den başladı. Soldan hücum ediyorlar. Hücum! Heri! Marş! 
(Yere düşer.) 
EMEL (Gülerek alkışlar): Bravo! 
SERVET: Gooool ! (Birden mahzun laşır.) Işte bunun için 
kimse bizi seyretmeye gelmiyor artık. (Cebinden mendilini 
çıkanr, terini siler.) Bir de (Elindeki mendili açarak) men­
dil kadar bir perde çıktı plastikten; üzerinde silik görüntü­
ler ... (Elleriyle kendisini gösterir.) Kanlı canlı hareketli ya­
şayan gülen ve ıstırap çeken güçlü yaratıklardan kaçıyor­
lar ve evlerine sığınarak çorap reklamlannın arasına sıkı­
şan hapisane kaçkını gölgeleri seyrediyorlar. Evet! (Bağı­
nr.) Gölgeler! 
(Sahne karanr. Coşkun'un evi aydınlanır. Zayıf bir ışık. Coş­
kun yalnız, masasının başında bir şeyler yazar ve yazarken 
yüksek sesle oynar.) 
COŞKUN: Ve bunun üzerine Napolyon dedi ki: Bu genci 
ben de görmek istiyorum. 
Nazır: Ama nasılolur Valdieu, çocuk kanlar içinde. 
Valdieu: Kendisi sorguya çekecekmiş. 
(Napolyon'un huzuruna Genç Adam'la birlikte girerler. ) 
Napolyon (Genç adamı kanlar içinde görünce hiddetlener ek): 
Nedir bu rezalet? 
Genç Adam (Müstehzi bir tebessüm le): Mukabil eşkiya tara­
fından ifadem alındı. 
Valdieu (Atılır): Yalan söylüyor hükümdanm, kendi kendi­
sinin ifadesini aldı. 
(Düşünü r.) Yahu bizim ne işimiz var Napolyonlarla? Saf­
fet'in sözünü dinlemeyecektim. (Sıkıntıyla çevresine ba­
kar, portmantoda asılı kemanı görür.) Eyvah! Adam nere-
26