tik oyunu Sevgi aldı. ·'tJk oyun aceminin ," denildi. Sonra 
Nazım Bey de oyuna ve kazanma hırsına kapıldı; Sevgi'yi 
gözleyecek hali kalmadı. Zara kızdı, Sevgi'nin şansına kızdı, 
kötü oyunları tenkit etti; 'ben olsaydım' dedi kaç kere. Bir iki 
kere de, taşları yanlış yerlere koydu hızla. Sevgi, sesini çıkar­
madan Nazım Beyin taşını aldı, doğru yere yerleştirdi. İhti­
yar, hırsından ayağa fırladı "Parmağınla say," diye bağırdı. 
Sevgi de saydı ve Nazım Bey, anlaşılmamış bir insanın küs­
kün tavrıyla yerine oturdu. 
Oyun boyunca Sevgi, Nazım Beye hiç sayı vermedi. En 
ümitsiz durumla rdan oyunu kendi lehine çevirdi. Sonunda 
Nazım Bey bir oyun alıyordu; fakat, durumunun rahat oldu­
ğunu görünce, küçük ve fark edilmesi zor bir hata yaptı. Sev­
gi, bu hatayı hemen kullandı. 
Hiç sayı almadan kaybettiğini gören ihtiyar, hırsla tavlanın 
kapağını kapattı; son oyun daha bitmemişti, son zarlar atılma­
mıştı. Sevgi, zarlan almak üzere elini uzattığı sırada tavlanın 
kapağı bütün ağırlığıyla ve Nazım Beyin elinin hırsıyla Sev­
gi'nin parmaklar ının üstüne düştü. Sesini çıkarmadan acıyla 
büküldü Sevgi; bütün yüzü çarpılmış, tanınmaz bir duruma 
gelmişti. Nazım Bey korkuyla elini uzattı, özür dileyen bir iki 
kelime mırıldandı. Sevgi, uzanan elden uzaklaştı, daha çok 
büzüldü: yüzünde, haşin bir ifade vardı. Bütün vücudu kaska­
tı olmuştu. Onun yüzündeki garip ifadeyi gören ihtiyarın ağ­
zından, "Yaralı bir hayvan gibi ... şuna bak. .. " sözleri döküldü 
istemeden. Sevgi, katlanmış durumuyla yerinden kalktı; başı­
nı kaldırmadan, elini koltuğunun altına saklayarak dışarı çıktı 
ve doğru odasına giıti. Dişlerini sıkmıştı, ağlamıyordu. Yarı 
kısılmış gözlerinden yaşlar iniyordu: Yaralı bir hayvan gibi. 
Leyla Nezihi Hanım, iki yıl sonra Süleyman Turgut Beyden 
ayrıldı. Babası ve annesi ölmüş olduğu için, bir gece bavulla­
rını toplayarak, Süleyman Turgut Beyin evinde, Süleyman 
Turgut Beyle, Süleyman Turgut Beyin istihzalı, öfkeli ve alaylı 
178