Nusret: "Dur dur! Ne oluyor. Dokunma bana!" diye söylendi. 
Sonra Mari'nin öfkelendiğini görerek: "Peki, sinirlenme, si­
nirlenme," dedi. "Ama biliyorum, bunun faydası yok!" Birden 
Cevdet Bey'e döndü: "Senden bir şey istiyorum... Gel buraya... 
Söz veriyor musun? Ben oğlumu görmek istiyorum. Bana onu 
getir!" 
Cevdet Bey: "Haseki'den mi?" dedi. 
"Evet, Haseki'den. Haseki'ye git, Ziya'yı getir. Orada, teyzesinin 
yanında kalıyor, neyimiz oluyorsa, işte o Zeynep Hanım'ı bul 
ve çocuğu al!" 
Cevdet Bey: "Şimdi mi?" diye mırıldandı. 
"Evet, şimdi. Hemen! Biliyorum, oraya gitmek istemiyorsun, 
utanıyorsun. Ama git. Bunu senden istiyorum. Madem bu doktoru 
getirdin, bunu da yap bana. Son defa oğlumu..." 
Bu sırada çantasından stetoskopunu çıkaran doktor: "Maşallah, 
sizde hiç de ölen bir insan hali yok!" dedi. "Ciğerleriniz çok 
kuvvetli!" 
Nusret: "Hadi hadi, bana bu doktor lakırdılarını söyleme. İşini 
gör, paranı al!" dedi. "Buna parasını da ver bakalım, Cevdet. 
Başka da istemeyeceğim senden!" 
Cevdet Bey kapıya doğru yürürken durdu, bir eski sehpanın 
üstüne, kırık bir küllüğün yanma iki altın bıraktı ve bıraktığını 
Mari'nin gördüğünü anlayınca sevindi. 
Ağbisi: "Çabuk ol, çabuk. Şu caka arabası işe yarasın bari..." 
diye seslendi. 
5 — 
ESKİ MAHALLE 
Cevdet Bey suçluluk duyarak merdivenleri indi. Arabacıya 
Haseki'ye gideceğini söyleyip arabaya bindi. Terleyerek bir sigara 
daha yaktı. Araba harekete geçip, esnek yayların üzerinde tatlı 
tatlı sallanmaya, görüntüler pencerenin önünden akmaya baş­
layınca, sigaranın da yardımıyla, biraz kendine gelir gibi oldu. 
"Niye her şey böyle? Niye ben böyleyim?" diye mırıldandı.