"Kolyeye harcayacak param yok." 
Portekizce konuşurken kişilik değiştirdiğinin, sert, katı, lafl 
evirip çevirmeyen birine dönüştüğünün bilincinde değildi. Bu 
dili kusursuza yakın anlıyordu artık, ama kıvrak bir biçimde ko­
nuşacak düzeye de ulaşmamıştı . Kendini ancak en dolaysız bi­
çimlerle dile getirebili yordu. 
"O zaman sana hediye edeyim. Seç bir tane! Hepsini al ister­
sen. İşler boktan zaten. Bum-bum yüzünden ." 
Görünmez bir makindiyle Santa Teresa Vadisi'ni ve büfeyi 
taradı. Özgür, başını hafifÇe eğerek soluğunu gürültüyle bur­
nundan saldı, dudaklarını büzüştürdü. Gülümse rneye çalışmıştı. 
"Hayır, teşekkürler. Gerçekten istemiyor um." 
Eduarda solgun bcnizli, mahzun gringa'yı tepeden tırnağa 
süzdü. AfYon çekmişcesine durgundu kadının yüzü, ama çakıl­
taşındaki dalga izleri gibi yol yol çizgiler, hayatla fazlasıyla ka­
pışmış, fazlasıyla hırpalanmış olduğunu ele veriyordu. Rio'lu ka­
dınların tıkır tikır neşesinden, çığırtkan cinselliğinden eser yok­
tu onda. Süssüz, sade, büyük ölçüde yitirilmiş bir güzellik ... 
Santa Tercsa'nın barlarında uzaktan uzağa izlemişti onu. Hep 
tck başına, kuytu bir masada oturur, sigara üstüne sigara tüttü­
rür, peçetelere bir şeyler çiz iktirirdi. Mutsuzluğunu kimseye bu­
laştırmayan yan-canlı bir hüzün anıtı. Buram buram yalnızlık 
kokmasına karşın başına üşüşen çakalları tersler, kendini hiçbir 
koşulda kap ıp koyvermczdi. "Y alnızlığın ta kendisi bu kadın," 
dendiğini işitmişti, Suriyeli bir yazar olduğu rivayet edilen kadın 
için, "kültü dağılmış, tapınakları graflitilcrle kaplanmış bir Or­
tadoğu tanrıçası." Belki de aklına takılan bu cümle yüzünden, 
aslında pek çekici bulmadığı gringa'ya anlaşılmaz bir düşkünlü­
ğü vardı; ona, şimdiye dek, her tirsatta armağanlar yağdırmıştı: 
Gümüş küpeler, astroloji haritaları, bir çift sandalet. Özgür'ün 
kulakları delik değildi, astrolojiye güler geçer, sandalet türü, 
ayak parmaklarını açığa çıkaran, ayakkabılardan da nefret eder­
di. Gene de onları özenle saklıyordu. İki yalnız doğum günü 
so