meselesini biraz fazla ‘modernlik’ sayıyorlardı Çocuk sepet 
ten düşebilirdi. Mustafa İnan, damdan düşüşünü hatırlaya 
rak ürperiyordu. Bu yüzden, hiç istemediği halde kürsüye 
getirilen bir betonarme hesabını yaptı ve kazanılan parayln 
hemen bir parmaklıklı karyola ve ‘park’ alındı Hüseyin için 
Benim çocukluğumda bebekleri kül üstünde oturturlardı çiş­
lerini yapsınlar diye. Hüseyin başka türlü büyütülmeli, son­
ra kötü hatıraların izlerini taşır ömrü boyunca.
Sabahları Mühendis Mektebi’ne yürüyerek giderdi. Yoldn 
divan şairlerinden gazeller ezberler vc çoğunlukla o sabah 
vereceği dersi düşünürdü. Sınıfla, sanki hiç hazırlanmadan 
anlatıyormuş izlenimi veren Mustafa Hoca, yolda yürürken 
vereceği dersi önceden yaşıyordu kafasında. Fikri Santur Ho­
ca, tahtayı, resim yapar gibi doldururdu ve kompozisyonunu 
bitirince de elinden tebeşiri bırakırdı ve tam o sırada zil çal­
mış olurdu, insan bir film gibi takip ederdi her şeyi tahtada. 
Adımlarını sıklaştırdı: Birazdan eş dost kürsüyü istilâ eder 
hemen gidip hazırlanmalı derse. Ceplerini karıştırdı: tamam, 
problemleri sağ cebimize yerleştirmişiz. Bu sınıfın ortalama­
sı pek iyi sayılmaz, formülleri çabuk geçmek olmaz. Çocuk 
da dün gece çok ağladı. Dadı da hasta. Kamarot Sokağı’ndan 
geçiyordu. Çocuğun bezleri de yıkanmadı: sular kesik çünkü 
Talebeden biri uykulu gözlerle bakarsa söylerim hemen: oğ­
lum sular mı kesik? Neden yıkamadın yüzünü? Sorma, bizim 
evde de çocuğun bezleri... Salih Murat yamandır, muhakkak 
bir espri bulur her dersinde. Gülümsedi; Salih Murat Hoca 
tahtaya bir eşek çizmiş, fizik problemiyle ilgili tabii. Bir elips 
çizmiş, içinden dört tane çubuk çıkıyor, Çocuklar gülmüşler 
Ne gülüyorsunuz? Her eşek sizin gibi olmaz ya. Bu Salih Mu­
rat da kaç yılın adamıdır. Artık modası geçmiş diyorlar. Ben 
severim. Herkesten bir şey öğrenilir, Arkadaşlar da çırpınır­
lar. Bu adamdan ne anlıyorsun? Antikanın biri. Ben de anti­
ka merakhsıyıra gardaş, bak arkeoloji müzesi müdürü Azİ 2
124