Yer Demir Gök Bakır 427 
lak köylüsünün bu hale geleceğini beklemezdim. Ama ben o köye göstereceğim. 
Gösterec eğim ki göstereceğim! O köy bir gün görecek. Görecek ki, neye uğra­
dığını bilemeyecek. 
"Şimdi size söyleyim, Sefere selam edin. İki mübarek kara gözlerinden öpe­
riın. Köylüyü yatıştırsın. Köylünün, her köylünün elinde kırılmaz bir meşe sopa­
sı varmış. Sonra da her evde bir tabanca varmış. Her gece otuz kırk kişi ... Sefer 
köyü idare edemiyor. Bana Yalaktan her gün kötü haberler geliyor. Ben kork­
mam hiç korkmam. isterse Yatak köyünün her evinin önünde bir mitralyöz, bir 
havan topu olsun, korkmam . Ben o köylüye iyilikten başka ne yaptım ki öyle 
giyinip kuşanıp, takıp takıştırıp beni bekliyorlar? Köylerine girmemi istiyorlar... 
Ben köye gelmeyince de kederlerinden çılgına dönüyorlar. Onların ne yapacak­
larını ben bilirim, sezerim. Ama zaman beklerim, onların başına kara bir felaket 
gibi inecek, yurtlarını yuvalarını darmadağınık edecek zamanı beklerim. 
"Sefere selam söyleyin, iki kara, güzel, mübarek gözlerinden öperim. Bu yıllık 
bütün selahiyetimi ona veriyorum. Bu yıl Yalak köylüsü utancından, borcunu ve­
remediğinden alışveriş etmedi. Gelip alışveriş edebilirler. Öteki pamukta da tüm 
borçlarını ödeyebilirler. Yalnız Sefere söyleyin ki, köylüleri, dükkana ikişer üçer 
göndermesin. Teker teker gelsinler, istediklerini veririm. İkişer üçer gelirlerse, 
hele kalabalık gelirse ... Aman, nasıl geliderse gelsinler. Gelsinler de bu kış çırıl­
çıplak kalmasınlar. Onlar benim köylülerim, kardeşlerim, ben onlar için çalışıyo­
rum. Bunu böylece bilsinler. 
"Şükretsinler, dua etsinler, ben arkama yüz tane silahlı adam, eşkıya hepsi 
de, alırdım, getirdim köye, ama düşündüm. Düşündüm ki bu köylü benim köy­
lüm. Azıcık nankör ama, kırk yıldır alışveriş ederiz. Kırk yıllık kahvenin hatırı 
var. Köye getirdim de. onları, avratlannı, kızlarını bile anadan doğma soyardım, 
soyardım da köyün içine bırakıverirdim. Onlara yiyecek bir lokma ekmek, bir 
damla su bırakmazdım. Yatacak yataklarını, altlarındaki kıl çullarını bile alırdım. 
Karşı koyanlar ı da arkarndaki yüz silahlı eşkıyaya vurdururdum. Canımı sıkma­
sınlar. Arkamda yüz silahlı eşkıyayla yarın getirim. Ama zararı yok. Et tırnaktan 
ayrılmaz. Bu köylü benim köylümdü r. 
"Sefere selam söyleyin. Ona selahiyet veriyorum. İki mübarek gözlerinden 
öperim. Köylü beni böyle giyinip kuşanıp , bayram sevincinde ne sebepten bek­
lerdi? Sefere selam söyleyin, o köyün taşı altın olsa, toprağı cevahir olsa, gel al 
Adil deseler, gelemem. Neden gelemem, sebebini de kimseciklere söyleyemem 
"Evet, şimdi son sözüme geliyorum. Bunu böylece Yatak köylüsüne tebliğ 
edesiniz. Biliyorum bu yıl pamuk toplayamadılar. Ol sebepten de borçlarını ve­
remediler. Bunda öfkelerrecek ne var' Gelsinler, dükkanım onlara açık. Benim 
Yalak köylülerine umudum tamdır. Siz de şimdi doğru dükkana gidin. İstediği­
nizi alın. Mutlaka alın. Almazsanız bir daha yüzünüze bakmam. Doğru dükkana. 
Olur mu?