Memed: 
"Bakın size ne deyim. Çanaklının düzünden geçmeyeceksi­
niz. Orayı Deli Durdunun çetesi tutmuşhır şimd i. Donunuza ka­
dar soyar. Uğurlar ola. Sen de inşallah nişanlına kavuşursun kar­
daş," dedi. Sesi kanncalandı. Konuşacakh daha. Konuşa madı. 
Hasan, çocuklar gibi hıçkıra hıçkıra ağlıyordu . Ağlaması 
bir türlü dinmiyordu. Giderken: 
"Sağ olun," dedi. "Sağ olun kardaşlar. Berhudar olun. Al­
lah sizi bu dağlardan kurtanp sevdiklerinize kavuştursun ." 
Gidiyor gidiyor geriye dönüp bir dua ediyor, yeniden gidi-
yordu. 
Ali de: 
"Kavuştursun," diyordu. 
Kayboldular. 
Hasanın ağlaması daha durmamıştı. 
Ali: 
"Yeter bre Hasan," dedi. "Ne bu ağıt?" 
Hasan: 
"Şu dünyada ne �dar da iyi insanlar var. Şu bir lokma eş­
kıya çocuğa baksana. O olmasaydı, paramızı alırdı, o dev gibi 
herif ." 
Ali: 
"Yok," dedi. "Almazla rdı." 
"Çanaklırun düzünden gitmezsek bizim köye ancak iki 
gün sonra varabiliriz ." 
Ali: 
"Ne yapalım?" diye sordu. 
Hasan: 
"Çanaklının düzünü tüm bana versele r, yolumuz iki gün 
değil, iki ay uzasa gene oradan geçmem ." 
Ali: 
"Gel öyleyse oturup bir iyice yomuk alalım. Bir daha da 
yoldan gitmeyelim. Kıyıdan kıyıdan." 
Oturdular. 
Memed, gidenlerin arkasından: 
"Paralarını aldıktan sonra onlan öldürseydik sevinirlerdi," 
dedi. 
203