FAKİR BAYKURT
 
271
 
 
Battal, ağzı kapaklı bir sahan aldı, açmadan Demir beyin önüne 
koydu: «Bundan bari buyur!..» de
di.
 
Demir bey, sahanın kapağını kaldırdı: Yağda yumurta! Ne 
yapacağını, ne diyeceğini şaşırdı:
 
«Ah kardeşam muhtar, ah efendim Emin bey, sizlere zorluk
 
çıkardım. Bin kere özür dilerim! Ben yumurta da yemem! Yani ben 
tavuk ve mahsullerini yiyemem! Çok özür 
dilerim...»
 
Emin Sağlamer:
 
«Bu bir alışkanlıktır. Ben de domates yiyemezdim küçükken. ..» 
dedi. «Ama şimdi elime geçse beş on tane... Neyse muhtar, sen başka 
bir şey getir iki gözüm! Şöyle süt, yoğurt gibi...»
 
Kır Abbas:
 
«Çelik beyim!» dedi. «Biz senin 
karnını doyuruz, merağ etme! Bu 
senin tavuktan tiksinmen, kadim bir mesele mi, yoksam yeni mi? Sen 
onu söyle...»
 
«Kadim kadim! ..» dedi Demir bey. Sustu.
 
«Battal!» diye bağırdı Kır Abbas. «Yoğurt getir Çelik beye!.. Birez 
de bekmez olsun yanında!..»
 
Battal
 
yumurtayı kaldırdı, yoğurtla pekmez koydu yerine.
 
Karnı da öyle acıkmıştı ki Demir beyin. Karnını bunlarla 
doyurmaya başladı. Bir ara:«Pekmez çok güzelmiş! Satın mı alırsınız?» 
diye sordu.
 
«Yok beyim! Kendi mâsülümüz!» dedi Kır Abbas. «Kendi 
bağımızın üzü
münden yani... Bu köyde herkesin bağı vardır Çelik 
beyim! Aha şu Irıza, şu Battal, düştüler bizim önümüze, bir bağ iycat 
ettilerkim, ağustos ayında görmeniz gerek! ..»
 
Emin Sağlamer:
 
«Hükümet mi yaptırdı?» diye sordu.
 
«Yooo, kendimiz yaptık, kendimiz!..»
 
«
Bravo!..» dedi Emin bey. «Öyle olmak gerek iki gözüm! Köylüler