Çok sıcak vardı. Şimdiye kadar böyle sıcak bir gün olmamıştı. 
Çukurova da bir yılda, iki yılda bir böyle korkunç sıcaklar olur. Böy ­
le cehennem gibi, soluk aldırmaz. Uzunca Ali bugün korku, yılgınlık 
içinde ydi, eli işe varmı yordu. Hangi yöne baksa, kendisine kızgın­
lıkla tiksinti yle çevrilmiş bir sürü gözler görü yordu. Her günkünden 
daha kızgın, daha iğrenen. 
Koca Halil bir pamuk topluyor, başını kaldırıp yana yöne bakınıyor, korku­
yordu. "Bugün bunlar bir bak yiyecekler," diye düşünüyordu. Hiç kimseden çıt 
çıkmıyor du. Ortalıkta ağır, için için kaynayan, kuduran bir hava vardı. Her şey 
bugünkü gün gibi ağırdı. Ağır ağır kımıldanan köylülerin ağzı acıydı. Böylesi 
çatır çatır ağır, sıcak günlerde insanın ağzının içi ağı yutmuş gibi olur ve insan­
lar sonsuz bir umutsuzluğa düşerler. 
Koca Halil endişeliydi. "Oğlanı öldürecekler," diye düşünüyordu. "Suç üstün­
de yakalayamadılar. Biliyorlar, bir daha da yakalayamayacaklar. Candarma da 
alıp götürmedi Aliyi. Kuduruyorlar. Hiç sebep yokken de Aliye yüklenemi yor­
lar, kudurdukça kuduruyorlar. Öldürecekler oğlanı." 
Usul usul Aliye doğru kayıyordu. Her nedense bugün Alinin eli durmuş, he­
men hemen hiç pamuk toplamıyor. Köylülerin de eli durmuş. Alinin eli işler­
ken, ona kızan, onun ellerinin hızına kalırolan köylülerin de, kendinde olma­
dan, elleri duruyordu. İster istemez Alinin ellerinin hızına, köylülerin ellerinin 
hızı da uyuyordu . Şöyle bakınca hiç kimse kıpırdamıyor derdin. İnsanlar öy­
lesine ölü gibiydiler. Hiçbir kuş, hiçbir böcek sesi de yoktu ortalıkta. Taş gibi 
ağırlaşmış güneş sanki bütün sesleri toprağa bastırmıştı. Çukurova daha düz bir 
hal almıştı. Hiçbir patırtı da yoktu. Başka günlerde Çukurova panltı içinde ka­
lır, renkli, sert, yaldızlı bir böcek kabuğu gibi yanar sönerdi. Bir tek yaprak bile 
kıpırdamıyor, ovayı çepeçevre kuşatmı ş dağlar hiç gözükmüyordu. Sanki bü­
yülü koskocaman bir el gelmiş dağlan yerlerinden sökmüş almış götürmüştü. 
Ova, Orta Anadolu bozkırma kadar silme düzlük olmuştu. 
Gökte bir tek canlı vardı, o da kocaman kanal. Yönünü doğuya dönmüş, ka­
natlannı germiş, öylece gerilmiş kalmış, hiç kıpırdamadan havada duruyordu . 
İnsan, onun yerdeki kapkara, bir adam boyundaki gölgesine bakıncadır ki an­
cak ha,·ada uçtuğunu anlayabilirdi. Gölge belli belirsiz, usul usul doğuya doğru 
kayıyor, sonra da gene hiç belli etmeden büyük bir halka çiziyordu toprakta. İki 
üç kavak boyu yükseklikte süzülüyordu kanal. Oraya çakılmış kalmış gibi. Ya­
pıştınlmış gibi. 
Koca Halil kimseye belli etmeden sonunda Alinin yanına girdi, bir süre 
onunla hiç konuşmadan orada pamuk topladı. 
"Ali, Ali, bana bak, dinle beni' İyi dinle! Seni öldürecekler. Kaç buradan. Bir 
yolunu bul, kaç buradan. Seni öldürecekler! Ben bilirim bunları. Sözümü tut! 
Hemen kaç. Belli etme onlara, sıvışıver."