Osman: "Mebrure Teyze geliyor," dedi. "Yanında da torun­
larından biri var!" 
Mebrure Teyze'nin kocası altı ay önce uzun böbrek ağrıları 
sonunda ölmüştü. Refik annesiyle Mebrure Teyze'nin birlikte 
ağlayacaklarını düşündü. 
Osman: "Son Posta'daki ilânı okudun mu?" diye sordu. "Her 
şeyi yanlış yazmışlar. Böyle şeylere dikkat etmeyi ne zaman 
öğrenecekler? Bir ölüm ilânında da dikkatsizlik, saygısızlık olur 
mu?" Sigarasını sinirli hareketlerle söndürerek ayağa kalktı. Bahçe 
kapısından girenler evin kapısını çalmışlar, ahçı Nuri mutfaktan 
çıkmış merdivenlere koşuyordu. 
Osman, birkaç saniye ayakta kıpıdamadan durdu, bir şeye 
karar veremiyormuş gibi tedirgin, kıpırdandı, merdivenlere koşan 
ahçının arkasından baktı, sonra galiba kararını verdi: 
"Babamın bankadaki kasasının anahtarını aldım. Noterlerle, 
vergi memurlarıyla uğraşmadan orayı biz kendi aramızda hal­
ledelim!" Merdivenlere doğru yürürken ekledi: "Bunu sana 
söylemem gerektiğini düşündüm." Sonra kendini tutamayarak 
döndü ve gene suçlu bir yüzle Refik'e bakıverdi. 
Refik: "Sen bilirsin!" dedi. Sonra şöyle düşündü: "Burada 
oturuyor, sigara içiyorum. Suçluluk duymam gerektiğini dü­
şünüyor, hiçbir şey duymuyorum." 
Merdivenlerde bir gürültü oldu. Soi ıra haykırışlar, iç çekmeler, 
anlaşılamayan sözler duyuldu. Galiba I 1 ;brure Teyze buraya kendi 
acısını tazelemeye gelmişti: Ölüyü de, N igân Hanım'ı da görmeden, 
yukarı kata çıkan merdivenlerin eşiğinde ağlamaya başlamıştı. 
Refik oraya gidince, kadının oradaki bir dolabın üzerinde, ya da 
içinde duran bir şeyi işaret ettiğini i ; çekmelerini gösterdiği ve 
herhalde onun için bir değeri ve anısı olan bu şeyden güç aldığını 
anladı, ama^bunun ne olduğunu çıkaı amadı. Oradaki vazolardan, 
işlemeli tabak ya da bardaklardan biı i olmalıydı bu şey. Ağbisiyle 
birlikte koluna girerek kadını merdiv enlerden çıkardılar. Mebrure 
Hanım Nigân Hanım'ın sessiz sessiz hıçkırdığı odaya girince önce 
bir şey anyormuş gibi çevresine bakındı, sonra istediği şeyi bularak 
titredi ve bir haykırışla Nigân Ham m'a sarıldı. 
Refik dışarı çıktıktan sonra, babasının cesedinin yattığı odanın 
kapısında bir süre durdu. İçerde Osman'ın sabah bulup çıkardığı, 
207