ne de duyulmuştur. Hürüce o maviyi de görecek, o mavinin de 
içine girecek, bin yaşında da olsa Anacık Sultanı kandıracak, 
onu İnce Memedin başına götürecekti. Yaşlı olsun varsın, er­
mişler, Kırklara kanşmışlar, yaşlanıp çökerler mi hiç! Kırkgö­
zün Anacık Sultanı şimdi on sekiz yaşında gibidir. Yeni filizle­
miş bir şıvgacık dala benzer. O her sabah yediveren bir gül, her 
seher, her sabah yeniden açar. 
Geyikler gelirler ona her sabah, boynuz lannda tan ışıkları­
nın ipiltisi, iliylerinde sabah güneşinin yıldırtısı ... Kırkgözün 
hacılan da onları sağarlar. Sonra da her ay bir erkek geyik çö­
ker kapıya, üç gün üç gece boynunu büküp, gözlerini ocağa di­
ker bekler. Üçüncü gün onu keserler, postunu da kurutup Ana­
cık Sultana getirirler. Anacık Sultan da o postu, dünyanın bir 
yerindeki bütün kirlerden, kötülüklerden, zulümlerden arınmış 
bir kişiye gönderir. Bu kişi kadın, ya da er kişi olabilir. 
Orada, Kırkgöz Ocağının tam üstünde de, içine ışık doldu­
rulmuş gibi şişmiş duran bir bulut kaynar, oradan başka hiçbir 
yere kıpırdamaz. Bulutun altında da ak güvercinler ... Yaratıklar 
içinde de en zavalsız kuş, bu ak güvercin dedikleridir. 
Kırkgözün Ocağına varmak, eşiğine yüz sürmek, Kırkgöz 
Ocağının postunda oturanın yanına varmak o kadar kolay de­
ğildir. Eskiden Kırkgöz Ocağında kırk kazan kaynar, buraya 
gelen hastalar sayrılar, dertliler, yaralılar doyasıya yemek yer, 
geyik sütü içerlermiş. Avşar, Kürt, Türkmen Beylerine, İran 
Şahlanna, Osmanlı Padişahlanna kılıcı bir Konyadaki Hünkar 
Dede, bir de buradaki Kırkgöz Ocağı kuşatırmı ş. Bir kılıç kuşat­
sın diye, bu kapıda aylarca, yıllarca bekleyen, bekleyip de Kırk­
gözün pirini görerneden dönen çok Bey, çok Şah, Padişah var 
imiş. Fakir fıkaraya açılan kapılar bu zalim Beylere, Padişahlara 
kapanırmış. 
Kırkgöz pirlerinin kırk tane gönül gözleri olurmuş, biriyle 
mağnbı, birisiyle maşnkı görürlerm iş. Birisiyle cenneti, ötekiy­
le cehennemİ, birisi iyi insanda, birisi zalimdeymiş . Biri geçmiş­
te, biri gelecekteymi ş. Birisi karıncada, birisi kuştaym ış. Yağ­
murda, bulutta, suda, ateşte, yıldızlardaymış ... Birisi insa� yü­
reklerindey miş. Bu kapıdan içeriye, bu kapı olduğundan beri 
kötülük, haram, zulüm gireme miş. İşte şimdi de insan azıp, 
279