parken? Gökşin arkadaşımla birlikte, bir mektup 
arkadaşımla vapura binerken! O yıllarda büyük bir 
suçtu bu! 
Babam, okuduğu gazeteden başını kaldırıp bi­
zim tarafa doğru baktı . Bizleri görüp görmediğini 
bilmiyorum ama Gökşin hemen babamın yanına 
gitti, "Siz de mi bu vapurdasınız? Ne güzel tesa­
düf, efendim," dedi. Ben pancar gibi kızarmış ya­
naklarımla, kapının önünde dikilip duruyordum, 
arkamda da Ali, durumu anlamış, ne yapacağını bi­
lemeden kıvranıyord u. 
"İçeri girsene kızım," dedi, bana el sallayan 
babam. Yanına gittim, Ali peşimden geldi. Ba­
bam, "bu da kim?" der gibi sorgulayan gözlerle 
baktı Ali'ye, "Sizin bu vapurda ne işiniz var Tür­
kan?" dedi. 
"Efendim, Ali benim kuzenim," diye atıldı 
Gökşin, "Ankara'da Siyasal'da okuyor. Birkaç gün­
lüğüne buraya geldi de, annem onu karşılamamı is­
temişti, Türkan da beni yalnız bırakmadı, sağ ol­
sun!" 
Benim canım arkadaşım! Has arkadaşım! 
"Nasılsınız oğlum?" dedi babam. Sonra bana 
döndü, "Buralara geldiğinden annenin haberi var­
dır herhalde," dedi. 
Yanıtlam adım. Gözlerimi yerden kaldıramıyor­
dum. Babam, o mahcup halimi genç erkeklerle ko­
nuşmaya alışık olmamama verdi herhalde. Ali be­
nim karşıma, babamın yanına oturdu. Vapur iske-
41