mak için çırpınan Günseli’yi bile acıklı gözlerle seyredemi-
yor. Gözleri, ezilen yarısında kaldı da ondan. Anlayışı da oyarıda kaldı; bütün ümitleri, yaşama isteği de, mühendislikdiploması da, iyi durum kâğıdı da, çiçek aşısı kâğıdı da, altıtane vesikalık resmi de, İsa’ya sevgisi de, bilmem nesi de,yaratma hırsı da, bir türlü atamadığı değersiz evrakı da,Günseli’yi okşamak isteyen elleri, ona dokunmak isteyenderisi de hep ezilen yarısında kaldı. Bu yarısında sadeceölüm acılığı kaldı. Bu nedenle, şimdiye kadar söyledikleri-mizi kısaca özetlemek gerekirse, mezar taşına şöyle yazıl-ması uygun düşer (yazı kabartma olmasın: uzaktan dikkatiçeker): Şarkısı yarıda kaldı, aklı da karıda kaldı. Sebepolanların gözü kör olsun.
Sebep olanların gözü kör oldu. Dünyayı bir karanlık kap-
ladı. Fırıncılar kimseye ekmek vermedi. Şeker karaborsayadüştü. Matbaalar, ekmek karnesi basmaya başladı gizlice.Selim, kafasında on yüz bin, hayatında sadece bir aşk yaşa-dı. Onun da dumanı doğru çıkmadı. Baca çarpık yapıldığıiçin, ortalığı bir kurum kapladı. Göz gözü görmez oldu.Dost, düşmandan ayrılmaz oldu. Herkes birbirine girdi.Ölüm sıkıyönetim ilan etti: kimse burnunu pencereden çı-karamadı. Çıkaranların burnu kırıldı. Düşünenlerin aklı tu-tuklandı. Düşünmeyenlerin korkudan akılları başlarındangitti. Kimse kabul etmediği gerekçesiyle geri döndüler. Akılartık başka bir akıl oldu. Dünyayı çılgınlık sardı. Düşünmeimtiyazları Batılıların elinden alındı; kimseye verilmedi.Aklı başında olanlar şiddetle cezalandırıldı. Deliler kefaletletahliye edildi. Descartes’ın kitapları meydanlarda toplanıpyakıldı. Onlarla birlikte bütün evraklar, belgeler, tapular,senetler, nüfus cüzdanları, mahkeme kararları, paralar, oto-büs pasoları, aylık yolculuk karneleri, diplomalar, dilekçe-ler, banka cüzdanları, raporlar, kanunlar, tüzükler, ölüm il-
456