yarpuz yarpuz koktu. Gece yarpuz koktu. Yıldızlar kıvılcım­
landılar. Her bir yer yarpuza kesti. Küçük su, yıldız lar, uğultu­
lu çam ağaçlan, yarpuz yeşili kokusu ... 
"Keşki Deliyi kandırsak da buraya çeksek." 
Ca b bar: 
"Öldürsen yanm adnn attıramazsın. inat ." 
Durdunun ateşi koskocaman olmuştu. Bir harman yeri ka­
dar yer tüm yalıma kesmişti. Yalımlar göğe çıkıyordu. Koca­
man kütükler çahrdayarak yanıyordu. 
Durdu gülerek ateşin etrafında gidip geliy ordu: 
"Bakın hele şu ateşe. Bu ateşten geçilir mi? Nerde yakılır 
böyle ateş?" 
Ca b bar: 
"Keşki yanmas aydı." 
Durdu: 
"Gürül gür ül." 
Ca b bar: 
"Keşki ... " 
Durdu: 
"Kes gayn Cabbar," diye çıkışh. 
Gece orada, ateşin yanında kaldılar. Korkudan hiçbirisini 
uyku tutmadı. Durdudan başka . Her birinin içinde uykuda 
bashnlıp, öldürülmek korkusu vardı. Böyle bir korku kimin içi­
ne girmişse onu iflah etmemişt ir. 
Güya üç kişiyi, Recep Çavuşu, Hor aliyi, Memedi nöbete 
dikip, ötekiler uykuya yatblar. Bir zaman uyumaya çalıştılar. 
Yattıklan yerde döndüler durdular. Olmadı. Önce Cabbar kalk­
h. Ocağın başına bağdaş kurup oturdu. Onun arkasından öteki­
ler... Durdu rahat, mışıl mışıl uyuyordu. Ocağın başmda, ko­
nuşmadan gözlerini ateşe dikip kaldılar. 
Tan yerleri ışırken bir cayırtı başladı. Dört bir taraftan kur­
şun kum gibi kaynıyor. Akşamdan beri ha başladı, ha başlaya­
cak diye bekleyip duruyor lardı. Şaşırmadılar. Ateşin başından 
kaçıp uzağa siperlendiler. 
Memed, kulağının dibinden kurşunlar vınlayarak geçerken 
kendisini ancak bir ağaç köküne atabildi. 
Gedikli Asım Çavuşun arka yanı açık kalmış, Memed de 
160