"Hocam," dedim siz her cuma vaaz veriyorsu­
nuz, cemaatinize benden dinlediklerinizin ışığında 
bir şeyler söyleyin." 
"Bize vaaz konuları merkezden verilir." 
"Olsun. Vaaz bitince sohbet havasında da anla­
tabilirsiniz. Buraya yepyeni bir anlayış getirmeye ça­
lışıyorum. Cüzamlılar da he pimiz gibi, Allah'ın ku­
lu. Onlara belki varlıklı birkaç hayırsever yardım eli 
uzatmak ister. İyileştikten sonra çalışabilmeleri için, 
bazı şeyler öğretebiliriz. Kadınlara dikiş, erkeklere 
tamir işleri gibi. Bütün bunlar akçeli işler. Dikiş ma­
kinesi de parayla alınıyor, öğretmen de parayla tu -
tuluyor. Yardım eden çıkmasa da, en azından insan­
lar bilinçlenir, bunlardan bucak bucak kaçmazlar. 
Gelin benimle, koğuşu birlikte dolaşalım. Siz de 
görün ne iyi ama ne çaresiz insanlar olduklarını." 
Birlikte koğuşa gittik. Ben yatakların arasında 
dolaşıyorum, hatırlarını soruyorum, kimine sarılı­
yorum, kimini okşuyorum, kimiyle öpüşüyoru m. 
İmam peşimden geliyor, hastaları başıyla selamla­
yarak. Hasta turumuz bitti, koğuştan çıktık, hasta­
nenin kapısına doğru yürümeye başladık. 
"O uzun saçlı kızla, şişman kadını öptünüz," 
dedi İmam, "hiç korkmadınız mı Doktor Hanım?" 
"Hiç korkmadım çünkü bulaşmayacağını bili­
yorum. İşte siz de gördünüz, kendimi niye tehlike­
ye atayım. Ama müsaade edin size veda etmeden 
ellerimi yıkayayım, çünkü sizin içinizde hala bir 
şüphe kalmış ." 
235