Oysa ben aylardır onlan izliyordu m. Sabrettim, bekledim ve 
faka bastırdım. Şu, senin Büyük Efendi'ne de bana yaptıkla­
rını ödeteceğim. Bu arada sen de kurtulduğunu sanma. Çün­
kü artık senin de onlardan olduğunu düşünüyorum. Eğer 
onlardan yana olmasaydın, şu geçen uzun sürede, sana onca 
yardımı dokunan Hınzıryedi'yi arayıp bir hatırını sorardın. 
İşret alemlerine katıldığından falan haberim olmadığını san­
ma. Ama dua et ki, ben temkinli, düşünceli, anlayışlı bir in­
sanım. Bu yüzden seni, hemen şuracıkta öldürecek değilim. 
Ama diğer arkadaşlarının taş çatlasa yarım saat ömürleri kal­
dı. Hele şu Ebrehe. Bakalım son sözleri ne olacak." 
Hınzıryedi dilencile re, halatla sımsıkı bağlanan Ebrehe'yi 
huzuruna getirmelerini buyurdu. Büyük Efendi gerçekten 
de acınacak bir haldeydi. Dilenciler kethüdası ona dönüp, 
-"Görüyorsun işte Büyük Efendi" dedi, "Artık senin efen{ 
din benim. Hayatın iki dudağım arasında. Ha! Biliyor mu­
sun? Şu senin kırmızı haplarını da iki haftadır almıyorum. 
Bu günahkar kulun kendi canına kıymak istemişti ve se­
nin haplarını almaktan bu yüzden vazgeçti. Ama artık ne iş­
tir, ne hikmettir bilinmez, ne ertesi günü ne de daha sonra­
ki günler zavallı ruhunu bir türlü teslim edemedi gitti. Bel-
/ 
ki de ölmüştü de, intikali geç olduğu için henüz idrak ede-
medi. Şimdi söyle bana. Yoksa beni yıllarca kandırdın mı?" 
Hınzıryedi sesindeki alaycı tonu değiştirip dişlerinin ara­
sından, 
-"Beni kandırdın deyyus!" diye bağırdı, "Yıllardır hayatı 
bana zehir ettin ve beni kendi günah dolu işlerine alet ettin. 
Bana 'sefil' dedin ve beni yaşamaktan bezdirdin. Şimdi ba­
şına neler geleceğini biliyorsu n, değil mi? Bununla birlikte 
son bir arzun varsa seni kıracak değilim. Vaı mı?" 
Her şeyin bittiğini anlayan Ebrehe, Hınzıryedi'nin kendi­
sini boğmak için üstüste düğüm attığı sicime bakarak, fısıl­
tıyla şunları dedi: 
214