dimiz yorgunlar, efendimizin canları sıkılıyor. Sıcak efendi-
mizi bunalttı. Efendimizin sağlığına içiyorum. Sarayımızıniçine sokulmaya cüret eden bu menhus sıcak kanımızı ku-rutuyor, beynimizin suyunu buharlaştırıyor, kullarımıza is-tediğimiz gibi hizmet etmemizi engelliyor. Muhafızlar! Kimsoktu onu buraya? Ülkesinde güneş doğmaz kralımızınodasına çıkan yorgun merdivenlerin mermerlerini hangiışık kızdırdı? Bir zamanlar duvarlarının dibinde dalgalarınoynaştığı bu sarayı kim getirdi bu bozkırın ortasına? Kimicat etti sıcağı? Efendimiz, efendimiz. Efendimizin başınagüneş geçti galiba. Hayır, ışık istemiyorum: kapansın ağırkadife perdeler, kimse içeri alınmasın. “Tombalacı mıydınSafter?” Bütün kabahat sıcakta. Düşmanın, sıcak çöllerdengelmesi, savaş alanının şartlarına daha kolay uymasını sağ-ladı. Mermerden yansıyan ışığa bile dayanamayıp sarayıniçinde şemsiyeyle dolaşan soylularımız birer birer kırıldılar.Bizi sıcak yendi. “Sonunda tombalacı da olduk efendim.Önceleri büyük kumarlar oynardım. Büyük kumarlarda bu-lundum. O zamanlar iskambil...” Demek eskiyen kumar-bazları kırpıyorlar sonunda... sonunda efendimiz. Hayır, is-temiyorum. Bana iyi haber getirin; ölümden, yenilgilerdenbahsetmeyin. Nöbetçiler! Bu adamı dışarı çıkarın; çürümüşet kokuyor. Sıcak yüzünden, efendimiz. Çok uzun yoldangelmiş. Elbiseleri tozlu: havayı dolduruyor, nefes alamıyo-rum. Pencereleri açın, duvarları yıkın: efendimiz nefes ala-mıyorlar. Bir elleriyle şemsiyelerini tutmaya çalışırlarken,öteki elleriyle kılıçlarını nasıl sallayabildiler? Işığı görüncepencereye uçan, cama yapışan sinekler kadar da dayanama-dılar mı? Tespihböcekleri gibi kıvrılıp ölüverdiler efendi-miz. Borular çalınsın, halka haber verilsin. Yağmur duasınaçıkılsın.
Ayağa kalktı, gömleğini çıkardı, kapının yanındaki askıya
itinayla astı. Karanlıkta, el yordamıyla bir iki kapı tokmağı
275