ölemez zaten ." 
"Ölemez," dediler. 
"Git ama, iyi izle onu." 
"İzlerim," dedi Yel Veli. "Ben izleyemezsem onu kimse izleye­
mez. O ölmezse, biz öleceğiz. Bak, · bak, bak, kapının ağzında duruyor 
o, o, o! Gördün mü?" 
"N erele rdeydi n?" 
"Halil İbrahim Efendimiz tam ateşin ortasına düştü. Üstünde in­
meye hazır yalınkılıçlar ... " 
"Yaaa," dedi Mustafa Bey. 
"Onu evinden dışarı uğratmadan buraya gelmeyec eğim, evime 
gitmeyec eğim, çoluk çocuğumu görmeyeceği m. O beni öldürece k." 
"Beni de," dedi Mustafa Bey. "Al şu parayı . Al, Yel Veli al! Sana 
gerek olur. Yarısını evine bırak, yarısına da, bir at al ... " 
Bir deri bir kemik kalmıştı. Yel Veli güldü. Ak dişleri, sivri saka­
lı, çıkık elmacıkkemikleri, kısılmış çakır ela gözleri hep birlikte güldü. 
"Atın bana gerektiği yok," dedi Yel V eli. "Daha, iyi bir at kadar 
koşarım. Sen bana bir tabanca ver." 
"Al," dedi Mustafa Bey. Yastığının altından toplu, burnu küt bir 
tabanca çıkardı. "Al! İyi bir tabanca. Murtaza Beyin tabaneası bu. Al! 
Ne işine yarayacaksa ... Al. Ben gün ışımadan kamışlıktayı m. Bugün 
gelecek. İçime . öyle bir doğuyor ki bugün gelecek. l-l em· de üstüme. 
Bugün Derviş ölecdc. Anam da bekliyor. Bugün ölecek, ölecek. Der­
viş ölecek, diyordu anam gözleriyle, Derviş ölecek. Sen git. Ondaıi bir 
haber alırsan gel Akçasaza uzun ay ıslığı çal. Bep neredeysem çıkarım. 
Ayıslığını çal." 
'�- ----------------
279