dokunmazdan ewel, türünden sözlerle bilmezlikten gelisime kim 
bilir ne kadar tutulursunuz? Rica ederiminsaf buyurunuz efendim! 
Mademk i sizi görmeden sevdim. 1 Çirkinlik konusundaki itira�nız 
da beni bu sevdadan vazgeçir emedi. Yüzünüzü degilse bile 
elinizi olsun güzel hayal etmekte beni mazur görünüz ... Şairane 
tabiatımı bu kadarcık bir yetkiden olsun alıkoymayın ız .. . 
Lakırdı yine uzadı. Ben de anlıyorum ki kırdıgım ceviz artık 
bini csh. Bu eblehce sözlerime siz degil ben kendim bile kızmaya 
başladım. iste susuyoru m. Fakat elmasım ... Cevabını z? iste onu 
ne kadar heyecanla bekledigimi tekrardan mümkün degil ken­
dimi alamıyorum. Cevabınız ... cevabınız ... cevabınız ... Bunu dört 
gözle bekliyorum ... 
irfan Galip 
İrfan bu mektuba ağırbaşlı bir filozof tavrıyla başlamış­
ken gide gide bir çeşit aşk sarhoşluğuna uğrayacak fikir 
ve üslup bakımından sözlerinde bir hafifliğe düşmekten 
kendini alamamıştı. Etmiş olduğu bu hafifliğe mektubu 
gönderdikten sonra pişman oldu. Fakat iş işten geçmişti. 
Görünmez ilahesini bu defa cidden gücendirip de mektubu­
na cevap alamazsa İrfan Galip'in hali hakikaten acınacak 
bir bulıran devresine girmiş olacaktı. O gece türlü hülya­
larla döşeğinde alaca bir uyku geçirdi. Mektubu getirecek 
kadının gelmesini beklemek için sabahleyin vaktinden evvel 
kaleme gitmeye hazırlanırken annesi Perdane Hanım güleç 
bir çehreyle yanına gelerek dedi ki: 
-Oğlum İrfan konferans verdiğin günü burası adeta 
bir düğün evine döndü. Ortalık kirlendi ama zarar yok. Sen 
eğlendin ya yavrum, bana o lazım. Hizmetçiler varsınlar 
temizlesinler ... Gelin bakmaya gelir gibi ne kadar kadın 
geldi, ne kadar kadın geldi, bildikten çok hiç bilmediğim 
görmediğim kadınlar vardı. Bir konferans daha verirsen 
üzerine okunmuş kırk bir çörek otu dikeceğim... O kadar 
Bu sevdim tabirine ne kadar gücenirseniz güceniniz. Artık bu kababati bir 
defa işledim. Bu oldu bini (Hüseyin Rahmi'nin notu). 
101