etmediği uzun boylu, ince ve oldukça yakış ıklı bir delikanlı bir hikâyeye 
başladı: 
Bir gün bir Batılı ile bir Müslüman bir istasyonda karş ılaşmışlar. Tren bir 
türlü gelmiyormuş . İleride peronda çok güzel bir Fransız kadın da tren 
bekliyormuş ... 
Erkek liselerine gitmiş , ya da askerlik yapmış  her erkeğ in tahmin edebileceğ i 
gibi cinsel güç ile milliyet ve kültür arasında bir iliş ki kuran bir hikâyeydi 
bu. Edepsiz kelimeler kullanılmamış  ve kabalığ ın üstü imalarla örtülmüş tü. Ama 
kısa bir sürede odada Fazıl'ın "İ çim utançla doldu!" diyeceğ i bir hava da 
oluşmuştu. 
Turgut Bey ayağ a kalktı. 
"Tamam oğ lum, yetiş ir. Getir bildiriyi imzalıyorum," dedi. 
Turgut Bey cebinden çıkardığ ı yeni kalemiyle bildiriyi imzaladı. Gürültüden, 
sigara dumanından yorgundu, ayağ a kalkacaktı ki Kadife onu tuttu. Sonra Kadife 
kendi kalktı ayağ a. 
"Bir dakika beni dinleyin ş imdi," dedi. "Sizler utanmıyorsunuz ama benim yüzüm 
kızarıyor iş ittiklerimden. Siz saçlarımı görme-yesiniz diye bunu baş ıma 
bağlıyorum, bu sizler için fazla bir acı çekmek oluyor ama..." 
"Bizim için değ il!" diye fısıldadı alçakgönüllülükle bir ses. "Allah için, kendi 
maneviyatın için." 
"Alman gazetesine benim de diyeceklerim var. Yazın lütfen." Yarı hayret ve yarı öfkeyle izlendiğ ini tiyatrocu sezgisiyle hissetti. "İ nançları yüzünden 
başörtüsünü bir bayrak gibi benimseyen Karslı genç kız, hayır, Karslı Müslüman 
kız diye yazın, birden kapıldığ ı tiksinti yüzünden herkesin önünde baş ını 
açmıştır. Avrupalıların hoş una giden iyi bir haber olur bu. Sözlerimizi de artık 
Hans Hansen yayımlar böylece. Baş ını açarken de ş öyle demiş tir: Allahım sen beni 
affet, çünkü artık yalnız olmalıyım. Bu dünya öyle iğ renç ki ve ben de öyle 
öfkeli ve güçsüzüm ki senin..." 281 "Kadife," diye birden Fazıl fırladı, ayağ a kalktı. "Sakın açma baş ını. Hepimiz, 
hepimiz buradayız ş imdi. Necip ve ben dahil. Sonra hepimiz, hepimiz ölürüz." 
Bir an herkes ş aşırdı bu sözlerden. "Saçmalama," "Açmasın tabii baş ını," 
diyenler oldu, ama çoğ unluk bir yandan bir rezalet çıksın, bir olay olsun diye 
umutla bekleyerek bakıyor, bir yandan da olup bitenlerin nasıl bir kış kırtma, 
kimin oyunu olduğ unu çıkarmaya çalış ıyordu. 
"Alman gazetesinde benim yayımlamak istediğ im iki cümlem de ş udur," dedi Fazıl. 
Odada bir uğ ultu yükseliyordu. "Yalnız kendi adıma değ il, ihtilal gecesi 
gaddarca ş ehit edilmiş  rahmetli arkadaş ım Necip adına da konuş uyorum: Kadife 
seni çok seviyoruz. Baş ını açarsan intihar ederim, sakın açma." 
Bazılarına göre Fazıl "Seviyoruz," değ il, "Seviyorum," demiş ti Kadife'ye. 
Lacivert'in sonraki davranış ını açıklamak için uydurulmuş  da olabilirdi bu. 
Lacivert "Kimse bu ş ehirde intihardan bahsetmesin!" diye bütün gücüyle bağ ırmış, 
sonra Kadife'ye bir bakış  bile atmadan otel odasından çıkıp gitmiş , bu da 
toplantıyı hemen bitirmiş , odadaki-ler, pek sessizce olmasa da, çabucak 
dağılmışlardı. 
32 İçimde iki ruh varken yapamıyorum 
AŞK, ÖNEMSİ Z OLMAK VE LACİ VERT'İN KAYBOLUŞ U ÜZERİNE 
282 Ka, Turgut Bey ile Kadife Asya Oteli'ndeki toplantıdan dönmeden önce, saat altıya çeyrek kala Karpalas Oteli'nden çıktı. Fazıl ile buluş ma vaktine daha on 
beş dakika vardı; ama mutlulukla sokaklarda yürümek istiyordu. Atatürk 
Caddesi'nden sola sapıp ayrıldı, çayhaneleri dolduran kalabalığ a, açık 
televizyonlara, bakkal ve fotoğ rafçı dükkânlarına baka baka gezinerek Kars 
çayına kadar yürüdü. Demir köprüye çıkıp soğ uğa hiç aldırmadan üstüste iki 
Marlboro içerek Frankfurt'ta İ pek ile yaş ayacağı mutluluğ u hayal etti. Nehrin 
karşı yakasında bir zamanlar Karslı zenginlerin akş amları buz pateni yapanları 
seyrettiğ i parkta ş imdi korkutucu bir karanlık vardı. 
Demir köprüye gecikerek gelen Fazıl'ı karanlıkta bir an Ne-cip'e benzetti Ka. Birlikte Talihli Kardeş ler Çayhanesi'ne girdiler ve Fazıl Asya Oteli'ndeki 
toplantıyı en küçük ayrıntılarına kadar Ka'ya anlattı. Kendi küçük şehrinin