Rosemary konu şmasını sürdürdü: 
—  Sizin bir kad ına kötülük edemeyece ğinizi söyledim... Siz bana kötü bir 
şey yapar m ısınız Hüsrev Bey? 
131 
Hüsrev Bey, kad ına baktı. Birden anlad ı, pusu falan yoktu, bu kad ın, bu 
oyundan, bu tehlikeden, bu heyecandan ho şlanıyordu. Üstelik hiçbir erke ğin 
kendisine bir şey yapamayaca ğına, bütün erkekleri etkileyece ğine 
inanıyordu. Hüsrev Bey, kad ının kendine olan güvenine k ızdı. Karşısında bu 
kadar güvenli bir kad ın görmekten ho şlanmazdı. 
—  Size kötülük yapmak elimden gelmez, hiçbir erke ğin de elinden gelmez... 
Siz de Miss Rosemary, erkeklerin size kötü davranmayaca ğını çok iyi 
biliyorsunuz zaten, öyle de ğil mi? Erkekler yaln ızca hayran olur size. 
Hüsrev Bey, durdu, bir sigara yakt ı, Rosemary de ses ç ıkarmadan Hüsrev Beyin 
konuşmayı sürdürmesini bekliyordu. Hüsrev Bey'in gözü ilerde çömel-mi ş 
arabacıya ilişti yeniden, şunu ensesinden vursam m ı acaba diye dü şündü, 
vurması için bir neden yoktu, ama bir kere sinirlenmi şti adama, hem 
Rose-mary'nin arabac ı vurulunca ne yapaca ğını da merak ediyordu, ama büyük 
bir ihtimalle sakin bir şekilde oturup, "Öldü galiba," diyecekti; böyle 
diyeceğine emindi... Hüsrev Bey, kald ığı yerden sürdürdü konu şmasını. 
—  Ama, gene de, ne erkeklere, ne de Tanr ıya fazla güvenmemeli Miss 
Rosemary... Siz Tanr ıya inanmayanlar ın başının derde girdi ğini 
görmüşsünüz, ben de Tanr ıya gereğinden fazla güvenenlerin ba şının derde 
girdiğini çok gördüm. 
Rosemary'nin ilk kez tedirgin oldu ğunu, kuca ğında tuttu ğu küçük çantas ını 
yavaşça kendine do ğru çekti ğini fark etti. Rosemary, herhalde kendine fazla 
güvendiğini   anlam ıştı  birden.   "Çantas ında  tabanca 
132 
var," diye dü şündü Hüsrev Bey. "Çantay ı çekip alsam, içinden tabancas ını 
çıkarsam, ne yapar?.." 
Bu kadınla birlikteyken hep aklma oyunlar geldi ğini, esas i şi değil de bu 
kadını etkileyecek bir şeyleri dü şündüğünü, kad ını etkilemeye çal ıştığını  
da fark etti bu arada. 
Rosemary, Hüsrev Beye sokuldu usulca. 
—  Biliyor musunuz bizim ekipteki arkada şlara sizden söz ettim... 
Hüsrev Bey, önemli bir şey duyaca ğını anlayıp bekledi. 
—  Sizin gibi bir adam ın niye bizim ekibe girip arkeoloji kaz ılarına 
katılmadığını merak ettiler. Sizin gibi genç, cesur insanlara ihtiyac ımız 
var... E ğer isterseniz, ekip şefi olan profesör de sizinle şahsen tan ışmayı 
çok arzu ediyor. Hem biz bulduklar ımızı, dünyan ın ünlü müzelerine 
satıyoruz, arkeolojik kaz ılar, zahire tüccarl ığının on katı para kazand ırır 
size. 
Rosemary biraz daha sokuldu. 
—  Böylece, hep beraber olma f ırsatını da buluruz, birlikte çal ışırız... 
"Demek ki buymu ş, beni kand ırıp ingiliz casusu yapmak istiyorlar, onun için 
gelmiş buralara benimle..." Hüsrev Bey, kad ının cesaretine ve kendine olan 
güvenine hayran oldu. Ama k ızdı da... A ğır ağır konuştu: 
—  Bilmem ki, nas ıl olur? Ben arkeolojiden hiç anlamam'. 
Rosemary, Hüsrev Beyi kand ırdığını düşünerek ne şeyle güldü. 
—  Hüsrev Bey, dünyada birbirine en çok benzeyen iki i ş, sizin zahire 
tüccarlığınızla, benim arkeolojik kaz ılanındır, hiç merak etmeyin, derhal 
öğrenirsi- 
133