SAİT FAİK ABASIYANIK 
lar, saclarla bir şeyler yaparlar. Bu, her tarafından poyraz, 
lodos, gündoğusu, keşişleme, yıldız, karayel rüzgarı giren 
bir evdi. Mustafa arkasına yeşiller giymiş güçlü kuvvetli 
bir kadın takmış, üç evleğine çizgiler, ocaklar açıyordu. 
-Arslan Mustafa, dedim. Su buldun mu, su? 
-Deniz kıyısında eski bir kuyu vardı. Tuzlu bir parça 
ama, idare edeceğiz. Şuraya bir sarnıç kazabilseın ... 
Onu gördüm mü toparlanıyor; hayret, sevgi ve saygı 
ile bakıyorum. Koca yaylamızın üzerinde böyle milyon­
larca insan bulunduğunu dü�ünüyorum. Yine dünya yu­
varlağı üzerinde böyle milyonlarca insanın tırnakları, na­
sırları, çirkinlikleri, tek gözleri, tek kollarıyla bir ejderha 
ile kavga etmek için bekleştiklerini düşi.ini.iyo rum. 
Küçük hanımlar! Bugünlerde bir gün nişanlınız size 
koyu al renkli karanfiller gönderecektir. Dikkat edin, bel­
ki Mustafa'nınkilerdir. Küçük beyler! Domatesler göre­
ceksiniz çarşıda. Elmalar, ferik elmaları gibi kokulu, şe­
kerli, tatlıdır. Keserseniz içinde çekirdekleri altın gibi par­
lar;\.Belki de lokantada bir gün şişelere doldurulmuş bir 
domates suyu içers iniz ve tadını fevkalade bulursunuz. 
Yunan tanrıları nın ölmemek için içtiği nektar lezzetini da­
mağınızda hissederseniz emin olun ki Mustafa'nın doma­
teslerinden bir tanesi içtiğiniz suya katılmıştır . 
Mahalle Kahvesi, 
Yapı Kredi Kültiir Sanat Yayıncılık, 
2009, İstanbul, s. 40 
6