Zorlukla tebessüm ettim ama söyleyeceklerimin a ğırlığı 
koca bir de ğirmen ta şı gibi boynumda as ılı kaldı. Sesim k ısık, 
kırılgan çıktı. "Pek iyi de ğilim asl ında. Çok susad ım, lâkin bu 
evde susuzlu ğumu giderecek hiçbir şey yok." 
"O zaman gidip bir Kerra'ya soray ım, canın ne çekiyorsa 
söyle, haz ırlasınlar" dedi. 
"Yok, istemem. Bana gereken şey mutfakta de ğil ki. Mey- 
hanede! İçimden sarho ş olmak geliyor bu ak şam." 
Rumi'nin yüzünden bir endi şe bulutu geçti. Kafas ı karış- 
 
mış gibiydi. 
"Testini mutfakta dolduraca ğına, meyhanede doldursana" 
dedim. 
"Nasıl yani? Sana şarap mı alayım?" diye tereddütle tek- 
rarladı koca âlim. 
"Aynen öyle. Sade bana de ğil. Gidip ilcimize birden şarap al- 
san pek makbule geçer. İki şişe kâfi; biri sana, biri bana. Yal- 
nız bir ricam olacak. Meyhaneye vard ığında alelacele şişeleri 
kapıp buraya gelme. Birazc ık oralarda oyalan. İnsanlarla soh- 
bet et. Ben seni burada bekliyor olaca ğım. Aceleye mahal yok." 
  
Mevlâna yar ı isyan yar ı kaygıyla bakt ı yüzüme. O an tâ 
Bağdat'ta yolda şım olmak isteyen k ızıl saçlı çömez geldi ak- 
lıma. Başkalarının kendisi hakk ında ne dü şündüğüne kafa 
yormaktan f ırsat bulup da tasavvuf deryas ına dalamam ıştı. 
Acaba benzer şekilde, itibar kayg ısı Rumi'yi bu yolda ilerle- 
mekten al ıkoyacak m ıydı? 
Ama Mevlâna anl ık bir tereddütten sonra aya ğa kalkıp, 
"pekâlâ, olur" mânâs ında başını salladı. Dedi ki: 
"Bu yaşa kadar ne meyhaneye gittim, ne a ğzıma bir dam- 
la şarap koydum. İçki içmek do ğru değil zannımca. Ama sa- 
na itimad ım tam. Zira inan ıyorum ki sen benden bo ş yere 
böyle bir şey istemezsin. Muhakkak ki görmemi arzu etti ğin 
bir hakikat var. Senin hat ırın için, dost, dedi ğin yere gidece- 
ğim. Nefsimin a ğrına gitse de, ayaklar ıma zor gelse de, şanı- 
ma leke dü şürse de bu i ş, o şarabı alıp senin için buraya ge- 
tireceğim." 
Böyle dedikten sonra veda edip ç ıktı. 
O odadan ç ıkar çıkmaz, dizlerimin üstüne dü ştüm, secde 
ettim. Rumi'nin b ıraktığı tespihe sar ıldım, Rabbime defalar- 
ca, defalarca şükrettim. Bana böyle harikulade bir yolda ş 
verdiği için dua ettim. Mevlâna co şkun bir nehirdir. Yerinde 
saymayan, tüm insanl ığı ve varolu şu kucaklayan, kimseye 
karşı bir önyarg ısı olmayan, hep daha öteleri merak ve ke şf 
eden, ça ğıl çağıl berrak bir nehir... Benim tek yapt ığım o neh- 
rin önündeki Seddi y ıkmaktır. O kadar. 
Dilerim ömrü hayat ı boyunca İlahi Aşk sarhoşluğundan 
ayırmaz. 
  
Bölüm Dört 
Ateş 
Hayattaki Yakan, Y ıkan, Yok 
Eden Şeyler 
  
Sarhoş Süleyman 
Konya, Şubat 1246 
Bu mereti içip içip s ızmışlığım çoktur. Sarho ş olup düpe- 
düz zırvaladığım, karabasanlar gördü ğüm, naralar att ığım 
zamanlar ı da bilirim. Ama meyhane kap ısından içeri Efendi 
Mevlâna’n ın girdiğini görmek, benim şu sarhoş kafamın bile 
üretemeyece ği türden bir acaip hayaldi! A ğzım açık kalakal-