bakarak) Acaba gelmeyecekler mi? Of, dakikalar ne 
kadar uzuyor! Kalbirn dikiş makinesi gibi tıkır tıkır 
tıkır işliyor. Yarım saat daha geeikiderse bu çarpıntı 
beni bitirecek. Aşk için pek tatlı şeydir derler. Bunun 
tadı neresinde anlayamadım. İnsan yattığını, kalk­
tığını, yediğini, içtiğini, hasılı ne yaptığını bilmiyor. 
Bütün duyguları, bütün emelleri, varlığı bir güzellik 
ilahesinin cazibesine esir oluyor. (Saatine bakarak) 
Dokuzu beş geçiyor. Deminden beri bir dakika bile 
olmamış. (Saatini kulağına götürerek) Makine işliyor, 
fakat yelkovan ilerlemiyor. Saatim de bana benziyor. 
Kalbirn işliyor, fakat talihim yürümüyor. 
( Çıngır çıngır bostan kapısı açılır. Y üzieri sıkı sıkı 
örtülü, siyah çarşaf/ı iki kadın girer) 
İkinci Sahne 
NURi BEY, ARiFE HANlM, ŞAHENDE HANlM 
NURiBEY 
(Hanım/arı selamlayara k) Azıcık daha gelmeyeydiniz 
çarpıntıdan bayılacak tım. 
ARiFEHANlM 
Ya biz buraya gelinceye kadar neler çektik! 
(Hanım/arın ikisi de peçelerini açıp selamı alır) 
Aman bu İstanbul'da gizli iş görmesi ne kadar zor­
muş! Kimlere rast gelmedik! Ta Kurşuncu Hafize 
Molla'dan tut da ne kadar dedikoducu, kem ağızlı 
insan varsa, bu sabah hepsi karşımıza çıktı. 
ŞAHENDE HANlM 
(Etrafına bakınarak) Yüzlecimizi açtık ama burada 
da bizi görüp tanıyacak kimse bulunmasın. 
NURiB EY 
Merak etmeyiniz. Bahçıvanlardan başka kimse yok. 
Yüzleriniz kapalı olduktan sonra bu kadar endişeye 
mahal var mıydı? 
42