gösterdi. "Ben de ... Bana tüfek vermezseniz, ben de burada ka­
lırım . Ben bir çoban çocuğum, kimse bana bir şey yapmaz." 
Ferhat Hoca duvarların dibine sinerek Kuzgun Velinin ölü· 
süne kadar gitti. Müslümün bu tüfeğe göz koyduğunu anla­
mıştı. Eşkıyanın üstündeki bütün silahları, kurşunları, bir de 
onun kuburunu aldı geldi, "Al," dedi çoban Müslüme verdi. 
Çoban Müslüm, elleri ayakları biribirine dolanarak silahları ku­
şandı. 
"Memed, sen de bu kuburu al... Ağzına kadar altın dolu. 
Sana bir gün para gerekebilir ." 
Memed hiçbir söze varmadan, gümüş savatlı, çok güzel bir 
deriden işlenmiş, gül, ceren, at başı kabartmalı kuburu aldı be­
line bağladı . Kubur çok ağırdı ve ancak altın bu kadar ağır ola­
bilir di. 
Ferhat Hoca, "Ben gidiyorum, adamlar bizimkileri çok sı­
kıştırıyorlar. Böyle giderse akşama kadar dayanamayacağız," 
dedi, yanındaki iki kişiyle köyün sol yanına, uçurumun öteki 
ucundaki kayalığa kaydı. 
"Hoca orayı tutarsa bir gün de, iki gün de dövüşür, karşı­
sında bir ordu da olsa." 
Az ilerde durmuş kalmış Kuzgun Velinin kısa boylu çetesi 
hiçbir söze varmıyordu. 
"Senin adın ne?" diye onun varlığının farkına varan Me-
med sordu. 
"Şahan." 
"inebilir miyiz dersin buradan aşağıya parçalanma dan?" 
"İneriz ." 
"Öyleyse Müslüm, düş önümüze ." 
Müslümün yüzü kipkırmızı olmuş, suratı asılmıştı . Olağa­
nüstü bir işe hazırlanmış insanların temkinin deydi. Yönünü 
gündoğuya döndürdü, uçurumun kıyısındaki uzun, hendek gi­
bi bir çukura indi. Çukurun içini keven dikenleri, çalılar, kuru­
muş otlar ağzına kadar doldurmuştu. Memedie Şahan da onu 
izlediler. Müslüm, kiminde göbeğe kadar suya batıyor, ama 
hendekten çıkıp da dışarda yürümeyi nedense düşünmüyordu, 
ateş etkisinin dışına çıktıkları halde. İster istemez Memedie Şa­
han da, bir şey söylemeden onun arkasından gidiyorlardı. 
575