Eczanede eczacı Matkoviç'in kendisiyle şişman bir çırak vardı. 
Cevdet Bey: "Doktor burada mı?" dedi. 
Eczacı eliyle arka bölmeyi işaret ederek: "Meşgul!" dedi. 
Cevdet Bey: "Ama ben şimdi bekleyemem!" diye söylendi ve 
kenardaki sandalyelerde bekleyen birkaç hastaya aldırış etmeden, 
hızla kapıyı açıp, muayene odasına girdi. 
İçerde doktorla, çocuklu bir kadın vardı. Doktor çocuğun ağzına 
bir kaşık sokmuştu. Birdenbire açılan kapıyı görünce, suratını 
buruşturdu ve elindeki kaşığı çocuğun ağzından çekti. 
"Lütfen dışarda bekleyiniz!" dedi. 
Cevdet Bey: "Doktor, çok önemli!" dedi. 
Doktor kaşığı çocuğun ağzına sokarak: "Lütfen bekleyiniz 
dedim!" dedi ve kadına Fransızca birşeyler söyledi. 
Cevdet Bey: "Çok kötü!" diye mırıldandı, ama doktora ve hasta 
çocuğa dikkatle bakınca ağbisinin ölmeyeceğine inandı. Bu sefer 
de burada beklemek istemediği için: "Çok kötü!" dedi. 
"Peki, şimdi geliyorum. Ama bekleyin!" dedi doktor. 
Cevdet Bey dışarı çıktı. Kapının önündeki sandalyelerden 
birine, doktoru bekleyen öteki hastaların yanına oturacaktı, caydı. 
Eczanenin içinde aşağı yukarı yürüdü. Sonra, bir kenara çekilip 
sinirli sinirli sigara içmeye başladı. Tezgâhın arkasında eczacı, 
elindeki bir kâğıda bakarak, bazı tozları birbirine karıştırıyor, 
çırağı da küçük bir terazide birşeyler tartıyordu. Eczacı karış­
tırdığı tozları bir şişeye koyarak şapkalı bir adama verdi. Bu sırada 
içeri iriyarı, göbekli ve neşeli bir adam girdi ve şampanya sordu. 
Eczacı onu tanıyarak gülümsedi, şişelerin duıduğu köşeyi 
gösterdi. Şampanya şişelerinden bir kule yapılmıştı. Bu kulenin 
yanında da maden suyu şişelerinden yapılmış bir kule daha vardı. 
Şişman adam bu şişelerin etiketlerini zamanı ve parası olan 
insanların rahatlığıyla okuyor, seçiyordu: Evian, Vittel, Vichy 
Apollinaris. Cevdet Bey birden, ta Fransa'dan gelen bu suları, 
sonra içkileri, bir masanın üzerinde duran Tobler çikolatalarını, 
bugün sis yüzünden dükkânına geciken Eskinazi'nin de yediğini 
düşündü. "Sonra, o konaklarda yaşayan paşalar da bunlardan 
atıştırıyor! Ben ne yapıyorum? Ben çalışıyorum, evleneceğim. 
^Ağbim hasta, ama öleceği yok, turp gibi. Ermeni kadın. Benim 
ticaretten sevmeye vaktim kalmadı. Beklemek ne sıkıcı! O camın 
.30