Ölmez Otu 645 
üzgündü ki Anakız, altı ay ne kapısını kimseye açtı, ne de kimsenin kapısına 
vardı. İnce çeneli, koca çekik kara gözlü, pembe yumuşak, ipek tenli, kanlı, 
şehvetli dudaklı bir genç kadındı. Anakız. Uzun boylu geniş yuvarlak, hareketli 
kalçalıydı . Kocasının onu bırakıp gitmesinden dolayı dehşet utanıyordu. Sonra 
sonra unuttu kocasını. .. El içine çıktı. Evlenme teklifleri, Yalak köyünden, öteki 
köylerden Anakıza yağmur gibi yağmaya başladı. Anakız hiçbirisini istemedi. 
Anakızın oynaş tuttuğu da, bir erkeğe baktığı da olmadı. Kimse böyle bir şeyi 
ne gördü, ne de duydu. 
"On beş yıldır şu yıkılası Çukurda pamuk toplanm, ne böyle bir sıcak, ne de 
böyle bir sinek gördüm." 
Memidik, ağzı havada, gözleri süzülüp giden kanallarda: 
"Ne de böyle bir pamuk gördük, Anakız Bacı," diye söylendi. "Böyle pamuk 
olursa bir yıl, o yıl çok sıcak olur, çok sinek olur. Pamuğu pamuk eden, yağmur 
bir de sıcaktır. Baksana şu kozalara bacı... Her dalcia şıkırdım gibi! Her birisi 
yumruğum gibi. Her yıl böyle tarla bulsa bizim köylü, her yıl Çukurovada böy­
le pamuk olsa, bizim köylü zengin olur. Adile hiç de borcumuz kalmaz. Borç­
suz olmak. .. Oooh, ne iyi! İşte bu yıl da pamuklan böyle yapan Taşbaş Efendi­
mizdir. Yaaa, ne sandınız! Bundan sonra bizim pamuk topladığımız tarlalar hep 
böyle olacak." 
Anak ız: 
"inşallah gözü kör olur o Seferin. İnşallah yılancıklar çıkarır da eti meti ular 
da dökülür ... Kimsecikler konuşmuyor onunla. Üç avradının üçü de konuşmu­
yor, çocuklan da ... Hele bir konuşsunlar bakalım. Taşbaş Efendimiz onları çont 
eder. Tekmil kış Sefer kanlarını, çocuklarını, ille de benimle konuşacaksınız di­
ye, sapanın altına yatırdı dövdü de, kemiklerini kırdı da, onlar gene de ağızlarını 
açıp Sefere bir çift söz etmediler. Bizim komşumuz ya, sabahtan akşama kadar 
Taşbaş Efendimize sövüp durdu bütün kış. Aman, nasıl sövüyordul Aman Allah, 
kulaklar duymamış, ağza alınmadık küfürlerle. Taşbaş Efendimizin sövmedik 
yerini koymuyordu. Şimdi de ne diyor, biliyor musunuz? Ne diyordu geçen gün 
şehirden gelen Efendilere, onlara turaç kızartıyor, rakı içiyorlar, kızarmış turaç­
ların yağlı kokusu üstümüze ... Diyordu ki, nah işte şu iki kulağımlan duydum ... 
Şu iki ... Taşbaşoğlu öldü, dondu da öldü. Biz şu turançlan nasıl yiyorsak, kurt­
lar da Taşbaşı öyle yediler, sonra bir güzelce dağların doruğuna, karların üstüne 
bıraktılar, diyordu. Diyordu ki bu ahmak köylüler, diyordu, kurdun pisliği Taş­
başa daha tapıyorlar. Taşbaşın kerameti olsa, kurtların boku olmazdı... Kasaba­
lılar baş sallıyor, gülüyorlardı. Diyordu ki kasabalılara, kurtlar yedi, kurtlar sıçtı 
onu ama, daha yakarnı alçak ellerinden kurtaramadım. Tırnaklarını boğazıma 
bir geçirmiş ki, soluk aldırmıyor. Kasabaya, kasabaya bile gidemez oldum. Orada 
da herkes bana gülüyor. Çukurovada herkes köylünün benimlen konuşmadığı­
nı duymuş. Taşbaşm emri üzre. Taşbaş öldü, Taşbaş geberdi ama bu namussuz