150
satılıyordu dükkânlarda. Ö ğrencilerden ziyade tu ristler a lı­
yordu bunları. Gene de dayanam ayıp b ir kahve k o p a n  edin­
m işti. A bisin in düğünü için  eve giderken yanında götürüp, 
annesine hediye edecekti. Selm a da m uhtem elen ah p kendi 
rafın a, porselen a tla n  ile dua ve hadis kitapların ın  yanm a 
yerleştirecekti.
B ir sabah, ayın hâlâ gökte olduğu erken b ir saatte, kula­
ğında kulaklığıyla koşan, yanaklan al al b ir k ız öğrenci gür­
dü P eri. İstan bu l’da, şehrin yoluna serp iştird iğ i en gellere 
rağm en birkaç kez denem işti koşm ayı. Sevm işti. Burada b o­
zuk kaldıranları, çukurlan, erkeklerin tacizlerim  ve yaya ge­
çidinde b ile yavaşlam ayan arabalan  dert etm eden koşabil­
mek ayrıcalıktı. Aynı gün bir çift koşu ayakkabısı satm  aldı.
B irkaç denem e yanılm adan sonra id ea l rota sın ı bu ldu . 
M agdalen Köprüsü’nden, Botanik B ahçesinden geçip G hrist 
Church Ç a y u in ı aşıyor, Tham es N ehri kıyısı boyunca koşup, 
hâlâ gücü kalm ışsa Yürüyüş Yolu’nu dolanıp geri dönüyo rdu. 
A rnavutkaldınm ı sokaklar ayaklarının altında uzuyordu ba­
zen; sanki bu hoş, eski, yılankavi sokakların ucu başka b ir 
yüzyıla çıkıverecekm iş gibi hissediyordu. En zoru ritm i tu t­
turm aktı, ama bir kez yakaladı m ı neredeyse b ir saat bozm a­
dan devam  ediyordu. Hızdan çok, kat ettiği m esafe ilgilendi­
riyordu onu. Hava neredeyse sıvı gibi eriyordu. E peyce koş­
tuktan sonra, nem li saçları ensesine yapışıp, kalbi neredeyse 
canım  acıtacak kadar hızh çarpm aya haşladığında, kendini 
öte b ir boyuta geçm iş, b ir eşiği aşm ış gibi hissederdi. Şayet 
sonsuzluğun bir tadı olsa, böyle olurdu şüphesiz.
Bir sürü insan koşardı O zford’da -  hocalar, öğrenciler; çalı­
şanlar. Sporu sevenler ile zül görüp yalnızca birOerine -d o k ­
torlarına, eşlerine, k en d ilerin e- söz verdikleri için  yapanları 
hem en ayırt ederdiniz. Peri ondan deha cevval olan  koşucu­
lara gıpta etse de kendi perform ansından, istikrarından h oş­
nuttu. A zim liydi. H afta içi, hafta sonu dem eden h er gün k o-