Orta Direk 211 
Kulağına eğildi: 
"Seferin küçük avradı bilirsin bizim dayının kızı olur, bizim avrada söylemiş. 
Kimseye söyleme bunu. Aniadın mı iyice7" 
Durdu. Bir an aralannda sessizlik oldu. 
"Bu yıl değilse, gelecek yıl, ben onu yıkarım Halil Emmi. Ama köylü korku­
yor. Bir kere gözünü korkutmuş ki köyün. Arkasına gelince hep benimle birlik. 
Yüzüne gelince hep ondan oluyorlar. Ağızlarını açamıyorlar. Duydun mu dedik­
lerimi Halil Emmi? Arkasını dayamış partiye. Sizi asanm, astırınm, seferberlik 
ilan ederim deyince inanıyorlar. O devirlerin geçtiğini öğretemedim, anlatama­
dım gitti, Halil Emmi! Bak sen bile korkuyorsu n. Tir tir titriyorsun." 
Koca Halil derinden bir aaah çekti: 
"O beni köylüye parçalatır. Haklan da var. Var güzel Taşbaşımın oğlu. Var. O 
bilmez. Bilmez pamuk zamanını. Netsen neylesen köylü beni bilir. Ben geç koy­
dum köylüyü." 
Ellerini elinden çekti, dirseğine yapıştı: 
"Senden bir İsteğim var. Beni kurtarmak için yalan söyleme. O Sefer olacak 
pamuk zamanını bilir deme. Bilemez o. Ben bile geç koydum. Döngele şaşmaz 
pamuk zamanından. Ben şaşmam. Gün şaşar, saat şaşar, ben şaşmam. Beni böy­
le, doğru dosdoğru kurtarabilir misin köylünün elinden? Beni beş para etmeden. 
Bir ayağım çukurda, beni bilmez diye rezil etmeden kurtarabilir misin? Bile bile 
yaptı Halil Emmi diyerekten ... Beni parçalatır o. Olmazsa astım o. Onda yalan, 
onda dubara çok. Oyun çok onda. Şimdi de avradı seni kandırmış, pamuk za­
manını bilir diye. Onu da elimizden alacak. Aniadın mı yiğit Taşbaşımın safça 
oğlu? Dediğimi bir iyice duydun mu? Gözümün yaşına bakmaz o." 
Taşbaş öfkeyle: 
"Gördün mü işte," diye umutsuz bağırdı. "Senin gibi Yemen görmüş, ömür gör­
müş bir adamın bile yüreğinden söküp alaınıyorum onun korkusunu. Halil Em­
mi, kimseyi astıramaz o gayrı. Yalan yere elini kolunu bağlataraktan askere gön­
dermez. Köylü de sana hiçbir şey yapmaz. Seferberlik çıkaramaz bir başına o. Ye­
mene de kimseyi gönderemez. Yemen yok. Yemen kalmadı Halil Emmi. Korkma." 
Koca Halil bitkin bir iniltiyle: 
"Suçluyum yavru, suçum büyük, benim akıllı oğlum. Yaktım köylüyü. Beni 
parçalasınlar." 
Taşbaş acımaklı, onun sakalım okşayaraktan, derdini anlatamama nın kede­
riyle, çaresiz: 
"Halil Emmi o senin döngeleni bekler mi hiç? İşine geldi de bekledi. Korkma 
Halil Emmi, suç yok sende." 
Koca Halil, onu dirseğiyle, kendinden umulmazcasına, sertçe iterek dikeldi. 
Sesi toklaştı: