30 
Dağlardan, ormanlıklardan çok hızlı yürüyerek A vşarlara 
gelmişler, büklüğün içine saklanmışlardı. Uzun, tozaklamış 
mor kamışlar esen ince yelde ırgalanıyorlar, bulutsuz gökte 
kuşlar, buradan Akdeniz üstüne küme küme uçuyo rlardı. İnce­
cik bir otta da bir arı kadar küçük ak bir kelebek kanatlarını 
açıp kapayarak dinleniyordu. Yorulmuş bitmişlerdi. Bir türlü 
de onları uyku tutmuy ordu. Kasım hep konuşuyor, Memed 
onu dinlemiyo rdu. Derin düşüncelere dalmış, kendi içine gö­
mülmüş gitmişti . Kimi zaman o çelik ışıltısı geliyor gözlerine 
oturuyor, ayağa kalkıp yöreyi dinliyor, başında bir sarı ışık yu­
mağı saçılarak şavklanıyor, toprağa pul pul sağılıyordu. 
Kararsız dı. Bumuna çürümüş ot, kamış kökü, saz, çürü­
müş su, bataklık kokusuyla birlikte portakal çiçeklerinin, Sey­
ranın güneşten yanmış bacaklarının, dik memelerinin kokusu 
güneşe, sıcağa karışmış geliyordu. Bataklık soluklanıyor, uğul­
duyor, toprak saliamyordu dünya her soluk alışta . Önce Seyra­
na gitmeli, onun sıcacık koynuna girmeli, gamzeli, gülerken 
sevgiden, sevecenlikten insanı çıldırtan yüzünü görmeli, karşı­
sına oturmalı, gözlerini kırpmadan kıyamete kadar onu 
seyreylemel iydi. Seyran böylesi durumlarda hiç konuşmazdı. 
O da durur, hiç konuşmadan ona öylece bakar kalırdı. Onu bir 
kere daha görsey di... Belki gideceği yerden bir daha hiç döne­
mezdi. Seyranı görmeden ölmek ölümden de beter di. Portakal 
kokuları, Seyranın güneş kokusu elle tutula cak gibiydi. Yöre­
sindeki her şey silinmişti. Bataklık, dünya, Kasım, küçük kele-
622