titreye iki elini havaya kaldırır. Ağır, derin bir inilti 
haykırışıyla cansız bir yığıntı halinde yere uzanır) 
NAİME HANIM 
(Eğilip ihtiy arın yüzüne bakarak olanca avazıyla hay­
kırır) Eyvah, babama kıydım! 
Yirminci Sahne 
REFİ EFENDi (cansız), NAİME HANIM, İHSAN BEY, 
ŞAHENDE HANIM, AYŞE KAD IN, SELİME, SONRA 
AŞÇI, BAGCI, ARABA CI, HİZME TKAR 
(Şahende Hanım bu feryat üzerine ayı/ır. 
İhsan Bey kendine gelir. ikisi birden sahneye çıkar. 
Şahende uyurgezer gibi sallanarak yürür. 
Ayşe Kadın, Selime kulisten meydana çıkar) 
İHSAN BEY 
O çığlık neydi? Bu yerde yatan adam kim? 
AYŞE KADlN 
Çığlığı koparan karınız. 
SELİME 
Yerde yatan da kayınpederinizin ölüsü. 
NAİME HANIM 
(Cesedin üzerine kapanarak haykıra haykıra) Ah 
babacığım, damadınla karının meşru olmayan kucak­
laşma cinayetini yarım dakika görmeye tahamm ül 
ederneyerek öldün. 
SELİME (Bu ikinci feryat üzerine köşkten �çı, bağcı, 
arabacı, hizmetkar olay yerine koşarlar. Cesedin 
etrafına dizilirler) 
Hanım bu ölümcül manzarayı göstermek için baba­
nı sıcak döşeğinden kaldırıp buraya getiren sensin. 
Şimdi neye dövünüyorsun ? 
171