220 
gerekir elbette. Ama bu, geleneğin dışında kalmak anlamına 
gelmiyor. Köksüzlük, geçmişi körü körüne tekrarlamak ka­
dar anlamsızd ır. 
Gerçek ve bambaşka bir Çukurova 
Bir roman dünyası yaratmak ve o dünyayı gerçeğinden 
ayırarak bir mikrokozmos haline getirip bu yolla bütün in­
sanlığı anlatmak çok zor bir iştir. Bunu başarmış bazı yazar­
lar tanıyoruz elbette : Mesela William Faulkn er, "Yoknapa­
tawpha" diye bir ülke yarattı, o ülkedeki insanlan, pamuk iş­
çilerini, iklimi, tozu, güneşi anlattı. Onun romanlannda pa­
muk işçilerinin terini, tozlu yollan, sarı sıcağ ı, nemi hisse­
dersiniz. 
Faulkner Güneyli bir yazar, Yaşar Kemal de öyle. Bu yüz­
den ikisi arasında edebi bir akrabalık var. 
Faulkner'da da psikolo ji çok önemli, Yaşar Kemal'de de. 
Yaşar Kemal de aynen Yoknapatawpha gibi, Çukurova'yı an­
latırken yeniden yaratır. Artık o hem bildi�iz Çukurova'dır 
hem değil . 
Çukurova bin türlü anlatılabilir; çünkü bin türlü gerçek­
lik katmanı var. Turistik gerçeklik, onun altında gazete cilik 
gerçekliği, onun altında siyasi-ekonomik -sosyolojik gerçek lik, 
ama en derinde roman gerçekli ği. 
Latin Amerika'dWl Uzakdo�'ya kadar, kitap okurlan Çu­
kurova adını öğrendi. Çünkü Yaşar Kemal Çukurova mikro­
kozmosunda insanlar yarattı ve hareket ettirdi. Bu zenginliıti 
bir tipler galerisi, karakterler galerisi olarak gözünüzün önü­
ne getirin. Onun romanlanndaki insanlar ilitirasla kıvranır­
lar, zengin olma bırsına kapılırlar, onur mücadeleleri yaparlar, 
kendilerini kanıtlamak için adam öldürür ler, korkarlar, kor­
kunun üstüne giderler, cinsel şiddetle doğadaki şiddeti birleş­
tiTirler ve bütün bunlardan ortaya bir insanlık senfonisi çıkar.