11 
Kasaba derin uykusunday dı. Topal şafağa karşı yatağından 
çıkh, giyindi kuşandı yola düştü . Kürt Rüstemin evinin yanın­
daki mezarlığa girerken ilk horozlar ötüyordu. 
"Ooooo, Rüstem, Kürt Rüstem ... " 
"Ha buradayım, kimdir ki o?" 
"Benim ben, ben Topal Ali." 
"Buyurmuş olsun Topal Ağa. Sen hoş gelmiş, safalar getir­
mişsin benim evime." 
Eve yakl aşmış Topal Aliye koştu, eline yapışb. "Sabah sa­
bah, bir iyi haber mi Topal Ağa." 
, "İyi, iyi," dedi Topal, eve yürüdü. 
Arkasından gelen Kürt Rüstem: 
"Bir kahve Topal Ağa, süt, çay ... Sen kahvalb bile yapmad ın." 
Büyük ağacın alhndaki tahta kanepelerin üstüne oturdular. 
Kürt Rüstemin kansı çoktan uyanmış, uçkurlarını tutarak alt 
yandaki dereye koşan çocuklanna çorba pişiriyordu . Topal Ali­
yi görünce ocağa bir de çaydanlık sürdü. Küçük bir tencerede 
de süt kaynahyordu. 
"Avrat, cezveyi de ... Sade olacak. Ağalar şekersiz içer, ben 
biliri m." 
Kahvalb gelinceye kadar havadan sudan konuştular. Kadm 
sofrayı önlerinden aldıktan sonradır ki Topal Ali ıkırup sıkına­
rak söze başladı: 
"Duydum ki Rüstem sen sana yakışmayacak bir iş yapmış­
sın. Bu sabah ben sana bunun için geldim." 
193