1
Olay , XX. yüzyılın ikinci yarısında, bir gece, Turgut’un evin-
de başlamıştı. O zamanlar daha Olric yoktu, daha o zaman-lar T urgut’un kafası bu kadar karışık değildi. Bir gece yarısıevinde oturmuş düşünüyordu. Selim, arkasından bir deherkesin bu durumlarda yaptığı gibi, mektuba benzer birşey bırakarak, bu dünyadan birkaç gün önce kendi isteğiyleayrılıp gitmişti. T urgut, bu mektubu çalışma masasının üs-tüne koymuş, karşısında oturup duruyordu. Selim’in titrekbir yazıyla karaladığı satırlar gözlerinin önünde uçuşuyor-du. Harflerin arasında arkadaşının uzun parmaklarını seçergibi oluyor, okuduğu kelimelerle birlikte onun kalın ve bo-ğuk sesini duyduğunu sanıyordu.
O zamanlar, henüz, Olric yoktu; hava raporları da günlük
bültenlerden sonra okunmuyordu. Henüz durum, bugünkügibi açık ve seçik, bir bakıma da belirsiz değildi.
“Bu mektup, neden geldi beni buldu?” diye söyleniyordu
hafifçe. Demek, hafifçe söylenme alışkanlığı, o zamana ka-dar uzanıyordu. Demek, kendi kendine konuşma o gece ya-
25