Topal Ali kızmış gibi yaptı, kaşlarını çattı: 
"Neye gülüyorsun oğlum sümüklü Memed, bir açık yerimi 
mi görd ün?" 
"Yok yok. .. Şu lenger şapkasına bakın şunun ... Lenger, !en­
ger ... " 
Memed gülrnekten neredeyse boğulacaktı. Sinemoğlu, Ka­
sımla Temir, Ümmet, öteki eşkıyalar da Memede katılmışlar, 
onlar da gülüyorl ardı. 
''Ne var ki oğlum bu lengerde bu kadar gülecek?" 
"Çıkar şunu Ali." 
"Çıkarmam oğlum, senin gibi görgüsüz bir eşkıya parçası 
Ağaların, Beylerin, hem de Paşaların giydiği lengerden ne an­
lar. Sen biliyor musun ki bu tüylü lenger, senin gibi bir köylü­
nün üç kam pahasınadı r." 
Topal Ali lengerini çıkardı, kırmızı kartal tüyünü okşadı, 
tozunu almak için fiskeledikten sonra şöyle usturuplu başına 
geçirdi. 
"Şimdi aniadın mı oğlum Memed bu lenger nasıl giyilir­
miş?" 
"Anladım," dedi Memed. 
Üç eski arkadaş sarmaş dolaş oldular. Topal onlara sabaha 
kadar kasabayı, onların korkul anru, Murtaza Ağayla arasında 
geçenleri anlattı. O anlattıkça Memed gülüyo rdu. Karnı, kasık­
lan gülrnekten ağnyor du. 
"Öldürdün beni gülmekten, beni Ali karda ş." 
"Yarın Faruk Yüzb aşıyla karşılaşırsan böyle gülmeyi unu­
tursun ." 
"Unutm am." 
"Ben Murtazayı öldürüp de dağa çıkınca sen gülmeyi iyice 
unutur sun." 
"Sen bunu bana yapmazsın. Sen Çukurovada olmazsan 
ben ne yapanın?" 
"Sen ne yaparsan yap, ben kendi elimle öldüreceğim Mur­
tazayı ." 
"Sen onu öldürmeden, ya onu ben öldürürsem ?" 
Alinin gözleri yuvalarından fırladı, dudaklan titredi, yum­
ruklarını sıktı: 
489