192 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
ğına girer, göremezler. Bu böyle adamdır. Ben de onun kıymetini bilirim. Onun 
yoluna ölürüm. Herkesin başına bir kaza gelebilir. Bir kazadır İbrahimin başına 
da geldi. Bir yılkıyı Halebe sürederken arkadaşlarıyla birlikte yakalandı. Ben de 
içlerinde. Öteki arkadaşlar, ben, hepimiz kurtulduk, çetebaşımız olduğundan 
dolayı İbrahime iki yıl giydirdiler. Öteki arkadaşlar çekildiler, çekildiler gittiler. 
Ben gider miyim? Can arkadaşımı buralarda, içerde, canı sıkılır, bir şey ister. 
Ben de bir balta aldım, odun yarmaya başladım. Yemedim, içmedim, ne kazan­
dıysam, her pazartesi görmeye gittiğimde hepsini İbrahime verdim. içerde ihra­
himin arkadaşları, ona derlermiş ki, bre İbrahim bu arkadaş değil, baba bir, ana 
bir öz kardaştan da ileri. Öyle değil mi İbrahim?" 
Başını, doğru der gibi aşağı indirir, sevinir. 
"Çıkacağına bir hafta kala gayrı dayanamadım. Elim işe güce varmadı. Ar­
kadaşım, can kardaşım bir hafta sonra çıkacak diye. Yardım, hapishanenin ka­
pısında bir hafta sabahtan akşama, akşamdan gece yanlarına kadar, gözlerimi 
hapishanenin kapısına diktim bekledim. Yağmur altında, toz duman, san sıcak 
altında oradan aynlmadım. Beni oraya, hapishanenin kapısına kırk kat urgan­
lan bağlamışlar sanki. Derken bir gün öğleye doğru İbrahim çıktı. Sevincimden 
deli olacaktım. İbrahim gözüme baktı baktı da, pravo sana Halil, dedi. Yoluna 
ölünecek arkadaş işte sensin. Öyle değil mi İbrahim?" 
İbrahim başıyla bir evet daha yaptı usulca, gülümseyerek. 
Meryem ce: 
"Sen yalancının birincisisin. Hani sen beklediydin? Bir daha Allah bir der­
sen de senin sözüne inanmam." 
İbrahim başını yere eğdi, öylecene durdu 
"Atımın tırnağına, tüm köyün en kötüsünün dökülen kılına kurban olsun 
Koca Halil. Kanlı katil eyledi de çıktı fıkara, ağzı var, dili yok İbrahimi. Bir cı­
garanın, bir çekimlik dumanma da kurban olsun." 
Aslan Ağanın çetesi yavaş yavaş küçüldü. Belki de iyice ortadan kalktı. Bili­
nen bir şey varsa Halille İbrahim bir daha o işe girmediler. Çukurovada pamuk 
işi başlamıştı . İki üç yıldır da köylü pamuğa iniyordu, tüm çoluk çocuk, at, eşek, 
it, kedi, köyde canlı komamacasına. Bunlarla birlikte HaliHen İbrahim de ini­
yordu. İniyorlardı ya, ya köylüden çok önce, ya da köylüden çok sonra. Köylü 
onları, pamuk bitip de köye dönünceye kadar, hiçbir yerde göremiyordu. Onlar 
aşağılara, Yüreğir toprağına, daha ötelere, Tarsusun oralara kadar gidiyorlar, Ko­
ca Halilin söylediğine göre İbrahim hırsızlık yapıyordu. Kocaman, tahta teker­
lekli manda arabalanna yükleyip çaldıkları pamuklan Adana pazanna satmaya 
götürüyor lardı. Satıp bir etek dolusu para kazanıyor, paralan yiyorlar, sonra da 
köye dönüyorl ardı. Bu, İbrahim ölmeden iki yıl öncesine kadar böyle sürdü gitti. 
Halil o gece kocaman bir harar pamuk doldurmuş, tarlalardan, su dolu bir 
hendeğin içinden Tarsusa doğru iniyordu. Sabah olunca yola çıkacak, oradan ge-