kutlamak için yetmi ş kişi toplanm ıştı. İşte o gün, tam sünnetten 
sonra, ç ığlığını lokumla bast ırdıklar ında, babas ı gelip yana ğını 
öpmüş ve o yak ınlıktan kula ğına f ısıldam ıştı: "Beni hiç a ğlarken 
gördün mü o ğul?" Başını iki yana sallam ıştı. Hay ır, hiç kimse ba-
bas ını ağlarken görmemi şti. "Anneni hiç a ğlarken gördün mü o ğ-
lum?" O zaman ba şını hızlı hızn aşağı yukan oynatm ıştı. Annesi 
sürekli ağlard ı. "İyi o zaman," demi şti Levent Kazanc ı kadifemsi 
bir tebessümle. "Art ık erkek oldun, erkek gibi davran." 
Ne zaman mastürbasyon yapsa pantolonunu tam olarak a şağı 
indirmeye cesaret edemezdi; sadece evdekilerden birine yakalan-
ma korkusundan de ğil, daha ziyade ayn ı cümleyi tekrar tekrar ku-
lağına f ısıldayan babas ının hayaletinden halen tedirgin oldu ğu 
için. Yine de senelerce süren perhizin ard ından bu sene vücudu 
aniden hem kendi iradesine, hem de babas ının hayaline galebe 
çalm ıştı. T ıpk ı soğukalg ınlığı, hatta daha beteri bula şıcı bir hasta-
lık gibi yakalanm ıştı Istek'e. Gece gündüz, olur olmaz, mastür-
basyon yapmaya ba şlam ıştı. En çok korktu ğu şey iş üstünde ya-
kalanmakt ı. Geçen gece rüyas ına girmişti. Annesiyle babas ı kap ıya 
dayanm ış, kilidi k ınp suçüstü yakalam ışlard ı. Bağnşlar ve 
iniltiler aras ında annesi onu öpüp s ırtını sıvazlam ış, babas ı yüzüne 
tükürüp e şek sudan gelene kadar dövmü ştü. Babas ının ac ıttığı 
yere annesi bir lokma a şure sürmü ştü, bir nevi merhemmi ş gibi. 
Tiksintiyle, titreyerek uyanm ıştı, aln ı boncuk boncuk ter içinde. 
Zeliha ona laf soktu ğunda bunlar ın hiçbirini bilmiyordu. "Hiç 
utanma arlanma yok sende de ğil mi?" dedi öteki. "Büyüklerinle 
nas ıl konuşulur bilmiyorsun. Sokaklarda erkekler ıslık çals ın laf 
ats ın can ına minnet. Şu haline bak. Orospu gibi giyinip, sonra da 
sayg ı bekliyorsun." 
Zeliha'n ın yüzünde müstehzi bir gülümseme belirdi. "Hayrola? 
Orospulardan korkuyor musun yoksa?" Beriki bakakald ı. 
Bir ay önce İstanbul'un en rezil soka ğını keşfetmişti. Seksin 
bu kadar ucuz, bu kadar paspal, bu kadar yar ımyamalak olmad ı-
ğı başka yerlere de gidebilirdi pekâlâ ama bilhassa oraya gitmek 
 istemişti; ne kadar çi ğ ve çirkin olursa o kadar iyi. Cinsellikten ta-
mamen kopmak, ar ınmak için en baya ğı olan ı seçecek; su yüzüne 
çıkabilmek için evvela dibe vuracakt ı. Yan yana dizilmi ş, adeta 
birbirlerine sokulmu ş batakhaneler, ek şi kokular, lekeli çar şaflar, 
erkeklerin salt gülebilmek için patlatt ıklar ı aç ık saç ık espriler; 
odalarda bir an evvel mü şteriden kurtulup, yar ım b ırakt ıklar ı işlere 
dönmeyi bekleyen fahi şeler, giri ş kat ında elinde ucuz limon 
kolonyas ıyla teşrifat yapan koca memeli patroniçe, d ışarıda s ırı-
tarak bekleyen seyyar tatl ıcı... Oradan kendini kirli ve aciz hisse-
derek dönmü ştü. 
"Yoksa sen beni takip mi ediyorsun?" diye sordu bo ş bulunup. "Ne 
ne ne?" dedi Zeliha hayretle, kazara bir ke şif yapt ığını yeni 
anlam ıştı. "Ay ne salaks ın! Orospulara gidiyorsan bu senin 
sorunun. Hiç derdim de ğil valla." 
Kendini a şağılanm ış hissederek, birden karde şine vurmak is-
tedi. Haddini bildirmenin zaman ı gelmiş de geçiyordu bile. Onun-
la böyle alay edemeyece ğini anlamas ı gerekiyordu. 
Zeliha dü şüncelerini okumaya çal ışıyormuş gibi gözlerini k ı-
sarak ona bakt ı. "Ne giydi ğim, nas ıl yaşadığım seni hiç ilgilendir-
mez," dedi. "Sen kendini ne zannediyorsun? Babam ız öldü. Bo ş 
yere ondan rol çalmaya çal ışma." 
Zeliha nedense bu laf ı söyler söylemez sabahleyin kuru te-
mizlemeciden dantelli elbisesini almay ı unuttuğunu hat ırlad ı. Ya-
rın sabah almay ı unutma.  
"Babam hayatta olsa şimdi böyle konu şamazd ın zaten," dedi 
beriki. Bir dakika önceki bu ğulu bak ışının yerini h ınçl ı bir par ıltı 
alm ıştı. "Ama o öldü diye, z ıvanadan ç ıkamazs ın. Ailene kar şı so-
rumluluklar ın var küçük han ım. Ad ımızı lekeleyemezsin." 
"Dinime küfreden bari Müslüman olsa! Merak etme benim 
bu aileye getirebilece ğim hiçbir leke, senin bugüne kadar getir-
diklerinle mukayese kabul etmez. Kendine bak sen." 
Öteki tokat yemi şçesine duralad ı. Kumar oynad ığını öğren-