"Çok sıcak," dedi. 
Ali: Ölmez Otu 613 
"Çok sıcak," diye tekrarladı. Çorbayı çabuk çabuk höpürdeterek içmeye başladı. 
İnceden bir yel çıktı, bir bulut gölgesi geldi geçti arınanın üstünden. Beş on 
kanal, biribirinden çok uzakta Kirazlı Koyağın üstünde dönüyor. Koyağın dibine 
bir tonu gibi çökmüş pusu güneş eritmiş, ya da yel almış götürmüş. 
Ali elindeki saham yana fırlattı, ayağa sıçradı, sıkılmış dişinin arasından: 
"İşte ben gidiyorum. Kalsın o it dölü de gebersin. Anamdan iyi değil ya ... " 
Yüke gitti, sırtına aldı, o hızla ayağa kalktı: 
"Haydi düşün yola. Düşün önüme," dedi, emir verdi, yola atıldı. 
Elif, Ummahan öyle kalakaldılar arkasında. Ali bir öfke gibi uğunmuş gidi-
yordu. 
Elif ölü gibi: 
"Dur Ali gitme. Dur kurban olayım," diye seslendi. 
Ali bir an durdu: 
"Geçen yıl öldük zaten, sizin yüzünüzden, aç kaldık. Yetişernedik Bu yıl da 
gene ... " 
Dişlerinin arkasından tükrük gibi: 
"Gebersin, ölsün." 
E lif: 
"Dur kurban olayım, dur. Bir parmak çocuk bu dağda konur da gidilir mi?" 
Ali gene yola düştü, koşarcasına. 
"Gidilir. Hem de işte böyle gidilir. Kalsın, ölsün. Gidilir işte." 
Böyle diyordu ama ayaklan da gittikçe yavaşlıyordu. Ayaklar yavaştadı yavaş­
tadı, sonra durdular. Ali ayaklarını sürüyerek Elifin yanına geldi, sırtındaki yükü 
ayaklannın dibine gürültüyle attı, yükün de dibine çöktü, yorgun, yılgın gözle­
rini kapadı, sustu. Öyle kaldı, sonra ayağa fırladı, deliler gibi sağa sola koşarak, 
Hasaaaan, Hasan, diye bağırdı. 
"Ben de seni bu dağda bırakır giderdim ama ... " 
Öfkesi o anda indi: 
"Kan," dedi, "bir hal gelmesin çocuğun başına?" 
E lif: 
"Ben ne bileyim ben. Aah, ben ne bileyim," diye karşılık verdi, o da dizlerinin 
bağı çözülmüşçe sine yılgın yere çöktü. Gün kuşluk oldu, sıcak kızdırdı. Olukta­
ki su durmadan çığıldadı. Pınar suyunun üstündeki böcekler yüzlerce kez suyun 
yüzünden şimşek gibi kayarak gidip geldiler.