223
deniz, kumsal, Türk konukseverliği- ya da kasvetli bir imaj: 
köktendinciler, Geceyarısı Ekspresi . En eğitimliler bile klişe- 
lerden m uaf değil.” Şirin duvardaki lavaboda yüzünü yıka­
mak için ayağa kalktı. "İster beğen ister beğenme, benden 
duydukların acı gerçekler. Kültürel kalıplan alıp, onlarla eğ­
leniyorum, fena mı? Her şeyle eğlendiğim gibi.”
Böylece elinde uydurmaca özgeçmişi, yollara düştü Pe­
ri. Önce dükkân camlanna yapıştınlmış "Eleman Aranıyor” 
ilanlan var mı diye bakındı. Yoktu. Cesaretini toplayarak bir 
pastaneye girip yetkili kişiyle konuştu. Kibarca reddedildi. 
Sonra anne babasıyla gittikleri pub*da denedi şansım. Sonuç 
aynıydı. Uğradığı üçüncü yer en sevdiği kitapçıydı. Sahipleri 
Peri’nin sorusu karşısında şaşırmış görünmediler. Öğrenciler 
her zaman gelip yan-zamanlı iş var mı diye sorarmış meğer. 
"Daha önce herhangi bir yerde çalıştm mı?” dedi adam. 
Peri tereddüt etti. Onlan kandırmaya içi elvermedi. “Kor­
kanın hayır. Ama kitaplan sevdiğimi biliyorsunuz.”
Kadın gülümsedi. "Şanslı günündesin! Önümüzdeki birkaç 
hafta için bize yardımcı olabilecek bililerini anyorduk. Son­
rası için söz veremeyiz. Belki ara ara, işler çoğaldığında gene 
gelir çalışırsın. Ne dersin?”
“Mükemmel!” dedi Peri; kulaklanna inanamıyordu. 
Kitapçıdan çıkarken bir kenarda, babasının en sevdiği 
şair olan Ömer Hayyamin R ubailerini  gördü. Bu eski, gü­
zel, resimli baskıyı almadan edemedi. Dışanda yağmur atış­
tırmaya başlamıştı. İncecik, ılık damlalar moralini yükselt­
ti. Gülümsedi; CV’sini kitabın arasına koyup saatine baktı. 
Bir sonraki derse bir saat vardı. İşte o zaman karar verdi gi­
dip Profesör Azur^la tanışmaya ve şu meşhur Tann dersinin 
programım almaya.