2 NUMARA:  SİDAR  İLE  GABA 
Gaba'nın  un kurabiyesinden  arta  kalanları  pembe,  pürtüklü  diliyle 
yalamasını  seyrederken,  çocukluğuna,  çocukluğunun  İstanbul'un-
dan kalma  bir güne  doğru  hızla  kayıverdi  Sidar.  Sokaktaydı,  kar ya-
ğıyordu.  Her  Cumartesi  sabahı  olduğu  gibi  gene  ailecek,  oturmaya 
gitmişlerdi  anneannesine.  Ama  bu sefer  ziyaretlerini  her zamankin-
den kısa  tutmuşlardı  nedense.  Yaşlı  kadının  evinden  ayrıldıkların-
dan beri,  annesiyle  babası  kolkola  girmiş,  bir angarya  savar  gibi  is-
teksiz  adımlarla  ilerliyor;  seslerini  yükseltmeden  mırıl  mırıl,  kem 
kem bir şeyler  tartışıyorlardı.  Büyüdükçe  nasıl  da uzayıp  zayıflaya-
cağını  o zamanlar  kimsenin  tahmin  edemediği  Sidar,  tostoparlak  bir 
lahana  gibi  kat kat örtünmüş;  boynuzları  birbirine  dolanmış  geyik 
motifli  yün  bir bereyi  kulaklarına  kadar  çekmiş,  aynı  renkten  bir at-
kıyı suratına  dolamış  vaziyette  önden  gidiyordu.  Bir  tek gözleri 
açıkta  kalmıştı.  Arayı  giderek  açarken,  yoluna  çıkan  tüm  çamur  bi-
rikintilerine  basıyordu  inatla  ve hırsla.  Buna  rağmen  bir kez  bile 
azar işitmeyişinden,  arkadaki  sessiz  tartışmanın  ne denli  ciddi  oldu-
ğunu  kestirebiliyordu.  Yetişkinlerin,  başlarındaki  uğursuzluğu  ço-
cuklarına  açık  açık  duyurmadan  sezdirmek  istediklerinde  tek yap-
maları  gereken,  her zaman  kızdıkları  şeylere  kızmamaktır  zaten.  Se-
ziyordu  Sidar  da. Kötü  bir şeyler  olacağına  dair  meymenetsiz  bir his 
didikliyordu  içini.  Şöyle  büyükçe,  pislik  yuvası  bir çamur  birikinti-
si bulup  içine  dalarak,  annesinden  beter  bir azar  işitmeli,  hatta  ba-
basından  esaslı  bir tokat  yemeliydi  ki, bugünün  de tıpkı  diğer  gün-
ler gibi  olduğuna  inanabilsin. 
Bir sonraki  sokakta  pat diye  karşısına  çıkıverdi  aradığı.  İleride, 
harap  bir evin  önünde,  çemberimsi  bir çukurun  içinde,  boz  bulanık 
bir çamur  gölü  oluşmuştu.  Kararlı  adımlarla  o tarafa  yönelip,  derin-
liğini  kestiremediği  çukurun  içine  sokuverdi  botunu.  Aynı  anda,  hı-
241