"Üstüne kocaman bir dondurma yiyeceğim ben!" diye sıç-
rıyor büyük yeğenim. 
Küçüğü de: 
"Ben de, ben de!.." diyor. 
Oh-huhh, oh-huhh ... 
11 Ama ben çileklisinden isterim!" diyor öteki. 
Oh-huh ... 
Ba-rok. .. 
Dondurmaların kağıttan kapları olacak. 
Plastik kaşıkları olacak. 
Hoh-huh ... Ba-rok, lt-rii... 
Dondurma üstü kedi dili ... 
Derken, yüreğim ağzıma geliverdi: Bir görünüp de hemen 
silinen gölge! İşte, apaçık o. Hamburgercinin kırmızı fiberglas 
çerçeveli geniş camlı kapısı önünde. Tam kapıyı açmış, içeri gi­
recek, ama giremiyor. Açtığı kapıdan başkaları giriyor. Gelen 
geçiyor, gelen geçiyor. 
Biz de geçtik. 
O ise yana çekilmiş, kapı kanadı hala elinde. Evet, bu aynı 
gölge, aynı gölge! Kruvaze ceketinin düğmeleri ilikli mi, değil 
mi, diye parmaklarıyla yokluyor bir yandan da . 
... görkemli bir zaferle kutlamaktı. 
Vardığım yerde başımı geri çevirmiştim ki, yok. Yine yok. 
Dilime, gırtlağıma ya da bana takılan tümcenin bu sefer 
yalnızca sonu bir daha belirmiş, sonra, gümbürtülü bir yıkımın 
altında silinip gitmiştir. Hyde-Park'ın oralarda nasılsa, bu defa 
da hamburgerci kapısında bir an belirip, kılığı kıyafetiyle şöyle 
bir görünüp yokolan kimse gibi ... 
Barok, Itri, Dedem Efendi, Kulun Mustafa, İmparator, ara­
bacı, Kütahya, öğretmen(im), Viyana, kapı, anahtar deliği, sıfır 
numara traşlı tarih ... Hiçbiri yok. Her şey silik. 
O kadar yokluk, bulanıklık tutkumu büsbütün körüklemiş­
tir: Aynalı salonlar, hileli aynalar, Ortaçağ' dan devren taş kaplı 
sokaklar, veba çukurunu ters çevirtip üstüne mermer çektirerek 
kentin ortasına kanatlı melekler biçiminde diken zaman, ağır 
zaman, tannan ... Hepsini istiyordum. Köfte, turşu, dondurma, 
Rus salatası, fiberglas, müşteri kuyrukları, kasa şakırtıları o ka-
16