neşelenerek Muhtar Bey'den nasıl özür dileyeceğini düşünmeye 
başlamış, düşündükçe de yaptıklarını olağan bulmaya, özür 
dilemesi gereken şeyin belirli bir davranış, bir yanlışlık değil, 
bütün davranışları olduğuna, bu yüzden de özür dilemenin saçma 
olduğuna inanmaya başlamıştı Bnna inanrlıkça Ha dün Muhtar 
Bey ile konuşurken kapıldığı bir duyguya, her zaman her şeyde 
haklı olduğu duygusuna kendini kaptırmıştı. Gene çocukluğunda, 
ilk gençliğinde kapıldığı duygunun aynısıydı bu: Akıllı, yakışıklı, 
zeki olduğu, herkes kendisini bir şey beklemeden sevdiği için 
haklıydı. Üstelik karla kaplı boş arsalar, ağaçlar arasında yürürken 
yalnız zeki, yakışıklı ve zengin olduğu için kendini haklı bul­
mamış, güneş karlı dallarda kendisi için parladığı, gün bu güzel 
yürüyüşe çıkabilsin diye bu kadar açık olduğu için kendini haklı 
bulmuştu. Kızılay'ı geçip ara sokaklara saptıktan sonra, eve 
yaklaştıkça, taktığı kravat ve ceketten, şu kesin, parlak gökten, 
güneşten, soğukta yürümekten, sağlıklı olmaktan aldığı zevkin 
evin içinde özür dilerken, ya da beklediği gibi milletvekili 
kendisine öğütler vererek affederken lekeleneceği korkusuna 
kapılmış ve birden, çocukların kartopu oynadığı bir arsanın 
kenarında, otelden Nazlı'ya telefon etmeye karar vererek geri 
dönmüştü. Sonra gene aynı şeylerin tadını çıkararak Ulus'a 
yürümüş, telefon edenin kendi değil, Nazlı olması gerektiğine 
de karar vermiş, otelin lokantasına girmişti. Orada şimdi önüne 
konandan çok daha güzel, hafif kanlı bir bifteği yiyerek Kemah'a 
gitmenin tam zamanı olduğunu düşünmüştü. 
Ömer gene dinç ve sağlıklı olduğunu hissederek bifteğini yedi, 
lokantadan çıktı, Nazlı'ya telefon edip etmemeyi düşündü, ama 
telefonu Muhtar Bey'in açabileceği aklına gelince caydı. Trende 
okumak için gazeteciden günün bütün gazetelerini, haftalık bir 
aile mecmuasını aldı. Tren kalktıktan sonra boş kompartımanda 
bunlan hiç de aptalca bulmadan, gönül rahatlığıyla okudu. Sonra 
gene, huzur dolu, deliksiz bir uykunun yaklaştığını sezerek 
bacaklarını uzattı, başını hafifçe büktü ve kendini bıraktı-
Uyandığında güneş doğmuş, pencerenin kenarından üzerine 
vuruyordu. Ömer esneyip gerindi, uyurken kompartımana girmiş 
olan ihtiyara gülümsedi, sonra pencereden dışarı baktı. De­
miryoluyla birlikte uzanan ırmağın, trene karşı yönde hareket 
449