HARFLE RİMİZİN GİZLİ DÜNY ASI 
gibi duyumsadı kendini. Yedi cücelerin Pamuk Prense­
si'ydi. Çevresinde yediden çok yatak vardı gerçi; ama bu, 
Pelin'in prensesliğini etkilemezdi. Yedi cücenin değil de, 
on yedi, yirmi yedi cücenin prensesi olsa bile, masal 
önemli ölçüde değişmiş sayılmazdı. Masalın buna bir iti­
razı olacağını sanmıyordu Pelin. 
Yatağın içinde kasılarak oturdu. "Pamuk Prenses ol­
mak ne güzel!" diye düşündü. Düşlerinde sık sık Pamuk 
Prenses olurdu; ama kendini prensesliğe bu geceki kadar 
yakıştırdığı hiç olmamıştı. Eksik olan minik yataklarıyla 
cücelermiş demek. 
Yumuşak da hazırlanmış ve yatağının içine girmişti. 
Büyükbabanın gelmesini beklerken, küçük Yumuşakları 
cüce olarak düşünme sinin doğru olup olmadığını sordu 
kendine Pelin. Bilseler herhalde alınırlardı. Bir şey söyle­
meseler bile, alındıklarını anlardı Pelin. Ağabeyleri Yumu­
şak'a benziyorlarsa çok onurlu olmalıydılar. Küçük ol­
mak, onurlu olmayı engellemiyordu. 
"Uyumak için masala gereksinmeniz olduğunu hiç san­
mıyorum," dedi dede yattıkları odaya girince. "İkinizin 
de gözleri kapanıyor ." . 
"Anlatacaktınız ama, söz vermişti niz." dediler. 
"Peki, anlatırım ," dedi dede. "Dinlemeye hazır mısı­
nız siz?" 
"Hazırız." dediler yine ikisi birden. Dede uyarmak zo­
runda kaldı onları. 
"Bağırmamalısı nız. Küçük kardeşler uyuyor." Eliyle 
uyuyan minik ğ'leri gösterdi. Öyle güzel uyuyorlardı ki, 
Pelin onları cüceler diye düşündüğ ünden bir kez daha 
utandı. Cüce olmak kötü bir şey değildi kuşkusuz; ama 
cüceler boyları kısa olan büyük insanlardı. Küçük ğ'ler 
cüce falan değil, düpedüz küçük birer çocuktul ar. Sanki 
annelerinin gelip uykularında onları öpmesini bekliyorlar-
53