olunan bir nevi çalılık, terkedilmiş araziyi ve Şolye Dağının
sarp kayalarının arasını bir halı gibi tefriş eder. Muvar Neh-ri, arazinin bu kısmında, kirli ve bulanık bir manzara arze-derek akar. Sıcak günlerde, serinlemek isteyen köylüler, bumüstekreh manzarayı nazarı itibara almayarak, nehrin serinsularına kendilerini elbiseyle terkederler. Malikânenin şi-mali şarkisinde metruk bir değirmen vardır. Ahalinin, la-netli addolunması sebebiyle yaklaşmaktan içtinap ettikleribu harap binada çoban Lotriye yaşar. Vatren’in malikânesi-nin cenubunda Muvar Nehrine karışan Despiyö Çayı, budeğirmenden geçer. Bina, zeytin ağaçları ve servilerin orta-sında meş’um bir manzara arzeder. Hikâyemizin iptidala-rında, Lotriye, bu değirmende, yalnız başına oturuyordu.Camsız penceresinden bakıldığında bütün vadiyi görmekkabildi. Etrafta, Lotriye’nin koyunlarının otlamasına müsa-it, mebzul miktarda, uzun ve yaz mevsiminin ortalarına ka-dar yeşilliğini kaybetmeyen otlar bulunuyordu. Tosfanyakoyunları havalide meşhurdu. Akşam vakti, malikâneninyüksek duvarlarının arasındaki küçük patikadan koyunları-nı geçiren Lotriye, malikânenin kapısı önünden geçerken,Vatren’in, demir parmaklıklar arasından görünen iki katlıkâgir villasına nefret ve hayranlık dolu nazarlar atfederdi.Şimali garbiden cenuba doğru bir le harfi şeklinde uzananbu heybetli bina, asırdide çam ağaçları arasında, Vatren’inhaşmet ve itibarının bir timsali gibi dururdu. Demir kapı-nın gerisinde, iki yanı çiçek tarhlarıyla süslü muntazam biryol, hafif inhinalarla yükselerek villanın kapısına kadar de-vam ederdi. Evet. O kapının da gerisinde Beatris dö Vatrenoturuyordu.
Kitaplarda Lotriye’nin Beatris’e bakışını gösteren çeşitli
gravürler... Tosfanya Vadisi: uzaktan, iki duvarın arasındakoyunlar görünüyor. Şimdi gülüyorlar bu kitaplara; onlar-
649