Yemeğini bitirdikten sonra çalının gölgesine yath. Yalnız 
belden aşağısı günde kalıyordu. Uyudu. 
Uyandığı zaman gün ikindi olmuştu. Gözlerini ovarak 
kalktı, harmana koştu: 
"Ana," dedi, "yoruldun değil mi? Çok yoruldun. " 
Ana: 
"Gel bin yavruın ," diye mahzun, boynunu büktü. 
İki gün sonra harman savruldu. Üçüncü gün kasar sürül­
dü. Dördüncü gün de ceç edildi. Kırmızı buğday taneleri har­
manın ortasında parlıyordu. O gün, buğdayı çuvallara dol­
durup eve taşıyamadılar . Ceç, harmanın ortasında olduğu gi­
bi kaldı. Sebebi de Abdi Ağanın gelip hakkını almamasıydı. 
O gece Memedie anası sineklere yene yene ceçi bekledil er. O 
gün kuşluk oldu Abdi Ağa gelmedi. Öğle oldu gene bir haber 
yok. İkindiye doğruydu ki, arkasında semerli beygirlere bin­
miş üç yanaşmayla çıkageldi. Yüzü karanlık, korkunçtu. Dö­
ne, bu yüzü görünce korktu. Yıllardan beri çok iyi tanırdı 
onu. Dönenin kara bir deri gibi kırışık yüzü, biraz daha kırış­
tı. 
Abdi Ağa, Döneyi işaretle yanına çağırdı . Yanaşmalara da 
şu emri veri: 
"Dörtte üçü bize, birisi de Döneye." 
Döne Ağanın üzengisine sarıldı: 
"Etme Ağam! Acımızdan ölürük bu kış. Etme. Eyleme. Ta-
banlarını öpeyim Ağam !" 
Ağa: 
"Hiç sızianma Döne!" dedi. "Hakkını veriyorum." 
"Benim hakkım üçte birdir," dedi Döne sızianarak 
Ağa, attan Döneye doğru eğildi. Gözlerinin içine bakarak 
sordu: 
"Çifti kim sürdü Döne?" 
Döne: 
"Ben sürdüm Ağam." 
"Bizim yanaşmalar sana yardım ettiler mi?" 
"Ettiler Ağam!" 
"Döne?" 
"Buyur Ağam!" 
52