alınlı,  kafası  takkeli,  yaşlıca  bir adam  arkasını  dönüp,  hoşnutsuz  bir 
nazarla  önce  sokağın  ortasındaki  kamyoneti,  sonra  da kamyonet  sü-
rücüsünü  inceledi.  Gördüklerinden  memnun  kalmamış  olacak  ki, 
suratını  daha  da beter  ekşiterek,  üç torununun  üçünü  birden  kendi-
ne doğru  çekti. 
Haksızlık  Öztürk'e  haksızlık  ediliyordu.  Cin  filan  değildi.  Sade-
ce orantısız  yüz  hatlarına,  aşırı  büyük  kulaklara  ve talihsiz  bir saç 
rengine  sahip,  kısa  boylu  bir adamdı  o kadar;  yani  çok kısa.  Bir met-
re kırk  buçuk  santimdi.  Daha  önce  cüce  zannedildiği  olmuştu  ama 
ilk defa  cin olmakla  itham  ediliyordu.  Aldırmamaya  çalışarak,  in-
sanları  yara  yara,  külrengi  apartmana  doğru  yürüdü  kararlı  adımlar-
la. Doktoru  devamlı  kullanmasını  tembihlediği  halde,  burnunun 
üzerinde  değil  de, saçlarından  daha  turuncu  iş tulumunun  cebinde 
taşımayı  yeğlediği  kalın  camlı,  ince  çerçeveli  gözlüklerini  taktı.  Bu-
na rağmen,  apartmanın  ön cephesindeki  bulanık  çıkıntının  ne oldu-
ğunu,  iyice  yaklaşıp,  binanın  dibine  sokuluncaya  kadar  seçemedi. 
Tüyleri  kirden  kararmış  bir tavuskuşu  kabartmasıydı  bu. Temizlen-
se, güzel  görünebilirdi  göze.  Onun  hemen  altında,  çift kanatlı  kapı-
nın üzerine  süslü  püslü  harflerle  yazılmış  yazıya  baktı:  Bonbon  Pa-
las No: 88. Doğru  yere  gelmişti.  Kapının  kenarında,  üst üste  dizili 
zillerin  arasına  sıkıştırılmış  bir kartvizit  dikkatini  çekti.  İki ay ön-
ce, aynı  bölgede  işe başlayan  rakip  firmaya  aitti.  Etraftaki  insanla-
rın kendisiyle  ilgilenmeyişini  fırsat  bilerek,  kartviziti  sıkıştırıldığı 
yerden  çıkardı,  yerine  kendininkilerden  bir tane  koydu. 
13