500 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
Efendiyi alır da Tekeç dağının kayalığına asanrn, diyormuş. Sen hep ne düşünü­
yorsun böyle?" 
Urnrnahan: 
"Düşünüyorum ki ... " dedi, sustu. 
Hasan: 
"Ne düşünüyorsun, söylesene orospu," dedi. Çok sertti. 
Urnrnahan aldırmadı. 
"Düşünüyorum ki, senin o yalırolarda gördüklerin de cin olmasın!" 
Hasan onun üstüne atıldı, saçlarını yakaladı: 
"Cin olur mu, domuz?" dedi. "Düpedüz ya lım! Yalırn işte onlar." 
Urnrnahan: 
"Bırak beni," diye saçlarını elinden kurtarmaya çalıştı. "Cin değil, yalırn." 
Hasan: 
"Ha öyle söyle," diye saçlarını bıraktı. 
Ormana geldiler. Hasan gene o eski ateş yaktığı yere ateş yaktı. Gene gözleri­
ni yalırolara dikmişti. Ummahan en iyi niyetiyle yalırolara bakıyor, yalıroların çiz­
diği hiçbir şekli kaçırmıyordu ama, bir şey de göremiyordu. Sonunda öfkelendi: 
"Görmüyorum, görmüyorum işte," diye bağırdı. "Gözümü yırtarcasına açıya­
rum, kırpmadan da bakıyorurn, gene de görmüyor um." 
Hasan yüksekten aldı: 
"Göremezsin ," dedi. "Görmek için göz gerek. Bunlar cin olsaydı görürdün. 
Çünküleyin sen bir cadısın." 
Ummahan: 
"Senin anan cadı," dedi. 
Hasan: 
"Cadı olursa olsun. Varsın olsun. Benim anarnsa, senin de anan," diye karşılık 
verdi. Ayağa kalktı, sertleşti. "Dön arkanı kız," dedi. "Öldürürüm gittiğim yere 
bakarsan." 
Ummahan: 
"Hiç canını sıkrna," diye, onu umursamaz, konuştu. "Taşın altına bakmaya gi­
diyorsun. Sanki o taşın altını köyde görmeyen kalmış gibi! Altında iki damar kök 
var. Azıcık kara toprak var. Bomboş işte." 
Hasan elini salladı: 
"Azıcık bekle hele, bekle ki göresin. Göresin ki o taşın atından neler çıkacak, 
neler ki neler!" dedi, dudaklarını lezzetle yaladı. 
Koşarak taşın yanına gitti, kaldırdı, altına baktı, taşı gene yerli yerine oraya 
koydu.