EROL 
KIZ 
EROL 
KIZ 
SEHER 
KIZ 
EROL 
KIZ 
ERO L 
SEHER Dün hep bunu kolluyord un. Neden kaçma­
dın? 
Bilmem... Hiç aklıma gelmedi... Tam tersine, 
uyandığımda, seni hurda göremeyince bir 
an ... korktum. Sanki ... 
Eee, bitirsene sözünü. 
Kendimden söz etmek istemiyorum. Utanı­
yorum nedense kendimden söz etmeye. (Bir 
an) Neden uyumuyorsun? Uyusana biraz. 
(EROL kapıya gider. Kulak verir, dinler.) Bütün 
gece başımda nöbet tuttuğuna yemin ede­
rim ... 
(Evde: SEHER pencerede göriiniir. Sarkar. Sal­
lanmaya başlar.) 
Gelen kim, giden kim? 
(Sesi sabahın sessizliğinde yankılanır.) 
(Samanlıkta:) 
Beni buraya getirdiğinde hiçbir şeyin farkın­
da değildim. çıldırmış gibiyd im. (Bir iin) Na­
sıl bir yer burası acaba? Yeşillik mi? Güzel 
mi?Güzel bir yer mi dersin? 
(Öfkeyle döner.) Susar mısın biraz! 
(SEHER aynı şekilde sallanmaya devam eder.) Bir 
mırıltı işitiyor musun? 
Hayır ... Bilmem ... Belki ... (Dinler.) Sanki biri 
bir ağıt söylüyor. (İkisi de dinlerler. KI.Z doğru­
lur.) Ne tuhaf ... Dün hiçbir sesi ayırt edemi­
yordum dışarda. 
Sus ... (Eğilir, kapı altını örten samanları çeker 
usulca. Kulağını yeniden kapıya dayar.) 
(MUNlSE elinde bir süt kabı, bir salıan evden çı­
kar. Sahanlıkta durur. Önce samanlıktan yana, 
sonra çevresine bakınır, dinler.) 
(Birden haykırır.) Anaaa! Ana kız! 
267