birini açıp baktı. Çarşıdan dönen ihtiyar mutlaka baştan sona 
okumuştu bu gazeteyi. "Başvekilimiz Paris'te rical ile görüştü... 
Hatay davamız için müsait neticelere varıldı... Fransa'da Blum 
kabinesi 380 güven oyu aldı... Saray sinemasında iki Türkçe film 
birden... Sabun pahalılığı zeytin azlığından ileri geliyor... Lokman 
Hekim'in öğütleri... Francocular'ın tayyareleri tarafından 
bombardıman edilen Guernica'nın harap vaziyetinden bir köşe... 
Burla biraderlerin zırhlı soğutma cihazı: Frijder... Borsa: Sterlin 
620, dolar 123, allın 1059, Lokman Hekim'in öğütleri... Nervin: 
Sinir ağrıları, asabi öksürükler, zayıflık ve uykusuzluk için..." 
Muhittin, "Ben de aynı şeyi yapıyor, okuyorum işte!" diye dü­
şündü. Muhittin'in babası da aynı şeyi yapmış, o da güne biraz 
neşe katacak gevezelik malzemesi bulduğu için emekliliğinde 
bütün gazeteleri baştan sona okumuştu. Muhittin bomboş bir 
duygusuzlukla mırıldandı: "Peki ne yapmalı? Nasıl yaşamalı?" 
Ama yalnızca kelimelerdi bunlar. Bu sözlerin gerektirdiği 
umutsuzluğu, ya da arayış heyecanını duymuyordu. Üstelik şairdi; 
kelimelerin başlı başına bir değeri olduğunu biliyor, ama onların 
altında fazla bir şey de bulamıyordu. 
Yeniden masasından kalkmaya karar verdi, ama karşısındaki 
kütüphanede duran babasının resmini görünce caydı. Babasının 
bu gümüş çerçeveli resmini oraya, beş altı yıl önce annesi koymuş, 
Muhittin de dokunmamıştı. Resimde mülazım Haydar Bey 
üniforması ve kılıcıyla gözüküyordu. Babası bu resmi emekli 
olmadan önce Beyoğlu'nda çektirmiş, kısa bir süre sonra da 
yorulduğunu, artık kendi köşesine çekileceğini herkese söyle­
yerek ordudan ayrılmış, Ankara'ya savaşa gitmemişti. Haydar 
Bey 7. Ordu'da, Filistin'de çarpışmış, burada nişancılığıyla ün 
yapmış, Muhittin de üç yıl önce soyadı kanunu çıktığı zaman, 
babasının hünerini hatırlamış, Nişancı soyadının bir şaire ya­
kışacağım düşünmüştü. Resim çekilirken Nişancı Haydar Bey'in 
takındığı düşünceli pozu. Muhittin gülünç buluyordu. Haydar 
Bey'in üzerinde kendine güvenen güçlü bir erkek hali vardı, belli 
belirsiz gülümsüyor, uçları havaya kalkık kocaman bıyıkları, 
boyu kısa olduğu için arkaya iyice kıvrılmış olan kılıcı, bir 
sehpanın üzerinde biblo gibi duran kalın ve kısa parmaklı eli, 
her şeyi zavallı gözüküyordu. Muhittin bu resmi her görüşünde, 
186