müştü. Memed başını tüfeğine dayayıp oturmuştu. Düşünü­
yordu. Alnı kırışık içinde kalmıştı. 
İkindine doğru köyde hafif bir canlılık görüldü. Önce bir 
horoz gübreliğin üstüne çıktı, kanatlarını çırparak öttü. Horo­
zun yeşil, kırmızı, mor tüyleri yağlı yağlı ışıldıyordu. Sonra kö­
pekler havlamaya başladı. Arkasından insanlar da evlerinden 
çıktılar. Oraya buraya birikişmeye başladılar. Bir homurtu boy­
dan boya köyü dolandı: 
"Adam olmuş da ... " 
"Adam olmuş da dağın İnce Memedi." 
"Sefil İbrahimin oğlu." 
"Adam olmuş da Abdi Ağamızın tarlasını dağıtıyor. " 
"Boyuna bak, boyuna şunun." 
"Gören yedi yaşında çocuk sarur." 
"Sümsük." 
"Tüfeği bile götüremiyor. " 
"Eşkıya olmuş da ... " 
"Eşkıya olmuş da köy yakıyor. " 
"Eşkıya olmuş da babasının malı gibi ... " 
"Babasının malı gibi bizim Ağamızın tarlasını, öküzlerini 
dağıtıveriyor. " 
"Adam olmuş da ... " 
"Ağamızın kapısında yallanırdı it gibi." 
"Daha düne kadar." 
"Sefil İbrahimin savsak oğlu ... " 
"Çalımınd an da yanından geçilmez." 
"Savsak domuz." 
"Elin kızı da onun yüzünden çürür." 
"Çürür mahpusanelerde ... " 
"Hatçe çürür." 
"Bak hele bak!" 
"Çakırdikenliği de yaktırdı ! Çift sürenlerin ayaklarını di-
ken yemesin !" 
"İncinmesinler !" 
"Bak hele bak!" 
"Gelmiş köye, Abdiyi öldürdüm deyi kabarır." 
"Ağamızı ... " 
331