bir at bile, Beylerin Arap atlan bile benden daha çabuk koşa­
rnaz, dört günlük yoldur Bakırgediğiyle kasaba arası, ben de 
koşup bu haberi zatına ulaştırdırn. Benim adım Tazı Tahsin. 
Asker olurken beni candarrna yazmanı ve hem de beni uzatma­
lı onbaşı, istersen de çavuş yapmanı zatından dilerim. İşte o za­
man gör eşkıyaların kökü nasıl kazınırrnış . O Kertiş Ali var ya, 
o vizzo ... Onun köylüyü dayağa çekmekten, karakola her dü­
şenden rüşvet almaktan başka bir bildiği yok. Çok da korkak ... 
Ben rüşvet de alrnarn, beni uzatmalı onbaşı yaparsan. İstersen 
de bütün köylüyü, anaını babarnı bile öyle bir sopadan geçiri­
rirn ki, Kertiş Ali Onbaşı da, Yüzbaşırn da, Mustafa Kemal Paşa 
da yanımda vız kalır." 
"Adım ne, adım ne derniştin ?" 
"Tazı." 
Kaymakarn önündeki kağıda yazdı. 
"Tazı ne?" 
"Tazı Tahsin derler bana. Ben bu dağlarda attan daha hızlı 
koşanrn. Bir keresinde çocukluğurndaydı, bir tavşam koşarak 
yakaladım da işte ol sebepten benim namıma Tazı dediler, Tazı 
Tahsin . Adımı da imam koymuş Tahsin diye, yüzbaşısının 
adıyrnış." 
"Gidebilir sin." 
"Buyur ?" 
"Gidebil irsin." 
"Gidebilir miyim?" 
"Gideb ilirsin ." 
"Buyur, ya rnuştuluğurn, ya rnüj dern?" 
"Gidebili rsin." 
Tahsinin ağzı açık kaldı. Bir şeyler daha söyleyecekti ki 
odacı onu kolundan tutup dışarı çıkardı. 
"Yüzbaşırn bana ... Muştuluğun u... Seni, dedi, altına, gü­
müşe, tarlaya takıma boğacak Ağalar, Beyler, ded i..." Boynunu 
büktü . "Ben öldüm yahu. Az daha canım çıkıyordu. Görmedin 
mi şu gözlerinle kardaşım? Ben ölrnüyor rnuydurn? Bırak kolu­
mu kardaşırn ." 
Odacı onun kolunu ancak aşağıda, Hükümet konağının av­
lusunda bıraktı: 
126