490 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
"Öyledir," diye onayladı. "Öyle olmak gerektir ." 
Sefer: 
"Şimdi acele etmeden, beni dinleyin. Bu işe büyük bir şölen gerektir. Köylü 
deli olacaktır duyunca. Taşbaşın bütün gayretleri yandı, suya düştü ki, suyun di­
bine battı. Duydunuz mu, ermişliğini resmen ilan etti Taşbaş. Görür o. Ben ona 
ermiş nasıl olur yakında gösteririm. Şimdi ben bu şölen için bir dana hazırlıyo­
rum. Sizler birer keçiyle katılacaksınız. Bu, Allah bizi bu beladan kurtardı diye. 
Allahımıza sunduğumuz kurbanımız olacak, hem de köylümüz bol bolarnadı ye­
mek yiyecek, et yiyecek. .. Şimdi köylüye siz hiçbir şey söylemeyin. Yalnız av­
ratlannızı, akrabalarınızı köyün içine salın. Köy getirdiğiniz önemli haberin ne 
olduğunu merak etsin. Merak etsin ki, meraktan çatlasın. Ve de ben konuşurken, 
tüm köylü ağzıma girsin. Haydi evlerinize. Keçileri, hemen bize gönderin. Yarın 
öğleneyüce bir şölen var." 
Köy Yönetim Kurulu koşa koşa evlerine dağıldı. Aldıklarını kanlarına, çocuk-
larına bir an önce göstermek istiyorlar dı. 
Sefer: 
"Bekçibaşı ," diye bağırdı. 
Bekçi hemen karşısında bitiverdi. 
"Buyur Ağam!" 
"Duydun mu Yönetim Kurulunun söylediklerini?" 
"Bir bir ... " 
"Öyleyse şimdi çık köye. De ki, de ki ... Ha ... Sefer Muhtarımızın size bir muş­
tusu var ki, hiçbir muştuya benzemez. Duyunca aklınızı oynatacak, deli divane 
olacaksınız. Ve de bu muştuyu Seferimizin güzel dilinden yarın sabah, gün ışır­
ken duyacaksı nız. Yarını, sabahın ilk ışıklarını bekleyin, diyeceks in." 
Bekçi bir koşu köyün içine gitti. Bu haberi vermese zaten çatlar, patlardı. Se­
ferin söylediğini bir güzelce bağırdı. Sonra yeniden yeniden bağırdı. Bıkıp usan­
mıyordu. Akşam oldu, yatsı oldu, gece yarısı horozları öttü, bekçi ev ev, insan 
insan söylüyordu . 
Bekçinin bu coşkunluğu köylüde merak uyandırmıştı. Bu gece ilk olarak, bel­
ki bir an için Taşbaşın maceralarını unutup , Muhtarın muştusu üstünde konuş­
tular. 
Daha gün atıp, tanyerleri ışımadan yediden yetmişe , bütün köylü oradaydı. 
Örnerin eliyle parça parça olmuş Memidik bile oradaydı. Ayakta duracak halde 
değildi, o başka. Anasına tutunmuş tu. 
Muhtar gırtlağını temizledi, göğsünü gerdi, sağ ayağını öne attı, başladı ko­
nuşmaya. Bu haliyle, düşmanı büyük bir yenilgiye uğratmış kumandana benzi­
yordu.