Akisler inletti boş sokaklarda, 
Damlar aydınlattı loş sokaklarda, 
Dağların ardından ateş yükseldi, 
Parlayan bir kavis boşluğu deldi, 
Ay doğuyor dedi, yanımdan biri. 
Elimle eşerek yattığım yeri: 
Artık vakit geçti, gelmez ki dedim! 
Bu gece boş yere ben de bekledim. 
Ayın doğduğunu haber veren ses 
Dedi ki: Sus artık, lâkırdıyı kes! 
Bak, yolun ucunda bir karaltı var. 
Baktım, bembeyazdı uzayan yollar, 
Uzakta bir gölge, bu oydu mutlak; 
Bazan ilerleyip bazan durarak 
Büyüdü şeklaldı geçti önümden. 
Bir anda düşünüp anladım ki ben 
Nihayet çıkmıştı kalınca susuz, 
Uzun gecelerden sanki uykusuz, 
Her adım attıkça bir sallanıyor, 
Bu gece yolları emin sanıyor. 
Şimdi titriyorken heyecanımdan: 
Dur! diye haykırdı biri yanımdan, 
Bir anda fırlayıp tarlayı aştım, 
Ben de köylülerle kıza yaklaştım; 
Öyle vahşiydik ki, zavallı yıldı! 
Birden bir hamleyle peçe açıldı! 
Yan gözle şöyle bir yüzüne baktım; 
Kendimi sıkmasam ağlayacaktım: 
Yarabbî ne çirkin bir kadındı bu! 
Yarabbî ne çirkin bir kadındı bu! 
116