yılanın yüreğinin içindekini, aklından geçenleri okumuş, yı­
lan da Alinin içinden geçenleri ... Sonra gün batarken yılan ba­
şını yere indirmiş, arkasını dönmüş, çıngırağını öttürmeden 
akmış gitmiş, neden sonradır ki, ta uzaklardan onun sevinç 
içindeki çıngırağının sesi gelmişti. 
"Ali, sen kayıptan da haber verir mişsin ." 
Ali o anda yatağının içinde doğruldu, korkuyla: 
"Yok, haşa! Biz kim, kayıptan haber vermek kim ... Yok, ha­
şa ... " 
"Ben öyle duydum da ... 
Ali Torosta dolaşırken tilkilerin, kurtlann, yabanıl parsla­
nn, vaşaklann, yabankedilerinin, ayıların da izlerini sürüp on­
lann yuvalannı, inierini buluyordu. Birkaç gece kış uykusuna 
yatmış ayılann mağarasında, ayılara sarılarak yatıy ordu. Çok 
çok yağmurca, çok sığın, çok karaca, çok susamuru, çok sansar 
vuruyordu. Şahinlerin, kartallann, doğanıann yuvalannı bulu­
yordu izlerini sürerek. .. Çiçeklerle de konuşu yordu. İnce Me­
med, şu dünyadaki yaratıkların en soylusu ydu. İnce Memed 
onun iki gözünün bebeğiyd i. 
"Çoluk çocuğunu da dağlardan getirm elisin Ali." 
"Sana daha önce de söyledim ya Ağam, ben evi dağdan 
alır da ovaya indirirsem İnce Memed bundan kuşkul anır. Ania­
dın mı?" 
"Anladım," dedi M urtaza Ağa, hiçbir sebep yokken içini 
çekerek. Ardından da ekledi, "aaah, Ali, aaah," diye ciğeri sö­
külürcesine soludu, "aaah. Şu kafirin pis bedeni bir ortadan 
kalksın, bak ben sana neler yapacağım, ne iyilikler ... " 
Ali başını ona doğru döndürmüş ona bakıyor, bekliyordu. 
"Buyur Ağa." 
"Bak sana ne yapacağım, seni senin köye gönderip evini 
barkım aldırtıp getirtec eğim. Sana çiftlikte, istersen kasabada, 
kasahada olsun daha iyi, seni ölünceye kadar yanımdan ayır­
mayacağım da, bir ev yaptı racağım. Çiftlikten tarlalar verece­
ğim, altına da bir Arap at çekeceğim ki, Çukurovada böyle bir 
at bir tane olsun." Coşmuştu: "Ali!" 
"Buyur Ağam." 
"Yann senin altına bir at çekeceğim Çerkes eyerli, bir Arap 
68