yanlışmış, bu yanlışmış" der durur. Dinlemeyiz 
bile. 
il. KADIN İnsanlar birbirini yiyormu ş! Yemesinler! Biz mi, 
''Yiyin birbirinizi!" diyoruz? 
1. KADIN Herkes evinin kapısını örterek çorbasını içip, eti-
ni, tatlısını yiyeceği yerde ... Terbiyeli terbiyeli ço-
cuklar yetiştireceği yerde .. . 
111. KADIN : Kanbuşta olanlardan bize ne? 
il. KADIN Azgın gavur eşkıyalarından bize ne? Biz mi? 
1. KADIN : Fakir fukaradan bize ne? Bize ne kanboşlu sarı 
maymunlardan? Yüz kırk altısı öldürülmüş ... Bize 
ne? Biz mi? (Aynı anda soldan bir çocuk çığlığı duyu­
lur.) Çocuklarım! (Soldaki kapıya atılır. Öbür ikisi de 
peşinden) Yavrulanm!..Ah, çocuklarım !.. 
(Üçü de koridorda koşarken sahne kararır. Müzik yine 
tedirgin edici bir tonda girer. Makineli tüfek sesleri du­
yulur.) 
(Slayt: Bir tarlada çırılçıplak kurşuna dizilmiş çocuk­
lar. Fonda küçük çocuk çığlıkları. Hemen ardından çok 
kesin bir sessizlik. Kesin sessizlik ardından kanaryanın 
tatlı tatlı ötüşüyle sahne aydınlanır.) 
(Üç kadın oyunun başındaki yerlerinde, hiçbir şey ol­
mamış gibi oturmakta, el işlerini yapmaktadırlar. Tek 
ayrım, üstlerinde, artık çok uzaklaşmış bir ufak tedir­
ginlik) 
111. KADIN : (Kıkırdar.) İyi ki çocuğum yook. .. Oh, iyi ki çocu­
ğum yok. 
il. KADIN 
1. KADIN 
il. KADIN 
1. KADIN (Derin bir nefes alır.) Yüreğim ağzıma geldiydi... 
(Güler.) "Azrail gördük" diyor büyüğü. Azrail'in 
evimizde işi ne? Masal okuyorla rdı ... Besbelli ma­
sal okurken, masal okurken ... Çocuk aklı işte. 
Gerçekten gördüler belki de? 
(Yerden bir iplik alır, topar eder, tablaya atar.) Gör­
mezler ... Görmezler ... Ölüm nedir bilmez onlar ... 
52