Murtaza Ağa ellerini havaya açh: 
"Çok şükür koca Allahım sana," dedi, "bu günü de bana 
gösterecek miydin ?" 
Hemen odaya koşup en güzel, düğünlerde bayramlarda, 
Ankaralara, Adanalara gittiğinde giydiği lacivert İngiliz kuma­
şı giyitini giydi. Kırmızı da bir kravat takh. Yaka cebine de kra­
vatın renginde bir mendil soktu. Yeni İtalyan fötrünü de bugün 
ilk olarak giyiyordu, İnce Memedin ölümü onuruna . İstanbul­
dan getirttiği kundurayı da ilk olarak giyiyo rdu. Murtaza Ağa 
odadan çıkhğında iki dirhem bir çekirdekti. 
Hemen cüzdanını çıkardı, kebapçı Nusrete bir deste uzath: 
"Şimdilik bu kadar, bu kadar ... Sonra, sonra o dükkanı, ça­
lışhğın kebapçı dükkanını senin mülkiyetine geçireceğim. Sen 
bana bu hayırlı haberi verdin ya ... " 
Merdivenlere ahlıp ikişer ikişer indi basamakları. Ayakları 
sevinçten uçarak avlu kapısından dışarıya dimdik, büyük mey­
dan savaşı kazanmış kumandan gibi çıktı. 
Haberi duyduğundan bu yana bir kere dönüp de, arkasın­
dan ona yetişmeye çalışarak gelen Alinin yüzüne bakmamışh. 
Ali ona ulaşabilmek için arada bir koşmak zorunda kalıyordu. 
Çarşı yı hızla geçip Kaymakamlığa geldiler. A vluya girince 
Murtaza geriye dönüp ona şöyle bir tepeden baktıktan sonra: 
"Ulan Topal," dedi, "dur bakalım burada." 
Haberi duyduğundan bu yana Alinin bir yumruk gelmiş bo­
ğazına tıkanmıştı. Ağlamamak için kendini zor tutuyo rdu. Mur­
taza Ağadan çekindiğinden, hiçbir kimseden çekindiğinden de­
ğil, dosta düşmana karşı ağlamak istemiyordu. İnce Memed öl­
dükten sonra onun Murtaza Ağaya ne gereksinmesi kalırdı ki ... 
Bu alçak köpeğe de, şunun sevincine de bak. .. Herkes nasıl da se­
viniyor ... Haberi bir anda duyan kasaba çiçeğe durmuş ulu bir 
ağaca benzemiş ti. Herkes gülüyor, şadımanlık ediyordu. Ya da 
Aliye öyle geliy ordu. Hükümet konağının avlusunda yapayalnız 
kalmıştı. Dünyanın ortası nda da kimsiz kimsesiz kalmışh. Far­
kında olmadan gözlerinden iri iri damlalar dökülmeye başladı. 
Ağladığını dosta düşmana göstermek istemeyen Ali, gitti avlu 
duvarının bir köşesine çömeldi, başını da önüne eğdi. 
Onun ağladığını gören Tazı Tahsin, bu ağlayan kelli felli 
129