Arahacıdan işittiğim korkulu sözlerin tesiriyle midir nedir, 
burası bana ağaçları sık bir mezarlık gibi pek loş, pek kasvet­
li göründü. Bu gölgelerin arasından geçtikten sonra, harman 
yerine benzer bir meydanlığa geldik. Yanımızda bileziği taş­
larla örülmüş büyük bir kuyu, etrafında birkaç ihtiyar servi 
gördüm. Yine bir ağaçlığa girdik. Orada burada selamlık ı, 
hizmetçi daireleri, mutfak, ahır, kümes gibi binalar göründü. 
Tavuklardan, kazlardan, birkaç keçiden başka bir canlıya 
rastlamadık Karşımıza uzun ve yüksek, harapça bir duvar 
çıktı. Duvarın cephesinde birbirine hemen hemen otuz arşın 
kadar bir mesafede, sımsıkı kapalı iki büyük kapı vardı. Kapı­
lar eski, boyaları uçmuş, fakat meşe ağaçlarından yapılmıştı. 
Ayşe Hanım sağ taraftaki kapıyı işaret etti. Araba orada 
durdu. O anda sarı aba poturlu, uzun boylu, dik bakışlı, bir­
kaç haftalık kıranta sakalı uzamış, koca bıyıklı, bağcı yahut 
bekçi gibi bir adam peyda oldu. Ayşe Hanım neredeyse zo­
raki denecek bir tebessümle bu adama: 
-Bekir Ağa! Beyefendinin sipariş ettiği hizmetçiyi getir­
dim, köşkün kapısını aç! dedi. 
Bekir Ağa beni derin derin bir iki defa süzdükten sonra 
poturunun yan cebinden, ucuna ip bağlı koca bir anahtar 
çıkararak kalın, sert bir sesle: 
-Malumatım var, cevabını verdi. 
Anahtarı deliğe soktu. Yüzünü buruşturur bir zorlukla 
iki eliyle çevirdi. Kapının tek kanadı gacır gacır açıldı. Ara­
badan indik. Ayşe Hanım arabacıya dönüp: 
-Hayvanını çöz. Biraz dinlensin, otlasın. İşimiz uymaz-
sa yine geri döneceğiz. 
Arahacı eliyle hayvanın boynundan akan terleri silerek: 
-Aman hanım, sakın geç kalmayınız! 
-Merak etme ... 
Arahacı beygirin iki kulağına yapıştı, şiddetle bir çekti. 
Hayvan, koşumlarının altında silkindi. Biz içeri girdik. Bekir 
Eskiden konak, köşk ve evlerin erkeklere ayrılan bölümü; hariciye de 
denirdi. Genellikle evlerin ön tarafında yola bakacak biçimde yapılır, kapı­
sı doğrudan ana yola açılırdı. 
11