Adam geri döndü: 
"Gelin arkamdan," dedi, bir sokağa saptı. 
Adam hızlı hızlı yürüyor du. Memed adamın yürüyüşüne 
dikkat etti. Bu, sarp yerlerin insanının yürüyüşüyd ü. Sarp yer­
lerin insanlan adım atarken ayaklannı havaya fazla kaldırırlar. 
Dizleri hizasına kadar. Sonra ihtiyatlı, korka korka indirirler. 
Buna alışınışlardır. Halbuki, ova insanları tam aksinedir. Ayak­
larını yerde sürürcesine giderler. 
Han, büyük kapılı, kapısının tahtalarını kurt yemiş, çürüt­
müş, hantal, çürük bir yapıydı. 
Adam: 
"İşte han burası," deyip yoluna ayın hızla, aynı dağ yürü-
yüşüyle inip çıka devam etti. 
M em ed: 
"Gidip haneıyı bulmalı ." 
Mustafa : 
"Bulmalı ." 
İçeri girdiler. Hamn içi atlar, eşekler, katırlar, arabalada 
doluydu . içerde at, eşek gübresi diz boyuydu. Gübre ıslak ıs­
lak, insamn genzini yakareasma kokuyo rdu. Bu keskin koku­
dan içieri bulandı. Ortada, bir direğe büyücek bir fener asılıy dı. 
Fener camımn çok yeri isten kararmış tı. 
Memed, Mustafaya: 
"Fenere bak!" dedi. 
Mustafa: 
"Kocaman ." 
Ortadan kısa boylu, küçücük, içe çökmüş çeneli bir adam, 
telaşla oraya buraya gidip geliyord u. Bir köşede de sırtlannda­
ki arabalardan Maraşlı oldukları anlaşılan on beş kişi kadar gö­
rünen bir topluluk, yüksek sesle tartışıyor lardı. Bir tanesi kız­
mış, ha bire küfrediyordu. Ağasma, paşasına, dünyasına, fele­
ğine, anasma, avradına veryansın ediyordu. 
Adam, duruyor duruyor, küfre tekrar kaldığı yerden başlı-
yordu. 
Bir tanesi: 
"Ya bu bezleri satamazsak," diye başlıyor. Küfürbaz da ... 
"Bezin de anasım avradını," diye bitiriyord u. 
75