"Çavuşum içerde mi?" diye sordu.
Onbaşı biraz bozuldu, azıcık telaşlandı, hemen o anda kar­
şılık veremeyip düşündü, sonra:
"Çavuşu dün gece vurdular," dedi. "Eşkıyalar vurdular."
Koca Osmanm kaşları kalktı, kaşların altından çıkan gözle­
ri ışıldadı:
"Yarası ağır mı?" diye sordu. "Neresinden yemiş kurşu­
nu?" Sesinde dehşet bir merak vardı.
"Kurşun bir domdom kurşunu. Domuz kurşunu. Dizkapa­
ğım parça parça etmiş Çavuşun."
Koca Osman gülerek:
"Dün gece nerede görmüş de eşkıyayı Çavuş, kurşununu 
yemiş?"
Onbaşı buna iyice şaşırdı. Epeyi bir süre karşılık bulamadı. 
Sonra:
"Dün gece bir haber geldi, Anavarzaya bir eşkıya çetesi in­
miş. Dağlardan, Yüzbaşı Faruğun önünden kaçıp düze inmiş. 
İşte Çavuşu onlar yaraladılar," dedi, sıkıntılı. Sesi titriyordu.
Koca Osman Ferhat Hocaya bir göz kırptı. Ferhat Hoca:
"Haydi kasabaya, Kaymakama gidelim. Ankaraya da tel 
çekelim," dedi, öfkeden kapkara olmuştu.
Onbaşı:
"Bir şey mi oldu?" diye sordu. Yüzünde tutamadığı bir 
alay vardı.
Koca Osman:
"Hiçbir şey olmadı yavrum, ne olacak? Sayenizde rahatız. 
Azıcık bu gece bizim üstümüze kurşun sıktılar da... Biz de bize 
kurşun sıkıyorlar samyorduk, demek eşkıyayla çarpışıyormuş 
Çavuş. Sağlıcakla kal."
Koca Osman önde, ötekiler arkada karakoldan çıktılar. At­
lara binip kasabamn yolunu tuttular.
Koca Osman yolda:
"Hocam," dedi, Ferhat Hocaya, "azıcık yanıma gelsene."
İki atlı geride kaldılar.
Koca Osman:
"Anladın mı?" diye sordu. "Çavuşun dizkapağını parçala­
yan, onu öküz gibi böğürten domuz kurşunu nereden çıktı?"
87