9 NUMARA:  HİJYEN  TİJEN  VE HAMAMBÖCEĞİ 
Mutfağı,  salonu,  holü  ve arka  odayı  tek tek kontrol  edip,  ışıklarını 
kapattıktan  sonra,  takatsiz  ve huzursuz  yatağa  uzandı  Hijyen  Tijen. 
Ağaran  günün  çizgi  çizgi  dilimlediği  ölgün  loşlukta,  sanki  ilk defa 
görüyormuşçasına  dönüp  merakla  baktı  yanındaki  vücuda.  Baktı 
bakmasına  da bir vücuttan  çok,  onlarca  küçük,  küçücük  parça  oldu 
gördüğü.  Uzunca  bir süredir  kronik  düzeyde  seyreden  temizlik  me-
rakı,  sinsi  bir hastalık  gibi,  gözlerine  vurmuştu  belli  bir aşamadan 
sonra.  Artık  gözleri,  iki çalışkan  kıyma  makinesi  gibi,  gördükleri 
her şeyi  ince  ince  çekiyor;  bütünü  parçalarına,  parçalan  ayrıntıları-
na, ayrıntıları  da katrelerine  ayırıyordu.  Salondaki  halıya  baktığın-
da mesela,  halıyı  değil  de desenlerini  ve o desenlerin  içinde  barınan 
lekeleri  ve o lekelere  tutunan  pislik  zerrelerini  seçiyordu.  Aynntı-
larda  keskinleşen  gözleri,  gözle  görülmeyen  parazitlerin  peşine  düş-
tüğünden  beri,  baktığı  hiçbir  şeyi  bütünüyle  kavrayamaz  olmuştu. 
Bu yüzden,  yatakta  dönüp  yanındaki  vücuda  baktığında,  kocasını 
değil  de, onun,  ağzının  kenarında  kurumuş  iki damla  salyayı,  göz-
lerinde  biriken  çapakları,  dişlerinde  tortulanan  yemek  artıklannı, 
parmak  uçlarındaki  sigara  sanlığını  ve üç gündür  yıkanmamış  saç 
diplerindeki  kepekleri  gördü.  Daha  fazla  görmemek  için  başını  çe-
virdi  ama  geç kalmıştı.  İğrenme  başlamıştı  bile. 
Dünya  üzerindeki  tüm  canlılara  sebil  edilmiş  bir nitelik  değildir 
iğrenmek.  Hayvanlara  değil  insanlara  özgüdür  ziyadesiyle.  Erkek-
lerden  çok  kadınlar  iğrenir  ve kadınlar  arasında  da bazılan,  bazıla-
rından  daha  çok  ve daha  çok iğrenir.  Hijyen  Tijen  ne zaman  iğren-
se, ağzının  kenarları  eğilir,  bacaklan  kaskatı  kesilir  ve tüm  vücudu, 
önce  hafiften  gıdıklanır;  derken  giderek  şiddetlenen  bir kaşıntıya  tu-
tulurdu.  Gene  öyle  oldu.  Tortop  büzülmüş,  bir eliyle  kendini  sarma-
lamaya  çalışırken;  açıkta  kalan  tek eliyle  de, ayak  uçlanndan  baş-
252