duruma gelir gibi yorumlar yapılacak mı arkamdan? Eline
tabancayı alıp da ateş eden adam orada da var mı? Hamam-böcekleri de var mı? “O” da var mı? Sorularımın karşılıkla-rı gittikçe duyulmaz oluyor. Bana öyle geliyor ki, kimse be-ni dinlemiyor. Durup dinlenmesini bilmediğim için, bu ül-kede de iyi bir karşılama göreceğimden kuşkuluyum.
Bugün öğleden sonra saat ikiden itibaren eşyayı suçlama-
ya başladım. Önce üzerinden kalkmadığım divan-yataksuçlandı. Sonra tavan ve en sonunda banyo-tuvalet. Bütündüşüncelerimi emip bitirmekle suçluyorum sizleri. Bütünhayallerimi sömürdünüz, gene de doymadınız. Büyük vegüzel şeyler yaratmama yardımcı olmadınız. Büyük bir sa-ğırlıkla, kahredici bir dilsizlikle sustunuz güzelliklere. Geriistiyorum hapsettiğiniz duygularımı, düşüncelerimi. Hepi-nizi mahkemeye veriyorum: tahliye davası açıyorum. Nediyorsunuz? Bize bir şey vermedin mi diyorsunuz? Ne yap-mışım? Duyulmuyor, hızlı söyleyin. Gülerim saçmalarınıza.Hiçbir güzellik vermemişim onlara. Tavan diyor ki gözlerile benim köşelerimi birleştirdin sadece. Köşegenleriminkesim noktasının elektrik kordonuna uzaklığını hesapla-dın. Banyodaki fayansları da, saymışım sadece. Yarım fa-yansları çıkarmışım, ikiye bölmüşüm... hepiniz yalan söy-lüyorsunuz. Ben... ben Kant gibi düşünmek istiyordum. Ke-limelerle uğraşıyordum ayrıca. Evet, diyorlar hep bir olup:kelimelerle uğraştın. Kelimeleri bölüp durdun: eisen-stein,demir-taş; ein-stein, tek-taş; victor-mature, muzaffer-kâmil.Bunlarla geçirdin vaktini. Önsözler okudun hayalinde: bizeyeni bir şey öğretmedin. Kaybettin. Mahkemeyi de mi kay-bettim? Mahkemeyi de kaybettin. Mahkeme masrafları, üc-reti vekâlet filan da bana mı yıkıldı? Hepsi sana yıkıldı. Benmahkemede sevimli görüneceğimi sanıyordum, benim bukadar kayıp içinde olmamdan utanırlar da beni daha çokseverler sanıyordum. Aldanıyorsun. Burası mahkeme: düş-
670