Zavall ı Kelebek hiç sesini ç ıkarmad ı: Ne kadar hünerli, iddial ı veya arkas ı sağlam olursa olsun, birbirlerini 
nefretle k ıskand ıklar ı halde birbirlerini arayan bütün nakka şlar gibi, asl ında Cehennem'e gitmekten ve bu 
dünyada yapayaln ız kalmaktan ödü patl ıyordu. 
Fenerkap ı yolunda tuhaf ye şilimsi bir sar ı ışık vard ı yukar ıda, ama ay ışığı değildi. S ırf bu ışık yüzünden, 
geceleri servi a ğaçlan, kubbeler, ta ş duvarlar, ah şap evler ve yang ın yerlerinin olu şturduğu o şaşmaz İstanbul 
görüntüsünün yerini bir dü şman kalesinin verece ği bir yabanc ılık duygusu alm ıştı. Tepeye ç ıkarken tâ arkada, 
Beyaz ıt Camii'nin arkalar ına düşen bir yerdeki yang ını gördük. 
Kör karanl ıkta, bizim gibi surlara do ğru giden yar ısı un çuvallar ıyla dolu bir öküz arabas ıyla karşılaşınca iki 
akçe verip bindik. Kara'n ın yan ında resimleri vard ı, dikkatle oturdu. Uzan ıp yang ının ayd ınlatt ığı alçak bulutlan 
seyrederken mi ğferime ya ğmurun ilk damlas ı düştü. 
Uzun yolculuktan sonra, gece yar ısı zaten terkedilmi ş gibi duran mahallede metruk tekkeyi bulaca ğız diye 
bütün köpekleri ayakland ırdık. Taştan yap ılm ış birkaç evde bizim yüzümüzden yanan lambalar ın alevlerini 
gördüysek de vurdu ğumuz dördüncü kap ı ancak aç ıldı ve lambas ının ışığında bizi hortlak görmü ş gibi seyreden 
takkeli bir amca, h ızlanan ya ğmura burnunu hiç ç ıkarmadan metruk tekkeyi tarif etti, ama kötü cinler, ifritler ve 
hortlaklardan çekece ğimizi de zevkle ekledi. 
Tekkenin bahçesinde çürümü ş yaprak kokusu ve ya ğmura hiç ald ırmayan ma ğrur servi a ğaçlar ının sükûneti 
karşılad ı bizi: Önce tekke duvar ının ahşap kaplamalar ına, sonra da küçük bir pencere deli ğinin kepengine 
gözümü uydurup bak ınca bir kandil lambas ının ışığında namaz k ılan ya da bizim için namaz k ılma taklidi yapan 
birinin korkutucu gölgesini gördüm.