KUYRUKLU YıLDıZ ALTıNDA BÎR EVLENME 131 
tayin ediyorlar. Kocasına yuları şimdiden taktı. Kız ne dese o 
İrfan oğlan razı oluyor. Zavalk çocuk, kıza gönül çekmekten 
akk gibi bir şey olmuş. Kardeş, kulağını ver bana... Kimse 
duymasın. Meğerse kaç zamandır sevişiyorlarmış. Mektuplar, 
nameler... Kıyamet kopmuş. Sersem karı oğlan anasının biç bir 
şeyden haberi yok... Gelin hanım öyle ahdetmiş... Kuyruklu 
yüdızla beraber gerdeğe gireceklermiş. Allah'ın kuyruklusunun 
gerdekle ne ilgisi olur? Bu işin içinde bir bit yeniği var. Sonra 
anlaşılır. Aman benim neme lâzım? Mademki onlar çarşamba­
ya karar vermişler, meşhur hikâyede olduğu gibi sen de söy­
lenen makama uyarak çarşambadır çarşamba der geçersin. 
Perşembe diye inat etmezsin... 
Karşısındaki — (Ürkek ve çekingen, etrafa bakarak) Bu 
düğün için ben de çok şeyler duydum ama, ne üstüme lâzım. 
Dedikodu sevmem de... 
Emeti Hanım —- Ne duydun Allah aşkına? 
— Ne duyacağım? Çarşambanın, perşembenin hiç" ehem­
miyeti yok. Onlar çoktan güvey girmişler. Bu şimdi şöylesi­
ne, görünüşte bir düğün 
İşte bu yolda dedikodu, dünyayı sarmıştı. 
. . • •• ffl* ' • • 
Yatsı zamanı İrfan Bey'i usul olduğu için gerdeğe koydu­
lar. Güvey namazı kılındı. Gelinin nice duvağı altında beyaz 
canfesten kaim bir peçe vardı. Yüzünün, uzuvlarından hiç birini 
seçmek kabil değildi 
Emeti Hanım sırıtarak gelin, güveye: 
— Aha da benim çifte kumrularım... Maşallah... İkiniz 
bir yastıkta kocayınız inşallah... Şom ağızlılar bü gece yıldız 
çarpacak diyorlar. Böyle söyleye söyleye bu dünyayı bir hale 
yola koyacaklar. Biz epey gün gördük. Kendi ölümüme acı­
mam. Ama siz civanlarım murat alıp murat vermeden bu dün­
yaya bir şey olursa işte ona yanarım. Haydi bakayım, göre­
yim sizi, sıkıhnaymız... 
Diyordu. Yengenin bu tavsiyesine aykırı olarak gelin hanım 
güvey beyin Önüne küçücük bir kâğıt bırakarak odadan çe­
kildi. İrfan Bey kâğıdı okurken "yenge kırgınlığından dudak­
larını ısınyordu. Kâğttaki yazılar Şunlardı: