Orta Direk 27 
na, Çukurovaya çalışmaya inerler. Köylerde hiç mi hiç insan kalmaz. Hastaları, 
sayrıları, yaşlıları, bebeleri bile götürürler. lpıssız kalmış köylere bir bekçi bile 
koymazlar. Halbuki kuyularda tahılları, yüklerde yatakları, sandıklarda giyit­
leri, en değerli şeyleri çeyizleri kalmıştır. Bu ıssız, kimsesiz, bu bomboş köylere 
kimse girip de bir çöpünü bile yerden kaldırmaz. Buralarda hırsızlık olmaz mı, 
olur. Ama köy boşken, köyde kimsecik ler yokken olmaz. Dışardan birisi gelip 
de köye giremez. Gün gelir köylü Çukurovadan döner, o zaman dövüşler, kız 
kaçırmalada birlikte hırsızlıklar da başlar. 
Çok eskiden eşkıyalar başı bir Cötdelek varmış bu yanlarda. Astığı astık, kes­
tiği kestik bir er kişiymiş. Harami, zalim. Kimsenin gözünün yaşına bakmayan 
bir cibiliyetsiz. Bir yerde bir para kokusu almasın, ne yapar yapar da, öldürür 
keser de, çocuğun u, karısını boğazlar da o parayı alırmış. İşte bu eşkıyalar başı 
namlı Cötdelek yılın bir ayında, ayın bir gününde candarma lann takibine uğra­
mış. Candarmalar, süre süre namlı Cötdeleği Torosun ardına, ta buralara kadar 
getirip izini yitirmişler. Cötdelek gelmiş köyün kapısına dayanmış. Yorgun, aç 
susuz perperişan. Elini çenesine dayamış. Varmış bir derin düşünceye. Düşün­
müş: "Arkadaşlar," demiş, "ben bu ıssız köye girip de karnıını doyuramam. Bu 
olamaz." Köye girememiş. Köye doğru da bir adım atamamış. Çeteleri: "Behey 
Cötdelek Ağa," demişler, "biz acımızdan ölemeyiz senin erkekliğin uğruna. Biz 
acımızdan öldük. Perperişan olduk. İler tutar yerimiz kalmadı. Şu köyde yiyecek 
dolu, girip yiyelim. Şu köyde yatak dolu. Ve hem de pamuk yatağı. Çukurovanın 
ak pamuğundan. İki aydır uyku dünek görmedik, varıp bir iyice uyuyalım." 
Cötdelek gene elini çenesine dayamış, düşünmüş. Derin fikirlere dalmış. 
Sonra da başını kaldırmış ki, Allah hışmından esirgesin, arnanallah, gözleri ya­
lım saçar. "Olamaz arkadaşlar," demiş. "Ben her şeyi yaparım, her bir işi inikap 
ederim ama, bu işi yapamam. Acımdan şuracıkta can versem, ıssız köye girip 
de yemeğini yiyemem. Ve de acımdan ölüyorum. Uykusuzluktan can veriyorum. 
Ayakta durarnıyorum Yumuşak bir yatak olsa, ak Çukurova pamuğundan. İçi­
ne girer de tam bir hafta uyurum. Hiç uyanmadan uyurum. Kuru yerlerde yata 
yata böğürlerim çürüdü arkadaşlar. İşte halimi görüyorsunu z. Bitkinim. Varıp o 
yataklarda uyuyamam. Yelakin uyuyamam. İlk olaraktan bu düzeni bozamam 
Yüz yıl, iki yüz yıl, üç yüz yıl sonra gelecek insanlar ne diyecekler, bu köylerin 
hali böyle böyleydi. Çukurova zamanı bu köyle rde kurtla kuzu yayılırdı diye­
cekler. Bir namussuz kemiğine yesdehlediğimiz bir Cötdelek çıktı da düzeni ilk 
olaraktan bozdu. Boş köylerden haramilik etti. Boş köylerden haramiliği o icat 
etti dediremem arkadaşlar. Anarn avradıma, hem de kemiğime kıyamete kadar 
sövdüremem arkadaşlar. Eğer burada, şu köyün kapıcığıncia açlıktan, uykusuz­
luktan, hem de susuzluktan ölürsek, bizden sonra gelecekler ne derler, derler ki, 
bir Cötdelek Ağa gelmiş derler, kan içiciymiş, haramilerin başıymış, ama velakin 
açlıktan, şuracıkta, şu köyün kapısında can vermiş de, ıssız köyde ekmek, yağ 
bal doluymuş da, hem de yataklar Çukurovanın ak pamuğuncianmış da, gözle-