dine hatırlatan sanki bir çalar saat vardı. Ne kadar derin 
uykuda olsa namaz zamanı çalar, onu uyandırırdı. Bu alış­
kanlıkla Hacı uyandı. Öğle namazını hamamın soğukluğun­
da eda etti. Yakayı aydınlatmak için meraktan duramayan 
Hacı Ferhat Efendi'yle komşusu Hafız İshak Efendi hemen 
hamama, mübarek adamın yanına koştular. Hacı uzun uzun 
dualardan, tespihlerden sonra ziyaretçilerini karşılayarak 
güler yüz gösterebildi. 
Hane sahibi soruyordu: 
-Ya Hacı Hurşit, bu ne hal? Sizi kim soydu böyle? Ara­
bayı nerede bıraktınız? 
Hacı ufak bir dua mırıldadıktan sonra: 
-Efendim, Allah emreder , kul yapar. Bu kaderin bir cil­
vesi ... Abdal Veli Hazretleri bu gece bizi bir imtihan etmek 
istedi. İşte bu kadar! 
-Fakat nasıl oldu? 
-Nasıl oldu? Oldu ... Kaderullah ... 
-Sizi kim soydu canım? 
-Nenize lazım efendi, bizi kim soydu? Soydu ... Sırası 
gelecek hepsini anlatacağım ... 
-Sırası ne vakit gelecek? 
-Şimdi beklediğim bir şey var. O ortaya çıksın. Ondan 
sonra ... 
-Nedir beklediğin? 
-Arabayı, giysileri Hazret-i Abdal hemen geri göndere-
cek. Manevi alemde bana şimdi malum oldu. 
-Nasıl malum oldu? 
-Abdal Veli Hazretleri bizzat rüyamı teşrif buyurarak, 
"Merak etme Hurşit, çalınan eşyalarınızın hepsini şimdi ko­
nağa gönderiyorum" müjdesinde bulundular. 
-Sizi soyan Abdal Veli midir? 
Hacı büyük bir telaşla: 
-La ... Haşa ... La ... Haşa ... 
O esnada içeri hizmetkar Ahmet girerek: 
-Efendim müjde, araba geldi. Eşyalar da hep içinde ... 
-Kim getirdi? 
57