dar olanı seçilmek üzere, adaylar tek başlarına birer hücreye 
kapatılacak ve kırk gün boyunca hücresinde en az yiyip içen 
kişi vekil tayin edilecekti. Dokuz adaydan birisi, o zaman­
lar başka bir ad taşıyan Vardapet'ti. Adaylar hücrelerine gir­
dikten sonra duvarlar taşla örüldü. Kapıda sadece ekmekle 
suyun verildiği ve büyük küçük aptesler için kullanılan la­
zımlıkların alındığı küçük kapaklar açık bırakıldı. Vardapet 
ilk dört gün on somun ekmekle otuz maşrapa su ve bir ku­
pa şarap tüketti. Dünya nimetlerine gösterdiği bu aşırı düş­
künlük başlangıçta onu bir hayli gözden düşürdü, ama son­
raki günlerde ne bir dilim ekmek, ne de bir maşrapa su iste­
di. Bu tutumu otuz dokuzuncu güne kadar sürdü. Hatta kili­
se yetkilileri onun sağlığından endişeye düştüler. Fakat Var­
dapet halini hatırını soranlara gayet sıhhatli bir sesle cevap 
veriyordu . Müsabakayı onun kazandığı kesin gibiydi. Din 
adamları gözlerinde ilahi yaşlarla, "Yeni bir ermişimiz oldu" 
diyorlardı. Gelgelelim mesele hiç de göründüğü gibi değildi. 
Çünkü Vardapet boynundaki demir haçla hücresinin zemin 
taşını kaldırıp bir tünel açmıştı. Tünelden kilisenin dışına 
çıkıyor, Tophane'deki meyhanelerde yiyip içiyor ve yine tü­
nelden hücresine dönerek zemin taşını yerine oturtuyordu. 
Ancak, bu işte bir hiyle sezeceklerinden korkup durumu­
na bir ölçüde inandırıcılık kazandırmak için son gün bir so­
mun ekmekle şarap istedi. Oysa bir gece önce Mihalaki'nin 
meyhanesinde bir tencere dolusu bol yağlı taskebabı yemiş­
ti. Nihayet kırkıncı günün akşamı hücresinin kapısına örü­
len duvar yıkılırken karnı guruldamaya başladı. Yağlı taske­
babı barsaklarını bozmuştu . Duvarın yıkılması epey zaman 
aldı. Papaz içeri girdiğinde Vardapet yerinde zor duruyor­
du. Üstelik, bir talihsizlik eseri olarak, onuruna bir tören bi­
le hazırlanmış tı. Vardapet daha fazla dayanamayacağını his­
setti, koro ilahi söylerken kilisenin mührü kendisine veril­
mek üzereydi ki, altını dolduruverdi. llahi kesilmiş, kiliseyi 
52