iğnelemeler, hocan ın öfkesinden korkan nakka şlar ı hem keyiflendirdi ği, hem de kahveye pek çok yeni mü şteri 
çektiği için Edirneli kahvehaneci taraf ından da te şvik ediliyordu. 
Meddah ın her gece arkas ına ast ığı önümüzdeki bu resimleri, Zeytin karde şimizin bo ş evine bask ın 
verdiklerinde bulduklar ını söyleyip, bana yorumumu sordular. Yoruma gerek olmad ığım, kahvecinin de Zeytin 
gibi bir Kalenderi abdal ı, dilenci, h ırsız, yaban bir alçak oldu ğunu söyledim. Hoca Efendi'nin sözlerinden ve 
özellikle cuma vaazlar ında kaşlar ını çat ıp anlatt ıklar ından ödü kopan saf Zarif Efendi, bunlar ı Erzurumilere 
şikâyete kalk ışmıştır, diye aç ıklad ım. Ya da büyük ihtimal, yapmay ın etmeyin, diye uyarmaya kalk ınca, 
kahveciyle ayn ı meşrepten Zeytin'in, zavall ı müzehhibi ac ımas ızca katletti ğini söyledim. Buna öfkelenen 
Erzurumiler de, belki Zarif Efendi, Eni şte'nin kitab ını da onlara anlatt ığı için, belki onu sorumlu tuttuklar ı için 
Enişte Efendi'yi katletmi şler, bugün de -bir ikinci intikam- kahveyi basm ışlard ı. 
Her kapa ğı açman ın, her taşı kald ırman ın keyfiyle e şyalar ımı didik didik eden tombul Kelebek ile ciddi 
Kara (bir hayalet gibiydi o) bütün bu anlatt ıklar ıma ne kadar kendilerini veriyorlard ı? Nak ışlı ceviz sand ıkta 
çizmelerim, z ırhlar ım ve sefer teçhizat ım ile karşılaşınca, Kelebek'in çocuksu yüzünde bir k ıskançl ık gördüm ve 
herkesin çok iyi bildi ği şeyi yeniden gururla ilan ettim: Orduyla sefere ç ıkıp, toplar ın at ışına, düşman kalelerinin 
kulelerine, kâfir askerinin k ıyafetinin renklerine, dere boylar ında cesetlerin uzan ışına ve kellelerin y ığılışına, 
zırhlar içindeki süvarilerin dizilip sald ırıya geçişine dikkatle bak ıp zafernamelerde gördüklerini resmeden ilk 
Müslüman nakka şım ben! 
Kelebek, z ırhımı nas ıl tak ıp, giydiğimi göstermemi isteyince, hiç çekinmeden kara tav şan kürküyle kapl ı 
mintan ımı, gömleğimi çakşırımı, donumu ç ıkard ım. Ocağın ışığında beni seyretmelerinden ho şlanarak z ırh içine 
giydiğim uzun ve temiz donumu, so ğuklarda z ırh alt ına giyilen k ırm ızı çuhadan kal ın gömleği, yün çoraplar ımı, 
sar ı deriden çizmeleri ve üzerine şermuzeyi giyelim. Mahfazas ından ç ıkar ıp göğsüme z ırhımı zevkle geçirdim, iç 
oğlan ına emreder gibi s ırtımı dönüp z ırhın bağlar ını Kelebek'e s ıkı sıkıya bağlatt ım ve omuzluklar ımı da emir 
verir gibi takt ırdım. Kolluklar ımı geçirir, eldivenlerimi giyer, deve tüyünden k ılıç kemerini takar ve en sonunda 
merasimlerde giydi ğim s ırmal ı tolgam ı takarken, bundan sonra sava ş meclislerinin eskisi gibi 
resmedilmeyece ğim, gururla söyledim. Art ık, karşılıklı düzgün dizilmi ş iki ordunun süvarilerini ayn ı kal ıbı bir 
tersine bir yüzüne çevirip resmetmek olmaz, dedim. Bundan sonra Âli Osman' ın nakkaşhanelerinde sava ş 
meclisleri, benim gördü ğüm ve resmetti ğim gibi ordular ın, atlar ın, z ırhlar ın ve kanl ı ölülerin birbirlerine 
kar ışmas ıyla çizilecek! 
"Nakkaş kendi gördü ğünü değil, Allah' ın gördüğünü resmeder," dedi Kelebek, k ıskançl ıkla. 
"Evet, ama," dedim, "yüce Allah da bizim gördü ğümüzü görüyor zaten." 
"Allah bizim gördü ğümüzü de görüyor elbette, ama bizim gibi görmüyor gördü ğü şeyi," dedi Kelebek beni 
azarlar gibi. "Bizim şaşkınlıkla karmakar ışık gördüğümüz bir sava şı, o bütün yak ınlığıyla karşılıklı düzgün 
dizilmiş iki ordu olarak görür." 
Cevab ım vard ı elbet: "Allah'a inanal ım ve onun bize gösterdi ğini resmedelim yaln ızca, göstermedi ğini 
değil," demek isterdim, ama sustum. Kelebek beni, Frenk taklitçili ğiyle suçlayacak ya da hançerinin yan ıyla 
zırhımı denemek bahanesiyle tolgama ve s ırtıma ac ımas ızca vuruyor diye susmam ıştım ama. Kendimi tutup bu 
güzel gözlü budalay ı ve Kara'y ı kazan ırsam ancak, Zeytin'in kumpas ından kurtulaca ğımızı hesapl ıyordum. 
Burada bulamayacaklar ını anlar anlamaz arad ıklar ının ne olduğunu söylediler. Rezil katilin çald ığı bir resim 
varm ış... Bunun için evimin zaten arand ığını, bundan böyle ak ıllı katilin o resmi hiç eri şilmez bir yere