Gözlerimizde canımız 
söner söner... 
Sarı sıtmalı kanımız 
parça parça ışıklı altın olur. 
Kara toprak ufuklarında Asya'nın 
77 katlı bankalar, 
bir masal hayvanı gibi solur 
solur, solur... 
Orda, 
o bataklıklarda, 
kardeşlerimin 
vebalı, san 
karınları, 
sinekli et parçaları gibi sürünürken; 
o bataklıklar 
köylülere 
cehennemin rüyası gibi görünürken; 
ben 
seni görmek arzusunu 
bir sıla hasreti gibi derinledim, 
ve sanma ki, orda aç bir köpek gibi inledim, 
hayır... 
Şimale akan rüzgârlarla aştım 
Asya'nın yollarını, 
ulaştım 
sana. 
Haydi, tezol durmasana!... 
Gözlerime nur ver... 
Kafama şuur ver... 
Ordakiler 
bekliyor beni.... 
243