mediği şeye, ışığa, Hızıra meraktan deli oluyor ama, üstüne va­
rınca Koca Osman huyundaki insanların da iyice kapanacakla­
rını biliyordu. Böylesi hallerde Koca Osman gibisilerin üstüne 
varmayacaksın, onlar dillerinin altındakini nasıl olsa çıkaracak­
lar.
"Sür atım Ferhat Hoca, sür!"
Kendi de atmı kırbaçladı. Heyecamndan soluk soluğa kal­
mıştı. Altındaki at dörtnalaydı. Hoca da atmı dörtnala kaldırdı. 
Yan yana at sürdüler.
"Evde bir oğul göreceksin ki çok kahır çekmiş. Evde bir şa­
hin göreceksin ki Çukurovanın yakışığı. Evde bir arslan göre­
ceksin ki safi yürek, evde bir yiğit göreceksin ki, insan ki insan. 
Evde bir insan göreceksin ki dost... Hem de kardeş. Mor kaya­
ların alıcı kartalma benziyor Hoca... Yumuşak, pamuk gibi bir 
adam. Ondan İsmet Paşanm, bizim ordu kumandam Yavuz İs­
metin bile ödü kopuyor. Yavuz İsmet yürekli adamdır, kimse­
den korkmaz. Mustafa Kemal bile ondan akıl sorar. Ordunun 
aklı İsmet, kılıcı Mustafa Kemaldir. Anladın mı Hocam, bizim 
evde yatan kim?"
"Anlamadım ama çok merak ediyorum, Osman Ağa..."
"Ne dedin, ne dedin?"
"Çok merak ediyorum, çok. O adamı çok merak ediyorum. 
Meraktan deli oluyorum."
"Deli mi oluyorsun? Meraktan? Öyle mi?"
"Meraktan Osman Ağa, meraktan," diye bağırdı Ferhat 
Hoca.
"Öyleyse sür atım, kırbaçla da şahinimi bir an önce gör."
Ferhat Hoca altındaki atı kırbaçladı. Yan yana köye kadar 
doludizgin at sürdüler.
Avluda attan ilk inen Koca Osman oldu. Ayaklan yere de­
ğer değmez Koca Osmanm dizleri büküldü, yere çöktü. Başı 
döndü ama hemen toparlandı, ayağa kalktı:
"Kamer Ana, Kamer Ana biz geldik," diye içeriye seslendi, 
içerden ses şada gelmedi.
"Kamer Ana, Kamer Ana, ocağı sönmeyesi Kamer Ana, 
Ferhat Hocayla birlikte geldik."
Ferhat Hoca da attan inmiş, atım ilerdeki çite bağlamıştı.
116