37  
37. Ben Eni ştenizim 
 
 
 
Cenazem tam istedi ğim gibi çok güzel oldu. Gelmesini istedi ğim herkes geldi, gurur duydum. Ölümüm s ıras ında 
İstanbul'da bulunan vezirlerden K ıbrıslı Hac ı Hüseyin Pa şa, Topal Baki Pa şa bir zamanlar kendilerine çok 
hizmet etti ğimi vefayla hat ırlad ılar. Öldüğüm günlerde hem y ıldızı parlayan ve hem de çok çeki ştirilen Defterdar 
Kırm ızı Melek Pa şa'n ın gelmesi mahallemiz camiinin alçakgönüllü avlusunu hareketlendirdi. Ya şayıp faal devlet 
hayat ına devam etseydim, mevkiinde bulunaca ğım Çavuşbaşı Mustafa A ğa'n ın geldiğini görmekten özellikle 
memnuniyet duydum. Tezkireci Kemalettin Efendi, her biri ya canci ğer arkada şım ya dü şman ım Divan 
çavuşlar ı, her zamanki gülümserli ğini hâlâ iyimserlikle koruyan Mektupçuba şı Sert Salim Efendi ve faal 
hayattan erken çekilmi ş eski Divan görevlileri, medrese arkada şlar ım, ölümümü nas ıl, nereden duyduklar ını 
merak etti ğim başkalar ı, akrabalar, h ısımlar, gençler, bir hayli geni ş, ağırbaşlı ve göz doldurur bir topluluk 
oldular. 
Cemaatle, ciddiyetleri ve kederleriyle iftihar ettim. Hazinedarba şı Haz ım Ağa'n ın ve Bostanc ıbaşı'nın 
gelmeleri, Padi şahımız Hazretleri'nin ölümüm yüzünden içtenlikle kederlendi ğini herkese gösterdi. Bu, katilim 
olacak alça ğın bulunmas ı için çok gayret edilece ği, işkencecilerin harekete geçece ği anlam ına geliyor mu 
bilmiyorum. Ama o melunu şimdi, avluda di ğer nakkaşlar ve hattatlar ile birlikte yüzünde vakur ve alabildi ğine 
acılı bir ifade ile tabutuma bakarken görüyorum. 
Katilime öfkelendi ğimi, intikam pe şinde oldu ğumu, hatta haince ve ac ımas ızca öldürülmü ş olmaktan 
ruhumun huzursuz oldu ğunu sanmay ın sak ın. Şimdi bamba şka bir düzlemdeyim ve bu dünya üzerinde y ıllarca 
ıstırap çektikten sonra kendini buldu ğu için ruhum çok da huzurlu. 
Hokka darbeleriyle kanlar içinde kalm ış ac ılar içindeki gövdeli ruhum geçici olarak terk edip, ışıklar içinde 
bir süre titredikten sonra, bu güzel ayd ınlığın içinde, yüzleri güne ş gibi parlak iki güzel ve gülümseyen melek, 
tıpkı Kitab-ur Ruh'ta defalarca okudu ğum gibi bana a ğır ağır yaklaştılar ve sanki ben art ık yaln ızca bir ruh de ğil 
de, hâlâ bir gövdeymi şim gibi, kollar ımdan tutup beni yukar ılara ç ıkard ılar. Mutlu rüyalardaki gibi, ne kadar da 
sars ıntısız ve yumu şacık ve ne kadar da h ızlı yükseldik! Alev ormanlar ından geçtik, ışık ırmaklar ını aştık, 
karanl ık denizlere, kar ve buz da ğlar ına girdik. Her biri binlerce y ıl sürüyordu bunlar ın, ama bana bir göz 
kırpacak kadar k ısa geliyordu. 
Çeşit çeşit cemaatlerin, tuhaf yarat ıklar ın, anlatmakla bitmeyecek böcekler ve ku şlarla kayna şan 
batakl ıklarla bulutlar ın aras ından göklerin yedi kat ım işte böyle geçtik. Gö ğün her bir kat ında meleklerden daha 
önde gideni bir kap ıya vuruyor, "Kim o?" diye sorulunca beni bütün isimlerim ve s ıfatlar ımla tarif ettikten sonra 
"Ulu Allah' ın iyi bir kulu!" diye ekleyerek gözlerimden sevinç ya şlar ı ak ıtıyordu, ama cennetliklerle 
cehennemliklerin ayr ılacağı kıyamet gününe daha belki de binlerce y ıl olduğunu da biliyordum. 
Çünkü her şey baz ı ufak tefek de ğişikliklerle ölüm üzerine yaz ılm ış sayfalarda Gazzali'nin, El Cevziyye'nin 
ve diğer âlimlerin anlatt ığı gibi oluyordu. Kitaplarda her biri birer çözümsüz mesele, ya da ancak ölenin 
bilebilece ği karanl ık muamma olarak b ırak ılan şeyler Şimdi binlerce renk ışık ile tek tek patlayarak 
ayd ınlan ıyordu. 
Bütün bu harika yükseli ş sıras ında gördü ğüm renkleri nas ıl anlatmal ı? Bütün âlemin renklerden yap ıldığını, 
her şeyin renk oldu ğunu gördüm. Beni bütün di ğer şeylerden ay ıran kuvvetin renklerden yap ıldığım hissetti ğim 
gibi, şimdi beni sevgiyle kucaklayan, bütün âleme ba ğlayan şeyin de renk oldu ğunu anlad ım, turunç rengi gökler 
gördüm, yaprak ye şili güzel gövdeler, kahverengi yumurtalar, gök mavisi efsane atlar. Her şey, y ıllarca severek 
bakt ığım resimlerde ve efsanelerdeki gibiydi ve bu yüzden her şeyi, hem hayret ve hayranl ıkla ilk defa