"Bir yanlışlık olacak arkadaşlar," dedi. "Bizim Sarı Ümme­
tin damı tam buradaydı geçen yıl ya, bu konak burada yoktu." 
Kasım: 
"Bu konak Sarı Ümmet Ağanın konağıdır, hem de senin 
bildiğin toprak damın yerine yapılmış tır." 
"Vay anasını," diye şaştı Memed. "Bu kadar parayı nere­
den bulmuş, hem bir yılda bu konak nasıl yapılır?" 
"Sivastan, Kayseriden, Göksundan çok ustalar getirmiş, 
namlı, hünerli ustalar ... Buralarda taş da, ağaç da çok." 
"Ya bu kadar para?" 
"Keklikoğlunun bütün altınları ondaymış. Öldürmüş Kek­
likoğlunu, allınlar da ona kalm ış." 
"Ümmet kimseyi öldürmez, kancıklamaz . Ümmete parayı 
yaşlanınca Keklikoğlu kend isi vermiş, sonra da başını alıp git­
miştir. Bir yıl içinde de böyle bir konak yaptır demiştir. Ümmet 
de ne yapsın, kolları sıvamıştır ." 
"inşallah," dedi Kasım. 
"inşallah," dedi Temir. 
"Öyledir," diye kesin konuştu Memed. Yerden bir taş alıp 
büyük kemerli avlu kapısına vurdu: "Ümmet, Ümmet! Hay Sa­
rı Ümm et!" 
Kapıyı silahlı iki kişi açtı. 
"Ümmet Ağa konakta," dedi öndeki silahlı adam çok sert 
bir sesle. "Kim diyey im?" 
"İnce Memed dersin." 
Kısa bir süre bir sessizlik oldu, sert sesli adam yumuşacık 
bir sesle sordu: 
"Sen İnce M em ed misin?" 
"İnce Memed im." 
Adam İnce Memedin üstüne eğildi, onun yüzüne baktı, yıl-
dız ışığında pek seçememiş olacak ki: 
"Kusuruma kalma İnce Memed. Ağa ya bir haber verey im." 
"Ver," diye buyurdu İnce Memed. 
Az sonra yukardan aşağıya Sarı Ümmetin gülüşü çınladı. 
"İncem, İncem, İnce kardaşım hoş gelmişsin. Bu bizim ser-
semler de seni konağın kapısında bekletiyo rlar." 
İki eski arkadaş kucaklaştı lar. 
479