Kolon ya
gım ı Söyleyince, Nesibe Hala bana uzun uzun "Hiç zahmet etmememi."  
söyledi önce. Israr ettim. O zaman Beyo ğlu'nda gördü ğü yeni bir  
tak ımdan söz etti. 
Füsun arka odadayd ı. Cebimden çıkard ığım bir tomar kâ ğıt paray ı
bir kenara utanarak b ırakt ım. 
"Nesibe Hala, o yeni oyun kâ ğıtlar ından bir deste size, bir deste de 
anneme al ır m ısınız lütfen? Bu evden gelen oyun kâ ğıdı annemi  
sevindirir." 
"Tabii," demi şti Nesibe Hala. 
On gün sonra, yanı ma ald ığım yeni bir şişe Pe-Re-Ja kolon yasının 
durduğu yere, gene tuhaf bir utanç hissederek bir deste kâ ğıt para  
bırakt ım. İlk aylarda bu e şya-para al ışverişlerinden Füsun'un hiç haberi
olmad ığından emindim. 
Keskinlerin evinden kolon ya şişelerini asl ında yıllard ır al ıp
götürüyor. Merhamet Apartman ı'nda biriktiriyordum. Ama onlar ya 
tamamen bo ş ya da bo şalmak üzere olan ve yak ında atılacak şişelerdi.  
Boş şişelerle, oyun oynayan mahalle çocuklar ı hariç kimse ilgilenmezdi.  
Akşam yemeklerinden çok sonra ikram edilen kolonyay ı ellerime,  
aln ıma, yanaklarıma kutsal bir s ıvı gibi istekle, hatta umutla sürerdim.
Annesinin, babas ının ve Füsun'un kolon ya ikram edilirken yapt ıkları
hareketleri de hep büyülenerek seyrederdim... Tar ık Bey, Pe-Re-Ja  
kolonyas ının ağır şişesinin büyük kapağ ını televiz yona bakarken bir  
tıkırtıyla ağ ır ağır çevirir, bizler de az sonra ilk reklam arasında şişeyi
Füsun'a verip "Sor bakal ım kolon ya iste yen var m ı?" di yeceğini bilirdik.
Füsun şişeyi önce babas ının eline döker, Tarık Bey t ıbbi bir yard ım 
alıyormuş gibi kolon yayı bileklerine sürer ve koklarken nefes darl ığını
yenen biri gibi nefesini derin derin içine çeker, sonra arada bir uzun
uzun parmaklar ının ucunu koklard ı. Nesibe Hala kolon yayı çok az
alırd ı, annemde benzerini gördü ğüm zarif hareketlerle, sanki avcunu n 
içinde ha yali bir sabun varm ış da ellerini içinde yuvarla ya yuvarla ya
sabunu köpürtü- 
 
431