165 karıştırı yor, sonsuz kesitler planlar çiziyordu. Tuğrul'u 
kandır maya çalıştı sonunda: Canım , dışarıdan belli olmazdı 
Tahta At'ın boş olduğu? Size güveniyorum, diyordu Tuğrul; 
böyle zor bir hesaptan vazgeçmeyin, demir ve beton 
tasarrufu nu düşünün Avni Bey! Belki kalan parayla bir Tahta 
At yav rusu bile yapılabilir yanına. Ne var ki mutlu günler  çok 
sürmedi: Tahta At şantiyesinin kalfası, demir resimleri 
verilsin diye tutturdu, her gün daireye gelip gitmeye başladı. 
Avni Bey bunalmıştı: Gene de bir daha kontrol edelim 
hesap ları diyerek kâğıtları kalfaya verecek yerde tekrar 
çekmecesine sokuyo rdu. Sonunda genç ve sert bakışlı biriyle 
göründü bir gün kalfa; mühendis Okyay denildi, çarşı içinde  
büros u varmış. Delikanlı hesapların üstüne şöyle bir eğildi, 
büyük bir kısmını çizdi attı, gömleğinin üst cebinden sürgülü 
bir cetvel çıkararak bir iki hesap yaptı ve tamamdır, dedi 
yarım saat içinde. İki de res im çizdi acele. Tamamdır. 
Sorum luluk benimdir.  
Avni Bey utancından bir  daha Tahta At hesaplarına 
dokunamadı, kâğıtlar aylarca masaların üstünde dolaştı 
durdu. Hesapların tamamlandığı ge ce Tuğrul'u zaptetmek 
müm kün olmadı, bütün kasabanın içkisini bir gecede bitirdi 
Tuzcuların oğlu. "Tahta At'ın içine girdim de gene ele 
geçiremedim düşmanlarımı," diye sızlanıyordu Salih 
Efendi'ye; "Av ni Bey'in karşısında her türlü rezilliğe bile 
katla ndım." Sonra başını sallıyordu: "Doğru yoldan saptığım 
için Tanrı yar dımını esirgedi benden. Tanrı dürüst kullarını 
korumak için onları çarpık yollarda muzaffer kılmıyor." Kör 
İbrahim'in meyhanesinde içiliyordu. Tuzcuoğullarından 
Tuğrul, arzuhalci Topal Emin Efendi ve Bekçi Salih 
Efendi'den gayrı şo för Hayri vardı, şoför Hayri'nin muavini 
Bektaş vardı, bir za manlar Kör İbrahim'in garsonluğunu 
yapmış olan Lâtif var dı; ve daha başka birçok yiğit, tezgâhın 
ve üç küçük masanın çevresinde yerlerini almışla rdı. Rakı