küçük yazdırmışlardır nüfusa: askere geç gitsin diye. Son-
ra... derdi çoktur bunların. Selim’in aydın arkadaşları, Ser-hat, Ahmet Bayır filan, çok iyi özetlerdi bu durumu. Bir si-gara uzattı köylüye, bir tane de kendisi yaktı. Protokole çokdikkat ederler. Selim’in günlüğünü okusaydı, ne derdi aca-ba? Hey gidi Selim! Ekmeğinin buğdayını çıkaran insandanbu kadar uzak mı kalacaktın? Efendim? Bunları ciddi ola-rak söyleyenler de var. Daha güzel ifade ediyorlar tabii. Pe-ki, kimlerin içine karışmalı o halde? Yok canım! Köylüler,Selim’in günlüğünü yüzüme vurmazlar. Trendeki gençadamdan ne duymuştu Selim? Kulak misafiri olmuş; pekyapmazdı böyle şey . Sevgide toplumculuk, diyormuş çocuk.Ben de ondan yanayım. Çıkarını düşünen insan, fakir de ol-sa, aynı derecede kötüdür. Belki sevgi, biraz iyi yapar onu.Bu köylüyle bir ortak yanımız var: ikimiz de sigara içiyo-ruz. Gerisini kimse bilemez. Selim, herkesin yüzüne bağır-mak istedi, kötüsünüz diye. Ruhu ezildi. Kendi sesini duy-du yalnız. Sonunda kendi kötülüğünde karar kıldı. Canımkötü Selim! İnsanların arasına karışsam da seni kaybetme-nin acısını gideremem. Hiçbir yaşantı gideremez bu acıyı.Bir sigara ikram edip avunurum sadece. Ayakta kalabilme-mi istiyorsan, bu kadarını da hoşgör. Sigarasını bitirinceizin isteyip gitti. Kusura bakma dostum: ruhum kapanık.Dertleşmenin mümkünü yok. Sonra pişman olur insan:içimdekileri dağa taşa söyleseydim diye. İnsanı inatçı yapanbir güçsüzlük bu. Köylünün arkasından uzun süre baktı:bacaklarını açarak gidiyordu. Gidişinde, bilgisizliğin güzel-liği vardı. İşinin dışında, kolunu bacağını nasıl kullanacağı-nı bilemez. Birçok insan uzaktan bile sevimli değil. Gene dedüşünceleri paylaşacak birinin olmaması kötü.
Rüzgâr kuvvetleniyordu. Hiç akşam olmasa da bu tepe-
nin üstünde, durmadan okusam. Ne olurdu sen insan ol-saydın Olric, ya da Selim ölmeseydi. Neler yapardık değil
628