Nisan
159ştlahilir' korkusuyla kullanmak istemezler. Benim için kötü olan sev
ise. tabii e şyan ın kendisine değ il, markas ına önem vermek tir. Kendi  
duyguları na değil de, ba şkaların ın ne di yeceğine önem veren insanlar
vard ır ya hani... (.Bir an bana bakt ı.) Bu ak şam ı villana bu çanta ile
hat ırlayacağ ım. Çok tebrik ediyorum, unutulmaz bir geceydi.'1 Ayağa 
kalkt ı, ikimizin de elini s ıkarken bizi yanaklar ım ızdan öptü güzelim.
Tam giderken gözü yan masa ya yaklaşan Zaim'e ili şti ve Sibel'e döndü.
'Zaim Bey ile ni şanl ınız çok iyi arkada şlar, değil mi?" diye sordu. 
"Evet, öyleler," dedi Sibel. Füsun babas ının koluna girip giderken,  
Sibel "Niye sordu bana bunu?" dedi, ama Füsun'u küçümser bir hali  
yoktu, ona kar şı aşırı bir sevgi hatta heyecan duyuyordu bile 
denebilirdi. 
Annesi \e babas ı aras ında ağ ır ağır yürüyüp giderken, Füsun'un  
arkas ından aşkla ve hayranl ıkla bakt ım. 
Zaim bizim masa ya, benim yan ıma oturdu: "Arkadaki senin şirket  
masas ında, bütün gece Sibel'le senin şakan ız yap ılm ış," dedi.  
"Arkadaşın olarak uyar ıyorum." 
"Yapma yahu, ne ş akas ıymış  bu?" 
"Kenan, Füsuna anlatm ış. O da bana anlatt ı... Kalbi k ırıkt ı Füsun'un,  
Çünkü Satsat'ta herkes, her ak şam orada Sibel'le bulu şup herkes  
gittikten sonra patron odas ındaki divan ın üzerinde sevi ştiğinizi  
biliyormu ş... Sakalar da bunun üzerineymi ş." 
"Ne oldu gene?" dedi bize dönen Sibel. "Keyfini gene kaç ıran ne?" 
 
 
25. BEKLEME ACISI 
 
Bütün gece uyuyamad ım. Füsun'u kaybetmekten korkuyordum.  
Asl ında son haftalarda Sibel'le Satsat'ta iyice seyrek bulu şuyorduk, ama  
bu ayrınt ının hiçbir k ıymeti yoktu art ık. Sabaha do ğru biraz  
uyuyakalm ışım. Uyanır uyanmaz t ıraş olup so-