Ölmez Otu 661 
Üsteğmen de terliyordu. Candarmalar, köylüler, çocuklar, kadınlar, polisler, 
herkes, her şey terliyordu. Şu kıyıdaki ulu söğüdün gövdesi de terliyor. Birden 
bir yel parladı, toz direkleri kalktı, ulu bir hamaz oldu, pamuk tarlalarını bir bir 
dolaştı. Biçilmiş bir buğday tarlasındaki boş sapları, samanları kaldırdı, köylü­
lerin yanını yönünü birkaç kere dolaştıktan sonra üstlerine geldi, köylüleri içine 
aldı, bir süre öylece döndü sonra çekildi gitti. Hamaz çekilip gittikten sonra in­
sanların her birisi tozdan bir heykel oldu çıktı. Herkes genzini temizliyor, orta­
lığı acayip, her kafadan başka başka çıkan bir ses dolduruyordu. 
Güneş cam gibiydi. Acı, keskin ... Parlak. Gözleri kamaştıran. Bulutların ge­
lip geçen gölgeleri koyu. Güneş pamuk tarlasının aklığıncia daha da yakıcı. 
Üsteğmen bir su istedi. Su getirdiler, kaynamış, çamur gibi, batak kokan su­
yu başına dikti, içemedi. Kusacağı geldi. Polisin birisi bir çalı dibine uzanmış 
kalkamıyordu. Dili dışarda. Soluyan, harlamış bir köpek gibi. 
Zalaca pörsümüş memelerine kadar göğsünü açmış, ince belikli saçlan ıpıs­
lak göğsünün kurumuş, kırış kırış derisine yapışmış. 
''Gördüm," diyordu. "Şu iki kara güzel gözlerimle gördüm. Karanlıktı. Ben 
bir geyiğe binmiştim. Bir ışık patladı gecenin ortasında. Kocaman bir adam, bi­
zim Muhtar Sefere benzer, kocaman adam inliyor. Taşbaş Efendimiz bıçağı bo­
ğazına dayamış kesiyor onu. Altında adam debeleniyor. Birden kanı oluk gibi 
göğe yukarı fışkırdı. Adamın elleri, kolları, ayakları gerili kaldı. Dondu kaldı." 
"Nerede gördün?" 
"Nerede olacak? Çukurovada. Çok sinek vardı. Sivrisinek Kemikli. Her bir 
hortumu iğne gibi ... Ağılı iğne. Kocaman adamın üstüne üşüştüler. Adam çıni­
çıplak olmuş. Yediler bitirdiler. Safi kemik kaldı ortada. Bir yığın, apak, şu pa­
muklar gibi ak kemikler. Sivrisinekler yedi, tüketti." 
Akdenizin üstündeki yelken bulutlan göğe doğru usul usul yükseliyorlardı. 
lşıklı bir aklıktı yelken bulutları. Kanallar, bükün üstünden bu yana doğru ta­
şıyorlar. Üç ayrı kanal sürüsü üç ayrı yerde dönüyor. En büyük sürü, üst üste, 
kuyunun göğünde dönüyor. 
"Hep dolaşıyordu. Gün batımından gün doğumuna kadar. Bir, Şevket Bey 
mi, ne diyorsunu z, o ... bir de Muhtar Sefer. İkisi de gece bir adamın üç, dört, 
beş, altı, on misli büyüyor lardı. Şevket Bey çok büyüdü. Bir gün baktım ki, Şev­
ket Bey almış yatırmış. Kanallar dönüyor üstünde Şevket Bey bir kaçıyor, bir 
kaçıyor, denize kadar. Üstünden sular akıyor." 
"Suya mı girdi?" 
"Suya girdi." 
"Allah Allah, acayip, Şevket Bey sudan korkardı." 
"Oradan çıktı, ağaçların altına, toprağın kuytusuna ... Kuyunun ... Kuyunun ... 
Bir kanal sürüsü ... Akdenize doğru aktı gitti Şevket Bey. Şu gözlerimle gördüm.