Ve Bey yeniden yatağına girdi. Yatak çok hoşuna gitmişti. Yatağa 
giriyo r, kendini durmadan türlü işkence düşlerine kaptırıyordu. İçin­
de kopan, gelişen, çatışan, deliren büyük işkence etme kasırgas ının ta­
dını iliklerine kadar yaşıyordu. O geceyi karmakarışık geçirdi, uykuda 
mı uyanık mıydı, düş mü görmüş, karabasana mı düşmüştü, bilemi­
yordu. Bazı sonsuz bir aydınlığın onasına düşüyor, gözle rini kirpiştir­
miş, düz, sonsuz bir düzlüğün onasında kalakalıyor, çırılçıplak, yapa­
yalnız. Bazı bir karanlığın zifiriliğine yuvarl anıyor, derinlere derinlere, 
soluk alamaz, kayıyo rdu. Bazı da karşısında Derviş, gülen, hayas ız, 
alay eden, ak dişleri parlayan, iri gözleri, çıkık elmacıkke mikleri, çiz­
meleri üstünde yaylanarak, çıplak nagant tabaneası yanardö ner, fildişi 
saplı, Alaman filinta 5ının kundağı mavi sedeften kakma lı, hurma bı­
yıklarıyla: l<im söylemişti Dervişin hurma bıyıkları olduğunu? Ger­
çekten hurma bıyıkları var mı Dervişin? 
Ölülerle uğraşıyordu uyurgeze rliğinde arada sırada da ... Öldürü­
len, az önce Akçasa zın �ataklığına gömdükler ini hayal meyal anımsı­
yordu. Bir sıcak gün geliyordu gözle rinin önüne. Gerilmiş, çırpınan 
kanlı kol ve bacaklarıyla, bükülen, kıvranari kanlı gövd �leri, sıcağı nın 
buğusunun arkas ında, yeşil odara .bulaşan kanlarıyla, kulakları sağır 
eden sıcağın üstüne kurşun gibi düşen çığlıklarıyla ... O kadar ... Ora­
da, Derviş öldürülen kaçakç ıları Hükümete bildirir miydi? Orada ... 
O Deı-Viş Bey ... Çıkık, çok yanık elmacıkkemikleriyle. Hain, ce­
sur ve korkak. İyi, yufka, dokunsan ineinecek yürek li, ve zalim. Onur­
lu, küçücük dağları ben yarattım diyen , sonra da gidip olmadık aşağı­
lık işler beceren ... Yiğit, men, ölümden korkmaz, sonra da günlerce, 
aylarca deliksiz bir odada Çukurovan ın yalım olmuş sarı sıcağında ter­
leyen, yıllarca da terieyecek olan ... Karısının eteğini , yüzünü, ayağ ını 
kimse görmemiş, kız kardeşi Çuku rovada koyrtuna almadık erkek bı­
rakmam ış, yanaşmadan çobana, çobandan kaçakçıya kadar. 
Enişte sini, yani kız kard eşinin koca sını nasıl öldürdü, bu koca 
Çukurovanın gözleri önünde, kudurmuş, deli, zalim! Elinde boğa aleti 
kırbaçla, karaçal ılığa sürerekte n, her bir parçasını karaçalılıkta bıraka­
raktari ... Hiçbir sebebi yok. Ne diyordu Yel Veli? Yel Veli hep doğru 
konuşur. Onun huyudur, bir işin gerçeğine vararnazsa geberir. Yeme­
miş içme miş, dur durak bilmemiş, araştırmış, olayın künhüne inmiş. 
Ondan sonradır ki öldürül enin; öldürülme sebebi anlaşılmış. 
22