!anmadı, serinledi. Yürüyüşünü önünde hızlı adımlarla giden 
bir kadına uydurdu. Bir telefon kulübesinin önünde durdu. 
Genç bir kız, telaşlı hareketlerle konuşuyordu içeride. (Artık 
sana dayanamıyorum Nami. Artık aramızda her şey bitti. 
Şimdi bu kulübeden çıkacağım ve karşıma ilk çıkan erkeğin 
kollarına atacağım kendimi.) Biraz bekledi kızı, sonra yürü­
dü. Bir kadın yavaş adımlarla yürüyor du. (Biz de yavaşlaya­
lım.) Tütüncüden sigara alan bir adam, kadının koluna girdi; 
hızla uzaklaştılar . (Karşı kaldınma geçelim .) Bir kadın yakla­
şıyordu. Kadının sağına, soluna, gerisine baktı: Kimseler yok­
tu. Tütüncüye baktı: Hayır, yalnızdı bu kadın. Bekledi. Kadın 
yaklaştı: Ellinin üstünde, hem de boyalı, hem de hızlı yürü­
yor. Kaldırımın kenarında durdu, bir dolmuş yaklaştt. Bindi. 
(Gelenek böyledir: Kaldınmın kenarında duranlar , gelen dol­
muşlara binmek zorundad ır.) Şöför bir yerde durdu: Buraya 
kadarmış. Boş bir telefon kulübesi gördü, girdi. Def terini çı­
kardt. (Demek numarayı unutacak kadar uzun süre geçti. lki 
yıl.) Jetonu yoktu. Dışarıda bir adam bekliyordu. Kulübeden 
çıktı. Bir iki tütüncü dolaştı. Sigara da alacaktı. (Kim jeton 
varsa ondan alırım sigarayı. İnce düşünceler. ) Kulübe gene 
boştu. Numarayı çevirdi. (Heyecanlanma .) Tam telefonu ka­
pamayı düşünürken, zilin çalmağa başladığını duydu. Açıldı: 
Bilge'nin sesi. Hemen kapattı. Evde yalnız mı acaba? Herhal­
de; yoksa, babası çıkardı. Ona ne söyleyeceğim kapıyı açınca? 
Merhaba. Bir söz bulmalıyım, sorgulu gözleri bir hamlede ya­
tıştıran bir söz. Ne zamandır gelmek istiyordum. Olmaz, sen 
misafir misin? Önünde bir dolmuş durdu. Şimdi artık hemen 
binmem; bir amaca yöneldim çünkü. Bakalım istediğim yere 
gidiyor musun? Gitmiyor muş ama, aynı doğrultuda bir yere 
kadar. Oradan devam eder miyiz? Yolda belli olurmuş. Dol­
muşa bindi. Senin evin önünden geçiyordum da Bilge, bir uğ­
rasam mı? dedim. Olur mu? Olmaz. (Bilge, o güzel dudakla­
rınıza sahipolabilirmiy im?) Aradan yıllar geçmiş, yüzünü de 
134