"Sen de ona meydan okusan, küfretsen seni vurmaz değil 
mi?"
Büyük bir inatla:
"Vurmaz," dedi Asım Çavuş.
"Hiçbir şekilde?"
"En sıkışık zamanlarmda üstüne gittim gene vurmadı. 
Ölümle karşı karşıya kaldı, beni gene vurmadı."
"Sebebi ne acaba Çavuş?"
"Bilmem ki Yüzbaşım."
"Payaslıyı köye götürsünler."
"Götürüyorlar Yüzbaşım."
Hürü Ana soluk soluğa Memedin yamna geldi. Elleri ayak­
lan yırtılmış, kan içinde kalmışta. Yeni fistanı da kuşağından 
aşağı parçalanmıştı.
Memed:
"Ana," dedi, "ana, ana bir şey mi oldu sana?" Ayağa kalktı 
ona doğru yürüdü.
"Yerine," diye bağırdı Hürü. "Yerine kara gözlüm."
Memed gülümsedi, onu elinden tuttu, bir kayanın kuytu­
suna çekti.
"Bir şeyin yok öyle mi? Buradan kıpırdayım deme. Kıpır­
darsan beni öldürürsün."
"Kıpırdamam. Sen durma, sık kurşunlan. Topal Ali orda 
bak, ağacın ardında. Devir, devir, devir şunu. Fırsat bu fırsat. 
Ben batayım, ben batayım," dedi sonra da. "Burada da başma 
bela oldum ya... Nasıl bilirsen öyle yap yavru. Başla. Sık... Dur­
ma! Gün geçirip fırsat verme zamana..."
Memed başladı. Karşıdan da başladılar. Kayalara gelip de­
ğen kurşunlardan dolayı ortalık toza toprağa bulamyor, kaya­
lardan çıkan parçacıklar kurşun gibi vızıldıyor, oraya buraya 
yağıyordu. Bir de kayalara gelen kurşunlar kulakları sağır eden 
bir ses çıkarıyordu.
Zaman geçtikçe Yüzbaşı Faruk Asım Çavuşa soruyordu:
"Eeee Çavuş, ne olacak böyle? Biz yüz seksen kişiyiz, kar­
şımızdaki bir tek... Hücuma geçelim mi?"
"Çok sarpta Yüzbaşım. Kayalıklan çıkıncaya kadar hepi­
mizi vurur. Bir tekimizi koymaz."
196