kendisidir. Genç Alma'nın onun omuzunda gezinen parmakla­
rı, sanat sosyetesinde ağırlığı bulunan ressam Burghardt'ın yü­
rek atışlarını ölçmekte olduğu duygusu vermektedir. 
Piyanodaki yüzünü şöyle bir çevirir. Aa, meğer Alma'nın 
şarkısına tuşlarla eşlik eden ortayaşlı bu ressam değil, genç ve 
henüz hiç tanınmamış ressam Klimt imiş! Alma ise bu sefer 
pembeler giyinmiş, piyanonun öteki ucuna geçmiştir. Klimt'in 
tuşlardaki parmakları solgun, redingot yenlerinin de havı dö­
külmüş. Ama genç kıza bakan gözlerinde kıvılcımlar patlamak­
ta, ortalığa resmen yaldızlar gibi saçılmakta. Kıvılctmlar, Al­
ma'nın şarkısının tonu yükseldikçe artar; bir örs çekicinden 
çevresine sıçrayan, demirciyi de, örsü de görünmez eden ateş 
yağmuru kesilir. Kıvılcım yağmuru, giderek sağanak halini alır. 
Sonuçta, nasılsa her şey yokolmuş, arkası starla kaplı ca­
mın aynasında, artık o camın aynası olmayan bir Klimt tablosu 
belirmiştir. Boydanboya çok süslü, kirpiklerine dek incecik yal­
dızlarla kaplı bir kadın resmi. Aslında meğer bu da Alma'ymış. 
Yaldızlarla giyinik bedeninde göğüsler, bütün bir çıplaklıktan 
daha büyüleyici görünür. 
Tablonun ışıltılı Alma' sı, öptürmek için elini şöyle usulca 
bir kaldırmasıyla çevresinde birçok erkek beliriverir. Şarkı sus­
muştur. Ortalığı, bir trenin perdeleri örtük kompartımanından 
gelir gibi fısıltılar, derin solumalar kaplamıştır. Tablodaki kadın 
mı dalgalanmı ştır, tren mi sallamak tadır, bir an birbirine karışır. 
Dalgalanışlar sürdükçe, yaldızlı Alma, bir deniz kızı görünümü 
alır. Burghardt' ından Franz Werfel'ine, Mussolini'sinden Kardi­
nal Johannes'ine , hatta Gustav Mahler'inden Elias Canetti'sine 
kadar -onun suratı biraz asıktır,-Kokoschka, Klimt, hatta baba­
oğul Strauss'lar dahil, herbiri kendilerine özgü kılıkları içindeki 
erkekler kalabalığı, Deniz Kızı'nı , 'Viyanalı Siren'i kollarında bir 
Olympos tanrıçası gibi taşıyarak ipek şal örtülü bir divana taşır, 
oraya uzatır. Hepsi, Alma'nın tılsımlı parmaklarını kendilerine 
dokundurmasını istemekte, bunun için gizlice itişip kakışan izci 
oğlanlara benzemektedir ler. Fısıltılar, solumalar gittikçe artmak­
ta, Alma da, parmaklarını değil ama, ince bir gümüş çubuğun 
ucundaki parlak yıldızı hafif hafif erkeklerin başına dokundur­
maktadır. O böyle dokundukça, bedenini örten yaldızlar bir bir 
187