BABA : (Dışansını gösterir.) Bak, nasıl karanlık. Çıkma sakın ... 
Çok karanlık ... 
KIZ : (Korkuyla dışan bakar.) Evet çok karanlık. Kapkaranlık. 
(Ürküntüyle acele kovayı eşikten dışarı boşaltır. Musluğa 
doğru yürür.) Ne pislik Tanrım! Ne pislik! (BABA acele 
kapıyı kapar. Ama önünden ayrılmaz .) Bir çukur açmalı­
yız. Kirli suları o çukura dökmeliyiz. Aydınlık bir kö­
şede bir çukur ... 
BABA: (Kuşkuyla ona bakar.) Musluğa dökebilirsin. Dışarı çık­
mak gerekmez. Musluk çukuru var ya işte ... (Kapının 
iyice kapalı olup olmadığına baktıktan sonra yeniden masa­
nın başına döner.) 
KIZ : (Kovayı muslukta çalkalarken ) Burası pisleniyor. Çok pis­
leniyor da sonra, yüzümü yıkarken burnuma hep ölü 
böcek kokusu geliyor. 
BABA : Alışmışsın ... İnsan her şeye alışır. 
KIZ : (Bir an durur, düşünür.) Çocuk değilim ... Hatta yaşlan­
dım, Yine de alışamadım işte. (Kapıya gizlice bir göz atar.) 
Hiç alışamadım ... (Babasına) Neden alışamıyorum der­
sin baba? 
BABA : (Hesap yaparak) Eksik çıkıyor ... Hep eksik çıkıyor. Bir ki­
lo kükürt... Evde yakmak için. Bir başka kilo kükürt... 
Duvarların dibine serpmek için ... Kükürt tozunun kilo­
su ... (Başını kaldınr. Bir şey ansımış gibi) Neden kükürt 
alıyoruz biz? Kükürt yılanları kaçırmak içinmiş. 
KIZ : (Kovayı yıkadıktan sonra ellerini sabunlarken) Kükürt yak­
mak hamamböceklerini de kaçırırmış ya? Satıcı öyle 
demedi mi? (Ellerini koklar.) Ayrıca, bazen böceklerin 
olduğu yere yılanlar da sokulurmuş. Satıcı dedi ki. .. 
BABA: Bizi kandırıyor satıcı. Gözümüzü korkutup her ilacını 
bol bulamaç satıyor. 
KIZ : Ama hiç değil yılanları kaçırmak gerek. Ya bir de yı­
lanlar ... 
BABA : (Düşünceli, keser.) Bence her şeyden önce böcekleri tü­
ketmeye çalışmalı . Böcekler tükenirse yılanlar da ... 
77