Üstünde yeşil sinekleriyle ölü, öküzleri kaçmış, bomboş 
öküz bekleyen boyunduruğuyla pulluk, ağlamaktan gözlerinde 
· yaş kalmamış ana orada umarsız, ovanın malızunluğunda kal­
dılar. Kara, yağlı toprak, sapsan ovanın ortasına yapışbnlmış 
bir el işi gibi kara kara ışıldıyor du. 
Katil olarak, amcasının oğlu Aliyi yakalayıp karakola gö­
türdüler. Ali verdiği ifadede, o gün köyde olmadığını, Öküzlü 
köyünde düğünde bulunduğunu şahitleriyle ispat etti. Öküzlü 
köyü Sakarköye dört saathr. Iraz ve bütün köylüler biliyorlardı 
ki Rıza yı vuran Alidir. Tarla yüzündendir. 
Köylü de şaşh. Iraz da şaşh. İki gün sonra Ali elini kolunu 
saliaya saliaya köye geldi. Iraz, onu mutlak asacaklar diyord u. 
Öyle sanıp teselli buluyo rdu. Oğlunu vuranın köyde elini kolu­
nu saliaya saliaya gezdiğini duyunca, kendinden geçti, deliye 
döndü. Evdeki baltayı alıp, doğru Alilerin evine koştu. Oğlunu 
vuranı mutlak vuraca kh. Aliler, Irazın baltalı, kendilerine doğ­
ru geldiğini görünce kapılan kapahp, arkadan sürmelediler. 
Iraz, kapıyı kapalı bulunca, başladı kapıyı baltalamaya ... Ali 
içerde değildi. Içerde olsa kapıyı kapamazdı. Ana, baba, iki kız 
ve bir küçük çocuk vardı içerde. Kapı kınldı kırıl acakh. Kapıyı 
kınp içerdekileri baltadan geçirmek için Iraz var kuvvetiyle ka­
pıya sallıyordu baltayı. Köylüler gürültüye gelmişler, evin dört 
bir yanına yığılmışlardı. Iraza yaklaşamıyorlardı. Daha doğru­
su, yaklaşmak içleri nden gelmiyor du. Oğlunun öcünü eliyle al­
sın ... 
Bazı bazı bir erkek: 
"Etme anam, etme hacım, içerdekilerin ne suçu var? Ali 
yok evde," diyor du. ''Vazgeç." 
içerden baba da: 
"Ali yok içerde. Vazgeç Iraz," diye bağınyordu. 
Nasıl oldu, nasıl olmadı, Ali kalabalığın arasından fırlayıp 
arkasından lrazı yakaladı. Elindeki baltayı kaph. Halsiz kadını 
var gücüyle bir tarafa fırlath. Kadı nı çiğnemeye başladı. Köylü­
ler vardılar Irazı onun ayağının albndan aldılar. 
Aynı günün gecesi, Iraz, Alilerin evine ateş verdi. Köylüler 
evi söndürmeye çalışırken Ali atma atladığı gibi karakolun yo­
lunu tuttu. O gün sabahleyin olan biteni ve gece de Irazın evle-
212