Bir soruyla çok karşılaştım. Bir romancısın, politikanın 
içinde böylesine ne işin var? 
Bu haldeki bir milletin yazarı, politikanın içine gırtla­
ğına kadar girmez de ne yapar? Bu bir insanlık, bir vatan­
daşlık ödevi. İşgal altındaki Fransanın bütün sanatçıları, 
yazarları, çizerleri Fransız Dayanma Hareketine katılmadı 
mı? Onlara Almanlara karşı neden dövüşüyorsunuz, diye 
neden kimse sormadı ? Üstelik de Fransız sanatçılarını, Al­
manlara karşı olan dövüşe girdikleri için dünya milletleri 
ve Fransız milleti kutsadı. Bayrak yaptı onları. Fransız sa­
natçıları Almanlara karşı olan dövüşe hem canlarıyla, hem 
de sanatlarıyla katıldılar. Ve dövüşteki sanatları Fransız 
sanat tarihinin altın yaprakları oldu. Şimdi şu perperişan, 
yoksulluktan kıvranan Türkiye nin durumu işgal altındaki 
Fransanın durumundan daha mı iyi? Bin kere daha kötü. 
Bunu bilmeyen, görmeyen var mı? İnsanlığın ileriye atılı­
şında, tuzu kuru milletlerin sanatçıları bile yardımcı olma­
lılar. Değil başı belada Türkiye nin sanatçısı. 
Yukarda bu kadar bela içinde, perişanlık içinde Tür­
kiye nasıl ayakta duruyor, diye sormuştum. Elbette bu so­
runun da karşılıkları var. Türkiyeyi ayakta tutan başlıca 
güçlerden biri öğretmenler. Türkiyedeki gerici, talancı, iş­
birlikçi burjuvaların düşmanlığı öğretmenlere işte bundan. 
İlerici Türk öğretmenleri, Türkiye daha perişan olmasın, 
yıkılmasın, yozlaşmasın diye canlarını dişlerine takmışlar 
savaşıyorlar. Ve insafsız burjuvazi onların ekmekleriyle 
oynuyor. Zaten az olan, yetmeyen ekmekleriyle oynuyor. 
Onları ekmekleriyle terbiye etmeye çalışıyorlar. Ve kış orta­
sında dama taşı gibi öğretmenleri oradan oraya sürüyorlar. 
Hakaret ediyorlar öğretmenlere. "Öğretmen Kıyımı" diye 
bir söz çıkabilmişse bir memlekette, salt bu söz çıkabildi 
diye, bir millet buna izin verdi diye, o milletin akıbetinden 
66