Gözlerinin içine bak ıyordum. Onu sevmedi ğimi düşünüyordum. Öyle bir sustum ki ona bir mektup 
vermeyece ğimi, hatta gitmesi gerekti ğini anlad ı. Ester gittikten sonra ayn ı sessizliği nas ıl söylesem size, 
ruhumda da hissederek kendi kö şeme çekildim 
Duvara dayan ıp uzun bir süre hiçbir şey yapmadan karanl ıkta ayakta durdum. Kendimi dü şündüm, ne 
yapacağımı, içimde büyüyen korkuyu. Bütün bu zaman boyunca Şevket ile Orhan' ın yukar ıda aralar ında 
konuştuklar ını işitebiliyordum. 
"Kar ı gibi de korkaks ın," dedi Şevket. "Arkadan sald ırıyorsun." 
"Dişim sallan ıyor," dedi Orhan. 
Bir yandan da ama, akl ımın bir köşesiyle babamla Kara aras ında geçenleri takip ediyordum. 
Nak ış odas ının mavi kap ısı aç ık olduğu için konu ştuklar ını rahatl ıkla işitebiliyordum. " İtalyan üstatlar ın 
portrelerinden sonra insan korkuyla anl ıyor ki," dedi babam. "Resimde art ık gözler, hepsi birbirine benzeyen 
birer yuvarlak ve basit delik de ğil, ışığı ayna gibi yans ıtan ve kuyu gibi emen bizim gözlerimiz gibidirler. 
Dudaklar kâ ğıt gibi dümdüz yüzlerin ortas ında birer yar ık değil, gerilerek ve gev şeyerek bizim bütün ne şemizi, 
kederimizi ve ruhumuzu ifade eden, her biri bir ba şka k ırm ızı, mana dü ğümleridir. Burunlar ımız yüzlerimizi 
ortadan ikiye bölen birer yavan duvar de ğil, her birimiz için apayr ı biçimi olan birer canl ı, merakl ı alettir." 
Resimlerini yapt ıran gâvur beylerinden babam ın "biz" diye bahsetmesine Kara da benim gibi şaşıyor 
muydu? Delikten bakt ığım zaman, Kara'n ın yüzünü öyle solgun gördüm ki korktum bir an. Can ım esmerim, 
kederli yi ğidim, beni dü şüne düşüne bütün gece uyuyamad ın da ondan m ı att ı betin benzin? 
Belki bilmiyorsunuzdur: Kara uzun boylu, ince ve yak ışıklıdır. Geniş bir aln ı, badem gibi gözleri, güçlü 
kuvvetli ve zarif bir burnu vard ır. Çocuklu ğunda oldu ğu gibi elleri ince uzun, parmaklan hareketli ve k ıvrakt ır. 
Ayağa kalkt ığında s ırım gibidir, dimdik, omuzlan hafifçe geni ş, ama s ırık hamal ı gibi çok geni ş de değildir. 
Çocukluğunda gövdesi de, yüzü de yerli yerine oturmam ıştı. On iki y ıl sonra bu karanl ık köşemden onu ilk 
seyrettiğimde kemale erdi ğini hemen anlad ım. 
Şimdi, karanl ıkta gözümü deli ğe iyice yerle ştirdiğim zaman, Kara'n ın yüzünde on iki y ıl sonra gördü ğüm 
kederi görüyorum. Benim için bu kadar ac ı çekmiş olmas ından suçluluk ve gurur duyuyorum. Kitab ı için 
yap ılm ış bir resme bakarken babam ın anlatt ıklar ını dinleyen Kara'n ın yüzü, bütünüyle masum ve çocuksu. 
Tam o s ıra, pembe a ğzını bir çocuk gibi açt ığını görünce birden içimden mememi onun a ğzına sokmak 
geldi. Parmaklar ım ensesinde, saçlar ının içinde gezerken, Kara ba şını göğüslerimin aras ındaki kuytulu ğa 
sokacak, çocuklar ımın yapt ığı gibi mememin ucunu a ğzına al ınca mutlulukla gözlerin i yumacak ve zavall ı, 
çaresiz bir çocuk gibi ancak benim şefkatimle huzur bulaca ğını anlay ıp bana sonuna kadar ba ğlanacakt ı. 
Bu hayal o kadar ho şuma gitti ki, hafif hafif terlerken Kara'n ın babam ın gösterdi ği Şeytan resmine de ğil, 
benim memelerimin büyüklü ğüne hayret ve dikkatle bakt ığını hayal ettim. Yaln ız memelerime de ğil saçlar ıma, 
boynuma, her şeyinle sarho ş gibi bak ıyordu. Öyle çok be ğeniyordu ki beni, gençli ğinde bana söyleyemedi ği 
bütün o tatl ı sözleri söylüyor, yüzünden, bak ışlar ından benim ma ğrur halime, görgüme, terbiyeme, kocam ı sab ır 
ve cesaretle bekleyi şime, ona yazd ığım mektubun güzelli ğine hayran oldu ğunu anl ıyordum. 
Yeniden evlenmemem için düzenler kuran babama bir anda öfkelendim. Frenk üstatlar ına özenerek 
nakkaşlara yapt ırdığı resimlerden, Venedik hat ıralar ından b ıktım. 
Gözümü tekrar kapay ınca, Allah ım ben bunu kendi iste ğimle yapmad ım, hayalimde Kara bana öyle tatl ı bir 
şekilde yakla ştı ki, karanl ıkta sanki onu hemen yan ıbaşımda hissettim. Birden arkamda belirdi ğim, ensemi, 
boynumu, kulaklar ımın arkas ını öptüğünü, çok kuvvetli oldu ğunu anlad ım. Sağlam, büyük ve sert oldu ğu için, 
ona dayanabildi ğim için kendimi güvenlikte hissediyordum. Ensem g ıdıklan ıyor, göğüslerimin ucu ürperiyordu.