rasını, buralara geldikten sonra, bir yabancıdan, saf bir çoban­
dan cin gibi Memedin öğreneceğini de biliyo rdu. 
"Bir gün sana her şeyi, bütün başıma gelenleri en küçük 
ayrıntısına kadar anlatırım. Al tüfeğini önümden. Çetebaşı sen­
sin." 
"Alama m. Kabul edemem." 
"Al onu önümden. Ben kimin çetebaşı olacağını bilir im." 
"Ben de bilirim Hocam." 
Hoca kızdı: 
"Al onu yerd en. Eski köye yeni adet çıkarma ." 
"Çıkarırım ." 
"Başıma bela mısın sen?" 
"Belayım ." 
"O zaman arkadaşları çağıralım, hemen şimdi, çetebaşını 
seçelim . Sen olduğun yerde kal. Çocuklar gelin." 
Kasımla Temir onları biraz ötede durmuşlar izliyorlardı, 
yakına geldiler. 
"Çetebaşını seçeceğ iz. Memedi isteyenler ?" 
Üçü de Memedi istediler ... 
Memed bu oldubittiye bir düşte, bir yarı uykuda gibi küs­
kün bakıyor, bir şey söylemi yordu. 
Üçü de silahlarını aldılar, götürdüler Memedin ayaklarının 
dibine koydular. Memed birden duygulandı, gözleri yaşardı, 
hemen vardı Ferhat Hocanın elini kaptı alnına götürdü . 
Köylüler olanı biteni görmüşler, duymuşlardı. O gece Me­
medin onuruna büyük bir şölen verdiler. Yakındaki köyden 
davulcular, aşıklar, türkücüler, kavalcılar geldiler. Köyün orta­
sındaki alana büyük bir ateş yakıldı, orman, kayalıklı yamaçlar 
sabaha kadar aydınlandı. 
Bir hafta sonra Memed: 
"Çok küflendik buralarda," dedi, onun aklı fikri hep Seyran­
daydı. Bir gün önce Seyranı alıp bilinmeyen yerlere, üstelik de 
portakal bahçelerinin olduğu deniz kıyılarına gitmek istiyor du. 
Bunun için de birazıcık olsun paraya gereksinmesi yok muydu? 
"Çıkalım burad an. Yalnız burasını unutmayalım. En kötü 
günlerimizde ... Buranın köylülerini teker teker kesseler, bizi 
kimse ele vermez ." 
544