onu soylediler: biz Adana'dan geldik, babam1z Konya'da. Ba­
�i.isti.ine demi� gazatac1. Konya'ya telefon ettirmi�. Ben bun­
larm babalarm1 en son Mehmet'e be� ayhk hamileyken gor­
mi.i�ti.im. Hi.iseyin Avni Bey alb aydir dola�1yordu yollarda; 
bir oglu daha oldugunu bile duymam1�ti. Mustafa, ablas1 Zi.i­
beyde ile sokakta, her gei;ene babasm1 soruyor. Baban haber 
gondermi� Konya'dan dediler bir gi.i.n; i;aqamba gi.ini.i pos­
tayla geliyorum demi�. 
Hi.iseyin Avni Bey beklenen gi.i.nde gelmedi, birkai; gi.i.n 
daha gei;ti. "Rahmetlik anam suyun kenanna oturmu�, deg­
nekle suyu kan�tmp aghyor." Bi.iyi.ikanne yolun ba�mda Hi.i­
seyin Avni Bey'i gordi.i birden. "Anam aglar, biz aglanz." 
Evin erkegi onlan derledi, toparlad1, bir kara vagona bindir­
di: "Kirk ki�ilik vagon. Hepsi muhacir. Ter ter. <;ocugun tak­
kesi s1caktan ba�ma yap1�ti. Vallahi takkeyi i;1karmca bir de 
ne gorelim: Bi.iti.in sai;lan takkeye yap1�m1�. Su yok, yiyecek 
yok. Hi.iki.imet muhacirlere m1sir unu dag1tt1. Ne yapahm 
m1sir ununu. Koyli.iler de insafs1z, yirmi kuru�a bir sogan is­
tedik de vermediler. Neyse Pozanti'ya geldik. Bunlann, ba­
bas1 bize yeniden tren vesikas1 buldu. Bele� geldik." Artik 
'kadife koltuklar'da seyahat ediyorlard1 . Tren memurlan on­
Ian kadife koltuklara yay1lm1� gori.ince "Muhacirler kara va­
gona�" diye bagmyorlar d1. "VesikamlZI gosteriyorduk he­
men." Mustafa da zenginler gibi, kadife koltuklarm tadm1 i;1-
kanyordu; i.istelik ona bir 'imtiyaz' daha tanmm1�ti: Posta 
vagonunda babasmm yatagm da yatiyordu. Trenle Pozan­
ti'dan Konya'ya iii; gi.inde varabildiler; 'kai; kai;' yirmi be� 
gi.i.n si.irmi.i�ti.i. "Gene talihliymi�iz. Babalarm1 beklerken v1-
zir VJzir tayyareler ui;uyordu. Hep koti.i haberler geliyordu: 
Tayyareler bomba atiyorlar, yollarda ai;hktan oli.iyorlar, su­
suzluktan i;athyorlar. Rahmetlik Mehmet Efendi susuzluk­
tan olmi.i� yolda, �i�man oldugundan. Bir de Fatma diye bir 
k1z vard1, o da susuzluktan olmi.i� �i�man oldugu ii;in. Biz 
31