lokantasına gidiyoruz. Gelmek ister misin?" Çok hevesli olmasa da 
otomatikman ekledi: "Gail'i de getirebilirsin."
Ama doğum günü partisinden bahsetmek derhal pasta getirmiş olmalı ki 
aklına çözümsüz kalmış bir bilmeceyi sorma gereği duydu birden: "Sahi 
Gail'in yaptığı pastanın içinde ne vardı?"
"Esasen muz ve çikolata, bir de bol bol ha şhaş..." Debra Ellen Thompson 
acı acı güldü.
Evsiz kadın nihayet karşı kaldırıma çıkmıştı ama oraya varır varmaz bir 
şey, herhangi bir şey düşürmüş mü diye bakmak için durup çabucak 
arkasına döndü. Görünmez bir eşyasını düşürmüşse bile jip onu bulmasını 
beklemeden çivit mavisi bir ışıltıyla gecenin içinde kayboldu.
133
"Lynn, hadi çık artık!"
Ömer içeriden gelecek cevabı duymak için öne eğilerek usulca kapıyı 
tıklattı ama tek duyabildiği su sesiydi.
Kapıyı tekrar tıklattı, bu sefer daha sert. "Lynn! Hadi çık, kahvaltı 
hazır. Kahve yaptım ikimize!"
"Ben Abed! Şu kapıyı yumruklamayı kes," diye bağırdı aksi bir ses. Bir-
iki saniye sonra kapı ardına kadar açıldı ve Abed'in yüzü hınzır bir 
gülümsemeyle belirdi. "Lynn gitti dostum, sabah erkenden. O ziftin 
pekini tek başına içmek istemiyorsan daha erken kalkmalısın... Ama 
kahvaltıda sana bendeniz eşlik edebilirim. Duştan sonra!" Kapı Ömer'in 
yüzüne kapandı ama göz açıp kapayana kadar tekrar aralandı. "Omar 
dostum! Bu akşamki yemeği unutmadın ya."
Ömer unutmamış numarası yapmaya kalktıysa da yüzündeki şaşkınlık 
eleverdi onu.
"Alegre'nin doğ um günü, unutmasan iyi olur. Daha önce hiç görmediğimiz 
birilerini çağırmış. Beni o şık lokantada yabancıların arasında yalnız 
bırakma. Hem Çin yemeklerini hiç sevmem! Zamanında gelsen iyi olur!" 
Kapı tekrar kapandı.
Ömer, Lynn'in neden böyle aniden gittiğine akıl erdiremeden aşağı indi. 
Orada, mutfak masasında kuş gibi ufak tefek, asırlar kadar yaşlı bir 
kadını sakin sakin otururken buldu.
"Yeni kiracı sen misin bakayım?" dedi yaşlı kadın bıcır bıcır, keskin, 
sade aksanıyla kimi heceleri yuvarlayarak. Tepeden tırnağa beyaz v e 
buruş buruştu. Saçları, teni, giysileri, elleri... gölgesi bile beyaz 
ve buruşuk olmalıydı. "Ben Oksana Sergiyenko, evsahibini -zim. Böyle 
habersiz gelmemeliydim biliyorum ama bana bir fincan sabah kahvesi 
ikram edersin belki. Harika kokuyor."
"Tabii," dedi Ömer keyiflenerek. "Nihayet bir kahve arkada şı bulduğuma 
çok sevindim."
Beklenmedik misafir kahvesine kremayla şeker koydu, Ömer her zamanki 
gibi sade içiyordu.
134
"Söyle bakalım annenle baban nerede yaşıyor, çok uzak mı?" diye sordu 
ev sahibesi olduğunu söyleyen kadın, beyaz -buruşuk kolunu mecalsizce 
kaldırıp pencereyi işaret ederek, sanki çok uzak denilen aslında o 
denli yakındı.
Dakikalar sonra Abed du ştan çıktığında Ömer'i, ev sahiplerinin bunak 
annesine heyecanla İstanbul'daki çocukluk günlerini anlatırken buldu. 
Kadın pür dikkat onu dinliyor, ikisi de usul usul üçüncü fincanlarını 
yudumlarken ellerinde sigaralar baca gibi tütüyorlardı.
135
Las Tias
Birbirleriyle alakasız olduğu zannedilen kültürler, Talih'i tasvir 
etmekte hatta onunla dalga geç mekte birbirlerine şaşırtıcı ölçüde 
benzer. Kilise büyüklerinin metinlerinde olduğu kadar Müslümanların