her şeyi kırıp dökmek istiyorum! Ben bir efendi olmak istiyorum. 
Üstelik o Kerim Bey'den çok daha... daha akıllı ve bir efendi." 
Gene işçi barakalarına doğru baktı. "Bana hayran da olamazlar... 
Ama gelip iş istiyorlar... Ne yapayım? Daha çok para kazanayım. 
Bu boş düşünceleri bırakayım... Düşünceler, ahlak! Neye yarar?.. 
Evet, gidip oturayım, işlerimden başka bir şey düşünmeyeyim! 
Peki sofrada herkes ona bakarken ben ne yapacağım? Bunu 
düşünmeyeceğim ! " 
Sofraya oturdu. Ahçı baklava tepsisini getirdi. Herkes tepsiye 
baktı. 
• 
35 
HEP AYNI SIKICI TARTIŞMALAR 
Baklavalar ve meyveler yendikten sonra, Kerim Bey havanın 
serinlediğini söyleyerek konuklan lojmanın içine çağırdı. 
Kahveler burada içildi. Kerim Bey konuklara duvarlarda asılı 
akraba fotoğraflarının, bir tüfeğin ve Ahmet Muhtar Paşa'nın 
dedesine hediye ettiği bir kemerin hikâyesini anlattı. Sonra birkaç 
kere her şeyi unutarak esnedi ve konuklar dağılma vaktinin 
geldiğini anladılar. 
Kerim Bey kapının önünde konuklarıyla teker teker veda­
laşmaya başladı. Yanında parti müfettişi İhsan Bey vardı. Ömer'i 
görünce gene aynı bakışla, sanki "İşin iş ha!" diye düşünüyormuş 
gibi başını salladı, ya da gene Ömer'e öyle geldi. Kerim Bey ise 
Ömer'i görünce herhangi bir yüzü gördüğü zaman yaptığı gibi 
alışkanlıkla gülümsedi. Herr Rudolph'u görünce de değişik bir 
tatlıdan almak üzereymiş gibi neşelendi. Herkese söylediği sözleri 
onlara da söyledikten sonra birden Ömer'e döndü: 
"Düğün ne zaman bakalım?" 
"Eylülden sonra!" dedi Ömer, Kerim Bey'in yüzünü yakından 
gördü. Dar bir alnı, kalın kaşları, birbirine yakın büyük gözleri 
vardı. 
"Eylüle kadar köprü ve tünel yetişecek mi?" Büyük gözleri yarı 
yarıya örten gözkapaklan kıpırdanır gibi oldu. Gözkapaklarının 
327