319
Neden böyle olm ak zorundaydı? Bu kibar, cana yakın, yaşı 
yaşm a uygun ve muhtemelen ona gayet iyi gelecek oğlanı ne­
den çekici bulm uyordu? Onun yerine tutup hocası için  -a s ­
la elde edem eyeceği, üstelik kendisinden yaşça büyük, baş­
tan sona yanlış ve sakıncalı biri için - gizlice yanıp tutuşuyor­
du. Yoksa mutlu olmak istem iyor muydu? Bunca kitaba, kon­
feransa konu olan "m utluluk” niçin onun hayatında öncelik­
li bir gaye değildi? Elbette bedbaht olm ak istem iyordu. Ama 
kendisini m utlu edecek erkekleri tercih etm iyordu nedense. 
Yoksa ne demeye Azur gibi imkânsız birine abayı yaksın ki?
Bir soluk aldı. Göz ucuyla etrafa baktı. Kendinden bekle- 
uiediği, içinde taşıdığını dahi bilm ediği b ir cüretkârlık, baş 
döndürücü bir parfüm  gibi sarm aya başladı her yam nı. Bir 
içsel değişim  geçirdiğinin farkındaydı. D ışarıdan belli oluyor 
muydu acaba dönüşm ekte olduğu? G özlerine yansıyor muy­
du? Sosyal hayatın bütün o davranış ve düşünce k alıp ları­
nın ötesinde incecik bir eşik vardı. O eşiği aşarsa ne olurdu? 
Ya "nam uslu, m ütevazı, terbiyeli Türk k ız la n ” kategorisin­
den kaçmak, kurtulm ak istiyorsa? Hayatında ilk defa bir çıl­
gınlık yapm ayı diliyorsa? Özgürleşm ek. "îy i kızlar” ile "kötü 
kızlar”ı ayıran o saçma sapan, yapay hudut çizgisine yaklaş­
mak, yaklaşm ak... ve bir adım da hop diye karşı tarafa geç­
mek! Sahi kim karar veriyordu neyin “ahlaklı” neyin "ahlak­
sız” olduğuna? Annesinin bir gün olsun oğullanndan herhan­
gi birine ahlak ve namus söylevleri çektiğini hatırlam ıyordu. 
Ama kendisi, sırf kız evlat olduğu için, bu nutuklan ve ikaz- 
la n  defalarca dinlem işti. Keşke maruz kaldığı bütün öğreti­
lerden silkinebilseydi. B ir geceliğine de olsa hafifleyebilsey- 
di. Tbprağın bitip boşluğun başladığı yeri ayaklarının altında 
hissetm ek ve birden kendini bırakıverm ek, ağırlıksız ve gam­
sız ve "ahlaksız” olabilm ek, nasıl bir şeydi acaba?
"Yemek va k ti...” diye seslendi Azur az sonra odanın öteki 
ucundan. Yüzünde baştan çıkarıcı bir gülüm sem e, elindeyse