Durdu: 
"Soy un!" diye bağır dı. ''Yoksa ... " 
Tüfeğin namlusunu Kerimoğlunun ağzına dayadı: 
"Soyun !" 
Tam bu sırada Memed, kaşla göz arası çadırdan dışanya 
fırladı: 
"Kıpırdama Deli Durdu. Yakanm," diye bağırdı. "Kusura 
kalma ya, yakanm. Bu senin yaphğını ... " 
Onun arkasından da Cabbann alaylı sesi duyuldu: 
"Kıpırdama Durdu Ağa! Adamı koyver de git. Yakanm. 
Çok arkadaşlığımız var. Ölümün bizim elimizden olmasın ." 
Mem ed: 
"Ölümün bizim elimizden olma sın." 
Durdu, hiç böyle bir şey beklemiyordu. Şaşkına döndü. 
"Demek böyle ha?" 
Tüfeğine davrandı, dışan iki el ateş etti. 
Karanlık kavuşuyordu. 
"Bak Durdu Ağa," dedi Memed, "öyle kurşun ahlm az." 
Durdunun kulağının dibinden cıv cıv diye iki kurşun geçti. 
"Bırak da adamı git. Yeter ettiğin. Zulüm derler buna dü-
pedüz. Bırak da git!" 
Durdu: 
"Demek böyle İnce Memed? Demek?" 
İnce Memed: 
"Ölmek istemiyorsan eğer," dedi, "bırak da adamı çadır-
dan çık git." 
Durdu, yerde yatan adama bir tekme daha ath. 
"Haydi arkadaşlar gidelim," dedi. 
Dışarda, bir çukura yatmış İnce Memedin karartısını gördü: 
"Alacağın olsun İnce Memed. Alacağın olsun Cabbar," dedi. 
Çadırdan en son Recep Çavuş çıkh: 
"Yaphğıruzı çok beğendim çocuklar ," dedi. "Ben de sizinle 
kalayım mı?" 
''Kal Çavuş, kal!" dediler. 
Durdu: 
"Demek Çavuş sen de? .. " dedi. 
Çavuş: 
193