Ölmez Otu 767 
Bunu herkesten iyi bilir, bilir ama kızını gene de götürür. O kızını herkese gö­
türür. Bütün yıl kız sırtında köy köy, ermiş ermiş, hoca hoca, ziyaret ziyaret 
dolaşır. Göktüfekli Hocaya ayda dört beş kere gidiyor, kötürüm kızına okutu­
yormuş. Bu adam Taşbaş Efendimizin tasviri de olmasa gene kızını götürürdü, 
bir yaban da olsa ... " 
Çalının arkasından çıktı. Taşbaşların alaçığına geldi, alaçığın kapısının iki 
üç adım ötesinde durdu. Ne yapacağını bilemiyordu. Bir iki kere güçlüce ök­
sürdü. içerden hiçbir karşılık gelmedi. Bir daha, bir daha öksürdü , aldıran yok. 
Başladı yüksek sesle bir türkü söylemeye. Yönünü Anavarzaya dönmüş, ağzını 
havaya dikmiş ver ediyordu türküye. İncecik, bıçak gibi sesiyle. Türküyü bıra­
kın, uzun, kulaklan yırtan, üst üste üç kere ay ıslığı çekti. O da para etmedi. 
Kapıya, yüreği titreyerek yanaştı: 
"Taşbaş Efendimiz, Taşbaş Efendimiz çık hele dışarı, azıcık," dedi. "Sana bir 
iki kelamım var. Sana bir iki söz söylemeye geldim Taşbaş Efendimiz. Adımı so­
rarsan Hasan, Uzunca Alinin oğlu Hasan." 
Taşbaşoğlu Hasan sözünü duyunca yatağından kapıya kaydı, dışarı çıktı. 
Hasan küçücük bir karartıy dı. 
"Hasan, sen misin?" diye sordu Taşbaşoğ lu usulca. 
Hasan: 
"Benim," dedi. "Taşbaş Efendimiz." 
Taşbaşo ğlu kıvançla, sevinç dolu bir sesle: 
"Amma da çok yağmur yağdı, öyle değil mi Hasan7 Bizim dağlarda böyle 
yağmurlar yağmaz." 
Hasan ona doğru iki adım attı: 
"Taşbaş Efendim iz, bilmez misin ki bu yağmurlar Çukurovaya mahsustur?" 
Hasan, "Taşbaş Efendimiz," dedikçe, öyle ciddi, candan bir sesle söylüyordu 
ki, Taşbaşın içinden bir gülme taşıyordu. Mutlu, kuş gibi hafif ediyordu Taşbaşı. 
"Bilirim Hasan," dedi Taşbaş. 
Ortalık serindi. Gece ıslak ot, acı pamuk, pıtırak, yeni açmış pamuk çiçeği 
kokuyordu . 
"Söyle bakalım Hasanı" 
"Seni çok göreceğim geldi Taşbaş Efendimiz." 
"Benim de Hasan, yavrum. Haydi şuna aşağı, şu suyun kıyısına, çınarlara 
aşağı gidelim de konuşalım." 
Ceyhan çınarların dibine kadar geniş bir alana çakıltaşlarını sermişti. Vardı­
lar, çakıltaşlarının üstüne yüksekçe bir yere sekilendiler. 
Hasan söze ilk başladı: