lapları karıştıran, dikiş kutusuyla oyalanan Perihan'a dikkat 
ediyordu. Sonunda Perihan sandalyeye oturdu ve eline aldığı 
bir gömleğin kopuk düğmesini dikmeye başladı. Refik bu kopuk 
düğme için sabah Perihan ile tartıştıklarını hatırladı. Perihan'ın 
bir tartışmaya yol açan bu düğmeyi hâlâ dikmemiş olduğunu, 
gömleği yeni eline aldığını düşündü. Sonra okuyamayacağına 
karar vererek gazeteyi yere atıp Perihan'a bakmaya başladı. 
Perihan kocasının kendisine baktığını anladı. Gözlerini 
gömlekten kaldırdı: "Yatacak mısın?" diye sordu. 
"Şimdi mi?" dedi Refik. Saatine baktı, dokuzbuçuğa geliyordu. 
"Hayır, yatmayacağım. Çıkıp biraz yürüyeceğim. İyi değilim." 
Bunu daha önceden düşünmemiş, şimdi dilinin ucuna geldiği için 
söylemişti, ama yerinden kıpırdamadı. Perihan'ın iğneyi tutan ince 
parmaklarını, inip kalkan beyaz elini seyrediyordu. Günün bit­
mediğini biliyor, bitmesi için bir şey olması gerekliğini sezinliyor, 
bunu bekliyordu. Bu belirsiz şeyi bir süre bekleyerek durdu. Uzun 
bir sessizlik oldu. Sonra Refik birşeyler söylemek istedi: 
"Bugün şu Güler Hanım'a gittim. Bir eğlence tertipliyormuş, 
bizi de çağırıyor." 
Perihan ipliği dişleriyle koparıp başını kaldırdı: "İyi işte, gi­
deriz ! " 
"Gider miyiz? Ne yapacağız orada?" 
"Niye? Gider, eğlenirdik!" 
"Hayır, hayır, ne işimiz var bizim orada?" 
"Niye? Hiçbir şey yapmıyoruz! Bari, hiç olmazsa biraz insan 
yüzü görürüz!" 
"Yok, canım! Hele oradaki insanların yüzü. Hoşlanmıyorum 
o insanlardan. Şu Sait Nedim Bey'den! Neydi o akşamki soytarı 
hali... Acı çeken paşazade, tüccarlığın vicdanına ağır geldiğini 
söyleyen maskara. Babası paşaysa babasının dedesi çoban! Sonra 
o ukalâ kızkardeşi... Çirkin bir şey var onlarda! Gitmeyeceğiz!" 
"Ben gitmek istiyorum ama..." dedi Perihan. Kararlı gözü­
küyordu. "Eğlenceli insanlar... Hep evde oturmaktan bıktım!" 
"Eğlenceli ha!" diye bağırdı Refik. Sonra Sait Nedim Bey'i taklit 
etmeye başladı. "Avrupa, ah Avrupa!.. Çok rica ederim! Lütfen! 
Ah, teşekkür ederiz! Ah, Paris! Vah benim babam bir paşaydı! 
Of, yazık oldu bana!" Bunları söylerken eğilip bükülüyor, Sait 
255