Yer Demir Gök Bakır 431 
Köylüler: 
"Sen doğrusun ," dediler. "Hem de aklava gibi ... Tozo yanlış biliyor. Ya da bi­
lerek yalan söylüyor. De ki ona behey akılsız, kafadan gayri müsellah adam, öy­
leyse, o dağda böyle bir iş olmamışs a, bu soya neden Taşbaş demişler? Behey, bre 
gayri müsellahların müsellahları. Haydi söyle bakalım, de Murat ." 
"O Molla Ahmet değil, adıyla sanıyla Taşbaşoğ lu Molla Memettir. Milletin ulu 
soyunu inkar edince ne geçecek elimize?" 
"Hem de bizim Taşbaşoğ lunun öz bir atasıdır." 
"Bazı kendini bilmezler varsın inkar etsinler. Ne geçecek ellerine bakalım?" 
"Hem de yüksek bir atası dır." 
"Bu taş olma işi onun başından geçmedi de, neden bu soya Taşbaş dediler? 
insanda akıl var. Bazı kuş beyinliler düşünmez ki, bizim soyumuza neden Taş­
başlı dememişler?" 
"Amenna, biz atamızdan dedemizden bunu böylece duyduk." 
Dediler. 
Tozo Poyraz baktı ki millet hep Çarıksızın dediği yana. Netse neylese, ağzıyla 
kuş tutsa aksine kimseyi inandıramayacak 
Taş olma hikayesi bir iyice tuttu. Bu hikayeyi hiç olmazsa bir başkasından iki 
kere duymayan kalmadı. Herkes de iki üç kere, fırsat buldukça karşısındakine 
anlattı. 
Bu arada, birkaç gün de Erciyesteki evren hikayesi bütün köyü sardı. Çocuk­
ların, bebelerin ağzına düştü. 
Bu hikayeler Taşbaşoğ lunun kulağına kadar da gitti. Taşbaşoğlu: 
"Vallahi billahi soyurudan böyle bir adam çıktığını bilmiyorum. Bence bizim 
soycia böyle bir adam yok. Benim bildiğim o dağlar ulusu Molla Ahmettir. Erci­
yes dağına çıkan da dedem değil, Lokman Hekimdir. Bunu da cümle alem bilir," 
dedi. 
Taşbaşoğ lunun bu sözlerini duyan köylüler önce çok kızıp, salladılar küfürü : 
"Kudur muş bu köpoğlu. Soyuna sapuna kurban olsun o! O adam olsaydı za­
ten, bu köy bu hale gelmezdi ," dediler. Sonra düşünüp yumuşadılar: "Ne diye­
bilirdi ki fıkara? Benim soyum yeri göğü yaratanın öz bir kardeşi diyemezdi ki. .. 
Alçakgönüllü güzelcemiz. inkar etmekten başka ne gelir fıkaranın elinden?" 
Çok eskiden, ama çok eskiden bir Taşbaş Lokman varmış. Onun da adı Me­
metmiş ama herkes ona hünerlerinden ötürü Lokman diyorm uş. İşte bu Lokman 
Taşbaşoğ lu yüzünden dünyada hastalık kalmamış , hepsi kalkmış. O çağda dünya 
mutlu bir dünya olmuş. Hastalık bilmeden yaşayanların dünyası. Bir şikayet var­
sa o da ölümdenmiş.