"Bak kardaş! Köye girmeden oraya gidip, bir haber alalım . 
Daha iyi olur. " 
"Vay anam vay!" 
Cabbar , Recep Çavuşa : 
"Allah billah aşkına yeter Çavuş !" dedi. 
M em ed: 
"Belki daha iyi olur. İsterseniz gidelim Kulaksızın değirme­
nine ... " 
Ca b bar: 
"Böyle daha iyi. Bence, hiçbir yere, hiçbir köye elini kolunu 
saliaya saliaya girmeme li." 
Recep Çavuş: 
"Bakın, bu doğru işte," diye söylendi. "Bu soytan, köpoğlu 
Cabbarda iş var. Eşkıyalıkta, dağı taşı, kurdu kanncayı kendine 
her zaman düşman bileceksin. Her taşın ardında bir pusu var 
gibi davranacaks ın. Sen daha yenisin ya, pişkinsin oğlum Me­
med. Düşünmek, tecrübenin yerini tutar. Sen, her şeyi inceden 
ineeye düşün." 
Ayağa kalktılar. Uzakta, bir kıvılcım gibi yamp sönen bir 
ışık göründü. 
Memed : 
"Bir ışık dilimi görünüyor ya orada, işte Kulaksız İsmailin 
değirmeni o." 
Değirmene yaklaşırlarken, ötede bir sürü köpeğin havla-
ması duyuldu. 
Cabbar: 
"Köy orası, köpeklerin ürdüğü yer olacak," dedi. 
M em ed: 
"Orası ... " 
Değirmenin kapısına gelip durdu lar. Kulaksız İsmail ayak 
seslerini duyun ca: 
"Kim o?" diye dışarıya seslendi . 
M em ed: 
"İnce Memed," dedi. "İbrahimin oğlu İnce Memed ." 
içerden uzun zaman ses gelmedi. Sonra: 
"Ne arıyormuş burada İnce Memed?" dedi. "Yalan. Onu 
Deli Durdu vurmuş diye duyduk. Daha dün duyduk ." 
234