216 
 her zaman insanlığın faydasına çalışmamış, insanoğlu onu amaçlarına uygun, insanoğluna zarar 
verecek, onun bekasını tehdit edecek şekilde de kullanılmıştır. Oysa bilim i nsanın yeryüzündeki 
ilk nefes alışından beri insana hizmet eden, insanı ve soylarını yaşamda tutan en önemli unsur 
olmuştur. Ahlaklı ve vicdanlı ellerde hayat veren bilim, ahlaksız ve vicdansız ellerde ise en 
acımasız silah olmuştur. Uzakları yakın eden, g özle görülemeyecek kadar küçük nesneleri 
görünür kılan, insanlığa başka gezegenlerde bile yaşam hayalleri kurduran bilim, an gelmiş en 
yakını bile uzak etmiş, nesilleri ortan kaldırmıştır. Bugün neredeyse hepimizin cebinde olan 
telefonlar en uzaktaki yakın larımızın sesini ve hatta görüntüsünü bize ulaştırıyor ise bu bilim 
sayesindedir. Yine Japonya’da Hiroşima’da, Nagazaki’de, Rusya’da Çernobilde binlerce 
insanın ölümüne ve amansız hastalıklara yakalanmasının nedeni de bilimdir, bilimin 
getirdikleridir. Bu nedenle bilim yanlış ellerde felaket, acı ve mutsuzluk, doğru ellerde ise umut, 
mutluluk ve huzurlu bir gelecek demektir.  
İçinde bulunduğumuz ve adını bilim çağı olarak adlandırdığımız dönemde atomun 
içinde neler var onlar incelenmekte, mikro boyuttan nano  boyuta inilmektedir. Göktaşlarında 
yaşam kırıntıları bulunurken, yeni DNA formları keşfedilmektedir. Doku ve organların bazıları 
başka canlıların vücutlarında üretilebilmekte ve hastalara nakledilmektedir. Hücreleri kullanan 
doku yazıcıları ile kas dokusu  laboratuar ortamında basılmaktadır. Bakterilerin bile içinde 
yaşayan nanobakterilerin varlığı keşfedilmekte ve hatta imkânsız denen gerçekleştirilmekte, 
örneğin ışık durdurmanın yolları bulunmaktadır.  
Artık çok net bir şekilde anlaşıldığı üzere; bilim ger ek sözlü ve yazılı gerekse fikri ve 
düşünsel kazanımların birikmesiyle varlığını sürdürmektedir. O halde bilim nesillerin her 
alandaki birikimleriyle gelişmekte ve ilerlemektedir.  
Asla unutmamalıyız ki dünyanın henüz küçük bir kara parçasından ibaret olduğ unun 
zannedildiği, ışığın hangi melek tarafından üretildiğini, baş ağrısını kafatasını delerek tedavi 
edildiği dönemlerimiz vardı.  
Bilimsel çalışma üç değerli adımdan oluşur. Bunlar: Umut, kararlılık, çok çalışma. 
Snyder, Rand ve Sigmon’a göre umut: amaçla rı olan bireyin başarıya ulaşmak için yollar 
olduğuna inanması ve bu yolları kullanmak için motivasyonunun bulunmasıdır. Böylece 
umut=yollar, amaçlar ve motivasyon olarak tanımlanabilir. Umudu olan bir birey kendi kendine 
“Ben bu amacı başaracak bir yol bu lacağım, en az bir yol belki birçok yol üreteceğim, ben bunu 
yapabilirim, beni bunu yapmamdan alıkoyamazlar” diye düşünecektir.  
Tüm dünya vazgeç dediğinde umut haykırır tekrar dene diye. Yaşanan gün nasıl olursa 
olsun,  beklenen  gün her zaman daha güzeldir!  Çünkü geçmiş kayıplarla, gelecek umutlarla 
doludur!  
Bilim insanlarının karşılarına zaman içinde imkansız diye düşünülen işler, projeler 
çıkabiliyor. Kağıt üzerindeki tüm verilerin, ‘aklın yolunun’, bu iş olmaz dediği vakalar ile 
karşılaşılabiliyor. Böyle zamanlarda görüyoruz ki umut olmadan bir şey yapamıyoruz. Umut 
gözümüzü körelten önyargılarımızı bizden uzaklaştırıyor. Ve umut ile birlikte yepyeni bir 
strateji ortaya çıkartabiliyoruz. Peki umut da nereye kadar? Umudunu kaybeden bir bilim insanı 
ilk olar ak amacına ulaşmak odağını kaybeder. Umutsuz olduğumuz için kaçan fırsatların yanı 
sıra, düşük veya yüksek beklentilerimiz de ümidimizi gerçekleşmekten alıkoyabilir. Gerçek 
olmayan umut da bizi en az umutsuzluk kadar hüsrana uğratabilir. Çok fazla umudun h ayal 
kırıklığı yaratabileceği düşünülürken University of Kansas Lawrence’dan RickSnyde umut bir 
bilişsel düşünce yaklaşımıdır teorisini ortaya atmıştır. Bu teoride umut: Kendine hedef koyma, 
bu hedeflere ulaşmak için yollar inşa etme, hedefe ulaşmak için y etkin olduğuna inanma.