düdüğüm?" Gülüyordu, sesi öldürücü bir alaydaydı. "Topal 
Ali Ağa, şimdi çıkar bakalım belindeki o tabanca yı." 
Ali, başı önünde beline davranırken, oradaki üç kişi birden 
Ağayla onun arasına girip perde oldular. Ali tabaneayı çıkanr 
çıkarmaz en baştaki çok iri adam tabaneayı hızla kapıverdi. Ar­
dından da Ağaya uzattı. 
Ağa tabaneayı alıp şöyle bir havaya kaldırdı, kolunu birkaç 
kere saHadıktan sonra: 
"Ulan Ali Ağa," dedi, "ne de güzel bindin de Karadağlıoğ­
lunun küheylanına zort atarak çarşıda geziyordun, lenger şap­
kayı da, mebus şapkasını da başına geçirmiş ... Ulan o şapka se­
nin gibi bin itin kanını değmez mi?" 
Durdu alay ederekten gene onu baştan aşağı süzdü: "Şuna 
bak, şuna," diye kahkahalarla güldü. "Şuna bak şuna, daha o 
şapkayı başında tutuyor, utanmadan da ... Ulan sende hiç utan­
ma arianma yok mu, ulan adam, senin gibi bir adam, kıyamet 
kopsa da öyle bir şapkayı giyebilir mi?" 
Geriye çekildi: 
"Teh," dedi, "amma da yakışmış mebus şapkası dağlı To­
pal Aliye ... Eşeğin sikinin üstündeki gül, kelebek gibi..." 
Kahkahalarla gülüyor, ha bire de yineliyordu, "eşeğin ze­
kerinin üstündeki gül, üstündeki gül!" 
Oradakiler de gülüyorla rdı. Yalnız Hüsne Hatun, salonun 
ortasında dimdik durmuş kalmış, başı önünde kıpırdamadan 
duruyor, başörtüsünün bir ucu ağzında, çiğniyor du. 
Murtaza Ağa birden gene öfkeyle, pencereleri zangırdata­
rak bağırdı. 
"Çıkar o şapkayı başından. Daha, daha gözümün önünde o 
kılıkta duruyor, dahha, dahha ... " 
Ali sağ elini zorla, tükenmiş bir adamın eli gibi kaldırdı, 
şapkayı başından alırken yere düşürdü, hemencecik de eğildi, 
yerden aldı, gözlerini kırpıştırarak yalvanrcasına oradaki 
adamlara baktı. Bir yerlerden bir imdat ister gibiyd i. Gene ta­
bancayı alan adam uzandı şapkayı aldı götürdü seditin üstüne 
koydu . 
"Şuna bakın allahaşkına, daha durmuş orada tilki gibi ba­
kıp duruyor. Ne utanmaz adamlar varmış şu dünyada ... " Gene 
14