saklayaca ğını (Zeytin vard ı akl ımda) söyledim, ama ne kadar dikkat ettiler? Burnu kesik resmedilmi ş at ı, 
Padişahımızın Üstat Osman'a verdi ği üç günün bitmek üzere oldu ğunu, Kara uzun uzun anlatt ı. Burun deli ği 
kesik atlar ın işaret ettiği şeyde ben ısrar edince, Kara, Üstat Osman' ın bir ipucu olarak bu atlar ı Zeytin'e 
bağlad ığını, ama h ırslar ımdan emin oldu ğu benden en çok şüphelendi ğini gözlerimin içine baka baka söyledi. 
İlk bak ışta buraya benim katil oldu ğuma inanmaya ve bunu kan ıtlamaya gelmi şlerdi, ama bana kal ırsa tam 
bu değildi geliş nedenleri. Yaln ızlıktan ve çaresizlikten de kap ımı çalm ışlard ı. Kap ıyı açt ığımda Kelebek'in bana 
doğru tuttuğu hançer titriyordu. Hem, kim oldu ğunu bir türlü ç ıkaramad ıklar ı alçak katil, eski bir dostun 
gülümseyi şiyle kendilerini karanl ık bir köşede s ıkıştırıp g ırtlaklar ını kesiverecek diye ödleri kopuyordu, hem 
Üstat Osman' ın, Padişahımız ve Hazinedarba şı ile anlaşıp kendilerini i şkenceciye teslim ediverece ği uykular ım 
kaç ırıyordu, hem de d ışardaki Erzurumi kalabal ığı maneviyatlar ını bozuyordu. Bu tela ş içinde benim dost 
olmam ı isterlerdi. Ama Üstat Osman, onlara bunun tam tersini söylemi şti. Şimdi, en içlerinden diledikleri gibi, 
bunun tam tersinin do ğru olduğunu onlara incelikle göstermeliydim. 
Büyük üstad ın yan ıldığını, bunad ığım söylemek Kelebek'i hemen kar şıma almak demek olacakt ı. Çünkü 
elindeki hançer ile z ırhımı dövmekte olan kelebek kirpikli güzel nakka şın buğulu gözlerinde, gözdesi oldu ğu 
büyük üstada duydu ğu aşkın solgun alevlerini hâlâ görür gibi oluyordum. Gençlik y ıllar ımda, bu ikisinin, ustayla 
çırağın yak ınlığı, diğer nakkaşlar aras ında aşırı kıskançl ıkla iğnelenirdi, ama bunlar ald ırmaz, herkesin önünde