285
“Sevgi...” Başkaları da benzer hisler dile getirdi.
“Bana hak verdiğini. O’nun hakkındaki bütün bu konuş­
maların deli saçması olduğunu bildiğini duysam fena olmaz­
dı” dedi Kevin.
“İyi de Tann’nın sana bunu söyleyebilmesi için evvela var 
olması gerekir” dedi Avi. “Kendi kendinle çelişiyorsun.”
Kevin’in suratı asıldı. “Ben yalnızca sizin şapşal oyununu­
za katıldım.”
Şimdi sıra Mona’daydı. “Ben Allah’tan, cennetin gerçek ol­
duğunu ve iyi insanların orada olacağını, sevgi ve barışın ye­
şereceğini işitmek isterdim.”
Azur Peri’ye döndü; hem de öyle hızlı döndü ki Peri bakış­
larım kaçıramadı.
“Peki ya sen Peri? Tann’nm sana, bizzat sana ne demesi­
ni isterdin?”
“Benden özür dilemesini isterdim” dedi Peri. Kendi cevabı­
na kendisi de şaşırmıştı.
“Özür dilemesini mi?” dedi Azur. “Ne için?”
“Bütün adaletsizlikler, haksızlıklar için...” diye yanıtladı 
Peri.
Dışarıda, meşe ağacının yapraklarından biri rüzgârda son 
kez süzülüp yere düştü. İçeride herkes öyle dikkat kesilmişti 
ki sessizlik elle tutulacak gibiydi.
Azur dedi ki, “Gördüğünüz gibi, bugünkü tartışmamızda 
iki farklı Tann algısı belirdi. Tabu ateist olduğu halde oyunu­
muza katılan Kevin’e teşekkür ediyoruz. Neydi bu iki yakla­
şım: Birincisi Tann’yı sevgiyle ilişkilendiriyor. Tann’yı arar­
ken sevgi anyor. Sonra bir de Peri’nin tarzı var. Adalet arı­
yor. Adalet bulamayınca kızıyor.”
Azur'un ses tonu sertleşti. “Lâkin adalet, karmaşık bir ke­
limedir. Kime göre adalet, neye göre? Dünya tarihinin en ka­
tı bağnazlan, fanatikleri, kendi kafalanndaki ‘adalet’ uğruna 
en ağır adaletsizlikleri işlemişlerdir.”