kırıldığını aklından geçirerek bekledi ve sonra ahçı Nuri'nin ayak 
seslerini duydu. Tatlıyı görmek için döndü, ama Nuri iki tane 
zarf getirmiş uzatıyordu. 
Zarflardan birini acele acele açtı: Bu muhasebeci Sadık'tan 
gelen Türk Hava Kurumu'nun tebrik kartıydı. Okumadan Os­
man'a uzattı. Öbür zarfı da, şu asker yeğenden geldiğini dü­
şünerek açtı, okudu: "Sevgili yengeciğim, rahmetli amcamın 
bana bırakmış olduğunu öğrendiğim parayı hana hâlâ yolla-
madınız. Ne paradan, ne mülkten haber verdiniz. Bu hakkım 
her zaman bakidir. Bayramınız mübarek olsun. Ellerinizden ve 
herkesin gözlerinden öperim." Birdenbire öfkelendi: "Deli bu 
çocuk!" diye düşündü. Geçen şeker bayramında da böyle bir 
kart atmış, o zaman şaşırmışlardı. Cevdet Bey'in vasiyeti açıktı; 
yeğenine hiçbir şey yoktu. Zaten olamazdı. Gene de Osman, 
Ziya'ya kibar bir mektup yazmış, bu hakkının kaynağını sormuş, 
tabii o da hiçbir şey gösterememişti. "Deli bu çocuk!" Bir daha 
okudu. Geçen mektupta yalnız paradan sözediyordu. Şimdi bir 
de mülk çıkarmıştı. Uydurduğu ortadaydı, ama bu küstahlığı 
yapacak cesareti nereden buluyordu? Nigân Hanım zarfı Osman'a 
uzattı. Sonra mektubu okuyan oğlunun yüzünü inceledi. Os­
man'ın da öfkelendiğini görünce, "İştahım kaçıyor!" diye dü­
şündü. Oysa portakallı kadayıf da sofraya gelmiş duruyordu. 
Osman mektupları okudu. Sonra beklenildiği gibi onları Refik'e 
uzatmadı. İki elinin arasına sıkıştırdığı zarfları birdenbire, hızla 
yırttı. Çöpleri yaklaşan ahçı Nuri'ye verirken "Şaşırmış!" dedi. 
"Artık iyice şaşırmış bu herif!" 
Refik: "Kim?" diye sordu. "Ziya mı?" 
Osman: "Biti kanlanan her askere bir şey verecek insan olsaydık, 
biz bu şirketi, bu aileyi, bu düzeni zor kurardık!" dedi. 
Nigân Hanım oğlunun öfkesinden ve sözlerinden hoşlandı. 
İstediği güzel söz, istediği mutluluk beklenmedik bir biçimde 
birdenbire gelivermişti. "Huyu suyu ne olursa olsun, büyük 
oğlum şu aileye ve hayata babası kadar bağlı!" diye düşündü. 
Sonra Ziya'yı ve bu eve ilk geldikleri günleri düşündü. Evli­
liklerinin üçüncü senesiydi. Abdülhamit alaşağı edilmişti. Cevdet 
Bey'in Abdülhamit'e karşı olanlarla da arasının iyi olduğu ortaya 
çıkmıştı. Bir gün eve hem asker, hem siyasetçi biri gelmişti. Yemek 
247