ÖKSÜZLÜK 
Sahillerden açılan balık sandalları var... 
Tâ baş taraflarında yakılan ateşlerin 
Durgun suda alevden sallanan dalları var. 
Yükseldi uzaklaşan sandallardan bir şarkı... 
Bu, son bir hıçkırıktır, bir elemdir ki derin 
Matemiyle anıyor yıkılan yüce Şarkı. 
Pul pul parıldıyorken ayın altında deniz, 
Arkamdan sesi geldi ufka dalan eşlerin... 
Bu ilkbahar gecesi yalnız benim kimsesiz. 
Kimsesiz, son matemin yaşıyan yâdıyım; 
Bir ah bile demeden can veren yiğitlerin 
Yollarını gözleyen illerin evlâdıyım! 
Şimdi tâ uzaklara, Şarka dönerken yüzüm, 
Anladım ki zavallı yurdumun acısını 
Duymayan bu beldede kimsesizim, öksüzüm! 
89