Karım garip bir tebessümle göğsünün kırmasıyla ı ayna­
dıktan sonra: 
-Bilir misiniz, iki alim birbiriyle iyi geçinemez. İki gü­
zel, iki çirkin, iki zeki, iki ahmak daima uygun birer çift 
teşkil etmez. Bu aynılıkta bir affinite, 2 nasıl söyleyeyim, bir 
kaynaşma olmaz. Alim bir koca, karşısındaki kadının fikir­
lerini, bilgisini zayıf görür. Dinlemek istemez. Daima kendi­
sini dinletıneye bakar. 
Sonra karım, toplumsal sanat ve sanat için sanat konusu­
na girerek uzun bir konuşma tutturdu. Onun bu açık itirafı 
karşısında benim içimden bir hiddet damarı koptu. Ne de­
mek? Bana bir koca diye değil, adeta edebi dırdır dinletmek 
için varmış. 
İnsan herhangi bir konuyu anlamak isterse, kitabına 
başvurarak merakını gidermeye çalışabilir. Fakat böyle öğ­
renmek arzusunda olmadığınız birtakım karmakarışık ma­
lumatı zihninize zorla doldurmaya kalkarlarsa sıkılırsınız. 
Ben bir karı istedim, muallime, mürebbiye değil. Niçin 
itiraf etmeyeyim; okumayla, araştırınayla aram pek hoş 
değildir. Ne olursa olsun kütüphane karıştırmaktan zevk 
almam. Tabiat bu ya, ömrümde beş altı yüz sayfalık kitap 
okuduğumu bilmiyorum. Hele ciddi eserlerden, boğulurum. 
Karıma karşı kalbirnde tuhaf bir husumet peyda oldu. 
Bana koca niyetine değil, bir çömez3 bulmak için varmış. Bu 
bilgili, zeki, mantıklı, düşüneeli kadını aldatmak, zekaca ona 
üstün gelmek sayılmaz mıydı? Ben cahil, o alim ... Bana bu 
şekilde yenildikten sonra onun ilmi kaç para eder ? 
Karıma olan kültürel mağlubiyetimi bu yönden gizli bir 
galibiyede hafiflerıneye karar verdim. Onu bayağı karılada 
aldatacaktım. Yine elleri, tabanları çatlak, bulaşık bezi gibi 
kokan hizmetçi kızlar gözümde tütmeye başladı. 
Böylelerine tenezzül ettikten sonra her yerde birkaçını 
elde etmek mümkündür . Fakat babamın evindeki Züley-
Elbiselerde kumaşın katlanmasıyla yapılan kıvrım, pili. 
2 Sevgi, cazibe, meyil. 
Eskiden medreselerde hoca ya hizmet eden ve ondan ders alan öğrenci . 
26