mek için Kars'ın karanlık sokaklarına daldı, çıktı, ş öyle bir gezindi ve bir iç 
avluya girdi. "Önüne bak," dediler. Kolundan tutup iki merdiven çıkardılar. 
Yukarıya vardıklarında Ka ş oförle birlikte bu üç kiş inin islamcı olmadıklarından 
(onlar böyle bir arabayı nereden bulsunlar) emindi. MiT'ten de değ ildiler, çünkü 
onlar -en azından bir kısmı- Sunay ile iş birliği içindeydiler. Bir kapı açıldı, 
bir kapı kapandı, Ka kendini yüksek tavanlı eski bir Ermeni evinin Atatürk 
Caddesi'ne bakan pencerelerinin önünde buldu. Odada açık bir televizyon gördü, 
kirli tabaklar, portakallar ve gazetelerle dolu bir masa; daha sonra elektrikli 
işkence yapmak için kullanıldığ ını anlayacağ ı bir manyeto, bir-iki telsiz, 
tabancalar, vazolar, aynalar... Özel timin eline düş tüğünü anlayıp korktu ama 
odanın öbür ucundaki Z. Demirkol ile gözgöze gelince rahatladı: Katil de olsa aşina bir yüz. 
Z. Demirkol iyi polis rolündeydi. Ka'yı buraya böyle getirdikleri için çok üzgündü. Ka iriyan Mahmut Amca'nın da kötü polis olacağ ını tahmin ettiğ i için Z. 
Demirkol'a ve sorularına kulak kesildi. "Sunay ne yapmak istiyor?" Kyd'in İ spanyol Trajedisi dahil en hurda ayrıntılara kadar Ka ballandırarak 
anlattı. "O çatlak Lacivert'i niye serbest bıraktı?" Kadife'nin canlı yayında ve oyunda baş ını açtırmak için, diye anlattı Ka. Bir 
ilhama kapılıp ukalaca bir satranç terimi kullandı: Belki bir ünlem gerektiren fazla cesur bir "feda"ydı bu. Ama, Kars'taki siyasal İ slamcıların da 
maneviyatını bozacak bir hamleydi de! * ''Kızın sözünü tutacağ ı ne malum?" 
Ka, Kadife'nin sahneye çıkacağ ını söylediğ ini, ama bundan kimsenin emin 
olamayacağ ım söyledi. 
"Lacivert'in yeni saklandığ ı yer neresi?" diye sordu Z. Demirkol. Ka bir fikri 
olmadığını söyledi. 
Araba onu aldığ ında Ka'nın yanında neden koruma erlerinin olmadığ ını ve nereden 
döndüğünü de sordular. 
"Akşam yürüyüş ünden," dedi Ka ve bu cevapta ısrar edince beklediğ i gibi Z. 
Demirkol sessizce odayı terk etti ve Mahmut 353 -Zorunlu Bir Misafirlik- 
Amca kötü bakış larıyla karş ısına geçti. O da arabada önde oturan adam gibi 
yakası açılmadık pek çok küfür biliyordu. Bu küfürleri Ka'nm yabancısı olmadı ğı 
siyasi çözümlemelerin, ülkenin yüksek çıkarlarının ve tehditlerin arasına, tıpkı 
çocukların tatlı-tuzlu aldırmadan her lokmanın üzerine düş üncesizce döktükleri 
ketçap gibi bol bol döküyordu. 
"İran'dan para alan eli kanlı bir İ slamcı teröristin yerini saklayarak ne 
yaptığını sanıyorsun?" dedi Mahmut Amca. "İ ktidara gelirlerse senin gibi Avrupa 
görmüş yufka yürekli liberallere neler yapacaklarını biliyorsun değ il mi?" Ka 
aslında bildiğ ini söyledi, ama Mahmut Amca gene de İ ran'da mollaların iktidara 
gelmeden önce iş birliği yaptıkları demokratları ve komünistleri sonra nasıl 
yakıp kebap ettiklerini ballandırarak anlattı: Götlerine dinamit sokup onları 
havaya uçurduklarını, orospuları, ibneleri kurş una dizdiklerini, din kitapları 
dışında bütün kitapları yasakladıklarını, Ka gibi züppe entellerin önce 
saçlarını kazıdıklarını, sonra da saçmasapan ş iir kitaplarını alıp .... edepsiz 
şeyler söyledi gene burada ve bıkkın bir yüzle Ka'ya Lacivert'in saklandı ğı 
yeri, akş am vakti nereden döndüğ ünü bir daha sordu. Ka aynı yavan cevapları 
verince Mahmut Amca aynı bıkkın ifadeyle Ka'nm ellerine bir kelepçe taktı. "Bak şimdi ne yapacağ ım sana," dedi ve tutkusuz ve öfkesiz bir ş ekilde yüzüne yumruk 
ve tokat atarak biraz dövdü onu. Daha sonra tuttuğ u notlarda bu dayağ ın Ka'yı çok üzmediğ ini gösteren beş  önemli 
neden bulduğ umu dürüstçe yazmam umarım okurlarımı öfkelendirmez. 
1. Ka'nın kafasındaki mutluluk kavramına göre baş ına gelebilecek iyilik ve 
kötülüğün toplam miktarı aynıydı ve ş u an yediğ i dayak, İ pek ile Frankfurt'a 
gidebilecekleri anlamına geliyordu. 2. Hakim sınıflara özgü yerinde bir sezgiyle Ka, özel tim sorgu-cularının 
kendisini Kars'taki ayaktakımı, suçlu ve garibanlardan ayırdığ ını, üzerinde 
kalıcı izler ve öfkeler bırakacak daha fazla dayak ve iş kenceye maruz 
kalmayacağ ını tahmin ediyordu.