başka herkesi kurtarması gerektiğine inanmamayı, karşılığında 
da her şeye elkoymamayı öğrenmiş olabilir; kadına şunu bunu 
ısmarlayarak gözüne girmeye ya da ısmarladıklarını iki üst de­
receden ödetmeye çalışanlardan olmayabilir. 
Ne oldu? Bir itirazınız mı var? Biliyorum, arhk erkekler 
kimseye bir şey ısmarlamak istemiyorl ar, üç üst dereceden 
ödetseler bile. Ama işler yine de karışık, baksanıza: 
Yaa, demek başıma buyrukluğum hoşuna gidiyor? Ama sa­
dece pembe puanlı donumla olduğum, çarşafların altında se­
ninle -ayçiçeklerinle- böyle oynaşhğım zamanlar galiba. Giyi­
nikken hoşuna gittiğini hiç görmemiştim de; geçen gün kahve­
de kendime bir dondurma ısmarlarken işte, sana hiç sevimli 
görünmedim. (Bu arada örtüler, battaniyeler şişip sönüp dur­
maktadır.) Evet, evet, giyinikken başıma buyrukluğumdan hoş­
landığını bir kez bile görmedim kocasakal. Hadi bakalım, şimdi 
de gülsene, gül! 
Ay yapma, gıdıklanıyorum, sakalım kopacak, yeter! Sana 
bayılıyorum. İnan giyinikken de .... Ama tabii böyle, başka ... 
(Örtülerin altında birlikte kıkırdaşırlar). 
Adam gülümsüyor. 
Chopin'den yeni bir parça mı başladı? Diyelim yine pre­
lüd. Ama şimdi 8 Numara, Fa Minör? 
Gülümsemesine hafif Osmanlı bir süzgünlük gelip yerleşi­
yor. Öyle ya, durun bakalım, belki de Chopin değil bu arhk. 
Belki de Dede Efendi, Sultani Yegah il. Beste' den: 
Nihan ettim seni stnemde eyy meh-pare canımsın 
Benim raz-ı derunum sevdiğim dilber nihanımsın 
Ortalığa ansızın bastıran daha yaygın bir uğultuya Dede 
Efendi fazla dayanamayacak gibi görünmek tedir. Oysa adam 
karşısındakini Dede Efendi'ye tutunarak da adım adım izleye­
bilirdi. Hatta biraz izlemiştir de: 
Bir zamanlar o da küçücük bir kızdı. Şimdi garsona martini 
ısmarlıyor ama, kısa çoraplı günlerinde bakkal amcasından ek-
27