giderlerini güç bela denkleştirmiş, parasını çaldırmış, her şeyi 
bilirkişi arkadaşının özel traş losyonuyla ısmarladığı plakları 
başkasına aldırmaya zorunlu kalmış birine benzemiyor. 
Bunları kafasından çarçabuk sildi. Herkesin hesabı kendi­
neydi. Ayıp etmeyelim. Kırılıp yarılan bir şeyler varsa, şu son 
günlerin hatırına elimizden geleni yapıp onaralım: 
"Ne içersin Yunus' cuğum ?" 
Yunus, yorgunlukla arkasına yaslanmış, listeyi incelemeye 
koyulmuştu: 
di: "Bira içeceğim. Ama yemek de yiyeceğim. Çok acıktım." 
Aradı, taradı, listeden en pahalı yemekleri seçti, sonra ekle-
"Üstüne bir de şu Peter-Altenberg favorisi denen meyve 
salatasından yiyeceğim, bakalım ne özelliği varmış." 
Aaa, evet, tabii ya, şimdi buldu! Kapının girişindeki sarkık 
bıyıklı manken, gazeteci Altenberg! Sosyalist gazeteci ... İşçi gibi 
giyinmesi bundan. İmparator sosyalizmi S o s ... diye diye yavaş 
yavaş kabul ediyor, Habsburgların sandıklarında son kalanları 
da bozduruyor; işçiler Tuna'nın öteki yakasında Lunapark'a 
doğru yürüyor; geçmişin karnaval maskeleri, renkli katyonlar 
bir bir dökülüp düşüyordu da ne oldu? Arşidük'ü vurdular ve 
son yemeğinde ne yediğini hala kimse bilmiyor. Fakat, şu hale 
bak, Yunus'un o kahvede, Altenberg'in öfkeli bakışları altında 
ne yediğini çok iyi bilmekteyim. 
Göz kasları yorgun, yine de o durumunu sürdürmektedir: 
Çok iyi bilmekteyim . 
Yunus, hesabı kendisi ödeyecekmiş, üstelik yanındakine de 
bir kezcik bir teşekkür , bir 'gud bay' yemeği ısmarlayacakmış 
gibi garsonu çağırmış, rahat rahat siparişlerini veriyor. Ancak 
bu siparişler sırasında eski tarih öğretmenine herhangi bir teklif 
yok. O zaten yemeği burada yiyeceklerini sanmıyordu. Kahve­
sini yudumluyordu. Bütçesi o kadar alızlaşmışh ki, sabah mar­
ketten düşüne taşına alışveriş etmiş, akşam yemeğini evde yi­
yeceklerini hesaplamıştı. Daha Asaf a da hazırlanmalı, dolaba 
bir şeyler koymalı ... 
Kısılmış gözlerinin üstüne iki yumruğunu bastırıyor, daha 
derinlere bakıyor: 
164