ten başka tutunacak dal ı yok" dedi Sappho'nun K ızı. "Bu sebep-
ten işte, sen 'hadi unutal ım' diyorsun, biz de 'hadi hat ırlayal ım' 
diyoruz."  
Armanuş kendi kendine gülümsedi. Şu ana kadar her şey har-
fi harfine tahmin etti ği şekilde geli şmişti. Baron Baghdassarian 
hariç. O henüz bir cevap vermemi şti. 
Bu arada ekrana sabitlenmi ş olan Asya yazmaya devam edi-
yordu: "Ama ben sizin geçmi şinizi inkâr etmiyorum ki. Kayb ınızı 
ve ac ınızı kabul ediyorum. Yap ılan kötülükleri yok saym ıyorum. 
Ben sadece geçmi şe saplan ıp kalmamak gerekti ğine inan ıyorum."  
"Değil toplumlar ya da topluluklar, bireyler dahi geçmi şin 
soluğuyla şekillenirler. Ya solu ğuyla ya yoklu ğuyla. Her iki du-
rumda da haf ıza mühimdir. Ondan kaçmaya çal ışanlar sahte bir 
hafiflik pe şindedir," yazd ı Leydi Tavusku şu/Siramark. "Kendi 
geçmişini düşün mesela... Baban ın hikâyesini bilmeden kendi hi-
kâyene vak ıf olamazs ın." 
Asya bir müddet ses ç ıkarmadan bo ş boş bakt ı ekrana. Şu son 
cümle fena halde i şlemişti içine. "Ben babam ın hikâyesini de kim 
olduğunu da bilmiyorum. Geçmi şim hakk ında daha fazla şey bil-
me şans ım olsayd ı eğer, ne denli ac ı verici olsa bile, bilmek mi is-
terdim bilmemek mi? Hayat ımın ikilemi bu galiba. Bir yan ım keşfe 
dal ıp geçmişi deşmek istiyor; de şmek ve bilmek. Öbür yan ım 
sittir et diyor; geçmi şten sana ne, i şine bak yeter."  
"Çelişkilerle dolusun," cevab ını verdi Anti Kavurma, yarg ıla-
yıcı bir üslupla. 
"Olabilir ama eminim muhterem Johnny Cash'in buna itiraz ı 
olmazd ı!" diye ilk defa araya girdi Madam Sürgün Ruhum. 
"Söylesenize bugün, bu devirde ortalama Türk'ten ne bekli-
yorsunuz Allaha şkına... Ac ınızı, yas ınızı azaltmak için ben ne ya-
pabilirim?"  
Bu soru şimdiye kadar hiçbir Türk'ün Anu ş Ağacı'ndaki Er- 
 menilere sormad ığı bir soruydu. Geçmi şte iki kere Türk misafir-
leri olmu ştu; ikisi de nereden ç ıktığı anlaşılmayan, pat diye dam-
layan hackervari a şın milliyetçi genç erkeklerdi. Türklerin Erme-
nilere hiçbir şey yapmad ığını, as ıl Ermenilerin Osmanl ı rejimine 
başkald ırdığını ve köyleri basarak Türk nineleri bebeleri öldürdü-
ğünü kan ıtlama niyetiyle bir anda ortal ıkta bitivermi şlerdi. Ne 
onlar Anu ş Ağacı'ndakileri, ne Anu ş Ağacı'ndakiler onlar ı dinle-
mişti. Hackerlardan biri, Osmanl ı rejiminin iddia edildi ği gibi 
soyk ırım yapmaya merak ı olsa, bunu çok daha erken bir tarihte 
tam anlam ıyla yapaca ğını ve bugün .geriye bundan bahsedecek 
hiçbir Ermeni kalmam ış olacağını söyleyecek kadar ileri gitmi ş-
ti. Günümüzde Türklere laf eden bir sürü Ermeni'nin olmas ı, Os-
manl ılar ın onlar ı fazla rahat b ırakt ığının aç ık bir kan ıtıydı. 
Şimdiye kadar Anu ş Ağacı'nın Türklerle internetteki kar şılaş-
malar ı temel olarak hararetli hakaretler ve sinirli monologlar şek-
linde geli şmişti. Ne var ki bu sefer belirgin bir ton ve içerik fark ı 
vard ı. İlk defa bir Türk'le "sohbet" etmekteydiler. 
"Devletin özür dileyebilir," dedi Bedbaht Ev Kad ını. 
"Devletim mi? Benim devletle i şim olmaz." Başbakan ı pengu-
en olarak çizdi ği için yarg ılanan Alkolik Karikatürist'i dü şünü-
yordu Asya bunu yazarken. "Hem ben nihilistim!" Şahsi Nihilizm 
Manifestosu'ndan bahsetmemek için kendini zor tuttu. 
"Madem öyle kendin özür dileyebilirsin," diye araya girdi An-
ti Kavurma. 
"Şahsen hiç alakam olmayan bir şey için özür dilememi mi is-
tiyorsunuz?"  
"Sana öyle geliyor," yazd ı Leydi Tavusku şu/Siramark. "Ala-
kan var asl ında. Çünkü hepimiz zaman içindeki bir süreklili ğe do-
ğarız ve geçmi ş şimdinin içinde ya şamaya devam eder. Bir soy-
dan, kültürden, milletten geliriz. Devletiniz tarihi inkâr ediyor, o 
devleti de sizler var ediyorsunuz. Suça ortaks ınız demektir bu. 
Hep beraber bir inkâr politikas ı içindesiniz..."