Muhteşem Güneybat ı Amerika Evi:  
3 Yatakodas ı, Zeminler Özel Tasar ım Karo, Salonda Şömine, 
Odalarda Çöl Manzaras ı, Üç Adet Balkon ve Panaromik Manza-
raya Kars ı İçkinizi Yudumlayabilece ğiniz Bir Veranda, Son Derece 
Nezih Bir Muhit, Arka Bahçede Çak ıllı Havuz, Gazl ı Barbekü ve 
Tezgâhlar ı Boydanboya Birinci S ınıf Mavi Karo Kapl ı Çok Özel 
Mutfak.  
Mutfağı ilk başta bunca be ğenmiş olmas ına rağmen evi ald ık-
tan k ısa bir müddet sonra dolaplar ı değiştirmenin hayallerini kur-
maya başlam ıştı. Oraya buraya hareketli raflar ve göz al ıcı tablolar 
eklemek olmu ştu ilk işi. Mustafa da, içkiye o kadar dü şkün ol-
mad ıklar ı halde, en kö şeye 36 şişelik bir şarapl ık yerleştirmiş, 
meşe tabureler dizmi şti. Şimdi Rose panik içinde o taburelerden 
birine çökmü ştü külçe gibi.  
"Ay Tanr ım, sadece on be ş dakikam ız var. Şimdi ne yapaca-
ğız? Ne söyleyece ğiz Amy'ye aray ınca? Karar vermek için sade-
ce on beş dakikam ız var, onun da be ş dakikas ı gitti bitti bile..."  
"Rose hayat ım, sakin ol lütfen," dedi Mustafa sandalyesinden 
kalkarken. Taburede oturmay ı sevmediği için mutfakta iki tane 
çam iskemle bulunduruyordu, biri kendine, öbürü de kendine. 
Kar ısının yan ına gidip, endi şelerini dindirmek umuduyla elini 
tuttu. "Sakin olmak zorundas ın. Sen paniklersen daha da beter 
olur her şey. Hiç k ızmadan, azarlamadan ona şu anda nerede ol-
duğunu sor. İlk sorman gereken soru bu, tamam m ı can ım?" "Ya 
söylemezse," diye bir inilti koyverdi Rose. "Söyler. Tatl ı tatl ı 
sorarsan söyler," dedi Mustafa kararl ı bir sesle. "Ama azarlamak, 
bağırıp çağırmak yok. Serinkanl ılığını muhafaza et. Al biraz su 
iç." 
Rose barda ğı titreyen ellerle kavrad ı. "Bu mümkün mü? Tek 
evlad ım bana kuyruklu yalanlar söylesin, hepimizi enayi yerine 
koysun, ben de ona k ızmayay ım öyle mi? Ah ona güvenmekle ne 
büyük aptall ık etmişim. Bunca zamand ır San Francisco'da baba-
annesinin yan ında olduğunu san ıyordum, me ğer herkese yalan  
 söylemiş... Şimdi de babaannesi... Ay Tannm, ona nas ıl söyleye-
ceğim?"  
Bir gün evvel ikisi de mutfaktayken, Rose krep yapmakta 
Mustafa da Arizona Daily Star' ı okumaktayken, ac ı ac ı çalm ıştı 
telefon. Rose elinde spatulayla lakayt, açm ıştı. Açm ış ve şok ol-
muştu. San Francisco'dan ar ıyorlard ı. Eski kocas ı Barsam Çak-
makç ıyan vard ı hatt ın öbür ucunda.  
İki çift laf etmeden kaç sene geçirmi şlerdi? Boşand ıktan son-
ra bebek yüzünden s ık s ık konuşmalar ı gerekiyordu. Ama Arma-
nuş büyüdükten sonra konu şmalar azalm ış, sonunda hepten kesil-
mişti. K ısac ık evliliklerinden geriye iki şey kalm ıştı: karşılıklı 
kırgınlık ve k ızlar ı. 
"Rahats ız ettiğim için özür dilerim Rose," dedi Barsam yu-
muşak ama bitkin bir sesle. "Acil bir durum olmasa aramazd ım. 
Kızımla konuşmam laz ım." 
"K ızımız," diye düzeltti Rose diklenerek ama kelime a ğzın-
dan ç ıkar ç ıkmaz huysuzland ığına pişman oldu.  
"Rose lütfen tart ışmayal ım, Armanu ş'a elim bir haber vermek 
zorunday ım. Lütfen telefona ça ğırır m ısın? Cep telefonunu açm ı-
yor. Evden aramaya mecbur oldum."  
"Dur bi dakka... dur, Armanu ş... Amy orada de ğil mi?"  
"Ne demek istiyorsun?"  
"San Francisco'da senin yan ında değil mi?" diye sordu Rose 
dudaklar ı titreyerek.  
Barsam eski kar ısının kendisine oyun oynad ığından şüphe et-
ti. Sinirlendi. "Rose yeter. Bu oyunlara gelemem şimdi... Pekâlâ 
biliyorsun burada olmad ığını. Bahar tatili için Arizona'ya döndü."  
"Tanr ım! Ama burada de ğil ki! Senin yan ındayd ı. Bebeğim 
nerede? Ne yapt ın ona?" diye h ıçkırmaya başlad ı Rose, çok geri-
lerde b ırakt ığını sand ığı panik ataklardan birine kap ılarak.  
Ancak a zaman Barsam eski kar ısının oyun oynamad ığını 
kavrayabildi. Olanca kayg ısına rağmen onu yat ıştırmaya gayret 
etti. "Rose, sakin ol lütfen, ne olup bitti ğini bilmiyorum ama emi-
nim bir aç ıklamas ı vard ır. Armanu ş'a bütün kalbimle güveniyo-