birisi öldÜrmüştür. Yel Yeliyi de Yel Veli gibi birisi öldürecekt ir. Salt 
Beyler böyle istedi diye. Harpler de böyle değil mi? Tıpkı. Böyle istedi 
Beyler diye, milyonlar birbirlerini öldürüyorlar. 
"Biz istedik diy e." 
Ne acayip bir kuruluş. Ne alçak bir düzen bu. 
"Bizim düzen imiz. Onların düzen i, şu aşağıdaf?. }'lÜ?rı gelenlerin. 
Ağaların düzeni daha karılı, daha alçakça -bir düzen . Şu ağaların bezir­
ganların düzeni. Bizim!Pnden de alçak." 
Dünyayı kan boğdu, \kana hattı düny a... Çanakkale günleri n­
de ... Kan daha sürüp gidiyor . 
. "Aaaah , bir dışarıya çıkabilsem. Şu kaynaşan kalabalığın içine. 
Aaaah , bir çıkabil sem." 
Kapının oraya yaklaş ıp dışarıya seslendi : 
"Kim vurmuş Muharr emi?" 
Korku içinde, yılgın bir ses, Hidayetin sesi karşılık verdi : 
"Yatağına yatmış, uyudu uyuyacak, çardağın altından kurşun­
lar ... İki metre göğe sıçramış Muharrem kurşunu yiyince ... Bir bağı­
rıyordu ki, kulağım sağır olacaktı nerdeyse ... Nerdeyse ... Onu vuranı 
kimse görememiş. Ortalık karanlık. Göz gözü görmüy or." 
"Arkasına düştüler mi Muharremi vuranın?" 
"Düştüler. Düştüler ama Akçasaz varken burada adam yakalan­
maz. Kurtuldu gitti.". 
Nasıl da can atıyordu çıkmaya ... Ama söz verm işti kendi kendi­
ne, kıyamet kopsa da, hiçbir gece bu odadan dışarıya adım atmayacak-
tl. 
. Bütün beden i ıpıslak olmuş, donu gömleği de su içinde kalmıştı. 
Donunu gömleğini de çıkar dı, çırılçıplak kaldı. Sıcaktan boğuluyor­
du. Azıcık, azıcık bir serinlik ... Soluk alamıyordu. Azıcık daha d ursa 
boğulacak. Zırıl zırıl ter ... 
"Hidaye t.,." 
"Buyur Beyim. " 
"Gel kapının ağzına otur. Tüf eğin elinde mi, dolu mu?" 
"Dolu Beyim ." 
"Kapıyı açıyo rum. Yoksa hava sızlıktan öleceği m." 
Hemenceci k'kapının ardındaki kum torbalarını devirdi ve kapıyı 
açtı. Ağzını susuz kalmış balıklar gibi açtı, havayı içine çekti.