ardında kendilerine ün kazandıracak ayrıntılı araştırmalara 
girişir. Herkesten önce bilim dünyasında bir yıldız gibi parla­
mak ister. Mustafa Hoca hemen seminerler düzenledi; insan­
ların öğrenmeye ihtiyacı vardı ve Mustafa Hoca'da mülkiyet 
duygusu hiçbir alanda gelişmemişti, bildiklerine yalnız ken­
disi sahip olmak gibi bir hırsla yanıp tutuşmuyordu. Onun 
bu huyunu hemen anladılar. Herkes hocanın konferansları­
na, seminerlerine koşmaya başladı. Hemen her doktora ya­
pan asistan, başı sıkışınca hocanın yardımına başvurdu.
Profesör, "Üniversitede ilk doktorayı Mustafa yaptırdı," 
dedi, "ilk doktora yapanlardan da biriydi. Bununla birlikte 
daha çok araştırma yapmadığı, daha çok makale ya da kitap 
yazmadığı için bugün onu eleştirenler var. Böyleleri, bütün 
bildiklerini Batı’da, yabancı ülkelerde öğrendiklerini sanı­
yorlar. Yabancı ülkelerde gözlerinin açıldığını düşünüyorlar. 
Ne var ki, bütün bunlar Batı’da çoktandır biliniyordu ve yıl­
lardır insanlarımız Batı'ya gidip geliyordu. Mekanik denilen 
bilim dalı, nedense bu kürsünün başına Mustafa Hoca geç­
tikten sonra birdenbire ve kendiliğinden baş döndürücü bir 
hızla ilerlemeye başladı." Profesör düşündü; ''HeT şey birden­
bire oldu, diyor şair. Yani bir de bakıyoruz sabah olmuş. Za­
ten olacaktı, diyoruz. Peki nasıl oldu? Ne oldu? Zor zamanlar 
nasıl geçirildi? İnsan ne kadar üzüldü? Kendini nasıl yıprat­
tı, bir gün unutulacağını bildiği halde? Vallahi bilmem ki? 
Ben o sırada çok şeydim... bilemiyorum.
"Mustafa’nın en yakın arkadaşlarına soruyorsun: Nasıl 
bir insandı? Çok mükemmeldi, -Allahtan bunu unutmamış­
lar- tatlı tatlı gülümsüyor, gözleri uzaklara dalıyor. İşte, şim­
di bana müthiş şeyler anlatacak diyorsun. Yıllar geçmiş, ne 
yapalım? diyor sonunda. Ama çok iyi hatırlıyorum: Çok koşu- 
şurdu, durup dinlenmek bilmezdi, hep bir şeylerin eksikli­
ğinden sözederdi, ne yazık ki neyin eksikliğinden sözederdi 
hatırlamıyor. Canım, herhalde Mustafa sayesinde bu eksik­
123