Akşam koşusu
O rford, 2000
Okula döner dönmez Peri derslerine gömüldü. Bekâret 
muayenelerinin yaşandığı bir ortamdan kalkıp, çiftlerin ra­
hatça el ele dolaşıp öpüştükleri, cinselliğin tabu olmadığı bir 
yere gelmek kafa karıştırıcıydı. Zaten onun kafası hep ka­
rışıktı ya! Sabahlan, alıştığı orta şekerli, bol köpüklü Türk 
kahvesine benzemeyen filtre kahvesini alırken insanlan in­
celerdi. Yüzlerinde dalgın ifadeler, ellerinde kitap defterleriy­
le bir binadan diğerine koşturan öğrencilere ve hocalara ba­
kar, “içlerinden kaçı dünyanın başka yerlerinde hayatın neye 
benzediğini biliyor acaba?* diye merak ederdi. Oxford’m  -y a  
da herhangi bir yerin - arzın merkezi olduğunu zannetmek 
ne kadar kolaydı.
Çarşamba günü, akşam karanlığı çökerken kütüphane­
den çıktı. Neredeyse üç saattir okuyordu; beyni tıka basa bir 
sürü düşünceyle doluydu. Bazen bütün okuduklarını, duyup 
gördüklerini zihnindeki mahzenlerde topluyonnuş gibi geli­
yordu Peri’ye; orada incelenip elden geçiriliyor, sonsuza dek 
saklanacakları bölümlere yönlendiriliyorlardı. Yani insa­
nın, kendi beyninin tam olarak ne bildiğini bilmemesi pekâlâ 
mümkündü.
••
Koşuya çıkmaya karar verdi. Ödünç aldığı kitapları bıra­
kıp, ayakkabılarını değiştirmek üzere odasına uğradı. Sonra 
temposunu yavaş yavaş artırarak Hollywell Sokağı’ndan aşa­
ğı koşmaya başladı. Yüzüne çarpan meltemden hoşnuttu.