Sadece bunu söylemişti, o kadar. Hemen ertesi günü kendini dönüşsüzce 
terapik okuma grubuna yazılmış bulmuştu; haftanın üç günü, insanı 
sıkacak ölçüde delilikten uzak Connie ile birlikte delice sıkılmış 
kadınların oluşturduğu halkadaki yerini alıyor, yeme bozukluklarını 
yenmiş kadınların, "anlatacak hikâyesi olan" kadınların daha da iç 
bayıcı kitaplarını okuyorlardı. Bu kitaplardan seçme bölümler üzerinde 
yapılan tartışmaları dünya edebiyatından uzun,  bezdirici ve ekseriya 
kasvetli pasajlar takip ediyordu. Bunlar yüksek sesle okunurken, bir 
yandan da gruptan birinin vazife icabı pişirdiği yemeği hep birlikte 
yiyorlardı.
Bu proje, nöropsikoloji kariyerine devam etmeden önce itibarlı  bir 
Psikoloji Ödülü almayı kafasına koymuş psikoloji mezunu Connie 
tarafından geliştirilmişti. Yeme bozukluğu olan kadınların yüz yüze 
kaldığı en büyük sorunun "yemek" değil "yalnızlık" olduğu savından 
hareketle. Onlar için yalnız bir edimdi yemek yemek. Çoğunlukla 
çevrelerin de pek fazla kimse olmuyor, tek başlarına yemek yiyorlardı. 
Bundan yola çıkarak bu kadınları genişleyen üç halka içinde bir araya 
getirmeyi önermişti Connie. İç halka: Her
102
üyenin diğerine yalnız olmadığını kanıtlayacağı okuma grubu 
oluşturulacaktı. İkinci halka: ABD'de benzer koşullarda yaşayan 
kadınların yazdığı kitaplar sayesinde üyeler uzun zamandır tek 
başlarına çektikleri sorunların ulus çapında ne kadar yaygın olduğunu 
görecekti. Üçüncü halka: dünya edebiyatından, özellikle "yiyecek" ve 
"beden" kü ltürel mefhumlarına meydan okumak üzere seçilmiş bölümler 
sayesinde halka küresel çapta genişletilecekti. Bu amaçla açlık ya da 
kıtlık çeken ülkeler ya da tombul kadınların kıymetli olduğu kültürlere 
dair metinler okuyorlardı düzenli olarak. Bir keresinde Chiamaka 
adındaki Afrikalı bir çocuğu anlatan hikâyeyi okumuşlardı, başka bir 
sefer haremde şeyhin gözdesi olmak için kilo almaya çalışan bir Arap 
kadını hakkındaki hikâyeyi. Connie'nin hırsla arzuladığı ödülü almak 
için geliştirdiği projenin parçası olmak Alegre'nin zerre kadar hoşuna 
gitmiyordu doğrusu. Bu arada Connie'yle çocuk nöropsikiyatristi Marc 
Fitzpatrick arasındaki bu işbirliğinin sadece mesleki olmadığından 
şüphe ediyordu içten içe.
"Eee, Alegre grupta ne vaziyette?" diye sorar doktor otel odasının şık 
dinginliğinde (çünkü evliydi, Connie de öyle) bu arada Connie onun 
memelerini öpmekte, yalamakta, emmekte ve ısırmakta, tek -gram-fazla-
yağı olmayan vücuduna hayran kalmaktadır. (Doktor düzenli olarak 
jimnastik salonuna giderdi ve haftanın üç günü öğle tatilinde saunaya 
girerdi, Alegre okuma grubundayken.)
"Ah sorma, Alegre'yi bilirsin. O mega- maço Latin kültürüyle sarmalanmış
vaziyette olduğundan pek şansı yok. Üstüne üstlük büyük teyzesi onun 
için berbat bir rol modeli. Alegre'nin teyzelerine meyda n okuması 
imkânsız. Kendi hayatı üzerinde hiç kontrolü yok!"
"Biliyorum canim, biliyorum," diye dem çeker Doktor Marc Fitzpatrick, 
Connie'nin ba şını aşağı itmeden önce iki elinin arasında tutmanın 
hazzıyla dalgalanır sesi. Bunlar aklından geçer geçmez Aleg re, 
patronuyla Connie etrafına kurduğu fantezinin gözlerinden 
okunabileceğinden korkmuş gibi hemen başını eğdi.
"Bugün okumaya gideceksin, değil mi? İstersen erken çıkabilirsin," dedi 
doktor, sekreterinin tertibinden dolayı sevdiği masası -
103
nın üzerinde ki ucuz kar küresine düşünceli düşünceli bakarak.
Kar küresinin içinde Nuestra Senora de San Juan de los Lagos, üzerinde 
göl mavisi bir pelerin ve ayağının altında pembe -kınnızı çiçeklerle 
duruyordu. Kürenin her sallanışında yaldızlı bir kar fırtınası