tüm. Şimdi de küçümserler; neden oralara kadar zahmet etti­
niz? derler. Biz zaten biliyorduk senin ne kadar aşağılık oldu­
ğunu. Bunu, aranızda olduğum sırada söylesey diniz, anladı­
nız mı? Size bir oyun oynarsam görürsü nüz: 
HlKMET: Acaba, zarfları artık çabuk kapatabilecek miyim 
Bilge? BlLGE: Bunun ne önemi var Hikmet? HlKMET: Benim 
için önemli. BlLGE: Sen istersen her şeyi yaparsın. HlKMET: 
Bilmiyorum. Daha önce çok yavaş yapmıştım. Herkesin sabrı 
tükenmişti. Elimden almışlardı. Bunun bir kitabı yok mu? 
BlLGE: lncil var. HİKMET: Yapamamayı mazur gösterecek bir 
kitap demiyorum. Yapmayı öğretecek bir kitap. Hoş, zaten ne 
okuyorum ki? BlLGE: Sen istersen her şeyi yaparsın. (Bir zarf 
alır ve çabuk hareketlerle kapatır. ) HİKMET: Dur, dikkat ede­
medim. Telaş ettirme. BİLGE: Böyle bir niyetim yoktu. HİK­
MET: Vardı. Sevgi gibi, sen de beni baştan ezmek istiyorsun. 
Hızlı hareketlerle gözümü korkutmak istiyorsun. Sana inan­
mıyorum. BİLGE: İnsanlara inanmazsan, hızlı kapatamazsın. 
(Zarfın içinden kartı çıkarır. Üzgün.) HİKMET: Sonra, bana 
öğrettiğini hatırlatır sın. Bir tanışmayı kaybedersen, zarfı yü­
züme vurursun. BİLGE: Sen yapmak istiyor musun, istemiyor 
musun? HİKMET (telaşlı): istiyorum. Çok istiyorum. BlLGE: 
O halde, bunları düşünme, ellerime bak. HİKMET: Bakıyo­
rum. Bütün gücümle bakıyorum. Benim için ölüm kalım me­
selesi bu. Bütün geleceğimi buna bağladım. BİLGE: Korkma, 
benden bir şey öğrenmiş olmayacaksın. Sen isteyip istemedi­
ğini bilmiyorsu n; bu meseleyi çözeceğiz sadece. (Yavaş hare­
ketlerle kartı alır ve zarfın içine yerleştirir. Hikmet, zarf tan ve 
ellerden gözünü ayırmaz .) HİKMET: Belki de iki parmağını 
birden sokmasaydın daha çabuk olurdu, değil mi? BlLGE: 
Şimdi bunun ne alakası var canım? Sen önce esas hareketlere 
bak. HİKMET (Heyecanlı ): Baktım baktım. Senden gözümü 
ayırmadım. (Telaşla gülümser. ) BİLGE (Alınmış ): Yanlışımı 
çıkarmak için bakmışsın galiba. HİKMET: İstediğin gibi dik-
132