konuşmasından kopan esmer kızın badem gözleri şaşkınlıkla parladı; 
demindenberi baktığı ama görmediği, ıstırapla iki devasa bavulu içeri 
sokmaya çalışmaktayken aynı anda ona gülümseyen bu uzun ince, yakışıklı 
genç adamı şöyle bir süzdü. Tanık olduğu gayret karşısında bu 
delikanlıya mukabele etmeyi bir borç bilmiş olmalı ki, bir kez daha 
büyüleyici bir gülüş sundu, ama bu sefer doğrudan ona.
Arkadaşın arkadaşının arkadaşı kendisine -pek-düşkün, sı ska bir 
müstakbel-genetik- mühendisiydi ve Ömer'i Türk arkadaşları ya da Türk 
dostlarından oluşan ağa dahil etmek için can atıyordu. Bu sarsak 
dayanışma ağında (memlekete nasıl daha ucuza telefon edileceği ya da 
kahvaltı için nereden kaliteli siyah zeytin bulunabileceği türünden 
gündelik ayrıntılardan, akademik ilgi alanlarını ve kişisel dedikodulan 
paylaşmaya kadar) geniş bir malumat yelpazesi dolaşıyor, arada bir 
şurada burada zincirleme tepkime halinde küçük infilaklara neden 
oluyordu. Bir kere bu ağa dahil oldun mu bir yabancı olarak 
karşılaşabileceğin her türlü sorunda yardımcı olup kıymetli nasihat 
verecek bir arkadaşın arkadaşının arkadaşı bulabiliyordun, karşılığında 
senin de günün birinde onlara yardım
84
etmen bekleniyordu.
Bunu yapan sadece Türkler  değildi. Başka ülkelerden gelen bütün 
öğrenciler benzer ağlara dolanmıştı, bunlann kimi birbirleriyle 
örtüşüyor, kesişiyor ya da sadece işbirliği yapıyor, böylece daha da 
sarsak başka dayanışma ağları oluşturuyorlardı. Yine de memleketin 
uzaklığı artıp burada karşılaşılan sorunlar zorlaştıkça bu ağlar mantar 
gibi bitiyor, kökleşiyor ama fazla dal budak salmıyorlardı. Göçmen 
kuşlar, kuş âleminin en tuhaf grubunu teşkil ediyordu. Önce uzak 
memleketlere göç etmek için sürülerinden ayrılıyor, oraya vardıkların da 
da toplanıp sürüler oluşturuyorlardı.
Birkaç günlüğüne kalabileceği bir yer bulmak uğruna Ömer ellerini bu 
ağa değdirmiş bulunuyordu. Ama sağlamayı vaat ettiği emniyet hissi 
karşılığında onu içine çekmeye, yutmaya yeltenen ılık, nemli 
organizmayı hisseder etmez hemen geri kaçtı. Sonu ne olursa olsun, 
yabancı bir memlekette yalnızlık tehdidine rağmen, hem kendi sürüsünün 
hem de başka sürülerin dışında kalmayı tercih ederdi. Ancak bu 
müstakbel-genetik- mühendisi arkadaşa kolay kolay açıklanabilecek bir 
karar olmadığından Ömer'in tatsızlıktan kurtulmak için düşünebildiği 
tek çare sereserpe bir uçuş yorgunluğu uykusuna sığınmaktı. Böylece 
Amerika'daki ilk iki gününü temelde uyuyarak - rüyasında Amerika'da 
olduğunu görerek - geçirdi.
Üçüncü gün şiş gözlerini açtı ve hemencecik kapamaya çalışsa da çok 
geçmeden artık daha fazla uyuyamayacağı acı gerçeğini kabullenmek 
zorunda kaldı. Çuvala dönmüş vücudunu yataktan dışarı sürükledi, 
kulaklığını taktı ve doktorasının dört yılı boyunca ona kucak açacak 
şehrin neye benzediğini görmek için yürüyüşe çıktı. Patti Smith'in 
Paths That Cross'wmi {Kesişen Yollar) dinleyerek, Harvard Meydanı'ndaki 
bir kafede dalgın dalgın koca bir kupa kahveyi yudumlarken yan 
sokaklardan, cafcaflı dükkânlardan, metrodan, her yerden meydana 
boşalan insan kalabalığını seyretti. Orada öylece durmuş bakınırken 
aniden tuhaf bir ferahlık, hani neredeyse aydınlanma hissine kapıldı. 
Sersemletici çeşitlilikte yüzlerce binlerce yüzle çevrelenmişti ama 
bunlardan bir teki bile tanıdık görünmüyordu. Bu insanların hiçbirinin 
onun kim olduğuna dair en ufak
85
bir fikri yoktu. Tek birinin bile. Teker teker hepsi için Hiçkimsey-di, 
saf ve mükemmel - tümüyle isimsiz, geçmi şsiz ve dolayısıyla kusursuz. 
Hiçkimse olduğu için Herhangi biri olabilirdi. İsimsizlik cilası