"Önem vermiyoruz, ama çok önemli bu. Biz iyileştik. Şimdi 
iyileştiğimizi bütün dünyaya duyurmamız gerekiyor!" 
"Ama bütün dünya da hasta azizim!" dedi Muhtar Bey. "Bir 
savaş çıkacak mı?" Bunu Ömer'e bakarak sormuştu, ama galiba 
ondan cevap beklemiyor, ya da cevabına değer vermeyeceğini 
biliyordu. 
İki milletvekili bir savaş olasılığından, Ispanya'daki durumdan, 
Habeşistan'daki savaştan sözetmeye koyuldular. Cemile Hanım, 
"Ah, bunların bu bitmeyen siyaseti!" diyen bir ifade takındı. 
Ömer ile Nazlı da ilk defa birbirleriyle konuşmaya başladılar. 
Ömer, Nazlı'ya üniversitede ne okuduğunu sordu. Edebiyat 
bölümünde okuduğunu öğrendikten sonra da, orada okuyan 
bir akrabayı hatırlattı. Ama bu Ömer'in baba tarafından bir 
akrabası olduğu için Nazlı tanımıyordu. Bu kısa konuşmadan 
sonra ikisi de utanç verici bir şey yapmışlarmış gibi kızardılar. 
Nazlı, Ömer kızardığı için bir kere daha kızardı, ya da Ömer'e 
öyle geldi. 
Yemeğin sonuna doğru odaya kül renginde bir kedi girdi. Nazlı 
hayvanı çağrdı, kucağına aldı, okşadı, Cemile Teyze öfkelendi. 
"Kızım," diye sözünü ettiği yeğenine hiçbir şey öğretemediğini, 
kedi tüyünün ne kadar zararlı bir şey olduğunu söyledi. Kedi 
tüyü ciğerine kaçtığı için hayatı tepetaklak olan bir zenginin 
başına gelenleri mutsuz zengin için üzüle üzüle anlattı. Ömer 
de bu sırada Nazliyı dikkatle inceleyebildi. 
Yüzü güzel değildi, ama çirkin de değildi. Alnı genişti, gözleri 
büyüktü, burnu babasının burnu gibi küçüktü, ağzı da gülünçtü. 
Yüzünden hep birşeyler hatırlıyormuş gibi bir ifade okunuyordu. 
Yemekten kalktıktan sonra ellerini göğsünün üstünde kavuş­
turunca Ömer ona dikkat ettiğini, divanın köşesinde oturan bu 
kızın varlığından tedirgin olduğunu farketti. Nazhrellerini ka­
vuşturup otururken, Ömer'e hayran olduğu bir ilkokul öğret­
menini, bir de çocukluğunda annesini ziyarete gelen çok güzel 
bir Alman kadınını hatırlatıyordu. Bu öğretmen de, kocası general 
olan o soylu Alman kadın da çok akıllıydılar ve ikisi de sık sık 
ellerini şimdi Nazlı'nın yaptığı gibi göğüslerinin üzerinde ka­
vuştururlardı. 
Kahveler gelmeden önce Cemile Hanım içerden getirdiği bir