deceksin gitmeye, anana haber versene. Usandın Abdi namus­
suzunun elinden. Anana haber ver, ondan sonra nereye kaçar­
. san kaç!" 
Abdi lafını duyunca Memed, Hösüğün ellerine sarı ldı: 
"Nolursun Hösük Emmi," dedi, "benim Süleyman Emıni­
ye çoban olduğumu kimseye söyleme. Nolursun yani . Abdi 
Ağa duyarsa beni alır götür ür. Beni döve döve öldürür." 
"Sana hiç kimse bir şey yapamaz," dedi. "Deli! Adam ana­
sına haber vermez mi? Fıkara senin derdinden ölüyordu az da­
ha ... " 
Hösük, sonra birdenbire lafı yanda bırakh. Kalkh, Memede 
bakmadan ekine gitti. Biçmeye başladı. Çabuk biçiyor du. Ora­
ğın hışırtısı Memede kadar geliyor du. 
Hösük başını bir defa bile kaldırmadan biçiyord u. Bazı ba­
zı beli ağrıyınca doğruluyor , ellerini beline dayıyor , uzaklara 
bakıyor, gene biçmeye koyuluyord u. Memedi çoktan unutmuş­
tu. Memed de ekinin kıyısında durmuş, kımıldamadan, dimdik 
dikilmiş, ona bakıyor du. 
Gün yıkıldı gitti. Gölge ler, upuzun uzadı. 
Memed, güneşe şöyle bir göz ath. Gün kızanyor du. Ova­
daki otlar yan pırıltılı, yan gölgeli. Otlar ipil ipil ediyor. 
Memedin ayaklan Hösüğe doğru sürüklendi. O aynı hızla 
biçmeye hala devam ediyor du. Karşısında durdu. Yüreği küt 
küt alıyor du. Hösük, Memedin çıkardığı hışırhyı duyunca doğ­
ruldu. Terden kapkara görünüyordu bu akşam vaktinde. Göz 
göze geldiler. Hösük yorgun, Memedin ta gözlerinin içine bak­
h. Canevine bakh. Memed, gözlerini indirdi. Gözleri yerde Hö­
süğe doğru bir iki adım ath. Ellerini tuttu: 
"Allahıru, Peygamberini seversen Hösük Emmi," dedi, 
"anama, kimseye söyleme, beni gördüğünü ." 
Eli, atarcasma bırakh, arkasına bakmadan koştu. 
Gün batmışh ki, Kınalıtepeye geldi. Ter içindeydi. Neden­
se, bir an seviniyor, arkasından yüreği karanveriyor du. Bir se­
viniyor , arkasından ... Çarpışma . Kınalının tepesine çıkh. Sırhn 
dibindeki küçük tarlanın oraya gözünü dikti. Tarlanın ortasın­
da küçücük bir kıpırh fark ediliyor du. 
Hösük, köye girdiğinde, önüne gelene, ehemmiyetli bir sır 
44