erik samyorl arm1�. 'Kapuska' da aslmda bir yemek ad1 filan 
degil, Rus<;ada lahana demek sadece. 
Deyimler de ne kadar deg i�mi�: $imdi 'elinin korii' diyo­
ruz; ash, 'oliiniin korii', yani 'oliiniin mezan' demek. Kada­
y1fm 'ketaif, yani tiiylii kuma�lar anlamma geldigini bilse y­
diniz, bu tathy1 yiyebilir miydiniz? Elbette 'bah �i�', Fars<;a 
'bah�i-vermek'ten gelecek. 
Mustafa inan dii�iiniiyordu: insanlar ne kadar bilirse, 
'toleran s'a da o kadar fazla yer verecekler. Kelimelerin kok­
lerini ogrenmek bile bir siirii bo� inanc1, yanh� anlamay1 or­
tadan kaldirabilir. Biitiin Batihlara 'gavur' diyoruz; halbuki 
Fars<;adan ald1gim1z bu kelime 'ate�e tapan' demektir. $u 
Avrupahlara, hakh da olsa, ne kadar kiz1hrsa kiz1lsm, onla­
rm ate�e taptiklarm1 ileri siirebilir miyiz? Musevic eden, Er­
meniceden, Yunancadan ne kadar <;ok kelime ald1gim1Zl bil­
sek, azmhklara bu kadar kizabilir miydik? Otelci Gabi Var­
tanyan, "Mustafa Hoca bana Ermeni hikayeleri anlatird1, 
diyor. "Gabi, bak Ermenice ogreniyorum, dedi bir giin. "Ben, 
'Ne yapacaksm Ermeniceyi?' deyince, 'Oyle deme,' dedi, 'Si­
zin biiyiik maziniz vardir.' Benden bir<;ok Ermenice kelime 
ogrendi. Bir giin de, 'Gabi, sen bir Tiirkten daha Tiirksiin,' 
dedi; hen de ona, 'Nas1l demek istiyorsun? ' deyince, 'Bir Er­
meninin bizim hakk1m1zda dii�iinmesi gerektigi �ekilde dii­
�iiniiyorsun,' dedi. Bu konularda bir dretnot (ingilizce, 
dread nought: korkusuz) gibi korkusuzdu Hoca. 
insan ogrendik<;e, bildik<;e evrenselle�ir. 'Efendi'nin Yu­
nancadan geldigini (aftendis) bildikten sonra insan ba�ka 
tiirlii dii�iiniir. Ki lit (kleidi), harita (kharta), fener (fenarion ), 
cins (genos) ve hatta 'temel' (themelion) de aym dilin kelime ­
leridir aslmda. Bizim 'bo�' da ingilizceye (bosh) ge<;mi�. Ki­
min kimden hesap soracak hali var? 
Oturdugumuz �ehirler de binlerce y1lhk tarihin iiriinii: 
Edirne (Hadriana-polis), Konya (ikonion) -bu �ehirde oturan 
167