-------------------------------------------------------- Dudaktan Öpü şmek----------------------------------------------------------
4ka pek bir de ğişiklik olmadı ğını görmek ho şuma gitti. Diğer tek
değişiklik, Avrupa'daki gibi oyun alan ım çimlendirmeyi denemeleri ydi. 
Ama çim ancak kö şelerde tuttu ğu için futbol sahası, şakaklar ında ve  
ensesinde azıc ık saç kalm ış olan kel bir adama benzemi şti. Numaral ı
tribünün paral ı seyircileri, yirmi y ıl önce 1950'lerin ortas ında yapt ıklar ı 
gibi, kan ter içindeki futbolcular, özellikle ünsüz savunma o yuncular ı
kenar çizgilerine yaklaştığı zaman, onlar ı gladyatörleri tribünlerde n
azarla yan Romal ı efendiler gibi aşağılayıp küfür edi yor (Koşun la n
kans ız ibneler), aç ık tribünlerin i şsizler, yoksullar ve ö ğrencilerde n 
oluşan az gın se yircileri ise, benzer küfürleri öfkelerini ve seslerini
duyurabilmenin zevki ve umudu yla hep birlikte ve makamla
söylüyorlard ı. Ertesi günkü gazetelerin spor sayfalar ından da  
anlaşılacağı gibi, maç kola y bir maçtı ve Fenerbahçe gol attıkça ben de
herkesle birlikte aya ğa kalk ıp bağırırken bulu yordum kendimi. Bu
bayram ve birlik beraberlik havas ında, hem sahada hem de tribünlerde
durmadan birbirlerini öperek  tebrik eden erkek kalabal ığında, içimdeki  
suçluluk du ygusunu gizleyen, korkular ım ı gurura çeviren bir şey vard ı.
Ama oyunun sessizlik anlar ında, futbolcular ın topa vuru şunu otuz bin
kişi ayn ı anda i şitirken, ben ba şım ı eski aç ık tribünlerin arkas ında n 
gözüken Bo ğaz'a, Dolmabahçe Saray ı'nın önünden geçen bir Sov yet 
gemisine çeviri yor ve Füsun'u dü şünüyordum. Ö yle çok fazla
tan ımad ığı halde beni seçip, bana kendini kararl ılıkla vermesi içime  
işlemişti. Bo yunun uzunlu ğu, göbeğinin kendine öz gü çukuru,
gözlerinde kimi zaman ayn ı anda beliren ş üphe ve içtenlik, yatakta
yatarken bana bak ışındaki hüzünlü dürüstlük ve öpü şmelerimiz
gözümün önünden gitmiyordu hiç. 
"Niş anlanmak seni dü şündürüyor galiba," dedi a ğabeyim. 
"Evet." 
"Çok âşık mıs ın ona?" 
"Tabii." 
 
9