sürüklenerek. Menekşelerin, gül kokularının dışına, dışına, bütün kanat çırpışların,  
teninin, kendisinin dışına...
Geldiler. Dört genç. Altıydılar, ikisi eksik. Geldiler. Hepsi, sarıldıklarını bile anlamaksızın  
birbirlerine sarılıp ayrıldılar. Hayır canım, merak edecek bir şey yok, tabii burda  
kalacaksınız, ya nerede? Bakalım, gitmeniz gerektiği zamana kadar.
ilk karşılaşmadaki kucaklanma, kucaklaşmalar dışında artık kimse birbirine dokunmadı.  
Yanaklara birer sıcak
öpücük bile kondurulmadan, gerginlikle. Bekleyiş.
Asıl bu aşk, en güzel birliktelik, diye geçmiştir genç adamın içinden. Kadın, kasıklarındaki  
sancıyı bastırmış, hiç yokmuşa getirmiştir. Birbirlerinden bir an'da kopma utkusu, böyle  
bir övünçle...
Bunun da bir aşk olmasına, özdenetimlerinin karşısında gururla, saygıyla eğilmesine  
karşın genç kocanın önündeki kabarıklığın bir türlü sönmediği anlaşılıyordu, daracık  
evde altı kişi, banyo tuvalet kapılarında birbirlerine çarpıyor ve mutfakta, kapı  
aralıklarında gizlice karısının memesini sıkıyordu. O da kocasına:
Bu gizli dokunuşlardan iğreniyorum, demişti.
Ama, diyordu kocası da gözlerinde sahtekâr bir ışıltıyla, -sahtekârlık tanımı kadınındı-  
kimbilir daha kaç ay kadın yüzü görmeyecek bu genç insanlar önünde dikkatli  
davranmalıyız; onlara erişemeyecekleri bir ciğeri -meyveyi, bile demeyi akıl edemeyerek  
evet, ciğeri, diyerek- gösterip geri çekmenin insanca olacağını düşünmüyorsun herhalde?  
Anlayış hazinemizi kurutmamalıyız. Karısı ise, nemli, verimli kadınlık hazinesinin  
kupkuru kesildiği an'da işte, kapı aralarında memelerimi çimdiklemenden iğreniyorum,  
diye haykırı vermişti.
Odanın hafif gölgeler edindiği sütmavisi aydınlığında sevişenler ne zil işittiler, ne kadının  
çığlığını. Onların işittiği, usul titreşimler, ağırdan başlayıp coşkuya doğru yol alan ten  
melodileri. Kesintisiz, uyumlu.
Genç kadın da neden sonra, anlayışlı olmam gerek, diyordu.
Biz hep anlayışlı olduk sevgilim, olmadık mı?
Evet, diyordu öteki de, kendimize saygımızı kaybetmedik.
Başkalarının da saygısını kazandık, kazanmadık mı?
(Delikanlılar yer yataklarında uyuyorlarmış,
çok yorgunlarmış.)
Bak işte, onların da saygısını kazandık, kazanmadık mı? Ne kazandık, demiştin?
Onların hepsinin, diyordum da., herkesin sevgisini kazandık, saygısını yani.
(Genç koca, doğrudan karısının iki bacağı arasına girmek istiyormuş, fakat artık çok saygı  
kazanmış biri olarak içdenetimini yeniden yardıma çağırmış. Böylece kendine daha da  
fazla yücelik duygulan edinmiş olabilir. Bir özveri kahramanıdır, bir özgeci yıldızı, bir,  
bir...) Uzun sözün kısası, kestirip atıyor: Vicdanım rahat. Karısı da:
Evet, öyle demektedir. Vicdan koltuklarımız çok rahat. Vicdan döşeklerimiz de. tyi ki  
krediyle satıyorlardı da alabildik. Bence yine de daha güven verici bir yerde yaşamalıyız,
böyle borçlan borçlan...
Ne demek yani? Nasıl güven dolu bir yer?
(Öyle ya, söyle bakalım küçük hanım, nasıl güven dolu bir yermiş bu, öyle bir yer mi  
varmış? Eğer analık rahminin dışındaysan, tamam! Bir elin yağda, bir elin balda güven  
dolu yer yoktur artık.)
Ona kalırsa genç kadın