__   ------------------------------------------------------------------------^ Ac ımı Yat ıştıracak Küçük B
kaç kadeh viski ya da şarap yuvarlar; bilincimi, bana huzursuzluk vere n 
ve bir türlü de susmayan bir radyoyu kapat ır gibi kapatmak isterdim.  
Birkaç kere, gece yans ı elimde rak ı kadehi, annemin eskimi ş destesi yle
fal ıma bakt ım, "pasyans" açt ım. Birkaç gece de babam ın çok az
kulland ığı zarlar ını -her seferinde bunun son oldu ğunu düş ünerek-
binlerce kere attım, i yice sarho ş olunca ac ımdan tuhaf bir zevk ald ığım ı,
durumumu aptalca bir gururla kitaplara, filmlere, operalara la yık
bulduğumu hissederdim. 
Suadiye'deki yazl ık evde kald ığım bir gece, sabaha birkaç saat kala,  
gene uyuyamayaca ğım ı anlay ınca, deniz tarafındaki terasa karanl ıkta 
sessizce ç ıkt ım, bir ş ezlon ga uzand ım ve çam kokulan içerisinde,  
Adalar ın titreyen ışıkların ı seyrederek uyumaya çal ıştım. 
"Sen de mi uyuyam ıyorsun?" diye f ısıldad ı babam. Karanl ıkta,  
yan ımdaki şezlongda uzand ığını fark etmemi ştim. 
"Bu ara uyuyam ıyorum baz ı geceler," diye f ısıldad ım suçlulukla. 
"Merak etme, geçer," dedi şefkatle. "Daha gençsin. Ac ılar yüzünden  
uykusuz kalmak için daha çok erken, korkma. Ama benim yaşıma 
gelince hayatta pi şman oldu ğun şeyler varsa, sabahlara kadar yıldızlan  
sayarak bekliyorsun. Sak ın pişman olaca ğın bir şey yapma." 
"Peki baba," diye f ısıldad ım. Az sonra biraz olsun ac ım ı unutup 
uyuyakalaca ğımı anlad ım. Babamın o gece giydi ği pijaman ın vakas ını 
ve bende hep hüzün uyand ıran tek terli ğini burada sergiliyorum. 
Belki önemsiz buldu ğum için, belki de okurlar ın ve müze gezerlerin 
beni daha fazla küçümsemesini istemedi ğim için, o sıralarda al ışkanl ık 
edindiğim bir-iki ş eyi sizlerden saklam ıştım, ama hikâ yemizin 
anlaşılabilmesi için şimdi onlardan birini k ısaca itiraf edece ğim. Öğle 
tatillerinde sekreterim Ze ynep Han ım, kalabal ıkla birlikte yemeğe 
çıkınca, bazan Füsunlara telefon edi- 
 
2