Kızım aglıyordu, huzurumda ; annecigim beni bu adama 
vermeyin diyordu. Onun sözü mü dinlenirdi? Büyüklere 
hürmet vardı. Anne ben okumak istiyorum, neden beni 
mektepten çıkarıyorsun uz. Neden bu adama vermek is­
tiyorsunuz? Huzurumda böyle konuşuyordu. Aglıyordu. 
Enistitüye gidiyordu. Enistitüyü bitirmek istiyordu. Be­
ni bu adama verdiginiz için pişman olacaksınız diyordu. 
Huzurumda böyle konuşuyordu. Huzurumda böyle ko­
nuşmaya nasıl cesaret ediyordu. Biz Cemil Paşanın mai­
yetinde yetiştik dedim. Ben bir kere söz verdim. Işte şim­
di hayırsız bir damatla oturuyoruz efendim. Üstelik mü­
tekait oldu. Anlıyor musunuz ... her şeyden mütekait ol­
du. Kızım çalışıyor, dikiş dikiyor, huzurumda aglıyordu. 
Şimdi beni erkenden yatırıyorlar. Ama ben sesimi çıkar­
mıyorum. Hele bir sabah olsun, Cemil Paşa ziyaretleri­
ne başlasm ... 
(Coşkun girer uzun bir palto giymiş, gözlük takmış, yüzüne bo­
yadan bıyık yapmıştır. Başında kalpak vardır.) 
COŞKUN: Yaveriniz geldi başkanım, sizi cepheden çagırı­
yorlar. 
SAADET NINE: Başkan filan degil o, Cemil Paşamız bizim. 
(Coşkun' a dikkatle bakarak Saffet'e) Peki yaveriniz neden 
kalpaklı paşam? 
SAFFET: Şey ... koalisyon yaptık da. 
SAADET NINE: Yapmayın paşam, siz de kalpak giyin. 
SAFFET (Yavaşça Coşkun'a): Ben bu oyunu tutmadım. Biraz 
bayagı degil mi? 
(Coşkun yemek masasına gider, kağıtlan kanştınr , sonra bir 
bölümünü ikiye ayırarak yansını kendi alır, yansını Saffet'e 
verir: Sözlerini kağıttan okurlar.) 
66