Ömer elinde boş şişe ve bardakla içeri girdi. Öteki kapıdan dışan 
çıkacak, dışarıdaki masada açık havada tek başına içecekti. 
"Ortak etmek için neden bizi seçti?" Enver hâlâ anlatıyordu: 
"Neden? Biz iyi mühendis olduğumuz anlaşıldı diye sevinirken, 
o bizi kaz gibi yoluyordu. Eşek gibi çalıştırdı bizi!" 
Ömer: "E, siz de çalışmasaydınız canım o zaman!" dedi. Ama 
hemen bu söylediklerinin çirkin olduğunu, Enver'i de çok se­
vindirdiğini anladı. 
Enver, Ömer'i hiç duymamış gibi Salih'e anlatıyordu: "Evet, 
kurnaz herif. Üstelik patron gibi değil, bir arkadaş, bir ağabey 
gibi davranmaya kalkıştı bize. Onunla böyle konuşuyoruz, ama 
faturasını da ödüyoruz. Tavladı bizi, tavladı! Sonra kaz gibi 
yoldu." 
Ömer birden: "Daha çok mu istiyorsunuz?" dedi. Sonra gene 
bir yanlışlık yaptığını anladı. 
"Hah, ha!" diye bağırdı Enver. "Para dilendiğimizi sanıyor. 
İyi mi? Bir şey istemiyoruz, ulan, senden! Hem kaz gibi yoluyor, 
hem de dilenci sanıyor bizi. Salih baksana şuna?" 
"Ben şimdiye kadar hiç dilenmedim," dedi Salih. "Benim zavallı 
anneciğim bana demişti ki..." 
Ömer dışarı çıkmak için davrandı. 
Enver: "Dur, nereye gidiyorsun?" diye bağırdı. "Otursana bizle. 
Otur da konuşalım..." 
Ömer: "Çok sarhoşsunuz siz!" dedi. 
"Eee, ne olmuş sarhoş olmuşsak? Sen de içmeyecek misin? 
Otur da bizle iç, hadi. Hadi, hadi, otur da iç! Bak işte, bunu 
istiyoruz. Öyle değil mi, otursun da bizle içsin değil mi Salih, 
söylesene?" 
"İçsin ya!" dedi Salih. "Ağbi oturup bizle içsenize!" 
Birden Enver: "Ne yaltaklanıyorsun ulan! Oturmazsa otur-
m nein "-<^*>rli 
Ömer babacan bir tavır takınmaya çalışarak: "Oturuyorum 
çocuklar oturuyorum!" dedi. Sandalyeyi çekip masanın öteki 
ucuna oturdu. 
"Bak yaltaklandın, o da gitti taa oraya oturdu," dedi Enver. 
"Bizim yanımıza oturmadı. Bana bulaşırlar, sataşırlar, yakışmaz, 
diye düşünmüştür. İyi, gene tenezzül etti değil mi?" 
349