"Merhaba! İstanbul'dan selamlar..." yazd ı Asya. 
Cevap gelmedi. 
"Umar ım bir dahaki sefere hepiniz Arman..." Asya hatas ını 
ancak Armanu ş eline vurduktan sonra fark etti. "Madam Sürgün 
Ruhum'la birlikte gelirsiniz İstanbul'a."  
"Nazik davetin için te şekkürler. Ama aç ıkças ı aileme onca 
acılar çektirmi ş bir ülkeye turistik gezi yapma havas ında deği-
lim." Yine Anti Kavurmayd ı hızını alamay ıp bunlar ı yazan. 
Şimdi susma s ıras ı Asya'dayd ı. 
"Bizi yanl ış anlama, sana kar şı bir garezimiz yok, tamam 
mı?" diye onlara kat ıldı Bedbaht Ev Kad ını. "Eminim gayet güzel 
ve görmeye de ğer bir şehirdir ama do ğrusu bizler, yani Anado-
lu'dan kaçmak zorunda kalan gayrimüslim ailelerin çocuklar ı ve 
torunlar ı, Türklere güvenmiyoruz. Aramatz esirgesin, geçmi şimi 
unutacak olursam Mesrop mezar ında ters döner."  
"Mesrop da kim?" diye sordu Asya Armanu ş'a, onu duymalar ı 
mümkünmü ş gibi f ısıldayarak. Ama cevab ı bekleyemeden ye-
niden odakland ı bilgisayar ekran ına. 
"Pekâlâ. Ba ştan başlayal ım. Temel toplumsal hakikatlerden 
ve tarihsel olgulardan. Bunlarda anla şabilirsek ba şka şeyleri de 
konuşabiliriz," dedi Leydi Tavusku şu/Siramark. "Şu turistik İs-
tanbul gezisinden ba şlayal ım. Eminim Madam Sürgün Ruhuma 
bir sürü şatafatl ı yap ı ve yer göstermi şsindir. Şimdi turistlere gös-
terdiğiniz o görkemli camileri yapan mimar kim? Sinan! Saray-
lar, hastaneler, hanlar, kemerler in şa etti... Sinan' ın zekâs ını sö-
mürdünüz. Resmi tarihinizin hiçbir sayfas ında hakikatlere yer 
vermediniz. Sinan' ın Ermeni oldu ğunu inkâr ettiniz."  
"Hadi ya? Mimar Sinan' ın Ermeni oldu ğunu bilmiyordum," 
yazd ı Asya şaşırarak. "Ama Sinan Türk ismi."  
"Az ınlıklara Türk ismi vermekte üstünüze yok," diye cevap 
verdi Anti Kavurma. "Böyle böyle asimile ettiniz bizleri."  
 "Tamam, ne demek istedi ğinizi anl ıyorum galiba. Resmi tarihin 
sansür ve eleme üzerine kuruldu ğu doğru olabilir ama bütün 
uluslar ın resmi tarihleri için geçerlidir bu. Sadece biz de ğil. Tüm 
ulus devletler evvela kendi efsanelerini yarat ıp, sonra da onlara 
körü körüne inan ırlar." Asya başını kald ırdı ve bir darbe almaya 
haz ırlan ıyormuş gibi omuzlar ını dikleştirerek yazmaya devam etti. 
"Türkiye'de Türkler, Kürtler, Çerkezler, Gürcüler, hazlar, Yahudiler, 
Abazalar, Rumlar var. Yekpare bir halk yok burada. S ınıfsal 
ayr ımlar, ideolojik farkl ılıklar var. Bizler fabrikalarda seri üretil-
medik ki hepimiz ayn ı olal ım. Aç ıkças ı 'Siz Türkler...' diye ba şla-
yan genellemeler yapmay ı fazla kolayc ı ve tehlikeli buluyorum. 
Biz vahşi barbarlar de ğiliz. Dahas ı Osmanl ı kültürü üzerine ça-
lışan akademisyenlerin ço ğu size pek çok aç ıdan ne denli büyük 
ve adilane bir kültür oldu ğunu söyleyecektir. 1910'lara gelince, 
20. yüzy ıl başı çok farkl ıydı, zor zamanlard ı. Ama bugün art ık bu 
topraklarda hiçbir şey yüz y ıl önceki gibi de ğil." 
"Yani değiştik mi diyorsun?" diye sordu Stoac ı Alex. Türkle-
rin değişmesi k ısm ından ziyade de ğişim kavram ıyla ilgilenerek. 
Ama Leydi Tavusku şu/Siramark hemen araya girdi: "Türkle-
rin değiştiğine hiç inanm ıyorum. De ğişseler, bir arpa boyu yol 
gitseler, hâlâ ısrarla soyk ırımı inkâr ediyor olmazlard ı." 
"Soyk ırım aşırı ağır, fazlas ıyla yüklü bir kelime," yazd ı Türk 
Ad ında Bir K ız. "Sistematik, örgütlü ve belli bir ırkç ı felsefeye 
dayand ırılan topyekûn yok etme faaliyeti demek. Do ğrusu o s ıra-
larda Osmanl ı devletinin böyle bir yap ısı olduğuna emin de ğilim. 
Ama Ermenilere yap ılan haks ızlığın fark ınday ım. Bak ın ben ta-
rihçi değilim. Bu konularda bilgim s ınırlı ve yanl ı. Ama kabul 
edin, sizinki de öyle. Bu durumda yap ılacak şey gelece ğe bakmak, 
onu farkl ı kılmak..."  
"İşte fark ımız burada ortaya ç ıkıyor. Sen geçmi şi elinin ter-
siyle bir kenara kald ırıp, 'hadi yeniden ba şlayal ım' diyebilirsin 
Bizler diyemeyiz. Zalimin geçmi şle işi yok. Mazlumun ise geçm ış-