Yer Demir Gök Bakır 419 
rının üstüne, üçüncü olarak senin kızını alacak. Sen de buna çok seviniyorsun, 
kızım Muhtar karısı olacak diye. Siz kötü adamlarsınız. Kızını iki karılı Muhtara 
vereceğine, Kel Velinin oğluna versene. Fıkara gönensin. Bol bolarnadı bir kalça 
kucaklasın. Bu köy salgınlardan, uyuzlardan, sellerden gidecek. Kar altında kal­
dılar, sevdalılar öldüler!" 
Kır İsmail, karısı, ötekiler ses çıkarmadılar. Vurgun aynı hızla evden dışarıya 
atıldı. Hemencecik borana karıştı, gözden kayboldu. 
Vicivici Mustafanın evi sağ baştaydı, kapısı da açıktı. Vurgun içeriye daldı. 
"Sevdalılar öldüler, kar altında kaldılar! Adilden korkanlar, karıncadan ür­
kenler... Sen de oturmuş ocağın başına, yan gelip durmuşsun. Taşaklarını ateşe 
vermişsin. Muhtar gayurunun kölesi olmuşsun. Uçan tumayı gözünden, kaçan 
tavşam art ayağından vurmuşsun. Sen de bu köylü gibi kötü, kötü köylü olmuş­
sun. Adamlıktan çıkmışsın. Kar altında kaldılar, sevdalılar buydular!" 
Vicivicinin öfkeli bir adam olduğunu , bir eline geçirirse suyunu çıkaracağ ını 
biliyordu. Söyler söylemez hemen dışarı fırladı. 
"Holo hooo," diye çığlık attı. Başına geleceği biliyor, öylesine kaçıyordu kil 
Gene Vicivici arkasından yetişti, bir tokatta onu yere serdi. Boranın altında bıra­
kıp evine döndü. 
Az sonra kendine gelen Vurgun Ahmet hemen oradaki ilk eve daldı. 
"Kar altında kaldılar, seYdalılar buydular! Allah Vicivicinin belasını versin. 
Evi barkı, çoluk çocuğu kar altında kalsın. Bu köy yıldırımdan gitsin. Yılanlar 
yağsın kar yerine." 
Bundan sonra Öksüzoğlanın, Tebdilhavanın, Boklu Hasanın, Uzun Alinin, 
Çarıksız Muradın, köyde kim varsa teker teker herkesin evine gitti. Muhtann evi­
ne gittiğinde karanlık basıyordu . Muhtar ı karşısına alıp tam iki saat söyledi. Ta 
babasından başladı. Kırk yıldır köyde geçen hiçbir olayı unutmaınıştı Vurgun. 
Her olayı inceden ineeye anlatıyordu . 
"Bu Taşbaş seni öldürecek ," dedi en sonunda. Bağırarak: "Kar altında kalacak­
sm. Taşbaşın elinden gideceksin ," diyerek evden fırladı. 
Köyde hiçbir ev kalmamıştı uğramadık. Muhtarın evinde de köy kurulundan 
üç kişi vardı. Öbür köyden de iki misafir. 
Şimdi Taşbaşa gidiyordu. Ağır ağır, saygılı bir yürüyüşü vardı. Eve gelince bir 
an saygıyla kapıda durdu, sonra usul usul üç kere kapıyı öptü. Kapıyı Taşbaşın 
oğlu açtı. Vurgun içeriye girdi. Vardı, evin ortadireğini de üç kere öptü. Saçı ba­
şı, sakalı daha da apak kar içinde kalmıştı. Sakalındaki, saçındaki, bıyıklarındaki 
buz parçalan daha uzamış, salkımlaşmıştı. Vurgun kara batmıştı. Sanki içeriye 
bir kardan adam giriyordu. 
içerde, yaralı kadının yanına oturmuş, Meryemce, büyümüş gözlerle Vurgu­
na bakıyordu . Köye döndüler döneli onu hiç görmemişti. Ocağın öteki yanında