Bu ara salon kapısı açıldı. Adet sıkılgan bir edayla misa­
firlerin yanına geldi. 
Adel bu akşam açık saman sarısı renginde elbise giymiş. 
Mesleğinden dolayı vücuduna, endamına o kadar yaraş­
tınnış ki hakikaten görüp de hayran olmamak mümkün 
değil... Modistra sanatındaki maharetine işte şu giydiği 
elbise büyük bir delil sayılabiliı:. 
Adel'in yüzünün rengi biraz solgun, fakat bu solgunlu­
ğunda o kadar büyük bir letafet var ki insan o sevimli çeh­
reyi kaplayan cildi yarı şeffaf bir maddeden yaratılmış sanır. 
Kaşlar sarı ve gayet ince, gözler sarı ela! Ağız, burun, çene 
ufacık! Lüle lüle sarı saçlar ise bu latif çehreyi altından bir 
çerçeve içine alarak gerçek yaratıcın ın pek nefis bir tablosu 
şekline koymuş. 
Adel misafirlerin hepsini nazikçe selamladıktan sonra 
kendine uygun bir yer bularak oturdu. 
Şöhret bunu görünce kendini büsbütün şaşırmıştı. 
Zihninden kendi metresi Madam Potiş ile Adel arasında bir 
kıyaslama yapmaya uğraşıyorsa da bu iki kadın arasında 
birbirine benzer hiçbir yön bulamıyordu ki kıyasını oradan 
tuttursun. 
Şöhret karakterirıde bir adam, güzel bir kadına rastladığı 
anda ne kuruntulara tutuluyorsa bizim Şık da içirıden hep 
bunları geçirdi. Maşuk'a seslenerek dedi ki: 
-Maşuk Beyefendi, tebrik ederim. Doğrusu metresiniz
güzellikte benzersizmiş. 
Adel, Şöhret'irı bu edepsizce tebrik.inden sıkıldı. O sol­
gun yüzü kıpkırmızı kesildi. 
Raik de Adel'i ilk defa görüyordu. Bu da fena halde alık­
laşacak içinden kendi kendirle diyordu ki: "Şu güzel kadın 
mutlak bizim kara Maşuk'u beğenmez. Kendine benim gibi 
güzel bir aman1 ister. Zaten salona girdiği esnada gözleri, 
burada kaç misafir varsa birer defa onların üzerinde dolaş­
tıktan sonra nihayet bende karar kıldı. Şeytan karı! Beni ne 
ı (Fr. amant) Aşık, dost hayan yaşanan kişi. 
53