Ulu ağacın altında duran Memed gene yürüdü. Başıboş, 
öyle köyün içinde dolanıp duruyordu.
Memedi önce İbrahim çocuk gördü. Hüsam gördü. Hüsam, 
Ferhat Hocaya:
"Köyün içinde, çocuk gibi, silahlı birisi dolanıp durur, kim 
ola ki?" diye sordu.
Ferhat Hoca evinin kapısında duruyor, somurtuyordu. 
Harmanların yanması onun belini bükmüştü. Ne yapacağını bi­
lemiyordu. Dışarıya şöyle bir göz attı. Silahlı, pusatlı, çamur 
içindeki, küçücük, kamburu çıkmış, yumularak yalpalayan 
adamı gördü. Adam toz içindeki ayaklarını ölü gibi sürüklü- 
yordu. Hemen Seyfaliye gitti:
"Seyfali, Seyfali çık hele dışarı. Çık hele, bu ne biçim iş... Şu 
adama baksana!"
Ferhat Hocayla birlikte oraya gelen Hüsam:
"İşte böyle, köyün içinde epeydir dolamp duruyor. Varıyor, 
bir kapının orada azıcık duruyor, sonra yürüyor. İşte böyle."
Seyfali uzun boynunu kıvırdı kıvırdı, köyün tozlan içinde 
uykuda gibi sallanarak yürüyen adama baktı:
"Bir hoş, bir tuhaf," dedi. "Adam tam teçhizat. Ne ola ki?"
Sonra öteki köylüler duydular, bir anda ağacm altı mahşer 
oldu. Soluklarım tutup, uyurgezer gibi köyün içini dolanan 
adama korkuyla, merakla baktılar. Adam gitti geldi, durdu yü­
rüdü. Kendi kendine konuştu, kalabalığın burnunun dibinden 
birkaç kez geçti. Hiç kimseyi görmedi, hiçbir şeyi duymadı. Ta 
ki Koca Osman kalabalığı görüp, değneğine çöke çöke ağacın 
dibine gelene kadar. Koca Osman ağacm dibine geldi, sağ kaşı­
nı eliyle tutup yukarı çekti, köylülerin baktığı yöne doğru bak­
tı. "Amanın!" dedi. "Amanın, düş mü, düş mü görüyorum? 
Düş mü? Hayal mi görüyorum, düş mü?"
Elleri ayaklan titredi. Değneği elinden düştü. Sağ kaşmı 
yukarı çekti, baktı: "Amanın, amanın bakın hele, bu adam si­
lahlı mı?"
"Silahlı," diye bağırdılar, heyecanla.
Koca Osman topallayarak, soluğu taşarak Memede doğru 
koştu, vardı ona sarıldı:
"Yavrum," dedi, "hoş gelmişsin. Dar günde yetişenim. Bili­
295