diye bağırdı avazı çıktığı kadar ve önce ucuz bakır, sonra paslanmaz 
çelik, en son da plastik kaşık takımları çıkardı çantasından. Her takım 
bir öncekinden daha gülünç ve uyduruk olduğundan Ga -
331
il kendini adama somurturken yakaladı, bunun şaka olduğunu söylesin de 
birlikte gülsünler istiyordu sanki. Ama tam o anda adam başka bir kaşık 
çıkardı, geri kalanlanyla hiç alakası olmayan türden - çukurunda bir 
Osmanlı tuğrası, uzun, narin, burmalı sapında kehribar taşı olan 
otantik bir gümüş kaşık. Kıymetli ve eski görünüyordu. "Bu üç kaşık 
setini alan şanslı müşteri için," diye bağırdı satıcı, "bu paha 
biçilmez antika kaşık bedava!"
Sonra hep birlikte vapurdan indiler - Gail ka şıklarından memnun, Ömer 
onun hepsini birden almasından şaşkın, bir sonraki vapurdaki bir 
sonraki tiradına hazırlanan çingene satıcı ikisini de çoktan unutmuş.
*
Bir kere adalara, iki kere Kapalı Çarşı'ya gitmişler, Ayasofya'yı 
ziyaret edip, uzak bir anının sıcaklığıyla Ömer'e gerçekten muhteşem 
görünen Theodora'nın gözlerinin içine bakmışlardı. Birbirine paralel 
sokaklarda şaşırtıcı ölçüde birbiriyle alakasız dünyalara rastlamışlar, 
şehrin hem en kozmopolit hem en tutucu yerlerini dolaşmışlar, yer yer 
bu ikisini aynı noktada bulmuşlardı. Her gezintide yeni bir çikolata 
serisi geliyordu Gail'in aklına. TEDİRGİN RUH ÇİKOLATA DÜKKÂNI'na döner 
dönmez yeni koleksiyonlar imal edecekti - bir adet semazen serisi 
tasarlamıştı beyaz çikolatadan, bir de bitter çikolatadan çarşaflı 
kadın serisi ve neden olmasın, göbeklerinde brandy olan bir vapur 
seyyar satıcıları serisi.
Sultanahmet Camii'nin önünde güvercinlere darı  satan, bir deri bir 
kemik, sırtı kambur bir kadıncağızdan darı alıp güvercinleri 
beslediler. Kirli renkli bir kedi etraflarında da ire çiziyor, son 
derece temkinli ama bir o kadar gülünç adımlarla gittikçe kuşlara 
yaklaşıyordu. Kedi hiç güvercin yakalayamadı. Gail bunu iyi bir işaret 
olarak kabul etti. Son zamanlarda manik ruh halinin doruklarım aydı ki 
bir bakıma düşmenin eşiğinde olduğu anlamına geliyordu bu. Yaklaşmakta 
olan meczupluk.
Her bardan aynı ölçüde yüksek sesli başka başka müziklerin
332
taştığı Beyoğlu'nun ara sokaklarını arşınladılar, binalar arasına 
sıkışmış bir türbenin önünde durdular. Binalar arasında tesadüfen 
varlığını korumuş çoğu türbe gibi bu da bir evliyaya aitti. Gail artık 
bütün şehrin zamanı belirsiz sayısız türbeyle dolu olduğunu ve hepsinin 
belli bir konuda uzmanlaştığını keşfetmişti. Kimi evliyalar koca 
bulmaya, kimisi bulunanı kaybetmemeye yarıyordu. Bazı  türbeleri hasta 
ve düşkünler ziyaret ediyordu, bazılarını da gönül yarası çekenler. 
Bebek sahibi olamayan kadınların ziyaret ettiği türbeler vardı. 
Evliyalar arasındaki fark ne olursa olsun ziyaretçileri hemen her daim 
kadındı.
Gail bu evliyanı n hangi kor uda uzmanlaştığını anlamak için mezar taşına 
baktı. Ama hiç ipucu yoktu, sadece kendisine tercüme edildiğinde pek 
anlam ifade etmeyen bir ibare vardı:
Türbenin etrafında mum yakmayın. Evliyanın sizin ışığınıza ihtiyacı 
yok.
"Söylesene canı m," diye usulca m ırıldandı otele dönerlerken. "Sence ben 
de kitabı sol eline verilenlerden miyim?"
Zındık Ömer'in onun neden bahsettiğini anlaması biraz zaman aldı, ciddi 
olduğunu anlaması daha da uzun sürdü: "Yapma, böyle şeylere inanıyor 
olamazsın...!"
"Evet ama yine de bana cevap verebilirsin. Yani sen Tanrı  olsan