yaptırdığı bir yağmada, ortalığa dökülen yaratıklan, vatan­
daşlarımız ilk defa görüyorlarmış. Onlar da vatandaşlanmızı 
ve vatandaşlarımızın yürüdükleri caddeleri ve vatandaşlan­
mızın seyrettikleri vitrinleri ve bu vitrinler deki eşyaları ilk 
defa görmüşler. Eşyadan gözleri kamaşmış, düzgün yolda 
ayaklan birbirine dolaşmış. Onlara alması öğretilmediği için, 
parçalayabilmişler ancak; vahşetten değil, görgüsüzlükten. 
Buzdolabı karlan yağmış; kumaş selleri akmış sokaklardan. 
Sert kaplamalı caddeler ayaklarını acıtmış olmalı ki, sadece 
yeni ayakkabılan almayı akıl edebilmişler; ayaklarını saran 
paçavraları , dükkanların temiz mermerleri üzerine bıraktık­
ları gibi insanın ayağını okşayan ayakkabılar giymişler. Apo­
kalipsin Dört Atlısı, o gece oldukça yorulmuş. Oysa şimdi sa­
kin görünüyorlar ve sen de bu görüntüye kapılıyorsu n." 
Bilge, "Bunlar senin atlılann olamaz ," dedi. "Bu kadar şid­
deti sizin içiniz kaldırmaz. Siz, salonda at yanşlan oynayabi­
lirsiniz ancak." 
Hikmet birden duruldu, "Doğru," dedi. Ben de, gölgesiz ve 
beyaz rüyalar görüyoru m. Beyaz atlarla yarış alanına çıkıyo­
ruz. Eski zamanlar da geçen filimlere benziyoruz. Aslında ser­
seri ve ayyaş ve çapkın oyunculann, çimenleri incitmekten 
korkarmış gibi ibegyourpar donladıklan renkli filimleri çevi­
riyoruz. Bütün leydiler, çimenlere kadar inen çiçekli beyaz el­
biseleriyle olduklan yerde dalgalanıyorlar. Silindir şapkalı ve 
bar kapıcısı suratlı figüranlar, tabii görünmenin telaşı içinde. 
Her yerde bir rejisör korkusu seziliyor. Serseriler, kendileri­
nin olmayan elbiseler içinde, objektifebakmıyormuşçasına 
bir gülümseme tutturmuşlar. Yarış alanını ayıran beyaz par­
maklığa, elbiseleriyle sürünerek geçiyorlar önümüzden. Dür­
bünleri boyunlarına asılı, dürbünleri zarif fildişi sapların 
ucunda. Tribünler, kat kat gökyüzüne yükseliyor. Utanmasa­
lar, tavandan da çekoslavak kristal avizeler sarkıtacaklar. 
(Gerçeğe uygun olamaz diye yapmıyor lar.) Kadınların, arkası 
152