Orta Direk 189 
hurma ağacının altında, kaynar güneşte, kum çölü kaynıyordu, fıkır fıkır edi­
yordu, yetiştim İbrahime. İbrahim, tamam mı, dedi. Tamam, dedim, gelmedi­
ler. Heriflerde serçe kuşu kadar yürek yok İbrahim, dedim. Diyorlar ki, yolda 
Araplar karnımızı yararlar. Memlekete varsak bile, orada kahya tutar da bizi geri 
teslim eder hükümete. Hükümet de öldürür bizi. Onları kandır da al gel Halil, 
diyor. Tam beş gün daha gittim gittim geldim. Yalvardım yakardım. Tam beş 
gün beş gece. Nöbetçiler beni yakalayı ncaya kadar. Nöbetçiler beni vuruyorlar­
dı. Kuma gömüldüm. Sonra yakaladılar. Ben de ellerinden şafağa karşı porttum 
kaçtım. Haydi İbrahim , onlar gelmezler. Onları Yemen toprağı çekmiş. Burada 
kalacaklar. Burada onların ölümü. Düşelim yola." 
O gece Meryemce gene kıyameti kopardı. Meryemce tepeden tırnağa öfkeydi: 
"Sen mi yalansın , Koca Halil mi? Sen bana geceler gecesi, Koca Halilin arka­
daşları koyup geldiğini, senin de arkadaşlara beş gün, beş gece yalvardığını söy­
ledin. Koca Halil olmasa, arkadaşları kandırmadan gelmezdim, dedin. Sen mi ya­
lansın, o mu?" 
İbrahim karşılık vermiyor, ağızını bile açmıyordu. 
"O Koca Halil mi? O hörtüklerden gitsin. Cıgara mı? Ağının kökünü ... Gün­
den gölgeye götürmeyenini içsin. Bir de cıgara öyle mi?" 
Kıtlık, kıyamet, fıkaralık, açlık. İş güç yok. Köyde erkeklere hiç mi hiç iş 
kalmamış. Her işi kadınlar yapıyorl ar. Rençberlik işinde bir ustalaşmışlar ki 
değme erkek onların ellerine su dökemez. Kadınlar bir çift sürüyor, bir ekin bi­
çiyor, bir harman savuruyorlar ki ... Amanalallah! 
Koca Halil bir gün İbrahimi çağırdı: 
"Bre ulan İbrahim, bu ne iştir böyle? Bu avratların yaptığı? Sana bana iş kal­
mamış köyde, oturup yatmaktan başka. Ben bir şey duydum. Aşağıda, Kozan 
tarafları nda bir Aslan Ağa çıkmış ortalığa. Bir çete kurmuş tüm Anadaluyu tu­
tan. Şu Osmanlı toprağında kimin, nerede bir güzel atı varsa, Aslan Ağa onu çe­
tesine çaldırıyor, Arabistana, Gavur İzmirine, Kürdistana satıyorm uş. İzmirden 
çaldırdığını Trabzonda, Karstan çaldırdığını Halepte, Halepten çaldırdığını da 
Kayseride satıyormuş. Sen ben Halep yolunu iyi biliriz. Bize köyde iş kalmadı. 
Haydi gidelim de Ağanın çetesine girelim. Girelim mi?" 
İbrahim karşılık vermedi. 
Halil: 
"Öyleyse yarın sabaha hazır ol arkadaş. Yol tedarikini görsün Meryemce. 
Hem de o ocağı batasıca Meryemceden kurtulursun. Ulan, Meryemce Yemen­
den beter be! Yemenin öldüremediği seni, yiyip bitirecek." 
Birkaç gün sonra iki arkadaş, Halil önde, İbrahim arkada Aslan Ağanın köyü­
ne geldiler. Hal keyfiyer böyle böyle dediler. Aslan Ağanın tüm çetesi asker ka­
çağı, Yemen kaçağıydı. Hemencecik onları oracıkta çeteye aldı. Oraları iyi bil-