mahalle arkadaşlarıyla okuyan bu çocuklar, nasıl 
gavur yapılıyor, söyle bana!" 
"Efendim ben söylemedim, sadece duydum." 
Tam, "Bunu söyleyen ya aptal ya da kötü niyetli 
bir yalancıdır," demeye hazırlanıyordum ki, Çağla­
yan odaya girip, "Anne, Çınar telefon etti," dedi, 
"uçağını iptal etmiş, gidişini ertelemiş, birazdan 
burada olacak." 
"İşi gücü vardır, iptal etmeseydi keşke," dedim, 
"evde ne var ne yoksa götürece klermiş ama beni al­
mıyorlar anladığım kadarıyla," polise baktım, "öy­
le değil mi?" 
Genç adam gözleri yerde, "Estağfurullah Ho­
cam," demekle yetindi. O da emin değildi bana ne 
yapılacağ ından. 
"Yok artık, deve!" dedi Çağlayan. 
İnönü'nün vaktiyle söylemiş olduğu, "Eşkiya­
nın gece ne yapacağı belli olmaz," lafı geldi aklı­
ma, bu ülkede yıllar da geçse, hiçbir şey değişmi­
yordu. Gülümsedim. "Niye güldün anne?" diye 
sordu oğlum. 
"Öylesine," dedim. Söylesem de anlayamazdı 
zaten. Biz o günleri yaşarken, daha bebekti Çağla­
yan. 
Sürekli çalan ev ve cep telefonları arasında, ka­
pının zilini duyduk. Çağlayan pencereden dışarı 
baktı, "Avukat ge lmiş! Anne, dışarısı bir kalabalık 
ki sorma! Bütün komşularımız kapının önüne bi­
rikmişler," dedi. 
344