hiçbir canlı kalmamış, at, eşek, kurt, kuş, an, böcek, örümcek, 
yılan hepsi gölgeliklere, serinlere sığınmışlardı.
Soluk soluğa çınara geldi. Öyle bir yorulmuştu ki, ayakta 
kalamadı, çınarın kökünün dibine yığılıverdi. Uykusuzluktan 
da ölüyordu. Bitmişti. Başını çınarın köküne koydu. Göz ucuy­
la da gökten sağılıp gelen kartallara bakıyordu. Kartallara dal­
mışken uyudu. Tüfeğini sağ eliyle sıkı sıkıya kavramıştı.
Gökten kartallar indiler, yüzlerce sağıldılar. Dört bir yanı 
kartallann kanat şapırtıları aldı. Kara, boz, turuncuya çalan 
kartallar. Yaşlı, genç akbabalar. Akbabalar atın ölüsüne yaklaşa­
mıyorlar, uzaklarda duruyorlar, kartalların çekilip gitmesini 
bekliyorlardı.
Atın ölüsünün başmda bir kanat karmaşası, bir kartallar 
kaynaşması bir süre sürdü, kartallar atın ölüsünün üstünde üst 
üste bindiler, biribirlerinin üstüne yığılıştılar. Kanatlar savrul­
du. Durmadan gökten kartallar süzülüp iniyorlardı. Atın ölü­
süyle Ademin alfanda uyuduğu çınarın arası, çınarm alta, Ade­
min yanı yöresi kapkara, kanat çırpan kartala kesti.
Sonra kartallar ikindine doğru çekilmeye başladılar. Son 
kartal da atan ölüsünden bir damla koparacak et bulamayıp çe­
kildi gitti. Ortada bir baş, azıcık kuyruk kaldı. Azıcık da yele. 
Apak bir iskelet yığını kalmıştı attan.
Kartallann arkasmdan birkaç cılız köpek geldi. Atan iskele­
tini ortadan alıp sazlığın kuytusuna, bir söğüdün derinine çek­
tiler, orada rahat yalamaya başladüar.
Ademin üstüne gün geldi. Adem günün alfanda yandı kav­
ruldu. Çıpıldak tere battı. Sonra da uyandı. Uyandığında ilk 
olaraktan baktı ki, atm orada ne kartal var, ne bir şey... Atm ke­
mikleri nerede? Yalnız orada kemiklerin yerinde üç dört çok 
yaşh, kanatlan düşmüş akbaba dolaşıp duruyor. Bunun böyle 
olduğuna Adem sevindi. İçinden, anasını satayım öldürdüm 
yağız ata, dedi. Hem de kartallar yedi etini. Hem de kemiklerini 
köpekler aldı götürdü.
Atm olduğu yere vardı. Attan en küçük bir işaret bile kal­
mamışta. Toprakta, otların üstünde bir kan lekesi, bir yular, bel­
leme parçası bile kalmamış. Kartallar, köpekler hepsini sömür­
müşler. Böyle olacağım Adem iyi biliyordu.
172