dikildi kaldı. Molla Duran, Topal Ali onun yöresinde dönerek, 
her bir yanına baktılar. Bünyamin tepeden tırnağa kan içinde 
kalmış h. 
Molla Duran: 
"Soy şunu Ali," dedi. 
Ali ortada dikilmiş kalmış adamın ilkin elindeki kamasını 
almak istedi, uğraşh uğraşh kamayı onun elinden koparama dı. 
Molla Duran da gelip güçlü elleriyle ona yardım etti, kamanın 
sapma yapışmış eline ne yaptılar ettilerse bir türlü açamadılar. 
Kan ter içinde kalıncaya kadar çabaladıl ar, Bünyaminin bir par­
mağını bile yerinden oynatamadılar. Bir iyice yorulan Topal Ali 
köşeye çekildi, ocağın yalımlanna ellerini tuttu, sırtından du­
ınanlar tütüyor du. "Hele ben soyunayım da, cıcığım çıkh," di­
yerek odadan aynldı. Odaya geri geldiğinde hacağına şayak bir 
şalvar çekmiş, ayaklanna kırmızı postal giymiş, sırtına da yep­
yeni sırmalı bir Maraş ahası geçinnişti. Gülümseyerek, ortada 
öyle dimdik kalakalmış Bünyaminin yanına geldi: 
"Eeeey , Derviş Bünyamin," diye bağırdı. "Anacık Sultanın 
buyruğu olarak sana sesleniyorum, elindeki hançeri karşındaki 
Topal Aliye ver. Ondan sonra da önce ayakkabılannı, sonra şal­
vannı, abanı çıkar , eeey Bünyamin ." 
Bünyamin, usulcana elindeki kamayı, boyun bükerek say­
gıyla Topal Aliye uzath, arkasından da yere oturdu postallanın 
çözdü, çıkardı. Postallara su geçmemiş, ayaklan kuruy du. 
"Ya Bünyamin, Anacık Sultanın buyruğunu söylüyorum 
sana, bak bakalım şalvanndan yağmur geçmiş mi?" 
Bünyamin şalvarını elleriyle yokladıktan sonra: 
"Geçmemiş," dedi duyulur duyulmaz bir sesle. 
"Abana bak." 
Bünyamin onu da yokl adı: 
"Geçmemiş ." 
"Pekiyi, öyleyse ocağın başına gel!" 
Bünyamin ta tavana değen uzun gövdesiyle ayağa kalkh, 
geldi ocağın önüne oturdu, başını eğdi, öyle kala kaldı. 
Biraz sonra büyük bir tepside tüten, ağır bir sarınısak ko­
kusuna kanşmış nane kokusuyla kokan bir tas tarhana çorbası, 
gene tüten bir sahan bulgur pilavıyla, etli patates getirdiler. 
546