KAPLUMBAĞALAR
 
132
 
 
bunları köyün muhtarına söylüyorum!»
 
Kır Abbas, boynunu kurtarıp Rıza’yı itti:
 
«Da
ha senin gibi on sümüklüyü yorup şorda komazsam bana Kır 
Abbas demesinler!»
 
Rıza:
 
«Burda oğlun Yusuf da var, hak ettiğin her karşılığı veremiyorum 
sana! Dembeller şahı sen de!..» dedi.
 
Kır Abbas hemen alındı:
 
«Yetmiş yıllık ömrümde kimse bana dembel demedi
 
ulan, doğru 
konuş! Ağzından çıkanı kulağın duysun!»
 
Battal, «cık» diye yere tükürdü:
 
«Çok kafa şişirdiniz be! Biriniz deli akıllı, biriniz akıllı deli! iki 
delinin arasında kaldım yavu!..»
 
Kır Abbas:
 
«Bana kendi başıma, oğlumunkinden ayrı bir pay verecek 
oldunuz 
da, “Tamahkârlık ediyor!” demesinler deye almadım. Dembelliğimden 
değil. Ben saygılı bir adamım. Ben iki dölüm bağı daha kendi başıma 
bakar bellerim. Kol çevirir, tiyek toplar, budarım... Ekmeğimi taştan 
kayadan çıkarırım. Ben senin gibi dört çocuk
 
okutup Hamdi beye 
yaltaklanaraktan hökümet
-
 
ten aylık almıyorum, anladın mı? Ben 
kolumun hakkını yiyorum! Bende Hazreti Ali bubamızın kuvatı var...»
 
«Bostan deyince tabanın dayamıyor emme?» dedi Rıza.
 
«Dayar! Onu da yaparım. Nerden çıkardın o lâfı?»
 
Batta
l, kolunu havada sallayıp yürüdü:
 
«Haydin bakalım, köye doğru yörüyelim. Burdan çıkıp musalla 
taşına bir oturalım. Komşuların önüne çıkmadan ağzımızı birleyelim. 
Efendime söyleyim... düşünüp taşınıp...»
 
Battal’ın ardı sıra yürüdüler.
 
Yusuf geri durdu:
 
«Bub
a, ben ayrılıp gideyim eve. Akşam oluyor, bir işe şahap