Artık kayıtlılarından olduğum tırnarhane mi, cinhane 
mi, işte ne ise buranın sakinlerinden henüz yüzünü görme­
diğim bir zavallı daha varmış. Düşündüm, düşündüm. Bu­
nun kim olduğunu keşfe uğraştım. Bizi getiren arabaemın 
yolda söylediği sözler aklıma geldi. Herif, "O perili köşkte 
hanımefendi çıldırdı" demiş, Ayşe Hanım da "Hanımefendi 
İstanbul'da aklını bozdu da sonra oraya getirdiler" karşı­
lığını vermişti. Nerede çıldırırsa çıldırsın, biçare kadını bu­
raya kapamışl ar. Kimseyle görüştürmüyorlar, yanından kuş 
uçurtmuyorlar . Acaba niçin? Bu kadının çıldırmış olduğuna 
şüphe yok. O saçmaları ders diye ezberleyip de imtihan ver­
meye uğraşması bunu ispat ediyor. 
Kadıncağız "Malımın mülkümün üzerine oturdunuz, " 
diyordu. Sonra saçmalar arasında iki isim zikretti: Şevki ile 
Salim. Bunlar kim? Bu evde hizmetçilerden başka erkek gö­
remedim. Evin efendisi yahut beyi nerede? Arada bir kalfa 
ile abianın ağızlarından "beyefendiler" sözünü işitiyordum, 
fakat köşkte bunların varlığına delil olacak bir işarete tesa­
düf edemedim. 
Eğer o ses sandığım gibi çıldırmış hanımefendininse bed­
baht kadın, "Zebani! Minare boyunla, ak sakalıola bu gece 
bana görünme! Sen şeytanların Ah u Babasısın i" diyordu. 
Demek bu köşkte minare boylu, ak sakallı bir Ahu Baba var. 
Bu Ahu Baba'nın dehşetinden bana Ruşen Kadın da bahset­
mişti. Muamma içinde muamma ... 
Bu köşkte biraz daha oturup insanların da perilerio de 
sularınca gidersem çok şey öğreneceğim. Uzun müddet orta­
lıkta görünmemekle kalfa ile Arap'ın şüphelerini çekmernek 
için hemen camı kapadım. Şamdam aldım. Yürüyeceğim es­
nada odanın boşluğu içinden kulağıma bir ses geldi, fakat bu 
ses deminki işittiğimden büsbütün başkaydı. İsmimle çağrı­
lıyordum. Fena halde korkarak sükut ettim, sindim. Dinli­
yordum. İsrnim birkaç defa daha çağrıldı. Ardından bir testi 
yahut sürahi dolduruluyorken kabadan tize doğru işitilen 
gulgulaya benzer bir sesle "Muhsine" adı birbirine ulaoarak 
odanın dört köşesini dolaştıktan sonra, en ince perdesi he-
35