FAKİR BAYKURT
 
275
 
 
Giyinip, taranıp, karınlarını doyurmaları, inip köylülerin yanına 
gelmeleri öğleyi buldu. îvedi bilirkişileri seçtiler. En başta Abbas 
Kartal bilirkişi oldu. Sonra kardeşi Ali Kartal seçildi. Üçüncüyü 
bulmak biraz uzun sürdü.
 
«Kasabaya enip çıkmak yok mad
em, üçüncüye de Hörü ebe 
seçilsin!»' dedi Kır Abbas.
 
Demir bey:
 
«Valla çok devrimci bir iş olur ama...» dedi. «Kadındır, tarla tarla 
gezmesi yakışık almaz...»
 
Battal:
 
«Yok canım, neye yakışık almasın... Bizim köyümüz insan
-
 
lıklıdır. 
Hemi de tarlalarımız 
düz ayaktır. Kadınlarımızı dersen, taşa kayaya 
tırmanırlar. Eğer bir üçüncüsünün nüzümü varısa, Hörü ebe 
uygundur...» dedi.
 
Emin Sağlamer karşı koymasa Hörü ebe seçildi gittiydi:
 
«Hiçbir köyde kadın almadık. Boş verin kadını!» dedi.
 
Biri Kel Bektaş’ın adın
ı attı ortaya.
 
«Seçin seçin, onu seçin!..» dedi Kır Abbas. «Bir kadın 
bulunacağına, bir aykırı bulunsun içimizde, Kel Bektaş’ı seçin ...»
 
Kel Bektaş’ı seçtiler.
 
İki saat ara verildi öğle için.
 
Emin beyle Demir bey yemeğin üstüne bir saat kadar da 
«şekerlem
e» yaptılar. Uyuyup kalktıktan sonra yüzlerini, gözlerini 
yudular. Tâ ikindiye doğru ipleri, urganları alıp Tozak kırından 
başladılar.
 
Battal’ın evdeki konukluk üç gün sürdü. Üç gün yemelerini, 
içmelerini Battal ayarladı. Sonra birkaç komşu toplanıp geldi 
Battal’a: 
«Bu konuklar senin değil, köyün. Buna bir düzen bulalım. Yatmaları 
neyse, emme boğazları zor iş. Bişirip taşırmak bir Güley’in üstüne 
olamaz...» dediler.
 
Böyle durumlarda «konak» töreleri vardı. Her ev, sırayla, ya bir