640 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
Kadınla erkek öylesine biribiderine sarılmışlardı ki bir tek insan olmuşlardı. 
Ali onlara hayran kaldı. Usulca aradan çekildi, hendeğin öbür yanına, solukları 
duyamayacağı uzak bir yere gitti. Yönünü kuyrukyıldızına döndü. Sağında iki 
büklüm bir karattı yumulmuş öyle duruyordu. 
"Halil Emmi sen misin'" diye sordu. 
Koca Halil hınltılı sesiyle: 
"Benim," dedi, elindeki sigarayı titreyerek sarmaya uğraşıyordu. Sonunda 
sardı, ağzına götürdü . Cebinden el kadar büyük çakmağını çıkardı, kavı çak­
maktaşının üstüne koydu, çaktı. Kav hemencecik ateş aldı. Ateş alan kav saba­
hın seherine öylesine bir tatlı koku salıverdi ki, Koca Halil de, Uzun Ali de mest 
oldular. 
Koca Halil: 
"Yavrum, Alim," diye en şefkatli, sıcak sesiyle konuştu. "Yavrum, Alim, gel 
hele şuraya da sana bir iki sözüm var." 
Seher yelinin efil efil serininde Ceyhanın kıyısına indiler. Yel suyun karan­
lık, koyu yeşile çalan derin yüzünü inceden kınştınyordu . 
Koca Halil, Aliyi elinden tuttu, kıyıdaki bir sekinin çimenine oturttu. Sağ 
elini omzuna attı. 
"Yavrum," diye, derinden içini çekti, başladı. "Alim, kardaşım, sen bunu hiç 
iyi etmedin. Muhtar Sefer senin peşini hiç bırakmaz. Seni eşek cennetine attı­
racak Taşbaşoğlu Efendimiz, Kırklara karışmadan önce emir vermiş ki bu dört 
kitapta katli vacip Seferlen konuşmayacaksınız, demiş. Pravo köylüme! Pravo ki 
pravo ... Hem de yüz bin kere pravo. Köylümün iki kara gözlerinden öperim. Be­
nimle de konuşmuyor köylü. Neden ki dersen, geçen yıl bu alçak köylüyü ben 
geç koydum pamuğa. Çünküleyin koca bir köy beni bindirecek bir tek at bula­
madı. Ya bu yıl İncecik köyü ne yaptı? Bana Arap atı buldu. Bin de git Koca Halil 
Ağa, Çukura, dediler. Ve de beni Arap atma bindirip teker teker elimi öptüler. 
Köylüler soyu boklu Muhtar Seferlen konuşmuyor ama, kasabadaki hükümet, er­
miş Taşbaşoğlunu dinlemiyor, konuşuyorlar onunla. Varsın konuşsunlar. Taşba­
şoğlum onlara, o dinsiz efendilere gösterir. Efendim Taşbaş. Bana bak Ali, Alla­
haşkına söyle, bizim Taşbaş nasıl ermiş oldu?" 
Ali: 
"Bilmem ," dedi. "Onun arasını Allah bilir." 
Koca Halil, Aliye sokuldu, onun kolunu kavradı: 
"Bana bak Alim," dedi. "Şimdi Muhtar Sefer gider hükümete, der ki hükü­
mete, ey hükümet kardaş. Uzunca Ali yaşlı anasını öldürdü . Yaşlı anası çünkü­
leyin Çukurovaya inemiyordu. O da anasını öldürdü toprağa gömdü. Hükümet 
de alır, seni eşek darnma atar. Nasıl yaptın bu işP Neden yaptın? İnsan hiç ana­
sını öldürür mü' Hele insanın Meryemce gibi bir anası olursa, onu hiç öldürür