ÇİGDEM 
AHMET 
ÇİGDEM 
AHMET 
ÇİGDEM 
AHMET 
ÇİGDEM 
il. ERKEK den ciddileşir.) O günden beri kalbim bir saatin 
tiktakları gibi hep bu iki heceyi heceliyor. 
: Kimbilir bu lafları daha kaç kıza söylediniz. 
: Hayatımda sizden başka hiçbir kızı sevmedim. 
On yedi yıl ve şu kadar aylık ömrüm boyunca 
ben hep sizi aramışım demek. Sahi ama, siz daha 
benim adımı bilmiyorsunuz. Ahmet. Ne çirkin 
değil mi? 
: Bana ne sizin adınızdan hem sokakta peşime ta­
kılan erkeklerle konuşmak adetim değildir. 
(Yeniden acele adımlarla sağa doğru yürür.) 
: Bir kerecik yüzüme bakın. 
: A, daha neler! 
: Sanki yirmi yaşındayım. İhtiyarladım ... Hep size 
duyduğum ümitsiz aşk yüzünden. 
: (Daha yumuşak) Rica ederim, çekilin peşimden ar­
tık. Mahallemize geldik. 
(Acele sağ dipten çıkar.) 
(Parkta: İki erkek öğrenci dergiye gittikçe artan bir il­
giyle bakmaktalar.) 
OCRENCİ : Dur lan. Şu ne? 
1. ERKEK 
OCRENCİ : Yuh be! Sen de amma cahilsin ulan. Sutyen işte. 
Sen hiç sutyen görmedin mi? 
il. ERKEK 
OCRENCİ : Gördüm ama, böylesini değil. Anam olacak mo­
ruğunkiler patiskadan, un torbası gibi bir şey. 
1. ERKEK 
ÖGREN Cİ : Ulan yok musun sen? (Katılarak gülerler.) 
AHMET : (Kulise seslenir.) Yarın akşamüstü un fabrikasının 
arkasındaki parkta bekleyeceğ im. Gelmezseniz 
yaşamam artık. 
43