KAPLUMBAĞALAR
 
350
 
 
«lOur Abbas, unutmam...»
 
«Senem!»
 
«Buba...»
 
«Sufrayı kur çabuk kızım!..»
 
«Pekey buba...»
 
«Yusuf!»
 
«Burdayım buba...»
 
«Sen ne yaptın bugün?»
 
«Biz orağa başladık buba, biçiyoruz...»
 
«Pekey, Haydar neye mal gütmeye gitti? Orak başlayınca delikanlı 
oğlan mal gütmeye gider mi?»
 
«Yarın orağa gi
decek buba. Baştan pek niyetimiz yoğudu. Yarın 
birlikte gideceğiz...»
 
«Yarın ben de geleceğim! Bellerim bükülmeyi unutalı çok oluyor! 
Emme hemen alışırım! (Bubam bağ bekçisi miydi? Büke büke 
alışırım...)»
 
Sofra kurulurken torbasını aldırdı içerden. Yeşer’i
n şıngır
-
 
dağını 
verdi. Fatma’nın boncuk bileziğini verdi. Haydar’ın aynasını verdi. 
Senem’le Cennet’in dastarlarını verdi. Bir sevinç yeli dolaştı evin 
içinde... Cennet karı derinden, çok derinlerden bir hoşnutluk duydu.
 
Senem:
 
«Bubam başkadır başka! Buba
m gibisi yoktur!..» dedi.
 
«Yusuf!»
 
«Buyur buba.»
 
«Al, sen de şu ağızlığı koy kuşağın arasına...»
 
Yusuf kızardı, morardı:
 
«Ben cıgara mı içiyorum buba? Ne nüzümü vardı?»
 
«İçiyorsun! Saklı içiyorsun! Bundan sonra açık açık iç. Sorarlarsa, 
“Bubamdan izin 
aldım” de. Ağızlığın ucuna tak, adam gibi üfür,