KAPLUMBAĞALAR
 
46
 
 
Yumurtaların tanesini dörder kuruştan sattı. Oğluna 10
 
kuruşa bir defter, 5 kuruşa bir kalem aldı. Eve, tanesi 
2,5 kuruştan iki 
kibritle kilosu 4 kuruştan 10 kilo tuz aldı. Acaba Abdullah dayı köye 
kaç kuruş getirdi?»
 
Ufff! .. Çocuklar fırtına, gibi koşuyordu. Kır Abbas sanki kızışkın 
bir güreş seyrediyordu. Rıza şimdi de böyle hesaplar sorsaydı 
çocuklara! .. Yok y
eraltı sularıymış, yok kaynak sularıymış!.. «(Ne 
yapacaksın kaynak sularım ulan Irıza? Var mı bizim köyde kaynak 
suyu?..)»
 
Rıza kaynak sularını bıraktı, başka bir konuya geçti şimdi de:
 
«Suları kaynatırlar, çocuklar! Kaynatırlar da öyle içerler! 
Gülmeyin, 
valla kaynatırlar! Bakın, suların içinde mikrop vardır. 
Mikrop dedikleri, bitten küçük, emme çok zararlı bir hayvandır. 
Hayvan dedimse, aklınıza, böyükbaş, yada küçükbaş hayvan gelmesin. 
Kılavuz buna da hayvan demiş. Aslında mikrop çok ufaktır. İşte 
insanı
 
hep bu namussuzlar hasta eder! Bana deyeceksiniz ki, 
“Eğitmenim, sen gözünle gördün mü?” Gördüm desem yalan olur. 
Çünkü, bu namussuz gözle görülmez! Haa, söyleyin bakayım şimdi, 
insanların baş düşmanı ne
-
 
yimiş çocuklar? Mikrop! Suyu neden 
kaynatırlarmış 
çocuklar? İçindeki mikroplar ölsün deye. Kaynamış 
suyu öyle kaynar kaynar mı içerler? Yooo, soğutup içerler. ..»
 
B
u sefer de başka bir dala geçti:
 
«Sütleri de kaynatırlar çocuklar. İneklerde merem hastalığı 
olduğundan, merem hastalığı insana bir geçti mi, 
o insan yandı! 
Öksüre öksüre ölür gider yani. Onun için sütleri de kaynatırlar. İçinde 
ne kadar merem mikrobu varsa ölsün deye kaynatırlar! Yani 
üşenmeden...»
 
Rıza, süt kaynatmayı da bitirip, «Köyümüzde, çeşmelerin, 
kuyuların yakınına helâ kazmak yok, çocu
klar!» diye başka bir dala 
geçmişti ki, Kır Abbas öfkelendi:
 
«Ulan Irıza, emmim, bu köyde ne çeşme var, ne de helâ kuyusu! .. 
Vazgeç bebelere bu olmadık şeyleri satmaktan bre aslanım! ..» dedi.
 
Rıza çok kızdı: «(Madem geldin, lafa karışmadan otur, a Kır