... Monika'nın benim için ne dernek olduğunu hiçbir za­
man bilemeyeceksin. Bütün istikbalimin, eserlerimin Mo­
nika'ya baglı oldugunu, nefes alıp vermenin bile onun 
elinde oldugunu görebilsen, bilemediğim gölgeni aramıza 
salmaktan hemen vazgeçer din. Gülünç duruma düştügü­
mü biliyorum. Allah benim belamı versin; Hayır, kendine 
de hakaret edemezsin. Sevgili kannın kulaktan incinir. Ah 
görünmeyen düşman! Sen karşımdaki orduda olacaktın 
da, yarın ben sana gösterecektim. 
TARlHlN SESi: lşte biraz aklı başına geldi. Düşmanına bir 
kişilik kazandıracak kafasında. Bu hırsla kim bilir nasıl çarpı­
şacak yann, diye düşünüyor insan. 
SCHLlCK: Evet, neden olmasın? Fransız inceliği, kanının 
hassas ve asil ruhuna uygun düşer. (Karanlığa doğru yumru­
ğunu sıkar.) Ey iki yüzlü Fransız zabiti: 
Hikmet, "Neden burada subay demek varken zabit dedik 
albayım ?" diye sordu. 
Albay, ''Önceki kelimeler in sesi bunu icap ettiriyor," dedi. 
Hikmet: "Sağduyunuzun hayranlarındanım albayım." 
SCHLlCK: Savaştan önce sana söylenecek bir iki sözüm 
var. (Sandalyesine oturur.) Küçük rütbeli züppenin biridir. 
Ona bu kadar uzun yazmak olmaz. lki satır yazıp, emirbe­
rimle gönderir im. (Çadırdan çıkar, dışarıya seslenir) ? Fritz! 
Her Fritz! 
Hikmet, "Beni dinlemediniz albayım. Emirber gibi önemsiz 
bir Almanın adı Hans olur. Zaten bizim seyirci de Hans'ı 
m\,stehcen fıkralardan tanır," diye yeni bir itirazda bulundu. 
Albay, "Schlick de o zaman, Hans! diye bağırınca herkes 
güler," dedi. 
"Haklısınız albayım, vazgeçtim." 
(Fritz girer.) 
FRlTZ: Beni mi çağırdınız generalim? 
274