Battal Ağa epeyce yaşlı görünüyordu, çok da iyi giyinmişti. 
Açık kahverengi yün şalvar, dizierne çorap, kırmızı postal, en 
1 iyi Maraş manısından çizgili, yakasız bir mintan, belinde de bir 
Trablus kuşak. .. Parmağında da yeşil kaşlı, üstünde alkış kazılı 
altın bir yüzük. .. 
Kokusu bütün çadın doldurarak, bir kız elinde bir gümüş 
tepsi içinde kahveler getirdi, önce Hürü Anaya, sonra Mahmu­
da, arkasından da Battal Ağaya tuttu. Sonra da, orada oturanla­
ra fincanlan sıradan dağıttı. 
Kahveyi içerken Hürü Ana: 
"Bana bak Battal Ağa, ben Sankeçiliyi iyi bilir, iyi tanırım. 
Sankeçilinin ününü namını çok duymuşluğum vardır ." 
Sustu, çadınn içinde şöyle bir göz gezdir di. Orta yerde bir 
çatalın üstünde irice bir şahin duruyor, çakmak çakmak gözle­
riyle fıldır fıldır Hürü Anaya bakıyordu. Ocağı batasıca kuş, di­
ye geçirdi içinden Hürü Ana, benden ne istiyor ki bu, benimle 
ne alıp veremediği var ki ... Her yan, çadınn içi çok değerli, her 
birisi bir Arap at, çift hörgüçlü bir deve eden değerli kilimlerle 
döşeliydi. Hürü Ana kilimci birisi olduğundan, onun üstüne 
kilim dokuyan yoktu şu koca Binboğalarda, ne Kürtte, ne Kür­
distanda, ne de şol koca çöl Arabistanda, öyle söylerlerdi, Hürü 
Ana bile bu çadırdaki kilimiere hayran kaldı. Kırmızılar, san­
lar, kahverengiler biribirine kanşmış, çadınn içinde uçuşup ya­
nıyordu. 
Hürü Ananın gözleri işlemeli direklerden kilimlere, oradan 
şahine, oradan da Battal Ağaya gidip geliyo rdu. 
Battal Ağa, Hürünün niçin susup çadırın içini inceden in­
ceye gözlediğinin sebebini çaktı, odadakilere gözleriyle dışan­
ya çıkın, bunun gizli bir söyleyeceği var, dedi. Hürü Ana da bi­
lirdi, bu gözlerle konuşmayı, eğer dil icat edilmemiş olsaydı, 
bu Yörükler gözleriyle gene şimdiki gibi, belki şimdikinden de 
daha iyi konuşurlardı, diye düşündü. 
Adamlar ayağa kalkıp, Hürü Anaya hoşça kal deyip çıktı lar. 
Onlar çıkınca Hürü Ana gözlerini Battal Ağaya çevirdi, ba­
kışlannı onun üstünde bir süre tuttu. 
"Bu çadırlar yedi direkli olur Battal Ağa, bunun iki direği 
nerde?" 
264