dınlar, benimle ancak ciddi bir ilişkiyi düşünebiliyorlar.
Hemen benimle evlenmeyi geçiriyorlar akıllarından. Dahaaz ciddi bir görünüşüm olsaydı. Turgut, Kazanova’nın birresmi var mı yanında? Sen de hemen şiirler okuma kızlaraSelim. Geleceğim çok parlak, belki... Ondan değil canım.Sende doğuştan koca tipi var. Biliyorum; ne yapsam? Evlencanım. T urgutçuğum, aslında ne kadar öyle değilim bir bil-sen. Kızlara da öğret bunu. “Yazmak istiyordu.” Doğruldu.Yazmak mı? Nasıl? “Nasıl?” “Yazmak işte. Evde olmuyor-muş. Kahveye gidip, bir kenarda birşeyler karalıyormuş.Herkesin rahatça yaptığı işlerde, karşısına anlamsız güçlük-ler çıkıyordu. Bir arkadaşıyla birlikte ev tutmak istemiş. Kı-yamet kopmuş evde. Bunları anlatırken, göz ucuyla benisüzüyordu. Korkuyordu.” Kucaktan kucağa. Yalnız kalmak-tan da kalmamaktan da korkuyordu. “Bir hafta Burhan’dakaldı. Beni hiç aramadı. Durmadan içmişler. Sabahlara ka-dar. İnat yüzünden bıyığını kesmiş: özeniyorsun demişlerde. Sonunda hastalandı. Gururla: ‘İçkiyi bıraktım; gene debir hafta sarhoş dolaştım,’ diyordu. Kimse bu kadar uzunsüre sarhoş gezmemiştir.’” Anneler... anneler. Senin kaderinhep annelerle karşılaşmakmış demek Selim. Ben kadın isti-yordum T urgut. Kazanova’nın resmini getirdin mi? Estetikameliyatı olacağım. Peki, anlat bana; bu meseleleri nedenbu kadar büyütüyorsun gözünde? Beni sevmiyorlardı T ur-gut. Serseri arkadaşlarım varmış. Babam, yıllarca zengin birgelinin hayaliyle yaşadı. Şimdi annem de bir bar kızıyla ev-lenmemden korkuyor. Bana güvenmiyorlar. Evde kalmış birkızmışım gibi uğraşıyorlar benimle. “Misafir geldiği zamanodasına kaçıyormuş. Evlenme çağında bir kız gibi görüyor-larmış onu. Hepsini ilk gün bir solukta anlattı bana. Her-kesten kuşkulanıyordu. Evlenmekten bahsederken gözleri-min içine bakıyordu. Serseri arkadaşları bile ona bir kısmetarıyorlarmış. Burhan’a bir gün ‘Bir kız kardeşim olsaydı, se-
448