Öldürürüro Memet Aliyi, öldürürüm. 
Hele Derviş Beyi öldürelim. Öldürürüm, seni öldürürüm. Ya 
da ... 
Hep korkuyo rlar. Kendilerini böylesine yiğit gösterme · çabaları 
ondan. Hep ödleri kopmuş. Uçan kuştan, yürüyen böcekten, gölge­
den korkuyo rlar. Yiğicliğe, yürekliliğe bu kadar hayranlıkları ondan. 
Korkaklar, korkacık oğlu korkaklar, diye mırıldandı Mestan. 
Mustafa Bey hemen: "Bir.şey mi var Mestan?" diye sordu. 
"Yok," dedi Mestan. "Küçük karınca ne yaptı böceği, merak et­
tim de ... " 
"Cebelleşiy or," dedi Mus tafa Bey. "Daha hiç yerinden kıpırdata­
madı." 
."Öldüreceği m," diye düşündü Mestan. Kısılmış gözleri bir çiz­
giydi ve yöresi kırışık, içindeydi . Uzun boynu da kırış kırıştı. Elleri tü­
feği sert kavramışlardl. 
"Küçük karınca bu gece böceği o kuyudan çıkaracak," dedi M es-
tan. 
"Derviş de bugün mutlaka gelecek," dedi Mustafa Bey. "Yel Veli­
yi merak ediyorum. Ondan hiçbir haber yok. Öldürme sinler?" 
"Ölümden de ödü kopuyordu. Dervişin hep kendisini kovalattı-
ğını sanıyordu," dedi İbrahim İbo. 
"Korkudan delirmişti ," dedi Hamdi. 
"Öyleyse niçin Dervişin üstüne gitti?" diye sordu Mustafa Bey. 
"Korkusunda n," dedi Mestan. "Büyük korku hep böyledir. Kor-
kunun sınırsızı ... Hasan Hüseyin Onbaşı da ... Oynaya oynaya gitti 
bataklığa ... Korku ... Korku ... " 
Korku, diye düşündü Mustafa Bey, iliklerine kadar titredi, sarsıl­
dı, ayağa kalktı, kamışlığın dışına çıktı, gözlerini Derviş Beyin yoluna 
dikti. Öyle durdu orada, küçük karamuk çalısının yanında. Yoldan 
hep arada bir toz kalkıyordu, yolun bir yerinden. Hiç yel esmiyordu. 
Yoldan kimse de geçmiyordu. Yolun orasından burasından toz kalkı­
yordu gene de. Soldaki bataklığın üstü belli belirsiz bir buğuyla örtü­
lüydü. Anavarza kayalıklarıyla arasını inceden uçuk mavi, saydam bir 
buğu perdeliyordu. Üstünden, kanatlarını ağır ağır sallayarak, geniş 
bir pembe balıkçıl geçti. 
Mustafa Bey orada uzun durduktan sonra kamışlığa döndü. Se-