ce, bir yandan karşısındaki yapılara bakıyor, bir yandan Nes­
rin'e kafasından şöyle bir kart daha atmış bulunuyordu: 
Üstünde resmini gördüğün yapıya tam anlamıyla Barok 
denemez. Ama kapıların, pencerelerin kıyılarında barok süsle­
meler var, her pencere kıyısına heykeller ikişer ikişer konmuş 
bak. Her şey, yetinmesizliği söylüyor. Bu kente geç gelen, geç 
giden, kaldığı sürece de Viyanalının hayahna bürünen barok. 
Yazacakları tek karta sığmayacak. O zaman ona bir tane 
de Kokoschka'nın Rüzgarın Nişanlısı tablosunun basılı olduğu 
karttan almalı, arkasına ressamın AlP1a'ya çektiği şu tarihi 
telgrafın sözlerini aktarmalı: Biz bu tablo ile birbirimize ebediy­
yen bağlıyız. Ve eklemeli: Sahi, sensiz ben buralarda ne arıyo­
rum? 
Alışveriş torbasındaki füme balığın bu sıcağa daha neka­
dar dayanacağı da tam o sırada aklına geliyor. Bu sefer yüzün­
de daha tuhaf, büsbütün delimsi bir gülüş beliriyor. Burun ka­
natları oynuyor: Geçimişin kokusu ... Geçmişin kokusu ... Geç­
miş, füme balık gibi kokar. Alma'yı Venedik'te Florian kahve­
sinde bekletip bekletip de gelmeyen pis ressam Kokoschka'nın 
ağzı burnu gibi kokar, bodrumdaki ölü gibi, Tuna' da yüzen ce­
setler gibi... Canım Alma' cığım, elinin değdiği her erkeği adam 
ettin, onların ilham perisi oldun, onların güzel senfoniler bes­
telemesini, tablolar yapmasını, şiirler yazmasını, binalara, eş­
yalara imza atmasını, hepsinin büyük başarılarını sağladın ve 
tam da elin bana değdiği sırada ... Yalancı alçak, masum Nes­
rin' ciğe nasıl yazarsın, biz rüzgarın nişanlısı yız diye, bu tablo 
bizi birbirimize ebediyyen bağlamışt ır, diye? Ne hakla? Ne 
hakla senin Alma'n olacak kadını, Clea'yı da her yanı pis pis 
kokan öğrencinle aldatıyorsun herkesi herkesle aldahyorsun 
tarihin toprak kurdu soluğu düzensiz dengesiz adama yanya­
na barok ve Itri de diyemiyorsun, kolay mı bu geniş geniş ne­
fes alıp vermekler ister yüzyıllar boyu çalışmak ister Baden 
kaplıcalarında yatmakla, kansız kızsız kalınca elden ayaktan 
da kesiliveren kıllı yeniçeri askeriyle olmaz tabi, akıl akıl akıl 
öyle lök gibi oturmuşun masaya, elin çenende ne yapıyorum 
burada ben böyle ne düşünüyorum diyerek kımıldamadan sü­
nepe sünepe ... 
162