gi'nin gözlerinin içine bakmaktan yoruldum galiba. lyi bir 
öğrenci değildim. Hepiniz dünya çapındaydınız. Devler sava­
şı yapıyordunuz. Herkesin gözüne bakmak zorunda olduğu­
mu sanıyordum. Savaş bitsin istiyordum; fakat, anlaşmaya 
hiç niyetiniz yoktu. Sizleri izlemekten yorulmuştum. Acaba 
şimdi ne yapacak? Bu söze kızdı mı? Düşünür dururdum. 
Sonra, kendimi teselli ederdim: Onlar kendi başlarının çare­
sine bakarlar. Oyunlarınızı heyecanla seyreden saf bir seyirci 
gibiydim." Durdu. "Sen oyun sever misin Bilge?" 
Bilge, gözlerini açtı: "Anlamadım, ne oyunu? " Kelebek oyu­
nu. "Oyun canım işte. Bildiğimiz oyun. Play. Tiyatrodaki gibi. 
Filmlerdeki gibi." "Bilmem. Bir oyun üzerinde çalıştığımızı ha­
tırlıyorum. Ben hiç ezberleyemiyord um." Böyle bir şey vardı. 
"Gizli oturum," dedi Hikmet. "Evet, galiba. Bir de akraban var­
dı, bir kız." "Asuman," dedi Hikmet. "Evet Asuman. Neden bi­
tirememiştik?" Sevgi'nin başı ağrımıştır. "Sevgi'nin canı sıkıl­
mıştı galiba. Gece geç vakitlere kadar prova yapıyorduk. Sev­
gi'nin bir rolü yoktu. Onun için, 'uykusu gelen kadın'ı canlan­
dırıyordu oyun dışı olarak. Ha-ha." Bilge şaşırdı: "Neden kötü 
kötü güldün öyle?" "Kötü bir şey hatırlamışımdır. Sevgi'ye gül­
müşümdür . Fısıltılarına gülmüşüm dür. Sevgi suflörümüzdü 
ya. Artık hep kötü şeyleri hatırlıyorum. Uykumuz gelmedi mi 
Hikmet canım, Ha-ha." "Kötüsün Hikmet. " "Arkasından da 
'kızcağızın' diye başlayan bir söz etmelisin. Ha-ha. Sevgi, şimdi 
Asuman'ı çok seviyormuş. Durmadan ona taşınıyormuş. 'Çok 
uğraştım Asumancığım, bir türlü kötü oyunlar oynamaktan 
vazgeçiremedim Hikmet'i, Ha-ha. Herkesin, bir fincan kahvesi­
ni içeceği bir yakını vardır Sevgi. Herkes, içini, yalnız içine 
dökmez. Ha-ha. Daha kahve var mı Bilge? Bir gecede, Sevgi'nin 
bütün fincanlan kadar kahve içmek istiyorum. Bütün 'ha-ha'la­
nmı bir gecede harcamak istiyorum. Salonda at yanşlan oyna­
mak istiyorum." "Anlamad ım?" dedi Bilge. Artık kendi yerim­
de oynamak istiyorum. Meyhane salonlarında beyaz at yarışla-
144