yoruyor diye düşünüyorlardı öğrencileri; çünkü, Murat Dik­
men, bütün öğrenciliği sırasında Hocanın yalnız bir kere ce­
binden bir kâğıt çıkararak ‘halkaların burkulması’ formülü­
ne baktığını görmüş o kadar. Belki de geçim yükü hocayı yo­
ruyor diye düşünüyorlardı asistanları; çiinkü dışardan iş al­
mayı sevmeyen Mustafa İnan, bilirkişilik yapmaya başlamış­
tı. Mahkemelere, hem de Sarıyer’deki gibi uzak olanlarına 
koşup duruyordu. Üniversitedeki arkadaşları da, ”Bu kadar 
ders vermesin,1 ’ diyorlardı. Bir de geceleri evde okuyor, çalı­
şıyor. Bir de sohbetlere katılıp, kimsenin adını bile aklında 
tutamadığı uzun şiirleri ezbere okuyor. Daha Mühendis 
Mektebi’ni bitireli yedi yıl oldu, profesörlüğe yükseldi, bu ka­
dar çabuk yükselmek onu yormuştur. Ja le Hanım da, kocası 
;ok sigara içiyor, durmadan öksürüyor diye endişeleniyordu. 
Mustafa İnan da endişelenmeye başlamıştı: insan kıık ya­
şında bu kadar bitkin hisseder mi kendini?
J 39