454 Yaşar Kemal -Dağın öte Yüzü 
Orada oturanlara, hepiniz çıkın diye Sefer bir işaret çaktı. Hepsinin yüzü 
asıktı. Ayağa istemeyerek kalktılar. Sanki bir yas evinden çıkıyorlardı. 
Sefer: 
"Yavrum Ali Ömer, sen kal," dedi. "Sen kal ki sana bir diyeceğim var." 
Ömer geriye döndü, ocağın yanına oturdu. Hep önüne bakıyordu. 
Sefer, daha kasabadan gelecek haberi bekliyordu. Adilden umudunu iyice 
kesmişti ya, gene de bekliyordu . Bu kadar gecikmelerinin bir sebebi olacak, di­
yordu. Belki Adil onlara, bir iki gün bekleyin de beraber gidelim demişti. Köy 
Yönetim Kurulu bir iyi muştu getirecek ama ne zaman? Bugün gelseler, iş ta­
mam. Yanna kalırsa, sanınam ki, artık. .. Kafesteki kuş uçmuş olacak. 
Gün kavuşuncaya kadar umutla bekledi. Fakat görünürlerde kimsecikler 
yoktu. Ne gelen vardı, ne giden ... 
Görelim doğan gün neyler, demişti. Neylerse güzel eyler, demişti. Hiç de gü­
zel eylememişti. Gün be gün, saat be saat, her şey her an kötüye gidiyordu. Her 
an, bu büyük savaşı Taşbaş kazanıyordu. 
Akşam olur, gün kavuşur kavuşmaz içine bir korku, büyük bir ölüm korkusu 
düştü. Taşbaş geeeki olup bitenden sonra, hele bundan sonra onu hiçbir zaman 
bağışlamay acaktı. Tatlı cancağızını alacaktı. Çukurovada köylüler, daha da çok 
kadınlar, onlara kötülük eden ağalan, hep bir araya gelip parça parça etmiyor­
lar mıydı? Parçalanan ağadan ortada en küçük bir parça bile, bir damla kan, bir 
tırnak bile kalmıyordu . Adamı un ufak ediyorlardı. Taşbaş bunu bilmez miydi? 
Duymamış mıydı? Öyle yaptırmak hoşuna gitmez miydi? Hoşuna gitmez de ne 
demeye ermiş olmaya kalkıyordu? 
Ötekiler gittikten sonra aralannda bir sessizlik oldu. Ömer zaten ağzını açıp 
da iki tek iki söz etmezdi. Sefer de konuşmadı. Kır İsmailin kızı getirdi akşam ye­
meği sofrasını önlerine açtı. Bir tek söz etmeden yemeği yediler bitirdiler. 
Yemeği yedikten sonra Sefer: 
"Ömerim," dedi, "iş başa düştü. Bunca yıl, harıl harıl Kabe ocağı gibi yanan 
Hıdır Kahya ocağı artık sönecek. Bu güzelim ocağa, bu cümle fakiriere kısmet 
saçan ocağa, bu şerefli, bu asil kanlı, bu Osmanlı paşalannın indiği ocağa in­
cir dikecekler. Bu ocağı söndürmek için uğraşmayan kalmadı. Bu köyde olsun, 
başka köylerden olsun, bu ocağı yıkmak için saldıranlar çok çok oldu. Evelal­
lah, bir de Hıdır Kahya ocağının senin gibi. yiğitleri sayesinde biz bu saldınların 
hepsini bir vuruşta def ettik. Bu Taşbaşoğluna gelince, sen bilirsin ki, tam yedi 
yıldır bizimle uğraşır. Zaten bu Taşbaş soyu oldum olası bizimle uğraşır. Yedi 
yıldır bu Taşbaşın saldınlarını tek başıma benaraf eyledim. Hıdır Kahya soyun­
dan, hiçbirinizden bir tek yardım istemedim şimdiye kadar. Çok şükür Hıdır 
Kahya soyundan da kötü adam çıkmadı. Bir kale gibi bu ocağın başında birleşip 
durur.