((31 Mart, 1957, Pazar . 
... Sonra, öğleden sonraları, benim pratikler bi­
tince buluşuyor, bazen yolumuzu bekleyen bir hasta­
ya teselli vermeye gidiyor, caddeleri arşınlıyor veya 
hava kötüyse bir pastanede oturuyor, fOk zaman ko­
nuşmadan günün yorgunluğunu gideriyor, huzura 
eriyoruz." 
«Dün, ikimiz, Kağıthane Köyü'ne, anne veba­
basını ziyarete gittik. Kendi hallerinde, tertemiz, 
dünyanın kijtülüğüne karışmamış insanlar. Baka­
lım ne neticeye varacağız. O hemen babamla görüş­
mek istiyor, ben de biraz zaman gefmesini istiyo­
rum. Günler acep ne getirecek bize ?11 
((Fena nezleyiz ikimiz. Son kelime, yazdıktan 
sonra hoşuma gitti!" 
((Bu mektup burada bitsin, Gökşin! Beni ferahta 
bil. Rahat bil. İlerde yeni duygularım olursa, ilave 
ederim." 
«12 Nisan, 1957 
Bu mektupta, son günlerin heyecanı da sana ya­
zılsın bari. Dışarısı sıcak, bunaltıcı bir hararet var. 
Hayatın ilerlediğini anlıyorum. Yazgeliyor, bahar 
gefti bile. İfimizin temiz ve cıvıl cıvıl olan baharı ise 
bugün, şu saatlerde, büyük fırtı naya hazırlanıyor. 
90