Sessizlik
110zı tahminler yap ıyordu. Daha fazla bil gi elde etmek için gözlerini dört
açan casuslar gibi bazan birbirimizi kar şılıklı uzun uzun süzerdik.  
Füsunun giydiği beyaz külodu, be yaz çocuk çoraplar ım ve bu kirli
beyaz lastik ayakkab ılar ı, hiçbir yorum yapmadan o kederli, sessiz  
anlar ım ıza işaret olsun diye sergiliyorum. 
Nişan günü çabuk geliverdi, bütün tahminleri de bo şa ç ıkard ı. O 
gün, önce viskiler ve ş ampan yalar konusunda ç ıkan bir aksili ği (bir  
sat ıcı, parası pe şin ödenmedikçe şişeleri b ırakm ıyordu) hallettim, sonra  
Taksim'e ç ıkt ım, çocuklu ğumun büfesi Atlantik'te hambur ger ile a yran 
içtim ve çocuklu ğumun berberi Geveze Cevat'a gittim. Cevat 1960'larm  
sonuna do ğru dükkânı nı Niş antaş ı'ndan Be yoğlu'na taşım ış; babam ve  
bizler de Ni şantaş ı'nda kendimize ba şka bir berberi, Basri' yi 
bulmuştuk; ama yakın düştüğümde, şakalar ıyla neşelenmek  
istediğimde, A ğa Cami'nin soka ğındaki yerine gider, t ıraş olurdum.  
Cevat o gün nişanlanaca ğım ı öğrenince çok mutlu oldu, bana damatl ık 
tıraş yapt ı, aşırıya kaçmadan ithal t ıraş köpüğünü ve kokusuz  
olduğunu sö ylediği bir nemlendirici sürdü, yüzümdeki kıllar ve  
sakallarla tek tek ilgilendi. Yürüye yürüye Ni şantaş ı'na, Merhamet  
Apartman ı'na gittim. 
Füsun her zamanki vaktinde geldi. Birkaç gün önce ben yar ım ağızla 
Cumartesi günü bulu şmamam ız gerektiğini, çünkü ertesi gün s ınav ı 
olduğunu sö ylemiş tim; Füsun ise son gün, o kadar çok çal ıştıktan sonra  
biraz kafas ını dinlendirmek istedi ğini sö ylemiş ti. S ınav haz ırlıkları  
bahanesiyle zaten iki gündür Şanzelize Butik'e gitmiyordu. İçeri girer  
girmez masaya oturup bir sigara yakt ı. 
"Seni dü şünmekten art ık kafama matematik filan girmiyor," dedi  
alaycılıkla. Bu hiç olma yacak bir şeymiş, filmlerden çıkma basmakal ıp 
bir lafm ış gibi bir kahkaha att ı, sonra da k ıpk ırm ızı oldu. 
Bu kadar k ızar ıp bu kadar kederlenmeseydi, ben de iş i şakaya 
vurmaya çal ışırd ım. Bugün ni şanlan ıyor oldu ğumu sanki ak-