"Bu suyu bırakmayacaksınız. Sizi doğru oraya götürü r." 
M em ed: 
"Sen bizimle gelmeyecek misin?" 
İhtiya r: 
"Aaah yavrum," dedi, "ben de kasaba ya gidiyorum ya, si­
ze nasıl ayak uydururum?" 
Memed sustu . 
İhtiyar, yemeğini bitirdi. Çıkını iyicene, sıkı sıkıya bağla­
dıktan sonra gitti, suyun kıyısına yatıp doya doya içti. Elinin 
tersiyle ağzını, bıyıklarmı silerek geldi oturdu. Kocaman taba­
kasını çıkardı, açtı. Cıgarasını san defter kağıdına parmak ka­
lınlığ ında sardı. Çakmağı çakmaya başladı. Neden sonradır ki 
kav aldı, ortaya hoş bir koku salıverd i. Cıgarayı yaktıktan, beli­
ni de nar ağacına bir iyice dayadıktan sonradır ki: 
"Bre delikanlılar, siz nereden olursun uz?" diye sordu. 
M em ed: 
"Değirmenoluktan ." 
Mustafa: 
"Değirmenoluktan ." 
İhtiyar: 
"Keçi sakallı, gavur dinli Abdinin köyünden öyle mi? Duy­
duk ki gavur Abdi de ağa olmuş. Duyduk ki köylüleri kul gibi 
çalıştım, hepsini aç korm uş. Kış gelince acından ölürmüş mil­
let. Diyorlar ki Abdinin izni olmayınca kimse evlenemez, kimse 
köyden dışarı bile çıkamaz mış. Diyorlar ki Abdi köylerde, so­
payla döve döve adam öldürürmüş. Beş köyün hükümeti, pa­
dişahı Abdi imiş. Astığı astık, kestiği kestik. .. V ay bre keçi sa­
kallı Abd i! Abdi ağa olmuş ha!" 
İhtiyan bir gülmedir aldı. Boyuna hem gülüyor, hem de: 
''Vay bre Abdi!" diye hayret ediyordu. "Vay bre Abdi! Vay bre 
keçi sakallı Abdi !" 
Gülmeyi bıraktı: 
"Doğru mu?" diye sordu. Kaşları çatılmıştı . 
Çocuklar bakıştılar. O iğne ucu gibi prnltı geldi Memedin 
gözbebeklerine yerleşti. 
İhtiyar çocukların cevap vermediklerini, bozulduklarını 
görünce : 
67