mi oldu bu arada? Aklımı mı kaybediyorum? Birden her şeyi 
unutacak mıyım? Oysa, içinden bir ses, kibrit kutusuna koy­
dun, kibrit kutusuna koydun diye seni yatışunrsa büyük bir 
ferahlık duyarsın; herkese ve her şeye meydan okumak için 
büyük bir cesaretle dolduğunu hissedersi n. Benimle kimse 
başa çıkamaz hesabını veremeyeceğim tek dakikam yok diye 
gururlanırsın. Gerçekle rüyayı birbirinden ayınrsın. Bu iki 
kibriti ben rüyamda yakmadım. lşte kutuyu açıyorum: içinde 
iki tane yanmış kibrit. Kendi kendine gülümsersin: Beni daha 
ele geçiremediniz. Korkuların bir an sürer geçer. Sayı ile hare­
keti renk ile düşünceyi sadece rüyanda karıştırdığın için en­
dişe duymazsın. Hikmetler de birbirine karışmaz. Fakat, bü­
tün bu rüyaları neden gördüğünü de biliyor musun? Her şeyi 
biliyorum. Eyvah! Mutfağın elektriğini söndürmeyi unutmu­
şum. Dur, telaşlanma; gider söndürürsün. 
Kalabalıktan hoşlanıyordum eskiden, diye düşündü; her­
kese yetişmeğe çalışıyor dum. Hiçbir karışıklığın, mesela Hik­
metlerin filan farkında değildim. Düşüncelerle, duygularla, 
olaylarla oynayab ilirdim. Atıyorsun. Ya da bana öyle geliyor­
du. lkimiz de üşüyorduk. Sevgi'yle mi? Hayır. Biz. Otuz beş 
yıl önce dünyaya gelmiştik. Kimler? Biz. Hikmetler. Ben 
onun hareketlerini uzaktan izliyordum. Bu yüzden engel ol­
dum ileri gitmesine. Başkaları da oldu. Kimler? Nezahat'in 
düğününde, yeni tanıştığı bir kızla dansediyordu; kız onu be­
ğeniyordu ki, dans edemediğini gördüğü halde gülümsüyor­
du. Hikmet votka içmişti, yanakları yanıyordu. Ben Hikmet'i 
beğenmiyordum, kız beğeniyordu, ben Hikmet'i sevimsiz bu­
luyorum dedim kıza, ben öyle bulmuyorum dedi kız, Hikmet 
havalarda uçmalıydı bu söz üzerine, uçmadı, ben engel ol­
dum, sokaklarda dans ettiler, benim gibi Hülya da engel oldu 
Hikmet'e insanlara çabuk kapılıyorsun dedi, Hülya evlenmek 
istiyordu Hikmet'le, bunu Hikmet de biliyordu, ben de bili­
yordum ertesi gün kızla buluşursam ne yaparım diye düşün-
312