kiminin yüreği dışarda kalmış atıp duruyor. Eşkıyalar da dikil­
mişler oraya gülüyorlar." 
Sustu. Kan ter içinde kalmıştı: 
"Bu kanlı faciayı hiç anlatamamıştım, artık yüreğim kaldır­
mıyor." 
Gözlerinden iki damla sızarak, ta çenesinin alhna kadar in­
di. Ali, ona o kadar acıdı ki, kendini bıraksa, başını onun dizleri 
üstüne koyarak katıla katıla ağlayacaktı . 
Hüsne Hatunsa çok şaşırmıştı, Karadağlı soyunun girdisini 
çıktısını, inciğini cıncığırn biliyor du. Bu kadar yıl bu evdeydi, 
ne Murtaza Ağanm, ne hiçbir kimsenin ağzından böyle bir olay 
duymamıştı. Uyduruy or, dese, uyduran adam, uydurduğu ya-
\; lana bu kadar üzülür de oturtir ağlar mı? Kocasına bakıyor , bir 
şey anlamıyordu, gittikçe de doluyor du. ·Birdenbire boşarn ver­
di. Omuzlan inip kalka kalka ağlıyordu. Ali artık buna, bu in­
sanların en iyisi, bu dünya güzeli Hatunun ağlamasma dayana­
mazdı: 
"Sus Hatun," dedi, bütün sevgisi, dostluğu, en sıcak sesiy­
le. "Sus Hatunum. Şimdi size bir şey söyleyeceğim ki her şey 
bitecek ." 
Hatunun ağlaması, bıçakla kesilir gibi kesildi, ikisi de göz­
lerini dikip Aliye baktılar. 
"içerden Kurarn Kerimi getirsene Hatunum ." 
Hatun hemen koştu, getirdi Kurarn Alinin eline verdi. Ali 
Kurarn üç kere öpüp başına götürdü. Boynunu büktü : 
"Nasıl söyleyeyim güzel Hatunum, iyilik dolu cömert 
Ağam," dedi. "Ben bunu size nasıl söyleyey im." Bir çocuk gibi 
utangaçlaşmıştı. "Ben bunu size nasıl yaparım ki, ama hiçbir 
umarım çarem yok ki ... " 
"Ne istiyorsan onu yap Ali," dedi sabırsızlıkla Murtaza 
Ağa. "Sen bizim kardeşimiz değil misin, şu gök gibi gürleyen 
koca Türkmenin kızı senin ablan değil mi?" 
"Allah şahidimdir ki siz bu kadar sıkışkın olmasanız, Allah 
şahidim olsun ki ben bu sım kul olana söylem ezdim. Ölüp yi­
tene kadar bu bende kalırdı, ama neyleyim ki, sizin bu insanlı­
ğınız, bana gösterdiğiniz bu kardaşlık, abialıktır ki benim elimi 
kolumu bağlayan ... " 
304