mahvetti. Gerçek katil odur. Yoruldum beyler. Romancı ol-
mak çok güçmüş. Ben çiftliğime dönüyorum, hatıralarımlabaş başa kalmaya.
Selim kaşlarını çatar: sizden utanıyorum. Aklınız tek
yönde çalışıyor. Mühendislik iptal edilse aç kalırsınız hepi-niz. Büyük ve güzel şeylere karşı ilgi duymuyorsunuz. Yük-selemiyorsunuz. Güner atılır: Cemal gibi mi yükselelim?Sonra bir tartışma başlar: herkes birbirine bağırır. Sonundaen yeni fıkralar anlatılır: ortalık yatışır. Güner, ufak tefekKayhan’ı belinden kavrar, havaya kaldırır, kantinin ortasın-da dolaştırır.
Defterleri kaldırdı. Ayağa kalktı. Gene gelecekmiş. Be-
nimle görüşmek istediğine göre gelecek elbette. Bugün doğ-muş olsaydım! Gelecek, ne güzel maceralar hazırlıyordubana. Kimsenin yaşamadığı güzellikleri tanıyacaktım. Selimde ölmemiş olsaydı. Allahım, ben ne yaptım! Bu güne ka-dar söylediğim her sözü geri alıyorum. Konuşmayı da birunutabilsem. Yeni bir dünya var, anlıyor musun Olric? Herşeyi geride bırakmak gerekiyor. Bir sabah kalkacaksın, ar-kana bakmadan... Hürriyet kötü bir kavram Olric. Öyle, an-lattıkları gibi özlenecek bir ortam değil. Bu hürriyet, kula-ğıma kötü şeyler fısıldıyor Olric. Duymak istemiyorum.Hayır, çalışacağım önce: araştıracağım. Bütün gücümü buaraştırmaya vereceğim. Bitkinlikten, hürriyeti düşünemeye-cek duruma gelinceye kadar çalışacağım. Yeter bu miskin-lik! Demek aylardır ölüyormuşum ben. Peki bu nasıl iş Ol-ric? Selim de başka türlü yaşadı: yani, yaşayamadı, öldü.Belki de bu görev size verildi, efendimiz. Selim, sadece ışıkmı tuttu Olric? Belki de, efendimiz. Hiç olmazsa düşünme-yi öğretseydi bana ölmeden önce. Bu kadar gizlenmeseydi.Gizlendiğini sanmıyorum, efendimiz. Biliyorum, çok şeyöğrendim Olric: fakat ölümü? Onu gizliyor. Siz yaşayacak-
348