böcekleri, tavukları, kedileri, köpekleriyle uyuyordu. Düşman­
lıkların, kinlerin, sevgilerin, kork uların, kaygıların, yiğitliklerin 
üstünü kalın bir uyku örtmüştü. Düşler çarpışıyo rdu. Düşler 
yaşıyordu şu anda. 
Görüş sahası ne kadar dar olursa olsun, insan ınuhayyilesi 
geniştir. Değirmenoluk köyünden başka hiçbir yere çıkmamış 
bir insanın bile geniş bir hayal dünyası mevcuttur. Yıldızların 
ötelerine kadar uzanabilir. Hiçbir yer bularnazsa Kafdağının ar­
kasına kadar gider. O da olmazsa, düşlerinde yaşadığı yer baş­
kalaşır. Cennetleşir. Şimdi, şu anda düşler veryansın ediyordur 
uykuların altın da. Şu fıkara, şu kahırlı Değirmenoluk köyünde, 
değişmiş dünyalar yaşanıyord ur. 
Memed de düş görüyordu. Hem kork uyor, hem düş görü­
yordu . Kafasında birden, bir şimşek çaktı. Çukurovanın bol gü­
neşi kafasında parçalandı, büyüdü, genişledi, aydınlandı. İçin­
deki ışık seli duronca Memed endişelendi. Korktu. "Ya gelmez­
se/' diye düşündü. "Ya gelmezse ne yaparım?" Kafasından tür­
lü ihtimaller geçti. "Gelmezse, ben bilirim yapacağımı/' dedi. 
Eli tabancasının kabzasına gitti. Tabaneası aklına gelince bütün 
korkuları siliniyor, çaresizliğini unutuveriyo rdu. 
Tabancasını düşünüyordu ki çok hafif bir ayak sesi duydu. 
Az önce düşündüklerinden utandı. Gelip başında duran Hat­
çeydi. Gündüz olsaydı da Hatçe, Memedin yüzüne baksaydı. 
Önce yüzünün sapsarı kesildiğini, sonra yavaş yavaş kızardığı­
nı görür şaşardı. Başka şeylere, belki korkuya yorardı bunu. 
"Çok beklettiın/' diye özür diledi. "Anam bir türlü uyu­
muyordu ." 
El ele tutuşup korka, sine uzaklaştılar. Toprağa öyle ustu­
ruplu basıyorlardı ki, en küçük bir çıhrh bile çıkartmıyorl ardı. 
Toprağa basmıyorlardı sanki. 
Köyü çıkıncaya kadar, nefes bile almadılar dersek, doğru­
dur. Köyü çıklıktan sonradır ki, korkuları biraz azaldı, kendile­
rini azıcık serbest hissettiler. 
Hatçenin bohçasını Memed taşıyor du. Hatçe bohçasını, 
Memed yoruldu diye istedi, öteki vermed i. 
Tam sırasıymış gibi, çiselemekte olan yağmur delicesine 
bastırdı. Yanlarında, arkaları nda, önlerinde şimşekler çakıyor-
96