öte ucuna dizilmlş, her biri uçmaya hazırlan an, kana dını düzmüş; he­
men uçacak birer kartala benzey �n, yosun bağlam ış, inceden, çam bar­
dakiara baktı . Çam bardaklar azıcık, belli belirsiz taban tahtalarma su 
sızdırıyo rdu. 
"Kimmiş o? Getir bakalı m!"· 
"Konuşmuyor Bey. Uyuşml!ş kalmış . Kim olduğunu bileme­
dim." 
"Getir bakalım ." 
Yel Veli gene öyle kaska tı, uyurgezer, uyuşmuş, Derviş Beyin 
pencereleri kum torbalarıyla örülmüş pembe badanalı, köşede üstü 
canılı bir ceviz masa, önünde minderi kuştüyü bir ceviz sandalye, üs­
tüne Bitlis battaniyesi atılmış, önüne küçücük bir Y ağcı Bekir halısı 
serilmiş divan bulunan odasına girdi . Derviş Bey ayaktayd ı., Hiçbir 
yana bakmlyord�. Yel Veli kask atı.içerlye giripce : "Sen kimsin?" diye 
sert, sesi keski n, bıçak atar gibi sordu. Yel V eli gözlerini kirpişti rmeye 
başlad ı, çok karanlıktan bir aydınlığa çıkmı§ gibi. "Sen kimsin, nesin? 
Niçin konağırnın yöresinde bunca zaman dolanıp durur sun?" Yel Veli 
daha olduğu yerde kaskatı, çukura, de�ine kaçmış gözlerini kirpiştiri­
yordu. Boynu incelmiş, başı büyüm üştü. Çene sinin kemikleri apayrı · 
gözüküy ordu. Alnının kırışık içinde olan derisi, saÇları kafatasına ya-· 
pıştırılmış gibiy di. Üzülmüş, düştü düşecek deri parçalar ı... Giyideri ' 
bir korkuluğa giydirilmiş gibiy di. "Sen kimsin, necisin, akıllı mısın, 1 
deli misin, neden günlerdir, her gece konağı mın? .. " · 
Birden ne oldu ne olmadı , kaskatı kalmış Yel. Veli Derviş Beyin 
ayaklarının dibine sağılıverd i, dizüstü çöktü, inilti gibi : "Beni öldür- ., · 
me, ne olursun beni öldürme Bey. Çoluk çocuğum var, çok yaşlan- :: 
dım, beni öldürme. Beni öldürmezsen, ·sana çok diyeceğim var. Senin ) 
çok işine yarar ım. Beni öldürme ." · · i. 
"Peki sen kimşin?" 'i 
Yel Veli gözle rini odada kirpiştirerek, korkuyla dolaştırdı. Gözler ·.:.ı 
geldi Hidayetin üstünde durdu. Dervi§ Bey anladı. "Hidaye{, sen dışa-;l 
rıya çık," dedi. Hidayet bu diz çökmüş yalnız gözleri ışıla:Yan adariıa 1 
merakla baktı, dışarıya çıktı. Kapıda İbrahim bekliyordu, korkulu bir :� 
coşku içinde, sık sık soluk alarak, soluğu yetmeyecek : "Kin;iiniş, kim-:i·.ı• 
miş, kimmiş b� adam?" . . · 
. 1,�:' \ > 
"Bilenıe dim," diye kar şılık verdi Hidayet .. "Söyleme�:\ Deli, ça-J 
�ç6' ' ·, ' ':.ı