"Dur, çay getireyim!" eledi Ahmet. İçeri girdi. "Şimdi niye 
geldiğini açıklayacak!" diye düşündü. Çayları doldurup odaya 
girdi. 
Hasan odanın içinde yürüyordu: "Evet, sen geldin aklı­
ma..." 
"Niye? Kaç şeker?" 
"Ben alırını... Bir dergi çıkarıyoruz..." 
"Ooo!" dedi Ahmet. Öyle olmadığını bal gibi biliyordu ama, 
gene de sordu: "Sanat dergisi mi?" 
Hasan ciddiyetle: "Yok, siyaset dergisi!" dedi. 
"Sanat ve siyaset dergisi derdiniz. Şimdi öyle yapıyoılaı ya 
arlık." 
"Dinle Ahmct'ciğim, ciddiyim. Demin söylüyordum; lafı ağzıma 
lıklııı. Biliyorsun TİP ve MDD arasında gidip gelen, ya da ikisinin 
ele doğru yanlarını benimseyen bir sürü arkadaş var. İstiyorsan 
bağımsızlığın tadını çıkararak onlarla "kararsızlar," diye alay 
da edebilirsin, ama değiller. Ben de bir TÎP'li olmama rağmen 
onlardan biriyim. Dediğim gibi, ne TİP'in parlamentarizınine, 
ne de ötekilerin gürültü patırtısına inanmıyorlar. Derlenip to­
parlanmamız için iki tarafı da sıkı bir eleştiriden geçirmek, bil­
de kendi görüşlerimizi ortaya koymak durumundayız. Bu da 
bir elergi gerektirir. Şimdi senden isteyeceğim şu: Derginin kapak, 
sayfa düzeni, lek tük desen gibi sanat işlerinde bize yardım eder 
misin? Dur, dinle bir saniye! İkincisi bize maddi yardım, canını 
düpedüz para yardımı yapar mısın?" 
Ahmet hiç düşünmeden: "Tabii, tabii yaparım," dedi. 
"Dur yahu, biraz düşün! Hemen karara varıyorsun!" 
"Sen yardımımı istiyor musun, istemiyor musun?" dedi Alı­
mcı. 
"İstemesem buraya gelmezdim!" dedi Hasan. Sonra aceleyle 
düzeltti: "lstemcseydim açmazdım bu konuyu! Ama düşün de 
sağlıklı bir karar ver istiyorum!" 
"İyi işte, düşündüm, taşındım bile. Yalnız şunu söyleyeyim: 
Bende çok para yok!.. Hatta hiç para yok." Keyifle ekledi: "Babam, 
ne var ne yok hepsini yiyip bitirmiş. Meteliksizim ben!" Daha 
ela keyiflenerek heyecanlandı. "Şu katın yarısı benim sayılır, ama 
imar affı çıkmazsa bu kaçak kat da gidiyor. Senin babanın bir 
565