34 KUYRUKTA: YILDIZ ALTINDA BÎR EVLENME 
— ; ; : S. 
Annem baş işaretiyle kaç dakika kalmış olduğunu gene 
sordu. Parmaklarımı açıp göstererek beş kaldığını anlattım. 
0 esnada sandalda hızlı ve kısa sarsıntılar, vücutlarımız­
dan elektrik geçiyormuş gibi hepimizde şiddetli titremeler 
başladı. Hepsinin gözleri bendeydi. Hal diliyle saati soruyor­
lardı. Ben artık gözlerimi yumdum, ne saata, ne de başka ta­
rafa bakmaya cesaretim, daha doğrusu halim, kuvvetim kal-, 
mamıştı. Deprem mi oluyordu? Yer niçin öyle titriyordu? Biz 
neden öyle ürpertiler içinde kalmıştık? Bu titreyişler âdeta 
topraktan sandala, sandaldan bize geçiyordu. 
Ycryuvarlağı kendine inecek amansız vuruşu sezip de mi 
titriyordu? Yangın o kadar yaklaşmıştı. ki artık bunalıyor, 
kavruluyorduk. Sabredemedim, gözlerimi açtım. Annem, yen­
gem, dadım hep baygın bir yakarışla saati soruyorlardı. Bak­
tım, sen sakla Tanrım, bir dakika kalmıştı. Bir dakika.... zel­
zele arttı, iki çenemiz zangır zangır vuruyordu. Kasırgalar ta­
rifine imkân olmayan korkunç bir şiddete ulaştı. 
Saniyeden saniyeye batı kararıyor, doğu parlıyordu. Bir 
gümbürtü başladı. Aman Allahmı, bir gümbürtü... Gözümün 
ucuyla saata baktım İti yedi sekiz saniye var. Offf, Tanrım, bi­
tiyorduk. Gene gözlerimi yumdum. Ecele kendimi bıraktım. İş­
te bitti, kıyameti andıran bir gürleyişle, bir gümbürdeyiştir 
koptu. Yer, gök birbirine giriyor. İşte: Bummmmm... 
Bu esnada dinleyiciler korkularından ve üzüntüden birbir-
lerin.U ellerine sarılıp sanki mutlak bir sessizlik içinde dinle­
mekteydiler. İrfan, elektrik düğmesine dokunuverdi. Rasiha' 
nın yukarıki sofadan* koca masayı üstündekilerle birlikte bü­
yük bir gürültüyle devirmesinin ardmdan kestane ve arayıcı 
fişekleri, pat, küt, pışşş, pıssss, cızırrrrr, vızırrrrr... hanımların 
arasında patlamaya, dolaşmaya başlayınca her tarafı bir çığ­
lıktır sardı. Neye uğradığını bilemeyerek avaz avaz haykıran­
ların, şaşkınlıktan kahkahalarla gülenlerin, türlü sinirlilik hal­
leri geçirenlerin arasında korkudan bayılanlar da vardı. İr­
fan Bey, pek eğlenceli olacağım sandığı bu şakanın bu ka­
dar telâşa, korkuya sebep olduğuna şaştı, yaptığına pişman 
oldu. 
Ayık kalanlar bayılanların imdadma koşuyorlar, su, li­
mon, sirke yetiştirmeye uğraşıyorlardı. Gittikçe şaşıran İrfan 
şöyle bağırıyordu: