126man oldu ğu gibi, ayn ı anda bağ ıra bağ ıra konu şuyordu. Masalar  
aras ında saklambaç o ynayan çocuklar da ç ığlıklar at ıyordu. Müzik,  
çatal-b ıçak-tabak gürültüsü de bunlara eklenmi ş, bir bü yük uğultu 
olmuştu. Bu mah şerî uğultunun içinde, Füsun'u görme umudu yla 
arkalara do ğru yürüyordum. 
"Kemalci ğim, çok tebrik edi yorum," dedi bir ses. "Göbek dans ı da
olacak, de ğil mi?" 
Zaimlerin masas ında oturan  Snob Selim'di bu, çok e ğlenceli bir şaka 
yapm ış gibi güldüm. 
"Çok güzel bir seçim yapt ınız Kemal Be y," dedi i yimser bir te yze.
"Siz beni hat ırlamazs ınız. Ben annenizin..." 
Ama annemle nereden tan ıştıkların ı söyleyemeden, eli tepsili bir  
garson beni iterek aram ıza girdi. Do ğrulduğumda kad ın uzakta  
kalm ıştı. 
"Bakay ım nişan yüzüğ üne!" dedi bir çocuk, elime sertçe sar ıldı. 
"Bırak, ne a yıp!" dedi çocu ğun şişman annesi kolunu sertçe çekerek.  
Çocuğa tokat alacakm ış gibi bir hamle etti, ama velet tecrübeli ydi, 
gülümse yerek bir hamlede annesinin tokad ından uzakla ştı. "Gel otur  
buraya!" diye ba ğırd ı annesi. "Kusura bakmay ın... Tebrik ediyoruz." 
Hiç tan ımad ığım orta yaşlı bir kad ın k ıpk ırm ızı olmu ş bir yüzle
kahkahalar atarken, beniml e göz göze gelince ciddile şti. Kocas ı 
kendisini tan ıttı: Sibel'in akrabas ıydı, ama askerli ğimizi Amas ya'da
yapm ıştık. Masalar ına oturur mu ydum? Füsun'u görürüm di ye arka
masalara do ğru bütün dikkatimle bakt ım, ama onu göremi yordum.
Sırra kadem basmış tı. Bir ac ı hissettim. Daha önceden hiç tan ımad ığım 
bir mutsuzluk bütün gövdeme yay ılıyordu. 
"Birini mi ar ıyorsunuz?" 
"Niş anl ım bekliyor, ama sizinle bir kadeh içeyim..." Çok sevindiler, 
hemen sandalyeler s ıkıştırıld ı, çekildi. Yok tabak çatal istemiyordum, 
biraz daha rak ı.