Onun yerine koyacak kimse bulamıyorum. İnanmış insan.
Bugünlerde bütün meselem bu oldu. Saatlerce resimleriniseyrediyorum. Bir kusur bulamıyorum. Hakkındaki yazıyıtekrar tekrar okuyorum. Bir açık nokta bulamıyorum. Res-samların İsa’sı. Yapmacığın eseri yok onda. Ne hayatındane de sanatında. Bu konuda yazmak zor. İnsan hissedebilirancak.
Bizde de böyle bir ressam olsaydı: onun gibi eşsiz bir ki-
şiliği olan biri ya da bize göre bir Rousseau olsaydı canım.
HÜSEYİN BEZENEL: Türk ressam ve tutunamayanı. Sa-
nayi-i Nefise mektebinde okudu. Osman Hamdi Beyin tesi-rinde yetişti. Maarif Nezaretinin açtığı bir müsabakayı, “Su-daki Halkalar” isimli pentürüyle kazandı ve bir sene müd-detle Paris’e gönderildi. Orada, daha ziyade Changot ve Du-valier gibi ikinci sınıf ressamların atölyelerinde çalıştı. Re-sim müzelerine ve galerilerine -duhuliye meccani olmadığıiçin- fazla gidemedi ve bu sebeple yeni cereyanları pek ta-kip edemedi. Paris’ten temin ettiği bir bursla Berlin’e geçtive Alman romantiklerinin tesiriyle müfrit iptidai renklerkullandı. Bu devresindeki eserlerinde bilhassa kırmızı ren-gin hakimiyeti hissedilir. Harbı Umumiyi Berlin’de geçirdi.Almanların mağlubiyeti üzerine tekrar Paris’e avdet etti. Ba-zı galerileri ziyaret ederek, muasır cereyanları takriben otuzbeş sene kadar geriden takibe başladı. Esasen, Sanayi-i Ne-fise Mektebinde öğrendikleriyle vardığı yer, daha gerilereisabet ediyordu. Fakat Harbı Umuminin Avrupa sanatınatahmil ettiği inhitat sebebiyle -bazı unsurları biraz aceleyegetirmiş bile olsa- terakkiye muvaffak olmuş ve romantizmigeride bırakarak, empresyonizmin son safhalarına varmıştı.O sıralarda Picasso’nun ismini dahi duymamış olması, an-cak bir talihsizlik olarak vasıflandırılabilir. Cumhuriyetinilanıyla anayurda dönünce de bu cereyanlar hakkında onu
685