hareket etmesini, iş lediği, örgütlediğ i cinayetleri itiraf ettirip teybe 
kaydetmesini hiç de alaycı olmayan bir edayla tembihliyorlardı. Ka bu adamların 
kendisinin buraya yollanmasındaki asıl nedeni bilmediğ ini hiç düş ünmedi. 
Çar zamanında Rus süvarilerinin karargâhı olarak kullanılan küçük kagir yapının 
taştan soğuk bir merdivenle inilen alt katında, disiplinsizlik yapanların 
cezalandırıldığ ı penceresiz, büyükçe bir hücre vardı. Cumhuriyet döneminde bir 
ara küçük bir depo, 1950'lerde de atom saldırısında kullanılacak örnek bir 
sığınak olarak değ erlendirilen bu hücreyi Ka tahmin ettiğ inden çok daha temiz ve 
rahat buldu. 
Oda, bölge baş bayii Muhtar'ın iyi geçinmek için bir zamanlar askeriyeye hediye 
ettiği elektrikli bir Arçelik ısıtıcıyla çok iyi ısıtılmasına rağ men Lacivert 
uzanıp kitap okuduğ u yatakta üzerine temiz bir asker battaniyesi çekmiş ti. Ka'yı 
görünce yataktan çıktı, bağ ları alınmış  ayakkabılarını giyip resmî bir havayla 
ama gene de gülümseyerek elini sıktı ve iş  konuşmaya hazır birinin 
kararlılığ ıyla kenardaki formika masayı iş aret etti. Küçük masanın iki ucundaki 
iki sandalyeye oturdular. Ka masanın üzerinde ağ zına kadar izmaritle dolu çinko 
bir küllük görünce cebinden Marlbo- 
318 
( nuureuc- ro'yu çıkarıp Lacivert'e verdi, rahatının yerinde gözüktüğ ünü söyledi. Lacivert 
işkence görmediğ ini söyledi ve kibritiyle önce Ka'nın, sonra kendi sigarasını 
yaktı. "Bu sefer kimin için casusluk ediyorsunuz efendim?" diye sordu sevimli 
bir şekilde gülümseyerek. 
"Casusluğ u bıraktım," dedi Ka. "Artık arabuluculuk ediyorum." "O daha da beter. 
Casuslar para karş ılığında çoğ u işe yaramaz ıvır zıvır bilgi taş ır. Arabulucular 
ise tarafsızlık pozuyla iş lere ukalaca burnunu sokar. Senin çıkarın nedir?" "Bu 
berbat Kars ş ehrinden sağ  salim çıkmak." "Batı'dan casusluk etmeye gelmiş  bir 
ateiste bu güvenceyi bugün ancak Sunay verebilir." 
Böylece Lacivert'in Serhat Ş ehir Gazetesi'nin son sayısını görmüş  olduğunu 
anladı Ka. Lacivert'in bıyık altından gülüş ünden nefret etti. Acımasızlığ ından o 
kadar şikâyet ettiğ i Türk Devleti'-nin eline -üstelik de iki cinayet dosyasıyla 
birlikte- düş tükten sonra bu ş eriatçı militan nasıl bu kadar neş eli ve sakin 
olabiliyordu? Ka üstelik ş imdi Kadife'nin neden ona bu kadar âş ık olduğ unu da 
anlayabiliyordu. Lacivert'i bu sefer her zamankinden daha yakış ıklı bulmuş tu. 
"Arabuluculuk konusu ne?" "Senin serbest bırakılman," dedi Ka ve sakin bir ş ekilde Su-nay'ın önerisini 
özetledi. Kadife'nin baş ını açarken peruk takabileceğ ini ya da diğ er canlı yayın 
hilelerini pazarlık payı bırakmak için hiç açmadı. Ş artların ağ ırlığını 
anlatırken ve Sunay'ı sıkış tıran acımasızların Lacivert'i ilk fırsatta asmak 
isteyeceklerini söylerken bir zevk aldığ ını hissettiğ i ve bu yüzden bir suçluluk 
duyduğu için Sunay'ın çatlağ ın teki olduğ unu, karlar eriyip yollar açılınca her 
şeyin normale döneceğ ini ekledi. Daha sonra bunu Mİ T görevlilerinin hoş una 
gidecek bir ş ey olsun diye söyleyip söylemediğini soracaktı kendine. 
"Gene de benim tek kurtuluş  çaremin Sunay'ın kafasındaki çatlak olduğ u 
anlaşılıyor," dedi Lacivert. "Evet." 
"Söyle ona o zaman: Önerisini reddediyorum. Sana da buraya kadar gelip zahmet ettiğin için teş ekkür ediyorum." 
319 
Ka bir an Lacivert'in ayağ a kalkıp, elini sıkıp kendisini kapı dış arı edeceğ ini 
sandı. Bir sessizlik oldu. 
Lacivert sandalyesinin arka ayakları üzerinde huzurla yaylanıyordu. 
"Arabuluculuk iş ini başaramadığ ın için bu berbat Kars ş ehrinden sağ  salim 
kurtulamazsan bu benim yüzümden değ il, senin boş boğazlık edip ateistliğ inle 
övünmen yüzünden olacak. Bu ülkede insan ancak arkasına askerleri alırsa ateistliğ iyle gururlanabilir." 
"Ateistliğ iyle gururlanan biri değ ilim." "İ yi o zaman." 
Gene sustular ve sigaralarını içtiler. Ka çekip gitmekten baş ka yapacak hiçbir 
şeyi olmadığ ını hissetti. "Ölümden korkmuyor musun?" diye sordu sonra. 
"Bu bir tehditse: Korkmuyorum. Arkadaş ça bir meraksa: Evet, korkuyorum. Ama bu 
zalimler ne yapsam beni asar artık. Yapacak bir ş ey yok."