Dünyaları altüst edecek bir zelzele varmış gibi bulunduğumuz 
oda sarsılmaya, bütün camlar şangırdamaya başladı. Hanıme­
fendiyle kalfa baygınlığa yakın bir haldeydiler. Doğruyu yaniı­
şı seçemiyorlardı. Yalnız Ruşen birkaç salavat getirdikten son­
ra bütün kin ve gazabını gözleriyle dudaklarına toplayarak: 
-Behey yerin dibine giresi kahpel Sen Hasan'ın aşkın­
dan ölecekmişsin, var geber! Şu bizim ne kabahatimiz var ki 
ettiğin lanetlerle iyi saatte olsunların gazaplarını hepimizin 
üzerine çektin? 
Zelzele o kadar şiddetlendi ki abla sözüne devarn ederne­
yerek yere yuvarlandı. 
XIX 
Gulyabani 
Bir çeyrek saat kadar sonra zelzele durdu. Yine derin bir 
sessizlik ve sükunet başladı. Katiedilmemizin gulyabani eel­
ladına havaleedildiğini artık öğrenrniştik. Hepimiz kurban­
lık koyun gibi bekliyorduk. 
Bu sessizliği bozarak dedim ki: 
-Başınıza bela davet ettiğim için hiddetleniyorsanız 
beni sofaya, bahçeye, nereye isterseniz atınız. Çünkü ben 
ölünceye kadar onları lanetlerneye devarn edeceğim. Yanı­
nızdan çıkarsam belki benim idamımla yetinir, size merha­
met ederler. 
Hanımefendi her zamanki sakinliğini koruyarak: 
- O geçti kızım. Ömrümüz bu geceye kadarmış ... Zaten 
onlar bizi öldürmek için bahane arıyorlardı. İşte bu vesileyi 
senin Hasan'la aşkında buldular . 
-Mademki ölümlerine mahkurnuz, niçin bu kan içici 
ifritlere hürmet gösterir gibi titreşiyoruz. Gulyabani melunu 
nereden çıkacak, bana gösteriniz. Pencereleri açıp hepimiz 
dizilelirn. Onu lanederimizle karşılayalım ... 
Hanımefendi En'am-ı Şerif'i kesesinden çıkararak mum 
tepsisinin yanına oturduktan sonra: 
112