Bazan kıvılcımlar durmadan ulu bir sel gibi bütün gece karanlı­
ğa akardı. Mahmut Han keyifli olduğu geceler penceresinden 
sabaha kadar Hüsonun kapısından geceye akan kıvılcımlara 
bakardı.
Hüsonun yaşı belli değildi. Demirci dükkanında beş oğluy­
la birlikte çalışır, çok güzel, altın işleme, keskin, kırılmaz kılıç­
lar döverdi. Kendini bildi bileli paşa sarayına, bey konağına 
adımını atmamıştı. Ramazanda oruç tutmaz, hiç namaz kılmaz, 
hiç dua etmezdi. Bazıları Hüsonun ateşe taptığını söylüyorlar­
dı. Bazı geceler körüğünü çekiyor çekiyor, dükkanın içi, kapısı 
kıvılcımlar içinde kalıyor, Hüso bu ateşin önünde dize gelip, el­
lerini ateşe açıyordu.
Hüso yaz kış üstüne hiçbir şey giymiyordu. Bacaklarına 
yalnız çok kaim bir şal doluyor, beline kırmızı bir kuşak bağlı­
yordu.
Gülbahar umutsuzluk içinde pencereden baktı. Bütün ka­
saba uykudaydı. Hüsonun dükkanının kapısından kıvılcımlar 
akıyordu geceye, top top...
Ve içerde, zindanda Sofi derinden derine kavalıyla Ağrıda- 
ğınm öfkesini çalıyordu. Uzakta, aşağıda Beyazıt ovasında bir 
at kişniyordu, delirmişçesine. Telaşlı, korkak.
Gülbahar:
"Sofi," dedi.
"Sofi sana kurban," diye kavalını kesti Sofi.
Gülbahar:
"Az kaldı," dedi. "Boynunuzu vuracaklar. Bir çare yok 
mu?"
"Yok," dedi Sofi.
"Sen buradan çıksan, alıp atı getirsen, boyunları vurulma- 
sa..."
"Olmaz," dedi Sofi. "At gelmez. Sofi senin güzel dillerine 
kurban."
Gecede Sofiyle bir süre karşı karşıya kaldılar. Ne Sofi ko­
nuştu, ne Gülbahar.
"Ama olmaz," dedi Gülbahar. Sesi ölmüş. "Hiç olmaz. Gü­
nah, zulüm. Olmaz ki... Bu saray yıkılsın," dedi, sesi iyice ölerek.
Sofi:
52