50 
51 
  
aralarında taşıyarak. Üstünde taze k ızarmış keçi etleri, tuz- 
lama bal ıklar, baharata yat ırılmış koyun pirzolalar, kuyruk 
yağında pişmiş çörekler, mercimek ve i şkembe çorbalar ı... 
Uşaklar mü şterilere yemeklerini da ğıttıkça içerisi so ğan, sa- 
rımsak ve envai çe şit baharat ın rayihalar ıyla doldu ta ştı. Be- 
nim bulundu ğum masan ın ucuna geldiklerinde, bir kâse çor- 
ba ile bir dilim kara ekmek ald ım. 
Hancı şöyle bir süzdü önümdekileri. "Bana bak bunlar ı 
ödeyecek paran var m ı?" diye sordu tepeden bakarak. 
"Yok" dedim. "Ama dilersen yemek ve kalacak yer kar şılı- 
ğında bir rüyan ı tabir edebilirim." 
"Az evvel hiç rüya görmem diyordun hani?" 
"Doğrudur. Hiç rüya görmeyen bir rüya tabircisiyim ben." 
"Dedim ya, topunuz keçileri kaç ırmışsınız" dedi hanc ı sura- 
tını ekşiterek. "Seni kap ı dışarı etsem yeridir. Bak, şu laflar ı- 
mı küpe et kula ğına. O takt ığın mücerret dervi ş küpesi var ya, 
onun yan ına asıver! Kaç ya şındasın bilmem ama belli ki her 
iki dünyaya yetecek kadar dua etmi şsin. Bırak artık bu işleri. 
Git güzel bir kad ın bul, evlen barklan. Çolu ğun çocuğun olsun. 
O zaman kök salars ın, ayaklar ın yere basar. Her yerde ayn ı se- 
falet varken âlemi gezmenin mânâs ı ne? Benden sana nasihat! 
Yeni bir şeyler bulaca ğını mı sanıyorsun? Bak dünyan ın dört 
bir yanından yolcular gelir bu handa kalmaya. Birkaç kadeh- 
ten sonra hepsi ayn ı hikâyeleri anlat ır durur. İnsan, her yerde 
aynı insan. A ş aynı, su ayn ı, bok ayn ı bok!" 
"Ama ben farkl ı bir şey aramıyorum ki. Hakk' ı arıyorum 
sadece" dedim. "Benim seferim, Rabb'i bulma seferidir." 
"O hâlde O'nu yanl ış yerde arars ın" diye ç ıkıştı hancı, sesi 
birden hoyratla ştı. "Rabb'in gitti! Ne zaman dönece ğini sor- 
ma çünkü bilmiyorum." 
Bu sözleri duyunca ince bir s ızı hissettim kalbimde. "Al- 
lah'ı kötüleyen, kendini kötüler asl ında" dedim. "Bilse de bil- 
mese de böyledir bu." 
  
Hancının dudaklar ı çarpık bir tebessümle k ıvrıldı. Yüzün- 
de infial ve çocukça bir gücenmi şlik okunuyordu. 
Sual ettim: "Biz size şah damar ınızdan daha yak ınız demi- 
yor mu? Allah gökte fersah fersah ötelerde bir tahtta oturmu- 
yor ki. Her an her yerde ve hepimizin içinde. O yüzden asla 
terk etmez bizleri. Kendi Kendisini nas ıl terk edebilir ki?" 
Hancı bastıra bastıra, "Ama olmaz sand ığın şey oldu bile. Bi- 
zi terk etti" dedi buz gibi bak ışlarla. "Hem inan böylesi daha iyi. 
Şayet Allah buradaysa ve ba şımıza türlü felaket gelirken par- 
mağım dahi k ımıldatmıyorsa, bu nice Rab'd ır söylesene?" 
"Kırk kuraldan ilkidir hâlbuki" dedim usulca. "Birinci 
Kural: Yaradan ı hangi kelimelerle tan ımladığımız, 
kendimizi nas ıl gördüğümüze ayna tutar. Şayet Tanr ı 
dendi mi öncelikle korkulacak, utan ılacak bir varl ık 
geliyorsa akl ına, demek ki sen de korku ve utanç için- 
desin ço ğunlukla. Yok e ğer, Tanr ı dendi mi evvela a şk, 
merhamet ve şefkat anl ıyorsan, sende de bu vas ıflar- 
dan bolca mevcut demektir." 
"Hadi can ım,' dedi hanc ı. "Tanrı bizim muhayyilemizin 
ürünü demekten ne fark ı var bunun? Bana öyle geliyor ki 
sen..." 
Ancak tam o anda arka s ıralarda bir k ıyamet kopunca la- 
fı yarım kaldı. Dönüp tantanan ın geldiği istikamete bakt ığı-