Azizim, 
Siz vicdanımca mazur görülebilir ve bagışlanabil irsiniz, 
lakin kanun gözünde mahkumsunuz. Ben o kanunun hüküm­
lerini harfiyen yerine getirmeye memur, bu yüzden sizi tevkif 
etmeye mecburum. İki ateş arasında kalan, savaşan bir asker 
gibi vazifemle vicdanımın tehditleri ortasında sıkıştım. Vazifeme 
itaat, vicdanımı dinlemekten önce gelir. Çünkü maalesef henüz 
insanlık, vicdanların yarattıgı kanunlarla idare olunacak kadar 
ilerlemedi. İlerleseydi hapishaneler okul olur, hiçbir kuman­
dan maiyetine vur emrini veremez, insanoglu silahıyla insan 
kardeşine nişan alırken kurşunu nereye sıktıgını düşünür , insan 
evlatl arının kolları, bacakları, vuranlar ve vurulanlar için de in­
sanlık bakımından bir utanç olan kele pçelerden, bukagılardan 
kurtulurdu. 
Bugün vazifem geregi, iffetsiz, hırsız, serseri bir kızı tutuk­
lamaya mecbur kaldıgım zaman, bu zavallının bodrumda 
açlıktan can çekişen bir kardeşçigi bulunması ihtimalini düşü­
necegim. 
Vazifeme sadıgım. Fakat vicdanımı da çignemek istemem. 
Kanun sizi tevkif etmemi emrediyor ... Vicdanım serbest kalma­
nızı ... Her ikisine de saygımı göstermek için şimdi ilgili makama 
istifa mektubumu takdim ediyorum. 
Her hüküm et adamı benim gibi kanundan aldıgı emri men­
faatinden ziyade vicdanıyla ölçerek uygulamayı bilseydi, bu 
kadar uzun müddet ve hôlô kötülük galip, fazilet maglu p ko­
numunda kalmaz, insanlıgın azan yaralarından çogu kapan­
maya yüz tutardı. 
122 Eski Polis Komiseri 
Şinasi 
Heybeliada 16 Şubat 1919