olsaydı, yalnız istediğim şeyleri, istediğim sırada düşünebil-
seydim neler başarmış olacaktım. Kafamda bir sürü süprün-tü düşünce olmasaydı, bazen benim bile beğendiğim düşün-celerle dolu olsaydı beynim... Kaybediyordum; düzensizlikve duruma hâkim olamamak yüzünden kaybediyordum.Naci -Aydan’ın ağabeyi- şeker kralının gazinodan ayrıldığınısöylüyordu. Naci’yle peşine düşüyorduk onların. Kimseninyanımdan ayrılmasına dayanamıyordum. Param olmadığıiçin, tek başıma arkalarından gidemiyordum. O zaman, da-ha, genç bir adam bile olmadığımı anlıyordum. Naci’nin debir işi yoktu. Şeker kralından para aldığı söyleniyordu. De-dikodular dolaşıyordu. Aydan’ın şeker kralıyla nişanlı olma-dığı söyleniyordu. Naci de bu duruma göz yumuyor, deni-yordu. Ben ortada bir çirkinlik göremiyordum. Herkes gü-zeldi. Kötü bir söz söylenmiyordu. Kayar gibi yaşıyorduk.Olup bitenler bana bir rüya gibi geliyordu. Kapılmıştım.
Sonra... sonra hiçbir şey olmadı. Şeker kralı Aydan’la ev-
lenmedi. Ortadan kayboldu. Bana allahaısmarladık bile de-meden gitti. Aydan İstanbul’da yaşamaya başladı. Birkaç ke-re evlenip ayrıldıktan sonra onu tekrar gördüm. Beni evineçağırdı. Gitmedim. Neden gitmediğim ayrı hikâye. Şimdi degüzel yüzü ve parlak siyah saçları geride kalmış. Sabahınerken saatleriydi. Uyuyamadığım bir gecenin sabahında,bitkin, dolaşıyordum sokaklarda. Anlattığına göre, bütüngece içmiş. Eve yeni gidiyormuş. Bu kadar konuştuk. Banailgisiz gözlerle baktı.
2 Nisan
Annem beni çok zor doğurduğunu söyler durur. Bu sabah
ona soruyorum: beni doğurduktan sonra kafatasımı yokla-dın mı? Bu zor doğum sırasında bir ezilme, bir çökme oldu
644