1. MİSAFİR 
KADIN : İşte benden söylemesi. Nailciğirn duysa bu işi he-
men bozardı. Yarın-öbür gün karısı olacak kızın 
akşam akşam sokaklarda sürttüğünü bir bilse ... 
Şimdiye kadar ailemiz şerefiyle yaşamıştır. Kime 
sorsanız aksini söyleyemez. 
BABA III : A, siz de! Sanki biz şerefimizle yaşamadık. 
(Anne baygınlıklar geçirir.) 
1. MİSAFİR 
KADIN 
BEKÇİ 
ÖMER 
1. MİSAFİR : Ters anlamayın efendim. Dernek istediğim ... 
(Parkta) 
(Ömer mendilini çıkarır. Nilüfer'in gözlerini siler. 
Bekçi çıktığı yerden baskın verircesine girer.) 
: Yakaladım! En sonunda ele geçirdim sizi! Vay ah­
laksızlar vay!.. (Ömer'e) Sana ikazatta bulunmuş-, 
turn. Bir daha görürsem karakola veririm, demiş­
tim. (Nilüfer büyük bir korku içinde geri get'i gider.) 
Dur, kaçma!.. Dur! Dur bakalım!.. 
(Nilüfer bir Çlğlık atar.) 
: Ne yaptık yahu? .. Bir kötülük mü yaptık? Bırak 
kızı. .. 
(Oturma odasında) 
KADIN : Ben de kalkmış, saf saf mantoluğu göstermeye 
gelmiştim. 
BABA III : Hay kızım olacağına düşmanım olaydı! .. 
ANNE III : Ne zormuş Yarabbi!.. Ne zormuş! .. 
1. MİSAFİR 
KADIN : Nikahı geciktirirseniz vay başınıza gelecekle-
re! 
BABA III : (Anne' ye) Nerde bu kız, nerde? Çabuk bul şunu 
bana. Bu yaştan sonra ailemin şerefine leke sür­
d ürtrnern, anlaşıldı mı? 
59