Gidelim buradan Günseli. Terden utanç içindeyim. Boğa-
zım yanıyor, ateşim yükseliyor. Günseli, durmadan banabakıyordu. Beni seviyordu. Her şey iyi gitsin istiyordu. Sev-ginin her şeyi düzeltmesini istiyordu. Ben de istiyordum.Gücüm kalmamış. İstediğimi, istemem gerektiğini düşün-meye çalışıyordum ancak. İstemiyordum. Ben dalgın bakış-larla, gürültülerin arasında kendime bir yol açıp, ne pahası-na olursa olsun kapıya ulaşmaya çabalıyordum. İstekleri-miz uyuşmuyordu: çünkü ben kendi derdime düşmüştüm.Çünkü ben her ne pahasına olursa olsun kendimi korumakistiyordum. Hayvan gibi olmuştum. Tek yönlü bir sevgiydiaramızdaki. Çünkü ben, bir an sonra ne olacağımı bilmi-yordum. Bir an sonraya ulaşabileceğime güvenmiyordum.Sürekli bir panik içindeydim.
Yolda hiç konuşmadık. Onu evine bıraktım.
20 Mart
Bu deftere anlamsız sözler yazmak istiyorum artık. Aklımı
kullanmaktan ve anlaşılmaya çalışmaktan bıktım. Hiçbirzaman da anlamlı olmayı becerebildiğimi sanmıyorum. Rü-yalarımda, birtakım insanlara, bunu yapamazsınız, diye ba-ğırıyorum. Ne dediğimi anlamıyormuş gibi yüzüme bakı-yorlar. Hayır yalnız rüyada değil, gerçek dedikleri hayattada böyle olmuştur her zaman. Müdürün karşısında, bu ya-zıyı yazamazsınız, diye çırpınmışımdır. Durduramayacağı-mı bildiğim ve bununla birlikte durdurmayı çılgınca ümitettiğim davranışlarda bulunanlar, ben çırpınırken hep rüya-daki adamlar gibi, hayretle bakmışlardır yüzüme. Bocala-malarımı kayıtsızca seyretmişlerdir.
Anlaşılmaz kelimeler yazmak istiyorum kâğıdın üstüne.
Yıllardır benden beklenen bir hareket bu. “Tabancayı aldı
631