irinin sıcak lığını, varlığını hissetmenin,  sabahın  tazel iğini paylaşman ın bir anlamı  vardı,  rüzg­
ârı, sisi, yağmuru...  bir yağmur  damlas ı düştü yüzüne.  Hızland ı. Gökyüzünü,  nereden  çıktığı 
belli olmayan  kapkara  bir bulut  kaplamı ştı. Belli ki bastıracakt ı birazdan  sağana k. Koşmaya 
başlad ı. Eve vardığında  hem  terden  hem  de yağmu rdan  sırılsıklamdı.  Kapıcının  kapı tokmağ­
ına sıkıştırd ığı gazeteyi aldı, eliyle cebind e anah tarını  ararken  şöyle bir göz attı ilk sayfaya.  Alt 
sağ köşede  az yer tutan  haberin  yazı başlığ ını heme n seçip  ayırdı  gözleri. Işık söndü.  Otomat­
iğe tekrar bast ı, ka pı önü a ydınl anınca, merdiv enler e çöküp okudu.
Erzincan'd a acılar  hiç dinmi yor. TERÖR İSTLER  BU KEZ  DE BAŞPINAR’DA  Fırat'ın üst­
ünde çalışan  feribotu  yaktılar.  Vali söyleyebilece ği her şeyi söylemi ş ama  ikna edememişt i 
ekibi.  “Korkma yın, onlar yapaca kların ı yaptılar.  Uzun  süre gözükmezler  artık ortalarda,  bir 
suç işledikl erinde  bir süre  yeral tına iniyorlar  yakalanmamak  için.  Siz de bu arada  bitirirs iniz 
monta jı,” demişt i. Dinl ememişl erdi.  O kadar çok şey duymuşlardı  ki, gözl eri gerçekten korkm­
uştu. Mon taj ekibin in başındaki  adam  Başp ınar'da  bile kalmak  istememiş,  o gece ne pahas ına 
85