il. ERKEK : Denenecek tek şey bu işte. Denenecek de değil... 
Yapılacak tek şey bu. 
1. ERKEK : (Güçlü olmaya çalışır.) Yap öyleyse. 
il. ERKEK : (Bıçağa bakar. Göğsüne tutar. Bir an sessizlik. llk kez 
tedirgindir.) İyi raslatacak mıyım dersin? 
1. ERKEK : (Bağırır.) Bilmiyorum! (Yeni bir sessizlik. lki erkek 
kuşkuyla birbirlerine bakarlar.) 
il. ERKEK : Ya kahramanca, bir kahramana yaraşır biçimde 
tam yerine saplayamazsam bıçağı? Bıçağı tam ye­
rine sokamazsam, can çekişme uzun sürünce ... 
1. ERKEK : (11.'nin üstüne atılır. Bıçağı kapar. Çekmeceye atar. Çek­
meceyi kilitler. Nefes nefese) Yat dinlen. Konuşma. 
Yat, dinlen ... (Kendini bir koltuğa atar. Bir süre sık sık 
nefes alır. Sonra) Dediğin doğru. Şafaktan önce ya­
pılacak hiçbir şey yok. Yatıp dinlenmekten gayrı 
hiçbir şey ... (Gözlerini kapar. 11. Erkek usul usul gelir. 
Öteki koltuğa oturur. O da gözlerini kapar. Uzuncıı bir 
sessizlik.) Neden ille kendimi bıçaklayarak ölmem 
gerekiyor. Ölmeye hayır, demiyorum . Dövüşe dö­
vüşe bu naktaya gelindi. Şimdi, kazanmak için tek 
yol bu ise, buna hayır, demiyorum. Gerekli olan 
ölümümse, öleceğim. Ama neden ille? 
il. ERKEK : Suç sende. 
1. ERKEK : (Doğrulur.) Efendim? 
il. ERKEK : Evet. Suç sende. 
1. ERKEK : Ne gibi? 
il. ERKEK : Bütün ömrünü kahraman olmaya ayırdın ... 
1. ERKEK : Kahraman olmak için değildi. 
il. ERKEK : Kendini iyi tanımad an bütün ömrünü kahraman 
olmaya ayırdın. Bıçak saplama talimi yapmaya hiç 
vakit olmadı ... 
1. ERKEK : (Usulca gülümser.) Öyle. Bıçak saplama talimi yap­
maya hiç vakit olmadı. (Doğrulur.) Yorgunum. Ne­
ye yaradı, bilmiyorum ama, çok yorgu�um ... 
96