ve boş bakışlarla onları seyretti. “Doluyorsun,” diye bağırdı
T urgut. Selim, karşılık vermedi. Ellerini göğsünde gezdire-rek hafifçe kımıldadı. Boynunu, omuzlarını tuttu, çenesinisıktı ve sonunda hırsla kafasını kaşıdı. “Tamam,” diye hay-kırdı T urgut. Gözleri yarı kapalı, kendinden geçmiş bir tavır-la konuştu Selim: “Evet, sonunda doldum,” dedi. “Sonundadoldum, T urgutçuğum Özben. Ayak tırnaklarımın ucundansaçlarımın tellerine kadar doluyum artık. Üslubumuz dabelli oldu bu arada. Tarihi Türk, Roma ve Fransız kahra-manlarıyla büyük matematikçi ve fizikçilerin hayat hikâye-leri tarzında yazacağız. Heyecanlı sahneler de kovboy filmle-rini andıracak. Sen, önce bana, o tatsız ve sıkıcı anlatışınlahayat-ı hakikiyeni nakledersin...” T urgut tamamladı: “Sonrasen de uykusuz geçen kâbuslu bir gecenin sabahında, on bi-ninci fincan kahveni yudumlar ve sokak satıcılarının pence-reden sızan seslerini dinlerken, ‘kahramanlar marşı’nın sonnotalarını kâğıda geçirirsin.” Selim, sabırsızlıkla karşılık ver-di: “Oldu, evet, anlaştık. Dolmakalemimize kan doldurupyazacağız bu satırları. Ve ben, bir avuç toz olduktan sonrabile, senin destanın ağızlarda dolaşacak...” T urgut tamamla-dı: “Ben ve emrimdeki yüz bin şövalye, ihtirasın yakıcı alev-leriyle kavrulurken, sen köşenden bizleri ibretle seyredecekve: ‘Sevişin evlatlarım, diyeceksin. ‘Sevişin ve mutlu olun...’”Selim atıldı: “Ve zina etmeyin.” T urgut, yapma bir kıskanç-lıkla elini salladı. “Sonunda okuyacağım bu İncil’i ve seninokumamış olduğunu ispat edeceğim böylece.” “Kağıtlar ne-rede?” diye söylendi T urgut. “Kâğıtlar, zabıtlar... onları bura-larda bir yerlere saklamıştım.” “Eski Mukaddes Roma-Aksa-ray İmparatorluğunun kurucularından, kadim Osmanlı mü-verrihlerine göre T urgut Bey , Avrupalı müsteşriklere göre na-mı diğer Dragut’un hayatını yazacağım bilinen ve bilinme-yen taraflarıyla.” Sabret biraz Selim, eskisi gibi acelecilik et-me. Giriş hazırlıklarını tamamla, ben geliyorum.
52