232
“Ö zür dilerim ” dedi hem en P eri; bunu söylerken adam a 
doğru b ir adım  atm ış, derhal geri çekilm işti. “B öyle izin al* 
m adan içeri dalmak istem ezdim .”
“O zam an niye yaptın?” diye sordu A zur; sahiden m erak 
etm iş gibiydi.
“Şeyy, bir kuş gördüm .”
“Ne kuşu?”
P eri sağına soluna baktı telaşla. Kuş falan yoktu etrafta! 
İskete sırra kadem basm ıştı. “Eee, şey... biz konuşurken pen­
cereden çıkıp gitm iş olm alı.”
B ir an hiçbir şey söylem edi Azur. Sanki b ir zam anlar oku­
duğu ve şim di hatırladığı bir kitaba bakar gibi süzdü Peri’yi. 
“A m berdi bu arada” dedi.
“Efendim ?”
“A z evvel baktığın tütsüden bahsediyorum . Perşem beleri 
am ber yakanm . H aftanın h er günü fark lı bir tütsü. Am ber 
sever m isin?”
B u konuda zerre kadar düşünm üşlüğü olm ayan P eri k i­
barca başını salladı.
“Eski Roma’da kadınlar üstlerinde am ber taşırdı. Kim i ta­
rihçiler, güzel kokusu için diyorlar, kim ileri de diyor ki cadı­
lardan, ifritlerden korunmak için .”
Peri’nin gözleri büyüdü. Troy’un uyarılan  geldi akim a. Ne 
tu h af adam dı bu Azur.
“Yoksa korkar m ısın?” diye sordu profesör, kızın rahatsızlı­
ğını hissederek.
“Am berdeh mi?”
“Cadılarda^!”
“Tabii ki hayır” dedi Peri çabucak. A zur onu tütsüyü ince­
lerken görddyse, kuşu da görecek kadar uzun zam andır bu­
rada olm alıydı; içinden bir ses böyle söylüyordu Peri’ye. “Ger­
çekten çok özür dilerim  odanıza m üsaade alm adan girdiğim  
için.