tu. O kendini toparlamaya çal ışırken oda aniden küf, çöp ve le ş 
kokmaya ba şlad ı. Ya şimdiki zaman h ızla çürüyerek geçmi şin tor-
tusu halini al ıyordu ya da geçmi şteki çürüme şimdiki zaman ın 
içine s ızıyordu. Geçmi ş ile gelecek aras ında yer alan ve ekseriya 
kapal ı duran kap ılar ın sürgüleri kilitleri zorlan ıyordu. Kap ılan ki-
litli ve kurulu düzeni oldu ğu gibi tutmak için Banu Teyze, çekme-
cesinde incili bir mahfazan ın içinde saklad ığı Kuran- ı Kerim'i ç ı-
kard ı. Bir sayfa aç ıp rasgele okudu: "And olsun ki, biz insan ı ya-
ratt ık. Nefsinin onu ne gibi vesveselere dü şürdüğünü biliriz: Biz 
ona şah damar ından daha yak ınız." 
"Rabbim," dedi içini çekerek. "Bana şah damar ımdan daha 
yak ınsın. Bu cendereden kurtulmama yard ım et. Bana ya gafille-
rin rehavetini ya da âlimlerin metanetini ihsan et. Hangisini seçer-
sen seç, minnettar kal ırım ama yalvar ırım beni hem bilgili hem 
güçsüz k ılma." 
Bu duayla birlikte Banu Teyze yataktan kalkt ı, sabahl ığını 
giydi ve tela şlı ad ımlarla abdest almak için banyoya gitti. İçeride-
ki büfenin üzerindeki saate bakt ı: yedi k ırk beş. Ağulu Bey'le mü-
cadele ederek, kendi vicdan ıyla mücadele ederek o kadar m ı uzun 
kalm ıştı yatakta? H ızlı hızlı yüzünü, ellerini ve ayaklar ını yıkad ı, 
başına tülbentini tak ıp odas ına geri döndü, seccadesini serip na-
maza durdu. 
Banu Teyze bu sabah kahvalt ı sofras ını geç kurduysa bunu en 
son fark edecek ki şi Armanu ş'tu. Geceyanlanna kadar bilgisayar 
başında kald ığı için uykusunu alamam ıştı, daha da uyuyas ı vard ı. 
Ne var ki uyanm ıştı bir kez ve şimdi yata ğında dönüp duruyor, 
battaniyeyi bir yukar ı bir aşağı çekiyor, tekrar uykuya dalmak 
için elinden geleni yap ıyordu. Nihayet tek gözünü açt ığında As-
ya'n ın masas ında oturmu ş kitap okudu ğunu, şark ıya kat ılarak ku-
lakl ıkla müzik dinledi ğini gördü. 
"O söyledi ğin ne?" diye sordu Armanu ş. 
"H ı," diye ba ğırdı Asya, s ırıttı."Johnny Cash." 
"Tabii ya!" diye m ırıldand ı Armanuş. "Peki ne okuyorsun?" 
"İrrasyonel Adam: Varolu şçu Felsefe Üzerine Bir Çal ışma" 
 diye bağırdı Asya cevaben. 
"Peki ama bu yapt ığın biraz irrasyonel de ğil mi? Nas ıl hem 
bang ır bang ır müzik dinleyip hem de kitaba konsantre olabiliyor-
sun?" 
"Birbirlerine yak ışıyorlar bence," dedi Asya müzi ği k ısarak. 
"Johnny Cash ve varolu şçu felsefe... ikisi de içinde ne oldu ğunu 
görmek için insan ruhunu de şiyor ve ikisi de bulduklar ından hoş-
nutsuz aç ık b ırak ıp gidiyor!" 
Armanuş henüz laf yeti ştirememişti ki biri kap ıyı tıklatt ı; Ba-
nu Teyze iki k ızı kalkan son kahvalt ı trenini yakalamaya davet 
etti. 
İçeride sofran ın ikisini bekledi ğini gördüler, herkes kahvalt ıyı bi-
tirmişti. Gülsüm Nine ve Cicianne akraba ziyaretine gitmi şti, 
Çevriye Teyze okula, Zeliha Teyze dükkân ına yollanm ıştı. Feride 
Teyze banyoda saç ını kızıla boyuyordu. Ortal ıktaki tek teyze ise 
tuhaft ır, hayli s ıkıntılı görünüyordu. 
"Neyin var, cinlerin seni terk mi etti?" diye sordu Asya. 
Ne var ki Banu Teyze cevap vermek yerine mutfa ğa kapand ı. 
İki saat boyunca raflardaki bakliyat kavanozlar ını düzenledi, yer-
leri sildi, üzümlü cevizli kurabiye pi şirdi, tezgâhtaki plastik mey-
veleri y ıkad ı ve binbir zahmetle oca ğın köşesindeki ta şlaşmış har-
dal lekesini ovdu. Nihayet odaya geri döndü ğünde iki k ızı hâlâ 
kahvalt ı masas ında buldu, Türk televizyonculuk tarihindeki en 
uzun süreli pembe dizi olan Kara Sevda Sarma şığının Laneti'nin 
her sahnesiyle dalga geçiyorlard ı Ama Banu Teyze de ğer verdiği 
bir şeyle dalga geçtikleri için onlara gücenmek yerine, çok şaştı 
kendine - senelerdir ilk defa en sevdi ği pembe diziyi kaç ırıyordu; 
üstelik fark ında bile de ğildi. Daha önce sadece büyük perhizi s ı-
ras ında kaç ırm ıştı diziyi. O zaman bile, Allah affetsin, kendisi ne-
damet getirirken dizide neler oldu ğunu merak ederek Kara Sevda