yazdığın gibi, içinden geldiği gibi oynamanı bekliyoru z. Biz de 
artık aramızdan iyi oyuncular çıkarmak istiyoruz. Bunun dı­
şında küçük sıkıntılar, sobanın tütmesi, pencerelere hamurla 
yapıştırdığımız gazete kağıtlannın orasından burasından yırtıl­
ması ve küçük üşütmeler aslında üzerinde durulacak kötülük­
ler değildir. Üzerinde durulacak asıl mesele, askerin generalle 
konuşmasıdır. Sen bu işin sonunu getirebilirsen bize güzel 
duygularla süslenmiş konuşmalar yazarsın , merak edilecek bir 
sıkıntımız kalmaz. Gözümüzün yaşı. .. " 
Nurhayat Hanım telaşlandı; "Hani ağlamaktan söz açmaya­
caktın," diye yakındı. Hikmet, gözlerini dul kadına dikerek 
gülümsedi: "Artık bir mektubu da senin istediğin gibi yazma­
sını bilemeyecek miyiz Nurhayat Hanım? Sen merak etme; 
sonu iyi biliyor." Kağıda baktı: 
"Sen meramını bize teslim et. Bu ruh, bu tende oldukça, 
serüvenine uygun bir kıssa yakıştırınz elbette. Nerede olursa 
olsun, bir insanın üstüne bu kadar yaşantı yığılsın da, bir 
başkası onlardan bir şey çıkarmasın, mümkün mü?" 
Nurhayat Hanım, "Anlamıyorum kardeş," diye sızlandı. 
"Üzülme. Evimizin önünden aynı çamur geçiyor. Aynı gü­
neş, çamurumuzu toz ediyor. Bak dinle: 
Gözümüzün yaşı, tüten sobamızın dumanındandır. Sen bir 
yolunu bulursan, güneşli bir günde bir resmini çektir, bize 
gönder. Radyonun üzerine koyarız, çocukların yetişemeyeceği 
bir yere. Resmi tanıdıklara gösterir, seni anlatırız. Hikmet ağa­
beyine göre, insan kendini anlatmaktan bıkıyon nuş. Şimdi sa­
na bizi anlatacak: Akşam vakti, sobanın üstünde ısıttığımız 
tenceredeki yemeğimizi yedikten sonra, radyonun önüne ku­
ruluyoruz. Hikmet Ağabeyin geliyor. Bakkal Rıza Bey geliyor. 
Kansını da birlikte getiriyor. Ajans dinliyoruz. Senin bulun­
duğun yerdeki havalardan bile haberimiz var. Bakkal Rıza, kü­
çük bir kesekağıdında, bir pişirimlik kahve getiriyor. Şekeri 
Hikmet Ağabeyin temin ediyor. Cezve ve fincanlar da benden. 
56