KOMŞU 
HALE 
KOMŞU Eh, epeyce vakit kaybettim. Bari büsbütün 
eli boş çıkmayayı m... Küçük bir yardımda 
bulunun ... Bu gece de, "oh, bugün hayırlı bir 
iş yaptım," deyip, rahat bir uyku uyuyun ... 
: (Fatma Hanıma) Hadi, beş lira ben vereyim, 
beş lira da sen ... Ortak bir makbuz alalım ba­
ri. 
: (Güler.) Piyango gibi desenize!.. 
: (Güler.) Eh belki şans yüzümüze güler. Allah 
seyreder de, acır halimize belki. Hadi kom­
şum, bismillah deyip ver bir be� . lira baka­
lım ... 
FATMA HANIM : (Son derece sıkılmış, utanmıştır. Cebindeki bozuk 
paraların hepsini çıkanr.) Özür dilerim. Hep 
de ufaklık. 
HALE : Ne ziyanı var? Kimin adına yazayım mak­
buzu? 
FATMA HANIM : Kime olursa. 
KOMŞU : (Salıncağa koşar.) İşte, işte. Şu kızın adına ya-
zın ... Gülsüm müydü, Gülsün müydü? Ney­
di komşum? 
FATMA HANIM : Gülsüm. 
HALE : (Yazar.) Soyadı? 
FATMA HANIM : Çatık. Gülsüm Çatık. 
HALE : (Makbuzu yazar. Sigara masasına bırakır, kal-
kar.) Eh, bu da böyle olsun bakalım ... Yann 
arkadaşlara anlatınca, inanın hep gülecekler. 
KOMŞU : Bir gün yine öyle bir düğün yaparsanız, ne 
olur beni de çağırın hanımefe ndi... Gelinleri 
yakından bir göreyim ... Kim bilir nasıl sevi­
niyorlardır ... 
FATMA HANIM : Kim bilir ... 
HALE : Aslını sorarsan ız, bu yıl seksen köyümüzde-
ki geri kalmış kadınlarımıza, "Gönlümüz si-
174