Bir ara daldı, bir uykuda gibi dolaşıyordu. Şu uzun bacaklı 
yeşil kuş yağız at olmasın. Tüfeğini yeşil kuşa doğrulttu, korktu 
geri indirdi. Gene doğrulttu, daha fazla korktu bu sefer. Eli maki- 
na gibiydi, bir nişan alıyor, bir indiriyordu. Devinimleri öyle ça­
buklaştı ki, sanki Ademin eli uğunuyordu. Birden tüfek patladı. 
Tüfek patlar patlamaz da yeşil, uzun bacaklı kuş cansızmışçana 
yere düştü, hiç kıpırdamadan oracığa serildi. Adem vardı, kuşu 
tuttu kaldırdı, kuşun çok uzun, Ademin boyunun iki misli uzun 
kanatlan açıldı. Adem kuşu yere fırlattı, çabuk çabuk kamışlığı 
çıkmaya başladı. Çabuk çabuk da düşünüyordu. At gözlerinin 
önünden aym hızla geçiyordu. Yağız at silkinip incecik, kapkara, 
kederli gözlü bir ceren oluyordu, ağcaceren. Ağcaceren silkinip 
bir kız oluyordu, hem de bir peri kızı... Sonra kuş oluyordu at. 
Bir üveyik. Üveyikten bir gurruk, yani bir yağmurcuk kuşu do­
nuna dönüyordu, güzel, biçimli gagalı, som mavi. Mavi yağmur­
cuk kuşundan sonra som mavi bir duman örtüyordu Anavarza 
ovasının üstünü. Duman oluyordu at. Sonra toplamyor duman, 
bir kavak ağacı oluyordu, tellice kavak. Tekbaşma, düz ovanın 
ortasında... Kavak su oluyor, toprağın üstünde apaydınlık yu­
varlanıyor, su mor çimenli bir koru oluyor, koru bulut oluyor, 
bulut Anavarza kalesinin üstüne ağıyor, bir ejder oluyor. Adem 
dehşet korktu ejderden. Ejder yetmiş iki dilini uzatmış, kıpkırmı­
zı, yalımdan, üstüne üstüne geliyor. Koşarak kamışlığı çıktı. Ay­
dınlık yüzüne taş gibi çarptı, keskin. Gözleri kamaştı. Bir süre 
gözlerini yummak zorunda kaldı. Açtığında kır at az ilerisindey- 
di. Kır ata atladı, doludizgin sürdü. Kırlangıçlar gene fırt fırt 
yüzlerce önünden geçmeye başladılar. Önünden geçtim, bıyığına 
sıçtım... Adem ata kırbaçlamaya, üzengilemeye başladı. Hakkı in­
kar edilmez, kır at da beter koşuyordu. Koşuyordu ama, kırlan­
gıçlar da gene sürülerce önünden geçiyorlardı. Ve içindeki ses 
boyuna tekrar ediyordu. Kır at bir sel yatağına düştü. Sonra bir 
göl çukuruna. Bir büklüğe girdi, birkaç hendek atladı. Gittikçe 
de yavaşladı, sonra kendi boyunca bir hıltanlığa girdi. Hıltardığı 
sökemedi, orada durdu.
Yağız at kuş oluyordu. Önünden geçtim... Kırmızı bacaklı 
bir leylek. Bıyığına sıçtım. Altın gözlü, kocaman kanath bir ko­
ca kartal, incecik bir tazı oluyordu. Önünden geçtim... Bir kara
136