Beyim, soylu Beyim, duydun mu olanı biteni, duymazsın ya, işine gel­
meyince duyma zsın, hiç duyar mısın? Beyterin Paşaların huyudur, ta 
kadim zamandan bu yana, fakir fıkaranın ahını d uymamak ... Hiç du­
yar mısın? Çiftlik boşaldı Beyim, onakçıların yarısı başlarını aldılar da 
gittiler, bir daha sana gelmediler. Biliyorlar, senin de, Karakız Hatu­
nun da elinden bir şey gelmeyecek. Memet Alinin, o paragöz Memet 
Alinin dediği olacak. Sen hiçsin şi di, sıf ırsın. J\vuruna zavuruna 
bakma. Sen yoksun, Memet Ali var. undan böyle ' Memet Alinin her 
dediği olacak. Oldu da. Memet Ali kö lüleri o hale getirmiş ki, öylesi­
ne onları aşağılamış, her gün öylesi e onlara işkence, zulmetmiş ki 
Memet Ali, köylü1er gelip ayakl arına panmışlar, biz ettik, sen etme 
Bey oğlu Bey, demişler. Biz ettik sen et e! Biz hemen çiftliği, burayı, 
ata kışlağımızı, evimizi yuvamızı bırakıp idiyoruz. Amanın Mustafa 
Bey, Beybaban duymas ın, Karakız Hatun uymasın, belki bizi yolu­
muzdan döndürme ye kalkarlar. Amanm du asınlar, biz rızkımızı 
başka diyariarda arayacağız ... Gittiler Mustaf a ey, kendiliklerinden, 
gönülleriyle gittiler! Yaaa ! Gittiler. İşte böyle. Hah, hah, hah! Sen on­
ları geri mi çevirecek tin, canına minnet. Beni de onlar gibi eder �en, 
işte şunun içinde beş kurşun yatıyor, ikisi bir gözüne, ikisi öteki gözü­
ne, birisi tam alnının çatma. Bizi sen silahşor etmedin mi? Beni kovar­
san, kurşun sıkmaktan başka iş gelir mi elimden? Başka bir şey öğren­
mek gereği ni duymadım ki ... ki ... ki ... Al işte, al işte. Mestan ayağa 
kalktı oturdu. Kemikleri çatırdadı. Birkaç yıldır hep kalkıp otururken 
kemikleri çatırdıyordu Mestanın. Üç oğlumun üçü de yoluna kurban 
gitti. Üçünü Derviş öldürttü, sırf Mestanın oğlu diye. Sana dostlukta 
sadıldıkta kusur etmedik. Beyimizdir, dedik değil üç oğul, canımız da, 
malımız da, her bir şeyimiz de Beyimizin kesip attığı tırnağa kurban 
olsun, dedi m. Ama sıtkım sıyrıldı sizden. Aaaah, aklırn başıma geldi 
ki neden sonra. Köyl üleri, yarıcıları Memet Aliye yalvarıdarken gör­
düm. Oturmuş turuncu traktörün üstüne, köylüler yalvarıy or, o alt­
tan alta gülümsüyor, alay ediyordu. Kartat gibi insanlar kul gibi yalva­
rıyorlardı o paragöze. Hepsi eskiden, isteseydi canını da, malını da 
Beylerine gözl erini kırpmadan verirlerdi. Köpek derisinden post, Bey­
lerden dost olmaz. Geçti ömrümüz. Aklımız baş!mıza geldi ama geçti 
ömrümüz. Üç oğulu da verdik, bok yol una. Tam üç oğulu ... Karakız 
Hatun, soylu Beyterin kızı. Arap ata binerdi. Belinde tabancası ... Er-