niz bizim i şleri, üstelik Arapçan ız güzel oldu ğu için yerlilerle de çok 
rahat ili şki kurars ınız, ikimiz birlikte dola şırız bütün buralar ı... 
Geceleri birlikte kamp kurar ız. 
Hüsrev Bey, arabadan indi. 
—  Gelin biraz nehir kenar ında dola şalım. Rosemary gene bir tedirginlik 
geçirdi. Hüsrev 
Beyin sand ığından daha tehlikeli bir adam oldu ğunu anlam ıştı. Ama o da 
Hüsrev Bey gibi, kendini oyunlara kapt ırmaktan alam ıyordu. 
Arabadan indi. Birlikte, hiç konu şmadan yürüdüler nehir k ıyısında. 
Rosemary, Hüsrev Beye, önerisine kar şılık verip vermeyece ğini sormad ı, daha 
fazla üstelememesi gerekti ğini seziyordu. Hüsrev Bey de hiçbir cevap 
vermedi, Rosemary'nin cevab ı alana kadar pe şinden ayr ılmayacağını 
biliyordu art ık. 
Epeyce yürüdükten sonra, geriye döndüler. Yeniden arabaya binerlerken 
Hüsrev Bey, yava şça kadının dirseğini tuttu. 
—  Dönüşte bana buyrun... Birazdan şafak sökecek, size bir çay ikram edeyim. 
Kadın, hiç dü şünmeden cevap verdi: 
—  Bir çay iyi olur. 
Arabacıyı çağırdılar... Eve var ıncaya kadar konu şmadılar. 
134 
YİRMİ BEŞ 
Kırgın ve küskünüm, beni b ırakıp gideceklerinden korktu ğum parçalar ın 
gitmesinden bile korkmuyorum art ık, galiba gittiler çünkü, içimdeki bo şluk 
daha da büyüdü, kaybolan parçalar ımın yerine o bo şluk bir parçam haline 
geldi. İçim durgun; bir çalkant ı, bir korku ya da bir sevgi yok, hiçbir duygu 
kıpırtısı yok, kocaman bir bo şluk içim, o bo şluğu da küskünlük, k ırgınlık 
ve hüzün dolduruyor ancak, zaman zaman çok fazla ya şamayacakm ışım gibi bir 
duyguya kap ılıyorum, benim gibi sa ğlıklı bir insan ın kendini neden ölüme 
bu kadar yak ın hissetti ğini anlayam ıyorum, belki de gizliden gizliye ölümü 
özlüyorum, ölüm korkular ım da yok art ık, ölümden de korkmuyorum, bütün 
duygular ım gibi korkular ım da yoruldu, onlar da beni terk etti. 
Teslim olmaya haz ırlanan bir kale gibiyim, ama neye teslim olaca ğım, kime 
teslim olaca ğım, bazen evlenmeyi dü şünüyorum, bütün istedi ğim sakin bir 
yaşam, sessiz bir bahçe, birkaç kitap, çimenler, gölge, ö ğleden sonralar ı 
biraz uyumak, hiç kimsenin bana â şık olmamas ı, benim kimseye â şık olmamam, 
böyle bir ya şamı özlüyorum. Bütün bunlar ı istiyorum ama daha istedi ğim anda, 
bu isteklerime kavu şursam ağlaya ağlaya kaçaca ğımı da biliyorum. İstediğim 
hiçbir şeyi aslında istemiyorum. Bütün isteklerim tükendi 
135 
benim, asl ında benim hiçbir zaman gerçek bir iste ğim olmam ıştı ama hep bir 
şeyi ister gibi yapm ıştım, şimdi ister gibi yapacak halim de kalmad ı. 
Önceki ak şam, bir partiye davetliydim, her zaman oldu ğu gibi erkekler benim 
çevremde toplanm ıştı, bir de bakt ım kahkahalarla gülüyorum, oysa o partiye 
istemeye istemeye gitmi ştim, üstelik içim çok s ıkılıyordu, ama erkekleri 
görünce dayanam ıyorum, co şuyorum, beni be ğensinler, bana hayran olsunlar 
diye uğraşıyorum, beni canland ıran tek şey de bu kendimi be ğendirme iste ği 
galiba. Bir ara çevreme toplanan erkeklere, "Ben mahzun bir kad ınım 
aslında," dedim ve hepsi birden gülmeye ba şladılar, benim şaka yapt ığımı 
sanmışlardı. 
içimdeki hüznü hiçbiri görmüyor, birisi bunu görsün isterdim, bir tek Haluk 
fark etti bunu, bir ak şam, üstelik de çok e ğlenceli geçen bir yemekten 
dönerken arabada birdenbire, "Niye bu kadar hüzünlü bir kad ınsın," dedi,