küçük bir şey için para almamakta, Murtaza Ağa da, onu öve­
rek göklere çıkarıyor ve para almasında direti yordu. Sonunda 
Sabit Bey, Murtaza Ağanın yalvarmalanna yakarmalanna da­
yanamayıp, o küçük ücreti söyledi. Söyler söylemez de Murta­
za Ağanın dudaklan uçukladı . O küçücük ücret bir servetti ve 
Murtaza Ağanın cebinde şu anda o kadar para yoktu. 
Pişkin pişkin gülerek: 
"Evden gönderirim," dedi, azıcık sıkılmış, utanmış. 
"Hiçbir kıymeti yok," diye çabuk çabuk kağıtlarını topla­
yan Sabit Bey basamakları ikişer ikişer atlayarak konaktan indi. 
Kasahaya dönen Murtaza Ağa her şeye karşın mutlu ydu. 
Çarşıyı bir uçtan bir uca savaş kazanmış bir kumandan kabar­
masıyla, başı dik, göğüs ilerde dolaşıyor, her önüne çıkanla se­
lamlaşıyor, konuşuyor, yarenlik ediyor, şakalaşıyordu. Bir tek 
Topal Aliyi görünce cinleri başına üşüşüyor, yerin dibine de 
geçiy ordu. O değirmendeki yalvarmaları da gözlerinin önün­
den hiç gitmiyor, bu Topalı yaşatmayacağı üstüne yemin üstü­
ne yemin ediyord u. Önce onun topal ayağını gözlerinin önün­
de, eline bir kasap satırı alıp kökünden kesecek, sonra yavaş 
yavaş derisini yüzerek, gözlerini oyarak onu öldürecekti. Hele 
şu İnce Memed belası ortadan bir kalksındı hele. Şunun, şu to­
pal ayaklanndaki parlak çizmelere bakındı hele. Kabzası fildişi 
tabancaya, altındaki Arap ata, başındaki lenger şapkaya da ba­
kındı hele. Seni uşşak oğlu uşşak seni! O Molla Duran Efendi, o 
sahtekar yalancı, o alçak, o da görecekti. O Arif Saim, o Yüzbaşı 
da görecekti. Şu avukah gözü çok tutmuştu. Onun o istediği 
küçücük ücreti de kardeşine vermiş, daha kasahaya ayak basar 
basmaz göndermişti. Çünkü bu avukatta çok iş ve istikbal var­
dı. Yakında mebus, vekil, her ne isterse onu olacak, ol sebepten 
de Murtaza Ağanın işine yarayacakh. Murtaza da ona elinden 
geleni esirgemeyecekti. Evet, bu Arif Saim Bey Mustafa Kemal 
Paşayı öldürmek istiyo rdu. Varsın kimse inanma sın. Avukat 
Hamurcuzade Sabit Bey isterse bütün dünyayı buna inandırır, 
Mustafa Kemal Paşa da bizzat Arif Saim Beyi kendi gözleri 
önünde ashnrdı. 
Arhk geceleri rahat uyuy ordu. İnce Memedden de hiç ses 
sada gelmiyordu dağlardan. Belki de öldürülmüştü. Belki de 
315