girmeye, imtihana filân ne lüzum var? diye düşünmeye baş­
lamıştı. Babam, radyoda yaptığı konuşmada 'sükunet ve hu­
zuru temin etmek' ve 'aklın ve ilmin rehberliğinden ayrılma­
mak' gibi sözleriyle talebelerine, işlerin yalnız heyecanla yo­
luna girmeyeceğini belirtmek istiyordu özellikle." Mustafa 
Hoca çok devirler görmüştü. Hürriyet ve aydınlıkla birlikte 
her türlü fırsatçılığın da ortaya çıkmasından korkuyordu. 
Herkesin eşit olduğu düşüncesinin hemen istismar edilme­
sinden korkuyordu. Mehmet Akif gibi, ‘bilenle bilmeyenin el­
bette bir olamayacağını’ düşünüyordu; eşitlik demek, bu de­
mek değildi. Mustafa tnan tarih okumaya düşkündü: sokağa 
dökülen her insanın bu işlerin bilincinde olduğundan haklı 
olarak kuşku duyuyordu. Türk milleti Tanzimat’tan beri böyle 
nice heyecan yaşamıştı; kaç kere, işte hürriyet geldi diye se­
vinmişti. Evet, Mustafa İnan’m konuşmasında da söylediği gi­
bi, hürriyetle birlikte al#l da gelmeliydi, huzur da gelmeliydi, 
bilim de gelmeliydi; evet çalışma gelmeliydi, yeni ve aydınlık 
bir düzen gelmeliydi. Hürriyet neden durmadan gelmek zo­
runda kalıyordu? Bunun üzerinde düşünülmeliydi. Bu hürri­
yet neden ikide birde geliyordu? Bunun üzerinde düşünülme­
liydi. Hürriyet, düşünmesini bilenlerle birlikte gelmeliydi.
27 Mayıs 1960'ta Mustafa İnan çeşitli görevlerde geçen 
uzun bir yöneticilik dönemini geride bırakmıştı. Bir yıl önce 
rektörlüğü sona ermiş. Daha kırk dokuz yaşındaydı; bu ida­
recilik denen meslek bilimsel çatışmalarını oldukça engelle­
mişti. Onu çok yormuşlardı; kimseye hayır diyemediği için 
üniversitede onu çeşitli ek işlere koşturmuşlardı. Profesör ol­
duğu yıl ek görev olarak Makina Fakültesi'nde mukavemet 
okutmaya başlamıştı. Sonra İstanbul Teknik Üniversitesi 
Teknik Okulu’nda aynı dersler, dekanlık, rektörlük, üniver­
site senatörlüğü, bitmez tükenmez konferanslar, komisyon­
lar, Millî Savunma Bakanlığı Araştırma Geliştirme Kurulu 
üyeliği ve bu arada geçim derdi yüzünden bilirkişilik için
225