10 NUMARA:  MADAM  TEYZE  VE ÇÖPLER 
İstanbul'da  ilk çöp  arabaları  ve çöpçü  teşkilatı  1868'de  başladı  ça-
lışmaya.  Onlardan  evvel,  Çöplük  subaşısının  denetiminde  çalışan 
Arayıcı  Esnafı  sorumluydu  aynı  işten.  Eski  zamanlann  arayıcıları, 
tıpkı  yeni  zamanlann  çöpçüleri  gibi,  sakinlerinin  büsbütün  kurtul-
mak istediklerinden,  kısmen  de olsa  kurtarmakla  yükümlüydü  şehr-
i şehiri.  Ama  işte bunu  nasıl  yaptıklanna  gelince  mesele,  bileylen-
miş bir fark  vardı  onlarla  selefleri  arasında.  Arayıcı  esnafının,  atı-
lacakları  toplamalanndaki  esas  gaye,  atılmayacakları  bulmaktı  top-
ladıklarının  içinde.  Sokaklardan  topladıklan  çeri  çöpü,  süprüntüyü 
pisliği  mezbelelere  atmadan  evvel,  zembilleriyle  deniz  kıyısına  ta-
şır ve orada,  boşaltıp  karıştırmak,  didikleyip  yıkamak  suretiyle,  de-
falarca  elden  geçirirlerdi.  Bakır  levhalar,  demir  çubuklar,  bükülme-
miş çiviler,  eprimemiş  kumaşlar,  kararmamış  gümüşler,  kıymeti  bi-
linmemiş  hediyeler  ve hatta  şanslan  yaver  gittiği  zamanlarda,  yük-
te hafif,  pahada  ağır  mücevherler  dahi  buldukları  olurdu. 
Yangın  yerlerine  de giderlerdi  sıklıkla.  Yangınlar  şehri  İstanbul' 
da ne vakit  bir ev kül olsa,  arayıcı  esnafı  kaldınrdı  molozlan  belli 
bir müddet  sonunda.  Tıpkı  çöplerden  olduğu  gibi,  küllerden  çıkan-
ları da onlar  toplardı.  Toplar  ve ayıklardı  arayıcılar.  Çöpçüler  ise 
toplar  ve atar.  Atılan  çöplerin  toplanması  gerektiğinin  idrakıyla  de-
ğil, toplanan  çöplerin  atılması  gerektiğinin  idrakıyla  başladı  şehir 
modernleşmeye. 
Madam  Teyze'ye  gelince,  o, Arayıcılardandı.  Atılmayacakları 
anyordu  çöplerde.  Bulamadığı  olmamıştı  şimdiye  değin. 
356