58  
58. Katil Diyecekler Bana 
 
 
 
Beni Unutmu ştunuz, de ğil mi? Burada oldu ğumu bari sizden saklamayay ım art ık. Çünkü içimde gittikçe 
büyüyen bu sesle konu şmak benim için dayan ılmaz bir ihtiyaç. Bazen kendimi ç ok zorluyorum ve bu yüzden 
sesimdeki çatlak anla şılacak san ıyorum. Bazen kendimi iyice koyuv eriyorum, o zaman da öteki ki şiliğime işaret 
eden ve belki sizlerin farkedece ğiniz kelimeler dökülüyor a ğzımdan. Ellerimi titretiyor, aln ıma ter bas ıyor ve 
bunlar ın da yeni i şaretler oldu ğunu anl ıyorum hemen. 
Oysa ne kadar da mutluyum burada! Nakka ş kardeşlerimle oturup birbirimizi teselli ederek yirmi be ş yılın 
hat ıralar ım anarken dü şmanl ıklar değil, nakşetmenin güzellikleri ve ho şluklar ı geliyor akl ımıza. Dünyan ın 
sonunun geldi ği duygusuyla oturup, ya şlı gözlerle birbirimizi ok şayarak eski güzel günleri anmam ızda harem 
kad ınlar ına özgü bir şey de var. 
Bu benzetmeyi, Timurlu o ğullar ının tarihini yazarken Şirazl ı, Heratl ı eski üstatlar ın hikâyelerini de nakleden 
Kirmanl ı Ebu Said'den ald ım. Bundan yüz elli y ıl önce, Karakoyunlu hükümdar ı Cihan Şah, aralar ında savaşan 
Timur soyundan hanlar ın, şahlar ın küçük ordular ını ve memleketlerini yenip y ıkarak muzaffer Türkmen 
ordular ıyla bütün Acem ülkesini geçip Do ğu'ya gelmi ş, en son Timur'un o ğlu Şah Ruh'un torunu İbrahim'i 
Esterabad'da yenip Gurgan' ı alm ış ye ordular ım Herat kalesine do ğru sürmüştü. Kirmanl ı tarihçiye göre, yaln ız 
Acem ülkesine de ğil, Hindistan'dan Bizans'a, cihan ın yar ısına yar ım as ırdır hükmeden Timur soyunun yenilmez 
gücüne inen bu büyük darbe, öyle bir felaket ve y ıkım havas ı estirmişti ki, kuşatma alt ındaki Herat kalesi ana 
baba gününe dönmü ştü. Karakoyunlu Cihan Şah' ın, eline geçirdi ği kalelerdeki Timur soyundan herkesi 
acımas ızca öldürdü ğünü, şahlar ın, şehzadelerin haremlerindeki kad ınlar ı seçip ay ıklayarak kendi haremine 
katt ığını, nakkaşlar ı birbirlerinden kopar ıp, çoğunu kendi usta nakka şlar ına ac ımas ızca ç ırak verdiğini okuruna 
tuhaf bir zevkle hat ırlatan tarihçi Ebu Said, bu noktada hikâyesini, kale burçlar ında düşman ı püskürtmeye çal ışan 
Şah ve askerlerinden, nakka şhanede kalemler ve boyalar aras ında, kuşatman ın art ık çoktan belli olmu ş korkunç 
sonunu bekleyen nakka şlara çevirmi ş ve adlar ını tek tek sayd ığı ve bütün cihan ın tan ıdığım ve hiç 
unutmayaca ğını söylediği, bugün hepsi unutulmu ş nakkaşlar ın da, t ıpkı Şah' ın haremindeki kad ınlar gibi, 
birbirlerine sar ılıp ağlaşarak, eski güzel günleri anmaktan ba şka hiçbir şey yapamad ıklar ını yazm ıştı. 
Biz de, kederli harem kad ınlar ı gibi, eskiden Padi şah' ın bizlere daha içten bir sevgi gösterdi ğinden ve 
bayramlarda ona sundu ğumuz işlemeli renk renk kutu, ayna ve tabaklan, i şlenmiş devekuşu yumurtalar ını, 
kâğıttan kesip yapt ığımız işleri, tek yaprak resimleri, e ğlenceli murakkalar ı, oyun kâ ğıtlar ını ve kitaplar ı kabul 
ettikten sonra bizlere hediye etti ği kürklü kaftanlar ı, an ında verdi ği para dolu keseleri hat ırlad ık. O günlerin 
çal ışkan, cefakâr ve azla yetinir ihtiyar nakka şlar ı neredeydi şimdi? Nas ıl yapt ığımı görmesinler k ıskançl ığından 
ve d ışarı iş yapt ığım belli olmas ın telaşından kendilerini evlerine kapatmaz, her gün nakka şhaneye gelirlerdi. 
Bütün hayat ını resimlerdeki saray duvarlar ının ince işlemelerini, her birinin bir di ğerinden farkl ı olduğunu ancak 
uzun bir süre bakarsan anlayaca ğın servilerin yapraklar ını ve sahifenin bo ş yerlerini doldurarak yedi yaprakl ı 
bozk ır otlar ım çizmeye alçakgönüllülükle adam ış ihtiyar nakka şlar neredeydi? Allah' ın kimine yaln ızca hüner ve 
yetenek verirken, kimine de yaln ızca sab ır ve tevekkül vermesinin de bir hikmeti ve adaleti oldu ğunu kabul edip 
asla k ıskançl ık etmeyen vasat üstatlar neredeydiler? Kimi kambur ve sürekli gülümser, kimi hülyal ı ve sarho ş, 
kimi ele kimseyle, evlendiremedi ği k ızını bizlere kakalamaya' merakl ı bu amca üstatlar ı hat ırlad ıkça ç ırakl ık ve