dairenin  salon  pencereleri,  düşmanları  tarafından  fark  edilmemek 
için çevresindeki  toprağın  rengine  bürünmüş  ihtiyatlı  bir hayvan  gi-
bi, dış dünyanın  gözlerinden  saklanır,  sakınır.  Gene  de, tülün,  güneş-
liğin  ya da kadife  perdelerin  tamamen  çekildiği  anlarda  dahi',  sağ ta-
rafta,  en kenarda  incecik  bir aralık  kalır.  Tam  o köşedeki  koltukta, 
rüşvet  yediği  sabit  görülünce  Sular  İdaresi'nden  atılan  Ziya  Ateşmi-
zacoğlu  (56)  oturur  ve gazetesini  okuyup  televizyon  seyrederken, 
kahvesini  içip  kabak  tatlısını  yerken,  zaman  zaman  başını  bu aralık-
tan dikkatlice  uzatarak,  neye  ve niçin  baktığını  bilmeden,  tedirgin, 
şüpheci  gözlerle  etrafı  kolaçan  eder.  Ziya  Ateşmizacoğlu'nun  koltu-
ğundan  kalktığı  ender  zamanlarda  buraya,  emekli  organik  kimya  öğ-
retmeni  Zeren  Ateşmizacoğlu  (55)  geçer.  O da ara sıra  aralıktan  ba-
kar ama  bunu,  dışarıdan  ziyade,  gözü  gönlü  açılsın  diye  günün  bel-
li saatlerinde  kafesiyle  beraber  pencerenin  yanına  koyduğu  kanar-
yasını  denetlemek  maksadıyla  yapar.  Bir öncekinin  aksine  bu kanar-
yanın  bir kez bile  ötmemiş  olması  Zeren  Ateşmizacoğlu'nun  canını 
sıkar.  Kuşun  ötebilmesi  için  pencereyi  açması  gerektiğini  söyler  du-
rur ama  bir türlü  bunu  yapmaya  cesaret  edemez.  İlk kanaryasını  ka-
fesinde  kanlar  içinde  bulduğu  o melun  sabahın  hatırası  hâlâ  çok ta-
zedir.  Gerçi  Kedi  Peygamberi  denilen  o sefil  herifin  pilisini  pırtısı-
nı ve tekmil  kedi  aşiretini  alıp,  Bonbon  Palas'tan  ayrılmasıyla  bir-
likte bu olayın  failleri  de uzaklaşmıştır  ama  hâlâ  ortalıkta  kuyruğu-
nu sallaya  sallaya  dolaşan  bunca  sokak  kedisi  varken,  yeni  kanaıya-
sının  da her an selefinin  akıbetine  uğramasından  endişe  duyar.  Bil-
hassa  şu, sabahtan  akşama  apartmanın  etrafında  sinsi  sinsi  dolanan, 
en az dört  kedinin  derisini  yüzüp  sırtına  geçirmişçesine  kabarık  tüy-
lü, katran  karası,  nemrut  suratlı,  kedi  azmanından  şüphelenir. 
Aslında  Zekeriya  Ateşmizacoğlu  (33)  dördüncü  kez burnunu  kı-
rıncaya  kadar,  Zeren  Ateşmizacoğlu'nun  ne kanaryalara,  ne de baş-
ka bir kuş türüne  en ufak  bir merakı  vardı.  Çok  eskiden,  daha  he-
nüz şeklini  bulmamış  yumuşacık  bir kıkırdak  üzerinde  hoş  bir çı-
kıntıdan  ibaret  olduğu  günlerde,  ne de latif,  ne kadar  da sorunsuz-
du oğlunun  burnu.  Ama  sonra,  nasıl  olduysa,  yeniyetmeliğe  adım 
attığında,  çocuk  yüzünün  yumuşak  kıvrımları  büsbütün  silinirken, 
burnu  da beklenmedik  bir değişim  geçirerek,  önce  küstahça  uzamış' 
ardından  sert,  keskin  bir virajla  aşağı  kıvrılıp  çengelimsi  bir görün-
98