142
Dördüncü grup, Oxford’daki yabancı öğrencilerdi. Hintler, 
Çinliler, Araplar, EndonezyalIlar, Afrikalılar... Bunlar iki alt 
kümede toplanırdı, tik alt gruptakiler, kendi vatandaşlarıyla 
ahbaplık ederdi sadece. Kümeler halinde, anadillerini konuş­
ma özlemiyle, hep birlikte yemek yer, ders çalışır, sigara içer, 
takılırlardı. İkinci alt gruptakiler ise tam tersi: Onlar mem­
leketlilerinden olabildiğince uzak dururlardı nedense. Bu ka- 
tegoridekiler İngiliz -y a  da Am erikalı- gibi konuşmaya çalı­
şır, aksanlarmı ha bire değiştirirlerdi.
Beşinci grup, dâhilerdi! Ciddi, çalışkan, akıllı, meraklı, de­
rin düşünceli, sinir bozacak denli ayrıntıya düşkün tipler. Say­
gı duyardın böylelerine ama onlarla flört etmek bir yana, ta­
kılmak bile olanaksızdı. Matematikte, fizikte, felsefede pıtrak 
gibi çıkar açılırlardı; ama onun dışında kendi kuytu, sessiz kö­
şelerini gün ışığına tercih ederlerdi. Kütüphaneden çıkıp sınıf­
larına koştururken, revaklarda hocalarla tartışırken pek ener­
jik görünseler de yabanilerdi, yalnız kalmayı severierdi.
Şirin’i dinlerken kaygıyla karışık bir heyecan hissetti Peri. 
Bu yeni dünyayı keşfetmeye hem hazırdı hem de çekiniyor­
du. “ Sen nasıl biliyorsun bütün bunları?”
Bir kahkaha attı Şirin. “Çünkü bu grupların hepsinden oğ­
lanlarla -v e  kızlarla- çıktım da ondan.”
“Hadi ya?” dedi Peri tedirgince. Şoke olmuştu. Kekeledi. 
“Peki ya altıncı tür?”
“Hah!” dedi Şirin, kehribar rengi beneklerle ışıldayan koyu 
gözleriyle. “Onlar üniversiteye geldikten sonra değişim geçi­
renler! Çirkin ördek yavrusuyken kuğu, balkabağıyken ara­
ba, Külkedisi’yken prenses olanlar. Bazı öğrenciler için üni­
versite sihirli bir değnektir; sana dokunur ve hop! Kurbağa­
dan prense dönüşürsün.”
Peri başını iki yana salladı. “Nasıl yani?”
“Değişik şekillerde tezahür edebilir bu, ama genellikle bi­
rinin etkisiyle olur... muhtemelen bir hocanın. Akıllı, birikim­