benim bile hiç görmediğim- kansı, bizzat albayın gerçek bir 
varlık olduğu meselesini tehlikeye atmıyor mu? 
Belki sana bu satırları yazmamalıydım. Belki de dönel bir 
yüzeyin, ekseni etrafındaki hareketi sırasında çeşitli ışık kay­
nakların dan beslenmesi olayında görüldüğü gibi, benim bir 
an süren ışıltımın yansımalarım artık ilginç bulmuyorsun; 
görüntümün gerçekliğine inanmıyorsun. Fakat seni seviyo­
rum. (Bu sözü bir yere sıkıştırmaya mecburdum.) Düşünmek 
ve yansımak anlamlarını birlikte ifade eden 'rellection' keli­
mesini kullanmak isterdim burada . Fakat aslında, seni gör­
mediğim zamanlarda yansımalarımın gerçekliğine ben de 
inanmıyor um. Belki benden artık nefret ediyorsun; belki de 
unuttun beni. Düşünce ve eylemlerin her an sonsuz değişik 
görünümlere bürünebileceğini bilen bir insan olarak, senden 
kararlı bir düşünceye benzeyen yansımaları nasıl bekleyebili­
rim? Beni görmek istiyorsan, yann saat ikiden altıya kadar 
evdeyim. Seni seviyorum. Hikmet. Pijamasının üstünü ace­
leyle çıkararak yatağın üstüne attı. 
Gömleğini, çoraplarım, pantalonunu acele etmeden giydi. 
Ansiklopediye uygun olmalı. Para? Var. Kısa yolculuklar için, 
bağlı ayakkabılar elverişli değildir. Bağsız ayakkabı. Bak. Mo­
kasen. Onlan giydi. Dördüncü basamak gıcırdar, dikkat et. 
Albayım uyanmamıştır. Tozlu yolu geçti. Rıza lşseven. Bak­
kal. Ekmek almalıyım. Sabun almalıyım. Sucuk, alabilirim. 
Krikkrak alabilirim. Dört kalem. "Buyur üstad." Geldik mi? 
Alacaklarını saydı. "Baş üstüne." Üstad olduğun için, az alış­
veriş etsen de saygı gösterilir. Eyvah! Sigarayı söylemedik. 
Söyledi. Paranın üstünü, saymadan cebine attı. "Eyval­
lah." "Güle güle üstad." Dalgınım galiba; bazı noktalan hatır­
lamıyorum. Ey ansiklopedi ! Ne zaman çıkacaksın? Dur baka­
lım, aldıklarım dört kalem tutuyor mu? Evet. Başka ne yap­
tım? Baştan düşün. Karşıya geçtim, bakkal Rıza beni her za­
manki gibi karşıladı. Her zaman nasıl karşılar? (Bu önemli 
326