rıp durduğum mektupların arasında, pek çok kanıt 
var, amatör terziliğime dair. 
5 Ağustos 1950'de Gökşin'e şöyle yazmışım: 
« ... Gefen gün bir kırmızı mayo diktim, iki par­
falı. Artık terziliği ilerlettik. Sanat okulu talebele­
rine meydan okuyorum. Dün bir de basma bitirdim. 
Bifimi, kendi icadım. Fena olmadı, köy ifinde giyi­
lir.,, 
Yirmi gün geçmemiş ki, yine makine başınday­
mışım: 
<<24 Ağustos, 1950 
... Dün öğlene kadar diki,s diktim. Diyeceksin ki 
bayram günü diki,s dikilir mi? Bu, benim aklımdır , 
daha doğrusu akılsızlığım. 16 Ağustos eğlencesinden 
sonra, ben bayramın geleceğinin farkında değilim. 
Dün baktım ki geliyor, bayramlığım yok, aslında 
blıızum var da eteğim yok. Evde ,cok güzel bir laci­
vert kuma,s vardı. Annem elbise yapacaktı. Ondan 
hemen bir eteklik yaptım, oldu bitti!» 
Bir başka mektubumda yine bu mariktimden 
bahsetm işim Gökşin'e: 
« ... Annemin ge,cen sene yaptırdığı bir basma 
vardı. Artık dar geliyor. Onu aldım. Mayo yapaca-
287