44 
Süleyman Aslansoypençe, Cafe r Özpolat, Hacı Kurtboğa, Ala 
Temir Ağa, Mahir Kabak çıoğlu, Muallim Rüstem Bey, Süleyman 
Sami, daha birkaç kişi Şehir Kulübünde toplanmışlar, suskun, tetikte, 
bir bekle menin gittikçe artan sabırsızlığında oturuyorlardı. 
Suskunluğu neden sonra Mahir Kabakçıoğlu bozdu : 
"Doğiu mu acaba?" diye sordu, bakışla rını orada bulunanların 
hepsinin üStünde dolaştırarak. Kimse karşılık vermedi. 
Hacı Kurtboğa bıyıklarıyla oynuyordu. Kalın, derinlemesine, yü­
zün içine oyulmuşçasına inmiş çizgileri uzayıp incelerek. Bıyıklarını 
arada bir hırsla çekiştiriyor du, elleri titreyerek, titreyen eliyle karnını 
han han kaşıyarak. Parmakla rının şişi belliydi. Göz aldarı da şişip 
sarkmıştı. Boyu gene uzun, dik, omuzları geniş, gergi ndi. 
Süleyman Aslansoypençe ayaklarını önündeki sandalyeye koy­
muş, çoraplarını çıkarmış, biteviye ayak parmaklarının arasını ovuştu­
ruyordu. Cafe r Özpolat ö&eden taşıp köpürüy ordu. Kızgı nlığını hep 
kusac akmış gibi tetiktey di. Bu 1tavrını bozmamaya, hele böylesi top­
lantılarda, hele toplantıda Ala Temir varken çok dikkat ederdi. 
Muallim Rüstem Bey alçakgönüllü, yumuşak, ermiş, olgun yü­
züyle, iyi huylu, oracıkta oturmuş, dünyadan habersiz, hiçbir şeyin, 
tekmil olup bitenlerin farkında değilmişçene, boynu uzamış, yorul­
muş, gözlerindeki ışıltı yitip çoğalarak, oracıkta oturmuş kalmış bekli­
yordu. Nasıl bir sabırla beklediğ ini, bu yumuşak yoğunluğunun için­
de, her� görüy ordu. 
Ala Temir Ağa gene bacaklarını bitiştirip elleri ni dizlerinin üstü­
ne koymuş, gözlerini karşı pencereden gözüken dut ağacı nın en uç da­
lına di kriiit, öylece kıpırtısız, kasılıp kalmıştı. 
Malüt Kabakçıoğlu kıpır kıpır, yerinde duramıyor, sandalyes inin 
üstün de duramıyor, kalkıp oturuyor, salonu bir uçtan bir uca geçerek 
451