«Aynı dam altında toplanışımız, 
«Maziyi hasretle her anışımız... 
«İsli bir lambanın kör ışığında 
«Koynuna gölgeler gömülen oda 
«Dinlerken soluyan nefesimizi, 
«Başka başka hisle ayırır bizi: 
«Annem gençliğini içten yâd eder, 
«O eski günlerim ne günlermiş der, 
«Tam sekiz yıl evvel can veren babam, 
«Gözümün önüne gelir her akşam! 
«Kardeşim: Kafesten geceye dalar, 
«Kim bilir onun da ne elemi var? 
«Ben, beni terk eden, beni aldatan, 
«Bir sonu gelmeyen kâbusa atan 
«Kadının yaşarım hâtırasını; 
«Gönlüm tutuyorken hâlâ yasını 
«Maziyle uğraşan vuran dövüşen 
«Gururum kırılır... Lâmbadan düşen 
«Işıkta görürüm onun yüzünü, 
«Yeniden yaşarım her eski günü! 
«Boynuma dolanır sanki kolları, 
«Uzun kirpiklerle o anda yarı 
«Kapanan gözleri: Seviyorum, der!.. 
«Arzuyla tutuşup kalbimde bir yer: 
«Söyle beni neden bıraktın? derim, 
«İçimden kahrolur ölmek isterim!. 
«Bir azap akarken heyecanıma 
«Uzanan kollarım düşer yanıma; 
«Önümden kaybolur o yavaş yavaş!. 
«Gönlüme dökülür iki damla yaş.. 
«Bu böyle giderse öleceğim ben!. 
«Emin ol kardeşim o yanımdayken 
«Ne böyle elemli, ne de bîkestim!..» 
«Artık ağlıyordu, sözünü kestim, 
«Dedim ki: Üzülme, derdim senden çok, 
«Benim annem de yok, sevgilim de yok!.» 
124