21 
İnce Memed ormanın açıklığında, kayaların arasında dur­
du. ilerdeki apak kayanın dibinden bir göz kaynıyor, aşağıda, 
altındaki çakıltaşları görünen bir gölek oluşturuyordu. Göleğin 
içindeki küçük, kırmızı benekli balıklar, bir taştan bir taşa sav­
rolarak uçuşuyorl ardı. Kayaların arasından yer yer, mor çiçekli 
yarpuzlar fışkır mıştı. Hızlı yağmur suyun yüzünü dövüyor, 
göleğin üstü çapar bir yüze benziyordu. Yukardan hızla akıp , 
gelen seller, bir an için göleği bulandırıyor, küçük balıklar, ça­
kıl taşlan gözükmüyor, sonra da geçip gidiyorlardı. Ortalık ka­
ya, ıslanmış kekik, su, dağ toprağı kokuyordu. 
Yorulmuş Memed, yağmurun alhnda, bir süre bir taşın üs­
tüne sekilenip sırhnı bir taşa dayadı oturdu. Sırtındaki yün, tif­
tik karışımı sırmalı abasının gözenekleri yağan yağmurdan sı­
kışmış, su geçirmiyordu. Yol boyunca hep Hürü Anayı düşün­
müş, bu da onu mutlu etmişti. Onun sevgisi bitip tükenmiyor­
du. Şu prnann suyu gibi apaydınlık kaynıyor, onun yöresine 
kim gelirse, insanı, kurdu kuşu, dostu düşmanı aydınlatıyor, 
ısıtıyord u. O Hürü Ananın yüzünü gören, sıcak sevgisinden ta­
dan mutsuz olamaz, adam öldüremez, kötülük yapamazdı . 
Memede, taa çocukluğundan bu yana güç olmuş, sevgi kaynağı 
olmuş, en karanlık günlerinde, Hatçenin ölümünde bile onun 
sevgisi, kendinden umudunu kesmişken bile, onun sıcaklığı, 
aydınlığı içini ağartmış, onu yaşama döndürmüştü. Bir de şu 
Battal Ağanın sözü yok mu, artık bundan so�ra ölse de gözü 
açık gitmeyecekti. Bir Ağa gidince bin tanesi gelirse, bir İnce 
452