ıs 
Köy gelmiş Söğütlüye konmuş epeydir burada bekliyordu . Burası son konak­
tı. Çukurova toprağı aşağılarda, bir sis, bir güneş buğusu içinde ağaçları, hü­
yükleri, akarsularıyla uzayıp gidiyordu. 
Eskiden beri, sabahleyin erkenden kalkar Çukurovaya iner, doru tarlaya va­
rır, pamuğa girerlerdi. 
Günler gelip geçiyor, köylü sabırsızlanıyordu. Bu sıralar adam gelir de şu 
Çukurun üst başında çöker oturur muydu, elalem harıl harıl çalışırken? Her 
kafadan bir sestir yükseliyordu ama, Muhtarın aldırdığı yoktu. "Ha zırlasın­
lar, de zırlasınlar," diyordu. "Herhalde bizim de bir düşündüğümüz var." 
En sonunda Taşbaşoğlu dayanamadı, yanına Öksüz Duranı da alarak Muhta­
rın karşısına geçti. İlk sözü: 
"Bu böyle olmaz arkadaş!" oldu. "Sen bu köylüyü pamuk bittikten sonra Çu­
kurovaya indiremezsin. Yazık değil mi bize? Baksana çoluk çocuğumuzla ne 
hallere düştük yollarda sürüne sürüne. Baksana şu köylüye arkadaş!" 
Muhtar aşağıdan aldı. Yumuşaktı sesi. Umursamazdı, alaylıydı. 
"Arkadaş," dedi, "Taşbaşoğlu Memet Efendi, biz bu köyün Muhtarıyız Al­
lah sayesinde, hükümetimiz hem de partimiz sayesinde. Hem de akrabalarımız, 
köylümüz sayesinde. Köylümüzü canımızdan, anamızdan, avradımızdan çok 
düşünürüz. Bazı kendini bilmezlerin iğvaları yüzünden yoldan çıkmalarının da 
önüne geçeriz. Köylülerimizi onların canavar çırnaklarına kaptırmayız. Bunu 
böylece bilesiniz. 
"Burada neden bekletirim köylüyü, o benden sorulur. Onu ben bilirim. 
Sizler Koca Halil bunamı şıylan bir olursunu z, bana döngeleyi geç getirir, köy­
lü sizin yüzünüzden yola geç çıkar. Elin cümle köylüleri inerler Çukurovaya, 
girmedik pamuk tarlası bırakmazlar. Delice Bekir Ağa da köylüye pamuk tar­
lası bulacağım diye Çukurovada dört döner fıkara. Biz de mecburiyet tahtında 
bekleriz Söğütlüde. Siz de gelirsiniz, arkadaş diye söz ederekten karşımda ku­
barırsınız. Arkadaş, sen Taşbaşoğlu Memet Efendisin. Bu köyde akraban, arkan 
benden çok. Benim sülalemin çoğu da senin tarafında. O boyu devrilesi Uzun 
Ali gibi. Bak akrabasına hıyanetlik eden adamın halini gördünüz. Atı hastalanıp 
dağ yüzlerinde nasıl kaldı. Ben sülaleden Muhtarım. Ben sizin oyunuzia Muh­
tar olmadım arkadaş! Babamın babası da Muhtardı. Dedesi de. Muhtarlık bize 
haktan vergi. Şu Demikrası çıktı da hükümet sayesinde, sizin gibi akrabası çok­
lar bize padişah kesildi. Gelir karşımıza sual sorarsınız. Gelecek seçimden tezi 
yok, ben de bu köyün muhtarlığını kabul edemem. Benim sülalem ezelden beri