lik ... Halil İbrahim ortasında! Beşiğini ceylanlar sallar, ceylanlar emzi­
rir öldürülecek çocuğu ... Gölge, elinde yalınkılıç ... Beşiğin üstüne 
indi inecek ... Ceylanlar alırlar bebeyi doludizgi n çöle ... Yalınkılıç üs­
tünde, indi inecek. Çocuk büyür, delikanlı olur ... Kıvırcık kara sakal­
ları, ela büyük gözleri, güleç yüzü, uzun boylu, uzun bacak lı, ceylan 
soylu. Hep pırıl pırıl yalınkılıç üstünde, indi inecek ... Ve verimliliğin, 
katmer katmer açanın, çayır çimen olanın, yeraltında uzayan kökün, 
yerüstünde gelişen ışığın kökü Halil İbrahimde. Bastığı toprak, elinin 
değdiği hava, su gürleşiyor, fışkırıyor. 
Yel V eli bir deri bir kemik kalmıştı, yoru lmuş bitmişti, kulağında 
nal sesleri ... Halil İbrahim teslim oldu, teslim oldu. Halil İbrahim 
Nemrudun üstüne yürüdü, üstüne yürüdü. Ardında gölge. Mersinden 
bu yana artık dönüp de ardına bakmıyordu. Dağları aşarak Maraşa 
geldi. Ardında gölge, elinde parlayan kılıç, yalınkılıç, indi inecek. ·İki 
gecede Mustafa Beyin çiftliğine indi. Gece yarısı onu uy andırdı : 
"Bak bak, bak," dedi. "Parlıyor. Halil İbrahim Efendimizi kes­
rnek istediler. Bebecik. Onu anası bir tahta, işlemeli, mavi oymalı bir 
beşiğe koydu. Nemruda demişl�rdi ki, bu yıl doğan bir erkek çocuğu­
nun elinden olacak senin ölümün. O da, olsun demişti, olamaz, de­
mişti. Çünkü onuri da kolayı var. Mavi oymalı beşiğe yatırdı anası ço­
.cuğu, üstünü örttü, sardı sarmaladı, beşiği suya bıraktı . Nemrud o yıl 
doğan bütün çocukları öldürttü. Beşikteki ço�uk aktı geldi, bu mağa­
ranın ağzındaki ağacın kökü ne, ılgınlarına takıldı. Su aldı beşiği mağa­
ranın içine, karanlığına, kuytusuna ÇFkti. Bir dişi ceylan yavrul amıştı 
oraya. Beşikteki bebeyi görünce onu da emzirdi. Büyüdü, ceylan gibi 
bir delikanlı oldu. Nemrud bunu duydu. O yıl doğanlardan kurtulan 
tek çocuk dediler ... İşte Beyim, Mustafa Bey, ben, ben, ben izleyece­
ğim Oerv işi. Şimdi bir iyice karnıını doyurayı m. Sonra izlerim Dervi­
şi. Evinden adımını dışarı atar atmaz, ben de sana ulaştırının haberi . 
Bak, bak, bak arkamda, sırtımda adamı. Gördün mü? Kurtuluş. İyisi 
mi öldürmeliyiz onu. Öldürüp kurtıılmaktan başka çar emiz yok." 
"Bekliyor um," dedi Mustafa Bey. "Bekliyorum onu. Kam ışlığın 
. içinde. Sabır, sabır, sabır ... Sabırla dağlar yol olur. Sabır. Kam ışlığın 
içinde sıcak. Canım sıkılıyor. Sabır. İyi oldu. Seni ölmüş biliyordum. 
Sabır. Hüseyi ni astılar . Sabır. Nasıl ol�a bir gün atını kamışfığın üstü­
ne sürecek. Sabır. Sabır taşı çatlamadan. Anam ölmed en. O Ölmed en,