hazırlıklı. Al işte!.. (Kollarını uzatır.) Kollar ... Sine­
mada gördüğümüz uyduruk kahramanlarınki gi­
bi. Şöyle ... Sözüm ona gelişigüzel kıvrılıvermiş ... 
I. ERKEK : Ne olacakh ya? Ben çalışırken hep böyle ... 
II. ERKEK : (Pencereden ayrılır. Bir koltuğa otururken) Atma, at­
ma!.. Çalışırken ne zaman beyaz gömlek giyildi 
ki? .. (Yeniden ayağa kalkar.) Senin gibi bir halk kah­
ramanı -lider olsun, yazar olsun, bilgin, oyuncu 
ya da mitingçi olsun -ortalıkta hep ya üstünde 
bir kazakla görünür, ya da çatkılı bir gömlekle. 
Hava soğuksa kadife bir ceket giyer. Zenginleş­
tikçe Batı'nın çuval dokumalarını seçer ... Böyledir 
senin içinden geçen. (Pantolonunu çıkarmaya koyu­
lur.) 
I. ERKEK : Ne yapıyors un? 
il. ERKEK : Hadi, had i... Değiştir pantolonu da işimize baka-
lım. 
l. ERKEK : Nesi var bunun? 
11. ERKEK : Dedik ya. Ütüsü bozuluyor. Biraz da dar. 
1. ERKEK : Aman canım! Sanki dert bir bu da!.. (İkisi de panto­
lonlarını çıkarır, donla kalırlar. 1. Erkek 11.'ye gözünü 
. dikip bakar. Düşünür. Sonra.) Tamam. Oldu bu iş. 
II. ERKEK : Ne? 
I. ERKEK : İşte böyle ... Tam yatmaya hazırlanırken ... Bir kalp 
sektesi... Tamam!.. 
II. ERKEK : Korkudan, desene? Doğrusu tam bir kahramana 
yaraşır bu ölüm ... 
I. ERKEK : Kişi kalpten ille korkunca mı gidermiş? Alırsın bir 
tüp uyku ilacı ... 
II. ERKEK : Bir de hazır doktor raporu ... (Birden öfkelenir.) Kay­
bedecek zaman yok, anlamıyor musun? Vakit gece 
yarısını çoktan geçti. Şafakla da bitecek bu iş ... 
Ölümünü isteyenlerin önünde bıçak kalbe sapla­
nacak. Gık demeden gideceksin hem ... Kazanmak 
93