yutturdular, bunun kendi hatası olduğunu hatırlatmak için kınayan 
gözlerle baktılar ve sonunda daha beter vaziyete düşmediği için ne 
kadar şanslı olduğunu söylediler. Gerçi Ömer "şanslı" hariç her türlü 
sıfatı yakıştırabilirdi kendine, bilhassa da ABD'de sağlık sigortası 
olmadan hastalanmaya kalkmanın ne manaya geldiğini kavradıkça. 
Doktorlardan sadece biri ona bir tutamcık hoşgörüyle yaklaşmıştı ama 
Ömer bunun şefkatten ziyade, midesi en beter durumdaki en genç hasta 
vakasına duyulan teknik bir ilgi olduğundan şüpheleniyordu.
İki gün sonra Ömer Gail'i aradı.
"Nasılsın?" Hastane -bezgini sesinin neşeli olmasa da her zamankinden 
daha neşesiz çıkmaması için ince ayar yapmaya çalıştıysa da ayarı eline 
yüzüne bulaştırdı.
"Kusura bakma zi yaretine gelemedim. Sana orada iyi bakıyorlar mı?"
Her şeyden haberdar olması Ömer'i hiç şaşırtmadı. Zaten artık Gail'in 
her nasılsa kendisi hakkında bilmeye değer her şeyi bilen olağanüstü 
bir yaratık olduğuna kanaat getirmişti. "Evet, şimdi daha iyiyim, 
teşekkür ederim. Baksana... senin şu geçen gün teklif ettiğin şeyi 
düşünüyordum... durulma, sükûnet, huzur her neyse ihtiyacım bulmamı 
sağlayacak olan tekniği..."
227
"Tai Çi'yi mi kastediyorsun?"
"Evet, Tai Çi!" dedi Ömer canlı  bir sesle. "Acaba hâlâ davetli miyim?"
"Hayır... maalesef... yani çok memnun olurdum ama geçen ay bıraktım. Bu 
arada Reiki'ye başladım. İkinci seviyeye geçtim bile. Bana katılırsan 
çok sevinirim... tabii Reiki'yle ilgileniyorsan."
Evet... tabii... Reiki... her neyse... elbette!
Tüplerden ve makinelerden azat edildiğ i gün Abed'le Piyu onu eve 
götürmek için geldiler. Kendileri açıktan açığa söylemeseler de Ömer 
gözlerinde hmzır bir parıltı sezmişti, sanki memnuniyetlerinin %99'u 
onun düzeldiğini, çok daha iyi olduğunu görmekten kaynaklanırken, %1'i 
de alttan alta böyle bir talihsizlik yaşamasının iyi olduğu, en azından 
kendisine çeki düzen vermesi için bir vesile olacağı umudunu taşıyordu. 
Dışarıya çıkınca bahçede elinde koca bir buket kırmızı gül tutan 
Alegre'yle karşılaştılar. Tıknaz, ekşi suratlı bir adamla konuşuyordu.
"Vay, koltuklarım kabardı," diye bağırdı Ömer. "Ama zaten bana papatya 
getirmiştin."
"Bunlar senin için değ il," dedi Alegre özür dilercesine gülümseyerek. 
"La Tia Piedad için. Yine hastaneye yatırıldı."
"Ama merak edecek bir şey yok," diye homurdandı  "el tio" diye takdim 
edilen adam, yoğun, kokulu bir duman bulutunu ağzından bırakırken.
"Benimle geliyor musun," dedi Alegre, Piyu'ya i şaret ederek.
Diğerleri kibarca el tio'y\ & vedalaşırken, Ömer saygıyla onun elinde 
tuttuğu el puroyla vedalaştı, kesinlikle uzak durması tembihlenen eski 
bir dosta buruk bir veda. Hastaneden çıkarken sigara, alkol, kahve ve 
doktorlar bu konuda bir şey söylememiş olsalar da ot'ü yasaklar koyup, 
hepsini hayali kutular içinde havaya asılı bıraktı ve bu Epikürcü 
hazine sandıklarından önce hangisini kırmak zorunda kalacağını merak 
etti. Ama o güne kadar sağlıklı bir hayat sürdürmeyi deneyebilirdi.
228
Ömer, Gail'in hararetle tavsiye ettiğ i Durulmavehuzurülkesinde tatil 
yapmaya karar verdiğinde bu ülkenin uzak ve ıssız olacağını sanmıştı. 
Ama broşürler, dergiler, reklamlar ve makaleleri okumakla geçen birkaç 
günün ardından hayretle durumun hiç de böyle olmadığını keşfetti. Bu 
alternatif diyar için söylenebilecek tek şey fazlasıyla "revaçta" ve 
"kalabalık" olduğuydu. Belli ki Amerika durulma ve huzur arayan 
insanlarla doluydu.
Gail haklıydı. Reiki diye bir şey vardı hakikaten ve onu yapanlar daha