yorum. Sen bir cümle söyle, ben ondan neler çıkarırım şa-
şarsın. Selim de öyle söylerdi. Sen Selim’e bakma. Asıl şim-di görmeliydi beni. Selim baba, oğlunla iftihar ediyor mu-sun? Derslerine iyi çalışmış mı? Ezberini iyi söylüyor mu?Babasının sözleri hep kulağında çınlarmış. Ders çalışmıyorbu çocuk, diye durmadan homurdanırmış Numan Bey . Buçocuk kitap yüzü açmıyor. Ben de açmıyorum canım Selim.Gene de tutunamayanlar üniversitesinden mezun olmayıhayal ediyorum. Orta dereceyle tabii. Diploma töreninde“Onlar” marşını söylerdik hep bir ağızdan. Bunları yazma-lıydın Selim. İnşallah bir dahaki sefere T urgut. Sen şimdiaklında kalanlarla idare ediver. Bir daha gelecek misiniz?Biz oldukça kalabalıklaşıyoruz. Günseli bir, ben iki, Olric’ide sayarsak üç... Diğer isimler aklıma gelmiyor şimdi. El-bette daha kalabalığızdır da ben tanımıyorum. Henüz vak-tim olmadı. İyi bir tören yaparız. İşçileri filan da kamyonla-ra bindirip getiririz. Gazetecileri de kandırırız; sayıyı birazyüksek gösterirler. Diploma töreni için geleceksin herhalde.Başka türlü izin vermezler sana tabii. Orada işin başındanaşkındır. Çok dosya birikmiştir senin yokluğunda. Ben deburada çok çalışıyorum Selim. Gözüme uyku girmiyor. Sa-na çok iş bırakmamaya çalışıyorum. Bazı dosyaları kapat-tım bile. Yazıp çiziyorum gece yarılarına kadar: dairedekimühendis olmak isteyen memur gibi. Onu da unutmayınsakın. Bana da sık sık yaz olur mu Selim? Yazdıklarını be-ğenmiyordu. Ne dediniz? Yazdıklarını size okuyor muydu?Evet. Bana okurken suratını asıyor, beğenmediğimi söyle-mem için ısrar ediyordu. Anlamıyorsun, derdi. Bütün buyazdıklarım uydurma. Aklımdan geçenleri yazmaya cesaretedemiyorum. Alışılmış kalıplar içinde bocalıyorum. Kalı-bım yok benim: biçimsiz bir şeyim ben. Eriyip dağılıyorumyazarken. Olmuyor. Bana uzak gelen yaşantıları düzmecebir biçimde anlatmaya çabalıyorum. İçinden geldiği gibi
452