Durdu: 
"Oonu da, gömleği de çıkar ," diyerek bağırdı. Hançerin 
ucunu da bir daha bahrdı. 
Adam, hem titriyor , hem gömleğini çı.kanyor du: 
"Peki Ağam, Paşam öldürme beni. Hepiciğini çıkara yım." 
Gömleği de çıkardı, elbiselerinin üstüne koydu. Mintanı 
yoktu zaten. 
Durduya, bu sefer yalvanr casına, boynunu büktü bakh. 
Durd u: 
"Haydi haydi,'' dedi. "Bakma gözlerimin içine. Donu da çı­
kar." 
Adam, donu da güç bela çıkarabildL Titrernekten elleri 
uçuyor gibiydi. Elleriyle önünü kapatarak koşa koşa eşeğine 
doğru gitti. Eşek, yolun kıyısında durmuş otluyordu. Sol eliyle 
yularından tuttu çekti. Bacaklan çöp gibi ince, kıllıydı. Bacak 
adaleleri kemik gibi sert dışan çıkmışh. İçeri doğru çekik karnı 
kınş kınş, aynen bir pösteki gibi... Göğsünün kıllan ağarmışh . 
.Kirliydi. Saman kiri. Kambur du. Omuzlan da düşmüştü. Bütün 
teni de pire, böcek yeniği ile doluy du. Kırmızı kırmızı. Büyük 
lekeler kapiamışlı her yerini. Hasır gibi. İşte Memed, önünden 
geçen yolcuyu böyle görüp bir kat daha acıdı. 
Bu sırada yolun öteki ucuna diktilderi nöbet çi: 
"Geliyorlar ," diye onlara koşuyordu. 
Durd u: 
"Athlar geliyor ," dedi. 
Siperdeki ler, hala bir eliyle önünü kapatmış, yavaş yavaş 
gitmekte olan pörsümüş vücutlu ihtiyara gülüyorlardı. Adam 
beş on adım gidiyor, sonra dönüyor, hasretle, korkuyla elbisele­
rine bakıyor du. Gidiyor , gidiyor , durup bakıyor du. Durdu, ona 
seslend i: 
"Gel," dedi. "Gel de al ötebe rini. Bizim avlar geliyor. Kur­
tardın yakayı ... " 
O, büzülmüş, bitmiş gibi görünen ihtiyar, kendinden bek­
lenilmeyen bir çeviklikle koşa koşa geldi, bir paçavra yığını 
olan, kayış gibi kirlenmiş elbiselerini kucaklad ı. Koşa koşa geri 
döndü. Eşeğin önünde, ha bire koşuyordu. 
Memedin yüzü kapkara kesi lmişti. Elleri de titriyor du. 
7