AHMET 
BABAII 
AHMET 
BABAII 
BABAII 
ERKEK yi ... Annen de evde kıyma beklesin dursun ... Vay, 
vay, vay, vay!.. Hadi yalllah! Durma karşımda öy­
le salak salak!.. Dükkanı ele bıraktım da çıktım. 
Ama akşam eve gelince, gösteririm ben sana!.. 
: (Birden dikleşir.) Ne bağırıyorsun be! Hiçbir şey 
yapamazsın işte! Çocuk değilim ya artık! 
: (Bir tokat atmak için elini kaldırır.) Şuna bak be!.. 
Şuna bak! 
: (Elinde file, kaçar. Sol dipten çıkarken) Beni çok arar­
sın ama!.. Çok ararsın! (Bir yandan ağlamaya baş­
lar.) Durmam artık o evde! Gururum var benim!.. 
: Hay senin gururunun içine, e mi? .. 
(İkinci tablodaki Il.Misafir Kadın, daha genç, yirmi 
beş yaşlarında, başka bir kılık, başka makyajda, İkinci 
Tabla' daki erkek çocuğu -o da başka bir kılıkta-elin­
den tutmuş, Baba II'nin yanından geçer. Baba II bir­
den öfkesinin unut ur. Hafifçe kadına gülümser. Kadın 
adımlarını sıklaştırır. Çocuk, annesinin eline asılmış, 
hem yürür, hem geri geri Baba II'ye bakar.) 
: Aman sevsinler ne şeker şey!.. (Sözde çocuğu söy­
lüyor.) 
ÇOCUK : Anne!.. Amcaya bak!.. 
il. MİSAFİR 
KADIN 
AHMET : Önüne bak, kör olmayası. .. Yürü. Babana söyler­
sen gebertirim . 
(Kadınla çocuk dipten çıkarlar. Baba II'de aynı yönde, 
peşlerinden çıkar.) 
(Oturma odasındq Anne Il, elinden pirinç tepsisini bı­
rakarak acele kalkar, kapıdan çıkar.) 
(Ahmet soldan parka girer. Elinde file. Düşünceli. 
Banka oturur. Akşam olmakta. Def terlerinin arasın­
dan bir kağıt çıkarır. İç çekişleriyle okur.) 
: Sen hayatımın Çiğdem'i. 
46