242 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
ocağı. Amma sen geldin. Seni boş çeviremez bu ocak. Kimseyi de çevirmedi. 
Arkarn ol diyeni boş göndermedi. Sen haksızsın. Köylünün hakkını yiyor, kıraç 
tarlalara sokuyordun. Bir daha böyle işler yapma." 
Muhtar: 
"Yapmam, yapmam! Tövbe, tövbe! Sağ ol! Gömleksizoğ lu ocağı daim yansın, 
tütsün," dedi kalktı. "Hem de senin gibileri varken, daim de tütecek." 
Geri evine geldi, yatağına girdi, uzandı. Üstünden ağır bir yük kalkmıştı. 
Şimdi, Ökkeş Dağkurdu vardı görüşülecek Yumuşak adamdı. Dini bütün 
adamdı. Köyde, namazını hiç terk etmeyen, yıl on iki ay kılan yalnız o vardı. 
Derdi günü hep Hacca gitmekti. O yüzden köyde, kocamış haliyle en çok pamuk 
toplayan oydu. Aldığı paranın da bir kuruşun u yemiyor, çocukları na, karısına 
üst baş alınıyordu. Evde dokudukları bezler de olmasa çırılçıplak gezeceklerdi. 
Amma yıllardır da Hac parası bir türlü tamamlanmıyordu. 
"Ökkeş Dağkurdu derler sana. Kutsal bir adamsın. Dini bütün Müslüman­
sm. Kimsenin hakkını yemedin. Şu dünyaya bebeler gibi geldin, bebeler gi­
bi gideceksin. Delikanlılığında bile harama, eşeğe, türlü malıl ukatlara uçkur 
çözmedin. Bu kadar yolu tertemiz geldin, bu ömrü tertemiz yaşadın. Yarın 
ahrette, Allahın divanına vardığında, varıp yüz sürdüğünde onun sana sora­
cağı hiçbir şeysi bulunmayacak. Ya kulum Ökkeş Dağkurdu diyecek, benim 
sana soracak hiçbir sualim yoktur. Sana cennetten bir köşk hazırladım ki, 
Adana tren istasyonu gibi pırıl pırıl ışıklı. Var git köşküne de kurul, safa sür, 
dem ver, dem al diyecek. Yanına avradını da verecek. Hizmetine de kırk huri 
verecek ki, dünya güzeli. Daha el değmemiş, kız oğlan kız. Kırk tane de gıl­
man verecek ki, bir dediğini iki etmez. Kevser suyu şarap olup akacak. Bağlık 
bahçelik göz alabildiğine. Tüm dallar eliyin altında. Dallar olgun meyvalan­
nı ağzına kadar uzatıp bekleyecekler. Her bir meyvayı, yiyeceği, arının balı­
nı, kuşun sütünü sabahtan akşama kadar durmadan yiyeceksin. Yiyecek, bu 
dünyadakiler gibi pis pis, kokulu çıkarmayacaksın. Yediğin yemekleri ter ola­
rak dışarı atacaksın. Ter deyince, öyle pamuk toplarken çıkardığın terlerden 
değil. Azar azar, hiç habersiz terleyeceksin. Terin bir an miski amber gibi ko­
kacak. Bir an gül, bir an nergis, bir an alıç çiçeği gibi. Bir an yarpuz, bir an 
da taze çam yaprağı, bir an da yağmur toprağı gibi kokacaksın. Sen o zaman 
hangi kokuyu istersen öyle kokacak. 
"Kaz etleri, yağlı ördekler, bıldırcınlar, nar gibi kızarıp önüne gelecek. Yiye­
ceksin babam yiyeceksin. 
"İdris nebi hülle biçecek Makassız, dikişsiz. Som ipekten. Renkleri göz 
alan. Uzunyaylanın çiçekleri gibi balkıyacak giyitlerin. Her gün de değiştirecek­
sin. Değiştirdiğinden haberin olmadan. Gönlün, bu sırtımdaki değişecek derse, 
hemen bir de bakacaksın ki sırtındakiler değişmiş.