dii�iindiigumiizi i gostermeliyiz. Tamam, sen bizde kahyor­
sun. Ve bogaz tokluguna bir ara�t mna yap1yorsun. "Sonun­
da gazetelerde tefrika edilir miyiz der siniz? Hii; olmazsa 
masraflar i;1kard1." "Neden olmasm? " diye ka�larm1 i;att1 orta 
ya�h adam, "y1kan tefrikalar i;ok mu daha iyi? Aynca paraya 
deger vermiyorsak, bizim ii;in onemli olan maneviyatsa, i�i­
mizi iyi yapmaktan ba�ka kaygim1z olmama h hence. Ne der­
sin?" "Sermaye sizden," dedi geni; adam, "Be n emegimle kati­
hyorum ." 
Evet, nerede kalm1�tik? Soziiniin erinde kalm 1�t1k. Mus­
tafa'nm bir bilim adam1 olacagi belliydi. Bunu hissediyordu. 
Fakat bo� sozetmek istemiyordu. Durum karanhkt1. 1929 ya­
zmda on sekiz ya�mda yken babasm1 kaybetmi�ti Mustafa 
inan. Saghg1 bozuk, biraz dinlensin, hava degi�tirsin diye 
Mustafa' y1 tatilde istanbul'da akrabalannm yamna gonder­
mi�lerdi. Belki Adana'nm havas1 san benizli delikanhya iyi 
gelmiyordu. Mustafa, Adana'ya doniince babasm1 goremedi. 
Onu bir daha goremeyecegini soylediler Mustafa'ya; cenaze 
toreni bile i;oktan yap1lm1�t1. Hayatmm i;ogu tren istasyonla­
n arasmda gei;en posta seyyan Hiiseyin Avni Bey, i;ok 1sti­
raph on sekiz giin ya�ad1ktan sonra olmii�tii. Ayagi kangren 
olmu�tu, iki kere bacagi kesilmi�ti. Mustafa aghyordu: "Ne­
den bana haber vermediniz? Baham beni istemedi mi?" Ko­
lay m1 haber vermek? 1929 y1lmm �artlan altmda istanbul 
nere, Adana nere? 
Mustafa inan bir an once hayata at ilmahyd1. Bunun 
ii;in de en k1sa ogrenimi yapmah. "Bir an once aileme bak­
mak zorunda y1m. Neyse ben de, Giizide de leyli meccani 
okuyoruz Allahtan. Leyli meccani aile olarak ya�1yoruz. Zii­
beyde ablam da evlendi. Daha Mehmet ve onun kiii;iigu Sa­
rni var, annem var. Kiii;iik bir emekli ayhgi kime yeter?" 
Mustafa inan 1931 yihnda liseyi bitirdigi zaman kan�1k duy­
gular ii;indeydi. 
59