siz kuyuyu  bir nebze  de olsa  doldurmayı  başardığında,  az evvelki 
gayretkeşliğinden  eser  kalmıyor;  içi doldurulmuş  oyuncak  bir ayı 
gibi bir köşeye  devrilip  orada  kalakalıyordu.  Böyle  zamanlarda  onu 
yerinden  oynatmanın  imkânı  yoktu.  Yiyecek  için  gösterdiği  heve-
sin, harcadığı  çabanın  onda  birini  bile  hayatın  başka  alanlarından 
esirgediğinden  olsa  gerek,  ne dışarıda  dolaştırılmaktan  hoşlanırdı, 
ne de köpekler  için  icat  edilmiş  şu renkli,  bıcırık  sesli  oyuncaklar-
la oynamaktan.  Ucunda  yiyecek  olmadığını  anlayınca,  burnunun  di-
binde  dahi  cereyan  etse,  ilgilenmiyordu  hiçbir  hadiseyle.  Sidar  bir 
ara onun  yaşlandıkça  sağırlaştığından  şüphe  etmiş  ama  kâseye  dö-
külen  kuru  mamaların  tıkırtısı,  açılan  bir konservenin  metalik  çatır-
tısı, sabahlan  ekmek  getiren  Meryem'in  adımlan  gibi  bellibaşlı  ses-
leri duymakta  hiç zorluk  çekmediğini  gördükçe,  boşuna  kaygılan-
dığını  anlamıştı. 
Kızamıyordu  ona.  Kızamadığı  gibi,  içten  içe suçluluk  duyuyor-
du durumdan.  Jura  dağlarının  bu heybetli  köpeğini,  İstanbul'un  en 
sıkış  pıkış  semtlerinden  birinde,  eski  püskü  bir apartmanın  bodru-
muna  tıkmışken,  normal  davranmasını  beklemeye  hakkı  yoktu  on-
dan. Üstelik  ona,  önceleri  sırf muziplik  olsun  diye  ara sıra  tattırdı-
ğı, sonra  da bu tada  bağımlı  olduğunu  görerek  sürekli  yedirmek  du-
rumunda  kaldığı  haşhaşlı  çörekler  ile esrarlı  keklerin,  bir de isteme-
den de olsa  teneffüs  ettirdiği  kesif  dumanların,  köpeğinin  bu hale 
gelmesinde  payı  olduğundan  şüpheleniyor  ve ağırdan  usuldan  vic-
dan azabı  çekiyordu. 
Tekti  Gaba,  biricikti  Sidar'ın  gözünde.  Aslında  bu evde,  her şey-
den sadece  bir tane  vardı.  Bir tane  Gaba,  bir tane  Sidar,  bir bilgisa-
yar, bir kanepe,  bir sandalye,  bir koltuk,  bir masa,  bir lamba,  bir ten-
cere,  bir bardak,  bir tabak,  bir çatal,  bir kitap,  bir CD,  bir çakmak, 
bir çaydanlık,  bir çarşaf,  bir kalem...  Eşyalardan  biri eskidiğinde  ya 
da nesnelerden  biri  miyadını  doldurduğunda,  kitap  okunup  bitiril-
diğinde  veya  CD gına  getirdiğinde...  yani  aynı  şeyden  ikinci  bir ta-
ne edinmek  gerektiğinde,  eskisi  derhal  elden  çıkarılıyor  ya da zaten 
Gaba  tarafından  kemirilmiş  oluyordu. 
Ne var ki bu rutubetli  daireye  hâkim  olan  sadelik,  bıçakla  kesil-
mişçesine  son  buluyordu  evin  tavanında.  Sidar  çeşitli  dergilerden 
kestiği  siyah-beyaz  resimleri/  anne  babasından  gelen  kimi  mektup-
199