"Az önce tanıştık, sepet satıyordu." 
Tony apaçık bir biçimde kıskanmıştı, kendisine bir rakip çık-
tığını sanıyordu. 
"Sevgilin olup olmadığımı sordu bana." 
"Sen ne cevap verd in?" 
"Ne cevap vermeliyd im?" 
"Sen benim arkadaşımsın Tony." 
Yüzü duygularını kesinlikle açığa vurmuyor du. Bana kızıp 
kızmadığını merak ediyordum. 
"Ben mercanlarda dalmaya gidiyorum . Gelmek ister misin?" 
O bir türlü ulaşamadığım mercanl ara gitme önerisi çok çeki­
ciydi, ama köpekbalıklanndan olduğu kadar, Tony ile bir be­
densel yakınlaşmadan da dehşetle korkuyor dum. Pazar günü, 
Buck Adası'na yaptığımız gezide, şinorkelle dalarken paniğe ka­
pılmış, önümdeki profesöre öyle bir sarılmıştım ki, adam o gün­
den beri beni her gördüğünde kızarıy ordu. Üstelik yemek saati­
ne on beş dakika kalmıştı ve kahvaltıdan sonra öğle yemeğini de 
kaçırırsam, bütün bir gün aç kalacaktı m. 
"Hayır, seminere gitmem gerekiyor ." 
"Peki, tamam . Başka zaman gideriz. Yalnız sana bir şey söy­
leyeceğim, bu sularda kesinlikle yürümemelisin . Az önce arkan­
daydım ." 
"Ne? Ne zaman?" 
"Sen denizdeyken. Tam arkandayd ım." 
Birkaç yüz metre ötedeki iskeleye yüzmeyi denemiş, yan yol­
da yorulunca birkaç adım atmıştım. Tony'yi kesinlikle fark et­
memiştim. 
"Tam bastığın yerde bir yılan vardı, bu tür yılanların sokma­
sı korkunç acı verir, hatta öldürebilir bile." 
Ölümün birkaç santim yakınından geçmiştim ve Tony olma­
sa bundan haberim bile olmayacaktı. 
"Bilmediğin için korkmuyorsun ama bu sular tehlikelidir ." 
Bir an durdu. 
70