Edebiyat ve Diğer Sanat Dallan 
Eski kitapları ara sıra tekrar okumayı , en azından elime 
alıp göz gezdinneyi severim. Geçenlerde Umberto Eco'nun 
Beş Ahlak Yazısı adlı denemel erini de yine aynı tatla okuma­
ya başladım (Aramızda kalsın , Eco'nun denemeleri romanla­
nndan çok daha güzel). 
Basın, politika gibi güncel konulan inceleyen Eco'nun sık 
sık "Rönesans insanı" deyimini kullandığı dikkatimi çekti. 
Bu önemli kavrama, yalnız Eco'da değil birçok dünya yaza­
rında sıkça rastlanıyor. 
Mutlaka bilinmesi gereken bu kavram bizde nedense ka­
zaya uğramı ş, literatüre girmemiş. Ya Rönesans yaşamamış 
oluşumuzdan ya da az sayıda Rönesans insanı yetiştirmiş ol­
duğumuzdan. 
Friedrich Dürrenmatt'ın bir romanında yazdığı gibi "İyi 
bir İstanbul entelektüeli Paris'tekilerd en daha üstündür." 
Ama bu kavrayışa sahip olanlann yani evrensel düzeyde en­
telektüellerin sayısı pek yüksek degildir. Bu yüzden, evren­
sel anlamda kabul görmüş, tartışılmasına bile gerek olmayan 
bazı temel kavramlar bizim buralarda pek bilinmez, mantık 
yürüterek çözümlenıneye çahşıhr. 
Aşağı yukarı aynı anlama gelen "Rönesans yaratıcı lık!", 
"Rönesans insanı", "Rönesans hümanizmi" tanımlamal arı 
buna örnektir. Dünyanın birçok bölgesin de, hangi kökten ge­
lirse gelsin, bu sözü duyan her aydın ne demek istenildiği-