21Ekim 1975 
Bulunduğu yer son duraktı Mu hterem Yoğuntaş 
için, tutunmak kök salmak istiyordu ... 
Denizin kıyısına bir taşın üstüne oturdum, o da geldi yanım­
daki öteki taşın üstüne oturdu. 
"Seninle konuşacaklarım var Muhterem." 
Saygıyla toparlandı. 
"Baş üstüne abi. Emret. Herkesin işine canla başla koşu­
yorum da ... Sen in işin baş üstüne be abi. Ben de diyordum ki, 
herkesin işini görüyoruz da abin in hiç mi işi yok acaba? Sahi 
senin hiç mi işin olmaz abi?" 
"Arada sırada olur." 
"Olursa ab i ... Evelallah ... " 
"Biliyorum Muhterem Yoğuntaş ... " 
Yoğuntaş dememe bayıldı, gözleri parladı, ağzı kulakla-
rına vardı. 
"Teşekkür eder i m abi," ded i. "Çok çok. .. " 
"Şimdi Muhterem Yoğuntaş, diyeceklerimi dinle ... " 
Gözlerini bana dikti , tet iğe geçti , ger i lm iş bekledi. 
"Akıllı bir çocuksun. Geldiğin günden bu yana seni izli-
yorum. İyi has ya, herkes in, her insanın işine, ayrılık gayrılık 
gözetmeden koşuyorsun ... İyi has Muhterem Yoğuntaş, yalnız 
bu insanlar da bir acayi p değil mi? Sen i paspas gibi kullanmı­
yorlar mı? Az önce Rızanın yaptığına çok kızdım. Sana, senin 
97