erkek kuş havada çırpınıp duruyor; hepsinin gagasında bir
torba. Kanatlar, gagalar çarpışıyor, tüyler dökülüyor. Bazıkuşlar çıkınlarını düşürünce çevresindekiler hemen kapışı-yorlar. Göz göze, gaga gagaya bir didişmedir gidiyor. Tır-naklar kıvrılıyor, gagalar bileniyor. Gökyüzünde büyük birkavga sürüyor, kan gövdeyi götürüyor. Dişi kuşlar da, mil-yonlarca dişi kuş da, milyonlarca yuvalarının milyonlarcapencerelerinden bu kavgayı izliyor, bir yandan da yuvaları-nı yapıyorlar. Birden erkek kuş, kan ter içinde penceredenatıyor kendini içeri.
Nermin, başını gazeteden kaldırmadan konuştu: “Seni
geçen gün arabada güzel bir kadınla görmüşler.” T urgut sil-kindi, başını kaldırdı. Nermin gazeteyi indirdi. T urgut karı-sının yüzünü gördü. Gülümsemeye çalışarak: “Gazetede miyazıyor?” diye sordu. Karısına yorgun gözlerle baktı. Ner-min, gazeteyi yavaş bir hareketle elinden bıraktı. T urgut,onun sakin, meraklı yüzünü, biçimli ellerini, koltuğu çap-raz kesen bacaklarını inceledi. Sonra hemen yoruldu, gözle-rini kıstı: karısının görüntüsü hafifçe bulandı, uzaklaştı.Şimdi Nermin salonun çok uzak bir köşesinde oturuyordu.T urgut için: yüzlerce metre uzakta. Parmağını gözbebeğininaltına batırdı: bir Nermin yerinde kaldı, bir Nermin de, ka-rısına benzeyen bir renkli gölge de, yukarı aşağı oynadı. İş-te bir hayalden ibaret: parmağımla oynatabildiğim bir şekil.Parmağını gözünden uzaklaştırdı; elini saçlarında gezdirdi.Aile babasının saçlarının altın telleri azalıyor. Sesi, derindençıkıyormuş gibi geldi T urgut’a: “Selim’in bir arkadaşı. Sonaylarda tanımış Selim’i. Bana geldi.” Gözlerini açtı iyice: gö-rüntü birden hızla yaklaştı, büyüdü, keskinleşti. Tıpkı film-lerdeki gibi. T urgut başını kaldırdı: kadının başı bütün per-deyi kapladı. Konuşma: “Selim’in kız arkadaşı mı? Nasılolur? Bize hiç bahsetmemişti... Yoksa sen tanıyor muy-dun?” T urgut, elleriyle, gözlerinin iki yanını kapadı: Ner-
552