66
Kurt gibi aç Peri hemen tabaktan bir parça börek kap­
tı. Daha ilk ısırığım  anca almışken korkunç bir çığlık kop­
tu bir yerden. Aceleden dikkatsizce hareket eden annesi Sel­
ma kaynayan kazana çarpmış, şans eseri üstüne devirmeden 
kaçabilmişti. Anla sol kolu dirsekten parmak uçlarına kadar 
yanmıştı. Bütün kadınlar sofrayı unutup, Selma’nm yardımı­
na koştular.
“Soğuk su dökün” dedi biri.
“Diş macunu! Yanığa en iyisi diş macunu.”
“Sirke, sirke! Aysel Teyzemin yanıklarım sirkeyle geçirdik 
valla billa. Üstelik onunki daha fenaydı” dedi bir başkası.
Herkes bildiği şekilde Selma’ya yardım etmek için içeri 
koşturunca Peri bahçede yalnız kaldı. Gün ışığı incecik bir 
şerit halinde yüzüne vuruyor, yakınlarda bir böcek vızıldıyor­
du. Yolun diğer tarafındaki incir ağacının altında duran tom­
bul kediyi gördü. Kısılmıştı gözleri. Çocuğun aklına birden 
bahçeden çıkıp, hayvanı beslemek geldi. Bir tane köfte alıp, 
çitin üstünden atladı. Bir çırpıda dışan çıktı. Yolu geçti. Ke­
diye yaklaştı.
“Adm ne senin, küçük kız?”
Peri arkasına dönünce kırmızı-beyaz kareli bir gömlekle 
sanki alındığı günden beri hiç yıkanmamış gibi görünen yıp­
ranmış bir kot pantolon giymiş genç bir adam gördü. Taktı­
ğı bere başından kayıp düşecek gibi duruyordu. Peri yanıt 
vermedi, çünkü yabancılarla konuşmaması gerektiğini bi­
liyordu. Ama uzaklaşmadı da. Bere ilgisini çekmişti. Abisi­
nin odasındaki posteri hatırlamıştı. Belki bu adam da abisi 
Umut gibi devrimciydi. Doğruyu söylemezse adama bilgi ver­
miş sayılmayacağına hükmetti.
“Adım Rosa” dedi.
“Hadi ya. Hiç Rosa isminde biriyle tanışmamıştım” dedi 
adam, yüzünü güneşe doğru eğerek. “Demek kedileri seviyor­
sun, aferin!”