rasızhk çektim ve hiç hâlimden şikâyetçi olmadım. Güçsüz­
lüğüm yüzünden hiç spor yapamadım ve kendimi bildim bile­
li para sıkıntısı çektiğim için ve kendimi bildim bileli onun 
bunun derdine koşmakla, onu bunu çalıştırmakla uğraştığım 
için, belki de bilimle gönlümce uğraşamadım. Size kalırsa 
çok büyük işler yaptım. Bana kalırsa memleketim için daha 
neler yapabilirdim. Hiç unutmam bir keresinde Amerika’ya 
gittiğim günlerde, bu büyük ülkeyi gezerken, bir üniversite­
nin duvarında yüz bilim adamı için yer ayrılmış olduğunu 
gürdüm, henüz elli bilim adamının adı yazılmıştı bu duvara, 
elli yer.boştu yani. İstedim ki boş kalan yerlere bizim insan­
larımızın da adlan yazılsın; bunu herkese söyledim, aman 
dedim, ne olur bu duvara adınızı yazdırmaya bakın, biraz da 
bunu düşünün, hep kendinizi düşünmeyin, biraz da şu cen­
net vatanın uğruna feda olun."
1954 yılı Haziranında İstanbul Teknik Üniversitesi İn­
şaat Fakültesi Dekanlığı'na seçildiği zaman kırk üç yaşın­
daydı. Gündüzler resmî toplantılarda, geceler resmî davet­
lerde geçiyordu. Sevimli kişiliği her toplantıda aranıyordu. 
Tatlı sohbeti, her toplantının vazgeçilmez üyesi yapmıştı 
Mustafa Inan'ı. Özellikle üstün hafızası hayranlık uyandırı­
yordu. Yahya Kemal, düzenlediği her toplantıdan önce. 
"Aman Mustafa'ya da haber verilsin," diyordu. Kimse Yahya 
Kemal’in şiirlerini Mustafa Hoca gibi ezberleyemiyordu, 
kimse Yahya Kemal’in şiirlerini Mustafa-Hoca gibi duyarak 
okuyamıyordu. Kimse Fuzuli’den, Baki’den, Nedim'den ve 
daha birçoklarından Mustafa Hoca gibi yerinde örnekler ve­
remiyordu. Tasavvuftan da sözediyordu Mustafa Hoca, İs­
lâm’dan da sözediyordu. Behçet Kemal, kendi yaptığı ‘şeci’  
Kur’an çevirisini okurken, onun bir tercüme yanlışını Musta­
fa İnan düzeltmemiş miydi? Mustafa Hoca Arapça da mı bili­
yordu? O her şeyi biliyordu canım: Tarih biliyordu, edebiyat 
biliyordu, dil üzerinde yetkiyle konuşuyordu, kelimelerin
145