11  
11.Benim Ad ım Kara 
 
 
 
Geç vakit ba şlayan kar sabaha kadar ya ğdı. Şeküre'nin mektubunu bütün gece yeniden yeniden okudum. Bo ş 
evin boş odas ında aşağı yukar ı sinirli sinirli yürürken şamdana sokuluyor, soluk mumun titreyen ışığında 
sevgilimin öfkeli harflerinin asabi titreyi şlerini, bana yalan söylemek için att ıklar ı taklalar ı, sağdan sola k ıvırta 
kıvırta ilerleyi şlerini seyrediyordum. Derken gözümü önünde kepengin birden aç ılışı ve sevgilimin kar şıma 
çıkıveren yüzü ve kederli gülümseyi şi beliriyordu. Son alt ı yedi y ıldır akl ımın içinde Şeküre'dir diye de ğiştire 
değiştire taşıdığım ve vişne rengindeki a ğızlar ı gittikçe geni şleyen yüzlerin hepsini, onun gerçek yüzünü görünce 
unutmuştum. 
Gece vakti bir ara evlilik dü şlerine kapt ırdım kendimi. Hayalimde a şkımdan hiç şüphem yoktu, a şkımın 
karşılık gördüğünden de. Böylece büyük bir mutluluk içinde ev leniyorduk biz, ama merdivenli bir evde 
hayallerimdeki mutluluk tuzla buz oluyordu. Do ğru dürüst bir i ş bulam ıyor, kar ımla kavga edip söz 
geçiremiyordum. 
Bu karanl ık hayalleri Arabistan'daki bekâr gecelerim s ıras ına okudu ğum Gazzali'nin Ihya- ı Ulum'unun 
evliliğin zararlar ı k ısm ından apard ığımı anlay ınca, gecenin ortas ında, ayn ı sayfalara evlili ğin yararlar ı 
konusunda daha fazla laf oldu ğu geldi akl ıma Ama kendimi onca zorlamama ra ğmen kaç kere okudu ğum bu 
faydalar ın yaln ızca ikisini hat ırlayabildim. Erkek evlenince evini birisi düzene sokuyordu, ama hayalimdeki 
merdivenli evde hiç düzen yoktu. İkincisi, suçlu suçlu otuz bir çekmekten ve daha da suçlulukla karanl ık arka 
sokaklarda pezevenklerin arkas ından orospu pe şinde sürüklenmekten kurtuluyordum. 
Bu kurtulu ş düşüncesi, gecenin ilerlemi ş bir saatinde akl ıma yine otuz bir çekmeyi getirdi. Bir safl ık 
isteğiyle, tak ıntıyı bir an önce kafamdan ç ıkarmak için her zamanki al ışkanl ıkla odan ın bir köşesine çekildim, 
ama bir süre sonra otuz bir çekemedi ğimi anlad ım. On iki y ıldan sonra ben yine â şık olmuştum! 
Bu şaşmaz kan ıt yüreğime öyle bir heyecan ve korku sald ı ki mumun ışığı gibi neredeyse titreye titreye 
yürüdüm odada. Pencereye ç ıkıp kendini gösterecekse Şeküre, bir de tam tersi mant ığı harekete geçirdi ği o 
mektuba ne gerek vard ı ki? K ızı beni o kadar istemiyorsa, babas ı niye çağırıyor, bunlar, baba k ız bana oyun mu 
oynuyorlard ı? Odada a şağı yukar ı yürüyor, kap ının, duvar ın, g ıcırdayan dö şemenin her soruma gac ır gucur bir 
cevap vermeye çal ışarak benim gibi kekeledi ğini hissediyordum. 
Yıllar önce yapt ığım o resme, Şirin'in bir a ğacın dal ına as ılı Hüsrev'in resmini görüp ona tutulu şunu anlat ır 
resme bakt ım. Tebriz'den gelip Eni ştemin eline yeni geçmi ş vasat bir kitaptaki ayn ı resimden ald ığım ilhamla 
yapm ıştım onu. Resme bakmak, ne sonraki y ıllarda her hat ırlay ışımda oldu ğu gibi utand ırdı beni (resmin ve a şk 
ilan ının basitliği yüzünden) ne de mutlu gençlik hat ıralar ıma geri götürdü. Sabaha do ğru akl ım duruma hakim 
oldu da, resmi bana geri yollamas ını, Şeküre'nin benim için ustaca kurmakta oldu ğu bir aşk satranc ının bir 
hamlesi olarak gördüm. Oturdum, şamdan ın ışığında Şeküre'ye bir cevap mektubu yazd ım. 
Biraz uyuduktan sonra sabah mektubu gö ğsümün üzerine koydum ve sokaklara ç ıktım, uzun uzun yürüdüm. 
Kar İstanbul'un dar sokaklar ını genişletmiş, şehri de kalabal ığından ar ındırm ıştı. Her şey çocuklu ğumda oldu ğu 
gibi daha sessiz ve hareketsizdi. Çocuklu ğumun karl ı kış günlerinde zannetti ğim gibi, İstanbul'un an ılar ını, 
kubbelerini, bahçel erini kargalar sarm ış gibi geldi bana. Kar ın üzerindeki ayak seslerimi dinleyerek a ğzımdan 
çıkan buhara bakarak h ızla yürüyor, Eni ştemin gitmemi istedi ği saray nakka şhanesinin de sokaklar gibi sessiz 
olduğunu düşünerek heyecanlan ıyordum. Yahudi mahallesine girmeden mektubumu Şeküre'ye ula ştıracak 
Ester'e bir çocukla haber sald ım, öğle namaz ından önce bulu şmak için yer söyledim. 
Ayasofya'n ın arkas ındaki nakka şhane binas ına erkenden gittim. Çocuklu ğumda bir ara ç ırakl ık ettiğim,