• 
"Önemli olan yaşamam!" diye mırıldandı. "Yaşıyorum, gülü­
yorum, konuşuyorum! Neşeyle bana verilecek görevi bekliyorum! 
Mutfakta sütlaç kaynıyor... İşte bu!" 
45 
İNKILÂPÇI YAZAPLA 
Refik kapının önünde duruyor, zile basmıyor, düşünüyordu: 
"Ona diyeceğim ki... Ona benim tasarılarımın özünü oluşturan 
biz bize benzeriz ilkesini önce söyleyeceğim. Sonra bu ilkeden 
yola çıkarak, köyleri birleştirme, yolları ve merkez köylere..." 
Birden zile bastı, "...diyeceğim. Sonra en önemlisi ondan ne is­
lediğimi söyleyeceğim: Süleyman Ayçelik, sizden istediğim, 
üzerinde anlaşmaya vardığımız bu noktalar çerçevesinde inkılâpları 
ve genç devleti etkileyecek bir hareketin oluşturulması için bana 
yardım etmeniz. Bunu istiyorum sizden... diyeceğim." 
Apartman kalının kapısı açıldı. Etli, sağlıklı, yuvarlak bir yüz 
Refik'e gülümsedi: "Demek, sizsiniz. Hoş geldiniz. Kolay bul­
dunuz mu burasını?" 
"Evet, evet, kolay buldum efendim!" diye Refik mırıldandı 
ve bundan sonra Teşkilâtçı yazara hep "efendim!" demek zorunda 
kalacağını düşündü. 
"Paltonuzu verin bakayım!" dedi Süleyman Ayçelik. "Oo 
üşümüşsünüz. Çay var, yeni demledim. Koridorun ucundaki odaya 
geçin, ben geliyorum. Yüzünüzün böyle olacağını hiç düşün­
memiştim. Hay Allah, bir tane askı bırakmamışlar burada!" 
Birlikte kitaplarla dolu geniş, ama alçak tavanlı bir odaya 
girdiler. Refik heyecanlandığını düşündü. Masanın üzerindeki 
kitapları inceledi. Gösterilen yere, bir yazı masasının kenarındaki 
koltuğa oturdu. 
"Masaya oturuyorum, kusura bakmazsınız değil mi?" dedi 
Süleyman Ayçelik. "Çalışma masama oturunca daha iyi düşü­
nürüm. Resmiyetten değil, insan o koltuklarda gevşiyor..." 
Refik: "Tabii, tabii rica ederim!" diye mırıldanıyor, gene ki­
taplara, duvardaki resimlere, kâğıtlara, kalemlere düşünen ve 
40.3