Hatçe: 
"Af çıkacak mı teyze?" 
Iraz : 
"Mustafa Ağa akıllı adam. Ankarada da adamı var. Çıka­
cak. O bilrnezse kimse bilmez." 
Hatçe: 
"Evirnizin önündeki salkım söğüdün dallan toprağa de-
ğer. " 
Iraz: 
"Değer. " 
Hatçe: 
"Buzağılarırnız olur , mor mor. " 
Hapisaneden ayrıldığında Merned uçar gibiydi. Başı dönü­
yor du. Yere düşecekmiş gibi gözleri karanyor du. Pazaryerine 
geldi. Ken<;lisini ortadaki beyaz taşın üstüne zor attı. Az sonra 
kendine geldi. Pazaryerinde portakallar öbek öbekti . Lahanalar 
ortaya yığılrnıştı . Küçücük tepeler gibi. Taştan kalktı, pazaryeri­
nin ortasına doğru yürüd ü. Bir sürü adam gördü Tevfiğin kah­
vesinin orada. Adarnlann üstlerinde aba, omuzlannda bel var­
dı. Kısa boylu, boğazı ipek ipli bir adam onlara boyuna küfre­
diyordu. Buna şaştı. İçinden "burda da Abdi Ağa var" geçti . 
Orada bekledi. Kısa boylu sövdü sövdü. Adarnlardan hiç ses 
çıkmadı. Başlanru yere dikrnişl er, kıpırdarnıyorlar dı. Sonra, 
küfreden adam birden yumuşadı, "Kardeşler'' demeye başladı. 
"Sizler benim canımdan azizsiniz ." Buna haddinden ziyade şa­
şırdı. Bir anlam çıkara rnadı. Ornuzu belli adamlar , başlan yer­
de, ağır ağır kırnıldadıl ar, çaya aşağı yürüdüler. Birkaç kişi, 
"Çeltik tarialarma gidiyorlar," dedi. Memed buna daha çok şa­
şırdı. Oradan çarşının ortasına vurdu. İlk geldiğinde kebap ye­
diği dükkanın kapısından durnanlar fışkınyordu dışan. İçeri 
girdi. Kebap kokusu içini bayılttı. "Y elle!" 
M em ed: 
"Çabuk karda ş!" dedi garsona. 
"Yelle!" dedi öteki, kebapçıya . 
Arkasına dönünce gözlerine inanarnadı. Korktu . Gözlerini 
kırpıştırdı. Gördüğü, tam arkasında oturan Topal Aliyd i. Hayal 
değil. Topal Ali ona hain hain gülürnsed i. Merned hiçbir şey 
70