Hiç oralı olmadan : 
"Ne o, Hiday et?" dedi. "Canın bu kadar tatlı mı?" 
Sağından solundan kurşunlar vızir vızır geçiyordu. Bir kurşun sağ 
kulağını sıyırdı geçti. Sağ kulağı , sağ yüzü uyuştu. 
"Bey, in attan. Onlar Akyollular. Yolumuzu kestiler." 
Hidayet bir karaça lı kökünü siper almış, karşıya kur şunu ver edi­
yor, onlara göz açtırmıyor du. Hem attan insin diye Beye yalvarıyo r, 
h<:m eli maki ndi gipi işliyordu. 
Çarp ışma gün batımına kadar, ortalığa göz gözü görmez bir ka­
ranlık düşüneeye kadar sürdü. 
Çarp ışma durunca Derviş Bey : 
"Haydi, geriye dönelim Hidayet ," dedi. "Bu adam kudurm uş."