at dağıldığı esnada çırağıyla birlikte sadakaları kabul eden 
Utarid'e bir akçe olsun vermemezlik etmeyecekti. 
Bünyaınin'i bekleyen iki tehlike vardı. Birincisi cami ha­
deıneleriycli. Çünkü o zamanın kanunlarına göre cami için­
de dilenip ibadet edenleri rahatsız etmek yasaktı. Zaten eli 
sopalı hademelerin baş görevi, bu işe heveslenen dilencileri 
kovmaktı. Yine ele delikanlı kendisine ibadet edermiş süsü 
vererek içeri girip duvar kenarında bir yer kapabilir, secde 
ettikleri anda, yani cemaatin dikkatinin en az olduğu zaman 
kağıtları kaşla göz arasında ilk sıraya dağıtıp bir ikincisine 
geçebilirdi. Cami içinde gösterdiği bu faaliyetin, namazın 
sonuna doğru hademeler tarafından farkedilınesi kaçınılmaz 
olduğundan , cemaat dağılmadan çok önce kapağı dışarı at­
mak zorundaydı. Onu bekleyen ikinci tehlike ise ustasından 
geliyordu. Cemaat dışarı çıkmaya başladığında kendisine sa­
dakayla birlikte teslim edilen bu kağıtlardan biri eksik çıkar­
sa sorumlusu Bünyamin olacaktı. O yüzden ne yapıp edip 
içerdekilerin acıma duygularını uyanchr mahydı. Eğer bunu 
başaramazsa bir köteği haketıniş sayılacaktı. Çünkü kendi­
sine teslim edilen kağıtları hazırlayan nakkaş, yaptığı iş için 
dünyanın parasını istiyordu. 
Utarid dişinden tırnağından arttırarak Tahtelkale'de bir ve 
Ayasofya'da iki caminin gediğini almıştı. Bunlardan son iki­
si, cami hademeleriyle rüşvet konusunda henüz bir anlaş­
maya varılamadığı için tehlikeliydi. Bu yüzden Bünyamin 
ilk gün, biraz da tecrübesiz olduğundan bir hayli hırpalan­
clı. İkindi namazından sonra ustası onun yüzüne tükürüyor, 
böyle giderse dilencilik mesleğinde asla peştemal kuşanamal 
yacağını söylüyordu. Akşama doğru ihtiyar adam her neden­
se pek efkarlandığından Haliç kıyısındaki meyhanelerden 
birine gitmek zorunda kaldılar. Utarid, peşin para isteyen 
meyhanecinin getirdiği şarabı içip içip ağlıyor, ne kadar dö­
vüp sövse de Bünyamin'i evladı gibi sevdiğini, onu kendi el-
114