diyerek gülümsedi. "Yeşildi galiba..." Ayağa kalktı. 
Perihan: "Aa, çamurlu ayakkabılarınla içeri girmişsin!" dedi. 
"Hadi, git de terlikleri giy!" 
Refik odadan çıktı. "Terlikler, terlikler!" diye mırıldandı. 
Ömer'in bir sözünü hatırlar gibi oldu, ama bunun üzerinde 
durmadı. "Eskiden terlik giyiniyordum, çünkü Nişantaşı'nda 
oturuyorduk. O evde terlik giymeye gerek yoktu!" diye söylendi 
ve terliklerini giydi. Sonra birden çalışma odasına girdi. Hatıra 
defteri masanın üzerinde açık duruyordu. Yazdıklarını okudu, 
utandı, Herr Rudolph'a yazdığı mektubu okudu, gene sıkıldı. 
"Hemen işlere sarılayım. Çevirilere başlayayım!" diye düşündü. 
Mektubu kaldırdı, defteri kapadı. Masaya oturdu. 
İçerden Perihan: "Ateşim iyi, çok iyi!" diye seslendi. "Her şey 
çok iyi, olağan, iyi..." Kendi kendine gülüyordu galiba. 
538