Han bekçisi, tam da bu sözlerden sonra döşeğinde öteki 
tarafına döndü ve horlaması bir süre için sekteye uğradı. Ho­
rozlar ötmeye başladığında ise uyanır gibi oldu. Horlaması 
yerini bir tıslamaya bırakmış tı. Belli ki, aşırı sersemlikle tav­
şan uykusu arasında bir yerdeydi. Horozlar birbiri ardı sıra 
tekrar öttüklerinde, gecelik takkesi altından kafasını kaşıdı 
ve yatağında bir kez daha dönüp bu defa düzenli bir şekilde 
nefes almaya başladı. O esnada apışarasını kaşımayı da ih­
mal etmiyordu. Horozlar üçüncü kez öttüğü zaman öksür­
dü. Gelgelelim onun uyanma belirtilerinin tam tersini tüc­
carda görmek mümkündü. Çünkü han bekçisi, gözleri hala 
kapalı olduğu halde serçe parmağıyla kulağını karıştırırken, 
bu adam artık esnemeye başlamıştı. Çok geçmeden tücca­
rın gözlerine uyku bulutları çöktü. Birdenbire bastıran bun­
ca mahmurluğa rağmen uykusunun kaçmasından endişe et­
tiği için, delikanlıya bir eyvallah bile demeden yanından ay­
rıldı. Tahta basamakları sersem sepelek tırmandıktan sonra 
odasına girdi ve afyon ruhu emdirilmiş kuştüyü yastığa ka­
fayı koydu. 
Avluda han bekçisiyle yalnız kalan Bünyamin, neden te­
laşlandığını pek anlamadan, içindeki bir belirsizlik ıiürtü­
süyle babası Uzun Ihsan Efendi'nin atlasını hatırladı. Kita­
bı koynundan çıkarıp sa zfalarını çevirdi ve bu kez adını tam 
olarak okudu. Puslu Kıtalar Atlası'ydı bu. Sayfaları karıştı­
rırken birtakım tanıdık adlara rastlayınca şaşırmadı. Baştan 
sona kadar asla okuyamayacağı kitabın son bölümünü açıp 
rastgele bir yere baktı ve şu satırlar gözüne çarptı: 
"Sevgili oğlum, 
Bir zamanlar yaşadığım evin, geceyarısı eve dönerken ta­
şıdığım o fenerin, duvardaki Acem halısının ve aslında ger­
çek bir kent olan Galata'da gördüğüm her şeyin sadece ve 
234