tarihinin dünya tarihine katıldığ ını hissettiğ i yere gelince, Ka bir radyoyu bir 
süreliğine kapatır gibi susturdu onu ve "Bütün İ nsanlık ve Yıldızlar" adlı 
şiirini yazdı. 
Daha sonra tuttuğ u notlarda Ka bu ş iiri unutulmuş  bir şehirde, tarihin dış ında 
yaşamanın kederinden çok çocukluğ unda gördüğ ü bazı Hollywood filmlerinin her 
defasında çok sevdiğ i başlan- 
283 
gıçlarıyla iliş kilendirecekti. Jenerik biterken kamera önce çok uzaktan ağ ır 
ağır dönen dünyayı gösterir, yavaş ça ona yaklaş ır, derken bir memleket gözükür, 
Ka'nın çocukluğ undan beri hayalinde çektiğ i kendi filminde bu ülke tabii 
Türkiye'dir; derken Marmara Denizi'nin mavisi, Karadeniz ve Boğ az belirir, 
kamera daha da yaklaş tıkça İstanbul, Ka'nın çocukluğ unu geçirdiğ i Nişantaşı, 
Teşvikiye Caddesi'ndeki trafik polisi, Ş air Nigâr Sokak, damlar ve ağ açlar 
(onları yukarıdan görmek ne hoş tur!), sonra asılı çamaş ırlar, Tamek konservesi 
ilanı, paslı yağ mur olukları, ziftle sıvanmış  yan duvarlar ve ağ ır ağır Ka'nın 
penceresi gözükür. Pencereden içeri giren kamera kitaplar, eş yalar, toz ve 
halılarla dolu odaları ş öyle bir taradıktan sonra öbür pencerenin önünde bir 
masada oturup yazı yazan Ka'yı gösterir, önündeki kâğ ıda son harfleri koyan 
dolmakaleminin ucuna gelir ve yazıyı okuruz: Şİİ R DÜNYA TARİ HİNE KATILDIĞ IM 
ADRESİMDIR: ŞAİR Ka, ŞAİR NİGÂR SOK. 16/8 NİŞANTAŞ I, İSTANBUL, TÜRKİ YE. Şiirde 
de yer aldığ ını sandığ ım bu adresin kar tanesi üzerinde mantık aksında, 
yukarılarda, hayal gücünün çekiminde bir yerde bulunacağ ını dikkatli okurlar 
tahmin edeceklerdir. 
Fazıl hikâyesinin sonunda asıl derdini açtı: Kadife'ye baş ını açarsa intihar 
edeceğini söylemiş  olmaktan ş imdi son derece huzursuzdu. "İ ntihar etmek, bir 
insanın Allah'a olan inancını kaybetmesi anlamına geldiğ i için değ il yalnızca, 
bu benim inancım olmadığ ı için de huzursuzum. Niye inanmadığ ım şeyi söyledim?" 
Kadife'ye baş ını açarsa kendisini öldüreceğ ini söyledikten sonra "tövbe!" demiş  
Fazıl, ama kapıda onunla gözgöze gelince karş ısında yaprak gibi titremiş ti. 
"Kadife, ona âş ık olduğ umu düşünmüş müdür?" diye sordu Ka'ya. 
"Sen Kadife'ye âş ık mısın?" 
"Sen de biliyorsun, ben rahmetli Teslime'ye âş ıktım, benim rahmetli arkadaş ım da 
Kadife'ye. Daha arkadaş ımın ölümü üzerinden bir gün geçmeden aynı kıza âş ık 
olmaktan utanıyorum. Ve bunun tek açıklaması olduğ unu da biliyorum. Bu da beni 
korkutuyor. Bana Necip'in öldü ğünden nasıl emin olabildiğ ini anlat!" 
284 -Aşk, unemsız Olmak ve Lacivert'in Kayboluş u Üzerine - 
"Omuzlarından tuttum ve alnına kurş un girmiş  ölüsünü öptüm." "Bir ihtimal 
Necip'in ruhu benim içimde yaş ıyor," dedi Fazıl. "Dinle: Dün akş am ben ne 
tiyatroyla ilgilenmiş , ne de televizyon seyretmiş tim. Erkenden yatıp uyudum. 
Necip'in baş ına korkunç ş eyler geldiğ ini uykumda anladım. Askerler bizim 
yatakhaneyi basınca bundan hiç kuş kum kalmadı. Seni kütüphanede gördüğ ümde 
Necip'in öldüğ ünü biliyordum artık, çünkü ruhu benim gövdeme girmiş ti. Sabah 
erkenden oldu bu. Yatakhaneyi boş altan askerler bana iliş mediler, ben de geceyi 
Pazar Yolu'nda babamın Vartolu bir askerlik arkadaş ının evinde geçirdim. 
Necip'in öldürülmesinden altı saat sonra, sabah erkenden, onu içimde hissettim. Misafir olduğ um yatakta bir an baş ım döndü, sonra tatlı bir zenginlik, bir 
derinlik hissettim; arkadaş ım yanımda, içimdeydi. Eski kitapların dediğ i gibi 
insanın ölümünden altı saat sonra ruh bedeni terk eder. Suyuti'ye göre ruh o zaman cıva gibi oynak bir ş eydir, kıyamete kadar Berzah'ta beklemesi gerekir. 
Ama Necip'in ruhu benim içime girdi. Eminim bundan. Korkuyorum da, böyle bir şeyin Kurarida yeri yoktur çünkü. Ama Kadife'ye de baş ka türlü bu kadar çabuk 
âşık olamam. Onun için intihar etmek ise benim kendi düş üncem bile değ ildir. 
Sence Necip'in ruhunun bende yaş adığı doğru olabilir mi?" 
"Sen buna inanıyorsan," dedi Ka dikkatle. "Bunu bir tek sana söylüyorum. Necip kimseye söylemediğ i sırlarını sana 
söylerdi. Yalvarıyorum, bana doğ ruyu söyle: Necip içinde ateizm kuş kusunun