604 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
ateşledi. Sacı ocağın üstüne koydu. Elif de büyük leğene yanın çuval unu boşalttı 
yuğurmaya başladı. Onu yuğurduktan sonra geriye kalan yanın çuvalı da leğene 
boşalttı. Onu da yuğurdu. 
Meryemce hep durmuş onu seyrediyordu . En küçük bir kıpırdanışta da bu­
lunmuyordu. Elif hamuru açmaya başlayınca geldi, ocağın başına oturdu, evreci 
eline aldı, Elifin kızgın sac üstüne serdiği yufkayı çevirmeye başladı. 
Ortalığı keskin, iç açıcı, acıktıran bir pişmiş yufka kokusu aldı. 
Hasan dayanamadı, üçüncü yufkayı sacın üstünden aldı, elinde tuttuğu çöke­
lekle soğanı sıcak yufkanın içine sardı dürüm yaptı. 
E lif: 
"Ummahan sen de çökeleklen soğan al da gel. Ali sen de. Anama da azıcık 
yağ getir." 
Herkesin elinde bir dürüm vardı. Acıkmışçana yiyorlardı. 
Meryemce sevgiyle bir iki kere gelinine baktı, sonra bundan pişman olup vaz­
geçti. 
Tekmil hamur yufka olup bittiğinde gün akşam oluyordu. Meryemce de Elif 
de kan ter içinde kalmışlardı. Üstlerinin unlarını çırpa çırpa kalktılar. 
Meryemce her şeyi anlamıştı, bu yüzden gelinine hiçbir şey sormadı. "Bu ka-
dar yufka ne olacak?" demedi. 
Hasan geldi, yufka yığınının yanında durdu: 
"Aboooov!" diye bir şaşkınlık çığlığı kopardı. "Boyumdan da büyük." 
Oğluyla gelininin şu yaptığı insanlığa hiç yakışmazdı, ama Meryemce onu­
runa yedirip onlara tek sözcük bile söylemiyordu. Yalnız şu işi nasıl yapacaklar, 
diye içinde bir merak bekliyordu. Yufkaları seleye koydular ve seleyi damın orta 
yerine astılar. Meryemce bu işi gözlerini kırpmadan izledi. 
Yatsıya kadar hiç kimsenin ağzını bıçaklar açmadı. Çocuklar bile konuşmadı­
lar. Yılgın, kederli orada, köşelerinde kalakaldılar. Bir şey, bir kötülük olduğunu 
seziyorlardı, ama anlamıyorlardı. 
Elif yataklan serdi. Yatağa ilk önce Meryemce girdi. Arkasından Ummahan, 
onun arkasından da Hasan. Üçü, oldum olası bir yatakta yatarlardı. 
Uzun bir süre, karşı karşıya oturup kıpırdamadan orada durdular kaldılar. 
Sonra, Ökkeş Dağkurdunun kaçıp köyde kalmış horozu ötünce ikisi de ayağa 
kalktı. Ali vardı, anasının soluğunu dinledi. 
"Anam uyumuş Elif," dedi kulağına. 
Meryemce bunu duydu, içinden geçirdi: 
"Sen uyumuş bil, boyu devrilesi Uzunca Ali. Yediğin her bir boku birem bi­
rem biliyorum. Allah ya sana verir, ya da bana ... "