"Mutlu olman önemli." 
"Burada istediğ imi yapmak mutlu ediyor beni," dedi Hande. "Artık rüyalarımda bir 
başkası oldum diye korkmuyorum." 
"Burada olman biraz tehlikeli değ il mi?" dedi Ka. 
"Evet ama insan ancak tehlike olduğ u zaman hayata konsantre olabiliyor," dedi 
Hande. "Ben inanmadığ ım şeye, baş ımı açmaya konsantre olamayacağ ımı anladım. 
Şimdi Lacivert Bey ile burada bir davayı paylaş maktan çok mutluyum. Siz burada 
şiir yazabiliyor musunuz?" 
İki gün önce onunla tanış ıp konuş tukları yemek sofrası belleğ inde şimdi o kadar 
uzaklara gitmiş ti ki, Ka bir an her ş eyi unutmuş  biri gibi baktı ona. Hande, 
Lacivert ile aralarındaki yakınlığ ı ne kadar vurgulamak istiyordu? Kız 
bitişikteki odanın kapısını 
348 -Son Oyun İ çin Hazırlıklar - 
açtı, Ka içeri girdi ve siyah beyaz bir televizyona bakan Lacivert'i gördü. "Geleceğ inden şüphem yoktu," dedi Lacivert memnuniyetle. 
"Neden geldiğ imi bilmiyorum," dedi Ka. 
"içindeki huzursuzluk yüzünden," dedi Lacivert çok bilmiş  bir havayla. 
Birbirlerine nefretle baktılar. Lacivert'in belirgin bir ş ekilde memnun, Ka'nın 
da pişman olduğ u ikisinin de gözünden kaçmadı. Hande odadan çıkıp kapıyı 
kapattı. "Kadife'ye bu akş amki rezaletlere çıkmamasını söylemeni istiyorum," dedi 
Lacivert. "Bu haberi Fazıl aracılığ ıyla da yollayabilirdin?" dedi Ka. Lacivert'in yüzünden 
Fazıl'ın kim olduğ unu çıkaramadığ ını anladı. "Beni buraya getiren imam hatipli 
çocuk." "Ha," dedi Lacivert. "Kadife onu ciddiye almazdı. Senden baş ka kimseyi ciddiye 
almazdı. Kadife benim bu konuda ne kadar kararlı olduğ umu ancak senden iş itirse 
anlar. Belki de baş ını açmaması gerektiğ ine kendisi karar vermiş tir. En azından 
bunu televizyonda iğ renç bir ş ekilde kullanıp ilan ettiklerini gördükten sonra." 
"Ben otelden ayrılırken Kadife provalara baş lamıştı bile," dedi Ka saklayamadığ ı 
bir zevkle. "Buna çok karş ı olduğumu söylersin ona! Kadife baş ını açma kararını kendi özgür 
iradesiyle değ il benim hayatımı kurtarmak için aldı. Siyasi tutukluyu rehin alan 
bir devletle pazarlık yaptı, ama artık o söze bağ lı kalmak zorunda değ il." 
"Söylerim bunları," dedi Ka. "Ama o ne yapar bilemem." "Kadife kendi bildiğ ini 
okursa bundan senin sorumlu olmayacağ ını söylüyorsun, değ il mi?" Ka sustu. 
"Kadife akş am tiyatroya çıkar da baş ını açarsa bundan sen de sorumlu olacaksın. 
Bu pazarlığ ı yapan da sensin." 
Kars'a geldiğ inden beri vicdanında ilk defa bir haklılık ve huzur hissetti Ka: 
Kötü adam en sonunda kötü adamlar gibi kötü kötü konuş uyordu ve bu kafasını hiç 
karıştırmıyordu artık. Lacivert'i yatış tırmak için "Seni rehin aldıkları doğ ru!" 
dedi Ka ve onu öfkelendirmeden buradan çıkıp gitmek için nasıl davranması 
gerektiğ ini çıkartmaya çalış tı. 
1 
349 -Son Oyun için Hazırlıklar - "Bu mektubu da ver ona," diyerek bir zarf uzattı Lacivert. "Belki Kadife benim 
mesajıma inanmaz." Ka zarfı aldı. "Bir gün yolunu bulur da Frankfurt'una geri 
dönersen, onca insanın o kadar tehlikeye girerek imzaladığ ı o bildiriyi de Hans 
Hansen'e mutlaka yayımlatacaksın." "Tabii." Lacivert'in bakış ında bir doymamış lık, bir tatminsizlik gördü. Sabah idamlık 
mahkûm gibi hücredeyken daha huzurluydu. Ş imdiyse hayatını kurtarmış tı, ama bu 
hayatın geri kalanında öfkelenmekten baş ka hiçbir ş ey yapamayacağ ını bilmenin 
peşin mutsuzluğ u vardı üzerinde. Ka bu mutsuzluğ u fark ettiğ ini Lacivert'in 
sezdiğini geç gördü.                        ,. 
"İster burada, ister sevgili Avrupa'nda, onları taklit ederek bir sığıntı gibi 
yaşayacaksın," dedi Lacivert. 
"Mutlu olmak bana yetiyor."