gözlerini açtı. Derviş Beyin sevinç içindeki utkulu yüzünü gördü. Kol­
larını indirmiş, yanına sarkıtmış, utkusun.un tadını çıkarır bir haldey­
di. Mustafa Bey gözlerini kapattı kapattı açtı. Kapattı açtı, Derviş 
Beyi karşısında dinlenmiş, öyle rahat ramrahat, işini bitirmiş, başarısı­
nı. sağlamış bir insanın sonsuz mutluluğunda gördü. Yüzünde birden 
bir iğrenme, kinli bir gerilme, sertleşme oldu, gözleri gene menevişle­
yip dirildiler, canlı, o çelik ışıltı geldi gene, iğne ucu gibi gözbebeği nin 
ucuna kondu. Bekledi. Korkmadan ürkmc:.den, ölüm gibi, ölümü bek­
lemeden, durgun, hiçbir şey olmuyormuş gibi. Bunu anında gören 
Derviş Bey öfkesinden tepeden tırnağa titredi, tabancanın namlusunu 
hızla alnının ortas ına getirdi, tetiğe çökecekke n, yüzüne, gözlerine 
baktı, buna sonsuz şaşırdı. Vay anasını, yüzde, gözlerde herhangi bir 
değişiklik olmamıştı. Tabanc asını indirdi, gülümse di. Mustafa Beyin 
gözl,e rindeki o ışıltı öyle duruyo rdu. Yüzündeki hatlar keskinleşmiş, 
sert. Az önce tekmil çizgileri, derisi, diken diken olmuş saçları, sark­
mış bıyıkları, bir yalvarış olup çıkmış gözleriyl e, tekmil beden i, büzül­
müş hayasıyla tüm yalvarış olup çıkmış Mustafa Bey, bu Mustafa Bey 
değildi. 
Bir karta! gökten aşağı fışıladı. Kırmızı dilleri dışarda on bir ko­
caman , sırtları yarılmış kaya kertenkelesi sur duvarına tırmanıp surun 
ötesine geçtiler. Kocaman, küt kapkara sırtı bin bir sarı halkanın ışıltı­
sında bir arı kulakları sağır eden uğultusu vızıltısıyla Mustafa Beyin 
başının yöres inde uzun bir süre döndü. Mustafa Beyin bir taş gibi 
donmuş kalmış yüzü ışıltı içindeki çelikleşmiş, sevinçli kıvılcımlarla 
canlanmış gözleri değişmiyordu. Sıcağa, korkuya, ölüme, burnunun 
ucundaki ha çıktı, ha çıkacak kurşuna meydan okuyordu. 
Inandı, diye düşündü Derviş Bey, öldürmeyeceğimi sanıyor, kö" 
poğlu alçak köpek, şunun yürekliliğine bak! Öfkeden tüm bedeni ge-
rildi, tabaneayı kaldırdı, gözleri ni yumdu ki ... Edemed i, yumulu göz-
lerini tetiie çökmeden önce açtı ... Açtı ki ... Mustafa Bey, o Mustafa 
Bey delil, bir hU7.ün, bir ağlama, düşkün, yıkılmış, dudakları sarkmış 
bıyıkları çenesinin altına inmiş, başı göğsüne düşmüş, bakışları yitmiş 
gitmiş. Dervit Beyin eli iniverdi. Bu inen eli Must af a Bey gör dü, tepe­
den tırnap tekmil bedeni, yüzü, gözleri, saçları, elleri,. ayağı , ak dişle­
riyle gülümJeyen, belli belirsiz gülen, içten, damarlarına kadar, ilikle­
rine işi� bir sevinç içinde kaldı. Aynı sevince, ·yaşama, azıcık daha