DOMDOM ALİ : (Kahveden bir yudum alır.) Tatsız. Çok tatsız ... 
MUNİSE (Alçak) Sen sabır ver Yarabbi... (Yüksek) Şerbet 
de ister misiniz? Yapıveriym mi? 
DOMDOM ALİ: (Hemen alttan alır.) Ne şerbeti yapıvereceksin? 
MUNİSE : Şekerli şerbet işte ... 
DOMDOM ALİ : (Yine huysuz) Gül şerbeti olmalıydı ki... Gül 
şerbetini severim ben. Anan sağ olaydıydı, 
gül şerbeti yapıverirdiydi ... İçine karanfil de 
koyuverirdiydi ... 
MUNİSE : Gül şurubumuzun sonu geldi ya? Yenisine 
hazırlık gayrı ... 
DOMDOM ALİ : Uyyy, güller açacakhydı da ... Şurubu çıkara­
caktıydı da ... 
MUNİSE : Çok canınız çektiyse bi koşu gidip isteyeyim 
mi Firdevs Haladan? 
DOMDOM ALİ: Kimmiş o? Kim dedin? .. (Tepinir.) Benim o ad­
da kardaşım yok. Ben daha taa Yemen' dey­
ken ettikleri ... 
MUNİSE : (Alçak) Benim de çenem tutulsun! Ne vardı 
şimdi üstüme üstüme getirecek? .. (Çocuğu ye-
niden beşiğe yatırır.) Ha yavrum benim ... Ha 
tosunum ... Uyu kuzum ... Aslanım benim .. . 
SEHER : (Pencerede, sallanarak) Oğlun kimden döktür-
düyse bunu ortaya, yolla da o baksın! Sana 
mı düştü? 
DOMDOM ALİ : Torunu öğretmen çıkmış ... Hıh ... Sümüklü to­
runu ... Kaymakam bile değil... Bi kötü öğret­
men işte .. , Gül şurubuym uş!.. Onun gül şuru­
buna mı sanki... 
MUNİSE 
SEHER 
MUNİSE 
SEHER : Ninni kuzum ... Tosun ağam benim ... Ha ku­
zum, uyu. Ninen sana kurban ... 
: Ninesinden çıksın? Sana mı düştü? 
Kime düşecekti ya? 
Ana gibi ana olsan, kör doğurmazdın beni!.. 
218