ayaklanna da Sami Turgutun renk renk at başlanndan bir hay­
lisi yapıştınl mışh. Gelen köylü önce bir afişin önünde duruyor, 
at başına gözlerini dikip bir iyice baklıktan sonra öteki at başia­
nna geçiy ordu. Pazarda alışveriş unutulmuş, yalnız İnce Me­
medin ah konuşuluyordu, kimi : 
"Abooov ," diyordu, ''bu kadar paraya o köylüler değil İnce 
Memedin atını, İnce Memedi de alır getirirler hük ümete. Bu ka­
dar paraya Köroğlunun Kırahnı, Genç Osmanın Arabını, Alinin 
Düldülünü de alır getirirler. Bu kadar paraya ... Aboooov !" 
Kimi de diyordu ki: 
"Köroğlunun ahnı bulur getirir ler, İnce Memedin atını net­
seler, neyleseler ele geçiremezler. Yem enden öte bir yerde Dül­
dül daha savaştadır. Düldülü de bulur , savaştan ahr getiri rler, 
İnce Memedin atını getiremezler. Genç Osman, şimdi kellesi 
koltuğunda Bağdadın tunç kapısı önünde daha kılıç sallamak­
tadır , onun ahnı altından çeker alırlar da, İnce Memedin ahnı 
alamaz 1ar, bulamazlar , bulsalar yakalayamazl ar, yakalasalar 
zaptede mezler , zaptetseler depremler, yıldırım lar, seller götü­
rür dünyamızı yağız at ellerinden kurtulur." 
Pazaryeri böyle konuşurken, ikindiüstü, kalabalığı bir ha­
ber dalgalandırdı. Pazaryeri halkı candarma dairesinin önüne 
aklı. Onlardan çok önce kasaba halkı candarma dairesinin avlu­
sunun önüne gelmiş, itiş kakış, alt alta, üst üste avlunun orta­
sındaki yazılı, üstünde düz burunlu çok güzel bir kadın kabart­
ması olan ak mermer taşın yanında duran ata bakıyorlard ı. At 
çelimsiz, karnı sırtına yapışmış, boynu incecik, gözleri çapaklı, 
tam sırhnın ortasındaki yağara bir yığın sinek yapışmış, kuyru­
ğunu bile sallamaya gücü yetmeyen, başını dizinin oraya kadar 
sarkıtmış, sağ arka ayağını karnına çekmiş, orada, bir sağlam 
yel esse yıkılacakmış gibi duran bir attı. 
Ah gören şaşırı yor, gören şaşırıyordu ya, bir türlü de kimse 
yerinden aynlamıyor, duyan geliyor, duyan geliyor , kalabalık 
gittikçe büyüyordu. Herkes şaşkınlıkla bir ata, bir kalabalığa 
bakıyor du. Kalabal ıktansa hiç ses sada çıkmıyord u. Suskun, 
şaşkınlıktan dilleri tutulmuş bekliyorlardı. 
Önce kalabalığı yararak Murtaza Ağa girdi candarma da­
iresinin avlusuna. Yüzü sevinçten ışılışıldı. Candarma kuman-
119