parmağım m ı, bütün bir hayat ım m ı kar ıştırırken, o yaralardan ve zevkten yar ı mest olmu ş bir şekilde dünyan ın 
nereye gitmekte oldu ğunu yar ı aç ık tek gözüyle kolluyor, arada bir ellerinin aras ında zarafetle tutup bir resmi 
seyreder gibi hayranl ıkla seyretti ği yüzüme, hemen sonra Mingeryal ı bir fahişenin yüzüymü ş gibi bakabiliyordu. 
Zevk an ında, Iran ile Turan ordular ının birbirlerine giri şini gösteren efsane resimlerin k ılıçla ikiye bölünen 
efsane kahramanlar ı gibi ç ığlık atmas ı, att ığı çığlığın bütün mahalleden duyulmas ı korkuttu beni. Ama kam ışı 
tutan elinin Allah' ın doğrudan emriyle hareket etti ği en yüksek ilham an ında bile bütün sayfan ın endam ve 
istifini hesaplayabilen gerçek üstat nakka ş gibi, Kara da en heyecanl ı olduğu zaman bile akl ının bir köşesiyle 
âlemdeki yerimizi denetliyordu hep. 
"Baban ızın yaralar ına merhem sürüyordum, dersin," dedi nefes nefese. 
Bu söz, hayat ile ölüm, yasak ile Cennet, çaresizlik ile utanç aras ındaki darbo ğaza yerle şen aşkımızın 
yaln ızca rengini olu şturmad ı; mazereti de oldu. Ondan sonraki yirmi alt ı yıl, yani bir sabah kuyunun yan ına 
düşüp kalpten ölü şüne kadar sevgili kocam Kara ile hep ö ğle vakti, kepenklerin aras ından odaya bir güne ş ışığı