"Durun, söyleyeceklerimi dinleyin de, yemin edecekseniz 
o zaman edin. Belki de etmezsin iz." 
"Ederiz Hocam, bilerek geldik ." 
"Fakir fıkaraya zulmetmeyeceksin iz. Onlara hep güler yüz 
gösterecek, tatlı söz söyleyeceksiniz. Yardıma muhtaçlarına yar­
dım edeceksin iz." 
"Allahın adı ve hem de Kuran üstüne ant içeriz Hocam." 
"Zenginleri soyacak olursanız, bir kuruşunu yemeden, ön­
ce en fakirlere, sonra derece derece, dağıtacaksınız ." 
"Dağıtacağız Hocam. Allahın adı üstüne ." 
"Kimsenin ırzma dolanmayacaksınız . Köroğlu da, Ali de, 
İskenderül Zülkarneyn de kimsenin ırzma dolanmadı. Milletin 
ırzı sizin ırzınızdır. Irza dolanan bir eşkıyayı, derhal o anda ar­
kadaşları öldürmeliler. Allahın yanmda da, kulun yanında da, 
dört kitapta da böyle kişilerin katli vaciptir. " 
''Vaciptir Hocam ." 
"Bir tek fakirden, evine konuk olsanız bile zırnık almaya­
caksınız. Çobanlardan koyun alırsanız, istemese, yalvarsa bile 
hemen parasını vereceksi niz." 
"Baş üstüne Hocam." 
"Şimdi beni, bir daha iyice, bir daha can kulağıyla dinle­
yin. Bu dağlar İnce Memedi çok seviyor , onu Hızır , onu Ali gibi 
ermiş yaptılar. Ah da üstümüzde şehir şehir dolanarak uçuyor. 
Hem de kişniyor." 
"Uçuyor Hocam." 
"Böyle bir çetede çalışmanın mesuliyetini biliyorsunuz ." 
"Onun için geldik buray a." 
"Bu dağların hepsi bizim doshımuz ya, ne kadar doshımuz 
varsa, o kadar da düşma nımız var. Biz dağlardaki ilk İnce Me­
medler değiliz. Dünya kurulduğundan bu yana vardık, bundan 
sonra da olacağız. Şöyle bir düşünürsek, kötülük, zulüm, yoksul­
luk, haksızlık, insanın insanı köle gibi kullanması sürüp gitliğine 
göre, biz hep yenilmişiz. Kıyamet gününe kadar da yenilecek mi­
yiz, ben, şimdilik onun orasını bilemem, belki bir gün gelir ... " 
Hocanın gözleri doldu, sesi karıncalandı: 
"Belki bir gün gelir, bir kere de biz onları yeneriz, yeneriz, 
yeneriz ... İşte o zaman ne yoksul, ne hasta, ne zulmeden, ne zu-
278