George Sandı bitirdi. Ben Anatole France okuyorum. Divrik! 
Trenden indim. Düdükler çaldı, hemen bindim. Bu dağları 
gördükçe heyecanlanıyorum. Perihan'la konuşuyoruz. Gene: 
"Ne yazıyorsunuz?" diyor. Saat onbir... Tünellere girip çıkıyoruz... 
Oniki... Yaklaşıyoruz... Kemah'la durduk. Tepede kale. Uzakta 
o kümbet gibi şey! Alp'e en fazla yarım saat var. Dışarı çıktım, 
geldim. Koridorda okuduğum hep aynı duyuru: Vagonlar dahiline 
tükürmeyiniz. Tren kalktı. Toplanıyoruz... Neşeliyiz. 
Akşam: Şimdi ne yazayım? Ömer'i gördüm... "Keşke gelme-
seydik!" diye düşünüyoruz Perihan ile. Anlatmaya nereden 
başlamalı? Jeneratör çalışmıyor. Gaz lambası yanan soğuk bir 
odadayız, üşüyoruz. 
Alp'te trenden indik, hafif karlı, çamurlu yolda onbeş dakika 
yürüdük. U köşke önceden gelmiştim zaten. Önce Hacı'yı gördük, 
şaşırdı. Ömer'i çağırdı, bizi içeri aldı... Ömer içinde kocaman 
bir soba yanan geniş bir odada bir satranç sorunu çözüyordu. 
Bizi görünce afalladı. Mektubumuzu almamış. Şundan bundan 
konuştuk... Oturduk... Ona Muhittin'in mektup olayını anlattım. 
İstanbul'da ne yaptığımı, taşındığımızı, her şeyi anlattım. O da 
burada hiçbir şey yapmadığını, arada bir Erzincan'a gittiğini, 
poker oynadığını söyledi. Kendi kendine satranç oynuyormuş, 
istasyon memurlarıyla tavla oynuyormuş... Laf bitti. Bize odayı 
hazırlattı. Eşyalarımızı yerleştirdik, aşağı indik. Ee, ne yapacağız? 
Bir sessizlik, bir soğukluk oldu... Okul yıllarından, hatıralardan 
sözetmeye başladık. Ömer dönüp dönüp Perihan'a anlatıyor. 
Yıllar sonra tesadüfen yanyana gelen, birlikte birkaç saat geçirmek 
zorunda kalan eski okul arkadaşları gibiyiz. Şu ne yapıyor, bu 
ne yapıyor konuştuk. Hacı yemek koydu önümüze, yedik. Yarım 
saat önce de buraya çıktık... "Ne diye geldik buraya?" 
2 Kasım 
Tren ile Kemah'a gititk, gezdik. Herkes bize, Perihan'a bakıyor. 
Peşimize çocuklar takıldı. Arkamızda onlar, Kale'ye çıktık. Kapısı 
kapalı. Bir çocuk taşlar arasından bir delik gösterdi, ama oradan 
Perihan giremeyeceği için döndük... Merdivenlerden, sokaklardan 
istasyona iniyoruz. Herkes dükkânının, evinin önünde durmuş 
524