Köyden tüfek seslerine benzer gürültüler, bağırmalar, 
ağıtlar geliyor. Bir bıyıklı adam Selimin üstüne eğilmiş bir 
şeyler soruyor. Selim konuşuyor mu konuşmuyor mu, artık 
onun orasını hiç bilmiyor. 
Sonra köyün tekmil erkekleri dağdalar. Babası, ağabeyi de 
var yanında. Babası çok uzun boylu, sakallı. Dağın kayalığını, 
keskin, mor, bıçak gibi kayalığını anımsıyor. Aşağıda çöl, çöl­
de köyleri, çölde ceylanlar ve ağlayan kadınlar. Şöyle bir şey 
anımsıyor, anası vurulmuş ölmüş. Kim vurmuş öldürmüş bi­
lemiyor. Onları, köyün tekmil erkeklerini kim kovalıyor, onu 
da bilemiyor. Kayalıklarda üşüyor Selim. Bunu iyi biliyor. Bir 
de açlığını biliyor. Erkekler bir lokma ekmek bulurlarsa, son 
kalan ekmeklerini de çocuklara veriyorlar. Selim bunu da iyi 
anımsıyor, köyden, çok çocuk var aralarında, belki yirmi otuz, 
çocuklar da kaçıyorlar. Erkeklerin hemen hepsinde tüfekler 
var. Çok tüfekleri var. Dağdan dağa kaçıyorlar, Selimin yarası­
nı sarmışlar , ne zaman sarmışlar, yarası bacağında, Selim hiç 
anımsamıyor. Arada bir yarasındaki sargılar düşüyor , babası 
mintanından bir parça yırtıp yeniden bağlıyor. Yarası şişmiş, 
irin bağlamış. 
"İşte burası yara, yara yeri ... " 
Kemik görünüyormu ş. Soğuklarda daha ağrırmış orası. 
Daha da yeni kapanmışmış yara. Ya geçen yıl, ya önceki yıl. 
Kurşun yaraları öyle hemencecik kapanmazmış. Onların köy­
lerinde herkes yaralanırmış zaten. 
Kayalarda acıkmışlar , acıkmışlar ama bir köye de gidemi­
yorlarmış. Bir gece sabaha kadar yürümüşler mi ne, sabahle­
yin dağda, kayalıkların arasından kaynayan bir su bulmuşlar. 
Herkes sevincinden deli olmuş. Burada da her yan barut koku­
yormuş nedense. Tüfek sesi de yokmuş ortalıkta ama her yan 
barut kokuyormuş. Derken öğleye doğru bir köye gelmişler. 
Köyde onlara çok ekmek, çay, çok da peynir vermişler. Selim 
bir iyice karnını doyurmuş ki sormayın. Bir güzel kız, aman 
ne güzel kız, Selimin yarasını sarmış. Selimin yarası öyle az-
80