tırmaya teşebbüs etmemek veya etmez görünmekti. Bizim­
kilere bu işittiğim sesten, saçmalardan, perilerden aldığım 
talimattan katiyen bahsetmedim. Çünkü kalfa ile Ruşen 
Abla bana imtihandan falandan ve şimdiye kadar çalıştık­
ları saçma derslerinden kaç numara aldıklarından hiç söz 
açmamışlardı. 
Bilakis itaatimi, hamaratlığımı, görünüşteki kayıtsızlığı­
mı daha ileri götürdüm. Fakat delirmiş hanımefendinin ge­
çirdiği esrarengiz hayatın, bu hapisliğin aslına vakıf olmak 
için de meraktan çıldırıyordum. Benim için bu esrarın keş­
fine yardım edecek, o çıldırmış kadının sözlerinden başka 
şimdilik bir yol yoktu. Belki o saçmalar arasında işime yara­
yacak şümullü, manalı sözler, samimi itiraflar duyabilirdim. 
Geceleri yatıncaya kadar kulaklarım girişte, zihnim hep 
hanımefendicle olarak dolaşıyordum. Çünkü benim bu cin­
net mektebine kabul kaydım yapılmış demekti, derse baş­
lamıştım. O gaipten gelen ses, bana geceleri orada burada 
dolaşma diye emir vermedi, yalnız yerdekilere basmaktan 
sakınınarnı tavsiye etti. 
Bir akşam kulağıma o ses yine geldi. Hemen bir iş ba­
hane ederek orta kata çıktım. Usulca o boş odaya girdim. 
Hanımefendi şöyle bağırıyordu: 
-Yine mi geldin? İlahi, boyun posun devrilsin! Son geli­
şin olsun! Seni Ahu Babalar götürsün! Benden ne istiyorsun? 
Artık verecek bir şeyim yok. Bir lokma, bir hırkayla kaldım. 
Beni tek başıma bir odaya kapadınız. Bir Arap'la bir kakavan ı 
Çerkez'den başka insan yüzü gördüğüm yok. Yıkıl oradan 
musibet! Defol zebella! Haydi, mezarlığına git ... Ölü eti ye ... 
Ben daha ölmedim. Dev hortlağı! Seni bana musaBat edenler 
Mevla'dan bulsunlar. Leş yiyici! Çekil diyorum sana ... Boğa­
zına kor düşsün! Kemiklerini emmek için kaç delikanlıya, kaç 
taze kıza kıydın. Benim de iki tane gül gibi hizmetçimi götür­
dün. Köylüler bir gün seni inşallah kurşunlar, sopalarla ge­
bertecekler. Yiyeceksen Şevki ile Salim'i ye. Onlar sana layık 
(Burada ) İhtiyarlamış, kocamış kadın. 
38