Yüreğir ovasının toprağı sıcak, verimlidir. 
Hatçe içerdeki Yüreğiri bilenlerden köy köy , bucak bucak 
öğrenmiş ti. "Biz, " diyordu, "Karataşa yerleş iriz. Değil mi Iraz 
teyze?" Iraz: "Yaa oraya," diyordu . "Karataşa ... " 
Dışan çıktı, erkekler hapisanesinin kapısına vardı bağırdı: 
"Mustafa Emmi!" 
Mustafa Ağa okşar gibi: 
"Ne diyorsun deli kız?" diye kapıya doğru yürü dü. Hatçe­
nin ne diyeceğim bildiği halde, gene de sorar dı. 
"Memed de?" dedi. 
"Dağlann kurdu kuşu bile ... Af çıkarsa, öyle çıkar. Çıkacak 
da ... Hükümetin şerefine çıkaca k." 
Hatçe: 
"Ellerini öperim Mustafa Emmi." 
Mustafa Ağa, her zaman: 
"Deli kız," der gülüms er, koğuşuna çekilird i. Öyle yaptı. 
Iraz: 
"Çıkacak," dedi. "Bizi de Çarşamba günü Kozana götüre­
cekler. Burası bize ceza kesemezm iş. Öyle karar vermiş mahke­
me. Keşki af çıksa da Kozana hiç gitmesek. Bir canım sıkılıyor 
ki." 
Hatçe buna çok üzüldü: 
"Keşki ... " dedi. "Memed de gelemez Koza na. Keşki konuş-
saydım Memedlen. Nutkum tutuldu da konuşam adım." 
Iraz: · 
"Ben bilseydim Memed olduğunu onun ... " 
Hatçe: 
"Af yakın da." 
Iraz: 
"Mustafa Ağa akıllı adam. O bilir. Ankarada adamı var." 
Hatçe: 
"Bugün Cuma. Çarşambaya ne eder?" Parmaklannı sayma­
ya başladı. "Cumartesi, Pazar ... Çarşambaya kadar beş gün var. 
Gideceğimizi Memede söylesey dim . Keşki ... Keşki söylese ydim ." 
Iraz: 
"Ben onun İnce Memedirniz olduğunu bilseydim, hemen 
söyler dim." 
369