KAPLUMBAĞALAR
 
402
 
 
Değneğini vura vura gidiyordu...
 
Cennet’i bir korku aldı:
 
«Aman Yusufum koş! Koş şunun ardından! Bu dar vakitte nere 
gidiyor? Bakarsın bir delilik eder! Yeşer’i keser m
eser!
 
Onu da, kendini de kuyuya atar! Usulca izle bakalım. Gönlünü 
edebilirsen döndür. ..»
 
Yusuf durdu:
 
«Bubamın huyunu bilmiyor musun ana? Kafasına bir şeyi 
koyduktan sonra kimseyi dinler mi? Ne yapabilirim ardından gidip?»
 
«Genç adamsın oğlum, tutarsın e
lini kolunu! Zorla alır gelirsin. 
Koş, hiç olmazsa Irıza’ya, Battal’a habar ver! ..»
 
Yusuf, istemeye istemeye koştu ardından.
 
Kır Abbas Tozak kırına doğrulmuştu. Yeşer'le birlikte gidiyordu.
 
Yusuf var hızıyle koştu. On adım kadar yaklaştı babasına. On 
adım
 
arayla izlemeye başladı.
 
Kır Abbas biraz sonra durup ardına baktı. Muradı köye bakmaktı, 
oğlunu gördü:
 
«Yusuf! Sen misin oğul?» dedi.
 
Yusuf yaklaştı: «Benim buba!»
 
«Sen de mi geldin oğul?»
 
«Ben de geldim buba...»
 
«Yani adam gibi söyle, kendi gönlünle mİ g
eldin. yoksa anan karı 
mı yolladı? Bak adam gibi söyle Yusuf! ..»
 
«Anam yolladı buba...»
 
«Yusuf, oğlum, git haydi! Gelmene nüzüm yok! Anana “Nü
-
 
züm 
yoğumuş” deyiver oğlum. Haydi tosunum. söz dinle...»
 
Yeşer: «$öş dinye!.. » dedi.
 
Yusuf döndü, birkaç adım 
yürüdü. Durup baktı, babası gidiyordu. 
Oraya bir yere çöküp beklemeye başladı.