ne? Aaah, ah ocağım söndü. Cana can dost kalmad ı. Herkes muhanet 
oldu. " 
Mahmut : 
"Öyle deme Bey, " dedi. "Bizim için öyle laf söyle me. Bizim. de 
canımız sana, senin yoluna kurban dır." 
Bey sustu. Susunca artık bir daha ağzını açmaz, demir kazık gibi 
öyle ortada dimdik çakılır kalırdı. Malımuda da git demedi . Bu yüz­
den Mahmut da karşısında çakıldı kaldı. 
Bey öfkelendikçe öfkeleniyor, _Mahmutsa durmadan kendisini 
suçluyordu. Beş yıldır Murt aza Beyi bir türlti öldüremiyordı,ı. Beş yıl­
da onu en az on kere ele geçirmiş, bir keresinde olsun ona tetik çeke­
memişti. Bir şeyler .gelip el�ni bağlıyor, ne kadar çok isterse istesin ona 
tetik çektirmiyordu. · 
Mahmut her seferinde bu sefer olmadı, onu bir daha yakalarsam, 
yakalayaca ğım da, mutlaka Öldüreceğim, diyordu. 
M.ilimut başını ağır ağır kaldırıp Derviş Beyin acı içinde kıvra­
nan, donmuş, bu,z kesilmiş, kinle yoğrulmuş gözlerine, yüzüne baktı. 
Ona acıdı. "Kendisi neden öldürmüy or?" diye geçirdi içinden. "Bizim 
Dördünçü Orduda herkes düşmanını kendi eliyle öldürür. Kanını 
kendi eliyle temizler; Bunlar kanlarını başkalarına yuduruyorlar. Bu­
nun için de, sırf bunun için de çocukluktan alıp adam öldürecek 
adam yetiştiriyorl ar." Mahmut kendini düşündü. Kendini, Çukurova­
ya gelişlerini, babas ının, anasının ... Düşündük çe bir hoş, bayılır gibi 
oluyor, hemen o anıları aklından kovuyo rdu. "Bunlar da mı adam?. 
Bunlar da. mı Bey? Böyle Beyler düşman başın a... Git Beyim, yiğit­
sen, sen öldür Murtaia Beyi, olur mu?" Biliyordu ki erinde geeinde ne 
yaparsa yapsın, nereye kaçarsa kaçsın Murtaza Beyi öldürmek zorun­
daydı. Onu öldürdükten sonra ya kurtulacak, kurtulup Derviş Beyi, 
her gece sabahlara kadar bekleyecek, ya da mahpushanede Akyo llu­
nun adamlarınca öldürülecek ti. Bunun bir üçüncü yönü yolitu. 
Gün ışıyordu ki Derviş Beyin dudakları kıpırdadı : 
"Git," dedi, başka bir şey demedi . Bu "git" sözü ta onun yüreği­
nin başına sapiandı kaldı. Başka bir şey söylememesi de onu mahvetti. 
Ayakl arını sürükleyerek evine geldi. Meyro onu saç baş darmadağınık 
öyle karşıladı. Onu hep böyle beklerdi . O, Murtaza Beyin takibine 
gittiğinde gelinceye kadar gözüne ne uyku girer, ne de o gelinceye .ka-
52