Diz çökerek birer birer çekilmiş herkes 
Hint güzeli derdi için secdeye varmış 
Ufuklarda ölüyorken en son kalan ses 
O «Buda»dan hâlâ büyük aşkı ararmış 
Benliğini bir rüyanın serinliğinde 
Yavaş yavaş terkederken bu güzel sultan 
Birden sırma çadırının derinliğinde 
Peyda olmuş tunç tolgalı bir atlı civan 
Bunca yıldır aradığı bu emeline 
Tam kavuşmak isterken artık bu tatlı 
Rüya devam edememiş Hint güzeline 
Gülümseyip hayal gibi kaybolmuş atlı 
Uyanınca aşkın yalnız rüyada yeri 
Olduğunu anlamıştı bu Hint sultanı 
Birden sokmuş genç göğsüne demir hançeri 
Çöle akmış damla damla kırmızı kam 
Diyorlar ki bugün ordan geçen her kervan 
Kızıl renkte hiç solmayan bir gül görürmüş 
Bu çiçeğin etrafında bir kırmızı kan 
Tâ ezelden ona sönmez bir hâle örmüş 
1335 - 1919 - Kış 
»_ Hamidiye 
58 \