bir halde çömelip kaldım. O Sahte-Tony- demire alnımı daya­
mış, hiç ama hiçbir şey hissetmeden, siyah suları seyrediyor dum. 
Tony'yi bir daha asla göremeyecektim ve ancak o anda, onu ta­
mamen kaybettikten sonra, aşkımın derinliğini kavr ıyordum. 
Elim, farkında olmadan dizime düşmüş, sigara da pantolonumu 
delip, bacağımı yakmaya başlamıştı. Can acısını bile, çok geç, 
yanık iyice derinleştikten sonra algılayabilmiştim . 
Akaryakıt deposunun gürül tüsü, karabüyü ayinine başlamış­
tı gene. 
Pazartesi sabahı. Bavullar toplan mış, rom şişeleri, sepetler, 
kartp ostallar, hediyeler paketlenmiş; fizik notları el çantasında; 
pasaportun , biletin son kontrolü yapılm ış. Maya ile son bir kez 
okyanusta yüzmek istiyorduk. Tıpkı ilk gün olduğu gibi, kum­
salda yalnı zca ikimiz vardık. Bu sefer, Maya 'nın usta kulaçlarına 
güçlükle yetişeb iliyordum . 
"Farkında mısın, bilmem, bizden başka denize giren pek çık­
madı, çoğu havuzu yeğledi. Bana öyle geliyor ki, okyanustan 
korkuyor lar." 
"Biz Akdenizliy iz," dedim, "yüzmeyi fırtınalı sularda öğren­
dik." 
"Bu tatil, aslında tatil sayılmaz ya, tam zamanında bitti. Sı­
kılmaya başlamıştım . Sen ne alemdesin? Son günlerde hiç ko­
nuşmuyorsun ?" 
"Her zamanki gibi," diye yanıtlad ım. Sorusunun gerçek kar­
şılığını vermem yıllar sürerdi . 
Şiddet li bir yağmur başlamıştı, tropiklerin veda yağmuru . 
Suda sırtüstü uzanmıştım, damlala rın küçük tokatları yüzüme 
iniyordu . Gökyüzü benim için ağlıyo rdu. 
"Maya, Karay ipler'in, senin Karay ipler öykünün ana teması 
neydi?" 
Bir an düşündü Maya . 
125