Battal Ağaya: 
"Sağlıcakla kal," diyerek yola düştüler, develerin, koyun, 
keçi sürülerinin, at gibi iri, boynu tohtlu köpeklerin, güzel gi­
yimli kadınlarm arasından geçtiler. Her çadınn önünde de bir 
çatalda tünerniş bir şqhin vardı. Bir hayhuy içinden, çocuk ağ­
lamaları, çoban bağırmalan arasından geçerek obayı çıktılar. 
Aydınlı Ternir atın önünden yel gibi gidiyor du. Yerneden içme­
den, bir an olsun dinlenmeden bir suya vardılar, onun arkasın­
dan da yapraklan altına kesmiş bir orrnana girdiler. Ternir ne 
arkasına bir kere dönüp bakıyor, ne de bir tek sözcük konuşu­
yor, gittikçe de hızlanarak atın önünden gidiyordu . Ormanı 
çıktılar, bir dürndüz, göz alabildiğine uzanan bir çayırlığa düş­
tüler. Burada her şey öylesine yeşildi ki, gökyüzüne bile aydın­
lık bir yeşil vurrnuştu. Çayırlığı geçrnek epeyi bir zaman. aldı. 
Atın önündeki Ternir fesinin püskülleri rüzgarda uçuşarak 
uğunup gidiyordu. Derin bir çukura indiler. Çukuru çıkınca, 
kayalan çakmaktaşından çok yüksek, sarp bir dağla karşılaştı­
lar. Kayalığın dibinde çok ulu bir sapsan kesilmiş ağaç gürül­
düyordu, onun dibinde durdul ar. 
Aydınla Ternir atın yanına gelerek: 
"Hürü Ana, kusuruma bakma benim, gözlerini bağlayaca­
ğırn," dedi utanıp sıkılarak. Cebinden ipekli, köşelerine mavi 
rnenekşe işlenmiş bir büyük mendil çıkardı. "Al Ana," dedi, 
"bununla gözlerini bağla. Sıkıca bağla ki, hiçbir yanı görerneye­
sin. Bizim göreneğirniz budur. Eşkıyalann ... " 
Hürü Ana gülürnseyerek, kendi elleriyle, içinden eşkıyala­
ra, özellikle, şu kendini bir şey sanan Aydınlı Ternire söverek 
kendi elleriyle kendi gözlerini bağladı. 
Ternir atın dizginini tuttuktan sonra: 
"Ana," dedi, "sen dizgini bırak da eyerin kaşına yapış." 
Hürü onun dediğini yaptı. Ternir atı çekti götürdü. 
Çekerirn, diyordu Hürü Ana, her bir şeyciği de çekerirn ... 
Kör gibi de şu san bıyığına itlerin işediği Ternirciğin de peşine 
işte böyle düşerirn. Oğlum için, şahinim için, gül yüzlürn için 
değil mi, benden ne isterlerse onu yaparım. Şimdiye kadar gö­
zü bağlanrnarnış Hürücenin gözlerini bağlayanlar, bana güven­
meyenler alacağınız olsun. Bundan sonra da ben Hürüce karıy-
269