219
Perimden ne kadar farklıydı. Peri için mazi sivrisinek ısınğı 
gibiydi; kaşıya kaşıya yara yapardı. Adnan ise tamir etmeye 
meyyaldi; kırık parçalan onanrdı -  kınk insanlan da. Yoksa  
bana niye meyletsin  diye düşündü Peri, bana karşı hissettiği  
çekim başka nasıl açıklanır?
Kocasıyla kızı yanından geçerlerken Peri ayağa kalktı. 
Bazı konukların bunu yakışıksız bir hareket olarak görece­
ğini, hatta edebe aykın bulacağını bildiği halde Adnan’ı du- 
daklanndan öptü. "Teşekkür ederim tatlım.” Bazen kocasına 
küçük, sıradan şeyler için teşekkür ederken aslında çok da­
ha büyük şeyler için teşekkür ettiği hissine kapılıyordu Pe­
ri. Evet, kocasına minnettardı, onu karşısına çıkaran kade­
re de. Sayesinde skandaldan sonra kendini, bedenini ve ru­
hunu toparlamıştı. Ama “şükran” ile “aşk”ın aynı şey olmadı­
ğının pekâlâ farkındaydı. Teşekkür borçlu olsa da kocasına, 
âşık değildi işte.
“Beni dinle Farecik, iki tür erkek vardır: kırıp dökenler ve  
tamir edenler. Birinci gruptakilere sırılsıklam abayı yakar,  
âşık oluruz ama ikinci gruptakilerle evlenir, yuva kurarız .” 
Ne tuhaftır ki hayat, Şirin’in teorisini haklı çıkarmıştı.
Gözlerinde şefkatle kızına döndü Peri. Tam ona sarıla­
cakken kızının yüzünde Anne, lütfen yapma, bu insanların  
önünde olmaz  mesajı gördü.
“Seni seviyorum” dedi Peri alçak sesle.
Deniz bir an duraksadı. “Ben de seni. Elin nasıl?”
Peri kenarlarında kurumuş kan olan bandajı çevirdi, “iyi. 
Yarına bir şeyi kalmaz.”
“Sakın bir daha böyle şeyler yapma” diye fısıldadı Deniz, 
sanki o endişeli anne, Peri’yse haylaz kızıymış gibi. Sonra ko­
nuklara dönüp, “Herkese iyi geceler!” dedi neşeli bir şekilde. 
‘Yeter artık sigara içmeyin. Hiç iyi örnek olmuyorsunuz!”
“iyi geceler'’ diye yanıtladı çeşitli seslerden oluşan bir koro.
“Ah, gençlik!” dedi işadamının kansı, çocuklann arkasın-