Şaşırmış, ne yapacağını bilerneden önündeki bohçalara ba­
kıyo rdu. 
"Aç onları," dedi Battal Ağa. "Bunlar sana abamız kızları­
nın ... " Çuvala dayalı filintayı, onun yanındaki fişeklikleri, ta­
bancayı gösterdi. "Bunlar da sana obamızın armağanıd ır." 
Kıpkırmızı kesilen Memed ancak bir "Sağ olasınız" diye­
bildi. Boğazına bir yumruk gelmiş tıkanmıştı. Kendisini tutma­
sa katıla katıla ağlayacaktı. Elini bir türlü bohçalara süremiyor­
du. 
Sonunda Battal Ağa dayanamadı, balıçalardan en büyüğü­
nü açtı. Bohçanın içinden el dokuması açık kahverengi, cepleri­
nin ağzı, dikiş yerleri, paçaları sırmayla işlenmiş bir şalvar çık­
tı. Şalvarın bağının püskülleri de simle karıştırılmıştı. Gene 
bohçadan simle işlenmiş yepyeni bir aba çıktı. Bir ipekli min­
tan, mintanın yakası gene ipekli ipliklerle çok ince işlenmişti, 
üç çift işlemeli, dizierne çorap, üç tane köşelerine çok mavi me­
nekşe kondurulmuş ipekli mendil, bir çift de kırmızı Maraş 
postalı duruyordu orada, paçalı patiska donun altın da. 
Memedin şaşkınlığı geçmiş, büyümüş gözlerle ona yapılan 
armağanlara hayranlıkla bakıyor, o parlak iğne ucu gibi ışık 
gelmiş gözlerine gene yerleşmişti, konuşamıyo rdu. 
Battal Ağa, Kasım, Temir mutluluktan uçarak gülümsüyor­
lardı. 
"Al bu bohçayı da şu yandaki bölmeye git de giy ... Korkma 
üstüne tıpatıp gelir. Bizim hatun kişiler seni iyi tanıyorlar." 
Bu öneri Memedin imdadına yetişti, bohçayı kaptığı gibi 
yan bölmeye geçti, daha oraya varır varmaz da boşandı. Hem 
ağlıyor, hem de bir yandan soyunuyor, eski, kanlı, candarma 
kurşunlarının delik deşik ettiği partallarını bir yana koyuyor­
du, düzgünce dürüp katlayarak. .. 
Çarçabuk yeni giyitlerini giyindi, eline çarapiardan birisini 
aldı, çorap çok güzeldi ya, Hürü Ananın çorapları daha güzel­
di, elindeki bohçaya geri koyup eski çorabını ayağına geçirdi . 
Postal ayağına iyice oturdu, bağlarını özene bezene bağladı, 
içeri girecekti ama, ağlaması durmuyordu ki ... İpekli mendiller­
den birisini aldı, gözlerini uzun bir süre kuruladıktan sonra 
bölmeden çıktı. 
394