HALİL 
EROL 
HALİL 
EROL 
HALİL 
EROL 
HALİL 
EROL 
HALİL Çok. (Birden sözü değiştirir.) Daha doğrusu, o 
kadar da değil canım ... Biraz. O da bazı kent­
lerde ... Sadece kentlerde ... 
Seninle gelmek istiyorum Halil... 
Böyle durumlarda birlikte olmamak en doğ­
rusu. Öyle değil mi? (Gülümser. KIZ'ı göste­
rir.) Yanında bu, gezintiye çıkmış iki umursa­
maz sanırlar sizi. 
(Kapıya yürür.) Yarın geceye kadar hurda her­
halde güven altında ... 
(Bir adım atar.) Halil... 
Anlamadığın bir şey yok ya? 
Yok. .. Fakat. .. 
Öyleyse hoşça kal. 
(Tiifeği uzatır.) Al bunu. Yanında bulunsun .... 
(Yorgun, güler.) Ulan sen de bunu iyice işe ya­
rar bir şey sanrl.ın be! Bir atımlık gücü varsa 
kendini ... ve burayı... burayı koru onunla da. 
(Hızla çıkar, kapıyı çeker. Dışardan fısıltıyla) Az 
bir ışık sızıyor kapı alhndan ... (EROL hemen 
kapının altına samanlan tıkar yeniden. Kapı kolu­
nu indirir. Durur. Dışarısını dinler. Hiçbir ses 
duymaz. HALİL, bir kedi sessizliği ile süzülüp git­
miştir yıkık duvarın gerisinden. EROL, HALİL'in 
eline tutuşturduğu kağıdı fenerin ölü ışığına yak-. 
laştırır bakar. iyice bakar kağıda. Gider, ibrikten 
yüzüne biraz su serper. Samanların üstüne oturur. 
Tüfeği yanına dayar. Uykuya direnir. Giderek ye­
nilir uykuya. Fenerdeki gaz yanar, dibine erer.) 
(Karanlık) 
(Tan yeri ağarmaktadır. Horoz sesleri. Bir ineğin 
böğürmesi vb ... MUNİSE, evin altındaki ahırdan 
elinde süt kovasıyla çıkar. Samanlığa doğru bir 
göz atar. Çevresine bakınır. Merdivenleri tırma­
nır. Eve girer.) 
265