cek nitelikteki Nötron bombasıyla «Dehşet tekeli»ni 
sürdürrneğe çalışmak ; bir yandan emeğin egemenliği­
ni yeni yeni kurmağa çalışırken, öte yandan tüketicili­
ği insanlığın belirleyici karakteri olarak benimsetrneğe 
uğraşmak; bir yandan endüstrileşme ve beton yığını 
büyük kentleşmeler alabiidiğine hızlandırılır ken, öte 
yandan doğanın yok edilmesinden ve ldrlendirilmesin­
den söz etmek; bireysel sertleşmeyi özendirmek, zorba­
lığı ıdeoloji haline getirrneğe çalışmak, vb. başka tür­
lü nasıl açıklanabilir ki? 
Yüzyılımızın en büyük olayı «Ekim Devrimi»ni, 19. 
yüzyılın ortalarında kurulan diyalektik düşüncenin bi­
çimlendirdiği genç bilincimizin gerçekleştirdiğini bili­
yoruz. Ama, yüzyılımızın rengini değiştiren <<Dünya Sa­
vaşları>>nın bilincine varabildiğimizi hala savlayabilir 
miyiz? Dünya Savaşları, kendi istencimizle gerçekleş­
tirdiğimiz olaylar mıdır? Dahası, şayet istencimiz dı­
şında gerçekleşmişse bu olaylar, acaba bugün bu olay­
ların istencimiz dışında gerçekleşmişliğinin bilincinde 
olduğumuzu söyleyebilir miyiz? 
Gerçekten, yüzyılımızdaki Dünya Savaşları'nın ka­
pitalizm için dahi bir ussalının (rasyonelinin) bulundu­
ğu bugün bile söylenilemez. 
Belki, Birinci Dünya Savaşının temelinde, artık 
çağdışı kalınağa başlamış Hanedan İmparatorlukları­
nın, birbirlerini yoketmek pahasına da olsa, varlıkları­
nı sürdürebilme içgüdülerinin yarattığı bir çılgmlığın 
da yattığından söz açılabilir. Ama, insanlığın o tarihe 
kadar yaşamamış olduğu böylesi bir vahşet olayının 
üzerinden henüz daha 25 yıllık bir süre bile geçmiş geç­
memişken, birincisinden daha korkunç boyutlara ulaşa­
cağından, hatta sonuçta insanlığı da yok etme olasılı­
ğını içinde taşıyacağından kuşku duyulmaması gereken 
15