FAKİR BAYKURT
 
131
 
 
çavuşüzümlerine, şu
 
erolanlara bak... Vay bubam vaaayyyy!..»
 
Kır Abbas:
 
«Zevklenin dürzüler!» dedi. «Zevklenin bubanız yerindeki adamla! 
Göreceksiniz, yarın sizin paylar yozacak, hepsine bir uğursuzluk 
çökecek, benim pay dipdiri! Çünkü neden? Ben payıma can suyu 
vermişim! Ve
rmiş bitirmişim. O zaman, keşke biz de verseydik 
deyeceksiniz emme, iş işten geçecek!»
 
Rıza, ellerini kasıklarına basıyor, gülüyordu:
 
«Sırtın yağır oldu inadından! Sırtın yağır oldu! Halbuysam bu 
suyun nüzümü yok!»
 
«Nüzümü var mı, yok mu, yarın görürsünüz!
» diye karşılık 
veriyordu, hiç altta kalmıyordu.
 
Az sonra Cennet karıyla, torunu Haydar çekip gittiler. Yusuf 
kaldı. Kır Abbas, Rıza, Battal, hepsi, ellerini kıçlarına koyup bütün 
Purluğu dolaştılar.
 
Rıza, eğilip toprağı avuçladı:
 
«Bu gidende hiç böyle bağ
 
dikilmedi daha!» dedi. «İrmik gibi 
toprak; eşek çivisini çak, yeşerir! Can suyu filan gerekmez hem...» 
Avuçladığı toprağı sıkıp attı. «İş ki, bu toprağı boş bırakmayalım 
Battal ağa! Şimdi köycek derdimiz, bu aralara bostan ekmektir. Ak 
çekirdekli, kara çe
kirdekli karpuzlar, gözel kokulu topatan kavunları. .. 
tohumlarını bulup bulup ekmektir...»
 
Kır Abbas, gözlerini ağarttı:
 
«Irzı kırık Irıza! Ben, bu Purluğun fırdolayını, hayvan girmesin 
deye bir hendekle çevirelim, hemi de ortasına bir kuyu kazalım 
diyoru
m, sen de kavun karpuz deyip yeni orosbuluklar çıkarıyorsun! 
Bunun hangi birini yapacağız? Bizde motur ku
-
 
vatı mı var?..»
 
Rıza, Kır Abbas’ı boynundan tuttu, yere bastı:
 
«Benim sana sözüm yok! Ben sana demiyorum. Sen yaşı yetmiş, 
işi bitmiş, hemi de çaptan
 
düşmüş bir adamsın. Dört tuluk su çektim 
deye ne kabarıyorsun? Bağın aralarına bostan ekeceksek biz ekeceğiz. 
Fırdolayına hendek kazacaksak biz kazacağız. Kuyu da öyle. Ben