Raife Hanım bir av köpeği dikkatiyle gözlerini süze süze 
havayı koklamaya uğraşarak: 
-Bir iki gündür nezleden burnum tıkanmış ama ... (Ko­
kuyu içine çekerek) Ay duydum ... Duydum. A, mis gibi şey 
kokuyor ... A, dur bakayım ... şey, revani... revani... Kaç sene 
oldu bilmem, mübareği tatmadım. Yalnız ağzımızda adı kal­
dı ... Çok şükür, işte şimdi de kokusunu duydum ... 
-A, bilemedin kardeş ... Sütlü irmik helvası yapıyorlar . 
Meyanesi ha geliyorum ha geldim diyor ... 
Bir ev aşırı komşudan bir ses daha gelir ... Raife Hanım 
sorar: 
-Kim o? .. 
-Tatar'ın Esma ... 
-N e diyor? 
-İkiniz de bilemediniz. Ne revani ne helva ... Bademli, 
fıstıklı Şam baklavası, diyor ... 
Raife Hanım bağırarak: 
-Esma, ilahi karı, yetişme ... Fıstıklı, bademli diye bir 
de ballandırıyor ki imrenmekten insana küçük dilini yuttu­
racak ... Gebe olsam çocuğum düşerdi. Emzikli olsam sütüm 
kesilirdi. O kadar içim çekti ... Acaba ölmeden bana baklava 
yemek kısmet olacak mı? Hiç ummuyorum ... Muharebe bi­
tecek de ... Şeker, yağ, un ucuzlayacak da ... Param olacak da 
baklava yiyeceğim ... Ölme eşeğim ölme, yoncalar bitecek. .. 
Vay talihsiz, kısmetsiz Raife ... 
-Bahçekapısı'nda Şamlı'da alası varmış ... 
-Varmış ama kim bilir kilosu bin beş yüze midir nedir? 
Evimi satsam alamam ... 
Tatar'ın Esma bağıra bağıra yine bir şeyler söyler ... Raife 
Hanım sorar: 
-Ne diyor? Ne diyor? 
Nakiye Hanım oradan aldığını buraya ileterek: 
-Ona bir incir tatlısı salık vereyim de pişirsin, diyor . 
-A teş nerede? İnciri bulsam çiğ çiğ yerim. Şimdi eren-
lerden biri karşıma çıkıp da "Dile benden ne dilersen" dese ... 
Evvela baklava ... Sonra baklava ... Yine baklava ... Ah canım 
10