Rüya tabirdsi
Oxford, 2001
B ir sonraki derste Profesör Azur sınıfa eli kolu kitap do­
lu geldi. Peşi sıra bir adam girdi içeri. Bir odacıydı bu ve için­
de demir soba, siyah kâğıt tomarları, CD çalar ve uçaklarda 
dağıtılanlara benzer küçük yastıklar bulunan bir el arabası­
nı itiyordu.
“Bir tiyatro oyunu adeta her ders* diye düşündü Peri ken­
di kendine. “O sahnede oyuncu, biz de seyircileriz*
Azur dalgın görünüyordu, gözleri bugün daha koyu bir to­
na bürünmüştü -  ormanlardan delidolu taşarak akan bir de­
re gibi.
"Zahmet oldu Jim, müteşekkirim* dedi Azur odacıya.
"Ne zahmeti efendim.*
"Ders sonunda gelmeyi unutmazsın değil mi?"
Adam haşini, “elbette" anlamında salladı ve çıktı.
Azur, etrafında halka oluşturan merakh genç yüzlere bak­
tı. "Herkes nasıl bakalım?"
Yanıtlar coşkulu bir koroya dönüştü.
"Süper! Eğer dün gece şu veya bu sebepten uykunuzu 
alamadmızsa ve bu açığı kapatmak istiyorsanız -k i bunun 
mümkün olmadığı bilimsel olarak ispatlanmıştır—  işte size 
fırsat. Şu yastıkları dağıtabilir misiniz lütfen?"
Her öğrenci bir yastık aldı. Bu arada profesör de sobayla 
uğraşıyordu.
“Okulu ateşe mi vereceğiz hocam?" deyiverdi Kevin.