re söylediği sözleri söylüyor, ötekiler de hep bir ağızdan biliyo­
ruz Hocam, diyorlardı. 
"Bakın çocuklar , Pa dişaha başkaldıranlar , ·Beyler, Paşalar , 
Ağalar yenildiklerinde çoğu zaman öldürülmediler. Üstelik de 
Padişah onların büyük bir kısmını Vali, Beylerbeyi, Vezir, Sad­
razam yaptı. Bakın çocuklar, bir Mehdiler vardı başkaldıranlar 
içinde, kendilerine Mehdiyi Resul diyenler. Onlar, bozulan 
dünyayı toptan değiştirmek isteyenlerdi, işte Padişah bunları 
yendiğinde hiç bağışla mıyor, bir tekini bile ... Çünkü onlar fakir 
fıkaraydılar, fakir fıkaranın adamıydılar. Bunun için Padişah, 
onları yenip yakalaymca, eşeğe ters bindir tiyor , mafsallarını ka­
nıra kanıra, gözlerini oya oya, derilerini yüze yüze, bütün şehre 
tellal çağırtarak dolaş tınyor , üç günde, beş günde bu Mehdi 
Hazretlerinin ?ayanıklılığına bakıyordu, bir haftada öldürtü­
yordu. Ve Mehdiler, gözlerini kırpma dan, tüyleri kıpırdama­
dan, ağızlarından en küçücük bir şikayet sözcüğü çıkmadan, 
ancak, ölürken o da, eriş ya Dede Sultan, diyorlar, can veriyor­
lardı. Bakın çocuklar, şimdi Ankara, bizim bir olduğumuzu bi­
lirse, bizi yakalaymca eşeğe ters bindirir , ters bindirmezse de 
ona benzer bir şeyler yapar." 
"Biliyoruz Hocam." 
"Aramızda İnce Memed yok, bizi bıraktı, küstü de gitti. 
Anlayamadım, niçin küstü bize ... Ama geri gelece k." 
"İnce dağlarda Hocam." 
"Biz onu gelirken gördük Hocam." 
"Biz gelirken, şu aşağıdaki gedikten onu aşarken gördük." 
"Yayla yolunda bir taşın üstüne oturmuş, tüfeğini temizli-
yordu ." 
"Şu karşı dağın doruğunda başında çok adam ... " 
"Eriş ya Dede Sultan diyebilecek miyiz ." 
"Hepimiz Hocam." 
Memedler çekilip gittikten sonra, bir gece yarısı, Hocayı 
derin uykusundan uyandırd ılar: 
"Candarmalarla, Sarı Sultanoğlunun adamlan Memedler­
den birisini, ya da ikisini aşağıdaki koyakta kıstırdılar ," dediler. 
Hoca hemen kalktı, giyindi. öteki eşkıyalar da giyindiler. 
Hiç vakit geçirmeden yola düştüler. Yoğun bir yağmur yağıy or, 
281