Merdiven başında onlan karşıladı: 
"Aldınız öyle mi giyitleri? Şapka da ne güzel! Hayırlı ol­
sun, hayırlı olsun ... " 
"Büyük, aynalı oda açık mı?" 
"Açtım/' dedi Hüsne · Hatun. "Açık ama beni bekleyin ka­
pıda azıcık ." Hemen çabucak gidip elinde bir bohçayla geriye 
döndü. "Bu da Ali kardaşa benim hediyem. İki kat don gömlek, 
üç çift çorap, mendiller ... Buyur Ali Efendi kardaş." 
"Gel!" Murtaza Ağa kapıyı iteleyip Aliyi içeriye soktu. 
"Sen giyin, ben geliyor um. Donunu gömleğini de değiştir . Ço­
rap da giy. Sonra da herbere gideceğiz ." 
Kapıyı kapadı, onu halkonda beklemekte olan Hatunun 
yaruna gitti: 
"Sağ ol," dedi. "Bu adamı el üstünde tutmalı yız. Onu her­
kes tanıyor. Muallim Zeki Bey diyormuş ki, onu dünyanın ga­
zeteleri yazıyormuş . O zındık okumuş. İnce Memedden bizi 
korursa bu adam korur. Millet gittikçe azgınlaşıyor. Koskoca­
man Bey öldürüldü de kimsenin tüyü kıpırd amadı. Korktuğuy­
la kaldı Ali Safa Bey ... " 
"Öldüğüyle kaldı," diye öfkelendi Hüsne Hatun. "Fıkara­
nın ölüsünü de it ölüsü gibi kokuttula r. Allah Ali Safa Bey gibi 
kimseyi etmes in. Bu adam iyi bir adama benziyor ." 
"İnce Memedin de adamı ... " 
"Ne biliyorsu n?" 
"Ben biliyorum, anlı yorum. Ama yavaş yavaş bizim tarafı­
mıza geçiyor. Bir hain, bir kafir, ama bir insan yam var bu ada­
mın. Ekmek yediği sofraya bıçak sokuculardan değil. içtiği bir 
kahvenin hatınnı kırk yıl sayıcıl ardan ... " 
"Becerikli, akıllı. İnsan böylesi insanlara güvenm eli." 
"Sağ ol Hatun, ona sen de hediyeler yaphn. Biliyordum za­
ten. Hele ben gideyim bakayım bakalım, giyinmiş mi bizim Ali 
Ağa!" 
içeriye girdiğinde Ali giyinmiş, aynanın karşısına geçmiş 
kendisine şaşkın şaşkın bakıyo rdu. 
"Gel Hatun, gel!" diye dışanya bağırdı Murtaza Ağa, "gel 
de Ali kardaşımızı gör. Gel gör de ne biçim yiğit, yakışıklı bir 
adam olmuş bizim kardaşımız, gör!" 
105