Kerestecilik yapan babası ölüyordu, nalbur dükkânını Cevdet 
Bey büyütüyordu, Anadolu'ya satışa başlıyordu, ağbisi yatakta 
can çekişiyor, küçük Ziya'yı kardeşine emanet ediyordu, Nigân 
Hanım ile evleniyordu, şeker getirtmek için İsmail Hakkı Paşa'yı 
ziyaret ediyordu, Nişantaşı'ndaki evde hep huzur olsun, Fransızca 
öğrenirken okuduğu kitaptaki aile gibi ailesi olsun istiyordu. 
Nigân Hanım bağırdı: "Bırak onu, bırak üstünü kirleteceksin!" 
Cemil çamurlu bir dal parçasını yere bıraktı. 
Cevdet Bey karısına: "Üşüyorum, dönelim!" diye mırıldandı. 
Nigân Hanım kocasına sokuldu. 
Dönüş yolunda görüntüler gene aklında at koşturdu. Cevdet 
Bey onlara hâkim olmaya kalkışmadı. Arada bir hayaleti düşündü. 
Ziya'ya biraz para vermeyi gene oğluna teklif etmeye karar verdi, 
ama Osman'ın razı olmayacağını da aklından geçirdi. Üşümemek 
için hareket etmeye, kollarını ovuşturmaya kalkıştı, ama hemen 
yoruldu. Teşvikiye durağının önündeyken geçen bir tramvaya 
binmeye karar verip caydı. Sonra yemeğin üzerine uyuyacağını 
aklından geçirdi. Kimse bir şey söylemiyordu. Torunlar da yo-
rulmuşlardı galiba: Dedeyle ninenin yanından ayrılmıyorlardı. 
Cevdet Bey öğle yemeğini düşünerek kendini avutmaya çalışı­
yordu. 
Teşvikiye Camii'nin önünden geçerlerken bir küçük leke 
gevşek düşünceler arasına damladı: "Bir daha bayram namazını 
kılabilecek miyim acaba?" Bu bayramda da caminin soğuk halıları 
üzerinde tir tir titremiş, ama acı çektiği ve buna huzur içinde 
katlandığı için mutluluk duymuştu. Lekenin başka düşüncelere 
de bulaşarak yayıldığını anlıyordu: "Acaba Refik'in çocuğunu 
görecek miyim?" Perihan'ın gebe olduğu iki ay önce açıklanmıştı. 
"Ya yazıhanenin Karaköy'e taşınışını?" Yazıhanenin taşınmasına 
karşı çıkması sonuç vermemiş, o da bunu benimser gözükmüştü. 
Karakolun önünden geçerlerken, "Bari şu hatıralarımı çabuk 
bitireyim!" diye düşündü. "Acaba arka bahçeye hatmi diksem, 
tutar mı? Hatmi, hatmi... Neydi? Lonicera capri... Ama o hanımeli 
değil mi? Althea officinalis!" 
Birden hırıltılı boğuk bir ses duyuldu: "Cevdet Bey!" 
Cevdet Bey döndü. "Vah, vah, Seyfi Paşa ne hale gelmiş!" diye 
düşündü. Abdülhamit'in Londra sefiriydi. Nigân'ın babası Şükrü 
18i