il 
"Sen gerçekten benim babam mısın? Peki annem kim? Sen 
kimsin? Ben kimim? Bu evin geçimi nasıl sağlanıyor? Pazara 
giderken bana verdiğin akçeleri nereden buluyorsun? Gün­
lerce yemeden içmeden nasıl yaşıyorsun? Kimsin sen?" 
Bünyamin'in cesaret edip babasına bir türlü soramadığı 
sorulardı bunlar. Cevaplarını bulamadığı sürece yaşadığı bu 
tuhaf dünyanın, alaca renklerle dolu devasa bir boşluktan 
pek farkı olmayacaktı. Bir mesleği olmayan babasını günler­
ce gizlice takip etmiş, gözlemiş, evi ve adamın esvaplarını 
defalarca aramış, bununla birlikte onun ne birinden para al­
dığını, ne de evde gizli bir yerde para dolu bir sandık oldu­
ğunu görmüştü . İçinden ne kadarını harcarsa harcasın, ba­
basının kesesi daima akçe ile dolu olurdu. Ayrıca, babası ol­
duğunu ileri sürmesine rağmen Uzun Ihsan Efendi oldukça 
genç gösteriyordu. Annesinin kim olduğu da ayrı bir muam­
maydı. Bu belirsizlikler bir akşam Bünyamin'in yüreğini o 
kadar daralttı ki, düşüncelerinden kurtulup rahatça uyuya­
bilmek için babasının uyku şerbetinden içmeye karar verdi. 
Bir bardağı bu yeşil şerbetle ağzına kadar doldurdu ve dikip 
içti. Oysa bu sıvının yirmi damlası bir öküzü üç gün uyut·· 
maya yeterdi. 
Bünyamin düşünde, yattıkları odayı gördü. Pencereden sı­
zan ayışığı bir usturlabın parlak yüzeyine vuruyordu. Deli­
kanlı uçtuğunu hissetti. Tavana doğru yükseldi ve aşağıda 
babasının uzandığı yatağı gördü. Düşünde uçmak o kadar 
hoşuna gitmişti ki, yüzüne bir gülümsemedir yayıldı. Oda­
da bir yatak daha vardı. Tavandan alçalarak bu şiltede ya­
tan kişiye baktı: Kendi bedeniydi bu. Yüzünde tatlı bir te­
bessüm göze çarpıyordu. Uçmanın zevkini iyice çıkarabil­
mek için varlığını kendi haline bırakıp tekrar tavana yüksel­
di. Fakat çok geçmeden penceredençıkmayı düşündü. Ka-
47