254
n  için teşekkür etti Profesör Azur. Derken, kendilerinden, bil­
hassa “genç insanlar için daha eğlenceli bir sürü şey varken" 
neden Tann’yla ilgilendiklerinden bahsetmelerini istedi.
İlk konuşan Mona oldu. 11 Eylül trajedisinden sonra Ba- 
tı’daki İslam algısından derin kaygı duyduğunu söyledi. Söz­
cüklerini tane tane seçerek, genç bir Müslüman kadın olmak­
tan gurur duyduğunu, dinini kalpten sevdiğini ve sahiplen­
diğini ama neredeyse her gün bir sürü önyargıyla uğraşmak 
zorunda kaldığını anlattı. “İslam’a dair hiçbir şey bilmeyen 
insanlar benim dinim, peygamberim, inancım hakkında kal­
lavi laflar ediyor, negatif konuşuyorlar" dedi. “Başörtüm hak­
kında da" diye ekledi. Bu dersi almaya karar vermişti, çün­
kü Yaradan’m doğası hakkında dürüst, önyargısız araştırma- 
lara-tartışmalara katılmak istiyordu. Tann herkesi farklı ya­
ratmıştı. Bunca çeşitliliğin bir sebebi vardı. Sözlerini şöyle 
bitirdi: “Çeşitliliğe saygım var ama karşımdakinden de say­
gı beklerim."
Mona’nın yanındaki genç adam, sıra ona geldiğinde sırtı­
nı dikleştirdi. Adı Ed idi. Dinsiz bir aileden geldiği için Tan- 
n  konusuna temkinli ve tarafsız yaklaştığım söyledi. Bilimle 
inancın bir araya gelebileceğine kaniydi ama dinin mantıkdı- 
şı yanlanmn -k i pek çoktu- ayıklanması gerekliydi. “Babam 
Yahudi, annem Protestan ama dindar değiller" diye ekledi. 
“Sanırım, ben de Mona gibi, ama farklı bir açıdan, m odem 
çağda kimlik ve inanç konusuyla ilgileniyorum. Gerçi dürüst 
olmak gerekirse, Tann hiçbir zaman derdim olmadı."
“O zaman neden buradasın?" diye sordu kaslı, çopur yüzlü, 
sanşm  bir oğlan. Bir kurşunkalemi parmaklannm arasında 
hızla çevirdi. “Buradaki herkesin Tann’yla bir meselesi var 
sanıyordum.”
Peri, Ed’in başım kaldınp Profesör Azur^a baktığım, onun 
da Ed’e belli belirsiz bir baş işareti yaptığım fark etti. Arala- 
nnda sanki bir mes^j gitti geldi; Peri’nin çözemediği bir şifre.