tarafa savuşup gitmişti. Bir düşünce sonucunda değil, 
adeta içgüdüyle denecek bir halde bulunduğu noktadan 
biraz yürüdü. Sokak başlarından ilerilere doğru birkaç 
bakış fırlattı. Kadını hiçbir yerde göremedi. Babıali Yoku­
şu'ndan ı yukarı ağır ağır yürümeye, geri dönmeye başla­
dı. Gitti. Gitti biraz evvel kadının alışveriş ettiği kağıtçı 
dükkanının önüne gelince elinde olmaksızın orada durdu. 
Bu görmeden parlayan sevda ateşini orada söndürmek, 
bu tuhaf macera sayfasını artık o gün kapamak isterken 
sanki zihninde birdenbire ortaya çıkıvermiş sanılan yatış­
tırılması imkansız bir merak dürtüsüyle yahut varlığının 
bütün kuvvetine hakim tabiatüstü bir kuvvete itaat eden 
bir manyetizmalı haliyle dükkandan içeri yürüdü. Ortada 
durdu. Genç kağıtçı, müşteriye, müşteri ona bir müddet 
bakıştılar . İrfan oraya ne almaya girmişti ? İçeri girmesine 
bir sebep göstermek lazımdı. Bakışlarını ağır ağır bütün 
camekanların üzerinde dolaştırdıktan sonra hala görün­
meyen bir manyetizmacıdan aldığı emri yerine getirir gibi 
bir dalgınlıkla nihayet: 
-Üzerieri kurdelayla bağlı kutular var ... Onlardan bir 
tane isterim ... dedi. 
Kağıtçı hafif bir hayret gülümsemesiyle: 
-Üzerieri kurdelalı birkaç türlü kutu var. Ne kutusu 
olduğunu lütfen söyler misiniz? 
-Kutusu samanİ ... Kurdelası mavi. İçinde ne varsa işte 
ondan isterim ... 
Bu isteme tarzı, biraz alaycı tabiatlı olan genç kağıtçı­
nın tuhafına gittiğinden o da "Kutusu samanİ, kurdelası 
mavi" sözlerini hemen aynı telaffuzla tekrar etti, durdu. 
Alacağı kutunun içinde ne bulunduğunu bilmeyen bu 
garip müşterinin bir müddet yüzüne baktı. Bu geç kavrayı­
şa birdenbire hiddet etmiş gibi İrfan: 
Bir zamanlar Osmanlı İmparatorluğu hükümet işlerinin yürütüldüğü Bab-ı 
ali zaman içinde basın yayın kuruluşlarının yerleşmesiyle Türk gazeteci­
liğinin merkezi haline gelmiş ve aynı zamanda yokuş bir sokak olması 
nedeniyle Babıali Yokuşu diye anılmıştır. 
117