tanıttı, burada barakalarda makineleri, araçları olduğunu söyledi. 
Depoların bekçiliğini yapan ve bu gece için ona yer bulacağını 
umduğu Hacı'yı sordu. 
Hareket memuru Hacı'yı hatırlayınca gülümseyerek: "O buraya 
uğrar!" dedi. "Ama istiyorsan ben çocukla haber salayım! 
Otursana şöyle!" 
Ömer oturdu. Odanın duvarında Atatürk'ün ve İsmet Paşa'nın 
resimleri asılıydı. 
Memur çıkıp bir yere gitti, geldi: "Çocuğu yolladım," dedi. 
Rahat rahat esneyen Ömer'e başını salladı. "Çocuk gelene kadar 
tavla oynar mısın? Vakit geçirirdik..." 
"Tabii... Niye olmasın?" 
Memur bir köşeden tavlayı çıkardı. Oyuna oturdular. 
52 
HÂLÂ ARARKEN 
Refik çalışma odasında masada oturuyordu. 
Kapı açıldı. Osman'ın meraklı başı uzandı: "Hah! Burada 
miydin?" Sonra gövdesi de içeri girdi: "Gene gelip sonunda 
buraya oturmuşsun!" 
Refik, ağbisine gülümsedi. 
"Bunun sonunda gene öyle şeyler çıkmasın? Gene bir yerlere 
gideceğim diye tutturma." 
"Bakarsın gene tuttururum!" 
Osman şakasına Refik'in de kaülmasına bozularak: "Ama bu sefer 
kimse seni hoşgörmez!" dedi. "Kann bile hoşgörmez seni..." 
"Öyle mi?" 
"Ne okuyorsun bakayım?" Oğlunun eğitimini denetleyen bir 
baba gibi yaklaşıp masanın üzerindeki kapağına baktı: "Höl­
derlin... Hyperion! Kim bu?" 
"Alman. Şair..." 
"Hangisi? Ne diyor?" 
"Karışık... Doğrusu ben de pek anlamadım. Yunanlılar, onların 
medeniyetlerine ve sonra..." 
452