"Fıkara hiçbir şey yapmıyordu ki Ağa, ağzı var, dili yok 
bir adamdı. Ne yapsak, neylesek, hep gülümsüy or, ses çıkar­
mıyord u,'' 
"Niye çıkarsın, niye çıkarsın Hatun, her gün keklik eti, 
Alad ağdan gelen ak petekli, püren kokulu bal. Her gün Padi-
.. ph şöleni. Bunca yıl, bu adam bu eve gelene kadar, bizim ev­
de böyle bir savurganl ık oldu mu? Neredeyse, bu adam, bu 
evde daha üç ay kalsaydı ben iflas etmiştim. İyi ki Kurana el 
basbk da ... " 
Aralarındaki tarhşma kıran kırana gün ışıyıncaya kadar 
sürdü. 
Habın gün ışırken son sözünü söyledi: 
"Bu gece Ali kardaşmı, senin odanda yatacak. Eğer , o, bu 
gece o yatakta yatmazsa, ben de bu evde durmam, bohçamı alır 
da babamın evine bunca yıl sonra gideri m. İşte Kuran, işte sen, 
bunu böyle yapacağıma, Kurana el basarak yemin ediyorum. 
Haydi bakal ım." 
Ali gitmek istiyor , tartışmanın sonunu da merak ediyor, ha 
şimdi kalkayım, ha birazdan, diye, yerinden kalkamıyordu . Sa­
baha karşı ayağa kalkh, çıkıp gidecekti ki Hatunun son sözleri­
ni duydu, ayıp olurdu bu yiğit Hatuna karşı, yeniden yerine 
çöktü. 
"Sabah oldu zaten, ben çarşıya çıkıyorum. Sen onu götür 
de yatağına yatır. " 
"Sağ ol Ağa," diye ona sarıldı Hatun, "beni, evimi, ocağıını 
kurta rdın ." 
M urtaza Ağa da ona sarıldı: 
"Öyleyse Hatun, madem bu kadar istiyorsun, Topa! istedi­
ği kadar bu evde kalır." 
"O çok onurlu adamdır," dedi Hatun, "bunca çekişmeden 
sonra, sanınam ki bizde kalsın artık. Çok kötü oldu. Kim bilir , 
belki benim hatırımı kırmaz da, belki birkaç gün daha bizde ka­
lır." 
"Ama onu odama almam, kokuyor. " 
"Alma," dedi Hatun, "ben onu kuştüyü yataklarda yatırı­
rım, eskisinden de daha iyi ağırlarım ." Bu sözleri kapıyı açıp 
bağırarak söyledi ki Ali duysun. 
311