172 caddesindeki ağaçların gövdelerine, üzerinde çarpı işaretleri 
bulunan Tahta At resimli kâğı tlar yapıştırıldı. Tuğ rul Bey'e 
yakınlığı gayet iyi bilinen bazı şahıslar da camilerde hocaya 
vaazdan sonra ecnebi menşeli hayvan heykellerinin dikilmesi 
mevzuunda kitaplarda bir sarahat olup olmadığı nı sordular. 
Bir gece de bilinmeyen kimse ya da kimsel er inşaatı hayli 
ilerlemiş bulunan tahta heykelin kaidesine koca man ve çirkin 
harflerle 'Tahta At, evine dön!' yazdılar. Oysa Tahta At' ın 
yerinden kımıldamaya niyeti yoktu. Tahta kap laması da 
birkaç gün sonra bitecek ve açılış töreni yapılacak tı. 
Tuğru l'un huzursuzluğu da son haddine varmıştı; kayma kama 
göre, bardağı taşıracak son damla endişe ile bekleni yordu. 
Son gün de Tuğrul Bey yazılı olarak resmî makamlara 
müracaatla açılış günü şehir meydanında bir toplantı ve gös -
teri yürüyüşü yapmak üzere izi n isteyince yetkili makam lar 
köklü bir tedbir alma gereğini duydular; mesele hatır gönül 
sınırlanın aşmıştı belediye reisine göre. Emniyete tele fon 
edildi ve bir tedbir düşünülmesi istendi.  
Komiser Hürrem, emniyetin arabasıyla karayoluna çık mak 
üzere o lduğu sırada Tuzculann Tuğrul Bey'in yeni al dığı 
arabasını görerek durdurdu. Otomobilin üstünde meç hul 
şahısla rın hazırladığı bütün afiş ve resimlerden çok sa yıda 
yapıştırılmıştı. Tuğrul arabadan başını çıkararak gü lümsedi: 
"Gece, 'bilinmeyen kişiler' yapıştırmışlar bunları. Ben de size 
şikâyete geliyor dum." Komiser, "Ben de sizi arı yordum," 
dedi. "Birkaç gün şehirde bulunmamanız için ri ca 
edecektim." Tuğrul çarpık bir gülümsemeyle karşılık ver di. 
"Emir aldım," dedi komiser. Polislerden birine döndü: 
"Tuğrul Bey'in arabasını evinin önüne götürün," dedi. Tuz -
culann oğlunu da polis arabasına bindirdiler, araba ters yön de 
hareket etti. Tuğrul komisere baktı: "K2R temizleme ha -
rekâtınız başarı yla sonuçlandı, tebrik ederim," dedi.