KAPLUMBAĞALAR
 
204
 
 
Gelmezlenir felan ederse, “Muhtar Battal’ın dişi ağrıyor!” desin. Hemi 
de “hak”ını toplayıp götü
rsün. Tamam mı yeğenim? Bu bir. İkincisi, 
er avrat, çoluk çocuk, herkes yarın gece, küllü suyla mı olur, killi suyla 
mı olur, kafayı gözü yuyup parlatacak! Kulakta boyunda saç kırığı, 
öteberi görmeyeceğim. Heralda bunu demeye nüzüm yok emme 
demiş olayım. B
ilip duruyorlar ki bağbozumuna gidiyoruz. 
“Bismillah!.. Bismişââh! .. Allah allah! .. Evel allah, daim allah!..” deyip 
üzümleri kıracağız. Halka olacağız, lokma paylaşacağız...»
 
«Helbet helbet!» dedi Battal. «Bunu demeye nüzüm yok!»
 
«
Ü
çüncüsü...»
 
«Çok mu d
aha Abbas emmi?»
 
«Dinle sen! Üçüncüsü, o sabah senin at süslenip boncuklanıp 
hazır olacak!»
 
«O da neden Abbas emmi?»
 
«Nedenini söylemem... O gün görürsünüz... Hepsi bu kadar. 
Şimdi deral Çukurviran’a bekçiyi sal...»
 
Battal kalktı:
 
«Pekey...» dedi.
 
Rıza:
 
«B
ana bir iş yok mu şimdilik?» diye sordu.
 
«Eh, yok...» dedi Kır Abbas. «Sen de otur, tırnaklarını kes! 
Herkese yay bu dediklerimi. Delikanlılara habar ver, yarın akşamüstü 
bana uğrasınlar. Onlara komutlarım var. Ara sıra beni göreceksin 
helbet. Bakarsın akl
ıma yeni bir “icat” gelir... olur ya!..»
 
Kalktı, değneğini aldı, vura vura çıktı gitti.
 
Rıza ile Battal ardından bakıp güldüler.
 
Doğru evine geldi:
 
«Cennet!»
 
«Söyle Abbas.»
 
«Eyisin işallah?»