İşin aslı, Tebrizli Şems evimize geleli beri kafam öyle kar ı- 
şık ki Hazreti Meryem'e her zamankinden fazla hasretim. 
Meryem'e dua etme arzumun önüne geçmekte zorlan ıyorum. 
Böyle zamanlarda suçluluk duygusu içten içe yiyor bitiriyor 
beni. Meryem'i dü şünerek yeni dinim İslamiyet'ten sap ıyor 
muyum acaba? Mevlâna'ya sormak isterdim ama yüzünü bi- 
le zor görürken böyle hassas bir soruyu nas ıl sormal ı? 
Bu sırrı kimse bilmiyor. Ba şkaca her konuda s ırdaşım olan 
komşum Safiye bile. Anlayamaz ki. Ke şke derdimi kocama 
açabilsem, ama nas ıl? Onu kendimden daha da uzakla ştır- 
maktan korkuyorum. Mevlâna eskiden her şeyimdi. Şimdi 
ise bir gölgeden farks ız. 
Bilmezdim. Ö ğrendim. Demek şu hayatta bir erkekle ayn ı 
  
228 
  
229 
  
 
  
çatı altında yaşamak, ayn ı yatağı paylaşıp gene de ona has- 
ret kalmak mümkünmü ş. Demek sadece uzaktakileri özle- 
mezmiş insan. En yak ınındakini de pekâlâ özleyebilirmi ş. 
Aynı yastığa baş koyduğun kocan bir sabah aniden bir ya- 
bancıya dönüşebilirmi ş. 
Şems 
Konya, 12 Haziran 1245 
Bunca korku, vehim ve yasak... Öyle insanlar var ki, her Ra- 
mazan sektirmeden oruç tutar, her bayramda günahlar ının ke- 
fareti için k ınalı koyun keser, hacca umreye gider, günde be ş va- 
kit alnı secdeye de ğer ama yüre ğinde ne sevgiye yer vard ır, ne 
merhamete. Bre adam, o zaman ne demeye u ğraşır durursun 
ki? Aşksız inanç olur mu? Sevmeden ve sevilmeden, habire bir 
şeylere söylenip homurdanarak iman etmek mümkün mü? A şk 
yoksa "ibadet" bir kuru kelimeden, yan yana gelmi ş altı harften 
ibaret. D ışı kabuk, içi oyuk. İnsan aşkla ve a şkta iman etmeli; 
damarlar ında gürül gürül hissederek Allah ve insan sevgisini! 
Yaradan'm gökyüzünde, tepede bir yerlerde oldu ğunu sa- 
nırlar. Kimileri de O'nu Mekke'de, Medine'de arar! Ya da ma- 
halle camisinde! Allah bir mekâna s ığar mı? Ne gaflet! O tek 
bir yerdedir ancak: Â şıkların gönüllerinde. 
O yüzden şöyle dememi ş mi: "Ne yer ne gök kucaklayabilir 
beni. Ancak ve ancak inanan kullar ımın yüreğine sığabilirim." 
Vah ki vah o budalaya, Allah'la pazarl ık etmeye kalkar. Ya- 
ni sen şimdi her türlü art niyeti akl ından geçir; onun bunun 
dedikodusunu yap, kuyusunu kaz; kar ısının kızının namusu- 
na dil uzat; elin i şte olsun, gözün oyna şta; camiden ç ıkar çık- 
  
maz kıldığın namazı unut; sonra da iki koyun kesmekle, dört 
dua ezberlemekle her şey halloldu zannet! Bo ş yere abdest 
almakla u ğraşma, eğer kalbini temizlemeyi bilmiyorsan ev- 
vela. Benim Rabbim tüccar de ğil ki, senin gibilerle ticaret 
yapsın! Benim Rabbim bakkal de ğil ki, defterinin bir kö şe- 
sinde günah hanesi, bir kö şesinde sevap hanesi, toplay ıp çı- 
karsın! Ne bir elinde terazi tartmak pe şinde, ne öteki elinde 
kalem yazmak derdinde... Benim Rabbim baya ğı hesaplar- 
dan münezzehtir. O muhte şem bir güzellik, kayna ğı kesilme- 
yen nur, sonsuz merhamet ve rahmettir. 
Ne demeye puta ya da ilaha tapay ım? Benim Rabbim her 
zaman diridir. İsmi Hay. Ne demeye müeyyideler, yasaklar, 
zanlar, hesaplar içinde kalay ım? Seven ve sevilen bir Hak be-