KADERİN CİLVESİ 
iki genç ahunun yanında ben çatal çutal boynuzlu ihtiyar bir 
geyik gibi kalıyordum. 
Bu boynuzlu deyimi üzerine üçümüz de adeta halden anlar 
bir tavırla gülümseyerek birbirimize baktık. 
Şadi Bey de boynuzlarını itiraf ettikten sonra bizim için 
alnımızın üzerindeki ağırlıklardan artık sıkılmaya gerek var 
mıydı? Kimden utanacaktık? Güzel kadınlardan hediye bu boy­
nuzların gölgesini başlarında hisseden erkeklerin hepsi Şadi Bey 
kadar insaflı olabilselerdi o çirkin deyimi yadırgamazdık. 
Kaynanam benim susmasını emreden kaşlarımın çatıklığı­
na hiç önem vermeyerek yine söze atıldı: 
— 2sn îra uoynüzlu deyiminde Sis ~-ir !e7 anlamam- Bu 
benzetiş neden kinayedir acaba? 
Ceylânın boynuzları varmış neden? Tabiatın bu hakareti­
ne neden uğramış? Karısı üzerine hiyanet mi etmiş? Dişisinin 
günahından dolayı mı geyik boynuzlanmış? Aman Allahım 
hayvana bu ne iftira? Öküz boynuzluyum diye hiç kederlenmez. 
Çünkü o bütün ineklerin kocasıdır. Doğrusu bu öküze de boy-
nua yaraşır. İşte bazı erkekler de böyledir. 
Kaynanamın bu kirli felsefesi Şadi Beyin gamlı suratının 
tuhaf bir gülümseme ile buruşturdu. Kocakarı bu ahlâksızca il­
hamlarının coşkukuluklarıyla boynuzun her erkek için o kadar 
kederlenecek bir şey olmadığını anlatarak besbelli üzgün misa­
firi teselliye uğraşıyor, bu çatal çutallarm kadına düşkünlüğün 
alınlarda nemâ bulan bir sürü belki de bir mükâfatı olduğunu 
bildiriyordu. 
Bu türlü teselli misafire boynuzdan daha ağır gelmiz olma­
lı ki, kocakarının ağzını kapatmak için söze kendisi atıldı: 
— Oda kapısına kulak verdim, içerde hiddetli sesler duy­
dum. Hiç de nazikçe olmayan bu konuşmadan yüreğime bir ür­
küntü geldi. Nedir bu çekişme ? İki erkek aralarında bir kadını 
mı paylaşamıyorlar? 
Bir yumrukta kapıyı açarak selâmsız sabahsız içeriye giri-
vereyim mi? Yoksa izin isteyerek tık tık ile medeniyetin gerek­
lerine mi uyayım? 
Bulanık bir düşünceden sonra nihayet medeniliği barbar-