nayan çıkmadı. Ama Memed, bu hüneriyle övünm edi. Başka 
bir çocuk olsaydı Memedin yerinde, övünmesinden geçilmezdi. 
O, çocuk işi der gibi, omuz silkti. Bu sebeptendir ki, Memedin 
onlan yenişi, çocuklann zoruna gitmedi. Sonra, Toroslarm güz 
yağmurlan başladı. Güz yapraklan nasıl düşer , Toros yağmur­
lan da öyle kocaman taneli düşer . 
Gök gürlüyordu. Köyün üst başındaki dağdan, düzlüğe 
doğru taşlar yuvarlanıyordu. Dağ ormanlıkb. İri ağaçlan vardı. 
Orman, üst üste. Sıkb. 
Memed, bir gün Süleymana geldi dedi ki: 
"Süleyman Emmi, böyle dur dur ne olacak? Benim canım 
sıkılıyor. Boşuna da ekmek yiyorum." 
Süleyman: 
"Dur hele. Acelen ne? Sana da iş bulunur bre İnce Me­
med." 
Birkaç gün yağmur ara verdi. Islak taşlann, kayalann, 
ağaçlann, toprağın üstünde güneş parlıyordu. Ortalık usuldan 
da buğulanıyordu. Bir de köyün içinden buğuyla birlikte gübre 
kokusu geliyordu. Bazı bazı da güneşi bulutlar örtüyordu. Gü­
müşi bulutlar ... 
İnce Memed, evin kapısındaki bir taşın üstüne oturmuş, 
Süleymanın kendisi için ham gönden diktiği çanğı ayaklanna 
giyiyordu. Çank ıslakb. Çanğın üstünde mor tüyler de vardı. 
Tüylerden bunun bir tosun derisi olduğu anlaşılıyordu. 
Çanktan dolayı sevinçten uçuyordu İnce Memed. 
Süleyman geldi İnce Memedin başucuna dikildi. Çanğı 
bağlayışını seyrediyordu. Memedin elleri, çank bağlamaya alış­
kın eller ... Öyle gösteriyor. Kaytanlan takb takb, getirdi arka­
dan düğümledi. 
Süleyman: 
"Bre İnce Memed," dedi, "sen çank bağlamakta ustaymış-
sm." 
İnce Memed başını kaldınp gülümsedi: 
"Ben çank bile dikerim Süleyman Emmi," dedi. "Ama sen 
iyi dikmişsin bunu." 
İnce Memed, ayağa kalkb. Şöyle bir iki kere kuvvetiice 
bash. On, on beş adım yürüdü. Geri geldi. Biraz daha yürüye-
25