ayr ı ayr ı buluşup görüşüyordum ve bu bana bir dü şmanl ık duyacaklar ı anlam ına hiç gelmiyordu. Nakka şlar ımın 
hepsi, ç ıkarlar ı yüzünden sevmek zorunda olduklar ı bir kişiyi, ak ıllılık edip daha insanca bir neden bulup 
samimiyetle sevmeyi becerebilecek kadar olgun ki şilerdi. 
Sessizlik uzamas ın ve ayn ı konuya dönülmesin diye: "Ma şallah yoku ştan indikleri h ızla yokuştan yukar ı da 
çıkarabiliyorlar tabutu," dedim. 
Bütün dişlerini gösterecek sevimli bir şekilde gülümsedi Kelelebek: "So ğuktan." 
Bir adam öldürebilir mi şimdi bu, diye dü şündüm. Mesela k ıskançl ıktan. Daha sonra da beni? Bir bahane 
uyduruverir: Dinime küfrediyordu bu adam. Ama büyük bir üstatt ır, tam bir hünerbaz niye öldürsün? Ya şlılık 
yaln ızca yoku şlarda zorlanmak de ğil, ölümden öyle fazla korkmamak da olmal ı; bir isteksizlik, cariye k ızın