-Komiser Beyefendi Hazretleri, bendenizi tanıyamadı­
nız. Fakat uzun zamandan beridir zihniniz bu bakirle meş­
gul oluyor ... 
Komiser, muhatabının yüzüne bu defa daha dikkatle 
baktı. Kafasında derhal şafak attı. Bu şeytan genci kaçırma­
mak için yerinden fırladı. Oda kapısının önünü keserek: 
-Anladım, dedi. Abdal Veli vakası ... 
-Evet. 
-Fakat Hakkak Yakup'a mühr-i Süleyman'ı kazdırtan 
sünepe bir ihtiyardı? 
-O kayınpederimdir. 
-Demek siz soyca bu işe karıştınız? 
-Hayır, o zavallının bir şeyden haberi yoktur. Ben ona 
öyle bir şey kazdırtmasını sipariş ettim. Bu mühr-i Süleyman 
damgasını ne işte kullanacağımı bilmiyordu. O gün Beşik­
taş'ta işi varmış. Oradan geçerken Hakkak Yakup'u gör­
müş. Ona kazdırtmış. 
-Demek bugün buraya teslim olmaya geldiniz? 
-Evet. Lakin arz ettim ya, bir şartla ... 
-Böyle bir meselede suçlunun şart ileri sürmeye hakkı 
var mıdır? 
-Hayır, fakat o suçluyu siz yakalayamadı nız. O kendi 
ayağıyla geldi. Böyle bir suçlunun vicdanınızdan insaf bek­
lemeye hakkı olamaz mı? Davamı dinleyiniz. Hükmünüzü 
sonra veriniz. Kaçmıyorum. Kaçmayacağım. Emin olunuz. 
Size meskenimi, ailemi haber vereceğim. Bundan sonra her 
dakika sizin denetiminiz altındayım. 
-Abdal Veli'ye bu kadar maharetle evliya rolü oynatan, 
istediğini öldüren, istediğini dirilten kişiden korkmaya, şüp­
heye benim de hakkım vardır. Şimdi siz bana bir şart teklif 
ediyorsunuz. Teklifinizi kabul etmezsem ne yapacaksınız? 
Nüzhet Ulvi tam bir teslimiyetle boynunu bükerek: 
-Hiçbir şey yapmayacağım. Teslim oldum. Buyurunuz, 
kanunun emri, adaletin gereği neyse yerine getiriniz. 
-İşte tekrar söylüyorum, ben sizden korkarım. Siz pen­
cereden de kaçar, damdan da firar edebilirsiniz. Size kapı 
baca olmaz. 
99