"Al ve cebine koy!" 
Battal Ağa şaşırmıştı. Elinde tuttuğu keseyi bir türlü ne ya­
pacağını bilemiyordu. 
"Biz sana bir şey yapmadık . Ne oldu, Efendi? Sen bizden, 
biz de senden hoşnutuz ... " 
"Al ve de cebine koy!" 
"Bunun ne olduğunu bana söylemeden ... Belki seni gücen­
dirdik Öyleyse, insan halidir, kusura kalma. Ne oldu, kulun 
olayım söyle?" 
"İnce Memed geldi." 
Battal Ağanın yüzü sapsan kesildi. 
''V allahi onu biz sana göndermedik, Efendi." 
"Biliyorum haberiniz yok. Ona bir iyilikte mi bulundu­
nuz?" 
"Yaralanmış, bizim obanın yanında atından düşmüş, yara­
sı çok ağırmış, bizimkiler de almışlar onu kurtan nışlar ." 
"İyi yapmışsınız ," diye onun omuzunu okşadı Molla Du­
ran Efendi. "İyi yaptınız ki, ben yerden göğe kadar memnun ol­
dum. Onun gibi insanlar bizim bu dünyamıza gerek. Bu kadar 
kötülük, pislik, ikiyüzlülük ve hem de zalimlik dolu dünyami­
za böyle ışıklı pınar sulan gibi temiz olan insanlar gerek ki bi­
ze; azıcık soluk alalım. Onu kurtardığırrıza iyi yaptınız ya, o da 
beni çok kızdırdı. Gelmiş buraya, bana Yörüklerin eski kışiakla­
n Yörüklerin olacak, diyor ." Birden parladı, bu sözler onu yü­
reğinden yaralamıştı. Onun tepkisiydi. Yoksa Molla Duran 
Efendi soğukkanlılığını hiç yitirmez, yitirdiği zamanlarda da 
bumuna esrikleştirici portakal çiçeklerinin kokusu gelir, onu 
dinginleştirir di. "Ulan İnce Memed, bir daha söyle hele bir da­
ha, sen eşkıya oldun diye kimin malını alıp da kime veriyor­
sun, dedim. Ben kızınca o da indirdi. Yörüklerin ata kışlağıy­
mış benim tarlalanm, hem de bin yıllık. Olsun, bana ne, ben çil 
çil altınlan sayarak almadım mı o topraklan? Yörüklerin aklı 
yok muydu, niçin benden önce akıl edip de kendi kışlaklannın 
tapusunu almadılar? Ben kızdıkça o indirdi, o indirdikçe ben 
kızdım. .. Sonunda anlaştık O benim tapuma kanşmayacak, 
ben de sizden, ben ölünceye kadar otlakiye almayaca ğım." 
"Vallahi billahi, Kuran üstüne yemin ederim, buraya İnce 
533