tin Oğlu çok acıklı çok heyecanlı duyduk duymadık deme-
yin Şeyh Ahmetin Oğlu bu çocukları sevmezdim yanlarınayaklaşmaktan korkardım bir gün çingenelerden birinin ço-cuğu benim yaşlarımda bir oğlan çocuğu paçavralarını çı-kardı ve bizim evin biraz aşağısındaki derenin kıyısında de-risinin rengi gibi kirli kara derenin sularında yıkanmayabaşladı sıcak bir gündü herhalde ama bizim oraların sıca-ğından ne olacak ağustosta soba yakılır geceleri iki yorganaltında titrersiniz elleriyle göğsünü karnını ovuşturarak yı-kanmaya hem de ısınmaya çalışıyordu kirli sularda yüzü-yordu yüzme bilmediğim için ona imreniyordum çakıl taş-larıyla dolu çamurlu kıyıda paçavraları kirli bir taş gibi du-ruyordu birden çocuklar göründü köprünün üstünde evi-mizin karşısında ahşap bir köprü vardı ırmakta yıkanançingene çocuğunu gördüler bir süre taş attılar ona pek isa-bet ettiremediler ki koşarak köprüyü geçtiler ırmağın kıyı-sına geldiler bir süre de oradan taş attılar sonra içlerindenbiri çingenenin paçavralarını gördü tuttuğu gibi hepsini de-reye fırlattı çocuk ağlıyordu çocuklar gülüyorlardı belkibunlar size pek dokunmaz ama bir arkadaşım var fakirleridilencileri ve bütün ezilenleri kucağındaki kundak çocuğu-nu yüzünüze uzatarak dilenen çingene kadınları görmemekiçin yıllarca sokağa çıkmamıştı bir ruh hastalığı diyeceksi-niz bilmiyorum çocuğun dereden çıkıp üşüyen vücudunukollarıyla sarmasını ve derede yüzen paçavralarına bakarakağlamasını hâlâ hatırlıyorum bunun için bir şey yapılamazmı yoksa benim de Necmettin gibi yıllarca evde oturmammı gerekiyor çekinmeyin açıkça cevap verin bana yıllarcaçıkmadı evinden yemeğini yattığı odanın kapısına getirir-lerdi akıl hastası diyorsunuz bir şey dediğim yok uzatmaolabilir belki de akıl hastasıdır aklımızı korumak hiç etki-lenmemek gerekir sağlam insan yolda sağına soluna bak-madan dosdoğru yürüyen adamdır onun her şeyden önce
513