ye, tarlalanını köylüye dağıhnış. Öldürdüm Abdiyi, yakbın Abdi 
Ağayı diye. İşte bu kalırediyor beni, bu öldürüyor. Bu korkuru­
yor. Ölümüme yanınıyorum Ali Safa Bey. Bir ayağım çuku rda. 
Bugün değilse yann. Dünyaya direk kakacak değilim. Yann bir 
tane daha çıkar, o da senin tarlanı dağıbr. Öbür gün bir tane da­
ha ... Daha da daha ... Daha !.. Ben bundan korkuyorum işte ... " 
Ali Safa Bey omuzuna vurdu: 
''Yok, Abdi Ağa, yok. Müsterih ol sen. Onlar belalannı bu­
lacaklar. Müsterih ol." 
Abdi Ağanın gözleri parlayıp, sakalı gerildi. Yüzüne kan 
geldi: 
"Bugün banaysa, yann sana. Beni bu korkuruyor işte. Dağ­
da eşkıya mı var, istediği kadar olsun. Eşkıya da nedir ki ... Ama 
bu! Bu korkuruyor beni. Toprak meselesi ... Bir aklına düşerse 
köylünün, önüne geçilmez. Öldürüleceğimden değil, bundan 
korkuyoru m. Siz bilirsiniz Ali Safa Bey. Bana kalırsa, hemen, 
gün geçirilmeden ölmeli bu oğlan. Bu oğlan eşeğin aklına kar­
puz kabuğu düşürdü . Gün geçirip fırsat verme zamana . Aman 
oğlum. Karpuz meselesini akimdan çıkarma. Vayvaylılar bile 
ona sığınıyorlar. " 
Ali Safa Bey aldırmıyor, gülüyor du: 
11 Anlıyorum Ağam," dedi. 11 Anlıyorum ama, korkma . Bu­
gün değilse . yann, onun kellesini getirip senin kapının önüne 
atarlar. Korkma ! Bir bölük candarmayla Asım Çavuş, elli gö­
nüllüyle de Kara İbrahim onun takibine gönderildi. Candarma­
lar neyse ne ya, Kara İbrahim eski eşkıyadır. Eşkıyalığın yolunu 
yordamını, o dağlan çok iyi bilir. Onlara dedim ki, kesin kelle­
sini İnce Memedin, takın bir sırığa, getirin Abdi Ağanın evinin 
önüne dikin. Öyle yapacaklar." 
Abdi Ağa: 
"O bir gün daha yaşamamalı. Bir gün daha. İnşallah öyle 
olur. Dediğin çıkar." 
Ali Safa Bey: 
11İnşallahı da var mı? Mutlak öyle olacak. Sen Kara ihrahi­
mi bilir misin ?" 
"Bilirim ." 
"İşte o!" 
388