mayonezden  nefret  ederdi.  Garsonu  baştan  uyarmadığı  için  kendi-
ne kızdı.  Oturuşunu  değiştirdi,  çaprazındaki  masayı  değil  de, hemen 
sağındakini  görecek  şekilde  yan  döndü. 
Masada  oturan  kelle  kulak  yerinde  dört  erkekten  biri,  sargı  be-
ziyle  sarılmış,  tırnak  çevresinde  kurumuş  bir kan topağı  kalmış  baş 
parmağını  havaya  dikmiş,  put gibi  oturuyordu.  Ötekilerden  biri ha-
fifçe  mırıldandı:  "Abi  gitsene  sen evine  ya, böyle  sargılı  dikişli  ni-
ye oturuyorsun  hâlâ?"  Yanındaki  de ona destek  çıktı:  "Zaten  biz bu-
raya niye  döndük  anlayamadım.  Acilden  sonra  birahaneye  dönen  bir 
biz varız  herhalde." 
"Olmaaaz!"  dedi  kemerli  burunlu,  çam  yarması  gibi  adam  başı-
nı hararetli  hararetli  iki yana  sallayarak.  "Bahse  girdik,  değil  mi? 
Madem  kaybettim,  cezamı  da çekerim.  Üç dikişe  pabuç  teslim  ede-
cek olsam,  yalın  ayak  gezmem  icap  ederdi,  değil  mi?  Madem  içme-
ye geldik,  içeceğiz.  Hem  de elimin  şerefine  içeceğiz.  Çünkü  ben dü-
rüst bir adam  olmasam,  sözümde  durmasam,  şimdi  bu parmak  sa-
pasağlam  olurdu,  değil  mi?  Ama  ben ne yaptım,  sözümde  durdum. 
Demek  ki bu bıçak  yarası  dürüstlüğümün  ispatıdır,  değil  mi?  O za-
man parmağımın  şerefine  içerken,  dürüstlüğün  şerefine  içmiş  olu-
ruz, değil  mi?"  Ötekiler  isteksiz  isteksiz  kaldırırken  kadehlerini, 
dondurucu  bir hava  esti  masalarında. 
Başka  zaman  olsa  hır gürden  korkar,  çekip  giderdi  Cemal.  Ama 
içmek  istiyordu  bugün  canı.  Karşı  masada  oturan  adamın  sataşma-
larına,  patateslerin  mayonezine,  yan masada  terör  estiren  kanlı,  sar-
gılı parmağa  rağmen  oturmayı  sürdürdü  ve içti. 
İkinci  biranın  yansına  varmadan,  kan  çanağına  döndü  içkiye 
alışkın  olmayan  gözleri.  Bakışlarını  delik  deşik  masa  örtüsünün  le-
kelerine  sabitlerken,  kaygıyla  içini  çekti.  Neden  bu kadar  uzaktı  iki-
zi? Hiç  mi hiç ortak  noktaları  yoktu.  Niçin  hiç benzemiyorlardı  bir-
birlerine?  Ve madem  bu kadar  ayn  gaynydı  her halleri,  neden  hâlâ 
beraber  çalışıyorlardı?  Üçüncü  biranın  sonuna  vardığında,  Celal'e 
artık  yollarını  ayırmanın  zamanı  geldiğini  söylemeye  karar  verdi. 
305