Dul kadının inanılmaz bir hoşgörüsü var: Her çeşit müziği 
dinliyoruz üst üste. Bizim dilimizden şarkılar da var galiba: 
Çünkü sözlerini anlar gibi oluyorum. Dul kadınla ben, senin 
anlayacağın, soyut bir durumdayız; daha doğrusu, her şeyin 
özüyle ilgileniyoruz: Meyvaların yalnız suyunu içiyoruz. Bi­
rer sigara yakalım mı Nurhayat Hanım? diyorum. Yakalım 
Hikmet Bey, diyor. Son günlerde bana 'Bey' diyen bir dul ka­
dın kaldı. Görüyorsun ben de kaçamak yapıyorum: Yalnızlığı 
dul kadınla aldatıyorum. Ne yapayım? Beni olduğum gibi ka­
bul ediyor. Sen, yalnız iyi programlarımı dinlemek istedin. 
Alaturka çaldığım zaman düğmemi kapatmak istedin. Belki 
gerçek canavar ben değilim. 
Kalemi elinden bıraktı, "Saçmalıyorum albayım," diye mı­
rıldandı. Aslında bütün canavarlık benim içimde. Birden na­
sıl oluyor anlamıyorum. Hayır, birden olmuyor. Yavaş yavaş 
oluyor. Oraya nasıl geldiğimi bilemiyorum. Canım sevgilim 
derken, kendimi bir odanın ortasında bütün gücümle bağırır­
ken buluyorum. Sevgi'ye de böyle yaptım. Bir şeyler yapıyo­
rum herhalde. Allahım ! Neden bir türlü hatırlayamıyorum? 
Albayıma sormalıyım. Durun albayım geliyorum. 
Merdivenleri koşarak çıktı. Odaya hızla daldı. "Siz de hep 
bulunuyor sunuz albayım. lşte bu kolaylık beni çıldırtı­
yor." Hüsamettin Bey başını kaldırdı: "Artık sana şaşmıyo­
rum. Gene de istiyorsun?" "Yalnız başını ve sonunu hatırlı­
yorum albayım. Arada ne yapıyorum acaba?" "Dur," dedi al­
bay. "Biraz nefes al." Duramam albayım. Beni kimse durdura­
maz. Bilge bile." "Anlaşıldı," dedi Hüsamettin Bey. "Mesele 
nedir?" "Neden tedirgin oluyor beni görünce albayım? Ne 
yaptım acaba? Babası içerideyken ona sarıldım diye mi kızdı? 
Allah kahretsin! Kendimi tutamıyordum. Kolay zaferlerden 
başım dönmüştü. Tam formundaydım albay ım. Şimdi de for­
mundayım. Biraz koşalım, ısınalım albayım. Günlük beden 
hareketlerimizi yapalım ." Odanın içinde koşmağa başladı. 
386