Cenazede
91Caminin Te şvikiye Caddesi'ne aç ılan büyük avlu kap ısından aş ağıya,
tabuta do ğru inen basamaklarda, cenazelerde kad ınlar ın kendili ğinde n 
topland ığı gölgeli yerde, ba şörtülü kad ınlarla, baş lar ına şık ve moda
rengârenk e şarplar takmış  sosyete kadınlar ı aras ında Füsun'u görür
görmez, kalbim saçma bir h ızla atma ya baş lam ıştı. Turuncumsu bir
eşarp takmış tı. Kuş uçuş uyla aram ızda yetmi ş-seksen metre vard ı 
herhalde. Ama onun soluk al ıp verişini, kaş lar ını çat ışını, öğle s ıcağında
yumuş ak teninin hafif hafif terleyi şini, kalabal ıkta baş örtülü kad ınlar  
aras ında s ıkıştıkça, can ı sıkıld ıkça alt duda ğının sol yan ını ön dişleriyle 
hafifçe ısırışını ve incecik gövdesinin yükünü bir baca ğından ötekine  
verişini olduğum yerden yaln ızca görmü yor, içimde hissedi yordum da.
Tıpk ı bir rüyadaki gibi çaresizlikle  balkondan a şağı bağırıp ona el
sallamak geliyordu içimden, ama a ğzımdan bir ses ç ıkmı yor, kalbim
bütün gücüyle atmaya devam ediyordu. 
"Anne, ben kalk ıyorum." 
"Aa ne oldu sana ? Yüzün bembeyaz." 
Aşağı inip uzaktan Füsun'u seyrettim. Şenay Han ım' ın yanındayd ı. 
Bir yandan onun şık ama bodur bir han ımla ettiği sohbeti dinli yor, bir  
yandan da çenesinin alt ında acemice bağ ladığı eşarb ının aşağı sarkan  
bir ucunu dalg ın dalg ın parma ğına dolu yordu. Ba şörtüsü ona ma ğrur 
ve kutsal bir güzellik vermi şti. Hoparlörle d ışarıya avlu ya da verilen  
cuma vaazı, ses düzeninin kötülü ğü yüzünden vaizin ölümün son  
durak oldu ğuna ilişkin birkaç sözü ve herkesi korkulmak ister gibi sık  
sık ve şiirsiz bir vur guyla Allah de yişi dış ında hiç anla şılm ıyordu.  
Arada bir kalabal ığın içine bir davete geç kalm ış gibi telaşla birileri  
giriyor, bütün ba şlar hemen onlara dönerken, bu ki şilerin yakalar ına da  
hemen ölmüş  Belk ıs'ın küçük siyah-beyaz bir resmi i ğneleni yordu  
Füsun bütün bu selamla şmaları, el sallamalar ı, öpüşmeleri, teselli  
kucaklamalar ını ve hal hat ır sormalar ı dikkatle izliyordu