16 
Uzun Ali ocağın başına oturmuş, karşısındaki anasına: 
"Öyle değil mi ana?" diye soruyordu. "Adil efendi ki, malı mülkü bir dünya 
kadar yeri tutmuş, bir kasabanın çarşısı tüm onun, bizi mi düşünecek? Biz bu yıl 
vermezsek borcumuzu gelecek yıl veririz. Adamın belki de hiç aklında yokuz. 
Biz burada kendi kendimize gelin güvey oluyor, mal saklayıp, mal çıkarıyoruz. 
Bir de aylardır Adili bekliyoruz. Adil gelmez. Gelseydi, şimdiye kadar çoktan ge­
lirdi. Onun gelmesi eskidendi. Onun gelip de beş on kuruş için köyü soyma­
sı eskidendi. O zamanlar Adil Efendi baldırı çıplağın birisiydi. Meteliğe kurşun 
atıyordu. O zamanlar gelir köyü soyardı da, yakardı da ... Ya şimdi? Bizim tela­
şımız boşuna ana. Öyle değil mi? Tavşan dağa küsmüş de dağın haberi olmamış. 
Ya Adil Efendinin bu olan bitenden hiç haberi yoksa ana? Öyle değil mi?" 
Meryemce konuşm uyordu , ağzını açmıyordu. Ama Ali sordukça, o, içinden, 
kendi kendine karşılık veriyordu. 
Fıkara, garip, akılsız oğlum Ali, hiç el hakkından vazgeçer mi? isterse dünya 
kadar malı olsun, insanoğlu hiç doyar mı? Adil gelecek, hem de gelip karakuş gi­
bi, bir yalım yağmuru gibi köyün üstüne yağacak. Köyü soyup soğana çevirecek. 
Ölüme çare var da buna hiçbir çare yok. Akılsız, delibaş oğlum benim. Aaah, di­
lim dönse de konuşsam, konuşsam da sizin akılsız başınıza bir bir akıl koysam. 
Dilimi dönmez edenler, olmaz olasılar, gelecek Adil! Haklı hakkından vazgeçer 
mi? Beklemekten geberecekler. Nedir derdiniz? Bu olacak. Önüne geçemezsin. 
Batasılar, olacağı, böyle ndesinizi tutmuş ne beklersiniz? 
"Öyle mi, ana? Bu kadar zengin adam, yer gök onun, ne diye gelsin de bir 
fıkara köyü soysun, öyle değil mi ana?" 
Soyar soyar. Hem de nasıl soyar! Soyarken de sevincinden patlar. 
Ali ayağa kalktı birden. Gittikçe, anasına söyleyip de karşılık alarnaclıkça bo­
zuluyordu. 
Boran kuduruyordu. Bozkırdan Torosa doğru korkunç bir hışıltıyla boranın 
aktığı duyuluyordu. 
Ali ayakta bir zaman ikircikle ndi, sonra hızla kapıya gitti, açtı. Yüzüne çarpan 
rüzgar neredeyse onu yere serecekti! Sendeledikten sonra toparlandı. Koşarak 
Taşbaşın kapısına vardı. Kapının yanklanndan ışık sızıyordu. 
"Ben geldim Memet kardaş," diye içeriye seslendi. 
Kapı açıldı: 
Ocağın başına bağdaş kurdular karşı karşıya. Meşe odunu ocağa billur kır-