4 8
"Ana, Ana," diyordu Seyran. "Kamer Ana, böyle de iş mi 
olur, yanıyorum. Başım dönüyor, ayakta duramıyorum. Korku­
yorum Ana!"
Kamer Ana anlayışlı, mutlu mutlu gülüyordu. Yüzünde bir 
acı. Muradına erememişim, dünyanm en güzel yaratığı, gene 
yolunu sarpa sürdün. Korkun boş değil. İnce Memed dedikleri 
bir eşkıya. Eşkıyayı dersen de bugün var yarın yok. Gene yan­
gının, yalımın yüreğinde kalacak, güzeller güzelim, diye düşü­
nüyor, içindekini Seyrana söyleyemiyordu. Azizden sonra Me­
med... Güzellerin talihi güzel olmaz. Analarından kötü kaderle­
riyle doğarlar. Yıllardır ona şu köyde vurulmayan erkek kalma­
dı da hiçbirisine bakmadı, Azizin yatağma erkek giremez dedi 
de... Sonunda varıverdi Memede sevdalandı. Sevdanın böylesi, 
umutsuzu beter olur. Oğlanın da, Memedin de ona hiç aldırdığı 
yok. Kız günlerdir yanıp tutuşuyor, gözünün içine bakıyor, ne 
yapıp yapıyor, bir yolunu buluyor, gece olsun gündüz olsun 
onu görüyor, sesini duyuyor, fırsatım bulunca da oturup ak­
şamlara kadar gözlerini yüzüne dikip seyrediyor. Bunu bir er­
kek anlamaz mı, hele Memed gibi cin bir adam? O da anlıyor 
da, bu sevdamn sonu olmadığım biliyor da, kızı daha çok üz­
memek için aldırmaz görünüyor belki...
"Üzülme kızım," diyordu ona Kamer Ana. "Senin yüzünü 
gören her erkek sana vurulur. Mümkünü yok vurulur. Şu koca 
köyde sana vurulmayan kaldı mı? Genç olsun koca olsun, hasta 
sayrı olsun, sana vurulmayan erkek kaldı mı? Sana gökteki ku-
400