Yalnız  bir kusuru  vardı.  Beğenildiğini  anlar  anlamaz  doğallığını  yi-
tiren  tüm  kadınlar  gibi  o da zoraki  bir sertlik  takınıyor;  karşısında-
ki erkeği,  ne fazla  uzak,  ne lüzumsuzca  yakın  olacak  surette  arafta 
bir yerlerde  bekletmekle,  gördüğü  göreceği  ilgiyi  daimi  kılacağını 
sanıyordu.  İsmini  soranlara  cevap  verirken  bile,  lütufta  bulunur  gi-
biydi:  "Ay-şin!" 
Garip  olan,  evdeki  diğer  erkeklerin  nasıl  olup  da bu mağrur  pe-
riye değil  de, Ethel  gudubetine  âşık  olduklarıydı.  Gerçi  bariz  biçim-
de, içlerinden  çoğu  Ayşin'den  hoşlanıyordu,  ama  hoş-lan-mak  ne 
kadar  da eften  püften  bir fiildir.  Dandirik  yarışmalarda  hobilerini  sı-
ralayan  bir yarışmacı  ağzıyla:  "kitap  okumaktan,  müzik  dinlemek-
ten, kırlarda  gezmekten,  uzun  bacaklı,  sıkı  kalçalı  Ayşin'den  hoşla-
nırım..."  Oysa  çirkinler  çirkini  Ethel  söz konusu  olduğunda,  hoşlan-
ma aşamasını  tam  gaz katedip,  geçmişte  elden  kaçırdıkları  nice  fır-
satların  hırsıyla  yana  tutuşa,  balıklama,  bodosloma  âşık  oluyorlar-
dı. Ona  veya  evine  ya da her ikisine. 
Mabed-ev  Ethel'in  anne  babasına  yahut  ailesinin  herhangi  bir 
ferdine  değil,  bizzat  kendisine  aitti.  Etraftaki  tüm  öğrenci  taifesi,  ya 
ana babalarının  tatsız  tutsuz  bulamacımsı  yuvalarında,  ya kırık  dö-
kük bekâr  evlerinde,  ya da ancak  dolapların  içinde  yalnız  kalmanın 
mümkün  olabileceği  tıkış  tıkış  yatakhanelerde  yatıp  kalkarken,  o 
kaltak,  bir villanın  sahibiydi  tek başına.  Bu bile  başlıbaşına  yeter-
ken vaziyeti  gerçekdışı  kılmaya,  evinin  içi tam  bir hayal  âlemiydi. 
Ve hayalin  her cinsi  nasıl  hayasızca  fingirdeşirse  mübalağa  sanatıy-
la, Ethel  de öyle  yatkındı  ifrada  kaçmaya.  Her  karesinden  keyif  ta-
şan, akşamları  ılık  rüzgârlarla  baygın  kokular  estiren,  tepeden  tır-
nağa  fulyalar  ve yaseminlerle  kaplı  boğaza  nazır  bahçesi,  hava  ka-
rarınca  içinde  rengârenk  fenerler  yüzdürdüğü  küçük  ama  şirin  ha-
vuzu,  kaliteli  içkileri,  lezzetli  yiyecekleri,  birbirinden  ilginç  eşyala-
rı, engin  plak  koleksiyonu,  zengin  kütüphanesi  ve sürekli  ortalıkta 
dolaşan  birinci  kalite  purolanyla  bu mekân,  Lale  Devri'nin  sefaha-
tına topuzlarla  saldıran  zamane  tarihçilerinin  ballandıra  ballandıra 
karaladıkları  dünyanın  bir minyatürüydü  adeta.  Ama  bana  soracak 
olursanız,  tam  olarak  servet  değildi  buraya  gelen  misafirlerin  akıl-
larını  başlarından  alan;  ne de gösteriş  ya da lüks.  Bunlardan  ziya-
de, sonsuzluktu  mesele.  Eksilen  sigara  paketlerinin  yerini  derhal  ye-
145