Aşk, Cesaret , Modernlik
 
 "Niş andan sonra Suadiye ye ta şınacaklar," diye mır ıldand ım utançla.  
"Bana şimdi hiç yalan söyledin mi?" "Hay ır." 
"istersen biraz dü şün." 
Düşünüyor gibi yaparak biraz dü şündüm. O s ırada Füsun, ceketimin  
cebimden ehliyetimi almış  oynuyordu. 
"Ethem Bey, benim de bir göbek ad ım var," dedi. "Neyse. Dü şündün  
mü?" 
"Evet, dü şündüm," dedim. "Ben sana hiç yalan sö ylemedim." " Şimdi  
mi, yoksa bugünlerde mi?" 
"Hiçbir zaman..." dedim. "Birbirimize yalan söylemeyi hiç 
gerektirmeyecek bir yerdeyiz biz." "Nas ıl?" 
Bizim aram ızda bir ç ıkar ya da i ş ilişkisi olmad ığını, herkesten gizli 
de olsa insano ğlunun en saf, en temel duygular ını yalan dolana gerek  
bırakmayan bir içtenlik ile ya şad ığım ızı anlatt ım. 
"Bana yalan söyledi ğinden eminim," dedi Füsun. "Bana 
olan sayg ın çabuk tükendi." 
"Bana yalan sö ylemeni isterdim aslında... Çünkü insan ancak  
kaybetmekten çok korktu ğu bir ş ey için yalan söyler." 
"Senin için yalan söylüyorum elbette... Ama sana yalan söy-
lemiyorum. Ama istiyorsan, bundan sonra onu da yapar ım. Yarın gene 
buluşalım. Olur mu?" 
"Tamam!" dedi Füsun. 
Bütün gücümle ona sar ıldım ve bo ynunun kokusunu içime çektim. 
Yosunlu deniz, yan ık karamela ve çocuk bisküvisi kar ışım ı bu koku yu 
her koklayış ımda içime bir iyimserlik ve mutluluk yayılıyordu, ama 
Füsun ile geçirdi ğim saatler ha yatımın akmakta oldu ğu yolu hiç 
değiştirmiyordu. İçimdeki bu mutluluk ve neş e, bana do ğal geldiği 
içindi belki bu. Ama tüm Türk erkekleri gibi kendimi sürekli hakl ı 
gördüğüm, hatta kendimi 
 
59