Önlerini iyice seçiyorlardı. Fakat tılsımnamenin tarif­
lerine uymak için Enveri küçük feneri yaktı. Batıya doğru 
yürüdül er. 
Hakikaten çok sürmedi, üç ihtiyar incir ağacı gördüler. 
Ağaçların düğümlü, yarnru yumru kalın gövdeleri gecenin 
esrarlı zemini üzerinde iyice korkunç şekiller alıyordu. 
Bunların aralarım aradılar. Tahta sandığı buldular. Kapa­
ğım açtılar. İçinde takır takır üç kaplumbağa geziyordu. Bu 
mahpusları sandıktan çıkardılar, kıra salıverdiler . 
Tıpkı masallarda olduğu gibi tılsımlı kuyuya gidinceye 
kadar kitabın haber verdiği şeylerle aynen karşılaşıyorlardı. 
Bir hayli daha yürüdüler. Önlerine bir ağaç çıktı. Tılsımna­
mede işaret edilen dut ağacı olacak. Etrafı araştırıdarken 
Mahur bir nara attı: 
-Ah aman Meğa! .. Yılan işte bundadır . Amma da ne 
uzun merettir ölüsü boklu. Belkim de daha tastamam ölme­
miştir. Yılan kısmısının kırk cam vardır. Otuz dokuzu çıkıp 
da biri içeride kalsa yine tekrar dirilir kalkar. 
Ermeniler ayaklarının ucuyla yılana vurup kaçarak: 
-Zo diridir. Depreşti ... 
Enveri zembilde bu iş için getirmiş olduğu iri bir bıçağı 
çıkararak en kuvvetli itiraz sesiyle: 
-Tılsımname yalan yazmaz. Ölüdür o... Muayeneye 
lüzum yok ... Alımz şu bıçağı bu yılarn yedi parçaya ayırı-
mı ... 
Lahur sahteliği seçilen bir cesaretle bıçağı eline alıp: 
-Tava için kesilen torik gibi şöyle dilim dilim edeyim? 
Mahur -He he öyle et... Sonram da saza geçirelim. 
Bakalım tava ederiz? Yoksam ızgara veya pilaki? 
Lahur yılana ilk temasında iki adım geri sekerek: 
-Zo diridir. Titredi. .. 
Mahur -Titreyen o değil. Senin elin ... Zo ölüsünden 
böyle korkoorsun dirisini göreydin ne yapacaktık? 
Lahur - Ben dirisini çok görmüşüm ... 
Mahur -Bilirim camm haydi. Şunu yedi parça et bir 
görelim ... 
60