değil. Bu yüzden eserlerimde halkın anlayacağ ı göbek dansözlerini ve kaleci 
Vural'ın maceralarını kullanıyorum. Sonra ama hiç taviz vermeden araya hayatın 
içine giren en modern 'hayat tiyatrosu'nu koyuyorum. Halkla birlikte hem sefil 
hem de soylu bir sanat yapmayı İ stanbul'da banka desteğ iyle taklitçi bulvar 
komedileri oynamaya tercih ederim. Simdi bana arkadaş ça söyle, emniyet 
müdürlüğ ünde ve sonra veteriner fakültesinde sana gösterilen ş üpheli dinciler 
arasındaki suçluları niye teş his etmedin?" 
"Tanıyamadım kimseyi." "Seni Lacivert'e götüren genci ne kadar sevdiğ in anlaş ılınca askerler seni de 
gözaltına almak istediler. Bu ihtilal arefesinde Almanya'dan gelmen, okul müdürü vurulurken orada olman ş üphelendiriyor onları. Seni iş kenceli bir sorgudan 
geçirip içinde ne var ne yok öğ renmek istiyorlardı, ben durdurdum onları, kefil 
oldum." "Teşekkür ederim." 
"Seni Lacivert'e götüren o gencin ölüsünü neden, öptüğ ün hâlâ anlaş ılamadı." 
199 "Bilmiyorum," dedi Ka. "Çok dürüst ve içten bir yanı vardı. Yüz yıl yaş ayacağını 
sanıyordum." "Senin acıdığ ın bu Necip, ne biçim Necip'miş  okuyayım mı sana?" Çıkardığ ı 
kâğıttan Necip'in geçen yıl mart ayında bir kere okuldan kaçtığ ını, Ramazan'da 
içki satıyor diye Neş e Birahane-si'nin camlarının kırılması olayına karış tığını, 
bir ara Refah Partisi il merkezinde ayak iş lerinde çalış tığını, ama ya aş ırı 
görüşleri yüzünden, ya da herkesi korkutan bir sinir buhranı geçirdiğ i için 
(parti il merkezinde birden fazla muhbir vardı) oradan uzaklaş tırıldığ ını, 
hayranı olduğ u Lacivert'e son on sekiz ayda Kars'a geliş lerinde sokulmak 
istediğini, MİT elemanlarının "anlaş ılmaz" bulduğ u bir hikâye yazıp Kars'ın 
yetmiş beş satışlı dinci gazetesine bıraktığ ını, o gazetede köş e yazıları yazan 
emekli bir eczacının kendisini birkaç kere tuhaf bir ş ekilde öpmesinden sonra 
arkadaşı Fazıl ile birlikte onu öldürme planlan yaptıklarını (cinayet yerine 
bırakmayı planladıkları gerekçe mektubunun Mİ T arşivindeki aslı çalınmış , 
dosyaya konmuş tu) çeşitli tarihlerde Atatürk Cadde-si'nde arkadaş larıyla 
gülüşerek yürüdüğ ünü, bunlardan birinde ekim ayında yanlarından geçen bir sivil 
polis arabasının arkasından iş aretler yaptığ ını okudu. 
"Milli istihbarat Teş kilatı burada çok iyi çalış ıyor," dedi Ka. 
"Şeyh Saadettin Efendi'nin mikrofonlar yerleş tirilmiş  evine girip huzuruna 
çıkınca elini öptüğ ünü, gözyaş larıyla Allah'a inandığ ını açıkladığ ını, oradaki 
ayaktakımının önünde kendini yakış ıksız durumlara düş ürdüğünü biliyorlar, ama 
bütün bunları niye yaptığ ını bilmiyorlar. Bu ülkenin pek çok solcu ş airi 'aman 
onlar iktidara gelmeden ben dinci olayım' telaş ıyla saf değ iştirdi." 
Kıpkırmızı oldu Ka. Sunay'ın bu utancı bir zayıflık olarak gördüğ ünü hissettiğ i 
için daha da utandı. "Biliyorum bu sabah gördüklerin seni üzdü. Polis gençlere çok kötü davranıyor, zevk için dayak atan hayvanlar bile var aralarında. Ama ş imdi o kısmı bir yana 
bırakalım..." Ka'ya bir sigara tuttu. "Ben de gençliğ imde senin gibi Niş antaşı 
ve Beyoğ lu sokaklarında yürürdüm, Batı filmlerini deli gibi seyrettim ve bütün 
Sart-re'ları ve Zola'ları okudum, bizim geleceğ imizin Avrupa olduğ una inandım. 
Şimdi bütün bu dünyanın yıkılmasına, kızkardeş lerinin ORHAN KEMAL 
İL HALK KÜTÜPHANESİ  
200 ¦ junay ne r\arargama  başörtü takmaya zorlanmasına, ş iirlerinin dine uygun değ il diye İ ran'daki gibi 
yasaklanmasına seyirci kalabileceğ ini sanmam. Çünkü sen benim dünyamdansın, 
Kars'ta T.S. Eliot'un ş iirlerini okumuş  başka kimse yoktur." 
"Refah Partisi belediye baş kan adayı Muhtar okumuş tur," dedi Ka. "Ş iire 
meraklıdır çok." "Onu tutuklamamıza bile gerek kalmadı," dedi Sunay gülümseyerek. "Kapıyı çalan ilk askere belediye baş kan adaylığ ından çekildiğ ini bildiren bir kâğ ıdı 
imzalayıp verdi." 
Bir patlama oldu. Pencere camları ve çerçeveler titredi. İ kisi de sesin geldiğ i 
yöne, Kars çayı tarafındaki pencerelere baktılar, ama karla kaplı kavak 
ağaçlarıyla yolun öte yanındaki sıradan ve boş  bir binanın buz tutmuş