İçimi karartıyorsunuz albayım. (lnşallah kulağını kaşımaz .) 
Sabırsızlandı: Konuşacaksınız, biliyorum albayım. Albaya ba­
kamadı. İnsanların işlerini bitirmelerini bekleyemiyorum. Ey­
vah! Elini çoraplarına götürüyor; çirkin bir yumru da orada 
belirecek. Gözlerini kapattı, olmadı: Çorap, yün don ve lastik 
arasında geçen karışık macerayı kafasında yaşadı, albaydan 
başka bir hayali gözlerinin önüne getiremedi. İnsanların, saç­
ları döküldüğü halde vücutlarındaki kıllar neden artıyor? 
Gömleğin altından, bilekten fırlayan kıllar, neden parmakların 
uçlarına kadar saldırıyor? Burundan, kulaklardan kıllar neden 
fışkırıyor? Yüzde et benleri çıktığı gibi bir de bunların üstünde 
kıllar yetişiyor . Lekelerin sayısı artıyor, lekeler kıllarla yarışı­
yor. Sonra ... Hüsamettin Albayım bir de saçlarını boyuyor. (O 
pis renkli sıvı ile.) Beyaz kılların arasını, kahverengi lekeler 
kaplıyor. Her gün tıraş oluyor. (Tıraş olurken yüzünü kesiyor, 
kesikler kabuk bağlıyor. Bütün bunlar kimin için?) Boynuna 
dar gelen gömleğinin üst düğmesini kaparken, gerdanının bu­
ruşukları, gömleğin içine sıkışıyor; boyun, katlanmış bir kağıt 
gibi kırışıyor. Ne olur konuşun albayım, dayanamıyorum. 
Beklenen geç geliyor; geldiği sırada insan başka yerlerde 
oluyor. (Manevi bakımdan, demek istiyorum .) Hüsamettin 
Bey hazırlıklarını bitirmişti: "Bu yaştan sonra, ahşap bir evde, 
cemiyete ters düşen bir meşgalimiz var Sermet. Buna tarih di­
yoruz ama, başka cereyanlara kapılıp gidiyoruz. Hikmet, biz­
de bir "başkalık" olduğunu söylüyor; ben, bu başkalıktan 
şüpheye düşüyorum hakikaten. Neden şüpheye düşüyorum? 
Çünkü, yaşımın icabı, salim düşünmeğe çalışıyorum: Ben mi 
şaşırdım, yoksa herkes birden garip bir cinnete doğru mu yol 
alıyor? Hikmet'e göre ülkemizde herkes aklını oynatmış; 
memleketin, lsviçre'ye tedavi için gönderilmesi icap ediyor­
muş. Ancak oradaki doktorlar anlar, diye tutturuyor. Beni de 
baştan çıkardığı oluyor. Sonra, aklı karışıyor ve sanki bütün 
bunları ben söylemişim gibi, bana çatıyor: Gecekondu sana-
73