mez. Hatta kapısının sürmesini açmaya bile lüzum görmez. 
Kendini beyhude rahatsız ettikleri için hizmetçilere çıkışır. 
Pencereden lütfedip benimle biraz görüşür. Odasında hırsız 
olmadığına beni inandırmaya uğraşır. Fakat o sakallı, kal­
paklı haydut nereye saklandı? Geliniz de bu muammayı 
çözünüz ... Hakikati anlamak için beklerneye karar verdim. 
İçeri giren kalpaklı elbette bir taraftan yine dışarı çıkacaktı. 
Küçük kapıyı gözetlerneye uygun bir yere çekildim. Hayli 
bekledim . Sabah yaklaştı. Nihayet uğursuz kapı usulca açıl­
dı. Galiba bu gece onun uğursuzluğu mutluluğa dönmüştü. 
Kimsenin burnu kanamadan herif çıkıp gidecekti. 
Hikayesinin tesirini yüzlerimizde okumak için kaynımın 
kısa bir suskunluğu anında artık ben tahammül edemedim. 
Kendimi tutmaktan şişen göğsümü boşaltmak için dedim ki: 
-Halis Beyefendi, sözlerinizde bu gece olayının karan­
lığıyla örtülü siyah imalar görüyorum. Bu meselede dürüst, 
tanıdığımız muhterem bir zatın namusu mevzu bahistir. 
Cevher Hanım'ın iffeti yahut iffetsizliği hakkında muğlak 
bir matematik kuralı gibi meçhul cebir işaretleri kullanma­
yınız. Açık söyleyiniz. İma iftiradan daha fenadır, mertliğe 
yakışmaz ... Görüp hissettiğİnizi doğruca anlatınız. Dün gece 
Cevher Hanım'ın yanına girdiğini iddia ettiğiniz sakallı hay­
dut bir hırsız mıydı? Bir zampara mıydı? 
Kaynım ateşlice: 
-Köşkte hiçbir hırsızlığın gerçekleşmemiş olmasına ba­
karak bu herifin ne olması lazım geleceğini siz tayin ediniz ... 
-Cevher Hanım'ın iffetsizliğini kabule mecbur kalsak 
bile, o kadının gece evine haydutları davet etmesini vicdanı­
mızakabul ettirecek sebebi öğrenebilir miyiz? 
Kaynım biraz şaşalayar ak: 
-Anlayamadım, ne demek istiyorsun uz? 
- Cevher Hanım niçin beyden, efendiden bir adam ça-
ğırmayıp da içeriye haydut alıyor? 
Bu soruma kaynım bir kahkaha kopararak: 
-Haydut mu? Püff ... Bunu biz diyoruz. 
-Bu herif hırsız, haydut değil de ya nedir? 
174