du: Bu sırada o iriyan adam ortaya çıktı, ellerini ovuşturuyor-
"Ağam," dedi, "İnce Memedi candarmalar götürme di." 
"Ya kimler götürdü?" 
"Periler, cinler ... " 
"Nasıl periler, cinler? Yani düpedüz kaçırdınız, öyle mi?" 
Olayı duyunca Mahmut Ağanın bağınp çağıracağını, kıya-
meti koparacağını, nöbetçileri, Muhtan, öteki adaınlannı kan 
işetinceye kadar döveceğini sanıyorlardı, tam tersi oldu, Ağa 
çok soğukkanlı davrandı. 
"Şimdi anlat bakalım sen." 
İriyan adam ellerini daha çok ovuşturuyord u. 
"Ben avlu kapısında nöbet bekliyordu m. Ortalıkta çıt bile 
yoktu. Bir ara dalmışım, bir kadının sesiyle ayıktıın. Sana ye­
mek getirdim, dedi kadın. Tepeden tırnağa ak libaslar içindey­
di. Şu yukan kayalıklardan, şu aşağıdaki alandan, yandan yön­
den hiç ses çıkarmadan ak libaslar giyinmiş kadınlar geliyorlar­
dı. Sonra ne olduğunu anlayamadım. Gözümü açtığımda kolla­
nmın, ağzıının bağlı olduğunu anladım. Öteki nöbetç iler de ya­
nımda yatıy orlardı, avlunun ortasında, taşlarm üstün de. Ayağa 
kalktıın, odaya koştum, İnce Memed yoktu. Dağa yukan bak­
tım, binlerce ak libaslı kadın doruğa yukan ağır ağır çekilip gi­
diyorlardı. Arkalanndan koştum, birkaç el de ateş ettim, bir 
baktım ortada kimsecikler yok. Cin miydi, peri miydi, insan 
mıydı bu kadınlar, artık onun orasını ben bilemem, Allah bilir." 
"Çiçeklideresinin canavar kadınlanydı. Hani o İnce Meme­
de ağıt yakan kadınlar. Onlar ne cin, ne peri, ne feriştahtı, dü­
pedüz insandı." 
Öteki nöbetçiler de aşağı yukan buna benzer şeyler söyle­
diler. Yalnız, onlara göre kadınlar çırılçıplaktılar, hepsinin de 
memeleri dimdik, sert ve sivriy di. Bunlar da onlan yakalamak 
için arkalanndan koşmuşlar, yetişmişler, kadınlardan tuhaf, ba­
yıltıcı bir koku esince kendilerinden geçmişler di. 
"Atıını getirin." 
Hemen atını getirdiler, bindi: 
"Muhtar, bütün köylü toplansın ." Adaınlanna buyurdu: 
"Siz de ata binin." 
597