Kaba O yalanmalar
yolunda iyice sarho ş olmama ra ğmen, arabay ı kendim kulland ım. 
İstanbul'da, hele sahil yolunda, su rlar boyunca araba kullanmak, ta on  
sekiz ya şımdan beri benim için büyük bir mutluluk olan bu zevk,  
içimdeki felaket duygusu yüzünden şimdi bir işkenceye dönüşmüş tü. 
Şehir de güzelli ğini kaybetmi şti sanki ve ondan kaçmak için gaza  
bas ıyordum. Eminönü nde. Yeni Caminin önündeki yaya köprülerinin  
alt ından geçerken, az daha caddede yürüyen birini ezecektim. 
Yazıhane ye gelince, yapabilece ğim en i yi şeyin. Tur gay Bey ile 
ortakl ığın sona ermesinin o kadar da kötü bir şey olmayaca ğına 
kendimi ve Osman' ı inand ırmak oldu ğuna karar verdim. Bu ihale  
konusunu i yi bilen Kenan' ı çağırd ım, anlatt ıklarım ı aşırı bir merakla  
dinliyordu. Olup bitenleri "Turgay Bey ki şisel nedenlerle bize kabal ık 
ediyor," diye özetledim ve bu çar şaf ihalesini tek ba şım ıza yetiştirebilir  
miyiz di ye sordum. Buna imkân olmad ığını söyledi, ası l sorunun ne  
olduğunu sordu. Tur gay Be y ile yollar ım ızı a yırmak zorunda  
olduğumuzu tekrarlad ım. 
"Kemal Be y, mümkünse bunu yapma yalım," dedi Kenan.  
"Ağabeyinizle görü ştünüz mü?" Bunun yaln ız Satsat de ğil, öteki  
şirketler için de bir darbe olaca ğını, sözleşmede çar şaflar vaktinde  
yetiştirilemezse, New York mahk emelerinde aleyhimize i şleyecek çok  
ağır maddeler oldu ğunu sö yledi. "Ağabeyiniz durumdan haberdar m ı?" 
diye yeniden sordu. San ırım ağzımdan baca gibi tüten rak ı kokusunu  
ald ığı için de yaln ız şirket için de ğil, benim için de dertleni yormuş pozu  
yapma hakk ı görü yordu kendinde. "Art ık ok yaydan ç ıktı," dedim.  
"Tur gay Bey olmadan götüreceğiz işi. Ne yapal ım." Bunun imkâns ız 
olduğunu, Kenan söylemese de biliyordum. Ama akl ım ın o makul yan ı 
tamamen durmu ş, bir ola y çıkarmak, kav ga etmek iste yen bir şeytana  
teslim olmu ştu. Kenan, a ğabeyimle görü şmem gerekti ğini tekrarla yıp 
duruyordu. 
Burada sergiledi ğim bu Satsat logolu küllü ğü ve z ımbay ı o s ırada  
Kenan'ın kafas ına atmad ım tabii, ama atmak istedim. Gü- 
 
188