ray ... Bir de orospu avratları kalır, fa.IPr fıkaramı\ delikanlısına ... Bir 
de orospu avradarı kalır. Orospu kızları, gelinleri kalır. Bizim bir ör­
sümüz, örsümüz kalır. Hele bir dokunsunlar Tellal karde şime, hele 
bir tüyüne hile gelsin onun, gÖrürler bol dünyayı başları na nasıl dar 
ediyorum, hem de başlar ına yıkıy orum. Sümüklü, alçak pezeven kler, 
bulmuşlar ağzı var dili yok fılw-aları zulmedip duruyorlar. Onların · 
her şeyi var, bizim bir tek kırık yürek gibi örsümüz ... Ocağımızda ya­
nan közümÜz var. İşte burada ilan ediyorum, Tellal kardeş imin kim 
kılına bile dokunursa onun kim olduğunu biz biliriz ... Hem de ocağ(­
nı söndürürüz. Yediden yetmişe, yediden yetmişe ... "' 
Öfkelenmiş, uzun boyu daha uzamış, iri, bir insan başı kadar bü­
yük, kıllı, kocaman e!.leri daha büyümüştü. Tellalı elinden tuttu, ileri 
doğru, okşarcas ınıı_ i teledi : 
"Haydi var git karde şim, keyfi ne bak. Gelecekleri varsa görecek­
leri de var. Bi� ölürsek, bir ipimizle kuşağ ımız, onlar ölüderse ceren 
gibi avratları kalır, hem de orospu ... Varsın öldürsünler bizi. .. " 
Dükkana girdi, öfkeyle körüğe asıldı, çekmeye başladı. Ocağın 
içinden küller, közler savrolmaya başladı ve demir kızdı az bir sürede, 
demirci kıpkırmızı demiri örse yatırıp dövmeye başladı. Kızgın demir­
den boşanan kıvılcımlar top top dükkanın içinde. patiayıp sönüyorlar­
dı. 
Dışarda, kalabalığın arasında kalmış T ellal : 
"Ben bilmiyor muyum, bu kadar işten sonra onlar beni sağ kor­
lar mı? Öldürürler beni, vah vah öldürürler. Şimdi ben şu anda ayakta 
dolaşan bir ölüyüm . Bunu biliyorum. İşte ölümü yiğitçe, metanetle 
bekliyo rum. Hem de tabancam belimde ." Ceketi nin yaka sım açıp ta­
bancanın fıldişi sapını kalabalığa gösterdi . "Sizi böyle bir arada bula­
mam. Çoğunuzun bir acı kahv esini içtim, acısını tuzfusunu yedim. 
Acı tatlı günlerimiz oldu. Kimin yüreği ni en küçük incittimse kusuru­
mu bağışlaSın. İşte ben gidiyonim kardeşler, hakkınızı helal edin." 
· "Helal olsun," dediler, homurtuyla, üzgün, d�yulur duyulmaz. 
"Ölüm zor," dedi Tellal. "Böyle burada durmuş, ölümü eli kolu 
bağlı beklemek zor. Bana kaç dediniz. Para topladınız aranızda. 
Ölümderi korkup da kaçsay dım, hepiniz arkarndan anama avrad ıma 
söverdiniz. Zaten ne' idi ki, bir av uç kadar T ellal, ondan başka ne bek­
lenirdi ki, diyerek ... Şimdi burada durmuş, şu çarşının ortasında ve-