Ölmez Otu 721 
çe doluyor, derin, onulmaz bir şehvete kesiyordu bedeni. Az kalmıştı. Şunun 
şurasında ne kalmıştı? Pamuktan dönünce hemen düğün kurulacaktı. 
"Yaşasın Meryemce Ana," diye söylendi Ömer. "Yaşasın vallaha. O olmasa 
sittin sene ben karı yüzü göremezdim. Son bir iyilik etti. Hem de iyiliğin bü­
yüğünü. İyi insanların ölümü bile başkasına yararlı olur. Meryemce Ana iyile­
rin iyisi, hasların hasıdır. Biraz inatçı, kimseyle konuşmaz bir bela karıdır ama 
yiğittir. Kimseye kötülük ettiği görülmemiştir. Kurda kuşa, karıncaya, cümle 
malılukata yardım eder. Şimdi de bana yardım ediyor, o da ölürken. Bir insana 
yardım için ölüyor. Öyle beleşine değil.. Yaşasın Meryemce Ana! Onun gibisi 
var mı?" 
Şimdi varınca, kapıyı açınca bakmışsın, Meryemce Ana uzanıvermiş, ölmüş. 
Üstünde yeşil sinekler. Bir değil, beş değil. Yeşil sinekten yüzü gözükmüyor 
Meryemce Ananın. Karıncalar gözlerini oymuş. Bir de şişmiş ki, davul gibi. Sa­
rıca karıncalar, sıçanlar... Sarıca karıncalar diline üşüşmüşler. Ölülerin ağızları 
açık kalır. Kulaklarını da sıçanlar yemiş. Yerde kan kurumuş. Toprak kanı em­
miş. Sonra da yarılmış. Bir kocaman örümcek, kınalı saçlarıyla duvar arasında 
kocaman bir ağ kurmuş. Ağa yüzlerce yeşil sinek takılmış, binlerce sarıca ka­
nnca. Ak çizgili, kocaman bir örümcek. 
Görür görmez hemen kapıyı kaparsın. Hiç dokunmazsın. Kokusu da köyü 
almıştır zaten. Zaten köye yaklaşır yaklaşmaz kokusu gelir. 
"Keşki," dedi seslice, "keşki öyle olsa ... " 
Tez günde köye varmalı da, tez günde geriye dönmeli. Durmak olmaz. 
Önünde, tam on adım ilerisindeki kayanın üstünde bir şimşek patladı, göz-
lerini kör edercesine ışığa boğdu ortalığı. Bir süre Örnerin gözü hiçbir şeyi gör­
medi, olduğu yere, dizleri bükülüp çöktü. Yanına yönüne durmadan yıldırımlar 
düşüyor, şimşekler çakıyordu bütün ormanı alır götürür gibi bir gürültüyle. 
Ömer korkuyla gözlerini açtı, geri yumdu, usulca ovuşturdu, gene açtı. Hışım 
gibi yağan, yoğun dumanlı yağmurdan yakınındaki ağaçlan bile ancak hayal me­
yal seçebiliyordu. Yağmur dinineeye kadar bir yere sığınsa da beklese ... Ama bu 
yağmur ne zaman durur ki? Öylesine yağıyor ki hiç duracağa benzemez. 
Eğer Meryemce Ana ölmüşse, Çukurdan döndükten sonra elalem onun ölü­
sünü gördükten sonra, ona bir türbe yapmalı ki Hasan Dede türbesi gibi. Ondan 
da daha iyi. Bir de düş görmeli, Meryemce Ana Kırkiara karışmış diye, elalem 
her zaman gitsin de üstünde dua edip, horoz kessin, diye. 
Ne oldu, ne olmadı birden bir sele kapıldı. Sel onu aldı, kayalara çarpa çarpa 
götürdü. Ağaçların köklerine, kayalara sarılıyor, sel öylesine sert ki hiçbirisi pa­
ra etmiyor, ·sel onu sürüklüyordu. 
"Ölüyorum, ölüyorum," diye bağırıyordu. Suçsuz bir insanı öldürmeye gider 
misin, işte Allah da seni böyle eder' "Ölüyorum, ölüyorum. İmdaaat."