iman ediniz. Çünkü işte onlardan biri de benim. Çünkü nef­
sime tabiyim. Ömrüm boyunca bu kör nefsi yarım saatçik 
kendi irademe boyun eğdiremedim. Daima o beni felaketten 
felakete sürükler. Aklımı başıma alıp uslanmam. Nasibimde 
yok. Adam olamadım, olaınıyorum vesselam! 
Beyoğlu'nda 00 sokağında, evet sıfır sıfır sokağında ve 
yine Madam sıfır sıfırın randevuevinde -yerli yerince, tam 
ismiyle resmiyle haber versem reklam yapmış gibi olurum. 
Ben düştüm, Allah kimseyi düşürmesin- son göz ağrım var. 
Kalyopi ... Ben ona yanarım, güya o da benim için fıkır fıkır 
kaynar. Ben onu dost tuttum, fakat dünyada bundan daha 
büyük düşman tasavvur edemem. 
Ben Kalyapi'den on beş gün önce postayı kestim. Vücu­
dumu tamire çektim. Kurnaz karı işi çakmış. Evleneceğimi 
araştırıp öğrenmiş. Bir gün kalemde 1 oturuyorum. Oda cı 
geldi, birtakım madamların beni aradıklarını haber verdi. 
Bu birtakım madamlar sözündeki kalabalık beynimde fena 
çınladı. Dışarı çıktım. Bir de ne göreyim, dört karı, küçük bir 
dişi çete halinde koridora dizilmiş, beni bekliyorlar . Teyzem, 
halam, baldızım hepsi orada. Kalyapi yüzünü akidelenmiş 
kızıl elma koyuluğunda boyamış, başındaki şapkanın tüyü 
Fransız generallerininki gibi yarım metre havaya fışkırmış. 
Ortalığı keskin bir lavanta kokusu sarmış. Bu karıların ne 
mal olduklarını tepeden aşağı bütün kıyafet ve tavırları söy­
lüyor. Oralarını buralarını kaşıyarak bakan odacıların sal­
yaları dudaklarından iplik gibi akıyor. Kalyapi beni görünce 
bulunduğu yerin resmiliğine hiç önem vermeyerek: 
-Ah bre çapkın Sadan, benim üstümde evleniyors un? 
Bırakararn sana ki baska karı alasın? .. N ah bre kaka horo­
nonakil Vurazayım sana da, ona da. Yakazayım bütün ma­
halle o ki nerede oturuyorsun ... Ben hovarda karıyım, sen 
bana bilmeyorsun ? 
Yanındakiler de şöyle piyazlıyorlardı: 2 
Eskiden resmi dairelerde yazı işlerinin yürütüldüğü yer, ofis. 
(Argo) Pohpohlamak. 
17