: 
danda aynı kalabalık, apartmanlar arasına sıkışmış aynı hareket 
vardı. Terasın öteki ucunda iki güvercin şüpheyle ona bakıyordu. 
"Saat kaç? İlknur ne zaman gelir?" diye mırıldandı. "Dört! Vakil 
geçiyor!" Koşa koşa içeri girdi. Oda bâlâ ablasının kokusuyla 
doluydu. Çalışmaya başladı. 
i 
4 
BİR ARKADAŞ 
Zil bir kere çaldı. Ahmet saatine baktı. "Altı! İlknur! Altı olmuş!" 
diye mırıldanarak koştu. "Neredesin böcek, neredesin!" diye 
söylenerek kapıyı açtı ve dondu. Karşısında Hasan vardı. 
"Kimmiş yahu, bu böcek?" dedi Hasan. "Merhaba!" Sarılıp 
Ahmet'i yanaklarından öptü. 
"Geçiyordum, şöyle bir uğrayayım dedim!" Hasan birden 
durdu. "Başka şeyler de var aklımda!" diyerek gülümsedi. 
"Namuslu çocuktur!" diye düşündü Ahıne.t. "Ne de olsa 
devrimci." 
"Otur, otur!" 
"Sen birini bekliyorsan, işin varsa olurmayayım!" 
Ahmet: "Yok, yok, olur!" dedi. "Biraz konuşalım. Yoksun 
ortalıkta!" 
"Tam ben de aynı şeyi söyleyecektim!" 
"Çay içer misin?" 
"Yap bakalım!" dedi Hasan. Sonra birden Ahmet'in sırlına sıkı 
bir yumruk vurdu. "İyi inisin, ulan?" 
Ahmet sendeledi, ama farketlirmemeye çalıştı. Küçük gazo-
cağınııı altını yakarken sırtının uyuştuğunu hissetti. 
Hasan içerden: "Hâlâ resim mi? Hep resim mi?" diye seslendi. 
"Yaa!" 
"Vah, vah, vah! Çayı çabuk yap!" 
Ahmet ocağı yaktı, suyu koydu içeri girdi. Hasan odanın 
ortasındaki tabureye oturmuş, postallı ayaklarını uzatmış, sigara 
içiyor, resimlere bakıyordu. Birden Ahmet'in içinden onun canını 
yakmak geldi.