BABA iV : (O da gözlerini silerek) Neyse, bu iş de bitti. Na-
musumuzla başgöz ettik. 
ANNE iV : Gidiyor! .. Gidiyor!.. Nerelere gidiyor benim biri-
cik kızım!.. Ah garibim!.. Garip kuşum benim!.. 
BABA iV : Sus hanım. Beni de ağlatacaksın şimdi. Ölüm 
gibi, bu da Allah'ın emri. Ne denir? İş ki, elin 
adamı kıymetini bilsin. 
ANNE iV : Bilsin elbet. Elbet bilsin! Hele kızımı bir ağlatsın 
da bak işte o zaman iki elim yakasında. Nasıl 
mahzun oluverdi yavrucak, gördün ya ... Ah ko­
lay mı, kolay mı? .. 
BABA iV : Senin kızın sana çekmiştir. Erkeğe bir güler yüz 
göstermek nedir bilmez. Bakma. Ben seni çek­
tim. Ama elin adamı çekmez ki ... 
ANNE iV : Asıl, damat da senin gibi kadın nedir bilmeyen 
siriyse, vay kızımın haline vay!.. Vay garibim 
vay!.. 
BABA iV : Varsam baksam, senin kızın senin gibi koca nasıl 
hoşnut edilir, nasıl okşanır, sevilir, onu da bil­
mez. 
ANNE iV : A,aa! Delinin zoruna bak. Elbette bilmez. Ner-
den bilsin? Biz onu elmaslar gibi pırıl pırıl yetiş­
tirdik. Eline bir erkek eli değmedi. 
BABA iV : Yok bir de değecekti. Kocası o1acakla daha koca-
sı olmadan apaçık, yol üstlerinde kaynattığı yet­
miyormuş gibi. Sokaktan geçerken başımı kaldı­
rıp konu-komşunun yüzüne bakamıyordum . 
ANNE IV : Neyse işte. Uzun etme. Söz olduysa, biz de ni-
kahlayıverdik. Turşusunu kuracak değildik ya. 
BABA iV : Hele şükür.Namusumuzla. 
ANNE IV : (Pencereden sarkarak hıçkırır.) Vah garip kuşum 
vah! Gelinlik de ne yakışh!.. (Baba iV, gözlerini si­
ler. Anne IV'ün ağlaması birden durur. Acele kapıya 
doğru yürür.) Hadi hadi... Gecikmeyelim. Baka­
lım yüzgörümlüğü ne takacaklar. 
77