I. KADIN : 
il. KADIN : 
ili. KADIN: 
il. KADIN 
1. KADIN 
il. KADIN 
ili. KADIN: Kimin ne neyine gerek canım? 
Herkes her şeye burnunu sokar oldu. 
Bulaşmayacaks ın. Bulaştın mı kötü. 
Kendi halimizdeyiz biz. 
Bize dokunması nlar da ne yaparlarsa yapsınlar. 
(Bir an) Çayınız soğuyor. 
Şişimi boşaltıvereyim de ... 
(Yine gergin bir sessizlik. Yalnız çaylarını karıştırırlar. 
Bir süre, sonra) 
Sorması ayıp, şeker koymuş muydun? Görmedim 
de ... 
1. KADIN : Ben iki tane koymuşt um... Buyur koy, istediğin 
kadar. 
ili. KADIN : Teşekkür ederim. 
(Bir an sessizlik) 
il. KADIN Demek oğlan kağıt da dağıtıyormuş? 
1. KADIN Hele o kağıt dağıtanlar!.. (Aksırır.) Aç mısın, açık 
mısın desene? 
ili. KADIN : Söylemesi ayıp, "Köstebekler !" diye bağırıyor an­
nesine babasına ... 
il. KADIN Aman sen bu oğlana dikkatli ol. Bakarsın kapının 
altından bir şey sürüverir. Bir kağıt falan ... Nara 
yanarsınız ... 
III. KADIN : Eşik taktırdık sokak kapısına. Kimse bir şey atamaz. 
1. KADIN : (Kendi kapı altlarına bir göz atar.) Soğuk da girmez 
içeri. 
il. KADIN : Aslında çift kilit koydurmalıyız hepimiz de ... 
1. KADIN : (iç rahatlığı ile) Bizimki zaten çift kilit. (Bu arada ka­
narya susmuştur. Kadınlar yine bir süre yalnız çayla­
rını karıştırırlar.) 
III. KADIN: Kanarya sustu. Neden? 
1. KADIN : (Kalkar, kafesin yanına gider.) Kötü şeylerden söz 
edildiğini hemen anlar. Pısar kalır bir köşede. 
41