Orta Direk 265 
yim diye götürüp Körmezarın orta yerine koyuyorsunuz. Şimdi de Süleymanlı nın 
yokuşuna vuracaksınız. Öyle mi? Ben öldüm işte. Canım cesedimden süzüldü. Bir 
adım, bir tek adım atamam. Sırtımza alın çıkarın. Yokuşu çıkar sanırsınız, öyle 
mil Çıkar da yarı yolda ölür bellersiniz. Ölümüme can atarsınız, öyle mi? 
"Sen daha demir gibisin. Demir gibi ana. Eski toprak. Bu kadar yola nasıl da­
yandın? On beş yaşındakiler gibi ... " 
Hiç kandırrııa. Ayağa kalkarııam. Alır sırtımza çıkarırsınız. Bunca yürüdüyse 
Meryemce eşeklik etti. Öldüm bittim. Vallaha ayağa kalkar halim yok. Siz beni 
öldürmeye çalışın bakalım. Kara gözlüm yardım edince, kul öldürebilir mi ki... 
Hiç çabalamayın yokuşu çıkıp da ölemem. Ben devrilirken o Uzunca Alinin yü­
zü nasıl ışıltı içinde kaldı. .. Ben öylesi yüzleri bilmez miyim? Dua okurken gör­
düm yüzünü, neredeyse zil takıp oynayacaktı. Gözümden kaçar mı sandın! Be­
nim iyi olduğumu görünce de ... 
Gene gözlerini yu md u, devrildi. Elif telaşlanmadı bu sefer. İşi çakmıştı. 
"Ana," dedi, sertçe. "Biz senin koluna girip, bugün yokuşu çıkartacağız. Ha de-
dim, bize azıcık yardımın dokunsun. Ayaklarıyın üstüne bas da kolay çıkalım." 
"Ölüyorum, ölüyorum su!" 
Elif duyulur duyulmaz: 
"Öl!" dedi. 
Hasan: 
"Öl inşallah!" 
Ummahan onlara şaşkın şaşkın bakarak çaya gitti: 
"Ölsün de kurtulsun fıkara." 
Ilgınlardan bir top kuş kalktı. Ali ağlamış ağlamış kendine gelmişti. Ayağa 
kalktı ama ayaklarını hiç duymuyordu . Önceleri sızlıyordu hiç olmazsa. Şimdi 
uyuşmuş tu. Her adım attıkça yüreğinde ince, cızz cızzz eden bir şeyler duyuyor­
du. İşte bu beterdi. Keşki ayağı parçalansa, kıyma gibi doğransa, acısından hava­
ya fırlasa ... Keşkiii. Bundan, bu cızzzdan daha iyi. İşte buna dayanılmaz. Başına 
gelmeyen bilmez. İçinde bir çiğseme, dayanılmaz bir sıkıntı. Sanki iki el yüreği­
ni kavramış sık babam sık, çek babam çek ediyor. Neydi bu başına gelenler? Bu 
da nereden çıktı? 
Hemen akıl etti: 
"Elif gel hele," diye bağırdı. 
Elif geldi. 
"Bana bir şeyler oldu. Ayağıını her yere bastıkça bir kusacağım geliyor. Yüre­
ğim bulanıyor. Şu yastıktan azıcık pamuk çıkarsan da ... Pamuğu ayağıma sarsam 
iyice." 
Elif hiçbir söze varmadan, yastığı aldı pamuğun u çıkardı. Aliye getirdi verdi. 
Ali ayaklarını çözdü. Altlarına pamuğu yerleştirdi. Ayakları kızıl ete kesmişti.