zın, meraklarımızın şiddeti olduğuna, güçlü çekimlerin önünü 
kesecek mazeretlerden ise hiç yoksun bulunmadığ ımıza inancı­
mın tamlığını bildirir, sizi ekte sunduğum sayfalarla başbaşa 
bırakırım, efendim. 
"Haaa sahi, şu Campari'yi de boşverin. Garsondan bir bar­
dak buz gibi kırmızı Lancers isteyin: Ben ısmarlıyorum ." 
Bu yalancı yazarın olmayan şarap üstüne ısrarı okurun 
b:üsbütün canını sıkmak üzereymiş; sırmalı redingotlu, eldiven­
li, hatta lüle lüle ak perukalı bir garson, küçücük, oval, eski bir 
gümüş tepside, buğusu şimdiden insana büyülü bir ufkun ka­
pılarını açan çok güzel bir bardak şarapla gelmiş. Yakut ışıltıları 
saçan bardağı önüne bırakıp, Campari bardağını geri almış; 
nesli tükenmeye yüztutmuş terbiyeli, ince, özenli, hatta meraklı 
okurun, "Hani burda böyle bir şey yoktu?" sorusunu, bilmedi­
ği bir dilde sorulmuş gibi yanıtlamamış; sağır ve dilsiz, onu ka­
lın sarı zarfın içinden çıkan su yeşili bir dosyayla başbaşa bıra­
karak çekilip gitmiş. 
Emekli tarih öğretmeni kadar yazarı da çok merak etmeye 
başlayan ruh doktoru bu okur, damağına iksir hafifliğiyle de­
ğen bir yudum soğuk şaraptan sonra, dosyanın kapağını kal­
dırmış; ilk sayfada şu başlıkla karşılaşmış: 
ROMA N-TİK 
Bir Viyana Yazı 
Peki ama, diyeceksiniz, sen kim oluyorsun da bize bu ma­
salı anlatıyorsun? 
Söylemedim mi? Ben de anlatılanların yalancısıyım, deme­
dim mi? 
199 Londra, 1989 
İstanbul, 1989 
Viyana, 1990 
İstanbul, 1992-93