lınmış birisine benziyor." 
Öğleye doğru odadan Derviş Beyin sesi geldi. Hidayet hemen 
koŞtu .. 
"Alın bu arkad�ı götürün, bir iyice yunsun arlnsın. Sonracığıma 
efendim, benim çam�ırlanmdan çam�ır verin, lacivert elbiseeni de, 
ayakkabılarımı da verin ... Hatuna söyle, yemeği bu adamla birlikte 
odamda yiyeceğim, birkaç çqit yemek çıkarsın. Ağabenim değerli mi-
safirimdir." . · 
Derviş Bey ikinci gün ala şafakta bir kızgın demir gibi, bir öfke 
olmuş yataktart çıktı, hemen giyindi. Tabancasını takti, çizmelerini 
çekti, boğa aleti kırbaqnı eline aldı. Derviş Bey ömründe ancak birkaç 
kere böyle öfkeli gözükmüştü. Gözleri kızıl kan içinde ... 
"Kanıili çağırın. Neredeyse, mutlaka onu, hemen bulup getirin." 
Kamil yelyepdek hemen koşarak geldi. 
Yel Veli, Kamil, Derviş Bey odada bir zaman fısır fısır konuştu­
lar. Içerden arada bir Derviş Beyin sesi geliyor, sÖyledikleri az çok·an­
l�ıİıyordu. "Biz .sana/ diyordu, "bu kızı, Sabahatı, bunun için mi 
verdik? Bir erkek, bir erkek, bir erkek karısına sahip çıkamaz nu? Bir 
karıyasahip çıkamayan ... "diyordu. "O erkek ölrneli ... Ölmeli. .. Öl­
meli ... " diyordu. "Sarıoğlu namusu senin yüzünden beş paralık oldu. 
Sen öleceksin," diyordu. "Biz kız kardeşimizi ... Sana; .. " 
Bir ara içerden ses. sada kesildi. Derviş Beyin içerden, gözleri 
yumruk gibi dişarı uğramış, burun kanatları bir atın burun kanatları 
gibi inip kalkarak dışarı fırladığı görüldü. "Atımı çekin. Şu iti de alın 
karaçalılığa götürüp, çırılçıplak, çırılçıplak ... " Merdiven"leri \toşarak 
indi, atı avluda bekliyordu, hemen ata atladı: "Çırılçıplak, çırıl çırıl 
çırıl, çırılçıplak ... ll 
İki kişi koluna girmişler, Kamili · konaktari 'indirdiler. Kanıilin 
ağzı bur�u kan içinde, b�ı göğsüne düşmüştü. Ayaklarını sü'ruyord u� 
Kamil önde, Derviş Bey arkada karaçalılığa geldiler. Karaçalılık 
koyu bir kahve rengind� lşıldıyordu. Keskin, ince ince dikenleri . çıplak 
dallara sıvanmıştı. Kök, dal gözükmüyor, çalılık sade diken gözükü­
yordu.·lki kişi Kamili hemeri anadan doğriıa soyuverdiler. Kamil orta­
dan, karaçalılığın ucunda, iki eliyle hayasım kapatmış, üşür gibi, titrer 
gibi öne eğilip bir yay gibi olmuş, gergin, sallanıyordu. Derviş Bey 
dişlerini var gücüyle sıktı, dişleri gıcırdarken altındaki atı doldurdu, 
·'.'· 357