Ormanın üstünden bir uçak geçiyor. Kimbilir, Clea belki de 
bunun içindedir. Kanada'ya geri dönüyord ur, ülkesine. Eğer 
öyle ise bitti. Bir daha görüşemezler. Adresini bile almamış. 
Batıda, gökyüzünde birkaç sıcak bulut dolaşıyor. Uçak bu­
lutların kızılımsı sarı aydınlıklarını yararak yükselip gidiyor; 
hayatın ve hayat kumarının içinde tasasız, özgür adımlar vaa­
deden bir ilişkiyi büsbütün havada asılı bırakıyor. 
En iyisi büyücek yeni bir defter edinmeli, ilk sayfasına he­
men şunları yazmalı: 
Şimdiki ben, o zamanki ben olsaydım, elbette sizi kendim­
den uzaklaştırmazdım. Aşığıyla buluşan ikiyüzlü, pis evli ka­
dınlar gibi davrandım; kocam geldi, artık bitirelim, diyen karı­
lar gibi. Miğdenizi bulandıran, sizi iğrendirenlerden daha kö­
tü ... 
Sevgili Milena, henüz siz yoktunuz, Yunus yoktu. Veba ve 
ölüm çılgın bir karnaval maskesindeydi. Clea'ya küçük obam­
dan, Nesrin' den, Yunus'tan, Sizden, hatta Alma Mahler'den sö­
zaçmak istedim istemesine, kendisini ilgilendirmediğini söyle­
di. 
Hala nemli çimler, çıplak ayak parmaklarını ıslatıyor: Hiç­
bir şey yazmayacağım. Her yazdığım Yunus'un gözü önünde 
olduktan sonra. 
Ne yazdı ki, hem neden onun gözünün önünde olsun? 
Demek, bir Yunus korkusu gelmiş, içine çöreklenmiş. Bura­
da en korktuğu şeyin başına yapraklardan bir taç takıp, eline 
de uzun bir sırık alarak: "Ben İsa oldum!" diye dolaşmaya baş­
lamasıydı. Aman, aman, nekadar çok İsa ve Musa vardı, metro­
larda, pazar yerlerinde, kalabalık alanlarda. Çok şükür, hiç de­
ğilse ne İsa olmuştu, ne Musa, rahat sandallarıyla güzel güzel 
alışverişine gidiyordu işte: Sonra da alt yoldan dönerim, göle­
tin orada biraz dinlenirim. Milena'mı biraz daha okurum, 
Clea'nın beni hoşgördüğünü umarım. Çimler burada daha ıs­
lak, aa tabii çim fıskiyesini açmışlar, nem tabanlarıma yürüyor, 
hoşuma da gidiyor. 
Clea, otel odasındak i geniş yatağında ayak parmaklarını 
hafif hafif ayaklarında gezdiriyor: 
149