yordu. Mustafa inan, bu sakin toplanb lann biiyiik salonla­
rmda dinleniyordu. Zarif niikteler yap1yordu. Anlabld1gma 
gore, bu toplanblarda da 'bir y1ld1z gibi parhyord u.' Bu arada 
'tenkitc;i ve kusurlan goren zekas1' ile, ihtiyarlann nas1l bir 
millet oldugunu inceliyordu. Toplanbl ara kablanlann belirt­
tigine gore, 'kmc1 olmad1g1 ic;in, kibar oldugu ic;in, hep nik­
binlige miiteveccih oldugu ic;in' kimsenin de huzurunu kac;ir­
m1yordu." 
"Ne var ki," diye sozlerine devam etti profesor, "Musta­
fa'nm bu insanlardan, siyasetc;i siyle, edebiyatc;1 s1yla, felsefe­
cisiyle, �airiyle, prensiyle kendi yolunda ilerlemek bak1mm­
dan edinecegi fazla bir �ey yoktu. Bunlann c;ogu mazide kal­
m1� kimselerdi. Mustafa Hoca bilimde ileriye yonelmi�ti: 
Teknik deyimleri bile ogrencilerin anlayacag1 kelimelerle ifa­
de ediyordu. Eski hocalan gibi 'Tagyiri �ekil' demiyordu, '�e­
kil degi�tirme' diyordu; 'muvazene' demiyordu, 'denge' diyor­
du; 'miitesaviyen miinte�ir' derniyordu, 'di izgiin yay1h' diyor­
du. �ura-yi Osrnani, Hocaya yeni ufuklar ac;amazd1. Ancak 
Mustafa Hoca'nm hafizasmda tortula�an 'miiktesebat'1 alk1�­
lamakla yetinirlerdi. Bilim diinyasmm d1�mda da Mustafa 
Hoca gibi, iilkeye yeni bir hava getirmek isteyenler, yeni bir 
�eyler yapmaya c;abalayanlar yok muydu? Mustafa inan on­
larla da ilgileneme z miydi? Fakat ne yaz1k ki bunlar hirer 
'Mustafa inan' degildi genellikle. Mustafa inan da yorgun 
adamd1 arbk; yoksa, Kafka'y1 okuyan bir Mustafa inan, Beh­
c;et Kemal'in �iirlerine dayanab ilir miydi, Umit Ya�ar'm �iir­
lerini defterine gec;irebilir miydi? " 
Y1llar sonra, Mustafa inan da kendi evinde toplanblar 
diizenleme ye ba�lad1. Bu toplanblara Teknik Universite c;ev­
resinden kimseleri c;agmyord u. Her �eyden once de kendi ya­
km c;evresinden 'Teknik Mekanik ve Gene] Mukavemet Kiir­
siisii'nde olanla n sec;iyordu. Qah�ma arkada�lan arasmda 
arkada�hklar kurulmas1, onlann birbirleriyle iiniversite d1-
148