"Temir seni bekleyecek, ben de Sarıçiyanı bulacağım. Bura­
da adamlarımız var, onlar onu bulurl ar." 
Kasım gün doğarken geldiğinde Memed uyanmış, bazlama­
sının içine sardığı peyniri yiyor, Temir de ona hayran bakıyord u. 
"Buldun mu?" 
"Buldum. Az ilerde, yanlarında da altı tane kız, keyfedi­
yorlar mış." 
M em ed: 
"Tamam," dedi. "Onlar bu gece uyumamışlardır, sersem 
sersem, kuşataeağız onları. Sarıçiyanı vurmak yok. Ötekileri, 
Allah ne kısmet etmişse ... " 
"Ya teslim olmazsa Sarıçiyan ?" 
"Teslim olacak." 
Yamaçtan aşağıya bir kedi sessizliğiyle indiler. Sarıçiyan 
çetesi korunmasız bir aralıkta, tabak gibi ortadaydılar. 
"Bunlar eşkıya değil, çalıkakıcı," dedi Memed. "Eşkıya 
olan bir eşkıya böyle yerde konaklar mı?" 
"Eşkıya olan bir eşkıya böyle elin ırzına dokun ur mu?" 
"Ölüm fermanlarının altına bunlar kendi elleriyle basmış­
lar mührü." 
"Temir sen şu yana geç! Kasım sen de şu kayanın üstüne 
çık! Ben de şu taşın arkasına geçeceğim. İlk önce ortada dolana­
na ateş edeceğim. Öldürmeye değil. Kısmeti varsa ... " 
İlk kurşun atıldığında o ortada dolanan zayıf eşkıya bağı­
rarak yere düştü, sonra kalktı, elindeki tüfeğiyle kendi yöresin­
de döndü. Az sonra da elindeki tüfek fırladı gitti. İnce Memed, 
Kasım, Temir hiç ses çıkarmadan ardı ardına ateş ediyor lardı. 
Neden sonradır ki oradan bir karşılık geldi. Sonra onlar da ateş 
etmeye başladılar. Kızlar oraya buraya koşuşuyorlar, kendileri­
ni taştan taşa atıyorlar, ilk kurşunda vurulmuş eşkıya yerde de­
belenip duruyordu. 
Memed, omuzu gözüken bir tanesini daha vurdu. Vurulan 
kişi ayağa kalkıp yokuştan aşağıya aldı yatır dı. Temir onu iki 
hacağından da biçti. Bir kişi daha tüfeğini bırakıp kaçmaya baş­
ladı. Temir onu da devirdi, arkasından da: 
"Seni kara dinini ... " diye sövd ü. 
"Teslim ol Sarıçiyan, teslim ol Abdik," diye Memed gür, et-
473