"Cemal Beyefendi bu gece birlikte içsek? Bir iki kadeh. Ri­
ca etsem? Beni mahzuz, beni şerefyab ederdiniz."
"Seni şerefyap yapardım ama, Beyefendi duyarsa anamı 
beller."
Alay ediyor, alay ediyor köpoğlusu... Böyle bir ahmağı bul­
sam, benim gibi bir akılsızı... Ben de alay ederdim.
"Rica ederim Beyefendi. Arif Saim Bey duymaz."
"Duyurmayız Cemal, sen hiç üzülme," dedi Ali Safa.
Kaymakam köpürdü, endazesiz eşek, diye geçirdi içinden, 
bir müdüre sen diye hitap ediyor! Anlamıyor ki kim olduğunu! 
Görsün o! Verdiğim kararı geri alacağım. Evet, Vayvay köyü 
yüz senedir bu çamurun, bu batağın, bu sineğin, bu cehenne­
min içinde ikamete memur edilmiştir. Tarih okuyanlar bilir. 
Hükümetin otoritesini Ali Safa gibi bir köpeğe alet etmeyece­
ğim. Kendisi, hususi usulleriyle nasıl kovarsa kovsun köylüleri, 
o bizi Hükümet olarak alakadar etmez.
"Cemal Beyefendi, ben de çok severim köylüleri. Bizim de 
ecdadımız köylüdür."
Otomobil bir çukura düştü, sarsıldı, sonra çıktı. Kasabanın 
kırmızı kiremitleri, toprak damlan, ikindi güneşinde yanan 
camlan onu tuhaf, yanan bir peri şehrine benzetmişti. Dağın 
eteğine yapışmış. Yukardan uzaktan.
227