Çukurovada bol yıldızlı, sivrisinehli, yapış yapış sıcak, boğucu, uyku 
uyutmayan bir gece. 
Tebdilhava akşamdan bu yana bağınyor, sövüyordu . Gene karnı sancılanmış, 
aklı başından gitmişti. 
"Ulan köylü ulanananı avradını, dandan ufağını Toros dağından büyüğünü ... 
Ulan köylü, ne demeye gelirsin her yıl bu cehenneme ... Ulan otursana gül gi­
bi, buz gibi sulu, ak çağşaklı pınarı olan köyünde. Ulan alçak köylü ... Ulan kar­
mm ağrıyor. Ulan ölüyorum sancıdan. Beni Çukurovadan alın, yaylama götürün. 
Ulan, ulan, ula n ananızı avradınızı. .. Ulan ha u lan ... Bu yıl pamuk iyi ha.. Ah bu 
sancı beni öldürmese ... " 
Birer ikişer, yorgun, Tebdilhavanın başına biriktiler. Tebdilhava Çukurovada 
olsun, köyde olsun haftada bir iki kere hep böyle olurdu. Yalnız Meryemce Ana 
onun derdine derman olur, yaptığı ilaçlarla sancısını az bir sürede dindirirdi. 
Sancısı arttıkça Tebdilhava bağırıyordu: 
"Meryemce Ana nerede? Nerede kafirler? Öldürdünüz onu. Fıkara Tebdilha­
va sancıdan gebersin diye öldürdünü z, değil mi? Ne istedin benden Uzunca Ali 
Ağa? Ne istedin benden de öldürdün gürümü güvencimi? İşte ölüyorum. Kurtar­
sana beni ... Ulan köylü, ulanananı avradını, ulandandan ufağını ... Ulan ... " 
Sıcak yapış yapış, hiçbir fisilti yok. Yaprak kıpırdamıyo r. Karanlık geceyi iri, 
ışıklı, kıvılcımlanan yıldızların ışığı aydınlatıyor. Ay doğmuş gibi bir hal... Gece 
böcekleri cikiliyor, uzaktaki bir bataklıktan binlerce kurbağanın bir ağızdan vı­
raklaması geliyor. Boğucu, ağır bir hava ... Sivrisinekler bulut gibi dönüyor hava­
da. Sesleri bir uğultu gibi. Tekmil köy halkı kaşınıyor, inliyor. Böylesi sivrisinek 
görülmüş değil. 
Irgatlar, büyük bir ateş yakmışlar, dört bir yanını almışlardı. Sivrisinekler ate­
şin dumanma yaklaşamıyorlardı ama ateşin dört bir yanına halkalanmış köylüler 
ateşte pişiyorlardı. Bir yanda ıslak, vıcık vıcık bir sıcak, önlerinde ateş. 
Çarşaflara, yorganlara sanndılar, çuvalların, harariarın içine girdiler. Hiçbirisi 
para etmiyor, ne yanan ateş, ne duman, ne çarşaf, ne girdikleri çuvallar. .. Tepe­
lerinde bir uğultu, iğne gibi sapianan sivrisinek hortumlan, insanı çıldırtan bir 
kaşıntı. 
"Allah Allah," diye bağırıyordu Koca Halil. "Allah Allah ... Bu Çukurova yerin 
dibine batsın. Böyle de memleket mi olurmuş! Allah Allah !" 
Hasan çocuk boğuluyordu . Serin dağlardan birdenbire bir cehennem kazanı­
na düşmüştü. Naylon torbasından ilk kibrit kutusunu çıkardı, bacaklarının ara­
sında ilk kibritini çaktı. Kibrit bitineeye kadar yalıını hayranlıkla seyretti. Sonra 
ayağa kalktı, topluluktan uzaklaştı, ötede kendine bir karaçalı topluluğu buldu 
yolun kıyısında, arkasına sığındı, kibritini yakmaya başladı. Bir kibrit çakıyor,