156 
 Başkanlığı tarafından yönlendirilen İslami dernekler temsil ediliyorsa (bkz. Schreiber 2017; 
Schreiber 2018), ‚Uyum Zirvesinde’ de, kendisini ağırlıkla siyasal İ slamı Avrupa değerlerine 
uzak, mesafeli ve eleştirel olarak gören ‚Neue Deutsche Organisation’ 24 adlı örgütün 
temsilcilerinin görüşleri öne çıkmaktadır.  
2018 yazında düzenlenen 10. Uyum Zirvesi’ne katılan 50 kadar göçmen örgütü içinde, 
içinde Afrika köken lilerin derneklerinin de bulunduğu Almanya Federal Göçmen Çalışanlar 
Topluluğu ( BAGİV ) gibi göçmen dernekleri, kendilerini sadece göç olgusuyla ilgili taleplerin 
hükümete iletildiği bir örgüt ve böylece bir çıkmaz sokak olarak tanımlamayıp, hükümet 
tarafın dan belirlenmiş olan geçerli kurallar ve düzenlemeler çerçevesinde hareket ederek, 
çoğunluk toplumu içinde yer almak için başarılı bir uyum/bütünleşme yönünde kendi katkılarını 
da sunmak istemektedirler. Söz konusu örgütler, anılan katkılarını, kendi içler inde yer alma 
olasılığı olan Yahudi karşıtlarının özeleştirel tutumla denetlenerek, saptanması ve dışlanması 
biçimindedir.  
BAGİV ’in Ankara doğumlu sözcüsü Ali Ertan Toprak, hükümette sorumlu olanların 
genelleyici duruşunu eleştirerek, yeni bir yurda uyum s ağlanması gerektiğini vurgulamaktadır. 
Toprak: “Almanya’ya göçenler ve çoçukları tarafından da kurulan ” (Toprak 2018:54), yeni bir 
“gelecek toplumundan ” söz ederek, korunaklı ve yüzü geriye dönük bir paralel toplum 
oluşumuna karşı çıkmaktadır. İsrail doğum lu Filistinli Ahmad Mansour ise, aynı zamanda 
islamofobik söylemleriyle son derece karanlık ve belirsiz çalışma biçimlerini harlayanların 
söylemlerinin temellerini sarsarak, siyasal İslam’a karşı olan açık duruşunu yazdığı kitaplar ve 
medyada sıklıkla dill endirmekten bıkıp usanmamaktadır. Topluma “völkische Reinheit ” (arı 
halk) 25, “Almanya Almanlarındır ”, “İslam Almanya’ya ait değildir ”, gibi bazı hazır reçeteler 
sunan sağ popülizm, „Almanya İçin Alternatif“ 26 hususunda daha iyi öneriler mi ortaya 
koymaktadır? Korkarım hayır! Böyle bir durum ünlü yazar Norbert Elias’ın da betimldeği gibi, 
uygarlaşma sürecinde sadece bir geriye gidiş anlamına gelirdi.  
Hayır! ‚Sağlam/Tutarlı Uygarlaşma’ (Timothy Garton Ash), her  iki tarafında da etken 
müdahalesini ve açıklığını gerektirmektedir. Almanlar ve ‚Yeni Almanlar’ için aynı yasaların 
geçerli olduğu, aşkın yada muğlak çevrelerden türetilerek uygulanan, hiçbir gerekçelendirmeye 
tabi olmayan özel/ayrı kural yada uygulamalar  olmamalıdır. ‚Paralel Toplum’ oluşmaması için 
sıklıkla uyarılarda bulunulmaktadır, ancak paralel toplum çoktan oluşmuştur. Etiyopya kökenli 
bir göçmen olan ‚Die Zeit’ gazetesi yazarlarından Sophia Bogner (Bogner 2018: 52), söz 
konusu paralel toplum, diğer  toplumsal katmanlara karşı kapanan, geçim sıkıntısı içinde 
olmayan eğitimli yurttaşların da yaşayabildiği bir yaşam alanı olarak kabul edilebiliyorsa, 
herhangi bir tehlike yoktur henüz, demektedir. Bogner, bu nedenle asimilasyonu gereksiz 
görüp, “taraflar ın birbirini barışçıl biçimde yoksaymasını ” (agy.) yeterli bulmaktadır. 
Gerçekten durum bu mudur? Bir toplumu oluşturan temel katmanlar arasında diyalog/söyleşim 
öldüğünde, o toplum göçebe parçalara bölünür.  
Yada asimilasyon, uyumun/bütünleşme sürecinin ko şulu muduru? Almanya’da 
toplumun belirgin bir çoğunluğu (yüzde 23’ü göçmenlik deneyimine sahip), Bertelsmann -
Vakfı’nın yaptığı güncel bir araştırmaya göre, göçmenlerin çoğunluk kültürüne uyum 
sağlamalarının, kültürlerin birlikte gelişmesi biçiminde gördükl erini ortaya koymuştur. Elbette 
                                                           
24 Ç.n.: “NDO”: „Yeni Alman Örgütlenmesi“  
25 Ç.n.: “Völkische Reinheit”, “Arı Halk”, bir toplumun sadece bir kökenden geldiğini savu nan, Nazizmin başat, 
ırkçı ve faşist söylemlerinden olan “Ari Irk”ı yoğun olarak çağrıştıran ve bu düşünceyi imleyen son derece tehlikeli 
bir anlatım/tanımlamadır. “Almanya Almanlarındır” ve belirtilen diğer ifadeler/anlatımlar da benzer içeriktedir.