nıyla Kerirnoğlu ... Onun çadmnın içi öyle olmayacak da, kimin 
çadırının içi olac ak!" 
Durdu: 
"Sen onu bilir miydin eskiden?" 
Ca b bar: 
"Duyardrm," dedi . "Çok, çok paralı bir adamınış. Gözü­
müzlen de gördük. Milyonl arm üstünde yahyormuş ." 
M em ed: 
"Şu dünyada ne kadar iyi insan var," dedi. "Her şeyimizi 
düşündü. Yararnı sardı . Karnımızı doyur du. Çamaşırla nmız ı 
yıkattı. Birer kat da çamaşır hediye etti." 
Ca b bar: 
"Çok büyük bir Ağadır o." 
Durdu: 
"Bu kadar ünlü, bu kadar zengin bir Ağa da biz niye duy-
madık şimdiyedek onun adını?" 
Ca b bar: 
"Bu," dedi, "yörüklerin Ağası. Bunlar konar göçerler." 
M em ed: 
"Konarlar mı, göçerler mi, ne ne yaparlarsa yapsınlar , 
adamlar iyi adamlar. Çadmnm direği som sedef işlemeliyd i." 
Durdu şaşkınlıkla: 
"Çadırının direği som sedef işleme miydi? Vay anası nı! De­
mek zengin herifçioğlu? Vay anası nı! Demek çadmnın direği 
som sedef işleme?" 
Memed : 
"Ne dersin !" dedi . "O kadar büyük bir çadır ki, on mu, on 
beş mi direği var. Bir gelin bize yemek getirdi . Boynunda belki 
elli tane beşi biryerde vardı. Hem zengin, hem de iyi adam. 
Hoş adam. Yüzü de güleç ." 
Ca b bar: 
"Abdi Ağa yı vuranın sen olduğunu öğrenince nasıl da afal­
ladı. Gözlerini dikmiş, sana yiyecekmiş gibi bakıyor du. Değil 
miMemed ?" 
M em ed: 
"Bakıyordu ya,'' dedi. "Amma da bakıyor du." 
Durdu, gözlerini yalımlara dikmişti. Konuş muyor , soru 
184