Yer Demir Gök Bakır 491 
Adilin gönderdiği haberi ballandıra ballandıra, bire bin katarak anlattı. An­
lattıkça coşuyor, coştukça anlatıyordu. Adil bu köyün babası, kardeşi, dostu, her 
bir şeyiydi. 
"İşte böyle," diye sözlerini öğleye yakın bitirdi. 
Şu ocakta pişen dananın, keçilerin parasını da Adil verecekti. Kimin hatm 
için? Elbette kardeşi öz biraderi SeEerin hatın için. 
Köylünün sevincine diyecek yoktu. Muhtar sözlerini bitirir bitirmez kazanla­
rın başına üşüştüler. Bu şölen şimdiye kadar görmedikleri bir şölendi. Eti, pilavı 
bol. Bir köy değil, beş köy yese tükenmez yemekler. .. 
Sefer kalabalığın arasmda Taşbaşı arıyor, bir türlü onu bulamıyordu . Bulama­
clıkça da kızıyor, söyleniyo rdu: 
"Kırdım mı kanadmı kolunu Taşbaş! Bitirdim mi seni? Son hünerini de boşa 
çıkardım mı? Çatla da patla, çatla da patla Taşbaş ... "