"Ben ... , ee ... , şey ... Öylesine söylemiştim. Kimseyi öldüre ­
mem." 
Yıllar önce, bana hakaret eden birine -eski sevgilimdi- bıçak 
çekmiştim ve eğer birileri bana tam zamanında engel olmasay­
dı, sanırım onu gerçekten de öldürecektim. Çocukluğum şiddet 
içinde geçmişti ve şiddet midemi bulandırsa da, kişiliğimin ana 
motiflerinden biriydi . Genellikle sessiz ve soğukkanlı olmama 
karşı n, bazen, özel likle tehdit edildiğim, aşağılandığım zaman­
larda, yırtıcı bir hayvana dönüşüyor dum. Hayatım boyunca sa­
hip olduğum tek lakap "Puma" idi ve kıyasıya bir kavganın so­
nucunda takılmıştı . 
Bıçağ ı öylesine ustalık ve kararlılıkla sallayan Thomas'ın de­
vinimi , balgamlı bir tükürük gibi imgelemime yapışıp kalm ıştı. 
Kolayc a tamamlıyordum onu, metalin yumuşak etin içine girişi, 
kıkırdakların kesilirken çıkardığı ses, vıcık vıcık ılık kan ... Altüst 
olmuş halde okyanusa doğru yürüdüm. 
Sudan çıktığım da, Tony, Thomas'ın yanındaydı, ikisi de bir 
türlü becer emediğim, adalılara özgü çömelişleriy le, kızgın gü­
neşin altında (beyazlar gibi gölgeye gereksinim duymuyor lardı ) 
oturmuşlar, birbirlerini çok eskiden beri tanıyorm uşçasına soh­
bete dalmışlardı . Bakışları kapalı birer kutuy du. "Birbirlerine ne 
kadar yakınlar ve aslında ben onlardan ne kadar uzağım," diye 
düşündüm. Bu insanlar karaderili ve Karayi pliyd iler; okyanu sla, 
doğayla olduğu kadar şiddetle de iç içe yaşıyorlardı . Ben im ha­
yal bile edemeyeceğ im acılarla sertleşmiş ama benim çoktan yi­
tirdiğim mutlulukları yaşamış olmalıydıl ar. 
Yanlarına vardığımda, Thomas eşyalarını çabucak toparla -
yıp kalk tı. Bu arada ikisinin de, havluya sarılmadan önceki kı­
sacık zamanda vücudumu alıcı gözüyle incele diklerini yakala­
dım. Thomas'ın bakışı açgözlü ve küstah, Tony'ninki ise hü­
zünlü ve tutkuluydu. Thomas uzaklaşır uzaklaşmaz sorguya 
çekildim. 
"Nereden tanıyorsun bun u?" 
69