FAKİR BAYKURT
 
265
 
 
Emin Sağlamer’in ayakyoluna girmesi çıkması, ellerini yıkaması 
uzun bir iş olmuştu.
 
Demir beyin de sıkıntısı vardı. Emin bey gelip yerine otu
-
 
rtnca o 
kalktı. Koşa koşa ayakyoluna doğru gitti.
 
Battal, Demir bey için tasalanmıyordu. Her şey hazırdı. Su vard
ı. 
Tahret bezi vardı. Sabun, peşkir vardı. Rahattı.
 
Biraz sonra kalktı, içeri gitti. Yemek durumunu sordu Gü
-
 
ley’den.
 
«Tavuk kestik! Bulgur bişirdik! Birez yoğurt, bekmez! Bi
-
 
rez de 
yumurta bişireceğiz! İçerlerse şarap da var...»
 
«Fena değil, yeter!» ded
i Battal. «Bolca ekmek, su hazır edin. 
Efendime söyleyim, gereğirse birez de peynir...»
 
Geldi, hayata, yarım şişko Emin beyin karşısına oturdu:
 
«Eyice acıktınız beyim!» dedi, «Sufranız hazır demek...»
 
Emin bey, bileğindeki saata baktı:
 
«Eh vaktidir, yeriz.
..» dedi.
 
«Birez geciktiyse kusura bakmayın...» dedi Battal.
 
Demir bey rahat rahat işini görüyordu ayakyolunda. O öyle bez 
mez istemezdi kurunmak için. Yur yıkar çıkardı. Yalnız çok kötü bir 
kokusu vardı ayakyolunun. Koku burnunun direklerini kırıyordu. 
Ka
sabada pilav, karpuz yemişti. Boşaltıyordu şimdi.
 
Ayakyolunun tahtasına basmıştı. Aralıktan yere baktı. Aşağısı 
olduğu gibi görünüyordu. Ahırdan atılan gübreyle insanlarınki 
karışıyordu. Bir alay tavuk toplanmıştı. Tavuklar düşeni kapıyorlardı. 
«(Yahu resm
en kapıyorlar, vay canına! ..)» dedi Demir bey.
 
Kendini tuttu, düşenlerin bitirilmesini bekledi. Sonra bir daha 
bıraktı; tavuklar sevinçle atıldılar. Yavrular bile katılıyordu bu 
kapışmaya! «(Feci bir manzara! Her halde bunları hiç yemlemiyorlar! 
Çok cimri
dir bu köylüler!.. Yahu şuna bak be! Oğlum Demir, tavuklar 
kavga ediyorlar! İyi ki geldin! Gör de gözün açılsın!..)»
 
Gözü hep aşağıdaydı. Burnunun direklerini kıran kokuyu filân