çorbayı kamış düdükle akıtmışlar. Karaçalı köyün Fatma 
Anası olmasa bu çocuk ölüyor muş. Ona ilaçlar içirmiş de 
ölümden kurtarmış . Behey hırsız oğlu hırsız, ölümden kur­
tuldun ya, dur yerinde, durmaz. Bir daha kovanları açmış. 
Arılar onu bir daha şişirmişler. Fatma Ana onu gene ilaçla­
mış. Memed gene durmamış. O gün bugündür Abdullahın 
arılan her aya bir, iki aya bir onu şişiriyor. Ne yapsın şişmeye 
alıştı fıkara. Şişmeyince yapamıyor. Bu çocuğu eğer arılar so­
kup da öldürmezse, bu dedesini de, dedesinin dedesini de 
aratmay acak." Çabuk çabuk konuşuyordu. "Bulayım mı onu 
size? Paranızı çalmışsa gelmez ." 
"Çalmadı, gelir." 
"Ben şimdi hemen dışarı çıkar, çağırırım onu. Bir de iyi ço­
cuk ki, hiç kimseyi kırmaz. Benim bütün odunlarımı dağdan o 
getirir. Mantar zamanı bana dağdan mantar , kiraz, armut, nar, 
elma zamanı bana dağdan elma, nar toplar, çiçek zamarn bana 
mantıvar toplar. O, herkesin eli ayağıdır. Öyle bir çocuk bulun­
maz." 
Dışanya çıktı, yokuşun üstünden aşağıya: 
"Memed, Memed," diye bağırdı, "gel bize de sana ne vere­
ceğim. Ne verece ğim." 
Daha o kapıdan girmeden, Memed Çocuk koşarak geldi, 
eşkıyalan görünce önce şaşırdı, sonra sevinç içinde kalarak gül­
dü, utandı, çekingen bir hal aldı: 
"Zöhre Ana beni bu sabahın köründe çağınnca, siz olduğu­
nuz hemen yüreğime tıp etti. Eeeee, hoş gelip safalar getirmiş-
siniz." 
"Hoş bulduk," dedi İnce Memed. 
"Ben bildim," diye üzüldü Çocuk. Kirpikleri ıslandı. "Mes­
tan iyi bir adamdı. O, bize gelirken candarmalar onu sıkıştır­
mışlar. O da bizim yerimizi göstermernek için kaçmış, candar­
malar da onu vurmuşlar. Allah rahmet eylesin iyi bir adamdı. 
Balcı Abdullahın elinden beni hep o kurtardı. Bana fiske de 
vurdurmadı. Yoksa, o balcı var ya, benim şiştiğime de bakmaz, 
derimi yüzer di." 
Sonra, Memed, Ferhat Hocanın yanına usulca kaydı, onun 
elini tuttu: 
59