"Adımı sorarsan adım Zeynep, köyümü sorarsan ta şu kar- 
şıki köydeh olurum. Anasız babasız beş torunum var. Ondan 
bundan buğday topladım. Komşunun da eşeğini aldım, değir­
mene gittim öğüttüm, değirmenden dönerken işte eşeğimi bu­
rada candarmalar vurdular. Neden vurdular, onu da bilmem. 
Köye nasıl giderim, komşuya ne söylerim? Halim yaman. Ço­
cuklar da evde aç aç bekleşir. Nolursun eşkıyalar başı sen de 
beni vurup öldürme. Candarmalar eşeğimi vurdu, eşkıyası da 
beni öldürür. Öldürme beni oğlum."
Memed un çuvalım sırtına yüklenmiş.
"Kalk ana, haydi gidelim," demiş. "Eşeğin sahibine ben pa­
rasım veririm," demiş.
Yaşlı kadm ikide birde Memedin eline yapışıyor, in misin 
cin misin, yoksa Hızır Aleyhisselam mısm, diyormuş. Memed 
yükün altında iki büklüm, bir de yürüyormuş. Bir de candar­
malar yandan yönden kurşun sıkarak onu alıyorlarmış.
Yaşlı kadm candarmalarm aradığı adamın, kurşun sıktığı 
adamın bu olduğunu anlamış. Bunu anlayınca da başlamış dö­
vünmeye:
"Bırak benim un çuvalımı. Kurban olayım yavrum eşkıya, 
bırak da kaç. Candarmalar şimdi gelirler de seni öldürüverirler, 
benim eşeğim gibi," diyormuş. "Çocuklara bir şey olmaz. Acın­
dan ölmezler... İyi eşkıyam, güzel yavrum, ölme benim yüzüm­
den, kaç!" Yalvarıyormuş.
Memed aldırmamış. Un çuvalının altında iki büklüm, köye 
kadar varmış. Eşek sahibine de parasmı vermiş. Dağ köylükleri 
onun İnce Memed olduğunu anlamışlar, yakalayıp hükümete 
teslim etmek istemişler. Memed de onların yüzüne tükürmüş:
"Tuu, yüzünüze köppekler," demiş. "Ne gördünüz hükü­
metten de beni ona teslim edeceksiniz? Tuu derim size! Tükü­
rürüm yüzünüze," demiş, ağzına geleni söylemiş.
Onlar da pişman olmuşlar, utanmışlar. Memed de küsmüş 
onlara, bir lokmacıklarını bile yememiş.
Yumuşacık bir adammış, pamuk gibi. Uz konuşurmuş. 
Utangaçlığından başını kaldırıp da kimsenin yüzüne baka- 
maz, hep önündeymiş başı. Konuşurken kızlar gibi kızarır­
255