—  Seni. çok özleyece ğim, biliyor musun. Hüsrev Bey gözlerini kapatt ı. 
—  Ben de... 
—  Senden bir çocu ğum olsun isterdim... Hüsrev Bey cevap vermedi. Rosemary, 
Hüsrev 
Beyin gö ğsüne dokundu. 
—  Belki bir gün Londra'ya gelirsin... 
—  Belki... 
Rosemary yataktan kalkt ı, yatağın ayakucunda bütün ç ıplaklığıyla durdu, 
Hüsrev Bey, uzun uzun kad ının vücuduna bakt ı. Rosemary hafifçe gülümseyip, 
arkasına döndü, odadan ç ıktı. 
148 
Hüsrev Bey yataktan k ımıldamadı, odada yaln ız kalınca birden mahzunla ştı, 
bir daha Rosemary hiç geri dönmeyecekmi ş gibi geldi ona, oda bo ş ve 
içka-pay ıcı gözüküyordu. 
Rosemary, biraz sonra ıslak saçlar ını havluyla kurulayarak içeri girince 
Hüsrev Bey seviniverdi, bir daha gelmeyece ğine neredeyse inanm ıştı, 
Rosemary hiç acele etmeden giyinmeye ba şladı. 
— Vakit çok geç olmu ş... Arkada şlar beni merak ederler. 
Hüsrev Bey ayn ı sözleri tekrarlad ı: 
—  Evet, merak ederler. 
Rosemary giyindikten sonra, aynan ın karşısında durup saçlar ını taramaya 
koyuldu, perdelerin kenar ından sızan bir tutam ışık saçlar ına düşmüştü, 
Rosemary k ıpırdadıkça ışık da kıpırdıyor, saçlar ının üzerinde p ırıltılarla 
geziniyordu. Hüsrev Bey, yatt ığı yerden, ac ıyla seyrediyordu kad ını. 
Buradan, bu evden, kendisinden ayr ılmaya haz ırlanması içini burkuyordu, 
ansızın gelen bu a şk şiddetli bir ac ıyla hissettiriyordu kendisini, kad ının 
gitmesine engel olmak, gerekirse yalvarmak istiyordu, ilk kez bir ba şka 
insana böylesine ba ğlanmıştı. Rosemary'den ayr ılmak istemiyordu, burada, 
bu odada ya da ba şka bir yerde, ba şka bir evde, ama daima Rosema ıy'yle 
birlikte olmak istiyordu, Rosemary gidince, her şey de onunla birlikte 
gidecekti, geriye büyük bir bo şluk kalacakt ı. O boşluğu taşımaya gücü 
yetmeyecekti. Rose-mary'nin bir şeyler söylemesini bekliyordu. Onun da ayn ı 
üzüntüyü payla ştığını söylemesini, yeniden biraz önce yatakta oldu ğu gibi 
ağlamasını istiyordu. 
Rosemary, saçlar ım tarayıp, usta hareketlerle ensesinde topuz yapt ı, 
ellerinin hareketi Hüsrev Beyi 
149 
üzüyordu, o hareketler kendisine yabanc ıydı, Rose-mary'nin saçlar ını 
tarayıp, topuz yapmas ını daha önce hiç görmemi şti, kadında kendisinin 
tanımadığı en küçük bir harekete, söze, duyguya katlanam ıyordu, saçlar ını 
tarayış biçimine bile dayanam ıyordu, saçlar ını taramas ı, sanki yatakta 
aralarında kurulan yak ınlığı, sevgiyi, a şkı bozuyordu. 
Her tarak darbesi, topuzun içine özenle yerle ştirilen her bukle Rosemary'yi 
biraz daha uzakla ştırıp yabanc ılaştırıyordu. Kad ın saçlar ını taradıkça, 
Hüs-rev Bey da ğınık bir yatakta yatan ç ıplak ve güçsüz bir adam haline 
geliyordu. Kad ının ellerinin her k ımıltısında, biraz daha fazla fark 
ediyordu terk edildi ğini. Üstelik ya şamında ilk kez çaresiz kalman ın 
insanın içinde yaratt ığı aşağılanmışlık duygusunu hissediyordu. 
Rosemary'ye kendisiyle birlikte kal ıp yeni bir ya şam kurmas ı için 
yalvarmaya haz ırdı, ama yalvarman ın hiçbir i şe yaramayaca ğını da görüyordu, 
insanlarla birlikte ya şamanın, yeni bir ya şam kurman ın zorluğunu, bunun ne 
kadar ac ı vereceğini anlıyordu. Bu duygulardan ve isteklerden hep kaçm ıştı.