vinçlerinden hiçbir yerde durmamış, gündüzleri saklarup gece­
leri bayırlardan, büklerden yürümüşler di. 
Topa! Ali: 
"Korkmayın, size şimdi ekmek getiririm," dedi. "Bekleyin 
şu oyukta ." 
Yalnızdut köyüne girdi. Bir saat ötede, Anavarza kalesinin 
orada, Aktozlu köyü görünüyor du. Yarım saat sonra bir torba 
dolusu ekmek, bir torba da yoğurtla geldi. 
"Yoğurdu çaldım," dedi. "Evin direğine asmı şlar , bizim ev­
den alıyormuşum gibi aldım." 
Yemeklerini yediler, birer de sigara sardılar üstüne . 
Recep Çavuşun yarasının durolmaz bir halde olduğu yü­
zünden belli oluyord u. Ha bire dişlerini sıkıp yüzünü buruştu­
ruyor du. Durmadan da söyleniyordu: 
"Çetebaşı benim. Eğer işime karışırsanız bunda, gerisini siz 
düşünün. Bunca kötülük işledim. Bir de iyilik edeyim. Her de­
diğimi yapacaksınız anladınız mı?" 
Cabbara dönüyor: 
11 Aniadın mı Ca b bar?" 
Memed e: 
11 Aniadın mı M em ed?" 
Ca b bar: 
"Anladrm." 
M em ed: 
"Anladım ." 
Recep Çavuş: 
"Şimdi gece oluncaya kadar burada bekleyec eğiz. Gece 
olunca da köyün kıyısındaki bükün içine girip saklanacağız . 
Siz hiç karışmayın. Ben buraları karış karış, taş taş bilirim. An­
ladınız mı? Taş taş. Şu görünen yer Ceyhanın adası, Anavarza­
nm ardında Hacılar var. Hacılardan yukarı dağları tutarız, ada­
mı öldürünce. En az bir bölük candarma gönderirl er, vukuattan 
sonra . Kurtuluş zor olur. Ama benim gibi buraları bilen kimse 
yoktur. Delik delik bilirim. Zinhar dediğimden dışarı çıkmaya­
sınız. Çolak birader dediğimi tutmadı da koca çeteyi mahvetti. 
Kendi de vuruldu. Çukurova demek, Recep Çavuş demektir. 
Bunu da aklınızdan çıkarmayas ınız." 
270