Orta Direk 195 
Ayağa kalktı, vardı güneşine oturdu. 
Meryemce ötede, bir meşe ağacının altında çocukların arasına kıvrılmıştı. 
Kıvrılmış bir yumak olmuştu. Hiç mi hiç kıpırdamıyordu. Yüzünü altındaki 
minderin içine iyice gömmüş, soluk bile almıyor derdin. 
Elif, almıyor mu ola, diye hopladı yanına vardı. Eğildi yüzüne baktı. Usul 
usul soluk aldığını gördü. Fıkara dedi, gitti Alinin güneşine gene durdu. 
Şu adamın telaşı, kendi kendini öldürmesi boşuna. Bundan sonra varılır da 
Çukurda pamuk mu toplanır? Bu tükenmiş hal ilen. 
Sağ yanındaki kayalıkların üstünden bir hışıltı koptu. Bir güvercin sü­
rüsüne bir alıcı kuş dalmış, onları oradan oraya, oradan oraya çarpıyordu. 
Bu dövüş uzun zaman sürdü, güvercinler uzun zaman havada dalgalandılar. 
Kuş bir güvercini kapınca çekti gitti. Güvercinler de yorgun, bitkin kaybol­
dular. 
Bu sırada da Ali birden sıçradı ayağa kalktı. Şaşkın, deli gibi ayakta sallandı, 
sonra durdu. Gözlerini ovaladı. Hayretle dört bir yanına bakındı. Elifi görünce 
de kendine geldi. Yandaki pınara koştu. Çabuk çabuk yüzüne bir iki su serpti. 
"Haydi taparlan avrat. Yok yok. Sen toparlanma. Ateş yak, çorba pişir. Tar­
hana. Ben anaını bu sefer geride koymayacağım. İleri götüreceğim. ileri götürüp 
bırakacak geri geleceğim. Nerde o?" 
E lif: 
"Sus! Uyuyor," dedi yavaşça. "Sus !" 
Ali: 
"Uyuması batsın. Uyuması. Uyansın. Ocağıma sıçtı, batırdı. Çoluk çocuğu­
mu bu yıl aç koydu zaten. Bir de uyuyor mu? Uyansın !" diye bağırdı. 
Elif vardı kolundan yapıştı: 
"Sus kurban olayım Ali. Sus nolursun! Anandır. Fıkara karıcık sabaha kadar 
inledi durdu. Şimdi şimdi, şafaktan az önce kesildi iniltisi. Sus tımağına kur­
ban olayım Ali!" 
Ali: 
"Ne susu be! Ne susu. Ocağıma sıçtı o karı. Bir de başında onun uykusunu 
bekleyemem Bekleyemem günler boyu. Varır da ayaklarından tutar..." 
Kolunu karısının elinden kurtardı, hızla Meryemcenin yattığı yere yürüdü. 
Dişi dişini yiyordu. 
Varıp ayaklarından tutup yataktan çıkarıp şuraya atacaktı. Tam aklından bu 
öfkeyi geçirirken yatakta, çocukların arasına kıvrılmış, yumruk kadar kalmış, 
solmuş, kırış kırış, dağarcık gibi olmuş, yarısı mindere gömülmüş yüzüyle ana­
sını görünce öfkesi birden iniverdi. Elleri yanlarına düştü. Her bir yerleri çö­
züldü. Boğazına gelip bir yumruk tıkandı. Geriye döndü. Kendisini oracığa bir 
kaya parçasının üstüne bırakıver di. Başı da göğsüne düştü.