"Anan sana kurban olsun," dedi. "Anan senin şu altın gibi 
yalp yalp eden güzel bıyıklanna hayran olsun. İyi ettin de göz­
lerimi bağlamadın. Şu senin yoldaşın Memed var ya, ölmeye­
cek. .. " 
Şen şakrak, atını kayalann arasından sürdü. Sol yanına 
baktı ki, abooov, ucu bucağı gözükmez bir uçurum ... 
"Onu buradan nasıl çıkardınız yavru?" 
"Sorma Ana," diye içini çekti Temir. 
Yokuş aşağı gidiy orlardı. Neredeyse at tepesinin üstüne di­
kilecek, Hürü de şu uçurumdan aşağı uçacaktı. 
"Keşki gözlerimi gene bağlasaydın !" 
Gülüştüler. 
276