"Bütün o hakaretleri senin için yuttum. Murtazayı sen ben­
den önce öldürürsen, Kuran üstüne, Allahın adı üstüne ant ve­
riyorum ki ben de seni öldürürüm ... " 
"Aboooov Ali!" dedi Memed, Topal Aliyi hiç böyle görme­
mişti, "bu ne öfke böyle !" 
Topal Ali Memedi üzdüğünü anladı: 
"Kusura kalma Memedim," dedi. "Biliyorsun sen ne der­
sen o olur ya, böyle aşağılık bir adamın bu dünyada bir damla 
su içmesi, bir lokma ekmek bile yemesi haram. Bizim şu dün­
yamız ne kadar kötü olursa olsun, böyle bir adamın yaşaması­
na layık bir dünya değil." 
"Ali Ağam," diye boynunu kıvırdı Memed, "şu dünyaya 
kim bilir ne kötü, ne alçak, tanıyınca ne kadar utanacağımız in­
san gelmiştir, kim bilir?" 
"Bunun gibisi gelmemiştir," diye kestirdi attı Topal Ali. 
"Ben onu kendi elimle öldüreceğim ." 
"Öldür," diye güldü Memed. 
Sabahleyin atma binen Topal Ali kaykılarak, lengerin tozu­
nu fiskeleyerek yola düştü. O gözükmez oluncaya kadar da 
Memed onun arkasından güldü. 
"Bize üç at gerek Ümmet ." 
"Ohhooo, attan çok ne var konakta ... " 
"Neden o kadar çok atın var?" 
"O Kürt paşası var ya ... " 
''Var ... " 
"O Urfalıymış, söyledim ya ... " 
"Söyled in." 
"Urfanın küheylanlan dünyanın güzel atlan." 
"Bunu herkes biliyor. " 
"O Kürt Paşasının da Urfada tavla tavla Arap atlan var­
mış." 
"Sen bu atlan Urfa dan mı getird in?" 
"Ay otuz, hafta yedi, bir hafta, bir ay geçmiyor ki Keklikoğlu 
bir at göndermesin, bir kaçakçıyla, bir Kürt eşkıya, bir seyisle ... " 
"Çok mu at var ahırd a?" 
"Say sayabildiğin kadar. Hepsi de eyerli, her bir eyerin, 
dizginin, üzenginin değeri belki de yüz altın ." 
490