lında, Ali'yle karşılaştığımızda ben de düşmüştüm 
aynı hayal kırıklığına. Bana pek çok sefer, "Benim­
le evleneydin, şimdi boşanıyor olmazdın," diye ya­
zan adam, ben serbest kalınca, "benimle evlenir 
misin?" demedi hiç. Ya, yine reddedilmek ten kork­
tuğu ya da hayatı bu kadar dolu bir kadınla baş 
edemeyeceğini bildiği için. Belki de, eşine ve aile­
sine gerçekten çok bağlı olduğu için! 
"Kısacası, Ali'den bana hayır yok, arkadaşım!" 
"İçimden bir ses, yine de acele etmemeni söylü­
yor, Türkan'cığı m." 
"Zaman hızla akıyor Gökşin. Yalnız başıma yaş­
lanmaktayım." 
"Ben de öyle değil miyim?" 
"Senin dertleriyle boğuştuğun hastaları n, so­
runlarıyla baş edemediğin çocukların yok, sana hep 
destek olan bir annen var. Benim de bir desteğe ih­
tiyacım var, sevgili kardeşim. Bak, Çağlayan ne ka­
dar iyi anlaştı Cevdet'le. Onu tanıdığından beri 
bambaşka bir çocuk oldu. Cevdet'in evine geçip 
atölyesinde çalışmak için can atıyor. Az şey mi bu?" 
"Çağlayan 'ın uğruna yanlış bir adım atma da!" 
"Yanlış yaptımsa, geri adım atmasını da bilirim, 
üzülme sen!" 
"Benden söylemesi. İçimde kalmasın dedim 
ama madem sen kararını verdin, inşallah çok ama 
çok mutlu olursun canım." 
"Olacağım. Söz!" 
"Nikahında ne giymeyi düşünüyorsu n?" 
182