den geçerek konuşu yordu. Antep cephesinde, Şahin Beyin köp­
rüde tek başına koca bir Fransız alayıyla savaşarak öldüğün­
den, eşkıya Karayılanla birlikte savaştığından, onun, yanında 
şehit düştüğünden, okuryazar olmadığından, ama İstanbulda 
okumuş kişilerin hepsini cebinden çıkardığından, onun dünya­
yı herkesten iyi bildiğinden, Köroğlu soyu bir eşkıya olup, zen­
ginden alarak fakire verdiğinden, daha kurşun sesini duyar 
duymaz kaçan, ya da düşmanla işbirliği yapmış Ağalarm ovayı 
paylaştıklarından, gene eski hamam, eski tas fakir fıkaranm aç 
kaldığından, Ağaların, Beylerin fakir fıkaraya olmadık zulüm­
ler ettiğinden, hiçbir şeyin değişmediğinden, fıkaraların sinek­
ler gibi sıtmadan kırıldıklarınd ap.., Mustafa Kemal Paşanın yö­
resini alan bu Ağaların, Beylerin onu kandırdıklarından söz 
ediy or, coşmuş, bir çağlayan gibi akıp gidiyor du. 
Hürü Ana, hem onu can kulağıyla dinliy or, hem de Efen­
di Hazretlerinden gözlerini bir an için ayırmıyordu. Şimdi işi 
anladım, diye düşünüyor du. İşte şimdi anlamıştı Hanyayı 
Konyayı. Bu Mustafa Kemal Paşamn işte şimdi kim olduğunu 
bir güzelce, bir iyice öğrenmiş ti. Hele şunlar bir gitsi nler, o, 
omuzları altın döşeli Mustafa Kemal Paşaya bir iki sözü vardı 
ki, her sözü onun yüreğine hançerler gibi işleyecekti . Çok da 
ağır konu şmamalıydı. Herhalde iyi bir adamdı ki, Efendi 
Hazretleri onuri tasvirini çıkarmıştı. Şu Zeki öğretmen de, 
herkese yağıp gürlüyor , Ağaların Beylerin üstüne yalım püs­
kürüyor, onlara ağza alınmayacak sözler söylüyordu da Ke­
mal Paşaya bir türlü kıyamıyord u. İşte şimdi anlamıştı onun 
askerlerini İncenin üstüne çekip Yüzbaşısına Hatçeyi niçin öl­
dürttüğünü. Hele şunlar gitsinierdi evden. Hele ortalıktan el 
ayak çekilip, Seyranla Memed uyusunlardı, bir sözler söyleye­
cekti ki ona, öğretmen ne diyordu, öğretmenin söylediklerini 
duymuş, kulaklarına inanamamıştı, ne diyordu şu öğretmen 
Zeki ne diyordu? Mustafa Kemal Paşa da köylü, bizden bir ki­
şidir, diyordu, o, tarlalarda, ekinlerini kargalar yemesin diye, 
karga çobanlığı yapmıştır, diyordu. Ona bir sözler söyleyecek, 
o, ölüp yitinceye kadar bu sözlerin altından kalkamayacaktı. 
Sen diyecekti, dul bir kadının oğlu olasın da, karga çobanlığı 
yapasın da, sonra da gelesin, ordunun başı olasın da, fakir fı-· 
240