daha, "eğer o kadar yiğitse niz, her gün kapınızdan düşman al atının 
üstünde süzülüp geçiyor. Utanma sa, elden alemden utanmasa gelip de 
eşiğimize sıÇacak Sarıoğlu, yiğiderim, öyle değil mi?" 
Usulca kapıya yürüdü, suskun, bitmiş, beli bükülmüş, bir avuç, 
küçücük. Kapının ağzından birden hızla kendinden beklenmez, gene 
dikelerek, gözleri pörtlemiş : 
"Ben sağ iken adamlarıının kılına dokunamazsınız Mustaf a, ne 
sen, ne de senin şu sümüklü oğlun." Dudaklar ını buruşturdu, kötü 
bir koku almış gibi bumunu çevir di, iğrentiyle Memet Aliye baktı , 
aşağılar ... "Ben sağ iken ... Unutmayın ki bu çiftlik ... Anladınız mı? 
Gücünüz benim fıkaralarıma, obama aşiretime mi yetiyor? Ben de, 
ben de ... Ben de ... " Soluğu taştı. "Çok şükür, ben ölünceye ... Oba­
mı aşiretimi kimseye muhtaç etmeyecek kadar ... " Soluğu iyice taştı. 
Birden dışarıya çıktı, kapıyı hızla kapattı, vardı eski yerine, sandalyesi­
ne oturdu, korkuluğu iki eliyle kavrad ı, sıktı, avuçları terled i. Günler­
den beri avuçları terliyor, ter tuttuğu parmaklık tahtaSının içine işli­
yordu. 
"Alçakla r," dedi kendi kendine. "Eğer sizde azıcık ·insanlık kal­
dıysa öldürürsünüz Sarıoğl unu. Sizin yerinizde, yerinizde olsaydı o 
Derviş, onun kardeşini öldürey diniz, o sizi şimdi toptari biçer di. .. Bi­
çer, biçer, biçerdi ... " 
Mıni mırıl, durmadan söyleniyordu: Birden içine bir pişmanlık 
oturdu. "Keşki, keşki ," dedi. "Keşki ... Ağır konuştum Mustafamla. 
Yüreğini yıktım yavrumun, o pis, sümsük Memet Aliye öfkele ndim 
de, şu çingene Seher gelinin doğurduğu ... Keşki doğurmaz olaydı. 
Keşki ... Onu doğuracağ ına, o kansızı, taş doğuraydı. Öyle karıdan da 
böyle it eniği doğar. Ona öfkelenip de ... Mustaf am az mı uğraşıyor o 
iki diniiyi öldürmek için ... " 
Öfkesi geçtikçe pişmanlığı artıyordu. "Nasıl, nasıl etsem de gön­
lünü alsarn Mustaf amın? Vay oğlum, vay kara gözlüm, seni öldür­
düm." 
Ay geldi orta yeri dolandı. Tanyerleri ışıdı ışıyacak, Karakız Ha­
tun sandalyes inin üstüne büzülmüş içi alıp alıp veriyordu. 
Mus tafa Bey de uyıım amış, anasının ettiği bakareti düşünüyor­
du. Anası şimdiye kadar ona böyle öfkelenmemiş, onu böylesine aşağı­
lamamıştı.