"Sınıfta  kimsede  yok  bit. Benden  bulaşacak  şimdi  bütün  okula," 
diye kıkırdadı  çocuk.  Gülüşünde  karanlık  bir şımarıklık  vardı.  Şı-
marıktı;  etrafındaki  insanların  tepkilerini  kaale  almayan,  sadece 
kendinden  yola  çıkıp  kendine  akan,  belki  de sırf eğlenme  açlığı  çe-
ken, nerede  duracağını  öngöremeyen  bir gülüştü  bu.  Karanlıktı; 
kendi  kendini  kışkırttıkça  doludizgin  hızlanan,  hızlandıkça  kontro-
lü kaybeden,  her an bir hendeğe  yuvarlanıp  acıya  dönüşebilecek  bir 
gülüştü  bu. Tutarsız  ve uyumsuzdu.  Söylediklerinin  içeriğinden  ala-
bildiğine  kopuktu.  Onun  yaşındaki  bir çocuk  için  fazla  battal,  fazla 
kantarlı,  fazla  bir gülüştü. 
"Annem  diyor  ki, bit babamdan  geçmiş.  Babamın  sürtüklerinden 
babama  bulaşmış,  sonra  babam  bana  sarılınca  da bana  bulaşmış." 
Sanki  kapı  pencere  aynı  anda  ardına  kadar  açılmış  da, dizginle-
rinden  boşalmış  bir rüzgâra  yakalanmışlar  gibi  tepeden  tırnağa  ür-
perdi  geniş  aynanın  önünde  yan  yana  dizilmiş  tüm  kadınlar.  Müt-
hiştir  çünkü  bir çocuğun  ağzından  ailesinin  en hafi  sırlarının  bu şe-
kilde  döküldüğünü  duymak.  Hırsızlık  yapmadan,  başkasının  bahçe-
sinden  meyve  aşırmaya  benzer.  Suç  vardır  belki,  ama  suçlu  yoktur 
ortada.  Kenara  çekilip,  zaten  akmakta  olan  çamurlu  sulara  yol ver-
mek,  ne zamandan  beri  suç sayılabilir  ki? Kuaför  salonundakiler  de, 
sırf çocuk  rahat  rahat  konuşsun,  bol bol konuşsun  diye  köşelerine 
çekilip  suspus  olmuşlardı.  Mümkün  olduğunca  fazla  bilgi  müsved-
desini,  mümkün  mertebe  bulaşmadan,  karışmadan,  üstlerini  başla-
rını pisletmeden  edinebilmek  için  sabırla  kıvranarak  bekliyorlardı 
konuşmanın  devamının  gelmesini.  İki dakikadan  fazla  sakin  kala-
madığı  gibi,  etrafında  dönen  herhangi  bir konuşmaya  burnunu  sok-
madan  duramayan,  dursa  sıkıntıdan  patlayan  Cemal'in  bile  ağzını 
bıçak  açmıyordu.  Bir tek Madam  Teyze,  bir tek o, bu nahoş  konu-
nun kapanması  için  harekete  geçme  gereği  duydu.  Ama  o da ne söy-
leyeceğini  bilemediğinden,  tek yapabildiği,  Celal'i  bir an önce  işini 
tamamlaması  için  uyardıktan  sonra  oturduğu  koltukta  kaskatı  bü-
zülmek  oldu.  Derken  hafifçe  silkindi.  Bluzunun  içinde  kalan  gümüş 
kolye  ucunu  çıkarıp,  avucunun  içinde  dalgın  dalgın  sıktı  Aziz  Sera-
fîm'in  çatkın  çehresini. 
Su, sözlerinin  yarattığı  tesiri  yerinde  tespit  etmek  istercesine, 
koltuğunu  tam  bir çember  çizecek  şekilde  döndürerek  herkesin  yü-
115