bir yavaşlıkla avuç avuç ba şından aşağı döktüm. O ac ıklı gelin alay ı boyunca pe şimiz s ıra dolanan çocuklar, 
akçeleri kap ışırken Şeküre ile ben önce avluya girdik, ta şlığı geçtik ve eve girer girmez, s ıcakla birlikte içerideki 
kesif ceset kokusunu deh şetle farkettik. 
Gelin alay ının kalabal ığı eve yerle şirken t ıpkı evdeki ya şlı kad ınlar ve çocuklar bir kö şeden Orhan ku şkuyla 
beni süzüyor gibi Şeküre'nin de, bu koku hiç yokmu ş gibi davrand ığını görünce’ bir an ku şkuya kap ıldım; ama 
savaş alanlar ında giysileri parçalanm ış ayakkab ılar ı, çizmeleri, kemerleri sökülüp al ınm ış, yüzleri, kemerleri, 
dudaklar ı kurda ku şa yem olmu ş ve güneşte kalm ış cesetlerin kokusunu a ğzımın içinde, genzimde, ci ğerlerimde 
boğulur gibi o kadar çok hissetmi ştim ki yan ılmad ığımdan emindim. 
Aşağıda mutfakta, Hayriye'ye Eni şte Efendi'nin nerede oldu ğunu nas ıl da bütün evin bu kadar koktu ğunu 
sordum, her şeyin anlaşılacağını söyledim. Söylemek de ğil, m ırıldanarak say ıklamakt ı bu. Bir yandan da akl ım 
ilk defa Hayriye'ye efendisi gibi konu ştuğuma tak ılm ıştı. 
"Emrettiğiniz gibi yata ğını serdik, geceli ğini giydirdik, yorgan ı üzerine çektik, ba şucuna bardaklar içine 
şuruplar koyduk. Kokuyorsa odadaki mangal ın s ıcakl ığındand ır," dedi kad ın ağlayarak. 
Bir iki damla gözya şı cay ır cay ır koyun eti k ızartt ığı tencerenin içine damlad ı. Ağlay ışından, Eni şte 
Efendi'nin geceleri bunu yata ğına ald ığını hissettim önce, ama sonra bu dü şündüğümden utanç duydum. 
Mutfağın bir köşesinde sessiz ve ma ğrur oturmakta olan Ester çi ğnediği şeyi yutup aya ğa kalkt ı. 
"Mutlu et Şeküre'yi," dedi. "K ıymetini bil." 
İstanbul'a ilk geldi ğim gün, sokaklarda yürürken duydu ğum o ud sesini duydum içimde, ama kederden çok 
hayat vard ı ahenginde. Daha sonra, Eni ştemin geceli ği ile yatmakta oldu ğu yar ı karanl ık odada imam Efendi 
Şeküre'yle beni nikâhlarken de o musikinin ahengi vard ı içimde.