Melek
O rfo rd , 2 0 0 0
Oxford’a geldiğinden beri Peri sık sık eve telefon ediyordu. 
Babasıyla rahat konuşabileceği saatlerde aramaya özen gös­
teriyordu. O günse telefonu annesi açtı.
“Pericim...” dedi Selma hasretle, şefkatle ama çarçabuk de­
ğişti ses ton u .a Ahinin düğününe geliyorsun, di m iT
“Evet, anne. Söz verdim ya.9
“Gelinimiz bir melek! öy le tatlı ki.”
Kendini düğün hazırlıklarının heyecanına iyiden iyiye 
kaptırmıştı Selma. Peri’nin dikkatinden kaçmayan bir abar­
tıyla methediyordu müstakbel gelinini. Annesinin laflarını 
parlak kâğıtlara sanlı şekerlere benzetiyordu Peri. Ne var ki 
bu şekerlerin içinde nahoş bir tat gizliydi. Bütün o ağdalı öv­
gülerin altında, Peri’ye yönelik eleştiriler vardı. Gelinim sa­
na söylüyorum, kızım sen anla misali. Zira Peri’nin bir türlü 
olamadığı “ideal evlat”tı gelin: dindar, muhafazakâr, yumu­
şak huylu, itaatkâr.
“Aman ne iyi, bir meleğimiz eksikti ailede” diye homur­
dandı Peri.
“Sana ne oluyor ayol?” diye sordu Selma.
“Hiç.”
Selma iç geçirdi. “Kına gecesinde burada olmalısın.”
“Anne, bunu daha önce de konuştuk. Sadece düğüne gele­
bilirim.”
“Olmaz öyle. El âlem laf eder. Daha erken gelmen gerek.”