raya sığındılar ve battaniyelerini üzerlerine örtüp koyun ko­
yuna yattılar. Dışarıda kar yağıyordu . Ayı, uzun ve derin bir 
kış uykusundan uyandığında dışarıda göçmen kuşların sesi­
ni işitti. Yambaşında yatan sahibinin üzerindeki battaniye­
yi pençesiyle kaldırdığında, aylar önce ölen ihtiyar adamın 
yorgun iskeletini gördü. 
Ayıdan kurtulduğuna sevinen Kıpti delikanlı maymu­
na oyun öğretmeye çalışıyor ama bunu pek başaramı yordu. 
Fakat günün birinde hayvanın bir para kesesiyle oynadığı­
nı görünce gözleri yerinden uğradı. Keseyi aldığında için­
den yetmiş küsur akça çıktı. Ayrıca içinde bir yere, uğur ge­
tirip bereket arttırsın diye kimbilir hangi hacının bahşiş ola­
rak verdiği bir Venedik dükası dikilmişti. Maymunun hırsız­
lık ve yankesicilik yeteneğini böylece keşfeden delikanlı onu 
maharetine uygun bir işte çalıştırmaya karar verdi. Saman­
dan yaptığı bir korkuluğa, paraya kıyıp aldığı bir çelebi kıya­
feti giydirdi ve bu korkuluğun kuşağına, yenlerine ve gömle­
ğine soktuğu para keselerini, koyun saatlerini, burun otu ve 
afyon kutularını çarpması için maymunu dayakla eğitti. So­
nunda bu zahmetli uğraşın semeresini görür gibi oldu. Fa­
kat maymunun parada pulda gözü yoktu. O sadece, kendisi­
ne atalarından yadigar kalan merak duygusuyla, ömründe o 
güne kadar görmediği, parlak, alacalı bulacalı, şıngırtılı, tu­
haf kokulu, hayreti mucip nesnelerin peşindeydi. Yediği on­
ca dayağa rağmen para kesesini tütün kesesinden hala ayırd 
edemiyordu. Bir ara enfiye kutularından bıkıp sedef kakma­
lı afyon kutularına musallat oldu. Ne var ki anberle tatlandı­
rılmış afyon macununun hepsini mideye indirdikten bir sü­
re sonra sızıp kalınca sahibi onu ölü zannetti ve götürüp bir 
viraneye attı. 
Akşama doğru maymun gözünü açtı. Ama o an gördüğü, 
içinde bulunduğu dünya değil atalarının yaşadığı uçsuz bu­
caksız ormandı. Bu ormanın bütün renklerini görüyor, bü-
41