Çayının son yudumlar ını gerçek bir Bavyeralı edasıyla gırtla­
ğından aşağı boşalttı. Susuzluğu hiç azalmamıştı. Sıcaklığın, 
otuz yedinin üzerine çıktığı günlerde, ne kadar sıvı alırsa alsın, 
ağzı hep zımpara kağıdı gibi oluyordu. içtikleri, damağına hiç 
değmeden dosdoğru midesine gidiyordu sanki. Tropiklere öz­
gü bu susuzluğu daha önce hiç yaşamamış tı. "Çay filan kesmez 
beni," diye söylendi, "soğuk bir şeyler gerekiyor. Karpuz ya da 
guarana -bir Amazan yemişi-gazozu." 
Ilık çayın soğuk gazazdan daha iyi bir hararet giderici oldu­
ğunu biliyordu bilmesine. Kurak mevsimi sağ salim adatınası 
için gereken kuralları, her yarım saatte bir çeyrek litre su içme 
zorunluluğu gibi, pahalıya patlayan deneyimlerle öğrenmişti . 
Gözü kara ruhuna uygun yaratılmamış, nazlı, kaprisli bir bede­
ni vardı. İçine bir-iki damla Akdeniz suyu katılmış Katkas kanı, 
Rio'nun acımasız güneşinde inim inim inleyen bembeyaz bir 
ten vermişti ona, zencilerin "gazete kağıdı rengi" dediği, nere­
deyse saydam bir ten. Tozla yıkanmış caddeler de sürekli astım 
nöbetlerine yakalanıyor, çeşit çeşit başaratın yol açtığı alerjiler 
yüzünden, üzerinde binlerce karınca geziniyormuşcasına gece 
gündüz kaşınıyor du. Midesi asidi tropikal meyvelerle, yağlı Bre­
zilya mutfağıyla baş edemiyor du. Üstelik iyice kapıp koyvermiş­
ti kendini; uyanlara kulak asmamış, menenjitten AIDS'e her 
türlü salgının kol gezdiği semtlerde, siclik kokulu büfelerde yi­
yip içmiş, defalarca amip enfeksiyonları, bağırsak parazideri kap­
mıştı. 
Mutf.ığı çoktandır meyve sineklerinin, karıncaların istilası al­
tındaydı; iğrenç görünümlü bir sıvının taştığı mısır konservesi 
kutuları sağa sola saçılmıştı. İçine bakmaktan çok, serinliğini 
hissetmek amacıyla buzdolabını açtı. Filtre kahve, sararmaya 
başlamış bir parça Minas peyniri -Güney Amerika'da beyazpey­
nirin uzaktan akrabası- ve çürümeye yüz tutmuş iki limondan 
başka bir şey bulamadı. Belki on gündür alışverişe çıkmamı ştı, 
önceki kiracıdan kalma çamur bağlamış filtreyi çalıştırdı, çekici 
ıs