çoğaldı  ki, bir müddet  sonra  semtin  güzergâhında  çalışan  dolmuş 
başına  en az bir doktor  ve bir avukat  düşüyordu.  Artık,  sağlığından 
yana  şikâyetleri  ya da hukukla  dertleri  gani  gani  olup  da, parası  kıt 
olanların,  bu hat üzerinde  çalışan  dolmuşlara  atlayıp,  yanlarına  dü-
şen doktora  ya da arkalanndaki  avukata  bedavaya  akıl  danıştıkları-
na sık sık rastlanıyordu.  Sabahtan  akşama  kadar  benzer  muhabbet-
lere kulak  kabartan  minibüs  şoförlerinden  kimileri,  hem  hukuki, 
hem de tıbbi  konularda  hatırı  sayılır  malumat  toplamışlardı.  Hatta 
dönemin  en dillerde,  en harc-ı  âlem  doktorlarından  bir asabiyeci, 
sürekli  aynı  hat üzerinde  gide  gele,  bu acar  şoförlerden  biriyle  ah-
baplığı  iyice  koyulaştırmış  ve muhatabı  olmaktan  sıkıldığı  sorular-
la karşılaştığında,  ustaca  aradan  sıyrılıp,  beleşçi  hastaları  dosdoğru 
şoföre  yönlendirmeyi  huy  edinmişti.  Yaşlı  başlı,  muzip  mizaçlı  dok-
tor, ilk başlarda  sırf bıkkınlıktan  ve bir parça  da eğlenme  arzusun-
dan başlattığı  bu oyundan  giderek  büyük  keyif  almaya  başlamıştı. 
Genç  şoför,  zekâsı  zehir  zemberek  olup  da, meşrebinin  saatini  ka-
lenderane  bir hoşgörüye  ayarlayabilen  nadir  insanlardan  biriydi. 
Üstelik  hekimlik  adabına  uymak  ya da lafını  gramla  tartarak  koy-
mak gibi  dertleri  olmadığından,  her ne düşünüyorsa  pattadak  söy-
leyerek,  en ince  ve hassas  mevzuları  çıttadak  kırarak  küçük  parça-
lara ayırıyor;  bir yandan  dolmuşu  sürerken,  bir yandan  da vesvese-
li hanımların,  kuruntulu  beylerin  takıntılarını  abartıyla  taklit  edip, 
çoğu  kez  onların  da kendi  kendilerine  gülebilmelerini  sağlıyordu. 
Yaşlı  doktor  bu coşkun  gösterilerden  öylesine  etkilenmişti  ki, bir 
müddet  sonra  yanında  çalışmasını  teklif  etti ona.  Ancak  bu ikilinin 
matrak  ahbaplığı,  muayenehanenin  kuralcı  saygınlığında  bannama-
yınca,  genç  şoför  kısa  zamanda  tekrar  eski  işinin  başına  döndü. 
Çok değil,  en fazla  on beş sene  içinde  semtin  çehresi  büsbütün 
değişmişti.  Şimdi  artık  ana cadde  boyunca  ak pak,  pürnizam  porse-
len dişler  gibi  yan  yana  gülümseyen  şık apartmanların,  yüksek  kı-
rat mağazaların,  muteber  muayenehanelerin  altlarında  bir zamanlar 
ve aslında  hâlâ  yüzlerce  mezar  olduğunu  ne hatırlayan  vardı,  ne de 
hatırlatan.  Apartmanların  çoğunun,  tabanları  halı  kaplı,  iç içe iki ka-
pılı, daracık  asansörleri  vardı.  Eğer  bu asansörler  sadece  binaların 
zemini  ile üst katlan  arasında  gidip  gelmekle  yetinmeyip,  daha,  da-
ha da aşağılara  inebilselerdi,  devasa  büyüklükte  bir pastadan  kesil-
32