mühendisi," dedi... "Çok ilginç. İnşaat mühendisi ve ziraat 
bakanlığımıza müracaat ediyor, çünkü... çünkü... şey için?" 
Birden şaşkınlıkla başını kaldırdı. "Ne içindi?" diye söylendi. 
Refik'in cevabını dinlemeden de: "Aa, tabii, tabii!" diye hoşgörülü 
bir tavırla başını salladı. 
Refik: "Bazı tasarılarım var efendim," dedi. "Köy kalkınması 
için bazı ilkeler getiriyorum..." 
"Tabii, tabii!" diyordu bakan. "Bunları yayımlamak mı isti­
yorsunuz?" 
"Bunların okunmasını ve tartışılmasını, bu konuda daha başka 
görüşlerle..." 
"Bakanlığımızın belirli yayınlar için bir ödeneği var!" dedi 
bakan. "Sizin kitabınız kalın mı? Yanınızdaysa bir görebilir 
iniyim?" 
Refik: "Daha daktilo edemedim!" dedi. Utançla terledi. 
Refik'in yüzündeki şaşkın ifadeyi gören bakan: "Evet, kalınsa 
bize bir özetini de verebilirsiniz!" dedi. 
Muhtar Bey: "Yanılmıyorsam, delikanlı tartışılmasını istiyor!" 
dedi. 
Refik: "Okunmasını ve tartışılmasını!" diyerek araya girdi. 
Bakan: "Tabii, bu kitabı ilk okuyacak olan benim!" dedi. 
"Köylerimizin kalkınması ve ziraat üzerine bütün yeni dü-
şûncelere değer veririz!" Sonra yeniden önündeki dosyaya döndü. 
Saatine baktı, çekmecelerini karıştırmaya başladı. "Ama siz niye 
oturmuyorsunuz?" diye onlara sorarak kendisi ayağa kalktı. 
Kâtibine seslendi. 
Refik: "Ona başka ne söyleyebilirim?" diye düşünüyordu. "Ona 
benim için önemli olanın tartışma ve birleştirilmiş köy birimlerine 
şehirlerin bütün modern... Bari ona benim için önemli olan 
yazdıklarımın yayımlanması olmadığını söyleyeyim... Kâtibiyle 
konuşuyor? Ah, aklım başımda değil!" 
Bakan, kâtibiyle birkaç cümle konuştuktan sonra: "O halde 
siz kitabınızın kısa bir özetini bakanlığımıza verirsiniz. Ben yayın 
komisyonunun üyeleriyle görüşürüm," dedi. Refik'in yüzünü 
görünce: "Bir başka yol daha var," dedi. "Siz kısaltmadan kendiniz 
yayımlarsınız. Biz bakanlık olarak belirli sayıda satın alırız." 
Bu çözüm yolunu da önermek gibi bir cömertlik ettiği için başını 
364