KADERİ' N CİLVESİ 251 
— Bize Şemi Efendiyi salık verenler, o her zorluğa bir ça­
re bulur, demişlerdi. 
— Doğru ama kendisi burada yok. Nerede bulunduğunu 
bir Allah bir de şeytan bilir. 
' Ratibe Hanım ıslak mendilini yüzünden çekerek lakırdıya 
karıştı: 
— Bu işlerde kıdeminiz, tecrübeniz, ustalığınız olmasaydı 
Şemi Efendi sizi kendi yerine vekil bırakmazdı. Efendi, ayakla­
rınızı öpeyim, bizi şu dertten kurtarınız. Aza çoğa bakmayınız. 
Eski vaktimiz olsaydı minnet altında kalmazdık. Düşmez kalk­
maz bir Allah, elimizde avcümuda bîr şey yok. Onun için karşı­
nızda süklüm püklüm yalvarıp duruyoruz. Siz de hizmetlerini­
zin ecrini başkasından görürsünüz. 
— Sözün kısası, Semiha Hanım kızımız Fehmi'ye kaçmış. 
Sonra ondan bıkmış, Ferruh'un kucağma atılmış. İki genci bir­
birine düşürmüş. Şimdi sîz bu gelgeç huylu çocuğun başını bir 
yere bağlamak istiyorsunuz. 'İşte meselenin düğümü burada. 
Kâfir herif, on beş adet somyalı yatak bırakacağına o şeytanca 
zekâsından bir parçacık bıraksaydı. 
— Demincek kıdeminizden, tecrübelerinizden falan söz et­
miştim ya. 
— Benim kıdemim, tecrübem falan yok. Bununla birlikte 
her halde bir ustalığım varmış ki, bunu ben de yeni yeni değer­
lendiriyorum. 
— Estağfurullah... Ehliyetiniz yüzünüzden belli. 
Rasime Hanımın bu nezaketi üzerine birkaç defa yutkun­
dum. Yüzden karakter okuma ilminin bu faslını bilmiyordum. 
Kavisli kaş, kemerli burun, ince dudak dedikoduculuğa delâlet 
ettiği gibi tabiatın pezevenk olmak üzere yarattığı mutsuzlar 
da yüzlerinde bir özellik taşıyorlarmış ha? Alnımda nu, burnum­
da mı, çenemde mi, mutlak bir yerimde bîr işaret var» Olma­
saydı açlıktan ölümü göze alarak namusumu koruduğum gün­
lerde Şemi yüzümü görür görmez: «Hah işte, sen tam aradı­
ğım adamsın» takdirini savurur muydu? 
Sonra Nâtık Beyin karısı, o kadar saygı ve ciddilikle sor­
duğum: «Kimi istiyorsunuz Hanımefendi?» sualine karşı yü-