Oradakiler o gittikten sonra sabaha kadar konuştular , tar­
tıştılar. Zülfünün bu buluşu dahiyaneydi. Arif Saim artık İnce 
Memedi ciddiye almasındı, orduyu, Toroslara çekmesindi ba­
kalım. Bu işin hiç de bir tehlikesi yoktu, en küçük bile. Cabbar 
yakalansa, vuiulsa bile hiç nü hiç bir tehlikesi yoktu. Herkes, 
bütün bölge biliyordu ki Cabbar İnce Memedin en yakın arka­
daşıydı. Çiftliğinin soyulması, babasının sakalına tükürülme­
si, bunu da Cabbardan isteyecekti, dahası Cabbar , babayı so­
yarken, ben İnce Memedim de diyecekti, der mi, derdi. Hacı 
Ali Çavuşun öldürülmesi belki ona ölüm darbesi olmayacaktı, 
ama Mustafa Kemal Paşanın ona yadigan saatının İnce Me­
medin, bir eşkıya parçasının eline . geçmesi onu kalırından öl-
' dürecekti. · · 
Cabbarın çiftliği basınayı kabul etmesinden birkaç gün 
sonra Arnher Bey olayı patlak verdi ki kasaba Ağalan sevinçle­
rinden dört köşe oldular. Bugünlerde Allah onlara yardım edi­
yor, diledikleri her şey oluyordu. 
Arnher Bey bu kasabamn en çok sevdiği, hilafsız saydığı 
bir kişiydi. Kozanoğlu başkaldırmasına katılmış, Kozanoğlu 
Ahmet Paşa teslim olduğu halde teslim olup boyun eğmemiş 
Sumbash aşiretinin Beyinin büyük torunuydu. Dedesi ölünceye 
kadar dağda kalmış, türbesi Türkmenlerin kutsal bir ziyaret ye­
ri olmuştu. Onun için, dedesinden dolayı en sevilen boy Surn­
bash boyu, Türk mende en sayılan boy Sumbaslı, en sayılan 
Beyler de Sumbash Beyleriy di. Babası öldüğünde Arnher Bey 
genç, yakışıklı, çimeni yeşil gözlü bir delikanlı ydı. Ve babası öl­
meden biraz önce oğullanın başına çağırmış, Beylik mührünü 
ona vermişti. Mührü eline alan Arnher Bey ağlamaya başlanuş, 
"Baba beni bağışla, ben Beylik yapamam. Ben fakir fıkaradan 
vergi alamam. Ben onlara zulmedemem," demişti. "Senden hiç­
bir şey istemiyorum, şu aşağıdaki değirmenin tozcuğunu bana 
verirsen beni çok sevindirirsin." Can çekişen babasının onunla 
tartışacak hali kalmamıştı. Onun elindeki mührü aldı, yanında 
aç kurtlar gibi bekleyen küçük kardeşine verdi. Bundan sonra 
da Arnher Bey, sabahtan akşamiara kadar unlara bulanarak, tek 
başına öğüttüğü buğdaylardan, arpalardan aldığı küçük bir 
yüzdeyle yaşanunı sürmüştü. 
376