18 
ürünlerin yolunu açar. Daha önemli olan da bu değil mi? 
Elbette kolay detil. Tarihte Shakespeare'den, Kafka'dan, 
Nazım'dan, bize ulaşan büyük isimlerden çok daha fazla sa­
)'lda kaybolmuş değer vardır. 
Değerlerin kaybolmas ı için , içinde yaşadı�mız "hızlı kitle 
iletişimi" çağı kadar uygun bir dönem herhalde hiç olmamıştır. 
Ama bu sistemin işi de çok kolay değil. Karşılarında, bin 
yıllar dır en iyisini seçme alışkanlığı olan halk var! Halkla­
rın en güzel, en nitelikli ürünleri seçmiş oldutunu kanıtla­
yan Dostoyevski, Faulkner gibi örnekleri herkes biliyor. 
Yeter ki, okurlar tercihlerini yaparken kendi zevklerine 
güvensinler. "Istediklerini istemek" yeteneğini geliştirsinler. 
Her kitabı okumak zorunda değilsiniz 
Unutmayalım ki kitap okumak her şeyden önce bir zevk 
alma meselesi. İnsanlar kitaplan ilaç niyetine değil, zevk al­
mak için okuyorlar. Bir romanın derin ve nitelikli olması, 
onun okuma zevki vermesine engel de�il ki. Yüzyıllar boyun ­
ca büyük sanatçıları anlam ış, bir anlamda onları yaratmış 
olan insanların edebiyat zevki mi ortadan kayboldu? 
Popüler edebiyat denilen sabun köpü� kitapları savun­
muyorum ben. Zevk veren, karakter yaratan romanlar yaz­
mayı beceremedikleri için okurları popüler türlere iten ya­
zarlan suçluyorum. 
Ve genç yazar lan, bu çıkmaz yola sapınam alan için uyar­
mak istiyorum . Bütün çabam bu. 
Size, görüşlerimi dowulayan bir örnek sunacağım: Yazıla­
rımda sık sık adını andığım Jorge Luis Borges'ten. Niye Bor ­
ges? Çünkü yeni yazaria nn aşın bir saygıyla bağlandığı, hat­
ta taklit ettiği bir yazar da ondan. 
Bakın, ne diyor: 
"Bibliyografya önemsizdir. Düşünün ki Shakespeare, ken-