-İşte burası Abdal'ın mağarası ... Kürsü gibi taşın üze­
rinde oturan da evliya efendimiz olacak ... 
Hazret-i Abdal rengi ve kumaşı keşfedilmeye muhtaç, 
ta koltuklarının altından bağlanmış partal, pis bir şalvarın 
içinde vücudunun dörtte üçü boğulmuş bir çocuk saflık ve 
masumiyetiyle, ürkmüş ve memnuniyetsiz gözlerle gelenlere 
bakıyordu. Cildi beyaz ve yanakları ağacından kopmamış 
olgun bir Amasya elması kadar kırmızıydı. Fakat durmadan 
sızan iki çeşme gibi akları kanlı iri gözlerinin akıntılarıyla, 
burun ve ağzından daima köpürerek taşan yüzündeki tükü­
rüklerin kirleri içinde, renginin o tazeliği iğrenç bir hal alı­
yordu. Yaşı kaçtı Allah bilir. En dikkatli bir göz bunu tahmin 
edemezdi. O büyümüş, tekrar küçülerek ihtiyarlamaktan 
muafiyet kazanmış ayrı bir devrede demirlemiş gibiydi. 
Parmakları güdük, yumuk yumuk bodur elleri, sustaya 
hazırlanan bir buldog vaziyetinde iki yandan göğsüne doğru 
sarkık duruyordu. Yine öyle bodur, soğuktan şişmiş ve kıp­
kırmızı koçan kesilmiş sanılan ve toprağın rutubeti içine gö­
mülmüş ayakları, tabiatın tozu toprağıyla kaynaşmış, hay­
vani bir manzara almıştı. Mevsimin etkisine karşı duyarsız 
göğsü yarısına kadar açık, bağrının bıngıl bıngıl pembe teni 
görünüyordu. Yüzü iri, toparlak, burnu ufak, sakalı köse, 
bıyıkları seyrek ve kısaydı. Yırtmacı geniş ağzının kalın ve 
mor dudaklarında, dünyaya dargın bakan gözlerinin hoş­
nutsuzluğuyla uyumlu bir somurtkanlık, bir umursamazlık, 
bir sabır ve tevekkül tavrı vardı. Simasının en bariz anlamı 
insanlıkla hayvanlık arasında bir dilsizlik, bir inatçılık, bir 
vurdumduymazlık, daimi ve kesif bir dalgınlık haliydi. 
Karşıdan iki ziyaretçinin geldiğini görünce sanki çoktan­
dır onlara dargınmış gibi somurtkan çehresi büsbütün ekşi­
di. Gözleri süzüldü, küçüldü. Ağzı bir tarafa çarpıldı. Salyası 
sicim gibi sarktı. Mübarek sükutu bozulan, ruhu Allah'a ya­
kın olmaya alışık bir aziz ilgisizliğiyle bakışını uzun müddet 
gelenleri görmek günahından sakınmak için lime lime yırtık 
yeşil bir sarık parçası sarılı koca başını çevirdi. 
Medhi Bey evliyayı yakından süzerek: 
82