ne de türküleri vardı. Şu ölen dokuz eşkıya üstüne de üç ağıt 
yakınıştı ya, daha kimseye söylemiyordu. Hele dursundu hele, 
bu yıl pamukta kalabalık çok olacaktı. Dağlardan, her şeyden 
çok türküyü seven insanlar inecekler di. İşte Aşık Mustafa da 
ilk olarak onlara söyleyecekti dokuz eşkıyanın ağıtlannı. 
"On iki yeşil donlu adam," dedi Veysi. "On ikisi de 
biribirinin tıpkısı, gece yarısı gelmişler ... " 
"Yalan," dedi Gülbahar. 
"Yalan," dedi İsmet. 
Mustafa susuyordu. 
"İnce Memedi öldürememişler ki ... Babam söyledi . Bilmi­
yorsunuz yani, benim babam bekçi. Görmediniz mi, nah bu ka­
dar taba neası var, karnının üstüne asılı. İşte babam dedi ki ... O 
İnce Memed değil başkasıymış . Babam dedi ki, İnce Memede 
kurşun geçmezmiş, bes alnındaki Peygamber mührü ... " diye 
bilgisiyle övündü Fevzi. "Benim babam hem de bekçib aşı... Bo­
yu da aşağıdaki kavak kadar." 
Oradaki bütün çocuklar, bir şey söylesin diye Aşık Musta­
faya baktılar. 
Aşık Mustafa, ciddi, kendine güvenmiş, türkü söyler gibi 
bir hal aldı, dudaklarını uzattı: 
"Doğru, " dedi, "o İnce Memed dedikleri kişinin, İnce Me­
med olmadığı doğru. O başkasıymış. Şimdi ben size bir şey 
söyleyeceğim ya, kimseye söylemeyeceksin iz." 
Gözlerini teker teker herkesin üstünde gezdirdi, sonra da 
sesini alçalttı: 
"İnce Memed, ölmemiş, yaralanmış. Alnında Peygamber 
mührü varmış, bu doğru, oradan yalnız kurşun geçermiş ona ... 
Belki de oradan yaralanmıştır ... Yaralandığı doğru, hem de gün 
gibi ortada. Geçen gece dağlardan bir Aydınlı Yörüğü geldi bi­
ze ... Hiç kimseye söylemek yok. Arncamlan fısır fısır, çok gizli 
konuşurlarken, ben uyumuşçuluğa vurdum, onlar ne konuştu­
larsa duydum. Şimdi hepsini size anlatacağım. Eğer bir kimse­
ye ağzınızdan bir tek söz kaçırırsanız, Yüzbaşı da bunu duyar, 
giderler yaralı yaralı İnce Memedi orada kıstırıp yakalarlar, 
onu getirip pazaryerinde de asarlar, kellesini de kesip Ankara­
ya, Mustafa Kemal Paşaya yollarl ar. İşte böyle İnce Memed Ali 
210