desinden kalmış altın, klapt an . işlenidi bir eyeri bir yıldız gibi köhne 
dükk anın duvarı nın kurt yem iş, kararmış tahtaları üstünde parlıyor­
du. Ve her sabah saraç bu eyerio altında yere diz vurup, el kavuşturup 
niyaza duruyordu. Bir zenaat güzelse, bulunmazsa, kaclir kıyınet bil­
mezler yüzünden o zenaat ölüyorsa, o zenaatın ustasının ölüme giden · 
sanatı huzurunda niyaza durması haktır. Hem de vaciptir. Hem de Ku­
ran hükmüdür. İşte gidiyorlar. Son kalan iki soy kişi de gidiyo r. Kına 
yakmsınlar paragözl er. Eyer kıymeti, at kıymeti, nakışlı klaptan işleme 
at takımı kıymeti bilen, yavuz atlara, soylu atlara binen nasılsa bunla­
rın, bu sürüngen yalancıların arasında kalmış son iki kişi de gidiyor. 
Bir onlar, bir onlar kalmıştı attan, eyerden anlayan ... Bir onlar. Onlar 
gittikten sonra, şu bıçağı, şu ıpasatı , şu iğneyi; işte yıldız gibi yanan şu 
eyerio yanına a5malı, sonra ölene dek gidip huzurlarında, bu dünyaya 
güzellik katmışların huaurunda niyaza durmalı. 
Saracın geniş, kırışık içindeki alnı boncuk boncuk terl emişti. Sar­
kık, kırçıl bıyıkları, uzun boynu, deriden karar mış hünerli uzun, bo­
ğum boğum güçlü parmakları da terlemişti . 
Bir düşten uyan ır gibi uyan dı. Kaldırırnın çakıl t�larının üstüne, 
bir karpuz kabuğunun yanına, oraya atılmış mor çiçekli bir hayı.t dalı­
nın altına üç kızböceği konmuş, soluk alıp veriyorlar, uzun belleri , 
saydam, gözükür gözükmez mavi kanatları inip inip kalkıy or. 
"Olamaz," dedi sertçe. "Bu iş olmamalı. Diyorlar ki her şey koca 
Hakimin elindeymiş ." . 
"Elindey miş," dedi Tellal. "O da Savuranların güveyi . Hem de 
içgüveyi. Savuranlar da Beylerimizin düşman ı." 
"Olsun," dedi saraç. "Ben ona güveniyorum. Ne oluyor bu teres­
Iere yahu? Öldürüyorlarsa birbirlerini öldürüyorlar, onlara ne? Yüz yıl­
dır, iki yüz yıldır birbirlerini öldürüyorlar, kime ne! Can onların değil 
")" . mı. 
"Akçasaz kuruy or," dedi kambur. "Beylerin çiftliği de Akçasazın 
kıyıları nın yarısını tutuy or.'Bunları sürgün etsinler ki ... Tüm Akçasa­
za, tüm Beylerin topraklarına konsunlar. Olan bana oldu, bana oldu," 
dedi kambur T ellal, göz çukurlarınd� iki kocaman .� tanesi. Hıçkır­
mayı, çırpınınayı kesmişti. 
"Bir şey yapmalı ," dedi saraç, çok hüzünlü, ölmüş gitmiş bir ses­
le. "Elimizden hiçbir şey gelmez mi?" 
333