Bir çay daha içti. Sonra doldurup içmeye başladı. Ayağa kalktı otur­
du. Kamışlığın dışına çıktı. İbrahim İboyu hayıt çalısının ortasına sin­
miş, çalının üstüne de birkaç çiçekli kökü atıp altına oturmuş, dizinde 
filinta sı, boynunu Sarıoğlunun konağından gelen yolun ucuna dikmiş 
gtlTdü. Kam ışlığın içine girip çıkıyor, girip çıkıyor, gözlerini konağa 
dikip bir süre öyle kalıyo r, yere eğiliyor, bir çöp koparıp çiğniyor çiğ­
niyor tükürüyor du. Kamışlığı dolanıyor, ilerde, arkas ındaki batakl ık 
soluklanan, uğuldayan büklüğe gidiyor, arı seslerini, hışırtıları dinli­
yor, hep biteviye, geri dönüyor, güneşte daha yeni onarılmış Sarıoğlu 
konağının camları parıldıyo r. Nasıl öğrenmeli Yel Veliyi, nasıl nasıl 
öğrenmeli? Ölüsünü nasıl bulmalı? Niçin ölüsünü getirip çınara asma­
dılar onun? Bütün Ağalar, bütün Beyl�r, kalem efendileri, paşalar, ko­
mutanlar Yel Veli gibilerini kıskanırlar. Böyle herkesten becerikl i, üs­
tün akıllı, üstün becerikte insanları kıskanırlar. Ben dekıskanıyo rum 
Yel Veliyi , Mestanı .. Kıskanıyorum Mestanı ... O olma saydı Kurtboğa­
nın oğlu çoktan ... Kurtbo�a o zaman yirmi sekiz oğluyla ... Evet, ka­
baağacın gürlemesi dal ilen. Yirmi sekiz tane oğlan ... Vay anasını 
Kurtboğa ... Durmadan da gülen, önüne gelenle şakalaşan bir kişi ... 
Büklükte, kamışlıkta, böğürtlenler arasında dolaştı durdu. Geç 
kalmış bir kaplumbağa dişisinin ardında taktaklayarak büklükten çıkı­
yordu. Uzun bacaklı pembe bir balıkçıl üç kere kanat çırpıp toprakta 
sekerek uçhp gitti. �ir tilki bir böğürtlen çalısının içinden sivri. başını 
uzatıp geri çekti . Mustafa Beyin gözlerinin önünde bir çift keski n ışıltı 
kaldı. Bir karayılan ağır ağır arada bir kere başını kaldırıp yöreyi dikiz-
leyerek aktı gitti, karaç alılığa girdi. . 
Kamışlığa girdiğinde ikindi oluyor du. Ter içinde kalmıştı . İbra­
him İbo hayıtın içinde, başı göğsüne' düşmüş uyur gibiydi. Bey onu 
uyand ırma dı. Kamışlığın içindekiler de uyuyorlar dı. Hayıt daliarına 
konmuş kelebekler de uyuyo rlardı . Mor çiçekli dallar, ağır bir koku 
salarak, belli belirsiz bir yelde ığranıyorlar dı. Turuncu kelebek kanat­
larını dikmiş orada, uzun çiçeklerin üstünde, kocaman pörtlek gözleri 
hiç devinmesiz, kıpırtısız duruyor du. Öteki kelebekterin bir kısmı da 
onun gibi. Başkaca, kimi kanatlarını indirip kaldırıyor, kimi başını sı­
vazlıyor. Bir kısmı da usul usul, incitmezcene sarı, ak, mavi, benek li, 
boz hayıt çiçekler ini dolanıyor usulca konuyor kalkıyorlard ı. 
Birde n, az ötelerinden bir at kişnedi , onu birkaç at kişnemesi 
271