Yer Demir Gök Bakır 493 
"Çiçekler açacak, otlar bitecek. Toprak da bereketinden çatiayacak" 
"Bu köyün kadınlan kısır kalmayacak." 
"İkiz doğuracak ." 
"Bir de Sefer kabanr. Ben ettim bu iyiliği köylüye, der." 
"Nankör oğlu nank ör." 
"Taşbaş olmasa ... " 
"Muzır oğlu muzır." 
"Aaah Taşbaş Efendimiz olmasa ... " 
"Şu Seferin avurundan zavurundan da yanından geçilmi yor." 
"Geçilmiyor ki, geçilmiyo r." 
"O Adil gelseydi de köye, görseydi ." 
"Görseydi ki dünya kaç bucak, geldiğine de geleceğine de bin pişman ol­
saydı." 
Bütün bu, köyde söylenen sözler, konuşulduktan birkaç dakika sonra, her za­
manki gibi Sefere ulaştırılıyordu. 
Sefer bu sözlerden her birini duydukça çileden çıkıyor, evi.n içinde deli gibi 
dönüyor, köylüye söv ha söv ediyordu . 
"Amanın, boğuluyorum, su!" diye bağırdı bir ara. "Yetişin boğuluyor um." 
Yüzü mosmordu. 
Dışarda tipi vardı. İki adım ileriyi göremezdin. 
Yarı bir baygınlık geçiren Sefer: 
"Yönetim Kurulunu çağır bekçibaşı ," dedi inleyerek. 
"Taşbaş Efendimizin himmeti olmasaydı, ondan korkmasaydı Adil gelir al-
tımızdaki çulu, üstümüzdeki yorganı alırdı." 
"Eskiden aldı ydı." 
"Aş pişirdiğimiz tencereyi ... " 
"Çorba kaşığını . .. " 
"Bir avuç bulgurumuzu alırdı." 
"Bir ekmeklik unumuzu ... " 
"Avradımızın donunu alırdı ." 
"Almıştı zaten." 
Köy Yönetim Kurulu az bir zamanda geldi. Hepsinin üstü başı kar içinde kal-. 
mıştı. 
Sefer: 
"Ben gidiyorum,'' dedi. "Doğru Adile gidiyorum. Bu böyle olmaz. Bu köylü