düşünemiyoru m. Doğrudan doğruya girdik, oturduk, bir süre 
sustuk; sonra, ben buraya oturmaya gelmedim Bilge, şunu 
söylemek istiyorum, seni seviyorum Bilge. Hayır, hiçbir şey 
söylemeden kalkar giderim, sonra da albayımı görücü gönde­
ririm. Bir kerede olmaz tabii. Üç kere giderim. Bilge de 'Bu 
çocuk durmadan gelip gidiyor, bunda bir şey var, der. Canım, 
öyle bir şey yapar ki, sonunda ben cesaret bulurum. Ne ya­
par? Onu da Bilge düşünsün artık. Benden bu kadar. Durup 
dururken de söyleyemem ya. lkimiz de yere bakıp susmaya 
başladık mı tamamdır. Çiçek götürürüm. Şimdi her yer ka­
panmıştır . Onun oturduğu muhitte açıktır. Evde yalnız değil­
se? Elimde çiçek, karşımda peder. Nişanı da hemen yapanz, 
çiçek de var. Neden gidiyorum gerçekten? Bir kere yola çık­
tıın, korkunun sonunu görelim bakalım. Bilge. Bu ne güzel 
elhise! (Yok deve!) Bir espri yaparım, (Aşkla oynanmaz .) 
Aşkla oynanın: Ogüzeldudaklarınızasahip olabilirmiyim oyna­
nın. lşi öylesine şakaya getiririm ki, gerçeğin anlamı kalmaz. 
(Bak bunu yaparsın.) Ciddi ol, ciddi ol; durum vahim. insan­
lardan kaçıyordum Bilge, sonunda onlarsız yapamayacağımı 
anladım: Senden başlıyorum. Son durağa gelmişiz. Devam 
edecek misiniz? Sen nereye gidecektin ağabey? (Ondan kü­
çük olsam da gene ağabey.) Söyledi. Beş lira ver de götürelim 
ağabey. (Sen de durumu anladın galiba.) Arkaya da dolmuş 
yapanz müşteri çıkarsa. Çiçekle birlikte bu kadınlar bana pa­
halıya geliyor. Babası çıkarsa? Elimi merdiven boşluğuna sar­
kıtırım, buketi aşağı bırakıveririm. Bir şey mi düştü Hikmet? 
Hayır. Bir ses duydum da. Bir şey değil efendim, on lira düş­
tü. Hemen içeri girerim. Hayır, bu arada merdiven ışığı söner, 
içeri girmek zorunda kalırım. Ne diyorsun ağabey, gidelim 
mi? Biz karar vermemiş miydik? Gidelim. 
135