yanı sıra. Vali'n in sekreteri bir çift patik örmüş tü. Bebe yi ilk doyuran  hemşir e ve aşılar ını 
yapan  sağlık memurunun  karısı bürüm cükten kunda k bezleri dikmişlerd i. Hademel er aralar­
ında para  toplamı ş, birkaç  seferli k yol para sını vermişl erdi Bayram'ın.  Bu kez Vilayet'e vardı ğ­
ında ka pıda İ smail vard ı.
Vali'n in Baraj gölünde kayakt a olduğunu sö yled i, ne deme kse o.
“Ne zaman döni?” di ye sordu.
“Akşamı bulur.”
“Ben varsam yan ına.
“Çok mu  acil i şin?” d edi i smail. “Bir derdin mi vağ? B ebene bir zarar  mı ge ldi?”
“Yoh.”
“Eeee?”
“Bi ş ey diyecüğük Vali'ye.”
“Bir ş ey isteyece ksün y ani.”
Önüne bak tı Ba yram.  
“Var get o zaman g öle,” d edi i smail, “ Vali k ayaktaykene g eyfi yerinde o lur.”
Vali'n in yerini öğrendiğ i gibi savuş tu Bayram,  İlyas'ı peşine takıp. Bugün  bitirece kti işi. 
Çocuğunun e min e llerd e bakılmas ı, ke ndin e olduğu k adar M evlut'a da bulacağı i şe bağlı ydı.
Belediye'nin arabası  onları  yolda indirir ken,  şoför,  “Sağa  sapıp dümdüz  yürüyece ksiniz,” 
dedi, “e n sonunda g olü görürsüz za ti.”
“Bunca goz elim gol varke ne bu cıscıv ıldak g ole netm eye getmiş,” d iye düşünüyordu 
Bayram,  yürürken. İlyas, art ık iyice yorulduğu iç in, homurdanmaya başlamı ştı yanında.
“Ne kıştiklirs in surat ını, sallam  seyip dola şırdın  şimcik  bahçalarda.  Boşa  mı yürürüh  bu 
yolları? Tabanı yarık iki can, iş buluceez deyi yürürüh,” ded i kızgın kızgın.
“Düyl ek kafalı, çıv gar çıkar tma.  Bunca  yolu g ettih, s enin Valü o tarmasın da bizi.”
“Otarmaz,”  dedi  Bayram.  Çok emindi  kendinde n. Biraz  daha  gittiler. Son dönemec i dönd­
üklerind e, “Abu uu!”  diye bağırdı İlyas.  Çorak  yolun  sonunda,  ucunu  henüz  göremedi kleri 
masmavi  ve âdeta şeffaf bir su vardı.  Bulutsuz,  sakin gökyüzünden  büyük bir parça  kopup 
yeryüzüne  düşmüş  gibiydi.  Bird enbire  arka sında  kocaman  bir su yelpaz esi oluş turarak  hızla 
gelen bir motor  belirdi  durgun  suyun  üzer inde,  motor  yaklaştı, yakla ştı, ani bir hare ketle yana 
savruldu,  döndü ve ters istikame te gitmeye başladı,  İlyas ve Bayram  ancak  motor  yana savr­
ulduğunda  gördüler  bir ipin ucunda,  gölün  üstünde,  hızla sürü kleni p giden  adamı.  Bir an için 
her ik isi de gözler ine i nanamadı.
“Ulaa, adam  suyin yüzünde koşi,” ded i İlyas.
“Tövbee,” d edi Ba yram,  “Peyg amber mi ula bu?”
ipe asılmı ş olan  adam,  çarşaf  gibi gergin ve durgun  gölü, suyu  tavus  kuşunun  kuyruğu  gibi 
kabartarak  âdeta ikiye bölüyor  ve yağ gibi kayıyordu  üzer inde.  Köylüler  bir mucizeyle karş ı 
karşıya kaldıkl arını dü şünmeye başlamışlard ı.
“Dünyan ın sonu gelii,” d edi İl yas, “Kıyame t, olmicehl er oli nceh ko piymiş.”
Şaşkın ş aşkın biraz daha yürüdüler, h iç konuşmadan. S anki dilleri t utulmuştu, i lerde, gölün 
üstündek i küçük  tahta  iskelede ellerinde  telsizlerl e birta kım adamlar  vardı,  koyu  renk elbis eli, 
iskeleye vard ıklarınd a içler inden bir i yaklaştı,
“Ne ar ıyorsunuz burada?” di ye sordu.
“Vali'yi göreh,”  dedi Bayram.  “Bir  diyece ğimiz  vağ da, Vilayet'in ha ordak i ismail  yolladı 
bizi.”
“Bu isma il de çok oluyor,” d edi k oruma,  “bekle yin ş u ke narda, V ali k ayıyor.”
“Nire ye kayii?” d iye sordu Bayram.
“Su kayağı yapıyor, dümbük, bak i şte...” Eliy le işare t etti, suyu y ara yara gelen motorun  ark­
asında ki adamı.
“Viyyy! Abu  Vali midir? Bi o yan nı, bi bu ya nnı, na sıl da yüri s uyun üs tündee!”
“Gidin şu kenarda duvarın dibinde bekl eyin, ayak alt ında durmayı n burada,”  dedi k oruma.
Bayram  ve İlyas gidip duvarın  dibine  çöktüler.  Hiç konuşmadan,  nefe sleri ni tutup bu olağ­
anüstü görün tüyü  seyretmey e başladıl ar. Bir süre daha  dola ndı suyun üzerind e Vali. Bir oraya 
bir buraya  gitti, hızla  iskeleye yaklaştı, iyice yana  yatarak  sağa döndü,  dikildi,  biraz 
ilerled ikten sonra  bu kez öte yana  yatıp sola döndü.  Fışkırttığı su yelpaz esinin içinde 
görünmez  oldu.  Sonra  motor  yava ş yavaş  hız kesti, Vali tekrar  göründü,  iskeleye yaklaştı, ipl­
eri bırakt ı, bir an gölün  üzeri nde durdu,  derken yavaş  yavaş  gömüldü  suya,  önce  dizlerin e,