sizin..." Birden Cevdet Bey'in resmini gördü. "Cevdet Bey... Cevdet 
Bey'in hayatı!" diye mırıldandı. "Eşyalar, eşyalar, bir aile, ka­
labalık, neşe mutluluk!" Cevdet Bey Muhittin'e "Sakın ha! 
Dikkatli ol!" diyerek bakıyordu. Odadan çıktı. Tam aşağıya 
inecekti ki, birden meraka kapıldı. "Öteki odalarda ne var?" diye 
mırıldandı. Önüne ilk gelen kapıyı açtı. Burası Nermin ile Os­
man'ın odası olmalıydı... Pancurlar kapalı olduğu için içerisi 
öteki odalar gibi loştu. "Bir büyük yatak... Tüccarla karısı... Sabun 
ve parfüm kokusu... Kadifeler, koltuklar... Buralarda yaşıyorlar..." 
Her şeyi kırıp dökmek geliyordu içinden. Gülmek de istiyordu, 
ama bunu yapabilecek gibi değildi. Yatağın örtüsünü kaldırdı, 
yastığın altından Osman'ın pijamalarını çıkardı, açtı, baktı... 
Mavi beyaz çizgiliydi, ama yakalarından gene de bir zengin 
pijaması olduğu anlaşılıyordu... "Bir daha pijama giymem!" diye 
düşündü. Osman'ı pijamalarıyla ticaret düşünürken, ya da sabun 
kokan sesiyle Nermin ile konuşurken hayâl etmeye çalıştı. Sonra 
her şeyi yerli yerine koydu ve öteki taraftaki odaya girdi. "Cevdet 
Bey'in odası, yatağı!" Duvarda gene Cevdet Bey vardı, gene galiba 
"Aman dikkat!" diyerek bakıyordu. Muhittin yatağa burada 
yıllarca Cevdet Bey'in yattığını düşünerek baktı: "Cevdet Bey, 
Cevdet Bey!" diye mırıldandı. Bir bayram neşesi duyar gibi oldu. 
Sanki kapılar açılıyor, kapanıyor, bir yığın konuk geliyor, bir 
başka yığın dışarı çıkıyor, konuşuyor, gülüyor, fıkralar anlatıyor, 
yaşıyorlardı da Muhittin'e uzaktan sesleri dinlemek kalıyordu. 
"Sarhoşum!" diye düşündü. Odanın iyice karanlıkta kalan bir 
köşesinde bir dolap gördü, koşup aceleyle açtı. Bir yanında Nigân 
Hanimin elbiseleri asılıydı. Onlara ilgi duymadı. Öteki yanındaki 
çekmeceleri çekmeye başladı. Havlular, masa örtüleri, ipekli 
kumaşlar, birkaç porselen fincan... Birden başı döndü. "Bunları 
kullanıyorlar... Bunları kullanarak, hayata güveııeıek yaşıyuıiaı !" 
Yere düşmekten korkarak, "Şuracıkta biraz kestireyim bari!" 
diye düşündü ve yatağa kendini attı. "Birisi gelirse kalkarım! 
Gıyasettin Kağan'a gider, ötekiler urukçuluğu bıraktılar derim! 
Bana ne der? Yazılarınızı okuyorum! Yatak yumuşak... Saati 
duyuyorum! Mahir ve Haydar! Ayak sesleri duyuyor muyum? 
Şimdi zaten kalkıyorum. Kalkayım ki beni sarhoş sanmasınlar... 
Kalkayım ve Refik'e, iyiyim diyeyim... Geldi! Biraz yatmıştım 
500