Ağa dışardan aynı gacırtıyla üzerimize kapıyı kapadı. Burası 
duvar kenarlarında yasemin ler, hanımelleri, asma çardakla­
rı, meyveli meyvesiz ağaçlada bir ormancık haline gelmiş, 
bakılmamış, harap bir bahçeydi. Ben perilerin geceleri ev 
sahibesi hanımla etrafında meclis kurdukları havuzu arıyor­
dum. Öyle bir şey göremedim, arahacının yalanına yordum. 
IV 
Ayşe Hanım'ın Dubarası 
Karşımıza büyük, harap, üç katlı bir köşk çıktı. Köşkün 
önündeki bu bahçe, harem 1 ve selamlığı ayıran yüksek bir 
duvarla ikiye ayrılmıştı. Bahçenin bu ikinci kısmında büyük 
büyük ağaçlar görünüyordu. İçeri girmezden evvel gördü­
ğümüz iki kapıdan birinin bahçenin öbür kısmına açıldığını 
anladım. 
Yürüdük. Binanın asıl kapısını çaldık. Bir hayli bekledik­
ten sonra kapı açıldı. Bizi karşılamaya zayıf, uzun boylu, so­
luk benizli, avurdu avurduna çökmüş, hemen hemen ellilik 
bir halayık çıktı. 
Ayşe Hanım beni göstererek: 
-Çeşmifelek Kalfa, işte size bir arkadaş getirdim. Hu­
yuna suyuna, ırzına namusuna, her şeyine kefilim. Ağzı 
mühürlü bir sandık gibi kapalıdır . Gördüğü, işittiği şey yine 
orada kalır. 
Sıkıntıdan döktüğüm terlerle yaşmağım 2 yüzüme gözü­
me yapışmıştı. Çeşmifelek Kalfa beni dikkatlice bir süzdük­
ten sonra: 
-Teşekkür ederiz Ayşe Hanım. Senin bulduğun kadın 
elbette fena olmaz. Biz de burada insan yüzüne hasret kal­
dık. Kuş uçmaz kervan geçmez bu koca evin içinde bir Ru-
Eskiden saray, konak ve evlerde yabancı erkeklerin giremediği yalnız 
kadınlara mahsus bölüm. 
ı Kadınların feraceyle birlikte kullandıkları, yalnızca gözleri açıkta bırakan 
yüz örtüsü. 
12