bir gün Akyollunun ağabeys ini öldürttü. Ve ölüyü atının boynuna 
sağlam bir kementle bağlayıp salıverd iler. At, ölüyü ardından da sürü­
yecek tarlalardan , bataklıklardan, çalılıklardan, taşlıklardan Akyo llu 
konağına götürdü. Azgın at boynuna bağlı ölüyü sürüklerken huylan­
dıkça oni.dan oraya çarpmıştı. 
Derviş Bey Rüştiyeyi kasahada bitirdikten sonra Adana Sultanisi­
ne yazıldı. Sekiz yaşından beri taşıdığı tabaneayı Rüştiye boyunca da 
belinden eksik etmedi. Bütün öğretmenler, öğrenciler onun tabancasi­
nı biliyorlar, ama bilmiyor gibi davranıyorlardı . Sultanide de tabanca 
yerindeyd i. Sultani öğretmenleri de öğrencileri de Dervişin maceras ını 
öğrenmişlerdi .-Hiç kimse maceras ını, tabanca sını ona soramadı. 
Onunla hiç kimse en küçük bif şaka bile yapamıyordu. Dervişin tavır­
ları buna hiçbir zaman izin vermiyo rdu. Gururlu, kendine güvenen, 
taş gibi bir insan -duygusu uyandırıyordu her görende. Onu her tanı­
yanda da başka bir duygu uyan dırıyordu. Onu her tanıyan, onun ma­
cerasını her öğrenen ona bir ölü gözüyle bakıyor, böyle bir insana na­
sıl daveanılması gerekse öyle davra nıyordu . Ona acıyorlar, ondan kor­
kuyorlardı. Ona büyülü, kutsal, yasak bir şeye, bir ermişe yakİaşır gibi 
saygıyla yaklaşıyo rlardı. 
Derviş bütün okul süresince bu korkunç duyguların, durmadan 
durmadan bu korkunç duyguları söyleyen gözlerin ağırlığı, bunalımı 
altında yaşadı. Şimdi de ev halkı aynı duyguyla ona bakıyor, ona yak­
laşıyordu, Hele son günlerde ... Her zaman ağtrlığından kurtulamadı­
ğı bu duygu onu kudunmuş tu. Sultanideri sonra İstanbul Darülfünu­
nunun Hukuk kısmına yazıldı. Burada bir iki yıl kimse onun ne ta­
banca sının, ne de maceras ın�n farkına va.i'dı. Derviş Bey tabancasını ve 
macera sını öyl�ine bir sakladı ki ... Fakat bir kötü talih onu ele verdi , 
ondan sonra da hayatı gene cehep.neme döndü. 
Bir gün Beyazıtta çınariarın altındaki kahvede oturup sohbet edi­
yorlardı. Yanlarındaki masada da arkadaşlarından ikisiyle tanımadığı 
bir genç oturuyordu. İnce, soluk yüzlü, büyük kara kömür gözlü bir 
genç. Az sonra yakın masalar birleş ti. 
Derviş Beyin arkadaşlarından birisi, ince, soluk yüzlü delikaniıyı 
göstererek : 
. . 
"Tanışmıyor musunu z?'' diye sordu. Sonra da elqedi . "Hayret, 
nasıl olup da tanışmıyorsunuz? Aynı kasabada nsınız?" 
no