"Bizim memleketin babanız gibi insanlara ihtiyacı var!" 
Refik: "Yani nasıl insanlara?" diye sordu. 
Sofrada bir durgunluk oldu. Osman: "Bu da hiç sorulur mu? 
Babamızın nasıl bir insan olduğu ortada! Üstelik Sait Bey sa­
atlerdir bunu anlatıyor!" diye düşünüyormuş gibi hayretle Refik'e 
baktı. Sait Nedim Bey açıklamasını yapmadan önce ağzına birkaç 
tane üzüm attı. Güler ağbisinin cevabını beklerken kaşlarını çattı, 
çatal bıçakla yediği şeftaliyi dikkatle kesmeye koyuldu. 
Sait Nedim Bey gülümsedi: "Babanız gibi, paranın ve ailenin 
ne demek olduğunu bilen insanlara..." Sözlerinden hoşlanarak 
önce karısına, sonra kızkardeşine ve sofrada oturan öteki iki 
kadına, Perihan ile Nermin'e baktı. Onların yüzünde istediği 
şeyi göremeyince, galiba, biraz daha açıklama yapması gerektiğini 
anladı: "Anlatamadım, anlatamadım!" dedi. "Anlatmaya çalı­
şacağım, ama kahvelerimizi ve sigaralarımızı içerken. Çünkü, 
galiba, gevezeliğim hanımları yordu." 
Beklenildiği gibi, hanımlar bu sözlere karşı çıktılar. Sait Bey 
hem çok ilginç şeylerden sözediyordu, hem de anlattığını çok 
hoş anlatıyordu. Nermin ayrıca sözü edilen şeylerin herkesi 
yakından ilgilendirdiğini de söyledi. Sait Bey de yapmacıklığını 
gizlemese bile bir alçakgönüllülük takınmak zorunda kaldı. Evet, 
belki sözleri ilgi çekiyordu, ama kendisi de şu çenesini bir türlü 
tutamıyordu. Az önce hanımlardan birinin, haklı olarak, es­
nediğini görmüştü. Gene ona karşı koymaya başladılar. Ama 
bu sefer hafif bir tedirginlik oldu. Refik, Perihan'ın kızardığını 
farketti. Birkaç dakika önce esneyen Perihan'dı. Ama ilgisizlikten 
değil, galiba iş olsun diye esnemişti. Perihan arada bir masanın 
kenarında yatan seter köpeğe de bakıyordu. 
Yemek masasından kalkıp, ortasında pirinç kakmalı bir mangal 
duran geniş bir odaya geçtiler. Yüksek pencereleri ve geniş 
cumbasıyla bu oda, bahçeye uzanıyor, tavanda asılı avizenin ışığı 
yakındaki ıhlamur ağacına vuruyordu. Nişantaşı'nın çoğu 
bahçeleri gibi bu konağın bahçesinde de ıhlamur ve kestane 
ağaçları vardı. Sait Bey'in rahmetli Cevdet Bey'i anmak ve geçmişe 
tatlı bir yolculuk yaparak sohbet etmek için verdiği yemekten 
önce, hava kararırken ve can sıkıcı yağmur bulutları tepede 
toplanırken ev sahibi, ağaçların tarihi hakkında birkaç söz 
222