54  
54. Ben, Kad ın 
 
 
 
Meddah efendi, sen her şeyin taklidini yapabilirsin, ama kad ın olamazs ın! diyorlarm ış. Bunun tam tersini iddia 
ediyorum. Evet, şehir şehir gezip gece yar ılar ına kadar dü ğünlerde, e ğlencelerde, kahvehanelerde sesimiz 
kısılana kadar her şeyi taklit edip hikâye anlatt ığımız için evlenmek hiç nasip olmad ı. Ama bu kad ın milletini 
tan ımay ız anlam ına hiç gelmez. 
Çok iyi tan ırım kad ınlar ı; hatta dört tanesiyle şahsen kar şılaşmış, yüzlerini görmü ş, konuşmuşumdur. 
Bunlar: 
1. Rahmetli annem. 2. Sevgili teyzem. 3. Beni hep döven a ğabeyimin kar ısı ki, beni görünce "ç ık odadan," 
demiştir. (Ona â şık oldum ilk.) 4. Gezilerim s ıras ında Konya'da bir aç ık pencerede bir an gördü ğüm kad ın. 
Onunla hiç konu şmamama ra ğmen y ıllarca ve hâlâ ona şehevi duygular besledim. Belki de şimdi ölmü ştür. 
Yüzü aç ık bir kad ını görmek, onunla konu şmak, onun insan hallerine tan ık olmak biz erkeklerde hem 
şehevi, hem de derin manevi ac ılara yol açt ığı için, dinimizin emretti ği gibi kad ınlar ı, özellikle güzel olanlar ı 
nikahlanmadan hiç görmemek en iyisidir. Şehevi hisleri mecburen tatmin için kad ınlar ı aratmaz güzel o ğlanlar ın 
dostluğunu aramak tek çaredir ve sonunda bu da tatl ı bir al ışkanl ık olur. Frenk şehirlerinde kad ınlar ın yaln ız 
yüzlerini de ğil, en çekici yanlar ı olan p ırıl p ırıl saçlar ını, sonra boyunlar ını, kollar ını, güzel gerdanlar ını, hatta 
anlat ılanlar doğruysa güzel bacaklar ının bir k ısm ını ortada b ırakacak bir şekilde dola şmalar ı, erkeklerin de bu 
yüzden önlerinin sürekli kalk ık olup utançla ac ılar s ızılar içinde, zar zor yürümeleri, cemaati elbette felce 
uğratm ıştır. Frenk gâvurunun Osmanl ı karşısında her gün yeni bir kale kaybetmesinin sebebi budur. 
Güzel kad ınlardan uzak ya şaman ın ruhumun mutlulu ğu ve huzuru için en do ğru yol oldu ğunu böylece, daha 
ilk gençli ğimde anlad ıktan sonra, kad ınlar ı daha çok merak ettim. Daha o s ırada annem ve teyzemden ba şka 
kad ın da görmedi ğim için merak ım esrarl ı bir nitelik al ır, sanki kafam kar ıncalan ır ve onlar ın nas ıl hissettiğini 
ancak onlar ın yapt ıklar ını yaparak, yediklerini yiyerek, sözlerini tekrar, hallerini taklit edip k ıyafetlerini giyerek 
hissedebilece ğimi anlard ım. Böylece bir cuma günü annem, babam, a ğabeyim, teyzem, hepsi dedemin Fahreng 
kıyısındaki gül bahçesine gittiklerinde, ben çok hastay ım, dedim ve evde kald ım. 
"Gel, bak k ırda köpekleri, a ğaçlar ı, atlar ı görür taklit eder, bizi güldürürsün. Evde tek ba şına ne 
yapacaks ın?" dedi rahmetli annem. 
"Senin elbiselerini giyip kad ın olacağım anneciğim," diyemezdim. "Karn ım ağrıyor," dedim. 
"Nanemollal ık etme," dedi babam. "Gel, güre şiriz." 
Şimdi siz nakka ş ve hattat karde şlerime, onlar gidince, rahmetli annemin ve teyzemin iç çama şırlar ını ve 
elbiselerini tek tek giyerken neler hissetti ğimi, kad ın olman ın o gün anlad ığım s ırlar ını anlatacağım. Önce hemen 
şunu söyleyebilirim: Pek çok kereler kitaplarda okudu ğumuzun, vaizlerden dinledi ğimizin tersine, insan kad ın 
olunca asl ında kendini Şeytan gibi hissetmiyor. 
Tam tersi: Rahmetli annemin gül i şlemeli yün donunu giyince içime tatl ı bir iyilik yay ıldı, kendimi onun 
gibi hassas hissettim. Teyzemin giymeye k ıyamad ığı fıstık yeşili ipek gömle ğini ç ıplak tenime de ğince içimde 
bütün çocuklara, hatta kendime kar şı bir sevgi yükseldi. Bütün âleme yemek pi şirip herkesi emzirmek 
istiyordum. Gö ğüslerim olsayd ı nas ıl hissederdim, böylece, biraz anlad ıktan sonra, as ıl merak etti ğim şey, büyük 
memeli bir kad ın olmak nas ıl bir his anlayay ım diye gö ğsüme pek çok şey -çoraplar, pe şkirler- s ıkıştırdım ve o 
kocaman ç ıkıntıyı görünce evet, peki, Şeytan gibi ma ğrur hissettim kendimi. Erkeklerin, gölgesini bile görseler 
onlar ın peşinden koşacağını, ağızlar ına almak için yalvararak ç ırpınacaklar ını hemen anlad ığım için kendimi çok 
güçlü hissettim, ama ben güçlü olmak isliyor muydum? Akl ım kar ışmıştı: Hem güçlü olmak istiyordum, hem de