396 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
Hasanın yola düştüğünü gören çocuklar da odun yüklerinin yanına geldiler, 
yüklenip hemencecik yola düştüler. Bütün dertleri Hasana yetişrnek Koşaraktan 
yetiştiler. 
Veli, kuru, esmer, incecik bir çocuktu. Omuzları büzüktü . Her an, her şey­
den korkar bir hali vardı. Hasana yaklaştı: 
"Gördüm," dedi. "Amma da güzel şey. Işıktan gözleri vardı. Başı yıldır yıldır 
ediyor, balkıyor du. Öteki çocuklar gelince hemen görünmez oldu. Yaa, öyle oldu 
işte!" 
Hasan ona şöyle bir tepeden tımağa baktı, gülümser gibi yaptı, başını çevirdi. 
Veli buna alındı: 
"Ne kızıyarsun ulan eşşoğlu ," dedi. "inatçı Meryemcenin pis torunu. Baban 
da bir uzun ki, uzamış da, kavak gibi, ta göğe kadar gitmiş. Öyle de adam olur 
mu yani?" 
Hasan ayaklarım çabuklaştırd ı. İçgüdüsüyle seziyordu ki bu Veliyle şimdi ça­
tışsa tüm çocuklar başına çokuşup onu kemiklerini kırıncaya kadar dövecekler. 
Veli bunu bilmese ona zaten çatamazdı ki ... 
Arkasından ulaşan Veli korkuyla: 
"Kusura bakma arkadaş," dedi. "Taşın altındakini göremediğimi yüzüme vur-
dunsandım da ... Ben gördüm onu. Öyle değil mi?" 
Hasan ses çıkarmadı. 
Veli: 
"Sana bir şey soracağ ım," dedi. "Bu kasabadaki adam gelecek mi ki, dersin?" 
Hasan bir an durdu, yalım gibi gözlerini onun gözlerine dikti. Veli gözlerini 
kaçırdı. 
"Gelecek," diye öfkeyle söyledi. ''Gelecek. .. Bir gelecek ki, köye de ateş vere­
cek." 
Daha bir hızlı yürüdü. Sonra hemen durdu , kulak kabarttı. Köyden inanılmaz 
bir gürültü geliyordu. Sanki bütün köyü boğazlıyorlardı. Köy öylesine çığlık çığ­
lığaydı. 
Veli: 
"Adam geldi, Hasan," dedi. "Köyü tüm boğazlıyor." 
Bütün çocuklar bir ağızdan: 
"Geldi, geldi," dediler. Koyunlar gibi biribirierine sokuldular. Sonra yüklerini 
indirdiler, üstüne oturdular. 
Kulak kesilmişler, köyden gelen gürültüyü dinliyorlardı. 
Güneş batıdaki dağın ardına doğru eğilmiş ti. Dağ ışıltı içinde kalmıştı. lşıltı