"Okulu bıraktığın için kızıyardur sana. Bunca yıl dirsek çü­
rüt, sonra kendini serseriliğe ver! Akıl almıyor yaptıklarını. Ba­
ban da anlayışsız herifin teki!" 
Babasına arka çıkmak gereksinimini duydu nedense. 
"Ama bir bavul dolusu giysi yolladı. Bir de lokum!" 
Giysilerin Rio'ya göre fazla kalın ve kapalı olduklarını söyle-
medi elbette. Kızının ağzına lokum koymadığını bunca yıldır 
fark etmediği için babasını suçlamadı da. 
"Bana lokum yollamış. Lo-kum ... " 
Şekere bulanmış koca bir parça lokumu, ağzında oradan ora­
ya taşıyor, yavaşça emiyordu sanki. "0", "K" ve "U" harfleri­
nin böyle art arda gelişinde komik bir yan vardı. Kıkırdama ya 
başladı. 
"Lo-kum. Naneli, güllü, limonlu, Antep fistıklı..." 
"Neler oluyor sana? Ağlıyor musun?" 
Güçlükle konuştu. 
"Hayır gülüyorum. Ama komik değil mi? Yani lo-kum?" 
İçin için kaynayan bir bataklıktan ansızın yüzeye fırlayan ka-
barcıklar gibi kahkahalar ... 
"Senin sinirlerin iyice bozulmuş. Bu silah sesleri hiç hoşuma 
gitmedi." 
"Aa, niye öyle diyorsun? Benim çok hoşuma gidiyor. Yani, 
Türkiye'nin nasıl lokumu ünlüyse, Brezilya'nın da silahlı çatış­
maları ünlü. Sen bakma öyle karnavalmış, futbolmuş ... " 
Tekrar gülmeye başladı. İçinden bir ses, "Yeter artık, kes saç­
malamayı, kendini toparla," diyordu. Kusmak üzereydi. 
"Neyse, şimdi kapamalıyım. Bir şeye ihtiyacın var mı?" 
Hiç hoşlanmadığı soru da buydu işte. "Evet, çok şeye," diye 
bağıracaktı neredeyse. Gülmesini bastırabilse ... "En çok da ba­
na gereksinimlerimin ne olduğunu soracak birisine." Yanıt ver­
medi. 
"Hadi ... görüş ... " 
"Anne, dur! Haftaya arayacak mısın?" 
26