260
Öğrencilerin oluşturduğu halkanın içinde bir çember çi­
zerek yürüdü profesör. Hareketleri kendinden emin, konuş­
m ası hararetliydi. "Burada İslamiyet, Hıristiyanlık, Yahu­
dilik ya da Hinduizm üstüne fikir teatisinde bulunmak için 
toplanm adık. Bu geleneklere zaman zaman değinebiliriz 
ama asıl meramımız Tann felsefesinin nasıl geliştiğini anla­
mak. Şahsi inançlarınızın araya girmesine izin veremezsiniz. 
Kızdığınızı, sinirlendiğinizi fark ederseniz, lütfen Bertrand 
Russell’ın şu sözünü hatırlayın: İnsan bir konuda ne kadar  
az bilgili olursa o kadar çok duygusal olur.9
Semada büyükçe bir bulut, cılız güneşi perdeledi. Odada­
ki ışık bir anda soluverdi. Azur'un gözleri o loşlukta ışıldadı. 
"Anlaşıldı mı?9
"Evet9 diye yanıtladı öğrenciler hep bir ağızdan.
Ama birkaç saniye sonra alçacıktan bir ses duyuldu: “Eh... 
hayır.9
Peri’ydi bu. Azur durdu. "Ne dedin?9
"Affedersiniz... yalnızca... yani... duygulan dikkate alma­
nın yanlış bir şey olmadığım düşünüyorum.9 Konuşurken el­
lerini fazla hareket ettiriyordu, kelimelere güvenmeyen tüm 
insanlar gibi. “Aslında akıldan ziyade duygularımızla hare­
ket ederiz. Öyle değil nü? Neden doğamızı hor görüyoruz? 
Duygulan neden küçümsüyoruz?9 Profesörün ona kızmasın­
dan endişe ederek başım kaldırdı.
Halbuki A zu /u n  yüzünde sevecen bir ifade vardı. "Aferin, 
İstanbullu kız, meydan okumaya devam et.9
Profesör dedi ki, üniversite dediğin ortam, öğrenm ek, 
düşünm ek, gelişm ek ve anlam ak için kurulm uştu. Eğer 
Oxford’da geçirecekleri yılların sonunda, hâl& üniversite­
ye başladıktan ilk günkü fikirlere sahiplerse, yani durağan 
ve aynı kalmışlarsa, ne demeye okuyorlardı buralarda? Hem 
kendi zamanlarım, hem ailelerinin parasım boşuna harcamış 
olurlardı. Kalkıp eve dönseler daha iyiydi "Değişmeye hazır