Yüzkarası
Oxford, 2016
P rofesör A zur her akşam  gün batarken yürüyüşe çıkıyor­
du. Kadim  patikaları izleyerek, orm anlık alanlardan geçerek, 
yokuşlu çiftlik  arazilerini aşarak, kilom etrelerce yürüyordu. 
A çık havada bir berraklık geliyordu zihnine; afaki fikirlerden 
a n n ıp  derinlem esine düşünebiliyordu. B eşer tu h a f m ahluk­
tu. U tanca ve yüzkarasına bile uyum  sağlayabilen. H iç um­
m adığı şeyler geçm işti başından. B aşkaları tarafından ayıp­
lanm ış, yargılanm ış, dışlanm ıştı. A laylara, dedikodulara ko­
nu olm uştu. Şayet gençliğine dönebilseydi, o zam anlar birisi 
çıkıp da ona çok sevdiği akadem ide barınam az hale geleceği­
ni söyleseydi, inanm azdı herhalde. İnansa, öyle bozulurdu ki 
m orali. B öyle b ir felaketle başa çıkam ayacağım  sanırdı. As­
lına bakılırsa, genç Azur böyle b ir şerefsizliği yaşam aktansa 
ölm eyi tercih edeceğini söylerdi m uhtem elen. Am a buradaydı 
işte, skandalin üstünden on yıldan fazla zaman geçm işti. Yü­
reğinin derinlerinde ne kadar yaralı olduğunu inkâr etm ese 
de, hâlâ hayattaydı. Başkalarının ne düşündüğünü um ursa­
mamayı öğrenm işti. Zor yoldan.
On dört y ıl önce hocalık görevini bırakm aya m ecbur kal­
m ıştı. O zam andan beri, bir vak itler yu vası b ild iği okuluy­
la bağlarını gevşek de olsa devam  ettirm işti -  b ir türlü ke­
silip  atılam ayan duygusal bir göbek bağı gibi. G elip yeniden 
ders verm esini talep eden çıkm am ıştı. O da fakültesini ve bö­
lüm ünü zorda bırakm am ak için geri dönm eye uğraşm am ıştı