COŞKUN (Saffet'e): Neden kızıyorsun? Tanzimattan beri 
durmadan yenilmiyor muyuz? 
SAFFET: Canım, şimdi gerçeği bulmadık mı? 
COŞKUN: Henüz sadece biz biliyoruz gerçeği. Bulvar kome­
dilerinin, Napolyon piyeslerinin ötesinde ... 
(Kapı çalınır. Coşkun kapıyı açar: Cemile ve Komşu Kadın el­
lerinde paketlerle görünür.) Eyvah kanm geldi! 
CEMlLE (Coşkun' un yüzüne bakar, elleri ümitsizlikle yana 
sarkar): Gene ne soytanlık dönüyor burada Coşkun? 
SAADET NlNE: Miralay Coşkun Bey de teşrif etti bugün, 
Cemil Paşa ile birlikte. 
CEMlLE: Bu kadını büsbütün çıldırtacaksınız. (Saadet Ni­
neye yaklaşır.) Anne gel içeri gidelim. 
SAADET NlNE: Olmaz. Miralay Coşkun Bey padişaha su­
ikast... (Cemile annesinin koluna girer, koridora götürür.) 
lstemiyorum, seni istemiyorum. Miralay Coşkun Bey! 
Kurtarın beni, padişahı anlatın bana ... (Cemile annesini 
sürükler.) 
SAFFET: Benim de zaten teftişim var, gitmek zorundayı m. 
SAADET NlNE (Başını çevirerek): Tekrar teşrif ediniz lüt­
fen. (Kızına bakar.) Hep böyle teftişlere gider, teftişlerden 
gelir, memleketi durmadan teftiş ediyor, Allah onu başı­
mızdan eksik etmesin. (Cemile annesini götürür. Koridor­
dan Saadet Ninenin sesi duyulur.) Gene buyrun paşam, tef­
tişiniz uzun sürmesin. Bir dahaki sefere kalpaklı gelin, ol­
maz mı? (Bir kapının kapandığı duyulur.) Eşkıyalar! Beni 
neden hapsediyorsu nuz? Dahiliye Vekiline şikayet edece­
ğim! Ne yaptım size? Dahiliye Vekilini istiyorum! 
COŞKUN (Koridorun başına gider): Buyrun Saadet Hanım. 
68