yapmadılar. Beylerinin bir dediğini de iki etmediler. Gelenekle­
rini, göreneklerini de Kafkastaki gibi korudular.
Mutlulukları, düzenleri, yepyeni, siyah, Ford marka bir 
otomobilin gelip son beyleri İdris Beyin kapısmda duruncaya 
kadar, yıllarca sürdü. Otomobil toza batmıştı. İri, toz altında 
kalmış gözleri Çukurova güneşi altmda parlıyordu. O güne ka­
dar Akmezar köylüleri, askerliğe gitmiş birkaç kişinin dışında, 
hiç otomobü görmemişlerdi. Köylüler, yaşh genç, kadın erkek, 
çoluk çocuk, korkuyla, şaşkınlıkla, hayranlıkla bu koca, ışık 
gözlü tuhaf yaratığa baktılar. Kiminin yüreğine acı bir uğursuz 
korku girdi, çöreklendi. Kimisi de bu tuhaf yaratığı gördüğüne 
sevindi.
Otomobilden iki kişi indi. Bir tanesi iri, kalın, kara kaşlıydı. 
Karalar içindeydi. Kara bir siyah lenger şapka giymişti. İri, ka­
im kara kaşlı adamın göbeğinin üstündeki bir deste altın köste­
ği ışıltı içindeydi. Dimdik, gerilmiş, arkaya doğru kaykılmış 
duruyor, yöreye yan gözle çok alçaltıcı bakışlar fırlatıyordu. 
Dağların taşların, cümle mahlukatın yaratıcısı sanki oydu. Yö­
reye öyle bir hava veriyordu her davranışıyla. İdris Bey de onu 
bir tuhaf karşıladı. Bu yarı tanrı yaratığın önünde iki büklüm 
eğildi. Yaşh Çerkesler hem bu işe çok şaşırdılar, hem de çok kız­
dılar. Kara giyitli adamın arkasından otomobüden inen boz gi­
yidi adam da onun önünde ceketinin düğmelerini boyuna ilik­
liyor, eU ceketinin düğmesinde, arkasından geüyor, pür tetikte, 
ne diyecek diye bir alıcı kuş gibi hazır bekliyordu.
Çerkesler bunun yepyeni, çok büyük, Çar gibi bir adam ol­
duğunu anlamakta gecikmedüer. Neydi, kimdi acaba?
İdris Bey biraz şaşkınlık, daha çok korku, merakla onu ko­
nağa çağırdı. Konuk hiç konuşmuyordu. Konağa girince iri ko­
nuğun arkasındaki adam İdrisin kulağına bir ad fısıldayıverdi. 
İdris Beyin yüzü soldu, telaşı birkaç misli arttı:
"Hoş geldiniz, hoş geldiniz, hoş gelip safalar getirdiniz Be­
yim. Bizim köyümüze şerefler bahşettiniz Beyim. Büyük şeref­
ler..."
İri adam tombul elini bir daha ağır ağır İdris Beye uzattı, 
İdris Bey ele sarıldı ama öpmedi. İri adamm yüzünde bu yüz­
den bir hoşnutsuzluk belirdi. İdris Bey bunu gördü, sezdi,