Yer Demir Gök Bakır 457 
Ömer: 
"Bir üçüncü adamı, kardaşımız da olsa işimize karıştırmay alım." 
Sefer: 
"Doğru. Can pazandır bu." 
Ömer: 
"Karısını da alır gider, onu da Körkuyuya atarız." 
Sefer: 
"Yazık değil mi kadına, onun ne suçu günahı var?" 
Ömer: 
"O da onun karısı olmayaydı. Haydi oldu, diyelim, kocası ermiş olurken önü­
ne geçseydi. Haydi ermiş oldu diyelim, Hıdır Kahya ocağına göz dikmeyey di." 
Sefer konuşmadan, heyecandan yorulmuştu. 
"Şu tüfekleri bir iyice yokla bakalım. Bir tutukluk falan etmesin. Sonra da çık 
havaya bak, nasıl hava? Böylesi günlerde hava çok işe yarar. Hele çık da bak dışa­
rıya." 
Ömer çıktı, geri geldi. 
"Bozkırdan gümbürtü geliyor. Bu gece hiçbir canlı dışarda barınamaz. Kurt 
kuş, ayı tilki, hepsi yuvasında." 
"Ömer." 
''Buyur." 
"Şu adam öldürmek çok kötü. Öyle değil mi?" 
"Yoook." 
"Çok kötü, çok. Ama, neylersin ki... Öyle değil mi?" 
"Değiiil." 
"Adam öldürmek-kötü değil mi?" 
"Yoook." 
"Sen hiç adam öldürdün mü, Ömer?" 
"Öldürmedim . Öldürmedim ama, öyle öldürmek istiyorum ki. Taşbaşı öldür­
dükten beş altı yıl sonra onu öldürdüğümü herkese söyleyebilirim, öyle değil mi?" 
Sefer bağırdı: 
"Sen deli misin?" dedi. "Böyle bir şey kul olana söylenir mi? Taşbaşın akra­
balan kan davası gütmezler mi? Hükümet bizi yakalamaz mı? Öyleyse, sen ağzı 
gevşeklik yapacaksan, ben bu işten vazgeçtim." 
Ömer: 
"Şakacıktan söyledim," dedi. "Bir iyice şakacıktan. Böyle işler ölünceye kadar 
kimseciklere söylenmez."