Köy Enstitüleri azıcık daha, bir on yıl daha kalsaydı, 
onların bekledikleri dağa kar yağacaktı. Halk, toptan oku­
muş olacaktı. Türk halkı ağaların emrinde Mısırlı köleler 
gibi çalışmay acaktı. Buna izin verirler mi? 
Ama, ne yaparsa yapsınlar , halkın uyanışının önüne 
geçemeyecekler. Gelen yenilik selinin önünde duramaya­
caklar. 
Bir umutsuzluk yeli ortalığı kasıp kavuruyor. 
Yobazlar, gericiler , tarihimizin hiçbir döneminde bu ka­
dar güçlenmediler. 1-Milliyetçilik kisvesine bürünmüşler. 
Daha birçoklarımız bu yobazları gerçek milliyetçilerle ka­
rıştırıyoruz. Hani, o Osmanlı çağında, Osmanlılı ğa karşı 
koyup da Osmanlılar , yobazlar tarafından öldürülenlerle ... 
Bu milliyetçilerle onların hiçbir ilişiği yok. Şimdi o eski 
milliyetçiler olsalardı , bunlar, onlara düşman olurlardı. 
Çünkü, o milliyetçi ler, bugün halkı sömürenlere karşı çı­
karlardı. 2-Bunlar yobaz ... Ya da çoğu yobazların kucağı­
na düşmüşler. 3-Yayın organlarının parasını, geçimlerini 
ağalar sağlıyor ... Yobazların, milliyetçi geçinenlerin, ağa­
ların bir araya gelip bir cephe kurmaları, bir umutsuzluk 
yelinin esmesine sebep oluyor. 
Ben diyorum ki, korkulmasın, dünyanın hiçbir yerin­
de, durum ne kadar umutsuz olursa olsun, ilericiler öyle 
uzun zaman gericilere yenik kalmazlar . Mustafa Kemal 
ortaya çıktığı zaman, durum umutsuzun umutsuzu y­
du, yenildi mi? İnsan, umutlu olsun diye bundan sağlam, 
bundan güzel örnek mi olur? 
Gericiler ne kadar birleşirlerse birleşsin ler, karşıların­
daki ilericiler daha güçlenecektir. 
Bugünkü, bu gelip geçici duruma bakıp umutsuzluğa 
düşmenin bir gereği yok. .. 
18 Şubat 1962 
40