tutuştuk. Allah bilir ya, bu Asım Çavuşun ölümü benim elim­
den olacak. Öyle apaçık üstiline üstüme geliy ordu . Asım Ça­
vuş, dedim, bu ne? Sen canından mı vazgeçti n? Tüfeği doğrult­
tum . Beni yanı başında böyle görünce, bağırarak kendini yere 
atb. Korkma Asım Çavuş dedim . Senin bir suçun yok. Ben, iste­
seydim eğer , seni on defa vurur dum. Var git yoluna, dedim. 
Hemen yattığı yerden kalktı, bana gülümsedi, candarmalanru 
aldı gitti. Bir tek laf etmedi. Sonra, Sarıcadüzde biri bana cep­
hane verece kti. Kararlaştırdığımız yere vardığımda bir ateşle 
karşılaştım ki! Sormayın. Kara İbrahim yağmur gibi yağdırıyor­
du. İlk elde yaralandım. Dağa kadar iki gün, peşimden geldile r. 
Cabbarın sesine benzer bir ses duydum bir ara ... Sonra anladım 
ki, nereden gelmişse gelmiş, beni kurtarmak için Cabbar onlara 
hücum ediyor. Onları geri sürdük. Geri ardımdan geldiler. So­
nunda Cabbar üstüne çekti onları . Ben kurtu ldum. Cabbarın ne 
yüzünü gördüm, ne bir şey ... Cabbar gelir onların hakkı ndan. 
Her neyse, biz buradan gitmeliy iz. Çok üstümüze düştüler. Şu 
Ali Safa Bey yok mu. Bu işler hep onun başının altından çıkı­
yor." 
Bir hafta daha yattı . Dağın eteklerinden, iki güne bir, bir 
çarpışma sesi geliy ordu . 
Memedin yarası yavaş yavaş iyileşiyord u. 
407