Hoşap kalesini de istese vereceğim. Şeyhime söyle, üstüme Os­
manlI ordu da çekse, kızı canımı vermeden kimseye vermeye­
ceğim. Şeyhime selam söyle bana itimat ettiğinden dolayı, en 
değerli emanetini bana yolladığından dolayı ona minnettarım. 
Ellerinden öperim."
O gece kalede, en değerli konuklara verilen yüksek tavanlı, 
mermer tabanlı, kırmızı keçe döşeli, duvarlarına eşsiz Kürt ki­
limleri, halıları asılmış odayı verdiler onlara. Yorganın yüzünü 
atlasla kaplamışlardı. Döşek geniş bir döşekti.
Gülbahar Ahmedin yatağa girmesini saygıyla bekledi. Du­
varda gümüş bir kandil yanıyor, içyağına hoş bir koku karıştı­
rılmış, oda baş döndürücü tatlı bir kokuyla kokuyordu.
Ahmet yatağa girmeden önce kılıcı çekti, yalmkılıcı döşeği 
iki parçaya bölercesine döşeğin üstüne yatırdı. Kılıcın kabzası 
yastığa dayandı. Altın kabza yastığın dibinde dondu kaldı. Ve 
Ahmet yastığın bu yanma uzandı. Gülbahar bu işe şaştı. Yollar­
da, Ercişteki handa da, Vanda da böyle yapmıştı Ahmet. Bu de­
mekti ki, biz seninle aynı yataktayız ama bacı kardeşiz. Arala­
rında bacı kardeşlik kalmış mıydı? Sarayda, zindanın üstünde­
ki odada Gülbahar hiçbir zaman bir daha onunla karşılaşama- 
yacağız diye, kendini Ahmede vermemiş, onun kadını olmamış 
mıydı? Şimdi bu neyin nesi oluyor, kılıcı aralarına koymakla 
Ahmet ne demek istiyordu?
Gülbahar da geldi yatağa girdi, Ahmet onu ne öptü, ne de 
ona dokundu... Kılıcı ortaya koymak zaten bu demekti. Bu gece 
hiç de konuşmadılar.
Gülbaharm yüreğini ateş almış yanıyordu. Neydi, ne olu­
yordu? Ahmede bir şey mi yapmıştı? Onun bilmediği bir gele­
nekleri mi vardı Ağrıdağlılarm?
Sabaha kadar uyuyamadı. Türlü sebepler geldi akima. Kö­
tü ya da iyi.
Gülbahar gerilmiş yay gibiydi ve sevdadan çıldırıyordu. 
Bir şey gerçekse o da ortada inkar edilemez bir değişikliğin ol­
duğuydu ve Ahmet kendisine eskisi gibi, ilk karşılaştıkları 
günkü gibi davranmıyordu. Biraz soğuk, çok öfkeli, çok düşün­
celi. Neydi, niçindi, bu Ahmetteki değişiklik?
Sabaha karşı Gülbahar dayanamadı, onu uyandırdı.
88