soluk alma sevincine katılmaktan Derviş Bey de kendini alamadı. 
S�nra birden kendine de Mustafa Beye de öfkelend i, bir an çaresiz, ne 
yapacağı nı bilemedi. Bu öfkeyi Mus tafa Bey gördü, artık kurtuluş 
yoktu. Y ıldırımla çarpılmışa döndü, bedeni birkaç kere zikzakla, sert 
kesildi doğruldu, kesildi doğr uldu. Çaresizlikle kapalı gözlerini ikisi 
de aynı an� açtılar. Uzaklarda, gökten apak ışıklı bir bulut gölge sini 
kayalıklara yaymış, karanlık ge�iyocd u. Mus tafa Beyin gözleri ak bulu­
ta takı ldı, Derviş Bey de kendinde olmadan ak bulutu izlemeye başla­
dı. Bulut aktı gitti. Gölgesi ovayı, dereleri , büyükleri, bataklığı , ·ha­
mazlı, tozlu yolları yalayarak Torosa doğru vurdu. Yanmış kavrulmuş 
keskin kokulu kekiklerde daha yeşil karınlı sinek kadar küçücük arılar 
dolilşıyorlar, dallarda kalmış son kurumuş çiçeklere konup kalkıyorlar, 
inanılmaz bir gürültüyle uğulduyorlardı. Mus tafa Bey kısılmış gôzle­
riyle bütün bunları hayal meyal, çoğaltacak, soldurarak görüyor, duyu­
yordu. Ayağı nın dibindeki kayalıkta kertenkeleler birikiyordu. Her bi­
risinin kırmızı dilinde bir sinek, çırpınınayı unutmuş, öyle birikişiyor­
lardı. Kapkara, uzun hacaklı ve sım ak çizgilerle derin, parça parça bö-
1lünmüş bir örümcek, üç kaya arasına ve bir kesme çalısına gerdiği aği­
nın köşesinde kımıltısız duruyor, ağına dolmuş büyüklü küçüklü çır­
pınan sinekleri, arıları bekliyor du. Durgun, güvenli, bir eski zaman 
sultanı kadar konur, Bir uçtan bir uca bir çarşaf gibi kalın tellerle ge­
rilmiş ağı sağlamdı. Anavarza kayal ıklarında esen, tozu dumana katan 
sert yellere bana mısın deniiyo rdu. 
Kolu yorulan; ne yapaca ğını bilemeden, bir tuhaf bir düş içine 
giren, gözleri örümcekt en, sinekler den, gittikçe büyüy en, mavisi useu­
ralaşan yumruk yumruk kenger dikenlerinden , Mus tafa Beyin hayası­
na, hayas ından büzülen gözlerine, tırnakları rün uçlarına kadar terle­
yen, saçlarından bıyıklar ına gidip gelen, gidip geldikçe çaresizleşen 
Derviş Bey birden yürümeye başladı. Bir deli öfkede, Mus tafa Beyin 
üstündeki taşın düzlüğünden surun köşesine kadar gidip sert dönü­
yor, gidip dönüyordu. Mustafa Beyin çaresiz gözleri de ona bağlanmış 
gibi, aynı hızla onun gidip gelişler ini, yüzünün, ellerinin, ayaklarının, 
kabarıp inen sırtının, büyüyüp küçülen, bir hoş açılıp kapanan, bele­
ren göz lerini en küçük ayrıntısına kadar, gözlerinin içine işlenmişçesi­
ne izliyordu. Ayakl arını, adımla rını atark en, kopmuş ayaklar gibi, san­
ki bedenden ayrılıp bir daha döneme yecekle rmiş gibi atıyoıdu. Şöyle