Güdük, bal hızmanıyla kaşığı getirdi Ferhat Hocaya verdi. 
Hoca bir dizini yere koydu, kaşığı hızınana daldırdı, kaşıkla 
birlikte apak bir bal peteği çıktı, Memed Çocuk gözlerine ina­
namadı. "Aç ağzını!" Çocuk gözlerini kapadı, ağzını ardına ka­
dar açtı. Hoca, bal peteğini onun ağzına sokuştur du. Memed, 
gözleri kapah, kendinden geçmiş, ağzındaki bal peteğini, balı­
nı, dudaklarından akıtarak, diliyle yöreyi yalayarak uzun uzun 
çiğneyerek yedi. Gözlerini minnetle açarak, önce Ferhat Hoca­
ya, sonra da teker teker ötekilere baktı. 
"Bu hızmamn hepsi senin ." 
"Benim mi?" inanmaz, inanmaz sordu. "Benim mi, benim 
.?, mı. 
"Hepsi senin ." 
"Nereden buldunuz bu kadar balı?" 
"Biz bulur uz." 
Çocuk, gene eşkıyaların yüzüne teker teker baktı: 
"Hiçbirinizi bir tek arı bile sokmamış ." 
"Bizi arı sokmaz," dedi İnce Memed, ''bizim hepimizi, arı­
ya karşı Ferhat Hoca afsunla dı." 
"Yalancılar," dedi Memed Çocuk. "Siz beni kandırıyorsu­
nuz. Ayıp değil mi, parmak kadar bir çocuk kandırılır mı, bir 
bal için." 
Gene gitti eşiğe, oraya oturup başını önüne eğdi somurt tu. 
İkide birde de, kaşını kaldırıp, kimseye belli etmeden, özlemle 
bal hızınanına bakıyord u. 
Ferhat Hoca, ona diller döküyor , o, duymuyor gibi yapı-
. yordu. Yerinden kalktı, İnce Memedin yanma geldi, onu elin­
den tuttu, köşeye çekti, eğilmesini istedi, İnce Memed eğildi. 
Ağzını kulağına dayadı, fısır fısır konuştular. Ayağa fırla dı, gel­
di bal hızmanını kucakladı, Zöhre Anaya acıyarak baktı: 
"Bir sahan getir Zöhre Hatun," dedi, cömertçe, "bu bal ba­
na çok. Sana biraz bal verey im." 
"Onun da bah var. İşte şu küçük hızman da onun ." 
Bunu görünce Memed Çocuğu bir sevinç aldı, önce Ferhat 
Hocaya saldırdı. Bir elini alıp öpüyor bırakıy or, öteki elini alı­
yordu, sonra ötekilere saldırdı. En son da Zöhre Ananın elini 
öptü, ardından da balını kaptı, dışanya fırladı. Boyu kadar hız-
601