HALİL 
EROL 
HALİL 
EROL 
HALİL 
EROL (Bir an) Az önce, sen uyurken şunu okuyor­
dum. (Kitabı uzatır.) Bak, deniyor ki burada ... 
(Kitabı iter. Dik dik bakar arkadaşının yüzüne.) 
Şu durumda kitaplardan öğrenebileceğimiz 
hiçbir şey yok. Bugün ne öğreneceksek yaşa­
yarak öğreneceğiz. Bir gezgin, gidiş yolunu 
bulmak için haritasını açıp bakabilir. Bizse 
gezintiye çıkmış birer gezgin değiliz. 
(Elini içtenlikle onun omuzuna koyar.) İşte ben ... 
(Usulca güler.) ... burda ... bu s:�in samanlıkta 
belki biraz bir gezgin gibi duydum kendimi... 
İlk kez!.. (Kendi kafasına bir yumrak atar.) Gidi­
nin burjuvası! Bu kuşku ... 
(Keser.) Dinle ... Burda bekliyeceğim. Annem 
eninde sonunda gelecektir buraya. Bir şey al-
maya, bir şey bırakma ya... O zaman senin 
önünde konuşabilirim ... Sen de ... 
(Utanmıştır.) Yanlış anladın beni. (Bir an) Ay­
rıca ... Bak, bizi saklamak istemezse eğer, zor­
layabilir miyiz onu? 
(Alaycı) Ne ince düşüncelisin! Biliyorum, seni 
getirmeden önce haber vermeliydim, demek 
istiyorsun. (Sinirli) Ne yaparsın ki, buna vakit 
yoklu. Gece yansı kapıyı yumruklayıp ev 
halkını da uyandıramazdım, değil mi? 
: Sanki, s�lt k�ndim için konuşuyorum sanı­
yorsun... Bak... (Elini onun boynuna atar. Bir 
şeyler anlatmaya başlar.) 
(Evde:) 
DOMDOM ALİ : Vay, vay, vayy ... Uyy ... Amanın... Uv... Uv ... 
(SEHER, onun bacaklarını ovarken, alçak sesle) 
Bak hele ne diyecem ... (Bir an) Halil'i yakala­
mışlar, doğru mu? (SEHER, birden durur.) 
Duymadın mı? 
SEHER (Gergin) Niye yakalasınlar? 
228