remez, onu kul olan yakalayamaz," diyordu fırsatım buldukça, 
yeri geldikçe. "Çünkü Memedde Kırkgöz Ocağının yüzüğü 
vardır. Çünkü İnce Memedde yıldınm çeliği vardır. Bir gözümü 
açhm ki ne göreyim, ortalık öyle aydınlık ki o kadar ola. Bir 
baktım ki başı tavana değmiş bir adam, elinde bir filinta tutu­
yor. Bir baktım ki adamın parmağında bir yüzük, yüzüğün pa­
rıltısı dünyayı almış, yüzük öylesine parlıyor ki, insanın gözü­
nü yakıyor insan bakınca, onu böyle görünce kim olduğunu 
derakap anladım, Mahmut Ağa da anladı fıkara, Allah rahmet 
eylesin, yürekli bir adam dı. Tabancasını kaldıracak, İnce Me­
mede nişan alacak oldu, elinden tabanca yere düşüverdi. Sonra 
bir top ışık içinde gelen adam, bir top ışık içinde çekildi gitti. 
Ben ona, kasabayı çıkıncaya kadar baktım. Kocaman bir ışık or­
tasında yürüdü gitti, dağı tuttu. Bir baktım ki, dağın yamacı da 
gün vurmuş gibi ışığa batmış. Bir top ışık buradan Düldül da­
ğına, oradaki Kırk Ermişler meclisine çekildi gitti. Bana dedi ki, 
sen, dedi, Murtaza Ağasm, sana kimse kıyamaz, kul da, Azrail 
de... To pal benim can bir kardaşım. Şimdi onunla küsülüyüz 
ya, olsun, kardaş kardaşa, oğul babaya küser. Biz de yanlışımızı 
anladık. Bu Ali Bey kardaşımız da boş insan değil, onun da al­
nına Kırk Ermişler ocağı yazılıp gelir. " 
Murtaza Ağanın bundan önceki İnce Memed telaşını artık 
Taşkın Halil Bey yüklenmişti. Murtaza Ağanın dışında bütün 
Ağalar , Beyler can telaşındaydılar. Mahmut Ağamn başına ge­
len, niçin bir gün onlarm da başına gelmesindi. Gene arzuhal­
ciler çalışıyor , gene Ankaraya adamlar gidiyor, gene İçişleri 
Bakanlığının eşiği aşındınlıyordu. Bu sefer başvurular çok da­
ha akıllıca, usturuplu yapılıyor du. Yalnız ortada çok kötü bir 
iş var, Arif Saim Bey sırtını onlara dönmüş, ne kasahaya geli­
yor, ne de Ankaraya giden adamlardan birisi onun yüzünü 
görebiliyord u. Bütün korkulan, onun, kasabanın başına bir 
çorap örmesi ydi. Belki de İnce Memedi tutuyor du. Onu ka­
natları altma almış koru yordu . Belki de İnce Memedi bağışlar , 
Toros dağlanndan alır Ankaraya götürürler di. Herkesin dağ­
da özel bir eşkıyası vardı, her Ağanm, her Beyin. İnce Memed 
de Arif Saim Beyin, öteki büyüklerin, en baştakinin özel bir 
eşkıyası olamaz mıydı? 
47