hep İngiltere'de bulunduğum o bir yıl içind e öğ­
rendim. 
Memlek ete dönme vakti gelince, dönüş yolcu­
ğunu trenle yapmaya karar verdik. Özden ve ço­
cuklarla Londra'dan trene bindik, Manş'ı ve Fran­
sa'yı boydan boya geçerek, Cenova'ya kadar gel­
dik. Cenova'da trenden inip vapura bindik, Napo­
li'den Vezüv'ü seyrederek geçtik, Atina'ya ve Pi­
re'ye de uğrayarak, sonunda da İstanbul'a vardık. 
Çok maceralı bir yolculuk olmuştu ama hem çok 
eğlenmiş hem de pek çok yer görmüştük. 
Özden'le keyfine doyum olmayan mavi yolcu­
luklardan tutun, baş başa çıkıp bin pişman döndü­
ğümüz yolculuklarımıza kadar, hayatı mız boyunca 
daha pek çok macera yaşayacaktık: 
İstanbul'a dönünce, Çağlayan'la Çınar'ı Büyük­
çekmece Lisesi'ne yatılı verdim. Bir okul yılı kay­
betmişlerdi ama İngilizceyi ve değişik bir ülkede 
hayatla başa çıkmayı öğrenmişlerdi. Hafta sonlarını 
da artık benimle geçiriyorlardı çünkü o sırada iki 
kardeşleri daha doğduğu için babaları nın büyük 
oğullarına ayıracak zamanı iyice azalmıştı . 
Bense o günlerde, bütün gücümle İngiltere'de 
öğrendiklerimi değerlendirerek doçe ntlik tezimi 
yazıyordum. Bugün "dermatopat oloji" diye adlan­
dırılan, dokuların mikroskobik muayenesi ile ilgili 
bir çalışmaydı tezim. 
155