dılar. Ali gözlerini ateşe dikmiş kalmıştı. Bir ara başını kaldırdı. 
Gözlerini ateşten aldı. Karanlıklara daldı. Kendi kendine "Git­
ti," dedi. "Gitsin. İyi yaptı. O sırçadan şehire gitti. Ilık Yüreğir 
toprağına gitti. Gitsin. İyi yaptı. Varsm gitsin." 
Osman uyanınca nöbeti ona devret ti. Bir keseğe başını ko­
yarken: 
"Oraya gitti değil mi Osman? Memed, oraya gitti. Dursu-
nun söylediği yere." 
Osman : 
"Oraya ... " dedi. 
Şafağm yeri ışırken üçü de uyand ı. Tan yerinde hafif bir kı­
zıllık vardı. Bulutların kenan sırmalanmıştı. Az sonra kırmızı 
kenarlı bulutlar beyaziaşmaya başladı. Sonra bir yel esti. Birazı­
cık soğuk ama, çok tatlı. Seher yeliyd i. Az sonra ortalığı seçebil­
diler. Sürülmüş toprağın ötesinde, çakırdikeni günün doğduğu 
yere kadar uzanıyor du. . 
Üçü birden ağır ağır tarlanın ortasından ayağa kalktılar. Sa­
bah ışığı içinde kaldılar. Koyuca gölgeleri günbatıya doğru 
uzanmıştı. Üçü de kollarını açarak gerin di. Sonra üçü de yere 
çömelip işedi. 
Gerine gerine Memedin çift sürdüğü tarlayı dolaştıl ar. 
Osman: 
"Bakın ize," dedi, "öküzler sabanla gitmişler. Arkalarında 
sabanla ... Haydi izleye lim." 
İzleye izieye yürüdüler. Bir yerde uzun uzun durdular , ko­
nuştular. Burada bir çift öküz yatmıştı . Kocaman izleri bozul­
mamış, daha kalıp gibi duruyo rdu. Hem de boyundurukla, ar­
kalarında sabanla yatmışlar dı. 
Doğan gün, ortalığı ısıtmaya başladı. Çakırdikeniikten çık­
tılar, akarsuya geldiler. Ali, birden bir çığlık attı. İkisi birden 
Aliden yana döndüler. Dönünce, boyunlarında boyunduruk, 
arkalannda saban, tam koşum halinde öküzleri gördüler. Ökü­
z�n biri mor , biri kırmızı ydı. İki öküzün de kaburgası kaburga­
sına geçmişti . 
.Osmanın yüzü sapsarı kesildi: 
"Bir hal var bu çocuğun başında . Memed kaçsaydı, öküzle­
ri böyle koşum halinde koyup gitmezdi. Bir hal var başında ."