380
yüzden daha yum uşak, daha şefkatli, daha duygusaldı şu an. 
Yeni b ir yaşam ı karşılam aya hazırlanırken eski kin leri gü t­
m ek zordu.
“G erçekten m i? Tebrikler, harika bir haber* dedi Peri. “Se­
nin adına çok sevindim . K ız m ı oğlan mı?”
“O ğlan *
“A klında b ir isim  var mı?* diye sorm asıyla yanıtın ne ola­
cağım  kestirm esi bir oldu. Yutkundu.
“H erhalde tahm in edebiliyorsun... Azur'dan güzel isim  m i 
var?* dedi Şirin. K ısacık b ir sessizlik. “Senden o kadar nefret 
ettim  k i, galiba tükendim .*
“B iliyorum * dedi P eri. “Ü zgünüm . Ya o?.. O da m ı n efret 
ediyor benden?*
Ü stünden n eredeyse on d ört y ıl geçm işti. B unca zam an 
profesörün sesin i duym am ıştı. Bazen varlığından b ile şüphe 
ediyordu. Belki de her şey bir hayalden ibaretti.
“A ra, kendin sor. Evdedir şim di Azur. Kalemin var mı?”
Bunu beklem eyen Peri şaşkın etrafına bakındı. “B ir sani-
------ 99ye.
Telefon kulağında, m utfağın kapışım  iterek a çtı, ban dajlı 
eliyle yazı yazm a hareketi yap tı havada. A şçı, göğüs cebin ­
den b ir dolm akalem  çıkarıp u zattı, b ir de buzdolabının üs­
tündeki not defterinden kopardığı sayfayı.
Ttekrar yerine döndü Peri. “E vet, dinliyorum .*
Şirin, iki kez tekrarladı num arayı. “Ara muhakkak!*
Tam o sırada alt kattaki kapının zili çınladı yalıda. B ir h iz­
m etçi kapıya bakm ak için  fırla d ı m utfaktan. Avucunun için ­
de yiyecek b ir şey saklıyordu. K adıncağız m uhtem elen acık­
m ıştı, arada atıştırıyordu. Peri m erak etti; çalışan lar, hazır­
layıp sundukları lezzetlerden h iç tadabilm işler m iydi? Yoksa 
bunca saat aç susuz mu çalışm ışlardı?
Güm diye b ir ses duyuldu —  h ızla açılan kapının arkadaki 
duvara çarpm a sesi! A rt arda gürültüler duyuldu: susturul-