herkes genç olacak, en güzel ça ğında olacak, herkes istedi ğini yapacak, 
yeşil çayırların arasında kevser ırmakları akacak. İnananlar, bu dünyada 
acı çekenler, şeytanın iğvasına kapılmayanlar, orada en güzel zevkleri 
yaşayacaklar. Ama inanmayanlar, alevler içinde yanacaklar. 
Hüsrev Bey, 
—  Peki kargalar ne olacak? dedi. 
Hüsrev Beyin sorusu, Nermin'i teyzesinden daha fazla şaşırtmıştı. 
Dedesinden böyle bir soru beklemiyordu. Hüsrev Bey ise iki kad ının 
şaşkınlığına hiç ald ırmadan kalk ıp köşedeki büyük koltu ğa oturdu. Sanki 
soruyu soran o de ğildi. 
Teyze, Hüsrev Bey'i hemen gözlerinin önünde cehenneme götüreceklermi ş gibi 
telâşlandı. 
—  Hüsrev Bey, tövbe deyin, böyle şeyler şakaya gelmez efendim. Siz gün 
görmüş adamsınız efendim, neden torununuza uyuyorsunuz. O zaten yolunu 
seçmiş, gidiyor. Bu ya şta, biz cennetimizi dü şünmeliyiz. Neuzibillah, insan 
kâfir olur... 
Büyük teyze, Hüsrev Bey günaha giriyor diye gerçekten üzülüp korkmu ştu. 
Terleyen avuçlar ıyla eteklerini h ışır hışır avuçlay ıp duruyordu. 
Vücudundan yay ılan gülsuyu, eski sand ık ve çürümü ş elma kokusu daha da 
yoğunlaşmıştı. 
22 
Hüsrev Bey, teyzenin şefkatli sesinden ve birden ortaya ç ıkan yakınlığından 
sıkıldı. Soğuk ve mesafeli bir sesle, 
—  Siz telâ ş buyurmay ın Müberran ım, dedi. Yu-kardaki, benim nereye 
gideceğime çoktan karar vermi ştir, öyle kolay kolay da bundan sonra karar ını 
değiştirmez... Acaba benim kahvemi yapt ılar mı? 
—  Ben bakar ım şimdi. 
Büyük teyze, pörsük ve hantal gövdesini zorlukla ta şıyan ince bacaklar ının 
üstünde iki yana sallanarak, ipek h ışırtıları içinde ayaklar ını sürüye 
sürüye elinden geldi ğince hızla mutfa ğa doğru yürüdü. 
Hüsrev Bey, kafas ını çevirmi ş dışarıya bakıyordu. Bacak bacak üstüne atm ış, 
gazetelerini kuca ğına yerle ştirmişti. 
Geniş koltukta rahat bir güvenle oturuyordu. Şık elbiseleri, ç ıplak kafas ı 
ve uçlar ı yukarıya burulmu ş beyaz b ıyıklarıyla gülünç bir hali vard ı ama 
aynı zamanda şaşırtıcı bir şekilde etkileyiciydi de. 
Nermin bir yandan çay ını içerken bir yandan da dedesini gözlüyordu. Bu ya şlı 
insana kar şı içinde hiç sevgi yoktu, hiçbir zaman da olmam ıştı zaten. Onu 
daima so ğuk, alayc ı, bencil ve uzak bulmu ştu. Çocuklu ğundan bu yana dedesi 
hakkında anlat ılanlar kadar, dedesinin yabanc ı ve sevgisiz tutumu da onu 
sevmemesinde rol oynam ıştı. Ondan hep çekinmi ş, azarlanmaktan, itilmekten 
korkmuş, sonunda da onu gülünç bulmaya ba şlamıştı, ama onu gülünç bulmas ı 
ondan duydu ğu korkuyu azaltmam ıştı. Onu hem küçümsüyor hem de ondan 
çekiniyordu. Uzun zamandan beri de onu yok say ıyordu, hiçbir zaman, 
çocukluğu da dahil, ya şamında önemli bir yeri olmam ıştı dedesinin. 
23 
Bu sabah, birden dünyadaki en yak ını olan bu adam dikkatini çekmi şti. Bir 
an sokulmak, unutulmu ş bir çocuklukta bo ş kalmış bir yeri doldurmak, bir 
dedesi, bir yak ını olduğunu hissetmek istedi. 
Merakından çok bir laf kap ısı açmak için, 
— Babam nas ıl bir adamd ı dede? dedi. 
Hüsrev Bey dalm ış gibiydi. Cevap vermedi. Ner-min bir süre bekledi. 
Dedesinin duymad ığına karar verip sorusunu yineleyece ği sırada dedesi