mu biz mi, Allah bilir. Hadise daha feci safhalara girmeden 
bu cani evliyayı adaletin eline teslim etmeliyiz. 
Polis komiseri düşünceli bir ifadeyle: 
-Otomobiliniz burada mı? 
-Evet, konakta. 
-Emrediniz hazırlasınlar . Arabacı Osman'ı şoförün ya-
nına oturtalım. Bize yolu göstersin. Viran Cami yanına biz­
zat gidelim. Abdal'ı ve makamını görelim. Belki bir hakikat 
keşfetmeyi başarırız. 
18 
Hemen yirmi dakika sonra Medhi Bey ve polis komise­
rini taşıyan şık bir oto, Balakuyusu yolu üzerinde rüzgar hı­
zıyla uçuyordu. Viran Cami'ye geldiler. Kabristanla birleşen 
viranenin önünde arabacı Osman'ın şoföre işareti üzerine 
otomobil durdu. Medhi Bey, Komiser , Osman, üçü indiler. 
Zamanın sıcak, soğuk, rüzgar gibi güçlüklerine uzun se­
nelerden beri ümitsiz bir dirençle karşı koyan, içini ve duvar­
larının sathını yabani yeşillikler bürümüş cami harabesi, bir 
yığın hüzün haliyle gözleri mahzun ediyordu. Birçok ezan, 
kamet, 1 tekbir, dua, mevlit dinlemiş o yıkık duvarlar, şimdi 
tükenmez bir sabır ve tevekkülle ebediyetin büsbütün yıkıl­
ma fermanını bekliyordu. 
Dünyada her varlığın işi yok olmak sırasını beklemek de­
ğil midir? Bazı şeylerin ölümü ne uzun sürüyor . Ve ölüsü ne 
kadar asırlar gözler önünde duruyor . Baalbek, Teb harabele­
ri, insan mumyaları, müzelerdeki hayvan fosilleri, ölmeden 
önce asırlarca can çekişen milletler gibi ... 
Allah'ın bu harap evi yine kimsesiz değildi. Etrafını ölü­
ler sarmıştı. Bu dik, eğik, yıkık, yazılı, çiçekli kefeki taşları­
nın altında toprak olmuş cesetlerin çürümez ruhları etrafı 
dinliyor , ziyaretçileri görüyor gibiydiler . Sanki hayat orada 
Camide, cemaatin namaza kalkması için okunan ezan. 
80