keşfetmek, Ömer'in aklından geçen son şey olduğundan konuşmaya aynen 
bildiği gibi, kaldığı yerden devam etti:
"... Gail bunaldığı için ben de bunalmıştım. Bu epeydir böyle, sonunda 
bugün bir şeyler içmeden olmayacak bir hale geldim ve seni aradım... Bu 
arada bağlantıyı görebiliyor musun Abed? Önce kendini kuru bir kuyuya 
atılmış gibi hissediyorsun, sonra da içecek bir şey için damağın 
kuruyor, yanıp tutuşuyorsun..."
Gözlerinde alaycı parıltılarla ona bakakaidı Abed, tam olarak ne 
yapacağını bilmez halde, bu .serbest abuklama akısından sessizce keyif 
almak ile derhal karşı savlarını sıralamak arasında kalmanın 
ikircikliliğiyle.
"... Yeniden içkiye ba şlamamam için yalvardı n durdun ama her halükârda 
başlayacağımı biliyordun, herhalde yanımda olursan daha güvende 
olacağımı düşündün. Bu yüzden gelain. Sonra bu civardaki bütün barları 
dolaştık çünkü damıtılmış içkinin mideme o kadar zarar vermeyeceğine 
ikna ettim seni, o içkinin de rakı olduğu -
20
na karar verdik. Ama bulamadık. Onun yerine uzo satılan bu barı bulduk. 
Tabii bu durum biraz ironik sayılabilir çünkü Yunanlılarla Türklerin 
ortak noktası olmadığını zanneden çok insan var yeryüzünde. Ama bak bu 
dediğimi bir kenara yaz: bir Türk'ün milli içkisinin yerine uzoyu 
koyması... başka bir milletten başka birinin milli içkisi yerine uzoyu 
koymasından çok daha muhtemeldir. Aynı şekilde, utanmadan Tür k 
kahvesine 'Yunan kahvesi' deseler de bir Yunanlının, diğer kahveler 
yerine Türk kahvesini tercih etmesi... başka bir milletten... başka 
birinin... Türk kahvesini... tercih... tercih etmesinden daha 
muhtemeldir... of!"
Ömer İngilizce seviyesinin, deminden beri dikkatsizce sağa sola 
dağıttığı kelimeleri gütmesine izin verecek kadar yetkin olmadığını 
fark ederek hüsranla inledi.
"Ne demek istediğimi anlıyor musun?" diye sızlandı.
Ama Abed'in anlayacağını biliyordu. Bir yabancının bir başka yabancı yla 
ikisine de yabancı olan bir dilde konuşmasının üçüncü en büyük iyiliği 
buydu. Birisi İngilizce konuşurken nasıl bir zorlukla karşılaşırsa 
karşılaşsın diğeri "kelime -hazinem-ve-gramerim-ol-sa- kuşkusuz -bundan-
daha-aklı-başında-şeyler-söylerim" şeklindeki sessiz iddiayı baştan 
kabullenir.
"...Sana uzo içebileceğimi söyledim, tabii sen bana kızmışsm -dır çünkü 
madem sonunda uzoya razı olacaktım ne demeye rakı bulmak için seni onca 
yol yürüttüm..."
"Omar, dostum... önemli değil bunlar," diye boşu boşuna onu 
yatıştırmaya uğraştı Abed.
"...Hayır efendim, önemli! Artık hiçbir şey yolunda gitmiyor. Gail'i 
mutlu edemiyorum. O kadar uzak ki ulaşamıyorum bile. Mutlu olduğunda 
öylesine aşın mutlu oluyor ki, korkuyorum. Hü -zünlendiğinde ise o kadar 
aşırıya kaçıyor ki hüznü, çaresiz kalıyorum. Yapabileceğim hiçbir şey 
yok... ümidim kalmadı..."
"Gail düzelecek, biz de birbirimize yardım edeceğiz dostum," diye 
mırıldandı Abed, başka ne diyeceğini bilemeden. Böyle sıkıntılı 
zamanlarda hep yaptığı üzre bir vecize aradı ve bula bula şunu buldu: 
"İyi bir dost sütten iyidir."
21
_._______v„   mjı. «.am yuııuıuen nayKiraı Umer, zil zurna
zihinsel sürecine son derece anlamlı gelen bu vecizeye katılarak.
Sonra şaşırtıcı bir biçimde, on küsur dakika boyunca tek kelime bile 
etmediler , Davis Meydanı'ndaki tuğla binanın merdivenlerine gelene 
kadar. Oraya geldiklerinde Ömer'in yüzü birden bi:.^-tu, sanki