da hiç bakmıyordu. Ne düşündüğünü de hiç belli etmiyordu. 
Yüzünde de hiçbir değişiklik olmuyordu.
Koca Osmandan sonra Ferhat Hoca konuştu: "Seni köye 
götürelim Haşan," diye bitirdi sözünü.
Haşan başını kaldırdığında yüzü tanınmayacak gibi ol­
muştu. Gözleri dolu doluydu. Çaresiz kalmış bir çocuğa benzi­
yordu.
"Ben o köye gidemem," dedi.
Koca Osman:
"Gidersin," diye bağırdı. "Hem de eşşekler gibi."
Ferhat Hoca:
"Gidersin ki ya mecburi," diye Koca Osmanı destekledi.
"Gidemem," dedi Haşan, bir çocuk çaresizliğinde ellerini 
koynuna sokarak.
"Çavuştan korkma," dedi Koca Osman. "Çavuşu bizim 
köyde vurdular. Hem de başparmağım kalınlığında bir domuz 
kurşunuyla. Hem de iki yüz elli yıllık bir dolma tabancadan çı­
kan kurşunla. Bizim köyü gece basmaya gelen çavuşu işte böy­
le vurup dizkapağını parça parça eyleyerekten öküz gibi bö­
ğürttüler. Şimdi Adanada hastanede ağzı yukarı yatıp öküz gi­
bi böğürüyor. Neden ki dersen Haşan kardaş, yalnız dizkapak- 
ları domuz kurşunuyla parçalananlar böyle bağırırlar. Mustafa 
Kemal Paşaya da tel çektik ki, çok güzel bir tel. İşte Allahın gü­
zel adamı Ferhat Hoca. Dinine imanına söyle Ferhat Hoca, tel 
nasıldı? Ne yazmıştı arzuhalci Kozanoğlu Fethi Bey, dinine 
imanına söyle, Fethi Bey çok okumuş bir adam değil mi? Bir 
yumuşak, iyice bir adam ama, yazısı taşa geçmez mi? Fethi Bey 
bir yumuşak adam ama Kozanoğlu değil mi? Göl yerinden ek­
sik olmayan şu Fethi Bey değil mi? Ne yazdı Mustafa Kemal 
Paşaya, söyle Hocam, söyle de bilsin Haşan. Sen bu vatanı böy­
le mi kurtardın? Candarmalar, çavuşlar, hem de derebeylerin 
kalıntıları her gece köyümüzü basıp kurşunlasınlar, ırzımızı, 
namusumuzu payimal etsinler diye mi kurtardın? Ne yazdı ne, 
kim yazdı kim? Kozanoğlu Fethi Bey yazdı ki, Hükümetin ağa­
ların arkasına geçip köyleri kurşunlamaları ayıptır. Onun için 
bir çare bulmak gerektir. Ne yazdı ne, kim yazdı kim? Koza­
noğlu Fethi Bey! Dön köye Haşan. Sen bir Kürt oğlusun. Baban