Limuzin
Oxford, 2001
Şirin tekerlekli bir bavulu çekerek Peri’nin odasına daldı. 
N oel tatili için  ailesini görm eye Londra’ya dönüyordu. Her­
kes evine gidiyordu; öğrenciler, hocalar, okul çalışanları. Dö­
nem için  ayırdığı bütçeyi epeyce aştığı için  bilet alam am ıştı 
Peri. Mecburen tatili Oxford’da geçirecek ti
"Benim le gelm ek istem ediğine em in m isin?” diye sordu Şi­
rin, belki de onuncu kere.
"Tabii ki. Gayet iyiyim  burada, meraklanm a” dedi Peri.
A slında tam da "burada” olm ayacaktı. O xford’da öğrenci­
lerin tatillerde odalarım  boşaltm aları gerekiyordu, çünkü b i­
nalar konferans katılım cılarına tahsis ediliyordu. Peri gibi 
okulda kalm ak durumunda olanlar için  geçici altern atif yer­
ler ayarlanıyordu okul taralından.
Şirin, Peri’ye doğru bir adım  atarak gözlerinin içine baktı. 
"Bak Farecik, ben ciddiyim. Eğer fikrini değiştirirsen ara. An­
nem seninle tanışmak istiyor. Arkadaşlarım  bize kalmaya gel­
diklerinde çok m utlu olur, rahat rahat beni şikâyet edip, ço­
cukluğumu filan anlatacak ya. Felaket bir aileyiz, birbirim izi 
çiğ çiğ yeriz ama aile dışındakilere nazik davranırız, em in ol. 
Seni iyi ağırlarız.”
"Teşekkür ederim. Çok yalnız hissedersem  ararım , söz” de­
di Peri.
"Pekâlâ. Unutma, döndüğümde yurttan taşm ıyoruz. Kendi 
evim izi tutma zamanımız geldi artık.”