tuğlaya oturtmuşlar. Acaba ona mı ağlıyor? (Şahende 
Hanım'ın yanına yaklaşarak ses/ice) Rahatsız olmaz­
sanız sizinle biraz görüşmek istiyorum. 
ŞAHENDE HANlM 
(Mendili gözünden çekip) Ne söyleyeceksiniz beye­
fendi? Söyleyece kleriniz şimdiye kadar söyledikle­
rinizi tekrardan ibaretse, kendinizi söylemek, beni 
de dinlemek külfetinden af buyursanız pek iyi olur 
zannederim. 
İHSAN BEY 
Mümkün mertebe anlatacaklarımı kısa tutmaya 
gayret edeceğim. Çünkü bugün sizinle şurada beş 
on dakika yalnız kalabilmek saadetini, çocukla 
ihtiyarın aynı zamanda sancılanmalar ı gibi bek­
lenmedik bir nimete borçluyum . Böyle bahtiyarca 
bir fırsat her zaman ele geçmiyor . Kayınpederim 
sizden hastalığını gizlemek için böyle hastalık bulı­
ranı zamanlarında mümkün mertebe sizi yanına 
uğratmak istemiyor. Ağrı kasılmalarıyla buruşuk­
ları artan çehresini ancak hizmetçilere göstermeye 
cesaret edebiliyor. İhtiyarın bu zihin uyanıklı ğını, 
bu idarelerini takdir ediyorum. Yalnız o zavallının 
yanıldığı çapraşık bir nokta, anlayamadı ğı önemli 
bir hakikat var. Sizin hayatınızın baharıyla kendi 
ömrünün kışına çiçekler açtırmak istiyor. Seralarda 
vakitsiz bahar görülse bile gönüllerde suni aşk yara­
tılması henüz görülmemiştir. 
ŞAHENDE HANlM 
Bugüne kadar kocamın ihtiyarlığından bir şikayetimi 
işittiniz mi? 
İHSAN BEY 
Hayır işitmedim, fakat bu mazlumluğunuzla önünde 
boyun eğerek bütün gençlik emel ve ihtiraslarınızı bu 
ihtiyarın bencilliğine kurban ediyorsunuz. 
ŞAHENDE HANlM 
O bana ait bir mesele. 
113