Mem ed: 
"Hasan Onbaşı Çukurovada varken . Amma benim derdim 
anam. Anama zulmeder Abdi," 
"O da gelir. Mademki Hasan Onbaşı var." 
M em ed: 
''Yalva rırım . Söylerim. Onbaşı var derim. Belki gelir." 
Hatçe: 
"Ben korkuy orum. Abdiden korkuyorum. Yeğeni hep biz­
de. Anamla hep fiskos ... Bir gün önce ... " 
"On gün. On birinci deyince ... Sen, ben, anam ... Bir gece ... 
Yollara ... Ver elini Çukurova ... Hasan Onbaşı biz geldik deriz. 
Şaşar kalır. Bir de sevinir ki ... " 
"Sevinir. Ben korkuyo rum." 
Uzun uzun sustular. Soluklarından başka ses yokt u. Gece 
böcekleri ötüşüyorlardı. 
"Ben korkuy orum." 
M em ed: 
"Onbaşı çok sevinir ... " 
"Anamdan korkuyo rum." 
Memedin başı dönüyor. Sarı çağıltı ... Ha bire dönüyor. 
Alabildiğine akan, dönen, şimşeklenen san güneş çağıltısı ... 
"On gün deyince, on birinci gün ... Yallah ... " 
Hatçe Osmanın kızıdır. Osman yumuşak, kimseyle ilgilen­
meyen, kendi halinde bir adamdır. Hatçenin anasıysa Allahın 
bir belasıdır. Köyde ne kadar kavga, ne kadar gürültü varsa 
içindedir. Uzun boylu, güçlüdür. Evin bütün işini o görür . Çifti 
bile o sürer. 
Memedie Hatçenin çocuklukları birlikte geçmişti. Erkek ço­
cuklar içinde, en güzel evciği Memed yapardı. Onu, en güzel 
de Hatçe süslerdi. Beraber oynarlıkları çocuklan oyunlarına bı­
rakır, kendileri başka bir yere gider oyunlar icat ederlerdi. Tür­
lü türlü ... 
On beşine değince Hatçe, Memedin anasından çorap örme­
sini öğrenmek için, her gün Memedlerin evine gelirdi. Meme­
din anası ona en güzel örnekleri verir, en güzel nakışları öğre­
tirdi. 
İkide birde de saçlarım okşayarak: 
85