KAPLUMBAĞALAR
 
170
 
 
«Sancıların oluyor 
mu?»
 
«Oluyor emme seyrek...»
 
«Gelirim Esme! Varsılların gelinleri gibi bir hafta yatacak değilim! 
Yarın kalkarım hemen... Sen marağ etme... iki elim kanda olsa 
yetişirim... Al bak, kaynatam kelek yollamış. Sen de dat...» Haydar’ın 
elindeki bıçağın ucundan 
dilimi aldı, Esme’ye uzattı: «Öyle tatlı, öyle 
serin bir şey ki...» dedi.
 
Cennet karı geldi, Esme’nin de giysilerinden bir parça yırttı, 
Haydar’ın giysilerinden de yırttı, tütüttü.
 
KARINCALAR
 
Kır Abbas, Eşme’nin doğumunu haber aldı, onlara da iki kelek 
yol
ladı.
 
Esme’nin doğumundan sonra kaplumbağa yavrularının üstüne 
daha çok düştü.
 
Aldı eline ölü kaplumbağa yavrularını, işlek bir karınca yuvası 
aramaya çıktı.
 
«(İki beşiğe, ufacık iki tekne... Eşşek Durmuş! Oğlan bek
-
 
liyormuş da, kız olmuş!.. Ne olacak, ta
banı bizim Ali’nin oğlu! Ali’nin 
nasıl bir eşşek olduğunu ben bilmiyor muyum? Tabii, oğlu da eşşek 
olacak! Ulan o Esme, gül yaprağı gibi nezik bir kız be! Nezik ki 
dokunsan kopacak! Hiç insan onun gönlünü kırar mı? Hemi onun 
suçu ne ulan? Arpa ekersen arpa
, buğday ekersen buğday, eşşeğin 
dölü! ..)»
 
Bağın bostanın içinde karınca yuvası bulamadı. Dışarı çıktı. Öyle 
öfkelenmişti ki sakar Durmuş’a: «(Dabiyatsız!)» diyordu. «(Senin evine 
gelip yavru teknesi asmak gerekmez emme, iki yavrunun ikisini de 
öldürmüş b
ulunduk bir kere! Hemi de benim saygım sana değil, 
doğana, doğurana! Kendi evimde de öyle değil mi zati?.. )»
 
Ovacık yoluna çıktı. Yanık toprağa baka baka dolaştı. Artık çoban 
çocuklar buralara gelmiyordu. Komşular arpa gümül
-
 
lerini bitirdi, 
buğday gümüll
erini çekiyorlardı. Malları anızlara sürüyorlardı temelli. 
Onlar buralarda olmadığına göre, nerede olursa olsun, işlek bir