ah da yıldınma sanlıp, dolanıp başını da aldı gitti, vay be Tah­
sin oğlum, vay benim yavrum, senin başına neler gelmiş de ... " 
"Ne gelmiş Vahap Dayı?" 
"Olan olmuş sana yavrum, öyle İnce Memed mi olurmuş 
hiç, Tahsin oğlum? Amanın bunu kimseye söyleme, seni taşka­
laya alırlar da bir daha milletin dilinden kurtulamazsın. Aman 
ha aman! Ah da burada söyledin, başka bir yerde söyleme, 
amanın ha, sen sen ol da ... Senin dediğin gibi bir İnce M em ed 
olam az." 
"Olur Vahap Dayı olur, ben onu şu gözlerimle daha dün 
gördüm." 
"O senin gördüğün İnce Memed değilmiş Tahsin oğlum. İn­
ce Memed on bir yaşındayken bile o kadarcıkh, şimdi o, ben onu 
geçenlerde gördüm Değirmenolukta, ahnın üstünde dimdik, 
uzun, yakışıklı, bir sıvgaca dal gibi duruyordu. Öyle iriydi ki, al­
tındaki o seni yiyecek olan atın belini çökertiyor, iki kat ediyor du. 
Amanın Tahsin oğlum, bu sözleri, atın da seni yiyeceği, seni yağ­
ınurda üç gün üç gece ağacın altında beklediği tevatürün ü kimse­
cikler duymasın, olur mu, senin için hiç iyi olmaz. Sen kapı gibi 
İnce Memedi bir sabicik çocuk yaptın da çıktın, Tahsin oğlum, 
bunlan başkalarına anlahp da elalemi üstüne güldür me." 
"Ama Vahap Da yı, valiahi de, billahi de ... " 
Kız daha gülmesini kesmemiş, Tazı Tahsin direttikçe o gül-
mesini arhrarak sürdürüyord u. 
Sonunda çaresiz kalan Tahsin: 
"V ann siz inanmayın," dedi küskün. "Ne gelir ki elim den." 
"Hiçbir şey gelmez," dedi Vahap Dayı. "Şimdi beni iyi din-
le Tazı oğlum. İyi adamsın, hoş çocuksun, baban da senin gi­
biydi ya, o da çok kork akh. Sen de çok korkm uşsun." 
"Çok kork tum. O at beni yiyordu. Beni yemek için koca­
man ağzını açıp ağaca hrmanı yordu. Bir düşseydim ağaçtan, 
benim bir parçaını bırakmaz dı. Silah var mı evde?" 
"Var, ne yapacaks ın?" 
"Şimdi gelir o ... Gelince de üçümüzü de yer o. Paramparça 
eder üçümüzü de ... Nereye gitsem o benim kokumu alır. Bir ta-
banca alacağım kasahaya gittiğim de. O benim kokumu alarak 
beni bulduğunda da çekeceğim tabancayı ... " 
429