utangaç başım önüne eğdi. Yolda, "Benim adım Kara Mıstıktır, 
derim" dediği aklından çıkıp gitmişti. "Olsun," dedi kendi ken­
dine, "Mıstık da neymiş yani kendi adım dururken. Saklayınca 
ne var yani adımı. Kim görecek beni bu köyde." 
Yaşlı adam, geline: 
"Sofrayı serin de yemek yiyelim," dedi. "Haydiyin." 
Sofra geldi ortaya serildi. Bütün aile ve İnce Memed sofra­
mn etrafına halka oldular. Yemekte kimse ağzım açmadı. Ses­
sizlik içinde yemek yendikten sonra, ocağa bir kucak odun da­
ha atıldı. Ocağın tam orta yerine de yaşlı adam bir kütük getir­
di yerleştirdi. Yandaki yalımlar kütüğü sardılar. Bu, ihtiyarın en 
büyük zevkiydi. Bunu böyle yapmasa edemezdi. Etraftaki ya­
lımlar yaşlı adamın kütüğünü sanverdiler. İşte buna bayılırdı. 
Kadın, adamın kulağına eğildi. Yavaş yavaş: 
"Süleyman," dedi, "çocuğun yatağını nereye sereyim?" 
Süleyman, her zamanki tatlı gülüşüyle gene güldü: 
"Koca beygirin yemliğinin içine ... Nereye olacak? Biz nerde 
yatıyorsak. .. Sevgili rnisafirim kim bilir nereden, Süleyman de­
miş de gelmiş?" 
Süleyman Memede döndü. Memed, sıcaktan gevşemiş, 
uyuklar gibi bir hal almıştı. 
"Bre misafirim, uykun mu var?" 
Memed bir silkindi: 
"Yok," dedi, "hiç uykum gelmiyor." 
İyice gözlerinin içine bakıp: 
"Bre İnce Memed," dedi Süleyman, "hiç söylemedin. Nere-
den gelip, nereye gidiyorsun?" 
İnce Memed, duman kaçan gözünü ovuşturarak: 
"Değirmenoluktan geliyor, o köye gidiyorum," dedi. 
Süleyman: 
"Değirmenoluğu biliriz ya, o köy neredeyrniş acep?" diye 
merakla sorar bir tavır takındı. 
Memed, hiç bozmadan: 
"Dursunun köyü," dedi. 
Süleyman ısrar etti: 
"Hangi Dursunun ?" 
M em ed: 
18