Tablo 
Bir salon perdesi iner. 
Birkaç sandalye, ortaya bir masa, yanına bir koltuk/u 
koyu/ur. 
Birinci Sahne 
AKİF EFENDi 
( Gecelik kürküyle ağır ağır gelir, masanın yanında 
koltukluya oturur) Şahende'ye yaşlı bir zat talip 
oldu. Karım kızı buna vermek için çok gayret ediyor. 
Yengesi değil mi, elbette yeğenimin mutluluğunu 
ister. Galiba kız bu evliliğe pek istekli değil. Bu söz 
çıktı çıkalı bir iç sıkıntısı illetine uğradı. Hekim, hoca 
dolaştırıyorlar . Kim bilir gönlünden başka bir geçir­
diği mi var? Bir kızı istemediği adama zorla vermek 
pek iyi değildir, ama evlilik seçimi daima kızların 
görüşüne bırakılamaz ya. Şimdiki o kalkık yahut 
kırpık bıyıklı delikanlılada da yüzde doksan geçim 
olmuyor . İnsanlar alafranga artığı drahoma usulünü 
başka şekilde adederimize sakuşturmak istiyorlar . 
Züppe bir talip çıkıyor. Üst baş şık fakat cepler boş. 
Bedavaca sizinle akrabalık kurma arzusunu beyan 
ediyor. Eli ekmek tutuncaya kadar beslenecek. Gele­
cek ümidi olarak da fevkalade malumatından, dira­
yetinden bahsedil iyor. Bu gencin zerre kadar beceri ve 
izzetinefsi olsa, o aşağılık şartla bir yere damat olmak 
75