"Niçin yemiyorsun Ana?" diye sordu. 
Hürü Ananın gözleri yaş içinde kalmıştı: 
"Ben batayım ben," dedi. "Hürü Anan batsın da şu kara 
topraklara gömülsün. Benim kömbe bağazımdan geçer mi ki, 
sen bilir misin hay oğul, hay Mahmutçuk, eşeği güzel yiğidim, 
İnce Memed de çok severdi soğanlı kül kömbe sini. Ben de ona 
taa çocukluktan bu yana kömbe yapardım. 
"Gene yaparsın Ana, üzülme." 
"Yaparım," dedi Hürü, "üzülmem ... " Prnara eğildi, dudak­
larıyla sudan kana kana içti. "Kalk gidelim," dedi. "Belki Allah 
biZe İncemin izini gösterir ." 
Mahmut önde, eşeği yedeğinde, en arkada da Hürü Ana, 
gene yola düştüler. Mahmut yol kıyısında iri bir kütük görünce 
eşeği çekti, gene onun önünde durdular, Hürü Ana kütüğe çı­
kıp eşeğe atladı. Eşeğin serneri yeniydi. Semerin üstüne Mah­
mut, daha yeni yapılmış bir pamuk minder atmıştı, Hürü Ana 
bu yüzden çok rahat ediyor, ikide birde de arkasına dönüp 
Mahmuda: 
"Sana," diyordu, "köye döner dönmez, bir çorap yapaca­
ğım ki İnce Memedime yaptığım çoraba da benzer." 
Ormanda on bir tane Yörük kadınıyla karşılaştılar. On biri­
nin de çocuklan işlemeli kınnızı kolaniada sırtianna bağlanmıştı . 
"Durun hele kadınlar," dedi Hürü. 
Yörük kadınlan durdular, eteklerinde kabuklu yeşil ceviz 
vardı. 
"Bereketli olsun Yörük kadınla rı." 
"Sağ ol Ana," dediler. 
"Size bir sualim var, iyi düşünün de öyle konuşun. Siz, 
dün, ya da öncesi gün, ya da bir hafta, on gün önce burada bir 
at gördünüz mü, bir yağız at, eyersiz, dizginsiz, pusatsız, belle­
mesiz, çınlçıplak. .. " 
Kadınlar hiç konuşmadılar, bir süre ona, Kısacık Malımuda 
baktıktan sonra ormanın içine kaçareasma çekildiler gittiler. 
Hürü onların ardından bakakaldı. Sonra eşeğini tekmeledi: 
"Deee h!" Sesi sevinçliydi. "Gördün mü başımıza gelenleri, 
bu işin içinde bir iş var, İnce Memedim sağ ... Yoksa biz atı so­
runca onlar niçin kaçsınlar ... " 
255