Giderek daha çok gülmektedir: Artık insanlık lanetle ana­
cak büyük tarihi an'ımızı!. 
Görüyorsunuz, diyordu, bedenlerimizden önce düşünecek 
nekadar çok şeyimiz var. Ozon tabakamız var mesela ... 
İnançsızsınız? 
Neye? 
Aşka. 
Yoo, aşkı severim aslında, yani bedenim de sever. Ama ar­
tık kayıp eşyalar kısmında arayalım onu. 
Klara Körmendi, piyanoda iki sarsıcı vuruş yapmakta, Sul­
taniyegah büsbütün yerle yeksan olmaktadır. 
Adam kulak kabartıyor; mırıldanan kadın: Kusur tekbaşı­
na bende olmayabilir. Uzay bilgininin yapma uydular aracılı­
ğıyla dünyaya postaladığı saadet zincirinin kopmasında du­
daklarımla aynalar arasına girenin de payı büyük. O sensin, ne 
iştir! Özel merdivenini kurmuş, yine mahzenine inmek istiyor­
sun. Bu gece inme, iyi değilim, desem, hissiyatın zedeleniyor; 
yalnız, terkedilmiş erkeği oynuyorsun; kıskançlık bunalımları­
na düşüyor, rakı üstüne şarap içiyor, sonra da kusuy_?rsun. 
Dokunuşlar biraz süreklilik kazanmıştır,. ama bir içsızısı, 
bir yakınış gibi. Yine de kesilmeye aday. 
36