gün bu gün güzel şey, gündüz kurt-gece kurt olmuşlar, Fran­
keştaynların en korkuncu olmuşlar, ulumak için ay ışığını fi­
lan beklememişl er, ah ne olurdu bu sözlerimi anlasaydın! ca­
nım sen hiç tarih okumadın mı? tarihin tekerrür olduğunu fa­
lan hiç duymadın mı? bunlar adam olmaz albayım, bunlarla 
oyun oynamaya gelmez, ah albayım bir külhanhanım olsaydı, 
taklitleri var, erkeklerine eşek! diye sesleniyorlar, onlar da on­
lara aptal! diyorlar, bu kadınlardan hayır yok albayım, artık 
bakkal açılmışur, gidip biraz öteberi alayım, kendime bir çay 
pişireyim, Allah hepimizi korusun albayım, korkulardan kur­
tarsın, amin. 
Birdenbire kendimi bakkalda düşünemeyeceği m; önce 
gömleğime, pantalonuma uzandığımı ya da uzanabileceğimi 
düşünmeliyim. Hareketimi parçalara bölmeliyim. Bilge'yi dü­
şündüğün zaman bu yüksek metafizik dalgaya geliyor, ne ha­
ber? Hiç beğenmed im! Dalga ve metafizik ve ne haber hiç de 
iyi gitmiyor birlikte; çünkü öyle iyi olmuyor albayım. lşte in­
sanlar böyle albayım: Kimi metafizik der, kimi de ne haber? 
Sonra gidip aynı bakkaldan alışveriş ederler. Bazı şeyleri hiç­
bir zaman tam olarak anlayamayacağım. Bununla birlikte, 
bakkal kelimesini düşünmek için henüz erken; böyle acele 
bir kavram, giyinme hareketini bozguna uğratabilir. Acele et­
me. Her hareket için, gerekli en az zamandan yüzde yirmi 
fazlasını ayırırsan hata yapmazsın. Gömlek, pantalon, çorap, 
ayakkabı. Önce çorap. Hayır olmadı. Önce pijamalar çıkarıla­
caktı. Çünkü neden? Çünkü pijamalarını çıkarmadan çorabı­
nı giymeye başlayan bir insan, kendini giyinme eyleminin 
içinde bulduğu için, pijamalarını çıkarınca onları katlamadan 
yatağın üstüne fırlatır. Bunun zararı nedir? Bunun zararı şu­
dur: Bakkaldan dönünce katlanmamış pijamalarla karşılaşan 
yalnız bir insan, istemeden bir geriye dönüş yapar ve bu ara­
da hiç yaşamadığını düşünür. lşte mantık ve ruhbilim böyle 
birleştirilir albayım. Ah yalnızlık albayım! 
321