8 1
sela Bolşevik Devrimi’nden sonra İstanbul’a kaçan bir Be­
yaz Rus dansçıya gönlünü kaptıran genç bir Türk mirasye­
di, sevgilisini ailesine kabul ettirme gayretleri sonuç verme­
yince, tabancayı başına dayayıp burada intihar etmişti. Ada­
mın beyninden geçip kafatasım parçaladıktan sonra sol kula­
ğının arkasından çıkan kurşun duvardaki bir çatlağın içine 
saplanmış, onlarca yıl fark edilmeden orada kalmıştı.
Uzun geçmişi boyunca kahramanların çıkış ve düşüşlerine, 
imparatorlukların yükseliş ve çöküşlerine, haritaların geniş­
leyip daralışına, en büyük hırsların toz olup gidişine tanıklık 
etmişti bu yalı. Ama daha önce hiç gemi çarpmamıştı. Gemi­
nin pruvası duvan yararak evin içine girmiş, orijinal bir Fah- 
rünnisa Zeyd tablosunu delmiş, tam Murano avizeye çarp­
mak üzereyken mucizevi bir şekilde durmuştu. Şimdi, o gü­
nün anısına, avizede bir minyatür oyuncak gemi asılıydı; ev 
sahiplerine olayı tekrar tekrar anlatma fırsatı vermek için.
“Demek geldin şekerim! Bu akşam seni göremeyeceğiz di­
ye korkmaya başlamıştık” diye haykırdı bir ses arkalarından.
İşadamının karısıydı bu. Aşçıya emirler yağdırıp mutfak­
tan çıktığı sırada görmüştü Peri’yi. Tasarımcı elinden çıkmış, 
yüksek yakalı, sırtı açık, bele sımsıkı oturan, zümrüt yeşi­
li bir elbise vardı üzerinde. Parmağında aynı renk bir yüzük 
ışıldıyordu, taşı kırlangıç yumurtası büyüklüğünde. Dudak­
ları parlak kırmızıya boyanmıştı; saçıysa öyle sıkı bir topuz­
la toplanmıştı ki gerilen yüzü darbukaya geçirilmiş keçi deri­
sini hatırlattı Peri’ye.
“Trafik...” dedi Peri ev sahibesini iki yanağından öperken.
Ne de olsa bir randevuya ne kadar geç kalırsanız kalın, 
affedilmenizi sağlayan tek sözcüktü bu İstanbul lügatinde. 
Herkes trafikten mustarip olduğundan kimse böyle bir gerek­
çeyi sorgulamazdı. Ev sahiplerinin yüzlerine dikkatle bakan 
Peri mazeretinin işe yaradığını görerek rahatladı. Ancak ko­
cası ikna olmamıştı. Onunla aynca konuşması gerekecekti.