kaşık alınz."
Gail'in sesi gizli bir bilgi verir gibi mahrem bir fısıltıya dönüştü: 
"Bunun için çok para lazım, malum."
"Bulurum. Olmazsa şık lokantalardan çalarım. Senin ebedi kaşık 
sağlayıcın olurum."
Ebedi Ka şık Sağlayıcısı. Gail bu ifadeyi sevmişti. Ama beğendiğini 
belirtmek yerine nedense itirazı te rcih etti: "Ebedi biraz bat-tal-
beden bir kelime. Beni yarın da seveceğinden nasıl bu kadar emin 
olabilirsin?"
Ömer kahverengi gözlerinde kederli bir ışıltıyla baktı. "Bunu 
anlayabileceğini sanmıyorum çünkü benim seni sevdiğim gibi sevmiyorsun 
beni," dedi bu sefer ona itiraz etme şansı tanımadan. "İnkâr etme 
lütfen. Doğru bu. Vaziyet böyle. Umarım... günün birinde beni 
şimdikinden daha fazla seversin. Ama sevmesen bile benim sana olan 
aşkım seninkinden bağımsız, egemen bir devlet, biliyorsun!" dedi iyi 
bir siyaset bilimci olarak. "Varolmak için dış yardıma ihtiyacı yok!"
Sesindeki belli belirsiz titremeyi yakalayan Gail gözlerini kapadı , 
kendini aynı anda hem iyi hem kötü, hem suçlu hem rahatlamış hissetti. 
Ömer'i kendisine çekip şefkatle öptü, şefkat arzuya , arzu tutkuya 
dönüştü. Ömer bıraktı kendini, bıraktı ki sarılsın, kucaklasın, bağrına 
bassın... yok edip yaratsın... yaratıp yok etsin..Kutuların arasında, 
yerde, kedilerin, özellikle de The Rest'in ısrarlı bakışları altında 
sevişmeye başladılar. The Rest  önce onlann, sonra
304
West'in etrafında halkalar çizmeye başladı, her seferinde reddedildikçe 
asabiyeti ve miyavları arttı. Bir yandan ona kıkır kıkır gülerken, bir 
yandan da bir daha birbirlerinin içine asla böyle nüfuz ede-
meyeceklermiş gibi kederle örülü şizoid bir sevişmeyle tutundular 
birbirlerine.
"Kediler zil sesi çıkarabilir mi yoksa zil mi çalıyor?" diye fısıldadı 
Ömer, Gail'in kulağına.
Kapı çalıyordu, hem de ısrarla. The Rest'in çıldırması, kapının 
bangırdaması ve Gail'in sürekli kıkırdaması... bu koşullar altında 
artık sertliğini koruyamayacağı gerçeğini kabul etmek zorunda kalan 
Ömer ayağa kalktı, o karmaşa içinde pantolonunu bulamadı, beline bir 
havlu sarmaya, o da olmadı Gail'in pantolonunu giymeye, o da olmadı 
nihayet kendi pantolonunu b ulup kedilerle birlikte kapıyı açmaya koştu. 
Gail bu arada çırılçıplak yerde yatmış kıkırdıyordu.
"Kimmiş?" diye sordu birkaç dakika sonra.
"Manyak bir çift!" Ömer geri gelirken ba şını kaşıyordu. "Bay ve Bayan 
Jones. Bana senin iyi olup olmadığını sordular. Onları tanıyor musun?"
"Ben mi? Hayır!" dedi Gail hâlâ etrafında dolaşan kedilere göz kırpıp, 
Ömer'i tekrar yere çekerken.
*
Evdeki ilk iki hafta harikaydı. Kısmen her yeni evdeki ilk iki hafta 
harika olduğundan, kısmen de bir süre ev arkadaşlarıyla yaşadıktan 
sonra kendilerini içinde buldukları bu kan kocalık kapsülünün ne kadar 
rahat ve utanmazca seksi olduğunu keşfettiklerinden. On ay boyunca Abed 
ve Piyu'yla yaşamanın mutluluk ve keyif veren yönleri olmuştu kuşkusuz 
ama ağırlığını ve çapını daha yeni fark ettikleri bir dizi kısıtlama da 
getirmişti onlara. İstediğini pişirmenin, daha az kuskus yemenin, 
geceleri korku filmi çığlıkları duymamanın, giysilerden hem kedi hem 
köpek tüyü yerine sadece kedi tüyü temizlemenin ve evde, en azından 
teoride, çınlçıplak dolaşma özgür -
305
lüğüne kavuşunca... tipik bir burjuva çiftine dönüşmenin dışarıdan 
göründüğü kadar kötü olmadığı sonucuna varmak üzereydiler. Kendilerine