İşte bundan sonradır ki, gün geçtikçe sevdaları büyüdü, 
kara sevda oldu. Sevdaları dillere destan oldu. 
Her gece ne yapar yapar buluşurlardı. Buluşmazlarsa ne 
onun gözüne uyku girerdi, ne onu n... Hatçenin anası tarafın­
dan yakalandıklan da oldu. Hatçeye işkence yaptı anası. Çare­
siz. Geceleri elini ayağını bağladı. Kapıya kilit üstüne kilit vur­
du. Çaresiz . Hatçe her engele bir çare buldu. Hatçe Memede 
muhabbet çoraplan dokuyor, mendilleri işliyordu. Üstüne tür­
küler çıkarmıştı. Aşkını, hasretini, kıskançlığını renk renk na­
kışlara, ses ses türkülere dökmüştü . Bu türküler hala Toroslar­
da söylenir. Çoraplan gören ürperir di. Türküleri duyan, söyle­
yen hala ürperir, içinden bir şey başlar yeşil yeşil, taze yeşer­
meye ... 
Memed, evlerine ne zaman, nasıl geldiğinin farkına varma­
dı. Şafağın yerindeki, o kıvılcımlanan yıldız, ışığını yitirmiş, 
ağarmıştı. Şafağın yeri de usuldan ağarıyor du. 
"Ana! Ana!" diye kapıdan çağırdı . 
Ana uyumuyor, oğlunu düşünüyor du. 
"Yavr um!" dedi kalktı. Kapıyı açtı, boynuna sarıldı. 
"Demek gece yürüdünü z?" 
M em ed: 
"Yürü dük." 
İçeri girer girmez, Memed kendisini yatağın üstüne attı. 
Müthiş uykusu geliyordu. Kafasında san bir pırıltı şavkıyor du. 
Şavkıyan pırıltılar dönüyorlardı. 
Belki umuttur. Belki de bir özlemdir. Özlem sıcacıktır. Öz­
lem bir dost, bir sevgilidir. Sarıverir insanı sıcaklığı. Memedin 
kafasında, gönlünde ta iliklerine işlemiş, sarı pirinç pırıltıları 
vardı. Pırıltıların ötesinde kırmızı kiremitleri maviliğe yapışmış 
kasaba ... 
San pirinç pırıltılan, koyu, mor, savrulan kebap dumanıa­
nna karıştı. Kör Hacının nal şıkırtısı ... Kaldırımı beyaz, sıykal, 
yani cilalı çay taşlannd an yapmışlar. Beyaz beyaz parlıyor. 
Ana oğlunun başucuna oturmuş soruyor: 
"Kasaba nasıldı yavr um?" 
"Hı?" diyor, başı düşüyor. 
Kör Hacının nal döverken, nasıl türkü söylettiğini düşünü-
87