Boğaz'da Yanq ın 
man ındaki dairede elime aldı ğımda. Füsun ile ayn ı masada oturman ın, 
onunla göz göze gelmenin zevklerini yaşıyordum cihetle Ama kibriti  
masadan al ıp (ark ında de ğilmiş  gibi cebime indirirken kalbimde  
hissettiğim mutlulu ğun bir ba şka yanı dal ı.t vard ı: Tak ınt ıyla sevdiğim, 
ama "elde edemedi ğim" birisinden, küçük de olsa bir parça koparman ın 
mutluluğuydu bu. 
Koparma kelimesinin ima etti ği şey. tabii ki sevdi ğimizin tap ılas ı
gövdesinden bir parçad ır. Ama benim için üç yılda annesi, babas ı,
akşam yemek yediğimiz sofra, soba, kömür kovas ı, televiz yon üzerinde
uyuyan köpek biblolar ı, kolonya ş işeleri, sigaralar, rak ı bardaklar ı,
şekerlikler, Çukurcumadaki evdeki her şey, yavaş yavaş kafamdaki
Füsun fikrinin bir parças ı haline geliyordu. Haftada üç-dört kere  
Füsunu gördüğüm, görebildiğim için mutlu oldu ğum kadar.
Keskinlerin evinden -yani Füsun'un ha-vat ından- üç-dört, bazan daha  
da çok alt ı-yedi, hatta en mutsuz zamanları mda oldu ğu gibi on-on be ş 
tane eşyayı al ıp (çalmak yanl ış kelime) Merhamet Apartman ına
götürdüğü m  i ç i n  d e  b i r  z a f e r  d u ygusuna kap ılırd ım. Füsun un bir
eşyas ını, mesela televiz yona dal gın dal gın bakarken elinde zarafetle
tuttuğu bir tuzlu ğu kaşla göz aras ında cebime indirmi ş olmak, sohbet
ederken, a ğır ağır rak ımı içerken tuzlu ğun cebimde oldu ğunu, "art ık
ona sahip oldu ğumu" bilmek bana öyle bir mutluluk verirdi ki, akş am ın 
sonunda koltu ğumdan çok fazla zorlanmadan kalkabilirdim. Yan ıma 
ald ığım eşyalar ın varl ığı, koltuğumdan kalkamama buhranlarım ı 1979
yaz ından sonra bir ölçüde hafifletmi ştir. 
Onlar yaln ız Füsun'un de ğil, benim de en mutsuz y ıllar ımd ı. Y ıllar 
sonra, hayat beni İ stanbul'un tak ınt ılı, tuhaf mutsuz ko-
leksi yoncular ıydı karş ılaştırd ığında; kâ ğıt, çöp, kutu, foto ğrafla tık ış 
tıkış dolu evlerinde onlar ı ziyaret etti ğimde; bu karde şlerimin gazoz  
kapakları veya artist resimleri biriktirirken neler hissettiklerini, her yeni 
parçan ın onlar için ne anlama geldiğini kavrama ya çal ıştıkça,  
Keskinlerin evinden e şya al ırken hissettiklerimi hat ırlad ım. 
 
412