yor. Ben o adamın yanına bir daha gidemem. Bana öyle geliyor 
' ki o, beni görünce her şeyi bir bir anlayacak." 
"Aman be Murtaza, sen aklını mı oynathn. Ne bilecek o bi­
zim çiftliğiıri ... " 
"Gözümün içine bakışından belli. Deliyor gözleriyle yüre­
ğimi ... Biliyor." 
Aralarında uzun bir tartışma çıktı ya iyi yürekli Murtaza 
Ağa yı Taşkın kandırarak Arif Saim Beye götür dü. 
"Evet arkadaşlar , ben Bayramoğlunu çok yakından tanı­
rım. Yüzbaşı iken çok takibinde bulundum. Yiğit, inanılmaz ce­
saretle, çok kurnaz, mert bir kişidir Bayramoğ lu. Gençliğim eş­
kıya takibinde geçti, o kadar eşkıya yakaladım, öldürdüm, öm­
rüm boyunca böyle bir adama rastlamadım. Onu buraya nasıl 
getireceğiz, bu işin içine nasıl sokacağız?" 
''Murtaza Ağa, onun adamı/' dedi Taşkın Bey. "O gider , si­
zin çağırdığınızı söyler, alır getirir. " 
1'Ne diyorsun Murtaza, buraya yakma gelsene ." 
Murtaza büzüldüğü köşeden kalktı, onun yüzüne hiç ba­
kamayarak, gösterdikleri koltuğa, karşısına geçti oturdu. 
"Giderim Beyim. Hiç sanmıyorum ya, gelirse alır gelirim ." 
"Onu yakından bilmek gerek. Zayıf noktalannı tespit et­
mek, işi yan yanya halleder. Şunu bilin ki, o nam ve gösteriş 
için yaşayan bir kişidir. Eşkıyalığı bırakıp İstiklal Harbine de 
nam için, ünlenmek için girmişt ir. Ben, birçok şeyi anlıy or, izah 
edebiliyorum da Bayramoğlu gibi gösteriş düşkünü bif insanın 
bu kadar zaman köyüne çekilip fakir bir hayat sürmesini anla­
mıyo rum.'' 
"Hem de ne fakirlik," dedi Murtaza Ağa. "Hem de öyle bir 
fakirlik ki, çok sevdiği halde aylarca ne bir tutarn çay, ne de bir 
dirhem şeker bulabiliyor." 
"Öyleyse ona ... " 
"Bir heybe dolusu şeker , çay götüreceğim, hususiyle Arif 
Saim Bey bunlan senin için Ankar adan getirdi, diyeceğim. Bir 
de lacivert bir giyit. Bir çift körüklü çizme, bir lenger şapka, 
don gömlek, mintan, ipek çorap, yakasına da kırmızı mend il." 
"Sen benden iyi tanıyorsun Bayramoğlunu ... " 
/'Tanıyorum ya, bir türlü de işe koşaınıyorum onu." 
415