SUNAY AKIN 
Kara tenli adam, kendisi gibi vatanından koparılarak 
İstanbul'a getirilen zürafanın ayağına sarılarak ağlar, 
uzun uzun ... 
Sonra bir gün, beyaz bir tüy konar zürafanın burnu­
na ... Tüyün hangi kuştan düştüğünü görmek için başını 
gökyüzüne kaldırdığında bir de ne görsün!... On binlerce, 
milyonlarca, hatta milyarlarca beyaz tüy yağıyor gökyü­
zünden ... 
Afrika'dan İstanbul'a getirilen bir zürafa, bunun kar 
olduğunu nereden bilsin!?. 
Öylesine üşür ki zürafa, dizleri titremesine dayanamaz 
ve sarayın soğuk avlu taşlarına uzanır ... 
Hiç durmadan yağan kar, beyaz, ipeksi bir kağıt gibi 
örter, saraya armağan olarak gönderilen zürafanın üstü­
nü ... 
Ertesi sabah, sarayda ilk kez herkes, saray cüceleri bi­
le başlarını yukarı kaldırmadan bakarlar, yerde cansız ya­
tan zürafaya! 
2009, İstanbul 
2.0