-Beyefendiciğim artık sen beni sevmiyor musun? 
Hemen kısa kesrnek için: 
-Sevmez olur muyum hiç! 
-Yemin et! 
-Vallahi ... 
Damlalar şelale şiddetini alarak: 
-Ben o Servinaz uğursuzunu çok kıskanıyorum. Onu 
sevmediğine beni inandır. 
- Canım aynaya baksana ... Sen dururken Servinaz se­
vilir mi? 
Bazen birkaç seri öpücükle kıza emniyet vermeye uğra­
şırım. Bazen de ileriden duyulan ayak sesleri beni bu sorgu 
işkencesinden kurtarır. O bir tarafa kaçar, ben bir tarafa ... 
Bazı günler de bodrum kapısından bahçeye çıkacağım esna­
da, gece ile gündüz arasındaki esrarlı gölgeler içinden çekin­
gen, keturo bir ses: 
-Hişt, hişt! Beyefendi rica ederim bir parça durunuz ... 
Döner bakanın. Bu defa Servinaz. Yavaşça sorarım: 
-Ne var kızım ? 
-Yeni civcivler çıktı, bakmaz mısınız? 
-Sırası mı ya? 
-Muhsine Kadın bugün Kadıköy'e indi. Büyükhanım 
rahatsız, yerinden kımıldamıy or. Küçükhanım derin okuma­
lada meşgul... Nevres ta çatı arasında ütü yapıyor. 
- Servinaz, tehlikeli kızım, tehlikeli ... 
-Eskiden bana sarılmak istediğin zamanlar ben, "Bırak 
tehlikeli" diye çırpınırdım da sen hiç korkmaz, aldırmazdın. 
Şimdi beni sevmediğin için böyle söylüyorsun ... 
Küçük küçük ahlar, oflar, ağlamalar ... İşte derde çat­
mak buna derler. Etraftan bir pıtırtı duyulursa kurtulu­
rum. Duyulmazsa kızın bir yanağına bir cimdik, öbürüne 
birkaç öpücük kondurarak kollarımı da beline bir iki kere 
bağlayıp çözdükten sonra hemen kaçarım. Bu kısa ve ya­
lancıktan sevme, sevgiliınİ memnun etmek şöyle dursun, 
büsbütün ateşlendirir . Arkarndan şu serzenişleri duyarak 
sıvışırım: 
75