Orta Direk 267 
nundaki, kırışmış yüzündeki derisi gerilmiş, sahtiyana dönmüştü. Gözlerinin 
akı bile ak değildi. Kırmızı mı, kara mı, bir hoş renk. 
Birden Alinin elinden Meryemce boşandı. Elif de dengesini tutturamadı, bir­
ibiri üstüne yığıldılar. Ali de bir yana düştü. Körük gibi soluyordu . 
Meryemce Eliften önce doğruldu, ayağa kalktı. Elifin elinden tuttu çekti. Ali 
pörtlemiş gözlerle ona baktı. "Geber, geber," dedi içinden. Kırareasma dişlerini 
sıktı. Çatırdattı. 
Gün tepeye dikilmiş, kavuruyordu. Ali o telaş içindeuzaktaki bir yanı karar­
mış buluta bakıyor, mırıldanıyordu: 
"Bu sıcak yağmur sıcağı... Kavur Allahım kavur. Yıldırımlı, şimşekli ... Önü­
ne geleni süpür götür. Süpür süpür götür!" 
Elifin elindeki dayanağı değnek öteye düşmüştü . Meryemce eliyle değneği 
gösterdi. Elif düştü düşecek, hacakları titreyerek gitti aldı getirdi verdi. 
Meryemce değneği eline alınca, yönünü yukarı döndü. Bir zaman yokuş yu­
karı baktı. Parlak, ipiltili toprakta güneş oynaşıyordu. Çukurova anızlarında 
oynaşır gibi. 
Haydi güzelim, yürü bakalım. Çık şu yokuşu da Uzunca Ali görsün. Şu yıkı­
lıp kalan da, körük gibi soluyan. Öleyim diye beni götürüp de Körmezarın orta 
yerine koyan görsün. Kurban olurum dizim sana. Haydi. 
Ali döndü baktı. Anası ağıraksak gidiyordu . Çıkabilir miydi ola? Ulan, bu ka­
rı daha pamuk da toplar bu gidişle! İçini bir sevinç bir kıvanç sardı ki, yüzü yavaş 
yavaş değişti, gülümsedi bile. 
Elifle göz göze geldiler. Elif, başıyla aşağıdan, biribirlerinin koluna girmiş 
yokuşu çıkan çocukları gösterdi. 
Sıcağm alnında bekleyip soluklarını topladılar. Çocuklar bu arada yanlarına 
kadar geldi. Hasan sırtındaki kiraz çubuklarının altmda iki büklümdü. 
Ali bunu görünce tepesi attı: 
"At o sınındakini it dölü!" diye bağırdı. "Biz kendimizi götüremiyor uz. Bir 
de kiraz çubuğu ... " 
Çocuğun sırtındaki çubukları kopardı aldı, uzağa fırlattı. Hasan kıpırtısız 
kaldı. Ses çıkarmadı. Ummahan ağlamaya başladı. 
E lif: 
"Anam çıkıyor, çıkmasına. Bizden iyi çıkıyor. Biz de inip, yükü paylaşıp ge­
tirsek. .. " 
Ali çocuğun sırtındaki çubuklan alıp atınca bir iyice ferahlamıştı. Kansının 
önüne düştü, aşağı, yüke doğru inmeye başladılar. inmesi çıkmasından zordu. 
ikide bir kayıyor, kıç üstü oturuyorlardı. 
Yüke geldiler. Kaya yanıyordu . Üstüne oturamadılar. Susamışlardı. Aşağıda su 
erimiş gümüş pınltısmda akıyordu . inip içemediler. Yükü ikiye bölüp yüklendiler.