ücret ödemesi gerekir. Bu kadar paran olmadığına göre şim­
di sana ne lakap, ne de gedik verebiliıiz. Yine de seni bir şe­
kilde, hiç olmazsa geçici bir adla çağırmamız gerekir. Aca­
ba ne desek?" 
Hım:ıryedi elini çenesine dayayarak düşündü . Aksilik bu 
ya, aklına hiçbir isim gelmiyordu. Fakat Zülfiyar'ın ona, sa­
kın unutmamasını tembih ettiği bir ismi hatırladı. Karar ve­
rip kalemini hokkaya daldırarak, "Tamam buldum!" dedi, 
"Adın Bünyamin olacak". 
Bu adı deftere yazarken karşısındaki delikanlının bir an 
için ürperdiğini farkedememiş ti. 
il 
Babasını kurtarmak amacıyla dilencilerin arasına giren Bün­
yamin, Hınzıryedi tarafından defter-i kebire böylece kayde­
dildikten sonra lonca binasında kendine yatacak bir yer ara­
maya başladı. Bulundukları bina, Süleyınaniye Camii ile Va­
lide Hanı arasında, vaktiyle bir yangına maruz kaldıktan 
sonra yeniden tamirine izin verilmediği için rahiplerin ter­
kettiği bir kilise viranesiydi. Fakat terketmek zorunda kal­
dıklarından dolayı rahiplerin mağdur durumda olduklarını 
söylemek abes kaçardı. Çünkü bu bina, fetihten asırlar önce 
Kostantiniye dilencilerinin, topladıkları sadakalarla yaptır­
dıkları kendi lonca binalarıydı ve anlayışsız bir kral tarafın­
dan vaktiyle kiliseye dönüştürülmüştü. Bu kilisedeki yangı­
nın, binalarını rahiplere yar etmek istemeyen dilenciler tara­
fından çıkarıldığı hala söylenegelen bir şayiaydı. 
Bina ne kadar büyük olursa olsun içeride sayılan bine ya­
kın yersiz yurtsuz dilenci altalta üstüste, otların, paçavrala-
107