"Hayır, yanılıyorsun!" diye bağırdı Ömer. "Ben eskisinden 
daha da hırslıyım. Hem o kadar hırslıyım ki eskiden yaptığım 
gibi hırsımla övünemiyorum da... Bu kadarı fazla geliyor bana... 
Onun için saklanmaya çalışıyorum. Sen yanılıyorsun!" 
Muhittin soğuk ve ilgisiz: "Yanıldığımı sanmıyorum!" dedi. 
"Yanılıyorsun işte! Bu bir yılda ne kadar para kazandım ben, 
sen biliyor musun? Kırk bin. Evet! Kırk binden fazla. Gelecek 
yıl bunun iki katını kazanacağım. Mühendis Mektebi'ni bitirmiş 
iki delikanlıyla anlaştım. Sonra yeni..." 
"Neler konuşuyorsunuz?" Refik semaveri aşağı kattan çıkarmış 
yakıyordu. 
"Çok hırslı olduğunu anlatıyor!" dedi Muhittin. 
"Evet, onu anlatıyorum. Sonra Muhittin'e de soracağım! 
Muhittin'e, otuz yaşında kendini öldürüp öldürmeyeceğini 
soracağım..." 
Refik: "Bir dakika bekleyin de ben de geleyim!" dedi. "Çay 
fincanlarını getireyim!" Her şey yolunda gittiği islerliği gibi bir 
tartışma açıldığı için sevinçliydi. 
Muhittin: "Görürsün bakalım!" dedi. "İyi bir şair olamamışsam 
bunu yapıyor muyum, yapamıyor muyum görürsün!" 
"Yapamazsın!" dedi Ömer. "Seni iyi tanıyorum. Kendine biraz 
vakit tanırsın. Bahane de bulursun. Mesela Türkiye'de insan 
değerinin kolay anlaşılmadığını, ya da bir iki yıllık bir gecikme 
için akılsızlık yapmamak gerektiğini düşünürsün!" 
Refik: "Durun, durun, ben şimdi geliyorum, o zaman devam 
edersiniz!" dedi. Tartışmanın hiçbir kelimesini kaçırmamak için 
mutfağa koşa koşa indi. Elinde fincanlarla aynı hızla geri gel­
dikten sonra: "Ne diyordunuz?" diye sordu. 
17 
YARIM ASIRLIK TİCARET HAYATIM 
Cevdet Bey arka bahçede, kestane ağacının altında hasır koltukta 
oturuyor, başını ve gövdesini hiç bükmeden, ayağının dibinde 
gezinen bir karıncayı seyrediyordu. Daha yaz gelmemişti, ama