FAKİR BAYKURT
 
119
 
 
Deli Ziraatçı:
 
«Delice çubuk filokseraya karşı çok mukavimdir. 1898 yılında 
Minnesota eyaletinde toprağın ve iklimin özelliklerine uygun çeşitleri 
geliştirilmiştir. Fakat, o k
adar toprağa yetecek çubuğu nereden 
bulacaklar?»
 
«Haa, işte biz de onu soruyoruz, sen Zıraatçısın, bilirsin!»
 
Ziraatçı ellerini iki yana açtı, çiğinlerini çekti:
 
«Benden mi soruyorsun? Benim elimde bir şey yok ki!..»
 
«Nasıl yok? Koca ilçenin Zıraatı senin 
emrinde!..»
 
«Buldun! Yavu Hamdi beycim, bilmiyor gibi konuşma! Siz 
benden yazılı bir kâğıt, bir afiş, bir broşür... ne bileyim, bir... yani 
meselâ bir bilgi isteyin, vereyim. Ama çubuk? Çubuk yok arkadaş! 
Benim bağım bahçem mi var ki çubuk olsun? Nerden ge
lsin bana 
çubuk? ..»
 
Kır Abbas hem dinliyor, hem duvarları tarıyordu.
 
Hamdi bey:
 
«Allah allaaah! .. » diye şaşkınlığını belirtti.
 
«Ama isterseniz yukarıya yazalım bir!» dedi Deli Ziraatçı. «Daha 
dikime epey vakit var. Belkim bir karşılık verirler...»
 
Hamdi
 
bey kızdı:
 
«Kıçına mı sokacak köylüler yukarının karşılığını? Ulan öyle lâflar 
konuşuyorsun ki...»
 
Ziraatçının da sabrı taştı:
 
«Eee, uzun etme Hamdi bey! Senin benden farkın ne arkadaş? 
Tencere dibin kara! Seninki benden kara! Şuradan bir köy çocuğu 
gelse
, “Efendim ben okumak istiyorum, emme yok
 
sulum, beni bir yatılı okula koy...» dese koyabilir misin? Seni bırak, 
senin müdürün, müfettişin koyabilir mi? Ulan bu nasıl Zıraat?
-
mış... 
Ulan bu nasıl Eğitim? Daha dün ortaokul pansiyon binasını memurlar 
kulübün
e kaptırdınız, oraya da üye olmayanlar giremiyor? Ne 
haber?..»