Şuuru  Yoktur"  yazıyordu  Kuştepe'de.  "Çevreye  Çöp  Bırakıp  insan-
lara Saygısızlık  Etmeyelim"  yazıyordu  gene  aynı  semtte,  dört  yol 
ağzına  çakılmış  teneke  bir levhanın  üzerinde.  Öteki  çöp  yazılarının 
aksine,  inci  gibi  harflerle  özene  bezene  yazılmıştı  harfleri.  Ve Ba-
lat'ta  çarşının  tam  ortasındaki  kadim  kuyunun  etrafında  "Çöp  döken 
şerefsizdir.  Burası  Hepimizin"  yazıyordu;  Örnektepe'de  en ufak  zel-
zelede  tarumar  olacağı  aşikâr  bir evin  duvarında  ise "Buraya  Çöp 
Döken  komşularına  Haksızlık  Yapar".  Fener  Patrikhanesi'nin  ziya-
retçilerini  gene  bir çöp  yazısı  karşılıyordu  uzaktan:  "Buraya  Çöp 
Döken  Şerefsiz  insan  olur". 
Yazıların  önemli  bir kısmı  yarım  bırakılmıştı.  Kimi  zamanla 
aşınmış  gibiydi,  kimiyse  ta baştan  noksan  yazılmış.  Buraya  Çöp  ya-
zıyordu  envai  çeşit  köşede;  gerisi  gelmiyordu.  Harbiye'de  Papa 
Roncalli  Sokağı'nda,  ilkokulun  karşısındaki  duvardan  dökülmüştü 
harfler:  "Burya  çöp  Döken  Eşee  Olu". 
Düpedüz  tehdit  içeren  yazıların  sayısı  da hayli  kabarıktı.  "Bura-
ya Çöp  döken  belasını  bulur"  ibaresi  en sık tekrarlanandı  içlerinde. 
Fatih'te  Üçbaş  Camii'nin  yanındaki  tarihi  çeşmenin  iki yanı  da teh-
dit yüklü  çöp  yazılarıyla  doluydu:  "Çöp  Dökme  Buraya/  Başın  Gi-
rer Belaya".  Ancak  tehditler,  beddualar  içeren  yazılar  içinde  en şo-
mu, bir kartona  keçeli  kalemle  yazılarak  semtin  işlek  sokaklarından 
birinde  duvara  asılandı:  "Buraya  Çöp  Atanın  Çocuğu  Ölsün". 
Tehdit  ya da hakaret  içerenlerle  beraber,  alabildiğine  nazik  bir 
üslupla  yazılmış  olanlar  da vardı:  "Lütfen  çöp  dökmeyiniz"  ya da 
"Buraya  çöp  dökülmemesi  rica  olunur".  Kaptanpaşa  İlkokulu'nun 
girişinde  sırtlan  birbirine  dönük  iki tabela  vardı;  biri  içerideki  öğ-
rencilere  hitaben  yazılmıştı,  diğeriyse  yoldan  gelip  geçenlere:  "Lüt-
fen dışarıdan  Okulumuz  Bahçesine  Çöp  Atmayınız".  Asmalımescit 
Sokağı'nın  girişindeki  inşaatı  çevreleyen  tahtaların  üzerinde  vardı 
bir benzeri:  "Çöp  dökmek  yasaktır  Please!"  Ya da Meymenet  Soka-
ğı'nda:  "Allahını  Seven  Buraya  Çöp  Dökmesin  Rica  Olunur". 
Çöp yazıları  içinde  en sık görülen  kelimeydi  yasak.  Ulah  Sara-
yı'nı çevreleyen  duvarlarda  irikıyım  harflerle  kazınmıştı  "Çöp  At-
mak yasaktır".  Keza  Harbiye'de  meşhur  bir terzinin  yan  cephesin-
deydi  gayet  kısa  ve öz: "Buraya  Çöp  Yasak".  Bir o kadar  yaygındı 
kesinlikle!  kelimesi  de.  "Çöp  atmak  kesinlikle  yasaktır"  yazıyordu 
373