şaşırdım. Bu meçhul adam bir kişi miydi? Birkaç arkadaşı var 
mıydı? İçeride ne yapıyordu? Yarım saat, bir saat bekledirn. 
Çıt yok. Köşkün etrafında fırıl fırıl dönüyordwn. Dışarıya 
eşya çıkaran bir hırsıza rastlayamadım. Hakikate ermek için 
daha bekleyeyim mi? Yoksa kapıyı çalıp içeridekileri derin 
uykudan kaldırayım mı? Beklerneye tahammülüro kalmadı. 
SelamJıkl kapısının çıngırağını çektim. Hiç aldıran yok. Bir 
daha ... Bir daha ... Gelen giden yok . Koparacak gibi çıngırağa 
asıldım. Sapı elimde kalacaktı. Nihayet, hele yarabbi şükür, 
kapı açıldı. Bahçıvan hacaklarında uçkurlu don, Amerikan 
gömlek, bir elinde idare lambası, öteki eliyle henüz kendini 
bırakmamakta ısrar eden uykuyu kaçırmak için gözlerini 
ovuşturarak karşıma çıktı. Hiddetle, "Ne o bre, gecenin bu 
vaktinde çıngırağı mı koparacak sın?" "Bahçıvanbaşı köşk­
te hırsız var." Uyku sersemliğiyle benim bu ihbarımı heri­
fin beyni birdenbire kavrayama dı. Hemen lambayı bırakıp, 
"Bre anasını!" diye öfkeyle gırtlağıma atıldı. "Yo ... Yok, hır­
sız ben değilim!" feryadıyla yakarnı kurtarmaya uğraşırken 
bahçıvan, "Sen değilsin de ya kimdir? Hırsız nerede? Hay­
di göster!" tehdidiyle beni tartaklarken gürültüden öteki 
hizmetkarlar da uyandı. Kim olduğumu anlatıncaya kadar 
epeyce hırpalandım. Uşakların ellerinde bel, kazma, kürek, 
istihkam alayı gibi köşkün içinde hırsız aramaya çıktık. Her 
tarafı döndük, dolaştık. Bütün eşya yerli yerinde, ortada hır­
sızdan eser yok. ihbarıının doğru çıkmamasından dolayı he­
riflerin gözlerinin yine bana karşı dönmeye başladığı esnada, 
hırsızın harem dairesine girmiş olduğunu söylemeye cesaret 
ettim. Harem kapıları vuruldu. Kadın hizmetçiler kaldırıldı. 
Hanımefendiye haber gitti. Fakat Cevher Hanım'ın kapısını 
vururlar, vururlar hiç cevap alınmaz ... Uyanmaz uykudan, 
canan uyanmaz ... Kocası evde bulunmadığından dolayı ga­
liba en rahat uykusunu uyuyan hanım, nihayet yatağından 
kalkar. Bu müthiş hırsız ihbarına karşı hiç ürküntü göster-
Eskiden konak, köşk ve evlerin erkeklere ayrılan bölümü; hariciye de 
denirdi. Genellikle evlerin ön tarafında yola bakacak biçimde yapılır, kapı­
sı doğrudan ana yola açılırdı. 
173