ona dokunan, onun için bir kötülük düşünen kişi çont olur, 
ocağı söner , zürriyeti tükenir , hanesinde baykuşlar öter. Bak 
yavrum, iyi ki döndün geldin ... " Artık sesini alçaltmış, coşkusu 
geçmişti, "Bak oğlum ... " Ona bir giz söyler gibi üstüne eğildi. 
"Beni dinle, ben iyi biliyorum, yerinden biliyorum, İnce Meme­
de hiçbir şey olmaz. Onda Kırkgöz Ocağının mührü var. Ana­
cık Sultanımız, ocağın mührünü, kılıcını, o kılıcı İnce Memed­
den başka kimse yerinden kaldıramıyormuş, İnce Memede ver­
miş. Bir de bin ayet yazılı gömleği vermiş ona. İşte bu yüzden 
İnce Memede hiçbir şey olam az. Şimdi o Akçasazın ortasından 
kuş olmuş uçmuş, yılan olmuş akmış, bulut olmuş Düldül da­
ğının doruğuna ağmış tır, ona hiçbir şey olmaz. Sen sağ salim 
gelmişsin çok şükür , elin ayağın çdnt olmadan. İnşallah koca 
Allah benim oğlumu da gönderir." 
Kadın içini dökmüş, epeyce yeynilmiş, kipkırmızı olmuş, 
ter içinde kalmış yüzü yavaş yavaş açılıyordu. 
Kadın Memedin gözlerini yaş içinde görünce çok üzüldü: 
"Kusuruma kalma oğul," diye özür diledi, "senin gönlünü 
kırdım. Ben batayım, ben böyleyim işte. İnsan hiç evine gelen 
tanrı konuğunu böyle karşılar mı, seni çok üzdüm oğlum. İyi 
ki, İnce Memedi kovalayanlara katılınadın da döndün geldin. 
Kusuruma kalma ." 
Memedin gözlerinden iki damla yaş, kucağına yatırdığı tü­
feğinin kundağına düştü . 
Kadın buna daha çok üzüldü, ne yapacağını, konuğun 
gönlünü nasıl alacağını bilemedi, dizlerine vurmaya başladı: 
"Vay, ben ne ettim, vay benim iki gözüm önüme aksın, vay 
ben yılancıklardan, vay ben yağlı kurşunlardan gideyim, insan 
hiçbir tanrı misafirine, bir konuğa benim ettiğimi eder mi?" 
Elini Memedin omuzuna koydu: 
"Konuk," dedi, "konuk, senin elini ayağını öpeyim, senin 
kesip attığın tımağına kurban olayım beni bağışla, kurban ola­
yım ağlama konuğ um." 
Memed konuşmak istiyor , durm adan da bir yumruk geli­
yor onun boğazını tıkıyor du. Kadın da ne yapacağım bilemi­
yor, onlann yöresinde özür dileyerek dönüp duruyor du. En so­
nunda kendini topariayan Memed: 
64