ma ... Söylemedim mi hanımım? Kurbanın 
oluym, söylemedim mi? Bu da, söylemezsin 
der durur .. 
SADIK : Şuna bak. İnsan yanında nasıl horozlanır? 
FATMA KADIN : Uy amanın!.. Kimmiş horozlanan ... Gören 
söylesin. 
KOMŞU : (Ağzında bir şey çiğneyerek elinde maden suyu 
şişesiyle gelir.) Dolma doldurmuşsunuz. Da­
yanamadım, alıverdim ağzıma birkaç tane. 
Helal de, komşum ... 
FATMA HANIM : Afiyet olsun ... İstersen Fatma Kadın koyu­
versin bir tabağa ... 
KOMŞU : (Maden suyunu bir bardağa boşaltırken Sadık'a 
bakar.) Yok aman. Yerim dersem de yedirme. 
Baksana şu halime ... Hoş geldin Sadık Efen­
di... 
SADIK : Hoş bulduk. 
FATMA KADIN : Ziya kayıp hanımım. Benim büyük oğlan. 
KOMŞU : Hadi ordan! Nereye kayıp olurnmş? Çıkar 
gelir. 
FATMA KADIN : Ah keşke. Ah keşke ... 
KOMŞU : Al iç komşum, iç. 
FATMA HANIM : İlacımı alayım bari. (İlacını içer.) 
SADIK : Neyse iyisiniz. 
FATMA HANIM : Yemek yemediysen içerde Fatma Kadınla 
oturun da yiyin. O da yemedi daha ... 
SADIK : Yok, karnım tok ... 
FATMA KADIN : Gel işte. Nerden tok oluyormuş ... 
SADIK : (Kadına bağırır.) Tok dedim sana. (Fatma Ha-
nıma) Verirseniz bir cigaranızı içerim ... 
KOMŞU : Olsa, biz de içerdik. 
FATMA KADIN : (Telaşlı, mutfağa yönelir.) Ben şu bulaşığı yıka­
yıvereyim ... 
153