"Ne benim, ne de Ocağımızın hiçbir kerameti yok." 
"Sen ölüleri bile diriltirmişsin, yaralılan, kalbi bile parça­
lansa sıhhatlerine kavuştururmuşsun. Bunu da inkar et baka­
lım. Sende keramet yok da bunlar ne ya?" 
"Bende keramet yok. Keramet çiçekte, ağaçta, otta, kuşta, 
böcekte, insandadır. İnsanlan benim kerametim değil, benim, 
binbir çiçekten, ottan, topraktan, ağaçtan süzerek çıkardığım 
ilaçlar iyi eder." 
"İnce Memedi de ilaçlannla mı iyi ettin ?" 
"İlaçlan mla." 
"Sen büyücü değilsin de, başta İnce Memed, eşkıyalara, üs­
tünde dokuz bin dokuz yüz doksan dokuz dua yazılı: gömleği 
niçin verd in?" 
"Onlara kurşun geçmesin, diye." 
"Demek o katillere, o her birisinin boynunda on on beş ci­
nayet olan kişilere devletin kurşunu geçmesin, diye, öyle mi?" 
"Onlann katil olup olmadıklarını Allah bilir. " 
"Her birisinin parmağına o taçlı yüzüğü sen taktın değil 
mi, korkması nlar, hastalanmas ınlar , onlara kurşun değmesin 
diye, demek, bu kan içici asilere ... " 
"Ben verdim." 
"Üstelik de ocak mı bucak mı ne, o gericilik cehennemini 
bu katiliere sen yatak yaptın, değil mi?" 
"Onlara Ocağımızı yatak yapmadım. Zaten onlar da ben­
den böyle bir şey istemediler." 
"Yaptın. Bütün deliller gösteriyor ki ... Sen ... Sen ... Sen ... " 
Masadan kalkh, kıpkırmızı kesilmiş, boyun damarlan şişmiş, 
alnında boncuk boncuk terler , öfkeden boğularak, ayakla rını yere 
vurarak bağırmaya, kendinden geçerek yırtınmaya başladı. 
''Yaphn, yaptın ... Söyle kadın ... " Parmağını onun gözlerine 
doğru ok gibi fırlattı, "söyle, söyle kadın, siz, tekkeleri kapattık 
diye o zavallı eşkıyalan kışkırtarak üstümüze salıyorsunuz de­
ğil mi? Söyle kadın, söyle orosp u." 
Durdu, kadına alay edercesine bakh, bekledi, acaba Anacık 
Sultanın bu ağır söze tepkisi ne olacakh? Anacık Sultan, ona 
şöyle bir tepeden, küçümser bakh. Arif Saim Bey birden küçül­
dü. Küçülmesiyle de öfkesi kudurdu: 
513