T ellal gülerek : 
"Ha diline sağlık, ha babana rahmet ... Son gittilik, şu dünyadan 
giderken, bari ağzımızın tadıyla gidelim," dedi . "Ne söylemekten ür­
küyorsun bre amca? Ölüm haktır, ne yapalım öleceksek. Ölmeden 
sana bir daha sazı da getiririm. Sen bugün kül böreğini yap!" 
-Dağların üstünü kaynayan kül rengi gibi koyu bir bulut tutmuş 
geliyordu. . 
Önce soğuk, üşütücü, oradan buradan, doğudan, batıdan, sağ­
dan soldan, tozları kaldırarak bir yel esti. Telial ın sırtı ürper di. Sonra · 
ötelerde şimşekler çaktı ama gürültüleri duyulma dı. Jlık bir yel geldi, 
arkas ından ağır sıcak damlalar tozların içine düştü, çukurlar açarak 
gömüldüler. Uzaklarda, göğün derinliklerinde padayaİı. gök gürültüle­
riyle birlikte bir sağanak indirdi . Sağanak bir kırk dakika kadar sürdü, 
geldi geçti, ortalığa bir serinlik çöktü. Hava temizlen miş, ortalık pırıl 
pırıl olmuş, alabildiğine toprak kokuyor, Telialın burun delikleri açı­
lıp açılıp kapanıyordu. 
Düldüldağı da yunmuş annmış, uçuk pembe bir ışık içinde bal­
kıyordu. Üstüne de ulu bir yay gibi kalın gökkuşağı gerilmişti. Gök­
kuşağının yeşil, mor, turuncu, kırmızı, gene turuncu, mor, yeşil, uçuk 
mavi gölgesi usuldan belli belirsiz Düldüldağının üstüne yansımıştı. 
Ta geceye kadar gökkuşağı dağların üstünde pırıl pırıl yıkanmış, yanıp 
sönerek, balkıyarak, buludarı, göğü uçuk pembeye, mora boyayıp sır­
malayarak kaldı. 
Kül böreğini yerken, T ellal, gözleri kapalı tattan mest olarakta n, 
karısını, çocuklar ını düşünüyordu. Ölüm işini, öldürmek işini karıya 
böyle söylememeli diyordu. 
"Bak karı, ölüm Allahın emri. Bir gün ölürsem, demirci var. O 
çocuklarıma bakar. Seni kimseye muhtaç etmez. Bak karı, bir gün 
ölürsem, ölümüm, şahsırnın veka rını koruyaraktan, çocuklarıma unu­
tulmaz bir nam bırakaraktan, dillerde destan olaraktan olacaktır; Bak 
karı, o Kurtboğaya yaptığımı duydun ya, işte öyle... Dev olsalar be­
nim ... Hiç korkma ... Demiceiye baban, anan, karde şin gibi güvene­
bilirsin. O benim ana bir baba bir öz karde şlerimden, kardeşlerim bat­
sm, anamdan babamdan ileridir. Çocuklarım ona emanet .. .'� 
\ {