Topal Ali kardaşım aaah! Ben bundan sonra da yaşayabilir mi­
yim acaba, aaah, aaaah, ah! Kadrini kıymetini bilmediğim öz 
bir kardaşım Topal Ali. Kusura kalma Ali Efendi kardaşım, in­
san küçük kardaşma böyle şakalar, küçücük şakalar yapmaz 
mı? Hani seni bir sınamak istedim. Adam kardaş dediği, can 
dediği, bir ömür boyu ırzını, namusunu, canını, malını teslim 
ettiği bir adamı sınamak istemez mi?" 
Dalmış gitmiş, salonda dört dönüyor, kendi kendine deli­
cesine mırıldanıyordu. Deli Fahri onun sözleri arasından yalnız 
Topal Ali, kardaşım Topal Ali sözlerini seçebiliyor du. 
Ayağa kalkıp: 
"Ağa," dedi, "hemen bir şeyler yapmalıyız . Onlar bir An­
karaya, Adanaya telgraf çekederse biz, hepimiz, sen, ben, Yüz­
başı, bütün kasaba yandı k." 
Hüsne Hatun odanın birinin kapısında durmuş, merakla 
M urtaza Ağaya bakıyor, yüzü solmuş gitmiş bekliyordu ya, ko­
casına bir şey soramıyo rdu. Bir ara onu gören Murtaza Ağa: 
"Yandık, yandık, felaket, büyük felaket. Ben arhk ölüyüm, 
eyvaaah, Topal Ali," diye ona koştu. Sorunu çarçabuk anlattı. 
"Topal Ali, Topal Ali kardaşımı buldur bana Hatun. Ben Bele­
diyeye gidiyorum. Adamlar çıkar kasabaya, daha buralardadır 
o. Yerdeyse de gökteyse de onu bana bulsunlar. Ne kadar 
adam bulursan, o kadar adam çıkar kasabaya, dağlara köylere, 
Ali kardaşımı, yılanın deliğine girmişse de, kuşun kanadının 
alhna saklanmışsa da bana bulsunlar. Ben onu sınadım. Adam 
kardaşını sınamaz mı?" 
Hüsne Hatun derinden içini çekti: 
"Aaah Ağa ah," dedi. "Aceleci Ağa. Senin bu acelen yok 
mu ... " 
"Sınadım. Kardaşımı sınadım ." 
"Bir daha Topal Alinin, öyle sanıyorum ki yüzünü göre­
mezsin ... " 
"Görürüm, görürüm," diye ceketini giyerek merdivenlere 
yürüdü Murtaza Ağa. "Ona tarlalar veririm kan pahası, çiftlik­
ler hediye ederim, o benim kardaşım değil mi, bana gücenmez . 
Hemen çıkar adamlan ... " 
Belediyeye geldiğinde Kaymakamı, Savcıyı, sorgu yargıcı-
177