339
verm eye başlam ışta. A dam ın her h arek etin i, h er sözünü oku­
m aya çalışıyor, m uhtem elen ya n lış yorum luyordu. N esn el b ir  
n azarla bak am az olm u ştu  h ocasın a. H e r yerd e ila h i işa re t­
ler gören bir kâhin gibi, en sıradan ve sü fli şeylerin  içinde bi­
le g izli m esajlar arıyordu. A zuz'u etkilem ek istiyordu , hem  de  
n asıl. O  yüzden deli gibi okuyor, çalışıyordu. N e var k i sın ıfta  
m idesi düğüm  düğüm , su sp u s oturuyordu çoğu zam an . A ra ­
lard a diğer uca savru lu yordu . Ü stü n e b ird en  cesa ret y a  da  
gözü dönm üşlük geliyor, itira z edip ta rtışıy o r, m eydan oku­
yup sorguluyor, sonra yen id en  se ssiz liğ e  göm ü lü yord u . B ir  
sarkaçtı artık ruhu. Savruluyordu.
H alb u k i b öyle şey lerin  a sla  k en d i b a şın a  gelm eyeceğin i  
zannederdi. K endinden y a şlı adam lara tu tu la n  o saftirik  kız­
lard an  değild i o. B öylelerin in , h ay a tla rın d a k i ek sik  bab a fi­
gürünün peşin de k oştu k larım  sa n m ıştı. D em ek  başk aların ı  
ya rgıla m a k la  h a ta  y a p m ıştı. O n u  A z u ı'a  çeken şey in  ne ol­
duğunu kim selere -k e n d isin e  b i le - açıklayabileceğini sanm ı­
yordu. H ocasın a olan h islerin i b a şk a la rıy la  p aylaşm aya n i­
y eti yoktu za ten . Ç ocukluğundan beri tu ttu ğ u  T a n n  günce­
si g ib i, sisin  için d eki bebek g ib i, A zu r d a  d ik k a tle korunan  
bir sır haline gelm işti. K im se bilm ese d e, uyum adan önce eli­
ne onun k itap ların d an  b irin i a lm a y ı, fonda çalan  m ü zik  eş­
liğ in d e, k a ra n lık ta , parm ağım  profesörü n  adın ın h arflerin ­
de dolaştırm ayı âdet edinm işti. G ün içinde A zu ı'u n  binasının  
yakın ların da takılıyor, belki oralardad ır diye köşelerden k a ­
çam ak b a k ışla r atıyordu. Sabah  k ah vesin i onun sık ça  g itti­
ği kafeden almak için yolunu d eğiştiriyord u , am a b ir ik i se­
fer onun geld iğin i görünce, tu v alete kaçıp sa k la n m ıştı. Tüm  
bu gülü nç şeyleri yapıp du ru rken , b ir d iğer y a n ı, olan  b ite­
ni h oşn u tsu zlu k la seyrediyor, bunun b ir d e lilik  m evsim i ol­
duğunu ve yakında biteceğini um uyordu.
A rtık  ne kendi düşüncelerine, ne de K a n t’ın k ilere tah am ­
m ü l ed eb ilen  P eri, spor a y a k k a b ıla rım  g iy erek  gen e koşu­