lanır, birden bir top yere ça kılırcasına toprağa iniveriı', ovanın düşlüğü 
hiçbir şey olmamış, kıpırdamamış ıssızlığı sürer gider. 
Tam gün atarken bir el kurşun boşalur pencereye, Mustafa Bey. 
Atının başını doldurur ovaya aşağı, alacakaran lık içinde, serin, ısian­
mış sürer. Atının ayakları uzar, sağrısı gerg inleşir. Toprakla, dallarla, 
uzarnış, acı kokulu yaban ıl çiçeklerle, atla sarsılır, titrer. Konak ardın� 
da gözükmez oluncaya kadar döner döner arkas ına bakar ... 
Mus tafa Bey böyle uyuegezer dolaşır, bağlanmış; sürüklenen, çe­
kilen, önüne geçilmez, her gece hendeğin içine geldi, orada tepeden 
tırnağa korkan, yumulmuş, incecik, sarı ışığı ipileyen, terleyen kona­
ğın karşısında, orada durmaktan başka hiçbir şey düşünmeden, dü­
şünceyi, öcü, acıyı, bütün istemleri unutmuş, hayal kurmayı unutmuş 
orada atının üstünde durmaktan başka işi olmadan durdu. Sonra be­
linden tabanca sını çıkarıp pencereye bir el ateş etti. Tabanca sının kur­
şununun oraya yetişmeyeceğ ini bile bile. Sonra mavzerle ateş etmeye 
başladı, sebepsiz, oraya. 
Oraya hiç gitmek istemiyordu. Bütün gün kuruyı;ır, kendi kendi­
ne antlar içiyor, kararlar veriyor, kesinleştiriyor, tanyerleri ışımadan 
çok önceleri yataktan kalkıyor, hiçbir şey düşünerneden yatağı ndan 
hemencecik çıkıyo r, giyiniyo r, elini yüzünü bol köpük, bol suyla yıkı­
yor, aşağıda atını hazırlanmış buluyor, atlıyo r, karşıda soluk ipiltisiyle 
konağı görüneeye kadar at koşuyo r, sonra da alışmış, orada, konağın 
yamacında duruyor. 
Önce bir atlı geldi, ikisi birden, gün ışımadan, kuyrukyıldızı tan­
yerinde bir aydi nlık içinde dönerken, tüfeklerini konağa doğrulttular 
ateş ettiler, sonra da doludizgin konağın yöresinde dönmeye başladı­
lar. Sonra atlı iki oldu. Sonra i1ç, dört, beş oldu. Gün geçtikçe Musta­
fa Beyin yanındaki atlılar, konağın yöresi nde doludizgin dönenler, 
kurşun yağdıranlar, hiç konuşmayanlar, hayal gibiler, sadece geceye, 
toza toprağa, çiyli dumana kanşanlar çoğalıyo rdu. 
Tanyerleri ışırken de Mus tafa Bey konaktan uzakl aşınca yanına 
yönüne bir bakıyor büklüğün ortasında yapayalnız, hiç kimse kalma­
mış kalıp kalıyordu. Ağır, bulanık bir su gibi bir sıcak bastırıyordu 
büklüğe. Sarıca arılar peteklerinin üstüne sıvanmış kıpırdayamaz ol­
muşken . Kuşlar bulanık sıcağ ın, ağır ağır, soluk aldırmaz, dibe çöken 
tortusunun içinden dalgı n yukarı, bulaşmış, kanatlarını kaldıramaz, 
217