"İt gibi yalvarmak yok." 
"Bizim İnce Memedimiz ." 
"İnekleri satmak yok." 
"Zulüm yok." 
"Herkes istediği yere gider." 
"Herkes evine misafir bile alır." 
"Dilediği ... " 
"Herkes kendi başına buyruk." 
"Bizim İnce Memedimiz ." 
"Çatır da çatır. " 
"Çukurova korkusundan tir tir titriyor. " 
"Bizim İnce Memedim iz." 
"Çatır da çatır. " 
"Hatçe hapisten çıkacak." 
"Beş köy bir düğün kuracak ." 
"Bizim İnce Memedimiz ." 
"Memedin düğününü beş köy yapacak." 
İki gün, iki gece davullar zurnalar durmadan çaldı. Öte­
ki dört köy şenlik içindeydi. Koygun koygun davul sesleri 
geliyordu oralardan da. Geceleri bütün Dikenlidüzü ışık için­
de kalıyordu. Çılgın bir neşe taşa toprağa, suya, ağaca işli­
yordu. 
Beş köyün ileri gelenleri Durmuş Alinin evinde, Memedin 
yanındaydı. Bazan şüpheyle, bazan korkuyla, bazan minnetle, 
bazan da sevgiyle Memede bakıyorlardı. 
İkinci günün akşamı Memed onlara bir öneride bulun du: 
"Ağalar," dedi, "emmiler , kiminiz çift koştu şimdi, kiminiz 
de koştu koşacak Sizden bir dileğim var." 
Hep bir ağızdan: 
"Dileğin baş üstüne İnce Memedimiz," dediler. 
Memed, sözünü sürdürdü : 
"Tarlayı sürmeden önce çakırdikenini yakınayı neden akıl 
etmediniz ?" 
Birkaç kişi: 
"Düşünmedik ." 
"Yaktıktan sonra sürmek daha iyi olmaz mı?" 
"Olur," diye karşılık verdiler. 
326