"Ben," dedi, "hükümete başvuracağım ." 
Ana: 
"Ben de," dedi, ''ben de bu günü bekliyordum." 
Rıza: 
''Yaşhlara sordum. Dedemden kalan tarlayı babam sağlı­
ğında amcalarımla paylaşmış. Paylaşınasa bile biziınki bizim. 
Dedemden bana kalacakm ış." 
Ana: 
''Ya yavru," dedi, "bizimki bizim." 
Bu bir miras davası olduğu için mahkeme o kadar uzun 
sürm edi. Adacanın dibindeki, yağlı, yumuşacık toprak Rızaya 
geçti. Yılların milinetinin altında ezilmiş genç Rıza, bir sevgili­
ye, bir anaya babaya kavuşur gibi tarlasına kavuştu. Tarla ken­
disine teslim edildiğinde mevsim yazdı. Toprak sıcacık, kavru­
luyor du. Ekinler biçilmiş, firezler pırıl pırıl yanıyordu. 
Rıza, yazyeri çıkarmak için bir çift öküz buldu. Pulluğu ar­
kasına takh öküzler in. Toprak, pulluğun ağzmda ufalanıyord u. 
Bütün derdi hemencecik tarlayı sürüp bitirmek, kendisinin 
olan tarlayı şöyle sürülmüş, tohumunu almaya, bire otuz, bire 
kırk vermeye hazır görme kti. 
Yazyeri çıkarılırken çift iki kere koşulur. Biri şafaktan iki 
saat önce, öteki ikindin, garbi yeli çıktıktan sonra . Şafaktan ön­
ce koşulan çift gün kızıncaya kadar sürdürülür. Gün iyice kız­
dıktan sonra, arhk çift sürülmez . Öküzler sineklenir ler. Gitmez­
ler. Bu arada ikindine kadar, bir ağaç gölgesinde dinlenilir. 
İkindiüstü, Akdenizin üstünde yelken bulutlan yükselirken ye­
niden çift koşulur. Bu, ay ışığı varsa gece yarısına kadar devam 
eder. Yoksa, ortalık karanneaya kadar sürer. 
Ay ışığı vardı. Rıza, gün kızıncaya kadar, sonra ikindinden 
gece yarısına kadar durmadan sürüyordu. Sıcak demiyor , yor­
gunluk demiyordu. Bazan kendisini al.amıyor , sabaha kadar sü­
rüyordu. Sürülmüş yumuşak toprak, ay ışığında daha güzel 
görünüyordu. Gece ... Sessizlik. .. Pulluğun topra ğı yararken çı­
kardığı ses daha iyi duyuluyor. 
Iraz, fidan gibi bir oğlan büyütmekten, hayırsız amcalar­
dan tarlasını kopanp almaktan dolayı konurlu ydu. Köyün için­
de, bu günl er, bir sevinç kasırgası halinde dolanıyor du. 
209