1 
atın dizginini çektiler. At başını havaya dikti, ağzından kurumaya yüz 
tutmuş bir iki parça köpük saçıldı. 
Çizmede yol yol kanlar kuruyor, köpükler kuruyor, toprağa şıp 
şıp damlayan kan azalıyordu. Adamın ko�ı birkaç kere daha gerildi, 
atın başı dikildi. Sonra adamın başı kopmuş gibi göğsüne düştü. Yeşil 
sinekler, sarı yağmurun ışıltısında yüzlerce çaktılar söndüler, çaktılar 
söndüler. Bir çelik yeşili çağıldadl. Tozdaki kanın gölgesinde söndü­
ler. Derviş Bey ötedeki adamlarına bir işmar etti. Adamlar koşarak 
merdiveni telaşta indiler, kıpırtısız atiıyı atından indirdiler; Adamın 
elleri dizgiiıe keneclenmişti. Ellerini açmak, dizginden ayırmak güç 
. oldu. Çizmeterindeki kan donmuşru. Şalvarından aşağı süzülen, karı­
şan kan donuyordu. Şimşek yeşili çakan sinekler kanda donuyorlardı. 
"Sultan Ağa, Sultan Ağa!" 
Donmuş, uyurgezer adamı yanaşmalar içeriye taşıdılar. Merdiven 
başında ıslak yamçısını üstünden aldılar. Yamçı.nın altın<4n bir Ala-. 
man filintası çık�ı. Koşar koşar fışeklik bağlamıştı bedenine. Sol kalça­
sına, aşağılara kan birikmiş, donmuştu. 
Derviş Bey koşarak indi, adamı alt basamakta karşıladı : 
"Yukarı, yukarı," dedi. "Hemen soyun adamı. Sonra danine ya-
rasına baksın." · 
Yukarda adamı soydular, Çay içirdiler. Nine onun yarasını buldu, 
temizledi, yakıladı. Bu ara adam iri gözlerini açtı. Gözleri kömür kara­
sı, simsiyahtı. Kirpikle�i kıvırcıJc., çok uzundu. Gözl .ei'i, kirpikleri çok 
�ıklıydı. Islak kara saçları kıvrılarak alnına dökülüyordu. Uzun yüzü, 
çukur çenesi, çok uzun parmakları, upuzun boyu Derviş Beyde bu 
adama karşı bir saygı uyandırdı. Bir de çok merak etti. Bir yaralı kuş 
gibi bir gece yarısı gelip de kapısına konan bu adam kim olabilirdi? 1 
"Sultan Ağa, Sultan Ağa! O iyi insanlar ... O iyi insanlar ... İyi 
insanlar ... Sultan Ağa!" 
Adam birkaç sözcük de söyledi. Dişleri biçimli, sütbeyazdı. Du• 
dakları soluk yüzünün ortasında pembe, dolgun, biçimli, tazeydi. Bir 
Çocuk dişi, dudakları gibi. Dili bir hoştu. Çok uzak güneyin, güney­
doğunun diline ça,lıyordu. Güneş ve yağmur kokuyordu; Yağmurda, 
, gUn�te yanmış kuru ekin sapı kokusu geliyordu adamdan. "Sultan Ağa, Sultan Ağa! İştehöyle ... " 
Adam sı cağı bedeninde duyunca gevşedi, uyiıyordu. Temiz, sa-
, ' . 
9