Öteki karşılık vermedi. Şaşkındı. 
Veli: Orta Direk 73 
"Gel Ali' Gel Ali, korkma! Hiçbir şey yok. Gel, burdayız," diye bağırdı. Ali 
sustu. 
Yaklaşıp, karartısı ortaya çıkınca Veli onu karşıladı. 
"Anan iyi ya kardaş, atın işi bitik. Anan inat ediyor. Çocuklar da aç, Elif ba­
cım da kendini yedi bitirdi. Al sırtına da köye götür ananı. Canını sıkma." 
Ali önce atın yanına geldi, eğildi gözlerine baktı. Sonra da anasına döndü, 
kırık bir sesle: 
"Nasıl oldun ana?" diye sordu. 
Meryemce kımıldamadı bile. 
Ali yanına, otların üstüne diz çöktü: 
"İyi misin?" dedi. 
Meryemcenin sağ eli başına gitti. O kadar. 
"Geçmiş olsun anam, ne yapayım, sığıra saldı beni." 
Meryemce ağzını açmadı. 
Ali baktı ki anası ağzını açmıyor, içinden, "Bunun da huyu kurusun, " dedi. 
"Ben ne yaptım ki ona?" 
Bağırırcasına: 
"Ben ne yaptım ki sana7" 
Sırtını döndü. 
"Veli, sırtıma bindir anamı," dedi. 
Veli, Meryemceyi Alinin sırtına bindirdi. Ali yorgun, zorlayarak ayağa kalktı. 
"Haydi çocuklar, haydi kız, siz de düşün önüme. Veli sen de burada kal. Sa-
na çorba getiririm." 
Oradan epey uzaklaştıktan sonra: 
"Ne yüzün ü eğersin bana anam? Ben ne yaptım ki sana!" diye özür diledi. 
Ali yol boyunca, ormana varıncaya kadar anasına yalvardı. Suçunu sordu, 
anası bir söze varmadı. İyice, yürekten küstüğü anlaşılıyordu. 
Tan ışımadan çok önce millet bir gürültü patırtıyla uyandı. Ormanın içi du­
mandan görünmüyordu. Her evin önünde koskocaman bir ateş sabaha kadar 
yanmıştı. Duman, ormana sis gibi çökmüştü. 
Herkes hazırlıktaydı. Kimi eşeğini, kimi atını yüklüyordu . Kimi de öteberi­
sini kendi yükleniyordu. 
Bu sırada atının başında sabahlamış, yüzü kararmış Ali ormana girdi. Onu 
görenler başına biriktiler.