"Gördüm. Dün sabah onu şu yoldan, önümden geçirdiler. 
Ama yüzünü göreme dim. Çıplak beygirlerin sırtıarına atmış­
Iardı onları. İnce Memedin tam alnının ortasında Peygamber 
mührü varmış, Faruk Yüzbaşı tam oradan vurm uş. Çünküle­
yim ki Ali Efendi kardaşıma söyleyim, İnce Memede arasın­
dan, o mühürden başka yerden kurşun geçmezm iş." 
"Sen İnce Memedi hiç görmüş müydün, Hasan Ağa?" 
"Bu değirmene gelmiş, bir gece de burada yatmış, benim 
kül kömbemi yemiş, tıpkı senin gibi, senin oturduğun yere 
oturmuş, ama ben onu görememiştim, her ne hikmet se." 
"Öldürdüler mi acep?" 
"Öldürmez olurlar mı, öyle bir düğün bayram kurdular ki 
Ağalar, öyle bir şenlik şadımanlık, ancak İnce Memed öldürü­
lünce böyle bir şenlik şadımanlık olur. Kusura kalma Ali kar­
daş, o İnce Memed senin düşmanın ya, oğlum ölmüş gibi yanı­
yor yüreğim ona." 
"Benim de ... " diyebildi Topal Ali, ardından da boşandı, 
gözlerinden yağmur gibi dökmeye başladı. 
"Ağlama," diyordu değirmenci Hasan. "Ağlama ala gözlü 
Ağam. Aaah, İnce Merned, yiğitler yiğidi İnce Memed, ona 
düşmanları bile ağlıyor, Mustafa Kemal Paşa bile duysa ağlar 
ona. Kim ağlamaz ki bu babayiğide? Yedi ülkelik koca Toros 
dağları bile ağlıyor yiğide, ana kuzusuna . Ağlama kardaşım 
ağlama, kader böyle imiş. O sağ kalsaydı seni öldürecekti. 
Onun yüzünden köyünü, evini barkını, on bir çocuğunu bırak­
tın da gelip böylesi alçakların, Ağaların avucuna düştün, düş­
tün de insanoğlunun gördüğü en büyük hakarete uğradın. On­
dan sonra da düşmanına yağmur gibi gözyaşları dökerek ağlı­
yorsun. Çünküleyim ki, insanoğullarının en soylularından biri­
sisin. Senin kanına susamış düşmanın yiğitse, ağlarsın. Ağla 
kardaşım ağla. İnce Memed için akan gözyaşı boşa gitmez. Ne 
mutlu İnce Memede ağlayan, kanına susamış bir yiğide ağla­
yan kişiye !" 
Değirmenci Kara Hasan son sözleri yarım yarım, boğazı tı­
kanarak ancak söyleye bildi, ondan sonra o da ağlamaya başladı. 
İkisi böyle epey bir süre ağladıktan sonra, değirmenci kalk­
tı, değirmene yol verip abaraya bir çuval buğdayı boşalttı. De-