776 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
"Sen beni çok gördün kardaş, çok. " 
Memidik oturdu, ağladı. Yaraları sızladı, sancılandı, kemikleri ağrıdı. 
Taşbaşoğlunun elini tuttu. 
"O sensin," dedi. "İşte şu gö zlerimle gördü m." 
Kel Aşık boş evren türküsünü bir daha söyledi. 
Taşbaşoğlu şaştı kaldı. 
Memidik azınan çiçeğinin yanındaydı. Azınan çiçek gittikçe terliyor, parlak-
taşıyor, turunculaşıyordu. 
Taşbaşoğlu daha çok şaşırdı. 
"Hiç mi hiç görmedin sen beni?" 
Yağmur yağıyordu, çok. Sen yağmur altında yürüyord un. Üstüne bir tek yağ­
mur damlası düşmüyordu . Kupkuru, yürüdüğün tozlu yoldu. İşte bu gözlerle ... 
"Sen beni hiç mi hiç görmedin. " 
Bir yılkı yaban atı, yüzlerce, ovada oradan oraya koşuyordu . Delirmişler gibi. 
Hiç kimse yaklaşamıyordu onlara. Senin yanına geldiler, teker teker durdular. 
"Hiç mi hiç görmedin sen beni?" 
Bir fiske vurdun kova kayaya, bir ak su fışkırdı kayadan, buz gibi süt gibi 
ak. İşte bu gözlerle ... 
"Hiç mi hiçbir şey görmedin sen?" 
Bir nar koparcim dalından, ağzı yarılmış. Nar açıldı. Bütün bir köy yedi biti­
remedi. 
"Hiç mi hiç ... " 
"Bir ekin ektik toprağa. Ekin gürledi yekindi. Harmanlar taştı. Ovalar pa-
muğu almaz odu. İşte şu gözlerle ... 
"Hiç mi hiç ... " 
Kuştüyü yorgan, kuştüyü yastık. 
"Hiç mi hiç ... " 
Çiçek azınanı çiçek daha da turuncul aştı, terledi. Tacının içindeki arılar 
yüzlerce ... Kanatlarda ipiltiler. 
Akşam oldu, gün ka vuştu. 
"Hiç mi hiç ... " 
Kel Aşık kollarını karanlığa kanat gibi açtı, kapadı. Eli sazının göğsüne 
yumruk gibi indi. Memidik ortaparmağını usulca tuttu, sıktı, sonra elini öptü, 
aldı başına koydu . 
Çiçek azınanı çiçek daha da turunculaştı, boşluğa düştü, bir başına.