20 çıkmaya başladı kaldırımın içinden. Mantolu adam baktı: 
Birkaç basamakla inilen bir boşluk gördü yerin altın da. 
Gözlüklü kafa büyüdü, yükseldi; bir adam oldu. Kolun da bir 
sürü kemer taşıyan eskimiş bir adam. Koyu renkli bir kemere 
uzattı elini mantolu dilenci. Mantosunun düğmele rini çözdü; 
fakat, kemeri geçirecek bir yer bu lamadı panto lonunun belinde. 
Biraz yukarı çekiştirmek istedi pantolonu nu; alt taraftaki 
sargılar, ipler  izin vermedi. Ümitsizlikle ke merciye baktı; sonra 
da kemere baktılar birlikte. Kemerci, çıktığı deliğe yöneldi, bir 
süre kayboldu. Kocaman çengel li iğnelerden yapılmış bir 
zinciri tutarak çıktı ortaya. Panto lonunun beli mantonun iç 
kısmına bu iğnelerle tutturuldu. "Üstüne takarsın kemeri artık," 
dedi gülerek. "Daha fiyaka lı olur." Öyle yaptılar. Mantosunun 
cebinden çıkardığı kâğıt paralardan birini uzattı. Kemerci 
paraya baktı, sonra aldı ve yandaki bakkala girdi. Paranın üstü, 
bir şişe ucuz şarap ve küçük bir kutu domates salçasıyla çıktı 
dışarı. Paranın üstü nü verdi, şarabıyla salçasını deliğinin 
yanına koydu; birkaç yudum içtikten sonra mantolu ad ama 
uzattı şişeyi. Onun al madığını görünce, tekrar yeri n altında 
kayboldu. İçerken insanı ağzını kesmesin diye kenarları  
düzeltilmiş boş bir konserve kutusuyla döndü. Teneke, şarapla 
dolduruldu manto lu adam için. Deliğe inen merdivenin 
duvarına oturdular , ayakla rını aşağı sarkıttılar, birlikte içtiler. 
Bu arada bir oto büs kaçırıldı; ikinci otobüs gelmeden de şarap 
bitti. Otobüse birlikte bindiler. Paraları kemerci verdi ve 
yokuşun üst ba şında, mantolu adamdan iki durak önce indi.  
Arka sahanlıkta yalnız kalınca ileri yürüdü. Şoförün yanı na 
varmak üzereyken bir fren sırasında ön koltuklardan bi rine 
oturdu istemeden. Karş ı sırada oturan bir adam gülüm süyordu. 
Önce aldırmadı gülümseyen adama. Fakat gülüm seme bitmedi. 
Telaşlandı, kemerini düzeltti. Gülümseme bir türlü 
durmuyordu. Yakasına, eteklerine, sargıların üzerin deki iplere 
baktı: Hayır, çözülmemişti. Uygunsuz bir duru mu yoktu