"Nereye gideyim?" diye sordu.
Topal Ali:
"Dağ taş candarma dolu. Bir de çeteler hiç aman vermiyor. 
Bir de Kara İbrahim bilmem ne istiyor senden. Ben onun kanı­
na susadım diyor da başka bir şey demiyor. Sen ne yaptm 
ona?"
Memed:
"Köpek," diye bağırdı. "Ne yapacağım, tavla tavla yılkıla­
rını sürdüm, harman harman ekinlerini yaktım. Karışırım, ge­
linlerinin, kızlarının ırzına geçtim, ne yaptım bilmem ki ona? 
Şimdi ben nereye gideyim?"
Ali düşündü kaldı:
"Burada kalamazsın. Muhtara. Senin Koca Süleymana ge­
leceğini herkes bilir. Ormana kaçamazsın. Sıkışır acından ölür­
sün. Şimdi seni kim görürse haber verir. Eski İnce Memed yok 
oldu gitti. Hele Değirmenoluktan birisi seni görmesin, bir elle­
rine geç, Değirmenoluklular seni parça parça ederler."
"Nereye gideyim Ali?"
Ali düşünüyor, düşünüyor  bir şey söyleyemiyor.
"Şu sıralar dağlarda yaşamamn hiç mümkünü yok. Keşki 
saklandığın yerden, daha bir iki yıl hiç çıkmasaydm da kendini 
iyice unuttursaydm."
Memed:
"Çukurovadaydım," dedi, oraya damın köşesine oturdu. 
Çukurovayı, Vayvayı, Ali Safa Beyi, Arif Saim Beyi, İdris Beyi, 
öteki Çukurova ağalarını, Seyranı Aliye bir bir anlattı.
Ali:
"Keşki dağlara gelmeseydin şu sıra. Koca Osman, Çukuro­
va köylükleri seni ele vermezlerdi. Sıkışmışlar, senden imdat 
umuyorlardı. Bütün o köylükler tümden kırılmadan kimse seni 
ele vermezdi. Ya buralar... Görseler bir kaşık suda boğarlar seni. 
Sen Koca Süleymana bakma. O seni seviyor da... Dağlardan 
kurtulmanın çaresi? Benim aklıma hiçbir yer gelmiyor Sarı Üm­
metten başka. O senin için carımı verir. Sen gittin de aylarca yas 
tuttu, iki gözü iki çeşme ağladı. Ama onun oralar candarma do­
lu, saklayamaz."
Koca Süleymanı çağırdılar, ona da sordular, o da çok dü­
231