SAİT FAİK ABASIY AN IK 
sına cıger kırmızısı bir et parçası oturmuştu. Böyle mi 
doğmuştur? Yoksa çocukken bir şey mi batmıştır? .. Bu 
arızalı göz, öteki gözden daha par laktır, daha siyah, daha 
canlı, daha zekidir. Bana bir kamburu hatırlatıyor bu göz; 
tuhaf değil mi? Bir kambur insan çirkindir ama bütün 
kamburlar iyi yürekli, sevimli insanlardır. Arkadaş canlı­
sıdırlar, şeııdirler. Ne severim kamburları! 
İşte Kör Mustafa'nın bu gözü de bir kambur insanın 
ruh haletini içine sindirmiş, şıkır şıkır, pırıl pırıl, sevimli, 
çapkın, canlı bir gözdür. Öteki doğru dürüst göz, onun 
yanında mahcup, sönük, tatsız tuzsuz, pek de kibirlidir . 
Kör Mustafa bahçelerde çalışır, gündeliğe gider, sarnıç 
sıvar, dam aktarır, kuyu kazar ... 
Bizim köyün lodos tarafı gayrimeskfı ndur. Orada fun­
dalar, yabani meşe palamutları, kocayemişl er, çalı süpür­
geleri bir tiirli_i ağaç haline gelemeden, ama ağacı taklit 
edercesine gelişir, birbirinin içine girmiş yaşarlar. Bütün 
bu fundalıklar Fino Kilisesi'nin malıdır. Kocaman, kirli 
sakallı, cin gibi bir papaz fu ndalıkları bizimdir diye arada 
bir dolaşır. İsteyen olursa ucuza kiraya verir. Ama kimse 
kiralamaz. Çünkü orman memuru buraları Orman Kanu­
nu mucibince orman addeder . Aralarında üç beş ufacık 
çam ağacının boğulduğu yabani, cüce, oduna bile gelmez 
çalı çırpı orman memurunun, Orman Kanunu'nun saye­
sinde mesut yaşarlar . 
Kör Mustafa nasıl becerdi bilmem ... Denize diklemesi­
ne inen bu çalılığın bir kısmını ne pahasına ayıkladı, bili­
yor musunuz; tırnakları pahasına. O çalı çırpının sere ser­
pe geliştiği, bu denizlere diklemesine inen toprak öyle taş­
lık, öyle taşlıktı ki ... Sonra Mustafa gündüzleri başka yer­
de çalışmak mecburiyetinde idi. 
Akşam olunca çalıların arasına sakladığı kazmasını alı­
yor, gün ağarıncaya kadar söküyor, koparıyor , kazıyordu. 
4