"Sen de bre Çavuş," dedi, "sen de ne yaralanırsın, böyle 
hallerin var da." 
Çavuş kızdı, ayağa kalkh: 
"'lHan itin eniği," diye gürled i. "Ulan itin eniği. Bana bir 
daha ağzını açarsan kurşunu yersin . Sana bu kadar söylüyo-
rum ." 
Cabbar kahkaha ile güldü. 
M em ed: 
"Yapma Cabbar," dedi. "Başımıza bir iş açars ın." 
Çavuş: 
"Bu orospu dölünün yüzünden, elimden bir kaza çıkacak. 
Alimallah çıkac ak." 
M em ed: 
"Aldırma bre Recep Çavuş," dedi. "Şaka ediyor o." 
Recep Çavuş: 
"Etmesin. Ben can derdine düşmüşüm. 
Memed: 
"Cabbar gayri şaka etme," dedi. 
Cabbar vardı, Recep Çavuşun ellerine sarıldı öptü. 
"Kusura kalma. Bir daha şaka yok." 
Recep Çavuş: 
"Şeytan tüyü var bu pezevenkte," diye güldü. 
Ca b bar: 
"Tövbeler olsun şaka yok." 
Toprağa oturdular . Köyün içindeki gürültünün bitmesini, 
herkesin evlerine dağılmasını beklediler. Bu arada hiçbiri de 
konuş madı. Üçü de ayrı ayrı şeyler düşünüyorlardı. 
Gürültü gittikçe hafifliyor, köpek havlamalan yer yer kesi-
liyor du. 
Cabbann bu sessizlikten canı sıkılmışh. Kendini tut amadı: 
"Recep Çavuş ... " diye başladı. 
Recep Çavuş : 
"'Ne diyorsun ?" 
Ca b bar: 
''Recep Çavuş," dedi, ''Memed önüne geçmese o sabi çocu­
ğu öldürecek miydin?" 
Çavuş: 
245