gileri gitgide a şınm ış, damla damla azalm ıştı. O Çakmakç ıyan çe-
tesi karga burunlar ını evliliğime sokmasa, diye düşündü Rose 
düşmanca, hâlâ yan ımda olacakt ı kocam. Derin bir of çekti. "Sa-
hi neden sürekli evlili ğimize burnunu sokup durdun?" diye sordu, 
koltuğunda oturmu ş, elinde örgüsü, gene bebek battaniyesi örer-
ken gözünde canland ırdığı Şuşan'a. Ama ne hayalindeki kay ınva-
lidesi cevap verdi, ne de bu süre zarf ınca kaşlar ını çatarak bakt ığı 
bamya tur şusu kavanozu. Rose dayanamad ı, soruyu tekrar etti. 
Boşanma ertesi nekahat döneminin ikinci yan etkisi de bu olma-
lıydı: İnsan ı sadece konu şkan değil, bir de ısrarc ı yap ıyordu. "Ne-
den bizi asla rahat b ırakmad ınız?" Rose ayn ı soruyu teker teker 
kocas ının üç k ız kardeşine de sordu -Surpun Hala, Zaruhi Hala 
ve Varsenig Hala'ya- bir yandan da raflardaki babaganu ş kava-
nozlar ına h ışımla bakt ığını fark etmeden. 
Rose h ızlı, keskin bir u-dönü ş yaparak Etnik Yiyecekler kori-
dorundan ç ıktı. O h ışımla Konserve Yiyecekler ve Bakliyat kori-
dorunun bir ucundan di ğerine h ızla ilerledi. Öyle kapt ırm ıştı ki 
kendini melankolisinin rüzgâr ına, neredeyse orada duran genç 
adama çarpacakt ı. Delikanl ı nohut markalar ının dizili oldu ğu raf-
lara bak ıyordu dalg ın dalg ın. Bir saniye önce orada de ğildi kesin! 
Gökten inmi ş gibi orada belirivermi şti. Aç ık tenliydi; ince, oran-
tılı bir vücudu, ela gözleri ve ona merakl ı, nerdeyse ara ştırmac ı 
bir hava veren sivri bir burnu vard ı. Kumral saçlar ı kısayd ı. Rose 
onu daha önce gördü ğünden şüphelendi bir an ama ne zaman ve 
nerede oldu ğunu ç ıkaramad ı. 
"Çok lezzetliler, de ğil mi?" diye sordu Rose. "Maalesef her-
kes nohut yahnisinin k ıymetini bilecek kadar duyarl ı değil bu dün-
yada..." 
O dalg ınlıkla gafil avlanan genç adam yerinde s ıçrad ı; yan ın-
da bitiveren pembe yanakl ı, tombulca kad ına döndü ve ellerinde 
nohut kutulanyla de ğil de ahlaka mugayir cisimlerle yakalanm ış-
ças ına kulaklar ına kadar k ızard ı. Boş bulunduğu için savunmas ı-
nı henüz kuramam ıştı. 
"Kusura bakmay ın..." dedi delikanl ı sağ gözü üst üste se ği- rip boynu sa ğa yatarken. Rose bu tiki utangaçl ık işareti olarak al-
gılad ı. 
Delikanl ıyı hoş gördüğünü göstermek istercesine tatl ı tatl ı 
güldü Rose. O anda yüzünde beliren Sevimli-Tav şanc ık ifadesi-
nin yan ı sıra Rose'un Tabiat Anadan ilham alarak edindi ği üç adet 
hayvans ı rol modeli vard ı. Karşı cinsle bütün münasebetlerinde 
dönüşümlü olarak bunlan kullan ırdı: tam bir sadakat hissi vermek 
istediğinde tercih etti ği Sad ık-Köpek ifadesi; ayartmak istedi ğin-
de kulland ığı Şeytani-Kedi ifadesi ve ele ştirildiğinde tak ınd ığı 
Kavgac ı-Çakal ifadesi. 
"Şimdi hat ırlad ım seni nereden tan ıdığımı..." dedi Rose bir-
den s ırıtarak. "Seni daha evvel nerede gördü ğümü hat ırlamak için 
beynimi zorluyordum demindenberi. Arizona Üniversitesi'ndesin 
değil mi? Bahse girerim quesadilla seviyorsundur!" 
Delikanl ı her an kaçacakm ış da ne yöne gidece ğine karar ve-
remiyormu ş gibi koridora bakt ı. 
"Cactus Grill var ya hani, orada part-time çal ışıyorum," dedi 
Rose aç ıklık getirmek gayretiyle, "Ö ğrenci Deme ğinin ikinci ka-
tındaki büyük lokanta, hat ırlad ın m ı? Genelde yemek servisi ya-
pılan tezgâh ın arkas ında oluyorum; omletler,  quesadillalar... Ya-
nm gün çal ışıyorum, fazla para getirmiyor ama ne yapars ın? İda-
reten. Asl ında ilkokul ö ğretmeni olmak istiyordum. Belki gene 
dönerim üniversiteye..." 
Delikanl ı şimdi merakla Rose'un yüzünü inceliyordu, o yüz-
deki her bir ayr ıntıyı ezberlemek istercesine. 
"Neyse işte, seni orada görmü ş olmal ıyım," dedi Rose. Göz-
lerini şuhça k ısıp alt duda ğını hafifçe ıslatt ı. Şeytani-Kedi ifade-
sine geçti. "Geçen sene bebe ğim olunca okulu b ırakt ım ama şim-
di tekrar geri dönmeye çal ışıyorum..." 
"Öyle mi?" diye merakla at ıldı delikanl ı ama soruyu sorma-
sıyla bir di şi eksikmi ş gibi ağzını kapat ıvermesî bir oldu. E ğer 
Rose ömrü hayat ında daha evvel bir yabanc ı ile sohbet etmi ş ol-
sayd ı, Yabanc ının Tan ışma An ı Refleksini ayırt edebilirdi. Hani şu