COŞKU N: Merak etmeyin, benim gibi korkaklara bir şey 
olmaz. 
SAFFET (ÜzÜnWlü): Ama biz seni seviyoruz. (Koluyla Coş-
kun'u sarar.) 
COŞKUN: İşte gene cezalandınldım. 
EMEL: Saçmalama, bir şey yapmadın. 
COŞKUN: Bir şey yapmadığım için cezalandınldım, Büyük 
adam rolü oynayarak zavallı milletime nutuk çektiğim 
için cezalandınldım. 
SERVET: Öyle olsaydı, bu zavallı milletin başında kim ka­
lırdı bugün. 
EMEL: Seni gerçekten seviyoruz. (Coşkun' un elini avucunun 
içinde sıkar.) Seni seviyoru m. 
SERVET: Evet evet. 
COŞKUN: Hayır hayır. Beni sevmeyin. Ben hep endişe için­
de yaşamak istiyorum. (Arkasına yaslanır.) Böylesi daha 
iyi geliyor bana. (Saffefe döner.) Korkuyorum, eve dön­
mek istiyorum. 
SAFFET (Oynar): Artık dönemezsiniz Coşkun Bey. Artık 
hayatınızı sonuna kadar oynamalısınız. Bir kere başladı­
nız, zavallı milletimize örnek olacaksınız artık. Bir kere 
gerçeği buldunuz, hep onun peşinden gitmelisiniz artık. 
Size bağlanan ümitleri boşa çıkaramazsınız artık. 
EMEL (Coşkun 'u yanağından öper): Hayat kadar büyük 
oyunlar yazacaksın artık. 
COŞKUN (Şaşkın ve sevinçli): Beni öptün! 
SAFFET: Milletimizin küçük bir hediyesi. 
COŞKUN (Zorlukla ayağa kalkar, gururlu): Demek benim 
de söyleyecek bir sözüm var. Demek beni de dinleyen -
54