Ermeniler kapıyı göstererek: 
- Baba işte ispatı üzerinde senin ruh dediğin meret bu 
kapıdan çıkmış gitmiş ... Besbelli burayı efsunlamaya unut­
muş olmalısın ... 
Enveri cebinden bir tebeşir çıkarır. Kapının üzerinde bir 
remil atarl ... Düşünür. Söylenir. 
Lahur-He baba, o yaptığın saka tebeşiri hesabındal 
ne diyor? 
Baba -Bedenlenmiş hayaletin buradan çıktığında şek3 
vardır ... 
Mahur -Eşek vardır, katır vardır, bize inan ol ki o 
köpoğlu hayalet bundan çıkmıştır ... 
Eve girerler. Enveri harerne çekilir. İki Ermeni odalarında: 
-Ey Mahur bu işe ne dersin? 
-Ben çoktan çocuğun adını koydum. 
-Nekoydun? 
-Bu eve giren ne hayalattır, ne ruhtur, ne de hırsız ... 
Bir idare lambasının isli, kasvetli kör aydınlığına gömülü 
odanın bir köşesinden Efsuncu Baba'nın sesi: 
- Ruh değil, hayal değil de ya nedir? 
Lahur nefesini yutamaz bir helecanla: 
-Oh Meğa,4 baba sen bundasın ? 
Köşeden bir perde kımıldadı. Efsuncu koca sakalıyla 
meydana çıkarak: 
-Buradayım ... Ben gelip sizi dinlerim dememiş miy­
dim? "Gizlenme ilmi" ile gözlerden sır oldum. İşte şimdi 
görünüyorum ... 
Mahur hayretler içinde titreyerek: 
-Ah baba sen erenlerin ereniymişsin. Biz ağnayamadık. 
Affet ... 
-Bu eve gelen hayalet değil de ya nedir? 
Lahur köpek gibi yaltaklanarak: 
Remil atmak: Nokta ve çizgilere dayanarak fala bakmak. 
ı Osmanlı'da su hizmeti veren sakalar, getirdikleri suyun hesabını evin 
kapısına tebeşirle işaretieyecek tutarlardı. 
3 Şüphe. 
4 (Enn.) Hay Allah, aman Allahım. 
48