Bekleme Ac ısı
161 bas ının pasl ı haline tak ılır, biraz oda yı toplar, bir kat a şağıdaki  
sokaktan geçenlerin ayak seslerini dikkatle dinler, bazan bir kad ın 
ayakkab ısının ökçelerinin kararl ı tıkırtısını onunkine benzetirdim. Ama  
ayak seslen hiç yava şlamadan geçer, giri ş kapıs ını onun gibi hafit bir  
gürültüyle kapatan ki şinin de apartmandan ç ıkan başka biri oldu ğunu 
acıyla anlard ım. 
Füsunun art ık o gün gelmeyece ğini yavaş yavaş kabul etti ğim o on-
on beş dakikay ı nas ıl geçirdiğ imi, en iyi burada sergiledi ğim saat, kibrit  
çöpleri ve desteleriyle anlatabilirim. Odalarda gezinerek, pencereden  
bakarak, bazan da bir kö şede hiç k ıpırdamadan ö ylece dikilip içimdeki  
acının dalgalan ışını dinlerdim. Apartman dairesindeki saatler  
tıkırdarken, akl ım sani yeler ve dakikalarla o ynayarak ac ım ı azaltma ya 
çal ışırd ı. Her zamanki bulu şma saatimize do ğru akan dakikalarda,  
içimde "bu gün, evet, şimdi geliyor" du ygusu bir bahar çiçe ği gibi 
kendiliğinden aç ıverirdi. O anlarda, vaktin daha çabuk geçmesini bir an  
önce güzelime kavu şabilmek için isterdim. Ama o beş  dakika hiç  
geçmezdi. Asl ında kendimi kand ırd ığım ı, vaktin geçmesini asl ında hiç  
istemedi ğimi, çünkü Füsunun belki gelme yeceğini de bir an aç ıkl ıkla 
düşünürdüm. Saat tam iki olunca, kavu şma saatimiz geldi di ye 
sevinmem mi gerekir, yoksa bundan sonra geçen her an Füsun'un  
gelme ihtimalini azalt ıyor di ye üzülmem mi gerekir ç ıkaramazd ım. 
İskeleden uzakla şan bir gemideki yolcu gibi, geçen her sani yenin beni  
arkada bırakt ığım sevgilimden asl ında uzakla ştırd ığını bildiğim için,  
geçen dakikalar ın o kadar çok olmad ığına kendimi inand ırma ya çal ışır, 
bu amaçla anlardan ve dakikalardan akl ımda küçük desteler yapard ım. 
Her saniyede her dakikada de ğil, ancak be ş dakikada bir üzül-
meliydim! Bu yöntemle beş  tek dakikan ın ac ısını son dakika ya kadar  
ertelemiş olurdum. İlk beş  dakikan ın geçtiğini inkâr etmek art ık 
imkâns ız olunca, yani geç kalma gerçek olunca, ac ı çivi gibi içime batar;  
can havliyle, Füsunun bulu şmalarım ıza hep be ş-on dakika geç geldiğini 
düşünür (bunun ne kadar do ğ-