Müslüm kayalara tutunarak aşağıya indi, ağaçların arasın­
dan, çalılarm içinden çıhrtı çıkarmadan yürüdü, yok oldu. 
Döndüğünde ay bahya iyicene yıkılmış gitmişti. 
"Geldiğimiz yöne, aşağı çekiliyorlar. Oradan aşağıdaki bü­
yük ana yola inecekler. Aralannda çok sivil var. Birisi tam 
önümden geçti. İstesem öldürürd üm." 
"Sivil mi?" 
"Sivil" dedi Sefil Ali. "Seni bizim köyün Ağası Mahmut 
Ağa üstüne almış ." 
"Mahmut Ağanın benimle ne alıp veremediği varmış ?" 
"Seni yakalamak, seni öldürmek herkes için bir şan ... Şimdi 
arhk şu ağaçlar bile sana düşman. Mahmut Ağayla adamlan 
olacak o siviller ." 
"Haydin öyleyse yollannı keselim ." 
Geldikleri koyağa indiler, son hızla inmeye başladılar. Bu­
lutlar ayın önünden akıp gitmişler, ortada testekerlek, koskoca­
man ay gökte yüzer gibi kalakalm ışh. Çok uzaklarda, göğün 
etekler inde de birkaç yıldız ipiliyordu. Yapraklarm üstlerindeki 
damlalar da pariayıp sönüyorla rdı. 
Koyağa inip de dirseği dönünce Memed: 
"Ayak sesleri geliyor, şu karşı yamaca, kayalığa siz, bu ya­
maca da Müslümle ben çıkalım, onlan aramıza, çapraz ateşe 
alalım. Sivillerin iğne ucu kadar bir yerlerini görürsek vuraca­
ğız. Herkes sivillere öldürmeye kurşun sıkacak. " 
Biraz sonra ilk candarmanın deredeki karartısını gördüler. 
Sefil Ali onun ayaklannın dibine bir tarak kurşunu boşalth. 
Candarma bağırarak geriye doğru aldı yatırdı. Ardından da, 
ormanın içinden kayalığa kurşunlar yağdı. Karşılıklı dövüş 
gün ışıyıncaya kadar sürdü. İnce Memed, Mahmut Ağayı arı­
yordu. Onu vurmak sevap olacak, bütün bu dağlar, aşağıdaki 
Çukurova bayram edecek, diye düşünüyordu. 
"Sen Mahmut Ağayı tanır mısın?" 
"Tanımaz olur muyum, köyümüzün Ağası ... " 
"Ben de yakından tanırım," dedi Şahan. "Benim de onunla 
bir geçmişim var." 
"Haydi öyleyse bitirelim şimdi şu adamın işini." 
Bulundukları yerden aşağılar tabak gibi gözüküyo rdu. 
580