İpek önde Ka arkada Zahide'nin ekmek kadayıfına ş urup döktüğ ü hoş kokulu 
mutfaktan ve soğ uk bir odadan geçip, arkada yarı karanlık bir odaya girdiler. 
"Burada yazabilir misin?" dedi İ pek, lambayı yaktı. 
Temiz bir oda, düzenli yapılmış  iki yatak gördü Ka. Kızkardeş -lerin komodin ve 
masa niyetine kullandığ ı bir sehpanın üzerindeki krem tüplerini, dudak 
boyalarını, küçük kolonya, bademyağ ı ve içki ş işelerinden oluş an iddiasız bir 
kolleksiyonu, kitapları, fermuarlı bir çantayla içi fırçalar, kalemler, nazar 
boncukları, kolye ve bileziklerle dolu bir İ sviçre çikolatası kutusunu gördü; 
buz tutmuş  camın kenarındaki yatağ a oturdu. 
"Burada yazabilirim," dedi. "Ama beni bırakıp gitme." 
"Niye?" "Bilmiyorum," dedi önce Ka. "Korkuyorum," dedi sonra. 
Çocukluğ unda amcasının isviçre'den getirdiğ i bir çikolata kutusunun tasviriyle 
başlayan şiirini bu sırada yazmaya baş ladı. Kutunun üzerinde Kars çayhanelerinin 
duvarlarında olduğ u gibi İ sviçre manzaraları vardı. Daha sonra Ka'nın Kars'ta 
kendisine "gelen" ş iirleri anlamak, sınıflandırmak ve bir düzene sokmak için 
127 ¦ Akşam Yemeğ inde aşk, ununmeK ve ınıınar uzeime ¦ 
tuttuğu notlara göre, ş iirdeki kutunun içinden lpek'in çocukluğ undan kaldığ ını 
iki gün sonra öğ reneceği bir oyuncak saat çıkmış tı ilk. Ka bu saatten yola 
çıkarak çocukluğ un zamanı ve hayatın zamanı üzerine birş eyler söylediğ ini 
düşünecekti... 
"Yanımdan ayrılmanı hiç istemiyorum," dedi Ka İ pek'e, "çünkü sana çok fena âş ık 
oldum." 
"Beni tanımıyorsun bile," dedi îpek. "İki türlü erkek vardır," dedi Ka eğ itici bir havayla. "Birincisi, âş ık olmadan 
önce kızın nasıl sandviç yediğ ini, saçlarını nasıl taradığ ını, hangi 
saçmalıkları dert edindiğ ini, babasına neden kızdığ ını, onun hakkında anlatılan 
diğer hikâye ve efsaneleri bilmelidir. İ kincisi ise, ki ben onlardanım, kız 
hakkında pek az ş ey bilmelidir ki âş ık olsun." 
"Yani bana hiç tanımadığ ın için mi âş ıksın? Gerçekten aş k mıdır sence bu?" 
"İnsanın her ş eyini vereceğ i aşk böyle olur," dedi Ka. 
"Nasıl sandviç yediğ imi ve kafayı nelere taktığ ımı gördükten sonra aş kın sona 
erecek." "Ama o zaman aramızdaki yakınlık derinleş erek vücutlarımızı saran bir istek, 
bizi birbirimize bağ layan mutluluk ve anılara dönüş ecek." 
"Kalkma otur yatağ ın kenarına," dedi İ pek. "Babamla aynı çatı altında kimseyle 
öpüşemem ben." Ka'nın öpüş lerine ilk baş ta karşı koymadı ama "Babam evdeyken 
hoşuma gitmiyor," dedi Ka'yı iterek. 
Ka bir kere daha zorlayarak ağ zından öptü onu ve yatağ ın kenarına oturdu. "Bir 
an önce evlenmemiz ve birlikte buradan kaçıp gitmemiz lazım. Frankfurt'ta ne kadar mutlu oluruz biliyor musun?" Bir sessizlik oldu. 
"Hiç tanımadığ ın halde bana nasıl âş ık oldun?" 
"Güzel olduğ un için... Seninle mutlu olacağ ımızı hayal ettiğ im için... Sana her 
şeyi utanmadan söyleyebildiğ im için. Durmadan seviş tiğimizi hayal ediyorum." 
"Almanya'da ne yapardın?" 
"Yazamadığ ım şiirlerle meş gul olurdum ve otuz bir çekerdim hep... Yalnızlık bir 
gurur sorunudur; kendi kokusunun içine 128 - Akşam remegınae aş k, urtunmek ve İ ntihar Üzerine ¦ 
mağrur bir ş ekilde gömülür insan. Gerçek ş airin sorusu hep aynıdır. Uzun bir 
süre mutlu olursa bayağ ı olur. Uzun bir süre mutsuz olursa da ş iirini diri 
tutacak gücü kendinde bulamaz... Mutlulukla gerçek ş iir çok kısa bir süre 
birlikte olur. Bir süre sonra ya mutluluk ş iiri ve ş airi bayağ ılaştırır ya da 
gerçek ş iir mutluluğ u bozar. Frankfurt'a dönüp mutsuz olmaktan artık çok 
korkuyorum." "İstanbul'da kalırsın," dedi İ pek. 
Ka dikkatle baktı. "İ stanbul'da mı yaş amak istiyorsun?" diye fısıldadı, lpek'in 
kendisinden bir ş ey istemesini çok istiyordu ş imdi. 
Kadın da sezdi bunu: "Hiçbir ş ey istemiyorum," dedi.