mez, yani var olamaz, senin anlayacağın. Mazi ise hatırda 
kalmış halden başka bir şey değildir. 
Hürrem Bey, karımın bu sözlerini ne kabul etti, ne de ret ... 
Cevher Hanım sıkılıyordu. Hakkı da yok muydu? Biz, iki 
kadın iki erkek dört kişi tatlı bir sohbet meclisi kurarak, za­
manın eğlenceli konularından söz açacak yerde böyle mazi, 
hal, istikbal gibi doğduğumuz günden beri zihinleriınİzin 
alışkın olduğu hakikatleri inkar vadisinde teknik bilmeceye 
benzer anlaşılmaz, sıkıntılı, kısır konular içinde boğulmak 
tahammül edilir işkencelerden değildi. 
Hürrem Bey zaman bahsini yine tazeledi. Söz, bizim zih­
nimizin almayacağı şekiliere girdi, derinleşti. Büyük bir dik­
kat ve sonsuz bir zevkle yalnız karım dinliyord u. 
Biz Cevher Hanım'la birbirini takip eden esnemeler ara­
sında elimizde olmadan göz göze geliyorduk. Evvela sadece 
bir can sıkıntısı ifade eden bakışlarımız gide gide derinleşme­
ye başladı. Onun hafif bir sürme gölgesi ortasında panltıları 
artmış iri, mıknatıslı gözleri ruhumu okşarken, sonra sonra 
kalbimi burkar gibi tesirlerini artırdı. Cevher gözlerini gözle­
rimin içinde unuttuğu vakit varlığımın, okyanusların medce­
ziri gibi ona doğru kabarıp indiğini hissediyord um. 
Yavaş yavaş aramızdaki çekim gözden göze konuşmakta 
yetinemeyecek bir raddeye geldi. Beri yanda kanınla Allame 
sonsuzun sonsuzluğuna dalmışlardı. Onların bu dalgınlık­
larından bir istifade yolu bulmak için Cevher Hanım'la göz 
göze seri bir yoklamada bulunduk. 
Salonun önünde kapısı açık duran, beyaz güllere, yase­
minlere, hanımellerine bürünmüş geniş bir balkon vardı. 
Oradan arada bir kanarya sesi geliyordu. Bana saadet vaat 
eden aşkın lezzetiyle baştan ayağa yumuşayan yüreğimde 
bu küçük şarkıcının trille,leril pek hoş bir tesir bırakıyordu. 
Aramızda bir söze başlamış olmak için: 
-Kanaryanız ne güzel ötüyor, dedim. 
Cevher Hanım başını balkana çevirerek: 
(Fr.) Ötüş. 
97