bir nohut tanesinden biraz daha iri soğan apak ortaya çıkar dı. 
Çiğdem çiçekleri ister çiğ, ister sütle kaynatılıp yenirdi. Her 
derde deva sayılır, kokusu uzun bir süre insanın genzinden git­
mezdi. 
Müslüm bir yandan usul usul çiğdemlerini soyuyor, bir 
yandan da ağır ağır çiğneyerek yiyordu . Yüzü terlemiş, keven 
çiçekleri gibi pespembe olmuş, çimeni yeşil gözleri kartal göz­
leri gibi yöreyi araştırıyordu durmadan. Bir ara köpeğinin başı­
nı kaldırıp, kulaklarını diktiğini gördü. Ayağa kalktı, bir yan­
dan soyduğu çiğdemleri avuç avuç atıştırıyor, bir yandan göz­
leri ormanı, yöreyi araştırı yordu. Sonra köpek ayağa kalkıp or­
mana doğru ürmeye başladı, sonra da koyunlara doğru ürerek 
koştu . Tam bu sırada da ormanın içinden ilk candarmanın şap­
kasının altındaki pirinç ay yıldızı pariayıp söndü. Ardından da 
kır bir ata binili Faruk Yüzbaşı çıktı. Yüzü azgındı. Onun ardın­
dan da tüfeklerini omuzlarına asmış candarmalar gözüktü. 
Düzlüğün sağ yanındaki pınarın orada Yüzbaşı atından indi. 
Göğsündeki dürbün ilk anda göze çarpıyo rdu. Tabancasını ma­
nevra kayışının tam altına bağlamıştı, kocaman bir tabancaydı. 
Parlayan çizmeler giymişti. Bıyıklarını da sipsivri burmuştu. 
Bu bıyıklar ona heybet veriyordu. Giyitleri yeni ütüden çıkmış, 
az önce giyilmiş gibiydi. Candarmalar da pınann üst başına tü­
feklerini çatıp sırasıyla çam oluktan mataralarını doldurup su 
içtiler. Onlara üren köpeğini durdurmak için Müslüm yıldırım 
gibi koşmuş, düzlüğe inip köpeğini tutmuş, bomboş, şaşkınlık 
dolu gözlerle orada dikilmiş kalmış, onlara bakıyordu. 
Onbaşı Kertiş Ali, çoban çocuğu Yüzbaşıya gösterip: 
"Bir çoban," dedi, "ilk olarak buralarda bir insanla karşıla­
şıyoruz ." 
Yüzbaşı az ötedeki çocuğa başını kaldırıp baktıktan, elin­
deki sapı gümüş savatlı kırbacıyla oynadıktan sonra, başını 
önüne geri indirdi: 
"Bu bir çocuk," dedi yavaşça. 
Kertiş Ali, şu karşıki kıraç dağların koyağına yerleşmiş, ot 
bitmez, verimsiz, fıkaralıktan canı çıkmış bir köyden olurdu . 
Askere gidince tezkere bırakmış, uzatmalı olmuştu. Birçok ka­
rakolda komutanlık yaptıktan sonra kendi kasabasına atanmış-
80