kişi kendisini silip de bir köşede kalamaz . En küçük bir yanlış­
lıkta, falanca kediye taş atlı diye, kapar tüfeğini, soluğu dağda 
alır. İnsanlar insan gibi bir eşkıyayı düzde bırakmazlar. Sana 
bir şey söyleyim mi, bu İnce Memedin, İnce Memed de olsa so­
nu yok. Her eşkıya da, ne kadar yürekli olursa olsun, sonunun 
olmadığını bilir. Geçende de Ali Safa Beyi vurmuş, daga kaç­
mış ortadan da yitmiş gitm iş." 
"Bir daha ortaya çıkmayacak mı dersin?" 
"Çıkmamak için her şeyi yapacak." 
"Rahat bırakmayacaklar mı dersin?" 
"Benim anladığıma göre bu İnce Memed öyle bir adam ki 
kendi kendini rahat bırakmaya cak." 
"Yani ne olacak?" 
"O Ali Safayı tanır mıydı?" 
"Sanmıyorum ." 
"Onu öldürmesi için bir sebep var mıydı?" 
"Bilemem. Benim bildiğim yoktu. Belki öldürdüğü ana ka-
dar onun yüzünü görmemişti bile." 
"Böyle adamlar vardır, onlar mecburdur lar." 
"Sen?" 
"Ben onlardan değildim." 
"Onlar .. ?" 
"Onların içinde ayn, bambaşka bir ateş yanar. Mecbur ateşi­
dir o. İnce Memed dağa çıkmaya, Abdi Ağayı, Ali Safayı öldür­
meye mecb urdu. Sonuna kadar gidecektir. Bari acele etmese ... " 
''Neye acele etmes e?" 
"Dağa çıkmaya ... Dağda teşkilat kurmadan bir eşkıya yaşa­
yamaz." 
"Halk ona tapıyor ya ... " 
"Tapsın ... Yüz bini tapar, bir tanesi düşman olur, işte o za­
man yandı. Bir eşkıyanın bütün otlar, çiçekler, kuşlar, her çalı, 
her yaprak gözü olmalı. Kırk günlük yolda yaprak kıpırd asa, o 
burada duymalı, hile kapmalı. Köroğlu böyleydi de sonuna ka­
dar yaşadı." 
"Onun da Topal Alisi var," diye Bayramoğlunun ağzını 
aramak için konuştu Murtaza, tepeden tırnağa dikkat, onun 
hiçbir hareketini kaçırmayarak. 
329