"Hahhaaah, tuzlayım da kokmasın o Faruk Yüzbaşı, o vu­
racakmış benim şahinimi ha? Hahhahhaa ah! Kim bilir kimi, 
hangi zavallı eşkıyayı vurmuştur da İnce Memed yerine, onun­
la övünüyordur ödlek Faruk Efend i." 
Olduğu yerde durdu, sert, ayağını yere vurdu: 
"Bre ahmaklar, deli insanlar, böyle yas tutacağınıza, böyle 
kanınız kuruy arak mezar taşı kesileceğinize, biriniz gidip de 
candarma kumandanının kapısında eşkıya ölülerine baksaydı­
nız ya, içinde şahinimin ölüsü, ağzımdan yel alsın, tu, tu, tuuu, 
ağzım dilim kurusun, ölüsü var mı yok mu diye baksaydınız 
ya ... Bu köylüden başka kim tanır, kim bilir ki şahinimi, kim, 
kim, kim ... Sağ adamın yası tutulmaz, haydın kalkın ." 
Sesi o kadar buyurucuydu ki herkes ayağa kalktı. Bu sıra­
da da Seyran yola düşmüş kasahaya doğru koşuyordu. 
"Bırakın gitsin," dedi Koca Osman onun ardından gülüm­
seyerek. "Aklı başına geldi falliğin. Şimdi gidip de görecek ." 
Kamer Anayı kolundan tuttu: 
"Haydi, çabuk eve gidelim de ben bir iyice karnıını doyu­
rayım," diye çekti götürdü. Bundan sonradır ki köylüler açıl­
maya, binbirleriyle konuşmaya başladılar. 
Seyran karaçalılıkların, kamışlıkların aralarından geçiyor, 
küçük bölüklere düşüyor, altın sarısı firezli tarlalardan koşu­
yordu. Kasahaya yetişrnek için en kısa yolları arıyor, çukur, te­
pe, ark demiyor, gözü hiçbir şey görmeden gidiyordu. 
Kasabanın önünden geçen çaya ne zaman vardı farkında 
değildi. Bacakları, elleri, yüzü bile yırtılmış, kanamıştı, bunun 
da farkında değildi. Akarsuya gelince bir an kıyısında durduk­
tan sonra, yere oturdu ayakkabılarını çıkarıp eline aldı. Ayağa 
kalkınca öylece bir an daha düşündü, sonra da suya vurdu, 
karşıya geçti. Orada ayakkabılarını giyerken, ya az sonra İnce 
Memedin ölüsüyle karşılaşırsam, işte o zaman ne yaparım, di­
ye düşündü . Köye doğru birkaç adım attı. Kumlardaki kendi 
ayak izlerini gördü. Topaç gibi bir kara arı delirmişçesine, mos­
mor açmış bir hayıt çiçeğinden öbür hayıt çiçeğine vızıldaya­
rak, dönerek, uğunarak, bir uçak gibi sesler çıkararak gidip ge­
liyor, bir kuş kadar büyük, mavi benekli turuncu bir kelebek de 
bir sığırkuyruğunun üstünde durmuş süzülüyordu. Sarıca ka-
164