5. FUAYE LOKANTASI
Yıllar sonra resimli yemek listesini, bir ilan ını, özel kibritini ve  
peçetesini ara yıp buldu ğu m  v e  b u r a d a  s e r gilediğim Fua ye, k ısa
zamanda Be yoğlu, Şişli, Nişantaşı gibi semtlerde yaşayan s ınırlı sayıda
zenginin ( gazetelerin dedikodu sütunlar ının ala ycı dili yle sö ylerse k
"sosyetenin") en çok sevdi ği Avrupa tarz ı (Frans ız taklidi)
lokantalar ından biri oldu. Mü şterilerine bir Avrupa şehrinde olduklar ı
izlenimini alt ını çok çizmeden vermek iste yen bu lokantalara
Ambassador, Ma jestik, Ro yal gibi Bat ılı ve iddial ı adlar yerine, Batini n
kenarında, İstanbul'da oldu ğumuzu hat ırlatan Kulis, Merdiven ve
Fuaye gibi adlar verilirdi. Daha sonraki ku şak yeni zen ginleri n
gösterişli mekânlarda anneannelerinin pi şirdiği yemekleri tercih etme-
leriyle, gelenek ve gösteri şi birleştiren Hanedan, Sultan, Hünkâr, Pa şa 
ve Vezir gibi pek çok yer aç ıldı ve Fuaye unutulup gitti. 
Çantay ı ald ığım günün gecesi Fuaye'de ak şam yeme ği yerken,  
"Annemin Merhamet Apartmanındaki dairesinde bulu ş-sak art ık, daha  
iyi olmaz m ı?" dedim Sibel'e. "Güzel bir arka bahçeye bakar oras ı." 
"Niş andan sonra  evlenip kendi evimize taş ınmam ız gecikir di ye mi  
düşünüyorsun?" dedi Sibel. 
"Hay ır canım, öyle bir şey yok." 
"Seninle metresler gibi, gizli sakl ı dairelerde, suçlu gibi bulu şmak 
istemiyorum art ık." "Hakl ısın." 
"Nereden geldi şimdi akl ına o dairede bulu şmak?" "Bo ş ver," dedim. 
Fuaye'nin mutlu kalabal ığına bir göz attım ve plastik torba içinde 
saklad ığım çantay ı çıkard ım. "Bu ne?" dedi Sibel bir hediye ald ığını 
hissederek. "Sürpriz! Aç, bak." 
"Sahi mi?" Plastik torbayı açarken yüzünde beliren çocuksu