Bana okyanusun şarkısını öğreten Kabuk Adam, öylesine de­
rin, yırtıcı ve gerçekdışı bir aşkla sevdiğim Kabuk Adam Tony. 
Tony'yi tanıdığım yaz, hemen hemen bitmiş bir insandım. 
Yaklaşık iki yıldır, Avrupa'nın en büyük nükleer fizik laboratuva ­
rında çalışıyordum. Meslektaşlarıma, akrabalarıma, Türkiye'deki 
dostlarıma göre (aslında tek bir dostum bile yoktu) övünülecek 
bir konumdaydım. En iyi okulların diplomalar ım kağıt peçeteler 
gibi üst üste yığmış, böylesine genç bir yaşta, yirmi beş yaşınday ­
dım, bu dev laboratuvarda tez olanağı elde eden ilk Türk öğren­
cilerden biri olmayı başarmıştım. Üstelik de bu alandaki kadın fi­
zikçilerin oranı yüzde beşi bile zar zor buluyordu. Uzun yıllar 
baleyle uğraştığım, kısa ömürlü edebiyat dergilerinde öyküler ya -
yımlatıp, ödüller kazandığım için "çok yönlü" diye tammlamr­
dım. Sonuçta, insanlara pazarlayabileceğim birkaç özelliği, birkaç 
kurumsal başarıyı, gene kağıt peçeteler gibi diyeceğim, üst üste 
koymuştum. Oysa gerçekte ben, bunalımdan bir türlü kurtula­
mayan, hiçbir düşünceye, inanca ya da insana bağlanamayan, sü­
rekli huzursuz, karamsar ve yapayalnız biriydim. Yaşama coşku­
mu çoktan kaybetmiş, belki de hiç kazanamamıştım. Bana kalır­
sa, kişisel tarihimin tek bir teması vardı; hayal kırıklığı. Ağır aile 
baskısı ve şiddetle dolu geçen çocukluk yıllarım, dünyayı, acı çe­
kenler ve çektirenlerin bulunduğu bir savaş alanı gibi algılamama 
neden olmuştu ve sanırım haklıydım da. Emekleme çağımdan 
beri, sadece zeki ve başarılı olduğum sürece sevgi -ya da "sev­
gi" diye adlandırılan bir şeyi göreceğimi öğretmişlerdi bana, ama 
hiç kimse, sevmeyi nasıl başaracağımı öğretmemişti. Hayatıma 
girenler de, bir yandan beni pohpohlarken, bir yandan da burnu­
mu alabildiğine sürtmeyi görev edinmişlerdi. (Sonralan bunun, 
erkeklerin kadınlara karşı genel bir tavrı olduğuna karar verdim.) 
Daha bu yaşta, sinirli insanların, ömürlerinin ortasında edindik­
leri kolit, ülser, astım gibi hastalıkların tümüne sahiptim. 
Hepsinden önemlisi, ölüme hazırlanan yaşlı bir kadın kadar 
umutsuz ve kırgındım. 
3