Ali korktu: 
"Aman," dedi, "söyleme bunu, Metin duymasın, seni öl­
dürüverir. Bir öldü rür ki, nereden geldiğini, kimin seni öldür­
düğünü bilemezsin. Aman ha, yavaş ol Metin duymasın." 
Hemen kalktı, surları, kovukları dolaştı, geldi. Soluk solu­
ğa, sinirli, korkulu geri geldi oturdu. 
"Aman ha, o nasıl bir söz ki Metin için ağzından çıkan, 
aman ha aman." 
"Dur be," dedim, "anlatayım sana. Gözümle gördüm be, 
amma da ödlekmişsin sen de Ali." 
Oturdum yanına, kuşları, kafese kuşlar konurken Meti­
nin parmağını kuşa dokundurmak istediğini, üstüne hışımla 
gelen çocuğu, Metinin hiçbir şey yapmadığını, deniz kıyısını, 
açlığını, lokantadaki halini bir bir anlattım. Ballandıra ballan­
dıra. 
"Aman abi aldanma onun o haline. Bir oyundur o. Aman 
ha ... Gözünü seveyim abi. Sen iyi bir adama benziyorsun. On­
dan herkesin ödü kopar. Amman ha ... Kıymasın sana. Belki o 
gün orada yabancıydı Metin. Belki hastaydı. Belki bir şeyler 
araştırıyordu. Aman ha, onun pısırık halini görüp de aldan­
ma, sonra yanarsın abi. Cayır cayır yanarsın, mum gibi söner­
sin. Metinden uzak dur, uzak durmazsan tetikte dur. Bak abi, 
Metin hiç hırsızlık yapmaz, elini ılıktan soğuğa vurmaz ama 
gül gibi geçinir. Nasıl geçinir? Sirkecideki, Haremdeki, Be­
yoğlundaki, Surlardaki, Kumkapıdaki bütün arkadaşlar pay 
ayırırlar kazançlarından Metine. Metin istemez, Metin yalvar­
maz, Metin zorlamaz, Metine herkes payını yalvara yalvara 
verir. Aman aldanma kanma, Metinin kuşçulara bir oyunu 
var. Yakında görürsün ... " 
Metin herkese, düşmüşlere, hasta çocuklara, saflara elin­
den gelen her yardımı yaparmış. Bir hasta, bir ağlayan, başka 
çocuklar tarafından küçümsenen, aşağılanan, ne bileyim ben, 
bir kötü halde berduş görsün, ona elinden geleni yapar, ca­
nını bile verirmiş. Metinin bir hali varmış ki, herkesin anası 
55