552 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
lşığa gelince, ışığı görmüştü işte. Azıcık, azıcık bir balkımasım görmüştü evin 
üstünde ama ... Kim oluyordu da o ermiş oluyordu? Bir sümüklü köylü! 
Bir süre, gözünü evin üstünün karanlığından ayırmadan ikircik içinde kaldı. 
Ermişlikten, sümüklü köylülüğe gitti geldi, gitti geldi. Bir türlü karar veremiyor­
du. Meryemce Anaya mı sorsaydı acaba? 
Bu da nasıl sorulurdul "Meryemce Ana ben ermiş miyim ola? Ne dersin," de­
nir miydi? Meryemce Ana buna gülmez miydi? 
"Hiçbir şey dinlemem," dedi seslice. "Allah beni ermiş yapıp kullannın ara­
sına iyiliğini saçayım diye göndermiş se, ışığını da göndersin. Buysam da donsam 
da gün atıncaya kadar ışığını bekleyeceğim. lşığını görmezse ben de ermişliğim­
den istifa edip, başımı alır da giderim. Tekmil Toros köylüleri gelsin, yalvarsın 
yakarsın, isterse bana kanat taksınlar, yüz bin bakire oynatsınlar kapımda, kabul 
etmem. lşığı bir göreyim. isterse derimi yüzsünler. isterlerse her gün bir parçaını 
kesip itlere atsınlar. Işık görmezsem mümkünü yok kabul etmem, başımı da be­
laya sokmam. Kaçar giderim. Kimse de beni bulamaz. Bulabilirler mi? Bana inatçı 
Taşbaş demişler. .. " 
Antep köylükleri nere, burası nere? 
Müslüm Çavuş iyi çocuktu . Antebin Kızılkilise köyündendi. Askerlikte ko­
ğuşta yataklan yan yanaydı. Çabucak arkadaş olmuşlardı. Birlikte okuryazar ol­
muşlar, bu sözcüğü yazdıklan gün sevinçlerinden deliye dönmüşlerdi. Sonra ça­
vuş kursuna birlikte gitmişler, sırmaları birlikte takmışlar, sonra da aynı bölüğe 
verilmişlerdi. Bir gün de kasaturayla parmaklarını kesip, biribirlerinin kanlarını 
emmişler, kan kardeşi olmuşlardı. 
Antebin Kızılkilise köyünden Müslüm Çavuşa gidince kim onu bulabilirdi? 
Suriye sınınna da yakın, isterlerse kaçakçılık da yaparlardı. Askere alınmadan 
önce Müslüm kaçakçıymış. Dönünce kaçakçılık yapmayacağım diye yeminler 
ediyordu . Belli olmaz, insanoğludur bu. Belki de eve gittiği gün kaçakçılığa baş­
lamıştı. 
Yüzüne yün başlığı bir iyice bir daha sardı. Boran şiddetlenmiş, hışım gibi 
bozkırdan bu yanı dövüyordu . Taşbaş bu kadar güçlü bir kişi olmasa önüne ka­
tıp, sürükleyerek kasabanın ovasına kadar götürecekti. 
Sabaha daha çok vardı. Bu soğukta gün ışıyıncaya kadar beklemek! Eğer bu 
gece donmazsa, ışık ınışık değil, işte o zaman ermiştir. Periler, melekler gelip ko­
rumuşlardır. 
Uzaktan, büyük, esen yelin önüne düşmüşçesine bir hışıltı geldi kulağına ... 
"Hışşş! Hışşş!" 
Taşbaş ışık da arkasından geliyor diye sevindi. Hışıltı gittikçe yaklaşıyor, yak­
laştıkça büyüyordu. Taşbaş korktu. Bu gelen bozkınn ulu ejderhası olmasın? Er­
ciyesi bekleyen ulu evren olmasın, diye içinden geçirdi.