kullanmasını bilir onlar, ne otomah. Banyoya da 
giremezler. Ömürlerinde banyo görmemişlerdir ki 
zavallılar. Banyoda nasıl yıkanır, bilmezler ... 
il. KADIN (iğrentiyle) Yemekte aynı masaya da otururlarsa 
hele ... 
1. KADIN Oturmazlar! Sandalyede oturmayı bilmezler ... 
(Kısa bir sessizlik. Kurabiyelerini yerler. Bu gergin ses­
sizlikten sonra.) 
1. KADIN : Kayınbiraderimin un fabrikasından bir adamın 
karısı hastalanmış. Zavallının biri. Pis mi pis ikisi 
de. Almış getirmiş buraya, doktora. Sevaphr , de­
dim: İki gün şu yandaki hizmetçi odasında zor 
tuttum. Yadırgadı lar, sıkıldılar, utandılar ... Hem 
nasıl... 
III. KADIN : Öyle ... Öyle ... Herkese alışhğı ... Herkes kendi ye­
rinde rahat. 
il. KADIN (Ağlamaklı) Kuşu alhn kafese koymuşlar da, ille 
vatanım demiş. 
1. KADIN O söz adi kuşlar için. Kanarya için değil! (Aksınr.) 
Sinirlendim de şimdi, ondan... (Üst üste aksırır.) 
Kanarya soylu bir kuştur. Kanaryamı vermem ! 
il. KADIN : (Kafese bakar.) Ötmüyor ama ... Neden ötmüyor ha­
la? .. 
111. KADIN : Dişisini özlerse öter. Dişisini özlemezse ötmez ... 
1. KADIN : Radyoyu açayım da bakın. Müzik başlar. O da şa­
kır hemen... (Gider -her şeyi ile göstermelik olduğu 
belli bir sette-radyonun düğmesini çevirir. Hafif bir 
müzik. Müzik sürer. 1. KADIN geri gelir. Gelirken bir 
halının saçağını düzeltmeyi de unutmaz. Burada oda­
dakilerin yeniden huzura dönme çabaları sezilecek .) 
Radyomuz, televizyonumuz, salon takımlarımız, 
yemek odası takımları mız... Bu ev bize bile dar 
geliyor zaten ... 
il. KADIN Bizim ev de eşya dolu. Sonra çiçek saksılarımız ... 
Evin içinde zor dönüyoruz biz ... 
43