Hatçe: 
"Güzel teyzem," dedi, "bir tepeden bir gün doğsun yeter. 
Bir tek gün doğsun ... Başka istediğim yok." 
Iraz: 
"Sabre yle." 
Hatçe: 
"Dağbaşı," dedi. "Şu bizim de başımıza gelenler ... Düş için­
de dolanıyorum. Düş içinde. Bir türlü benim, ben olduğuma 
inanamıyorum. Memedin deMemed olduğuna ... " 
Boş kaldıklan günlerde, Memed bütün gün onlara nişan ta­
limi yaptırmışh. Irazın eli yatmış, iyice bir nişancı olmuştu. 
Hatçeyse bir türlü beceremiyor du. Tüfekten, kurşundan nefret 
ediyord u. Tüfeklere bakınca kusacağı geliyordu. 
"Şundan bir kurtulsa k. .. " 
Iraz: 
''Yeşil ekinler dizboyudur şimdi Çukur ovada. Başaklar çık­
h çıkacak. Kanncalar yuvalanndan dışarılara, yollara dökül­
müşlerdir şimdi. Güneşin alhna serilmişlerdir." 
Çukurova toprağı bu mevsim boydan boya güneş kokar. 
Irazın gözleri yaşardı. 
"Adacanın toprağı ... " dedi. "Şu af çıkmadan Memed öldür­
sün oğlumu öldüreni. Onu ben kendim elimlen öldürmeliyim ... 
Sonra gider Çukurovanın toprağına yerleşir iz. Adacadaki top­
rağımızı eker biçeriz. Rızanın babası o toprakla bizi gül gibi ge­
çindirir di." 
Hatçe: 
"Adacadaki toprak. .. " dedi . Gözlerini yumdu . 11 Adacada 
kayalıklarm arasında top top nergis biter, öyle mi?" 
Iraz: 
"Öyle." 
11 Adacadaki toprak bire kırk verir ... Bir yılda, ev kurar in­
san. İnersek zaten ev kuracak paramız da var." 
Iraz: 
''Tapusunu da Memedimizin üstüne çıkannz. Adacanın 
toprağı Memedimizin olur. Af çıkacak. Çıkınazsa da, biz başı­
mızı alıp, bilinmeyen bir yere gideriz. Şu Abdiden bir vazgeçi­
rebilsek Memedi. Şimdi gideriz . Adımızı değiştiririz. Bir gün 
404