----------------------------------------------------- Koleksi yoncular —--------------------------------------------------------
Özellikle bahar ve yaz günleri çat ı aras ındaki dairede daha ço k
geceleme ye başlad ım. Mimar İhsan m binan ın ortas ında açtı ğı büyük
boşluk sayesinde yalnız koleksiyonumdaki tek tek e şyaları de ğil, bütün  
mekân ın derinli ğini geceleri içimde hissediyordum. Gerçek müzeler,
Zaman ın Mekân'a dönüş tüğü yerlerdir. 
Müzemin çat ı aras ında ya şamaya baş lamam annemi huzursuz  
etmişti; ama ö ğle yemeklerini s ık s ık onunla yediğim, Sibel ve Zaim  
dışında eski arkada şlar ımdan bazılar ıyla yeniden ahbapl ığa başladığım, 
yazlar ı Suadiye'ye, Adalara yat gezintilerine gittiğim ve Füsun'u  
kaybetme ac ısına ancak böyle dayand ığımı düşündüğü için ses  
çıkarm ıyor; Keskinlerin evinde, Füsuna olan a şkım ı anlatan ve bizim  
hayat ım ızın eşyalarıyla yapılm ış bir müze kurmam ı da bütün  
tan ıdıkların aksine ola ğan karşılıyordu. 
"Aman, tabii dolab ımdaki eski e şyalar ı al, çekmecelerdekileri de... O  
şapkalar ı da hiç giyece ğim yok, çantaları, baban ın eskilerini... Ör gü 
tak ım ım ı, düğmeleri de al, yetmişimden sonra diki ş dikeceğim yok, 
masraf etmezsin," diyordu. 
Yeni evinden ve çevresinden memnun gözüken Nesibe Hala' yı da,  
İstanbul’da oldu ğum zamanlarda a yda bir görüyordum. Berlin'de yeni 
ziyaret etti ğim Barggruen Müzesi'nde, bütün ha yatı bo yunca  
biriktirdi ği koleksi yonu ser gilenen Heinz Ber ggruen'ün Berlin Şehri' yle 
yapt ığı anlaşma sonucunda, ölene kadar koleksi yonu için verilen müze  
binas ının çat ı kat ında yaşayacağını ona heyecanla anlatm ıştım. 
"İnsan, koleksiyonu yapan ki şiyle, müzede gezerken, odalar ın 
birinde ya da merdivenlerde o ölmeden önce karş ılaşabilir. Tuhaf de ğil 
mi Nesibe Hala?" 
"Allah size en geçinden versin, Kemal Bey," demi şti Nesibe Hala bir 
sigara daha yakarken. Sonra Füsun için biraz gözyaş ı dökmü ş, 
yanaklarından akan damlalar ı hiç silmeden, a ğzında sigara, bana 
gülümsemi şti. 
 
S560