dürmediğine göre, kimse bunu bizim gibi dert edinmediğine 
göre, bunu kendimizden bekleyeceğiz. Bunda ne derece başa­
rılı oluruz bilemiyorum, ama hiç olmazsa böyle bir meseleyi 
dert edinenler olduğunu gösterebiliriz insanlara. Onları, ya­
ni Mustafa’yı tanıdıklarını sananlan memnun edemeyeceğiz 
gibi geliyor bana: fakat kendimizi memnun edebilirsek gene 
de biraz yolalmış sayılım ." Mustafa İnan, günlük olayları 
yaşamakla yetinen orta sınıfın dışındaydı artık. Anlattığı 
fıkralara gülenlere ‘Büyük Arya-Dharma’dan nasıl sözedebi- 
lirdi? 'Hakiki din, muayyen bir inanç ve muayyen bir insana 
sarılmak değildir beyler,’ deseydi, bu sözleri acaba nasıl kar­
şılanırdı? ‘Hakiki din bunun çok üstünde bir şeydir,’ diye di- 
retseydi, belki onu dinsiz bile sayarlardı, sanki din mesele­
siyle çok ilgilenirlermiş gibi. Oysa Mustafa İnan, bütün cid­
diyetiyle anlatmak .istiyordu: "Nefes almanın kendine mah­
sus nizamı olan ‘Pranayana’ egzersizinde Pranayana vasıta­
sıyla, aydınlığt saklayan peçe kaldırılır. Zihin belirli bir te­
merküze erişerek uygun hâlini iktisap eder. İşte o zaman 
hisler tamamıyla hüküm altına alınabilir." ‘Cross' metodunu 
bile anlayan hukuk müşaviri işte bunu anlamazdı. Hoş soh­
bet ve ölçülü Mustafa Bey, bir kere, neden hislerini hüküm 
altına almak istesin? Böyle şey olur mu?
Ülkenin ‘ileri gelen aydınlan’ da böyle konularda beylik 
görünüşlerden yanaydı. Onlar da, sadece iyi giyinen, her 
mevzuda sohbeti tatlı olan, kadınlara kibar davranan salon 
adamı Mustafa İnan’la ilgiliydiler. Nirvana ya da Karma ya 
da Vişnu filanla ilgili olmadıklan gibi, ‘Carryover Matrix’  
(Taşıma Matrisi) ya da ‘Boolean Algebra’ (Boole Cebri) mese­
le olmuyordu aralarında. Mustafa Bey, ne de olsa‘sa f bir taş­
ralı' heyecanı taşıyordu. Bazı inceliklere sinirleniyordu. Bir 
toplantıda kibar bir hanım, "Siz uzun müddet Avrupa'da bu­
lunduğunuz halde, neden dans etmiyorsunuz?" diye sorunca, 
"Ben Avrupa’ya dans öğrenmek için gitmedim’’ demişti.
135