ya düşUverecek. Evrende ne varsa hepsi insandır. İnsan suretinde ol­
mayan inscınlar. İnsandan b�ka ne var evrende ... T� toprak, börtü 
böcek, kurt kuş, hepsi hepsi insan dır. 
Yağmur yağmad an, tanyerleri pembeleşmeden çok önce, doğu 
yöndeki dağların b�ı morarırken Derviş Bey, bir de Hiday et, bir de 
ötekiler, sekiz kişi, bir de Zekeriya, bataklığa girmişler, usul usul, çıt 
çıkarmada n, sürünerek Musta fa Beyin bulunduğu kamışlığa doğru 
ilerliyorlar dı. Derviş Beyin işaretini alır almaz bir anda kamışlığa saldı­
racaklar, dört kişiyi kıskıvrak bağlayacaklard ı. Herhangi bir uygunsuz­
luk olup yakalayamazlarsa sil?lı kullanacak, dördünü de öldürecek, 
sonra sınırı geçip Suriyeye, Kürtdağına gidecekl erdi. Orada Derviş Be­
yin arka�ları, Sultan Ağanın akrabaları vardı. Derviş varıp onlara sı­
ğınınca, onu hiç kimseye vermedikleri gibi, bütün bir �iret kırılma­
dan, yere de bastırmazlar dı. Derviş b�ka korkunç bir karar daha ver-· 
mişti ama kendi kendine bile söyleyemiyo rdu. Bunları burada öldü­
rüp Akçasazın bataklığına gömdükten sonra Akyollu konağına gide­
cek, konakta ne kadar canlı varsa doğrayacak, oradan kasabaya, akraba 
köye uğrayaca k, Akyollu soyuna kim bul�mışsa hepsini kurşundan 
geçirecek, dövüşerek Kürtdağına varacak, Sultan Ağanın akrabalarına 
sığınacakt ı. Derviş Bey uzun bir süreden beri öfkelendikçe, ölüm kor­
kusu hummasına yakal anıp, kapalı odasında sıcaktan boğulur gibi 
olup oluk oluk terleyip su içinde kaldıkça, bu korkunç inanılmaz dü­
şünceye varıyor yapışıyordu. 
Sarı yağmur çoğalarak durmadan indiriyordu. Geceden beri ya­
ğari yağmur otları, toprağı, batakl ığı, terli,bedenlerini kokutarak sıcak, 
buğulu, deriler inin altına, iliklerine işliyor , yoğunl�ıyor, sarardıkça 
.sararı yor, bir billur sarısında ışıklanıyor, balkıyor, sel gibi, akan suya 
dönüşerek ağır, yukardan dökül üyor, elli adım ötesini göstermiyordlL 
Derviş Bey yağmur yoğu nl�tık ça seviniyor, yüreği kabarıyordu. 
Sert çıvgı nlar kırbaç gibi, yüzlerini, sırtlarını, bir anda çamur olmuş 
toprağın yüzünü dövüyordu. 
Denriş Bey sağ yanındaki Hidayete döndü, kulağına : "Her şey 
dediğiın :gibi olacak," dedi. "Sen, Zekeriya benimle geleceks in, bir 
anda �e çulla oacağız Mus tafan ın. Sen önce, biz ayağa kalkar kalk-
447