10 Ekim 1975 
Metine yemek ısmarladım, 
"Ben az yemeli yim, zaten çok az yemek yerim," dedi 
İyice durgunla ştı, sapsarı kesilmiş yüzü, gene öyle sapsarıydı. 
Gittikçe mat bir hal alıyordu. 
Başını kaldırdı, yılgın, bıkmış, küs bir sesle: 
"Ablaya ayıp ett ik değil mi?" dedi. "Yazık değil mi? Onun 
başı zaten kim bilir nasıl da belada. Orospuların başı her za­
man beladadır. Böyle durduklarına bakmayın onların. Ben 
onları çok gördüm. Onlar hep ağlarlar." 
Şoförden, balıkçılardan, ku mcudan, kime sövmüşse hep­
sinden teker teker özür diled i . O, kötü bir insandı, önüne gele­
ne, suçsuz insanlara nedense çok çok kızıyor, sonra da ... Sonra 
da köpekler gibi pişman oluyordu. Pişman olduktan sonra da 
neden pişman oldum, diye gene kızıyor, kendinden utanıyordu. 
Birden küçücük, yakalan mış, yakalanınca gözleri büyü­
müş kuşlara geçti. 
Gene coşkuyla başladı, yüzü kedere kest i. Nerdeyse ağla­
yacak. 
"Yakalıyorlar," dedi. "Aaaaah, yakalıyorlar. Yüreğim par­
çalanıyor bu küçücük kuşlara. Deli oluyoru m. Bir de görsen 
onları yakalandıkları za man. Aman aman, bir görsen, gözleri 
fıldır fıldır. Deli gözleri hepsinin de gözleri. Bir titriyorlar ya­
kalandıkları zaman, titre mekten uçuyorlar, ölüyorlar, değil mi? 
31