Ölmez Otu 653 
Güneşe baktı. Daha gün kuşluk bile değildi. Gece ola ki ölüyü kuyudan çı­
karsın. Geceye de çok, çok var daha. O zamana kadar biri gelip de ölüyü bul­
maz mı? 
Gün kuşluk oldu. Dünya kupkuru kesildi, toprak yarıldı, güneş çatır çatır. 
İncecik bir toz direği kalktı Yumurtalık üstünden. Birkaç kilometre yürüdü, 
sonra söndü. Kamyonlar, otomobiller, at arabaları, arkası naylon arabalı trak­
törler, tozu dumana katarak, karşıki Anavarzanın dibindeki yoldan geçiyorlar, 
bulut bulut toz kaldırıyorlar, durgun, en küçük bir fisilti bile esmeyen havada, 
sıcağa asılmış, uzun süre ha\'aya asılı öyle duruyor lardı. 
Uçsuz bucaksız pamuk tarlalarından güneş değince şimşeklenen, göz ka­
maştıran tenekelerin pırıltısı. 
Sıcakta çuvallardaki kozayı çekip bitiren ırgatlar, ikindiüstü, garbi yeli çı­
kınca yeniden pamuk toplamaya çıkarlar. Bu sefer pamuğu kozasıyla koparıp 
çekmek için çuvallara doldurmazlar. Bu sefer pamuğu fidanın üstündeyken çe­
kerler. Pamuk toplanır, şif fidanın üstünde boş kalır. Fidanın üstünden pamuk 
çekme çalışması ikindiden günbatımına kadar sürer. 
M emi dik: 
"Kuşlar dilleri bir karış dışarıda, havadan tarp diye düşecekler bu öğleüstül 
Seninle suya girelim bu öğleüstü." 
Durmuş: 
"Girelim," dedi. 
Gömleksizo ğlunun gür sesi duyuldu: 
"Haydiyin ırgatlar, pamuk kurudu. Bundan sonra toplanması haramdır. Pis­
likten pamuk gözükmez, günahtır. Haydi, tamam." 
Çuvalını, sepetini, tenekesini alan alaçıklara doğru yöneldi. Zalaca en önde, 
bir koşu gidiyordu. Onun arkasından da saçları pamuk gibi ak, Ökkeş Dağkurdu. 
lrgatlar azıcık dinlenciikten sonra çuvalları açtılar, nemli pamuğu çekme­
ye başladılar. Bu tarladan herkes memnundu. Fidanlar göbeğe kadar. Kozalar 
yumruk büyüklüğünde. Her fidancia da şıkırdım gibi koza. Herkes sevinçli. 
Yorgun w sevinçli. Bu tarlada en kötü elli, en ağır elli bir insan bile otuz kırk 
kilo toplayabilirciL 
Kel Aşık sazını çekti bir türküye başladı. Sıcak türkü dalga dalga azıcık iler­
ledi, sonra ağır ağır, bir suyun dibine çöken tortu gibi pamuk tarlalarının topra­
ğına çöktü. İpil ipil sıcakta, türkü bir hoş, bir duyulmuyor gibi. Kel Aşık sustu, 
sazını yanına koydu. 
"Dedem Karacaoğlana merhaba," dedi. "Çukurun cehenneminden, boğan sı­
cağından, parçalayan sineğinden merhaba! Soğuk sulu pınarlara, ala çamlı yay­
lalara, merhaba!"