MUNİSE 
HALİL 
EROL 
HALİL kıyorlar. İnan yalan! (EROL'u gösterir.) Bizler­
den, bizim gibilerden yana suçlu arama anne. 
Suç işlemedik. Bizi suçlu göstermeye çalışan­
lar, kendi suçlarını örtmek için yapıyorlar bu­
nu. Bizim söz hakkımız olmasın diyorlar. Ko­
yunlar gibi, körü körüne her şeye, "evet" di­
yelim istiyorlar. Bir kez "hayır" demeye gör, 
üstümüze polislerini, tanklarını sürüyorlar. 
Suça itmek istiyorlar bizi. Bunu başarırlarsa 
yine de suç işlemiş olmayız. Anlıyor musun 
anne? İşin başını, en başını unutmamak ge­
rek. En başını unutturacaklar size... Bunu 
unutmamak gerek anne. Asla, bunu unutma­
mak gerek. Bizim bütün istediğimiz herkes 
için, bütün yeni doğmuş ve doğacak çocuklar 
için daha hakçasına, daha güzel bir dünya!.. 
: (İlk kez başını çevirir, öfkeyle bakar oğluna) Oku­
yaydın ... Alaydın bir an önce diploma kaadı­
nı. .. Bir bey olaydın ... Çocuğuna da bir baba ... 
İşte benim için en güzel dünya! (HALlL'in ye­
niden konuşmak istediği sezilir. Fakat MUNİSE 
onu elinin tersiyle iter.) Canımsın ne olsa. Ver­
mem seni ele. (Bir an. Ötekiler) Kapıyı ardım­
dan sürgüleyin. Gelirsem iki kez vururum. 
(Oğluna, bakmadan) Otur, sen de ye. Bol koy­
dum. (Çıkar.) 
(Üçü arasında bir sessizlik) 
(Dışarda: MUN1SE gider, badem ağacının altında 
durur. Çiçeklerine bakar. Sonra ağaca bir tekme 
atar. Eve yürür.) 
Almıyor aklı. Ne desem anlamıy or. (Bir an) 
Ama ele vermez. Vermem diyorsa, vermez. 
(İkisine) Tabii onu, buna zorlamazsanız ... 
Annen gibi bir kadını ilk kez görüyorum ... 
Sanki ... Bugün ben de ilk kez görüyorum 
onu. Güvenmiyor bana artık. Asıl güvenmesi 
·244