İnci Pastanest 
497tan kavram ıştı. Bize Neskafemizi nas ıl içmek istedi ğimizi sorun ca, 
Nesibe Hala "Türk kahvesi varsa alay ım kızım," dedi ona. 
Aradaki kap ıyı kapad ım. Nesibe Hala masam ın karş ısına oturup 
gözlerimin içine dimdik bakt ı. 
"Her şey halloldu," dedi, bir mü jde vermekten çok, ha yatın asl ında
ne kadar basit oldu ğunu ima eder bir hava yla. "Füsun ile Feridu n
ayrıl ıyorlar. Limon Film'i ona, Feridun'a b ırak ırsan iş tatl ıya
bağlanacak. Bunu Füsun da istiyor. Ama önce ikiniz konu şacaks ınız." 
"Feridun ile ben mi?" 
"Hay ır, Füsun ile sen." 
Benim ilk sevincimi yüzümde izledikten sonra sigaras ını yakt ı, 
koltuğunda bacak bacak üstüne att ı ve hikâyeyi tad ını ç ıkararak, ama  
uzatmadan anlatt ı. İki gün önce, ak şam Feridun eve gelmiş, biraz
sarhoşmuş , Papat ya'dan a yrılm ış, Füsun'a eve dönmek isti yormuş, ama
tabii ki Füsun onu istememi ş. Bir kav ga ç ıkm ış, ne yazık ki kom şuların,
mahallenin i şittiği bağırışmalar olmu ş, çok utanm ışlar. Nesibe Hala
benim ak şamlar ı gelmememi bu yüzden istemi ş... Daha sonra Feridu n
telefon etmi ş, Nesibe Hala ile Beyo ğlu'nda bulu şup görüş müş ler. Kar ı-
koca ayr ılmaya karar vermi şler. 
Bir sessizlik oldu.  "Aşağı kapın ın kilidini de ğiştirdim," dedi Nesibe  
Hala. "Artık evimiz Feridun'un evi de ğil." 
Yaln ız Satsat' ın önünden geçen gürültücü otobüsler de ğil, bir an
bütün dün ya sessizli ğe büründü sand ım. Elimde si gara onu
büyülenmi ş gibi dinledi ğimi görünce, Nesibe Hala bütün hikâ yeyi biraz  
daha ayr ınt ıya girerek yeniden anlatt ı. "O oğlana zaten hiçbir gün 
kızmad ım," dedi, bu sonucu zaten ba ştan tahmin etmi ş iddial ı birinin
edas ıyla. "Evet, çok i yi kalplidir, ama çok da za yıftır... Han gi anne k ızın ı
öyle bir damada vermek ister..." de yip bir an sustu. Ondan sonraki
cümlenin, "Tabii mecbur kald ık" gibi bir şey olmas ını bekli yordum, ama
bambaşka bir ş ey dedi.