"Tapusu kimd e?" 
"Bizde ... " 
"Bizde ama baba ... Nasıl olsa er geç bir gün yarıcılık bitecek. Bi­
zim bu kadar insanı beslerneye gücümüz yetmeyecek. Baba, baba, 
baba ... ;. 
"Ne var Memet Ali?" 
"Baba biz de onlarla birlikte bacirız bu gidişle. Vakit erken­
ken ... " 
"Hiç olmazsa köyde kalsınlar. Köyden zaten çıkaramay ız." 
"Aman baba ... Bunu bilmesinler. Çıkaramayac ağımızı bilmesin­
ler." 
"Bilmesinler," dedi Mus tafa Bey bezgi n. Çoktandır bugünü bek­
liyordu. Çoktandır ovada ortakçıl ık, yarıcılık bitmiş, topraksız köylü­
ler aralıkta köy köy, çiftlik çiftlik dolaşmaya başlamışlardı. 
Birden içeriye hışım gibi Karakız Hatun girdi, kapıyı hızla duva­
ra çarptı. Üçetek fıstanı yol yol mavi üstüne sarı, kırmızı, mor nakış­
lıydı, topuğunu örtüyor du. Belinde Hint ipeğinden sarı bir kuşak 
bağlıyd ı, püskülleri de dizinden aşağı dökülüyor du. Başında kenarları 
üst üste altın döşeli fesi, fesin listünde ipekli renk renk ktepleri, fes.in 
altindan fışkırmış kınalı saçları ince boyn unu örtüyor du. Beli incecik­
ti, kopacak gibi. Karakız Hatun bu haliyle uzun, güneşte peteği kuru­
muş, iğne ipli� bir sarıca anya benziyordu. Gergi n, boyn unun damar­
ları şişmiş, gözleri dışarı uğramış, tir tir : 
"Avrat yürekl iler," diye bağırdı iki elini yukarıya kaldırmış. "Hiç 
Allahtan korkmuyor musunuz kafırler? Bir o kaldı, bir ilimiz obamız 
kaldı elimizde, onu da mı, onu da mı, onu da mı, avrat yürekliler? 
Hele avrat yüreklilere, hele ... Şu fakire fıkaraya yetiyor gücünüz, öyle 
mi? Yurtlarından yuvalarından atarsanız, nasıl, nerede yaşar fıkaracık­
lar, nereye giderler? Ne yaparlar? Biz ne yaparız, biz ne yaparız obasız 
aşiretsiz? Ben neylerim? Hiç düşündün mü Mus tafa, insan hiç obasız 
aşiretsiz yaşay abilir mi? Şu, şu bir kımık çocuğun aklına uyuyo rsun 
değil mi? Adamlarımı ... O kadar yiğitseniz yavru larım ... O kadar ... 
O kadar ... İşte o kadar ... " 
İki adım ileriye yürüdü, kollarını yukarıya kaldırdı, yukarda yum­
ruklarını sıktı, bükülmüş beli dikeldi, alttan, alaylı ağı gibi bir sesle : 
"Yiğitler im," dedi, kolları nı indirirken, "yiğitleri m," dedi bir