176 
Buna karşılık, lzmir Seferibi sar doğumlu büyük şair Yorp 
go Sef eris'in 194 5p1951 arası günlüğü, sırtını binlerce yıllık 
kültüre dayamış derin bir şair-filozof un (zaten ikisi birbirin ­
den ayrılabilir mi?) gezdigi, dolaştığı yerler aracılıgı.yla dü­
şüncelerini aktardığı bir şölen. Ne mutlu ki bu yerler arasın­
da Türkiye de var. 
1950 yılında şöyle yazıyor: 
Hinterlandına göz kulak olmayan, daha doğrusu sırurlanna 
kayıtsız kalan bir anakent, giderek bir taşra k enti olur, son yol­
culuklanmda gördüğüm bu. 
Başka bir gözlemi ise şöyle: 
İzmir gölgesi ni yitirdi, İstanbul ise h§.lii koruyor. Çatısız 
Anadolu'da ödenen bir şey. Buradaki otel (Pera Palas) İstan ­
bul neyi gereksiniyorsa o; çökmek üzere olan eski lüksün kut­
sal emanetleri. 
Eski anay urdu için yazdığı cümleler de ilginç: 
Tanıdıkhk başlıyor yeniden. Senin toprağın bur ası ama yurdu­
nun bu çekiciliğinde daha biyolojik, daha ilkel bir şeyler de var. 
Açlık gibi, arzu gibi, ateşin buzla manyelize olması gibi bir şey. 
Yunan dilinin büyük şairi Istanbullu ve lskenderiyeli Ka­
vafis üzerine çok düşünüyor: 
Bütün dertleri karşı bizb in üyelerinin işini bozmak olan in­
sanla rın çığlıkları arasında terk etti bizi Kavafı s. Tükenmiş, 
beli bükülmüş, yaşl ı bir adamdı. İskenderiye'de görmeye alıştı­
ğı görünt üleri rnınldamp duran. Çok az kişi dinledi onu, daha 
azı da anladı anlaş ılmaz mınlt ıeını.