Zamanın ona zalim davrandığım düşünüyordu; kaçı­
rılan firsatların yerine· yeırisini sunınanuşn. Oysa o, 
hep bir adım geriden gelmişti; hep, her şeyolup bit­
tikten sonra, eve gittiğinde, keşkeler eşliğinde bul­
muştu nerede neyapması lazım geldiğini. Tek ihti­
yacı aynı olay la bir daha karşılaşmak iken, zamanı 
tekrarlara ikna edemeden kocamışn. 
MAHREM 
"Gözleıine söyle, beni unutsunlar" dedi Be-Ce yarı 
şaka, yarı ciddi. 
"Sanrnam" dedim. "Unutmazlar." 
"Hiçbir şeyi mi?" dedi. 
"Hiçbir şeyi" dedim, neden. böyle direttiğimi bilme­
den. 
"Halbuki göz de kalp gibidir" dedi Be-Ce. "Gönne­
yince ununır," 
MAHREM 
Devamlı geçmişi konuşup maziyi sıla belleyenler 
ömür boyn. gurbette yaşamaya mahkı1mdur. Acınr 
geçmiş, boş yere yaralanır insan. 
ŞEHRİN AYNALARI 
102