KUYRUKLU YıLDıZ ALTıNDA BÎR EVLENME 91 
nen odanın içinde kim bilir ne yürekler parçalayan feryatlarla 
boğulmuşlardı. Dünyada kimsesiz lıabmştun. Yalnız ailesin­
den yoksun bir Idmsesiz değil, belki de ben yeryüzünde o anda 
insan soyu adına kalmış tek kişi oluyordum^ Aüemin, memle­
ketinim kaybına uzun zaman eseflenmeye vakit olmadı. Sula­
rın yavaş yavaş saçağı örterek damın yüksek kısmına, bana 
doğru yükseldiğini gördüm. Çok geçmedi, bastığım yer havuz­
lanmaya başladı. Gide gide ayaklarım gömüldü. Ne korkunç 
an! Ayaklarından ölümün yayılması başlayan bir mahkûm vü­
cut haündeydim. Su diz kapaklarıma çıktı. 
Bende her zaman yaşamayı hakir görme illeti vardır. Me­
ğerse o yiğitük, gençliğim dolayısıyla ölümü kendimden pek 
uzak görmek gibi aldatıcı bir cesaretten ibaretıniş. Şimdi ölüm­
le şakasız karşı karşıya gelince korkudan titriyordum. Ah sev­
gili anacığım, neredesin? Artık nazlanacak, ağlatacak kimsem 
yoktu. Sular belimi buldu. Biraz sonra göğsüme, çeneme kadar 
çıktı. Hayata veda ediyor, arkamdan bir fatiha olsun okuyacak 
kimse bırakmadan ölüyordum. Deniz ağzımı örtmek derecesine 
geldi. Etrafuna kulaç atarak çabaîamaya, debelenmeye başla­
dım. O aralık insan sesine benzer gürültüler işittim. Sular vü­
cudumu kâh kaldırıyor, kâh içine çekiyordu. Yüzmek bilirim. 
Ama bulunduğum oda yüzmeye elverişli değildi. Tıpkı, su dolu 
turşu şişesine atdmış bir kurbağaya benzıyordum. Ellerim, 
ayaklamn oynadıkça odanın duvarımı değiyordu. Sular çatı­
ya kadar yükselince halim ne olacaktı? Şüphesiz tavanla su 
arasımla boğulacaktım. Ölüm olayı ne katlar kesin bir gerçek 
olsa insan gene kendini kurtaracak bir çare aramaktan kendi­
ni alamıyor. Meğerse can pek tatlı şeymiş. Yaşamaya hayvan­
ca bağlılığımız böyle ümitsizlik zamanında belli oluyor. Kor­
ku ve heyecandan gözlerim büyüdü. Kalbimin vuruşları sanı­
nın yüz yirmiyi, yüz otuzu buldu. Birkaç dakika sonra sular 
tavana çıkınca boğulacaktım. O çaresizlik içinde gene bin çare 
düşünüyordum. Suların tavamı kadar yükselmesini beklemenin 
akıllıca bir iş olmadığını anladım. Kendimi hemen yarı yarıya 
boğulmuş halde pencereden dışarıya attım. Can korkusuyla 
saçağa sarıldım. Fırladım. Gihannümanın darama çıktım, o-
tnrdumu Geniş' geniş birkaç, nefes aldım. Atladığım dam hayli 
yüksekti. Suların yükselme miktarına göre yaşama; süreme ya • 
i'iın .saat daha ekîeyebîkliğimi hesaplıyordum. Dünyada kemimi-