Karşısındakinin öpüşlerle sevinç çiçekleri açmış yüzü hâlâ o tatlı gülümseyişinde. Neden  
irkilmişti o halde?
Garson çoktan gelip gitmemiş miydi? Masayı silmemiş miydi, devirdiği martini  
kadehinden ötürü kirlenen masayı? 76 Kadının önüne bir şişe beyaz şarap bırakalı çok  
olmamış mıydı? Camın soluk aynasında şekiller kımıldanmaktaydı. Ama artık epeydir  
oraya bakmamaktalar, orada değiller. Bir odanın sütmavisi aydınlığına yerleştiler.
Parmak uçlarını yeniden kadının omuzlarında, boynunda dolaştırıyor. Ama şimdi daha  
aşağılara inmeyi ya istemiyor, ya buna yüreklenemiyor.
Kadın, soluğu kesik, bekliyor. Adamın dudakları boynunun hemen bütün noktalarına tek  
tek değmekte. Fakat, bu bile onu bir ân içine düştüğü tutukluktan kurtarmışa benzemiyor.
Müzik gerilemiş, belki büsbütün susmuş.
Adamın iç sesi titrek:
Sevişmelerimiz hep yarım kalıyor. En duyarlı noktası hep mi değişiyordu, yoksa ben  
hiçbir zaman bulamadım mı o noktayı? Belki de böyle bir nokta yoktu.
Usul usul okşadığı elle birlikte kendisininkini de getirip kadının göğsünde kenetliyor,  
orada dinlenmeye bırakıyor şimdi.
Deniz kestanelerini örten gelgitli suyun yüzey titreşimlerinde dıştaki esintiler kadar içteki  
güçlü devinimlerin de payı yok mu acaba? Dış uyarılar baskınlaştığı oranda içe çekilene  
gizli güç kaynağı. Zaman zaman dürten, sıçratan?.
Telefon kesik kesik çınlamaktadır.
Kesik kesik çalmıyormuş, sürekli ve yüksek perdeden çmlıyormuş.
Yine de ne adam, ne kadın almaca doğru en ufak bir harekette bulunmamaktalar. Bunun  
yerine, görüldüğü gibi, yepyeni güçlü bir atılımla göğüslerini göğüslerine, karınlarını  
karınlarına sıkıca yapıştırıyorlar; bir duraksamayı altetmeye, bir kesintiyi yenmeye  
çalışırcasma sarılıyorlar birbirlerine. Kadın adamın dudaklarından üstüste öpüyor. Adam,  
dil ucunun isteklendiricl bir hareketiyle kadından onu ağzına almasını diliyor sanki ve  
dileği beklediğinden öte bir hazla gerçekleşiyor. Sonra da kendisi, oburlukla değil, iyi bir  
ağız tadımcısı olarak dudakları arasından ağzına kayan dil ucunun tadına bakıyor.
Telefon zili son birkaç kez daha çınlamıştır.
Adam da, son bir kez ve çok uzaktan işitiyor bu sesi. Dilin ağızdan usulca geri çekildiği  
bir aralıkta ise, yani neden sonra hemen hemen fısıltıyla soruyor:
Bir şey işittiniz mi?
Evet, diyor kadın da, sesinde tereyağında erimiş taze peynir kıvamıyla, evet; sizi.
O zaman adam, dudaklarındaki coşkulu çırpınışları doğrudan onun bedenine aktarıyor:
işittiğimi daha iyi anlatacak bir şey bulursam, söylerim.
Yepyeni bir parça, uğultularla, görkemli bir başlangıç yapıyor.
Telefonun zili durmak bilmiyordu. Sürekli çalıyordu.
Açmasak olmaz mı, demiştim ona.
Açmasak olmaz, dedi. Haber vereceklerdi. Onları eve almamız, burada saklamamız  
gerekiyor.
Hemen giyinmek zorunda değilsin ki?
Giyinmezsem nasıl yatışırım karıcığım?
Genç koca telefona, evet, anladım, buradayız evet, bekliyoruz, oldu, tamam... derken  
giyindi. Genç kadın da kasıklarının sızısını taşıyarak. Asılarak. Asılmışlar. Giyindi. Bir  
hastaneye, ameliyata, bir tutukevine, yeşillikli bahçeler dışında nereleri varsa hep oralara