283
Azur, bu yanıtlan bekliyormuş gibi gülümsedi. “Kesinlik 
illeti” dedi.
Güneş nasıl İkarus’un kanatlanm  eritirse, Kesinlik İlleti 
de bilimsel merakı yok ederdi. Zira kesinlik keskinliği, kes­
kinlik kibri, kibir körlüğü, körlük karanlığı ve karanlık da 
daha fazla kesinliği getirirdi. Bu derste hiçbir şeyden emin 
olmayacaklardı, hatta ders planından bile, zira o da her şey 
gibi her an değişebilirdi. Bilgi okyanusuna ağlar atan balık­
çılardı onlar. Nihayetinde bir küıçbalığı yakalamak da vardı, 
eli boş dönmek de.
Azur dedi ki, bu seminerde herkes yolcuydu, yol arkada­
şıydı; henüz bir hedefe varmadıktan gibi, belki de hiç vara­
mayacaklardı. Yalnızca çabalıyor, anyorlardı. Bu dünyada 
bariz olan tek şey vardı: Gayretkeşlik tem bellikten iyiydi, 
coşku uyuşukluktan yeğdi Sorular yanıtlardan daha önemli, 
merak etmek emin olmaktan üstündü.
Kesinlik îlleti’nden tamamıyla kurtulmak imkânsız da ol­
sa, onu sırttan çıkanlabilen bir pelerin gibi tahayyül etmek 
mümkündü. “Bundan sonra” dedi Azur, “herkesin sınıfa gir­
meden önce kibir pelerinini çıkarm asını istiyorum .” Buna 
kendisi de dahildi “Eski bir paltoymuş farz edin, çıkarıp as­
kıya asm. Kapının dışına bir tane koydum bile. Dilerseniz çı­
kıp bakabilirsiniz.”
Hocanın ciddi olduğunu anlamak öğrencilerin bir iki daki­
kasını aldı, tik ayağa kalkan Sujatha oldu. Sınıfı boydan bo­
ya geçip kapıyı açtı, koridora çıktı. Gerçekten orada bir as­
kı olduğunu görünce yüzü aydınlandı. Sanki omuzlarında 
bir ağırlık varmış gibi yaparak, hayali pelerini çekip çıkar­
dı, kancalardan birine astı, muzaffer bir edayla geri döndü. 
Diğer öğrenciler de birer birer tekrarladılar bu hareketi. Sıra 
kendisine geldiğinde palto kancasının altındaki yazıyı okudu 
Peri: EGO ASKISI.
Son olarak Profesör Azur dışarıya çıktı. Ellerini havada sal­