Bu, telaş ı daha da arttırdı. Lacivert kırmızı yüzlü genci kapıya yollayıp çıkış ı 
tutturdu. "Kimse dış arı çıkmasın," dedi. "Ş imdi Turgut Bey'in itirazını 
dinleyelim." 
"Bir itirazım yok," dedi Turgut Bey. "Ama imzamı atmadan önce bir şey istiyorum bu delikanlıdan." Bir an düş ündü. "Yalnız ondan değ il, buradaki herkesten 
istiyorum bunu." Az önce kendisiyle tartış an, şimdi de kimse kaçmasın diye 
kapıyı tutan kırmızı yüzlü genci iş aret etti. "Önce bu delikanlı, sonra hepiniz 
şimdi soracağ ım soruya cevap vermezseniz bildiriyi imzalamayacağ ım." Ne kadar 
kararlı olduğ unu anladı mı diye Lacivert'e döndü. 
"Sorun lütfen sorunuzu," dedi Lacivert. "Cevap vermek elimiz-deyse memnuniyetle cevaplarız." "Demin güldünüz bana. Ş imdi hepiniz söyleyin: Büyük bir Al- 
273 Asya Otelj'ndeki Gizli Toplantı ¦ Asya Oteli'ndeki Gizli Toplantı man gazetesi size iki satır yer açsa Batılılara ne derdiniz? Önce o söylesin." Kırmızı yüzlü delikanlı güçlü kuvvetli ve her konuda iddialıydı ama böyle bir 
soruya hazır değ ildi. Kapının kulpuna daha da sarılırken bakış larıyla 
Lacivert'ten yardım diledi. 
"İki satırcık da olsa içinden gelen ş eyi hemen söyle de gidelim," dedi Lacivert 
zoraki gülümseyerek. "Yoksa polis basacak burayı." Kırmızı yüzlü gencin bakış ları çok önemli bir sınavda cevabını çok iyi bildiğ i 
bir soruyu hatırlamaya çalış ır gibi uzaklara bir gidip bir geliyordu. 
"İlk ben söyleyeyim o zaman," dedi Lacivert. "Avrupalı efendiler bana vız 
geliyor... Bana gölge etmesinler yeter derdim mesela... Ama zaten gölgeleri altında yaş ıyoruz." 
"Yardım etmeyin ona, kendi kalbinden geleni söyleyecek," dedi Turgut Bey. "Siz 
en son söylersiniz. " Kararsızlıkla kıvranan kırmızı yüzlü delikanlıya 
gülümsedi. "Karar vermek zordur. Yaman bir meseledir çünkü bu. Kapı eş iğinde 
dikilerek çözülmez." "Bahane, bahane!" dedi arkalardan biri. "Bildiriyi imzalamak istemiyor." Herkes kendi düş üncelerine çekildi. Birkaç kiş i pencereye gidip kar altındaki 
Karadağ Caddesi'nden geçen bir at arabasına dalgın dalgın baktı. Bu "büyülü 
sessizlik" ânını daha sonra Fazıl Ka'ya anlatırken "Sanki o an hepimiz her zamankinden daha da kardeş  olmuştuk," diyecekti. Sessizliğ i yukarılardan, 
karanlığ ın içinden geçen bir uçağ ın gürültüsü kesti ilk. Herkes bir an dikkatle 
uçağı dinlerken "Bu bugün geçen ikinci uçak," diye fısıldadı Lacivert. "Ben 
çıkıyorum!" diye bağ ırdı biri. 
Kimsenin dikkat etmediğ i otuz yaş larında, soluk yüzlü, soluk ceketli bir adamdı 
bu. Odadaki iş  güç sahibi üç kiş iden biriydi. Sigorta hastanesinde aş çıydı ve 
ikide bir saatine bakıyordu. İ çeriye kayıp aileleriyle birlikte girmiş ti. Daha 
sonra anlatılanlara göre, siyasete meraklı ağ abeyi bir gece karakola ifadesi 
alınmak için götürülmüş , bir daha da geri gelmemiş ti. Söylentilere göre kayıp 
ağabeyinin güzel karısıyla evlenebilmek için devletten bir "ölü" kâğ ıdı almak 
istemişti bu adam. Bu amaçla ağ abeyinin kaçırılmasından bir yıl sonra baş vurduğu 
emniyet, gizli istihbarat servisle- 274 ri, savcılık ve askerî garnizondan kovulmuş , bir intikam isteğ inden çok, konuyu 
bir tek onlarla konuş abildiği için son iki aydır kayıp ailelerine katılmış tı. 
"Arkamdan korkak diyeceksiniz. Korkak sizsiniz. Korkak sizin Avrupalılarınız. Onlara öyle dediğ imi yazın." Kapıyı vurup çıktı. 
Hans Hansen Bey'in kim olduğ u bu sırada soruldu. Kadife'nin korktuğ unun tersine 
Lacivert bu sefer son derece nazik bir dille onun Türkiye'nin "problemleriyle" 
içtenlikle ilgilenen, iyi niyetli bir Alman gazeteci olduğ unu söyledi. 
"Alman'ın asıl iyi niyetlisinden korkacaksın!" dedi arkadan biri. 
Pencerenin kenarında dikilen kara ceketli bir adam bildiriden baş ka özel 
demeçlerin de yayımlanıp yayımlanmayacağ ını sordu. Kadife bunun mümkün olduğ unu 
söyledi. 
"Arkadaş lar, söz almak için korkak ilkokul çocukları gibi birbirimizi 
beklemeyelim," dedi biri.