-İyilik ablacığım ... 
-Ah, cümlemiz iyi olalım. Nasıl, köşkümüzü beğendin 
mi? Bizden hoşlandın mı? 
-Beğendim, hepsi pek ala ... 
-Eh, niye öyle durgun duruyorsun? 
-Bu köşk için cinli perili dediler de korkuyorum. 
-Aman düşündüğün şeye bak! Bu dünyada hiç perisiz 
yer olur mu? İki gözüro onlar iyi saatte olsunlar, nerede yok 
ki burada olmasınlar ... Onlara zarar etmeyene hiç fenalık 
yapmazl ar. 
-Arahacı söyledi. Burada bir iki hizmetçi boğmuşlar ... 
-Elbette boğarlar. Desturl demeden pencereden aşağı, 
onların başına tükürülür mü? Hiç gece faraşla bahçeye süp­
rüntü dökülür mü? Hizmetçiler onları saymadı, ötekiler de 
onları boğdular . 
Ruşen'in bu safça ifşası üzerine: 
-Ben burada durmam, gideceğim! Ayşe Hanım nerede? 
feryadıyla hemen taşlığa fırladım. 
Arap arkarndan yetişerek: 
-Ayşe Hanım nerede ? .. O çoktan arabaya binip gitti. 
Şimdiye kadar Yalnız Servi'yi buldu. 
-Yok, bir dakika durmam. Ben de gideceğim. 
-Buraya gelen, ayağıyla gelir, fakat kendi arzusuyla gi-
demez. Biz insanı salıvermeyiz. Seni buraya kim teslim ettiy­
se yine gelir o alır. Başka türlü gidemezsin. 
V 
Korkulu Bir Akşam Yemeği 
Taşlığın kapısına doğru koştum. Sımsıkı kilitli buldum. 
Alt katta her tarafın pencereleri kalın, sık, demir parmak­
lıklarla örülmüştü. Kaçmanın imkansız olduğunu gördüm. 
Halk arasında gece su dökerken veya kirli bir su üzerinden geçerken cinler 
çarpmasın diye söylenilir . 
16