kudan başka hiçbir şeysi kalmamış insan en yürekli insandır. 
Şu anlathklanndan senin durumunu bir iyice anladım ki sen 
iliklerine kadar korkmuş, korkuyu aşacak kadar korkmuş, te­
peden tırnağa korkuya kesmişsin. Var git yolun açık olsun, sen 
bugün değilse de yarın, senin yüreğini bu kadar büyük korku 
almışken Gülmezoğlunu da öldürürsün, varır gider padişahı 
da öldürür sün." 
Korku, korkudan el ayak çözülmesi üstüne o gece uyuma­
dan sabaha kadar konuştular. Bayramoğlu, en ince ayrıntılarına 
kadar korkularını anlattı, Kürt Haydar da bıkmadan usanma­
dan yoruml adı. 
"Kendini toparlayıp, canım dişine takarak, yeter ki bir kez 
tetiğe basabil, gerisi çorap söküğü gibi gelir artık. Artık seni on­
dan sonra kimse tutamaz." 
Ve gece yarısı Gülmezoğlu Nebi gene geldi. Kadınları önü­
ne kattı. Bu sefer kadınlar artık hiç direnmediler. Anası gider­
ken, direğin dibine büzülmüş kalmış, bütün kanı çekilip apak 
kesilmiş oğlunun yüzüne bakınadı bile. 
Her seferki gibi, gene ayakları onu aldı pusu yerine götür­
dü. Korkuyu aşan bir korkuyla korkuyord u. Bir ara kaskatı ke­
sildi, ardından da çözüldü. Ateşler içinde yandı, ter döktü, ar­
dından da bütün bedeni buza kesti. Neredeyse dişleri takırda­
yacaktı. Gece karanlıktı, ortalığı yıldız ışıkları az da olsa aydın­
latıyord u. Önde gelenin Gülmezoğlu olduğunu seçti keskin 
gözleri. Arkasından anası, onun yanında da kız kardeşleri, en 
arkadan da öteki adamlar geliy orlardı. Gülmezoğlunun karartı­
sı tam karşısına gelince öylesine bir korkuya kapıldı ki kendin­
den geçti, eli tetiğe kendiliğinden gitti. Filintanın namlusu ken­
diliğinden arkadaki adamlara döndü. 
Bayramoğlu beraberinde bir torba fişek getirmiş, taraklan 
filintaya basıp basıp geceyi kurşunluyor du. Bütün köy uyan­
mış, Bayramoğlunun kurşun sıktığı yöreye gelmişler, kayalann, 
kütüklerin arkasına sinmişl er, Bayramoğlunun biteviye sıktığı 
kurşunların seslerini dinliyorlar dı. Sabah oldu, gün açıldı. Bay­
ramoğlunun da kurşunlan bitti. Yorgunlukta n her şeyi unut­
muştu. Başını önündeki kütüğün üstüne koydu, koyar koymaz 
da uyud u. Anası geldi, onu ineitmeden kaldırdı, birkaç kadın 
472