ğız Bünyamin'in bileğini tuttuğunda saçları bembeyaz kesil­
mişti. Hekim derin bir soluk alıp, "Hortlak falan değil, nab­
zı atıyor. Zavallıyı diri diri gömmüşler" dediğinde palalar in­
di. Fakat durumdan emin olmak isteyenler, "Bakalım Yahu­
di doğru mu söylemiş" diye teker teker delikanlıya yaklaşa­
rak kah nabzını tutup, kah orasını burasını mıncıkladılar. 
Bu arada delikanlı, niyeti farklı bir kulamparaya bir Osman­
lı tokadı aşketti. Bu da onun sağ olduğunun en büyük delili 
kabul edilince, Bulgar külhanileri, onun göğsüne saplamayı 
düşündükleri kazığı yontmaya son verdiler. 
Genç adam kendisini izleyen büyük bir kalabalıkla bir­
likte Yelkenci hanının yanındaki evine gitti. İçeride kendi­
si için Kuran okunuyor du. Uzun İhsan Efendi oğlunu karşı­
sında görünce sevince boğuldu. Karnı açtır diyerek önüne, 
vefatı münasebe tiyle yaptırdığı helvadan çıkardı. Yeşil uyku 
şurubunu avludaki ceviz ağacının dibine dökmeyi ihmal et­
medi. Ertesi yıl mahalledekiler, bu ağacın cevizlerinden yi­
yen çocukların haşaratlıktan vazgeçerek gece yarısı uya­
nıp zırlamadıklarını keşfedeceklerdi. Sonradan ünü bütün 
Kostantiniye'ye yayılacak olan bu ağaç, yiğit bir nesil yerine 
uykucu bir gençliğin yetişmesine sebep olacağı korkusuyla 
padişah fermanıyla kesilecekti. 
Birkaç gün sonra herkesin Vardapet diye çağırdığı bir Er­
meni, Bünyamin'i ziyaret etti. Bu adam vaktiyle Galata' da bir 
kilisenin zangocuydu. O tarihlerde kilisenin papazı Kudüs'e 
bir hac ziyareti yapmaya yemin etmiş, ama kendisine vekalet 
etmesi gereken kişiyi nasıl seçmesi gerektiğine bir türlü ka­
rar verememişti. Çünkü bu dindar adam rahiplerin hiçbirine 
güvenemiyor, onların kiliseyi birtakım kirli emellerine alet 
etmelerinden çekiniyor du. Sonunda, üstlerinin de onayıyla 
bir sınav yapmaya karar verdi. En çilekeş, dolayısıyla en din-
51