gecede geldiğine kimse inanmayacakh. Bereket Kaymakamlığı 
biliyordu, onun için hiç aranmadan doğru oraya varabilecekti. 
Kaymakamlığın merdivenlerini çıkarken gün kuşluk oluyordu, 
artık soluk alıp verecek hali bile kalmamıştı. Merdivenin başına 
geldiğinde tükenmişti. Yüzbaşının verdiği kağıdı elinde tutu­
yordu. Kapıdaki odacıya bir şeyler söyledi ama, anlaşılmadı. 
Elini adama uzattı, uzatmasıyla da boylu boyunca oraya, tahta­
lann üstüne düşmesi bir oldu. Kendinden geçmişti. Gürültüyü 
duyan Kaymakam odacıyı çağırdı: 
"Ne oluyor?" 
"Bir adam kapının önüne geldi düşüverdi . Suya batmış 
çıkmış gibi... Her bir yanından ter fışkırıyor. Elinde de bir kağıt 
var. Sımsıkı tutmuş, bırakmıyo r." 
Kaymakam, biraz şişmanca, inek gözlü, gerdanlı, dazlak 
kafalı, gözleri yuvalarında fıldır fıldır dönen, feleğin çemberin­
den geçmiş birisiydi. Cumhuriyetten önce de kaymakamdı. 
Tam otuz üç ilçede kaymakamlık yapmıştı şimdiye kadar. Me­
rakla dışarıya fırladı. Tazı Tahsin kapının önüne boylu boyun­
ca serilmiş yahyor, göğsü körük gibi inip inip kalkıyor, oluk 
oluk da terliyor du. 
"Ölüyor mu?" 
"Ölmüyor," dedi odacı. "Çok koşmuş, uzak yerlerden 
uzun koşarak gelmiş ." 
"Elindeki kağıdı al bakalım, neymiş." 
Odacı Tazı Tahsinin yumulmuş elini açıp kağıdı almaya 
çalıştı, bir türlü eli açama dı. 
"Açılmıyor ." 
"Allah Allah, nasıl olur da açılamaz, gayret et!" 
Odacı diz çöküp Tazı Tahsinin elini iki elinin arasına aldı, 
çabaladı çabaladı, gene açamadı. 
"Olacak gibi değil!" 
Kaymakam kendisi eğildi, o da denedi. El kenetlenmiş bir 
türlü açılmıy ordu. 
"Allah Allah, çok merak ettim, nedir acaba?" 
"Bu kadar, böyle ölürcesine koştuğuna göre çok mühim bir 
iş olsa gerek. Açılmıyor ... " 
"Açılmıyor," dedi Kaymakam. "Derhal doktoru çağır. An-
123