rıocalara dadanmış. 
Mestan daha fazla Mustafa Beyin karıncalada oyununu seyrede­
medi, arkasııJı dönüp, gözlerini böğürtlenlerin köküne, ıslak, koygun 
kuytuluğuna dikti . 
·Mustafa Bey karınca sürüsütı.ün arasından, şahin gibi gözleriyle 
karıncalardan en irisini arıyor du. Hemen buldu. Bu iri karınca kırmı­
zıdan karaya dönüşmüş, kıskaçl arın�n keskin pürtükleri belli olan 
anaç, sırtı tüylü gibi tozlanıp mathışmış iri gözlerinde pınltılar, karnı 
şişkin, kırmızı halblı bir karıncay dı. O karıncayı avucuna aldı, şahin 
gözleri başka, onun ayarında bir karınca aramaya başla dı. Öteki karın­
eayı tam körenin ağzında yakaladı . Bu da babaç bir karıncaydı. Böyle 
bir karınca, az önce yakaladığı karıricasına eş bir karınca bulduğuna 
çok sevindi. Sevincindeıi .elleri uçtu, parmakları �ıp bir ustalıkla ka­
nncayı yakaladılar. Ilk karınca kıskaçlarını açtı, geniş geniş. Bu geniş 
. açılmış kıskacın arasına ikinci karıncanın incecik boynunu getirdi yer­
leştir<li ve birinci karıncanın karnını azıcık sıktı, karnı sıkılan.karıftQl :.. 
nın kıskaçlan hızla kapandılar, öteki karıncanın incecik boynunu sık­
tılar. Mustafa Beyin eski, büyük deneyi vardı, karıncaları hemen yere 
koydu. Bir süre birinci karınca üstte, ikinci karınca altta, boğazı sıkıl­
mış, gözleri pörtlemiş öyle toprakta kaldılar. Sonra üstteki karınca ne­
dense kıskaçl arını açıp öteki karıncanın boynunu bıraktı. Ve hızla ora-. 
dan uzaklaşmaya başlac4. Boynu sıkılmış k,arınca da ötekisi gibi, canı .. 
yanmış hızla uzaklaşıyordu ki Mustafa Beyin soylu, uzun, in� par­
makları birer canavar gibi kaçan karıncanın üstüne, bir dağ gibi ini­
verdiler. Bu sefer boğazı s� karıncanın kıskaçları öteki kanncanın 
boynunu buldular. Miıstafa Bey gene kaniıcaları yere koydu. Az sonra 
karıncalar gene birbirlerinden ayrıldılar. Bu sefer Mustafa Bey birinci- · 
ye sıktırdı ötekinin boynunu, yere koydu. Gene bıraktılar. Daha çok 
yindedi bunu Mustafa Bey. Artık karıneMann kızıştığına -aidı ltesince 
karıncaları kıskaç kıskaca tutuşturdu. Biliyprdu ki artık bu karıncalar 
birbirlerini bırakmayacaklar, böyle günlerce)askaç kıskaca çekişip du­
racaklardı . Bazen kızgın, öfkeli bir karınci inceeik boynu ilk kı4bca 
alışta bırakmıyor, koparıncaya kadar sıkıp dunıyordu. Bazen db:J�n­
ci, üçüncü, beşinci altıncıda birisi ötekinin bof.nunu öldür Aqıah bı­
rakmıyor, döWŞü, öteki karıncanın boynu kopupcaya kadar �-
yordu. ·,, 
·y 
290 ,:;ı:· 
·'tt), ':·,'ı';'