812 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
Çok sıcak vardı, gökten ateş yağıyordu. 
Kızlar, oğlanlar, gençler, yaşlılar, Ceyhana inmişler, çırılçıplak suya girmiş­
lerdi. Yaralı, kabuk bağlamış, kurumuş bedenler. Yanmış. Çöp gibi kollar, ba­
caklar. Buruş buruş karınlar, pörsümüş, ta göbeğe kadar inmiş dağarcık meme­
ler. Ve pırıl pırıl, dolgun, ama sıyrıklı, yaralı, çıbanlı, güzel genç kız bedenleri. 
Güzel yanıkbedenli delikanlılar, sırım gibi. Yaralı ... 
Akşama doğru Akdenizin üstünden ak yelken bulutları kalktı. Garbi pat­
ladı. Hamazlar dönmeye başladı, pırıltılı. Yollardan toz kalktı, yollar boyunca 
havaya asılı kaldı. 
Kel Aşık sazını çekti, bir oyun havası vurdu, delikanlılar halaya durdular. 
Az sonra bir kamyon dolusu üzüm geldi. Muttalip Bey, yağmur pamuğu olarak­
tan haklarını da kesmemişti. Toplanılan her kilo pamuk için yirmi kuruş \-et­
mişti, eskisi gibi. Bu da sevinçlerine sevinç kattı. Sinsin ateşi yaktılar, yandaki 
buğday tarlasına. 
Köyde Taşbaştan başka iki tane okuryazar vardı, birisi Uzunca Ali, öteki­
si de Memidik. Uzunca Ali okumayı yazmayı askerlikte öğrenmişti, köye gelen 
bütün mektupları o okur, köyden giden bütün mektupları o yazardı. Bir de Me­
midik yıllar yılı çalışmış çabalamış üç tane harf öğrenmi şti, a, b, c ... Bu harfleri 
durmadan pamuk bekleyen kamyonların tozlarının üstüne yazıyordu. Kırmızı. 
mavi, yeşil, sarı, harfler toz içinde parlıyorlardı. 
Çok sıcak vardı, gökten ateş yağıyordu. 
Alaçığının içine uzanmış Taşbaşoğlu tir tir titriyor, dişleri biribirine çarpı­
yordu. 
Ve Memidik terliyordu. Terden su içinde kalmıştı.