77
Bandajı kontrol eden Peri gazlı bezden sızan kızıllığı gö­
rünce yüzünü buruşturdu. Yanıtlaması zor sorularla karşı­
laşmamak için içeriye girmeden evvel bandajı çıkarmayı dü- 
şündüyse de enfeksiyon riski, fikrini değiştirmeye yetti.
Bahçe kapısına geldiklerinde, koyu takım elbiseli, yoğun 
tıraş kolonyası kokan izbandut gibi bir görevli belirdi yan­
larında. Adam arabalarını park ederken Peri'yle Deniz sar­
maşık kaplı kafeslerle çevrili bakımlı bahçeden geçtiler. Hafif 
bir esinti çınarların yapraklarını hışırdatıyordu.
"Korkuttum seni, affedersin” dedi Peri, sessizliği bozarak. 
Sanki kırılacağından korkarcasma, sırça bir öfkeye değerce- 
eine dokundu kızma.
“Korktum tabii” dedi Deniz. “Başını ciddi derde sokabilir­
din! Öldürülebilirdin ya!”
Haklıydı tabii. O ara sokakta berduş pekâlâ öldürebilirdi 
Peri’yi. Ama Denizin bilmediği şey, bunun tersinin de doğru 
olduğuydu. Peri de berduşu öldürebilirdi.
“Haklısın canım, bir daha böyle bir şey yapmam inan ki. 
Sonra konuşalım ama olur mu?” dedi Peri, evin merdivenle­
rine ulaştıklarında. “Yalnız, babana bir şey söyleme; boş yere 
endişelenmesin.”
Deniz bir an duraksadı. Başını iki yana salladı. “Valla söz 
veremem. Babamın da bilmeye hakkı var.”
Tam Peri bir şey söyleyecekken çiçek ve yaprak oymalarla 
süslü devasa meşe kapı içeriden açıldı. Siyah etek, şifon be­
yaz bluz giymiş bir hizmetçi girişte durup gülümsedi. İçeri­
de süregiden ziyafetin sesleri, kokulan yükseldi arkasından.
“Hoş geldiniz. Buyurun lütfen” dedi hizmetçi.
Belirgin bir aksam vardı kadının; M oldovalı, Gürcü ya 
da UkraynalIydı muhtemelen; çocuklan, anneanneler yahut 
komşular elinde büyürken ve kocalan her ay yolladıktan ma­
aşların yolunu gözlerken, kendileri İstanbul hanelerinde ça­
lışan nice yabancı kadın emekçiden biriydi.