ERKEK : İki miydi? 
KADIN: (Aynı şekilde) Yoo ... Sanmam. Galiba üç. 
im.KEK : (Aynı şekilde) Yok canım. Üç olur mu? Beş falan olma­
sı gerek. 
KADIN: (Aynı şekilde) Bence yedi. Ama ne çıkar? Sen on yıllık 
deyiver. 
(Yargıcın tokmağının sesi) 
im.KEK : (Yüksek sesle) On yıllık! On değilse bile dokuz buçuk 
· 
olmuştur Hakim Bey. Çocuklarımız ... (Usulca karısına) 
Sahi, çocuklarımız var mı? 
KADIN: (Aynı şekilde) Çocuk mu? Dur bakayım ... A, tabii ... Var 
elbet. Sen de her şeyi unutuyorsun canım. 
l\RKEK : (Yüksek sesle) Var efendim. Çocuklarımız var ... Kaç ta­
ne mi? 
KADIN : (Usulca kocasına) Bir. 
ERKEK : (Aynı şekilde) Bir olur mu? Sen de unutmuşsun işte.İki 
tane. (Yüksek sesle) İki efendim. İki çocuğumuz var. 
Bir oğlan, bir kız. Evet. Bir kız, bir oğlan ... Bir oğlan 
bir kız, evet... Yoksa bir kız, bir oğlan mıydı? Hayır, 
hayır. Bir oğlan, bir kız. 
KADIN: (Usulca kocasına) Aa, a!.. Bir oğlan, bir kız olur mu? 
Bir kız, bir oğlan .. .(Yüksek sesle) Şey ... Bana mı sordu­
nuz Hakim Bey? Kim bakacak? .. Öyle ya, kim baka­
cak? .. Aslını isterseniz efendim, unutmuşuz . Gerçi ço­
cuklarımız vardı ... vardı ama öldüler. 
ERKEK : Doğru söylüyor efendim. Öldüler. Karım öldüklerini 
düşünmek istemez de ondan. Kusurumuzu bağışla­
yın. 
KADIN : Bana kalırsa ölmelerinin nedeni Hakim Bey ... Ölmele­
rinin nedeni ... 
ERKEK : Bunu bilmeyecek ne var efendim. Havasızlıktan. Evi­
mizin havası sürekli çekilmeye başlayınca, dayana­
madılar. Ne olsa küçüktüler efendim. Biz büyükler 
gibi dayanıklı olmaları beklenemezdi ... 
19