ratını!" 
Başımı salladım. Anlam ıştım. 
Böyledir i şte. Doğruyu söyledin mi, k ızar köpürürler. Hele 
aşktan bahsetmeyegör, h ırçmlaşır, hoyratla şır, senden nefret 
ederler. 
Ella 
Boston, 18 May ıs 2008 
Büyük kızı ve kocas ıyla yaşadığı tartışmadan sonra evde 
öyle gergin bir ortam vard ı ki, bir müddet A şk Şeriatı’nı  oku- 
maya fırsat bulamad ı Ella. Sanki tam ortalar ında nicedir fo- 
kur fokur kaynayan bir kazan vard ı da aniden kapa ğı kalk- 
mış, içindeki tüm buhar ve bas ınç dışarı taşmıştı. Eski sür- 
tüşmelere yeni küskünlükler eklenmi şti. Maalesef o me şum 
kapağı kaldıran 'Ella'dan ba şkası değildi. Üstelik bunu 
Scott'a telefon aç ıp kızıyla evlenme karar ını gözden geçirme- 
sini söyleyerek yapm ıştı. 
Çok sonra bu telefon görü şmesinde söyledi ği şeylerden 
ötürü derin pi şmanlık duyacakt ı. Ama henüz de ğil. Mayısın 
on sekizi itibariyle o kadar emindi ki kendinden, s ırtını yıkıl- 
maz dağlara yaslam ış gibi tepeden konu şarak, bir ba şkasının 
hayatına müdahale etmekte en ufak bir beis görmüyordu. 
"Merhaba Scott. Benim Ella, Jeannette'in annesi!" dedi te- 
lefonda, gams ız, girişken, alabildi ğine rahat bir sesle. K ızı- 
  
56 
57 
  
nın erkek arkada şını aramak onun için vaka- ı âdiyedenmi ş 
gibi. "Müsaitsen biraz konu şabilir miyiz?" 
"Mrs. Rubinstein, bu ne sürpriz? Tabii buyurun" dedi 
Scott, dili tutulmu ş gibi kekeleyerek. Tüm şaşkınlığına rağ- 
men nezaketi elden b ırakmamaya gayret ederek. 
İşte o zaman Ella benzer bir nezaketle Scott'a, kendisiyle 
bir alıp veremedi ği olmadığını, dolayısıyla şimdi duyacaklar ı- 
nı yanlış anlamamas ı gerekti ğini ancak k ızıyla evlenemeye- 
cek kadar genç; üstelik henüz i şsiz ve deneyimsiz oldu ğunu 
söyledi. Belki şimdi bu telefon görü şmesi kalbini k ıracak, üzü- 
lecekti. Ama çok yak ında Ella'n ın ne demek istedi ğini anlay ıp 
ona hak verecek; hatta vaktinde böyle bir ihtarda bulundu ğu 
için ilerde te şekkür bile edecekti. Mevzuyu sessizce kapatma- 
sında, ayr ıca bu telefon görü şmesinden Jeannette'e bahset- 
memesinde sonsuz fayda vard ı. Bir bir bunlar ı söyledi Ella. 
Öyle kat ı, kesif bir sessizlik oldu ki telefonda... 
Scott nihayet konu şacak gücü kendinde bulunca "Mrs Ru- 
binstein, san ırım siz bizi anlamad ınız" dedi. "Jeannette'le 
ben birbirimize â şığız." 
Hoppala! Buyrun i şte, gene ayn ı klişe laflar! İnsanlar nas ıl 
bu kadar saf ve bön olabiliyordu, hayret etti Ella. Sanki iki gö- 
nül bir olunca samanl ık seyran olacak? A şk dediğin, mübarek, 
sihirli bir de ğnek de tek dokunu şuyla her şey âlâ olacak. 
Ancak Ella akl ından geçenleri de ğil, şunları söyledi: "Evla- 
dım ne hissetti ğinizi anl ıyorum. Ama daha çok gençsiniz. 
Kim bilir, bir bakm ışsın, yarın bir ba şkasına âşık olmuşsun." 
"Mrs. Rubinstein, ne olur kabal ık addetmeyin ama böyle 
bir ihtimal varsa şayet, herkes için, hatta sizin için bile ge- 
çerli de ğil mi? Kim bilir, bir bakm ışsınız, yarın siz de bir ba ş- 
kasına âşık olmuşsunuz." 
Sinirli bir şekilde güldü Ella. "Ben evli barkl ı bir kad ınım. 
Bir ömür boyu sürecek bir seçim yapt ım. Kocam da öyle. Sa- 
na anlatmaya çal ıştığım şey tam da bu i şte, Scott. Evlilik ha-