417
“Pekâlâ* dedi Peri. “Bugünkü dersim iz Ibn A rabi ve İbn 
Rnşd üzerine. Bu iki âlim ilk kez karşılaştıklarında İbn Rüşd 
saygın b ir filozof, İbn A rabi ise genç b ir öğrenciydi. Her ikisi 
de kitaplara, ilm e ve aşka düşkün olduklarından birbirlerini 
hem en anladılar, kavradılar. Ama çok farklıydılar.”
“N asıl fe r i* ? *
“ in sa n  ken disin e (m ikrokozm os) ve k âin ata (m akrokoz- 
m os) d air bilgisin i nasıl artırır? İbn Rüşd’ün buna yanıtı te­
fekkür yolundaydı. Oysa İbn Arabi gizem ci anlayışlara açıktı. 
İkisi karşılaştıklarında İbn Rüşd, İbn A rabi’ye sordu: 'H a k i­
k a ti a k ılla , m a n tıkla  m ı orta ya  çık a rırız sen ce T*
“ P e k i, İbn A rala ne d e d ir
“ *Hem e v e t, h em  hayır*  dedi. ‘E v e t ile  h a yır  a ra sın d a , ru h ­
la r m a d d elerin d en  uçar, b a şla r da b ed en lerin d en  * Öyle d e d i” 
“A çıkla. Anlayam ıyorum .”
“B en hep ‘evet’ ile  ‘hayır' arasındaki eşikte oldum . Kafamı 
karıştırdı, ruhum u bulandırdı bu durum . Am a beni ben yap­
tı. A ynı zam anda yaln ızlığım ı a rtırd ı.” D erin bir soluk aldı. 
“S isin  için deki bebekten söz ettim  sana. E ğer halüsinasyon 
d eğilse, senin daha önce bilm ediğin tü rde b ir b ilgi çeşidiy­
di bu. B aşka b ir akadem isyen ya da bilim adam ı olsa benim ­
le  alay ederdi, sen etm edin. Hep yeni olana açıktın. Sana bu 
yüzden hayrandım .”
“Peki iş nerede sarpa s a r d ır
_ _ **
“Sana haddinden fazla hayrandım ” dedi P eri. “A şık o l­
duğum uz kişiyi bazen o kadar büyütürüz ki zihnim izde, bir 
bakm ışsın adeta tann olm uş çıkm ış. Ve aşkım ıza karşılık bu­
lam adığım ızda bu sefer de yok ederiz tannyı, bir ham lede.” 
“A şk da inanç gibi aslında” diye devam  etti Peri. “Sonucu­
nu bilm ediğiıı, bilem eyeceğin halde koyuverm ek kendini. Bu 
dünyada birçok şey inanç işi aslm da. B ir kitap yazm ak. Yeni 
bir şehre yerleşm ek. Sonunu bilm ediğin m aceralara atılm ak. 
H epsi b ir nevi inanç işi. A şk bu duyguyu perçinliyor. D eli bir