· raklı dalların altlanndaki kimi tümselder yer yer tozluydu bile. 
Bir tümseği� üstüne sekilenip oturdu. Kuş artık çırpınmıyordu 
ya, çok sarsılmış tı. Şimdi geçer, diye düşündü. Doğruydu, az 
sonra kuş kendine geldi, çırpınmaya, onun ellerini gagalamaya 
başladı. 
Biraz dinlendikten sonra Çukurova yolunu buldu, artık Ta­
zı Tahsinin keyfine diyecek yoktu. Kuş da artık ona alışmış, çır­
pınmayı, ellerini gagalamayı bırakmış, yatışmıştı. 
Poyrazoluğa gelince yağmur dindi, ortalık açtı, güneş çıkı­
verdi, ıslak kayalar ışıladı, Tazı Tahsinin de, kuşun da gözleri 
kamaştı, kuş gene çırpındı ya, öyle eskisi gibi huysuzluk etme­
di, az sonra da dinginledi. 
Tazı Tahsin kasahaya ertesi sabah girdi. Üstü başı çamur 
içindeydi. Elindeki kuş da çamur içinde kalmış, kanatlarını dü­
şürmüş kolunda uyuyordu . Halsiz düşmüş, ne çırpınıyor, ne 
de herhangi bir harekette bulunuyor du. Kasabanın ilk evlerine 
gelince Tahsin kuşa uzun uzun baktı, kuş canını attan kurtar­
mış, onun yüzü suyu hürmetine korkusuz buraya kadar gel­
mişti. İnşallah kuşa bir şey olmayacak, o da ilk fırsatta kuşunu 
götürüp Vahap Dayıya teslim edecekti. 
Pazaryerinde, taa on beş dükkan öteden bumuna yoğun 
bir kebap, sumak kokusu geldi. Acından ölüyordu. Hemen ke­
bapçıya koştu. Kuş da ondan beterdi. 
"İki kebap, bol soğanlı, domatesli ... Bir parça da çiğ kıyma, 
kuşa." 
Kebapçı ocağa çifte kebabı söyledi . Gitti bir avuç da kıyma 
aldı getirdi. Tahsin daha elini açıp uzatmadan kuş onun elinde­
ki kıymaya saldırdı. Gagasını onun avucundan hiç çekmeden 
canlanmış gözleriyle, hiçbir yöne bakmadan kıymaları yuttu. 
Çabuk çabuk kıymalan yiyip bitiren kuş onun gözlerine, aç bir 
köpek gibi bakmaya başladı. 
"Bir bu kadar kıyma daha." 
"Bu kuş kıtlıktan çıkmış ." 
İki misli daha kıymayı bir top yapıp kebapçı getirdi Tah­
sine verdi. O da gene kuşa yedirmeye başladı. Kuş bu sefer 
öyle eskisi gibi başını kaldırmadan yemiyor, bir yiyor, bir sü­
re yöreyi seyrediyor, yutkunuyor, üst üste, gagasım hacağının 
4 5