buraya toplar. Biraz ulu bakayım köpoğlu köpek! Ağalar 
maharetini görsünler ... 
Zeynel çekingenlik gösterir . Hasan, ayısını döven bir 
hayvan terbiyecİsİ şiddetiyle tüfeğin dipçiğini kaldırarak: 
-Ulu diyorum sana! 
Havhav baştan başlayarak gittikçe tizleşen bir köpek se­
siyle: 
-Uv uvvv uvvvvvv ... diye bir ulumaya girişir. 
Civardan birkaç köpek mukabele ederek uv uv'larını 
göndermekte gecikmezler . Ortalığı bir kahkaba alır: 
Hasan-Demedim mi ben size? Uzaktakiler buradakini 
bakınız ne çabuk işittiler. 
Ruşen Abla pencereden bağırır: 
-Niye gülüyorsunuz kuzum? Yine köpek uluyor. Bir 
uğursuzluk olacak ... 
Hasan sırayla izleyicilere Baykuş Ahmet'i, Ördek Meh­
met'i, Kaz Ali'yi, Hindi Mustafa'yı öttürerek, gaklatarak, 
vaklatarak takdim etti. Ve özellikle Baykuş Ahmet' e dikkat­
leri çekerek: 
-Bu melun, cinlerin ölüm kampana sıdır. İdamla teh­
ditlerini kavak ağacında bunu üç defa öttürerek ilan ederler. 
Ey ahali! Burada asıl görülecek yer köşkün içidir. Burası 
bir meskenden ziyade bir hokkabaz sandığına benzer. Geli­
niz, sizi gezdireyim. 
Halk meşalelerle hürredek Hasan'ın arkasına düşer. Ha­
san eski cinlerin muhafazasını babayiğit sekiz on kişiye ha­
vale ettikten sonra bunların içinden yalnız Ördek Mehmet'i 
beraber alır. Köşkün arka tarafında, birkaç ayak merdivenle 
inilir tek kanatlı küçük bir kapının önünde durarak: 
-Perilerio giriş yeri işte burasıdır . Hane halkı burasını 
ebediyen kilitli, "netameli " bir kapı zanneder . Halbuki bura­
nın bir sürü anahtarı vardır. Her biri bir cinde durur. Hatta 
bir tanesi de işte benim cebimded ir. 
Anahtarı çıkarıp kapıyı açar. Dar yollardan, merrneriik­
lerden yürüdükten sonra en evvel Muhsine'nin boş odasına 
girerler. Hasan, Ördek Mehmet' e bir işaret eder. Ördek oda­
dan savuşurken halk kaçıyor sanarak yakasına yapışır. 
124