Sanki olayı birinin söylemek, ötekinin dinlemekten su­
suzlukları arttı. Bardaklarını doldurdular . Birer sigara yak­
tılar. Komiser Bey: 
-Bu evsizlik sefaleti Galata, Beyoğlu taraflarında çok­
tur. Yalnız çocuklar değil büyükler de vardır. Oraya buraya, 
kuytu yerlere, bodrum merdivenlerine köpekler gibi kıvrı­
lıp kıvrılıp yatarlar . Altları çamurdur . Üstlerine yağmur, kar 
yağar. Böyle serserileri bir zamanlar toplar sürerdik. Fa­
kat nereye? Herhalde babalarının çiftliklerine değil... Çok 
defa aç yatarlar . Lakin fırsat bulunca çift yatarlar . İnsanlar 
ve hayvanlar için cinsel arzunun mecburiyetleri her şeyden 
kuvvetli, her ihtiyaçtan amansızdır . On, on iki yaşında çok 
fahişe bilirim. Bunlar hep karın doyurmak ihtiyacıyla fuhşa 
o kadar erken başlamışlardır . 
-Müsaade buyurursanız çocukları çağırayım. Hikaye­
lerinin bazı kısımlarını kendi mazlum ve masum ağızların­
dan dinleyiniz. 
Nüzhet Ulvi gitti. Beş dakika sonra arkasında dört ço­
cukla döndü. Tanıştırma merasimine başlayarak: 
-Safer Efendi'nin kızı Huriye Hanım, kardeşi Nuriye, 
kızım Melek ve kardeşi Vefa Nüzhet. 
Çocuklar, hepsi tanıştırma sırasıyla Komiser Bey'le el tu­
tuştuktan sonra, karşıda bir sedire dizildiler . Dördünün de 
yüzleri, gözleri, kıyafetleri o kadar temiz ve tavırları terbiye­
liydi ki ev sahibesinin o iki uyuz sokak çocuğunu az vakitte 
kendininkilere benzetmekteki çabasını ve başarısını takdir 
etmemek mümkün değildi. 
Huriye on bir yaşında, çok güzel bir kızdı. Kendinde bü­
yüyüp küçülmüş hali vardı. Sefalet ona türlü acılar tattır­
makla beraber çocukluğa ait, çok zayıf densizlik ve eksiklik­
lerini de düzeltmişti. 
Nüzhet Ulvi: 
-Haydi kızım Huriye, maceranızı kısaca beyefendiye 
anlat ... emrini verdi. 
Kızcağız çok mahzun bir edayla başını önüne eğdi. Son­
ra dalgın bakışlarını oradakiler üzerinde dolaştırdı. Acı ha-
108