8 
Aleyollu Mustafa Bey az zamanda kendini toparla dı, içinde bir 
karaçalı dikeni gibi büyüye n, onu yerinde durdurmayan öfkesini yen­
di, olayları bütün etkilerden uzak, aklıyla değerlendirmeye başladı. 
Konağı kale yapan Derviş Bey ne pahasına olursa olsun artık dı­
şarıya bir adım atmayacak tı. Otomobilden indiği zamaold yüzü, hali, 
şaşılacak gibiydi. Yüzündeld, gözlerin deki', tekmil bedenindeld kor­
ku ... Salt korkuya kesmişti Derviş Bey. Tepeden tırnağa, ta tırnağın­
dan tepesine kadar, koskocaman bir korlrudan ibaretti Derviş Bey. Ne 
güzel, ne güzel! Oooh, ne güzel! O, baiı bazı dünyanın en yürekli ada­
mı, bazı da en korkağıdır. Onda korkaklık da, yüreklilik de bir ddilik­
tir. Onun bu huyundan faydalanmak gerek. 
Yel Veli uzun ince bir adamdı. Şu koskoca Çukurovayı ild günde 
yüriir gelirdi. Birinde, l>ir adıyla yarıp çıkmış, anlı şanlı Arap atını 
çadatmıştı. Yel Velinin efsanesi dillerdey di. Çukurovan ın düzüne dü­
şüp de yürümeye başladığında, uğunur, ardından kurşun ulaşmazdı. 
Büyük, hep keder içinde, da gözlüydü Yel V eli. Hiç evlenmemiş­
ri. Evlenıneye de niyeti yoktu .. 
Bir de Çukurova nın en birinci izcisiydi Yel Veli. Kuşun kanadı­
nın değdiği yeri bile izler di. 
"Muharrem avlunun büyük kapısını gece yarısına kadar bekli:Yor, 
gece yarıyı az geçe nöbeti başkasına devredip doğru çardağıl)a gidiyor, 
kıuısıyla en küçük çocuğ unun arasına yatıyor. Başını yastığa koyar 
koymaz da hemen uyuyo r. Tüfeği kucağında, öylece uyuyup kalıyor. 
Çardağın tahtalar ı sağlam, kalın ... Ama Muharremin üstünde uyudu­
ğu döşek ince ... Bir tabanca kurşunu bile geçer bu döşeği. Geçer de 
arkasıodakini öldürür. Muharrem her geee böyle . Hiç değişmiyo r." 
"Muharrem giderse, karşı taraf da seni öldürecek, ne dersin Yel 
Veli?" · 
91