sanların diğer hayvanlardan pek farkları yoktur. İyi insan 
bütün ihtiyaçlarını temin ettikten sonra rahat durabilend ir. 
Canavarlar doyduktan sonra bir tehlikeye maruz kalma­
clıkça paralamazlar. Fakat insanlar doyduktan sonra yine 
rahat durmuyorl ar. İnsanın ihtiyacı midesinin dolmasıyla 
bitmiyor. Hele medeniler, kendilerine pek çok ihtiyaçlar 
icat etmiş oldukları ve bunları kolayca elde etmedikçe ra­
hat duramayacakları için hemcinslerini zarara sokmak ve 
yok etmekte canavarları geride bırakırlar . Onlar için hak 
demek, işi vicdan ve kitabına uydurarak zayıf bulduklarını 
ta kemiklerine kadar soymaktır . İnsan karnını doyurduktan 
sonra sigarasını yakar. Kahvesini içer. Fakat henüz keyfi ta­
mam değildir. Eğlenmek ister. Medeniyet denen çamurun 
içinde kafaları blase 1 olmuş öyleleri vardır ki bunlar mesi­
reden, tiyatrodan, sözden, sazdan artık gına getirmişlerdir . 
Sinirlerine bunların üstünde gerginlik verecek şeyler ararlar. 
İnsanların en büyük eğlenceleri muzipliktir. İnsan insanın 
hüsranından, zararından ve hatta felaketinden hoşlandığı 
kadar hiçbir şeyden tezzet almaz. Şaka adı altında bazen 
birbirimize pek acı şeyler yaparız. Ve çoğunlukla taham­
mülün üstüne çıkarak şakayı kaka ederiz. Çünkü şaka ne 
kadar kıyasıya yapılırsa o kadar tatlı olur zannederiz. Ben, 
kendine, benim üzüntümden eğlence arayan insan kardeş­
lerimden birinin işte böyle bir latifesine uğradım. Ben anla­
yışlı bir filozofum. Böyle şeylere güler geçerim. Fakat karım 
kederinden hastalandı. 
Bu girişten ne çıkacaktı? Bu uzun dumandan parlayacak 
ateşi bekleyerek ürkek nazariada birbirimizle bakışıyord uk. 
Allame devam etti: 
-"Bir hürmetkarınız" imzasıyla bir mektup aldım. Adı­
nı bana doğru söyleyemeyen bu hürmetkarımın diğer sözle­
rinin ne kadar doğru olabileceğini siz düşününüz. 
Hazret ceketinin yan ce binden alelade yeşil bir zarf çıkar­
dı. Halis'e uzatarak: 
(Fr.) Bezgin, bıkkın. 
181