ye karar verdi. Fakat bu kararın ardından kocakannın, 
"Tokmağa bir daha el uzanrsan seni fena yapanın!" tehdidi 
aklına geldi. 
Bunun için kapıyı çalmak konusunda bir müddet tered­
düt etti. Sonra yine kendi kendine dedi ki: "Kocakarının 
bana karşı yapabileceği fenalık ne olabilir? Bu fenalık ne 
kadar büyük olsa, bu gece açıkta kalmaktan daha korkunç 
olamaz ya?" 
Şık olanca cesaretini toplayarak kapıya yanaştı. Epeyce 
şiddetli bir yürek çarpıntısıyla tokmağı vurdu. Beş dakika 
kadar bekledi. İçeriden hiçbir ses işitilmedi. Kendi kendine 
dedi ki: "Acaba karı uyudu mu? Ne tavuk mizaçlı cadı! Ne 
de Allah'ın belası!" 
Evvelkinden daha büyük bir heyecanla ikinci defa tok­
mağı vurdu. 
Bu defa içeriden yine kocakarı sesi, fakat sesin perdesi 
birinci defadan daha da artmış olarak: 
-Allah belanı versin sırnaşık herif!
-Ah madam, insaf! Sokakta kaldım. Gidecek yerim
yok. 
-Burayı gece sokakta kalan serserilere ait bir hayır
evidir diye sana kim söyledi? 
-Madam hiç merhametiniz yok mu! Üstümde ne
kadar param varsa aldılar. 
-Burası zabıta1 merkezi değil, derdini git de oraya
anlat. 
-Demek bu gece bendenizi içeri almayacaksınız?
-Ay! Bu herif söz anlamıyor. Dur ben senin anlayabile-
ceğin bir lisanla konuşmasını da bilirim. 
Şatırzade, kendisinin bundan daha kolaylıkla anla­
yabileceği lisanın acaba hangi dil olacağını düşünürken 
yukarıdan evin penceresi açıldı. Tepesinden aşağı bir şeyler 
boşaltıldı ... 
Bir şehirde güvenliği sağlamakla görevli teşkilat; bu teşkilata bağlı zaptiye, 
polis. 
38