Ziya Bey, 'Askerler darbe yapacak!' dedi." 
"Canım, bunu herkes söylüyor!" dedi ilknur. 
"Ama o, haber basma sızdırılmadan önce söyledi." 
"Aman Ahmeeel!" dedi İlknur. "Burası Türkiye. İki ayda bir 
böyle bir dedikodu çıkar." 
"Yani sen üzerinde durmaya değmez mi diyorsun?" dedi 
Ahmet, içinde hakkı yenmiş gibi bir duygu uyandı. Sonra Ziya'nm 
sözlerini, tavırlarını hatırlayarak heyecanla ayağa kalktı: 
"'Muhafız Alayı avucumuzun içinde' dedi bana. Böyle avucunu 
açtı. Sanki avucunun içinde bütün Türkiye varmış gibi... Niye 
boş yere söylesin bunu? Niye?" Endişelenerek düşündü. Osman'ın 
tedirgin halini, babaannesinin öfkesini hatırladı. "Anlamıyorum, 
anlamıyorum!" dedi. "Bizim ailenin içinde neler olmuş bitmiş, 
merak ediyoruz zaten. Defteri okudun, değil mi? Dedemin bir 
resmini yapmayı düşünüyorum." 
"Bak, zaten çürüyen, yıkılan eskilere merakın var. Bir de kendi 
aileni merak etme!" dedi İlknur. 
"Haklısın. Hasan da galiba bunu söylemek istedi. Ama ben 
zamanın ve hayalın..." 
"Hasan başka ne diyor?" 
"Başka?" Ahmet bir an kararsız kaldı. Sonra kararsızlığına 
kızarak ekledi: "Bir dergi çıkaracakmış, yardım etmemi istedi." 
"Nasıl bir dergi?" 
Ahmet utançla: "Kimseye açına, olur mu?" diye mırıldandı. 
"İyi! Ne dergisi?" 
"MDD ile TİP arasında bir yol arayan gençleri toplayacaklar 
herhalde. Ama daha işin başındalar. Olur mu, olmaz mı, bil­
miyorum." Aklına gene darbe geldi, ama aceleyle ekledi: "Ona 
elimden geleni yapacağımı söyledim. Simdi o çorbada bir tuzum 
olacak diye seviniyorum." 
"Çorba mı gerçekten?" 
"Hayır, senin kelime oyunların için elverişli değil." 
İlknur yeni bir sigara yakarak: "Başka?" dedi. 
"Başka, bir de ablamı gördüm. Buraya geldi." 
"Ne yapıyor ablan? Ne diyor?" 
"Her zamanki gibi. Gene 'eniştem eliyor ki' buhranına kapıldı. 
Ama gene de severim ablamı..." 
586