Eğer Abdaloğlu Bayramın tan davulu imdatlarına yetişmesey- 
di.
Bir sabahtı, daha gün ışımamıştı ki kulaklarına köyün orta­
sından bir tan davulu sesi geldi. Davul ağır, güvenli, koygun 
koygun ötüyordu.
Davulcunun Abdaloğlu Bayram olduğunu hemen anladı­
lar. Zurnayı da oğlu Cümek çalıyordu. Onu da bildiler. Çünkü 
Torosta hiçbir Abdal böyle bir davul çalamazdı.
Abdaloğlu Bayram oğluyla birlikte davulu vur ediyor, yatı­
yor, kalkıyor, sıçrıyor, kükrüyor, çığlıklar atıyor, dolamyor, oy­
nuyordu. Kendini büyük bir coşkunluğa kaptırmış, bir sevinç 
kasırgası olmuş köyün ortasında uğunuyordu. Abdaloğlu Bay­
ram kendini bildi bileli böyle bir coşkunluk içine düşmemişti.
Kuşluk zamanıydı ki, köylüler teker teker alana geldiler. 
Tertemizdiler, yunmuş arınmışlar. En güzel bayramlık giyitleri­
ni giyinmişler.
Yaşlı kadınlar sütbeyaz başörtü, genç kızlarsa başlarma al 
vala bağlamışlardı. Alından, yeşilinden, morundan donanmış­
lardı. Hürü Ana bugün öylesine çiçek gibi olmuştu ki, bu kadar 
kalabalığın içinde bile seçiliyordu.
Geldiler, toplandılar, köyün alanına doldular. Alanda in­
sandan iğne atsan yere düşmezdi. Az sonra kalabalık da Bay­
ramla Cümekin oyunlarına katıldı. Köyün alamnda büyük bir 
sevinç uğuntusunda döndüler durdular, sonra da oynayarak 
çakırdikenliğe doğru çekildiler.
Bayramın davulunun sesini öteki Dikenlidüzü köylüleri 
de duymuş, oralarda da davullar dövülüyordu. Onlar da ça- 
kırdikenliğe doğru çekildiler. Beş köyün beşi de çekilip geldi­
ler, doğuda, çakırdikenliğin ucunda Alidağmın eteğinde bu­
luştular. Delikanlılar tırpanlarını çektiler çakırdikenlerini biç­
tiler, genç kızlar biçilmiş çakırdikenlerini topladılar büyük 
öbekler yığdılar. Bayram davuluyla bir öbeğin üstüne fırla­
yıp, köylülerin şimdiye kadar hiç görmedikleri bir oyuna 
başladı. Uzuyor, kısalıyor, dönüyor, ellerini kollarını kıvıra­
rak bir eski zaman oyunu oynuyordu. O oynarken, köylüler, 
onun bir işmarı üstüne altındaki öbeği tutuşturdular. Bayram 
bir süre de yalımların ortasında, yalımlara uyarak oynadı.
458