lıktan. Bu kadar çok kuş tutmanın şı marıklığından ... Aaaah, 
benim de bir ağı m ol... ol, ol, ol..." Olsa diyemedi. Ağzından 
kaçırmış, itler gibi pişman olmuştu sonra da. Ben duymamış­
çılığa vurdu m. Buna en çok sevindi Metin. Öteki çocuk toplu­
luklarına teker teker uğradık. Metin hepsine büyük bir tutku, 
büyük bir hayranlıkla, kıvançla yaklaşıyordu. Kuş dolu, çırpı­
nan kafeslerin yöresinde hayranlıkla dolaşıyor, kuşlara bakı­
yor, seviniyor, gülümsüyor, artık eliyle bir kuşa dokunmuyor­
du. Belki de her kuşa dokunmak istiyor ama dokuna mıyordu. 
Kuşçu çocuklar Metinin kafeslerin yöresinde hayran dönme­
sinden pireleniyorlar ama bir şey söyleye miyorlardı. Birçoğu 
beni tanıyordu. Tanımayanlar da nedense bana bakıp bakıp 
ses çıkarmıyorlardı. 
Metin susuyordu . Yüzü andan ana değişiyor, bir sevince 
giriyor, bir acılaşıyor, bir alaylı bir hal alıyor, bir coşkunluk 
içinde ışıklanıyordu. 
Gün batıyordu ki: 
"Sen beni Seli m le tanıştırsana," dedim. 
"Tanıştırırı m ama ... " 
"Aması ne?" 
"Söyledi m ya, o herkesten, uçan kuştan bile ürker, kor­
kar," dedi. "Şi mdi o seni kim bilir ne sanır, belki seni görünce 
alır yatırır, belki de bir büzülür, bir büzülür ki ağzından bir 
tek laf ala mazsın." 
"Korkut mayız," dedim. "Ben onun ağzından laf da alm a­
sını bilirim." 
Metin boynunu büktü: 
"Sen istiyorsan arkadaş," dedi. "Bir arkadaş için can baş 
üstüne. Seni Seli m e değil feriştaha bile götürürü m. Yeter ki 
sen iste. Bir insan arkadaşı için canını bile vermeli. Dünyada 
her şey gelip geçicidir , baki olan bir arkadaşlıktır. İnsanoğlu 
arkadaşlığın kıymetini bil miş olsaydı, insanoğlu böyle eşek 
olur da biribirini yer miydi, her şeyin üstündedir arkadaşlık. 
Ben sana neden amca, abi, kardeş demiyorum da sana arkadaş 
38