92 KUYRUKLU YILDIZ ALTINDA BİR EVLENME 
den başka kimse kalmamış olduğunu zamıettiğim sırada bu 
yaşama süresi benim için çok mühimdi. Âdeta yüz yıllık ömre 
bedelli. Etrafıma bakındım. Sonsuz bir açık deniz... Yalnız ha­
zan batan vapurların deniz ortasında direk tepeleri görülmesi 
gibi boğulmuş istanbul'un oradan buradan minare uçları gö­
züküyordu. Şehrin yasama gürüllüsüylc beraber köpek havla­
maları da kesilmişti. Sevgili vatanıma acıdım. Muradını alma­
dan ölen bir kimse gibi istanbul da tabiî zenginliğine, iklimi­
nin şöhretine rağmen sefillik içinde sudan bir kefene örtülüp 
gitmiş, zavallı şehir sokaklarının düzeldiğini, elektrikli tram­
vaylar1 işlediğim ve daha birçok medeniyet eserlerinden hemen 
hiç birini görmeden o ada lâyık, temiz bir belediye idaresine 
bile sahip olamadan ebedîlik denizinde boğulup gitmişti. O an­
da gene kulağıma insan sesine benzer sesler geldi. Uzaklara, 
ufuklara doğru baktım. Deniz taşıtlarına benzer bir şeyler gör­
düm. Havadan da sesler geliyordu. Bir de baktım ki ne gö­
reyim? Pek yükseklerde balonlar, uçaklar uçuşuyor. Aman Ya-
rabbi! Bulunduğum damı sular kaplamadan önce bunlardan bi­
ri yaklaşsa benim için kurtuluş imkânı var demekti. Hemen 
(lamın saçak yelkovanını söktüm. Arkamdaki beyaz entarinin 
bir kısmını yırttım. Buna bağlayarak imdat bayrağı şeklinde 
havaya uzattım. Çektiğim bayrağın yalvarış dolu çağrısına ko­
şarak mı, yoksa rüzgârın itmesiyle mi bilemiyorum, bu hava 
taşıtlarından biri bulunduğum noktaya inmeye başladı. Artık 
sevincimin derecesini sormayınız. Uçak yaklaştı, yaklaştı, bak­
tım içinde madamlar var. Yalvarırcasına ellerimi havaya kal-
dırdnn. Yukarıdan bana bir çıma attılar. Havalandım. Şiddetli 
bir rüzgâr bizi doğuya doğru ekspres hızıyla atmaya başladı. 
ipin ucunda bir su kovası gibi sallanıyordum. Bir müddet 
uçtuktan sonra aşağıya, su yüzüne baktım ki aman Allah ne 
kalabalık... Ana iraba günü, mahşer mi mahşer... Çamaşır tek­
nesinden tutunuz da balyaya, sandığa varıncaya kadar deniz 
taşıtlarının çeşidi görülüyordu. Herkes eline ne geçtiyle onu 
kapmış, canım kurtarmak için denize çıkmıştı. Sökülmüş, ko­
parılmış sokak ve oda kapdarı, dam kapıları, Kırmıza Hu 
roz'un, îştayn'm, Tiring'in o koca koca ilân tahtaları hep bi 
rer sandal sayılmıştı. 
Sandaliarm içinde gazete satıcıları gördüm. Koltuklarmda 
yığın yığın gazete ve ilân tomarları, şöyle bağırıyorlardı: