DOMDOM ALİ: Ben öyle duydumdu ... Sen duymadın mı? 
SEHER : Annem duydu mu? 
DOMDOM ALİ: Sen duymadınsa ... İyi ... İyi ... Anan da duyma­
dıysa ... Yine de duymasın. Söyleme e mi? (Bir 
an. SEHER içini çeker, merdiven basamaklarına 
doğru bir sürüklenir. Elleriyle tahtaları yoklar. 
Geri gelir.) Çok mu bunun var? 
SEHER : Var ya ... (Bağırır.) Dövdü beni! 
DOMDOM ALİ: Kim? 
SEHER : Anam işte! Çok dövdü ... 
DOMDOM ALİ: Ee, ne yapsındı o da? Kolay mı? (Bir an) 
SEHER : (Dedesinin kulağına) Kim söyledi Halil' in ... 
DOMDOM ALİ : Bakkal Hüsnü ... Dün yolun kıyısında oturur-
ken ben ... Ya yakalamışlar , ya yakalamak iste­
yisilermiş ... 
SEHER : Niyeymiş? 
DOMDOM ALİ: Rahat durmuyor rezil. Hiç rahat durmuyor ... 
Bir kendi aklını beğeniyor ... 
SEHER : N' olur kendi aklını beğenirse?( Huysuz) Her-
kes kendi aklını beğenir durur. (Alaycı) Bak­
sana, sen bile hep kendi fikrini beğenir du­
rursun ... (Hınzır) Ettimdi de, çattımdı da ... Zı­
rıltı ... Sen zırlıyorsun diye seni tutuyorlar mı? 
DOMDOM ALİ : Höööt, sözünü bil, bi Yemen mücahidine kar­
şı! 
SEHER Amaaan ... Yemen mücahidi!.. Bana ne senin ... 
DOMDOM ALİ : Hele bak hele! Biz büyüklerimize karşı mı 
durduk hiç? Baban karşı mı durdu? İşinde 
gücünde ... Tarlasında, sapanında ... Ama o re­
zil oğlan, boyuna büyüklerimize karşı gelir­
miş ... Kent alanlarında bir olup bütün mek­
tepliler neyi, bağrışıp dururlarmış ... 
SEHER (Acı) Bizi kurtaracaklarmış ya? .. 
DOMDOM ALİ : (Duymaz.) Adı çıktı rezilin... Konu komşu, 
229