"Ee, ne eliyorsun?" 
"Ne için?" 
"Canım, resimler için! Bakıyorsun, bakıyorsun, bir şey söy-
leeliğin yok!" 
"Valla herhalde birşeyler yapıyorsun, bir bildiğin var, ama ben 
anlamıyorum!" dedi Hasan. 
Ahmet önce öfkelendi, ama sonra yumuşadı. "İyi çocuktur 
Hasan ! " diye düşündü. "Metin ya da Sacit olsaydı hemen yılgınlık, 
kitlelere güvensizlik, ya da teslimiyetçilik bulurlardı!" 
"Canım, söyle sen gene. Aklına ne geliyor?" 
"Ne bileyim? Bir bildiğin vardır!" dedi Hasan. "Anlamıyorum 
ben bu incelikleri." Ahmet'in yüzünü görünce bir şey söylemesi 
gerektiğini hissederek: "Valla, sen bunları ciddi mi yapıyorsun, 
yoksa bunlarla alay mı ediyorsun, anlamıyorum!" dedi. 
Ahmet heyecanlandı: "Sahi mi diyorsun?" 
Hasan şaşırır gibi oldu: "Nasıl sahi mi?" 
"Demek ciddi mi, alay mı anlaşılmıyor!" dedi Ahmet. Sonra 
heyecandan neredeyse bağırdı: "Yaşa yahu! Goya'ya da bunu 
söylerlermiş biliyor musun? O aristokratlarla dalga mı geçiyor, 
yoksa onlara hayran mı merak ederlermiş!" 
"Sen herhalde bu insanlara hayran değilsin!" Hasan eliyle 
resimleri gösteriyordu. ---
"Değilim tabii!" dedi Ahmet. "Ama gene de onları biraz an­
lamaya da çalışıyorum. Ya ela onları kavramaya ve Türkiye 
hakkında..." 
"Çok heyecanlandın!" dedi Hasan. 
Ahmet bozuldu, ama koşup Goya reprodüksiyonlarmı getirdi. 
Kaim kitabı sayfalarını çevirerek Hasana göstermeye başladı. 
"Şunlara bak, şunlara!" diyordu arada bir, "Yeni anlıyorum 
Goya'yı..." 
"Sen şimdi bunları taklit mi ediyorsun?" dedi Hasan. Sonra 
hemen ekledi: "Hiç benzemiyor yaptıkların bunlara. Aaa, dur, 
bu çıplak Maya değil mi? Tamam bunu biliyoruz. Böyle bir film 
gelmişti, görmüş müydün? Bu çıplakla alay mı ediyor res­
sam?" 
Ahmet, Hasanin yanında ayakta duruyor, kucağında duran 
kitabın sayfalarını acele acele çeviriyordu. En sonunda aradığı 
563