"Bacaklarımı keseceği nize beni öldürün, daha 
iyi," diyormuş. 
"Hakkı var, bacakları olmayan kızı bizim oralar­
da ne yapsınlar ki," dedi dayısı, "tarlada işe yara­
maz, evde çocuk bakamaz, başlık parası getiremez, 
başlıksız dahi kocaya verilemez, hakkı var, böyle 
yaşayıp n 'etçek?" 
Esmer ve kavruk genç adam, adeta kızı öldür-
memi istiyordu benden. 
"Bacakları nasıl bu hale geldi?" diye sordum. 
Anlattılar. 
Halime'nin ailesinde cüzam çıkmış. Sağlık me­
muru, kesin teşhis koyamadığı aile fertlerini daha 
etraflı bir muayene için devlet hastanesine yollat­
mış. Kız, diğer akrabalarıyla birlikte köyden at üs­
tünde şehre inerken çığ düşmüş dağdan. Saatlerce 
kar altında kalan Halime'yi, nihayet kardan çıkara­
bildiklerinde, bir de bakmışlar ki bacakları dizleri­
ne kadar donmuş. Ben de tam o sırada bir cüzam 
çalıştayı için tesadüfen Elazığ'daydım. Babası, kızı 
bir otobüsle Elazığ Devlet Hastanesi 'ne getirmişti . 
Donmuş uzuvları kangrene dönüşmeden hemen 
kesmek gerekiyor du. Orada bulunduğum için, nö­
betçi hekim bir de benim görmemi istemiş. Gece 
vakti hastaneye koştum. Kızı kucağıma aldım, ba­
caklarını elle muayene ederken elime yer yer sıcak­
lıklar gelmez mi! Ellerimle aşağıdan yukarı, yukar­
dan aşağı defalarca ovalayıp durdum kızın bacakla­
rını. İçimden bir ses, kıymalarına müsaade etme bu 
26