Adam, birden: 
"Kusura kalma Süleyman Emmi, sesinden taruyama dım." 
Süleyman: 
"Kocalık yavrum," dedi. "Sesi de değiştiriyor. Sen kimsin 
yavrum? Seni de taruya madım." 
"Ben," dedi, "Karacaörenden Mustuğun oğlu Cab banm. 
Hani size semer yaptırmaya gelirdik baba mla. Bize hem semer 
yapar , hem türkü söylerd in." 
Süle yman: 
"Acayip," dedi. "Sen de mi eşkıya olduydun? Hiç duyma-
dımdı." 
"Oldu, bir kere," dedi. Durduya bağır dı: 
"Kesme köyünden Süleyman Emmi imiş ... " 
Ses kayalara çarpa çarpa dağıldı. 
Mağaraya benzer büyük bir kaya kovuğunun önünde bir 
ateş yanıyor du. Yedi sekiz kişi ateşin yöresine sıralanmış, tüfek­
lerini temizliyorlard ı. Üstlerindeki kaya bir kavak gibi uzarup 
gidiyor du. Yanan kocaman ateş kayanın üstüne türlü, korkunç 
biçimler çiziyordu. Memed kayayı, adamlan, silahlan, ateşi 
böyle çırılçıplak görünce içine bir garipseme çöktü. 
Karanlıktaki ayak seslerini duyunca, ateş başındaki adam­
lardan biri ayağa kalkh. Uzun boylu ydu. Gölgesi, upuzun bi­
çimlerle oynaşan kayanın üstüne düşüp sallanmaya başladı. 
Adam, onlara doğru geldi. 
Süleyman: 
"Sarunm ki bu gelen bizim Deli," dedi. 
Ca b bar: 
"Öyle," dedi. "Durdu Ağam ... " 
Durdu bağırdı. Sesi zil gibi ötüyor du: 
"Hoş geldin Süleyman Emmi! Ne o bu gece vakti? Bize ka­
nşmaya mı geldin Süleyman Emm i?" 
Süleymanın eline sanldı öptü. 
"Duydum ki ulan Deli," dedi, "duydum ki bu dağiann pa­
dişahı olmuşsun. Ashğın ashk, kesliğin kestik ... " 
Durd u: 
' "Olduk Süleyman Emmi," dedi. ''Vallahi şu aşağı yollar­
dan insan geçirmiyorum. Bu yakınlardan adam geçmesini ya-
125