ri gözlerini  kısmış  dikkatle  kendisini  seyreden  kediye  dönüp,  elin-
deki fön makinasını  sallayarak. 
Fön makinası!  İçi su dolu  bir kovaya  düşmenin  bile  bu uğultu-
lu canavarın  soluğuna  maruz  kalmak  kadar  korkunç  olmadığını  tec-
rübeyle  bilen  kedi,  göz  açıp  kapayıncaya  kadar  Mavi  Metres'in  ku-
cağından  sıyrıldığı  gibi,  açık  duran  cama  sıçradı.  Orada  bir an du-
rup, kuafördekileri  hoşnutsuz  bir nazarla  son kez süzdükten  sonra, 
içine  sünger  yerine  caka  doldurulmuş  tüylü  bir oyuncak  gibi  devri-
liverdi  boşluğa.  Fakat  patileri  bahçeye  basamadan,  tuhaf  bir şey gel-
di başına.  Yaklaşık  beş saniyedir,  kuru  bir yaprak  ya da kâğıt  par-
çasıymış  gibi  adeta  gerçekdışı  bir yavaşlıkla  Bonbon  Palas'ın  en üst 
katından  süzüle  süzüle  inmekte  olan  kenarları  fırfırlı,  yakası  kolalı, 
üzerinde  minicik  minicik  onlarca  denizkızı  olan  lacivert  kadifeden 
bir çocuk  elbisesi,  toprağa  varmasına  ramak  kala  pat diye  yoluna  çı-
kan kedinin  üzerine  düştü.  İkisi  yere  birlikte  kondu. 
"Ay bakın  bakın!  Elbise  yağıyor  yukarıdan,"  diye  heyecanla  ba-
ğırdı,  o esnada  113  numara  bordo  ojeyi  bulmak  için  pencerenin 
önündeki  etajeri  karıştırmakta  olan  manikürcü  kız. 
Cemal,  tıknaz  kızıl,  şehla  sarışın  ve çıraklar  anında  bitiverdiler 
pencerelerin  önünde.  Az sonra  onların  ısrarına  dayanamayan  Mavi 
Metres  isteksiz  adımlarla,  asabi  kumral  da pedikürlü  ayağının  üze-
rine basmamaya  gayret  ederek  topallaya  topallaya  kalkıp  geldiler. 
Gerçekten  de kıyafet  yağıyordu  yukarıdan;  renk  renk,  çeşit  çeşit  ço-
cuk kıyafetleri.  Kaldırımda  biriken  sekiz-on  kişilik  topluluğa  bakı-
lırsa,  onlardan  başka  seyircileri  de vardı  bu beklenmedik  gösterinin. 
Hepsi  de başlarını  yukarıya  kaldırıp,  gözlerini  sabit  bir noktaya  ki-
litlemiş,  elbiseleri  atanı  görmeye  çalışıyordu.  Ancak  olayın  faili  bir 
türlü  çıkmıyordu  ortaya.  Sadece  çıplak,  takısız,  karbeyaz  bir kadın 
kolu,  seri  aralıklarla  Bonbon  Palas'ın  en üst katındaki  dairenin,  bah-
çeye  bakan  penceresinde  bir görünüp  bir kayboluyor  ve dışarı  her 
çıkışında,  bir başka  giysi  parçasını  bırakıyordu  boşluğa. 
Giysiler  peş  peşe  yağarken,  manikürcü  kız pencereden  dışarı 
sarkıp,  senenin  ilk karma  dokunmaya  çalışan  birinin  sevinciyle  bi-
rini tutmaya  çalıştı.  Önlükler,  elbiseler,  çoraplar,  kazaklar,  gömlek-
ler, süveterler  arasından  reçine  sarısı  bir kurdelayı  yakalamayı  ba-
şardı. 
79