ruyor işte." Bekir efendi, polis memuruyla birlikte kalabalığı 
dağıttı. Onlar da kötü kötü bakarak uzaklaştılar isteksiz 
adımlarla. Bazıları biraz uzakta durdu; Salim onlara doğru iri 
bir taş attı. Biri, Salim'e yumruğunu salladı. "Olayı gördük ." 
diye homurdandı birisi, "Bizim de anlatacağımız vardı." Bir 
sarhoş, "Kimse doğru dürüst anlatmıyor ki," diye yakındı . 
Polis memuru, onların üstüne doğru koşuyormuş gibi yaptı: 
Acele adımlarla uzaklaştılar. Biri bakkala girdi: Rıza Bey ada­
mı dışarı attı. "Şikayetçiyim memur bey bana vurdu." Bekir 
Efendinin gözleriyle karşılaşınca hemen köşeyi döndü. Biraz 
sonra, biri beyaz, iki araba göründü. Arabalardan inenler 
evin önüne yaklaştılar , şapkalarını çıkardılar, durdular. Biri 
eğildi, çarşafı açtı. 
Sokak boşalmıştı. Hüsamettin Bey pencereden çekildi, di­
vanın üstüne oturdu, biraz ağladı. Sonra, masanın başına ge­
çerek Hikmet 'in çekmecesini çekti, bir iki kağıt çıkardı. 
468 Muhterem gazetenize, 
Bugün, oturduğum evde elim bir hadise cereyan etti: Ken­
disinden çok şeyler beklediğim ve yakınım olan bir genç, 
bir kaza eseri vefat etıi. Hadisenin teferruatını gazeteler ve­
recektir. Bu hususta bir maruzatım yoktur. Sadece, hadise­
nin vuku bulduğu evin resminin çekilmemesini ve üzerine 
de balkondan düşen beyaz bir adam resmi yapılmamasını, 
gazetenizin şimdiye kadar ciddiyetiyle takdirimi kazanan 
muhterem mensuplarından bilhassa rica ederim. Veya ge­
ne, beyaz ok resimleriyle işte buradan düştü, kaza mı cina­
yet mi intihar mı şeklinde gayrı ciddi beyanların da gazete­
nizin ağırbaşlılığı ile kabili telif olmayacağı kanaatindeyim. 
Merhum, bu kabil neşriyattan nefret ederdi; okuyucusu ol­
duğu ve dikkatle takip ettiği muhterem gazetenizden böyle 
bir muameleyi kat'iyen beklemezdi. Şimdi artık aramızda 
bulunm ayan aziz bir insanın hatırasına hürmet etmek, va-