tuz koymalı, demlik de kurumuştur, işim bitmeden çay kay­
namasa, altını biraz kıs, hay allah unuttum, bulaşıkları yıka­
yacak su yok, çaydanlığı tepesine kadar doldururum, bir kıs­
mıyla bulaşığı yıkarım, beni planlama teşkilatına alacaklardı 
albayım ha-ha, bu meziyetlerimin değerini biraz da Sevgi bil­
seydi sonumuz, saçmalama, sarılıp yatıyorduk albayım, bun­
lar söylenmez, olsun albay yabancı değil, çok terliyordum, 
benimle alay etmesin diye ona yaranmağa çalışıyordum, tuzu 
fazla olan yemekleri bile beğeniyordum, ben fazla tuzlu sev­
mem halbuki, isteyen sofrada ilave eder, az çok tuzluya çare 
yoktur, ben bütün bu sözleri çok tatlı bir dille söylediğimi sa­
nıyordum, eyvah demlikteki tuz yanacak, çay da koysaydın 
ya aptal, doğru aptalımdır , biraz dibini tutmuş, ben onu şim­
di çalkalarım kaynar suyla albayım, tuzu çayla birlikte koya­
rım, hiç sesini çıkarmadan çaydanlığı elimden alırdı Sevgi, 
kendi bildiği gibi yapardı çayı, işte en çok buna içerlerdim al­
bayım, insan yerine koyup bir söz etmezdi, göstererek öğre­
tirdi, ha-ha, ben de domuzun biriydim albayım, onu haya­
limde kötü durumlara düşürerek intikam alırdım, işte bar­
daklar bitti albayım, ilk temiz suyla bardaklar yıkanır, neler 
biliyorsun sen diye beni överdi Sevgi, ben de şımarırdım al­
bayım, yemekler üzerine fikirler yürütmeğe kalkardım, hep 
hayal kırıklığına uğradım, bırak da istediğim gibi pişireyim 
gözleriyle bakardı bana, tabakları birbirine çarparsan albay 
da anlar durumu, anlamasın diye arada bir seslenirim, krikk­
raklar nerede albayım? Sanki işin sonuna gelmişim gibi yapa­
rım, biraz dolap kapağı gürültüsü, bu arada tabakları yerleş­
tirmeli, en çok onlar ses çıkarır, tencereler e kaymazlarsa gü­
rültü etmezler, onlarla konuşuyor dum, sayın tabaklar diyor­
dum bana yardım edin de Sevgi beni sevsin, fakat biraz fazla 
uyumasına da kızmıştım albayım, ben tam bitirmiş olmanın 
heyecanı içindeyken uyanmalıydı, albayım şüphelenecek, 
tencereleri sonra suya tutarım. 
83