I 
Muhsine Hanım 
Bu saf, muhterem kadın, kınalı saçlarının üzerine kun­
dakladığı çİmen yeşili tırtıl oyalı, koyu şarap rengi yemeni­
siyle, parmak dikişli lacivert lahurakiden ı geniş hırkasıyla, 
etrafı kırmızı kaytan çevrili aba mestleriyle hala gözümün 
önündedir . 
Çocukluğumda, o zaman yaşı altınışı geçkindi. Fakat ka­
visleri ortalarına doğru eğri büğrü olmuş pörsük kaşlarının 
üzerine rastık şerheti gezdirmek, gerdanda, yanakta renksiz 
kalmış eski benlerini tazelemek, kirpiksiz göz kenarlarını 
sürmeyle gölgelendirmek adetinde, bu şuhluktan emekliye 
çıkmış haline rağmen hala kararlıydı. Kocası Hacı Hasan 
Efendi'ye çekici görünmek hususundaki bu süslenme ade­
tine takılınaktan kendilerini alamayan komşu hanımlara, 
"Kardeşler, viran evi gösteren biraz boya, biraz badana, bi­
raz temizlik, deriilik topluluktur, " diye karşılık verirdi. 
Onun şişman vücuduyla romatizmalı kalçaları üzerinde 
sendeleye sendeleye "Of!" diyerek, "Bana da yer açın cada­
lozlar!" şakasıyla tandır başında bir yer alışı vardı. Cuma 
ve pazartesi kış geceleri, Aksaray'daki evimizde büyük bir 
boza eğlencesi kurulurdu. Bu akşam eğlencesinin ruhu, en 
büyük konuşmacısı, en tatlı hikayecisi Muhsine Hanım'dı. 
Hepimiz dört gözle gelişini beklerdik. O, kendisine olan bu 
düşkünlük ve merakımızı bildiğinden, ziyaret saatini kasten 
geciktirir, en sonra gelir, ondan mahrum kalma endişesiyle 
Lahuraki: Hindistan Lahor'da dokunan, Lahuri denilen şal kurnaşından 
yapılma. 
ı