ğım. Bugün kestim. İşim fOk zor, zira bütün mayo 
yapacağım. Bakalım nasıl olacak? Akşamüstü ku­
maşı oturtmak ifin fOk uğraştım. Terzi olmadığım 
i,cin usulünü bilmiyorum. Epey zorluk fektim ... 11 
Bu yazıların sonuna bir de mayo modeli çizmi­
şim, külot lu, eteklikli bir mod el. Arka ortası beş sı­
ra çapraz bağ ile kapatılıp bele oturtuluyor. Anne­
me çok yakışan bir elbiseydi . Ama zavallı anneci­
ğim her yıl, aldığı kilolara yenilerini eklerdi. Bu 
yüzden benim genç kız olduğum senelerde, mev­
sim başında kendi için özene bezene diktiği elbise­
ler, mevsim sonunda, benim ya da kız kardeşim 
için küçültü lürdü. 
Ter ziliğim üniversite yıllarında da devam etti. 
Kendime etekler, ceketler ve onlara uygun çantalar 
bile dikti m. Artık hayatımda sını f çayları başlamıştı 
ve bana o güne kadar benimsettirilen sadeliğe ve 
ciddiy ete rağme n, kendime itiraf etmesem bile, gü­
zel giyinmek, şık olmak istiyor dum. 
"25 Kasım, 1954 
... Ne olur burada olsaydın da faya beraber git­
seydik. Ben ne yapacağım bilmem. Bütün arkadaş­
ları, fOluk fOCuğumu toplamak lazım, iki fift gitsek, 
vay gele hocaların kaJJalyeyi tenkidine! Boş yere ten­
kit edilmek doğru olmaz değil mi? Ne giyeceğim 
Gi;kşin, yeni bir şey dikmek ifin JJakit de yok! .. '' 
288