111. KADIN: (Kürküne sarılır.) Gidemezler ... Nereye gidecekler-
miş? .. 
I. KADIN : İnanmazsanız gelin bakın ... 
111. KADIN: (İsteksiz) İsteriz, fakat ... 
II. KADIN : İsteriz elbet... İsteriz ama ... 
(Kapı zili daha sürekli çalınır. Sonra iki kez yumrukla­
nır.) 
111. KADIN: (Patlar.) Ne istiyorlar bizden? İyi ama ne istiyorlar 
bizden? (Bağırır.) Bizim evimiz değil burası!.. 
İKİSİ Suss ... 
il. KADIN Kıracaklar kapıyı. 
1. KADIN ·: (Sızıldanır.) Tokmağı pirinçten di... Daha yeni ceviz 
kaplama yaphrdık ... 
il KADIN : Bir de dışarının gürültüsü ... Sağır olacağım ner­
deyse. 
I. KADIN : Çocuklarımı bulmayacak mıyız? Guguklu saati-
mi, saten örtülerimi? .. 
III. KADIN: Açık bir yer var mıydı? 
1. KADIN : Yok. Hiç yok. Her yer tıkalı. 
il. KADIN : Bazı aletler oluyormuş ... Her şeyi açıyormuş ... 
111. KADIN: Öyle olsa sokak kapısını çoktan açarlardı. 
il. KADIN : İçeriki odaya giren buraya da girer ... 
III. KADIN: Ara kapıyı kilitleyelim ... 
I. KADIN : (Sızıldanırken yerden bir şey alır, tablaya atar.) Şeyle­
rimi aramayacak mıyız? Önce şeylerimi araya­
lım ... Çocuklarımı ... Saten örtüle ... 
111. KADIN : (Keser.) Dinleyin. Birbirimize sımsıkı sarılalım ... 
Birbirimizden ayrılmayalım... Kocalarımız gelin­
ceye değin ... Bizleri buluncaya değin ... Birbirimize 
sımsıkı sarılıp oturursak kimse bir şey yapamaz. 
il. KADIN Üçümüzü birden kapıdan çıkaramazlar. Kapıya 
sığmayız. 
I. KADIN (Aksırır.) Şeylerimi arı yalım ... (Aksırır.) 
58