rann 
248 KADERİN CİLVESİ 
fetler ve masraflarla pişirilebileceğini anlatır. Bu garip suale 
maruz kalan misafir, vereceği kesin red cevabı ile ev sahibini 
bu ikram külfetinden,kurtarmış olur. Bunun için kahveyi kesin­
likle reddettim. 
Kadın dışarı çıktı. Sekiz on dakika sonra kendinden bir­
kaç yaş küçük olduğu anlaşılan yeldirmeli, başörtülü bir ha­
nımla geldi. ^ 
İkimizi birbirimize göstererek: 
— Aradığımız Şemi Efendinin vekili Salâh Efendi ve kız 
kardeşim Ratiba Hanım.. 
Böyle söyleyerek bizi birbirimizle tanıştırdı-. Bu güdük iki 
adla biz de birbirimizi tanımış olduk. 
Bana müracaatının sebebi bu kadın mıydı? Ben onun yü­
zünde satılığa çıkarılacak bir mal çeşnisi göremedim. İçinde 
kavrulduğu geçim sıkıntısının ve çok zor geçtiği anlaşılan yıl­
ların yüzünde derin izleri okunan pek hazin bir kadın. Bu 
hüzünde bilmem nasıl bir soyluluk var? Istırabın heykelini yap­
mak gerekse bundan daha uygun bir model düşünemem. 
Uç kişi biraz birbirimize bakıştık. Aramızda derin bir ya­
bancılık vardı. Bir facianın kapısında gibiydik. Açılacak acıklı 
bir simli perdesini hangi ucundan kaldıracaklarım kadınlar bil­
miyorlar ve buna cesaret gösteremediklerim anlatır kararsızlık­
larla eziliyorlardı. 
Kâbusa tutulmuş gibi dillerimizde bir ağırlık vardı. 
Besbelli bir söz olsun diye benimle gelen kadın birdenbire: 
— Benim adım Rasime'dir, dedi. 
Bu ne mükâfatlandırılacak ne de tebrik edilecek bir şeydi. 
Susmakla karşılık verdim. 
Aşağıdaki odadan pek kart/pürüzlü bir sesin ciğerlerini 
kazıya kazıya gırtlağının inatçı balgamlarını temizlemeğe uğ­
raştığı işitildi. 
Rasime Hanım facianın başlangıcında olduğumuzu anlatır 
bir hüzünle:. 
—• Babamız, dedi. 
. Ratibe Hanım sadece içini çekti, ihtiyarın öksürüğü sözün 
açılmasına sebep oldu. 
• Rasime Hanım: — Zavallı babamız, ikinci çocukluk döne-