KAPLUMBAĞALAR
 
298
 
 
«Git bubanı çağır!» dedi Güley.
 
«Çağırayım ana!» dedi, gitti Alime.
 
Güley durdu, müdüre baktı:
 
«Sen nerelerden gelip nerelere gidiyorsun kardaş? Görevin 
filan 
mı var?»
 
«Var!» dedi müdür. «İlçeden geliyorum. Köy Kuruluna bir 
bildirim var sizin...»
 
«Eh! ..» dedi Güley. «Şimdi Battal gelir. Aha da geliyor!..»
 
Kalktı. Elerini göğsüne koydu, merdiven başına dikeldi.
 
Müdür, elleri göğsünde, kocasını bekleyen kad
ına baktı: «(Çoğu 
böyle insanlıklıdır soykaların!.. Dünyanın saygısını bilirler. Aşkolsun! .. 
) » dedi içinden.
 
Battal, karısını gözüyle süzdü, «indir ellerini» işareti yaptı, sekideki 
konuğa doğruldu. Şapkasını da çıkardı hemen:
 
«Hoşgeldin Omar beyim, saf
a geldin!..» dedi.
 
«Hoş bulduk, safa bulduk... canım! Gel bakalım!»
 
Muhtarın «Omar beyim» demesinden hoşnut kaldı müdür.
 
Battal, tokalaştıktan sonra, saygılıca oturdu karşısına.
 
«Nasılsın bakalım muhtar?»
 
«Sağlığına doacıyım Omar beyim! ..»
 
«Hiç uğramıyors
un! Görmüyorum seni ilçede?»
 
«Bir iş nüzüm etmeyince gelmiyorum Omar
-
 
beyim! Burda 
uğraşacak işler bek çok hamdolsun! .. Bugün de bir kuyu paklayalım 
dedik...»
 
«Eski bir kuyu mu bu?»
 
«Eee eski bir kuyu sayılır. Ben zor hatırlıyorum onun kazılışım! 
Efendime
 
söyleyim, içinde taş toprak, çakıl, ölü eşek başı, kedi başı, 
çanak çömlek eskisi, küflü balta kırığı, maşa, cam kırığı... ne istersen 
çıkıyor! Emme su çıkmıyor! Abbas emmi diyor: “Su küsüp gitmiş!” 
Irıza diyor: “Hele kazalım!” Kazıyorduk, çocuk geldi hab
ar verdi.