"Merak ettim sultanım. İnşallah başına bir iş gelmemiştir.'' 
Apansız yakalandığından biraz sıkılmışh. 
"Gelmedi," dedi Ferhat Hoca. "Gelmedi ya, o, eşkıyalığı bı­
raktı. Bir daha dağa çıkmayac ak. Adını sanını yitirdi, bir köylü 
oldu, köylü kalabalığına kanşh. Adını da işte böyle bize bıraktı. 
Kıyamete kadar da İnce Memed çetesi dağlardan inmeyece k." 
"Onu dağdan indiremezler," dedi Dursun Dede. "Onu 
dağdan indirmeye senin de, benim de, kimsenin de, İnce Me­
medin de arhk gücü yetmez ." 
Gür bıyıklarım, incecik solgun, yumuşak yüzündeki sakal­
lannı sağ eliyle sıvaz ladı: 
"Duydun mu Hocam, sultanım, İnce Memedin deli ahnın 
işini, duydun mu?" 
"Kulağıma bir şeyler çalındı," dedi Hoca, "ne olmuş ki İnce 
Memedin ahna ?" 
"İnce Memedin ahnın başına bin beş yüz lira koymuşlar ... " 
"Ne yapacaklarmiŞ o ah?" 
"Kurşuna dizeceklenniş ." 
"Benim bildiğim köylüyse bu köylü İnce Memedin atını tu­
tup da bin beş yüz lira için onlara teslim edemez, korkarlar?'' 
"Korkarlar," dedi Dursun Dede. 
"Göt ürürler ," dedi Ferhat Hoca, "şu dağlarda ne kadar 
beygir bulurlarsa alır götürür ler, ama o deli atın, hele bundan 
sonra kimse yanına yaklaşam az." 
"Bir de o ata kanat takarlar, her sabah, her akşam at uçar 
da Cennete gider. " 
"Kim akıl etmiş o atı yakalamayı, yakalayıp da kurşuna 
dizmeyi?" 
"Kim akıl etmişse iyi etmiş aklınca ... Bence bu bir deneme. 
Eğer atı köylüler alır da getirirlerse, bu demektir ki, İnce Me­
medi de alır getirirler." 
"Bana öyle geliyor ki Dursun Dede, İnce Memed de, ah da 
kıyamete kadar savaşaca klar," dedi Ferhat Hoca. 
Dursun Dede: 
"Ben bu İnce Memed işini çok merak ediyorum Hocam," 
dedi . "İnce Memedi ben iyi tanırım, sen de yakından tanırsın, 
herkes gibi bir insan. Bir sürü eşkıya da onun gibi adam öldü-
143