17 DÜŞÜŞ 
Gözlerini tavana dikmiş yatıyordu. Zaman her şeyi halledi­
yor, diye düşünüyordu. Beni hor görenler zamanla ayıklandı; 
benden üstün olduklarını düşündüğüm insanlar zamanla ye­
re vuruldu . Nasıl olacak yarabbim? O gün gelince ne yapaca­
.ğıriı? diye titredim ve böyle anlar da gelip geçti. Küçük za-
manlar birikti, büyük şeyleri ezip geçti. Bu baskılara bu sert­
liğe dayanamam, diyordum; zamanla her şey yumuşadı. Dü­
şünceler insanın canım acıtmıyor; biraz sersemletiyor o ka­
dar. Şiddet değil, süreklilik insanı yıkıyor. İnsanlarımız da 
sabretmesini bilemediler. Onlara o kadar söyledim, bırakın 
bu akıl dışı aceleciliği diye. Bu gidişle İngilizlere hiç benzeye­
mezsiniz, dedim insanlarımıza. Futbol maçlarındaki geçici 
başarılarımıza güvenmeyelim; göreceksiniz, zamanla gene 
onlar kazanacak. Temize çıkmak için çocukça didinmeyin; 
zaman her şeyi halleder. Yabancı amcalara kızmayın; kibar ai­
le çocuklarına çamur atan mahalle çocukları gibi görüyorlar 
sizi bu yüzden. Buna da en çok ben dayanamıyorum bize en 
çok gene ben kızıyorum. Bütün gevşeklik ve yumuşaklığın 
447