rafın kıyısına iliştirmiş kartpostalı düzeltir. Kınk 
iskemlelerden birinin eğreti tutturduğu arkalığını 
çıkarır. Yeniden eskisi gibi takar. Bir başka iskemle­
nin ayağı ile aynı oyun. Yine bir süre odanın içinde 
ağır, aksak dolaşma. Kadın mutfağa yönelir.) Nere­
ye gidiyorsun? 
YAŞLI KADIN: İşim var. Mercimek ayıklayacağım. 
YAŞLI ERKEK : Bir torba mercimek. Sekiz kere ayıkladın. Bü­
tün gün ayıklıyors un. (O da mutfak kapısına yö­
nelir.) 
YAŞLI KADIN: Ne yapacaksın? 
YAŞLI ERKEK: (Alçak sesle) Susadım. 
(İkisi de mutfağa girmez, geri döner, divanın üstü­
ne yan yana otururlar. Bir süre sessizlik) 
YAŞLI KADIN: Tombala oynamam . 
YAŞLI ERKEK : Ben de oynamam. 
YAŞLI KADIN: Yığınla iş. Yüzüstü kalıyor. 
YAŞLI ERKEK : Asıl be.pim işlerim kalıyor. 
YAŞLI KADIN: Hep bir bahçemiz olsun isterdim. Bir bahçemiz 
olsaydı, çiçeklerimiz kurumazdı belki. 
YAŞLI ERKEK : Yarın yeni bir ıtır dikeyim saksıya. 
YAŞLI KADIN: Yarına ne pişireyim? 
YAŞLI ERKEK : Ben biliyorum . Ama yapmazsın ki. 
YAŞLI KADIN: Perhizde olmasaydık ... 
YAŞLI ERKEK : Şey yapabilirdin bal gibi ... Hiç yapmıyorsun. 
YAŞLI KADIN: Perhizde değil miyiz? 
YAŞLI ERKEK : Olalım ... Bir mantı ... Hep istiyorum. Yapmıyor­
sun. 
YAŞLI KADIN: Benim canım da iç pilav istiyor ona bakarsan ... 
Şöyle bol fıstıklı ... 
YAŞLI ERKEK : Üzüm de koyar mısın? 
YAŞLI KADIN: Fıstık koyunca üzüm koymamak olmaz. 
YAŞLI ERKEK : Mantı da yap ama. 
26