kelebek yere, ak çakıltaşlarının üstüne düştü. Bir çocuk ölüsü 
kederinde, kanatlan sonuna kadar açılmış, ipiltisini, menevişini 
yitirmiş gözleri koskocaman öyle kalakaldı. Karanlık bash 
örümcek gelmed i. Belki de onu, bir düşmanı çoktan yemişt ir, 
diye düşündü Memed, hüzünlend i. Belki bir kırlangıç, belki bir 
serçe, belki de bir yılan, bir kertenkele ... Belki, o yeşil, o kırmızı 
dilleri dışarda kertenkele, belki o pörtlek gözlü kurbağa yut­
muştur onu. Oysa Memed onu ne kadar bekliyord u. Ayağa 
kalkh, ekinierin içine daldı, sırtından bir ürperti geçti. Eve gel­
diğinde akşam ezanı okunuyordu, biraz sonra Hürü Ana na­
·maza durdu . Başını kaldınp ondan yana bakama dı. Seyran onu 
her zamanki gibi özlemli, sıcak, ortalığı sevince boğarak karşı­
ladı. Onun sevincini, sıcaklığını ta yüreğinin ortasında duy du. 
Hürü Ana namazını çabucak kıldı. Seyramn hazırladığı sofraya 
geldi. Memedin başı önündeyd i. Hürü Anaya, nasılsın iyi mi­
sin bile demed i. Memed, bir uyurgezer gibi, yemek yiyip yeme­
diğinin farkında olmadan yemeğini yedi bitir di. Gene bir uyur­
gezer gibi kalkh, doğruca yatağma gitti. Günlerden bu yana ha­
li böyleyd i. Kimsenin yüzüne bakamıy or, başı hep yerde, deni­
zin kıyısı senin, ekin tarlalan, bahçel er, bataklıklar benim dola­
şıp duruyor , eve geliyor , yemeğini yiyor, yahyor, sabah erken 
kalkıy or, yollara düşü yor, nereye gittiğini Allah bilir, yatsı na­
mazında nasılsa evi anımsayabilip, eve geliyordu, Abdülselam 
Hocayla konuşmu yor, onun da yüzüne bakmıyord u. İnsan so­
yuna küsmüş bir hali vardı. Bu arada o adam, ahnın alnından 
kan fışkırtan, o tuhaf adam üç kere karşısına çıkh. Birincisi ekin 
tarlalannın içindeydi, nerdeyse son ışıklar da yitecekti. Adam 
bir karaçalının arkasından çıkıp karşısına dikildi. Olduğu yerde 
duruyor, boyu, yüzü, kollan, gözleri uzadıkça uzuyor du. Me­
med, onun da yüzüne bakmadı, kolunu sıyırtarak, yanından 
geçerken, onun sık sık soluk alıp verişini duydu. Adam onun 
arkasma düştü, Memed arkasına dönüp bakmadı. Başında, 
gözlerinin önünde çakan, harmanlayarak fışkıran, savrulan 
ekin tarlalanyla birlikte dönen ışıklar durm adan balkıyord u. 
Birisi onun, bu anda gözbebeklerinin içine bakacak olsa o çelik 
ışılhnın gelmiş, oturmuş olduğunu görürdü. Adamın arkasın­
dan geldiğini ardından hışırdayıp gelen ekinlerden, onun ham 
320