Asıl gösteriyi kaçırmış son birkaç havai fişekle gökyüzü bir 
kez daha aydınlandı, sokak yeniden sarsıldı. Birdenbire kendini 
bir müzikalde sandı Özgür. Sanki az sonra, genç luzla kol kala 
girip, cıvıl cıvıl şarkılar söyleyecekler; hurda arabaların arasında 
dönüşler, sıçramalar, fiyakalı figürler yapıp, parıltılı şişelerini sal­
Iaya saliaya dans edeceklerdi. Rio'ya uyarlanmış bir Batı Yakası 
Hikayesi! 
Acemi çaylak, onun bakışlarını yanlış yorumlamış, ölümüne 
bir dövüş için rakibini ölçüp biçtiğini sanmıştı. Silalıma daha sı­
kı sarıldı. Gövdesindeki her kas sonuna dek gerildiğinden, ansı­
zın boy atmış gibiydi; çirkin bir anlatım yerleşmişti yüzüne. 
"Kafamı-toparlamalıy ım-kafamı-toparlamalıy ım-bir-şeyler-yap­
malıyım." Mars sinyalleri gibi kesik kesik akıyordu sözcükler 
zihninde. Gözlerinin önünde sere serpe yayılmış utanmaz gö­
ğüsler diki<:atini dağıtıyordu. Durup dururken, beş paralık bir 
melodramda başrol oyuncusu olmuştu. Oysa kolundan tutulup 
zorla tiyatroya sürüklenen, melodramlardan sıtkı sıyrılmış bir se­
yirci gibi hissediyordu kendini. Hem oradaydı, hem de değildi. 
Tıpkı karabasanlardaki gibi, kendisi olduğunu bildiği kişiyi, ka­
çınılmaz bir sona doğru adım adım izliyor, ama duruma bir tür­
lü el koyamıyordu . 
"Dollars gringa, dollars!" 
Sırtına bir kırbaç yemişeesine sıçradı. "Gringa" sözcüğüyle 
tuhaf sarhoşluğundan sıyrılmıştı. Kuş beyinli, inek memeli ye­
niyetme onu turist sanıyor, yarı-aç, yarı-tok yaşadığının ayrımı­
na varmıyor du. Eski püskü çantayı, dizleri delik deşik pantolo­
nu da mı görmüyordu yoksa? Sokak insanlarının yandaşı oldu­
ğunu, kurbanların, ezilenlerin, yitip gidenlerin sözcülüğünü 
üstlendiğini nasıl anlama zdı! O bir turist değil, yersiz yurtsuz 
bir göçmendi . Bıçak kımndan çıkmıştı sonunda. Bir anda eyle­
me geçti. Kaldırırnın kenarında gözüne çarpan kırık şişeyi kap­
tı, GRİNGA! Nefretten, isyandan, hınçtan çığlık atacaktı nere­
deyse. 
140