Onu sınırsız özlemişt im. Karıma yeniden sarılabilmek için 
yıllarca dağlanıp durmuşt um. Demir kafes gerisinde annesine 
bile isteklenebilmiş, iyi ki şu kafes var, bile demiştim. Bir tel sa­
çını almış, gizlice öpmüşrJm. Eşimi istiyordum. Yıllar sonra ar­
tık dudaklarını ısırmak, dilini koparmak, her yanını lokma lok­
ma parçalayıp yutmak özlemiyle doluydum. Boynunda mor­
luklar, diş izleri bırakmak, ona orada ne yaptılarsa hepsinden 
fazlasını yapmak istiyordum. Bütün haklarımı aldılar, hepsini 
geri istiyordum. Dökülen saçlarını. 
Sustur şu türküyü ! 
Genç kadın ağlıyormuş. Kocasıyla yeniden buluşmaları bir 
yıkım. 
Bütün o mektuplar , hatıra defterleri, kirli çamaşır torbaları, 
mahkeme kapıları, bütün o trenler, otobüsler, geceler ve gün­
düzler boyu yatağın bir ucunda annesi, şimdi hakkımız yok bi­
zim, diyerek, bir ucunda babası, elleri bacakları arasında yalnız 
ve küskün, sırtsırta uzak yattılar. 
Neye yaradı sanki? diyormuş kızın babası da. Haksızlığa 
uğradık. 
Böylece çantasını alıp evi 
ve karısını bırakhğı söyleniyor. 
Adam başını kadının kolları arasına bırakmış. Kadın çene­
sini onun saçlarına gömmüş; öylece duruyor , çevrelerini saran 
alacalı ışığa bakıyor, uzak uğultuları dinliyorlar. Bilekler çapraz. 
Deniz kestanelerini gördünüz mü? 
Evet, işte orada lar. 
Yosunlu kayalara tutunmuşlar. 
Biz de. 
Kadının eli adamın önünü kapatıyor, adamın eli kadının 
önünü. 
Işınlar küçük küçük kırılıyor. Suyun yüzeyinde minicik hal­
kalar titreşiyor, görüyor musunuz? Pırıl pırıl sular altında za­
mana karşı koyarak dayanmış mermer örenler; bu uğultulu ay­
dınlıkta suların derinliklerinden henüz çıkmış iki başlı tek göv­
deli mermer yontu, görüyor musunuz? 
109