5 4
Bir sabah daha ortalık yeni ışıyordu ki Anavarza kalesinin 
kuzeyindeki ovadan bir bölük insan doğuya doğru yürüdü. Ne 
için yürüdüklerini, nereye gittiklerini kimse bilmiyordu. Sonra 
Savrun üstü köylerinden, Çiyanhdan, Narlıkışladan, Dedefakı- 
hdan köylüler geldiler bu kalabalığa katüdılar. Kovanlarından 
uğramış anlar gibi köyler boşahyor, çoluk çocuk, kadın erkek, 
hasta sayn, genç yaşh kalabalığa katılıyorlardı. Azaph köyü yö­
relerinin de köyleri yürüyen kalabalığı duyup gördüler, onlar 
da köylerinden dışan uğradılar. Şimdi kalabalığın nereye, niçin 
gittiği belliydi. Kasabaya doğru uzun, geniş bir toz bulutu çeki­
liyordu. Bu uzun bulut gittikçe de uzuyor, genişliyordu. Halil 
bir ağacın tepesine çıkmış, kalabalığı izliyor, aşağıdaki Memede 
olanı biteni söylüyordu. Az sonra alelacele ağaçtan indi, Meme­
de:
"Saklan," dedi. "Bir bölük insan da bizim köyden bu yana 
geliyor."
Vayvay köyü de yola düşmüştü. Önde kadınlar, arkada ço­
cuklar, daha arkada da erkekler, geldiler bostana girdiler, her 
birisi bostandan birer, ikişer karpuz koparıp koltuklarına aldı­
lar, durmadan, konuşmadan geçtiler gittiler, az ilerdeki büyük 
kalabalığa katıldılar. Halil de onlara karışmıştı.
Kalabalığın yarısı çamur içindeydi. Tepeden tırnağa kadar, 
Pişmanoğlu suyu arklarından aşağı ovaya salıvermiş, bir sürü 
köyü su altında bırakmıştı.
"Nedir bu hal ey Pişmanoğlu?" diye soranlara, "Ne yapa-
443