tını sildi. "Bu yorumu bana hiç okumadınız albayım. Kim bu 
tarihçi?" "Mü tercim Arif derler. Tanımazsın." "Mütercim Arif 
mi?" Hüsamettin Bey, parmağını, okuduğu sayfaların arasına 
soktu, kitabın kapağını okşayarak, "Hakikat gazetesinde çalış­
mıştı," dedi yavaşça. Hikmet anladı: "Devam edelim albayım." 
"Ve Sezar, kıvrık burunlu gemisinin güvertesi nde, onların 
kapılmış olduğu endişelerin haricinde, bütün sıkıntılarını ge­
ride -Roma'da- bırakarak, emin dalgalarla, Mısır'a doğru yol 
alıyordu. Antonius ile Kleopatra'nın yıpranmış münasebetleri­
nin kendilerinde yarattığı bezginlikten istifadeye kalkışmaya­
cak kadar gururlu ve bu münasebetin onlarda vücuda getirdi­
ği ruhi teşevvüşü istismar etmeyecek kadar müstağni olan Se­
zar, her şeye rağmen, bu komplike vaziyetin kendisine temin 
edeceği avantajlardan elbette istifade edecekti. Bu, bir tabiat 
kanunu idi: Beklenmesini bilenler, tabii fırsatlardan istifadeyi 
her ne kadar düşünmezlerse de, ayaklarına kadar gelen ni­
metleri teperek, masum arzulannın onlan sevk ettiği mecra­
dan tamamiyle uzaklaşamazlar. Masum ... " Hikmet, sözlerini, 
eliyle de destekleyerek atıldı: "Bu çeşit masumiyetin karşısın­
dayım albayım." Elinin keskin yanıyla Sezar'ı havada biçti: 
"Fırsatlardan yararlanmak istemeyen insan, fırsatın dağıtıldığı 
sırada orada bulunmaz. Kendisini, yaralı bir kalbin emrine su­
namaz." "Bu da bir düşüncedir." "Hayır, düşünce yalnız bu­
dur. Gerisi sahtekarlıkt ır. Kleopatra kadar Sezar da suçludur 
olup bitenlerden." Hüsamettin Albay, Serınet Beye döndü: 
"Evveliyatı olan bir münakaşadır bu, seni şaşırtmasın birden­
bire." Hikmet ayağa kalktı: "Çayları tazeleyebilir miyim?" 
Karşılık beklemeden, bardakları tepsiye doldurdu: "Kaşığı, 
fincan tabağında olan bardak albayımın; bardağın içinde kaşık 
bulunanı Sermet Beyin; kaşıksız olanı benim. tik çayın demi 
iyi miydi?" Gene karşılık beklemeden kapıya yöneldi. 
Kimseden karşılık beklemiyorum. Ben monologdan yana­
yım. Sevgisiz acımaya karşıyım. İnşallah bu arada, hangi bar-
88