oturan bir arkadaşı mıza yemeğe gidiyorduk. Ara­
bayı durdurdular. İçinden uzunca saçlı iki genç 
adamın indiğini görünce, uzun uzadıya sorgu sual 
ettiler. Kimdik? Ne iş yapıyord uk? Nereye gidiyor­
duk? Niçin evimizde yemek yemiyor, sokaklarda 
geziyord uk? Sonra ikna olup, bırakmışlar dı. 
Bir başka ammız daha var ki, çok komiktir. Çağ­
layan, cep harçlığını çıkarmak için, dayılarının atöl­
yesinde gece vardiyasında çalışıyordu. Güneş batuk­
tan sonra yollar hele de gençler için hiç tekin olma­
dığından, akşamları onu işe ben bırakıyor dum. Bir 
gece yine benim arabayla yola koyulduk, tam Tekel 
Fabrikası 'nın yanından dönüp caddeye çıkacağız, 
baktım bir polis aracı yanlamasına dur muş, yolu ka­
patmış, geçit vermiyor. Hemen geri vitese takıp ge­
ri geri gittim, bir sonraki yola sapıp oradan çıkaca­
ğım ana caddeye. Sokağa girer girmez sağdan sol­
dan, önden, arkadan polis arabaları bizi sardı. Siren 
seslerinden kulaklarımız sağır olacak. Arabalardan 
firbyan bir sürü silahlı adam tarafından ablukaya 
alındık. Bir tanesi koca uzun silahını benim pence­
reme, kafama doğrultmuş! Penceremi indirdim, ga­
yet sakin, "Hayrola arkadaşlar? Bir kaza filan mı ol­
du? Doktora mı ihtiyacınız var?" dedim. 
"Niye kaçtınız?" 
"Nereye kaçtık?" 
"Geri geri kaçtınız!" 
"Polis bey oğlum, niye kaçayım, yolu kapatmış 
olduğun uzu görünce, diğer yola girmek için geri 
245