331umudunu henüz tüketmemi ş insanlardan yap ılm ış cemaatin parças ı 
olduk. 
Çok sevilen Feridun, kimisine hayran oldu ğu, kimisine yard ımc ılık 
ettiği ve hep iyi geçinmek istedi ği bu sinema insanların ın masalarına  
gidip saatlerce oturdu ğu için, biz Füsunla masam ızda s ık s ık baş başa
kal ırd ık, ama bunlar beni mutlu eden özel zamanlar olmazd ı. Füsun,
Feridun yan ım ızdayken takı nd ığı "Kemal A ğabeyli" yarı masum yan
sahte dili ve kiş iliği çok seyrek olarak b ırak ır, benimle  içtenlikle  
konuşursa, söyledikleri, masam ıza oturup kalkan adamlarla ve
gelecekteki film hayat ıyla ilgili benim de dikkat etmem gereken bir
uyar ı olurdu. 
Rak ıyı fazla kaç ırd ığım ve gene ba ş baş a kald ığım ız bir ak şam, 
Füsun'un film hayalleriyle küçük hesaplar ından s ıkılm ış, bir an onu da  
etkileyecek bir gerçe ği gördüğümü sanmış , söyle yeceklerime onun da  
ikna olaca ğını içtenlikle hissetmi ştim. "Can ım, gir koluma, bu berbat  
yerden hemen şimdi birlikte çıkal ım,*' demi ştim. "Paris'e ya da  
dünyan ın öbür ucuna, Pata gonya'ya gidelim. Bütün bu insanlar ı 
unutal ım ve ikimiz sonsuza kadar mutlu olalı m." 
"Kemal Abi, hiç olur mu? Art ık hayatlar ım ız ayr ı yollara girdi,"  
demiş ti Füsun. 
Bara her gün gidip gelen ve ke ndilerine "Biz burada kadrolu yuz," 
diyen sarho ş kalabal ık, birkaç a y sonra Füsun'u genç ve güzel gelin 
olarak benimsemi ş, beni de sanat filmi çektirmek iste yen "i yi niyetli 
salak milyoner" olarak ş üphe ve alayc ılıkla kabul etmi şti. Ama bizleri  
tan ımayanlar, tanıy ıp da gene de bir kere Füsun'a as ılıp şans ını 
denemek isteyen sarho şlar, bar bar gezerken uzaktan onu görenler ve  
hayat hikâ yelerini ba şkaların ın öğrenmesini saplant ılı bir şekilde  
arzula yanlar (çok bü yük bir kalabal ıkt ı bu tak ım) bizi çok az yaln ız 
bırak ırlard ı. Ellerinde rak ı bardağ ı masam ıza oturup hemen  
konuşmaya ba şlayan yabanc ılar ın beni Füsun'un kocas ı sanmalar ı 
hoşuma gider; Füsun ise, her seferinde kalbimi k ıran bir özenle,  
kocas ının "ora-