rinciHkle ve daha önemlisi pek iyi derece ile bitirmişti. Bu 
dereceye orada yirmi yılda bir kere filân rastlanır. Mustafa 
inan İsviçre'deki doktorasını da parlak bir şekilde yapmıştı, 
Mustafa İnan Teknik Üniversite’de ilk doktorayı yaptırmıştı, 
Mustafa İnan doktor olmuştu, Mustafa İnan rektör olmuştu."
Koridorda birlikte yürüyorlardı. "Şu listelere bir bakma­
yacak mısın?" dedi profesör. Sonra hemen, "Vazgeç şimdi is­
tersen," diye düzeltti durumu. 'Törenin güzelliğini bozmaya­
lım -, değil mi?" Orta yaşlı adamın konuşmak, bir şeyler anlat­
mak istediği anlaşılıyordu: "Gençler dinlemesini pek sevmez­
ler ama sen taşradan yeni geldin; bu yüzden büyük şehir ge­
leneklerini benimsememişsiudir henüz." '
"Bu kalabalığa bakıp da aldanma," dedi profesör. Büyük 
kapıdan çıkıyorlardı; bir süre önce delikanlının karşısına-di- 
kilmiş olan görevli onlan saygıyla selâmladı Sen benim 
hemşerim filân değilsin, diye içinden gülümsedi genç adam: 
benim asıl hemşerim Mustafa inan. “Her şeyin başlangıcı 
böyle parlak değildir," dedi profesör. "Ben Mustafâ İnan'ı bi­
nlerine anlatacak olsam bu törenle başlamazdım söze; ya da 
derdim ki: Salonda heyecan son haddine varmıştı, herkes 
olu*ı bitenleri heyecanla izliyordu, Mustafa İnan parlak bir 
törenle anılıyordu.1 ' Bahçede bir bankın üstüne oturdu, deli­
kanlıyı da yanına oturttu. "Dinle bak," dedi.
Ama altmış yıl önce 24 Ağustos 1911 cuma günu Ada­
na da seyyar posta memuru Hüseyin Avni Be/in evinde böy­
le gösterişli bir durum yoktu. Belki heyecan daha büyüktü; 
çiinkü Hüseyin Avni Beyin kansı Rafcia Hanım, bir oğlan ço­
cuk dünyaya.getirmişti Hüseyin Bey’le’ Rabia Hanım sevinç­
lerini gizlemeye çalışıyorlardı ayrıca. Durumları elverişli de 
olsa, böyle parlak bir tören yapmaya hiç yanaşmazlardı; çün- 
kü.on üç yıllık evlilik hayatlarında doğaft erkek çocuklar ya­
Şamıyordu. Daha Önce altı çocuğunu kaybeden Hüseyin Avni 
• ‘Hık batıl itil,utlaıd.u. model umu^uiüa: Çocuk  ıçiıı lııçüır
15