si, çalıların arasından gözetlemesi korku vericiydi . Kimin nesiy­
di bu adam? Benden ne istiyordu? 
Odama doğru yürümeye koyuldum , yumuşak adımlarla be­
ni izledi. 
"Ben, Bay Alex'i arıyorum, deniz kabuğu satacağ ım. Bu ge-
ce onu gördün mü ?" 
"Bay Alex'i tanımıyor um." 
"Nasıl tanımazsın, herkes Bay Alex'i tanır. Otelin sahibi." 
"Bilmiyor um," dedim sabırsızca. Bir an önce odama varmak 
istiyordum. 
"Aslında seni tekrar görmek istedim ." 
Aniden durdum, ona döndüm. 
"Neden ?" 
Yalnızlığa öyle alışmıştım ki bir başkasının ilgisini ancak bir 
tehdit olarak algılayabiliyordu m. Yabani bir hayvanın insan kar­
şısında tedirginliğine benzeyen bir duyguydu bu. İçimdeki ce­
set uyandırıl maktan korkuy ordu. Sesimdeki sertlikten yılmıştı, 
yumruk yemişçesine bir adım geriledi. 
"Yarın buluşup buluşamayacağımızı öğrenmek istedim sade­
ce. Marihuana getireceğim de. Bana boş yere taşıttırm a." 
"Elbette buluşur uz. Neden olmasın! İyi geceler ." 
Yatağım a uzandığımda tatsız bir duygu vardı içimde, ertesi 
sabah, hazır olmadığım bir sınava girecekmişim gibi. Belki de 
bu geceki tersliğimden sonra, Tony bir daha asla gel mezdi. 
Ertesi gün, bir seminerden ötekine koşarken, beni bekleyen 
o gizemli randevuyu· hemen hemen unutmuştum. İlginçtir ki, o 
gün, ilk kez seminerleri can kulağıyla dinlemiş, zevk almayı bile 
başarmıştım. Belleğimin çok gerilerinde, kuytu bir köşeye sakla­
mıştım Kabuk Adam'ı, işte bu yüzden, akşamüstü, onu kumsal­
da gördüğümde şaşırdım. 
Tanıdığım gerçek bir insan değildi o sanki, düşsel bir yaratık 
vücut bulmuş ve bu adada karşıma çıkmıştı . Tony, o hiç kimse-
32