ÇİGDEM : (Yeniden görünür.) Ben sizin bildiğiniz kızlar­
dan değilim. 
AHMET : Biliyorum ve sizi ondan seviyorum. Dinleyin he-
1. ERKEK le. Her akşamüstü parka oturup sizi düşünürüm. 
Kuşların cıvılhsı ise tek arkadaşım. Sizsiz yaşa­
maya tahammülüm yok artık. 
(Sağda oturma odasında: Il'nci Tablo'da gördüğümüz 
Anne I, kırk yaşlarında, başka bir makyaj, başka bir kı­
lıkta, -Anne II-elinde bir tepsiyle girer. Pencerenin 
önüne oturur. Pirinç ayıklamaya koyulur.) 
(Parkta: İki erkek öğrenci birden kulak kabartırlar.) 
ÖGRENCİ : Kalk lan. Yürü. Bekçi geliyor. 
il. ERKEK 
OCRENCİ : Çantaya koy. Şimdi bunu görürse alır elimizden ... 
(Acele toparlanır , yıkık duvarın arkasında kaybolur­
lar.) 
ÇİGDEM : Ben sizin yerinizde olsan önce okulu bitirirdim. 
AHMET : Çiğdem, sizinle bir kerecik olsun buluşup konu-
şamazsam çalışamam. Çalışamıyorum. Vatana 
yararlı bir yurttaş olmamı isterseniz arkadaşlığ ı­
mı kabul edersiniz. 
(Parkta: İkinci Tablo' da gördüğümüz Bekçi, elindeki 
sopasını sallayarak sol önden girer. Sol kulise doğru 
bağırır.) 
BEKÇİ : Sizin ananız, babanız yok mu be? Defolun hur-
dan! Parkı bilmem neye çevirdiniz. Ne günlere 
kaldık yahu! Namus, şeref hak getire!.. Bu yaşta 
boynuzlu edecekler adamı! Oğlana bak yahu ba­
cak kadar piç kurusu ... "Seni seviyorum" diyor! 
"Seni seviyorum !" Söylerken benim yüzüm kıza­
rıyor. (Daha yüksek sesle) Bir daha sizi bu parkta 
baş başa görürsem karakola götürürüm, valla! 
Ahdim olsun götürürüm! Anlaşıldı mı? (Kendi 
kendine) Bir de baktım tutmuş kızın elini, mıncık-
44