Bu arada Ella, Azizle yaz ışmalarını bir sır gibi kendine  
saklıyordu. Ne tuhaf, son zamanlarda bir sürü s ırrı olmuştu: 
Mesela Aziz, roman ı hakkında Ella’n ın  bir de ğerlendirme ra- 
poru haz ırladığını bilmiyordu. Yay ınevi, Ella’n ın  raporunu 
hazırladığı romanın yazarıyla sürekli yaz ıştığını bilmiyordu. 
Öte yandan çocuklar ı ve kocas ı ne yaln ız kalma bahanesiyle 
romana deli gibi kapt ırmasının, ne de yazarla aras ındaki ya- 
kınlaşmanın farkındaydı. Birkaç hafta içerisinde dura ğan, 
tekdüze bir hayat süren bir kad ın olmaktan ç ıkıp, geçiştirme- 
ler, kaçamaklar ve s ırlarla dolu bir ba şka kadına dönüşmüş- 
tü. İşin tuhaf yan ı bu değişimden hiç rahats ız değildi. Garip 
bir sükunet gelmi şti üzerine. Sab ırla önemli bir şeyler olma- 
sını bekliyordu. Yeni ruh hâlinden şikâyetçi de ğildi. Tam ter- 
sine, uzun zamand ır ilk defa yüre ğinin pır pır ettiğini hisse- 
diyordu. 
Bir zaman sonra e-postalar yetmez oldu. Telefonla şmaya 
başladılar. Öyle ki, art ık yedi saatlik zaman fark ına rağmen he- 
men her gün telefon bas ındaydılar. Azizle konu şurken yumu- 
şak, kırılgandı Ella’nın  sesi. Gülmeye ba şladı mı dalga dalga 
yayılıyordu kahkahas ı, gülmeye doyamaz gibi. Hayatta hiçbir 
zaman kendini koyvermeyi becerememi ş, başkalarının dedikle- 
rine kulak a şmamayı öğrenememi ş, kendini hep bast ırmış ve 
sansürlemi ş bir kad ının kahkaha denemeleriydi bunlar. 
Bu arada Ella’n ın  evinde ayn ı anda birkaç şey birden olu- 
yordu. Matematikten üst üste çakan Avi özel ders almaya 
  
başlamıştı. Orly ise yeme bozukluklar ı için bir psikologa gö- 
rünüyordu art ık. Aylard ır ilk kez bu sabah bir omletin yar ı- 
sını yemeyi becermi ş, hemen ard ından kaç kalori ald ığını 
hesaplam ışsa da mucizevi bir şekilde pi şmanlık duymam ış, 
kendini açl ıkla talim etmeye kalkmam ıştı. Öte yandan Je- 
annette Scottla ayr ıldıklarını açıklayarak herkesin kafas ı- 
nı karıştırmıştı. Neler oldu ğunu soranlara bir müddet yal- 
nız kalmaya ihtiyac ı olduğunu söylemi şti. Ama Ella’n ın  gör- 
düğü kadarıyla kızının pek de yaln ız kaldığı yoktu. Eskiden 
olsa hemen yarg ılar, kar ışır, kızardı. İnsanların ilişki kur- 
ma ve yıkma hızı, daha önce hiç olmad ığı kadar dü şündürü- 
yordu Ella'y ı. Acaba Azizle yak ınlaşması da öyle bir şey 
miydi? Bugün var yar ın yok? Kitapla ilgili çal ışma bitince 
bu yakınlık da kendili ğinden sönecek miydi? Bundan endi şe 
ediyordu. 
Çocuklar ıyla ilişkisinde tahakkümperver olmamaya aza- 
mi gayret ediyordu. Azizle yaz ışmalarından öğrendiği bir şey 
varsa, o da talepkâr ve ısrarcı olmaktan vazgeçip sakin ve 
dingin oldukça, çocuklar ının ona aç ıldığıydı. 
Eskiden kendini bu ailenin merkezi sayar, tek tek herkesi 
 
denetleyip tutmazsa tüm yap ının dağılacağına inanırdı. Tut- 
kal Kadındı o. Tüm aileyi ve evin her şeyini dengede tutan 
merkezi güç! Oysa şimdi tutkall ıktan istifa etmi ş, sabırlı ve 
sakin bir gözlemciye dönü şmüştü. Günler geceler geçiyor; 
olayların gelişimini tarafs ız bir nazarla izliyordu. Kontrol 
edemediği şeyler için jhajafja ımıa^bjr^^ bir ba şka ka- 
dın olmuştu. Daha jrakuj.jiaJ ıa^yidjuz^Jaha duyarl ı biri. 
David kar ısında bir tuhafl ık olduğunun fark ındaydı. Aca- 
ba bu yüzden mi onunla daha çok vakit geçirmeyi ister ol- 
muştu? Bugünlerde eve erken geliyordu. Bir süredir di ğer 
kadın(lar)la görü şmediğini tahmin ediyordu Ella. 
"Tatlım iyi misin? Her şey yolunda m ı?" diye soruyordu 
David, günde birkaç kez.