İskandinavyaya geçmiş, soluğu Güney Amerikada almış­
tır. Keklik kültü de Anadoluda doğmuş, Girite geçmiş, 
oradan da yüzlerce yıl dolaşarak dünyanın birçok ülke­
sine yayılmıştır. Bütün bunlara yeni varsayımlar da di­
yebiliriz. Son yıllarda bilim adamları insanlığın ilişkileri 
üstünde çok çalışıyorlar. Ulusların kültürleri, bölgelerin, 
kabilelerin kültürleri üstünde şimdilerde büyük bir uğraş 
var. Bu araştırıcılar içinden büyük teoriler üreten bilim 
adamları da çıkıyor. Şimdiye kadar varılan ortak yer şu­
rası: Yerel kültürler, ulusal kültürler tarih boyunca biribir­
leriyle ilişkiler kurmuşlar, biribirlerini etkilemi şler, biribir­
lerini beslemişlerdir. Emperyalizm çağına gelinceye kadar, 
hiçbir kültür başka bir kültüre bilinçli olarak üstünlük 
sağlamaya çalışmamış, böyle savlarda da bulunmamış, 
hiçbir kültür öteki kültürü yok edip yerini almaya çalış­
mamıştır. Dünya biribirini besleyen bin çiçekli, bin renkli 
bir kültür bahçesi olmuştur. Her kültür, geçmiş kültürle­
rin gübrelediği birikim topraklarının bir kültür çiçeği ol­
muştur. Bilinçli ya da bilinçsiz bu büyük kültür bahçesin­
den bir çiçeği yok etmek, insanlıktan bir rengi, bir koku­
yu, bir güzelliği, bir yaratıcılığı almakla bir tutulmuştur. 
Emperyalizme gelinceye kadar kültürler biribirlerini sil­
meye uğraşmışlar mıdır, şimdiye kadar bunu gösteren, eli­
mize dişe dokunur bir bilgi geçmiş değildir. 
Bugünse artık bilmek zorundayız ki, hiçbir kültür 
başka bir kültürü silmemeli. Gene bilmek zorundayız ki, 
öbür kültürleri silmek isteyen kültürler kendileri de silin­
mek zorundadırlar. 
Biz birkaç yüzyıldır kültür emperyalizmi belasına 
uğramış bir ülkeyiz. Batıya dönmeye başladığımızdan bu 
yana insan kültürüne hiçbir katkımız olmamış. Çünku 
100