Biraz sonra, Cevdet'le birlikte Bebek'ten kalkıp 
Bakırköy Karakolu'na yollanmıştık. Yol boyunca 
bende surat bir karıştı. Karakola geldik. Ben hışım­
la içeri girdim. Bir de ne göreyim, üç iskemleyi yan 
yana koymuş yatak yapmışlar, Çağlayan uzanmış is­
kemlelere, uyuyor. 
"Ben Doktor Türkan Saylan," dedim, "uyuyan 
gencin annesiyi m. Suçu nedir?" 
Polisler yüzüme nedense bakmıyorlardı, büsbü­
tün telaşlandım. 
"Sarhoş muydu? Bir kıza sarkıntılık filan mı et­
miş?" 
"Hayır efendim, yok öyle bir şey." 
"Niye karakola aldınız oğlumu, öğrenebilir mi­
yim?" 
"Efendim," dedi en kıdemlileri gibi duran polis 
memuru, "aslında gencin pek kabahati yok. Bizim 
çocuklar şüphelenmişler öyle gecenin geç saatinde 
tek başına sallana sallana, evlere baka baka bir aşa­
ğı bir yukarı yürüdüğünü görünce ... " 
"Yani bir saldırganlığı filan yok?" 
"Yok!" 
"Şimdi bana olayı baştan anlatın," dedim, "su­
çu yoksa onu niye karakola aldınız?" 
"Efendim, Doktor Hanım, bir yanlışlık olmuş. 
Bizim komiseri üç gün önce bir serseri bacağından 
vurdu, haliyle tedirgindi arkadaşlar, sinirleri bo­
zuktu ... " 
188