cık otlar sarmıştı. Gökte güz bulutları kaynıyor du. Aklı karalı 
bulutlar. 
Koca Osman: 
"Şahinime daha ne kadar var?" 
Topal Ali, bir yamacı gösterdi. Yamaç kayalık, ormanlıktı. 
"İşte orada." 
Koca Osman: 
"Dünya gözüyle şahinimi görüyüm de ... " 
TopalAli: 
"Gör," dedi. 
Akşama doğruydu ki, ormanı yararak, bir yer darnma gel­
diler. Topal Ali ay ıslığını çaldı. Cabbar , damın üstünde görün­
dü. 
TopalAli: 
"Cabbar!" diye bağırdı. 
Cabbar içeriye seslendi: 
"Memed kardaş, bak kim geliyor!" 
Memed de damın üstüne çıktı. 
"Ohhooo! .. Ali Ağa! Hoş geldin!" 
Kucaklaştılar. 
Ali: 
"Kusuruma kalma Memedim," dedi. "Seni çok aradım. Ve­
recek haberlerim vardı. Yetiştirem edim. Kalaycının pususun­
dan iyi ki kurtuld unuz. Demek o kahpe dölü Horali! .. Hiç um­
mazdım ondan. Onu bostan bekçiliğinden bilirdim." 
Bunlar böyle konuşurlarken Koca Osman arkada öyle di­
kilmiş, yüzünde bir gülümseme, duruyordu . Atı arkasındaydı. 
Her zamanki gibi sağ ayağını karnma çekmişti. Atın tüyleri do­
mur darnur olmuştu. Islanmıştı. 
Memed usuldan Topala sordu: 
"Bu da kim?" 
To pal: 
"Ta aşağıdan, Vayvay köyünden olurmuş ... Sana şahinim 
deyip durur. " 
İnce Memed, ona doğru ağır ağır yürüdü, yanına vardı, eli­
ni uzattı: 
"Hoş geldin emmi!" 
350