¿116 KADERIN CILVESI 
salonda toplandık. Hırgür dalaşırken sokak kapısı ihtiyatlı par­
makların dokunuşu ile nazik nazik ses verdi. 
Kaynanam iki eliyle kalbini tutarak: 
— Hay elini seveyim. Nasıl da bellidir yağlı bir keklik... 
Ağır vücudu, sızılı bacaklarıyle hepimizden önce kapıya o 
koştu. 
— Buyurunuz, buyurunuz... Buyurunuz Beyefendimiz. 
Aşağıdan bu karşılama sesleri duyuldu. Kim gelse beğenir­
siniz? Şadi Bey... Semiha'nm nikâhsız kocası... Zavallının ar­
mut biçimi yüzü solmuş sararmış, gözleri esmer çukurlara bat­
mış, bir iki ayın içinde yıllarca hastalık çeken bir ihtiyara dön­
müş. 
Bu nikâhsız evlenme âşıkımn çok yaşamayacağını anlamak 
için hiç de bakıcı olmanın gereği yoktu. Semiha herifi dört gün­
de bitirmiş. Fakat kanını hangi damarından emmiş? Beyefen­
dinin bize kızdan şikâyete geldiği besbelli. Ama ne olursa olsun, 
ben kız babası değilim. Övgü ile bin rica ile bu kahpeyi ona çak­
madım. Bana ne söylemeğe hakkı olabilir? 
Benim biraz hiddetten, biraz da meraktan benzim atmış 
olmalı ki Şemi kuşkulanarak hemen söze girişti: 
— Beyefendimiz, affedersiniz, renginizi kaçık görüyorum. 
Bir hastalık mı geçirdiniz? 
Şadi Bey bu soruya cevap vermeyerek gözlerini hüzünlü 
hüzünlü benim suratımda dolaştırdıktan sonra:. 
— îki ay kadar oluyor. Ben yine buraya gelmiştim. Siz 
yoktunuz. Vekiliniz efendiyle görüştüm. Onun aracılığıyle epey­
ce bir felâkete uğradım. 
Şemi dişlerini sıkarak bir yırtıcı hayvan homurtusu ile ba­
na baktı. Şimdi ölür müsün, öldürür müsün? 
Ustam gazaplı bakışıyla beni tepeden tırnağa süzdü: 
— Sanattan haberi olmayanlar sanatçı kesilince iş böyle 
olur. 
Kerhanecilik etmekle, bu işin inceliklerini bilmekle iftihar 
ediyor gibiydi. Onun sözleriyle ve her haliyle kerhanecilik, kı­
vanç duyulacak bir sanat hükmünü alıyordu. Ağzımı açarsam 
çok fena açacağım için sustum.