beş yüz mumluk balıkçı lambası gi bi. Gözlerim kamaştı. Kı­
yıda durdu, şaşırmıştı Oktay fıkara. Gözlerine inanamıyordu. 
El indeki renkten renge dönüyordu. 'Ağır mı Oktay?' diye sor­
dum. Oktay yutkundu, konuşamıyordu. Sonra yarım yarım, 
bir şeyler söyledi. Bana korkuyla baktı, sonra da aldı yatırdı." 
Kimi diyormuş ki, Oktay almış o elindekini Avrupa­
ya gitm iş. Onu orada bir kaşığa kandıramamış lar. Oktayın 
gitmesine İstanbulun bütün arayıcıları sevinmiş. Avrupada 
parasını bankaya yatırmış. Kend i de en yüksek okula ya­
zılmış ki orada ancak kralın ya da akrabalarının çocukları 
okuyab ilirlerm iş. Ki mi de diyormuş ki Oktay biçimsizlerin 
eline düşmüş, bi çimsizler, aynasızlar bir olmuşlar , Oktayın 
elindekini almışlar , kimseye haber vermes in diye de onu, 
fıkarayı öldürmüşler. İşte buna arayıcılar çok kızmışlar. Bu 
zulümdür, demişler, demişler ki bir de, biz yüz yılda ancak 
böyle bir şey i ölerek, biterek, tükenerek buluyoruz, onu da 
elimizden bir kaşığa alıveri yorlar, alçaklar , insafsızlar. Şim­
dilerde Alinin dediğine bakılırsa arayıcılar bir dernek kura­
caklarmış, derneği kurunca da Hükümetten kaşığın hakkını 
arayacaklarmış. İlk işler i bu olacakmış. Ayıp be! Ayıp oğlu 
ayıp be! İnsan bir kaşık ver i p de koca bir İstanbulu alır mı, is­
terse adam gönlüyle versi n, isterse yalvarsın, ver kaşığı da al 
İstanbulu, desin. Bu insanlar deccal olmuşlar deccal. İpleriy­
le kuyuya inilmez. Dernekler ini bir kursunlar da, görsünler 
onlar ... Sonra da Oktayı arayacaklarmış, iyi ya da kötü Okta­
yı dünyanın öteki ucundaysa da bulacaklarmış. Ölüsünü ya 
da dirisini. Ya da onu öldürenl eri bulacak lar, mahkem eye ve­
recekler , mahkeme de ölüm cezası verecekmiş onlara, onlar 
da varıp darağacının altında sigara içeceklerm iş. Oktay sağ­
sa, İngilteredeyse , arkadaş, diyeceklerm iş, dernek kuruldu, 
artık bir İstanbul bir kaşığa değişilmeyecek. Kazandığının 
yüzde onunu ver ki, kav i olalım da düşmanlarla çarpışalım. 
Çünküley im ki, Allahtan mıdır nedir, arayıcıların düşmanı 
çoktur. 
66