Koleksi yoncular
her resim için pintice pazarl ık ettikten sonra, pek çok kere bu
insanlardan duyduğ um ve küçümseyici bir edas ı olan as ıl soru yu 
sormuş, ben de herkese verdi ğim cevab ı ona ezberden söylemi ştim. 
"Bir müze yap ıyorum da..." 
"Onu sormuyorum. Bunları niye istiyorsun, onu soruyorum." 
Kendi kendine e şya topla yan, bunlar ı bir kö şede biriktiren her  
tak ınt ılı kişinin arkas ında bir kalp kır ıklığı, derin bir dert, aç ıklanmas ı 
zor bir ruhsal yara oldu ğu anlamına geliyordu bu soru. Benim derdim  
neydi? Sevdi ğim biri ölmü ştü de, cenazesinde yakama resmini  
takamad ığım için mi dertli ydim? Yoksa, t ıpk ı bu soru yu soranınki gibi 
derin derdim hiç ifade edilemeyecek, utanç verici bir şey miydi? 
Kişisel müzelerin hiç geli şmediği, 1990'lann İstanbul'unda  
tak ınt ılar ından dola yı biriktiriciler kendilerini gizlice aşağıladıkları  
gibi, birbirlerini de aç ıkça ve her fırsatta küçümserlerdi. Bu  
aşağılamalar koleksi yoncu k ıskançl ığıyla da kar ışır, daha da kötü  
olurdu. Nesibe Halan ın Nişantaş ı'na taşınmas ı, mimar İ nsanin  
gayretleri yle Keskinlerin evini gerçek bir müze binas ına çevirme  
çabam, yani "t ıpk ı Avrupa'daki gibi özel bir müze!" yapt ığım ve zen gin 
olduğum sağda solda du yulmuş tu. S ırf bu yüzden İstanbullu  
biriktiriciler a şağılay ıcı tav ırlar ını belki yumu şatırlar di ye ummu ştum.  
Çünkü gizli, derin bi r ruhsal yaram oldu ğu, yani onlar gibi kafadan  
çatlak oldu ğum için de ğil, Bat ı'da oldu ğu gibi, s ırf zen gin olduğum ve  
şan olsun diye müze yapt ığım için e şya biriktirdi ğimi düşünebilirlerdi.  
O günlerde yeni kurulan, Türkiye'nin türünde ilk "Biriktirilebilir  
Eşyaları Sevenler Derne ği"nin toplant ılar ından birine. H ıfzı Be yin 
ısrarlar ıyla ve belki Füsun'u hat ırlatan ve hikâ yemde yeri olan bir iki
eşya ile karş ılaşırım diye gittim. Orada, deme ğin bir sabahl ığına 
kiralad ığı bir küçük dü ğün salonunda, toplum d ışına itilmi ş cüzaml ılar
aras ındaym ışım gibi hissettim kendimi. Koleksi yoncu olarak  
bazılar ının adların ı önceden i şittiğim 
 
557