Daha fazla konuşamadı, ensesine yediği bir taşla saliandı 
ama yere düşmedi. 
"Seni de bütün köpeklerin ağzına sıçhğı da, bütün eşekle­
rin bumuna işediği ... Seni Çukurova zağarı da seni ... İnce Me­
med ölmez ya, ölür mü, ölür mü, ölür mü o hiç, sizin gibi daha 
bin tane kokarcayı öldürmeden ölür mü?" 
"Etme Ana, sana sözüm var," diye yalvarıyordu Ali. 
Bir yandan da gelen taşlardan kendini sakınmak için çaba­
lar harcıyordu. 
"Omuzuna mavzer takana da bakın köylüler, sakalına, bı­
yığına da çocukların bokunu sürdüğüme de bakın, İnce Meme­
di öldü sanınca tüfekler kuşanıp, Arap atlara binip köye gelene 
de bakın, kurbanınız kulunuz olayım. İnce Memed öldü diye 
de gerp gerp gerinene de bakın! İnce Memed ölmedi, ölme di..." 
Hürü Ananın şamatasını duyan köylüler dışarıya uğramış­
lar, Hürü Ananın bu güzel giyimli atlıya yaptıklarına üzülerek 
bakıyor lardı. 
Sonunda Hürü Ana eline oralardan uzun bir süğen geçirdi. 
Alinin ona dönük sırtına gelha eyledi. Topal Ali sarsıldı, atını 
sürmese ikinci süğeni yiyip yere düşecekti. 
"Kaç," diye arkasından gürledi Hürü Ana, "kaç topal aya­
ğına sıçtığım, kaç. O İnce Memed de bu sefer seni de öldürmez­
se, ben de ona hakkımı helal etme m." 
Hırsını alamamıştı ondan, elinde taşlarla onun arkasından 
bir süre gitti ya ulaşamadı. Evine vardı, damının üstüne çıktı, 
yönünü Alidağından yana döndü, yağız ah çağırmaya başladı: 
"Gel, gel, gel yağız alım gel. Kalem kulaklı da, ince de bel- . 
lim, elma gözlüm gel. Gel de şu Topalı ayaklarının altında ezi­
ver. İnce Memedi ölmüş biliyor da köye geliyor, gel! Köroğlu­
nun Kıratı, Peygamberin Burağı, Alinin Düldülü soylum, gel! 
Gel ha gel! Hürü Anan seni çağırıyor, soyunda küheylanlık, so­
yunda azıcık adamlık, mertlik, yiğitlik varsa gel! İnce Memed 
uzaklarda, onun yerine sen varsın, gel! Gel de şu uyuz, şu ha­
yın Topalı ayaklarının altında çiğne de, un ufak eyle, gel!" 
Ellerini havaya açh, dualar okumaya başl adı. Hem dualar 
okuyor, hem yağız ah çağırıy ordu. 
Az sonra Alidağının önündeki çakırdikenli düzlükten ko-
389