KAPLUMBAĞALAR
 
272
 
 
artık uyanmalı! Birçok yerlerde, bakıyorum, dolmuşlar kahvelere, 
habire oyun oynuyorlar. Su diyorsun, yok. Bağ diyorsun, yok. Bostan, 
sebze, meyve, hiçbiri yok. Peki niçin yapmıyorsunuz? Ses yo
k. 
Bekliyorlar ki hükümet yapsın...»
 
Kır Abbas ellerini birbirine çarptı:
 
«Ulan oturmuş kumar oynuyorsunuz, hökümet ne bok yi
-
 
sin?» 
dedi. «Kumar oynayacağınıza, kalkıp bağ bostan sahibi olsanız, 
eytaçlarınızı birem birem giderseniz ya! Emme beyim, bu sayd
ıkların 
var bizim köyde. Yalnız su yok. Onun da bir çaresine bakacağız gayrı. 
Neden dersen, uyandı bu köy. Yani Irıza, Battal, köyün ne zaman beli 
gelecek, şirp biliyorlar... Bu
 
köy eskiden köööör bir köydü. Irıza ile Battal kafa kafaya verip 
uyardılar. Da
ha da uyaracaklar sayanızda. Şu kutu meselesinin 
hökümete nüzümlü bir mesele olduğunu anlatmanıza dağlar kadar 
sevindik! Bir de tarlalarımızı dikkatli ölçün ki, bizim hakkımız 
hökümete, hökümetin hakkı bize geçmesin. Hö
-
 
kümet, köylü... 
bunlar aha şu etle 
tırnak gibidirler. Evelallah, elimizden geldiği kadar 
destekleriz hökümetimizi... Nüzüm ettiği vakit o da bizi destekler 
işallah! Yani bundan hiç kuşkumuz yok inanın...»
 
«Bravo, bravo! .. » dedi Emin bey. «Anadolu köylüsünün... 
efendim... sağduyusunun şere
fine! ..»
 
«Sağolun, var olun!..» dedi Kır Abbas.
 
Uzun boylu Demir bey, elindeki bardağı Kır Abbas’a doğru 
kaldırdı:
 
«Özel olarak senin şerefine içiyorum baba!..» dedi. «Anla değerini 
kıymetini!»
 
İçti. Sonuna kadar dikti bardağı.
 
Emin bey de içti, sonra:
 
«M
uhtar efendi!» dedi. «Yarın senden ricalarım var!..»
 
«Buyur beyim, emredersin!» dedi Battal.
 
«Üç kişilik bilirkişi seçelim önce. Yaşlı yurttaşlar olacak bilirşikiler 
ki eski zamanları bilsinler...»