62 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
dişine taksın. Var gücüyle önümüzdeki ormana doğru yürüsün. Atlı atını, eşekli 
eşeğini sürsün. Yayalar tabana kuvvet. Duyduk duymadık demeyin. Haaaaaa ... " 
Muhtar, kalın gür sesiyle bekçiyi yeniden çağırdı. 
Bu sırada teneke sesleri, çocuk ağıtlari, bağırtı, patırtı da arttı. Herkes hız­
lanmıştı. Canını dişine takmıştı. 
"Bekçi, tellah eksik çağırdın. Köy ihtiyar heyetinin, ve de muhtarı mızın em­
riyle, yağmur geldiğinden dolayı, ve de çabuk yürüyeceksiniz demedin! Ve de 
sağırları unuttun. Geriden gelen çabanlara İbrahim oğlu 1338 doğumlu Ali 
Uzuncayla, Cabbar oğlu 1335 doğumlu Öksüz Duran Altıntop köy ihtiyar he­
yetinin ve de muhtarımızın emriyle gidecekler, çabanlara diyecekler ki, toplayın 
sığırları ormana sürün. Haydi yalla." 
Hayuhay içinde, bekçinin sesi kayboluyordu. Aliyle Öksüz Duran geriye 
döndüler. 
Duran: 
"Herif bize taktı kancayı. Gayrı ölünceye kadar... Taşbaştan korktu. Arkalı 
herif." 
Ali: 
"Bu adama karşı durmalı." 
Karşısından gelen karısına: 
"Ata iyi bak. Dün yem yemedi," diye tembihledi. 
Bu sırada anası yanından geçiyordu. 
"O gavur seni mi gönderiyor sığıra7" diye acı acı sordu. "Ne dedin ki ona? Kar­
şı mı kodun ki? Bu atta hal kalmadı. İki kere dizinin üstüne geldi de kalktı. İki 
adımda bir de tökezliyor." 
Ali: 
"İyi olur, iyi olur," dedi, hızla yürüdü. 
Bulutlar gittikçe karararak yaklaşıyordu. Yağmur yeli bir duruyor, sonra bir­
den kalkıyor, tozları döndürüyor, göçün üstünü kapatıyor, çok az bir zaman göz 
gözü görmüyordu. 
Şimdiden herkes üşümeye başlamış, yağmur yemiş gibi büzülmüştü. 
Küheylan bir daha dizüstü geldi. 
Meryemce: 
"Amanın , amanın," diye bağırdı. "Amanın uşaklar, yetişinl" 
Bir iki delikanlı yetişti. Onlar yetişir yetişmez de Küheylan bir dayandı, aya­
ğa kalkıverdi. 
Meryemce: 
"Oh," dedi, "Allahıma şükür. Çok şükür."