derdi Yeni Dünya'ya. Pazar payı yüzünden ölesiye kapıştıkları 
"suçlu"lardan tek ayrımları, silahlarını uluorta sergilemeler iydi. 
Aynı karanlık, mezar gibi gözler, iktidar zevkiyle sarhoş, insan 
kanıyla gırtlağına dek doymuş bakışlar... Düzenle düzendışılığın 
etle tırnak kadar ayrılmaz olduğunu Rio göstermişti ona. Bir za­
manlar, tilmlerden kapma bir romantizmle yücelttiği yasadışı 
dünya, artık gündelik yaşamının tiksindirici, sıradan bir ayrıntı­
sıydı yalnızca. 
Özgür, gözlerini önünden ayırmadan, bir çırpıda ortalığı ko­
laçan etti; ne eksiği, ne fazlasıyla kayda aldı. Pazar akşamının gö­
rece huzuru bu raya da sinmişti; en dip masada oturan, tamamı 
zenci, kendi halinde ayyaşlardan oluşan topluluk dışında kimse­
cikler yoktu. Onu yapış yapış, yağlı, alaycı bakışlada süzmeyen 
tek garson, Armando, upuzun tezgahın berisindeydi . Mutfak­
tan henüz çıkmış cochiba'ları -manyok ununa bamlarak kızartı­
lan tavuk butu-bir tepsiye yerleştiriyordu. İki yıldır bir kez ol­
sun kazıklamamıştı Özgür'ü, parasının üstünü geciktirmeden, 
eksiksiz getirmiş, Portekizce'sinin içler acısı olduğu günlerde sa­
bırla menüyü öğretmiş, hatta çeklerini yazmıştı . (O zamanlar 
yüzde binin üzerindeki enf1asyon yüzünden nakit para kullanıl­
mıyordu .) 
Beyaz kağıt örtüsü önceki müşterilerden kalma dev salça le­
keleriyle dolu bir masaya, gölge kadar sessiz, usulca ilişti. Tuva­
lete ve ayyaşlar topluluğuna sırtını dönmüştü. Ne yaparsa yap­
sın, kendini görünmez kılamıyor du! Daha soluğunu topadama­
ya fırsat bulamadan, sözcükleri ağzının içinde sıcak patatesler 
gibi yuvarlayan, sert, çatlak bir kadın sesi duydu. 
"Hey, şuraya bakın! Bizim GRİNGA gelmiş. Biliyor musu­
nuz, bunun zenci bir sevgilisi var!" 
Roberto'yla birlikteyken, hemen her gece Lapa'nın barların­
da karşılaştıkları, yaş sınırından emekliye ayrılmış hayat kadınıydı 
bu. Kırmızı Pelerinli Kent'in figüranlarından biri. Eksik kalan 
rastlantılar halkası tamamlanmıştı sonunda. Bu kadınla Ö. arasın-
97