Allah'ın buyruğ una meydan okuyan Funda Eser'i cezalandırmak istedikleri her 
hallerinden anlaş ılıyordu. 
Funda Eser onların eline düş ünce kurtulmak için iç gıcıklayıcı, yarı cinsel 
hareketlerle kıvrandı. 
Aslında bir aydınlanma kahramanı gibi değ il, gezgin taş ra tiyatrolarında çok sık 
canlandırdığ ı "ırzına geçilecek kadın" gibi davranıyordu. Alış kanlıkla bir 
kurban gibi boynunu büküp yalvaran bakış larıyla erkek seyircinin cinselliğ ine 
sesleniş i beklediğ i kadar bir heyecan uyandırmadı. Çember sakallı yobazlardan 
biri (az önceki baba acemice makyaj yapmış tı) saçlarından sürükleyerek onu yere 
sermiş, diğeri Hazreti İ brahim'in oğ lunu kurban ediş ini gösterir Rönesans 
resimlerini de hatırlatan bir pozla hançeri gırtlağ ına dayamış tı. Bütün bu 
tabloda Cumhuriyet'in ilk yıllarında Batılılaş mış aydınlar ve memurlar arasında 
yayılan "gerici ve dincilerin isyanının" korkulu hayallerinden çok şey vardı. Ön sıralardaki yaş lı memurlarla arkalardaki muhafazakâr ihtiyarlar korkmuş lardı 
ilk. Funda Eser ile "iki ş eriatçı" aldıkları önemli pozu hiç bozmadan tam on sekiz 
saniye kıpırtısız durdular. Salondaki kalabalık bu sü- 
153 
 sanneaeKi ımııaı rede çileden çıktığ ı için, daha sonra konuş tuğum pek çok Karslı bana o üçünün 
çok daha uzun bir süre öyle kıpırdamadan kaldıklarını söyledi. İ mam hatipli 
öğrencileri öfkelendiren ş ey, sahneye çıkan "dinci yobazların" çirkinliğ i, 
kötülüğü, birer karikatür olmaları ya da türban takan kızların yerine çarşafım 
çıkaranın derdinin resmedilmesi değ ildi yalnızca. Bütün bu oyunun cesurca 
sahnelenmiş  bir kış kırtma olduğ unu da sezmiş lerdi. Bunun üzerine bağ ırıp 
çağırarak, sahneye birş eyler fırlatarak -yarım bir portakal, bir minder- 
öfkelerini dış a vurduklarında kendilerine yönelmiş  bu tuzağ ın içine daha da 
düştüklerini anlıyor, çaresizlikle daha çok öfkeleniyorlardı. Bu yüzden 
aralarında siyasi deneyimi en yüksek olan kısa boylu, geniş  omuzlu bir son sınıf 
öğrencisi Abdurrahman Öz (üç gün sonra Sivas'tan oğ lunun cesedim almaya gelen 
babası asıl adını baş ka yazdırmış tı) arkadaş larını yatış tırmaya, susturup 
yerlerine oturtmaya çalış tı, ama hiç baş arılı olamadı. Salonun diğ er 
köşelerinden, sıradan meraklılar arasından gelen alkış lar, yuhalamalar öfkeli 
öğrencileri iyice cesaretlendirmiş ti artık. Daha önemlisi: Kars'ın çevre illere 
kıyasla hâlâ "etkisiz" olan genç İ slamcıları, o gece ilk defa hep bir ağ ızdan ve 
cesaretle seslerini duyurabilmiş , ön sıralardaki devlet erkânı ve askerler 
arasında bir korku yarata-bildiklerini hayret ve mutlulukla görmüş lerdi. Simdi 
televizyon olayı bütün ş ehre gösterirken bu gövde gösterisini tadını çıkarmadan 
bırakamazlardı artık. Böylece hızla artan bu gürültü patırtının arkasında bir eğlence isteğ inin de yattığ ı sonraları unutuldu. Video bandını defalarca 
seyrettiğ im için, kimi öğ rencilerin sloganlar, küfürler atarken bile 
güldüklerini, onları cesaretlendiren alkış ların, yuhalamaların da anlaş ılmaz bir 
"tiyatro" gecesinin sonunda biraz eğ lenmek, biraz da sıkıldıklarını duyurmak 
isteyen sıradan vatandaş lardan geldiğ ini gördüm. "Ön sıralar bu kuru gürültü ve 
patırtıyı fazla ciddiye alıp telaş lanmasaydı daha sonra olanların hiçbiri 
olmazdı," diyenleri de iş ittim, "o on sekiz saniyede telaş lanarak kalkan yüksek 
memurların ve zenginlerin zaten olacakları bildiğ ini, bu yüzden ailelerini 
toplayıp kalktıklarını, her ş eyin önceden Ankara'da planlandığ ını" söyleyenleri 
de. Gürültü patırtıdan aklındaki ş iiri unutmakta olduğ unu korkuyla anlayan Ka bu 
sırada salondan çıkmış tı. Aynı anda Funda Eser'i 
154 çember sakallı "gerici" saldırganların elinden alacak beklenen kurtarıcı sahnede 
belirdi: Sunay Zaim'di bu; baş ında Atatürk'ün ve Kurtuluş  Savaşı kahramanlarının 
giydiği cinsten bir kalpak, üzerinde 1930'lardan kalma askerî bir üniforma 
vardı. Sahneye emin adımlarla (hafif aksadığ ım hiç belli etmeden) çıkar çıkmaz, 
çember sakallı iki dinci gerici korkup kendilerini yere attılar. Ay-( nı yalnız