BİLARDO TOPLARI  
Ayr ıldığımız gündü.   
Mutfaktayd ık, buzdolab ının yan ında, kap ısı aç ıktı, her şey 
bambaşka görünüyordu yüzüne vuran o so ğuk ışıkta 
"Biliyor musun," dedin. "Sen neye benziyorsun biliyor mu-
sun?"  
Epeydir arad ığın bir şeyi bulmu ş olman ın hem sevinç, hem 
keder veren gizi bir an için buland ırm ıştı yüzündeki tedirginli ği, 
kırıklığı. Sis ışığa ç ıkm ıştı. Sonra yava şça çevirip ba şını yüzüme 
bakt ın kuyuya dü şmeye benzeyen derin bir korkuyla.  
"Neye?" dedim, yan yanayken ya şadığımız ayr ılığın ad ını 
sorar gibi, "Neye?"  
"Bilardo toplar ına."  
"Neden?" dedim.  
"Yazg ını hep başkalar ının ıstakalar ının insaf ına b ırak ıyorsun 
da ondan..."  
Bir uçurum gibi derinle şen sessizlik o an ba şlam ıştı bile bizi 
birbirimizden uzakla ştırmaya.  
Beni terk etmeden önce yapt ığın son konu şma oldu bu.  
Sonra iki arkada şım geldi, birinin omuzunda a ğlad ım, hangi-
siydi şimdi hat ırlam ıyorum. Sonra birlikte ba şka bir kente gittik, 
anlars ın ayr ılığın ilk günlerinde o eve katlanamazd ım, sonra ben 
başka aşklara, sonra ba şka evlerin duvarlar ına başka takvimler 
astım 
Şimdi ne zaman birinden ayr ılsam ıstakalar ın sesi patl ıyor 
kulaklar ımda   
ard ından bilardo toplan    
dağılıyor dört bir yana  
Seni hat ırlıyorum o so ğuk ışıkta bir daha  
bir daha "   '  
bir daha         
 
1991, Ocak 1992  
29