252 KADERIN CILVESI 
züme şöyle bir baktıktan sonra: «Pezevenk basıyı istiyorum. 
Sen değil misin?» teşhisini fırlatır mıydı? 
Tevekkeli sokakta hiç tanımadığım adamlar, sanki yüzüme 
bir soytarı maskesi takmışım gibi dikkatli dikkatli bakıp du­
dak bükmüyorlar... 
— Ne düşündünüz? Bari bir çare bulabildiniz mi? 
Eksenleri üzerinde ters dönerek kendi yüzüme bakmak 
isteyen gözlerimi benden medet uman zavallılara kaldırdım. 
Açlıktan avurtlar: çökmüş, derileri buruşmuş, saçları dökül­
müştü. Her halleri ırz namus ülkesinin son mertebesine çekil­
miş olduklarını gösteriyordu. Şüphesiz bana Semiha'nın genç­
liğini teklif edeceklerdi. Ancak ahlâkın eli ağızlarım tutuyor, 
iğrenç şeyler kusmalarına engel oluyordu. 
Dedim ki: 
— Çare bulabilmek için arzunuzu öğrenmeğe ihtiyacım var. 
Madem ki açık konuşuyoruz. O halde.hiç sıkılmadan söyleyiniz. 
Kızı evden uzaklaştırmak istiyorsunuz değil mi? 
" — Hasretine dayanamadığımız vakit gidip görmek şartiy-
le evet. . 
-— Öyle bir yere gitmesini istiyorsunuz ki, hem sokak ka­
dını olmaktan kurtulsun, hem ayakları bir nikâh urganı ile bağ­
lanmasın. Hem kendi hayatım kazansın, hem de size az çok 
yardımı dokunsun, öyle mi? 
— Hay Allah razı olsun Efendi, ne iyi keşfettiniz. Tam 
bir kalb doktoru gibi... 
Şimdi bana da acayip bir gurur gelmişti. Sanki birisine do­
ğup büyüdüğüm evi tarif eder gibi onlara yüreklerinin içersini 
söylüyordum. Birkaç ayda bu ilerleme az şey değildi. Koltuk­
larımı kabartarak: 
—• Kalb doktoru, kalbin damarlarından, kanından, sinirin­
den faaliyetinden anlar. Ben ruhlarınızın hastalıklarını teşrih 
ediyorum. Buna psikoloji dö mizer derler. Şemi uğursuzu bura­
da olsaydı daha uygun bir ad bulurdu ya.... Bununla birükte 
benim sözüm de pek münasebetsiz değildir ha. Evet, ne diyor­
dum? 
Kız kardeşinden daha zeki görünen Ratibe Hanım diyecek­
lerimi hatırlattı: