2. Son yirmi be ş yıl boyunca usta nakka şlar ın aralar ında hep dedikodu konusu olan bir iddia vard ır: Bir 
nakkaşın, Padişah' ın özel izniyle bu ula şılmaz Hazine odas ına girip, bu harika kitab ı bulup, aç ıp, mum ışığında 
örnek defterlerine pek çok at, a ğaç, bulut, çiçek, ku ş, bahçe ve sava ş ve aşk meclisi örne ğini istinsah edip sonra 
bunlardan yararland ığı... Ne zaman bir nakka ş harika ve harikulade bir şey çizse, onu k ıskanan ötekiler bunu 
söylerdi. Biraz da, Tebriz'den, Acem i şi diye küçümsemek için. O zamanlar Tebriz, Padi şahımızın ülkesi de ğildi. 
Benim hakk ımda da söylendi ğinde hakl ı bir öfke ve gizli bir gurur duydu ğum bu iftiraya, ba şkalar ı hakk ında 
söylendiği zaman ben de inanm ışımd ır. Şimdi, tuhaf bir şekilde, yirmi be ş yıl önce bu kitaba bir kere bakan biz 
dört nakka şın onu o gün haf ızam ıza nakşedip, bütün bu yirmi be ş yıl boyunca kafam ızda değiştire değiştire 
hat ırlay ıp, padişahlar ın kitaplar ına nakşettiğimizi kederle gördüm. Bu kitab ı ya da di ğerlerini hazinesinden 
çıkar ıp da önümüze koymayan evhaml ı padişahlar ın ac ımas ızlığına değil, kendi nak ış âlemimizin ne kadar da 
kısıtlı olduğuna kederleniyordum. İster Heratl ı büyük üstatlar olsun, ister Tebrizli yeni üstatlar olsun, Acem 
nakkaşlar ı biz Osmanl ı nakkaşlar ından daha mükemmel resimler ve harikalar nak şettiler. 
Bir an iki gün sonra benimle birlikte bütün nakka şlar ım işkenceden geçse iyi olur diye dü şündüm ve 
önümde aç ık duran resimde elimin alt ına ilk gelen yüzün gözlerini kalemt ıraşımın ucuyla ac ımas ızca kaz ıdım. 
Hint elçisinin getirdi ği damal ı tahtayla ta şlara bak ıp satranç oyununu ö ğrenen, öğrenir öğrenmez usta Hintli'yi 
yenen Acem bilginin hikayesiydi bu! Acem yalan ı! Satranç oynayanlar ın, onlar ı seyreden Şah' ın ve adamlar ının 
da gözlerini teker teker kaz ıdım. Sayfalar ı geriye çevirip ac ımas ızca savaşan şahlar ın, şahane z ırhlar içindeki