gram geliyormuş. Bir taşra kasabasında, ebe eliyle doğan bir
çocuğun ağırlığının gramına kadar tespit edilmiş olduğunainanamıyorum. Zaten Selim de, bu miktarı ona kimin söyle-diğini ve bu sayının nereden aklında kaldığını bilmiyor. Tartıişleminin, bir kasaba götürülerek yapılmış olabileceğini ilerisürüyor. Ben pek ihtimal vermiyorum. Kasaba götürmüşler-se, herhalde çıplak olarak sokağa çıkarmamışlardır. Bu du-rumda da, ya kundağıyla tartmışlardır ki, o zaman verilen sa-yının net değil brüt olduğunu kabul etmek gerekiyor; ya daSelim’i kasapta soymuş olabilirler. Temizliğiyle bilinen Mü-zeyyen Hanımın buna razı olması ve açıkta çengellere asılıetlerin çevresinde sineklerin uçuştuğu bir kasap dükkânında,soğuk bir sonbahar günü Selim’in çıplak bırakılıp pis terazi-ye konulması, bana uzak bir ihtimal olarak görünüyor.
Başparmağını emmesinin de yalnız Freud açısından yo-
rumlanmasını eksik buluyorum. Selim bile, bu hareketindebeslenme içgüdüsünün önemli bir payı olduğunu düşüne-rek, bu stanzanın ilk taslağında, şu mısralara yer vermiş:
Başparmağını emdi, evde koptu kıyamet
Ona göre oburluk, Freud’a göre şehvet
Bu mısralarda da görüleceği gibi, Freud ile tam uzlaşamı-
yordu. Daha çok Jung’a yakınlık duyuyordu. “Beni rahatsızeden ve adlandıramadığım duygularımın, yalnız libidoyabağlanmasına gönlüm razı olmuyor,” derdi.
Mısra 21: İlk resminde beyazdı...
Selim’in ilk resmi pek iyi çıkmamış. Elden düşme bir fo-
toğraf makinesiyle resim çekmeye merak saran babasınınacemiliğine kurban olmuş.
161