ve düşmanlık hissini bir kenara bırakarak kapısını vurup 
konuşmak üzere içeriye girdi. 
Amca yeğen karşı karşıya oturdular . İkisinin derdi de 
hemen birbirinin aynı olduğundan birinin söyleyeceğini 
öteki, ötekinin söyleyeceğini heriki zaten biliyormuş gibi bir 
süre sessizce birbirlerinin yüzüne bakıştılar . Nihayet Şemi 
soran bakışlada dedi ki: 
- O uğursuz olayın sabahı böyle ;:ılelacele haremden 
kovuluşumuzun sebebi nedir? 
-(Düşünceli) Bu sebebi ben de çok düşündüm. Aklıma 
türlü türlü şeyler geldi. 
- Efendi bu kararını bize anlatırken Enişterole Müreb­
biye'nin bakışmalarına dikkat ettin mi? 
-Ettim. Fakat bundan kesin bir sonuç çıkaramadım. 
Efendibabanın bu kararında Mürebbiye'nin de Sadri'nin de 
bir etkisi yoktur . O bakışları olsa olsa "Oh, bundan sonra 
haremde ikimiz kaldık" anlamında memnuniyetini birbirle­
rine göstermekten ibaret olabilir. 
-Mürebbiye Enişteınİ cidden seviyor mu? 
-Ona şüphe mi ediyorsun? Seninle benim yüzüroüze 
gülüşü başından savmak içindir. Karının gönlü onda ... 
Şemi'nin çenesi çalpara ı gibi takır takır birbirine vurma­
ya başladı. Amca Bey yeğeninin o büyük üzüntüsünü hiç 
önemsemeyerek sözünde devamla: 
-Haremden kovulmamızın en makul sebebi bak 
nedir... Efendibaban Eda'yı kovdu. Şimdi o gidip orada 
burada Mürebbiye'ye dil uzatacak ... Kız bu dedikodutarla 
lekelenmesin diye bizi selamlığa çıkarmaya gerek gördü. 
-Öyle yapacağına çocukları Mürebbiye'nin yanında 
yatıraydı. Hem de adet öyledir. Bir mürebbiyenin terbiye 
ettiği çocuklar onunla beraber yatıp kalkarlar ... 
-Çocukları mürebbiyeleriyle yatırmamasında da 
önemli bir sebep var. Anjel o kadar bağnaz bir kız değil. 
Ama neden bilmem, karyolasının başucunda haçı filan var ... 
Çalpara: Parmaklara takılıp çalman zil veya buna benzer ses çıkaran araç. 
135