tnci Pastanesi —- 
498 "Kendim de birazın ı yaşad ım. Bu memlekette güzel kad ın olmak çok  
zordur, güzel k ız olmaktan da zor... Erkekler, sen de bilirsin Kemal,
elde edemedikleri güzel kad ınlara kötülük ederler, Feridun Füsun'u
bütün bu kötülüklerden korudu..." 
Bu kötülüklerden birinin de kendim olup olmad ığım ı düşündüm bir  
an. 
"Tabii bütün bu i ş bu kadar sürmemeliydi," deyiverdi sonra. 
Hayatım ın ald ığı tuhaf ş ekli ilk defa fark edi yormuş gibi yan ha yret 
yarı sükunetle susuyordum. 
"Tabii ki Limon Film Feridun'un hakk ı!" dedim sonra. "Ben onunla  
konuşurum. O bana hiç k ızıyor mu?" 
"Hay ır," dedi Nesibe Hala. Ka şlar ını çattı. "Ama Füsun seninle ciddi  
konuşmak istiyor. Tabii ki içinde kalan çok ş ey var. Konu şacaks ınız." 
Hemen orada Füsun ile benim üç gün sonra, ö ğleden sonra ikide  
Beyoğlu'nda İnci Pastanesi'nde bulu şmam ıza karar verdik. Nesibe Hala  
laf ı daha fazla uzatmadan, bu yabanc ı ortamda huzursuz olu yormuş 
havas ıyla, ama mutlulu ğunu da iyi bir insan gibi hiç gizlemeden gitti. 
9 Nisan 1984 Pazartesi günü ö ğle üzeri Füsun ile bulu şmak için  
Beyoglu'na ç ıktığımda, a ylard ır ha yallerini kurdu ğu liseli bir k ızla 
buluşacak bir delikanl ı gibi mutlu ve he yecanl ıydım. Gece  
sab ırs ızl ıktan iyi uyuyamam ış, Satsat'ta ö ğleyi zor getirmi ş, Çetin'e beni  
Taksim'e bırakmas ını erkenden istemi ştim. Taksim Me ydan ı 
güneşliydi, ama her zaman gölgeler içinde olan İstiklal Caddesi'nin  
serinliği, vitrinler, sinema giri şleri, çocuklu ğumda annemle girdiğimiz  
pasa jlar ın nem ve toz kokusu bana i yi geldi. Hat ıralar ve mutlu bir  
gelecek vaadi ba şım ı döndürü yor; i yi bir ş eyler, yemek, bir film  
seyretmek ve al ışveriş etmek iste yen kalabal ığın i yimserliğini 
paylaşıyordum. 
Füsun'a bir hediye almak için Vakko'ya, Beymen'e, ba şka bir-iki  
dükkâna girip bakt ım, ama ne alaca ğıma karar veremedim. He yecan ım ı 
yat ıştırmak için Tünel'e do ğru yürüyordum ki, bu-