Arif Saim Beyin onu günlerdir ne biçim beklediğini, nasıl 
öfkeden deli divaneye döndüğünü, gelir gelmez ona bütün ay­
rıntılanyla anlatmışlard ı. 
"Ne oldu böyle sana Yüz başı?" diye tepeden, alaylı konuş­
tu Arif Saim Bey. "Seni gözleye gözleye gözümüz dört oldu. 
Duyduk ki muhterem Yüzbaşım, zatını İnce Memed esir almış, 
sen de Anacık Sultam ona teslim ederek camm ve şerefini, ne 
kadar kurtarab ilmişsen kurta rmış sın. Duyduk ki, bu yaşlı kal­
tağa borçluymuşsun hayatım. Bari onu rahat getirebildin mi, 
ineitmed en ?" 
"Çok yaşlı efendim." 
"Şimdi nerede o orospu?" 
"Aşağıda, nezarette ." 
"Bari kuştüyü döşekler serdin mi hayatım borçlu olduğun 
o ihtiyar orospuya ." 
"Çok hasta efendim." 
"Bari doktorlar , büyücüler götürdün mü o vatan haini bü­
yücüye?" 
"Ölecek diye korktum efendim. Ölecek de onu zatımza 
ulaşhramayacağım diye kork tum." 
"Demek korktun ha," diyerek acı acı güldü Arif Saim Bey, 
ayağa kalktı, odanın içinde gitti geldi. Ortada dimdik durmuş 
kalmış Yüzbaşıyı durarak tepeden tırnağa süzdü . 
"Git, şimdi getir bana o orospular sultaruru," dedi, ağzın­
dan çıkan her söz bir yılan ıslığı gibiydi. Yüzbaşı ürperd i. 
Biraz sonra Anacık Sultam iki candarma koliarına girmişler 
getirdiler. 
"Bırakın onu." 
Candar malar , Anacık Sultanın kolundan çıktılar , kadın, on­
lar kolundan çıkar çıkmaz yere sağılıverdi. Yüzü sapsanydı, 
dudaklan buruşmuş, gözleri çukura kaçmış, avurtları çökmüş­
tü. Yerden, ayağa kalkmak için çabalıyor , duvarlara tutun uyor, 
ellerini döşemeye bastırıyor , yarondaki sandalyaya yapışı yor, 
bir türlü ayağa kalkamıyordu. 
"Kaldırın şunu ve ayağa dikin ve de koluna girin. Ali On­
başı, sen!" 
511