FAKİR BAYKURT
 
23
 
 
Salına salına gidiyordu. Kaplumbağadan biraz hızlı...
 
«(Kaplumbağadan!..)» dedi.
 
Ters döndürdüğü kaplumbağayı düşündü.
 
«(Birazdan gider bakarım, eğer kendi kendini kurtarama
-
 
dıys
a, 
ben kurtarırım...)» dedi. Utandı biraz.
 
*
 
**
 
Rıza...
 
îri elli, otuz sekiz yaşında, göz yatakları geniş, elmacık kemikleri 
iri, kalın kara kaşlı, biraz kırmızı bir Rıza’ydı. Aydınlık bir yüzü vardı. 
Saf görünüyordu. Geniş yatakları içinde yavaş yavaş kıp
ırdayan gözleri 
parlamıyordu...
 
Bozuk dörtgenlerle, yamuklarla kaplı Tozak kırından köye 
geliyordu. Ağır ağır yürüyordu. Yorulmuştu. Başı öne eğikti. 
Düşünüyordu: «(Her yer yanıyor. Her yer kurak. Koca kırda bir damla 
su yok. Yüzbir’in orada taksiler, mini
poslar, otopos
-
 
lar vızır vızır. 
Buraya gelen yok. Bilen yok. Tozak, altmış eviyle, altmış kara yazılı 
ocağıyle hiçbir gözde, hiçbir gönülde
 
yok!)» diyordu. Tarlalarda orak biçen komşularına bakıyor, 
«(Gidecekler, bir gün alıp başlarını gidecekler!..)» diy
ordu. «(Yada 
kalıp göklerin boşluğuna el açacaklar... Nasıl edip de onları gitmekten, 
yada el açmaktan kurtarmalı... meli... malı...)» diyor, yürüyordu.
 
Tepedeki güneş yolunu inişe vurmuştu. Gölgesi önüne 
uzanıyordu. Gölgesine basa basa gidiyordu. Bastıkça
 
kurumuş ge
-
 
lingüvey otları, öteki otlar kırılıyor, çatırdıyordu.
 
Gelingüvey otlarına bastıkça içinin bir yerleri sızlıyor, istemediği 
çağrışımlara gidiyordu: « (Gözel gelingüvey otları... gözel kokulu, 
kadın kokulu... )» diyor, yürüyordu.
 
Kıracın ortalar
ında bir yerde, birden durdu.
 
Yaşlı kaplumbağa, kuru boynunu, kuru ayaklarını teknesinden 
sarkıtmış, karnı yukarı, yatıp duruyordu.