cLın, askerlerden; candarmadan, kandan, kurşundan daha çok korku­
tuyo rdu. Yargıç duruşmalarda keyfınce uyuyo rdu. Düşler görerek 
Uso onun dazlak başına yüreği kuş gibi çırpınarak ancak bakabiliyor­
du. Yargıç düşünde yalımlar görüyo rdu. Yalırnlarda kavrulan deldelli­
celer. Yüzlerce . .". Merdiveni elinde gece sabaha kadar deldeliice yuva­
larına yalırnlar atarak, çığlık çığlığa yanan kuşları görüp keyiflenerek, 
sabaha karşı evine mutluluk lar içinde dönüp kahves ini doğan güne 
karşı höpür deterek, duruşmalarda mutlu düşler içinde yalım yalım 
bütün kuş yuvıı! arını yakarak, düşlerinde mutlulanarak. , 
"Hasan oğlu U so idama mahkum edilmişti r." 
Oyanıp, ,acı, çok acı bir şey içmiş gibi yüzünü buruşturup önün­
deki bir kağıdın ucunu imzalayarak, sonra acıdığı kalemini kırarak." .. 
Oso hapishaneyi gördü. Hapish anede yaraları iyileş ti. 
Oso bir türkü duydu. Çok uzak, eski, yürekten ... Uso ölüme 
karşı geldi. Uso ölüme güld ü. 
Diyarbakır surlar ının dibine geldim. Toprağına diz çöktüm, eski 
taşlar ın, eski otların, eski ·kapılarin, eski demirlerin, çok eski bakırların 
yeşiline diz çöktüm. Eski surların · aydınlığına, ışığ ına, yalımına diz 
çöktüm. 
Üç kere bağırdım Diyarbakır surlarİndan içeri ... Üç kere yede 
bir ettim Diyarbakır surlarını, üç kere yıktım Diyarbakır mahpusha­
nesini. Üç kere göfqüm Osoyu ... Üç kere elini tuttum Usonun, üç 
kere öptüm Osoyu, üç kere yaralar ını okşadım Usonun. 
• 
V ardım yargıcın önüne, ben Gazdeyim Gazele, dedim. Ceren 
gözlüyüm, çÖllerin cereni benim ben,'d edim. Babamın taviası Arap at­
.larla dolu. Al, sizin.olsun. Alnım, göğsüm, bileklerim altın dolu, hep­
sini sökeceğim, al, sizin olsun, yeter ki Osonun canını bağışlayın. Ben 
Gazeleyim Gazele, sırma saçlıyım. Keseceğim sırma saçlarımı, al, sizin 
olsun, yeter ki Osonun canını bağışla yın. Ben Gazdeyim Gazele, ce­
ren gözlüyüm, gözlerim çöllerin tekmil cerenle rinin gözleri kadar gü­
zel, al gözlerimi, sizin olsun, yeter ki Osonun canını bağışlay ın. 
Surun bedenlerinde incirler bitmiş, nar ağaçları, mavi güller aç-· 
mıştı. Ve bir türkü orada mavi açmış kocaman gülün altında daha 
öyle ığranar� durur. 
Diyarbakır gül kokar, menekşe kokar, zulüm kokar. OJyarbakır 
·çarşılarına, kaldırırnlara baştan ayağa menekşe sererler, gül sererler. 
2