162 K A DEHÎN UİL.V jsj a 1 
v . ; t 
şbyunup dökünmüşler ki, içeri bakmağa utandım. Nusret Bey 
aceleyle sırtına geçirdiği frenk gömleğinin pek örtmediği çıp-
îaklığıyle yanıma gelerek: «— Felek Ali... Vay kerata, aşa­
ğıda ha?» 
«— Aşağıda ya...» 
«— Ne diyor?» 
«— Ülfet'le Nusret aşağıya gelsinler diyor.» 
«•— Siz, bizim burada olduğumuzu ona söylediniz mi?» 
«— Hayır, ben bir şey demedim.» 
'«— Vallahi ben tabancamı bu sabah o herifin kafasında 
patlatmak için doldurdum.» 
— İçerden buram buram rakı kokusu gelmeğe başladı. 
Nereden buldular? Besbelli çantanın içinde getirmiş olmalılar. 
Bir belâlı Felek Ali ile bir sarhoş Nusret'in arasında kaldığı­
mızı anlayarak: 
«— Affedersiniz, tabancanızı başka yerde patlatınız. Bu­
rası savaş alanı değil. Benim çoluğum çocuğum korkar. Siz ki­
racı diye bu eve girdiniz. Güpe gündüz ne çabuk uykuya yat­
tınız? Siz iki genç mahlûk, söyleyin, biri birinizin peşisiniz? 
Hadi söyleyiniz bana...» 
«— Biz yeni evlenmiş karı kocayız.» 
«— Aşağıda ağzını bozan Felek Ali Bey neniz oluyor?» 
«— Eşimin eski kocası...» 
s<— O boşadı, sen aldın, değil mi yavrum?» 
«— Evet... Allanın emriyle...» 
«— Allah böyle karışık şeyler emretmez. A Eski koca, ye­
ni koca siz karnınızı aranızda çekişecekseniz kavganızı başka 
yerde yapınız. Mahalle arasında gürültü çıkarıp da başımıza 
belâ getirmeyiniz. Namuslu, uslu aküh adamlar tabanca ile ka­
rı paylaşmazlar. Bu mahkemede çözümlenecek bir dava. Biz iki 
kocalı kadına ev vermedik... Hâşâ...» 
4 
ÜLFET Hanım hamamda silecek bekler gibi çıplak 
bir halde, çapraz iki eliyle, göğsü üzerinde memelerini tuta 
tuta, uzanmış olduğu sedirden kalkarak: