806 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
Ömer, bu Meryemce Ana hep böyle sıcak kanlı, dost yüzlü, sevgi doludur, 
diye düşündü. O hep herkese karşı, her zaman böyledir. Beni başkalarından 
azıcık fazla sever ya .. Rahmetli ana mı çok severmiş. Kızı gibi. 
Meryemc e: 
"Sen azıcık şöyle köskel yornuğunu çıkar," dedi. "Acıkmışsındır, ben ateş ya­
kayım." 
Ocaklığa odunu doldurdu, yaktı. Ocak iyice yalımlanınca, gitti mısır dizili 
ipi aldı, horaza gitti. Horoz, Hacının evinin önünde geziniyordu , ipi attı, horoz 
hemen mısırı yuttu. 
Meryemce: 
"Ahmak herif," dedi, "ne çabuk unuttun, geçende de seni böyle yakalamamış 
mıydım?" 
Horoz çırpındı. Ortalığı bir tüy bulutu aldı, Meryemce sonunda horozu ku­
cakladı getirdi: 
"Ömerim," dedi, "şunu kesiver de sana pişireyim. Uzak yoldan geldin, kar­
nın açtır. Gücün tükenmiştir." 
Ömer kalktı horozu Meryemcenin elinden aldı, belincieki uzun Çerkes han­
çerini çıkardı, sağ ayağıyla horozun ayakları na, sol ayağıyala kanatiarına bastı, 
keskin hançer horozun başını bir anda kopardı. Kesik başla horoz bir süre orta­
da hopladı durdu, azıcık yürüdü de ... Sonra düştü. 
Meryemce horozu aldı, bir anda yoldu, yıkadı tuzladı. 
"Kimse kimsenin kısmetini yiyemez," diyordu. "Bu sabah ormandan koca­
man kocaman mantarlar topladım, bir sepet. Bak yavru, ağzına layık." 
Köz bir harman olmuştu ki, kıpkırmızı. Meryemce közü serdi. Mantarları 
da tuzladı. Közün bir yanına horozu , bir yanına da mantarları koydu. Yağlı et 
cızırdadı. 
Ömer ilk olarak başını kaldırabildi, Meryemceye baktı. Ocağın közlerinin 
ışığı yüzüne, akşam güneşiyle birlikte vuruyor, onu bir başkalaştırıyordu. Mer­
yemce, Örnerin kendisini izlediğinin farkında değildi. Meryemcenin boynu 
ipineecikti ve kırış kırıştı. Tutsan kopacak. Örnerin ilk defa bu gece Meryemce­
yi, bu boynuna basarak boğacağı aklına geldi. 
İç geçirdi: 
"Meryemce Ana beni de çok sever, hele anamı ne kadar çok severdi," dedi 
içinden Ve bunu çok tekrarladı. 
Kızgın közün üstünde horozun yanan yağları tütüyor, kokuyordu . Ömer 
içinde dehşet bir açlık duydu.