Kara Ford bir kere daha geldi Akmezar köyünde İdris Be­
yin kapısında durdu. Toz toprak içindeydi ve dingiline kadar 
tozlara gömülmüş, kocaman gözleri biraz daha kocamanlaş- 
mıştı.
Köylüler ve İdris Bey onu eskisinden daha büyük saygıyla 
karşıladı. Arif Saim Bey gene eskisi gibi kuruldu, konuşmadı, 
yalnız ayrılırken:
"İdris Bey," dedi çok yüksekten, "sizin ve bir kısım arka­
daşlarınızın toprakları benim tarlalarımın içinde kaldı. Tarlala­
rımı çiğneyip geçemezsiniz. Buna izin vermem. Tarlalarımın or­
tasında kalan bu tarlaları bana satmaz mısınız? Ne düşünüyor­
sunuz?"
İdris Bey son sözünü sert söyledi:
"Ben ve arkadaşlarım, topraklarınız içinde kalan..."
"Ortasında."
"Ortasında kalan tarlalarımızı satmayacağız efendim."
Arif Saim Bey ona elini uzatırken:
"Çok genç, çok yiğit, çok mert bir insansınız, sizinle dost 
olmak isterdim ama, geçti," diye acı acı gülümsedi. "Allahaıs­
marladık."
Arif Saim hemen on kişiyi silahlandırdı. Onlara özel bekçi 
giyitleri giydirdi. Yeşil. Ve:
"Tarlalarımın içinden kim geçerse, topraklarımı kim çiğ­
nerse vurun," emrini verdi.
Sonbahardı, çift sürme zamanıydı, genç bir Çerkeş olan 
Fehmi öküzlerini, sabanını almış tarlasına gidiyordu. Arif Sa­
im Beyin bekçileri Fehrrriye geri dön, dediler, Fehmi aldırma­
dı, yürüdü. Bekçiler başka bir şey demediler, kurşunladılar. 
Fehminin ölüsü üç gün Arif Saim Beyin tarlalarında kaldı. İd­
ris Bey şikayet etti. Arif Saim Beyin bekçilerinden birisini aldı­
lar, götürdüler hapse attılar. Bekçi hapiste üç ay kaldı. Arif Sa­
im hemen atladı Sivasa gitti. En büyük mahkeme Sivastaydı o 
zamanlar. Bekçiyi beraat ettirdi, sonra da vardı, adamın elin­
den tutup hapisten çıkardı, çiftliğe getirdi, onu orada bekçile­
re baş yaptı.
Sonra o yıl, Arif Saim Beyin topraklarım çiğneyerek kendi 
topraklarına geçmek isteyen üç kişiyi daha vurdular. Çerkesle-
186