• 
"Neden istemiyorsun, neden, söylesene? Annenle sokakta 
yürümekten utanıyor musun? Söylesene neden?" 
Ayşe mızmız bir sesle mırıldandı: "Utanmıyorum!" 
"Öyleyse neden? Neden gelip seni almayacakmışım? O piyano 
hocasını bulmak için az mı uğraştım? Her şey senin için yapılıyor. 
Söylesene bakalım neden istemiyorsun? Söylesene, neden?" 
Ayşe ağlamaya başladı. 
Nigân Hanım, "Ah, bir bu eksikti!" diye düşündü. "Üstelik 
herkesin ortasında!" Çevresine baktı. Camın önündeki masaların 
birinde şık giyimli bir bey gazete okuyordu. Soldaki bir masada 
iki kadın gülüşerek çay içiyordu. Nigân Hanım tedirgin olarak 
onları inceledi: Farketmemişlerdi. "Çok mu azarladım?" diye 
düşündü. Sonra bıkkınlık geçti içinden. "Evlendirmek bu kızı," 
diye söylendi. "En kısa zamanda mutlaka evlendirmek. Ev­
lenmezse sinirli, mızmız bir sulugöz olup çıkacak. Şu haline 
bak! Sözümona onaltı yaşında... Evlendirmeli!" 
Ayşe'nin başı göğsüne yaklaşmış, omuzlarının arasına gir­
mişti. 
"Hadi sil gözünün yaşını. Bak, çay geliyor!" 
Çayla birlikte pastalar da geldi. Ama tatsızlık masaya sinmişti. 
Güzel fincanlara bakarak insan oyalanamazdı. Hiçbir şey ko­
nuşmadan pastalannı yemeye başladılar. Nigân Hanım "Leylâ'yı 
beklemeden atıştırmaya başladık!" diye düşündü, ama buna pek 
aldırış etmedi. Ayşe'yi düşünüyordu. "Peki, kiminle evlendirmeli 
bu kızı?" Cevdet Bey'e bu konuyu açmaya karar verdi. Sonra 
caydı. Cevdet Bey'in tek zayıflığı bu şımarık kızdı: Evlilik sözü 
açılınca mutlaka yüzünü buruşturacak, hüzünlenecek, daha 
vaktin gelmediğini söyleyecekti. Ayşe mendilini çıkarmadan, 
çıplak elleriyle gözlerini ovuşturuyordu. Perihan üzgün gözü­
küyordu. "Kime verebiliriz bu kızı? Kime verebiliriz?" Arka­
daşlarının, tanıdıkların yetişkin çocukları, iyi okumuş delikanlılar 
geliyordu aklına... "Refik'in arkadaşı Ömer nasıl? Ya da Rezan'ın 
büyük oğlu..." Önündeki çikolatalı pastayı küçük küçük kesiyor, 
çayını yudumluyor, şarkı söyler gibi mırıldanıyordu: "Kime 
verebiliriz? Kime? Nusret Bey'lerin küçüğüne... Sabiha'nın oğlu 
Paris'te ne okuyordu?" Öfkesini unutuyordu galiba, pastadan 
da aklından geçenlerden de keyif alıyordu. Süklüm püklüm 
144