kara kumlukta, düşe kalka ona yetişmeye çalışıyor dum. Tony, 
onu tanıdığımdan beri ilk kez yalınayak değildi. Eski püskü, 
bağcıkları kaybolmuş siyah botları vardı. Beyaz bir gömlek, be­
yaz bermuda pantolon giymiş, üç renkli yün bere takmıştı; bu 
gece için özel olarak hazırlanmı ştı besbelli. Çekici görünmek 
için harcadığı çaba iç burkuy ordu, öylesine yoksul ve çirkindi ki. 
Bense sabolarımı çıkarıp doğru dürüst bir ayakkabı giymeye te­
nezzül etmediğim için kendimden utandım. 
"Giyinmişsin ," dedim, en sevimli ses tonuml a. 
"Biraz. Çok az." 
"Bereni değiştirdin rni?" 
"Hayır, aynı bere." 
"Geceleri farklı görünüy or." 
"Geceleri mi daha güzel, gündüzler i mi?" 
Hiç düşünmeden, geceleri, diye karşılık verdim, ama yanıtı­
nı öğrenmek istediği aslında başka bir soruydu. 
"Bu sıcakta nasıl yünlü bereyle dolaşabiliyor sun," dedim, 
büyük bir pot kırdığımı bilmeden . Sonraları öğrendim ki bu üç 
renkli bere, Karayipler'de çok yaygın olan, Afrika kökenli Rasta­
fari inanışının bir işaretiydi , ırkçılığa ve her türlü sömürüye kar­
şı çıkışın simgesiydi, hiç taranmayıp uzun örgüler halinde bıra­
kılan saçlar gibi. Yeşil, sömürgecilerin aldığı toprağı; sarı, o top­
rağın zenginliğini ve kırmızı da, uğruna dökülen kanı simgeli­
yordu. 
Bunların hiçbirini Tony anlatmadı bana, adadan döndükten 
sonra, Rastafari kültürüyle ilgilenmeye başladığımda öğrendim. 
O yalnızca biraz gücenmiş bir tavırla, beresini çok eskiden beri 
taktığını söylemekle yetindi. Gür, dikenli çalıların arasında, kuy­
tu bir noktayı hemencecik keşfedip bir cigara sarmaya başladı. 
Çevreyi kollamayı bir an bile bırakmıyord u. 
"Bir gece, sabaha karşı, güneş doğmadan az önce, tam bura­
da yengeç avlıyord um. Dört tane yıldızın birleştiğini ve onlar­
dan yeni bir yıldız doğduğunu gördüm. Bir işaretti bu." 
56