de, yaşlı, bükülmüş, arka larından bakıyor. 
"Kaç gün oldu İbo, kaç gün oldu Hamdi, kaç gün oldu Mestan? 
Ne bir atlı, ne bir yaya, hiç kimse geçmedi buralard an. Hani ne oldu, 
ne oldu, ne oldu her gün kapıının önüilden al atının üstünde gelip ge­
çen Dervişe? Hani ne oldu?" 
İbo : · 
"Ge lece k," dedi. 
Harndi : · 
"Ge lecek," dedi. 
Mestan : 
"Gelecek Beyim gelecek, nasıl olsa gelecek. Evine kapanmış, hiç 
çıkmıyormuş dışarıya. Nasıl olsa, bu yol burdayke n, bir kere olsun bir 
yoldan geçece k." 
Mus tafa Bey hiçbirisipi dinlem iyor. 
"Kaç gün oldu, kaç gün," diyordu. "Söyleyin kaç gün oldu Ağa-
b�" . 
İbo : 
"Gelecek. " 
Mestan : 
"Gelecek, gelec �k." 
Hamdi : 
"Gelece k." 
"Bir yıl da olsa bekleyeceğiz, beş yıl da olsa. Burada böyle. Nasıl 
olsa gelecek. Bu yol burdayken gelecek ... " 
Mestanın bir kilometre öteden serçeyi sekitmeyen gözü Derviş 
Beyi görecek. Yel V eli yel olup evinden çıkar çıkmaz, buraya, ovaya, 
karanlık büklüğe bir haber ulaştıracak. 
Mestan uçan sineği kaçırmaz. 
Mestan tüfeği elinde dışarda, mor çiçeğini güneşe vermiş bir ha­
yıt çalısının ardında, elinden düşmeyen galy eniyle. Yaşl ı, bir tilki gibi 
kurnaz, boş veren, her şeyi oluruna bırakmış, ·gününü gün eden. İçec­
de Mustafa Bey, Hamdi, İbrahim İbo ... İçerde eşinen, kamışlığın 
içinde sırılsıklam terleyen atlar. Göğe ağmış, çiçeklemiş, tozaklam ış 
kamışlar ... Kamışlığın onasına açılmış bir alan, gölgede tüten, fokur­
dayan scmaver, ince belli bardaklarda tavşankanı çay ... 
"Mcstan, görünürlerde kimse yok mu?" 
257