Bahriye Hanım -Çıkmadı da bunak anan senin tara­
fından vekaleten bu yolda saçmalar savurmaya nasıl cesaret 
ediyor? 
Kaynana -Cesareti mesareti yok. Oğlumu büyüledin. 
Ağzını, dilini bağladın. Zavallıcık bir mektep çocuğu gibi 
karşında kem küm edip duruyor. İçindekini söyleyemiyor ki. 
Ben oğulcuğumun kalbini bilirim diyorum sana ... Ben onun 
anasıyım. O benim yüreğimden koptu. Sen kim oluyorsun? 
Bahriye Hanım -Karısı ... 
Kaynana -Oh elkızı, bir sözle yakın, bir sözle uzak ... 
Bahriye Hanım -Aman yavaş gel cadı. Hala Sultan 
Aziz zamanı zihniyetiyle yaşıyorsun. Bundan sonra kocalar 
karılarını değil, isterlerse karılar kocalarını boşayacaklar. 
(Kocasının arkasına iki yumruk indirerek) Kadınlar erkek­
lerini dövecekler , kadınlar asırlarca çektikleri Asya tarzı esa­
rete tepki devrindedirler. İntikamlarını alacaklar... Paşalar, 
beyler, efendiler Ankara'da değil, arş-ı alada meclis kursalar 
Havva kızlarıyla baş edemeyeceklerdir. Muharebeden sonra 
erkek azalmış, kadın çoğalmışmış. Daha iyi ya, demek ki 
sayıca erkeklerden fazlayız, bizim dediğimiz olacak. Şehri, 
ananın terbiyesini vereceksen ver, veremeyeceksen güçsüzlü­
ğünü itiraf et! Yapacağımı ben bilirim. 
Kaynana -Ay merak ettim. Söyle bakayım, ne yapa­
caksın? 
Bahriye Hanım -Kocamla şimdi şurada deniz kenarın­
daki Apostol'un meyhanesine gideceğim ... (Başparmağıyla 
ağzına doğru içki işareti yaparak) Atacağım, atacağım, ata­
cağım ... Bir güzelce kafayı tuttuktan sonra gelip seni patak­
layacağım. 
*** 
O akşam Bahriye Hanım kocasıyla birlikte Apostol'un 
gazinosuna giderler. Gaz tenekelerine dikilmiş boru kahka­
ha çiçekleri arasında denize karşı otururlar ... Tabakların, 
bardakların temiz olması tekrar tekrar tembihlenerek meze­
ler, biralar ısmarlanır. 
4