da at kurşuna dizilecektir. Alanda şahit olarak biz de, bütün ka­
saba halkıyla birlikte, biz de bulunac ağız. Sen de gel... Gel de 
İnce Memedin ah nasıl can veriyor gör ... " 
"Ne, ne, ne," diye Pire Durmuş, gene yerinden can havliyle 
havaya sıçradı, "ne ne, ne," diyerek yere düştü. Şaşkınlıktan di­
li tutulmuş, "Ne, ne, ne ... " den başka bir şey çıkmıyordu ağzın­
dan. Bütün bedenini ter basmış, alnında da boncuk boncuk bi­
rikmişti. Epeyce bir çabadan sonra Pire Durmuş Ağanın dili çö­
züldü: 
"Ben atımı, ben atımı dünya malı için kurşuna dizdire­
mem. Onu benim en soylu kısrağmı doğurdu. O, en soylu bir 
ahn da kulunudur. Öyle durduğuna bakmayın, küheylandır o. 
Ben de sandım ki, İnce Memedin atını yakalayacaksınız da 
Yüzbaşıma vereceksini z. İki yüz elli liraya bunun için razı gel­
dim. Şimdi bir milyon lira verseniz bile ben onu kurşuna diz­
dirmem. Ben onu doğduğu günden bu yana bebe gibi, balla, şe­
kerle koynurnda besledim, onu kurşuna dizdiremem. Ona kı­
yamam. Paranız da pulunuz da, milyonunuz da sizin olsun, 
onun kılma kimseyi dokundurmam. O benim elime doğdu ." 
"Hani Suriye, hem de Mezopotamya çölünde yedi bin cey­
lanın ortasında dondurarak yakalamıştın bunu?" 
"Evet, evet, bin kere evet, bu altı aylık tay iken kaçtı da çö­
le, cerenlere kanşh, ben de peşine düştüm tayımın. Bu tayda bir 
hikmeti Hüda olduğunu biliyordum. Ben onu kırk bin cerenin 
ortasında görünce, o da beni gördü. Beni tanıyınca da sevincin­
den kişnemesi yeri göğü inietti ve geldi yüzünü benim ellerime 
sürdü. Benim yüreğim bu duruma, tayın bu insaniyetliğine da­
yanamadı, gözlerimden yağmur gibi yaşlar boşandı. Ben böyle 
birtayı nasıl kurşuna dizdiririm? Çok rica ederim, hepinize te­
ker teker yalvannm, kurşuna dizmeyin benim güzelimi, bakın 
nasıl da süsledim, gerdeğe girecek damat gibi. Bu paraya çok, 
çok ihtiyacım var, yoksa ben bu soylu atı hiç elden çıkarır mıy­
dım. Acımdan da ölsem, parasızlıktan evim barkım dağılsa da, 
toptan ölsek de ... Etmeyin eylemeyin ... " 
Pire Durmuş Ağa, soylu Türkmenin iskandan sonra yoksul 
düşmüş Beyi, kimse ona Beyliği yakıştırmıyor da, herkes ona 
Ağa, diyor , ah kurşuna dizmeyin, diye, komisyona çok yalvar-
215