Osmancayı uyanmış, kendini bekler buldu. 
Öteden gelirken: Orta Direk 245 
"Buyur Ağa, hoş geldin, safalar getirdin evimize," dedi. "Seni beklerim 
akşamdan beri. Gözleyi gözleyi gözüm dört oldu. Ancak mı geldi sıra bize? Sal­
ınada başta ben gelirim." 
"Kusuruma bakma Osmanca, sen bizden sayılırsın. Nenemin hacısının öz 
torunu sensin. Ve de Demirgıratımızın özü, gözbebeği, delegesi sensin. O yüz­
den sen bizdensin dedim. Saptığın kötü yoldan tez dönersin ." 
Yanına, döşeğin ucuna ilişti: 
"Dediklerini, sayıp döktüklerini hep duydum. Partimizi işe karıştırma. Köy 
işi başka, particilik başka. Etme bunu. Oy zamanı, senin yüzünden, korkarım 
ki herkes oyunu İsmet Paşaya verir, hükümeti elimizden kaptırırız. Delice Be­
kirlen bir olma." 
Muhtar ayağa kalktı, geri oturdu. 
"İşte tuttum sözünü. Vazgeçtim Bekirden. Ve de konuşmam bir daha. Am­
ma sen de Taşbaşla girmeyeceğine söz ver, erkek sözü. Benimki söz ki bir söz! 
Pulattan sağlam. De haydi söz ver. Bu yıl da delege sensin. Bu da benden sana 
ikinci söz. Tamam mı?" 
"Hele bir düşünelim." 
"Ve de sen bana söz vermezsen, böyle delege, böyle parti arkadaşlığı olmaz. 
Parti demek, ve de birisinin ayağının gittiği yere, ve de hepsinin başı gider de­
mektir. Başkanımız ne dedi, aklında mı? Bu iş demirgıraside birinci şart, dedi, 
anladın mı?" 
Osmanca ayaklarını altına çekti: 
"Sen Delice Bekirden vazgeçersen , söz," dedi. "Amma sonra caymaca yok." 
"Bizde söz var arkadaş," dedi ayağa kalktı. "Bizim kellemiz gider amma, sö-
zümüz yerini bulur. Ne mümkün ona. Yeter ki ağzımızdan bir söz çıkmasın !" 
Müthiş bir uykusu vardı. Konuşa konuşa da boğazı ağrımıştı. Ama bu gece 
varıp da sıcak yatağında yatamazdı. Köylünün çoğu uyanmış onu dinliyor, uğ­
run uğrun ne yaptığını, ne söylediğini bir bir kovuşturuyordu . 
Gömleksizoğluyla konuşmaını kimse duymadı inşallah, diye içinden geçir­
di. Duydularsa berbat. 
Şimdi mademki uyanmışlar, dinliyor, kovuştu ruyorlar, onlara göstermek ge­
rek. 
Bir an durdu. Yerde serili, uzanmış yatan köye bir göz gezdirdi. Sonra gene 
yürüdü. 
Başucunda durduğu yatak Kötülemez Alinin yatağıydı. Üstüne eğildi, bağı­
rarak.