Yıllar sonra, sakladığı sırrı vermediği için eziyet gören 
Uzun Ihsan Efendi'yi dilendirmek üzere satın almaya gitti­
ği gün, Hmzıryedi yine o çatlak sesi hatırlayacak ve her za­
man olduğu gibi o gün de, Ebrehe'nin akla sığmaz amaçla­
rı üzerinde kafa yormaya devam edecekti. Teşkilata zoraki 
bir şekilde girer girmez Büyük Ef endi'nin kendisinden iste­
diği şey gerçekten de çok garipti: Kostantiniye'de dilencile­
rin topladığı bütün sadakalar ertesi sabah iade edilmek üze­
re bir geceliğine kendisine verilecekti. Hmzıryedi, idamdan 
kurtulur kurtulmaz o lanet zehiri bedenine aldığının erte­
si günün akşamı, kendisini sözümona yaşatacak yedi tane 
kırmızı hap enfiye kutusunun içinde olduğu halde lonca­
ya dönerken hala bu tuhaf istek üzerinde düşünüy ordu. Bü­
tün gece bu meseleye kafa yordu. Sabah olur olmaz terle­
meye başladığında haplardan bir tane aldı. Akşam ezanla­
rı okunduktan sonra sökün eden dilenciler toplayabildikleri 
bütün sadakaları, onun gözetiminde, yamalı torbalardan çu­
vallara boşaltırlarken kafasındaki sorulara hala cevap bula­
bilmiş değildi. Fels, mangır, akçe, kuruş ve hatta tek tük al­
tın sikkelerle dolu çuvallar her akşam Zülfiyar ve adamları 
tarafından alınıyor, sabah olunca yine aynı adamlar tarafın­
dan dilenciler loncasının önüne getirilip eksiksiz teslim edi­
liyordu. Avantasını aldıktan sonra paraları dilencilere dağı­
tan Hınzıryedi'nin merakı günler geçtikçe arttı. Alınan para 
ile teslim edilen para, felsine, mangırına, kuruşuna kadar ay­
nıydı, hatta hatalı basılmış bazı paralan tanımak bile müm­
kündü. Eğer harcanmıyor veya borç verilmiyorsa bu paralar 
ne yapılıyordu? Hınzıryedi, Zülfiyar'ın parayı almaya gelen 
adamlarından birinin önüne bir maşrapa şarap sürerek ona 
bu soruyu sormuştu . Zaten çakırkeyif olan adam, bir sır ve­
recekmiş gibi kulağına eğilerek şunları fısıldamıştı: 
-"inan ki ben de bilmiyorum. Ama efendimiz Ebrehe çu­
val çuval değersiz parayı bütün gece sayıyor. Aşırı kararmış 
103