61 yaprakları ezerek: ö n kapıya , doğru yak laşan bir  gölge; gördüm 
birdenbire. Hemen fırladım; sonra durdum, aptal dedim kendime. 
Ön kapıya geldiğim zaman postacı uzaklaşıyordu. Kapının altında 
bir mektup buldum; pullu, yazılı, damgalı bir mektup. Rahatladım. 
Gene d e biraz telaşlıydım herhalde; hiç âdetim olmadığı  halde zarfı 
parçaladım açarken.  
Ölü diller uzmanı göndermiş: mektup ve çevirisi. Sol tara fıma o şey 
gene saplandı. Birden, bütün kavramla rımı kay bettim: Mektubu ve 
çeviriyi okudum, okudum. Bütünüy le kurtulmak istedim bu dertten. 
Daha birkaç gün öncesine kadar küçük ve endişeli o lan yaşantımı 
özlemle andım. Demek ki dünya, kötü piyangolarla dolu, dedim. 
(Bu sözümün bayağılığını görecek durumda değildim.) Yakmalı bu 
mektupları, yakmalı! Ölü diller uzmanını ve bu konuda görüş tüğüm 
herkesi öldürmeli! Hayalimde daha önce çok insa n öldürmüş 
olduğum için bu son ölümler beni fazla sarsma dı. Nedense, bu arada 
gizli mezhebin üyelerim de öldürmeyi düşünmüyordum. Bu 
düşüncelerimi öğrenmelerinden bile korkuyordum. Telaşla mutfağa 
gittim. Yere bir tava filan da koymayı akıl et meye fırsat bulamadan 
bir kibrit çakıp yak tım hepsini. (Kâğıtları demek istiyorum.) Alev 
sadece bir ke re söndü. (Hemen yaktım gene.) Fakat taşlar karardı; 
küller, yanık parçalar her yana dağıldı. Deli gibi süpürdüm yerleri. 
Küller, kararmış kâğıtlar süpü rgenin tellerine yapıştı; süpür geyi 
yıkarken de lavabonun deliği tıkandı. Bütünüyle bozguna uğramış 
durumdaydım. Sonra yerleri sildim bir süre, sa bunlu bezlerle. Gene 
de bir leke, çok hafif de olsa bir dalga, bir gölge kaldı taşla rın 
üstünde. O kadar uğ raştım çıkaramadım. Tam adamını buldunuz 
diye söyleniyordum. Daha ba sit bir mesele bile ortaya atsaydınız, 
gene içinden çıkamazdım. Bütün meselelerimi sıfıra indirdiniz. 
Yere baktım: Bu lekeyi ya da dalgayı ya da gölgeyi taşın üstünden 
silebilmek uğruna  herkesi öldürmeye, bütün dünyayı yok etmeye 
hazırdım. Ondan sonra bütün işlerimi yoluna koyardım; bütün