şii, aCı kokuyor, kokusu Akyollu Mustafa Beyin bumuna kadar geli­
yord u. Mustafa Bey ansıdı ki, çocukluğundan bu yana, bütün ölüler 
kan ve mun kokar. Bir de kadın çığlıkları ... Bir de büzülınüş insan­
lar ... Bir de inanılmaz bir kin, bir öfkeyle kısılmış dudaklar, bıçak aç-
__. mayan ağızlar. Bir de yapış yapış hiç durmadan yağan karanl ık, sarı, 
pis bir y�ur. Bir de poyraz yeli vurmuş başaklar gibi dalgalanan ak 
başönüler ... 
Birden ağıdar durdu. Kadın çığlıkları, avludaki adarnların gidiş 
gelişleri, hayuhuy 4urdu. Sorira birden yağmur durdu. 
Mezarlığa gittiler. Balçik, tutkal gibi yapışkan, killi bir toprağı 
kazdılar. Mezar taşları küçücük, irice çakıl taşlarından ... Hitider deı:i 
kalma bir hüyi.jğün yamacında. Bir tek, yarı gövdesi çürümüş bir dut 
ağacı da öylece ne, yarısı kurumuş, yarısının yaprakları fıdan yaprakları 
tazeliğinde. Balçık toprak, mezar taşları; yarısı çürük dut, Hitit hüyü­
ğü, ötedeki kamışlık, adamların sırdarı tütüyor. Her yandan mavi, kör 
edici bir bulut örneği buğu fışkırıyo r. · 
. 
Ölüyü balçıktan kazdıkları tutkal gibi kil mezara indirdiler. Sal­
dırmaları daya dılar. Saidırmalar yağlı çarn ağacındand ı. Saldırınaların 
üstüne mun çalıları yığdılar. Çalıların üstünü t�praklad ılar. Hoca Ku­
ran okudu . Adarnlar orada ellerini kavuş turup bekle diler. Burunların­
da acı mun kokusu. Yağmur yeniden yağrnaya başladı. Mustaf a Bey 
ayaklarını sürüye sürüye mezarlıktan �tı. Sons� bir düşüncenin 
ağırlığı omuzlarına binmiş çökenmişti. Ne ölümü, ne ölüyü diişünü­
yordu. Sadece bir tek şeyi düşünüyordu, Derviş Beyi. Ölünün yarala­
rından sarı, durulmuş, kan gibi bir ılık su sızıyordu boyu na. At. sonra 
mezarı nın içi bu suyla dolaca ktır. . 
Derviş Bey beş gün içinde öldürülecektir. Ne pahas ına olursa ol-, 
sun. Çünkü onun öldürülmesi için her şey, yıllardan bu yana hazır­
lanmışur. 
Derviş Bey ne yapar, nasıl yapar, nasıl hareket eder, ta çocukluk­
larından bu yana Mustafa Beyce biliniyordu. Belki de yüz yıldır bu iki 
ev-den herkes herk�in her şeyini biliyor du. Düşman düşmanı bağışla­
maz. Düşman kadar kimse düşmanı bilemez. Savrun suyunun batısın­
daki tepenin üstüne kurulmuş konak Aleyollular için bir karanl ık 
ölüm dağıy dı. Gözlerini açtıklarında \karşılarında ilk bu karanlık kor­
ku, bu ölüm dağı nı görürlerdi. Sarıoglu konağı için de Aleyollunun 
6ı