FAKİR BAYKURT
 
415
 
 
Kimdiler, neciydiler? Yerinden kalkıp gidecek oldu. Bir bakacaktı. 
«(Bana ne?)» dedi, oturdu yerine. «(Kimse kim, ne
-
 
ciyse neci? ..)» Başını önüne eğdi. «(Yaklaşmam ki! Ge
len belayı 
üzerime almam ki! ..)»
 
Hendeği aşmaya çalışan kaplumbağalara baktı.
 
Hendeği aşmak zor değildi artık.
 
Küçük adımlarıyle aşıp aşıp gidiyorlardı.
 
Doğuya, batıya, kuzey güneye, dört yöne dağılıyorlardı. Başka 
çare kalmadığını hemen anlamışlardı.
 
«Gi
din, bir an önce gidin! Güle güle!.. Güle güle! ..»
 
Biraz sonra kamyonlar gürüldeyip geldiler.
 
Kamyonlarda yanıp kavrulmuş köylüler vardı. 
Ü
st başları 
perişandı. Gürültüyle, şamatayla dikeliyorlardı kamyonların üstünde.
 
Ortalığı bir toz, bir duman, arka bo
ru dumanı aldı.
 
«(Çok pis kokuyor, çok pis!..)» dedi Kır Abbas içinden. 
Ö
nceki 
kamyonun şoför yerinden malmüdürü atladı. Yazlık hasır şapkası 
başındaydı. Cam gözleri parlıyordu.
 
Yürüdü. Devrilmiş kapıya basıp içeri girdi.
 
İki üç adım attı. Kaldı. Dikildi k
aldı orada.
 
Ellerini kalçalarına koydu, uzun uzun baktı.
 
Kamyondaki köylüler:
 
«jnelim mi Müdür beeey?..» diye bağırdılar.
 
Tel saplı gözlüğünü çıkardı, camlarını sildi. Yeniden taktı. 
Kaplumbağalar kaçar gibi uzaklaşıyorlardı.
 
Uzun uzun baktı Purluğa: «(Çok
 
kaplumbağa varmış! 
Gidiyorlar...)» dedi içinden.
 
İ
ki üç dakika sonra Battal geldi üyeleriyle. Malmüdürünün iki 
yanına dikeldiler.
 
Kamyondaki köylüler azıtıyorlardı: