107
Mensurcun ellerinin titrem esi kötülem işti; soğan doğrarken  
parmağım kesti. Peri görmezden geldi, tıpkı mutfakta onlarla  
birlikte gezinen sisin içindeki bebeği görmezden geldiği gibi.
K ahvaltı sonrası M ensur ile Peri, yurtdışındaki üniversi­
telere başvurm ak isteyen öğrencilere aracılık eden bir ajan­
sa uğrayacaklardı. Buraya daha önce defalarca gitm iş, ebe­
veynlerinin eşliğinde heyecanla oturan genç adaylarla bir­
likte sıraya girmişlerdi. Yabana üniversitelerin broşürlerine  
bakm ışlardı uzun uzun. Bu broşürlerde Beyaz, Siyah, Asya-  
h... her ırktan öğrenci yan yana resm edilm işti. Her bin farklı  
ama hepsi m utlu görünüyordu.
Ajansa arabayla gittiler. M ensur ısrar etti sürmekte, ne de  
olsa yakm da satacaklardı arabayı, tek arsaları olan zeytin­
liklerini satacaklan gibi. Peri’nin okum ası için birikimlerini  
gözden çıkarmıştı babası. Yolda, deniz üstüne inşa edilmesiy­
le nam salm ış Kılıç A li Paşa Cam ii’nin yanındaki trafik ışık-  
lannda durdular. Martılar, inci taneleri gibi dizilmişti kubbe­
nin çevresine.
“Baba, nasıl oldu da hiçbir zam an dindar olm adın?” diye  
sordu Peri.
“Nice sahte şeyh gördüm, nice asılsız vaaz duydum. En so­
nunda kendi yolumu kendim bulm aya karar verdim.”
“Peki ya Tann? Yani, varlığına inanıyor musun?”
“Tabii inanıyorum. Her ne kadar her yaptığına akıl sır er-  
diremesem de.”
M uhtem elen Alm an bir turist çift, cam inin avlusunda fo­
toğraf çekiyordu. U zun bir elbise giym iş kadın, kapıda veri­
len eşarplarla başım , kollarım  örtm üştü. Belki de ikaz edil­
m işti. Buna karşılık adam sandalet ve şortlar içindeydi. On­
la n  göstererek içini çekti M ensur. “Kadın olsaydım , em in ol  
daha da eleştirel yaklaşırdım.”
“Neden?” diye sordu Peri, yanıtın ne olduğunu tahm in et­
se de.