KAPLUMBAĞALAR
 
30
 
 
bağrına çarptı. Gene her yerlerini yudu yıkadı. Kovada ka
lanı da 
kaldırıp sırtına dökmeyi düşündü, «(Yo, olmaz! Don var aşağımda... 
çıkarayım!)» dedi.
 
Yanına, yöresine bakındı. Vızılar bir sinek! Yeşil! Başka bir şey 
yok. Sıyırdı donunu. Ne kadar serbeslemişti!..
 
Kıçını, döşünü, baldırını, bacaklarını ovdu.
 
«Bit
erse bitsin! Bir kova daha çekerim. Varsın üç kova olsun. Üç 
kova çekerim! Çekerim anassmı satayım! ..» dedi.
 
Kova hemen boşaldı.
 
Doldurmak için bir daha daldırdı. Kovanın doluşunu görmek için 
kuyunun ağzına eğildi. Dipteki suda görüntüsü çıktı. Zayıf 
kolları 
besbelli oluyordu. Gövdesi ufak tefek bir şeydi. <Eh, yaşlandın artık 
Kır Abbas!» dedi. «Eyice çaptan düştün gayri! ..>> Kova dolarken, 
«Düştüüün, düştün! ..». dedi.
 
Zinciri sallayarak kovayı oynattı. Gücünü kuvvetini toplayıp çekti 
kovayı.
 
Suyu ba
şından aşağı devirdi.
 
Hoş bir duygu içinde kaldı. Gıdıklandı. Cennet karıdan ilk gençlik 
yıllarında aldığına benzer bir tat... Çok hoşlandı.
 
«(Bir kova daha çekerim, dört olur, dört olursa ne olur? Girip 
içinde çimsem ne olur?)»
 
Telaşla çevresine bakındı. 
Sonra gökyüzüne kaldırdı başını. Baktı 
baktı, <<Anayın dini olur Kır Abbas!» dedi. «Kuyuda çimersen 
anayın dini olur! Var ad^ adam bir kova daha çek de beş olsun, 
kuyuyu kirletme! ..»
 
Donu gömleği, poşusu, kuşağı koltuğunda, çıplak olarak, Cennet 
kuyusunda
n Ümmet kuyusuna geldi. Cennet kuyusunun başında 
durursa, on kova, yirmi kova su çekeceğinden korktu. Giysilerini 
kapıp kaçtı sonunda. Nasıl olsa Ümmet kuyusunda kova da yoktu, su 
da. «(Kör kuyu bunun burası! Bur
-
 
da hem kurunur, hem giyinirim...)» 
dedi.
 
S
erinlemişti. Öylece güneşe durdu. Hep böyle serin kalacağım