nedenini doğru değerlendirememek, doğru saptayama­
ınaktan da, kurtuluşu resim anlatıcılığına daha bir ağır­
lık tanımakta, sinemadan esinlenerek resim anlatıcılı­
ğına yeni bir dinamik kazandırmakta, ya da duyarlığı 
ön plana çıkarınağa çalışmakta, veya tarihi, sosyalo­
jiyi edebiyata iyke bulaştırmak ta aramayı ben bu an­
·Iamda değerlendiriyorum. Özellikle de bu yüzyılın ba�­
larında, gerek edebiyat, gerekse resim vb. gibi diğer 
sanatlar siyasacılar tarafından zorla birer resimli ha­
berleşme aracı haline getirilmişlerdir. Öylesine ki, bir 
yandan resim sanatı afiş basitliğine indirgenmiş, öte 
yandan, imge dahi bir resim anlatıcılığı şeklinde be­
nimsetilerek edebiyat da magazinleştirilmiştir. 
Ne var ki, söz konusu dönemde resimli haberleş­
me araçlarının günümüzdeki gelişmişlik düzeyinde ol­
maması (hatta hiç olmaması) belki o dönem siyasacıla­
rını haklı kılabilir. 
Ama bugün, televizyon ve sinema gibi gerçekten 
çok güçlü resinıli haberleşme araçları vardır. Siyasa­
nın mesajlarını resim anlatıcı edebiyat ile geniş kitlele­
re ulaştırmayı düşünmek, televizyonun ve sinemanın 
yanında gerçekten artık gülünçtür. Yani, işte bu geli­
şimdir ki, edebiyatın siyasadan bağımsızlaşması gere­
ğini bizlere artık zorla kabul ettirmektedir . 
Bence edebiyat bir bilimdir. İnsanın fizik yapısını 
kendisine konu edinmiş tıp bilimi gibi, insanın düsünce 
yapısını, duygu yapısını kendine konu edinmiş bir bi­
limdir. Amacı, insanın bu iç yapısındaki karmaşanın 
çözülmesi, bu karmaşanın kökenierinin saptanması dır. 
İnsanı çözümleyeceğini sandığımız bilimsel bilgile­
rimizin yetersiz kalışı da, onların yasa koyucu nitelik­
lerinden doğmaktadır. Yasa getiricilik bilimsel dü�ün­
ce sistemlerini belirli bir noktada biraz statikleştirmek­
tedir. Oysa insan alabildiğine değişkendir. Bu nedenle-
62