şampanya ve maden suyu alan o şişman adam da hoştu," diye 
düşündü. "İşte onlar gibi yapmalı... Neşeli olmalı, gülmeli, yemeli, 
içmeli... Bundan sonra öyle yapacağım. Ama ticareti, şirketi de 
boşlamamalı. Bu ikisini nasıl birleştireceğim? İki hayatım olsun 
isterdim. Birini dükkânda, birini evimde geçirirdim." Uzaklardan 
gelen gökgürültüsünü duydu, mırıldandı: "Kelimeler, kelimeler..." 
Rüzgâr küçük perdeciklerin birini arabanın içine sokmuş, ötekini 
dışarı çıkarmış sallıyordu. "Kelimeler uçuyor, perdeler uçuyor. 
Yaşıyorum. Lodos çıkıyor. Yarın deniz kabanr, gemiler işlemez. 
Ah Eskinazi bu sefer adadan hiç gelmez. İşte neşe kaçıran bir 
ticaret derdi. Muhasebeci Sadık, bugün borcunuzu almanız lâzım 
efendim, der. Zavallı Sadık! Bir muhasebeci. Ben bir tüccar... 
Fuat da sordu, Şükrü Paşa da: Hayat nedir? Fuat'a, bu soru abestir, 
dedim. Abestir, abestir... İnsan bunu niye sormalı? Kitap oku­
yanlar, akılları karışanlar sorar! Zeynep Teyze hiç soruyor mu? 
Yaşıyor. Ben de yaşıyorum... Şimdi uyuyacağım, sabah kalka­
cağım, işlerle uğraşacağım, evleneceğim, yemek yiyeceğim, sigara 
içeceğim, güleceğim, bunları daha çok yapacağım. Sonra öteki 
tarafa geçeceğim. Öteki tarafa geçmeden önceki günlerden birini 
daha bitirdim. Rüya görmüştüm! Sabah da canım sıkılıydı: Bütün 
öteki Hıristiyan, Yahudi tüccarların yanında tek başıma olduğumu 
düşündüm. Şimdi bunu düşünmek istemiyorum... Şimdi ne 
istiyorum? Uyku! Zeliha Hanım yatağı yapmıştır. Ah, o ka­
dıncağız!" Köpekler havlıyordu. "Küçükken köpeklerden kor­
kardım. Küçükken bahçelere çıkardık. Ağbimle oynardık. Hıd-
rellez'de... İkidir Hıdrellez'i düşünüyorum." Bir evin penceresinden, 
hâlâ söndürülmemiş bir lambanın zayıf ışığı yayılıyordu. "Belki 
de benim sattığım lambadır. Benim sattığım lambanın ışığında 
oturan birileri var. Ne yapıyorlardır? Gevezelik ediyorlardır. Biri 
lodosun çıktığını söyler, öteki saksıları denizlikten indir de 
düşmesinler der, sonra ıhlamur içerler, şurup içerler, esnerler." 
Kendisi de gerinerek esnedi. "Ağbim bunları küçümser. Niye? 
Çünkü çok değerli düşünceleri olduğuna inanıyor. Belki de 
haklıdır, düşünceleri doğrudur. Kendini haklı bulduğu, kimsenin 
düşünmediği, duymadığı şeyleri duyduğu için herkesi küçümsüyor, 
kendini önemsiyor. Halbuki değer mi? Oooh." Bir daha gerinerek 
esnedi. Araba mahalleye girmişti. "İki hayatı, iki ruhu olmalı