Memur, hanımların, beylerin kimliklerini sormakla vazi­
fesine başladı. 
Bahriye Hanım, elinde boş bir bira şişesi ve yalpası fazla 
bir davranışla, kelimelerin yarısını çiğneyerek söze atıldı: 
-Polis efendi, polis efendi, vazifeni bilmiyorsun. 
Polis: 
-Hanım sus! Ben vazifemi bilirim ... 
Bahriye Hanım: 
-Bilmiyorsun. Kadın evde, sokakta, tramvayda, vapur­
da, trende her yerde serbesttir ... 
İhtiyar sarhoş köşesinden: 
-Vay anasını be! Kadının serbest olmadığı yer neresi 
kaldı? Evvelden kadın hiçbir yerde serbest değildi. Şimdi her 
zincirden birdenbire boşandı. Kadının silkip attığı köstekle­
rin bir kısmı şimdi erkeklere takılacaktır. Çünkü aile vazife­
lerinin birtakımı açıkta kalamaz. Bunu erkek tanımaz, kadın 
tanımazsa sonra halimiz ne olacak? Ya isyan eden tarafa had­
dini bildirmeli yahut yükün altına girmeli. Kanun her mem­
leketten taşan kan selleriyle ıslandı, rutubetten hoşlanmayan 
tırtıllar gibi büzüldü. Gücü gücü yetene devrini yaşıyoruz. 
Kuvvet kimde ise hakim odur. Eski toplu kuvvetler, derebey­
likleri şeklinde parçalandı. Dünya küresinin yuvarlandığı 
uçurum her zamandan çok bugün dehşet vericidir. Kanunu, 
ahlakı, dini, adetleri imdatlarına çağıranlar zayıflardır. Ha­
kimlere cüppe, silindir şapka giydirmek maksada yetmez. 
Hak, yumruğundur. Bu hakikati Turşucu Cemal Efendil bü­
yük bir kalabalık önünde ispat etti ... Hey gözünü sevdiğimin 
kahramanı, Beyazıt Merkezi'ni turşuya çevirdin. Bir yum­
ruğun on gazete sütunundan, seksen parlak nutuktan tesirli 
olduğunu gösterdin. Zaman, atletizm asrıdır. Okullardan 
bütün dersleri kaldırmalı, programa yalnız bu marifeti koy­
malı; yumruğunu tükürükle, hemen yapıştır. Korkma, dünya 
1924 yılında, iki arkadaşıyla beraber içki yasağına uymadıkları gerekçe­
siyle alındıkları Beyazıt Polis Merkezi'nde kötü muameleye maruz kaldık­
larını iddia ederek orada bulunan komiser, komiser yardımcısı ve polis 
memurlarına şiddet uygulayan dönemin azılı kabadayılarından. 
24