Kayalıklardan esen yel köye kekik kokuları getiriyord u. 
Silme ay ışığında kayalıklar billurdanmış gibi ışılıyor, aşağıdan 
yukarıya dağı çevirmiş 'ova apak bir göl gibi dalgalaruyordu. 
Uzun kavakların gölgeleri toprak darnların üstüne düşrnüştü. 
Önde Mahmut Ağa arkada adamları bir kedi sessizliğiyle, ko­
nuşrnadan, sigara içmeden, ince dağ yolundan köye iniyorlar­
dı. Çok uzaklarda, durup durup bir puhu ötüyor, arada sırada 
da kayaların çatırtısı duyuluyo rdu. 
"Gel bakayım yaruma Tazı." Mahmut Ağa duyulur duyul­
maz bir fısıltıyla konuştu. Tazı Tahsin arkasındaydı, yaruna 
geldi. 
"Kapıda nöbet bekleyen bir kişi var mıydı?" 
"Dün gece yoktu, belki bu gece koyrn uşlardır." 
Yürüdüler, köyün yukarısına, San Çavuşun evinin üst ba­
şına geldiler. O kadar sessiz yürümüşlerdi ki ayaklarının altın­
dan bir taş bile kayıp aşağıya yuvarlanrnarnıştı. 
"Git bak bakalım, dışarda bir nöbetçi var mı?" 
Tahsin yamaçtan aşağıya kayarak indi. inmesiyle de dön­
mesi bir oldu. 
"Nöbetçi var. Tam kapırun önünde. Allalem nöbetçi de Se­
fil Ali." 
"Sefil Ali mi, hani saz çalan bir eşkıya vardı, o mu? Bizim 
köylü?" 
"Gözürn iyi seçtiyse, odur," dedi Tazı Tahsin. 
Ağa yanındaki iriyarı adama buyurdu: 
586