Uyandığımda  onu  bulamadım  yanımda.  Saate  baktım:  03:33. 
Balkondaydı.  Solgun  görünüyordu.  Beter  bir karabasanın  tam 
ortasında  uyanıp,  bir daha  uyumaya  cesaret  edememiş  gibiydi.  Ya-
nındaki  sandalyeye  çöküp,  bir sigara  yaktım.  Düştüğü  yerde  çürü-
meye  başlamış  bir kavun  dilimini  tavaf  eden  onlarca  karınca  vardı 
aramızdaki  sehpanın  altında.  Onlar  harıl  hani  çalışırken,  biz de kı-
pırtısız  oturup,  bomboş  sokağı  seyrettik. 
"Bence  o kız seni  ispiyonlamamıştır,"  dedi  dalgın  dalgın.  "Muh-
temelen  başka  yoldan  gitmiştir  annenlerin  kulağına.  Niye  ispiyon-
lasın  ki? Siz suç ortağıydınız." 
İçeri  gidip,  birer  duble  rakı  hazırladım  ikimize.  Gülümseyerek 
aldı, ama  dudaklarını  şöyle  bir dokundurmakla  yetindi.  İçki  sevmi-
yor. Oysa  hep  sünger  gibi  erkeklere  çattığından,  bunu  belli  etmek 
istemiyor.  Yüzüne  baktım.  Belki  de yanılıyorum.  Başkalannı  kan-
dırmak  ona  göre  değil.  İçmeyi  sevmediğini  henüz  kendi  de bilmi-
yor muhtemelen. 
"Belki  de tam  tersi,"  dedim.  Kendiminkini  bitirince  onun  rakısı-
nı da içerim.  Yeter  ki ruj yapmasın  bardağın  kenarını.  "Suç  ortaklı-
ğı insanları  birbirine  mecbur  kılar  ama  bu geçici  bir durum  olabilir 
ancak.  Aslında  biriyle  birlikte  suç işlediysen,  ilk fırsatta  ondan  kur-
tulmaya  çalışırsın.  Ya sen gideceksin,  ya o. İnsan,  suç işlediği  yere 
donermış  muhakkak  ama  suç ortağına  döneceğini  sanmam." 
"Oo maşallah,  ağzınız  iyi laf yapıyor  öğretmenim."  Deminden-
berı elinde  evirip  çevirdiği  kadehi  sehpanın  üzerine  koydu.  İyi,  ruj 
lekesi  yok.  "Öğrencilerin  seni  dinlemeyi  sever  mi?" 
"Bir gün  benimle  sınıfıma  gel,  öğrencilerin  arasında  otur.  Ken-
din karar  ver." 
"Ya bu kim  diye  soran  olursa?  Ne diyeceksin?" 
"Dışandan  dersi  dinlemeye  gelen  bir öğrenci  olursun.  Yaşın  o ka-
dar küçük  ki," dedim  yüzünü  okşarken.  Bu loş ışıkta  hiç belli  olmu-
yordu  yanağındaki  iz. "Ama  istersen,  arkadaşım  olduğunu  söylerim." 
"Yalan  söylemiş  olursun!"  dedi  aniden  hırçınlaşarak.  "Hiç  senin 
arkadaşın  olabilir  miyim  ben?  İki dakika  konuşsalar  benimle,  kabak 
gibi ortaya  çıkar  yalanın.  Ben  sizin  konuştuğunuz  şeyleri  bilmiyo-
rum.  Üniversite  okumadım.  Bu saatten  sonra  da okumayacağım  bes-
belli!" 
326