yı ele vermi ştim. 
*     *     * 
Doğru. O ak şam meyhanede cinayeti planlad ıklarında ben 
de yanlarmdayd ım. Her şeyden haberdard ım. Hatta Çakal 
Kafa'ya Şems'in geceleri avluya ç ıktığını fısıldayan bendim. 
Ve cinayet gecesi bahçe duvar ının ardında katil ile maktulün 
aralarındaki konu şmayı dinleyen alt ı kimiden biriydim. Ça- 
kal Kafa'n ın işi ağırdan ald ığını fark edip sald ırmaya karar 
verdiğimizde avluya giden patikay ı diğerlerine gene ben gös- 
terdim. Ama hepsi bu. Kavgaya kat ılmadım. Şems'e sald ıran- 
lar aras ında yer almad ım. Onu yapan Baybars't ı. İrşad'la di- 
ğerleri de yard ım etti. Ve kim bilir, belki de ba şaramayacak, 
çuvallayacaklard ı. Ama onlar ın yarım bıraktığı işi Çakal Ka- 
fa tamamlad ı. 
Bazen rüyalar ıma giriyor. Her defas ında farkl ı bir şekilde. 
Bir keresinde hayalet olup dola ştığını gördüm, bir keresinde 
yeniden do ğduğunu. Bir ba şka rüyamda kuyudan ç ıkıyordu. 
Her seferinde yüre ğim sıkışarak uyand ım. 
  
402 
O artık yok ama izleri her yerde. Sema, şiir, müzik, nükte, 
hiciv, a şk ve cezbe... o hayat ımızdan gider gitmez yok olaca- 
ğını sandığım bir sürü şey kazık çakmış gibi bizimle kald ı. 
Babam her bakt ığı yerde onu görüyor. Şems hakl ıydı. Kava- 
nozlardan biri k ırılınca, diğeri de onunla beraber parçaland ı. 
Babam ötedenberi yufka yürekli bir adamd ı. Her dinden 
ve inançtan insana kucak açard ı. Şems hayat ına girdikten 
sonra sevgi çemberi öyle geni şledi ki, cemiyetin en dibe vur- 
muşlarını bile kapsar oldu: evsiz ba ı-ksızlar, meczuplar, cü- 
zamlılar, sarho şlar, fahi şeler, dilenciler, yankesiciler... Hepsi- 
ni önyarg ısız bir nazarla kucaklay ıp anlayışla karşılayabilir. 
Hatta inan ıyorum ki Şems'in katillerini bile affedebilir. Sev- 
mediği tek ki şi var: Ben. 
Babamın sevgi çemberine bir ben dahil olamad ım. Öz be öz 
oğlu... 
Sultan Veled 
Konya, Şubat 1247 
Babam o korkunç geceden sonra bir daha asla eskisi gibi 
olmadı. Uzun zaman hâli o kadar peri şandı ki sand ım keder- 
den aklını oynattı. Hâlâ var ını yoğunu dilencilere, yetimlere, 
düşkünlere da ğıtıyor. Ne yapt ığım soranlara, " İmrü'l Kays" 
diyor, ba şka bir şey demiyor. 
İmrü'l Kays son derece zengin, kudretli ve heybetli, bir eli 
yağda bir eli balda bir Arap emiriymi ş. Üstelik tebaas ı tara- 
fından sevilir ve say ılırmış. Ama bir gün hiç beklenmedik bir 
şekilde saray ını, tahtını bırakmış. Malını mülkünü sebil edip 
dağıtmış. Üstünde bir dervi ş hırkası, elinde asa diyar diyar 
gezer olmu ş. 
"Benim içimdeki hükümdar da gitti, geriye sadece bir der- 
  
403 
viş kaldı" diyor babam. "Mademki Şems yok, ben de yokum. 
Bundan böyle ne hatip, ne âlim, ne fakih olurum." 
Geçen gün, yüzünden sahtekârl ık akan k ızıl saçlı bir bezir- 
gan kapımızı çaldı. Bağdat'tan geldi ğini söyledi. " Şems'in 
kayboldu ğunu işittim. Ben kendisini eskiden beri tan ırım. 
Onun sağ koluydum, en yak ınıydım" dedi. Sonra bir s ırrı 
paylaşırcasma babam ın kulağına eğildi; Şems'in sa ğ olduğu- 
nu, şimdilik Hindistan'da gizlendi ğini, ortaya ç ıkmak için 
uygun zaman ı kolladığını iddia etti. 
Genç adam ın yalan söyledi ği o kadar barizdi ki. Fakat ba-