Tombala
349baş ı gecesi e ğlencesi olarak Keskinlerin evine gitmem, hayat ımdaki  
inkâr edilmez değ işimi gösterdi ği için de önemliydi. Sibel'den a yrılm ış, 
arkadaş çevremden uzakla şmak zorunda kalmış , Keskinlere haftada
dört-beş kere giderek pek çok al ışkanl ığımdan da vaz geçmiştim, ama o
yılbaşına kadar, hâlâ eski hayat ıma devam etti ğime ya da o ha yata her  
an geri dönebileceğ ime kendimi ve yakınlar ım ı inand ırma ya
çal ışıyordum. 
Sibel'den uzak durmak, kötü hat ıralarla kimsenin kalbini k ırmamak  
ve neden etrafta görünmedi ğimi aç ıklamak derdinden kurtulmak için  
görüşmediğim tan ıdıkların haberlerini Zaim'den al ıyordum. Zaim ile  
Fuaye'de, Gara j'da ya da yeni aç ılan sos yete lokantalar ının birinde  
buluşur, hırsla i ş konuşan iki ciddi arkada ş gibi, uzun uzun kimin ne  
yapt ığından ve hayattan zevkle söz ederdik. 
Zaim, Füsun ya şındaki genç sevgilisi Ay şe'den memnun de ğildi 
art ık. Onun fazla çocuk oldu ğunu, dertlerini, endi şelerini onunla  
paylaşamad ığı gibi, bizim tak ım ile de bir türlü uyu şmad ığını söylüyor, 
benim sorular ım üzerine de yeni bir sev gilisi ya da sev gili ada yı 
olmad ığında ısrar edi yordu. Anlatt ıklarından Zaim ile A yşe'nin  
öpüşmekten ileri gitmediklerini, k ızın dikkatli ve ihti yatl ı olduğunu ve  
Zaim'den iyice emin olmad ıkça, kendisini koruyaca ğını anl ıyordum. 
"Niye gülüyorsun?" dedi Zaim bunlar ı konuşurken. 
"Gülmüyorum." 
"Hay ır, gülü yorsun," dedi Zaim. "Ama ald ırm ıyorum. Daha da  
güleceğin bir şey söyleyeyim. Nurcihan ile Mehmet haftan ın nerede yse 
yedi günü bulu şuyorlar, lokanta lokanta, kulüp kulüp geziyorlar.  
Mehmet, Nurcihan' ı gazinolara götürüp ona eski sark ılan, fas ıl 
heyetlerini dinleti yor. Bir zamanlar rad yoda okumu ş yetmişlik, 
seksenlik şark ıcılar ı buluyorlar. Onlarla arkada şlık ediyorlar." 
"Yapma yahu... Nurcihan' ın bu kadar merakl ı olduğunu bil-
miyordum..."