Ali gülümseyer ek: 
"Gündüz uyudum sevgili Ağam," dedi. Eve döndüğünden 
bu yana, Murtaza Ağaya hep, sevgili Ağam, diyor du. Nasıl de­
mesin ki, Ağa, Hüsne Hatun, bütün ev halkı ona öyle bir sevgi, 
saygı gösteriyariardı ki Ali bu hiç görmediği bu sevgi dağının 
altında ezilip kalıyor, ne yapacağını şaşırıyor, arada sırada da 
coşup, onu öldürmek düşüncesinden bile vazgeçiyordu. Kimi 
zaman da o kadar ileri gidiyordu ki Murtaza Ağa kardaşma bu 
kadar kin beslediğinden utan ıyor , yerin dibine geçiy or, sonra 
da hemen toparla nıyor , ne yapıyorsun Ali, diye kendine geli­
yor du. Ama şurası da bir gerçekti ki Hüsne Hatun kendisini, 
Hürü Ananın, o mende bur cehennemlik karının İnce Memedi 
sevdiğinden de daha çok seviyor du. Hüsne Hatun ona neler 
yapmıyordu ki, en sevdiği yemekleri bir bir öğre nmiş, her gün 
Aliye o yemekleri kendi elceğiziyle özene bezene pişiriyor , ço­
cuklarının , kız erkek adlarını öğrenmiş, her birisine kat kat, pa­
ha biçilmez kumaşlardan giyitler dikiyor, her giyitin içine de, 
Ağanın haberi bile olmadan, kendi cebinden paralar koyuyor , 
bir atlı bindiriyor, köye yolluyordu . Karısına bile, iyi ki o pa­
saklı karıyı görmemişti, beş tane ipekli fistan, don dikmiş gön­
dermişti. O parlak kunduralardan bile, özel olarak Adanaya 
adam göndererek üç çift aldırmış, dağa yollamıştı . Her ay da 
çocuklar için ak petekli bal sağdırıyor du. Köyle kasaba arasın­
da bir atlı durmadan mekik dokuyor, yukarıya, dağa kuş sütü 
bile götürüyor du. Konakta herkes gözünün içine bak ıyor, daha 
aklından bile geçirmeden, her istediği anında karşıla nıyor, bü­
tün konak onun yöresinde, can ilacıymış gibi fır dönüy ordu. 
Onu bir sevgi çemberinin içine almışlardı ki, ve bu yalan da de­
ğildi, Ali gibi bir eski kurt, hem de sevgi kurdu, hiçbir şeyi bil­
mese de, sevginin yalan mı, gerçek mi olduğunu bilirdi, böyle­
sine bir sevgi karşısında Ah değil, insan taş olsa erir di. Ali bü­
tün bunlara karşın, kendinden utanarak da olsa, dayanıyordu, 
zordu ama, dayanmaya çalışacaktı da... Onun yerinde başka, 
yumuşak bir kişi olsa, Murtaza Ağayı öldürmeyi inatla düşün­
mek yerine, böyle bir adam için, Hüsne Hatun gibi karısı olan 
bir kişi için seve seve canını verirdi. Kimi zaman o kadar buna­
lıyordu ki, insanlığından o kadar utanıyordu ki, keşki İnce Me-
301