düşüş anında okyanus suları semaya öyle bir fışkırmayla 
atılacaktır ki altmış kilometre kadar olan atmosfer taba­
kasını bularak bütün sahilleri yüzlerce kilometre içerilere 
kadar bir umman haline getirecektir . Bu muazzam şelalenin 
düşüşüne maruz olan kıtalarda ne bir insan kalacak, ne bir 
memleketten iz; kudurmuş bir deniz her şeyi silip süpürüp 
yutacak. Batı Avrupa en çok hasara uğrayacak bölgeler 
arasında bulunuyor. İspanya, Fransa, İngiltere, İtalya, ta 
Rusya'ya kadar bu ülkelerin hepsi batacak, Akdeniz'le 
Marmara, Karadeniz birleşerek tek parça bir umman halini 
alacaktır." 
Bu satırları okuyunca benim de vücudumu hafif bir titre­
me aldı. Dudaklarımın titrediğini gören Bekir sordu: 
-Artık bu dünyadan ümit yok mu? Mutlak batacak 
mıyız? 
-Dünyanın her tarafı batmayacak. Fakat buralarda 
müthiş bir tufan olacak, her tarafı sular kapiayarak İstanbul 
deniz altında kalacakmış? .. 
-Öyleyse beyefendi ne duruyoruz? Dünyanın batma­
yacak yerlerine kaçalım ... 
. -Onu ben de düşündüm ama mümkün değil Bekir ... 
-Neden beyefendi neden? 
-Çünkü Atlas Okyanusu'nun bu hücumundan meyda-
na gelecek dehşetli fırtınalardan falan biraz kurtulabilmek 
için Avustralya'ya, hiç olmazsa uzakdoğuya doğru kaçmak 
lazım gelir. Oralarının buraya ne kadar günlük yol oldu­
ğunu biliyor musun? Halbuki kaçabilmek için önümüzde 
dokuz saatten fazla bir zaman yok ... Bu müddet içinde insan 
İzmir'e bile gidemez ... 
Bekir iki çenesi birbirine çarparak: 
-Öyleyse ne yapacağız efendim? 
-Ne yapılır? İki elimizi kavuşturup boynumuzu büke-
rek felaketin gelmesini bekleyeceğiz ... Başka çare var mı? 
-Aman efendim durmayalım. Haydarpaşa'dan trene 
binip hiç olmazsa ... Hiç olmazsa Eskişehir'e, Konya'ya 
doğru kaçalım. Oraları denizden uzaktır. Belki kurtuluruz ... 
57