kendinin hangi rol için yaratıldığını bilmeli ve bu yeteneğinin 
sınırları dahilinde mükemmelleşmeye uğraşmalıdır . Hepimiz­
de diğerlerinde bulunmayan bize özgü nitelikler ve vasıflar 
vardır. Dahilerin çoğu kendilerinin ne olduklarını buluncaya 
kadar çok uğraşmışlardır . Yetenekleri çerçevesinde kendileri­
ni ilerietecek yolu bulamayarak sanatta ulaşmak istediklerine 
hasret kalanlar sayılamayacak kadar çoktur. Deha, bitmez 
tükenmez bir sabır isteyen ve hiçbir güçlük önünde ümitsizli­
ğe kapılmayan bir kuvvettir diyorlar. Fakat ne kadar uğraşsa 
da bir kurbağa öküz kadar şişebilir mi? Doğal cüssesini geç­
mek için ısrarcı olduğu denemelerinin birkaçından sonra La 
Fontaine'in hikayesindeki hayvan gibi çatlamaz mı? Mesele 
sanatın gurur sahasında ne kadar şişebileceğimizi bilerek de­
recemizi aşırıp tehlikeye düşmemektedir . Bir tarife göre deha, 
bitmez tükenrnez bir usanmazlıkla çalışmaya deniyor. Eğer 
sadece usanmazlık ve çalışmak bu vasfı elde etmeye yeterli ise 
çift süren öküzler en büyük dahilerimizdir . 
Cevher Hanım usulcacık dedi ki: 
-İşte işitiyorsun ya! Kocam yine o eski kocam, karın 
yine o eski karın ... Biz birbirimize sevdalı olduğumuz gibi 
onlar da birbirinin sözüne aşık ... Sanki onların bizim hak­
kımızdaki itimat ve güvenlerini sarsacak ortada hiçbir şey 
cereyan etmemiş gibi görünüyorlar . 
-Her ne sebepleyse onlar bizden emin görünüyorlar . 
Fakat biz onların bu şüpheli emniyetlerine bel bağlamasak 
iyi ederiz sanırım. 
-Sana tuhaf bir şey söyleyeyim mi? 
- Acıklı olmasın da tuhaf olsun. 
-Kocam yarın akşam İstanbul'da kalacak. 
Bu müjde karşısında yüreğim göğsümde sallandı. 
Cevher: 
-Ne oluyorsun? Benzin attı ... 
-Annaz mı? Bu müjdenin ruhumu nasıl titrettiğini bilsen ... 
Birkaç saniye sustuk. Kalbimin atışları salonu dolduru­
yor sanıyordum. Bu suskunluktan sonra baygın birer bakış­
la göz göze geldik. İnler gibi: 
202