22 
Koca Osman bir kuşluk vakti kasahaya doludizgin girdi. 
Ahnın kantarması köpük içindeyd i. Çarşının ortasında attan 
indi. Atının dizginini koluna doladı. Çarşı� bir başından öte­
ki başına kadar çekti. Önüne kim gelirse gülümseyerek, "Mer­
haba !" diyordu yüksek sesle. "Merhaba !" 
Kasaba Kalayernın ölümünü duymuştu. Koca Osmanın 
böyle kubara kubara dolaşmasının sebebini anlıyorlardı. 
Sonra çarşıyı bir uçtan öteki uca birkaç sefer gitti geldi. 
Gözleri birini anyordu. Bulamadı. Çarşıyı bırakıp aşağı çaya 
doğru döndü. Tevfiğin kahvesi önürte geldi. Ahnın önünde kı­
zarmış yüzüyle, titreyen elleriyle öylecene, bir heykel gibi dim­
dik durdu. Sonra kahvenin camianna alrunı dayayıp içeri uzun 
uzun bakh. Köşede gözüne Abdi Ağa ilişti. Buna sevindi. Ah 
meydandaki akasya ağaana bağladı içeri girdi. Vardı Abdi 
Ağanın başında durdu. Abdi Ağa başını kaldırınca Osmanı, kı­
zarmış yüzüyle, titreyen elleriyle gördü. Göz göze gelince Koca 
Osman gülüms edi. Abdi Ağanın rengi attı. Koca Osman yüksek 
sesle bir, "Merhaba," dedi. 
Abdi Ağa merhaba demeye kalmadan, arkasını döndü yü­
rüdü. Abdi Ağa ağzı açık arkasından bakakaldı. 
Koca Osman, ahnı akasyadan çözdü, üstüne atladı. Vayvay 
köyüne doğru doludizgin sürdü. Vayvay köyü kasahaya iki sa­
at çekerdi. 
Koca Osman kahveden çıkınca, Abdi Ağayı bir telaştır aldı. 
Korkuyordu. Korkusu ndan hiçbir yerde duramıyordu. Beyaz 
360