şesine bir anlamsız korku, azıcık da olsa, belli belirsiz gelmiş 
yerleşmişti. Şimdi Murtaza Ağa birazıcık sarhoştu, belki yarın 
ona, bu tohum işinin vehametini ona daha açık seçik anlatır­
dı. Bugün Topal Alide de bir tuhaflık vardı. Belki de, onun 
yüzünün asıklığı da bu olmaz olası, kökleri yerin dibine ula­
şan tohum yüzündend i. Yarın öbür gün İnce Memed kasaba­
ya inecek, hepsini soyacak öldürecek miydi? Yerin altı, kökler 
dediklerine göre, bunların hepsi öldürülecek miydi? Düşün­
dü, düşündü Hüsne Hatun, bu tohum işinin içinden çıkama­
dı. Amaaaan, dedi, kendi kendine, bunlar da çok korkuyor­
lar, o, bir avuç içi kadar köylü çocuğundan, benim babamın 
evinde olsayd ı... Amaaaan aldırma, her şey olacağına varır. 
Düşünmekten vazgeçti. Bun İar biribirlerini korkutuyorlar , di­
ye içinden geçir di. 
i'Topal Ali Ağa nerede?" 
"İçerde uyuyor. " 
"Böyle bir günde ha, herkes can telaşına düşmüş, dünyayı 
Memedler almışken, biz kan içinde boğulurken, tohumun kökü 
kürrei arzm tam ort asını bulmuşken, o daha osura osura uyu­
yor ha!" 
"Öfkelenme kurban olduğum, öfkelenme sev-diğim, dün 
gece sen uyurken, o fıkara tabanca elinde, mavzer yanında göz­
lerini kırpmadan bizi bekledi," dedi Hüsne Hatun yumuşacık. 
"Gece yarısı uyandım da o fıkara, fedakar kardaşma çay yap-
tım." 
Murtaza Ağa, usuldan sallanarak odanın kapısını açtı, ya­
vaşça, sesini tatlılaştırarak: 
"Ali, Alim, Ali kardaşım," diye seslendi. Ali hemen yatak­
tan fırladı, kendine çeki düzen verdikten sonra Ağanın karşısı­
na geldi dikildi. 
Soyunmadan, yatağın üstüne şöyle bir uzanmış, Ağanın 
Hüsne Hatunla konuşmasını, bir sözcük bile kaçırmadan duy­
muştu. Tabaneası da elindeyd i. 
"Uyuyor muydun Ali kardaşı m?" 
"Azıcık dalınışim da ... " 
M urtaza Ağa sevecen, sesini daha yumuşatarak, sevgi dolu: 
"Dün gece hiç uyumadın da ... " 
300