Memidih çınarın höhüne bağladığı, üstünden su ahan ölünün yü­
zünü görmek ister. Olüyü kaldırır çınar ağacının gövdesine dayar, 
eğilir yüzüne bahar ama yüzünü bir türlü seçemez. Bütün gece ölüyle 
uğraşır. Bu işte anlamadığı bir şey vardır. Gün doğunca ölüyü öylece, 
arkası çınar ağacına dayalı, elleri kucağında bırakır, parnuh tarlası­
na gelir. Olünün başında on altı hadar çelih yeşili, parmak büyüklü­
ğünde ölü sineği şimşehlenir, çıldırır. Vızıltıları da tekmil hoca çınar 
ağacının altını tutar. Memidiğin hem tarlada parnuh toplayışı, hem 
de ölüyü ahimdan çıharamayışı... Bir de ölüyü birtakım beyaz giyin­
miş, geniş henarlı hasır şaphalı, simsiyah, benzin kokulu, üstünü toz 
bağlamış üç atomabiili adamların aı·aması. 
Memidik cilpirti çalısının içine büzülmüş, öteden, uzaktan, göz kırpmadan 
sırtını çınara vermiş, gözlerini kocaman kocaman açmış ölüyü seyrediyordu. 
Ölüyü, ilk olaraktan mı görüyordu acaba? Ona öyle geliyordu. Şimdiye kadar ne­
den ölüye bakmaınıştı acaba? İnce, sarkık bıyıkları vardı, bir şeye şaşmış gibi alt­
dudağını dışarı çıkarmış, büzmüştü. Saçları usuldan yana kaymış, alnının yarısı­
nı örtmüştü. Ipıslak, canlı gibi duruyordu. Şimdi ayağa kalkıp yürüyecekti sanki. 
Bir de, arada bir, ölü tıpkı Sefer oluyor, onun gibi kederli, onun gibi sert, yalancı... 
Mernidik, bir hoş, bu Sefer olmaya Sefer ya, diyor. Tıpkı tıpkısına ... Sefer de­
ğilse kim7 Sef eride gördük. O da Seferdi. 
Adarnın giyideri başka. Ayakkabısı beyaz. Pantolonu gümüş rengi. Ceketi ko­
yu kurşun rengi. Çok uzun, çok uzun hacakları var. Gözleri açık. Büyümüş. Be­
yaz gömleğinin sağ yanı omuzdan bele kadar kalın bir kan çizgisinde. 
Çelik yeşili bir sinek ta çınarın dalına kadar yükseldi, şimşek gibi bir hızla 
oradan kendini ölünün üstüne bıraktı. Bir süre dalla ölü arasında çelik yeşili bir 
ışık çizgisi oldu. Sinek habire bu halini sürdürdü . Şimdi ölüyle dal arasında bir 
ışıktan çelik yeşili ağ gerilmişti. Yeşil sinekler çelikten ışık ağlarını ölüyle dal ara­
sına durmadan geriyorlardı. 
Memidik başını kaldırınca çelikten ışık ağı bir anda silindi, onun yerini göz 
kamaştıran, ipileyen bir sarı sıcak aldı. 
Memidik çalının içinden kalktı, ellerini beline dayadı, her bir yanı uyuşmuş­
tu, gerindi. Ölünün yanına yaklaşmak, yakından onun yüzüne bakmak, ölü mü, 
sağ mı onu görrnek istedi. Çınara doğru sallanarak bir iki adım attı, durdu. On 
altı yeşil sinek, güneşte yeşillenerek çelikleşip şirnşeklendi. Bu korkunç hız Me­
rnidiğin başını döndürdü , düşecek gibi oldu, gözleri karardı. Çelik yeşili ışık ağı 
bir yok oluyor, bir ışıklanıyo rdu. Bir iki adım daha attı, bu sefer ne sallandı, ne 
düştü. Ölüyü doğruluyor sandı, yüreği ağzına geldi. Yerinden kıpırdayarnıyor­
du ... Ne bir adım sağa, ne bir adım sola atabiliyor, ne ileri, ne geri kıpırdayabili­
yordu. Oraya çakılmış kalmıştı.