2 DUL KADIN 
Salim, merdivenleri koşarak çıktı: kalın tabanlı siyah ayakka­
bılanyla tahta merdivenlerde gürültülü yankılar uyandırdı. 
Ağır ayakkabılar, diye düşündü, insanın bileklerini acıtıyor. 
Merdiven sahanlığına gelince güm güm vurdu ayaklarını ye­
re. (Hikmet Amca duymad ı). Kapıya baktı. (Hikmet Amca 
kapısını boyamış.) "Hikmet Amca, kapısını boyamış," dedi 
soluk soluğa. Zayıf. patlak gözlü, hastalıklı görünüşlü bir ço­
cuktu; birden soluksuz kalıyordu. Elini göğsüne götürdü. 
(Orası acıyor.) Koyu yeşil boyalı kapıya baktı gene; elini ce­
bine soktu, bir tebeşir çıkardı ve kapının karanlık bir köşesi­
ne becerebildiği tek yazıyı yazdı: çarpı işareti. Henüz yazı ya­
zamıyordu. (Gazete de okuyamıyorum.) Oysa, ondan bir bu­
çuk yaş küçük kardeşi Ömer, resimli romanlara bakıp da 
okuyormuş gibi yaparak neler uyduruyordu. Güldü. Boynu­
nu ileri uzatarak. "Hikmet amca!'' diye bağırdı. İçeriden bir 
gürültü geldi. ·'Annem, bir dakika seninle konuşmak isti­
yor!" Tebeşirle kapıya yeni bir çizgi çekmeyi düşünürken bir­
den kapı uzaklaştı ve Hikmet amca göründü. Salim, gülmeğe 
34