yok. Olursa onu da uyduruyor. Sıkışırsa poliste, kendine he­
mencecik orada bir ad uyduruyor. Babasının anasının adı da 
yok. Onlara da her gün bir ad uyduruyor. Memleketi kasabası 
köyü de yok Metinin, her gün Türkiye nin bir köşesinde oluyor. 
O gün deftere, haritaya mı bakıyor, sonra neresini beğenirse 
oralı oluyor. Bir zaman tutturdu Marmarisliyim, diye. Herkes 
onu birkaç ay Marmarisli Orhan diye çağırırdı. Sonra da bık­
tı bu Marmarisli Orhandan, kim Marmarisli dediyse yanılıp, 
kavga etti. Bir keresinde de Çorumluyu yaraladı Marmarisli 
Orhan yüzünden. Onun işi gücü kavga. Duruyor Sirkeci mey­
danının ortasında ağzına geleni söylüyor önüne gelene. Sövü­
yor sövüyor, birisi yanılıp da karşılık verirse başlıyor kavgaya. 
Öylesine de kavga etmesini biliyor ki, bilmez mi o?" 
Bir keresinde kocaman bir adamla kavgaya tutuşmuş. 
Adam bunu alıp alıp havaya kaldırıyor kaldırıma çarpıyor­
muş. Herkes, Metin ölmüş, demiş. Bir de bakmışlar ki adam 
yerde, üstelik de kan içinde. Metin oradan kaçmış. Adamı has­
taneye kaldırmışlar. Adam Metini, hastaneden çıktıktan sonra 
aramış. Bir gün Sirkecide o eski, denizin kıyısındaki yapıda 
karşılaşmışlar, adam Metini görür görmez saldırmış. Bir de 
bakmışlar ki adam kurbağa gibi yere serilmiş soluksuz. Yüzü­
ne su serpmişler de neden sonra fıkara kendine gelebilmiş de 
bir daha da Metine yaklaşmak mı, Metini görünce bucak bu­
cak kaçıyormuş. Bu Metin var ya, sövüyor sövüyor, sonra da 
kendinden geçip başlıyormuş kendi kendini dövmeye, sonra 
da kim olursa olsun bıçağını çekip üstüne atlıyormuş beğen­
mediği adamın, bıçaklıyor muş. Bıçaklayacak hiç kimseyi bu­
lamazsa o kadar öfkeleniyormuş ki, öfkesinden kuduraraktan 
bıçağı kendi baldırına saplıyormu ş. 
Ali: 
"Gelince onun baldırını açtır , bak gör ki belki on beş yirmi 
tane yara var. Baldırları kalbur gibi. Aman abi sakın ondan 
kendini. Başına bir iş açar kızıverip de." 
"Bana bir şey yapmaz o. Ölse de, kendini bıçaklasa da 
bana bir şey yapmaz. Çünkü bana arkadaş," dedi "o." 
53