lat ona. Gelsin de bir iğne yapıp, şu adamın elini açsın. Ölüyor 
mu?" 
. "Ölmüyor Efendim," dedi odacı merdivenlere doğru ko­
şarken. Bu sırada Tahrirat Katibi, öteki memurlar da haberlen­
mişler, merdivenin altında birikişmişlerd i. Korku larından yu­
karıya, Kaymakamın katına çıkamıyorlar, yukarıda bir şeylerin 
döndüğünü anlıyorlar, ama ne olduğunu bilemiyorlardı. Önle­
rinden merdivenleri üçer üçer atlayarak inen odacı da onlara 
bir şeyler söyleme fırsatını bulamamıştı. 
Az sonra yakında, karşı sokakta olan Doktor, çantası elinde 
koşarak geldi. Hiçbir şey sormadan diz çöküp uzanmış yatmış 
adamı, göğsünü açıp dinlemeye başladı. 
"Bir şeyi yok," dedi. "Şimdi kendisine gelir." 
"Eli açılmıyor," dedi Kaymakam. 
"Nasıl olur?" diye şaştı Doktor. Güçlü bir adamdı, kendisi 
de denedi açamadı. "Bekleyelim," dedi. "Az sonra kendine ge­
lir." 
"Bir iğne yapsana ." 
"Lüzumu yok Kaymakam Bey. Az sonra ... Bekleye lim." 
"Buyurun," dedi Kaymakam, Doktoru odasına çağırdı. 
"Ne olabilir ki? Bir kahve?" 
"Sade." 
"Anlamad ım." 
"Bir şok olabilir." 
"Nereden geliyor, nereye gidiyor, belli değiL. Elindeki ka-
ğıt... Durmadan da terliyor, bakınsana ... " 
"Şimdi kendine gelir ." 
Dışard an: 
"Gözlerini açtı," diye bağırdı odacı. 
Kaymakarola Doktor kapıya çıktı lar. Tazı Tahsin gözlerini 
açmış, şaşkın şaşkın yöresine bakıyor, gözleri bir Kaymakamın, 
bir Doktorun, bir odaemın üstünde gelip duruyor, soru dolu 
bakışlada onları izliyordu. Sonra da ağır ağır doğruldu. Birden 
eline baktı, kağıdı gördü. Kağıdı görünce her şeyi aniayıp aya­
ğa fırla dı: 
"Kaymakam Bey, Kaymakam Bey yetiştim," dedi. "Yetiş­
tim! Bir gün bir gecede ... " 
ı 4