demedi. Hamzayla Topal Ali orada, Hürü Ananın duvarmm di­
binde sabahı ettiler. Hürü Ana da uyumadı. Sabaha kadar yata­
ğın içinde döndü, kendi kendine konuştu durdu.
İlk ışıklar köyün üstüne dökülürken kapıyı açtı. Kel Hara­
zanın yanındaki Topal Aliyi tanıyıp bağırdı:
"Demek can telaşına düştünüz, öyle mi, Memedimden 
ödünüz koptu öyle mi?" dedi.
Hamza ayağa fırlayıp ellerine sarıldı onun:
"Ana benim bir suçum yok. Söyle Memede de öldürmesin 
beni. Sana üç tane, on tane fistan alınm. Çok alırım. Altm küpe 
de alırım. On tane de beşi biryerde alırım."
Hürü Ana tiksintiyle ellerini silkti onun elinden aldı:
"Var git işine Kelce," dedi. "Var git! Ben de gelin olurum, 
öyle mi? Senin bana getirdiklerini takar takıştırır, ben de gelin 
olurum, öyle mi? Gelin olur da Durmuş Alinin mezarında gö­
bek atarım, öyle mi?"
Topala döndü, güldü:
"Can telaşma düştün öyle mi? Can telaşma düştünüz? Me- 
med benim hiç kimsem olmaz. Ben de Memedi göremem. Gö­
rürsem de sözümü dinletemem. Topal bilir ki Memed sözümü 
dinleseydi, şu Topal burada olmazdı şimdi, kara topraklarda 
çürürdü. Varın gidin işinize yavrucaklar, varın gidin. Benden 
size hayır yok. Benden size imdat olmaz. Olsa olsa... Olsa da ol­
sa..."
Kapısını kilitledi köyün içine yürüdü. Aliyle Hamza orada, 
duvarm dibinde kalakaldılar.
Hürü Ana bu sabahtan sonra bir öfke kasırgası halinde kö­
yün içinde döndü durdu. Köyün her insanma nefretle bakıyor­
du. Hürü Anayı gören her köylü de, onu görünce başım yere 
eğiyor, yüzüne bakamıyorlardı.
Hamzayla Topal Alinin Hürü Ananm kapısına gelip, ona 
sabaha kadar yalvardıklarını Dikenlidüzündeki beş köyün in­
sanı da duydu. Haber korkak fısütılarla usul usul bütün Torosa 
yayıldı.
Hürü Ana onlara kapıyı açmamış:
"Varın gidin bu kapıdan köpekler," demişti. "O İnce Me­
med sizi öldürmezse, ben sizi öldürürüm. Şu ellerimle boğa-
330