Sabahleyin erken uyanan Arif Saim Bey epeyce değişmişti. 
Kahvalbda Taşkın Halil Beyle birkaç sözcük bile konuştu. On­
lar kahvalhlannı bitirmişlerdi ki Kaymakamın evinde kalan Va­
liyle, Yüzbaşının evinde kalan Alay Komutanı geldiler. Onların 
ardından da kasaba ileri gelenleri sökün eylediler. Onlar içeri 
girip, düğmelerini gösterişle ilikleyerek yerlerine geçtikten son­
ra Arif Saim Bey hastonunu sertçe üç kere taban tahtasına tak, 
tak, tak, diye vurdu, şahin gözlerini onların üzerinde teker te­
ker, delici bakışlada dolaşbrdıktan sonra dingin bir sesle: 
"Ark adaşlar , benim çiftliğimi niçin basbrdınız eşkıyalara, 
benim kahyam, canım kadar sevdiğim Hacı Ali Çavuşu niçin 
öldürttünüz, büyük Paşamızın bana yadigan olan saah niçin 
çaldırdınız, bana lütfen söyleyin ." 
Şahin gözlerini gene, herkesin gözlerinin içine içine dike­
rek, üstlerinde gezdir di. Herkes, Vali, Alay Komutanı bile taş 
kesilm işlerdi. 
"Bunu benim yutacağıını mı sandınız, hanginiz akıl etti be­
nim çiftliğimi soydurmayı? Bu adamı, ne yapıp yapıp bulaca­
ğım ve onunla yekeyek kozumu pay edeceğim. Allah ya ona 
verir ya da bana." 
"Senin çifttiğini basmacak kadar alçalmış bir adam bu ka­
sahadan olamaz," diye onun sözünü kesti Molla Duran Efendi 
büyük bir yüreklilikle . 
"Sen sus sahtekar Molla Duran. Senin aklın her bir sahte­
karlığa erer de bu kasabad akiletin alçaklıklanna aklın ermez. 
Bu dünya dünya oldu olalı, bu kasabadaki kadar alçak bir in­
san soyunu bir arada görmemiştir. Sen sus, senin bile bu kadar 
ikiyüzlülüğe aklın ermez. Bunlar o kadar ikiyü zlüdürler ki se­
nin gibi bin yüzlü bir adam bile bunların çırağı olamaz ." Arif 
Saim yummuş gözünü, açmışh ağzmı, diline ne kadar küfür, ne 
kadar aşağılayıcı söz geliyorsa esirgemeden söylüyor , ötekiler­
se başlarını önlerine eğmişle r, büzüldükçe büzülüyor , kaçacak 
delik anyorlard ı. 
Arif Saim Bey acı acı gülerek: 
"Şimdi bakın, benim çiftliğiiDi basma kahramanlığım içi­
nizden kim düşüne bilir , ben size söyleyim, benim yakın arka­
daşım, Zülf ü." 
403