kalacağız. Herkes unutacak bizleri. Bu dünyadan böyle aptal hayatlar sürerek 
hiçbir iz bırakmadan geçip gittiğ imizi görünce hayatta aş ktan baş ka bir ş ey 
olmadığını da hırsla anlıyorum. O zaman Kadife'ye duyduğ um şey, bu dünyada 
yalnızca ona sarılarak teselli olabileceğ im gerçeğ i bana daha da acı veriyor ve 
o gözümden hiç gitmiyor." 
"Evet, bunlar bir ateiste yakış an düşünceler," dedi Ka acımasızlıkla. 
Fazıl gene ağ ladı. Ka ise daha sonra konuş tuklarını ne hatırladı, ne de herhangi 
bir deftere yazdı. Televizyondaki kamera ş akalarında Amerikalı küçük çocuklar 
sandalyelerden devriliyor, akvaryumları çatlatıyor, suya düş üyor, eteklerine 
basıp yere kapak- 287  uricniiit uıuıaı*. vc Lauivcn m rvâyuoıu^u 
lanıyor, bütün bunlar da yapay bir kahkaha sesiyle veriliyordu. Çayhanedeki 
kalabalıkla birlikte Fazıl ve Ka da her ş eyi unutup gülümseyerek Amerikalı 
çocukları uzun uzun seyrettiler. Zahide çayhaneye girdiğ inde Ka ile Fazıl televizyonda bir ormanda esrarengiz bir 
şekilde ilerleyen bir kamyonu seyrediyorlardı. Zahide, Fazıl'ın hiç 
ilgilenmediğ i sarı bir zarf çıkarıp verdi Ka'ya. Ka açıp içindeki notu okudu: 
İpek'tendi. Kadife ile İ pek yirmi dakika sonra, saat yedide, Ka'yı Yeni Hayat 
Pastanesi'nde görmek istiyorlardı. Zahide, Talihli Kardeş ler Çayhanesi'nde 
olduklarını Saffet'ten öğ renmişti. 
Zahide'nin arkasından "Yeğ eni bizim sınıfta," dedi Fazıl. "Kumara korkunç 
meraklıdır. Horoz dövüş lerini, bahisli köpek kavgalarını hiç kaçırmaz." 
Ka ona polisten aldığ ı öğrenci kimliğ ini verdi. "Beni otelde yemeğ e 
bekliyorlar," deyip kalktı. "Kadife'yi görecek misin?" diye umutsuzlukla sordu Fazıl. Ka'nın yüzündeki bıkkınlık ve ş efkat ifadesinden utandı. "Kendimi 
öldürmek istiyorum." Ka çayhaneden çıkarken arkasından bağ ırdı. "Onu görürsen 
söyle, baş ını açarsa kendimi öldüreceğ im. Ama bunu baş ını açtığ ı için değ il, 
onun için kendimi öldürme zevki için yapacağ ım." 
Ka pastanedeki randevuya daha vakit oldu ğu için yan sokaklara sapmış tı. Kanal 
Sokak'ta yürürken sabah "Rüya Sokaklar" adlı ş iiri yazdığ ı çayhaneyi görünce 
içeri girdi, ama aklına istediğ i gibi yeni bir ş iir değil, sigara dumanlı, yarı 
boş çayhanenin arka kapısından dış arı çıkmak geldi. Karla kaplı avluyu geçti, 
karanlıkta önündeki alçak duvarı aş tı, üç basamak çıkıp aynı zincirli köpeğ in 
havlayış ları arasında bodruma indi. 
Soluk bir lamba yanıyordu burada. İ çeride kömür ve uyku kokusundan baş ka rakı 
kokusu da aldı Ka. Uğ uldayan kalorifer kazanının yanında birkaç kiş iyle 
gölgeleri vardı. Karton kutular arasında gaga burunlu Mİ T görevlisi ve veremli 
Gürcü kadınla kocasının rakı içip oturduklarını görünce hiç ş aşırmadı. Onlar da 
Ka'dan ş aşırmışa benzemiyorlardı. Hasta kadının kafasında kırmızı, ş ık bir ş apka 
gördü Ka. Kadın Ka'ya haş lanmış yumurta ile lavaş  ikram etti, kocası bir kadeh 
rakı da Ka için hazırlamaya baş ladı. Ka lop yumurtasının kabuklarını 
tırnaklarıyla soyarken gaga 
288 
burunlu Mİ T görevlisi bu kazan dairesinin Kars'ın en sıcak köş esi, bir cennet 
olduğunu söyledi. 
Sonraki sessizlikte Ka'nın hiçbir kazaya uğ ratmadan ve tek bir kelimesini 
kaçırmadan yazdığ ı şiirin adı "Cennet"ti. Kar tanesinin merkezine uzak bir yere 
hayal aksının tam üstüne yerleş tirilmiş  olması cennetin hayal edilen bir gelecek 
olduğu anlamına değ il; Ka için cennet hatıraların ancak hayal edilerek canlı 
kalabileceğ i anlamına geliyordu. Ka sonraki yıllarda bu ş iiri hatırlarken bazı 
hatıralarını tek tek saymış tı: Çocukluğ unun yaz tatilleri, okuldan kaçtığ ı 
günler, kızkardeş iyle birlikte annesinin babasının yattığ ı yatağa girişleri, 
çocukken yaptığ ı bazı resimler, okul partisinde tanıdığ ı kızla sonradan buluş up 
onu öpmesi. Yeni Hayat Pastanesi'ne yürürken İ pek kadar bunlar da vardı aklında. Pastanede 
İpek ile Kadife'yi kendisini beklerken buldu. İ pek o kadar güzeldi ki, Ka bir an 
-aç karnına içtiğ i rakının da etkisiyle- mutluluktan gözlerinin sulanacağ ını 
sandı, iki hoş  kız-kardeş le birlikte bir masaya oturup konuş mak Ka'ya