soranlar da çıktı. Kalabalığın içinde bulunan inşaat işçileri, 
binanın temelinde bir kayma olduğunu ve mühendisin bek­
lendiğini, çevrelerindekilere hararetle anlatıyorlardı. Üst kat­
ta balkonun yanında olanlar da birden, kırılmış ve çarpılmış 
parmaklıktan fark ettiler; kalabalıkta küçük bir panik oldu. 
Herkes kapıya koştu. Hep birden kapıya yüklendikleri için 
hepsinin üstünü aramak mümkün olmadı. Evin içinde birkaç 
kişi kaldı: Bunlar da belirli bir işleri olmayan ve her gün ön­
lerine çıkan küçük işlerle geçinen gençlerdi. Evden bir taşın­
ma olduğunu düşünerek birkaç kuruş kazanmayı umuyorlar­
dı. Aralarından bir kahya seçerek Hüsamettin Beyle pazarlığa 
gönderdiler. "Gerekirse kamyon da buluruz bey amca," dedi 
kahya. Hüsamettin Bey, Bekir Efendinin de yardımıyla hepsi­
ni kovdu. Müstakbel hamallar, "Böyle uydurma evden eşya 
çıkar mı?" diye söylener ek sokaktaki kalabalığa katıldılar. 
Nurhayat Hanım, sandığından, sandığın dibindeki çarşaflar­
dan beyaz bir tanesini çıkararak Hikmet'in üstüne örtmüştü. 
Bu işi daha yeni yapmıştı. Daha önce gelerek ilk sırayı alan­
lar, "Hiçbir tarafına bir şey olmamış kardeş." diye arka sıra­
lardaki meraklılara anlatıyorlardı. "Bir tarafında bir sıynk bi­
le yoktu: Sanki rahatça uzanmış uyuyordu :" 
Bekçi Bekir Efendi, Hüsamettin Albaya itiraz ediyordu: 
"Sayın albayım, insan düz balkonun üstünden nasıl kayıp 
düşer? Belli ki bir taammüt var işin içinde ." "Ben nasıl söylü­
yorsam öyle oldu," diye homurdandı emekli albay. "Olayı 
ben gördüm yalnız. Sen de aklın sıra polis hafiyeliği mi yapı­
yorsun?" "Estağfurullah albayım" dedi Bekir Efendi. "Bazı 
gürültüler duyanlar olmuş da." Albay yüzünü buruşturdu: 
"Bu cahil kalabalığa inanıyorsun demek. Kulağınla duymadın 
mı; burada filim mi çevriliyor abi? diye yaklaşanları; biz de 
görünelim de yevmiyemizi doğrultalım reji amca, diyenleri. 
Sen okumuş adamsın Bekir Efendi; nasıl olur da bu cahillerin 
sözüne uyarsın?" Bekçi Bekir Efendi cahillerin cahilliğini ya 
465