sabaha kadar oyuncakla rıyla oynadı. Uyanınca bir baktı ki, 
yatakta değil, yerde oyuncakların arasında... Hemen koştu 
Gençlik Parkına. Gözünü zürafaya takıp beklemeye başladı. 
Adamlar nişan alıyorlar, çıngırtıyla, yeşil, ak, sarı, kırmızı de­
mir yuvarlaklar düşüyor lardı. O bıyıklı adam bir türlü gelmi­
yordu. Sonunda geldi, gene çalıştı çalıştı vuramadı zürafayı. 
Öteki adamlar da o bıyıklı adam gibi yapıp oyuncakları Oğu­
za veriyorlardı. Oğuz yüreği ağzında zürafayı bekliyordu. 
Gene kimse zürafayı vuramadı. Bir zürafa bir de pırıl pırıl bil­
yeleri kimse vuramıyordu. Naylon torbalar içindeydi bilyeler, 
bilyeler ki kocaman, mavi, sarı kırm ızı, yeşil. Gün altında öyle 
bir pırıltı, öyle bir pırıltı, pırıltıları kuş gibi ötüyordu. 
Gün akşam olunca gene oyuncakları ... 
Odası oyuncakla dolmuştu. 
O bıyıklı adam her gün geliyor, nişan alıyor, sıkıyor, her 
şeyi vuruyor zürafayı vuramıyordu. Öteki ada mlar da öyle ... 
İllet olmuştu Oğuz, hastalan mıştı. 
Bir gün geldi ki oraya, o boyalı kız yok. Yerinde başka, 
kara saçlı, boynu uzun başka bir kız. Gözleri de bir büyük, bir 
büyük ki balık gözleri gibi. Balık gözlü bu kız hiç gül müyor. 
Oğuz bekledi, bekledi, işi çoktan çakmıştı zaten, o bıyıklı 
da gelmedi. Çok canı sıkıldı Oğuzun. O balık gözlü kız başka 
bir bıyıklıya diyordu ki, bir ada m a kaçtı Emine, bir ada ma. 
Buraya her gün gelen bir adam varmış ... 
Aradan ne kadar geçti Oğuz hiç ansıyamıyor, geçmiş gün, 
artık ona oyuncak veren azalmıştı da ... Belki oyuncakçının iş­
leri azalmıştı. Sahi, doğrusu adamlar daha ilgilenmiyorlardı 
tüfeklerle, oyuncaklar la ... Ama gene de her gün beş altı oyun­
cak düşüyordu Oğuza. Kocaman kocaman adamlar, eğer ço­
cukları yoksa ne yapacaklar oyuncağı. Hazır orada bir de ço­
cuk bekliyor, veriveriyor lardı oyuncağı çocuğa. O balık gözlü 
kız var ya, kurnaz bir gün Oğuzdan oyuncakları satın almaya 
kalktı, Oğuz da ona oyuncaklarını vermedi, verir mi hiç ona 
oyuncaklarını, parayı ne yapacak Oğuz? Para ne işine yarar ki 
21