KAPLUMBAĞALAR
 
284
 
 
ıslağıyle kucaklayıp ateşin başına getiriyorlar, kurutuyorlar; anasına 
biraz gösterip, sele altına kapatıyorlar, birkaç gün orada koruyo
rlardı. 
Daha sonra, evlerin içindeki «kuzuluk»lara, «danalık»lara, ötekilerin 
yanına katıveriyorlardı. Kırda doğanları çobanlar bakıp kayırıyordu. 
Onlar o işi iyi biliyorlardı. Yıllar var ki, «Allaha çok şükür!» Tozak’ta 
doğan kuzular ölmez, mal kırımı olm
azdı...
 
Okula gitmeyen bebelerin de işi işti evlerde, dışarılarda..; 
Babalarının, analarının bacakları arasında dönüyorlar, işin, aracın bir 
kulpundan tutup «iş» yapmaya alışıyorlardı. Yanlış yapıyor, düşüyorlar, 
devriliyorlardı. Ana babaları, «döl»lerini,
 
«Maşşallah! Hah oldu! Bak ne 
gözel oldu!.. Tamam, işte hep öyle tutacaksın!..» gibi sözlerle 
yüreklendiriyorlar; hiç olmazsa en son girişimin başarılı olmasını 
sağlıyorlardı böylece...
 
Bağ budama bitti, bostan ekimi geldi. Kadın erkek bu sefer ona 
koştula
r. Çocuklar peşlerindeydi gene.. Gayri hiç tohum sıkıntısı 
çekmiyorlardı. «Gelsinler sünnü kardaşlarımıza ağırlıkları kadar tohum 
verelim, tohumdan bol ne var!» diyorlardı.
 
Geniş gökyüzünün altında bir eski ordunun askerleri gibiydiler. 
Toprağa_ saldırıyor
lardı. Kadınlar bebelerini sırtlarına vurarak, su 
tuluklarını, azık torbalarını, heybelerini eşeklere asıp kıra bayıra 
dağılıyorlardı. Ya dikilerek, ya bükülerek, sabahtan akşama kadar 
kıpırdanıyorlardı. Yavaş yavaş ısıtan gü
 
neş akşam Babas, Kumartaş köyl
erinin ardındaki dağlardan batana 
kadar uğraşıyorlardı.
 
Bağ belleme işleri de geciktirilemezdi. Kır Abbas başlarının etini 
yiyordu. «Belleyin! Belleyin yeğenlerim, bakarsanız bağ olur, 
bakmazsanız dağ olur! .. Bağlarımız hökümetin gayı
-
 
tına geçti deye 
şiş
inmeyin, hökümetin gayıtına geçmekle bağlar bağ olsaydı, şimdiye 
her yer bağ olurdu. Elinizi çabuk tutun, belleyin!..» diyordu.
 
Bellenince, toprağın rengi daha güzel oluyordu. Adamlar, akşam 
gün battıktan sonra bile oradan ayrılmak istemiyorlardı. Kır Abba
s 
zaten orada yatıyordu.
 
Oraların bir kuşu, bir garip yaratığıydı Kır Abbas. Belinde kuşağı,