ayna da yoktu. "Bu insanın bana vermediği şey benim kendime vermediğim 
şeyin bir yansıması." Tersten gidip, bu gizemli sevgiliden alamadığı 
şeyleri düşünmektense kendisine vermeyi başaramadığı şeyleri bulmaya 
çalıştı. Aklına ilk "kahve" geldi, sonra "sabır", "dinginlik" ve "iç 
huzuru". "Yaptığım her şeyde kendime saygı duyuyorum..." Durdu. Zihni 
bu şekilde devam etmeyi reddediyordu. Bir kır kurbağası vrakladı.
Yataktan çıkıp Tabiat Ana Müzik sitesini kapadı. Müzikse müzik. CD 
çalara İt takes Blood & Guts to be this Cool but I'm Stil l Just a 
Cliche'yi (Böyle Cool Olmak Sıkı İş Ama Sadece Bir Klişeyim Ben) koydu 
ve bu ahenk işine beş doz Skunk Anansie vermeye niyetlendi. Bunun 
sonunda hiçbir şey olmazsa bütün projeden vazgeçecekti. Orman 
orkestrasının zararlı etkilerini kulaklarından silmek için sadece beş 
seferliğine CD çaların sesini sonuna kadar açmakta bir sakınca görmedi.
"Bundan böyle beni onurlandıran ilişkilerimi sürdürüp, onur -
landırmayanları bitireceğim." Gözlerini kapadı ve kendisini şimdilik 
pek de onurlandırmadığını bildiği bir geçmişin rüzgârına bıraktı 
dertlerini. "Bir ilişkide ne zaman kalmam gerektiğini... onu ne zaman 
bırakacağımı bileceğim." Evet, korktuğunu kabul ediyordu. Birini 
gerçekten sevmekten, sonra onu kaybetmekten, yerleşip ister aile, ister 
ülke, ister evlil ik olsun bir yerlere ait olmaktan, hayatın 
dönüşsüzlüğünden, geriye sardırılamazlığmdan ve ebedi düşmanı zamanın 
çizgisel akışından korkuyordu.
"Ya basta" diye patladı Alegre, yukanda Piyu'nun odasında.
241
"Artık dayanamayacağım. Git söyle kapatsın!"
"Neden sen kendin gidip söylemiyorsun, şikâyetçi olan sensin." Bu doğ ru 
değildi. Kendisi de şikâyetçiydi. Ama Piyu'yu bu kadar geren sadece 
aşağıdan gelen ses değildi. İkindiden beri odaya kapanmış İspanyolca 
Scrabble oynamışlardı. Sonra birden Alegre oyun u bir kenara itip bir 
öpücük, sonra bir tane daha, sonra dil, sonra ısırmak için bir kulak 
memesi istemişti. Sonra Piyu'nun üzerine çıkıp buluzunu çıkarmıştı... 
orada duracağı da yoktu. "Un besito" diyordu her seferinde, derken 
tahta göğüslerini açığa çıkarmıştı... sonra da kırık kalbini.
"İyi öyleyse, madem sen inmiyorsun, ben inerim!" Alegre düğmelerini 
ilikleyerek aşağı inerken bir yandan da alt dudağını ısırıyordu, şefkat 
ve sevgiyle öpülen ama asla tutku ve şehvetle öpülmeyen dudağını. 
Alegre, Piyu'nun kendisiyle yatmak istememesinin vücudundan 
kaynaklandığına emindi. Çok dolgundu, şişman değildi belki ama 
kesinlikle balık etiydi işte. Piyu'ya itici geliyor olmalıydı vücudu. 
Alegre ağlamamak için uğraştığı halde muhtemelen birazdan ağlamaya 
başlayacaktı, tabii eğer aşağıda karşılaştığı manzara düşüncelerini 
paramparça etmeseydi.
Kapı ardına kadar açıktı. İçeride yatağın üzerinde Ömer, kolları 
Aitoz'uii boynunda, uzun bacakları lotus duruşunda, omuzları tit -reye 
titreye ağlıyordu. Alegre usulca kapıyı kapadı ve tekrar dönüp yanına 
kıvrıldığında Piyu'ya hiçbir şey söylemedi. Tuhaftır Piyu da bir şey 
sormamıştı. Tek kelime etmeden, Skunk Anansie'yi tekrar tekrar 
dinlemeye devam ettiler.
"Trans" dedikleri buysa, ertesi sabah oradan geri dönmek pek berbat bir 
şeydi Ömer için. Kendini bir tür ağırlık, nemli, kokulu, çetin bir 
yerçekimi altında ezilmiş gibi uyuşuk hissederek uyandı. Gözleri halen 
kapalı, zihni halen durgun, nasıl olup da öyle içinde başka bir şeye 
yer kalmamış gibi derin derin hıçkırarak sebepsiz yere ağladığını 
kestirmeye çalışıyordu. Nasıl başladığını hatırlaya -
242
mıyordu. Pis, karanlık bir sokakta üzerine çullanan bir serseri gibi 
saldıran ani hüznü hatırlıyordu sadece. Saldırganın kendisinden ne