atlar çatlardı. Yüzler�e Dede gelirdi sedefli sazlarıyla Dersim 
dağlarından, Orta Anadolundan, Kazdağından, Hacıbektaşı 
Velinin Suluca Karahüyüğünden. Gece sabahlara kadar sazlar 
çalınır, ulu destanlar söylenirdi. 
"İşte ben bu günlere yetiştim Battal Ağam. Ne yapalım, işte 
bu günlere de kaldık. Devir döndü Battal Ağam, insan azgın­
laştı. İnsan insanlıktan çıkıştı. Bundan sonra biz iflah olur mu­
yuz ola? Bundan sonra herkes kendini düşünüyor. Eskiden bir 
tek insanın tımağına taş değse, bir oymağın, bir aşiretin, bütün 
şu dünyadaki insanların yüreğine değmiş gibi olur, herkesin 
yüreği sızlardı. Şimdi ya, şimdi herkes biribirisinin ölüsüne ba­
sıp geçiyor, basıp geçiyor, basıp geçiyor." 
Hürü Ana boşanmış, coşkun bir sel gibi, öfkelenmiş konu­
şuyordu. 
Çok konuştu, çok ilendi, çok köpürdü, en sonunda öz ko­
nuya geldi: 
"Hay Yörükler Yörükler," diye başladı. "Hay Aydınlılar 
Aydınhlar, hay Sarıkeçililer Sarıkeçiiller sizin kulunuz kurbanı­
niZ olayım, sizin eskiden yedi direkli çadırlarınız olurdu içi pa­
dişah sarayları, otağları gibi. Arap atlarınız olurdu ceren kovan. 
Tar şahinleriniz olurdu, her birinizin elinde gökte uçan turnayı, 
toyu kapan ... Hay Yörükler Yörükler, sizin eskiden sofralarınız 
yerden kalkmazdı, bir ay, iki ay ... Hay Sarıkeçiiller Sarıkeçililer, 
size kanhlar, katiller sığınırdı, padişah gelse, yer götürmez or­
duyla üstünüze atılsa, siz, hepiniz kırılırdınız da, size sığınınışı 
gene kimseye vermezdiniz. Siz böyle bir soy, böyle bir kavimdi­
niz. Göl yerinden su eksik olmaz Battal Ağa. Söyle bana ... " 
Battal Ağa güzel, aydınlık, çimeni yeşil gözleri, apak inci 
gibi dişleriyle gülüyordu. 
"Bir dileğin olacak senin bizden Hürü hacı, söyle dileğini, 
korkma, ne ise dileğin, can baş üstüne." 
Hürü Ana oturduğu yerden şöyle bir doğruldu dikeldi: 
"Ben İnce Memedin Hürü Anasıyım. Beni iyi dinle, Hacı­
bektaşı Veli donlu Battal Ağa, bak şunu ... " Eliyle orada yumu­
lup kalmış Kısacık Mahmudu gösterdi. "İşte bunu bir yaşın­
dayken, anası öldü de ben aldım büyüttüm. İnce Memedin ana­
sı ölmediydi ya, ona da çok emeğim geçti. Ben onun bu sebep-
266