286
Peri yutkundu. Azur’a kalbini açmıştı, o ise şimdi tüm 
spotları Peri’ye çevirmiş, onu neredeyse potansiyel yobazlıkla 
suçluyordu. Babasımn kızıydı o, her şey olurdu da yobaz ola­
mazdı!
Azur bu sessiz protestoların hiçbirini duyamazdı. Parma­
ğıyla Peri’yi işaret etti. aO çok yücelttiğin ‘adalet’ konusunda 
dikkatli olsan iyi edersin. Senin gibi düşünenler dünyanın çi­
visini çıkardı, baksana.”
Seminer birazdan sonlandı. Peri son birkaç dakikayı duy­
madı. Aklı başka yerdeydi, başı zonkluyordu. Ne kadar incin­
diğini belli etmekten korktuğu için ne hareket edebiliyor, ne 
kimselere bakabiliyordu. Azur dahil herkes çıktıktan sonra, 
sınıfta Mona’yla baş başa buldu kendini.
“Hey üzülme” dedi Mona, elini Peri’nin omzuna koyarak. 
“Biliyorum, sana kaba davrandı. Boş ver profesörü, takma, 
gerçekten.”
Peri gözlerinin dolduğunu hissederek başını önüne eğdi. 
“Şirin hep onun ne kadar müthiş olduğunu anlatır. Ama o ka­
dar...”
“Tepeden bakıyor bazen” dedi Mona.
Beraber dışan çıktılar. “Dersi bırak istersen” dedi Mona. 
“Canını sıkıyorsa.”
“Evet” dedi Peri burnunu çekerek. “Galiba öyle yapacağım.”
*  *  *
Ertesi sabah Peri bir not daha buldu şahsi posta kutusunda.
Peri’ye,
Emily Dickinson ve Ömer Hayyam okuyan, her şeyi ciddiye
alan kıza... başkalarından ziyade kendiyle uğraşan, kendi ken­
dinin en acımasız eleştirmeni olan kıza... herkesten gereksiz ye­
re özür dileyip dururken, içten içe Tann’dan özür bekleyen kıza...