Ölmez Otu 603 
Ummahan da vardı kapının eşiğini eğildi öptü. 
"Bir göresim geldi ki Taşbaş emmimi, bir göresimi Bumuma tütüyo r... Keşke 
ermiş olmayaydı da, gidip de Kırklara karışmayaydı. O, babamdan da iyiydi." 
Ummahan: 
"Susss!" dedi. "Gene günaha giriyorsun. Efendimize emmi diyorsun." 
"Ne varmış yani, Efendimiz olunca? O benim emmim değil mi? Bıraksın er­
mişliği gelsin. O benim emmim. Emmim işte. Haydi benim ağzımı eğsin. Çont 
etsin beni. Gözümü kör etsin. Ben ona emmi diyorum işte. Ve de Taşbaş diyo­
rum. Haydi, ne duruyor !" 
Ummahan bilgiç bilgiç gülümse di: 
"Biliyorsun seni sever. Ne söylersen söyle sana kötülük etmez. Ona güveni-
yorsun da ... Ona hiç güvenme . Ermişlerin sağı solu olmaz." 
Hasan yavaşça: 
"Olmasın," dedi. "Varsın çarpsın beni." 
Bu arada da gözlerinin önüne Taşbaşın tatlı, güleç yumuşak yüzü geldi. Yüz, 
yeşiller içinde, top top ışıklar arasında balkıyordu . 
"Sen hiç üzülme Ummahan," dedi, "ermişlerin sağı solu olmasa da Taşbaş 
Efendimiz beni canı gibi sever." 
Bir masal dünyasının tadındaydılar. Mest olmuşlardı. Taşbaşın kuşlu, çiçekli, 
kolay, sevgi dolu düş dünyasındaydılar. 
Sarhoşlar gibi mest, yalpalayarak, dudaklarıncia bir sevinç gülümsernesi eve 
geldiler ve buz gibi suya dalmış gibi ayıktılar. Meryemce yatakta, bir ölüm inilti­
sinde. Elif durmadan oradan oraya dolaşıp duruyor. Uzunca Ali duvann köşesine 
sırtını vermiş, başı cansızca önüne düşmüş kıpırdamıyor bile. Döngeleler gelmiş 
dizlerine kadar dayanmış, o farkında değil. 
Hasanın içinden önüne durolmaz bir kaçmak isteği geçti. Az daha kalsa bo­
ğulacaktı. 
"Ummahan haydi gidelim," dedi. "Taşbaş Efendimiz gelene kadar hiç eve uğ-
ramayalım ." 
Ummahanın canına minne t, onun hali Hasanın halinden de beterdi. 
"Uğramaya lım," dedi. 
Usulca damın arkasına kaydılar. 
Elif erkenden yataktan kalktı. Gece gözlerine bir tutarncık bile uyku girme­
mişti. Dışarı çıktı. Köydeki hiçbir baca tütmüyordu . Sonra birden aklına düştü 
ki köyde yalnızlar. Bir sessizlik acısı geldi yüreğinin başına çöreklendi. Tam bu 
sırada Ali de uyanıp dışanya çıktı , gitti Körce Hasanın evinin önünden bir kucak 
odun aldı getirdi ocağa koydu . Bir kucak da kırılmış, ezilmiş döngeleyi aldı geldi,