verir gibi! Koşmaya başlar. O koşar, arılar peşinde ... O koşar arılar 
peşinde. Üstünden başından pekmez akar , arı akar ... Sonra bir kovan, 
beş kovan arıyı üstüne boşaltırım ... " 
Akyollu : 
"Harndi," dedi, "bu seferki hiç iyi olmadı . Onu, bunun için kaçı­
racaksak hiç kaçırmayal ım, bir kurşun sıkalım, ölsün gitsin ." 
Harndi : · 
"Çok mu kötü ?" diye sordu. "Siz bir adamı arıların nasıl parçala­
dıklarını görmediniz mi? Zaten bu arılar balarası değil ki ... Eşekarıla-
ll rı. 
Mestan : 
"OlmaQı ," diye Akyolluyu onayla dı. "Olmadı. Bu kadarcık iş­
kence için onu ta Torosun başına götürme ye değmez. Bir kurşun sı­
karsın yüreğinin başına olur biter. Benimki de Bey bu sefer gene tut­
madı sanırsam. Alır onu götürürüz dağın tepesine ... Onu elimlen gü­
zelce soyarım. Yere oturtup sırtını bir ağaca güzelce daya rım. Elini ko­
lunu, gövde5iyle birlikte ağaca bir iyice çeke çeke bağlar ım. Bağladım 
mı... Alırım elime bir bıçak. Önce ayak parmaklarının arasını dile­
rim. Sonra bacakla rını, sonra baldıriarını ince ince dilerim. Belden 
aşağısını dilim dilim eylerim. Bir yanına tuz ekeri m. Bir yanına bal 
dökerim. Bir yandan sarıca karıncalar, bir yandan sinekler çokuşmaya 
başlar. Bir yandan da çürümeye, kokmaya, morarınaya başlar. Sinek­
ler balı, sarıca karıncalar eti yer bitirirler. Sinek bir kaşındırır, insan 
olan dayanarnaz. Sarıca arılar bir kemirir, aman Allah! Aman Allah! O 
ölünceye kadar, kendini kendi ·gözleri önünde sinekler yer, bitirir-
ler ..• " · 
Akyollu : · 
"Bu iyi," dedi. "Bu iyi işte. Hiçbir kitapta böylesine rasdarnadı m. 
Bu iyi." 
Mestan : . 
"Öfkemden, hıncımdan uyku uyuyarn ıyorum. Onun için yakala­
dığımiZ zaman neler neler yapacağı inızı düşünüy orum. O kimdir o! 
O, Murtaza Ağa gibi bir yiğidi yok eden dir. Kara topraklara salandır. 
Bu bile azdır ona." 
Harndi iyice alınmıştı : 
"Sanki ben onun için uyuyor muyum, Murtaza Beyimizi Öldüre-
ıs6