-Allah kuru iftiradan saklasın! Biz civcivleri niye öldü­
relim? 
Kocakarı: 
-Mahsus öldürmediniz. Orada tepiştiniz. Ne yaptığını-
zı bilmez bir hale geldiniz. Hayvancıkları çiğnediniz! 
Servinaz: 
-Allah Allah, niye tepişelim? 
Kocakarı: 
-Ne bileyim ben? (Gözlerini bana dikerek) Beyefendi 
siz de bu sorgulamaya karışıp da iki soru sorsanıza ... İşi hep 
hamının üzerine bırakıyorsunuz. Demin, "Ben bu evin beyi­
yim. Terbiyesizleri yola getirmeyi bilirim" diyordunuz. Siz 
yalnız kocakarılara çıkışıp da gençleri tekdire kıyamayan 
beylerden misiniz? 
Birdenbire siniderim kopacak gibi gerildi. Hemen iskem­
leyi kavradım. Acuzenin kafasına kaldırarak: 
-Sen haddini aşıyorsun, terbiyesiz bunak! Defol kar­
şımdan! Şimdi bir tarafını kırarım alimallah ! 
Gözlerimin dönüklüğünden, sesimin gürleyişinden öfke­
min dehşetini aniayarak kocakarı fena halde ürktü. Hornur 
hornur anlaşılmaz hezeyanlar ederek kaçtı. 
Sonra kızlara dönerek: 
-Hadi, gidiniz, dedim. 
Onlar da çekildikten sonra karıma hitaben: 
-Bir incir çekirdeği doldurmaz bir şeyi uzattıkça uzat­
tın... Sorgu hakimliğine bu kadar hevesli olduğunu bilmi­
yordum. 
-Eve ilk defa gelen sıkılınacak bir misafir olduğunda 
büfenin anahtarını saklayıp da kahve takımı çıkarınaziarsa 
buna incir çekirdeği doldurmaz bir mesele mi diyeceğiz? 
-Sen işi dallandırdın, budaklandırdın. İçinden çıkılmaz 
bir hale getirdin. Evet, büfenin anahtarını lüzumlu bir za­
manda saklamak büyük bir kabahattir. Fakat meselenin işte 
yalnız o kısmını soruştur! Folluğu, civcivi, yumurtayı, kuluç­
ka yı işe karıştırmanın ne manası var? 
73