KAPLUMBAĞALAR
 
240
 
 
Az sonra Hüseyin, Yusuf’u çekti kolundan, korkuyla yere
 
çöküverdi: «Bak bak, gördün mü, deee orada! Kara bir şey! Sarı 
bağları var...» Hüseyin omuzlarını büzdü, toprağa yapışıp kaldı.
 
Adamlar, Hüseyin’in gösterdiği yere baktılar.
 
Kır Abbas «Hımmm!» etti.
 
Battal sesini çıkarmadan çöktü.
 
Rıza çöktü.
 
Kır Abbas di
kildi kaldı: «Hımmm! ..» Battal’a doğru baktı: «Kara 
bir şey emme neyin nesi? Bumba mumba olmasın sakın?» Yusuf’a, 
Hüseyin’e döndü:«Siz bunun havadan düştüğünü kesin gördünüz öyle 
ya?» dedi.
 
Yusuf, duyulur duyulmaz bir sesle: «Gördük buba!» dedi.
 
Hüseyin d
e «Gördük! ..» dedi.
 
«Eee varalım öyleyse yanına, haa?» dedi Kır Abbas.
 
Kimseden bir ses çıkmadı.
 
«Irıza! Gel hele yeğenim...»
 
Rıza kalktı, Kır Abbas’ın yanına dikildi.
 
«Muhtar, üyeler! Ali, Veli, Hasan, Kel Bektaş! Gelin oğlum, siz 
nasıl kurulsunuz, düşün
 
öne!..»
 
Battal’la üye Hasan yavaş yavaş kalktılar. Az sonra Ali’yle Veli de 
kalktı. Kel Bektaş kalkmadı: «Ben yoğum bu işte Abbas emmi!», dedi. 
«Üyelikten gönlümle çekiliyorum! Hemi de tâ başından istemiyordum 
zati...»
 
Kır Abbas:
 
«Eferim kalın boklu 
Bektaş!» dedi. «Avratları çağıralım öyleyse...»
 
«Yok yok Abbas emmi, bana gönül koyma« Ben gelemem! 
Gördüğüm, bildiğim bir şey olmayınca nasıl geleyim?»
 
«(Bizim görüp bildiğimiz bir şey mi, dürzü?)» dedi Kır Abbas 
içinden. Sol kolunu havada salladı: «Yörüy
ün!» dedi ötekilere. Elini 
kıçına koydu. Dört beş adım attı ileri. «isterseniz hepiniz durun hurda,