düşünüyorum," dedi. "Ama hayır! Burada kalsın. O aptalların 
arasında da olsa şehirde kalması daha iyidir, değil mi?" Bir süre 
nefes aldırsonra ekledi: "İkimiz de Haseki'deki akrabaları bı­
raktık. Ama ayrı sebeplerden: Ben onlara yük olmamak için, sen 
onlar sana yük olmasın diye!" Gene solumak, dinlenmek için 
bir süre sustu. Sonra yüzünde, Cevdet Bey'in çok iyi bildiği o 
suçlayıcı anlatım belirdi: "Geçen geldiğinde bir kupayla gel­
mişsin! Senin mi o araba?" 
"Benim değil, kiraladım!" 
"Öyle arabalar sokaktan çevrilip kiralanıyor mu artık?" 
Cevdet Bey utançla: "Hayır, üç aylığına kiraladım!" dedi. 
"Haa, şu caka arabalarından!" dedi Nusret. "Redingot ve kravat 
kiralar gibi araba kiraladın ha?" Mari'ye bakıp gülümsedi. 
Cevdet Bey değersiz ve aşağılık olduğunu düşündü. 
Nusret dudaklarındaki aynı küçümseyici gülüşle: "Pek de 
şıksın bugün!" dedi. Cevdet Bey'in cevabını beklemeden Mari'ye 
döndü: "Sana bunun bir paşa kızıyla nişanlandığını söylemiş 
miydim?" Kardeşine döndü: "Nasıl, iyi bir insan mı?" 
"İyi bir insan!" 
"Nereden biliyorsun? Kaç kere gördün onu?" 
Cevdet Bey ensesinden, alnından ter boşandığını hissederek 
ayağa kalktı. Ceplerini aradı. Mendilini unuttuğunu hatırladı. 
Yerine otururken: "İki" diye mırıldandı. 
"İki ha? İki kere gördün ve iyi insan olduğunu anladın! Peki, 
hiç konuştunuz mu?" 
Cevdet Bey, sandalyede sallanıyordu. 
"Hiç konuştunuz mu, diyorum? İyi bir insan olduğunu nasıl 
anladın? Ne konuştunuz?" 
"Öyle konuştuk ! " dedi Cevdet Bey. 
"Ee, o kadar utanma!" dedi birden Nusret. "Onunla konuş­
mamış olman senin suçun değil. Bu kötü geleneklerin, buradaki 
pis, sefil, kötü hayatın bir sonucu. Anladın mı ne demek iste­
diğimi? Buradaki dünya nedir, anladın mı? Anlamadın, anla­
madın, ama başını sallıyorsun! Aynı şey senin de başına gelebilir! 
Ama yok... Sen öyle biri değilsin! Senin bir ailen olur... Ama 
böyle bir kadın seni sevemez ! " 
İkisi birlikte dönüp Mari'ye baktılar. Cevdet Bey ağbisinin 
27