so 
Saa t sabahın onu olmalıydı. Charles Irmaw'nın karşısında­
ki bir banka yaslanmış tım. Aşağı yukarı beş yüz metre sa�mda 
adını hiç öğrenemediğim yüksek bir bina var dı. Bozbulanık su­
lar iri buz parçalanru süıii klüyord u. 
Çev. Yıldız Ersoy Canpolat, ileti�im Yayınları, 1999 
Bunlar Borges'in cümleleri ve herk es saygı duyar elbe tte, 
ama Borges oldugu için. Bu cümleler genç ve tanınmamış bir 
Türk yazannın kaleminden çıksa, bizde yalın kat ve basit bu­
lunur. Edebiyatı yanlış anlayan çevrelere göre bu cümleler 
şöyle yazıldığında değerli olur: 
"Sabahın onu gibi, Charles lrma,P'nın karşısında bir ban­
ka yaslanmış olarak duran ben ben miydim, yoksa bir başka­
sı mı, yoksa ben kavramının bir hayaleti mi? Ne beş yüz met­
re sağımda adını bilmediğim o yüksek bina cevap verebilirdi 
buna ne de boz bulanık sulann sürüklediği iri buz parçalan." 
Sonra devam ederlerdi: 
"Bir zaman ve mekan ürpertisinin yansıması olarak ırma­
g-ın kenarında duran ben, yeryüzünün bütün yükünü sar­
kık omuzlannda taşımaya mahkum edilmiş olmanın azabın ı 
Sisyphos'tan da daha büyük bir ağırlıkla hisseden ben ... " fa­
lan filan. 
Doı!ru dürüst hikaye anlatamayan, etkileyici karakterler 
yaratamayan romancının dönüp dolaşıp sığınacağı nokta bu­
dur: Yapay bir duygusallık ve süsleme. Genç yazar ark adaş­
Iann dünya edebiyatının klasik, modern, postmodern bütün 
büyük metinlerini alıp, bu gözle incelemelerini dilerim. Göre­
cekler ki hiçbirinde "şairan elik" yoktur. 
Çünkü "şairane" betimleme, romanı zayıflatır.