40 
Köylüler azıttıkça azıtmışlardı. Acaba Yüzbaşının yüreğine bir iyilik mi serpen 
olmuştu? Olmuştu da onu bırakmıştı? Şimdiki hali, iyileşen hastaları, her gün 
gelen giden yüzlerce kişiyi duysa Yüzbaşı ne derdi ola? Ne diyecekti, kemiklerini 
kırardı. Eşek cennetine atar, sonra da deliler darnma gönderir di. 
Bir tehlike daha belirmişti. Evi yıkılacaktı. Eşiğinin altı bir kuyu gibi derinle­
mesine kazılmıştı. Eve giren artık eşikten atlayarak giriyordu. Böyle giderse Taş­
başoğlunun e\ine girilemeyecekti bile. Kim çıkarmışsa çıkarmıştı. Çıkarmaz ol­
sunlar. Taşbaşlının eşiğinden bir avuç toprak aldın da tarlana serptin miydi, bire 
üç veren tarlan bire on, bire yirmi verirdi. Bozkırdan akın akın insanlar gelip bir 
avuç toprak alıp gidiyorlardı. Yalak köylüleri bir avuç, iki avuç değil, tarlalarma 
avuçlar dolusu eşik toprağı serpmişlerdi. 
Dünya dünya olalı, bir ermişin sonunun iyi olduğunu gören var mı/ Ya da­
rağacında can verir, ya da derisini yüzerler. Taşbaşoğlu bunun sonucunu bilip 
duruyordu ama çekip de gidemiyordu . Sözüm ona bahan bekliyordu. Bahanesi 
buydu. Ama halkın ona gösterdiğ i bu kutsallama ilgisi hoşuna gidiyordu. 
Hele: 
"Kırklara karışan Taşbaş Efendimi z, bu dünya, bu alçak, bu pis dünya yerin­
de duruyarsa daha, senin yüzün suyun hürmetinedir. Yaaa, öyle işte. Senin yü­
zünden yıkılınayacak bu dünya. Bu temeli çürümüş dünya ... Ulu kimselerden, 
görünmezlerden olan Taşbaşım ız," demiyorlar mı? Taşbaş eriyordu. 
Şimdi bu köylü ona tapıyordu . Güzel Muhammedin adım nasıl candan 
amyorlarsa, onun da adım öyle kutsallaştırarak, öyle candan amyorlardı. Bazan 
dalıyor, içinde bir hafiflik, bir çocuk sevinci ... Kuş olup uçuyor gidiyordu. 
Parmağını bir kımıldatsa, köylü Muhtar Seferi toz ederdi. Yalnız bu köylü 
değil, Toros köylüleri, bozkır köylüleri ... Şimdi köylüye, toplamn, gidip kasaba­
yı basın, varın Adili öldürün, dese, hemen bir sözünü iki etmeden öldürürlerdi. 
Şimdilik ne istese, ne söylese yaptırırdı köylüye. Hükümete karşı ayaklamn, dese, 
öleceğini bile bile köylü ayaklamrdı. 
Yakmda onun ününü öteki kasabalar, tüm Toros, tüm bozkır köylükleri de 
duyacaktı. Yedi iklim dört köşeye yayılacaktı ünü. Ünü Halepten Şama, Adana­
dan İstanbula ulaşacaktı. 
Bedeni, bunları düşündükçe büyük erişilmez bir tat içinde kalıyordu. Böyle 
zamanlarda ne hayaller kurmuyorduı Bir ara dalıyor, iyice dalıyor, kendini bas­
hayağı ermiş sayıyordu. Bu kadar, bu kadar insan yalan mı söylüyordu? Niçin