rolmuş  üzüntüden.  Şafak  sökerken,  derince  bir mezar  kazmış  bah-
çesine.  Hiç  ayrılmak  istemiyormuş  ondan  ama  yapacak  bir şey yok-
muş.  Ölüler  yerin  altında,  diriler  yerin  üstünde.  RÛz-ı  mahşerde  top-
lanana  kadar  bu böyle." 
"Gömmese  olmaz  mı?"  diye  mırıldandı  5,5-Yaşındaki. 
"Olmaz,"  diye  atıldı  7,5-Yaşındaki.  "Gömmezsen  kokar.  Öyle 
kötü kokar  ki, duramazsın." 
"Burası  da kötü  kokuyor  ama,"  dedi  beriki  alt dudağını  daha  da 
sarkıtarak. 
"Belki  burada  da bir ceset  vardır.  Dolabı  açıp  baktın  mı hiç?" 
"Ceset  meset  yok,"  diye  gürledi  Hacı  Hacı  büyük  torununa  kız-
gınlıkla  bakarak.  "Çöp  kokuyor  sadece.  Bütün  mahalle  çöpünü  bi-
zim bahçeye  atarsa,  olacağı  bu! Ama  yönetici  olarak  elbet  bir çö-
züm bulacağım  buna.  Sen  meraklanma."  Küçük  kızı  kucağına  otur-
tup, saçlannı  okşadı.  "Hem  bak  dinle,  zaten  masaldaki  güzel  kadın 
da ölmemiş  ki. Balıkçı  Süleyman  onu  toprağa  gömmeden  önce, 
göğsündeki  hançeri  çıkarayım  demiş.  Ama  hançeri  çıkarmasıyla,  ah 
etmiş  kadın.  Meğer  ölmemişmiş.  Hançer  sadece  kemiğe  kadar  gel-
miş. Kalbine  varmamış." 
Bu beklenmedik  açıklamada  teselli  bulmaya  çalışarak,  şaşkrn 
şaşkın  gülümsedi  5,5-Yaşındaki.  Büzülüp,  yapışıverdi  dedesinin 
kucağına.  Bir de büyük  ağbisinin  bakışlarını  üzerinde  hissetmese, 
daha  rahat  edecekti. 
"Ne vakit  öleceğimiz  hepimizin  alnında  yazılı.  Kaderinde  yazı-
lı değilse,  göğsüne  hançer  de saplasalar  ölmezsin.  Kadıncağız  can-
lanınca,  bir yudum  su istemiş  balıkçı  Süleyman'dan.  Sonra  da baş-
lamış  anlatmaya.  Meğer  saraydaki  cariyelerden  biriymiş.  Padişah 
en çok  onu  beğenirmiş.  Öteki  cariyeler  kıskançlıklarından  çatır  ça-
tır çatlarmış.  Yürekleri  fesatla  dolduğundan,  bu masum  günahsızı 
öldürmeyi  kafalarına  koymuşlar.  Harem  ağalarını  da yanlarına  alıp, 
kanlı  hançeri  kadıncağızın  ak göğsüne  saplayıvermişler.  Biçare  ka-
dın iki gözü  iki çeşme  anlatmış  bunları.  Sonra  da demiş  ki: 'Beni 
tekrar  saraya  götürürsen,  padişahımız  efendimiz  seni  muhakkak  çil 
çil altınla  ödüllendirir.'  Bunları  işitince  bizim  balıkçı  Süleyman'ı  bir 
düşüncedir  almış.  Altın  maltın  istediği  yokmuş.  Sevdalanıvermiş 
meğer.  O gece  bu güzel  cariye,  kulübede,  onun  yatağında  uyumuş. 
218