"Gümşığı gözünü mü alıyor?" dedi Ömer. 
"Hayır, rencide olmuyor didci şeytan ziyadan! Hadi, anlat 
bakalım biraz..." 
"Ne anlatayım? Yaşıyorum işte!" dedi Ömer. Rahatsız olmuş 
gibi gözükmekten korktuğu için: "Alp'te, güzel bir köşkün içinde 
rahat yaşıyorum..." 
"Peki, tasarılar, rüyalar, hırslar, istekler..." dedi Muhittin. 
Ömer anlayamadığı bir yabancı dille konuşan birine bakı­
yormuş gibi Muhittin'e baktı. Sonra Refik'e döndü, gülümsedi. 
Gülümseyişinin istediği gibi "Bu arkadaş herhalde hoş şeylerden 
sözediyor, ama anlayamadım!" diyen birinin gülümseyişine 
benzediğine inanarak rahatladı. 
"Hani tasarılar, hırslar..." diye tekrarladı Muhittin. "Ne oldu 
onlar?" 
"Duruyor!" dedi Ömer, artık rahatsızlığını gizleyemeyeceğini 
anladı. "Duruyor, duruyor işte... Evet, ben de birşeyler yapı­
yorum... O dağ başındaki köye elektrik verdim mesela... Yani 
o köşke..." 
"Sahi mi?" diye alıldı Refik. "Oraya ışığı getirdin demek!" 
Ömer bu saflığın kendisini Muhittin'e daha da gülünç gös­
tereceğini düşünerek: "Ama felsefi ışık değil, bir lambanın ışığı!" 
dedi. 
Refik heyecanından utanır gibi oldu. "İkisi birbirini tamamlar!" 
dedi. "Ama ben felsefi olanın daha önemli olduğunu..." 
"İçki yok mu, yahu, içki?" 
"Yanlış yere geldim galiba!" dedi Muhittin. "Siz ikiniz de iyice 
cıvıtmışsınız yahu!" 
"Gidip içki alayım mı?" dedi Refik. "Çay ne olacak?" 
"Al, ne duruyorsun!" dedi Ömer. Refik'in Muhittin'e baktığını 
görünce: "O içmez herhalde!" dedi. "Sen içer misin? İçmezsin, 
değil mi? Sen Altay dağındaki Kızıl Elma manastırına kapandın!.. 
Ama papazlar, biliyorsun içerler!" 
"Şakandan hiç hoşlanmadım!" dedi Muhittin. Soğukkanlı ve 
kararlı gözükmeye çalışıyordu galiba. 
"İster hoşlan, ister hoşlanma!" dedi Ömer. Refik'e döndü: "Ne 
alacaksın? Rakı al, yerli olsun, arkadaş öyle ister... Kımız al 
istersen!" Bu sonuncu şakadan kendisi de hoşlanmadı, ama canını 
486