la başbaşa kalacağım. Korkularımla iyi geçinmeye çalışıyo-
rum. Onu da kızdırmamaya çalışıyorum ayrıca. Kitaplarıgörünce içim bulanıyor: bu duygumdan daha çok onu se-vindirecek ne olabilir? Ona duyduğum saygı sözde kalmı-yor. Gurur kırıcı alçalmalara başvurarak, beni rahat bırak-ması için yalvarıyorum. Sokakta daha gürültüler varken okadar önemsemiyorum onu. Sonra alçakça yalvarmaya baş-lıyorum. Bütün odayı dolaşıyorum, bütün gizli köşelere ba-kıyorum. Akşam üzeri ilk indiğim otelde, ilaçlarımı yerleş-tirmek üzere banyoya girmiştim. Banyonun içinde, kayganyüzeye tırmanmaya çalışan dev bir hamamböceği gördüm.Onu öldürecek gücüm yoktu. Orada olmasına da dayana-mıyordum. Odaya döndüm. Hamamböceğinin beyaz vekaygan yokuşu nasıl tırmanmaya çalıştığını gözleriminönünden silemedim. Bavulumu kaptığım gibi aşağı indim.Otel kâtibinin önünden geçerken birşeyler mırıldandım.Caddeye attım kendimi. Hemen yoldan geçen bir otomobi-le bindim. Otel kâtibinin peşimden gelmesini önlemek isti-yordum. İyi günlerimde bile Kafka’nın Değişim hikâyesiniokuyamamıştım. Hamamböceklerinden nefret ederim. Gö-rüldüklerini anlayınca duyargalarını bir sallayışları vardır.Hain hain bir kaçışları vardır. Kafka’nın o hikâyeyi sonunakadar yazabilmesine şaşıyorum. Böceği hâlâ görür gibiyim.Bu münasebetsiz düşüncelerle nasıl uyuyacağım?
Bu şehre neden geldim? Evler, ışıklarını o kadar erken
söndürüyorlar ki. Saat dokuzda sokaklarda kimse kalmıyor.Pencereden bakıyorum: karanlık ve belirsizlik. Karanlıktaşekilleri birbirinden ayıramamak içimi ürpertiyor. Pencere-den geri çekiliyorum. Karanlığı görmemek için perdeleri sı-kı sıkı kapatıyorum. Saat dokuz buçuk. Hemen giyinip çık-malıyım. Bütün geceyi bu odada geçiremeyeceğim.
604