O halde şampanya isteyelim! 
Başucundaki telefona uzanmak için biraz yukarı kayıp sırtı­
nı dönüyor; adam da dudaklarını yeniden boydan boya onun 
sırtında, belkemiğinde gezdiriyor; kadının almacı kaldırmadan 
önceki fısıltısını işitiyor: 
Bütün ince güzel içecek şişeleri bizim için açıl ıyor. Müthiş 
bir kutlama bu! 
(Siz öyle sanıyorsunuz ama:) 
Bis oldu, demiş karısı. Sonra da pek iğneleyici bir tonla ek­
lemiş: 
Kutlamalar için biz kendimize özgü yeni bir şeyler keşfede­
bilirdik. Oğlun görmesin. 
Görsün, ne var? Keyif onun değil, benim, demiş koca da. 
Hem keşfedilmişlerin iyi ve anlamlı olanlarını geri çevirmenin 
mantıklı bir yanını söyle bana. Ayrıca unutma, bunları keşfe­
denler de insanlardı. 
Seninle tartışmak istemiyorum. Evlilik yıldönümü kutlaya­
caksak, iyi ya, peki, şampanya olsun. Ödeyecek sensin nasıl ol­
sa. Başkalarıyla aşık atma hevesi... Büyüdüğünü ispat... 
Her şeyin tadıhı kaçırıyo rsun. 
Çünkü bu şeylerin zaten tadı tuzu kalmadı; hiçbir zaman 
da olmadı. Sen şampanya derken, ötekilerin yüz yıkayacak su­
yu yok. 
Yine başlama. Biz de her gün bir şişe açtırmı yoruz herhal­
de. Yirmi dört yılda ikinci; ilki yirmi dört yılın birinci günü ol­
mak üzere. 
Sorun, duyarlık sorunu, ama sen hiçbir zaman duyarlı ol­
madın; çevren, başkaları gerçekte hiç ilgilendirmedi seni. 
Garson, listeden şampan yayı silin lütfen! Kendimi okadar 
keyifli hissetmiyorum. 
Hevesini kursağına tıkamak istememiştim ki ... 
Uzatma, tamam bitti. Oldu tamam. 
Bırak şu televizyon ağzını! 
Uzatma, dedim. 
Elimi tutsana. 
99