"Teşekkür ederim Reis Bey. " 
Dışarda gök gürlüyor, sicim gibi bir yağm ur yağıyo rdu. Mustafa 
Bey sırılsıklam olmuş, giyideri sırtına yapışmış, dişleri vuruyor du. 
"Atınızı ne ya ptınız?" diye sordu Başkan. 
"Kapıdaki zeytin ağacına bağladı m," dedi Mustaf a Bey. 
Yukarı çıktılar, küçücük, sedirlerle çevr elenmiş, tam ortasında 
üstü kitaplarla dolu, kurt yemiş bir masa bulunan, yer yer havı dökül­
müş bir İran halısıyla kaplanmış odaya girdiler. Başkan elindeki lan:ı­
banın fitilini biraz daha kaldırdı, oda azıcık daha aydınlandı. Bu sıra­
da Başkan kadar şişman karısı giyinmiş kuşanmış, gözl erine sürmeleri­
ni bile çekm iş, rastıktı kaşlarıyla odaya girdi, Mustaf a Beye doğru yü­
rüdü : 
"Oooooo v, ne ıslanmışsınız! Ne ıslanmışsınız ... Ooooovv! .. Ne 
yağm ur, ne yağmur, ne yağm ur!" Elini uzattı : "Hoş geldiniz. Bir kah-
)'' ' 
ve. 
"Evet," dedi Başkan. "Sağ olasın Hanım ." 
Aşağıdan uyan mış çocukla rın, evlatlığın öfkel i sesleri geliyordu. 
Başkan : 
"Uyandılar Hanım, notursun şunları da sustur." 
"Sustururum ," dedi Hanım. 
"Malum," dedi Mus tafa Bey. 
"Malu m," dedi Başk an. 
Karşılıklı tahta iskemidere oturmu şlardı. 
"Ne diyo rsunuz Reis Bey? Bizi çoluk çocuk toptan idam etmezsi­
niz inşallah ." 
"Sizin için bu kasabadan ayrılmak bu kadar ağır mı?" diye sordu, 
kendi kendine sorar gibi; dudakları kıpırdamadan, duyulur duyulmaz 
bir sesle. . 
Onun tıpkısı, utançl ı, usulca : 
"Bizim için toptan ölmektir bu," diye konuştu ·Mustaf a Bey. 
"Bizi sürgün eder seniz, biz biteriz, yok oluruz. Düşma nlarımız da 
bunu bildikleri için, yalnız be yalnız topraklarımıza konmak için, Ak­
çasazı daha kolay pay edebilmek için ... Bizi sürdürmek istiyorlar. İşte . 
bunun için bu gece bu yağmurda, bu kışta kıyamette, bu saatte size 
geldi m. Siz olmasaydınız, sizi yirmi beş yıldır tanımasay dım, soyunu­
zu bilme seydi m, ne için olursa olsun gelmezd im. Gelemez dim. Bir