Bey . Konuşmuyorsunuz.” Parmağındaki altın şövalye yü-
zükle oynadı, iri kemikli ve küt eklemli ellerini ovuşturdusinirli sinirli. Sıcak olduğu halde koyu lacivert elbisesinigiymiş. Siyah elbisesi olsaydı onu giyerdi. Üzülme ölmez-sin. Seksen yaşını bulursun bu ıstırapla sen Metin Bey. Karı-nı bile gömersin de, üzüntüden bir daha evlenmiş bulursunkendini. Kendinden daha basit kadınlar bulursun evlenmekiçin, foyan meydana çıkmasın diye. Güner ve Kenan’la evle-necek değilsin ya. Şimdi Güner olsaydı, tutardı senin baca-ğından, kocaman ayaklarına dar gelen ve yer yer taşan ayakparmaklarının baskısıyla biçimi bozulmuş siyah ayakkabı-larını, kantin masalarından birine dayardı ve pantalonunusıvayıp vişne çürüğü jartiyerlerini gösterirdi bizim çeteye.Neden baston yutmuş gibi oturuyorsun? Buldum: bütünacına rağmen, korseni giydin. Çünkü romantikler göbekliolamazlar: yasaktır. Ben sana gösteririm. Limonata-pasta-komparsita düğünü yaparak evlendin; bir önceki unutul-maz aşkının elemini bir sonraki kızın kollarında unuttunve Allah kahretsin, belki de bu kelimelerle anlattın duru-munu kıza evlenme teklif ederken. Kızla dansederken na-sırların da ayağını vuruyordu. Belki üzüntün ondandı. İlkgece de pek parlak geçmemiştir. Ne yapayım Selim? Henüzöfkemi kaybedemedim. Neden bu adamın karşısına oturt-tun beni? Küçük memur, karısı yeni doğurmuş, parası yok.Ben bu işi beceremeyeceğim Selim. Kirli bir geçmişim var:onu inkâr edemem. Yağlı, siyah bir kravatı üçgen mi bağla-malıyım Metin gibi? Sen de katılırdın bize kantinde. Benim“başka yönlerim” yok senin gibi. Ben bu adamı alırım... Şuadamı bir deneyelim. Evine de çağırmaz ki: karısından kıs-kanır. “Metin Bey , bu akşam beni yalnız bırakmazsınız her-halde. Eleminizi biraz içkiye boğalım; ne dersiniz?” Metin,başını kaldırdı yavaşça. Seytani bir ifade belirir gibi oldugözlerinde. Hırslı ve kötü bir ifade. Alay edilmeyi yakıştıra-
248