim 
Ozetlersek, günümüz edebiyatının «}'arın perspek· 
tifinden yoksun» kaldığı için 19. )'ÜzyıJ. edebiyatma 
oranla çok büyük bir düşüş gösterdiği, fakirleştiği, 
aşınıma uğradığı kesindir. Kapitalist Batı edebiyatı bu 
çöküşle eleştirel gerçekçi niteliğini de yitirmiş, de­
magojik gerçekçi bir edebiyat haline dönmüştür. Top­
lum.::u gerçekçi edebiyat ise, yarını bugünün sosyalist 
devletlerinin kuruluşunda aramağa giriştiğinden günce­
le boğulmuş ve cılızlamıştır. Güncel gerçekçi.iik diyebi­
leceğimiz bir niteliğe inmiştir. Yani, biri insanı nesne­
leştirrneğe çalışırken, ötekisi de insanı güneelin içinde 
bir araç niteliğine indirgemiştir. 
Nitekim Fischer de, aynı gerçeğe değinmekte v� 
«Bugünün sanatı bir şeyden yoksun dur; geleceğe değ­
gin geniş bir görüş, iyimser tarihsel bir görü�. Söz ko· 
nusu olan, ekmekten ve uzay füzelerinden, bolluk ve 
teknik üstünlükten çok, hayata bir anlam verebilmek­
tir. Fizikötesi değil, insanca bir anlam.» demektedir. 
«Geleceğe değgin tarihsel görüş» ise, bizce edebi­
yatın yeniden yarın perspektifine kavuşturulmasıdır. 
Yani, «birey olan insanla toplumsal varlık olan insanın 
diyalektik bütünlüğü» diye tanımlayabileceğimiz yeni 
insanın oluşmasına katkıda bulunabilecek bir güce ye­
niden eriştirilm esidr. 
Lukacs'ın da belirttiği gibi, «İnsanın yeniden biçim­
lendirilmesi görevini odak noktasına almanın marksçı-
38