dine ayk ırı bir şey,.bir münkirlik, z ındıklık, hatta belki belirsiz bir yasak korkusu bile hissetmedim ben. Sizler 
hissettiniz mi?" 
Gözlerim gücünden belli belirsiz kaybetmi şti, ama sorumun onlar ı çok ikirciklendirdi ğini anlayacak kadar 
görebiliyordum şükür. "Karar veremiyorsunuz de ğil mi?" dedim zevkle. "Nak şettiğimiz resimlerde belli belirsiz 
bir günah fikri, bir dinsizlik gölgesi oldu ğunu, gizliden gizliye dü şünseniz bile, bunu asla kabul edip 
söyleyemezsiniz. Çünkü bu si zi suçlayan Erzurumi dü şmanlar ınıza, softalara hak vermek olur. Öte yandan sütten 
çıkm ış ak kaşık olduğunuzu da inançla söyleyemezsiniz, çünkü gizli, esrarl ı, yasak bir şeyler yap ıyor olman ın 
başdöndürücü gururundan, kibarca böbürlenmenizden vazgeçmek olur bu. Ben de böyle azamet satt ığımı nas ıl 
anlad ım biliyor musunuz? Zavall ı Zarif Efendi'yi gece yar ısı bu tekkeye getirerek! Onu sözümona sokaklarda 
yürüye yürüye, buz kesti ğimiz için buraya getirmi ştim. Asl ında z ındık bir Kalenderi kal ıntısı, daha da kötüsü, 
özentisi oldu ğumu görmesi ho şuma gidiyordu. O ğlanc ılık, esrarc ılık, serserilik ve her türlü rezilli ği yapan 
dağıtılm ış bir tarikat ın son yolcusu oldu ğumu görünce, sanki zavall ı Zarif Efendi, benden daha korkacak, bana 
daha çok sayg ı duyacak ve belki de korkudan çenesini kapayacakt ı. Tabii tam tersi oldu bunun. Buradan hiç 
hoşlanmad ığı gibi, kuş beyinli çocukluk arkada şımız, Eniştenden öğrendiği dinsizlik suçlamalar ının yerinde 
olduğuna da karar verdi hemen. Böylece, ilk ba şta 'bana yard ım et, Cehennem'e gitmeyece ğimize beni ikna et de 
bu gece huzurlu uyuyabileyim,' diyen sevgili ç ırakl ık arkadaşımız bir tehdit edas ıyla, 'bunun sonu kötü olur,' 
demeye ba şlad ı. Son resimde, Padi şahımızın buyruklar ından çok uzakla şıldığını, Padişahımızın bunu 
affetmeyece ğini, dedikodular ın Erzurumlu vaiz hocan ın kulağına gidece ğini söylüyordu. Her şeyin güllük 
gülistanl ık olduğuna onu inand ırmam neredeyse imkans ızlaşmıştı. Enişte'nin saçmal ıklar ını; dine küfrediliyor, 
Şeytan sevimli gösteriliyor evhamlar ım abartarak, Erzurumlu vaize kap ılm ış bütün o ku ş beyinli dostlar ına 
anlatacağını, onlar ın da bu iftiralara inanaca ğını anlad ım. Padişahımızın yak ın ilgisine mazhar olduk diye, yaln ız 
ehli h ıref tak ımı içindekilerin de ğil, bütün zanaatkarlar ın bizleri nas ıl k ıskand ığını biliyorsunuz. Şimdi hep 
birlikte ve zevkle: NAKKA ŞLAR DİNSİZLİK EDİYOR diyeceklerdi. Üstelik Eni şte'yle Zarif Efendi'nin 
işbirliği yüzünden bu iftira do ğru da ç ıkacakt ı. İftira diyorum, çünkü Zarif karde şimin kitap ve son resim 
hakk ında söylediklerine inanm ıyordum hiç. Daha o zaman ben, rahmetli Eni ştene hiç mi hiç toz 
kondurtmuyordum. Hatta Padi şahımızın teveccühlerinin Üstat Osman'dan ona do ğru yönelmesini çok yerinde 
buluyor, Frenk üstatlar ı ve onlar ın resimleri hakk ında bana uzun uzun anlatt ığı şeylere, onun kadar olmasa da 
ben de inan ıyordum. Biz Osmanl ı nakkaşlar ı, Şeytanla hiçbir al ışverişimiz olmadan Frenk usûllerini şuras ından 
buras ından gönlümüzün istedi ği ve seyahatlerde gördü ğümüz kadar güzel güzel alabiliriz ve bunlar da ba şımıza 
hiç bela olmaz diye içtenlikle dü şünüyordum. Hayat kolayd ı ve rahmetli Eni şten, benim için, Üstat Osman'dan 
sonra bu yeni hayatta yeni bir babayd ı." 
"Oraya gelme daha," dedi Kara. "Zarifi nas ıl öldürdüğünü anlat önce." 
"Bu işi," dedim, öldürme kelimesini kullanamad ığımı anlayarak, "bu i şi yaln ız bizler için, kendimizi 
kurtarmak için de ğil, bütün nakka şhanenin selameti için yapt ım. Zarif Efendi eline bir tehdit silah ı geçirdiğini 
anlam ıştı. Bana bu alça ğın, ne kadar sefil bir şey olduğunu göstermesi için ulu Allah'a dualar edip yalvard ım. 
Allah ım dualar ımı kabul edip bana rezilin rezilli ğini gösterdi: Ona para teklif ettim. Akl ıma şu alt ınlar geldi, ama 
bir yalan uydurdum Allah' ın ilham ıyla. Alt ınlar burada tekkede de ğil, onlar ı saklad ığım bir yerde, dedim. D ışarı 
çıktık. Boş sokaklarda, ücra mahallelerde nereye gitti ğimi hiç hesaplamadan amaçs ızca yürüdük. Ne yapaca ğımı