280 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
Bereket geceydi de kaçtım kurtuldum. Gökte çok yıldız vardı. Ocacığı batsın 
onun yıldız gibi. Senin yolunu bekledim. Üç gün dağ taş, delik delik aradılar 
da beni, saklandım, gösterınedim kendimi. Tatlı canı kurtardım yavrum. Benim 
güzel İbrahimimin oğlu. Seni de bulurlarsa asarlar belki. Diyorlar ki, büyük is­
yanı sen çıkarmışsın hükümete karşı. Öyle diyor o ocacığı batasıca Sefer." 
Ali gülümsedi: 
"Demek öyle oldu ha?" diye inanmaz inanmaz sordu. "Hiç kimse, hiç kimse 
köyden ayrılıp da başka yöne gitmedi mi? Başka bir tarlaya? .. " 
"Bir ben ayrıldım. Bir ben ... Bir ben karşı koyd um. Aaah bir genç olsaydım 
onlar gibi. Onlar gibi elim ayağını tutaydı aaah ... Duman attırırdım o Sefere. 
Hem de bu halinıle attımdım bile. Bir sövdüm ki Hıdırın kemiğine, kulakları­
nı kapadı da kaçtı köyden. Bir ben, günahtır, köylünün hakkını yeme arkadaş, 
pamuk vermez tarlaya sokma köylüyü, dedim. Bir gece de vardım başucuna şu 
gavuru boğuvereyim de tüm köylü kurtulsun elinden, dedim. Topladım gırt­
lağını sık ha, sıkı Sık, ha, sık! Altımda kıvranır, ölür... Amma kocalık batsın, 
iyice sıkmaya, sıkıp da canını almaya gücüm yetm edi. Sen olsaydın yanımda işi 
tamamdı gavurun. Ölmedi işte. Namussuz köylü de benden yana değil, ondan 
yana oldu. Bu köyde senden yana olan, sadıkana arkadaş bir ben kaldım. Ayrıl­
dım onlardan. Siz varın da ardından ayrılmayın itinizin, dedim, ben Alimi bek­
lerim dağda taşta ... İşte böyle. Duydun mu dediklerimi?" 
Aşağıda, büyük yolun üst başındaki uzun ağaçların yanında Miralayın çiftli-
ğinin çinko damları parlıyordu. Yağmur sonu ışıltısınd a. 
Ali gene gülümseyerek: 
"Yarın sabah yağmur yağmazsa, varır köylüye ulaşır pamuğa gireriz." 
Koca Halil şaşkın: 
"Sen de mi varıp köylüye dahil olacaksın? Başka bir çiftliğe gidemez misin? 
ille de bizim köylü mü? Ne var damuzun ardında?" 
Ali okşar gibi: 
"Bre Halil Emmi, bundan sonra başka hangi köylü içine alır bizi!" 
Koca Halil dik, kararlı: 
"Ben gitmem. Gidip de karışınam o namussuz köylüye. Ben erkeğim oğlum. 
Bu memlekette erkek olan kalmamış. Bir sen varsın sandımdı. Umudum gö­
zümde kaldı, umudum. Bizi kim istemez içine, hangi köylü istemez? Başlarının 
üstünde yer verirler. Derler ki, yiğit adamlar bunlar, karşı koymuşlar Muhtarla­
rına. Yaa öyle işte." 
"Onu gelecek yıl yaparız." 
Koca Halil ne güzel şeyler kurmuş, yolunu günlerce bunun için beklemişti. 
Aliye böyle böyle diyecek, Ali de düşünecek, köylüye Muhtara sövecek, şuna 
aşağıya gidecekler, bol verimli, her dalında yüz pamuk olan bir tarlaya girecek-