şimdiki durumunu, Kulaksız İsmaili, her şeyi, her şeyi bir bir, 
bir çırpıda saydı döktü. Sonunda da gene:
"Ana," dedi, "sen ömür görmüş, gün geçirmiş alfan yürekli 
bir anasm. Söyle bana ben ne yapayım? Abdi gitti, Hamza gel­
di. Hamza gidecek Bekir gelecek. Ali Safa Bey gidecek..."
Kamer Ana:
"Kenan gelecek," dedi.
"Vayvay köyü de bana düşman olacak, üstüme lanet yağ­
dıracak, her cuma da Ali Safarim ruhuna mevlut okutacak..."
Kamer Ana düşündü kaldı. Çok düşündü, sonunda:
"Benim buna aklım ermedi Memedim," dedi. "Kusuruma 
kalma."
Memed Seyrana döndü:
"Bacı," dedi, "sen ne diyorsun bu işe? Seyran bacı?"
Seyranın güzelliğinin ilk olarak farkına vardı. Giyiminin 
kuşamının da farkına vardı. "Bu kadar da güzel insan olur 
mu," diye içinden geçirdi. "Bu kadar da, bu kadar da güzel in­
san olur mu?"
Seyran titredi, konuşamadı. Alı al, moru mor, terledi. Elleri 
uyuştu, ağzı kurudu.
"Sen ne diyorsun bacı? Koca Süleyman, uğraşmak, dövüş­
mek, zalime karşı durmak haktır, dedi. Sen ne diyorsun? Hiçbir 
sona varmayacaksa, zalimle dövüşmüşsün, onu alt etmişsin 
kaç para eder? Sen ne diyorsun bacı?"
Seyranm çok söyleyeceği vardı ama, söyleyemiyor, tıkanı­
yordu. Konuşsa sesi onu ele verecekti. Ödü kopuyordu bundan 
da. Edemedi, gözlerini yere dikip:
"Bilemem kardeş, bilemiyorum," dedi usulca. "Hiç bilemi­
yorum. Sen hepimizden, herkeslerden daha iyi bilirsin. Sen İn­
ce Memedsin."
Kamer Ana kalktı, hemen oraağa bir ateş yaktı. Halil bulgur 
torbasını, kalaylı tencereyi getirdi Kamer Anarım yanına koydu. 
Köse Halilin tenceresi tertemiz, pırıl pınldı. Kamer Ana şu Köse­
nin tenceresinin temizliğine imrendi. Tuz, yağ, yolunmuş yağh, 
bir tavuk kadar iri turaç... Kamer Ana keyifle pilavı pişirdi, yağı 
pişmiş pilavın üstünde cızırdattı. Usuldan dalga dalga bir garbi 
yeli esiyordu. Garbi yeli pilavın kokusunu çok uzaklara götürdü.
365