315
suna konuyordu. Görünürde başka ev olm am asına şaşırm adı. 
Profesörün yabani bir yam  olduğunu tahm in etm işti.
Sim etrik ceph eli, görkem li b ir taş evdi. T ıpkı sahibi gibi 
evin de yaşm ı kestirm ek zordu. Geçm işi çalkantılı, hikâyeleri 
bol b ir yere ben ziyordu . H er ik i yan ın da yapraksız m eşe 
ağaçlan  olan kıvrım lı yaya yolu boyunca, kaym am aya ça lı­
şarak, dikkatlice yürüdü Peri. Rüzgâr içine işliyordu. T itre­
di ama bunda soğuk kadar heyecanın da payı vardı. K aygıy­
la dönüp otobüs durağına göz attı. A caba eve nasıl dönecek­
ti gece vakti? Ama herhalde partide O xford’da oturan birile­
ri olurdu, m isafirlerden biri onu arabayla bırakm a nezaketi­
ni gösterirdi. A nnesi bir görse bu h allerin i, nasıl da ayıplar­
dı! Derin bir soluk aldı. Gene aynı şeyi yapm ıştı: Zihni, endi­
şeler ve evham lar yum ağıydı. Akşam  daha başlam am ıştı bile 
ama işte o şim diden, sonunu düşünüp kaygılanıyordu.
E vin giriş kat pencerelerinden taşan ışık  sıcacık bal ren­
giydi. P eri, pasta kutusunu göğsüne bastırarak kapıda du­
rup, içeriden gelen gürültüye kulak verdi: neşeli bir m uhab­
bet, kahkahalar, fonda dalgalanan m üzik.
Birdenbire bir h ışırtı duydu. Dönüp yola göz attıysa da ne 
bir araba vardı ortada, ne de b ir b isik letli bu berbat hava­
da. Bu arada, beyninin farklı bir bölüm ü onu sesin daha ya­
landan geldiği hususunda uyardı. E trafa bakındı. B akışları 
sağ taraftaki yüksek çalılığa takıldı. B ir karaltı! Donup kal­
dı, kalp atışları hızlandı. Em indi artık. O rada b iri saklanı­
yordu.
Panikle seslendi: "Kim var orada?”
Çalıların arkasından bir siluet çıktı. B ir adım attı.
"Troy! Sen m isin?”
Oğlan solgun ve mahcup görünüyordu.
"Tanrım , korkuttun beni” dedi Peri. "Beni takip mi ediyor­
sun yoksa?”
"Seni değil şapşal!” dedi Troy; başıyla evi işaret etti. "Ben o