tak etti. Zira henüz vakit hane halkının uykuya yatmış ola­
cakları kadar geç olmadığından bu gecikme Şık'ın gerçekten 
canını sıkmıştı. 
Bu defa içeriden bir kocakarı sesi gayet hiddetle koparak: 
-Elin kırılsın! Gece haydudu!
-Pardon madam, ben gece haydudu değilim, Şatırzade
Şöhret Bey'im. 
-Katırzade ol, istersen eşekzade ol! Beni gece rahatsız
etmeye ne hakkın var? 
-Biraz lütfediniz de beni dinleyiniz madam!
-İşte bu dördüncü defadır ki tatlı uykudan uyanıyo-
rum. Kendini dinletmek için gece uykudan adam kaldır­
mak ... Bu ne terbiyesizlik! 
-Vakit henüz o kadar geç değil. İnsanlar akşam yeme­
ğine henüz çıktı. Hem ben ilk defa geliyorum. Madam, o 
sizi rahatsız edenler başkaları olmalı. Ben Şatırzade'yim! 
Şatırzade! 
-Alem deli olmuş da akşam yemeğini gece yansı yiyor­
sa bana ne! Katırzade isen git ecdadınla başka yerde övün. 
-Merhamet edip biraz sakin olunuz. Size bir lakırdı
söyleyeceğim. 
-Bu uyku sersemliğiyle yarım lakırdı bile dinlemeye
vaktim yok. Ben evimin bir odasını kiraya verdimse uyku­
mu da beraber kiralamadım ya? 
-Of madam! Ne söyleyeceğimi şaşırdım... Şey ...
Madam Potiş evde mi? 
-Sen şimdi şaşırmamışsın! Zaten şaşkırımışsın. Hiç
öyle kanlar gece evde durur mu? Onların piyasasının gece 
olduğunu bilmez misin? 
-Demek Madam Potiş şimdi evde yok, öyle mi?
-Kaç defa söyleyeyim? Yok dedik ya! Panayıra gitmiştir.
-Acaba kime gitti?
-Kim geceliğini daha çok verdiyse ona gitmiştir.
-Akşamdan benimle beraberdi.
-Hala söyleyeceğin o bir lakırdı bitmedi? Haydi artık
defol! İşte ben yatmaya gidiyorum. Eğer bir daha elini tok-
36