dına doğan beş küçük çocukla, sert mizaçlı bir ko­
cayla, Müslüma nlığı kabul etmesine rağmen, ken­
dini hiçbir zaman beğendiremediği bir kayınvali­
deyle, korkunç parasızlıklara göğüs germişti . Kim 
bilir ne acılar çekmiş ama hiç şikayet etmemişti. 
Çünkü babam ona sevgisini hep belli etmişti. Mek­
tuplarımın içinde biri var ki, gözlerim yaş doldu. 
« ... Zaten bana en fazla tevekkül tesir ediyor. 
Bak bunu şimdi fark ettim Gökşin. Bazen anneme 
bakar bakar ağlarım. Onun hayatı olduğu gibi al­
ması, şikayet etmeden canla başla uğraşması eritir 
beni ... Oysa bizim ifimiz şikayet dolu, mücadele do­
lu, isyan dolu, şüphe dolu ki hifbir zaman huzur bu­
lacağımızı sanmam. Belki ilerde öyle bir zaman da 
gelecek, o vakit de bir başka hassas kişi bizim i,cin ağ­
layacak." 
Annem gibi tevekkül içinde değildim ama hır­
çın kocama karşı sessizdim. Ağız dalaşına meydan 
vermiyor dum. Ben kavga etmeyi hiç beceremem. 
Belki de iyi bir şeydir bağıra çağıra bir ağız dalaşı. 
İnsanın için deki kötü enerjiden kurtulmasının bir 
yoludur. Büyük kavgaların barışması da iyi olur di­
yenleri duymadım değil. Ama ben kocamla hiç kav­
ga etmeye yanaşmadığını için, zavallı adama barış­
manın hazzını da hiç yaşatamadım. O azarladıkça 
ben sustum. O bağırdıkça alttan aldım. Şöyle ağız 
tadıyla bir kavga edemedik. Kızgın olduğu zaman-
126