Yüzbaşı yanın saat içinde giyindi kuşandı, hazırlandı, ah­
na bindi, arkasında bir bölük candarmayla çarşının ortasından 
geçip Anavarzaya aşağı yola revan oldu. 
Yüzbaşı gittikten sonra üç gün kasahada tam bir sessizlik 
sürdü. Murtaza Ağa bile ağzını açıp da bir tek sözcük bile ko­
nuşmadı. Arzuhakiler dilekçelerini kestiler. Ankaraya bir tek 
tel bile çekilmedi. Kasaba derin bir beklemenin içindeyd i. 
Üçüncü günün akşamı, gene o delikanlı soylu atın binicisi, 
Anavarza kaplanı Talip Beyin en küçük oğlu çarşının içinden 
ahnı doludizgin sürdü geldi Belediyenin önünde durdu. Bele­
diye Başkam onu dış kapının önünde karşılad ı. 
"Ne oldu?" diye sordu. 
Onun arkasından ötekiler, kasaba ileri gelenleri de dış ka­
pıya gelmişlerdi, önlerinde Savcı ve Yargıçlar. 
"Yakaladı Yüzbaşım," dedi, "boynuna ip takmış İnce Me­
medin getiriyormuş, getiriyo rmuş." 
"Sana kim söyledi ?" 
"Yalnızdut Muhtan bana var git kasahaya yetiş, haberi 
ulaştır , dedi," diyerek gülümsedi, atma atladığı gibi sürdü, 
"ben İnce Memedi görmeye gidiyor um." 
Geride kalanlar hemen sevinemediler. Ne Adanaya, ne de 
Ankaraya başan teli çekmediler. Sütten ağzı yanan yoğurdu üf­
ler de içer , salt, "inşallah gelen haber , doğrudur," dedil er, ne 
bayraklar astılar , ne de davul dövdürdüler. 
Yalnız Murtaza Ağa ortalığa düşmüş: "Onu kimse yakala­
yamaz, O Allahın aslanını, o Muhammedin şahinini ... Onun 
parmağındaki yüzüğü kim verdi biliyor musunuz, Kırkgöz 
Ocağının son piri Anacık Sultan verdi, o yüzük öyle ışık saçıyor 
ki, bakanın gözü yanıyor, kör oluyor parlaklığından, yakalasın 
onu bir kimse bakalım azıcık yüreği varsa, o, Allahın aslanını," 
diyor, ortalığı kasıp ka vuruyordu. 
Topal Ali Murtaza Ağayı günü gününe izliyor , ondaki bu 
değişikliğe bir anlam veremiyor du. Sonunda durumu çakh. İn­
ce Memedin, Mahmut Ağayı kurşunlarken söylediği sözleri bir 
yerlerden öğrend i. Şimdi artık gene Murtaza onun başının bela­
sıydı. Kim bilir onunla hanşmak için neler yapacakh, şu İnce 
Memed için de neler söylenıniyordu. Yakalandığı haberi gel­
miş, halk beklerneye geçmiş, bir türlü de aslı astan çıkmamışh. 
51