zinledir" telgrafı çektik. Kırk beş köyün bü­
tün kadınlarına da "Çocuk bakımı", "Do­
ğum kontrolü" vb gibi kitaplar gönderdik. 
Onun için bu sonbahar hiçbir yoksul kızımı­
za düğün yapamadık. .. Gelecek sonbahara 
inşallah. (Sağdaki kapıya yürür.) 
KOMŞU : Beni unutmayın ama ... 
HALE : (Güler.) İnanın unutmam. 
FATMA HANIM : (Hale'yi geçirmeye gider.) Kusura bakmayın ... 
HALE : Rica ederim. İlerde daha yakın ilginizi bekle-
KOMŞU 
HALE 
KOMŞU riz. İyi akşamlar efendim. 
: Oturmaya da bekleriz. 
: Rahatsız olmayın. (Çıkar. Fatmu Hanım da 
onunla çıkar.) 
(Çocuk yeniden ağlamaya başlar. Komşu salınca­
ğa gider.) 
: Hay piç kurusu!.. Ne ağlıyorsun kaltak? Ee. 
ee ... Sus bakıyrn. (Fatma Hanım geri gelir. İyice 
yıkılmış gibidir.) Ayol bu niye mızmızlanıyor 
böyle? Şuna bak şuna ... İnan şeytan tüyü var 
mübarekte ... Hah, gül bakayım, gül ... Vay na­
mussuz. Kız o ne numaralar öyle? .. Anan karı 
bırakırkaçar. Sen daha gül... Öyle ya! (Fatma 
Hanıma) Ayol dernekçi bayan da dernekçi ·ba­
yan hani. Ne yaptı yaptı, aldı beşer liramızı. 
Aslını sorarsan beş liram olsa gidip bir oje 
alacağım tırnaklanm a. (Güler. Sonra durur.) 
Aa, sen de pek dertlisin ayol! Aldırrnaa ... 
FATMA HANIM : Nasıl aldırmayayım? Söylemeye utanıyorum 
ama ... 
KOMŞU : Sen de utanmaktan başka bir şey bilmiyor-
sun! Sözüme darılma. Ayol hayatla böyle ba­
şa çıkılmaz. Atıver arkana biraz!.. 
FATMA HANIM : (Sessizce ağlar.) Atıver arkana ... Nasıl? Bak 
dernekçi bayan da anlamadı. .. Sen bile ... 
175