Beyoğ lu Sinemalar ı ---------------  
508 olduğum şey nedir..." Kendi diktiklerini sataca ğı, kendi adın ı
duyuraca ğı bir dükkân açmay ı bir dönem çok istedi ğini, ama cesaret  
edemedi ğini anlatırken, "Eli do ğru dürüst makas bile tutama yan, bir
teyel atama yanlar şimdi me şhur modaevi sahibi oldular," di ye şikâyet
etti sonra. 
Hep birlikte pencere ye gidip yağmuru, yokuştan akan sular ı
seyrettik. 
"Rahmetli Tar ık Be y, Kemali çok severdi," dedi Nesibe Hala sofra ya
otururken. "Her akş am 'Biraz daha bekle yelim, belki Kemal Be y gelir,'
derdi." 
Annemin bu sözden hiç ho şlanmad ığını hissettim. 
"Kemal ne istedi ğini bilir," dedi annem. 
"Füsun da çok kararl ıdır," dedi Nesibe Hala. 
"Onlar zaten karar vermi şler," dedi annem. 
Ama "k ız isteme" sözleri bundan daha ileriye gitmedi. 
Ben, Nesibe Hala, Füsun birer kadeh rak ı alm ıştık; annem nadiren  
içerdi, ama o da istedi ve iki yudumdan sonra da babam ın de yişiyle 
rak ının kendinden çok kokusundan hemen ne şelendi. Bir zamanlar  
Nesibe ile birlikte nas ıl sabahlara kadar çal ışıp kendisine gece elbisesi  
diktiklerini hat ırlad ı. Bu konu ikisinin de hoş una gitti, o zamanlar ın 
düğünlerini, elbiselerini hat ırlad ılar. 
"Vecihe'nin plili elbisesi o kadar meş hur oldu ki, a ynısını dikmemi  
sonra Niş antaş lı baş ka kad ınlar da istedi, hatta Paris'ten a ynı kumaşı 
bulmuşlar, getirip önüme ko ydular, ama ben dikmedim," dedi Nesibe  
Hala. 
Füsun bir tören havas ıyla sofradan kalk ıp Limonun kafesine gidince,  
ben de kalkt ım. 
"Yemeğin ortas ında kuş ile meşgul olmay ın Allah a şkına!" di ye 
sofradan seslendi annem. "Merak etmeyin, birbirinizi görmek için daha  
çok vaktiniz olacak... Durun, durun bakal ım, ellerinizi yıkamadan  
katiyen sizi sofraya oturtmam." 
Ellerimi y ıkamak için yukar ı çıkt ım. Füsun ellerini a şağıda,