döndüm, sonuna kadar özlemle bakt ım, beyaz dallar ın arkas ındaki zarif ve ince yüzü kayboluncaya kadar. 
Benim at ımın üzerinde, onun da pencerede duru şumuzun Hüsrev'in Şirin'in penceresinin alt ına geldiği o 
binlerce kere resmedilmi ş meclise -aram ızda ama biraz arkada kederli bir a ğaç da vard ı- ne kadar da çok 
benzediğini çok sonra, bana verdi ği mektubu açt ıktan, içindeki resmi gördükten sonra anlad ığımda sevdi ğimiz 
bay ıldığımız o kitaplarda resmedildi ği gibi aşktan cay ır cay ır yanmaktayd ım.