Uğultu bir sevinç oldu. Sevinç sesleri doldurdu geceyi. Da- 
vullar, meyler çalmaya başladı. Genç kızlar, erkekler gövende 
durdular. Büyük bir toy düğün başladı.
Mahmut Han:
"Ağrı Ahmedi yakalamadı," dedi. "Ne oldu?"
İsmail Ağa:
"Ahmet Ağrıdandır," dedi. "Ağrı onlara bir şey yapmaz."
Mahmut Han:
"Yalan," diye bağırdı. "Bunda bir şey var."
Ve sabahleyin, kan tere batmış atın üstünde, dimdik Ahmet 
geldi, sarayın kapısında durdu. Kalabalık onun dört bir yanını 
sardı. Saraya girmesine izin vermediler. Onu alıp Hüsonun de­
mirci dükkanına götürdüler. Ahmet Hüsonun elini öptü.
Hüso:
"Pirler sana yardımcı oldular. Bundan sonra pirler seninle 
olsun," dedi, üstüne kıvılcımlar saçaraktan onu kutsadı.
Gülbahar gelmiş bir köşede duruyordu. Ahmet ona bak­
madı bile. Gülbahar onun bu tutumundan dolayı üzüldü. Ko­
nuşmadı. Böyle mi olacaktı? Öyleyse bu adam neden canını gö­
ze almış da dorukta ateşi yakmıştı? Gülbahar her şeyi anlıyor, 
içindeki sevgi aynı ölçüde hışıma dönüşüyordu.
Ahmedin arkasından dışarıya çıktı:
"Gidelim," dedi.
Ahmet:
"Gidelim."
Saraya gitmediler, kalabalığa bakmadılar. Onlar için kurul­
muş düğünü görmediler. Kervan Şeyhinin elini öpmediler, at­
larına bindiler, yeniden dağa sürdüler.
Ağrıdağmm yamacında bir göl vardır. Bir harman yeri bü- 
yüklüğündedir. Suları som mavidir. Her yıl, bahar dünyaya 
yürüdüğünde, bir sabah, daha gün doğmadan Ağrıdağmm tek­
mil çobanları bu göle gelirler. Gölün kırmızı kayalıklarına, ba­
kır toprağına kepeneklerini atar, bin yıllık sevda toprağına otu­
rurlar ve Ağrıdağmm öfkesini kavallarıyla, hep bir ağızdan ça­
larlar. Akşam olurken de bir ak kuş gelir, küçücüktür, kanadı-