Babam, o tarihi günde, benim tah nıinkrin ıiıı 
aksine, hemen kabul edivermişti nişanbn ınaıııızı 
ama sonraki günlerde ayak sürümeye baş lamış tı. 
Fakülteyi bitirmeden evlen memizi istcn ıiyord u. 
Oysa daha benim iki yılım vardı mezun olmaya. 
Doktor olmak, üniversiteyi bitirmekle gcn;eklqc ­
mediğine göre, nasılsa hayatımı kazanmaya başla ­
madan önce ihtisas yapmam gerekece kti. Lhba ııı.ı 
iki doktoru n, sadece fakülte yıllarında değil, ömür 
boyu çalışmak ve okumak zorunda olduklarını, o 
nedenle bu iki yılı bana zehir etmemesini söylüv or 
ama dinletemiyordum. Sonunda bir mektup ,·,ız 
mıştım babama, 
ccBabacığım, 
Evlenme kararım kesindir ama sen baıııı bir tiiı·­
lü nüfus kağıdımı vermiyorsun. Mevcut l'C n111/Jt c­
mel tehlikelere karşı seni uyarıyorum. Liitfı:ıı 11 iU/ı.ı 
k'"d ,,. agı ımı ver ... 
Çok düşünmü şümdür, bu mektubu yaı.ıııas;1\'­
dım, evlenmeseydik, hayatım değişir miydi din: \'L' 
Atilla'yla azı uyumlu, çoğu uyumsuz gc�-cıı dokuz 
yıla rağmen, hep şükretmişimdir babaınııı evliliği­
mizi kabul ettiğine. Çünkü biliyorum ki, cvknı ııc­
seydim benim hayat çizgim değişmezdi, bcıı yiııc 
kendimi cüzamlılara adardım; ama hayatımda Ç<ıf�-
• Güne ş Umuttan Şimdi Doğaı', s. 114 . 
93