Bir bardak şeri
Oxford, 2002
R ektörün resm i dairesi on beşinci yüzyıldan kalm a ön b i­
nanın tam am ını kaplıyordu . A zur, oym alı, kuzguni kapıya 
yürüyüp, zile bastı. Birkaç saniye sonra b ir uşak belirdi. Kı­
dem li, yaşlıca, kadidi çıkm ış b ir adam . A zur'u giriş holüne 
buyur etti. “Bu taraftan lütfen profesör..."
M eşe m erdivenden yukarıya çıkarıp, ahşap panelli k ori­
dordan geçti Azur.
*  *  *
Bu arada çalışm a odasında, onu bekliyordu rektör. Ne za­
m an istem ediği b ir görüşm e yapm aya m ecbur kalsa -şim d i 
olduğu gibi—  sinirlerini yatıştırm ak için  belgelerini düzenler-
• f  _
di. Ö nem li dosyalar fild işi rafa, orta derece m ühim  olanlar 
kahverengi rafa, geri kalanlar da turuncu rafa. Zor bir ko­
nuşma vardı önünde, zihnini toparlam alıydı. Bu yüzden ken­
din i m asasını toplam aya verm işti. N ot kâğıtları, tel zım ba, 
güm üş saplı sed ef m ektup açacağı... H er biri tek tek sivriltil­
m iş kurşunkalem leri keçi derisi, silindir kutuya yerleştirdi.
K apının sertçe çalınm asıyla sıçradı. “Buyurun."
Azur, üzerinde çividi kadife b ir ceketle girdi içeri. İçine bi­
raz daha açık tonda, dik yakalı b ir kazak giym işti. S açlan , 
her zamanki gibi, darm adağındı.
“Günaydın Leo. Epey oldu görüşm eyeli."
“Azur, ne güzel seni görm ek" dedi rektör; sesi, kibar ve se-