Hasan iri postallarını gıcırdatarak ayağa kalktı: "Merhaba!" 
El sıkıştılar. Durum Ahmet'e çok gülünç geliyordu. İkisi de 
birbirinden tedirgin olmuştu, ama gene merakla birbirlerini 
inceliyorlardı. Ahmet, "Bakalım hangisi daha dayanıklı çıkacak!" 
diye düşündü ve Hasan'ın gözlerini kaçırdığını gordu. Hasanın 
ve kendi hesabına üzülürken ablası kapıya döndü. 
"Sana ne zaman yemeğe gidelim diye soracaktım!" dedi Me­
lek. 
Ahmet, ablası bunu alçak sesle sorduğu için sevindi. Ama sonra 
bağırarak: "Gideriz bir gün lokantaya!" dedi. "Çarşamba akşamı 
olur mu? Ben size gelirim!" 
Melek yüksek sese şaşarak: "Olur!" dedi. Bir şeyden korkmuştu 
galiba. Ahmet'i öpmeden kayboldu. 
Ahmet kapıyı kapayarak Hasana döndü. 
"Ablan değil mi?" dedi Hasan. 
"Evet, Hasan Bey," dedi Ahmet taklit ederek: "Az daha lanı-
yamıyordunuz galiba?" 
"Değişmiş yahu, şey olmuş..." 
"Söyle, söyle!" dedi Ahmet. Hasan'ın ciddileştiğini gördü. "Ama 
söyleyemezsin. Galatasaraylısın ama, 'bacım' kategorisi kuv­
vetlidir sende de!" 
Hasan da güldü: "Bu Galatasaray lafını bırak artık!" dedi. Ayağa 
kalktı. "Ben de gideyim artık! Yarım yamalak da olsa anlaştık 
değil mi? Zaten işin başındayız. Ama bu dergi etrafında bir 
toparlanma olursa, ki olacak, çok şey değişir Türkiye'de." 
Ahmet başını sallıyor, "Darbe olacak, darbe!.." diye düşü­
nüyordu. "Hadi, söyleyeyim artık!" 
"Bunu anlıyorsun herhalde. Çünkü iki grubu da eleştiren, 
yeni bir hareket arayan büyük bir kitle var. Sonra doğru çizgi 
de bu olmalı. İyi bir dergi her şeyi toparlar. Lenin'in, 'Ne Yap­
malıda anlattığı gibi..." 
Ahmet'in içinden, "Ne yapmalı, ne yapmalı?" demek geldi, 
ama Hasan'ı sinirlendirmemek için kendini tuttu. 
"Yalnız, tabii, daha her şeyin başındayız. Bu işe bir başlarsak 
sonunu getiririz. 'Ne Yapmalı?'daki gibi bunun da sonu bir par­
tidir... Ama daha hazırlık aşamasındayız... Her şey olup bittikten 
sonra değil, sana daha başlarken haber vereyim, dedim!" 
567