Ayrıca, Günseli’yi düşünerek işimi zorlaştırmamalıyım.
“Düşünce: kara. El: yatkın. Zehir: gerektiği gibi. Zaman:uygun. Tam mevsimi; gören yok. Ey tabancalı adam! Bitirişini.”
Adımların yaklaştığını duyuyorum. Kapıyı açıp her an
içeri girebilir. Elinde tabanca olduğunu biliyorum. O elinicebine atıp, çıkarmadan biliyorum. Elimi, ayağımı yerindehissediyorum. Kapıyı araladığı zaman hazır olmalıyım.Kendimi kaybetmemeliyim. Bir trajedi havası vermemeli-yim. Krilov gibi döneklik etmemeliyim. Bu, daha öncekile-re benzemez. Hata yapmamalıyım. Hayatımda ilk defa birkesinlik ve bütünlük göstermeliyim.
Son sözü söylemeliyim. Eski sözlerim gibi kalabalık ve
boşuna olmamalı.
Bu defteri Günseli’ye göndereceğim. Durumumu öğrenir-
se boş yere üzülmez.
Bu gece iyi uyumaya çalışacağım. Yarın sabah bu defteri
bitireceğim. Ondan sonra, benim için artık kimse kötü dü-şünemeyecek.
Bu defteri bir temenniyle, gerçekleştireceğim bir temen-
niyle kapatacağım.
30 Nisan
SELİM IŞIK: 19...’de N. kasabasında doğdu. Babası memur-
du. Annesi lise mezunuydu. Doğduğu sırada kasabadaelektrik yoktu. Gaz lambası ışığında, sabaha karşı dünyaya
700