Osman o zor anı hatırlamaktan sızan yüzünün terlerini 
silerek: 
-Artık "vık" diyemedim . Beni ölü soyar gibi soydular. 
Komiser: 
-Seni soyanların çehre ve kıyafetçe nasıl adam oldukla­
rını hiç seçemedin mi? 
-Nasıl seçeyim efendim? Gözlerim bağlı ... Kollarım 
bağlı ... Elim ermez, gücüm yetmez ... 
Fettah'ın macerasını da dinlediler. Komiser Şinasi Bey 
not defterine epey şey kaydetti. Bu adam Türkçeyi bir edebi­
yatçı kadar doğru yazıp okur, Rumca ve Fransızcaya aşina, 
Avrupa'da basılmış polisiye eserlerin çoğunu okumakla bil­
gisini genişletmiş, zabıta memurlarımızın arasında emsaline 
rastlanması imkansız nadir bir yetenek ve zekaydı. 
Hane sahibi Ferhat Efendi'ye hitapla: 
-Efendim, bir şey istirham edeceğim ... 
-Estağfurullah ... Emredersiniz ... 
-Kafiyeli ihtar mektubu adıyla Abdal' dan gelen mektu-
bu görebilir miyim? 
Hacı Ferhat Efendi zor durumda kaldığını gösteren bir 
tavırla ellerini ovuşturarak: 
-Emriniz başım üzerine, lakin Hazret-i Abdal kendi 
ermişliklerine ait her nevi tahkikat ve tetkikatı şiddetle men 
ediyorlar. Büyük kızım çok rahatsız, Abdal'ın emrinin aksi­
ne hareketle başıma bir felaket çekmekten korkarım ... 
Komiser Şinasi Efendi ince bir tebessümle: 
-İnancınızı rencide etmek istemem . Fakat meydandaki 
şu apaçık haydutluk Abdal Veli hakkındaki olumlu görüşü­
nüzü biraz olsun bulandırmıyor mu? 
-Efendim, bu soygunlar Abdal'ın makamı dışında, uza­
ğında vuku buluyor. Bu canice _işlerle haşa evliya hazretleri ara­
sında bir münasebet olduğunu düşünmek mümkün değildir. 
-Abdal Veli kutsal gücüyle etrafını bu haydutlardan 
niye temizlemiyor? Bu aralık çok fazla yorgun olan zabıta­
nın başına böyle işler çıkaracağına maneviyetiyle biraz bize 
yardım etse olmaz mı? 
66