O sözünü bitirince Cabbar sapsan ölü gibi kesildi: 
"Etme bunu bana Ağa," diye onun ellerine sanldı. "Bunu 
yapma, kıyma bana. Beni İnce Mernede öldürtme ." 
"O ne bilecek senin ona niçin geldiğini? Eşkıya çıklım der­
sin, senin dağa çıklığını duyunca, o da sana inanır." 
"İnanrnaz o. Bilir beni o. Benim bir daha eşkıya çıkrnayaca­
ğırnı da bilir. Kendisini öldürmeye geldiğimi de bilir, etme bu­
nu bana. Küçük, küçücük çocuklanın var, kıyma bana." 
"Tamam! Başka söz istemem. İnce Mernedi senden isterim. 
Ve hem de tüm kasabamız ve hem de bilurnurn Hükümetirniz 
böyle bir şerefi sana layık gördüler de ... Sus! Al tüfeğini, çık da­
ğa ... Senin bu kasahaya geldiğini, bizimle görüştüğünü kul olan 
bilmeyecek. Yolun açık, gazan mübarek olsun." 
Cabbar bundan sonra ne kadar iniedi sızladı, yalvardı ya­
kardıysa da Murtaza Ağaya, onun ağzından bir tek söz alama­
dı. Murtaza Ağa taş kesilmiştİ de dil vermi yordu. 
Sonunda: 
"Bana on gün izin," dedi Cabbar. "Bir düşüneyirn, taşına­
yırn." 
"Gene eşkıya çıkmaya kalkma, alimallah yanarsın ... " 
"Eşkıyalık nerde, biz nerde," diye acı acı gülürnsedi Cab­
bar. 
Upuzun boyuyla ayağa kalklı, sendeliyordu. 
"Sana on beş gün izin, düşün taşın." 
524