646 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
köylü, bu namussuz köylü beni gebertecek! Zaten bu köylü adam değil ki... Aa­
aah, adam olsaydı köylü, onunla konuşmamak değil, onu parça parça ... " 
Memidiğin anası susmuş duymuyor gibi, iki ayakları üstüne çömelmiş otur­
muş, habire pampal pampal açılmış çiğli ıslak pamuğu topluyor, arada sırada da 
geriniyordu . Anakıza doğru döndü, ama alacakaranlıkta onun yüzünü seçeme­
di. Elleri, kolları, yüzleri, dizleri, bacakları, kalçaları çiğden ıpıslak olmuştu. 
"Anakız Bacı," dedi sakin, güvenli, "köylü onu parça parça edip de her par­
çasını bir köpeğin önüne atmaz mıydı sanıyorsun? Atardı ama Taşbaş Efendi­
miz ne dedi ... O itin, dedi, kılına dokunmayacaksınız. Öylesi itlerin kanına eli­
nizi bulamayacaksınız. Onunla konuşmayın, o çatlasın, kendi kendine çatlasın 
ölsün, dedi. Yoksa parça parça ... " 
Memidik dişlerinin arasından: 
"Yoksa parça parça ... " 
Elleri sızladı, kendi kendine, bu kanallar nereye gidiyorlar, dedi. Nereye ola? 
İçinde, yüreğinin bir yerinde bir boşluk vardı. 
Hasanla Ummahan pamuk toplayan ırgat çizgisinin en ucundaydılar, sol 
ucunda. Irgatlar uzun, belki beş yüz metrelik bir çizgi olmuşlardı. Dirsek dirse­
ğe topluyorlardı. 
Gömleksizoğ lu, Uzunca Aliye çok öfkeleniyordu . Çünkü Alinin sağ yanında 
topluyordu pamuğu, Ali öylesine çabuk topluyordu ki, onu üç dört metre geride 
bırakıyor, sonra dönüyor Gömleksizoğ lunun önündeki pamukları da alıyordu. 
Gömleksizoğ lu buna deli oluyor, söyleniyor, homurdanıyor, kızıyar bağın­
yar, Ali hiç duymuyordu. 
"Herif insan değil, bir alamet. Yutuyor pamukları. Bıraksan tek başına tüm 
tarlayı toplayacak. Bu adam bu gidişle günde yüz yirmi kilo toplar. Alimallah 
toplar..." 
Kafasından durmadan Alinin günlük kazaneını hesap ediyor, deli oluyordu. 
Bir kilosu yirmi kuruş ... Yüz kilo eder yirmi lira ... Yirmi kilosu da dört lira ... Et­
ti mi yirmi dört lira! Günde yirmi dört liraı Bir aile kadar, bir ev kadar pamuk 
topluyor bir adam ... Bu gidişle günde yüz elli kilo da toplar. O zaman ne kaza­
nır? Tam otuz Türk lirası... 
Başını sallıyor: 
"Breh, breh, breh!" diyordu bağırarak. "Vay anasını avradını senin herifl" 
Sivrisinekler kulaklarının dibinde vızıldıyor, iğnelerini sırtından geçirip ca-
nını yakıyorlar. Gömleksiz oğlunun mintanı sivrisineklerden dolayı kan içinde 
kalıyordu. Çok nazik bir teni vardı. Sırtı yara içindeydi. 
Anasını öldüren bir heriften hiç hayır gelir mi? Durup dururken adam tutar 
da anasını öldürürse hiç o heriften insanlık umulur mu?