Şu 31 günlük devre, benim yeryüzündeki yerimi ka­
tiyetle tespit etti. Bu yolu tuttuğuma şükrediyorum 
ve bir nebze mesut oluyorum. Bütün diğer şeyler, si­
nema, pastane, ayakkabı boyası ve dışarının insan­
ları bana bomboş ve anlamsız geliyor. Manaların 
hepsi orada, fünkü mücadele ve za fer var ... Kan da 
var, lakin Nietzsche'ninki gibi insafsızca dökülen 
değil, verilen kan var, Gökşin. Hastane gecelerinde 
Zerdüşt)ü okudum biraz. Nietzsche) <<üstün insan­
))dan bahsediyor. Buna ermek ifin kan gerek, harp 
gerek diyor ve hayatın yaratıcılık olduğunu söylüyor. 
Fikirleri dehşet verici ve delice olmasına rağmen, 
şimdi kendime göre manalandır abiliyorum. 
Siinen bir bedeni yeniden hayata kavuşturmak) 
yaratıcılığın ta kendisi; daha da üstünü değil midir 
Gökşin, bence bu böyledir ... 
Ve bence <<üstün insan,)) ezen öldüren kumandan 
değil, yücelten) kurtaran) yaşatan hekimdir! 
Amma coştum değil mi? Senden başka kimse de 
beni anlayamaz ya. Diyorum ki hastanede bıraksa­
lar beni, iyi bir bilgim olsa ve durmadan nöbet tut­
sam, orada kalsam, hif sıkılmam. Hele bir de muka­
bil ruhunu bulmussa insan... Daha ne ister? İste ' ' 
şimdi benim i,cin gaye bu kadar. İyi bir doktor ol-
mak ve iyi bir doktorla evlenmek! Çer,ceve epeyce da­
raldı. Hayırlısı.)) 
Bunları yazan ben, Ali'ye mimar olmak istediği­
mi söylerken, tam bir yeniyetme şaşkınlığı içindey-
43