ca değil de başka bir şey olsaydı, bu Türkiyeyi toptan zapt eder, 
emrine alırdı. Padişah olurdu şu Çukurova ya. Çukurova istik­
lalini ilan ederdi. Dayın bilir , Londrada lordların giyindiği ma­
ğazalarda ne varsa bende de vardır. Pariste aristokratlar ne gi­
yiyorlarsa, sen benden de giyinebilirs in." 
Çırağını dükkanın aşağı katma gönderdi. Delikanlı, elinde 
pırıl pırıl askılara takılı bir yığın ceketle geldi. 
"Kalk ayağa Memed yavrum," diye settçe buyurdu Zey­
nullah Efend i. Delikanlının iki eliyle havada tuttuğu bir ceketi 
aldı, askıdan çıkardı Memede giydirdi. O, olmadı, ötekini aldı. 
Delikanlının elinde ne kadar ceket varsa, kendi kendine ho­
murdanarak Memede giydirdi giydirdi çıkardı. 
"Olmadı, bunlar benim Abdülsel am kardeşimin yakışıklı, 
. dal gibi yiğenine layık değil . Al bunları da sandıktakileri çıkar 
getir." 
Üç tane sandıktan çıkan sayısız ceket denendikten sonra 
Zeynullah Efendi bir çığlık attı: 
"Bulduk," diye sevincinden titredi, ''bak, kalıp gibi otur­
du." Memedin çenesini kaldırdı gözlerinin içine bakh, "Rengini 
beğendiysen tamam," dedi. 
Memed : 
"Çok beğendim," dedi, "çok güzel. Sen sağ ol Zeynullah 
Efen di. Çok zahmet ettin." 
Koynundan bir büyük kese çıkardı: 
"Kaç para?" dedi. "Bende kağıt para yok, altınım var." 
"Altın da olur, olur," dedi Zeynullah Efendi. 
Abdülselam Hoca: 
"Dur yiğenim," dedi, "sen keseni cebine koy, bu kadar kü­
çük şeyleri izin ver de dayın ödesin." 
"Doğru," diye onayladı Zeynullah, "insanın böyle bir dayı­
sı olur da, ne kadar zengin olursan ol, insan hiç onun huzurun­
da keseye davranır mı?" 
Memed bir kız gibi utandı, büzülerek kesesini iç cebine ath. 
Memed ceketi çıkardı, koltuklara oturdular , çaylar geldi. 
"Birkaç da gömlek . .. " 
"Var," dedi Zeynullah Efendi. "Hem de İngiliz . Daha önce­
ki gün Kaptan Roberto getir di." Aşağıya, Memedin bedenine 
114