MUNİSE 
SEHER kör doğmamışım madem, madem vatanı da 
kurtarmışın. Alaydın bedelini, sayaydın ba­
bamın eline üç beş kuruş, göndereydin sarıp 
sarmalayıp beni şehere ... 
Sus yavrum, kader ... 
Bıktım! Bıktım! Hepinizden! Kaderinizden! 
Dünyanızdan! 
DOMDOM ALİ: Ne bağırır bu kör, Munise? 
SEHER Dünya pek güzelmiş. İşte ona bağırırım, bu­
nak! 
MUNİSE Hadi, gelin baba ... Gelin içerde karnınızı do-
yuruvereyim ben .. . 
DOMDOM ALİ: (Sızıldanır.) Ne verecen? Yine un çorbası mı 
verecen? 
SEHER 
HALİL 
SEHER 
HALİL (Evden içeri girerlerken MUNiSE bir an durur. 
SEHER'e bir göz atar. SEHER, dudaklarını kımıl­
datarak sallanmaya başlamıştır. MUN1SE, usulca 
yaklaşır. Çocuğun beşiğini alır. DOMDOM'ıın 
ardından içeri geçer.) 
(Merdiven tahtalarını yoklayarak birkaç basamak 
iner. İndikçe merdiven tahtalarının altını yoklar. 
Bir basamağa oturur. Eliyle hep tahtaların altını 
yoklayarak sallanır.) Gelen kim, giden kim? Ge­
len kim, giden kim? .. 
(Samanlıkta: HAL1L, samanlık kapısını usulca 
açar. Başını uzatır. Dışarı bakar. EROL'a dö­
ner.) 
Evet. Düşündüm... Bekle. Şimdi dönerim ... 
(Sıyrılır, çıkar. Bir sıçrayışta merdiven dibine ge­
lir. SEHER'i görür. Bir an, elinde olmayarak du­
rur, onun sallanmasına bakar. Sonra, alçak sesle) 
Seher ... 
(Birden durur. Bu kez sallanmak sızın.) Gelen 
kim, giden kim? Gelen kim, giden kim? 
(Merdiven talıtasını siper alır. Usulca kardeşinin 
233