ALİ 
l.ADAM 
ALİ 
l.ADAM 
ALİ 
l.ADAM 
ALİ 
l.ADAM 
ALİ 
LADAM 
ALİ 
!.ADAM 
ALİ 
!.ADAM 
ALİ 
!.ADAM 
ALİ 
!.ADAM : Ne tanıması? Güç bela iki kere yolda konuşabil­
dim, o kadar. 
: Herkes öyle demiyor ama ... Sözde işi pişirmişsi­
• 1 nız ... 
: Yoo, bak. Sen de başlarsan bozuşuruz. Bugüne 
bugün nikahlı karım. Kimseye laf söyletmem ... 
: Ben de duyduğumu söylüyorum . Madem terte­
mizmiş, niye korkuyorsun öyleyse? .. 
: Evlen, seni de görürüz ... Düşüne düşüne sebebi-
ni de buldum sanırım ... Niye korktuğumu bili-
yorum galiba. 
: Neymiş? 
: (Banka oturur.) Şimdiye kadar hiç kadın tanıma-
dnn. 
: (Güler.) Amma tanımadın ha! 
: Elbet tanımadım oğlum. Sen tanıdın mı ki? 
: Ohoo!.. 
: Bildiğimiz evlerdekini sayma ... Benim demem o 
değil... O evdekiler başka, insanın karısı başka 
yahu... Düşünüyorum da, insan ne yapacağını 
şaşırır... Bunların dışında kadına bir alışkanlığ­
ınız olsa ... Bir arkadaşlığımız falan ... Ne bileyim 
işte ... 
: Hiç sevgilin olmadı mı? 
: Oldu. Ama uzaktan uzağa ... Çok eskiden bir kızı 
severdim ... Yine böyle. Bir kez buluşabilmiştik. .. 
: Sonra? .. 
: Elini bile tutamadan çekip aldılar benden. Kim­
bilir, birbirimizi biraz daha tanısaydık, içimize 
dert olup kalmazdı. 
: Belki o da seni düşünüyordur aynen. 
: (Dalgın) Kim bilir? Belki ... 
: Hadi, hadi. Kalk. Geç kalıyorsun. Damat kaçtı 
75