lim: "Aynı evde mi oturuyorsun Ergun?" Ergun aldırmadı: 
"Selim Bey öldükten sonra biraz oturduk. Selim Beyin öldü­
ğünü biliyorsu n, değil mi?" "Duymuştum," dedi zayıf bir ses­
le. "Cenazesinde bulunmak isterdim." "Bir yapıp satıcıyla an­
laştık ev için," dedi Ergun. "Bize iki kat vere cek." Peki Sev­
gi'ye ne bıraktı Selim Amca? Miskin ölü, ne olacak? O halde 
ne hakla bulunuyorsun bu zavallı kızın evinde Ergun? "Sev­
gi, Selim Amcayı çok severdi," dedi hırsla. Neden çekip git­
miyorsunuz? Bizi yalnız bırakın artık. "Sevgi, cenazeye gele­
medi." lyi yapmış. Demek, Sevgi'nin anlattığı ev yok aruk. 
Bir daha o sokaktan geçemem. "Büyük bir evde oturmak çok 
masra!lıdır," dedi Sevgi. Duygularını belli etmez, iyi kızdır. 
Sevgi'ye baktı, ne giymiş diye. Belki bir gün sorarlar bana: Bu 
tarihi günde Sevgi'nin üzerinde ne vardı? Yağmurlu bir gün­
dü; bir şala sannmıştı. Bilirsiniz Sevgi çok üşür. "Birden kay­
boldun," dedi Nursel Hanım. Bu da ne demek? "Bana hiç uğ­
ramadın." Doğru. Dizlerinize kapanarak, ben Sevgi'yi bırak­
tım Nursel Hanım. demeliydim; çok ıstırap çekiyorum. Ken­
dimi ele vermeliydim. Nursel Hanım, bütün bunların sebebi­
ni biliyorsunuz. Nursel Hanım, ben aslında sizi seviyorum. 
(Saçmalam a.) Bu yasak aşkı kalbime gömmek için buradan 
uzaklaşı yorum: Gemilere tayfa giriyorum. (Hiç de yapa­
mam.) Şimdi oturun da beni maskara edin bakalım. Albayım, 
size ihanet ediyorum. Çünkü Nursel Hanımı seviyorum. Ba­
cakları da fena sayılmaz. Kendine gel. 
"Bu kadar zaman ne yaptın?" dedi Nursel Hanım. Seni dü­
şündüm; başka işim kalmamıştı da. "Yazmak istiyordu m," 
dedi. "Kafamda bazı oyunlar vardı." "Biz bu hafta Gogol'un 
bir piyesini seyrettik," diye gülümsedi Nursel Hanım. "Çok 
güzel oynuyorlar dı." Oyunun güzel oynandığı, gülümseme­
nizden belli oluyor Nursel Hanımcığım; hemen kulise koşup 
sanatçıları tebrik etmiş bir insanın mutlu görünümü içindesi­
niz. Daha kendinize gelemem işsinizdir. Hepinizi kovacağım 
403