FAKİR BAYKURT
 
193
 
 
«Bana sorma, Üseyin’e sor, Durmuş’a, Zeki’ye sor! Kocaman 
delikanlı oldular, baksana... »
 
Rıza, karısının ilk kocasından, yani öz ağasından olan oğluna 
baktı:
 
«Ne dersin ağa?»
 
Hüseyin:
 
«Bana mı sordun? Ben şimdi boğazlar 
meselesiyle' uğraşıyorum.»
 
Rıza:
 
«Uğraş bakalım!» dedi. Gözlerini kısıp sağ yanındaki tarlalara 
baktı. Herkes beşer altışar kümelenip gölgesiz sofralara oturmuştu. 
Sessiz öğle öğünlerini savıyorlardı. «Herkes boğazlar meselesiyle 
uğraşıyor Üseyin!» dedi. «
Emme ben bu kuyu işini bir düşüneceğim. 
Akşama kadar terliyoruz, toza kire batıyoruz, varınca iki kova su 
çeksek de dökünüversek kötü mü olur?»
 
Naciye:
 
«Valla ben 
-
bir başlayıveren olsa
-
 
kendim kazarım o kuyuyu!* 
dedi. «Bir kere gördük nasıl kazıldığını...
»
 
Rıza, yufkanın arasına dürdüğü yumurtayı iki tıkımda bitirdi. 
Sonra yoğurttan kaşıklamaya başladı. Dudaklarında yumurta sarıları:
 
«Hemi de bu yıl bağ boğacağız Döndü! Bekmez kaynatacağız, 
şarap sıkacağız! Çok su nüzüm edecek! Bir kilo bekmeze beş kilo su
 
derdi Irauf hoca... Evimizin önünde bir kuyu bulunması eyidir. 
Muhtar Battal’ın akıl edip de köye bir bunar getireceği yok nasıl 
olsa...» dedi. Kaşığını yoğurt çanağına daldırdı.
 
*
 
**
 
Muhtar Battal:
 
«Bir su ver Güley!» dedi karısına.
 
Güley, koca tasa su d
oldurup verdi:
 
«Suyumuz çok ılımış, al bakalım!» dedi.