KAPLUMBAĞALAR
 
118
 
 
okuyor, dosyalıyor; yukarıya yazdıklarının da bir eşlerini birik
tiriyordu. 
Ara sıra dosyaların tozunu alıyordu. Afiş gelirse duvarlara çakıyor, 
broşür gelirse bir yerlere yığıyordu. Yer kalmadığı için afişlerin 
çoğunu üst üste çakıyordu. Devlet memurluğunun bir eğlence 
olduğuna «içten» inanmıştı. Aydan aya yolladığı ra
porlara yazdıkları 
yalandı. Doğruyu yazabilse, «Oturup sinek avladık, bıyık kıvırdık... » 
derdi. Binde bir «olanı olduğu gibi» günlük biçiminde not edip 
yollamayı düşünmüyor değildi, ama yapamıyordu.
 
Hamdi bey, Deli Ziraatçı’yı bir zaman lâfa tuttu. Tapucu
nun «yeni 
fırıldaklarımı konuştular. Tahriratçının kızlarını konuştular. 
Ortaokulda okuyan köylü öğrenciler barınsın diye yapılan pansiyon 
binasına, bir «katekulli» ile memurlar kulübünün oturmasını kınadılar. 
Memurların dalgacılığı, aksayan kamu hizmetler
i, yukarının 
umursamazlığı... söz uzadı.
 
Kır Abbas hep duvarlara bakıyordu.
 
Ziraatçının sol yanındaki «masa»ya soluk bir bayrak asılmıştı. 
Ardındaki duvarda allar maviler içinde bir «Gazi Paşa» asılıydı. 
Duvarları dolduran ot resimleri, sinek, kurt, soluca
n resimleri... Yarı 
yerini çıban tutmuş üzüm salkımları, birer yanları ahlat kabuğuna 
dönmüş elmalar...
 
En çok otlara bakıyordu Kır Abbas. Öyle otlardı ki görmemişti. 
«(Şunlar bizim köygöçüren’i andırıyor az. Emme azıcık boydan kısa. 
Yaprakları koyu. Taçla
rında didilmiş yün gibi ak çiçekler... Ya bu ne 
otu böyle? .. )»
 
Sonra bir dolap, içi şişeler şişeler şişeler... Hap şişelerine arpa, 
buğday, yulaf, nohut, çavdar, fiğ, darı, mısır... doldurup dizmişlerdi. 
«(Ölüye ne faydası var, diriye ne faydası var bunl
arın? Ne kadar çok 
camı tahtayı ziyan etmişler! ..)»
 
Derken Hamdi bey, yolunu bulup çubuk işini açtı:
 
«Bu adama Kır Abbas derler. İnsanın hasındandır. Hemi de alevî 
köyündendir. Bunların canları şarap içmek ister arkadaş. Kadın kız 
cem olup koca bir 
toprağı kirizma ettiler ki görme! Şimdi çubuk 
istiyorlar. Yani delice çubuk. ..»