-------------------------------------------------—  Kıskançl ık
Rak ıdan şeşi beş görmeme ra ğmen. Turgay Bey'in ad ını hemen bulup  
annemin b ırakt ığı tükenmez kalemle üzerini çizip karalad ım ve a ynı 
anda içimden gelen tatl ı bir dürtüye uyarak, yerine Füsun ile anne-
babas ının adlar ını ve Kuyulu Bostan Sokak'taki adreslerini yazıp liste yi 
geri verdim ve alçak sesle dedim ki: 
"Efendim, annem bunu bilmez, ad ını çizdiğim beyefendi de ğer 
verdiğimiz bir aile dostumuz olmas ına rağmen, çok kısa bir süre önce  
ne yaz ık ki büyük bir iplik i şinde h ırsa kap ıldı, bile bile bizlere çok  
büyük bir kötülük etti." 
"Artık o eski dostluklar, o eski insanl ık kalmad ı Kemal Be y," dedi  
müstakbel ka yınvalidem gözlerini bil gece k ırpış tırarak. "Umarım  
yerine yazd ığınız insanlar da onlar gibi üzmezler sizi. Kaç ki şiler?" 
"Anne taraf ından uzak akraba bir tarih ö ğretmeni, yıllarca terzilik  
yapm ış han ım ı ve on sekiz ya şındaki güzel k ızlar ı." 
"Aman iyi," dedi müstakbel kay ınvalidem. "Davetliler aras ında o  
kadar genç erkek var ki, onlarla dans edecek güzel genç k ızlar yok di ye 
dertleniyorduk biz de." 
Dönüşte, Çetin Efendinin kulland ığı babam ın 56 model  
Chevroletsinde u yuklarken, şehrin geceleri her zaman karanl ık ana  
caddelerinin karış ıkl ığına, si yasal slo ganlar, çatlaklar, küf ve yosun  
kapl ı eski duvarlar ın güzelli ğine ve Şehir Hatlar ı vapurlar ının 
projektörlerinin iskelelere, sokak aralar ına, yüz y ıllık ç ınarlar ın yüksek  
dallar ına ve araban ın dikiz a ynas ına vuran ışıklarına dikkat edi yor, bir  
yandan da arka koltukta parke ta şlar ının sars ınt ısıyla u yuyakalan  
babam ın hafif bir horultuyla soluk al ıp verişini dinliyordum. 
Annem ise istediklerinin olmasından memnundu. Hep birlikte  
gittiğimiz bir misafirlikten sonra, araba ya geri dönerken hep yapt ığı 
gibi, o zi yaretin anlam ını ve gördüğümüz insanlar hakkındaki fikrini  
özetledi hemen. 
"Evet, çok iyi, çok düzgün insanlar, çok do ğru dürüstler, al-  
 
73