"Efendim, malum Batı gazeteciliğ inde en önemli kuraldır, haberin kaynağ ı 
saklanır!" 
"Benim kızlarım bu misafiri sevdiler," dedi Turgut Bey. "Yarın bu gazeteyi 
dağıtırsan seni hiç affetmezler. Ya arkadaş ımızı gözü dönmüş  dinciler 
vururlarsa, sorumluluk hissetmeyecek misin?" "O kadar korkuyor musunuz?" diye gülümsedi Serdar Bey Ka'ya. "O kadar korkuyorsanız yarın hiç çıkmayın sokağ a." 
"O etrafta görünmeyeceğ ine gazeteler görünmesin," dedi Turgut Bey. "Gazeteleri 
dağıtma." 
"Bu abonelerimi küstürür." "Peki," dedi Turgut Bey bir ilhamla. "Kim ısmarladıysa bu gazeteyi ona ver. Geri kalanlar için misafirimiz hakkındaki bu yalan ve kış kırtıcı haberi çıkarıp yeni 
bir gazete yap." İpek ve Kadife de bu fikri desteklediler. "Gazetemin bu kadar ciddiye alınması 
beni gururlandırıyor," dedi Serdar Bey. "Ama bu yeni baskının masraflarını kim karşılayacak, bunu da söylemelisiniz o zaman." 
"Babam, siz ve oğ ullarınızı Yeş ilyurt Lokantası'nda bir akş am yemeğ ine götürür," 
dedi İpek. 
"Sizler de gelirseniz olur," dedi Serdar Bey. "Yollar açılıp bu tiyatrocu kalabalığ ı başımızdan gittikten sonra! Kadife Hanım da gelecek. Kadife Hanım, 
boş kalan yere yapacağ ım yeni haber için bana tiyatro darbesini destekleyen bir 
demeç verebilir misiniz, okurlarımız çok beğ enir bunu." 
"Vermez, vermez," dedi Turgut Bey. "Sen benim kızımı tanımadın mı hiç?" "Tiyatrocuların darbesinden sonra Kars'ta intiharların azalacağ ına inandığ ınızı 
söyleyebilir misiniz Kadife Hanım? Bu da okuyucularımızın hoş una gider. Üstelik 
siz Müslüman kızların intiharlarına karş ıydınız." 
"Artık intiharlara karş ı değilim!" diye kesip attı Kadife. "Ama bu sizi ateist 
durumuna düş ürmez mi?" diye Serdar Bey yeni bir tartış ma açmaya çalış tıysa da 
sofradakilerin kendisine hoş  bakmadığ ını anlayacak kadar ayıktı. 
"Peki söz veriyorum, gazeteyi dağ ıtmayacağ ım," dedi. 
302 vurulma Korkusu "Yeni bir baskı mı yapacaksınız?" 
"Buradan çıkıp evime gitmeden önce!" 
"Teşekkür ederiz," dedi İ pek. 
Uzun, tuhaf bir sessizlik oldu. Ka hoş landı bundan: Yıllardır ilk defa bir 
ailenin parçası olduğ unu hissediyordu; aile denen ş eyin mutsuzluk ve sorunlara 
rağmen birliktelikte çaresizce inat etmenin zevki üzerine kurulu olduğunu 
anlıyor, hayatta bunu kaçırmış  olduğu için hayıflanıyordu. İ pek ile hayatının 
sonuna kadar mutlu olabilir miydi? Mutluluk değ ildi aradığ ı, üçüncü kadeh 
rakıdan sonra bunu çok iyi hissetti, mutsuzluğ u tercih ettiğ i bile 
söylenebilirdi. Önemli olan o umutsuz birliktelikti, bütün dünyanın dış arıda 
kalacağı iki kiş ilik bir merkez kurmaktı. Bunu da ipek ile aylarca hiç durmadan 
sevişerek kurabileceğ ini hissediyordu. Bu akş amüstü biriyle seviş tiği bu iki 
kızkardeş le bir masada oturmak, onların varlığ ını, tenlerinin yumuş aklığını 
hissetmek, akş am eve döndüğ ünde yalnız olmayacağ ını bilmek, bütün bu cinsel 
mutluluk vaadi ve gazetenin dağ ıtılmayacağ ma inanmak Ka'yı olağ anüstü mutlu 
ediyordu. 
Aşırı mutluluktan sofrada anlatılan hikâye ve söylentileri felaket haberleri 
gibi değ il, eski bir masalın korkulu satırları gibi dinledi: Mutfakta çalışan 
çocuklardan biri, Zahide'ye kar yüzünden kalelerin ancak yarısının gözüktüğ ü 
futbol stadyumuna pek çok tutuklu getirildiğ ini, çoğ unun kar altında hastalanıp, 
hatta donup ölsünler diye bütün gün dış arıda tutulduğ unu, birkaç tanesinin 
ötekilere ibret olsun diye soyunma odalarının giriş inde kurş una dizildiğ ini 
işittiğini anlatmış tı. Z. Demirkol ve arkadaş larının bütün gün ş ehirde 
estirdikleri terörün tanıkları belki de abartılı hikâyeler anlatıyorlardı: Kürt 
milliyetçisi bazı gençlerin "folklor ve edebiyat" çalış maları yaptığ ı 
Mezopotamya Derneğ i basılmış , burada kimse bulunamadığ ı için derneğ in 
çaycılığ ını yapan ve geceleri de orada uyuyan siyasetle alakasız ihtiyar fena 
halde dövülmüş tü. Altı ay önce Atatürk Iş ham'nın giriş indeki Atatürk heykeline 
boyalı ve lağ ımlı su atıldığ ı iddiası üzerine haklarında soruş turma açılan ama