D - A ben şebeği pek severim. Ne kadar maskara dır. 
Hele o al cepkenini, püsküllü takkesini giyip de aynaya 
baktığı vakit insanı gülmeden kırar geçirir... · 
İrfan Bey bir müddet konferansını tatil etti. Karpuzdan 
pireye, pireden ayıya laftan lafa geçen ve pek acayip bir 
mantık hafifliğiyle dünyanın yuvarlaklığının leh ve aleyhin­
de düşüncelerini belirten hanımların akıl yürütmelerindeki 
saflığa kulak veriyordu. 
Bu tarafta şebeğin ayı ile olan akrabalığı bahsi kızışırken 
biraz ötede üç dört genç kız arasında daha hararetli bir tar­
tışma mevzuu açılmıştı: 
N-Kuyrukluyıldız bu dünyaya çarparken sen Şevki ile 
ne yapacaksın? 
T -Bilmem? Alem ne yapacaksa ben de onu yapaca­
ğım ... 
N-Öyle günde birbirinizden ayrılmak olur mu? 
T-Ne yapayım? Eve mi alayım? Annem babam görür­
se sonra bana ne derler? 
N � Kim görürse görsün ... Kıyamet kopacak olduktan 
sonra insanın sevgilisiyle beraber bulunması lazım gelmez 
mi? O bir tarafta, sen başka tarafta olacağımza bir yerde 
ruhunuzu teslim edersiniz ... 
T - Aman sus içim fena oluyor. Ölmesin. Şevkiciğime 
yazık değil mi? 
Z-O gece beraber bulunalım ricasıyla Tayyar bana 
haber gönderdi. Ben de "Mümkün değildir" diye cevap ver­
dim. Sonra yine, "O gece ben cumbanızın altından bir yere 
ayrılmam. Orada ölürüm" manasında bir mektup geldi. 
N -Tayyar'dan gelen mektupları nereye saklıyorsun 
kardeşim? 
Z-Yeni gelenleri yattığım odadaki perde kornişinin 
içine... Çünkü herkes uyuduktan sonra ben onları oradan 
alır okurum, okurum, okurum. Kornişin içinde çok mektup 
birikirse bizim sandık odasında bir tahta aralığı var . Oraya 
tıkıyorum. Geçende birkaç tanesini fare çekmiş. Daha 
uygun bir yer bulursam oraya kaldıracağım. 
37