uygun, son gelen gömleklerden, üç tane getirmesini buyurdu . 
Bundan hemen sonra da, sabırsızlıkla dedikoduya geçtiler. 
Zeynu llah Efendi sordu: 
"Dulkadiroğlu Şakir Beyden ne haber, konağını bitirdi mı?" 
''Bitmez o konak," diye kahkahayı bashrdı Hoca. "Konağın 
bir parçası bitiyor, Şakir Bey karşısına geçiyor, yemeden içmeden 
o biten kısmı üç gün, bir hafta seyrediyor, ardından da, ona biti­
şik, ondan daha güzel bir kısma başlıyor. Konak uzadı gitti." 
"İstanbuldan mimarlar , Mardinden, Diyarbakırdan taşçı 
ustalan getirmiş, doğru mu?" 
"Bilmem, belki doğrudur. " 
"Ya Muallim Zeki Nejadla arası?" 
"O Muallimi öldürteceğim, diyormuş da, başka bir şey de­
miyormuş. " 
"Benim bildiğim .Şakir Bey, o fıkara Muallimi değil, isterse 
Fevzi Paşayı, İsmet Paşayı da öldürtür." 
"Muallim de öyle yabana atılacak bir zat değil, gözü kanlı 
birisi, kolay kolay Şakire pes, diyeceğini sanmıyorum ." 
"Gene binlerce dönüm çeltik ekecekmiş aşağıya, ova ya ... 
Bu sefer de dokuz köy su altında kalacakmış ." 
Memed, onlann konuşmalarından, çeltik ekerek dokuz kö­
yü su altmda bırakmaktan, Dulkadiroğlu Şakir Beyle Muallim 
Nejadm ne yüzden çalıştıklanndan bir şey anlamıyordu. 
Zeynullah Efendiyle Abdülselam Hoca durmadan fincan 
fincan çay içerek tam öğleye kadar Şakir Beyle Muallim Ne jadı 
konuştular. 
Öğleyi az geçe, daha ezan okunmamıştı, Abdülselam Hoca, 
bir avuçtan daha çok saatının altın kordonundan tuttu çekti, al­
tın, mineli, işlemeli saatım çıkardı, kapağını fiyakalıca açtı, "da­
ha öğleye çok var, haydi çocuklar kebapçıya gidelim ." 
Daha kebapçı dükkanına yaklaşırlarken burunlanna közde 
pişen kuzu yağı kokusuyla sumak, acı biber, limon çiçeği koku­
su geldi . İçeri girdiklerinde tertemiz giyinmiş bir garson onlan 
saygıyla karşıladı, yer gösterdi oturdular. Memed biraz sonra 
başını kaldınp da karşısına bakınca, iki şaşkın gözün kendisine 
dikildiğini gördü, yüzü kül kesildi. Memed bu yüzü bir yerler­
den ammsıyordu. İki çift göz biribirine öylece, bir süre takıldı-
115