biz. Çünkü bizimkiler daha sert, daha az kon�andır. Onlar konuşur­
lar, korkarlar, övünürler boyuna ama bir şey yapamazlar. İnsanlar soy­
larıyla övünürler. Sanki soylu insan varnıış gibi yeryüzünde. Cerrah 
sen soylusun derken alay ediyordu. Mendebur Kürt. O, yeryüzünde 
hiçbir yaratığın soyluluğuna inanmaz. Olur mu? Arap atı daha iyi ko­
şar, ama Çukurova beygirinden dayanıksızdır. Dayanıkl ı, kısa ba�ı, 
şeytan gibi koşmasıyla bence Çukurova beygiti daha soylu değil mi? 
Bunu, bu düşünceyi babama söylesem, beni oğulluktan çıkarır, bir 
daha yüzüme bakmazdı. Soyluluk bir yozlaşmadır. İlk Osmanlı Padi­
şahına bak bir, bir de Sultan Reşada, son Osmanlı Padişahına bak. 
Kadınlardan yeni, taze kan aldıkları halde ... Her birisinde bir sakat­
lık. .. 
Soylu insan yozlaşmış insandır. Soyl�ıluk yapaydır. Ya insanoğlu 
toptan soylu, ya toptan soysuzdur. O zaman Derviş Beyle derdimiz 
ne, niçin öldürmeliyiz birbirimizi? O ölümden diyar diyar kaçan Mur­
tazayı niçin bağışlamadı , öldürttü? Bağışlasay dı, bı:ı kan işi de bizde 
biterdi. Belki dost olurduk, en iyi ikikardeş Çukuro�ada ... Şu sökün 
edip gelen para canlılarına karşı. .. 
· 
"Bey, Bey, Bey!" diye bir çığlık geldi merdivenlerden. Hemen fır­
ladı. Ve Dervişi gördü sünen al atının us�ünde, dimdik, atının yelesi 
esen yelde kaval gibi dürülmüş, kuyruğu akan yelde sığanan ... Ken­
dinde olmadan Mustafa Beyin eli tabancasına gitti, tabaneayı çekti, 
nişan alacaktı ki Derviş Bey o anda önünden kaydı, uzaklaştı. Ve 
Mustafa Bey tabancas ını ağır ağır yerine· koydu. 
Sağına döndü anasını gördü, kurumuş kalmış, uzaklaşıp giden at-
lıdan gözlerini ayıramıyordu. 
''İbrahim İbo, gel buraya." 
"Buyur 'Beyim." 
"Yarın, şu kamışlığın çuk,uruna pusu kuracağız. Bak üç gündür 
hep çukurdan geçiyor. İşte oraya. Ama yarın gelir mi dersin?" 
"Gelir," diye çabuk çabuksöyledi İbrahim lbo. "O delirmiş, ca-
nından, teriemekten bıkmış, kendini bize· öldürtıneye geliyor." 
"Biz de onu öldürelim mi dersin?" 
"Hayır," dedi Mestaıi. "Hayır Bey, öldürmeyelim." 
Karakız Hatun birden olduğu yerden fırladı, yırtan, kendinden 
uınulmaz bir sesle, daha doğrusu ·çığlıkla : 
232