19 
Daha gün doğmamıştı. Velinin anası oğlunun üstüne eğilmiş, gözlerini fal taşı 
gibi açmış, oğlunu dinliyordu. 
Ocak yeni tutuşmuştu daha. 
"Taşı kaldırdı. .. Haa, taşa gitmeden önce, Hasan yanına yönüne bakındı, ama 
bir iyice bakındı. Baktı ki kimse görmüyor. Ben Hasandan, ormana geldikçe hi­
leleniyorum. Bir işi var Hasanın. Hasan gitti gitti, bir kayanın altında durdu, ya­
nına yönüne bakındı, hemen eğildi, taşı kaldırdı, altına bir göz attı, hemence­
cik de kapattı. Ormandan ayrıldı. Ondan sonra ben gittim, taşı kaldırdım. Birden 
gözlerimin önünde bir ışık patladı, sonra gözüm hiçbir şey görmez oldu. 
"Bunu geldim çocuklara söyledim. Çocuklar da baktılar. Her biri bir şey gör­
dü taşın altında ... Taşın altı, altından bir çarşıymış. O taş, altından çarşıya giden 
yolun kapısıymış. Ben kapıyı göremedim. Göremedim ki, göremezdim de, taşı 
kaldım kaldırmaz, ışık bir top oldu da, geldi alnımın ortasında patladı. Hiçbir şey 
göremedim ben de ... Biz de oturduk, sabaha kadar, taşın altındaki kapıdan çıka­
cakları bekleyelim, dedik. Gelip bizi bulmasalardı, biz de o adamları görürdük." 
Kadın daha tarhanayı ocağa koymadan dışarı çıktı, arınana doğru yola düştü. 
Ormana gelip, uzun kayanın o yana dönünce ne görsün, köyün bütün kadın­
lannın, erkeklerinin çoğu orada. Bir tane bile çocuk yok. 
Koşarak, kalabalığı yararak, taşın yeri sandığı çukura yürüdü. Baktı ki hiçbir 
şey yok. Ne taş, ne de başka bir şey. Yalnız karın aklığının ortasında, kapkara, 
damarlı bir çukur duruyordu . Hiç kimse de gözünü oradan ayıramıyo rdu. 
"Nerde?" diye yanındaki kadınlara sordu. 
"Gözün kör mü, işte orada," dediler. 
Kadın baktı baktı, sonra sordu: 
"Bu taşın yeri," dedi. "Taş nerede?" 
Uzun kayanın, uzaktaki dibini gösterdiler. 
"'İşte o." 
Kadın taşa gitti, eğildi, elini okşarcasına taşın üstünde gezdirdi, evirdi çevirdi: 
"Bu muymuş? Bu muymuş?" diye dudak büker gibi yaptı. Sonra doğruldu. 
"Kim getirdi bunu da attı buraya? Günah değil mi? Ne biliyorsunuz bu taştabir 
şey olmadığını? Bizim gözümüze gözükm ez. Çocuklara gözüküder de, bize gö­
zükmezler. Çocuklar, melek saflığındadır da ondan. Ben kaldıramam, gelin, gelin 
de taşı yerine koyalım. Amanın başımıza bir iş gelir. Siz deli misiniz?"