tutmuyor. Gene böyle beni uyku tutmayan bir sabah kalktım 
yataktan, kovuk başı m a yıkılacak, içim i sardı bir korku ama 
bu korku neyin nesi bile miyorum. İçi m deki korku da gittik­
çe büyüyor. Dört dönüyorum surların yöresinde ki, içim deki 
korkuyu, karanlığı atayım. Derken birden aklım a tıp etti ki, 
ne tıp etm e! Bir koşu vardım elektrik direğinin oraya ki Se­
li m bir top olup donmuş kaskatı kesilmiş, aldım sırtım a ki, 
hiç canı yok. Ne yapsa m , ne yapsam, hastaneye götürse m ki 
ki mse bakmaz yüzümüze, niye dondunuz diye de bir iyice 
döverler ... Ben ne yapayım , ben ne yapayım derken .. Kovuğa 
girsek, Selim uyanınca bu sefer de karanlıktan korkusundan 
ölecek. Ben ne yapsam ne yapsam, Selim sırtımda vurdum 
Kocamustafapaşadan içeriye. İnsanların yüzüne bakıyoru m, 
yolda bir iyi insan görsem de Selimi evine taşısam , ondan da 
korkuyoru m, insanlar iyi mi kötü mü yüzlerinden belli olur. 
Belli olmasa bile ... " 
Metin insan yüzüne bakmanın bilimcisi olm uştur. Göz 
görünen yerden bir adam kıpırdasa Metin onun iyi mi kötü 
mü bir kişi olduğunu derakap bilir. Polis mi? Hah hah, Metin 
polisi ayı postuna, tilki, çakal, kuş donuna girse de polisi tanır. 
Polislerin hepsi aynı kalıba dökülmüşlerdir. Olacak gibi değil. 
Polislerin hepsi aynı anadan doğmuşlar, aynı babanın belin­
den inmişlerdir. Polisler de bunu bilirler de onun için öteki in­
sanlara o kadar kötülük düşünürler. Onun için çocuklara hep 
düşmandır polis kabilesi. Bir çocuk gör m esinler polisler aman 
Allah döveceğiz diye sevinçlerinden kıç atarlar. Polis kabilesi 
evvelemirde çocuk düşmanıdırlar. Çünküle yim ki polis abiler 
çocuk olmamışlar analarının karnından öylece doğ m uşlardır. 
"Selim sırtı m da ... " 
Selim Metinin sırtında Kocamustafapaşa ca misinin önüne 
geldiler. Herkes, camiden çıkan dinibütün Müslümanlar teker 
teker koklar gibi Metinin sırtındaki naylona sarılmış Selim e 
bakıyorlar, sonra hemencecik oradan uzaklaş ıyorlar. Bir de Se­
li min üstüne dua okuyanlar da var. İyi ada mlar, iyi ada mlar. 
40