İstanbullu Kad ınlar ın Elkitab ından Alt ın Feraset Kural ı: So-
kakta sark ıntılığa uğrad ığında asla tepki verme, muhatap olma 
çünkü tacizcisine küfretmek şöyle dursun tepki dahi veren kad ın, 
tacizcisini daha da k ışkırtmaktan öte bir şey yapmam ış olur!  
Hiç şüphesiz Zeliha bu kural ın yabanc ısı değil, hem ihlal et-
meyecek kadar da kafas ı çal ışır ama temmuz ay ının bu ilk cumas ı 
diğerlerine benzemiyor i şte; içinde aç ığa ç ıkm ış başka bir benlik 
var, daha umursamaz, daha at ılgan ve alabildi ğine öfkeli biri. 
Ruhunun ço ğunu bu öteki Zeliha kaplam ış şimdi; ipleri ele alm ış, 
ikisi ad ına karar veriyor. Avaz avaz küfretmeye devam etmesinin 
sebebi bu. O kadar çok pat ırtı çıkard ı ki, Madonna'n ın sesini bas-
tırdığı gibi insanlar ı da başına toplad ı. Oradan geçen yayalar ve 
şemsiye sat ıcılar ı ne menem bir bela koptu ğunu görmek için top-
laştılar. Bu arada kimse fark etmedi ama deminden beri Zeliha'n ın 
peşine tak ılm ış ikinci bir tacizci, manyak bir kad ına bulaşmaktan 
çekindiği için takibinden vazgeçti. Ama taksi şoförü ne onun ka-
dar ihtiyatl ı ne de ürkekti; bütün bu şamatay ı keyifle kar şılad ı. 
Şoför s ırıtırken, Zeliha adam ın dişlerinin şaşırtıcı ölçüde beyaz 
ve kusursuz oldu ğunu fark edip, porselen kapl ı olup olmad ıklar ı-
nı düşünmekten kendini alamad ı. Ne fark eder! Kendine gel! Azar 
azar, o bildik adrenalin dalgas ının bir kez daha kam ında kabard ı-
ğını, midesini kavurdu ğunu, nabz ını hızland ırdığını hissetti. Şid-
det nas ıl bir tutku, biliyor Zeliha. Kazanc ı sülalesindeki bütün ka-
dınlar ın aksine, bir tek Zeliha, bir tek o, günün birinde bir erke ği 
gebertebilece ğim seziyor. 
Zeliha'n ın şans ına, tam o esnada, taksinin arkas ında bekleyen 
Toyota şoförünün sabn tükenmi ş olmal ı ki, bast ı komaya. Bir ka-
rabasandan uyan ır gibi s ıçrad ı Zeliha. Kendinden ürktü. Şiddete 
olan yatk ınlığından tedirgin oldu, her zamanki gibi. Sakinle şme-
ye çal ışarak yana çark etti, kalabal ığın da dağılacağını, el âlemin 
kendi yoluna gidece ğini umarak aralar ından geçip gitmek istedi. 
Ne var ki o tela şla öyle ters bir hareket yapt ı ki sağ ayağı gevşek 
bir kald ırım taşının alt ına girdi. Panik zehirdir böyle durumlarda. 
 Panikle çekince aya ğını taşın alt ından, topu ğunu k ırdı. Ta başın-
dan beri akl ından ç ıkarmamas ı gereken o muhterem kural ı hat ır-
lasa, bunlar gelmezdi ba şına. 
İstanbullu Kad ınlar ın Elkitab ından Gümü ş Feraset Kural ı: 
Sokakta sark ıntılığa uğrad ığında sak ın ola sinirlenme, panikle-
me, çünkü sark ıntılık karşısında sinirlenen ve a şırı tepki veren bir 
kad ın sadece kendi i şini zorlaştırmakla kal ır! 
Halini gören taksi şoförü bir kahkaha att ı, arkadaki Toyota' 
nın kornas ı bir kez daha çald ı, sanki ya ğmur biraz daha h ızland ı 
ve seyirci yayalardan "c ık-c ık" sesleri yükseldi, kimi ve niye k ı-
nad ıklar ını anlamak kabil olmasa da. O karga şanın içinde Zeli-
ha'n ın gözü taksinin arkas ında parlayan ç ıkartmalardan birine ta-
kıldı: "Hor görme garibi! Onun da bir kalbi vard ır." 
Zeliha bo ş boş bakt ı bu kelimelere. Harfler da ğıldı gözlerinin 
önünde. Birden ölesiye yorgun hissetti kendini - öyle yorgun ve 
yılgın ki her İstanbullunun hemen her günkü sorunlar ıyla değil 
de, daha varolu şsal bir elemle bo ğuşmak zorundayd ı sanki. Çok 
geçmeden taksi de Toyota da çekip gittiler, yayalar kendi yollar ı-
na dağıldı. Bir tek Zeliha kald ı geride; yolda buldu ğu ölü bir ku şu 
tutar gibi şefkatle bakakald ı avuçlar ındaki k ırık ayakkab ı topu-
ğuna, durdu bir müddet o halde. 
Şefkat çetrefil mesele Zeliha'ya göre. Ne de olsa bir sürü şeyle 
baş edebilir de şefkate gelemez. Toparland ı hemen, tekrar yü-
rümeye koyuldu. Tek topukla zar zor yürüse de, çok ge çmeden 
oradan uzakla şmay ı başard ı. Şemsiydi kalabal ığın içinde h ızla 
kay ıp, müziği bozan detone bir nota gibi topallayarak. Kahveren-
gilerden ve grilerden mürekkepti kalabal ık. Kahverengilerin ve 
grilerin aras ında, nas ıl olduysa kuma şa kar ışmış eflatun bir iplik, 
uyumsuz mu uyumsuz bir tondu Zeliha. Ne var ki kalabal ık, onun