ne el salladılar kaygısız. Belki sen o  günlerde ırmağın kıyı­
sında kamış yontuyordun ya da arkadaşlarınla taş sektirme 
oynuyordum Belki onlar, sana oranla daha karanlık bir ço­
cukluk yaşadılar. Sen hiç olmazsa, bu ürkütücü yarışı yaşa­
madın bir süre. Durmadan başkalarını iterek öne geçme bi­
linci aşılanmadı sana. Sen de belki benim gibi davrandın; Ar­
kadaşlarına yardım etmeyi düşündün sadece. Bak beni öl­
dükten sonra bile övüyorlar bu yüzden. İnsan insanın kurdu 
olmadığı için övüyorlar, İnsanlar bu anlattığım kötü alışkan­
lıkları kazanmasın diye övüyorlar. Yoksa, bizim üniversitede 
bir hoca arkadaşın yaptığı gibi, insan, doçenti ders vermesin 
diye, ondan önce sınıfa girer ve kapıyı kilitler arkasından. 
Sonra da insana, öldükten sonra bile, biz hocanın sayesinde 
değil, bu hocaya rağmen bir şeyler yapabildik derler asistan­
ları. Sana da, işte artık öldün derler: artık ne kapılan arkan­
dan kilitleyebilirsin, ne de asistanlar senden bir şey öğren­
mesinler diye sabah dokuzda ortadan kaybolup, akşam beş­
ten sonra kürsüye gelebilirsin. Bugün artık kimse görmeden 
çalışamazsın, hiçbir şey yapamazsın. Bilimi kimseden sakla- 
yamazsm; bir gün sana rağmen öğrenirler. B ir gun öğrencile­
rin de senin kadar bilgi sahibi olur, seni geçerler bile. Oysa 
sen, kimseler anlamasın diye yıllarca duyulmaz bir sesle 
derste konuşmuşsun, görülmez bir yazıyla tahtaya yazmış­
sın; hepsi boşa gider. Öğrencilerim beni geçmesin, piyasadan 
aldığım işleri elimden kapmasın diye böyle ucuz oyunlar dü­
zenlemek bile sonuç vermez. İşte delikanlı, ilkokul sıraların­
dan başlayarak Tcendi bacağından asılan koyun’ felsefesiyle 
yetiştirilenlere asla itibar etmeyeceksin. Onların arasından 
ülkeye yararlı birinin çıktığı görülmedi.. Çıkarcıların sana 
hiçbir zaman engel olamayacağını bileceksin. İşte bu durum­
lar ve şartlar altında endişelere kapılmadan önce ne yapabi­
leceğini düşüneceksin. Ve hiçbir zaman düzen bozukluğunu 
mazeret göstermeyeceksin. Başarısızlıklarını bozuk düzenin