-Bu kıza acımazsın? Böyle keder koydu içerde, böy­
le büyük, böyle magalo keder koydu. İki gündür hiçbir sey 
yememis, dün aksam altıpatlar koynunda koymus, dösekte 
böyle yatmıs. Ah diyor ah, Saclan benim üstümde evleni­
yor ... iste bu çok, amma pek çok lamusuna dokanmıs. Çün­
kü Kalyapi hepimizden lamuslu kızdır. 
Kalyapi bayılır gibi arkadaşlarından ikisinin kolları ara­
sına düşerek: 
-Öldürezeyim! Ona da, bana da, matofeo öldürezeyim! 
Dairenin koridorunda rezalet misk gibi tütmeye başladı. 
Bu namuslu karıların tehditlerine benden başka gülmeyen 
yoktu. 
Ah ne yalanlar, ne piyazlar ... Mümkün müdür ki Kalyapi 
iki gündür hiçbir şey yemeden dursun! 
Bu sözlü ültimatomların şiddetiyle baş etmek için davet­
lerine o akşam icabete söz verdim. Anlaşmazlık olursa artık 
tabancalar genelevde patlayacaktı. Namus üzerine sözleştik. 
Bu şekilde, rezaletin önünü aldım. 
Şırıngayı, ilaç şişelerini, hap kutularını ceplerime yerleş­
tirdim. Bu davet ve icabet salı günü yani çarşamba gecesi 
gerçekleşiyordu. Cuma akşamı güvey girecektim. 
Bu hareketimi kınarnaya yetecek söz bulamıyorum. Ne 
çirkin şey, ne korkunç şey ... O gece hem mide, hem de bün­
yece iki şekilde perhizi bozacaktım. Evvela alabildiğine içe­
cektik. Sonra yiyecek, daha sonra eğlenecekti k. 
Doktor, tedavime cidden büyük himmetlerle, gayretler­
le çalışan doktor, bu deliliğimi duyarsa ne diyecekti? "Bu 
perhiz ne, bu lahana turşusu ne?" sorusundaki garipseme, 
benim deliliğimi tarifte hiç kalıyordu. Bu benim dediğimin 
yanında lahana turşusu ne şifalı, ne mantıklı bir ilaç merte­
besine yükseliyordu. 
Önce benim özel evim gibi olan geneleve gittim. Karılar 
alay alay beni karşıladılar. Odamakadar kucakta çıkardılar . 
Karlarına kesat 1 ticarethanenin müdiresi diyordu ki: 
Kanna kesat: İşleri kesat gitsin, yürümesin, işleri bozulsun anlamında beddua. 
1 8