Onun bu maksadını anlayınca ben de her iki ziyareti 
mümkün olabildiği kadar engellemeye uğraşıyordum. Halis, 
şimdi işsiz hayatının boş saatlerini bahçede geçiriyor. Gözleri 
komşu köşkün pencerelerinde dolap beygiri gibi dolaşıyor, 
dolaşıyor ... Bitap düşünce Nemrut Dağı'nın tepesindeki ka­
meriyeye çekiliyor, cebinden bir deste kağıt çıkarıyor, kur­
şunkalemiyle sayfalar dolduruyordu. 
Ne yazıyordu? Aşk mektubu mu? Daha yüz yüze gelme­
diği, meylini, fikrini tanımadığı bir kadına karşı bu hissiyat 
taşkınlığı nedir? 
Meseleyi kız kardeşine açmayı birkaç defa düşündüm, 
fakat mesele nazik olduğu için üstüme bir şey sıçrarmaktan 
korktum. Gayet ihtiyatlı hareket etmek lazımdı. 
Ben Servinaz'ın, Nevres'in, Muhsine Kadın'ın gözcülük­
lerinden bezmişken şimdi bu bela, bu müthiş engel başıma 
nereden çıktı ... 
Cevher Hanım'ı yalnızca beş on dakika bir yerde göre­
bilsem meselenin vahametini azaltacak bazı tedbirler alabi­
lirdim. Bir pusula yazsam göndermek için güvenecek adam 
bulamıyor, postaya vermeye de cesaret edemiyordum. Bu 
hal, böyle tesadüfe takılı bir tehlike içinde durdukça üzün­
tüm tahammül edilemez oluyordu. 
Bir gün bahçede geziniyordum. Nevres yaklaşara k: 
-Beyefendi sebzeliğe doğru yürüyünüz, size mühim 
söyleyeceklerim var, dedi. 
Ağır ağır yürüdüm. Evde görünüşte serbest yaşadığımız 
halde hakikatte bir Şark hayatı geçiriyord uk. Ben açıktan 
açığa bahçede Nevres'le uzun uzadıya konuşama zdım. Gö­
rülürsek kayınpederim şüpheye düşer. Kayınvalidem kuşku­
lanır. Belki karım kıskanır . Hasılı damat beyin hizmetçi kızla 
laubaliliği yüz türlü kötü yorumlanır dı. 
Sebzeliğe doğru gittim. Kız da geldi. Fasulye sırıklarının, 
ağaçların mümkün mertebe sİperlerine sokulduktan sonra 
Nevres telaşla: 
-Beyefendi, tenha bir yerde size iki çift lakırdı söyleye­
bilmek için kaç gündür fırsat kollayıp duruyordum ... 
131