Ölü noktaya gelmiş olan bir oyun, onlarla birden canlanır; 
akıcı, sürükleyici bir duruma gelir. Cümlelerin üstüne bir 
ağırbaşlılık gelir; seyredenler, neden olduğunu bilmeden, bir­
den duygulanır. Oysa, insan kendisine ait gizli bir kötülüğü, 
can sıkıcı bir küçüklüğü fark etmiştir tam o sırada; içinden, 
yüzünü buruşturur. Fakat, oyunu, ne pahasına olursa olsun 
sürdürmek gerekmektedir; oyunun kuralı budur. Bu yüzden, 
daha önce yaratmış olduğu etkiden yararlanır: "Bana bunu 
yapamazlardı artık devam edemeyeceğimi anlıyordum," gibi, 
başı ve sonu olmayan sözler mmldanır. Ya da "Neredeyse ağ­
layacaktım," diye sızlanır ya da okumuş olduğu kitaplardan 
yararlanır kimseye belli etmeden. Onlardan, işine geldiği gibi 
ters anlamlar çıkarır. 
Artık akşam olmaktad ır, kardeşim Hidayet. Nurhayat anne­
nin, sandalyede oturmaktan, sırtı ağrımaktadır. Mektubu­
muz, karışık olmakla birlikte, ruhumuzun aynasıdır. Derle­
nip toparlanması, içimizin derlenip toparlanmasına bağlıdır. 
Biraz daha zamana ihtiyacımız vardır. Acele edelim beyler! 
Bölükteki herkese, çavuşa, teğmene, piyesteki generale 
mahsus selam ederim. Nurhayat anneniz, kardeşlerin selam 
ederler. Bakkal Rıza selam eder. Çırak Süleyman selam eder. 
Hüsamettin emekli albayım selam eder. Selam ederiz. Selam 
ederiz. Acele edelim! Selamlar, Selamlar. 
Annen Nurhayat 
Ağabeyin Hikmet 
Hikmet, mektubu aceleyle katladı. Zarfa koydu. Zarfın üs­
tünü yazdı. Nurhayat Hanıma verdi. Işığı yakmayı unutmuş­
lardı. Hava kararmıştı. Nurhayat Hanım kalktı. Sigara tablası­
nı aldı. Çöp tenekesine boşalttı. Hikmet, artan kağıtları kal­
dırdı. Nurhayat Hanımı kapıya kadar götürdü. Kapıyı kapadı. 
Odasına döndü. Birlikte oturdukları sırada ayaklarının hare­
ketleriyle buruşmuş olan kilimi düzeltti. Mektup yazdığı ka-
64