Hikmet'in Bilge ile birlikte geleceğine de pek inanmıyordu 
Hüsamettin Albay. Bir takım karışık hayaller içinde, gerçekle 
rüyanın ve arzu edilenin birbirine karıştığı bu ortamda dış 
dünyaya ait yeni bir olayın meydana geleceğine inanmak, ro­
manlara inanmak gibi geliyordu emekli albaya. Sanki, o güne 
kadar olanlar artık yeterli bir yoğunluğa ulaşmıştı; bundan 
sonra, ancak olayların yorumu ve değişik biçimdeki görü­
nümleri üzerinde konuşulabilirdi, bundan başka bir şey yapı­
lamazdı . Hikmet, Bilge'yle birlikte içeri girdiği zaman bu 
duygular içindeydi. 
"Her e we come, " diye gülerek girdi Hikmet. Bilge, bir kirpi 
gibi büzülmüştü ve uzattığı elinin dışında tek ve şekilsiz bir 
parçaydı sanki; bununla birlikte gülümsüyordu, utangaç ve 
heyecanlıydı. "Tanıştığınıza memnun olun bakalım karşılık­
lı," dedi Hikmet. Albay Hüsamettin biraz hayal kırıklığına 
uğramış gibiydi. Hikmet'in yaşantısında elle tutulur, gözle 
görünür canlı bir varlığın olmasını yadırgıyordu sanki. Sözle­
rin canlı bir insan biçimine dönüşmesi, ilişkilerinin dayandı­
ğı temelleri acaba sarsıyor muydu? Bu odaya Napolyon ya da 
Schlick de aynı rahatlıkla gelebilecekti demek. Hayır, gele­
mezdi. Öyleyse, Bilge bir gerçekse, bütün Heineler, Monika­
lar, Mütercim Arif üzerine düşüncel er, hepsi hepsi gerçek dı­
şındaydı . Schlick, polis memuru ve komiserlerle konuşma­
mıştı demek. Demek bütün bunlar, Albay Hüsamettin Beyin 
ve dul kadının sağladığı hava şartlan içinde uydurulmuş ma­
sallardı. Hikmet'in kendi hayatından naklettiği bölümler de, 
Austerlitz savaşı gibi bir masal değildi demek. lşte Bilge gü­
lümsüyordu; o halde ne Monika, ne de Hroboviç diye bir me­
sele yoktu. Herkes, Bilge gibi bu masal dünyasında gerçek 
yerini almaya başlarsa, gecekondunun, Emekli Albay Hüsa­
mettin Beyin, dul kadının ve çocuklarının ne değeri kalırdı? 
Hikmet'in gecekonduda kurduğu dünya, birden fakirleşm işti. 
Hikmet, tehlikeli bir teşebbüste bulunmuştu Bilge'yi getir-
294