24 9
Peri bu teklifin üzerinde durmadı. Hop diye bu saatte bi­
let bulsa bile aradaki fiyat farkını karşılayamazdı ki. Böyley- 
di zengin taifesi. Herkesin kendi yaşam standartlarına sahip 
olduklarını sanacak kadar kopuklardı gerçeklerden.
Eve döndüğünde annesiyle babasını kendisi kadar şaşkın 
vaziyette, televizyon karşısında buldu. Ekranda tekrar tek­
rar aynı dehşet sahneleri gösteriliyordu.
“Fanatikler dünyayı ele geçiriyor” dedi Mensur. İçmeye er­
ken başlamıştı bu akşam. Düşünceliydi. Durgundu. Kızının 
Oxford’a gitmesi hususunda ilk kez tereddüt ediyordu. “Bel­
ki de seni yurtdışına göndermemeliyiz; artık hiçbir yer gü­
venli değil.”
“Kader...” dedi Selma. “Eğer görünmez mürekkeple alnına 
yazıldıysa, ister burada ol, ister Çin-i Maçin’de, fark etmez. 
Miadı dolan gider.”
Mensur bulmaca çözmek için kullandığı tükeıimezkalemi 
kaptı. Alnına kambur kumbur rakamlarla “ 1 0 0” yazdı.
“Ne yapıyorsun?” diye sordu Selma.
“Kaderimi değiştiriyorum! Yüz yaşma kadar yaşayacağım.”
Selma, kocasının saygısızlığından utanarak başım iki ya­
na salladı. Peri onun cevaben ne söylediğini duyacak kadar 
kalmadı yanlarında. Annesiyle babasımn kavgalarını dinle­
yecek sabrı yoktu.
Kesif bir yalnızlık hissine kapılarak odasına gitti; günce­
sini çıkardı. Yazacak makul bir şeyler bulmaya çalıştıysa da 
bir türlü yapamadı. Bugün olmayacaktı. Kafasında dinle, 
inançla, Tann’yla ilgili o kadar çok soru vardı ki. Nasıl olu­
yordu da Tann, O’nun ismini kullanarak hem de, insanın in­
sanı katletmesine izin veriyordu? Sayfaya bakakaldı, oradaki 
boşluğun bir benzerini kendi içinde duydu.
Şirin Azurta görüştüğünde, profesör ona ne diyecekti aca­
ba? Ne konuşacaklardı? Camdan içeri uçuveren iskete gibi 
gizlice o odaya girip sarf ettikleri her kelimeyi dinlemeyi ne