tırlatmasak bizim Tambaylar Hanedanı Tekvini gürültüye ge­
lecek." "Dur Hikmet, dinle bak." "Dinlemem albayım. Sonra 
beni de dinlerler diye çok dinledim. Şimdi sıra bende. Buraya 
konuşmak için geldim." Susturamazlar; evet, ancak 'Yaşa­
ma!" demek gerekir ona. Yaşamaktan vazgeç ve bir duvarın 
köşesinde, yüzün duvara dönük dur; cezalı öğrenciler gibi. 
Hayır, hu bir efsanedir; ben böyle bir ceza almadım hiç. Ha­
tırlamıyorum. Benim hatırlamadığım her şey bir efsanedir, 
yoktur. O bilmiyor sa yoktur, olmamıştır. Ben, üçüncü tekil 
şahısım. Ben bir yerde olsam bile benden öyle bahsederler: 
'Kimseyi dinlemez', derler. Oysa 'Kimseyi dinlemiyorsu n,' de­
melisiniz. Albay, okumasını sürdürdü. (Ben de sizleri üçüncü 
çoğul şahıs yaparım: Onları dinlemezler.) Ben de birinci ço­
ğul şahıs olurum: Dinleyelim bakalım: 
"Kleopatra, hiçbir zaman kendini düşünmedi. Ne Mısır 
kraliçesi olması, ne güzelliği, ne de serveti, Antonius için 
yaptığı fedakarlıkları önleyemedi. Bu, bir Antonius meselesi 
değildi. Bu, bir yaratılış meselesiydi; Sezar daha önce gelsey­
di, Kleopatra, Sezar'a ram olacaktı. Bu, umumi mahiyette bir 
ram olma meselesiyd i. Bu, uzun kirpiklerini kaldırdığı za­
man, yardıma muhtaç iri gözlerinin, aynı mahiyetteki başka 
gözlerle karşılaşması gibi, eşyanın tabiatına bağlı olmayan bir 
meseleydi; mücerret bir vakıa idi. Dikkat etmişimdir: Hayatın 
tadını koku, renk, çiçek gibi, hislere hitap eden eşyada bulan­
lar, esas itibariyle felsefelerini, son derece muğlak fikirlere is­
tinad ettirirler. Ve aslında kadın denen o anlaşılmaz mahluk, 
müphem arzularının menşeini, esrarlı riyaziye muadeleleri­
nin girdabında teşekkül ettirir. Bana kalırsa, kadınların, riya­
ziye ilmine ait mudil esaslara umumiyetle yabancı oluşu, er­
kek milleti için hayırlı neticeler tevlid etmiştir. Ben-i Adem, 
riyaziyeyi , gündelik hayatın kolay yaşanması ve yüksek zevk­
lerin tatmini için kullanmıştır . Riyaziye, kadınların eline geç­
seydi, müthiş bir silah olarak insan saadetini tehdid eden bir 
86