Üçüncü yol
Oxförd, 2000
Peri, dağılmış saçlan ve alnında boncuk boncuk ter dam­
lalarıyla hedefine ulaştığında güneş, ardında kehribar rengi 
basık bir gökyüzü bırakarak çoktan batmıştı. “Bir bilim ka­
tedrali9 olarak tasarlanmış görkemli neo-goflâk binaya soluk 
soluğa yaklaştı. Qxford’da mimari iki kategoriye ayrılıyordu: 
hatırlayan ve hayal eden. Doğa Thrihi Müzesi aynı anda hem 
hatırlayıp hem hayal edebilen eserlerdendi. Çakıl taşlarını 
ezerek yürürken, binayı hayranlıkla seyretti Peri.
Ana girişte, sırtlarında parlak mavi gömlekler ve yüzlerin­
de sıkılmış ifadelerle, biri kız, biri oğlan, iki görevli öğrenci 
duruyordu.
“Tartışmayı izlemek için geldim* dedi Peri, nefesini topar­
lamaya çalışarak.
“Biletin var mı?* diye sordu oğlan. Kızd saçlı, kepçe kulak­
lı, sırık gibi bir tipti. Çenesi biraz çıkıktı.
“Ee... hayır* dedi Peri kaygıyla. “Cüzdanım da yanımda 
değil.”
“Olsa da fark etmezdi.” Başım iki yana salladı oğlan. “Haf­
talar önce tükendi biletler.*
Kendini tutamadı Peri. “Ya, ama ta buraya kadar koştum!*
Kız, Peri’nin içtenlikle verdiği bu yanıt karşısında anlayış­
la gülümsedi “İnan ki bitmek üzere zaten, geç kaldın.*
Bir umut ipliğine tutunarak, “Büç değilse bir göz atabilir 
miyim?” diye sordu Peri.
Kız omuz silkti. İtiraz etmedi. Ama oğlan izin vermedi.