bilir kaç kuş? Tabii bu projeyi Çağlayan 'a çizdirtip, 
zamanın Belediye Başkanı Bedrettin Dalan'a gön­
derdiğini ve elbette Çağlayan'ın kapıdan kovuldu­
ğunu ölümünden sonra öğrenmiştim! Evet, annem 
baş koyduğu işi tamamına erdirmeye çalışan biriy­
di, tıpkı benim gibi. 
Annemin ölümü o kadar kendine yakışır bir şe­
kilde tecelli etti ki, arkasından Allah'ın sevgili ku­
luymuş, diye düşünmüştüm. Annem çok güzeldi, 
her zaman bakımlıydı, kimsenin karşısına rujunu 
sürmeden çıkmazdı , çocuklarının bile. Kendine de 
iyi bakardı, sağlıklıydı bu yüzden. Uzun ömrünün 
sonunda, bir gün aynanın karşısında, makyajını ya­
parken, hiç acı çekmeden kalbi duruvermiş. Evde­
ki yardımcı kız haber verdi, gittim, onu rujunu sür­
müş, sevdiği mor sabahlığını giymiş, yerde yatar­
ken buldum. Sarıldım anneme. Sımsıkı sarıldım. 
Bana yapmış olduğunu düşündüğüm haksızlıklar o 
anda kalbimden silinip gitti. O benim canım, tom­
bul, cefakar annemdi . Annesizliğin ne demek oldu­
ğunu işte o an, keskin bir bıçak yarası gibi hisset­
tim, yüreğimde. Tuhaf bir şekilde yalnız kaldım. 
Annemi kaybettiğim yıl benim sağlığım da bo­
zuldu. Hamileliklerim sırasında geçirdiğim verem­
lerden sonra, artık hastalık sıramı savdığımı düşü­
nüyordum. Oysa daha verilecek diyetim varmış! 
Bir gün banyoda, aynanın karşısına geçmiş, erken 
teşhis için hastalarıma göstermek üzere, meme 
274