bir yemek ısmarlamak isteyeniniz var mı?" Otobüst ekilere fazla 
biletleri olup olmadığını soran malıcup bir üniversite öğrencisi 
gibiydi; ölçülü, görgülü, ince ... Hiç kimse yanıtlamadı; yalnızca 
Özgür utanç içinde gözlerini yere indirdi. "Teşekkürler," dedi 
kadın başını eğerek, sessizce çıktı. Önemsiz rolünü kazasız be­
lasız tamamlayan bir fıgürandı sanki. Sarhoşlar masasından, te­
leğin çemberinden geçmiş hayat kadınının sesi duyuldu. 
"Burası Üçüncü Dünya filan değil, Sekizinci Dünya! Seki­
zinci!" 
Bacakları şişmiş genç adamı süzerken hak verdi kadına. Sü­
tunun önünde bir dölüt gibi kıvrılmış uyuyord u. O mucizevi, 
sat� el değmemiş ifade silinmemişti yüzünden . "Baldırı çıplak 
bir halk bu, yalnızca kendi parıltısıyla giyinen ... Kaynağı belirsiz 
bir yaşama sevinciyle yetinen ... Oysa yaşam diye beliedikle ri bir 
kandırmaca. Genelgeçer bir mutluluk yutturmacası ." 
Arınanda'ya hoşça kal demediği için pişman olmuştu. Ceza­
evinde son gününü geçiren bir mahkum duygusallığı gelmişti 
üstüne; hoş izienimler bırakmak istiyordu ardı sıra. Yeni Dün­
ya'ya geri döndü. Armando ile öteki üç garson, melez kızla bir­
likte, zenciler masasının tepesine dikilmişlerdi . Hepsi birden, lo­
kantada kim var, kim yoksa kahkahadan kırılıyordu. "Ben kim 
oluyorum da gerçeğin kendi tekelimde olduğunu sanıyorum? 
Herhalde Rio'da mutluluk konusunda ağzını açacak son kişi be­
nim!" Kahve makinesinin önündeki koruinin dikkatini çekmeyi 
başardı; WANTED kalçalara muz soyarmış gibi bakan çocuğu, 
bir kağıt bardağa süt doldurması için ikna etti. Karşı kaldırırnda 
korkuyla bağıran yavru kediye doğru yürürken yaşamdan hiçbir 
beklentisi kalmamış, yaşlı çok yaşlı bir kadın gibi hissediyordu 
kendini. 
106