Omer, günlerdir Meryemce yle birliktedir, yerler içerler, ormanı 
dolaşır, mantar toplar/ar. Omer ava gider kuş, tavşan vurur. Her 
gece de Meryemceyi öldürmek ister. Tam onu boğa cakhen birden: 
"Bir gece daha yaşasın Meryemcc Anacıh, ne güzel de uyuyor," der, 
eli ayağı tir tir, heyecandan boğularak vazgeçer. Her gece, her gece 
erişilmez heyecanlar ve öldürmenin, öldürmekten vazgeçmenin ta­
dını, şehvetini yoğun yoğun yaşar. "Bu gece değil, yarın gece. Mürn­
hünü yok yarın gece boğacağı m anacığı." 
Meryemce Anacık büzülmüş, kapkara , incecik dudaklarını bir çocuk gibi 
sündürerek uyuyordu. Ortalık aydınlıktı ama daha gün doğmamıştı. Buruş bu­
ruş olmuş Meryemce Anacık uykusunda gülümsüyordu. Amma da sevgi dolu 
bir kadındı. Ömer kendini bildi bileli saçından, gözlerinden, her bir sözünden, 
her kıpırdanışından, yürümesinden böyle sevgi taşan sıcacık bir insan görme­
miştİ İnsanın anası, babası, kardeşleri, can bir yangılısı hiç kimse Meryemce 
Anacığın sevdiği gibi bir insanı sevemezd i. 
Örnerin gözleri yaşardı. Meryemce Anacığın ayakları yorganın dışına çık­
mıştı dilim dilim yarılmış tabanlar, Ömer tabanları öptü: 
"Bu gece, bu gece boğacağım anacık seni," dedi. "Ne yapayım hiçbir çarem 
yok. Elimden geleni yaptım. Uzatabildiğim kadar uzattım bu işi anacık, salt 
senin gül hatırın için. Bugün üç tane keklik avlayacağım anacık, çok yalabuk 
çıkaracağım anacık, şu dünyadan giderken bir iyice doyarak git anacık. Mutlu 
git güzelim. Beni çok iyi ağırladın. Anam olsaydı, beni bu kadar candan seve­
mezdi, anacık. Allah senden bin razı olsun anacık. Bu gece son. Kusma bakma. 
Nerdeyse pamuk bitecek Çukurda, köylüler dağlara döndü dönecekler. Sonra 
Sefer benim paramı vermez. Bu gece son. Kara bağnma taşlar basacağım . Ne 
yapayım anacık. Fıkaralık batsın. Bu kadar fıkara olmasaydım, bir çift öküzüm 
olsaydı, Bedriye de benim olsaydı, seni hiç öldürür müydüm, sana hiç kıyar 
mıydım gülüm anacık? Alırdım evime, elini ılıktan soğuğa vurdurmazdım. Ne 
yapayım hiçbir mümkünüro çarem yok. Hiç de vaktim kalmadı." 
İki büyük damla yaş Örnerin gözlerinden aşağı yuvarlandı, ta boynuna ka­
dar süzüldü aktı. Sonra yaşlar biribirini izledi. 
Ömer Meryemce Ananın yüzüne bakmaya doyamıyor, içinde, "yarın sabah, 
yarın sabah hiç olmayacak anacık," diyordu. "Böyle bebeler gibi mdaikeler onu 
güldürmeyecek uykusunda." 
Bu sırada Meryemce uyandı, uyanmasıyla: 
"Ömerim, yavrum, yiğidim," demesi bir oldu. Örnere sarıldı. "Neyin var yi­
ğidim? Meryemce Anan sana kurban olsun! Bir derdin mi var bana söylemedi­
ğin? Söyle anana, anan onun hakkından gelir. Neyin var da böyle sabah aydın-