lar ötesinden gelme bir hayvan gibi soluyor. Gebe, nere­
deyse doğurdu doğuracak bir hayvan. 
Önümde Torosun kayalıkları. Önümde Toros çam­
lıklarının yangını. Önümde gümbürdeyen sular. Benim 
Andırın köylüklerinde bir dostum var. Onun kadar güzel 
türkü söyleyen az bulunur. Ali Kıvrak derler adına. Kim 
bilir, şimdi ne kadar yaşlanmıştır. Sonra onun yakınında 
Topa lak Hoca ... İnsanların ve Allahın dostu. Allahtan çok 
insanların dostu. Muskaya düşman, muskaya inanmaz, 
ama insanların gönlünü kırmamak için gene de keskin 
muskalar yazar. Kara bir sakalı vardır. Yeşil yeşil ışıldar. 
Bir de Armut Kuyusunun ötesinde Ahmet var. Çok yaşlı, 
beli iki büklüm. Yüzünde bütün insanların kederi, acısı. 
Yalnız gözleri, amanallah gözleri. Gözlerinde gülme, ama 
ne candan gülme! Gözlerinde umut, ama ne belalı umut! 
Gözlerinde cennet! Yani gözlerinde tüm yıldızlarıyla bir 
belalı gökyüzü. 
Bu benim dostumdur, canım ciğerimdir. Sarı, kırışık 
içinde, güneş yanığı yüzü, uzun uzun, çok uzun kirpikli 
gözleri... Gözünün yanındaki yönündeki kırışıkları saya­
mazsın. 
Uzatmayayım. Ahmedin en belalı, en harikulade yeri, 
elleri. Böyle eller görülmüş değil. Yaradan, Ahmetli yalnız 
elleri için yaratmış. Başka hiçbir şey için ... Yalnız elleri... 
Uzun parmaklı, kamış gibi... Kocaman kocaman ... 
Ellerinin içi, hani yüzyıllık ağaçlar vardır ya, hani o 
yüzyıllık ağaçların gövdeyle ilgisini kesmiş, neredeyse 
düştü düşecek, yarık yarık, kabarmış, kırış kırış kabukları 
vardır ya, işte işte Ahmedimin ellerinin içi böyledir. 
Bu iş burada biter. Sevdiğim, hikayesine bayıldığım 
bu en güzel dostumun yüzü, durumu burada bitsin var-
48