durmadan. Ada m o tüfeği doldururken kızın elini okşuyordu, 
öteki de gülüyordu da adam a bir şey demiyordu. Oğuz bir ara 
onun, yani adamın, kızın me mesine değdiğini de gördü. Kız 
bu sefer iyice güldü. Gülerek de bir şeyler söyledi, Oğuz tabii 
bir şey anlamadı bu sözlerden. Adam tavşanı gülerek Oğuza 
fırlattı, Oğuz havada yakaladı pe m be tavşanı. Tüyleri yum u­
şacıktı, ne güzel. Oğuzun elleri sıcacık, tüylerin içine göm ül­
dü, ooooh! 
Ada m bir daha nişan aldı, Oğuzun az daha yüreği duru­
yordu, soluk alamıyordu. Gözlerini de zürafadan hiç ayıramı­
yordu. Gene çınlayarak düştü yuvarlak. Kırmızı bir yuvarlaktı 
bu. Küçücük bir otomobil verdi kız ada ma, ada m da kız da 
gülüyorlardı hep ... 
Sonra daha bir sürü sıktı ada m , bazan hiçbir şey vermi­
yordu kız ada ma. Ada m durmadan kıza para veriyordu. Ada­
mın bıyıkları vardı, sivri. Sigara da içiyordu. Yakası açıktı. 
Nişan alır, sıkarken hep "zürafa, zürafa, zürafa," diyordu. 
Oğuz, işte o zaman o okşamak istediği tuhaf yaratığın zürafa 
olduğunu anladı. 
Ada m baktı ki zürafayı alamadı çocuğa, yoruldu : "Yeter 
artık," dedi. "Bu kadar oyuncak da sana yeter. Yarın sana o 
uzun boyunluyu da vururu m." 
Ama Oğuz, zürafayı istiyordu 
Oğuzun kucağı, yanı yönü oyuncaklarla dolmuştu. Sevinç 
içindeydi ama, o zürafayı okşamak istiyordu. Öyle iyi bir 
kızdı ki boyalı kız, söylese o uzun boyunluyu ona okşatırdı. 
Ama korkuyordu Oğuz, bir kere gözü korkmuştu, ne yapsın. 
O uzun boyunludan gözü korkmuştu. Oyuncakları bir i biri­
ne bağlayıp otele döndü akşam olunca. Annesi sordu, dövdü, 
Oğuz, bu oyuncakları ona ada mların sokakta verdiklerini 
söyledi. Başka hiçbir şey söylemedi. Gençli k Parkını bir söy­
leseydi anasına, bir daha oraya gidebilir miydi? Bütün gece 
20