47
uyanma huyu, ta o zamanlar başladı. Böyle gecelerde yatak­
tan kalkıp usulca odasındaki gardıroba girer, kapıyı içeriden 
örterdi. O karanlık ve kapalı yerde abisiyle yan yana olduğu­
nu düşlerdi; aynı koğuşta, aynı kıstınlmışlıkta. Nedense gar­
dıroba sığınmak korkularım dindirirdi.
*  *  *
Umut’un parmaklıklar ardında olmasının üzüntüsü Nal- 
bantoğullannı birleştireceğine daha da böldü, kutuplaştırdı. 
Mensur karısını suçluyordu. Kendisi bütün gün işteydi; oğul­
larına göz kulak olması gereken biri varsa, Selma’ydı. Zama­
nını yobaz hocalarla harcayacağına evlatlarıyla ilgilenseydi 
bu belanın önüne geçebilirlerdi. Selma ise tam tersini düşü­
nüyordu. Ketum, kırgın, küskündü. Olanlardan kocasını so­
rumlu tutuyordu. Çocuklarının kafasına dinsizlik tohumlan 
eken Mensur değil miydi? Materyalizm ve özgür düşünce üs­
tüne attığı o saçma sapan nutuklarla onlan felakete sürükle­
mişti. İnsanı dengede tutan Allah korkusuydu, o korku kal­
kınca yanlış yapmıştı işte oğullan. Demek ki Mensurdu bun­
lara sebep. Didiştiler. Takıştılar.
Mensur ile Selma’nın senebesene giderek tavsayan ilişki­
si, içi boş bir kabuğa dönüşmüştü. Şimdiyse o kabuk kırılıp 
açılmış, eşler kendilerini iki karşıt tarafta bulmuşlardı. Evin 
içindeki hava, yaşayanların hüznünü içine çekmiş gibi ağır 
ve boğucuydu. Peri’ye öyle geliyordu ki açık camlardan ezka­
za içeri giren anlar ve kelebekler bile hemen kendilerini dı- 
şan atıyorlardı. O doymak bilmez sivrisinekler bile, mutsuz­
luk bulaşmasın diye Nalbantoğullannı ısırmaz olmuşlardı.
Peri’nin Tann’yı yoğun olarak sorgulamaya başlaması iş­
te o günlere rastlar. Ne annesinin öğrettiği gibi her gece uyu­
madan önce dua edebiliyor; ne babasının tavsiye ettiği gibi