T aşbaşın böylesine çehip gitmesi behlemedihleri bir şeydir. Once 
Taşbaş olayı üstünde hiç konuşma zlar , ağızlarını bıçaklar açma z, 
sonra yavaş yavaş çözülürler. i kircik içindedirler . 
İyi bir pamuk tarlasının ucuna dikilir de şöyle bir bakarsan salt yeşil yaprak­
lar görürsün. Yeşil yapraklar arasından patlamış ak ak pamuklar. Böylesi bir tar­
lanın her bir fidanı insanın yarı beline gelir. Ve yeşil dallar arasındaki patlamış 
kozalar yumruk kadar, yumruk kadardır. İyi olmayan, ya da orta verimdeki bir 
pamuk tarlasındaki pamuk fidanlarının yaprakları dökülmüş, salt pamuk kal­
mıştır fidanların üstünde. Tarla, kar yağmış da ortalığı örtmüş gibi olur, lekesiz. 
Bir de çiçeksiz. Verimli, iyi pamuk tarlası büyük bir çiçek bahçesine benzer, bin­
lerce, renk renk çiçekli. Ve böyle bir tarla sıcağı azıcık kırar. 
Sular ılıktır, kan gibi, içilmez. Çamurludur. Böyle bir tarlada azıcık serinler. 
Böyle bir tarlaya düşen yorgun ırgatlar kendilerine gelirler. Düştükleri tarla böyle 
bir tarla olmasaydı Taşbaşın gitmesi onlara daha çok koyardı, onları deli divane 
ederdi. Yorgun bedenleri biraz daha yorulurdu. 
Renk renk açılmış çiçekler, az sonra dökecekler, elma olacaklar, elmalar pat­
layacak, her bir elmadan ak bulutlar gibi, gün görmemiş pamuklar fışkıracak. 
Irgatlar toplayacak yeniden. Ve sevinecekler. "Birinci ağız kadar verdi ikinci ağız 
da ... Üçüncü ağız da böyle olacak," diyecekler. Irgatlar böyle tarlalarda bütün 
yorgunluklarını unutacak, Muttalip Beyin geçmişine hayır dualar okuyacaklar. 
Muttalip Bey siyah, toz içindeki Mercedesiyle sabah erkenden tarlaya geldi. O 
gece onu uyku tutmamış, hep pamuk tarlasındaki ermişi düşünmü ştü. Adamın 
iki büklüm önünden yumulmuş gidişi hiç gözlerinin önünden gitmemişti. Hele 
parayı kabul etmemesi ... Bu insanlar şaşılacak insanlardı. Ermişe yaptığı kaba­
lığa çok pişman olmuştu. Bir ermişe, adı ermişe çıkmışa böyle davranılır mıydı, 
bir kaba köylü ye davranır gibi7 Bir hırsıza, bir yolsuza davranır gibi7 
Otomobilden iner inmez Seferi çağırdı: 
"Beni ermişe götür," dedi. "Onu hemen görmeliyim." 
Sefer bir süre karşılık vermedi. Öteki köylüler de sustular. Muttalip Bey çok 
heyecanlandı, yüzüne bir korkunun gölgesi geldi düştü. 
"Ermişe ne oldu?" dedi. 
Hasan çocuk: 
"O gitti," dedi. "Küstü de gitti. Hepinize küstü. Kırklar dağına gitti. Bana de­
di ki, ben oraya gidiy orum, dedi. Korkmasınlar, onlara kötülük edecek değilim. 
Onların kötülüğü yanlarına kalsın. Amma onlara iyilik de etmeyeceğim, dedi. 
Böyle dedi de gitti." 
"Ne yana gitti?" 
Hasan elini Ceyhana aşağı uzattı: