Uzun müddet gecenin sessizliğini dinlerler . Babanın ruhu 
bedenlenmez. Efsuncu ortaya çıkmaz. Lakin onun bu kera­
metini kabul etme veya reddetme konusunda kararsız kalır­
lar. Belki işitir korkusuyla acı, alaycı bir söz söylemekten 
çekinerek şüpheler içinde döşeklerine uzanırlar. 
8 
Ertesi sabah bu iki Ermeni delikaniısı arasında, Efsuncu 
Baba -evliyadıı; değildir- şeklinde bir iddiadır başlar. Ger­
çeğin kesin olarak belirlenmesi için yeni bir keramet olayını 
beklemeyi uygun görürler ... 
O geceden sonra Efsuncu Baba birkaç gün hiç meyda­
na çıkmaz. Ermenilere yemek, tütün parası beş-on kuruş 
harçlık verirler. Ve karşılığında onlardan hiçbir hizmet 
istemezler . 
Oturmaktan canları sıkılan Lahur ile Mahur bir gün 
harem den: 
-Efendi Baba n eredir? 
diye sormaya cesaret ederler ve: 
-İtikafa ı girdi ... 
cevabını alırlar. Bu kelime onlara bilmece gibi bir sözden 
başka bir mana ifade etmez ... 
Büyük bir merakla birbirinden sorarlar: 
-Zo "itikaf" neresidir acep? 
-Hamamdır? Kilerdir? Yoksam bir ayıplık yerdir? Ne 
bilirim ben. Şimdiyecek hiç duymadığım bir laftır ... 
Sokağa çıkmak için hanımdan izin isterler. Bu müsaade 
akşama mutlak yine oraya dönmeleri şartıyla esirgenmez ... 
Çıkıp gezerler. Akşamları yine gelirler. O aralık Ebulfazl 
Enveri ailesi mühim bir meseleden dolayı büyük bir üzüntü 
geçiriyordu. 
Mevlüde'yi Nurullah Hasip isminde bir genç taşkın bir 
ateşle seviyoı; kız da aynı şiddetli muhabbetle karşılık veri-
Bir yere kapanıp dışarıya çıkmadan yalnızca ibadetle meşgul olma. 
51