"Oldu bir kere. Ne yapalım, kader böyle imiş." 
Olanı biteni inceden ineeye Süleymana anlatb. Şafağın ho­
. rozlan ötüşüyorlardı. Bitirdikten sonra Süleyman: 
"Ellerine sağlık yavrum," dedi. "İyi yapmışs ın. Eee şimdi 
ne yapmak niyetindesin bakalım yavrum?" 
Memed : 
"Gidip hükümete teslim olmayacağım herhalde. Dağa çı-
kacağım." 
Süleym an: 
"Sen bugün yat hele, gerisini yann düşünür üz." 
Memed: 
"Burada kısbrmasınlar beni?" 
Süleyman: 
"Kimsenin aklına gelmez . Adam vurup da gidip burnunun 
dibindeki köyde saklanacağın kimsenin aklına gelmez ." 
Memed : 
"Öyle," dedi. 
Süleyman: 
"Onlar seni arariarsa eğer, uzak köylerde, dağlarda arar­
lar ... " 
Duvara dizi dizi nakışlı çuvallar dayalıydı. Süleyman, Me­
medi çağırdı: 
"Gel de Memed," dedi, "şu çuvallan beri alalım. Ne olur 
ne olmaz, gene biz tedbirimizi alalım. Çuvalların arkasına sana 
yatak yapacağım." 
Bir zaman uğraşa terieye ikisi, çuvallan duvardan bir insan 
sığacak kadar ayırdılar. Arkasına Süleyman, bir yatak yaptıktan 
sonra: 
"De, gir yat," dedi. "İstersen bir ay yat. Kimse şüphe etmez 
buradan. Şimdi üstüne bir de çul çektim miy di... Ha yat, de 
yat." 
Memed, ona hiçbir şey söylemeden yatağa girdi. 
Süleyman kapıyı iyice sürmeledikten sonra, yatağına geldi. 
Karısı uyumuştu. Uyandır dı: 
"Bana bak," dedi, "Memedin yatağını çuvallann arkasına 
yapt ım. Geline, oğlana, hiç kimseye Memedin bize geldiğini 
söylemeyecek sin." 
120