HASAN 
LALE 
HASAN 
LALE 
HASAN 
LALE 
1. MİSAFİR 
KADIN 
ANNE! 
1. MİSAFİR 
KADIN 
ANNE! 
LALE işte bu. Oldu bitti. Benimkinin ruhu bile ·duy­
maz. 
: Peki niye saklıyorsun güzel oyuncaklarını? 
: Saklıyorum işte ... Annem diyor ki ... Terbiyeli kız­
lann her şeyi saklı olur, diyor ... 
(Farkında olmadan hemen açılan dizini örter. Son de­
rece çocuksu bir harekettir bu.) 
: Dizine ne oldu akıllı? 
: Hiçç !.. 
: Bakıym, bakıym ... 
: Olmaz be ... Dokunma ... (Birden ağlamaya başlar.) 
: (Yerinden ftrlayarak) Oğlum, ne istiyorsun kız­
dan? 
: (Çoktan çocukların yanında) Sen otur Allah aşkına. 
(Lô.le'ye) Yine niye ağlıyorsun? Sussana, ayıp. 
(Hasan hiç ilgilenmez. Bir minderin üstüne çıkarak 
zıplamaya başlar.) 
: İn ordan kirli ayaklannla! 
: Bırak canım, dokunma. Yapsın varsın. 
(Lô.le'nin ağlaması hemen durur. Hevesle, gülümseye­
rek Hasan'ın sıçramasına bakar.) Güzel güzel oyna­
yın e mi? (Hasan'a) Gel bak, Lale sana oyunca­
ğını göstersin. (Köşedeki dolaptan bir kutu çıkarır. 
Çocukların önüne koyar. Lale'ye) Hadi ağabeye ta­
baklarını göster. Kırmayın ama ... (Lô.le hemen 
kutunun başına geçer. İçinden oyuncak tabakları, ten­
cereleri çıkarmaya başlar.) 
: Bak ... (Az sonra Hasan yine Lale'ye yaklaşır. Birlikte 
oyuna dalarlar.) 
(I.Mi. Kadın hemen yününü örmeye koyulmuştur. 
Anne I bu/eden kahve fincanlarını çıkarmaya gider.) 
34