"Başüstüne Beyim."
"En güzel topraklar benim olacak. Benim hakkım. Cephede 
kam döken benim. Kelle koltukta ben dövüşürken, o karısının 
koynunda uyuyordu."
"Evet Beyim, bulacağız Beyim."
"Tabu bulacaksın."
Hafif bir Kürt aksanıyla konuşuyordu.
Aptioğlundan Ceyhana vurdular. Kozana, Dumluya çıktı­
lar. Dört gün de Osmaniye dolaylarında dolaştılar. Kadirliye 
vardılar, Akçasazm kıyılarını dolandılar. Ahmet Bey Akçasazın 
kıyısında çok güzel bir toprak buldu:
"Bey, bu toprak ölümsüz bir toprak," dedi. "Kıyamete ka­
dar bire elli verir, bire yetmiş beşe kadar da çıkarılabilir veri- 
mı.
Arif Saim Bey sordu:
"Bire elli, bire yetmiş beş vermek ne demek?"
Ahmet Bey karşılık verdi:
"Toprağa bir tek tohum atarsanız, elli tohum alırsınız."
"Ortalama, ya da kötü bir toprak?"
"Kötü bir toprak bire bir, bire iki, bire üç, en çok bire beş 
verir."
"Nerde var bu topraklardan?"
"Bütün Orta Anadolu böyledir."
"Hazin."
"Orta toprak bire on, bire on beş verir."
"Çok iyi... Ölümsüz toprak ne demek?"
"Toprak fazla kullanılırsa yavaş yavaş verimini yitirir, gü­
cü azalır. İşte bu ölümsüz toprak dediğim toprağm gücü he­
men hemen hiç azalmaz. Böyle topraklar aşınmazlar. Kendi 
kendini besleyen, safi mil, yığma, bataklık toprağıdır ölümsüz 
toprak."
"Bu toprak ölümsüz toprak mı?"
"Ölümsüz."
Ahmet Beyin bulduğu ölümsüz toprak bir eski çiftlikti. Es­
ki Türkmen beylerinden Akhocaoğullarınındı. Bugünlerde Ak- 
hocalar darmadağınıktı. Büyük toprakları parçalanmıştı. Ah­
met Beyin beğendiği topraksa Selim Beye düşmüştü. Selim Bey
161