nun ucuna uzattı. Yel Musa çaktırmadan bir Aliye, bir topal ba­
cağa bakıyordu:
Ali:
■"Yorulduk," dedi. "Belki bu oğlan şu dağm sivrisindedir. 
Akşam dağm doruğuna yaklaşırız. Eğer Memed oradaysa bu 
akşam çok güzel bir çarpışma görürüz. Eğer Allah bir yanımızı 
göçürmezse bizim de... Çünküleyim İnce Memed çok yiğit, çok 
güzel dövüşür, aslanlar gibi... Candarmalar dağdan aşağı nasü 
kaçışıyorlar görürüz. Osuruklarına sapantaşı ulaşmaz. İşte bu­
nu görürüz."
Yel Musa Aliye öyle tepeden, öylesine küçültücü baktı ki, 
Ali ne yapacağım, neyleyeceğini şaşırdı. Ellerini bir dizine, bir 
kayaya koydu, olmadı, bir çiçek kopardı, yoldu, ayağa kalktı, 
geri oturdu. Yel Musamn yüzüne baktı. Onun yüzünde gene o 
sinsi, alaycı bir gülümsemeyi gördü. Başım öne eğdi. Sonra bir­
den sel gibi konuşmaya başladı. Yel Musa hayretle onun yüzü­
ne bakıyor, konuşmuyordu.
Şalvarı tırlıktı. Kirden rengini yitirmiş, boz bir renk olmuş­
tu. Kırmızı Maraş ayakkabısının yüzü soyulmuş, çapar bir yüz 
gibi delik deşikti. Uzun, kırçü seyrek sakallan dalgalıydı. Yüzü, 
derindeki gözleri, uzun kıvrık burnuyla, çekik kaşlan, sivri çe­
nesiyle tuhaf bir kuşa benziyordu Yel Musa. Düşünen, yaşlı, 
hüzünlü bir kuşa...
Kuş gibi iki üç kere kollarım çırptı ayağa kalktı. Ali onun 
bütün devinimlerini gözünü dikmiş izliyordu. Yel Musa önce 
yönünü dağın doruğuna döndü, sonra kayalıktan aşağı indi. 
Ah az daha sevincinden ölüyordu. Etekleri zil çalarak o da ar­
kasından indi. Yel Musa gözlerini dağin doruğuna dikmiş, ak 
bulutlu doruğu süzüyordu. Doruğa baktı baktı, ilerde bir ağaç 
kadar büyük, her çiçeği kocaman bir sığırkuyruğu çiçeği sararı­
yordu. Yel Musa yukarı doğru birkaç adım daha attı, sonra he­
men aşağıya döndü, hızla, koşarcana dağdan aşağı inmeye baş­
ladı. Alinin yüreği ağzma geldi. Güne baktı, daha ancak öğle 
olmuştu. Bu adam gün kavuşmadan izi sürer, Koca Süleymamn 
kapısına götürürdü.
Öldürürüm bu adamı, öldürür Memedi kurtarırım. Gire­
rim hapise. Memed de gelir beni hapisten alır, çıkarım dağlara.
213