ni duydum .Ve sonra Özden, "Bırak Allah aşkına!" 
dedi. 
Gerisini duymamak için mutfak kapısını kapat­
tım. Kimseyi karıştırtmayacaktım kararıma. Kim­
seyi! 
Cevdet rakı bardağını yeniden doldurmuş, çok­
tan mutfağa geri dönmüştü . Rizottoya dökmek 
için ucuz şarap şişesini açmaya çalışıyordu, farkında 
bile değildi benim kapı önündekilere kulak misafi­
ri olduğumun. 
"Evet, oymuş! Yani daha önce tanıştığım kişi 
senin Gökşin'inmiş," dedi. 
"Şaşırdı mı seni görünce?" 
"Biraz ama onu esas şaşırtacak haberi almadı 
henüz." 
Pirinci karıştırmaya devam ederken içimden, 
"sen öyle zannet!" diye geçirdim. 
Az sonra Gökşin mutfağa geldi, "Mutfakta mı­
sın Türkan'cığım?" dedi, "Mis gibi kokular geli­
yor, ne pişiriyor sun orada?" 
"Elimdekini bırakamıy orum, dibi tutmasın di­
ye, kusura bakma," yanağımı uzattım, öpüştük. 
"Beni aramadın döndükten sonra. Nasıl geçti 
tekne yolculuğun?" 
Kıkırdadım, "Çok iyi geçti, sana anlatacak çok 
şeyim var." 
"Gökşin Hanım'a müjdem izi versene Türkan," 
dedi Cevdet. 
177