den biri de her şeyi mantıkî neticelerine kadar takip etmek
olmuştur. ‘Mantıki neticelerine kadar götürmek’ gibi kor-kunç bir tabir daha düşünemiyorum. Bu hususiyet onda,Selim Işık’ın aksine, sonradan olma bir vakıadır. Üniversitehayatı sırasında bir umumiyet halini alan bu hususiyet, za-manla büyük düşüşler kaydetmiştir. Esasında, herhangi birkonuyu mantıkî neticelerine götürmek son derece tehlikelive... yasaktır. Hiçbir vatandaşımızın bu oyuna kapılmasınaasla ve kat’a müsaade edilmemelidir. Bu, ancak oyun kabi-linden ve Cumhuriyet Bayramlarında, maytapla birliktepatlatılması caiz olan bir kaziyedir.
“T urgut, bu oyunu, önce işine geldiği için sevdi. Ben, her
sene sınıfın birincisiyim ve herkesten kuvvetliyim ve kızlar-la konuşuyorum. Ama ne demişler: gülme Menderes gül-me, senden büyük Allah var. Halbuki o ne diyor. ‘Gencim,güzelim, matematikten de on aldım. O halde mantıkî neti-celerden ne korkum olabilir? Komplekslerim yok ve elle-rim terlemiyor. Bana kimse dokunamaz.’
“Bir insanı, diğerinden ayıran hususiyet nedir? Dış şartlar
mı? Olamaz. Nedir o halde? Kazanç ve kayıp hakkındakitelakkisidir. T urgut da üniversite giriş imtihanını bin birzorlukla kazanınca bu hayati sualle karşı karşıya kaldı: nedemekti bu? Kazanç mı, kayıp mı? Acele cevap verdi: ‘Ka-yıp,’ dedi. Ah! İşte burada hata etti. Neden bu kadar aceledavrandı? Neden acısının biraz hafiflemesini bekleyip debiraz daha soğukkanlı olabileceği bir zamana kadar dayana-madı? Neden, neden? Bu vahim hükmü, ondan sonraki bü-tün harekâtına da tatbik etmek gibi ikinci elim hatayı dahemen yaptı. Koparıp atsaydı bütünlüğünü bozan bu acıklıtarafını da geri kalanı kurtarsaydı hiç olmazsa. Yapmadı.Kendini, rakipsiz saydığı konuların dışında, bir daha hiçbirzaman tecrübe etmemeyi ve kuvvetsiz olmayı uygun buldu.Tabii, mantıkî neticelere götürme oyunuda birdirbir ve lik
62