KAPLUMBAĞALAR
 
184
 
 
kaynatasının önüne dikeldi. Ellerini göğsünde bağladı.
 
«Kandili tut, gülümü beşiğine koyacağım! Beşiğine koyacağım ki 
uyusun! Uyusun da büyüsün! Tozak köyünün âleminde, gelip 
geçmişlerden apayrı, yiğit bir kız olsun! işe yarasın. Gönül yıkmasın, 
her da
yim yapsın. Sular gibi akkın olsun. Engelleri aşıp dağları delsin. 
Sürüklesin götürsün ... Toprak gibi sabırlı, eyi huylu, eli açık, ağır bir 
kız olsun ... Bol kazansın, bişirsin daşırsın, yaranına yoldaşına yidirsin. 
Cimrilik pintilik bilmesin. Böyükle bö
yük, küçükle küçük olsun. 
Gönül kibir tanımasın. Düşenlerin, darda kalanların dostu olsun! 
Gariplerin, unutulmuşların, aranıp sorulmamışların arkadaşı olsun! 
İşleyecek işi, herkesle yiyecek aşı olsun! Böyüsün, eyi bir insan olsun! 
Adı da. .. 
-
Bağlar yeşeri
nce doğdu
-
 
adı da Yeşer olsun!»
 
«Ne dedin buba, ne dedin, ne dedin?»
 
«Adı da Yeşer olsun dedim!»
 
Senem kendini kaynatasının kucağına attı:
 
«Aman bubaaa, nerelerden bulursun!..»
 
Kır Abbas, Cennet karının yüzüne baktı:
 
«Yeşer olsun dedim!»
 
«Eyi ad. ..» dedi 
Cennet karı. «Emme duyulmamış...» Senem’i 
göğsünden ayırdı. Sol elini kıçına koydu, sağ elini havaya savurdu:
 
«Yüreğimin tâ derinlerinden söyledim! Duyarak söyledim. Nasıl 
duyulmamış? Duymayanlar duysunlar: Yeni doğan torunumun adı 
Yeşer olsun dedim! ..» d
edi.
 
Eğildi, torbadan bir kavun çıkardı:
 
«Senem! Al kızım, yaştır, hoştur! Yi de soğuklanıver! ..» dedi. 
«Bağımızdan. Kendi bostanımızdan. Senin de kazdığın, terini emeğini 
kattığın Purluğun toprağından! Doğumuna yetişti, gördün ya! Yiyiver, 
yaştır, hoştur
. ..»
 
Elini kuşağına attı. Yavru teknelerinden birini çıkardı: «Buna bir 
süsülü ip geçir, Yeşer’in beşiğine as!» dedi. Senem:
 
«Aman bubaaa! .. Şimdiye kadar neden gelmediğini anladım!