Kesin karanın verdi, dikeldi, gözleri ışıklandı, Kuranı uzath: 
"Bunun üstüne ellerinizi koyun," dedi. 
İkisi iki yerden, titreyen ellerini Kuranın üstüne koydular." 
"Söyley in." 
ötekiler, gözlerini açıp beklediler. 
"Allahın önünde, şu mübarek kitaba el basarak yemin içip, 
ant veririz ki ... " 
"Ant veririz ki," dediler heyecanla, bekleyerek, "Topal Ali­
nin bize verdiği sırrı ölüp yitene kadar ... " 
"Ölüp yitene kadar , hiçbir kul una, hem de canlıya, cansıza, 
toprağa taşa bile söylemeyeceğiz. Bu sır bizimle öbür dünyaya 
gidecek, toprağa gömülec ek." 
"Toprağa gömülecek. " 
Yüzü sapsan kesilmiş, elleri titreyen Ali rahat bir soluk aldı. 
"Şimdi siz alın kitabı ." Hatuna uzattı, kendi de sağ elini 
Kuranın üstüne koydu. Zangır zangır titriyordu. Alnında ter 
damlalan. 
"Allahın önünde, Kurana el basaraktan söylüyorum ki, bu 
söyleyeceklerim, doğru, dosdoğrudur. Hiçbir, en küçük bir hi­
lafım, bir yakıştırmam yoktur." 
"Söyle," diye bağırdı Murtaza Ağa, can çekişir gibi, "söyle ." 
Hüsne Hatun kitabı aldı, üç kere öpüp, başına götürdükten 
sonra odaya götürdü, altın yaldızlı kabına koydu geldi. 
"Söyl e." 
"İnce Memed, fıkara İbrahimin oğlu, Döneden doğma İnce 
nam Memed eşkıya, eşkıyalığı aylar önce terk ederekten, başını 
almış bu dağlan terk ederekten, avr adı, Seyranı ve de komşu 
kadını, o dört kitapta katli vacip Hürü Anasını alaraktan, terki 
diyar ederekten, bizim diyarları terk ederekten gitmiştir , bir da­
ha eşkıyalık yapmayacağını bilcümle yaranma bildirmekten, 
nereden geldiği, kim olduğu bilinmeyen, beş vakit aptesli ve de 
namazlı Ferhat Hocaya el vererekten ... " 
Heyecandan soluğu taşıyor du. 
Murtaza Ağa, Hüsne Hatun donmuş kalınışl ar, ne söyleye­
ceklerini, nasıl konuşacaklarını bilemiyorla rdı. Murtaza Ağa ha 
bire yutkunuyor du. 
"Yani, yani, yani, ne demek istiyorsun Ali?" 
305