"Ne?"
"Bana dokunan birinin olması... Bana dokunuşunuz... Çok güzel. Şu son bir saat."
Kadın ceketini giymiştir, ama çantasını yerden almakta acele etmeyecektir:
"Evet. Çok güzel. Benim için de."
"Her şeyi hatırlayabilirim. Her şey bir anı olabilir. Fakat birlikte martini ve şarap içişimiz,  
yalnız bu bir anı değil."
"Siz bir buçuk kadeh içtiniz ama..."
Gülecekler. Kadın ekleyecek:
"Ben de ömründe tek kadeh devirmemiş insanları sevmem zaten. Özür dilerim. Galiba  
bunu daha önce söylemiştim."
Adam:
"Hayır," diyecek, "bunu söylemediniz." Giderek kendimize daha kalın kabuklar  
ediniyoruz, dikenli duyargalarımızı daha çabuk içeri çekiyoruz, dediniz. Kabuklu  
hayvanlara benzedik; öyle ki. titreşimlerimizin suyun gel-gitlerine mi. kendimize mi ait  
olduğunu, ruhumuzun mu. bedenimizin mi üşüdüğünü başta kendimiz, artık kimse  
kestiremiyor. Onun için kabuklarımıza dokunmamız, dokunmamız, denizlerin  
derinliklerinde, mağaralarında da birbirimizi ve kendimizi aramaya gitmemiz gerek,  
dediniz. "Ömründe tek kadeh devirmemiş insanları sevmem, demediniz de,  
yanılmıyorsam, tek korkum, ürperişlerin algılanamayacak kerte unutulmuş, yedi kat  
yerin dibine gömülmüş olmasıydı, dediniz." Ta derinlere de kaçsa, dokunuşların  
hissedilebileceği an'lara sımsıkı sarılmalıyım.
O zaman kadının bakışları adamı -ancak yeni bir cinsin olabilecek- yepyeni bir aşkla  
kuşatacaktır:
Sahiden söyledim mi? Ben sadece düşündüm sanıyordum.
Elini uzatıyor, parmak uçlarını karşısındakinin bileğine, oradaki atardamara  
dokunduruyor.
Onları, asıllarını görebiliyorum. Duyuyorum da. Bilek damarımda ılık ılık akan kan.
tkisi de bardaklarını yeniden kaldırıyor:
Bitmeyen sona.
Evet.
İçiyorlar. Birer yudum.
Şarap bardakları masaya bırakılıyor. Sonra kadın
çantasını alıyor, acele etmeden çıkıyor.
Camdan onun bir sağa, bir sola baktığı ve dosdoğru karşıya geçtiği seçilebilir; sırtının ince  
dalgalanışları...
Fakat adam bakmayacaktır. Gözkapakları yarı inik öylece duracak, tenin sesini  
dinleyecektir; kabuklu canlıların iç uğultularını.
istanbul. Kasım 1989 - Viyana, Haziran 1990.