Bana kahvaltımı ettirebilmiş olmanın iç rahatlı­
ğıyla, gitmeye hazırlanıyordu. 
"Mektuplar n'olacak?" diye sordu, "onları oku­
duktan sonra bana iade edecek misin, sende mi kal­
sınlar?" 
"İçlerinden seçmeler yapacak yine sana verece­
ğim. Günü geldiğinde değerlendiresin diye." 
Sorgu dolu gözlerle baktı yüzüme. 
"Kalemine güvendiğimiz biri çıkarsa ... Yani var 
aslında da, hakkımda hemen her şeyin yazılmış ol­
duğunu söyledi. Tekrara düşmek istemiyormuş. Bir 
gün bu mektupl arı okur, onlardan ilham alırsa ... " 
"Anladım," dedi Gökşin. 
Bu konuyu daha önce de konuşmuştuk aramız­
da. Gökşin, kimden söz ettiğimi biliyordu. Zeynep 
kapıda dikilirken, konuyu kısa kesmeyi tercih ettik. 
Gökşin, "Sen bir göz at bu mektuplara, ben öbür 
gün yine gelirim, birlikte bir kere daha geçeriz üst­
lerinden," demekle yetindi. 
"Gelmeden telefon et. Yarın kan alacaklardı. 
Değerler izin verirse, hastaneye götürecekler kemo 
için. Bur aya kadar boşuna gelmiş olma." 
"Ararım gelmeden," dedi Gökşin. Mikrop ka­
parım endişesiyle öpüşmem yasak olduğundan, ba­
na eliyle öpücükler yolladı, çıktı. 
Zeynep, Gökşin 'i yolcu etmek için aşağıya indi 
ve geri gelmedi. Divanın yanına kıvrılmış uyukla­
yan Bubu'ya, "Gidip Zeynep'i çağırsana," dedim. 
76