muazzam bir hayal gücü var. Adam filan değil. Çok genç
bir çocukmuş. Daha liseye gidiyormuş. Olamaz. Çok derinbir hayat tecrübesi var bu kitapta. Hayır canım: bizim oğ-lanla aynı mektebe gidiyorlarmış. Şu Fransa’da bir kız çıktıya; işte onun gibi. O kızcağıza da inanmamışlardı başında.Kaya Amca, bak Selim Amcanın resmini yaptım. Murat daçok seviyor Selim Amcayı. Büyüyünce onun gibi intiharedecekmiş. Çocukların yanında konuşursanız böyle olur iş-te. Onlara çok güzel şeyler öğretiyorsunuz. Bu Selim’dençok konuşuluyor artık; başım ağrımaya başladı hafiften.Şimdi anlıyorsun değil mi neden gitmek istediğimi? Anla-san da geciktin biraz. Ben anlıyor musun dedikten sonraanlamak, ya da ben söylemeden önce anlasan da, anlamakdiye bir meselenin varlığı... Bütün bunlara dayansam bile,Selim’i seninle paylaşmaya razı olsam bile, sonunda başınağrıyacak, Kaya da, karısı da senin başını ağrıtabilir. Belirlibir sınırı geçerlerse başın ağrır. Ben mutlak bir yoğunlaşmaistiyorum: kolumu bacağımı unutturacak bir yoğunlaşma.Hem de boş yere, durup dururken bir yoğunlaşma. Sanayoğunlaşmadan nasıl bahsetsem? Gerçekten bu kelime, ara-mızda hiç geçmedi. Bunun gibi birçok kelimeyi karşılıklıhiç kullanmadık. İşte karıcığım, bütün bu nedenlerle, bende bu yazıları evin dışında okumalıyım. Direksiyonunu is-tediğim doğrultuya çevirebileceğim bir arabanın arkasındayatan ve beni, sana tarif edemeyeceğim bir biçimde ilgilen-diren bu yazıları uzun bir yolculuk boyunca okumak niye-tindeyim. Uzun ve hazin bir yolculuk olacak: geçmişten ge-leceğe uzanan bir yolculuk. Bu yolculukta ben gelişimimiyaşayacağım. Kendime bu hürriyeti vermeden önce, kutuyuaçıp bir satırını bile okumaya cesaret edemezdim. Yol uzunve zahmetli. Bana müsaade.
Çocukları uyutan Nermin, yüzünde muzaffer bir yorgun-
luk ifadesiyle geldi. Biraz önce kocasına o kadından bahset-
560