man ız gerek. İşlem gayet tuzluya mal oluyor ama elden ne gelir? 
Her muayene bir ton para, bir kereyle de bitmez. Dövme ç ıkar ıl-
dıktan sonra bile gözle görünür bir iz kal ır, ten rengindeki de ği-
şiklik de cabas ı. Ondan kurtulmak için bir estetik ameliyat daha 
laz ım. Yine de yüzde yüz garantili de ğil." 
"Ay inanm ıyorum," dedi Ultra Milliyetçi Filmlerin Gayri 
Milliyetçi Senaristi'nin yeni k ız arkadaşı, gözleri falta şı gibi aç ıl-
mış bir halde. Armanu ş Asya'n ın gaddarl ığına gülmemek için 
kendini çimdikledi. 
"Eee yeter bu kadar kasvet, hadi neden içmiyoruz?" diye ara-
ya girdi Alkolik Karikatüristin Hayatla Kavgal ı Kar ısı. "İçmek 
için Bay Parmakucundan daha iyi sebep mi bulunur? Neydi ad ı... 
Cecche?" 
"Ceccheti," diye düzeltti Asya, gruba bale tarihi konulu nut-
ku atacak kadar sarho ş olduğu o güne hâlâ lanet ederek. 
"Evet, evet Ceccheti," diye k ıkırdad ı Olağanüstü Yeteneksiz 
Şair ve Armanu ş'a aç ıklad ı. "O olmasa bale yapanlar parmaklar ı-
nın ucunda yürümek zorunda kalmayacaklarm ış biliyor muydun?" 
"Derdi neymi ş acaba?" diye ekledi biri, sonra herkes gülü ştü. 
Ortam böyle yumu şayınca, "Eee, anlat bakal ım Amy, nere-
densin?" diye sordu Ola ğanüstü Yeteneksiz Şair kafenin mutat 
uğultusu üzerinden Armanu ş'a. 
"Asl ında Amy, Armanu ş'un k ısaltmas ı," diye araya girdi As-
ya, halen provokatör ruh halindeydi anla şılan. "Çünkü Armanu ş 
Ermeni-Amerikal ı!" 
"Ermeni" kelimesi Kafe Kundera'da kimseyi şaşırtmazd ı ama 
"Ermeni-Amerikah" ba şkayd ı. "Türk-Ermeni" zaten "biz"den de-
mekti. "Ermeni-Ermeni" de hiç sorun de ğildi; "Türk-Türk" olan-
lar gibi bildik bir şey, benzer kültür, benzer maya, benzer kuma ş 
demekti. Ama "Ermeni-Amerikah", diyasporada beyni y ıkanan 
ve bu yüzden Türklerden nefret eden biri anlam ına geliyordu. Bü-
tün başlar Armanu ş'a dönmü ştü. Bak ışlar ı kuşkucu bir ilgi ta şı-
yordu; d ışı süslü ama içinde bomba olmas ından şüphelendikleri 
bir hediye paketiymi ş gibi incelediler onu. Armanu ş gelebilecek 
 herhangi bir tenkide kar şı omuzlar ını dikleştirdi ama senelerdir 
Kafe Kundera'n ın müdavimi olan grup, mekân ın miskin havas ını 
öyle içine sindirmi şti ki, çok çabuk b ırakt ı işin ucunu. 
Ne var ki Asya meselenin böyle kapanmas ına izin verme-
di. "Armanu ş'un ailesi İstanbulluymu ş," dedi iki badem aras ı. 
"...1915'te türlü türlü ac ılar çekmi şler... çoğu tehcirde ölmü ş, aç-
lıktan, yorgunluktan, şiddetten..." 
Som sessizlik. Ne bir soru ne bir yorum. Asya, Alkolik Kari-
katürist'in endi şeli bak ışlar ı alt ında ipleri biraz daha gerdi. 
"Ama büyük dedesi bütün bunlardan önce öldürülmü ş, hem de 
sırf," dedi Asya, Armanu ş'a dönerek söyledi bunu, ama sonraki 
laf ı grubun di ğer üyelerineydi: "...entelektüel oldu ğu için!" Şa-
rab ını yavaşça yudumlad ı. "Cemaat öncü beyinlerinden mahrum 
kals ın diye ilk olarak Ermeni entelektüeller öldürülmü ş 1915'te." 
Sessizliğin bölünmesi uzun sürmedi. "Öyle bir şey olmad ı," dedi 
Ultra Milliyetçi Filmlerin Gayri Milliyetçi Senaristi ba şını hızlı 
hızlı sallayarak. "Hiç öyle bir şey duymad ık." Piposundan derin 
bir nefes ald ı ve sarmallanan dumanlar aras ından Armanu ş'un 
gözlerine bakt ı. Sesi alçal ıp, cana-yak ın bir f ısıltıya dönüşmüştü. 
"Ailen için çok üzüldüm, taziye lerimi kabul et. Ama o zamanlar 
savaş zaman ıydı. İki taraftan da insanlar öldü. Ermeni isyanc ılar ın 
ne kadar Türk öldürdü ğünü biliyor musun? Hikâyenin öteki 
taraf ını düşündün mü hiç? Eminim dü şünmemişsindir! Ac ı 
çeken Türk ailelerine ne diyeceksin? Olanlar çok trajik ama 
1915in 2000'ler olmad ığını anlamam ız laz ım. O zaman her şey 
farkl ıym ış. Türk Devleti bile yokmu ş, Osmanl ı İmparatorlu ğu 
varm ış. Modernite öncesi devir, modernite öncesi trajediler..." 
Armanuş dudaklar ını öyle s ıktı ki renkleri att ı. O kadar çok 
karşısav ı vard ı ki s ıralayacak, nereden ba şlayacağını kestiremi-
yordu. Ke şke Baron da burada olsa ve bütün bunlan görseydi. 
Armanuş atacak en do ğru ad ımı düşünedursun, onun b ırakt ı-
ğı boşluğu Asya'n ın müdahalesi doldurdu: "Hay Allah, ben de 
bunca zamand ır seni anti-milliyetçi bilirdim."