için bunu yapacaksın. Bunun dönüşü yok artık. .. 
Kazanmak için elde kalan tek yol. Daha kahra­
manlaşacaksın. Buna hazırsak ne iyi... Değilse ... 
I. ERKEK (Bağırır.) Ölmeyelim demiyoruz ! Öleceğiz ! Anla­
dık. Ama niye ille ... 
il. ERKEK : (Keser.) Nasıl ölüneceğini seçen sen değilsin . Sana 
inanmış olanlann seçimi bu. Bunu hep unutmaya 
çalışmak niye? 
(Usanmış gibidir. Gider. Donla koltuğa oturur.) Artık 
hiçbir dene�e yapmayacağız. Gereği yok. Yat, 
uyu. Şafakla kalkar, işi bitiririz. 
I. ERKEK : Öyle mi dersin? 
il. ERKEK : Öyle. 
1. ERKEK : (Eğilir. Bacaklarına bakar. Sonra ötekinin bacaklarını 
göstererek) Donla bacakların çok bodur görünüyor. 
(Giysi yığınından bir örnek iki pantolon alır. Birini II. 
Erkeğe fırlatır.) Al, giy bunu!.. (Kendisi de elindekini 
giymeye başlar.) 
il. ERKEK :· Kadife ... 
I. ERKEK : Alayın gereği yok. Giy haydi. 
il. ERKEK : Yine mi başlıyoruz? 
I. ERKEK : Evet ... Belki ... Yani ... 
il. ERKEK : Bu kaçıncı deneme. Temelden yanlış. Denemeler 
bir çözüm getirmeye cek, biliyorsun ... Hani üşüme­
mek içinse ... (Pantolonu giyer.) 
1. ERKEK (Pantolonu iliklerken durur. Dalgın) O kadını sever­
dim. İlgim olan bütün öteki kadınlar içinde en çok 
onu severdim... Severmişim yan i... Şimdi anlıyo­
rum. Sanırım o beni çok sevmezdi. .. Gerçek bir 
kahraman olduğuma inanmazdı belki... Niye inan­
mazdı dersin? "Gerçekten inanmış mı, gerçekten 
inanmış mı?" Kendi kendine durmadan bunu so­
rardı ... Yani bana öyle gelirdi ... 
il. ERKEK : Kalp sektesinden gitmek olmaz. Ama ölüme en 
uysal bir biçimde peki, öyle değil mi?· 
94