Hemen Dedenin evinin önüne bir kalabalık birikti. Bu eşkı­
yalann halini gören şaşıyor, gören şaşıyor du. Dizleri, kolları, 
göğüsleri parça parça olmuş, her yanları kana bulanmışh. 
Dursun Dede, bu halde de olsa Ferhat Hocayı hemen tanı­
dı, sağ elini yüreğinin üstüne koyarak onu selamladı. Ferhat 
Hoca da öyle ya ph. Ardından da kucaklaştılar. Ferhat Hocadan 
sonra Dede ötekileri de, sağ elini yüreğinin üstüne koyarak se­
lamladı, kapıyı gösterip, "içeriye buyurun, erenler," dedi. Önde 
Ferha t Hoca, arkada öteki eşkıyalar eve girdiler. Dedenin onları 
buyur ettiği yer uzunlamasına, geniş, kilim döşeli, duvarların­
da hatlar , sazlar asılı, ocaklığının alnında çatal bir kılıç duran 
bir salondu. Yorgun argın sediriere çöktüler. 
"Ne bu hal Ferhat Hoca?" diye sordu Dede. 
"Sorma erenler," dedi Ferhat Hoca, "bir belaya çattık ki be-
la derim sana." 
Olanı biteni baştan sona anlattı. 
Dursun Dede: 
"O sizin ardınızı bırak maz. Adamları çoktan köyü sarmış­
lardır. O, Dulkadiroğlu değildir, biliyo rsun. Dulkadirli Sultan­
ları soyundan kimse kalma dı. Bir tek kişi var, o da Andırındaki 
Saraç Hacı. Saraç Hacı çok güzel türkü söyler, soylu atlara sır­
ma işleme, savatlı eyer, dizgin yapar. Bir at, soylu, onun istediği 
-gibi bir at değilse Dulkadiroğlu Hacı Sultan ona dünyayı verse­
ler o ata eyer, dizgin, belleme yapmaz. Onun her işlediği eyer 
bir renk denizi, bir çiçeklik, bir cennet bahçe sidir. Sarı Sulta­
noğlu kıyamete kadar senin yakarn bırakma z. Şimdi köyü sar­
ınışiarsa da çekinme. Bizim köyün delikanlıları onların icabına 
bakarlar." · 
Daha soluklarını toparlamamışlardı ki, salonun içini mis 
gibi bir kokuyla doldurarak, kahveler geldi. 
"Ne zahmet," dedi Ferhat Hoca. 
"Estağfurullah, uzak yoldan geldiniz." 
"Bu kahve menekşe kokuyor," d�di Ferhat Hoca, kahveden 
bir yudum aldıktan sonra. 
Ötekiler de, "Menekşe kokuyor," dediler. 
"Bizim köyde çok menekşe vardır," diye gülümsedi kı­
vançla Dursun Dede. "Bizim burada her kaya, çalı, ağaç dibi, 
141