243
Konuklar alkışladılar.
Cesaret bulan işkadım devam etti: “Venedik, vişne likörlü. 
Milano’yu Amaretto’yla yaptık. Zürich, konyak ve çarkıfelek 
meyvesi. Ve Paris, o la la, şampanya!”
“Pazarlama stratejini de anlatsana hanım” dedi işadamı.
“İki ayrı şekilde kutulama yapıyoruz. Biri alkollü, biri Ye- 
şilaycılar için. Avrupa’ya, Rusya’ya alkollü çikolata ihraç edi­
yoruz, Ortadoğu’ya alkolsüzleri. Zekice, değil mi?”
“Şu ‘helal’ çikolataların da adlan var mı?” diye sordu meş­
hur gazeteci,
“Elbette.” İşkadım diğer kristal tabağı işaret etti. “Kurma­
lı olan Medine. Dubai, hindistancevizli. Amman, karamel-fin- 
dıklı. Şu pembede gülsuyu var, adı Isfahan.”
“Peki İstanbul?” diye sordu mimar.
“A-ha; onu nasıl unuturuz!” dedi işkadım. “İstanbul zıtlık­
lar üstüne kurulu: Vanilyali puding ile iri çekilmiş karabiber 
yan yana!”
Konuklar bir yandan gevezelik edip bir yatıdan çikola­
ta toplarmı mideye indirirken, hizm etçiler sıcak içecek ser­
visine başladılar. Kadınların çoğu çay ya d a  papatya çayım  
tercih etti; erkeklerin çoğu ise kahve -  espresso, Americano. 
Masada Türk kahvesi isteyen tek kişi, Amerikalı fon yöneti­
cisi oldu. Her şeyi yöresel usullere uygun yapma hevesiyle 
atıldı adam: “Birisi kahve falıma bakabilir mi?”
“Hiç dert etme” dedi işkadım İngilizce. “Medyum neredey­
se gelir artık!”
“Ay çok sabırsızlanıyorum” dedi gazetecinin kız arkadaşı. 
“Medyumla biraz baş başa kalmaya ihtiyacım var.”
Peri etrafındaki kadınlara göz attı. Otorite korkusu, koca 
korkusu, boşanma korkusu, sınıf-düşerim korkusu, düzehim- 
bozulur korkusu, terörizm korkusu, kalabalık korkusu olan 
kadınlardı bunlar; evleri her zaman pırıl pırıl, kafalar! gele­
cekten ne bekledikleri konusunda gayet netti. Hayatlarının er­