rükler. Bazıları da bütün şiddetiyle yaşamış çocukluğunu.
Benim durumum biraz garip.
Sabri diye bir arkadaşım vardı. Onunla cinsel konuları
tartışırdık. Bütünüyle yanlış sonuçlara varırdık cinsel mü-nasebet konusunda. Namaz kılmasını ve din kurallarını daSabri öğretti bana. Okul müdürünün dediği gibi, sonradanpişmanlık duyduğumuz bir hareketi de Sabri’yle birlikte ya-pardık. Müdür bahçeye toplardı bizi ve kadın öğretmenle-rin bacaklarına baktığımızı, üstü kapalı söyleyerek pişman-lıktan bahsederdi. Ben bütün arkadaşlarımın kadınlarlamünasebeti olduğunu düşünür ve bu sözlerin yalnız benimiçin söylendiğini sanırdım. Pişmanlık diyorum diye sözebaşlardı müdür. Bazılarınız ne demek istediğimi çok iyi bi-lirler. Evet, çok iyi biliyordum ne demek istediğini. Kızlar,başlarını eğerek gülerlerdi. Bendeyse, ne yazık, meşhuradamların bu konuda gösterdiği asil çekingenlikten eseryoktu. Kızlar yerine de utanırdım. Onların da aynı hareketiyaptıklarını bilmezdim o zamanlar.
Sınıf arkadaşlarım, helada sigara içerken kızlardan bahse-
derlerdi. Ben de, sigara içmediğim halde, onların yanındadurur ve “kızları” hakkında yaptıkları müstehcen yorumla-rı dinlerdim. Onlara açıkça söyleyemezdim ama, bence bukonu gizli tutulmalıydı. Onlar, kızlara mektuplarını bile,hep birlikte yazarlardı. Bu mektuplar, bu konuda uzman sa-yılan çocuklara yazdırılırdı; imlasına da ben bakardım.Cümle yanlışlıklarını düzeltirdim. Bu konuda Nihat’ın gö-revine imrenirdim. Nihat, mektupların altına kabartma gül-ler yerleştirirdi renkli kâğıtları üst üste yapıştırarak. Bazenkendinden geçer, zarfa sığmayacak büyüklükte kocamangüller yapardı. Aynı zamanda, ezbere manzaralar çizerdi:trenin penceresinden gördüğü manzaraları. Onu kıskanır-dım. Reşit de düz kravatlar üstüne yağlıboya resimler ya-pardı. O zamanlar böyle kravatlar çok modaydı. Benim
636