sedi. Taşra usulü bıyık bırakmış kibar bir adam. Kitapçı
olabilir: bu sıfata uygun bir adam. Kitapçıların ve çiçekçile-rin bazı özellikleri olmalıdır Olric. Gelişigüzel insanlar bumesleklerin içine girmemeli. Kitaplar ve çiçekler özel biritina isteyen varlıklardır. Ne yazık, bu meslekler de artıkolur olmaz kimselerin elinde, sattıklarıyla ilgileri olmayankişilerin. Durmadan kitaplara ve çiçeklere eziyet ederler,onlara nasıl davranılacağını bilmezler. Bana kalırsa, bir “ki-tapları koruma derneği” kurmalı ve kitaplara kötü muame-le edilmesini önlemeli. Herkes bu işi yapamaz. Bazı zaliminsanlar, binbir itinayla hazırlanan o çiçek gibi kitaplarıalırlar, hiçbir koruyucu tabakaya sarmadan, evet olduğu gi-bi, üst üste koyarlar; sonra kalın ve çirkin bir iple bağlarlar.Zavallı kitapların, özellikle en üstte ve en altta kalanları, buişlem sırasında kurban edilirler: kapaklarının üstünde haçbiçimi yaralar meydana gelir. Kaba taşıyıcılar da onları ora-dan oraya fırlatırlar. Lekeler ve buruşukluklar kitapları in-citir. Kapaklar, dizgiler, baskılar için gösterilen bunca itina-ya yazık olmaz mı? Satıcılar da gelişigüzel dizerler onları:isimlerini bile öğrenmeden. Onlar için en iyi kitap, en çoksatılan kitaptır. Müşterinin ne biçim bir insan olduğunabakmadan, yalnız en çok satılan kitapları överler onlara. Buadamları bir imtihadan geçirerek yeterlik belgesi verilmeliOlric. Herkes kitap satamamalı. Cahil kitapçıların, iyi oku-yucuları rahatsız etmelerine izin verilmemeli artık. İyi oku-yucu az bulunan, ürkek bir kuş gibidir. Kapıdan girer gir-mez kaçırmamalı onları. Bir zamanlar Selim, Balkanların veOrtadoğu’nun en hassas okuyucusu olmakla övünürdü. Buçeşit okuyucular, daha kapıdan içeri girer girmez sonsuz birhürriyet havası duymalıdırlar. Kitapları serbestçe koklaya-rak başıboş dolaşabilmelidirler. Oysa, bu cahil kitapçılarhemen yanına yaklaşır, tüyler ürpertici kitap adları sayarlar.Kendi akıllarınca müşteriye yararlı olmak isterler. Ne gibi
576