HALİL 
KIZ 
EROL 
HALİL 
MUNİSE 
HALİL 
MUNİSE 
EROL 
MUNİSE 
KIZ 
HALİL Hani her şeyin dışındaydınız? 
Ben, yolunu iyi bilmediğim için dışındayım ... 
Daha doğrusu ... yapılacak şey benim dışım­
da ... 
(Keser.) Kesin!.. Durun ... Ayak sesleri... (HA­
LİL' e) Duydun mu? 
Annemdir ... Yemek. .. yani su ... su ve ekmek 
getirecekti . 
(Yine de EROL'a verdiği tüfeği geri alır. Doğrul­
tur. Samanlığın kapısına gider. Kolu kaldırır, bek­
ler. Kapı usulca açılır. MUNİSE, elinde tepsiyle 
içeri girer. Oğlunun doğrultulmuş silahıyla karşı­
laşır. Ne ürker, ne şaşırır. Küs gibi, HALİL' e bak­
madan yürür. Tepsiyi samanların yanına koyar. 
KIZ'ı görür. KIZ, onun hiçbir şey demeyen bakış­
larından tedirgin olur. Çekingen, doğrulur. Bat;ıy­
la usulca selam verir.) 
(Artık nerdeyse eski MUNİSE değildir. Katılaş­
mıştır. İçine kapanmıştır.) Çalınmış tüfek. .. 
(Doğrulur. KIZ'a) Kimsin sen? 
(Silahı indirir. Annesine yaklaşır.) Anlatmak is­
temiştim sana anne ... 
(Dinlemez. Başını çevirir. Hiçbirine bakmadan) 
Yemekorda. 
: Sağ olun. Burda çok kalmayacağız. Size fazla 
yük olmayız. 
: (Yine hiçbirine bakmadan kapıya yürür.) Akşam 
uğrarım. Te psiyi alırım. 
(Kalkar. Onun ardından bir adım atar.) Özür di­
lerim ... Ben olmayacaktım hurda... Ama be­
nim suçum değil, eğer ... 
(KIZ'ı geri iter. Samanların üstüne oturtur. An­
nesinin önünü keser.) Dur anam, gitme ... Gitme 
hele ... Bana kırgınsın, biliyorum seni zorla­
dım. Ne katilim, ne eşkıya. İnan. Bu adları ta-
243