mi ibret için ölüyü bilcümle Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları 
görmeliler, duymalı lar." 
"Ölü kokuyor, hava çok sıcak." 
"Koksun varsın. Onun ölüsü beklemeli, bekleyecek. Üç 
gün, bir hafta ... " 
"Kasabada kokudan kimse duramaz. Ölü bugün de kalırsa 
hepimiz ölü kokusundan dolayı soluğu dağlarda alırız. Ölü ko­
kusu kötüdür. Ölü yarına kalırsa bu kasahada kokudan kuş, 
böcek, karınca, köpekler bile duramaz. Çok sıcak var." 
Murtaza Ağa durdu, havaya, yolun kıyısındaki kavrulmuş, 
toz altında kalmış otlara, bitkilere bakh, birden de ceketini çı­
karıp koluna aldı. 
"Amma da terlem işim. Gerçekten de çok sıcak var." Sonra 
da tepeden tırnağa, ilk olarak görüyormuşçasına Aliyi süzme­
ye, ikircikli, kuşkulu, korku dolu gözlerle ona bakmaya başladı. 
Önce parmağını Alinin başına dayayıp : "Bu böyle olamaz 
Alim, kardaşım," dedi. "Sen benim öz kardaşım mısın, bunu 
kabul ediyor musun?" 
Ali hemen topadarup hazır ola geçti. 
"Ne demek ola ki ... Senin ayağının vardığı yere bizim başı­
mız varamaz . Zatınız bizi kardaşlığa kabul ettikten sonra ... " 
"İşte ol sebepten Ali Efendi kardaşım, Karadağlıoğlu, İstik­
lal Savaşının gözünü daldan budaktan esirgememiş, göğsü 
tunç siper kahramanı Murtazanın kardaşının başında böyle yır­
tık bir takke olamaz." 
"Ne yapayım Ağam, fıkaralık ... " 
"Şimdi, derakap sana bir fötür şapka alacağız ki, o Arif Sa­
im alçağı bile giymemiş ola." Sonra da onu yırtık, bir zamanlar 
sırmalı olan çizgili, yarım kollu Maraş abasının kolundan tuttu: 
"Bu ne?" 
"Abadır Ağam." 
"Bu da olmaz. Benim kardaş ım... Hemen şimdi çarşıya ... 
Doğru terziye." Gözlerini şalvara indirince bir iyice öfkelendi. 
Sonra da acıyla güldü: "İşte bu hiç olmadı Ali kardaşım. Benim 
can bir biradetim böyle el dokuması, bir iplik çeksen bin yama 
dökülür bir şalvarı nasıl giyer?" 
"Ne yapalım, fıkaralık, evi yolu yıkılsın fıkaralı ğın." 
55