şart," demiştim, "içim sana karşı sevgiyle, temiz 
duygularla dolu. Ama sana aşık değilim Ali. Evle­
nirsek ve ben bir gün birine aşık olduğumu hisse­
dersem, ne yaparı z?" 
Ali'nin beni dinlerken yüzünün soluşu, sağ gö­
zünün sürekli seğirişi, ellerinin titremesi gözleri­
min önünden gitmiyordu. O, beni yüzünde ağla­
maklı bir ifadeyle dinlemişti ama ben konuşurken 
hüngür hüngür ağlamıştım. Dudaklarımdan kalbi­
ni kıran sözler dökülürken, içimden onu bir anne 
şefkatiyle bağrıma basmak, saçlarını okşayarak te� 
selli etmek geçiyord u. Yapabildiğimse, parmakları­
mın ucuyla eline dokunmak olmuştu. Ateşe değmiş 
gibi çekmişti elini hemen. Başka birini sevebilme 
ihtimalim var, dediğim için, çok kırgın ayrılmıştı 
benden. 
Şimdi düşünüyorum da, korkum boşunaymış, 
ben hiç kimseye çılgınca aşık olmadım, ta bu yaşıma 
kadar. Ona söylediklerimin arasında tek mutlak 
doğru, mesleğimi her şeyin üzerinde tuttuğummuş! 
Ali'nin mektupları, o dramatik ayrılışa rağmen 
bir süre daha devam etti. Kimine yanıt verdim, ki­
mine vermedi m. Ayrılmamızın üzerinden aylar 
geçmişti, ben ne kimseyle tanışmıştı m, ne de arka­
daş olmuştum, nerede kalmış, aşık olmak! Zaten 
buna meydan vermiyor, herkesten kaçıyordum. 
işte kanıtı: 
57