62 14. İSTANBUL'UN SOKAKLARI, KÖPRÜLER İ, 
YOKUŞLARI, MEYDANLARI 
Sohbetlerimiz s ıras ında Füsun be ğendiği bir lise ö ğretmeni için "Öteki  
erkekler gibi de ğildi!" dediğ i için, ona bu söz ile ne kastetti ğini sormu ş, 
cevap alamam ıştım. İki gün sonra, ona "öteki erkekler gibi olmak" ile  
neyi kastetti ğini bir kere daha sordum. 
"Bunu ciddi sordu ğunu bili yorum," dedi Füsun. "Sana ciddi bir  
cevap vermek de istiyorum. Vereyim mi?" 
"Tabii... Niye kalk ıyorsun?" 
"Çünkü anlatacaklar ım ı anlat ırken, ç ıplak olmak istemiyorum." 
"Ben de giyineyim mi?" dedim, cevap vermeyince ben de giyindim. 
Bu sigara paketlerini, içeriden bir dolaptan al ıp yatak odas ına 
getirdiğim Kütah ya işi küllüğü, ça y fincan ıyla (Füsun'unki) cam  
bardağ ı ve Füsun'un hikâyelerini tek tek anlat ırken ikide bir eline al ıp 
sinirli sinirli o ynad ığı deniz kabu ğunu, o sırada odadaki a ğır, yorucu ve  
ezici hava yı yans ıtır di ye ve Füsun'un çocuksu saç tokalar ını da bu  
hikâ yelerin bir çocu ğun baş ından geçtiği unutulmas ın di ye 
sergiliyorum. 
Füsun, Kuyulu Bostan Sokak'taki tütüncü-oyuncakç ı-k ırtasi yeci aras ı 
küçük bir dükkânı n sahibiyle ba şlad ı anlatmaya. Bu Sefil Amca  
babas ının arkada şıyd ı; arada bir birlikte tavla oynarlard ı. Sekiz ile o n 
iki yaş aras ında özellikle yazlan gazoz, sigara veya bira ald ırmak  için 
babas ı Füsun'u dükkâna her yollayışında, Sefil Amca "Bozuk çıkmad ı,
dur biraz, sana bir gazoz vere yim," gibi bahanelerle onu dükkânda
tutar, kimseciklerin olmad ığı bir s ırada bir bahane bulup ("Se n
terlemişsin, dur") ellerdi. 
On-on iki ya şlar ındayken, haftada bir-iki kere şişko kans ıyla akşam 
oturmaya gelen B ıyıkl ı Bok Kom şu vard ı sonra. Babas ının çok sevdi ği 
bu uzun adam, hep birlikte radyo dinlenir, sohbet edilir, ça y içilir,
kurabiye yenilirken, hiç kimsenin fark et-