Yer Demir Gök Bakır 459 
sünler, Ağadan bir bacak, kan içinde bir kol, bir de daha kanayıp duran, kanı 
toza bulaşan göğsün yarısı. Öteki parçalan nerede? Mezara koymak için ara­
dılar, aradılar da bulamadılar. 
İşte bu, Çukurovada bir köyde, bütün Yalak köylüsünün önünde oldu. Son­
radan haber geldi ki Ağayı öldüren köylü kadınlara üçer ay gün vermişler. 
Bu olaydan sonra Adil bir daha köylere çıkmamıştı. Şimdi ansılıyordu bunu. 
Adil, Adil kardaşım? 
"Ulan, ulan, bunun, bunun için korkup da gelmemiş olmasın? Olur mu olur. 
Aradan çok uzun bir zaman geçti. Geçti ama, böylesi yüksek bir olaylan insanoğ­
lu unutamaz. Ve de hiçbir vakit aklından çıkaramaz." 
İki ay Çukurovada pamuk topladılar. İki ay Ağanın kan sızan, toz içindeki 
yarım göğsü gözlerinin önünden gitmedi. Ağanın, gözlerinin önünde böyle parça 
parça edilişini yıllarca unutamadılar. 
Vurgun Ahmet ne dedi, arkadaş dedi, senin ölümün Taşbaşın yüzünden ola­
cak, dedi. Divane sözü peygamber sözünden, ermiş sözünden daha makbul bir 
sözdür. Onun için önüne geçmek gerekir. Parçalanmamak gerekir. 
Bu gece ne alacaksa olacak. Başka hiçbir çaremiz yoktur. Hiç hiç yoktur. 
Kendini kandırma Sefer! Muhkem ol, korkma Sefer! Ya Taşbaş senin tatlıca ca­
nını alacak ya sen Taşbaşın canını alacaksın. İş bu kerteye geldi, dayandı. Bunun 
başkaca yolu yoktur, arkadaş. Ne olursa olsun, bu gece taarruz senin elinde. Adil 
de hiçbir zaman gelemeyece ğine göre, başka yolu yok. Allah kahretsin, peki bu 
titreme ne, bu yürek ezikliği ne7 
Ağanın kanı sızan yarım göğsünü görünce içi bulanmış, gözleri kararıp başı 
dönmüş, kulakları uğuldaınıştı. Şimdi de öyle oluyordu. Bir de üstüne üstlük öy­
le bir kusacağı geliyordu ki ... 
Kendini küçümsüyordu: "Ulan Sefer," diyordu. "Sana mı kaldı adam öldür­
mek? Üstelik de sen öldürmeyeceksin ya ... Ömer öldürecek. Eee, ne istiyorsun? 
Şu yüreğe bak, yüreğe! Yürek değil, Kürt pınarı ... Sallanıp durur." 
Vazgeçmeli bu işten. Vazgeçmeli ama Örnere nasıl söylemeli? Söylemesi ko­
lay. Bir ermişe el kalkmaz . El kaldıranın eli kurur. Ömer de zınk diye yerinde 
durur kalır. Kıpırdayamaz bile. 
Bu Taşbaş soyu gerçekten ermiş olmasın! Güldü. Ermiş olsaydı, onda azıcık 
etmişlik olsaydı, şu yedi yılda neler, neler yapmazdı ona! Taşbaş vicdansız, mer­
hametsiz bir kişidir. İnsanın gözünün yaşına bakmaz. 
Ya bugünlerde ermiş olmuşsa? Yok, yok, köpekler ermiş olur da, o olamaz. 
Hiç namaz kılmaz, üstelik de oruç tutmaz. Karılar gibi beddua etmekle adam er­
mişlik mertebesine ulaşabilir mi? 
Bu kadar akrabası var. Ölüsünün, kayboluşunun arkasını aramazlar mı? Aa­
ah, bu gece öldürmek zorunda olmasaydı onu. Bir hafta, bir haftacık vakti ol-