Müftü de gemi azıya almış susmuyor du. 
"Sen Kırkgöz Ocağından Yunan Savaşma on altı yeşil donlu 
mübarek kişinin gittiğine, ordunun önünde eli kılıçlı yeşil donlu­
ların Yunanlılara saldırdığına da inanmazsın. Sen esir düşen Yu­
nan askerlerinin, bizi siz yenmed iniz, ordunuzun önündeki, her 
birisi bir kavak boyundaki, eli kılıçlı yeşil donlular yendi bizi de­
diklerine de ... Sen, bizimkilerin de, biz önümüzde öyle yeşil don­
lu zatlan görmedik, dediklerine de ... Sen!...cSen!. .. Sen!" 
Müftü çok sert saldırıya geçmişti, bunun üstüne Şakir Bey: 
"İşte buna inanının Müftü Efendi, bunu ben savaştan dö­
nen askerlerden kendi kulaklanmla duydum ." 
Adının bu kasahada dinsize çıkaca ğından korkmuş, hemen 
yüz seksen derece çark ehnişti. Müftü de onun bu zayıf yönünü 
yakalamış, bastırıyor du: 
"Gene Anacık Sultan, o mübarek kadın, İnce Memede so­
yundan kalan, Haçlılara karşı savaşırken Selahaddini Eyyubi­
nin giydiği, üstüne dokuz bin dokuz yüz doksan dokuz ayet ve 
hem de keskin dua yazılı gömleği de ona vermiş, yani İnce Me­
med e ... " 
"Ne bulmuş da İnce Memedde ona vermiş bu tarihi, müba­
rek gömleği?" 
"Çünkü istemiş ki, o gömleği giyen Selahaddini Eyyubi gi­
bi İnce Memedi de kılıç kesmesin, ateş yakmasın, su boğmasın, 
ona kurşun geçmesin, insanoğlu onu yakalayamas ın." 
''Ne bulmuş ki onda, o kanlı katilde mübarek Anacık Sul­
tan?" diye alaylı sordu Şakir Bey. O kadar öfkeliydi ki, bütün 
gemileri yakıyor du. Oysa kendisini dindar bellesinler, diye her 
cuma camiye gidiyor, en önde namaza duruyordu, hiç mi hiç 
inanmadığı halde. 
"Onun orasını biz bilemeyiz, onun orasmı bir Tanrı bilir. 
Biz Tanrının işine karışamayız . Bir de, Anacık Sultan Ocağının 
mübarek yüzüğünü, gömleğini İnce Memede vermişse ... O ne 
yaptığını bilir." 
"Bir kere kılıcı vereme z." 
"Neden veremesin?" 
"Çünkü onu, Kırkgöz pirleri soyundan gelmeyen kimse 
kaldıramaz. 
174