"Evli oldu ğundan, kocas ının savaştan geri dönece ğinden art ık hiç söz yok," dedi. "Niye?" 
"Ben ne bileyim niye?" dedim. "Bu mektuplar ı ben yazm ıyorum." 
"Bazen ondan bile şüpheleniyorum," diyerek mektubu on be ş akçeyle birlikte geri verdi. 
"Baz ı erkekler kazand ıkça pintile şir, sen öyle de ğilsin," dedim. 
Öyle şeytani, zekice bir yan vard ır ki bu adamda, bütün o karanl ık ve kötü hallerine ra ğmen insan Şeküre'nin 
neden hâlâ mektuplar ını kabul etti ğini anlay ıverir. 
"Şeküre'nin babas ının kitab ı ne?" 
"Biliyorsun ne! Padi şahımız veriyor diyorlar bütün paray ı." 
"O kitaptaki resiml er yüzünden nakka şlar birbirlerini öldürüyor," dedi. "Paras ı i ç i n  m i  y o k s a ,  - h â şa- 
dinimize küfretti ği için mi? O resimlere bir bakan hemen kör oluyormu ş." 
Bunlar ı öyle bir gülümseyerek söyledi ki, ciddiye almamam gerekti ğini anlad ım. Ciddiye al ınacak bir söz 
idiyse bile, en az ından benim taraf ımdan ciddiye al ınmas ında onun taraf ından ciddiye al ınacak bir yan yoktu. 
Taşıdığım mektuplara, benim arac ılığıma muhtaç pek çok erkek gibi Hasan da gururu k ırıldıkça beni küçümser. 
Ben de işim gereği buna üzülmü şüm gibi yapar ım ki sevinsinler. K ızlar ise gururlar ı iyice k ırıldığında bana 
sar ılıp ağlarlar. 
"Sen ak ıllı kad ınsın," dedi Hasan k ırdığını sand ığı gururumu ok şamak için. "Çabuk götür şunu. Cevab ını 
merak ediyorum o budalan ın." 
Bir an "Kara, o kadar budala de ğil," demek geldi içimden. Bu durumlarda rakip erkeklere birbirlerini 
kıskand ırmak çöpçatan Ester'e çok para kazand ırır. Ama ani bir öfke buhran ından korktum. 
"Sokağın ucundaki Tatar dilenci var ya," dedim ç ıkarken, "çok edepsiz." 
Körle tak ışmamak için soka ğın öbür ucundan yürüyünce sabah erkenden Tavukpazar ı'ndan geçtim. 
Müslüman milleti tavu ğun başını ve ayaklar ını neden yemezler? Tuhafl ıklar ından! Topra ğı bol olsun 
anneannem, Portekiz'den geldiklerinde, ucuz diye bol bol tavuk aya ğı kaynatt ıklar ını anlat ırdı. 
Kemeraral ığı'nda, yan ında köleleri bir ata erkek gibi dimdik kurulmu ş, mağrur mu ma ğrur, paşa kar ısı m ı, 
zengin k ızı m ı bir kad ın gördüm de iç çektim. Babas ı kendini kitaplara vermi ş akl ı bir kar ış havada biri 
olmayayd ı, kocas ı Safevi sava şından ganimetle döneydi, Şeküre de bu ma ğrur kad ın gibi yaşard ı. Buna herkesten 
çok o lay ıktır. 
Kara'n ın sokağına girince bir an kalbim h ızland ı. Şeküre'nin bu herif ile evlenmesini istiyor muyum? 
Şeküre'yi Hasan ile hem ili şkili hem de ondan uzak tutmay ı beceriyorum, ama ya bu Kara? Şeküre'ye a şkından 
başka her şeyi çok düzgün. 
"Bohçac ıı!" 
Yaln ızlıktan, kans ızlıktan, kocas ızlıktan budalala şmış âşıklar ın eline bir mektup vermenin mutlulu ğunu 
hiçbir şey ile de ğişmem. En kötü haberi alacaklar ından emin bile olsalar, mektubu okumaya tam ba şlamak 
üzereyken hepsinin içini bir umut ürpermesi! kaplar. 
Şeküre ona kocas ının dönüşünden söz etmedi ği, "hiç umutlanma" sözünü bir şarta bağlad ığı için Kara, tabii, 
umutlanmakta fazla fazla hakl ıydı. Mektubu okuyu şunu, zevkle izledim. Mutluluktan tela şa kap ıldı, hatta korktu. 
Bir cevap yazmak için geri çekilince, ben de, ak ıllı bir bohçac ı kad ının yapacağı gibi, açt ım yalanc ı bohçam ı, 
içinden bir kara para kesesi ç ıkard ım, Kara'n ın merakl ı ev sahibesine gösterdim. 
"En iyi Acem kadifesinden," dedim. 
"Oğlum Acem sava şında öldü," dedi. "Sen Kara'ya kimden mektup getirip götürüyorsun?" 
Kendi kaknem k ızını ya da kimbilir kiminkini aslan gibi Kara'ya kakalamak için düzenler kurdu ğunu 
yüzünden okuyordum zaten. "Kimseden," dedim. "Bayrampa şa Odalar ı'nda ölmekte olan f ıkara bir akrabas ı para 
istiyor." 
"Vah, vah," dedi hiç inanmadan. "Kim bu bahts ız?" 
"Senin oğlan savaşta nas ıl ölmüş?" diye sordum inatla. 
Karşılıklı düşmanca bak ışmaya başlad ık. Dul, yapayaln ız bir kar ı; ne kadar da zordur hayat ı! Bohçac ı, 
mektupçu bir Ester olursan ız, hayatta görürsünüz ki yaln ız zenginlik, iktidar ve masallardan ç ıkma inan ılmaz aşk 
hikâyeleri insanlar ı merakl ı k ılar. Gerisi: Kederler, ayr ılıklar, k ıskançl ıklar, yaln ızlıklar, düşmanl ıklar,