"Sen onu al getir, koşacağız . Gerisini bana bırak." 
Murtaza Ağa tedarikini gördü, her şeyi kendi eliyle bir bir 
hazırlayarak ahna bindi, bir soylu doru ah da yedekleyerek yo­
la düştü. 
Bayramoğlu, beklemediği bir biçimde onu iyi, candan kar-
şıladı. Armağanlan verdi, yedekteki soylu atı gösterdi: 
"Bütün bu hediyeleri sana Arif Saim Bey gönderdi," dedi. 
Bayramoğlu sevindi, sevincinden elleri, dudakları titredi. 
"Biz onunla iyi tanışırdık," dedi, "Yüzbaşıyken benim çok 
takibimde gezdi, İstiklal Harbinde Haçm cephesinde de bera­
berdik Demek beni gönülden uzak etmemiş, hatırlamış ha ... 
Eh, canım, eski silah arkad aşı değil mi, silah arkadaşlığı kar­
deşlikten ileridir. Şimdi çok büyük bir adam oldu o, değil mi?" 
"Büyük adam da söz mü Bayramoğlu, onun astığı astık, 
kestiği kestik, o, ipten adam alır. istediğini Karun kadar zengin, 
istediğini nan ekmeğe muhtaç eder." 
"Onun çiftliğini basmı şlar, bu işi kim yapabilir ki ... Bu işi 
ancak bir deh yapar." 
"İnce Memed yapmış ." 
"İnce Memed akıllıd ır, caıni duvarına işemez ." 
"Diyorlar ki Mustafa Kemal Paşanın Arif Saim Beye verdi­
ği altm saatı da almış . Güya ki, diyesiyıniş ki, Mustafa Kemalin 
saatı, öyle bir yiğidin armağanı yakışsa yakışsa Bayramoğlu gi­
bi yiğide yakışır , diyesiy ıniş. Güya ki, getire saatı sana veresiy­
ıniş." 
Bayramoğlu öyle bir öfkelendi ki bir kaplana benzedi, saçı­
nın, sakalının her telinden kıvılcımlar saçılıyor du. Murtaza 
Ağanm ödü koptu. Demek ha, diye düşündü, vay anasım, de­
mek Bayramoğlu, o mazlum, kanncayı incitmez gözüken o 
yoksul adam, bu ağzı var da dili yok kişi demek böyle, demek 
icabmda kaplan kesilen bir kişiyrniş . 
Murtaza Ağa, onun öfkesi karşısı nda o kadar şaşırdı ki bir 
süre ağzını açamadı. Bayramoğluysa, evinin avlusunda, bir sü­
re kafesinde, yeleleri kabarmış bir aslan nasıl dolaşırsa, o da 
homurdanarak öyle dolandı durdu. Sonunda yatışmış olacak ki 
gülerek, ter içinde kalmış Murtazanın yanına geldi: , 
416