"Yapmayın,  ayıp  oluyor,"  dedi  demindenberi  istifini  bozmayan 
Madam  Teyze.  Ölgün  sesi  pürtüklü  bir duvar,  tırtıklı  bir kâğıt  gibi 
belli belirsiz  yükselip  alçaldı. 
Manikürcü  kız,  tam  da bir başkasının  cinnetine  hınzırca  tanıklık 
etmenin  tadına  vardığı  anda,  erdemli  olmak  zorunda  bırakılmanın 
derin  hoşnutsuzluğuyla  homurdandı.  Beş  karış  suratla,  bahçedeki 
kıyafet  yığınının  üzerine  fırlattı  kurdelayı.  Çok  sürmedi.  Bir-iki  da-
kika sonra  kendiliğinden  sona  erdi  elbise  yağmuru.  Kapanışı,  mavi 
kumaştan  bir okul  önlüğü  yaptı.  Utangaç  bir paraşüt  gibi  açılıp  ses-
siz sedasız  iniverdi  seleflerinin  üzerine.  En üst katta  pencereler  gü-
rültüyle  kapandı,  karbeyaz  kol içeri  kaçtı.  Kaldırımdaki  seyirciler 
birer  ikişer  dağılırken,  içeridekiler  de yerlerine  döndüler. 
"Evladım,  birer  kahve  yap hepimize,"  dedi  Cemal  çıraklardan  si-
vilcesiz  olana.  "Sinirlerimiz  ayağa  kalktı  valla."  Kenardaki  üçlü 
koltuğa  çöküverdi.  Birden  yorulduğunu  hissetmişti.  "Bıktık  usandık 
valla.  Buraya  taşındığımızdan  beri  başımıza  yağmayan  kalmadı. 
Manyak  kadın  evde  sağlam  bir şey bırakmadı,  tepesi  attıkça  açıyor 
camları,  hooop  ne varsa  aşağı.  Bi gün  kaldırıp  televizyon  filan  ata-
cak, artık  hangimizin  kafasına  gelirse,  bok  yoluna  gideceğiz." 
Bir an daldı.  Durup  dururken  canı  sıkılmıştı.  Ama  derhal  topar-
landı;  sebepsiz  çöreklenen  kederden  korkardı  oldum  olası. 
"Ne de yaratıcı!  Bir  attığını  bir daha  atmıyor.  Celal  hatırlıyor 
musun,  bir keresinde  kocasının  kravatlarını  atmıştı  aşağı  da, kravat-
lar gülibrişime  takılı  kalmıştı  günlerce." 
Kardeşinden  cevap  gelmesini  ummadığından,  ona  değil,  müşte-
rilere  dönerek  devam  etti konuşmaya:  "Celal  çıktı  da indirdi  kravat-
ları. Çoluğu  çocuğu  çıkartmadı,  gülibrişimin  dallarını  kırarlar  diye. 
Kendi  tırmandı.  O olmasa  daha  günlerce  sallanıp  dururdu  sümsük 
herifin  kravatları." 
Celal  sıkıntıyla  gülümsedi.  "Birisi  çıkıp  da kıyafetleri  toplasa 
bari. Hava  kararıyor,  yürütürler  valla,"  diye  mırıldandı  konunun  ek-
seni olmaktan  kurtulmak  için. 
"Topluyor  topluyor.  Yeni  gündelikçi  aşağı  inmiş,  topluyor  hep-
sini. Ay yazık  kadıncağız  utancından  kıpkırmızı  olmuş,  sanki  ken-
di atmış  gibi,"  dedi  manikürcü  kız. 
"Çok  sürmez.  Bu da işi bırakır  yakında,"  diye  mırıldandı  asabi 
80