"Kader böyle imiş derim ya, Yel Veli postu öyle kolay kolay vere-
ceklerden değildir de,· derim ." 
"Kara Hüsey in, Yel Veliyle git. Bin bir ata da Yel Veliyle git ... " 
"At istemez Beyim. Bu işte yayalık daha iyidir." 
"Yel Yeliye ulaşaıiıaz sın." 
"Yel Veli ayağını bana uydur sun." 
"Kara köpek, sana nasıl uydururum ayağımı?" 
Kara Hüseyi nle Yel V eli Muharremi iyi tanıyorlar dı. Çelimsiz, 
sarışın, kısa boylu, çakmak gibi, hareketli, yerinde duramaz, hep gü­
lümseyen birisiy di. Bu bölgede onun gibi ata l>inen kimse yoktu. Ve 
onun gibi kurşun sıkan .. Uçan turna yı gözü�den, kaçan tavşant art 
ayağından vurur derler ya, onlardandı. Derviş Beyin konağına nere­
den, kaç yaşında geldiğini kimse bilm iyordu. Belki kendisi de bilmi­
yordu. Ta çocukluğUndan bu yaiıa konağın birinci silahşoru oydu. En 
. güzel atlara o b iner, en güzel silahları o kuşan ırdı. Köyün dışında hep 
at üstünde gözükürdü. Kasabada, çarşıda, pazarda hep at üstünde. At 
üstünde alışve rişini eder, at üstünde de yemeği ni yerdi. Altı tane �ğlu 
vardı. En büyüğü yirmi yaşında. Ve İstanbulda okuyor du. 
Kara Hüseyinin içi sızladı. . 
Geceydi, karanlıktı. Gökte kara bulutlar Akdenizden Toros üstü­
ne doğru ağıyord u. Kara Hüseyi nle Yel Veli bir sel çukurundan Der­
viş Beyin çiftliğine doğru gidiy orlardı. İkisi de terlemişt i.. Bir ara bir 
yağmur yeli gibi serince bir yel esti. Kara Hüseyin üşüdü. Halbuki bo­
ğucu bir sıcak vardı . Toprağa bu gecede bile elini dokundurama zsın. 
Kızgın demir olmuş toprak. Sabaha karşı bu toprak sQğur aina, daha 
gün atımına çok var. . 
İki gündür Yel Veliyle Kara Hüseyin yürüyorlar, saklanıyorlar, 
acıkıy orlar, bellerinden azıkları nı çıkarıp bir kuytulukta yemek yiyor­
lar ama konuşmuyorlar dı. İki gündür ne o bir tek sözcük söylemişti, 
ne öteki . . 
Köye girdiler ... Yel Yeliye .köpekler ürmezlerdi. Kara Hüseyin de 
köpekler için hamur ve et almıştı yanına. Ürecek olan köpeğe atmak 
için. 
Muharremin çardağı nın dibine geldiler. Birkaç sığır çardağın al-
tına yatmışlar gevif getiriy orlar dı. . 
"İşte bu çardak, Hüseyin. Az sonra Muharrem gelir, şu merdi-
92