ruz. O baldınçıplaklara da ne oluyor? Duydun mu sen, duydun 
mu hiç, İnce Memed ne olmuş?" 
"Allah belasını versin onun." 
"On iki yeşil donlu, on iki kır ata binip gelmişler. Onun 
ölüsünü bir yeşil ipekliye sarıp gene yeşil bir kır ata bindirmiş­
ler alıp gitmişler. Bütün bu işler olurken de candarmalar bakıp 
kalmışlar, ağızlannı bile açamamış, öyle lalüebkem olduklan 
yerden kıpırdayamayıp onları seyret mişler." 
"Yalan. O iş başka ... " 
"Biliyorum yalan, yalan ya ... İnce Memed Düldül dağındaki 
Kırk Ölmezlerin arasına götürülmüş. Çok değil, yakında, yalınkı­
lıçlı, yeşil donlu bin kişiyle zuhur edecek. .. Zuhur ve huruç ede­
cek, inecek Çukurovaya, bütün Çukurovayı ele geçirecek. Malı 
çok olandan alıp, malı olmayanlara verecekm iş. Zuhur ve huruç 
ettikten sonra Çukurovada, ve hem de koca Toroslarda kurt ile 
kuzu birlikte yayılacakmış. Herkes çalışacak, herkes eşit kazanıp, 
eşit yiyece kmiş. Kimsenin kimsede gözü kalmayacak mış. O İnce 
Memed zuhur ve de huruç edince değil insanın insanı en küçük 
bir biçimde incitmesi, en küçük bir biçimde de kimse kimsenin 
gönlünü bile kırmaya cakıriış. O, zuhur ve huruç edince insan de­
ğil insanı, yerdeki kanncayı bile incitmeyecekmiş ... O zuhur ... " 
"Yeter, sus allahaşkına, sus Hüsne Hatun, yalan, bütün 
bunlar külliyen yalan ... O Molla Duranın başının alhndan çıkı­
yor bütün bunlar. Ona uydur dedik ya, bu kadar da demedik 
Adam şimdiden İnce Memedi bir de ermiş ederse, yandık bit­
tik. Bir eşkıya yetmedi de, bir de biz ermişle mi uğraşacağız? 
Hay Allah belanı versin Molla Duran, vur dedik diye bu kadar 
da öldür demedik ! Durumumuzu biraz kurt aracak bir şey uy­
dur da halkın ağzına ver, dedik. Bakın hele şimdi. .. Biz ne söy­
ledik, o ne yapm ış!" 
"Doğru," dedi Hüsne Hatun. "Bütün bu söylediklerim 
doğru. On iki yeşil donlu, kır atlı, biribirinin hpkısı, hepsi de 
biribirinin bumundan düşmüş gibi, hepsi de İnce Memede ben­
ziyorlar . İnce Memede de ... İstersen çağır da bizimkilere sor, 
onlar gözleriyle görmüş ler. Bizimkiler niye yalan söylesinler, 
hem de sabaha karşı, ıhırcık karanlık yiter, tanyerleri ışırken ... 
Bir iyice görmüşler ." 
193