'^Mesele Avrupa gazetelerinde haber çıkmasından çok senin adının çıkması," dedi 
Kadife. 
Lacivert buna da hoş görüyle ve tatlılıkla gülümsemeyi baş arınca Ka ona bir saygı 
duydu. Frankfurter Rundschau'da bir demeci çıkarsa İ stanbul'daki küçük İ slamcı 
gazetelerin bunu övünerek ve abartarak çevirecekleri aklına ilk defa geliyordu. 
Bu Lacivert'in bütün Türkiye'de tanınması demekti. Uzun bir sessizlik oldu. Kadife bir mendil çıkarmış , gözlerini siliyordu. Ka buradan çıkar çıkmaz iki 
sevgilinin önce kavga edeceklerini, sonra da seviş eceklerini hissetti. Bir an 
evvel çıkıp gitmesini mi istiyorlardı? Çok 233 yükseklerden bir uçak geçiyordu. Hepsi gözlerini yukarıya pencerenin üst kısmından görülen göğ e dikip dinlediler. "Buradan hiç uçak geçmez aslında," dedi 
Kadife. "Olağ anüstü birş eyler var," dedi Lacivert, kendi evhamına gülümsedi 
sonra. Ka'nın da gülümseyiş e katıldığ ını fark edince hır-çınlaş tı. "Sıcaklık 
eksi yirminin çok daha altında ama devlet eksi yirmi diye duyuruyor diyorlar." Ka'ya meydan okur gibi baktı. "Normal bir hayatım olsun isterdim," dedi Kadife. "Normal burjuva hayatını teptin sen," dedi Lacivert. "Seni bu kadar müstesna bir 
insan yapan da bu..." 
"Ben müstesna olmak istemiyorum. Herkes gibi olmak istiyorum. Darbe olmasaydı belki de baş ımı açar herkes gibi olurdum artık." 
"Burada herkes baş ını örtüyor," dedi Lacivert. "Doğru değ il. Benim çevremde 
benim gibi eğ itimli kadınların çoğ u başını örtmüyor. Mesele herkes gibi ve 
sıradan olmaksa, baş ımı örterek benzerlerimden iyice uzaklaş tım. Bunda mağ rur 
bir yan var ve hoş lanmıyorum." 
"Açarsın o zaman yarın baş ını," dedi Lacivert. "Herkes de bunu askerî darbenin 
bir zaferi olarak görür." "Senin gibi herkesin ne düş ündüğüyle yaş amadığımı herkes biliyor," dedi Kadife. 
Suratı zevkten kıpkırmızı olmuş tu. 
Lacivert tatlılıkla buna da gülümsedi, ama Ka bu sefer onun yüzünden bütün iradesini kullandığ ını gördü. Lacivert de Ka'nın bunları gördüğ ünü gördü. Bu da 
iki erkeğ i şimdi hiç de birlikte tanık olmak istemedikleri bir yere, Lacivert 
ile Kadife'nin mahremiyetinin eş iğine getirdi. Kadife'nin yarı hırçın bir sesle 
Lacivert'e diklenirken, aslında Lacivertle olan mahremiyetini ortaya döktüğ ünü, 
böylece onu zayıf yerinden yaralarken Ka'yı da tanıklığ ından dolayı suçlu 
durumuna düş ürdüğünü hissetti Ka. Dün geceden beri cebinde taş ıdığı, Necip'in 
Kadife'ye yazdığ ı aşk mektupları niye ş imdi aklına gelmiş ti? 
"Başörtüsü yüzünden hırpalanan, okuldan atılan kadınların hiçbirinin gazetelerde 
adı geçmez," dedi Kadife aynı gözü kararmış  havayla. "Gazetelerde baş örtüsü 
yüzünden hayatı kaydırılan kadınların yerine onlar adına konuş an taşralı, 
ihtiyatlı, hımbıl Is- 234 lamaların resmi çıkar. Bir de Müslüman kadın, eğ er kocası belediye baş kanı 
filansa bayram törenlerinde yanında olduğ u için çıkar ancak gazetelere. Bu 
yüzden o gazetelere geçmemek değ il geçmek üzerdi beni. Bizler mahremiyetimizi 
korumak için çile çekerken, kendilerini teş hir etmek için çırpman bu zavallı 
erkeklere acıyorum aslında. İ ntihar eden kızlar hakkında bu yüzden yazı 
yazılması gerektiğ ini düşünüyorum. Ayrıca Hans Hansen'e bir bildiri vermeye 
benim de hakkım olduğ unu hissediyorum." 
"Çok iyi olur," dedi Ka hiç düş ünmeden. "Müslüman feministleri temsilen diye 
imzalarsınız." "Hiç kimseyi temsil etmek istemiyorum," dedi Kadife. "Orada Avrupalıların karşısında yalnızca kendi hikâyemle, tek baş ıma, bütün günahlarım ve 
kusurlarımla durmak istiyorum. İ nsan bazan hiç tanımadığ ı ve bir daha da hiç 
görmeyeceğ ine emin olduğ u birisine bütün hikâyesini anlatmak ister ya, her 
şeyi... Eskiden Avrupa romanlarını okurken kahramanlar yazara hikâyelerini sanki 
böyle anlatmış lar gibi gelirdi bana. Avrupa'da üç beş  kişi benim hikâyemi böyle 
okusun isterdim." Yakınlarda bir yerde bir patlama oldu, bütün ev sarsıldı, camlar titredi. Bir-
iki saniye sonra Lacivert ve Ka korkuyla ayağ a kalktılar. 
"Ben gidip bakayım," dedi Kadife. Aralarında en soğ ukkanlı gözüken oydu. 
Ka pencerenin perdesini hafifçe araladı. "Arabacı yok, gitmiş ," dedi.