rnek, kasabayı dolanmak gerek. Ne olur ne olmaz. 
Bir po nakaJ bahçesine girerk en, nasılsa döndü ardı na baktı. Bak­
tı ki arkasında kimse yok. Çok sevindi. Sevinçle daha da hızlandı. 
Canı bir de Tarsusa girmek istiyordu ki ... Ulan, dedi kendi kendi ne, 
ulan Derviş, dedi , sonra Dervişi karşısına alıp, ulan bana Yel V eli de­
mişler, adamı adatum ya ... Tam böyle düşünürken karşısına eli tır­
panlı birisi çıkıver di. Hemen sola çavdı can havliyle Yel V eli. Vay ana-
. ' . 
sını, diyordu durmadan, vay be, az daha · herif , Dervişin adamı beni 
onarndan biçecek ti. Vay vay anası nı, tatlı canı zor kurtar dık Yok be 
canım, yok bre Yel V eli, sen korkubasana düşmüşsün. Yerdeki karı n­
cayı , gökteki kuşu Dervişin adamı sanıyor sun. · İşi gücü yok da Derviş 
diyar diyar seni mi kovalatacak? Ya o eli tırpanlı adamın gözleri neyd i, 
nasıl bakıyordu öyle? Hiç insanoğl u Dervişin adamı değilse öyle bakar 
mı, öyle öldürecek gibi, kesecek gibi? Portakal bahçesindeki bir ada­
mın elinde tırpan ne geziyo r, söyle akılsız Yel Veli, söyle ne geziyo r, 
ne geziyo r? Yel gibi akıp giden bir güç vermiş sana Tanrı ya, hiç akıl 
verm emiş. Sen onu bahçecİ sanayd ın da, o del seni, üstüne vardığında 
tam ortandan biçeydi. Korktukça koşuyor, koştukça korkuy ordu. Göz­
lerinin önünden bir kan seli akıyo r, içinden ikiye biçilmiş bedenler ge­
çiyordu. Arkas ına hiç bakmıy ordu. Tırpanlı, uzun boylu adam gene 
ardına düşmüştü. Adamın ' belinde de tabaneası vardı. Yalancıktan 
bahçecİ donuna girmişti ki, Yel Veli önünden geçe •. o da Yel Yeliyi ya­
kalaya, göz lerini oya oya, derisini yüze, dilini kese, susuz bırakarak, 
toprağa gırtlağına kadar göme göme öldüre ... Olur mu, günah değil 
mi, insan soyuna bu zulüm reva mı behey alçak Beyler, canavar soylu� 
lar? Hüseyin in kanlı ölüsü geldi gözleri nin önüne. Çaygaraya eğildi, 
eğilme, gel Hüseyin, eğilme. Saklana lım, soğuk suyu sonra içersin. 
,Aman, aman, aman Hüsey in! Hüseyin gel. Patlayan kurşunları duy-
muyor musun Hüseyin? Aman Hüseyin, Kara Hüseyin ... Hüseyinin 
· başı bir girdi çayg aranın içine, bir girdi bir çıktı. Kur şunlar cıv cıv de­
liyordu sıcağı ... Çayg aranın içi kanla doldu. Kan taştı. Cıv cıv, sıcağı 
durmadan öterek deliyor kurşu nlar. Hüseyin debelenmeye başla dı. 
Döndü döndü Hüseyin. O dönerken birkaç kurşun birden gene cıv 
cıv etti. Cıv cıv Hüseyin, cıııv! Hüseyin çaygaraya koştu eğildi. Taş­
mış suyu içerken başı .suya gömüldü ... Gel Hüseyin gel kaçalım . Gel 
kaçalım ... Hüseyi nin uzun uzun ayakları titredi, sonra kaskatı kesildi. 
274