Belki de İnce Memedi yanlış tarif ettim, o yüzden kızmışhr, diye 
düşün dü. Doğru tarif edeyim de benim üstüme gülsünler, değil 
mi, gülsünler de beni taşkalaya alsınlar, öyle mi? Hahhah, yağ­
ma rtu var! Bu delifişek, osuruğu cinli adamın kudurmasına baş­
ka türlü bir anlam vermenin mümkünü yoktu. 
Şadırvanın taşında oturmuş, o uzun, zengin adamı düşü­
nürken, gözüne yaşlı, çember sakallı, yumuşak görünüşlü bir 
adam ilişti, işte bu adama o uzun zengin kişi sorulabilir, diye 
içinden geçirdi, yanına çekinerek yanaştı: 
"Sana birisini soracağım ... " 
"Sor bakalım," diye gülümsedi eli tespihli, çember sakallı, 
yumuşak tavırlı adam. 
"Hani bir adam var, çok uzun boylu, çizmeli, çok da zen­
gin. Ben ona İnce Memedin ölüm haberini verince, o da bana 
çok para verdi. O adamı işte, onu arıyor um." 
"Adı yok mu o adamın?" 
"Bilemiyorum ama, adı Murtaza Ağa olacaktı. Zengin bir 
adam. Parlak çizmeleri de var." 
"Ne yapacaksın o adamı sen?" 
Tazı Tahsin bir an düşünd ü. Hiç bir daha İnce Memedin 
sözünü eder miydi, yalanını kıvırdı: 
"O bana iş verecek de ... Çiftliğinde de ... " 
Adam düşündü, düşündü, kendi kendine birkaç ad saydı: 
"Bilemiyorum, çıkaramadım kim olduğunu," dedi. "Ben 
tanımıyorum Murtaza Ağayı ." 
Sonra da tuhaf tuhaf onun yüzüne baktı. Bu delikanlıdan 
kuşkula nmı ş h. 
"Sen niye böylesin çocuk ?" diye sordu. "Çamura batmış 
çıkmışsın. Şu kuşu benim elime ver de, sen de git şu şadırvan­
da arın ." 
Tazı Tahsin kuşu ona güvenip vermeden şadırvana gitti, ön­
ce kuşun çamurlu kanatlarını, gagasını, başını bir güzelce sildik­
ten sonra omuzuna kondurdu. Kendi de ayaklarından başlaya­
rak, bacaklarına, göğsüne, koliarına kadar çamurlardan arındı. 
"Sen böyle ıpıslak üşür, satlıcan olur ölürsün," dedi çem­
ber sakallı adam. "Bir ocakbaşı bul da kur un." 
"Olur dayı," dedi Tazı Tahsin. "Hani bir de topal bir adam