ten iyilik doğuyor. İşte benim suçum da fenalık şeklinde bir 
iyiliktir. Efendim, bu dünyada mesutlar var, bedbahtlar var. 
Eğer eşit bir şekilde herkesi mümkün mertebe aynı hale yak­
laştırmak isterseniz, mesutların saadetinden gereği kadar ça­
lıp bahtsızlara ve o zavallıların sıkıntılarından alıp ötekilere 
hakça bölüştürmek gerekir. Lüzumundan fazla doyanların 
sayısı ne kadar düşürülürse, açların miktarı da o oranda aza­
lır. Emin olunuz Komiser Bey, insanoğlunun cinayetlerinin 
çoğunda, suçsuz görünen diğer insanların da suçlular kadar 
suça ortaklığı ve etkileri vardır ... Toplumun güzel çiçekler 
işlenmiş kanuniyet kanaviçesine yalnız yüzünden bakmama­
lı, menfaat gütmemek, tarafsızlık, insaf, hakkaniyet gözüyle 
inceden inceye onun tersini de gözden geçirmelidir ki işle­
menin yüzündeki, göz aldatan o renk uyumunu oluştura­
bilmek için ipliklerin uçlarının nerelerden dolaştığı ve şeklin 
tersinde ne kördüğümler, ne karışıklıklar, ne çirkinlikl er, ne 
kabalıklar bulunduğu anlaşılsın ... İşte ben sizi, insaniyet ve 
hakiki adalet namına, bu işlemenin tersini görmeye davet 
ediyorum. Görünüz, işitiniz, düşünün üz. Sonra beni istedi­
ğiniz adalet zebanisinin eline teslim ediniz. 
Gencin halindeki heyecan ve sözlerindeki samimiyet ko-
miseri etkiledi. Lakin resmi ciddiyetini bozmayarak sordu: 
-Beni nereye davet ediyorsunuz? 
-Evime ... Lütfederseniz birlikte iki şişe bira içmeye ... 
Komiserin kaşları birden çatıldı. Karşısındaki bu sinirli 
genç bir maceracı, bir küstah, bir yarı deli olabilirdi. Başka­
sına ziyafet çekecek kadar bir zenginlik içinde bulunmadığı 
kıyafetinden anlaşılan, böyle durumu şüpheli birinin bira 
davetini hemen kabul edemezdi. Buna resmi sıfatı da engel-
di. Sertçe bir yüzle cevap verdi: 
-İçmek alışkanlığım değildir. Davetinizi kabul ede­
mem. Fakat ne kadar müddet isterseniz burada size zaman 
ayırarak davanızı dinleyebilirim. 
Pek beklemediği böyle bir cevabın tatsız etkisiyle Nüzhet 
Ulvi yerinden kalktı, yürüdü. Yalvaran ve üzüntülü bir tavır­
la komiserin önünde durarak: 
98