vardı; yaşama dair, belki ölüme. Belki de dünyayı , benim için 
daha tanıdık ve duyarlı kılacak bir gizi biliyordu . Kafam dur­
muştu oysa; akıllıca, aptalca, söylenecek hiçbir şey bulamıyor­
dum. Konuşan gene o oldu. 
"Bir insanı da sadece yüzüne bakarak anlayamadığın gibi." 
O anda dehşetle kavramı ştım ki, Tony düşüncelerimi okuya­
biliyordu, hatta bundan daha öteye geçerek, henüz düşünce ha­
line gelmemiş, bilinçdışının daracık boğazında sıkışıp kalmış kı­
pırdanmaları, belli belirsiz duygu dalgalanmalarını seziyordu . 
Üzerimdeki etkisi giderek artacak, delice bakışları, ruhumun en 
diplerine ulaşacaktı . Okyanusun derinliklerinden çıkardığı deniz 
kabuklan gibi, en gizli korkularımı, arzularımı su yüzüne çıka­
racaktı . Bundan böyle, onun karşısında, hep çıplak ve savunma­
sız olacakt ım. 
"Sen çok güzelsin. Gerçekten de çok güzelsin. Umarım ken­
dine iyi bakıyor sundur ." 
Marcos'un iltifatları karşısındaki gibi şaşırmamıştım, neşelen­
memiştim de. övgülere alıştığımdan değildi bu, Tony öylesine 
yoğun bir hüzünle konuşmuştu ki. Hemen itiraz ettim, gülünç 
bir çabayla, çirkinliğimi kanıtlamaya çalıştım. 
"Yoo, hayır. Güzel sayılmam. Son yıllarda çöktüm. Çok da 
bakımsı zım. İçki içiyorum, sigara ... " 
Elimdeki paketi gösterdim. Birdenbire kafam aydınlanıv erdi, 
ona ulaşacak bir yol bulmuştum. 
"Marihuana da içiyorum ." 
Yalan söylüyo rdum. Marihuanayı ilk kez Marcos 'la denemiş­
tim; Karayiplilerin hemen tamamının bu otu içtiğini biliyordu m. 
Yüzünden gene belli belirsiz, tehlikeli , kara bir bulut geçti. Bu 
kez doğru anlamıştım . Yasadışı , karanlık bir geçmişin izini taşı­
yordu Tony. İnsan bir kere yasadışı işlere bulaştı mı, kokusunu 
hep üstünde taşır, doğrusu ben de bu kokuyu iyi tanının . 
"Demek marihuana içiyorsun . İstersen sana getirebilirim ." 
"Satıyor musun?" 
25