var bu dünyad a... Yaşamaları ne gerek. Hepsini, hepsini öldürmel i. 
Bir yoksulun bir sinekten ne farkı var? Niçin yaşasınlar? Hepsini öl­
dürmeli ve bu asil vatanı hep, toptan varlılara bırakmalı. Hacı çooook 
yoksulluk görmüştü, çooook ... Ol sebepten yoksullardan nefret eder­
di. 
Önce Dursun Bekçiye bir tellal çağırttırdı . Dursun Bekçi nin yaşı 
yetmişi geçiyordu. Nasılsa Yemenden dönmüştü. Yemenden dönmüş 
tek kişiydi ve köylülerinin çöl Yemende nasıl kırfacana uğramış gibi 
kırıldıklarını anlatıyordu. Kız sesi gibi sesiyle, ağiaya ağlaya ... 
"Ey ahali, eeeey ahali, eeeey ahaliiiii, ve eeeeey avratl ar, duyduk 
duymadık demeyin, üç gün içinde herkes köyü, Ağamızın köyünü 
terk eyleyecekt ir. Bir daha bu köye hiç basm ayacaks ınız. Hükümet 
böyk emreyledi. Nereye gider seniz gideceks iniz ... Eeeey, avrat lar, di­
renmek, mızırdanmak yok, işte bakın, bir bölük candarma gel di, köye 
kondu. Hepinizi öldürmek için Ağamızın bir işınarını bekliyor ... Ey 
avratlar, duyduk duymadık, demeyi n." 
Birden bir vaveyla yükseldi. Çığlıklar gökyüz ünü tuttu. Yer gök 
iniedi bir süre. Sonra Ağan ın evi önüne yığılıştılar çoluk çocuk ... Ağ- · 
lamaya başladılar. 
"Biz nereye gidelim, biz nereye gide lim? Nereye nereye nereye gi­
delim?" 
Çok zarılık eylediler. 
Ve üç gün geçti. Kadınların kuş gibi çığlıkları , gündüz akşamla­
ra, gece sabahlara kadar sürdü. Umutsuz kadınlar yeniden, üç gün 
sonra suskun , taş gibi, toprak yığını gibi Ağanın kapısına birikiştiler. 
Ağızlarından çıt çıkmadı. Konuşmadılar, bakınadılar bile. Her birisi . 
yalvaran bir umutsuzluktu. 
Ağa bu görüntüye, bu yırtık, kirli, toprak rengi, perişan paçavra 
yığınımt daha fazla dayanarnadı : , 
"Candarmalar, " diye bağırdı, "şu vatan düşmanlar ını, şu son 
Türk devletini yıkmaya uğraşanları derhal topraktarımdan atacaksınız. 
Süngü tak!" · 
Candarma Komutanı : 
"Süngü tak," diye emir verdi. 
Kadınlarda dehşet bir çığlık, korku başla dı. Candarmaları n 
önünden, oraya buraya dağılmış kaçıyo elardı Hacı Kurtboğanin eski 
ıS