"Ana etme eyleme, Ana kurbanlar olayım sana, bizi kimle­
re bırakıp da gidiyorsun, Ana?" 
"Yoook, kızım, ben burada bundan sonra, bağlasalar da 
duramam. İnce Memedimi de orada, o dağlarda tek başma ko­
yup kurda kuşa yem ettiremem. Hürü Anası onun yanında ol­
mayınca, ona güç kuvvet vermeyince, benim yavrum o kadar 
hırlının lursızın, candarmanın, eşkıyanın, canavann arasmda 
ne yapar ki tek başma ." 
Kulağına eğildi: 
"Beni iyi dinle," dedi, "sen bakma Memedimin, yavrumun, 
insaniann hasının öyle durduğuna, bıyıklarının kocaman, hur­
ma burma olduğuna, onlann soyu öyled ir, onlar anadan bıyıklı 
doğarlar, benim yavrum çocuktur daha. Çiçeği burnunda yeni 
yetme bir delikanlıdır. Hiç gördün mü ki bir kişiyi, onu İnce 
Memede benzetsin ?" 
Seyran gülünce Hürü Ana derecesiz kızdı: 
"Orospu," diye bağırdı, "ne gülüyorsun üstüme? O İnce 
Memedi bir daha gözüm görmeyecek mi sanıyorsun? Senin üs­
tüme güldüğünü, beni taşkalaya aldığını söylemeyecek miyim, 
sanıyorsun ?" 
Seyran onun ellerine sarıldı, öptü: 
"Ana valiahi billahi senin üstüne gülmed im." 
Yalvardı yakardı, onun yüzünü, ellerini sayısız öptü, so­
nunda da iyi yürekli Hürücenin gönlünü aldı, onu yatıştırd ı. 
"Hazırlan öyleyse," diye güldü Hürü Ana. "Şimdi hemen 
doğru Hazret Efendiye gidiyor uz. O avukat Necla da nered e?" 
"Burada Ana." 
"O da gelecek bizimlen. Ona iyi bak. Benim gözüm tuttu 
onu. Yi ğit bir avrat. Çok konuşuyor ya, dik dik söylüyor ya, ol­
sun. O, olmasaydı senin yanında, ben seni bu gurbet ellerde tek 
başma bırakıp da gidemezdim ." 
Hazırlandılar, Müslüm çoktan komşu faytoncuyu almış ka­
pıya getirmi şti. Faytona bindiler. Hürü Ana bugün çok güzel 
giyinmiş, hırızmalanm bumuna takmış, halhallannı ayak bilek­
lerille bağlamış, ak başörtüsünü başına atmış, Memedin kendi­
sine, giderken aldığı ipek fistanını sırtına geçirmiş, beline lahu­
ri şal kuşağını sarmış tı. Düğüne bayrama gider gibiyd i. 
393