22
İdris Bey otuzunda gösteriyordu. İnce, uzundu. Sarı göz­
leri, kartal gagası burnu, uzun yüzüyle bu dünyada yaşama­
yan, nasılsa bir kere uğramış, yırtıcı, yabanıl bir yaratığa ben­
ziyordu. Büyülü, kutsal bir yaratığa... Uzun bıyıkları düşmüş­
tü. Parmakları çok uzundu, güzeldi. Onunla ilk karşı karşıya 
gelen ne bedenini, ne altın gibi güzel gözlerini, ne sarı pırıltılı 
uzun bıyıklarını, ne saçlarını görürdü. Onunla ilk karşılaşan 
insan yalnızca onun uzun, güzel parmaklarmı görür, hayran 
kalırdı.
Bir Çeçen beyi olan babası Osmanlı devrinde ili aşiretiyle 
birlikte Kafkaslardan gelmişti, Anavarza kalesinin karşısına, 
Ceyhan ırmağının güney geçesine yerleşmişti. Kurdukları köyün 
adına Akmezar demişlerdi. Dkönceleri Çukurovada sinekten, sıt­
madan, sıcaktan hastalanmışlar, kırılmışlardı. Üç dört yıl içinde 
Çukurovaya alışmışlardı ama, sayıları da yarıya inmişti. Kafkas­
lardan getirdikleri atlan da, öteki hayvanlan da kırılmıştı.
Çukurovaya alışan Çerkesler Çukurova cinsi güzel atlar 
yetiştirdiler sonra. Ektiler biçtiler. Çukurova o zamanlar meyve 
bahçesi nedir bilmezdi, güzel, bakımlı meyve ağaçlan diktiler 
Çukurun sıcağma. Evleri ottan Türkmen köylerinin yanma ah­
şaptan ve taştan, ikişer kath güzel evleri olan, caddesi, sokakla- 
n  olan bir köy kurdular.
Bereketli topraklar üstünde mutlu bir yaşama düzeni kur­
dular. Bütün ovaya güzel atları, iri meyveleri, yiğit davranışla- 
nyla ün saldılar. Öteki Torostaki Çerkesler gibi at hırsızlığı da
156