"Ne oldu İnce Memede, yoksa onu karayılanlar mı yut­
muş, yutmuş da böyle eli boş dönüyorsunuz ?" 
Zeynep Hatun gülmeyi, oğluyla alay etmeyi kesti: 
"Çok mu yoruldun kurban olduğum Yunusum, sana gitme 
demedim mi, İnce Memedi yakalayamazsınız, demedim mi?" 
"Nerden biliyorsun İnce Memedi yakalayamadığımızı ?" 
"Halin izden. Bakınsana kendinize, hepinizin süngüsü düş­
müş ki, süngü kalmamış bumun uzda." 
''Bulamadık onu," diye hayıflandı Yunus. "Akçasazda ka­
mış kamış, çalı çalı, Anavarzada köşe bucak, kaya kovuk ara­
madık yer bırakmadık, belki otuz köyün adamı, bulamadık. 
Onun Akçasaza devedikenli dereden girdiğini belki yüz kişi 
gözleriyle görmüş, aradık taradık, bula madık. Yılanın deliğine, 
kuşun kanadının altına mı girdi, yer yarıldı da yerin altına mı 
sığındı, o kadar aradık bulamadık." 
"Belki ejderha yutmuştur onu, siz daha Akçasaza varma­
dan önce," diye kahkahayla güldü Zeynep Hatun. 
"Ana ne gülüyorsun böyle Allahını seversen, bir şey mi ol­
du?" 
"Oldu ya kara gözlüm, evimize bir şahin indi, bir devlet 
kuşu da başımıza kondu ya ... kondu ya ... " 
"Ne kondu Ana, hangi şahin Ana?" 
"Güzel, görkemli bir şahin, bir karayılanı cırnağına geçir­
miş geldi evimizin üstüne kondu. Ben de o güzel şahini evimi­
ze çağırdım, ağırladım, balla kaymakla ... Şimdi de koçlar kur­
ban edeceğim onun yoluna." 
"Ana sizin dilinizin altında bir şey var. Hepiniz sevinç için­
desiniz. Ana, bunca yıldır , babam öldüğünden bu yana ben se­
ni hiç böyle şenlik şadımanlık içinde görm edim." 
Zeynep Hatun ona yaklaştı, sağ elini onun omuzuna koy­
du, sevgiyle okşadı, Sesini alçaltarak: 
"O bizim evin üstüne konan görkemli şahin kim biliyor 
musun?" 
"Kim ana?" 
"İnce Memed Yunusum, o bize geldi. O Allahın güzel kulu, 
ermişi, yiğidi, eli çatal kılıçlı Alisi, Bozatlı Hızın, Kıratlı Köroğ­
lusu ... " 
69