tutturdular . Dört beş dakika kadar hafif köşklü ı yürüyüşü 
gittikten sonra Hacı'nın çarpıntısı tuttu, beti benzi uçtu. 
Tıkanıyordu. Altmış yaşından sonra böyle yangın nöbetçi­
si adımı onun bünyesiyle uygun düşen bir hareket değildi. 
İhtiyarda çarpıntıdan çene atar gibi haller peyda olunca 
genç uşaklar şaşırdılar . Kolları arasında onu ayıltmaya uğ­
raştılar. Hacı'nın koşamayacağı belli oldu. Fakat onun adı­
mıyla da yürünemezdi. Çünkü iyice ortalık açılıp sokaklar 
kalabalıklaşınca, tımarhane duşundan firar etmiş üç deli 
kıyafetiyle halkın arasında gidilemezdi. Osman, ihtiyarın 
önünde biraz eğildi. Fettah'ın yardımıyla Hacı, arabacının 
sırtına bindi. Zavallı Osman, kandil gecelerinde kalabalık 
cami kapılarına dilendirmeye kötürüm taşıyan hamallar 
gibi arkasındaki yüküyle yine tırısa kalktı. Hacı Hurşit, 
bineğinin bu gidişinden hınk hınk sallanıyor , sarsılmaktan 
berbat oluyor, hıçkırıklara, nefes kesikliğine tutuluyordu. 
Fakat halkın merak ve maskaralığına uğramamak için bu 
iki bacaklı düldülün koşmasına katlanmaktan başka çare 
yoktu. Bir çeyrek sonra Hacı Hurşit, Osman'ın arkasından 
indi, iplerin sıkılığından henüz kas, damar ve sinirlerinin 
sızıları savuşmamış olan Fettah'a bindi. Bu ikinci bineğin 
sırtı etli, semiz ve yumuşaktı. Hem şaşılacak şey, Fettah 
binicisini sarsmadan o kadar düzgün ve güzel yürüyor­
du ki adeta rahvan gidiyor denebilirdi. Hacı'nın donmuş 
kemikleri hizmetkarın yumuşacık bir semer gibi dolgun, 
ılık, genç vücudu üzerinde rahat etti. Cenabıhakk'a bir iki 
salavatla şükranlarını sunduktan sonra bineğinin ensesini 
okşadı. Fettah: 
-Yapma Hacı, huylanırım ... itirazında bulundu. 
Ortalık iyiden iyiye açılıyordu. Hacı Hurşit etrafına ba­
kındı. Büyük bir telaşla: 
-Sabah namazım geçecek. Haydi evlatlar, çabuk beni 
bir cami-i şerife yetiştiriniz. Bu yaşa geldim, Hakk'a çok şü­
kür, namazımı kazaya bırakmadım. 
Yangınları haber vermesi için uygun yerlerde bekletilen resmi gözcü. 
48