değildir. Pek akıntıya kürek çekiyorsun uz... Acıyorum !.." 
demeye çalışıyorlardı. 
Bu kibrin en ciddi biçimi diğer ikisine kıyasla Sadri'de 
görülüyordu. O kendi delikanlılığına, yüz güzelliğine güve­
nerek Anjel'in gönlü kendisinde olduğuna kesinlikle inanı­
yordu. Hatta bu inançla Amca Bey'in o pişekarvari tavırları­
na dayanamayacak aralarındaki sessizliği bozdu ve dedi ki: 
-Anjel'i sevdiğinizi iftiharla itiraf eylediniz ama baka­
lım kız sizi seviyor mu? Onun da sizi sevdiği kendinizce 
kesin olmadıkça aşkınızı böyle gururla açığa vurmanız 
gülünç olmaktan başka bir işe yaramaz ... 
Amca alaycı bir tavırla: 
- O size düşmez. Onu ben bilirim. (Eliyle kalbini 
göstererek) Onu ancak burası bilir... Kişisel sırlarımı mı 
öğrenmek istiyorsunuz? Herkesin kalbinde bir aslan yatar ... 
Ben onu seviyorum dedim ya! İşte bu söz sizin için yeterli 
olmalı ... Öte tarafı sizin ne vazifeniz? .. 
Sadri yine bir kahkaba kopararak: 
-Kalbinizde yatan şeyi siz aslan zannediyorsunuz ama 
bana kalsa o aslan değil Van kedisi olmalı! 
Amca Bey büyük bir öfkeyle: 
-Ne vazifen be herif!.. Kalbirnde ne aslan yatıyor ne de 
Van kedisi ... Orada boylu boyuna Anjel'in kendisi yatıyor ... 
İşte ne yapacaksın bakalım? 
-Zavallı kız? Kalbinize pek boylu boyuna sığamaya­
cağı için sırtınızdaki cumbada yatmış olsa daha rahat eder 
sanırım. 
Amca Bey Sadri'nin boynuna atılacakmış gibi hareketler, , 
çeviklikler göstererek: 
-Bu sözlerinle kime hakaret ettiğini biliyor musun terbi­
yesiz? Karşında duran, ekmeğini yediğin çok değerli bir kişi­
nin biraderi, karının da amcasıdır ... Bu evdeki yerini, haddini 
bilmeyip de bu yolda hakaredere cüret edişin senin ne kadar 
nankör, alçak tabiatlı bir adam olduğunu gösteriyor. Sen bu 
evde karının sayesinde duruyorsun ... Bu aileyle nasıl bağlan­
tılı olduğunu unutup da bana, yani ev sahibinin, aile reisinin 
116