hava sıcaktı. Mayısın ondokuzuydu, gençlik bayramıydı. Kesin 
ve sakin bir güneş arka bahçeyi sabırla ısıtıyordu. Az önce öğle 
yemeği yenmişti. Bütün aile, arka bahçede, Cevdet Bey'in çev­
resinde toplanıyordu. 
Her zamanki gibi, önce Nigân Hanım gelmiş, Cevdet Bey'in 
yanındaki koltuğa oturmuştu. Kocasının neye baktığım anlamak 
için ayaklarının dibine bakıyor, ama karıncayı görmüyordu galiba, 
çünkü hizmetçinin ayakkabılarının tozunu almadığını söylüyordu. 
Osman da annesinin sözlerini işittiği için, her Zamanki gururlu 
ve düşünceli hareketleriyle, ayakkabılarına bakarak, ağacın altına 
doğru yürüyordu. Ağzında istediği zaman istediği kadar içebileceği 
sigaralardan bir tane vardı. Osman'ın arkasından Nermin, ço­
cuklarına birşeyler söyleyerek gelip oturdu. Torunlar ellerindeki 
erikleri dişleyerek bahçede gezinmeye başladılar. Sonra mutfak 
kapısından Perihan ile Refik çıktı. Perihan'ın kocaman ve şişkin 
karnı bakanı tedirgin ediyordu. Onu görünce Cevdet Bey elinde 
kolay kırılır bir şey varmış gibi titizleşiyor, sesinin perdesine, 
hareketlerine dikkat ediyordu. Perihan hasır koltuğa oturduktan 
sonra Nigân Hanım rahatlayarak Cevdet Bey'e döndü: 
"Sizin o tuhaf çiçeklerinizden biri açmış, gördünüz mü!?" 
Cevdet Bey başını salladı. "Ocimum neydi?" diye düşündü, 
hatırlayamadı. "Ocimum granimus!" diye uydurdu. Kimsenin 
uydurduğunu anlamadığını farkedince rahatladı. Sabah da aynı 
şey olmuş, Nigân Hanım sormuş, Cevdet Bey uydurmuştu. 
Latince bitki isimlerini belleğinin zayıflamadığını göstermek için 
ezberliyordu. Herkes ya hayran oluyordu Cevdet Bey'e, ya da 
hayran olmuş gibi yapıyordu. Ama karısının, ya da oğullarının 
adını bir an hatırlamayınca da ona gülmüyorlardı artık. 
Nermin: "Çok yoruldum!" diyerek iç çekti. Osman'a bakıyordu. 
"Bütün sabah sandıklarla uğraştım!" 
Bahar sıcakları bastırah çok oluyordu, ama hâlâ kışlıklar 
sandıklara konuluyor, yazlıklar sandıklardan çıkartılıyordu. 
Ayrıca, yazlığa, Heybeliada'ya taşınmak için hazırlıklara da 
başlanmıştı. Cevdet Bey ömründe ilk defa baharın gelişini evin 
içinden izlemişti: Kış soğuğuna dayanamayan saksılar dışarı 
çıkarılmış, hasır koltuklar onarılmış, alt katın bazı odaları ba­
danalanmış, eve böcek taşıdığı için evin arka yüzünü saran 
198