bir emanetçi  gibi  göz  kulak  olacaktı  başkalarının  eşyalarına.  Çün-
kü artık,  ne vaktiyle  istemeden  yitirdiği  eşyaların  aslında  kendisine 
ait olduğuna  inanıyordu,  ne de şimdi  istemeden  edindiklerinin  as-
lında  başkasına  ait olduğuna. 
... kaldırıp  atmak  da, mülk  edinmeye  çalışmak  da, kendilerini  eş-
yalarının  sahibi  zannedenlere  mahsustur.  Oysa  sahipleri  değil,  sa-
dece hikâyeleri  vardır  eşyaların.  Ve zaman  zaman  bu hikâyeler,  on-
lara bulaşan  insanlara  sahip  olur... 
350