Yer Demir Gök Bakır 327 
yüreğimin başına bir yağlı kurşun sıksınlar da, Taşbaşoğlunun bir sözünü duy­
mayayım." 
Koca Halil oğlunun sözünü kesti: 
"Gel hele, azıcık daha yaklaş hele oğlum. Sana bir soracağım var." 
Hacı ambara dayandı, babasının üstüne sarktı. 
"Buyur baba." 
"Oğlum Hacı," dedi tıkanarak Koca Halil, "bu köylü sabaha kadar hep beni 
konuşm uş. Öyle söylediler. Sabah erkenden elimi öpmeye Mırmırık Dursun gel­
di de o söyledi. Mırmırık dedi ki, köylü sabaha kadar hiç uyumamış, hep benim 
üstüme gülmüşl er. Sözümü edip edip hep bana gülüyorlar. İşte böylece de ben­
den öçlerini alıyorlarmış. Öyle değil mi?" 
"Baba," dedi Hacı, "sen aklını mı kaçırdın?" Hacı bir şeyler sezinliyordu ama, 
neydi? "Köylü neden hep seni konuşsun, neden hep senin üstüne gülsün? Köylü 
can derdinde. Köylü Adil gelecek diye, kahrından ölüyor. Köylünün sana güle­
cek hali mi kalmış? Yeme kendini baba. Sen köylünün nesine gereksin. Köylü 
seni unuttu gitti bile. Bir yerde, bir tek sözüyün edildiğini duymadım bile. Mır­
mınk Dursun da ne demeye gelmiş sabah sabah? O bize hiç gelmez ki. .. Baba, 
inan ki hiç mi hiç gülmedi köylü sana. Kim ne derse inanma." 
Koca Halil, sesinin çıktığınca bağırdı: 
"Sus, sümüklü Hacı, yalancı Hacı! Bir daha da benimle konuşma ... Git başımdan ." 
Hacı: 
"Baba, sen delirmişsin," dedi, dışarı çıktı. 
Koca Halil iyice boşalmıştı. Yatağa serildi. Yok gibi olmuştu. Sağ eliyle, sol 
elini tuttu, sıktı. Sonra kolunu ısırdı. Kesik kesik soluk alıyor, boyuna kendi ken­
dine söyleniyordu. 
Gelin çorba getirdi, Koca Halil yemedi. Müthiş bir küfür savurdu geline. Ge­
lin karşılık vermedi. Bu daha çok deli etti onu. 
Akşama kadar Koca Halil, böyle can çekişircesine kıvrandı. Eski günlerini dü­
şündü, hırsızlıklannı, çaldığı atları, pamuk tarlalannı, köylülerin yüzüne tükü­
rüşlerini, her şeyi, her şeyi düşündü , hiçbir yerde kendine tutunacak bir dal bu­
lamadı. Bütün köyü, dünyayı , esen borayı, yağan kan, soğuğu kendine düşman 
saydı, gene olmadı. Allaha sığındı. Onu kutsadı. Azıcık kendine gelir gibi oldu. 
Kötülüklerini getirdi gözünün önüne. Cehennemİ getirdi. Cehennemde cayır ca­
yır yanışım, sırat köpr ılsünden geçerken ateş denizinin ortasına düşüşünü ... İlle 
de köylünün onu öldürmeyişi, dövmeyi şi, ona gülmeleri koydukça koyuyordu. 
Birden bir düşünce korkunç bir tatlılıkla bütün bedenini sardı ayağa fırladı, 
ambardan çıktı. Gülüyordu. Torunlarını kucakladı , teker teker öptü. Gelinini de 
öptü. Acından ölüyordu .