KAPLUMBAĞALAR
 
32
 
 
parçasın!..» diye bağırdı. Sesi bir borudan çıkar gibi. değişmiş olarak 
çıkıyordu. Sesini denemek için bir de, «Yanıyoruuum!» diye bağırdı. 
«Irızaaa! ..» diye bağırdı. «Boklu Cenneeet! ..» diye b
ağırdı. Sonra 
çöktü. «Oh!..» dedi. Kuyunun dibi serindi.
 
Sırtını kuyunun duvarına verdi. Dizlerini büküp gövdesine doğru 
çekti. Kollarını dizlerinde kenetleyip iyice büzüldü. «Oh ! ..» Serindi...
 
Gün inene kadar kalabilirdi burada. Uyuyabilirdi bile. Dışar
ısı 
yanıyormuş. yıkılıyormuş. düşünmezdi. «(Bu kadar yaştan sonra 
sabahtan akşama kadar buğday biçemem! Deliyim, serseriyim, dik 
kafayım; kimse daklaşamaz bana! Ben karıdan, oğuldan, muhtardan, 
şeyhten, hemi de kadıdan, kaymakamdan korkmam! Zaten 
hepiciğin
den nefret olmuşum) Korkup da bildiğimden geri 
kalmam!..)»
 
Usulca başını kollarına koydu: «Ooooh!» Serindi. «Oooh ! ..» 
Serindi. «Çok serin kuyunun dibi Cennet hamım!..»
 
Uzun süre, altındaki taşların sertliğini, yerin darlığını, kuyunun 
dibindeki tatsız ko
kuyu duymadı. Uzun süre kendi kendine konuştu, 
kavga etti. Oğluna, karısma attı tuttu...
 
Dışarıda gün ikindiye devriliyordu artık.
 
Birden ayak sesleri duydu. Birileri, önlerinde eşekler, Cennet 
kuyusuna varıp su doldurdular. Konuşmalarım, dönüşlerini duydu
. 
«(Kuyunun başına gelip başıma tükürmesinler!)» dedi korkuyla. 
Gözünü, kuyunun ağzındaki maviliğe çevirdi. Bir lokmacık bulut, bir 
tanecik kuş yoktu maviliği bozan... Ama kuyunun dibi serindi. Ayak 
sesleri geçip gitmişti «Oooh! ..» Rahattı. Yatabilirdi da
ha. Ne yapacaktı 
çıkıp da?
 
Gene birtakım gürültüler duydu yukardan. Yoldan sürüyerek bir 
düven geçiriyorlardı her halde. Bir değirmen dönüyor gibiydi. «(Yok 
yok, bir otopos, minipos belki de bir kam
-
 
yon geldi köye: Şaşıp yanılıp bir makine geldi!)» Dışarı
daki gürültü 
artıyordu. Birden, «Savaş oluyor, savaaş!Bu kadar gürültü ancak savaş 
gürültüsüdür. Köyün üstünde savaş oluyor, savaaaaş! ..» Bağırdı.
 
Gürültü daha da artı.