KAPLUMBAĞALAR
 
390
 
 
Hamdi bey Şıkırdım Albay'ı sordu.
 
«Haberim yok!» dedi Saim. «Kel Sırrı’yla takıştılar da, kalktı 
Ankara’ya gitti!»
 
«Mesele neymiş?» dedi Hamdi bey.
 
«Kış için memurlara verilecek kömür konusunda Kel Sırrı 
bizimkine bir yazı yazmış. Sonunu da «rica ederi
m» diye bağlamış. Bir 
kızdı Şıkırdım: “Sen nasıl olur da bana rica edebilirsin? Ben bugüne 
bugün bir albayım. Sense bir çavuş, belki de bir onbaşı. Sen bana 
ancak Saygıyla arz edebilirsin...” diye, sövgüyle filan bir derkanar 
geçip geri yolladı yazıyı. Kel
 
Sırrı da, “Ben bu kazada Makamı temsil 
ediyorum, nâzım rolü oynuyorum” diye kabarıp, albayın yazısını 
yolladı Ankara’ya. Kulüpte hep bunun tartışması şimdi. 
Ü
ç dört 
gündür iyi bir festivalin içindeyiz. Rütbe mi önemli, mevki mi? 
Askerler mi üstün. idareci
ler mi? Adliyeciler bir yana çekildi. 
Mülkiyeciler bir yana... Nasıl “full
-
time” tartışıyorlar bir görsen! Tadı 
tuzu kaçtı kulübün, hatta kasabanın...»
 
Rıza’yla yazıcı Hasan ikindiye kadar çat çat edip dilekçeyi temize 
çektiler.
 
Hamdi bey, «Pullayıp atalım
 
hemen! ..» dedi.
 
Çıktılar askerlik şubesinden.
 
Rıza. postanede zarfı kutuya atarken, «Bismillâh. bismi
-
 
şâh! 
Göster gayrı kendini güzel Allah! ..» dedi.
 
Sonra Kır Abbas’ın 
Ü
çüncü sigaralarını aldılar.
 
KAPLUMBAĞALARIN GÖÇÜ
 
Günler kendi bildiğine geçiyordu 
artık.
 
Deste çekerken, düven sürerken, Kır Abbas bir gün bile işten 
kalmıyordu. Herkesle birlikte kalkıyor, eline yüzüne su çarpıp evden 
çıkıyordu. Akşama kadar çırpmıyordu. Biraz çalışıyor, sigara 
yakıyordu. Sigarayı iki çekti mi hemen bir öksürük sarıyor
du 
bedenini.' 
Ö
ksürürken gözleri yaşarıyordu. Boyun damarları şişiyor, 
boğulacak gibi oluyordu. O zaman elindekini yere atıp çiğniyordu. 
iyice eziyordu sigarayı. «(Lş yok...)» diyordu. «(Kendinde iş var mı ki