11 Adam bize iyilik, biz ona kötülük ettik,11 dedi. "Vanp da 
yanına ne diyelim? Beğendin mi sana yapbğınuzı? Erkeklik de­
diğin böyle olur işte. Biz adamı böyle soydururuz mu diyelim. 
Vazgeç! Görünmeden ona, çeker gideriz şuna aşağı.1 1 
M em ed: 
11Ben ne deyim," dedi, /#Ben ne deyim Kerimoğluna ." 
Yatbklan çukurd an doğruldu. Çadıriara doğru yöneldi. 
Kerimoğlunun çadınndan bir gürültü, çığırtı, bir hayhuy geli­
yord u. Çadırın kapısını açb. Bir iki kadın, Kerimoğlunun kanlı 
başını bir leğene eğmişler yıkıyorlar dı. Hem yıkıyor, hem bed­
dua ediyorlar dı. 
M em ed: 
11Kerimoğlu Ağa," diye seslendi, bütün başlar kapıya çev­
rildi. Memedin içinden, hiçbir şey söylemeden kaçmak geçti. 
Ama kaça madı. 
"Ağa," diye kekele di. "K us ura kalma . Böyle olacağını bil-
miyor duk." 
Döndü, koşmaya başladı. 
Arkası nda, Kerimoğlu bağınyor du: 
11Akşam yemeğini yemeden gitmeyin oğlum. Gitmeyin ... " 
Cabbann yanına geldi. 
/#Haydi kalkın," dedi. "Kalkın da gidelim . Burada daha 
fazla kalamayaca ğım. Şu adama bir yüreğim yanıyor ki ... Parça 
parça oluyor ... " 
Cabbar ayağa kalkb: 
"Ne gelir elden," dedi. "Oldu bir kere ... " 
Memed, içini çekti: 
"Şu Deliyi öldürmeliydik," dedi. 
Ca b bar: 
"Onu öldürmek kolay değil Memed," dedi. "Çok it adam. 
Yoksa ben ... Ben onu öyle bırakır mıydım !.." 
M em ed: 
/#Kurşunu yedikten sonra ne yapabilird i?" 
Ca b bar: 
''Yemezdi ki kurşunu," dedi. "Onun gibi bir adamı hiç gör­
medim." 
Recep Çavuş: 
195