"Dediğin kuşkuyu değ il, başka bir ş eyi söyledi. İ nsanın annesinin, babasının 
ölümünü düş ünüp gözlerinin sulanması ve bu kederden zevk alması gibi, kendisinin 
de çok sevdiğ i Allah'ın yokluğ unu ister istemez düş ündüğünü söyledi." 
"Şimdi bana da öyle oluyor iş te," diye atıldı Fazıl. "Ve bu kuş kuyu içime 
Necip'in ruhunun soktuğ undan hiç ş üphem yok." 
"Ama bu ş üphe ateizm demek değ ildir." 
"Ama intihar eden kızlara da hak veriyorum artık," dedi Fazıl kederle. "Az önce 
kendimin de intihar edebileceğ ini söyledim. 
285 
-Aşk, Önemsiz Olmak ve Lacivert'in Kayboluş u Üzerine - 
Rahmetli Necip'e ateist demek istemem. Ama ş imdi içimde bir ateistin sesini 
duyuyorum ve çok korkuyorum bundan. Siz öyle misiniz bilmiyorum, ama Avrupa'da 
bulundunuz, aydınlan, içki içen, uyuş turucu kullanan bütün o insanları da 
tanımışsınızdır. Lütfen bir kere daha söyleyin, bir ateist ne hisseder?" 
"İnsan sürekli intihar etmek ister diye bir ş ey yok." 
"Sürekli olarak değ il, ama bazan intihar etmek istiyorum." 
"Niye?" "Çünkü sürekli Kadife'yi düş ünüyorum ve aklımda baş ka hiçbir ş ey yok! Durmadan 
gözlerimin önüne o geliyor. Ders çalış ırken, televizyon seyrederken, akş amın 
olmasını beklerken, en ilgisiz yerde, her ş ey bana Kadife'yi hatırlatıyor ve çok 
acı çekiyorum. Bunları Necip ölmeden önce de hissederdim. Aslında ben Teslime'yi 
değil, hep Kadife'yi seviyordum. Ama arkadaş ımın aşkı diye içime gömerdim her 
şeyi. Kadife'den bahsede bahsede bu aş kı içime Necip attı. Askerler yatakhaneyi 
basınca Necip'i öldürmüş  olabileceklerini anladım ve evet, sevindim. Kadife'ye 
aşkımı dış a vurabilirim diye değ il, bu aş kı benim içime döktüğ ü için Necip'e 
kinlendiğ imden. Ş imdi Necip öldü, artık özgürüm, ama Kadife'ye daha fazla âş ık 
olmamdan baş ka bir sonuç vermedi bu. Sabahtan beri onu düş ünüyorum ve gittikçe 
de başka bir ş ey düşünemez oluyorum, ne yapmalıyım Allahım." 
Fazıl iki eliyle yüzünü kapadı ve hıçkırarak ağ lamaya baş ladı. Ka bir Marlboro 
yaktı, bencilce bir ilgisizlik geçti içinden. Uzun uzun Fazıl'ın ba şını okşadı. 
Bir gözü televizyonda, bir gözü onlarda olan hafiye Saffet o sırada yakla ştı. 
"Ağlamasın delikanlı, kimliğ ini merkeze götürme-dim, yanımda," dedi. Hâlâ 
ağlayan Fazıl ilgilenmeyince, cebinden çıkarıp uzattığ ı kimliğ i, Ka uzanıp aldı. 
"Niye ağ lıyor?" dedi hafiye yarı mesleki yarı insani bir merakla. "Aş ktan," dedi 
Ka. Bir an çok rahatlattı bu hafiyeyi. Çayhaneden çıkıp gidene kadar Ka onun arkasından baktı. Daha sonra Fazıl Kadife'nin ilgisini nasıl çekebileceğ ini sordu. Ka'nın 
Kadife'nin ablası İ pek'e âş ık olduğ unu bütün Kars'ın bildiğ ini de söyledi bu 
ara. Fazıl'ın tutkusu Ka'ya öylesine umutsuz ve imkânsız gözüktü ki, bir an kendisinin İ pek'e duy- 
286 -Aşk, Önemsiz Olmak ve Lacivert'in Kayboluş u Üzerine - 
duğu aşkın da bu kadar umutsuz olabileceğ inden korktu. Hıçkırıkları dinen 
Fazıl'a, İ pek'in önerisini ilhamsızca tekrarladı: "Kendin ol." 
"Ama içimde iki ruh varken bunu yapamıyorum," dedi Fazıl. "Üstelik Necip'in ateist ruhu yavaş  yavaş beni ele geçiriyor. Yıllarca siyasetle uğ raşan genç 
arkadaşların yanlı ş yaptığını düşündükten sonra, ş imdi ben de İ slamcılarla 
birlikte bu askerî darbeye karş ı birşeyler yapmak istiyorum. Ama bunu Kadife'nin 
gözüne girmek için yapacağ ımı hissediyorum. Aklımda Kadife'den baş ka bir ş ey 
olmaması beni korkutuyor. Onu hiç tanımadığ ım için değ il. Tıpkı bir ateist gibi, 
artık aş ktan ve mutluluktan baş ka hiçbir ş eye inanamadığ ımı gördüğ üm için." 
Fazıl ağ larken Ka ona Kadife'ye olan aş kını herkesin önünde açıklamamasını, 
Lacivert'ten korkması gerektiğ ini söyleyip söylememekte kararsızdı. İ pek ile 
aralarındaki iliş kiyi bildiğ ine göre, Lacivert-Kadife iliş kisini de biliyordur 
diye düş ünüyordu. Ama biliyorsa, siyasal hiyerarş i yüzünden asla Kadife'ye âş ık 
olmaması gerekliydi. "Fakir ve önemsiziz, bütün mesele bu," dedi Fazıl tuhaf bir hırsla. "Bizim zavallı hayatlarımızın insanlık tarihinde hiçbir yeri yok. En sonunda ş u zavallı