"Belki," dedi, "sen ona yalvannca, sen pişman olunca o da 
pişman oldu. Unutma ki bu adamlar birisini sevederse ölene 
dek severler. " 
"inşallah dediğin gibidir," dedi M urtaza Ağa. "Allah ağ-
zından duysun sevdiğim." 
Hüsne Hatunu bağnna basarak kucak ladı. 
"Şu Mahmut Ağaya bir bakal ım." 
Hüsne Hatun önde, Murtaza Ağa arkada odaya yürüdüler. 
Mahmut Ağanın yastıktaki başı yana kaymış, yüzü sapsan ke­
silmişti. Gözleri de sonuna kadar açılmış, karşı duvara dikilmiş 
kalmışh. Dudaklan azıcık aralık kalmış, ağzından çıkmakta 
olan sözcük sanki o anda orada donmuş kalmışh. O sözcük bi­
raz sonra bir çığlık olaraktan oradan boşanacak, odayı fır dön­
dükten sonra karşı tepeye ağacak, orada patlayacakh. Duv arlar , 
yashk, yorgan, döşek, Murtaza Ağanın yatağı baştan aşağı ka­
na batmış çıkmışh. 
"Ne kadar da çok kanı varmış şu serçe kadar insanın," diye 
kendi kendine söylendi Murtaza Ağa, sonra Hüsne Hatuna 
döndü, ''bir mandanın da ancak bu kadar akar kanı ." 
Hüsne Hatun onun yüzüne bakh, Murtaza Ağa gittikçe sa­
ranyordu, koluna girdi dışan çıktılar , bu sırada da avlu kapısın­
dan içeriye önde Kaymakam, arkada Sava, Doktor, Yüzbaşı gir­
diler. Onların arkasından da Belediye Başkanı, Zülfü, Taşkın Ha­
lil Bey, Molla Duran Efendi, Muallim Rüstem Bey sökün ettiler. 
Topal konağın avlu kapısının karşısındaki ak badanalı evin du­
vannın dibinde durmuş, ayağında parlak çizmeleri, başında föt­
rü, sırhnda pırıl pırıl giyitleri, ak mintanı, yakasına sokulmuş bü­
yük kırmızı mendiliyle büyük işlere hazırlanmış , çok ağırbaşlı 
bir insan tavnyla hüzünlü bir yüzle duruyordu . Yalnız arada sı­
rada sarkık bıyıkl arının üstündeki sivri burnu seğiriyord u. 
Odaya girenler önce bir irkiliyor , sonra da olduklan yerde 
kalakalıyorlardı. Gelen konuklarla az bir sürede oda ağzma ka­
dar doldu. 
''Mahmut Ağaya otopsi yapmayalım," dedi Taşkın Halil 
Bey. "O bir milli kahramandır." 
"Evet, kahramandır," dedi Yüzbaşı. "Onun İstiklal Madal­
yası bile vardır , ona otopsi yapmaya gerek yok." 
42