Gecekondu seferi yenilgiye doğru gidiyordu . Albay gitmek 
üzere ayağa kalkmıştı ve henüz oturmamıştı. Belki biraz daha 
oturursak ben bile sıkılacağım albaydan. Bir şeyler yapmalı­
yım, oyunu kurtarmalıyım. Kapıya doğru yürüdü. Albay, 
"Nereye Hikmet ?" dedi. "Kapı çalınıyor albayım. Sevgi ile 
Nursel Hanım gelmişler de. Onları karşılamaya gidiyorum." 
"Yapma," dedi Bilge. "Oyun canım, üzülme. Nurhayat Ha­
nım da geliyor. Sevgi'yi pek beğeniyor; kendisine benzetmiş 
de." "Yapma," dedi gene Bilge. ·'Görüyor musunuz albayım, 
ne kadar özlü konuşur: Ben yüzlerce söz ederim; fakat, tarihe 
bu 'yapma' sözü geçer yalnız. Sevgi'nin de üşümesi geçecek." 
Bilge'ye baktı: "Aslında böyle düşünmüyo rum, değil mi?" Al­
baya döndü: "Bu söz de onundur. Bilge'nin sözleriyle bir yer 
yapmaya çalışıyorum Hüsamettin Bey." 
Albay kızdı: "Ne zamandan beri Hüsamettin Bey olduk?" 
Kimseyi beğenmiyorum işte, diye düşündü Hikmet. "Hiç ol­
mazsa Nurhayat Hanımı getireyim," diyerek odadan çıktı. 
"Nurhayat Hanım, sana Bilge'yi tanıştıray ım." Dul kadın 
ellerini elbisesinin arkasına sildi. "Kendisi, senin anlayaca­
ğın, sözlüm gibi bir şey." Bilge'ye döndü: "Bilge, Nurhayat 
Hanıma gülümser misin?" Bilge gülümsedi. "Tamam alba­
yım, artık ne istersem yapar." Durdu: "Sonra da burnumdan 
getirir." Dul kadın, "Biz onun tuhaflıklarına alıştık efendim," 
diyerek, özür diler gibi ellerini oğuşturdu. "Bilge de alışıktır 
ama, daha entellektüelce olanlarına." Nurhayaı Hanım, 
"Efendim?" dedi. "Bilge, başka bir ülkeden geldiği için, ben 
kendisiyle yabancı dil konuşurum Nurhayat Hanım. Kendisi 
aslen İngilizdir." "Saçmalama," diye gülümsedi Bilge. "Kızına 
canım, ben herkesle kendi diline göre konuşmasını bilirim. 
Bak şim di." Dul kadına döndü: "Eh, Nurhayat Hanım nasılsı­
nız, iyi misiniz bakalım ha?" Kadının sırtına vurdu: "Çocuk­
lar nasıl? Büyüyorlar mı?" Bilge'ye döndü: "iyi kadındır. Al­
bayım!" Biraz tedirgin bir durumda oturan albay, "Ne var?" 
299