Atın ardınca Anavarza ovasında dolaşmış durmuş . At, onunla 
oynamış, bir gün bataklığa girmişse, ikinci gün karaçalılıkta ... 
Bir gün kayalıklara çıkmışsa, ikinci gün böğürtlenlikte, zıncar­
lıkta, kamışlıkta, çamur deryasında, yağmurun altında, güneşin 
kızgınında ... Adeın de arkasında ... Ademin ne üstünde üst, ne 
başında baş kalmış, elleri, ayaklan, yüzü gözü yırtılmış, insan­
, lıktan çıkmış, bir başka yaralığa benzemiş. Bu arada da ona acı­
yan Hızır Aleyhisselam onun önüne iki kere daha çıkmış, yap­
ma etıne, yakarn bırakırım sonra, demiş. Gözü dönmüş Adem 
onu dinleme miş. Bir gün tanyerleri ışırken, at Ademi almış ba­
taklığa çekmiş götürmüş, at gitmiş, onun ardınca Adem gitıniş, 
at bataklığın üstünden uçuyormuşı Adem, bataklıkta ilerleyin­
ce bataklık onu aşağıya çekmeye başlamış. At da, az ilerde dur­
muş, onun bahşını seyredi yormuş. 
Adem bağırmaya başlamış: 
"Beni kurtar soylu at, beni kurtar ermişim," diye ... 
Bağırarak batmış gitmiş, bataklığın kurtlanna yem olmuş. 
Şimdi, tanyerleri ışırken, Anavarzanın oralardan geçenler, ka­
yalıklarda yankılanan Ademin bağiThsını duyarlarmış. 
"İnce Memedi belki yakalarlar , belki öldürürler ama, atın 
kılına kimse dokunam az." 
Ak sakallı, mavi gözlü, geniş omuzlu Giritli demirciye Zeki 
Nejad: 
"Yerden göğe kadar haklısın Hayri Usta," dedi. 
"Hızır bir kimseyi tutınayagörsün, ister at olsun, ister ka­
nnca ... " 
184