bir kumarbaz avuçlarına tükürüp ne kadar zar yuvarlasalar 
da hep sebayüdü gelmeye başlamıştı. Ortadaki her iki öbek 
parayı da getiren o eski düşeşler ve dört ciharlar artık yoktu, 
hatta paranın yarısını getiren dubara, hepyek ve şeşiyek de 
bir türlü düşmez olmuştu. Kumar masasına gelen yegane zar 
sadece, oyuncudan koyduğu paranın bir misli fazlasını talep 
eden sebayü dü oluyordu. Hiylesiz yahut, öküz, İzmir ve cı­
valı olsun, sonuç değişmeyi nce kumarbazlar ne yapacakları­
nı şaşırdılar ve talihlerini döndürmek için akla sığmaz yol­
lara başvurdular. Bazıları, görünmeyen bir kuyrukluy ıldızın 
gökyüzünde kolgezerek talih seyyarelerini kararttığını dü­
şünüyor, bazıları ise suçu düztabanlara yüklüyordu. Niha­
yet, çağırdıkları bir hekime bütün kasaba nüfusunun ayak 
denetimlerini yaptırıp, yakaladıkları iki düztabanı taşa tuta­
rak kovdular. Bu da yetmeyince, sokaklarda ve damlarda ge­
zen bütün kara kedileri telef ettiler. Barbuta gelen tüccarlar 
servetlerini ikiye üçe katlayıp güle oynaya kasabadan ayrıl­
maya başlayınca, Girdbad'ta on üç kişinin bir araya gelmesi­
ni yasakladılar ve zarlara yüksek dozda cıva damlattılar. Gel­
gelelim bu beyhude tedbirler de fayda sağlamay ınca, sönen 
talih yıldızını yeniden tutuşturmak için havai fişekler atma­
ya başladılar. Öyle ki, bu çatapatlara belbağlayan herhangi 
bir kumarbaz, avucuna tükürüp zarları yuvarlamadan ön­
ce fişeğin fitilini ateşlemek zorundaydı. Ancak fitiller sani­
yeli olmadığı için patlama anı kestirilemiyor, zarlar durma­
dan sebayü dü geliyordu . Sonunda, kumarbazların çoğu aç­
lıktan ve talihsizlikten ölünce, sağ kalanlar, kasabaya sayısız 
efsuncu ve sihirbazı buyur ettiler. Bir Çin büyücüsünün tav­
siyesine uyup, her bir kenarı iki adam boyunda olan, mer­
merden oyulma bir çift devasa zarı, laneti bertaraf edip uğu­
ru yeniden getirsin diye uçurumdan bile yuvarladılar. Ama 
bu dev zarlar bile sebayü dü gelmişti. Girdbad'ın talihi artık 
kapanmıştı. Fakat çocukluğunda, bir meslek öğrenip kolu-
157