0 7  NUMARA:  BEN  VE MAVİ  METRES  $ 
Mavi  Metres'i  beklemiyordum  bu akşam.  Kapılan,  pencereleri  ka-
patıp  her tarafa  böcek  ilacı  sıkmış.  Koku  geçinceye  kadar  bende  ka-
lıp kalamayacağını  sordu.  Böceklere  müteşekkir  olduğumu  söyle-
dim.  Güldü.  Sofraya  koyduğum  kallavi  peynir  ve somon  tabağını 
görünce,  tüm  suratını  kapladı  ateşin  tebessümü. 
"Paralanıyorum,"  dedim.  "Meryem  uğradı  bu sabah.  9 numara-
daki kadın  onu  elçi  göndermiş.  Kızına  İngilizce  dersi  vermemi  isti-
yor. Hiç  oralı  olmadım  önce.  En son  kendi  öğrenciliğimde  böyle 
dersler  verirdim.  Ama  kadın  nedense  hayli  dolgun  bir ücret  teklif 
ediyor  saat  başına." 
"Kızını  apartman  dışına  göndermeyi  sevmediği  içindir,"  dedi 
Mavi  Metres. 
"İyi de ne fark  eder  ki? Dersi  evlerinde  yapacağız." 
Omuzlarını  silkti.  "Belki  hocanın  da apartman  içinden  olmasını 
tercih  etmiştir,"  dedi  irice  bir kaşar  dilimini  ağzına  atarken.  "Ya  da 
belki,  o da sana  kesiktir.  Benim  gibi!" 
Güldüğünde,  sol yanağındaki  yara  izi belirginleşiyor.  Hoşuma 
gidiyor  bu ize dokunmak.  Elinden  çekip,  içeriye  sürükledim.  Dili-
nin dilimde  bıraktığı  tadı  seviyorum. 
"Biliyor  musun,  beni  dedem  büyüttü,"  dedi  yanağını  okşayan 
parmaklanmı  sıkıca  kavrayıp,  dudaklanna  götürürken.  Bir  sigara 
yakıp  arkama  yaslandım.  Kadınlann  yatak  gevezeliklerini  severim. 
Mavi  Metres'in  sayesinde,  bunca  zaman  sonra  yeniden  yatmaya 
başladım  benim  için  fazla  büyük  olan  karyolada. 
"Öyle  nüktedan,  çelebi  bir adamdı  ki. Annemle  babam  hiç geçi-
nemezlerdi,  evde  devamlı  hırgür.  Ben  4 yaşındayken  boşandılar.  Bir 
sene  içinde  ikisi  de tekrar  evlendi.  O zaman  dedem  anneme  demiş 
ki, 'buncağıza  biz bakalım.  Sen  kendi  evini  kur,  isteyince  de gel gör 
293