yapacak hippileri de bir başka eve yerleştir iyor, köy 
meydanındaki çay bahçesini de dershane olarak 
kullanıyordu. İngiliz gençler, Türk gençlerle, sü­
rekli İngilizce konuşuyor, birlikte top oynuyor, de­
nize giriyor, şarkı söylüyor, dans ediyor, müzik ya­
pıyorlardı. Tam benim çocuklara göre bir yerdi. 
Ama önce gidip görmemiz gerekiyord u. Arabamı­
za doluşup Kastamonu'nun Aban�ı ilçesine gittik. 
Sınıfin toplandığı çay bahçesine vardığımızda, gör­
düğüm man zara o kadar sevimliydi ki, ben bile ba­
layından vazgeçip orada kalmayı tercih edebilir­
dim. Güle oynaya İngilizce öğre nen gençlerin etra­
fında halka olmuş yerli halk da, onlarla birlikte dil 
öğrenmeye çalışıyordu. Limasollu Naci, öğrencile­
rini Aslanlar, Kaplanlar gibi isimler taktığı gruplara 
ayırıyor, gruplar her konuda kendi aralarında yarı­
şıyordu. Öğrenmen in eğlenceye dönüşmüş haliydi 
bu. Çağlaya n'la Çınar, onlar için hazırladığım sırt 
çantalarını kaptıkları gibi, rengarenk giysili, uwn 
saçlı, kızlı erkekli kalabalığa doğru koştular ve sanı­
rım hayatlarının en güzel tatilini yaptılar. 
Biz de kendi mavi yokuluğumuw yapıp İstan­
bul'a döndük. Yaz sonu Çınar yatılı okuluna, Çağ­
layan Maçka Meslek Lisesi'ne başladı. Her şey yo­
lunda gidiyordu önceleri. Ben Cevdet'in çocukları­
ma gösterdiği ilgi ve sevgiye minnettardım. Özel­
likle de Çağlaya n'la kurduğu iletişime. Oğlum 
okulla ve hayatla barışmış, sosyalleşmişti. 
185