Yeni edebiyat ve felsefe vadisine kapılıp kaleminizle cidden 
lezzet ve letafet bahşettiginiz size has olan o sırf milli ve 
samimi zeminlerden pek uzaklasırsanız edebi sahsiyetinizi 
kaybetmenizden korkarım. Bu hem sizin hem de bizim için 
büyük bir kayıptır. Her romanınızda mutlaka benim gibi bir 
kocakarı bulup söyletmenizi bir yazma şartı hükmünde koy­
mak da istemiyorum. Lakin kendinize has zeminlerden pek 
uzaklaşmamak daima en büyük sanat endişeniz olmalıdır. 
Bu zeminleri siz herkesten iyi bilir ve tayin edersiniz. 
Beni vaktiyle okuttular, biraz mürekkep yalattılar. Her 
eserinizden az çok keyif alırım. Fakat benim bir merakım 
vardır: Sevdigim hikôyeleri kendi kendime okumam, yasıtım 
birkaç hanımnineyi etrafı ma toplayarak yüksek sesle onlara 
okurum. Romanın onların saf idraklerini lezzerlendiren açık, 
samimi noktalarında bu acuzenin de hazzının sonu olmaz. 
Fakat bizde maalesef her hanımnine, Schopenhauer' un 
dünyayı siyah gözlükle gösteren bıktırıcı felsefesinin akset­
tigi satırlardan anlam çıkarabilecek bir zihin terbiyesine sa­
hip degildir. iste sizden bu okuma yazma bilmeyen hanım­
ninelerin sohbet meclislerinde okunacak, yani bu tandır kü� 
lerini neşelendirecek bir hikôye yazmanızı rica ediyorum. 
T efekkür kabiliyerleri gibi eglenceleri de pek sınırlı olan bu 
zavallılara edeceginiz bu hizmetin sevobı büyüktür. 
Bu eseriniz romonla masal arasında bir şey olmalıdır. 
iste en büyük maharetiniz bu hikôyenizde görülecektir. 
Çünkü ya masalı şimdiki romanlar sırasına çıkaracak bir sa­
nat gösterecek veyahut degerini ve mahiyetini eksiitmeden 
romanı masal derecesinde sadelestireceksiniz. Kaleminizin 
kudretine güvenerek sizden bu harikayı bekliyoruz. ilmi, 
fenni ve içtimai zeminlerden kaçacaksınız. Mevzuunuz es­
rarengiz cin, peri gariplikleri veya bir çarşamba karısı, bir 
dev, bir gulyabani olacak ... Vaka o kadar merak verici bir 
maharetle tertip edilecek ki biz hayranınız bütün kocakarı-
VI