altın yaldızlı elyazmalar ından, Cemal Pa şanın duvara as ılı resmiyle 
kılıcından sızıyordu. 
Cemal Pa şa öldükten sonra hiç kimse evin içinde bir de ğişiklik yapmam ış, 
eşyalara bile dokunmam ıştı, yalnızca Nermin'in babas ı merdivenlere bir yol 
halısı serdirmi ş, iyice eskiyen koltuk tak ımlarının yüzlerini 
değiştirmişti. Babas ının ölümünden sonra ise her şey olduğu gibi kalm ıştı. 
Merdivenlerdeki hal ılar çoktan eskimi ş, yer yer epriyip, delindi delinecek 
bir hale gelmi şti. Nermin her seferinde hal ıları değiştirtmeyi dü şünüyor 
ama büyük teyzesinin tepkisinden korktu ğundan vazgeçiyordu. Neredeyse elli 
yıllık frijider marka buzdolab ını bile sık sık bozulmas ına karşın 
değiştirmiyorlard ı. Nermin bir defas ında evin e şyalarım yenilemeyi 
önermişti ama Müberran ım, "Benim soka ğa atılacak param yok k ızım," deyip 
konuşmayı kesmişti. Evin e şyalarını olduğu gibi b ırakmalar ında biraz 
alışkanlığın, biraz tembelli ğin, biraz da cimrili ğin payı vardı, ama as ıl 
alıştıkları eşyaları değiştirmekten duyduklar ı korku onlar ı yeni eşyalar 
almaktan al ıkoyuyordu. 
Nermin, merdivenlerden inip salona girdi ğinde, Müberran ım her zamanki gibi 
pencerenin kenar ındaki koltu ğuna oturmu ş, kucağında açık bir Kuran- ı 
Kerim'ie, evin önündeki geni ş meyve bahçesine bak ıyordu. Koyu nefti, 
bileklerine kadar inen bol ipek bir elbise giymi ş, başına da krem rengi ipek 
bir örtü 
16 
örtüp uçlar ını omuzlar ına bırakmıştı. Gençli ğinden beri yaln ızca ipek 
giyiyor, vücuduna ba şka hiçbir kuma şın değmesine tahammül edemiyordu. Bütün 
iç çamaşırları, sokağa çıkmadığı için hiç giymedi ği mantosunun astar ı bile 
ipekti. Bütün gün orada oturup meyve a ğaçlarına bakar, sürekli olarak ipek 
entarisinin eteklerini avuçlay ıp ovalayarak, hiç kimsenin bilmedi ği ve 
bilemeyece ği birşeyler dü şünür, ipek h ışır-tılarıyla birlikte vücudundan 
gülsuyu, eski sand ık ve çürümü ş elma kokusu yay ılırdı. Arada bir derin derin 
iç geçirip kuca ğındaki Kuran'dan bir ayet okur, sonra birden kendisinden 
beklenmeyen bir çeviklikle aya ğa kalkıp hızla mutfa ğa gider, "Körolas ıca 
gene buzdolab ındaki kay ısıları yiyordu," diye art ık yetmiş yaşma varmış 
yarı kör evlatl ığa küfrederek geri dönerdi. Sinirlendi ği zaman, eteklerini 
daha hızlı ovaladığından ipek h ışırtılarıyla birlikte gülsuyu ve eski 
sandık kokusu da artard ı. 
Büyük teyzesi, salona giren Nermin'e, ilk kez gördü ğü bir yabanc ıya bakar 
gibi bakt ı. Zaten Hüs-rev Bey'den ba şka herkese biraz ku şkuyla, biraz da 
düşmanca bakar, kimseye güvenmedi ğini bakışlarıyla belirtir, bu 
güvensizlikte hem bir ürküntü hem de bir küçümseme oldu ğu, dudağının 
kenarındaki belli belirsiz k ıvrılmanın da yard ımıyla hemen anla şılırdı. 
Nermin teyzesini görünce gene ayn ı iğrentiyi duydu, o ipek h ışırtılarından 
da, o sand ıkta beklemi ş elma kokusundan da i ğreniyordu, büyük teyzesinin'o 
kokular karma şası, bir batakl ık kokusu halinde çarp ıyordu burnuna. Büyük 
teyzesinin dü şmanca, ku şkulu ve tedirgin bak ışlarından, çocuklu ğunda 
kendisini sanki bir şey çalmas ından korkuyormu ş gibi gözlemesinden nefret 
ediyordu. Teyzesiyle her kar şılaştı- 
Yalnızlığjn Özel Tarihi 
17/2 
ğında Nemıin de tedirgin oluyor, çocuklu ğunda içine yerle şen korkuyla 
eşyalara dokunmaktan çekiniyordu. Y ıllardan beri bu evde bir yabanc ının 
evinde ya şayan sığıntı gibi ürkerek ve s ıkıntıyla yaşıyor, sık sık başka 
bir eve ta şınmayı düşündüğü halde bütün ya şamını sıkıntıyla geçirdi ği bu