cop bir ileri bir geri giderek en yakındaki göstericinin alnına birkaç 
kere iniyor / kalabalığın önündeki iki sarımtırak sakallı gösterici, 
artık birinin yüzünden oluk oluk kan boşaldığı için artık birbirlerine 
benzemiyor... eski camiin dingin ihtişamı var bütün fotoğrafların 
fonunda, öndey-se arbede içindeki kalabalığın üzerinden uzak bir ufka 
somurtan sıska güvercin yemcisi. Reuters fotomuhabiri resimlerin 
güzelliğinden memnun ruloyu çıkarıp yerine yenisini taktı. Hepsi hepsi 
sekiz saniye sürmüştü.
O sekiz saniye zarfında Marakeş'teki evine dönmüş olan Zehra
206
gözbebeğini kem gözlerden korumak için bir tencere soğuk suyun içine 
erimiş kurşun döktü. Dertli dertli cızırdadı kurşun. Aynı anda, 
Arizona'nın boş düzlüklerinde bir çakal, sekiz yıl önce tam bu sırada 
bir Buick'in yol kenarına park etmiş bir karavana çarptığı yerde bitmiş 
olan garip bir bitkiyi kokladı. Bitki palverde kadar lezzetli değildi 
ama çakal yine de yedi.
İstanbul'daki fotoğraf makinesinin çıkırtıları ve Marakeş'teki kurşunun 
cızırtıları kesildiğinde ve çakal Arizona'daki bitkiyi mideye 
indirdiğinde Harvard Meydanı'ndaki saat 03:37'den 03:38'e geçti. İşte 
tam o anda geldi Boston'a kış.
Akla ziyan bir süratle çıktı geldi kış Boston'a, göz açıp kapayana 
kadar. Bir dakika önce yoktu, bir dakika sonra her yerdeydi. Zira dört 
mevsim arasında önceden elçilerini gönderdiği, ikazları ayan beyan 
ortada olduğu halde insanı gafil avlamayı başaran bir tek kış vardır.
Polisler İstanbul'daki kalabalığı dağıtmaya başladığı. Zehra'nın 
kurşunu suyun üzerinde yüzen bir göz şeklini aldığı ve yol kenarındaki 
bitkiden geriye sadece kökleri kaldığı sırada kış bütün şehri 
fethetmişti bile. Şehirdeki her şeyi ve herkesi kontrolü altına 
aldığında muazzam ağırlığının altında gıcırdayan tahtına çıktı. 
İstanbul'daki cık'ın, Marakeş'teki cızırtının, Arizona'daki çakalın 
yutkunmalarının aksine Boston'daki "gıcırtı" arada kaynayıp gitmedi.
Arroz o kendine has gıcırtıyı hissettiği anda, yanında derin uykuda 
olan bir çift ayağı ezerek yataktan atladı, kapıyı açıp, daha iyi 
işitmenin bir yolu da buymuş gibi havayı kokladı, sonra hedefe yönelmiş 
bir ok gibi hızlı ve kararlı alt kata inip içeriden gelen iniltileri 
kaale almadan ikinci kattaki yatakodasının yanından geçti, birinci kata 
koştu, oturma odasındaki korku filminden gelen çığlıkları hiç 
umursamadan mutfağa yöneldi ve verandanın kapısını açıp oraya çıktıktan 
sonra kocaman açtığı gözleriyle dışarı bakmaya koyuldu.
Dışarıda her yer kıştı, çılgınca raks eden kış. Mevsimler pante -
onundaki yegâne gerçek panteist olan kış en ufağı en büyüğe, parçayı 
bütüne bağlamaya muktedirdi kend ine has çemberinde, tek ve
207
saf bir kisvenin altında birleştirerek birleşmez sanılanları. Bir anda 
Boston, Alegıe'nin karküresi içindeki bir oyuncak şehre dönüşmüştü. Ve 
o küreyi birileri durmaksızın sallıyor olmalıydı ki aralıksız yağıyordu 
kar.
Kışın geldiğini keşfeden ikinci kişi Abed oldu. Ama o Arroz gibi 
sükûnetini muhafaza edemedi. Zira sabalı kalkar kalkmaz bütün dünyanın 
karla kaplandığını görmenin insanlar üzerinde sosyalleş -tirici bir 
etkisi vardır. Abed anında merdiveni çıkmaya başladı, Ömer'in odasından 
ve neme lazım banyodan uzak durup üçüncü kata tırmandı ve Piyu'yu 
yatağından dışarı sürükledi.
Ömer bile odasından çıkıp iki ev arkadaşının neden usulca ama ısrarla 
kapısını çalıp durduklarını anladığında her zamanki gibi sabah 
huysuzluğuna gömülmeyip coşkuya kapıldı. Odaya döndüğünde Marisol'ü 
şapırtıyla öperek kulağına fısıldadı: "Uyan kahve çekirdeğim, dışarı