Elemli bir ahla ses kesilince 
Anladım bu dua bir ihtiyarın 
Fakat bak ufukta ağardı gece 
Ağla ey zavallı!.. Geliyor yarın 
Perdeyi bir daha şişirtti rüzgâr 
Odamda dolaşan şöyle bir ses var: 
«Ne ağır geçiyor böyle saatler» 
«Hâlâ da karanlık gün açılmadı» 
«Güneşi istiyor kalbimde bir yer» 
«Ne ağır geçiyor böyle saatler» 
«Ruhumda ezelî bir coşkunluk var» 
«Sanki gülmek için doğmuş gibiyim» 
«Bu uzun günlerim olsa bir rüzgâr» 
«Yılları atlatmak istiyor kalbim» 
«Ne ağır geçiyor böyle saatler» 
«Hâlâ da karanlık gün açılmadı» 
«Odamdan neşeli ses kesilince» 
«Tanıdım sözünden bir güzel kızı» 
«Sevin ey zavallı! Ağardı gece» 
«Sönüyor göklerin en son yıldızı...» 
1336 - 1920 - Kış - Kadıköy 
71