5°
Her sabahki gibi bu sabah da gün açılırken Halil eline bir 
tutam yeşil ot ahp ata doğru ayaklarının ucuna basa basa gitti. 
Yeşil otu ta ileriye uzatmış, gözü atta... At hiç kıpırdamıyor. 
Her şeyden habersizmiş gibi sağ art ayağmı kamına çekmiş du­
ruyor. Kulaklarını düşürmüş, yelesi taranmış gibi düzgün, kuy­
ruğunun bir kısmı sağrısının üstünde kalmış. Bugün her gün­
künden daha çok teslim olacağa benziyor. Memed soluğunu 
tutmuş bazı duran, bazı ata doğru yürüyen Halile bakıyor. Ha­
lil, geh geh, geh, diye elindeki otu usul usul ata doğru sallıyor. 
Bir adım atıyor, duruyor, atın yeşil ota gelmesini bekliyor. At 
bakmıyor bile.
Halil vardı vardı, sağ elindeki otu soluna geçirdi, atın bir 
admı ötesinde durdu, elini uzattı, atın boynuna dokundu. 
Uzun, parlak, düzgün yağız boynu okşamaya başladı. At başmı 
Halile çevirdi baktı. Halil, kendini ata beğendirmek için olacak, 
geniş geniş, ağzı kulaklarına vararak ata güldü. Biraz da dalka­
vukça bir gülüştü bu. Memed de onunla birlikte ata güldü. Ha­
lil o bir adımı da atıp yeniden atm boynunu okşamak isterken 
at birden doğruldu, kulakları dikildi, tam bu sıralar Halil onun 
yelesinden yakalamıştı, at iki üç kez şaha kalktı. Halil iki kolu­
nu boynuna kenetlemişti, at birkaç kez var gücüyle silkindi, 
Halili düşüremedi. Kendi yöresinde fırıldak gibi dönmeye baş­
ladı bütün hızıyla. Halilin ayaklan, gövdesi havada uçuyordu. 
Atm hızına, gücüne Halilin gücü daha fazla dayanamadı, kolla­
rı çözüldü, ta uzağa fırladı, yere düştü. Baldın acıdı. At biraz
415