bekliyo rlardı. Köylüler dağlardan, ovalardan daha şimdiden 
kasahaya çekilmeye başlamışla rdı. 
Öğleye doğru bütün hazırlıklar bitti. Herkes heyecan için­
deydi. Artık kasaba, bunca zamandır beklediği İnce Memedi 
görecekti. Çiçeklideresinden Mahmut Ağayı da daha iyi, daha 
yakından tanıyacaktı. 
Çarşının ortasına üç tane tak kurulmuştu, yemyeşil, mavi 
susamlarla, yaban çiçekleriyle, kasımpatılada donatılmış, her 
zamankilerden daha güzel. Kurb anlar hazırlanmıştı, koyun, ke­
çi, boğa ... Boğayı Murtaza Ağa Mahmut Ağanın ayaklan dibin­
de kestirecekti. 
Taşkın Halil Bey: 
"Olamaz, " diyordu. "Bile bile bir katili biz böyle karşılaya­
mayız. Ankara duyarsa bunu, bizim için hiç de iyi olmayaca k." 
''Ya ne yapalım, adam İnce Memedi almış getiriyor, zincir-
lemiş onu kanlı katiller gibi." 
"Ah keşki Yüzbaşı gitmese ydi." 
"Ne olurdu?" 
"Bir katili karşılamamıza müsaade etme zdi." 
Belediye Başkanı: 
"Ben de etmiyorum," diye dikeldi. "O adam, o katil bu ka­
sahaya sessiz sadasız, bir tabut gibi girecektir. Bunda n Yüzbaşı 
da çok memnun olacaktır." 
"Öyleyse bayraklar indir ilsin." 
"Taklar sökül sün." 
"Davulculan def edin." 
"Çok güzel olacak, böyle bir karşılama bu adama." 
"Onun İnce Memedi yakaladığını Vali duymaya cak." 
"Ankara bilmeyecek ." 
"Tıs yok." 
"Sorarlarsa inkar eder iz." 
"Belki de kendi içeriye girecek." 
"İnce Memed de ... " 
Belediye Başkanı, "Siz beni burada bekleyin," diye dışarıya 
çıktı. Bu görkemli takların yıkılmasına bizzat nezaret edecekti . 
Çarşının ortasında yeşil bir dalın, bir tek çiçeğin, bir bayrağın 
bile asılı kalması bu katile büyük bir onur vermek olurdu. Çar-
61