Lacivert Ka'yı kahreden tatlı bir bakış la gülümsedi. Bakış ları, "bak, ben senden 
çok daha zor bir durumdayım, ama gene de senden daha rahatım!" diyordu. Ka kendi 
telaş ve huzursuzluğ unun İpek'e âş ık olduğ undan beri karnında tatlı bir ağ rı 
gibi taş ıdığı mutluluk umuduyla iliş kili olduğ unu utançla hissetti. Lacivert'in 
hiç mi böyle bir umudu yoktu? "Dokuza kadar sayacağ ım ve kalkıp gideceğ im," dedi 
kendine. "Bir, iki..." Beş e gelince eğ er Lacivert'i kandıramazsa, İ pek'i de 
Almanya'ya götüremeyeceğ ine karar vermiş ti. 
Bir ilhamla bir süre havadan sudan söz etti. Çocukluğ unda gördüğ ü bir siyah 
beyaz Amerikan filmindeki bahtsız arabulucudan, Asya Oteli'nde yapılan 
toplantıdan çıkan bildirinin -çekidüzen verilirse- Almanya'da yayınlanabileceğ inden, insanların hayatlarında bir inat, anlık bir tutku uğ runa 
yanlış kararlar alıp sonra çok piş man olabileceklerinden, mesela kendisinin de 
lisedeyken böyle bir öfkeyle basketbol takımını terk edip bir daha geri dönmediğ inden, o gün Boğ az kıyısına inip uzun uzun denizi seyrettiğ inden, 
İstanbul'u ne kadar da çok sevdiğ inden, bahar akş amüstleri Bebek koyunun ne 
kadar güzel olduğ undan, baş ka pek çok ş eyden söz etti. Soğ ukkanlı bir ifadeyle 
kendisine bakan Laci- 
320 
 nucreae- vert'in bakış larından ezilmemeye ve hiç susmamaya çalış ıyor, bu da bütün bu 
görüşmeyi idamdan önceki son görüş meye benzetiyordu. 
"istedikleri en olmadık ş eyleri yapsak bile verdikleri sözü tutmaz bunlar," dedi 
Lacivert. Masanın üzerindeki bir deste kâğ ıtla kalemi gösterdi. "Bütün hayat 
hikâyemi, suçlarımı, anlatmak istediğ im her ş eyi yazmamı istiyorlar benden. O 
zaman iyi niyet görürlerse piş manlık yasasıyla belki beni affederlermiş . Bu 
yalanlara kanıp son günlerinde davalarından dönen, bütün hayatlarına ihanet eden budalalara hep acıdım. Ama madem ölüyorum, benden sonrakiler hakkımda do ğru bir-
iki şey öğrensin isterim." Masanın üzerindeki yazılı kâğ ıtlardan birini çekti. 
Yüzüne Alman gazetelerine demeç verirken gelen aş ırı ciddi ifade geldi: 
"İdamımın sözkonusu olduğ u yirmi ş ubat tarihinde bugüne kadar siyaset gereğ i 
yaptığım hiçbir ş eyden piş man olmadığ ımı söylemek isterim. İ stanbul 
Defterdarlığ ı'ndan emekli, kâtip bir babanın ikinci çocuğ uyum. Çocukluğ um ve 
gençliğim gizlice bir Cer-rahi tekkesine devam eden babamın alçakgönüllü ve 
sessiz dünyasında geçti. Gençliğ imde ona isyan edip dinsiz bir solcu oldum, 
üniversitedeyken militan gençlerin peş ine takılıp Amerikan uçak gemisinden çıkan 
denizcileri taş ladım. O sırada evlendim, ayrıldım; bir buhran geçirdim. Yıllarca 
kimseye gözükmedim. Elektronik mühendisiyim. Batı'ya duyduğ um öfke yüzünden İ ran 
devrimine saygı duydum. Tekrar Müslüman oldum. İ mam Humey-ni'nin 'bugün İ slam'ı 
korumak, namaz kılmak ve oruç tutmaktan çok daha önemlidir' fikrine inandım. Frantz Fanon'un ş iddet üzerine yazdıklarından, Seyyid Kutub'un zulmün karş ısında 
hicret etmek ve yer değ iştirmek konusundaki fikirlerinden ve Ali Ş eri-ati'den 
ilham aldım. Askerî darbeden kaçmak için Almanya'ya sığ ındım. Geri döndüm. 
Grozni'de Çeçenlerle birlikte Ruslara karş ı savaşırken aldığ ım yaradan dolayı 
sağ ayağım aksar. Sırp kuş atması sırasında Bosna'ya gittim, orada evlendiğ im 
Boşnak kızı Merzuka benimle birlikte İ stanbul'a gelmiş tir. Siyasi faaliyetlerim 
ve hicret fikrine inancım yüzünden hiçbir ş ehirde iki haftadan uzun kalamadığ ım 
için ikinci karımdan da ayrıldım. Beni Çeçe-nistan ve Bosna'ya götüren Müslüman gruplarla iliş kimi kestikten 
321 -ı\a lie Lacıven nucreae- sonra Türkiye'yi karış  karış dolaştım. İslam düş manlarının gerekirse 
öldürülmesine inanmama rağ men bugüne kadar kimseyi ne öldürdüm ne de öldürttüm. 
Kars eski belediye baş kanını ş ehirdeki faytonlan kaldırmak istemesine kızan 
meczup bir Kürt arabacı öldürmüş tür. Ben Kars'a intihar eden genç kızlar 
yüzünden geldim. İ ntihar en büyük günahtır. Ölümümden sonra ş iirlerim benden 
yadigâr kalsın, yayımlansın isterim. Hepsi Merzuka'dadır. Bu kadar." Bir sessizlik oldu. "Ölmek zorunda değ ilsin," dedi Ka. "Ben bunun için buradayım."