8 
Şemi korudan sa vuştuktan sonra Amca ile Enişte karşı 
karşıya oturdukları ağaçların diplerinde birbiriyle hayli 
sövüşüp sayıştılar . Durdukça düşündükçe Sadri öfkeden 
köpürüyor, uğradığı hakareti, aşağılanmayı bir türlü hazme­
demiyordu ... İşte bunun hiç ötesi yoktu. Şemi'den düpedüz 
dayak yemişti. O gün Melahat'ı boşayıp yalıdan çıkacağını, 
Efendi'ye ayrıntılı bir mektup yazarak her hakikati kanıt­
larıyla anlatacağını, bunları yaptıktan sonra da Şemi'den 
müthiş bir intikam alacağını çocuk gibi ağlayarak söylüyor, 
Amca Bey de "Elinden geleni arkana koyma" cevabıyla 
karşılık veriyordu. 
Bunlar böyle bol ağızdan birbirine atıp tutmakta, her 
şeyi kırıp yıkmakta iken ağaçların arasından küçük zenci 
köle Beşir soluk soluğa bir telaşla çıkarak, boncuk gibi par­
layan gözleriyle şaşkın şaşkın ikisinin de haline baktıktan 
sonra beyaz dişlerini gösterip: 
-Haydi haydi beyefendiler, ikinizi de Büyük Efendi 
istiyor. Şabuk, şimdi istiyor. Durmak yok ... dedi. Beşir'in 
bu acil çağrısı üzerine Sadri'nin o morarmış yüzü sapsarı 
kesitdikten başka, Amca Bey'in ağrımayan kalçasına da 
şiddetli bir sızı yapıştı. İkisi de birbirine dikkatle baktılar. 
Bu bakışlarında ne öfke vardı ne dargınlık. Bu yeni felakete 
karşı çare arayan gözlerle bakışıyorlardı. Amca Bey telaşlı 
bir halde köleye dedi ki: 
-Oğlum Beşir! Biz jimnastik trapezinden düştük, işte 
böyle oldu. Yolda soran olursa bizden işittiğin gibi söyle. 
Beşir gülerek: 
-Hu hu hu! Hi hi hi! Ha ha ha! 
Amca Bey hiddetle: 
-Oğlan ne gülüyorsun? 
Beşir hala sırıtarak: 
-Neye gülmeyecek? Siz yalan söylüyor ... Cambazlık 
salıncak aşağı bahçede ... Siz orada düştü sonra bu tepede 
nasıl şıktı? 
123