kötü ne varsa gördü. Bilmem kötüyü alışkanlık edindi mi? Haa, 
bir kötü alışkanlığı vardır; durmadan gözlerini kırpıştırır. İşte 
çıkıyorlar." 
Arabayla harem kapısı arasında bir çınar ağacının gölgelediği 
taşlık vardı. Cevdet Bey taşlıkta önce beyaz elbiseli, uzun boylu 
bir kadın gördü. Paşa'nın kahkahasından bunun Nigân'ın annesi 
olduğunu anladı. Sonra, aralarında konuşarak, sağa sola bakı-
narak teker teker kızlar ortaya çıktılar. Cevdet Bey, "Benim burada 
konakta olduğumu bilmiyorlar!" diye düşündü. Gene bir suçluluk 
duygusuna kapılır gibi oldu. Kızlar hareketli ve neşeli gözü­
küyorlardı. Cevdet Bey hangisinin Nigân olduğunu anlayamadı. 
"Bir aile!" diye mırıldandı. Saatin tıkırtısını duyar gibi oldu. 
Suçluluk duygusuna daha çok gömüldü. "Onlardan biri!" diye 
korkuyla söylendi. "Bir aile." Tasarladığı ailenin içine o gölge 
gibi hafif ve ince kızlardan birini yerleştirmeye çalıştı. Yüreğinin 
hızlı hızlı attığını farketti, utandı. "Ben neyim?" diye söylendi. 
Paşa hâlâ gevezelik ediyordu, ama duymuyordu. Terleyerek, nemli 
elinden ve kendinden tiksinerek, bakıyordu. Orada, aşağıda, 
ağacın altında, serin yıllardır beklediği, hayalini kurduğu şey 
duruyor, hareket ediyor, gülüyordu. Ne kadar uzak, ne kadar 
belirsizdi! Onu aklıyla, bir tek aklıyla kavrayabiliyor, gereken 
yere yerleştiriyordu. Duyguyla değil: Duygu, vicdan gibi ağır, 
kıpırdanması zor bir şeydi. Terledikçe kanına kir ve suç pom­
palanıyordu. Daha bakmak istemedi. Paşa'nın hırıltılı sesi dinsin, 
hareket dursun istedi. "Ağbim ölüyor!" diye mırıldandı. Rüya 
gelip aklına yerleşti. Uzak ve belirsiz olan şey kesinleşti, anlaşılır 
oldu: "Her şeyi düşündüm!" diye mırıldandı. Dükkânını ve 
Eskinazi'yi aklından geçirdi. Korktu. Arabacı, arabanın kapısını 
açmıştı. 
Birden bahçede bir hareket oldu. Cevdet Bey o uzak yerden 
Bir tekerlek gıcırtısı duydu. Bir at homurdandı. 
Paşa: "Aa, Seyfi Paşa geldi!" diye bağırdı. "Hay Allah razı olsun 
Seyfi senden!" 
Gelen arabanın içinden hafif kambur, uzun boylu, kara sakallı 
biri hızlı hareketlerle çıktı. Öteki arabaya binenleri gördü. Başını 
gururla geriye attı. Derken, beklenmedik bir şey oldu. Kızlar teker 
teker Paşa'ya yaklaştılar ve dizilip elini öpmeye başladılar. 
60