205 
si olmay an ama bir çeşi t türedi burjuvazi sayılabilecek olan 
"sonradan görme tabaka" edebiy atımııda boy gösteri r. 
Bir ülkede burjuvazi olmazsa romanı da olmaz. Bu yüz� 
den Türk romanı gerçek bir burjuvazi yi anlatmak bakımın� 
dan pek cılızdır. 
O dönem romancılarımızın çoğu, koyu bir Fransız edebiya­
tı hayranı oldukları için o romanlardakine benzeyen karak­
terler yaratmak isterler ama toplumsal taban bulunmadığı 
için bu tipler pek eğreti durur. 
Bu iste�in önündeki bir başka büyük engel de Osma nlı 
toplum unda, Fransa ve Rusya'da görüldü ğü gibi serbest ka� 
dm-erkek ilişkilerinin olmayışı , kadınların hareme, erkekle­
rin selamlığa kapandığı bir kaçgöç dünyasının acıklı inieme­
lerinden başka bir sesin zor duyulduğu romanlar yazmak zo­
runda kalınm asıdır. 
Böylece bulunmayan bir aristokra siyi ve var olmayan bir 
buıjuvaziyi ani atma sıkıntısı içinde bocalayan romancılığı� 
mız, daha emekleme dönemindeyken çıkmaz sokaklara da­
lar. Rus ya da Fransız romanı gibi dünyayı etkileyecek ro­
manlar ve karakterler ortaya çıkaram az. 
Bunun için bir süre daha sabretm ek ve Anadolu köylüsü­
nü, yani toplumun gerçek yüzünü ortaya koyacak başarılı ro­
manlar döneminin gelmesini beklemek gere kecektir . 
Bu romanlarda Anadolu a�aları , aşiret reisleri, yoksul 
köylüler ve onların yarattığı masaisı dünya anlatılır . Başka 
ülkelerde Türk romanının ilgi görmesi de ancak bu sayede 
mümkün olabilir. 
Çünkü toplumun gerçeği burada yatmaktadır. "Rus'u ka­
zı, altından Tatar çıkar" sözünü hatıriaya rak "Türk zengini­
ni kazı, altından köylü çıkar" denebilir ve bu yanlış bir tez 
olmaz. 
Çünkü zenginlik Müsl üman olmayanlardan alınmış , gözü 
açık Türk köylülerine verilmiştir. Bugün bir türlü bur juva