KAPLUMBAĞALAR
 
238
 
 
düşeni gördüler. Kalabalıktan bazıları o yana seğirtti. Sonra Hörü 
ebenin sesi duyuldu:
 
«Yavrularım, yavrularım!.. Durun!.. Ne olduğunu ne biliyorsunuz 
ki koşuyorsunuz?.. Durun yavrularım!..»
 
Koşanlar durdular.
 
Beş on kişi havaya baktı, havada 
bir şey yoktu.
 
«Yani bunun, efendime söyleyim, havadan düştüğünü eyice 
gördünüz mü?» dedi Battal.
 
Kır Abbas’ın Yusuf'tu görenlerden biri:
 
«Gözümle gördüm!» dedi.
 
«Yanılmış olmayasın?»
 
«Nasıl yanılmış, ne gibi?»
 
«Yani, efendime söyleyim, yani...» Sağına sol
una baktı, «Yandan 
felân gelmiş olmasın?»
 
Rıza’nın ağasından olma oğlu Hüseyin de görmüştü. Soluk 
soluğa: «Tepeden, tepeden, tam tepeden düştü!» dedi.
 
Kadınların gözleri yuvalarından uğramıştı:
 
«Kele bacım, ne ola?»
 
Battal:
 
«Ulan çocuklar, gözünüzle eyice 
görmedinizse bizi yanıltmayın! 
Yani, efendime söyleyim, bu nasıl bir iş ki havadan hışşşş deye kara 
bir şey düşüyor?..»
 
Battal yuvalarından uğramış gözlerle Kır Abbas’a baktı: «Abbas 
emmi?»
 
Kır Abbas Rıza’ya baktı: «Irıza?»
 
Rıza çiğnini çekti: «Bilmem! Bil
emem! Yani bildiğim bir şey 
değildir...» dedi.
 
Kel Bektaş:
 
«Mahmudiye’de okutmadılar mı? Böyle koç katımı sırasında