sandallar ı, şamdanlar ı, kilise ve ah ırlar ı, öküzleri ve tekerlekleri, sanki hepsi de Allah'a göre ayn ı önemdeymi ş 
gibi, gölgeleri dahil, bütün ayr ıntılar ıyla çizip, resim de ğil hakikat gibi gösterip seyredeni kand ırma hünerine 
ancak Kelebek'in duyarl ılığı ve renk inanc ı karşı koyabilir. 
"Öteki nakka şlar ınıza yapt ığınız gibi, onun evine de habersiz gitti ğiniz olur mu hiç?" 
"Kelebek'in resimlerine bakan, onun yüre ğiyle sevmeyi ve üzülmeyi çok bilece ğini, aşkın değerinin ne 
olduğunu ilk anda anlayaca ğını sezer. Ama bütün renkseverl er gibi, heveslerin rüzgâr ına kap ılır ve kolay de ğişir. 
Allah' ın ona verdi ği mucize hünerini ve renk hassasiyetini çok sevdi ğim için gençli ğinde çok yak ından izledim 
onu, her şeyini bilirim. Tabii böyle durumlarda, öteki nakka şlar hemen k ıskan ır ve usta-ç ırak ilişkisi zedelenir, 
zorlan ır. Kelebek'in ba şkalar ının ne diyece ğinden hiç korkmad ığı aşk anlar ı çok olmu ştur. Yenilerde, mahalle 
bakkal ının güzel k ızıyla evlendikten sonra hem içimden gelmedi hem de gidip onu görmeye f ırsat ım olmad ı." 
"Erzurumlu Hoca taraftarlar ıyla düşüp kalkt ığı söyleniyor," dedi Kara. "A şçısından hokkabaz ına, tarikat 
ehlinden köçeklerine, şiş kebap yapan ından çilingirlere, herkesin geçit resmi etli ği bizim surnamelerimiz, 
savaşlar ı, silahlar ı, kanl ı ve s ıradan anlar ı gösterilse fernameler imiz, Erzurumlu Hoca'n ın softalar ı azar da dine 
sığmaz diye yasaklan ır ve eski Acem üstatlar ının kitaplar ına ve kal ıplar ına geri dönülürse Kelebek bu i şten kârl ı 
çıkar diyorlar." 
"Timur zaman ından kalma o harika resimlere hüner ve zaferle geri de dönsek, benden sonra en iyi ak ıllı 
Leylek'imin sürdürece ği o hayat ve meslek teferruat ına da girsek, hepsi sonunda unutulacak," dedim 
acımas ızlıkla. "Herkes Frenkler gibi resmetmek isteyecek çünkü." 
Bu kahredici sözlere inan ıyor muydum? 
"Eniştem de böyle demi şti," dedi sessizce Kara. "Ama o iyimserdi." 
 
LEYLEK' İN SIFATLARI 
 
Musavvir Günahkâr Mustafa Çelebi diye imza att ığını gördüm. Çünkü bir üslubum var m ı, yok mu, olmal ı 
mı, varsa imzayla ortaya konmal ı m ı, eski üstatlar gibi saklamak m ı, alçakgönüllü imza atmay ı m ı atmamay ı m ı 
gerektirir gibi meselelere kafay ı takmadan imzas ını gülümseyerek ve bir zafer duygusuyla atar. 
Benim açt ığım yoldan cesaretle gitti ve daha önce kimsenin görmedi ği şeyleri görüp kâ ğıdın üzerine 
yerleştirdi. Camc ı ustalar ının f ırınlar ında erittikleri malzemeyi mavi sürahiler ve ye şil şişeler yapmak için çevire 
çevire üfleyi şlerini, diktikleri ayakkab ılara ve çizmelere pür dikkat e ğilmiş kundurac ılar ın derilerini, i ğnelerini 
kal ıplar ını, bir bayram yerinde atl ı sal ıncağın zarafetle yay çizi şini, tohumu ezen bask ının yağ çıkar ışını, 
düşmana çevrilmi ş toplar ımızın patlay ışını, tüfenklerimizin namlular ını, vidalar ını, tıpkı benim gibi o da hep 
gördü ve Timur zaman ının eski ustalar ı, Tebriz'in, Kazvin'in efsane nakka şlar ı tenezzül edip bunlar ı yapmam ış 
demedi, resmetti. Sonradan nak şedeceği sefernameye haz ırlık olsun diye sava şa giden, dü şman kalelerine, 
toplara, ordulara, yaralar ı kanayan atlara, can çeki şenlere ve cesetlere resmetmek için i ştahla bak ıp sağ salim geri 
dönen ilk Müslüman nakka ştır. 
Onu, üslubundan önce konusundan, konusundan önce hiç kimsenin dikkat etmedi ği ayr ıntılar ı görüşünden 
tan ırım. Sayfan ın düzenlemesinden, istifinden, en hurda ayr ıntısının boyanmas ına kadar her şeyiyle bir resmi ona 
iç rahatl ığıyla emanet edip b ırakabilirim. Bu yüzden, asl ında benden sonra ba şnakkaşlık onun hakk ıdır. Ama 
öyle h ırslı ve kendini be ğenmiş, öteki nakka şlara karşı öyle küçümseyicidir ki, bu kadar adam ı idare edemez, 
hepsini kaç ırır. Asl ında ona kalsa, inan ılmaz çal ışkanl ığıyla, nakka şhanemizin bütün resimlerini kendisi 
yapmal ıdır. İstese yapar da. Büyük üstatt ır. İşini bilir. Kendini sever. Ne mutlu. 
Habersizce evine gitti ğimde bir sefer onu çal ışırken görmü ştüm: Padi şahımızın kitaplar ı için, benim için