İnce Memedin ah olduğunu biliyorrnuş. Onları izleyen ah öl­
dürmek istiyorrnu ş. Kurşunu sıkıyor, sıkıyor, at orada, olduğu 
yerde kuyruğunu sallıyorrnuş. 
"İnce Mernedi tanımayan Yüzbaşı, o yağız atın İnce Meme­
din atı olduğunu nasıl biliyorrnu ş?" 
"O ünlü bir attır," dedi Topal Ali. "Ali Safa Beyin cinli atı­
dır. Yani afsunlu . Ona kimse kurşun değdirern ez. Ben bile, İnce 
Merned bile." 
"Sonra da Yüzbaşı yataklara düşmüş ... " 
Yüzbaşı o günden sonra gerçekten yataklara düşrnüştü. 
Asım Çavuştan başka kimseyle konuşrnuyor, uyurnuyor, doğ­
ru dürüst yemek bile yerniyord u. Karısı, çocuklarıyla Ankara­
ya, bir albay olan babasının evine gitın işti. Bu kasabayı beğen­
rniyor, insanlan çok kaba, yalancı, deli buluyor, fırsatını bul­
dukça çocuklan kaptığı gibi soluğu baba ocağında alıyordu. 
Kocasının İnce Memedin kansını öldürmesini bir türlü yutarna­
mış, o günden bu yana onu küçümserneye başlamıştı. Yüzbaşı 
da bunu biliyor, karısıyla bile arasını açan İnce Mernede deli 
oluyordu. 
"Asım Çavuş ... " 
Sesi çok usul çıkıyordu, duyulur duy ulrnaz. 
"Buyur Yüzbaşırn." 
"O at İnce Memedin atıydı, değil mi?" 
"Evet Yüzbaşırn. O atı iyi tanıyorum. Senin atını nasıl ta-
nırsarn. Kendimi, karımı, kızımı nasıl tanı rsarn." 
"Ben de tanıyorum o atı, unutarnarn." 
"Unutu lrnayacak bir at. 
"O zaman niçin öyle başıboş bırakılmış o at? Orrnanda 
vurduğumuz İnce Merned olmasın?" 
"Ben de vurduğurnuzu sanıyord urn." 
"Nereye gitti öyleys e?" 
"Orada Yörük ohaları var. Belki de yaralan dı." 
"Köyler yok mu?" 
"Köyler de var, aşağıdaki düzlükte ." 
"Köylüler, Yörükler bizim vurduğumuz İnce Memedin 
ölüsünü saklayarnazlar mı?" 
"Saklarlar ." 
185