rekli incindiklerinden, etraflarına bir kabuk örmüş 
gibiydiler. Bir kısmının çocuğu vardı. Çocuklarını 
en iyi şekilde yetiştirmek istiyor ama onların yaptık­
ları işi bilmelerini istemiyorlardı. Hepsinin en azın­
dan çocuklarına dair umutları vardı. Çocukları ol­
mayanlar da bir gün beyaz atlı bir prensin gelip on­
ları bu hayattan kurtaracağını ümit ederek yaşıyor­
lardı. Pek çok erkek onlarla dertleşmeye gidiyordu. 
Dertlerini dinliyor, onlara sadece seks işçiliği değil 
dert ortaklığı da yapıyorlar dı. Her açıdan sömürü­
len kadınlarımızdı onlar. Eski tapınak fahişeleri gi­
bi, sömürülm elerine izin veriyorlar dı. Birçoğu din­
dardı. Namaz kılıyor, oruç tutuyor, Ramazan'da 
çalışmıyor, sık sık dua ediyorlard ı. Ne müthiş bir 
çelişkiydi bu! 
Hayatın aslında bir çelişkiler yumağı olduğunu, 
yaşadıkça öğreniyord um. Cüzamlılardan yola çık­
mış, yüreğimi giderek başka nedenlerle de dışlan­
mış insanlara açmaya başlamış tım. İnsanların sade­
ce fiziki acılarını değil, yürek acılarını da dindirmek 
için çok çalışmam; daha çok, daha çok çalışmam 
gerekiyord u. 
Bir taraftan da biliyordum ki, sadece benim ça­
lışmamla hiçbir şeyin düzelebilmesi mümkün de­
ğildi! Ama ben bana düşeni elimden geldiğince 
yapmalıy dım. Ben etkileyebildiklerimi etkiler dim. 
Onlar da başkalarını etkilerdi. Böyle böyle, bir yer­
lere varabilirdik. Örneğin fuhuş sektöründe çalışan 
insanların sigortalanması, her birinin düzenli ola-
230