giydidrdi. Birkaç yılda nasıl tapUC\1 Abdülhalik Efendinin ağzından 
girmiş burnundan çıkmış, ne kadar Ermeni tarlası varsa Kabak çıoğlu� 
nun üstüne yazdırmıştı. O Kabakçı mı, uyuzun birisiydi. Sonra işte 
.bu şeytan ın sayesinde Kabakçızade oldu . 
. "Hacı Ağa yukarda bekliyo rlar. Muallim Rüstem Bey de geldi. 
Süleyman Aslansoypençe de geldi. Cafer Özpolat da var. Zalımoğlu 
da ... " . 
· "İyi, iyi," dedi Kurtboğa Hacı Ağa, yürüdü. 
1 Yürürken geniş, çizgili şalvarı yalpalıyord u. Ceketi beline otur· 
muştu. YınmaCının altından ak kuşağı gözüküyordu. Ve ayaklarında 
tozlanmış rugan kunduraları donuk donuk parlıyoı:lardı . Çimeni yeşil 
gözleri iri, şimşekliy di. Yüzü uzun; kaşları gür, püsküldü. İlk bakışta 
insan onun kınalı gü{ kaşlannı, sarkık, uzun bıyıklarını görürdü. Hacı­
Ağa insana sakalsız gibi gelirdi her zaman. Bir doksan boyunda, geniş 
omuzluydu. Dimdikti. Sağ yanağında büyük bir Antep çıbanı izi hep 
kızarırdı. Alnı geniş, kırışık içindeydi, kalın, geniş kınşıklar. Kocaman 
elleri, ayakları, bıyıkları nereye girerse kendinden önce girerdi, sonra o 
bir heybet gibi çökerdi vardığı yere. . · · 
Kulüptekiler hep birden saygıyla gürrr 4iye ayağa kalktılar. 
Kurtboğa Hacı Ağa gülerek, iri eli göğsüriün ortasında küçük ka· 
larak, hetkesin gözünün içine dimdik, gözlerini hiç kırpm adan baka· 
rak: - . 
"Selamünaleyk üm," dedi. "Selamünaleyk üm." 
A yaktalciler : 
"Aleyküm selam ,'( diye gürlediler. Her davranışlarından -Kurtbo· 
ğaya karşı korkulu bir saygı belli oluyordu. , 
Otutunca her yerden tabakalar uzandı ona. Hacı Ağa başını salla· 
yarak : "Kusura kalmayı n," dedi. "Ben kendi tabakamdan ... " Altın ta· 1 
bakas ını çıkardı, ·ağır ağır sigarasını sardı, yaktilar. 
"Eeee, efendiler, eeee, Ağalar, demek o Savcı olacak adam direni­
yor ha! Dirensin, diren sin. Dirensin bakal ım ... Haydi bakal ım. Göre­
lim onu." 
Mahir Kabakçıoğlu .:· 
-"Görelim onu," dedi. 
Oradakiler alttan bir mırıltıyla : 
"Görel im onu," diye mıı:ıldandıla r. 
299