KARANFİLLER YE DOMATES SUYU 
Kazdıkça kaya, kazdıkça taş. Bütün bir yaz, bütün bir kış, 
orman memurunun tazyiki, çalı, palamut, defne, kocaye­
miş, diken, ot, kök ona karşı koydular. Bu korkunç müca­
deleye üç evlek toprak için Mustafa'dan başka bizim köy­
de kimse girişemezdi. 
Kaya bitip de yumuşak, esmer pembe bir funda topra­
ğı bir karış meydana çıkınca bir meşe palamudunun kor­
kunç yılan gibi kökü önüne çıkardı. Onu sökünce orman 
memurunu karşısında bulurdu. O gidince zehirli bir diken 
başparmağını şişirirdi. Kazma körlenir , kürek bulamaz, 
taş yar gibi yığılırdı. İnsan büyüklüğünde bir kaya yumu­
şak toprağın üstünde, altındaki bir insan büyük lüğünde 
cüssesini hiç belli etmeden yosunlu yüzüyle dikilir. Omuz­
ları, tırnakları, ayakları, göğsü, sırtı, bütün kuvveti ile da­
yanır, onu yener, yıkardı. Kazma iş görmediği zaman yum­
ruğu, yumruğu yetmediği zaman parmakları, parmakları 
kalın geldiği zaman tırnakları ile toprağı tırmalardı ... 
Bir sonbahar günü baktık ki küçük çam ağaçları filizi, 
körpe diken yapraklarıyla, üç beş kocayemiş çıngıl çıngıl 
yemişleriyle yer yer esmer, pembe, kül rengi toprağa saye 
salar. Biz görenler: 
-Bakarsan bağ, bakmazsan dağ olur, dedik. 
Bilmedik ki dişle, tırnakla, kanla, canla tabiat denilen 
canavarı yenmek lazım gelir. Bendeniz bu mücadeleye şa­
hidim. Mustafa'nın kör gözü hiddetten ala bulandığı gün­
leri hatırlıyorum. Hey arslan Mustafa, der; uzakta bir 
çam gölgesinden korkunç kavgayı seyrederdim. Bu kavga 
Romalı esirlerin arslanla dövüşmesinden şu itibarla farklı 
idi ki Romalı esir arslana bir çeyrek saat içinde yeniliyor­
du. Mustafa ejderhayı bir sene içinde, bazen ümitsizlik­
ten, bazen ümitten yeniyordu. 
Bir sabah her zamanki çamın altına vardım ki bir köy­
lü kadın, üç yarı çıplak çocuk garip birtakım taşlar, tahta-