de ne ölüsünü, ne de dirisini bulabildim," diye haber getirmiş­
ti.
Safa Bey uyandığmdan bu yana hazırlıktaydı. Vayvay kö­
yüne bugün için, beklesinler geleceğim diye haber yollamıştı.
Bugün Zekeriyaya özenle pırıl pırıl boyattığı sarı çizmeleri­
ni, İstiklal Savaşı günlerinden kalma daha yepyeni haki zabit 
pantolonunu giyecekti. Yıllardır hiç takmadığı altm kordonunu 
takacak, başma da büyük, kara lenger şapkasını geçirecekti.
Giyindi kuşandı, bıyıklarını burdu, sapı fildişi nagant ta­
bancasını sol kasığmm üstüne astı, ince sırma işleme fişekliği 
de beline bağladı. Parmaklarına da iri altm yüzüklerini taktı. 
Köylü altına, silaha, bir de askere saygı duyardı. Bacağında as­
ker pantolonu, san çizmesinin koncuna sokulmuş gümüş sa­
vatlı kırbacı, İstiklal Madalyası, tabancası, kara şapkası, kordo­
nuyla göz kamaştırıcı bir heybet gibi baktı kendine aynada. Bu 
kılık yeteri kadar ürkütücüydü. Köylüler bu kılığın etkisinde 
kalırlar, saygı duyarlardı. Köylü milletinin hiçbir zaman aklı ol­
mamıştır. Akıl suni bir şeydir. Köylünün her zaman bakmaya 
gözü olmuştur. Yapabilse, Arif Saim Beyin duymayacağım bil­
se, baştan aşağı zabit elbisesi giyer, köylülerin karşısma öyle çı­
kardı. Şu Arif Saim de Çukurovamn başma bir bela kesilmişti 
ki ne bela.
Dursun Durmuşa asker giyiti giydirdi. Zekeriyanın da kü­
lot pantolonu hakiydi. Onunla birlikte Vayvaya gidecek on se­
kiz adamının her birisinde küçük de olsa askerliği ansıtan bir 
işaret vardı. Kiminin şapkasmda bir candarma yıldızı, kiminin 
bacağında bir tozluk, kiminde bir kasatura, kiminde bir palas­
ka, ceket, apolet...
Çalman atlarının yerine baba dostu Yağmur Bey ona on beş 
kadar güzel, dört beş yaşlarında at göndermiş, bir kuruş da pa­
ra istememişti. Yağmur Beyin gönderdiği atlar gerçekten çok 
güzel, soylu atlardı.
Ali Safa Bey atlara binmeden önce adamlarma son talimatı 
verdi:
"Ben köylüyle konuşurken hepiniz arkamda ayakta dura­
cak, gözlerinizi bir noktaya dikecek, sağ elinizi tüfeğinizin 
namlusunun ağzma koyacak, hiç kıpırdamayacaksınız," dedi.
369