Hizmetçi, "Durun, küçük hanımı çağırayım!" dedi. Refik'in 
paltosunu almak istedi. 
Refik paltosunu çıkarmadı, birşeyler homurdandı, ama zarfı 
bırakıp gitmedi. Hizmetçi de çıkmıştı zaten. "Niye zarfı bırakıp 
gitmedim?" diye düşündü. Kapının önünde dikiliyordu. Saatine 
baktı: Altıyı biraz geçiyor. Yazıhaneden erken çıkmıştı, ama 
Beyoğlu'nda oyalanmıştı. 
Hizmetçi tekrar geldi: "Güler Hanım şimdi geliyor. Siz içeri 
buyurun!" dedi. 
Refik: "Yok, yok, zahmet etmesin! Ben oturmayı... keşke 
çağırmasaydınız ! " dedi ve paltosunu çıkarıp içeri girdi. 
Yaz sonunda Sait Nedim Bey'in, elinde likör bardağıyla, 
kendinden geçtiği odaydı burası. Refik eşyayı seyretti. Yaldızlı 
bir çerçevenin içinde bir ayna gördü ve çekinerek kendine baktı. 
Yüzünü beyaz ve sağlıksız buldu, ama bıyığını beğendi. Üç gün 
önce, bayram yemeğinin üstüne, mezarlığa gitmeden önce sa­
kalını kesmiş, ama bu bıyığı bırakmıştı. Bıyık her zaman dağınık 
ve anlamsız duran yüzüne "derli toplu" bir anlatım vermişti. 
Bu, Perihan'ın sözüydü. Refik aynaya bakarak Perihan'ı düşündü. 
Sonra endişeyle Güler'i hatırladı. Merdivenlerde ayak sesleri 
duydu. "Şaşırıyorum!" diye mırıldandı. 
Güler odaya girdi. Refik gene, "Şaşırıyorum!" diye mırıldandı. 
Selâmlaştılar, karşılıklı birkaç cümle söylediler. Refik cebinden 
zarfı çıkarıp anlatmaya koyuldu: Sait Bey'in Osman'dan rica ettiği 
iş mektubu örneği buradaydı; sabah yollayamamışlarch, çünkü 
hazır değildi. Mektup Almanya'ya Siemens'e yazılmıştı, ama aynı 
şeyler bir başka şirkete de yazılabilirdi. Bu bilgileri dikkatle 
veriyor, biraz sonra da evden çıkacağını düşünüyordu. Güler 
de ağbisiyle ilgili birşeyler söylemeye başladı. Refik, kadının 
söylediklerini dinlemiyor, elinde tuttuğu zarfı hemen verip çıkıp 
gitmeyi aklından geçiriyordu. Güler bir ara susar gibi olunca 
zarfı uzattı ve az önce söylediği bu iş mektubu kopyasıyla ilgili 
cümleleri tekrarladı. 
Güler: "Niye? Hemen gidiyor musunuz?" dedi. Sonra koşup 
hizmetçiye çayı getirmesi için seslendi. Refik'e biraz oturmasını 
rica etti. Refik'in cevabını beklemeden kendisi oturdu ve Refik'e 
kızının nasıl olduğunu sordu. 
250