Yer Demir Gök Bakır 533 
"Bana da, bana da Sefer demesinler, senin o ermiş hakkından gelmezsem ." 
Koşarak, başı yerde, kalabalığı yanp kendini evden dışanya attı. 
O, söz söylediği sürece olsun, ayağa fırlayıp kaçtığıncia olsun, Taş baş bir kere 
olsun gözünü közlerden alıp ona bakmamış, hiç de kıpırdamamıştı. 
Dışardaki köylüler birer oh çektiler. 
"Vardı ayaklarını öptü de, dönüp yüzüne bakmadı ." 
"Bizim Taşbaş Efendimiz ... " 
Sefer kendisi için bütün söylenecekleri kulağıyla duymuş gibi biliyordu. 
Bıyıklarını çiğneyerek evine gitti, tüfeğini asılı olduğu yerden indirdi, kucağına 
aldı, içine kurşunları sürdü ... Dışarıya doğru birkaç adım attı, sonra eşiklikte öy­
lece kalakald ı. 
Ölüm fermanını işte bugün yazmıştı Taşbaş. Bir daha, bu durumdan sonra 
köylünün yüzüne nasıl bakacaktı? Taşbaşın da bir ömür boyu ona yapmak istedi­
ği rezillik bu değil miydi? 
"Cana can," diyordu Sefer. "Beni yaşarken öldüreni , ben de öldürmeliyim ... 
Ama sırası var. Öfkeyle kalkan zararla oturur. Her işi plan dairesinde görmeli. 
Bak, hükümet bile plan yapmadan bir işe girmiyor. Hükümet, hükümetken ... " 
Götürdü , tüfeği yerine astı. 
Yüzbaşı onu önce hışımla, öldürecek bir öfkeyle karşılamış tı: 
"Demek," demişti, "demek sen Mehdiyi zaman oldun? Demek, bu atom bu 
uzay çağında? Ulan mendebur," diye bağırmıştı, "millet aya gidiyor. Kerametle 
değil, fenle, bilimle gidiyor. Ulan ayı, sen burada efsaneler uydurup , halkı kan­
dırıyor ve halk bu çamur, bu zillet, bu karanlık, bu yoksulluk, bu cehalet içinde 
böyle yüzyıllar kalsın diye onlara kerametler gösterip, büyüler yapıyorsun. Ben 
de seni bu yirminci yüzyılın hatın için ezerim. Ezim ezim ezerim. Ulan bu halk 
daha mağara çağını yaşıyor. Ulan, bunlar on bin yıl önceki, elli bin yıl önceki 
gibi yaşıyorlar. Hiçbir değişiklik yok. Bir de sen çıkıyorsun. Onları büyülerinle 
Afrika kabilelerinden daha geriye atıyorsun. Yazık değil mi bu millete? Bu kötü­
lüğü, bu millete ne için yapıyorsun? Azıcık faydan için. Öyle değil mi? Birkaç ku­
ruş için. Baksana, dağ gibi adamsın, çalışsana ." 
İşte bu söz Taşbaşı zıvanadan çıkarmış, ayağa kalkıp bağırmışt ı: 
"Yüzbaşım, Yüzbaşım," demişti, "böyle ağır, böyle öldürücü konuşma. Bir in­
sanı konuşturmadan asmazlar bile. Sen beni konuştur da asarsan öyle as, kesersen 
öyle kes, istersen de kurşuna diz. Kanım sana anam sütü gibi helal olsun. Ama be­
ni konuştur. Konuşayım da ben nasıl Mehdi oldum, onundibini başını anla." 
Bu sözler üstüne Yüzbaşının öfkesi inivermiş: 
"Öyleyse Muhtar Sefer yalan mı söylüyor?" diye sormuştu . "Anlat bakalım ba­
şından geçenleri. Doğru doğru , dosdoğru anlat."