nya fırlatb. Dışardan içeriye, içerden nar ağaçlarına, nar ağaçı3-
nndan şimşek ışıklanna, Bünyaminin yöresindeki dönen ışık 
halkasına, derin bir suya düştü çıkh. Gözalhyla yağınur arasın­
da soluk soluğa mekik dokudu. Sonunda Anacık Sultana do­
kundu. Kadının elleri buz kesmişti. Sırhna aldı onu, nar ağaçla­
nna götürdü, o anda da gözalhna geri döndü. Sırhndaki kadın­
la arhk gözallından narlara, narlardan gözalhna gidip gelmeye 
başl adı. Anacık Sultam birkaç kere sırtından çarnuriara düşür­
dü, kadını düşürdüğü yerde unutup gözalhna girdi, orada, 
Anacık Sultam aradı, bulamayınca kork usundan çıldırdı, narla­
ra, Bünyamine geldi. Avluda dört döndü. Yağmur , fırtına gittik­
çe azıhyordu. Uzun bir şimşek ışığında sulann altındaki kadını 
gördü, onu hemen sırhna aldı, doktorun evine koştu. Doktor 
kapıyı açh, uykuluydu, şaşırmış, bir Onbaşıya, bir sırhndaki 
kadına bakıyor du. Ali Onbaşı da ona gözlerini dikmiş konuşa­
mıyordu. Doktor elini uzattı, kadının bileğini tuttu. "Ali Onba­
şı, bu kadını nezarete ·götür ," dedi. "Tamam." Tamam, tamam, 
tamam, diye geçirdi içinden, kapı yüzüne kapandı. Bir süre ka­
palı kapının önünde bekledi. Kapı bir daha açılmadı. Oradan 
evine koştu. Karısı saç baş darmadağın kapıyı açh. Durmadan 
bağı rıyor, Ali Onbaşı onun söylediklerinin birçoğunu anlamı­
yord u. Kadın, gideri m, diyordu, çocuklarımı alır da babamın 
evine gideri m. Hani sen Yüzbaşı olacakhn, milleti sopalaya so­
palaya? Yüzbaşı olamadm ya, şimdi de kel onbaşı rütbeni söke­
cekler. Bir fahişeyle başa çıkarnadın da öldürdün. Öldürdün de 
rütbeni söktürdün. Ben çoktan bohçamı yaphm, sen beni kan­
dırdın, ben de babamın evine gidiyorum. Eve gider gitmez de 
evleneceğim . Kertiş Ali, Kertiş Ali, kabak yiye yiye karnı şişmiş 
Kertiş Ali, Ali oradan da merdivenleri nasıl indiğini bilmeye­
rek, başının içinde bir kovan arı vınlayarak Yüzbaşımn evine 
yöneldi. Yolda üç kere Anacık Sultam sırhndan düşürdü, üç ke­
resinde de onu yerden bir karta! gibi ka ph. Yüzbaşımn kapısına 
geldi, kapıyı çalamadı, evin yöresinde dönmeye başladı. Yağ­
mur bashrdıkça bashn yor, karanlıktan göz gözü görmüyordu. 
Köylüler, dervişler binlerce, dağlardan çuval çuval çiçekler ge­
tiriyor , Ocağın avlusunun ortasında öbekler yükseliyor , altla­
nnda gür ateşler yanan kazanlar kaymy or, dünya yoğun bir ko-
537