mürekkep yalamış, aklı başında okuru ödüllendirecek bir öz 
durmaktadır. Eğer bir okur olarak bu toplumun Batılılaşma 
serüvenine ilgi duyuyorsanız Şık, göz ardı edilmeyecek bir 
romandır. Dolayısıyla önemi, sanatsal yanında değil, top­
lumsal yanında saklı. 
Evet, küçücük cüssesiyle toplumsal bir konuyu -zaman 
içinde sorunlar yumağına dönüşecek olan bir konuyu- ele 
alan, güleriz ağlanacak halimize türünden mizahi bir bakışla 
okuru bu konu üzerinde düşünmeye, hesaplaşmaya davet 
eden bir romandır Şık. Ne kadar düşündürür bizi? .. Orası 
tartışılu; daha doğrusu size kalmış bir tercih. Çünkü Şık, 
düşündürmekten ziyade güldürmeye yatları bir edaya sahip; 
Ahmet Mithat'ın nitelemesiyle "kahkahalık" bir roman. Bu 
yönüyledir ki okurları gülüncün, tuhafın sahillerinde dolaş­
tıracak, arada kıssadan hisse babında da düşünme fırsatı 
tanıyacaktır. 
Bu özelliği zihinlere taşıyan temel belirleyense hiç kuş­
kusuz şahıs kadrosudur. Hüseyin Rahmi, resmi düzeyde 
öteden beri kabulle karşılanan, lakin halk vicdanında henüz 
ikircikli vaktini yaşayan Banlılaşma meselesini, ilginçtiı; her 
iki tercihi dikkate alarak, ancak sorunun halk vicdanındaki 
yansımasını öne çıkararak irdelemek ister. Bu bağlamda, 
resmi tercih üretimi "olumlanan" alafranga anlayışıyla, halk 
vicdanında "mizah" malzemesi yapılan kabulü birbirine 
karıştırmayalım demeye getirir: Üstelik işi tesadüflere bırak­
mamak için de bu farkı, romanın başında gündeme taşıya­
rak "özgün" alafranga ile "sahte" alafranganın turfanda 
örneği Şöhret Bey'i ayrı yere koyar. Koymakla kalmaz, aynı 
zamanda hem kurmaca dünyada yer alan karakterlerin ve 
hem de gerçek dünya sakinlerinin dikkatlerini onun üzerine 
çeker. Doğrusu bu konuda bir hayli başarılı da olur. 
Şık, küçük dünyasında barındırdığı renkli nüfusla karak­
ter romanı vasfını da taşır. Hüseyin Rahmi, 19. yüzyılın 
karakter yaratına konusunda hayli iddialı Batılı ustalarını 
mahcup kılacak "düşük" profilli bir romancı portresi 
sergilese de bu konuda geleceğe dönük birtakım işaretler 
vii