"Size Cumhuriyet Hükümetinin faziletlerini öğreteceğim."
Zangır zangır titriyor, ulu ağacm altmda yürüyor, dolanı­
yor, bağırıyor, alay ediyor, küfrediyor, emirler yağdırıyordu.
Sonunda Ali Safa Beyle birlikte Seyfali ona yaklaşabildüer. 
Ali Safa Bey:
"Bey," dedi, "köylüler sizin şerefinize bir koç kurban et­
mişler. Muhtar Seyfali diyor ki, öğle oldu, yemeye buyursunlar, 
kusura bakmasınlar, diyor."
Kaymakam durdu düşündü, sonra birden var gücüyle ba­
ğırdı:
"Köpekler yesin onlarm kurbanlarını, köpekler! Yalancıla­
rın, utanmazlarm kurbanlarını... Şu köyü utanmadan yüz yıl 
önce atalarımız kurdu diyorlar, utanmıyorlar, beni kandırıyor­
lar. Şu ot yığınım... Dinleyin köpekler, doğru söyleyin, şu ot yı­
ğınını kaç gün önce yığdınız? Eğer bu otlar yüz sene önce yığıl­
mışsa buraya, yüz yıldır bu ot yığını içinde yaşıyorsunuz diye, 
size hakaret etmeli, yüzünüze tükürmeli. Sizin kurbanınızı kö­
pekler yesin."
Ali Safa Beyin kolundan tuttu, otomobile doğru sürükleyip 
onu içeriye soktu, kendi de girdi.
"Çalıştır makinayı evlat," dedi yumuşak. "Köylülere böyle 
kızdığımı da Arif Saim Bey, çok rica ederim evladım, duyma­
sınlar. Malum ya, onlar köylülerimizi çok severler. Biz de seve­
riz ama, yalan söylemeyenleri, tarla gasp etmeyenleri..."
Öfkesi geçmemiş, daha zangır zangır titriyordu.
Şoför kolu üç çevirişte motoru çalıştırdı, geldi bindi, oto­
mobil hareket etti.
Kaymakam Bey elini uzattı, Ali Safa Beyin elini tuttu:
"Bunlara, bu alçaklara böylesi gerek, değil mi iki gözüm?" 
dedi, yar gücüyle onun elini sıktı. "Sizden bir ricam var."
Ah Safa Bey hemen toparlandı:
"Buyurun efendim."
Kaymakam onun kulağına ağzım dayadı:
"Sizden çok, çok rica ediyorum. Şoför Beyefendi bugünkü 
hareketimizi, benim haklı öfkemi Arif Saim Beye ağızlarından 
kaçırırlarsa... Çok çok rica ederim... Onun ağzmı kapatmanın 
bir yolunu bulamaz mısınız?"
224