de yazar. Ben hiçbir şey tanımam. Yanıma yönüme bakmadan doğru­
cana amacıma giderim. Seni o günlerde konaktan dışarıya çıkarmak 
için bütün Çukurovayı kesrnek gerekseyd i, çoluk çocuk, yediden yet­
mişe tekmil Çukur ovayı keser dim." 
Bey hiç şaşmadı · : 
"Seni iyi tanıyorum İbrahim l�o," dedi. "Hamdi nasil, Kırkaya- . 
ğın Hamdisi? Gene öyle zalim mi, taş yürekli mi?" 
"Eskisinden bin beter. Sabahtan akşama kadar sana ölüm çeşidi 
düşünüy or." 
Derviş Bey güldü : 
"Daha bulamadı deme k!" 
"Her gün bir tane buluyor. Bir bulduğunu ikinci gün beğenmi­
yor." 
"Benim ona ne kötülüğüm dokunmuş ki? Şu dünyada .onun ka­
dar iyilik yaptığım bir kimse yok ki ... En' az üç kere onu ölümden 
kurtar dım. Ona kardaş gözüyle baktım. Ben ona ne yapmışım ki?" 
"Onun herkese öfkesi vardır. İnsanoğluna düşmandır. İster sen 
ol, ister başkas ı, ona kötülük edebileceği insan göster. Başkası gerek­
mez. Onun öfkesi tekmil insanlara, tekmil yara tığa. O her gün bir 
canlı öldürmeden edemez. Ya bir kuş, ya bir kedi, ya bir köpek, bula­
mazsa bir karınca, bir sinek, bir arı ... Bir evine gittim ki ne göreyi m, 
binlerce arıyı bir ipliğe dizmiş, sırtlarından iğneleyip! Arılar vızıldayıp 
durdular güneşte. Kuruyuncaya kadar, Arılar çardağında daha öyle ip­
likte kavrulmuş dururla r." 
"Demek böyle adamlarla çalışıyor soylu Mustaf a?" 
"Bulursa herkes böyle adamla rla çalışır." 
Derviş Bey İbrahim İboya doğru birkaç adım attı, elini oınzuna 
koyd u. Sağ eli tabanca sının kabza sındaydı. İbo odaya girdi gireli bir 
kerecik olsun elini tabancasından çekmemişti. 
"Var söyle Mustaf aya tek başıma Tilkitepe sine geleceği m. Yanı­
ma hiç kimseyi almadan. Sen bile yaktıys an, konağı rnın yakılmasını, 
ekinlerimin areşlenmesini ona yakıştıramadı m. Neredeyse yeni yetme 
imansız Ağalara benzeyecek. Bunlardan dolayı onun çağrıs ına tek ba­
şıma gelmesem hakkım var. Ama geleceğim gene de .. Selam söyle. 
Dünyada bir tek şey ·isterim, düşmanıının şu aşağı lık Ağalara benze­
mesini istemem. Çok selam Söyle ." 
r6o