"Baştan başlayalım o zaman," dedi Ahmet. "Pazartesi öğleden 
sonra seni gördüm. Akşam çalıştım. Salı öğleden sonra iki 
Fransızca dersine gittim. Anlatmaya değer alay edilebilecek bir 
olay yok. Çarşamba o harika çocuğa resim dersim vardı. Olay 
şu: Çocuğa ders verirken annesi ve birkaç misafir geldi. Bizi 
seyretmek istiyorlarmış. Onların bakışları ve benim emirlerim 
altındaki harika çocuk bir ağacın yapraklarını boyadı. Boyayı 
hiç kenarlarından kaçırmadı." 
İlknur gülerek: "Ben okulda hep kaçırırdım!" dedi. "Küçükken 
bir de boyama kitabım vardı, onda da kaçırırdım." 
"Sende disiplin olmadığını hep söylemişimdir!" dedi Ahmet. 
Oturup devam etti: "Sözümü kesme: Haberleri vermeye devam 
ediyoruz... Perşembe günü o kokanaya Fransızca konuşma 
dersine gittim. Kestane şekeri ikram etti, yedim. Sonra akşam 
yemeğine Özer'e gittim. Karısıyla beni yemeğe çağırmışlardı. 
Karısı yemekleri pişirirken sofrayı kurup toplarken Özer'le sanat 
tartışması yaptık. Ama önce Özer, -biliyorsun, bir reklam şir­
ketinde grafikçilik yapıyor- işinden yakındı ve bana gıpta ettiğini 
söyledi. Bu küçük girişten sonra beni klasik sanatın geç kalmış 
bir taklitçisi olmakla suçladı. Sonra bana baklavalarını gösterdi. 
Özcr'in resimlerini görmedin mi? Bir kübizm etkisi var: Bütün 
şekilleri paralelkenarlara ve eşkenardörtgenlere indirgiyor. 
Çocukluğunda doya doya baklava yiyememiş herhalde! Biliyor 
musun, fakir bir ailenin çocuğudur. Bazan düşünürüm, niye 
köylü resimleri değil de o baklavaları yapıyor diye..." 
"Sen de bir zamanlar köylü resimleri yapmışsın ya." 
Ahmet: "Haberlere devam ediyoruz!" dedi. "Özer ile asıl 
yaptığımız tartışmayı anlatayım mı? Peki... Kısa kesiyorum. 
Öteki geceler gibi o gece de saat beşe kadar çalıştım. Dün öğleden 
sonra gene derse gittim. Akşamüstü hastalığı ağırlaşan baba­
annemi bir göreyim dedim. Babamın kuzeni Ziya'ya rastladım. 
Seksenine yaklaşan bir emekli albay... Çok ilginç biri. Babası 
da galiba devrimciymiş..." 
"Burjuva devrimcisi yani," dedi İlknur. 
"Tebrik ederim, tarih ve Marksizm bilgin çok kuvvetli!" dedi 
Ahmet. İlknur'u öfkelendirmemek için: "Saka, canım!" diye 
ekledi. "Dinle, asıl habere geliyoruz. Telefonda da söyledim ya