sanatımla tarihin akış ına müdahale edeceğ im gün birden her ş ey ayağımın altından 
çekilince bir anda en sefil çamurun içine düş tüm. Orada da yılmadım ama, 
kasvetle çarpış tım. Bu çamurun içine daha da dalarsam, pisliğ in, rezilliğ in, 
yoksullukla cehaletin içinde, asıl malzemeye, o büyük cevhere ulaş acağıma 
inancımı hiç kaybetmedim. Sen niye korkuyorsun?" 189