rıyor; dudakları sırtı, kürek kemiklerini, kürek kemikleri arası­
nı, elleri memeleri, meme uçlarını buluyor. 
(Biri mi hıçkırıyor? Değilmiş. Adamın o güzelim, dokunak-
lı sesiymiş:) 
Sırtınız güzel. Sırt çizginiz çok güzel. 
Yine öpmez misiniz? 
Adam bu defa enseden başlıyor, gövdesini ağır ağır aşağı 
doğru kaydırarak kadının omurga halkalarından tek tek öpü­
yor. Kuyruk sokumuna gelince, duruyor . Kalçalar çağırıyor 
şimdi. İki küçük, yumuşak yuvarlak yastık, hıçkırıkları boğa­
cak öpüşleri, dişlenmeleri bekliyor . 
Haketmediğirniz söylenemez, demiş kocası. 
Kadın tam bu sırada dönüyor; aşağı kayıyor, yatağın orta 
yerinde yüzyüze geliyorlar. İkisinin de kirpiklerinde sevinç yıl­
dızları ışıld ıyor. 
Adam dirseği üstünde biraz doğrulu yor, kadının alnına 
dökülen saçları çekiyor, ılık nefesiyle şakaklarını, alnını ku­
rutuyor onun, dudaklarıyla kirpiklerindeki yıldızlardan top­
luyor ve her loplayışında yıldızlar biraz daha artarak ışıldı­
yor. 
Şarap ya da şampanya, bir şey içmek ister miydiniz? 
Kadın da bir dirseği üstünde usulca doğruluyo r, adamın 
hiç bırakmadığı sağ elini çeviriyor , avuçiçinden öpüyor, sonra 
da çok bekletmeden: 
Şarap, olsun diyor. Akik inceliğinde ışıldayan beyaz şarap 
olabilir. 
Bunu derken ağzında martini tadından hiçbir esinti kalma­
mış olduğunu anlamaktadı r. Kendini yeni tatlara hazır duy­
makta. 
(Belki de bu nedenle aynada yazılı resimler 
arasında gözgöze gelebildiği ilk garsona 
seslenen o olmuştur: Şu benim şarap, lütfen!.) 
Adam onun saçlarını öpüyor; yüzünü bütünüyle kendi yü­
züne döndürerek gülüyor: 
Çünkü şampanya aykırı ses veriyor; bizde hoş olmayan 
birtakım duygular uyandın yor, öyle değil mi? 
97