322 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
"Seni çiğ çiğ ... " 
"Çiğ çiğ yiyecek köylü!" 
"Koca Halil, Koca Halil." 
"Meryemce de geldi, Meryemce de ... " 
"Kurtar sakalım elinden, Halil Emmil" 
"Çık dışarı, Halil Emmi." 
Çocuklar işi daha da azıttılar. Sözleri türküleştirdiler: 
"Halil Emmi, Halil Emmi. 
Çukurovaya giden mi." 
Hep bir ağızdan söylüyorlardı. 
"Halil Emmiii, 
Kuyruğu telliii ... " 
Bir zaman sonra hiçbir söyledikler i anlaşılmaz oldu. Öylesine coşkun bir gül­
ıneye kaptırmışlardı ki kendilerini, dur durak bilmiyorlardı. 
Gömleksizoğlu: 
"Adama iyilik etmeye mi, yoksa onu taşkalaya almaya mı geldik? Susun baka­
lım," diye öfkeyle bağırdı. Gömleksizoğ lu çok ciddiydi. Herkes sustu. 
Gömleksizoğ lu ağır ağır içeriye girdi, ambara ellerini dayadı: 
"Halil Ağa," dedi, "Hiç korkma. Senin korkun boşuna. Köylü seni öldürmez 
Seni sever. Sen köylü hakkında çok yanlış düşünüyorsun. Bu köylü hep sipahi 
soyudur. Çık oradan. Sen çıkmazsan, ben gelir seni dışarıya köylüğün içine çıka­
rının. Çık, Halil Ağa m." 
Söyledi, söyledi, Koca Halil çıkmadı. En sonunda Gömleksizoğ lu arnbarın içi­
ne atladı, Koca Halilin üstünü açtı. Koca Halil büzülmüş büzülmüş bir topacık 
kalmıştı. Gömleksizoğlu bu bir topacık adamı kucağına aldı. Koca Halil kucağın­
da çırpınıyordu. Getirdi, dışarıya kann üstüne koydu. Koca Halil bir süre orada. 
karın üstünde hiç kıpırdamadan kaldı. Sonra kuşkulu, ölçülü, usul usul kıpırda­
maya başladı. Önce sağ elini kara dayadı, azıcık doğruldu . Sonra sol elini dayadı. 
birkaç kere sağına soluna bakındı, sonra ayağa kalktı. Bir süre ayakta, kalabalığın 
üstünde gözlerini kirpiştirerek dolaştırdı. Daha kalabalıktan bir hareket, hiç ol­
mazsa dövmelerini bekliyordu . Hiçbir şey yapmayacaklarını artık iyice biliyordu 
ama gene de bekliyordu. 
Bir umut. .. 
Koca Halil kalabalığın ortasında böyle beklerken, Gömleksizoğ lu geldi koluna 
girdi. 
"Bak Halil Ağa Emmi, işte gördün. Köylü tam burada, tekmil çoluk çocuk bu­
rada. Gözünle gördün, sana bir kimse bir fiske vuramaz. Ve de bir söz diyeme:::