247 
 Suudi Arabistan'ın İran ile mücadele alanlarından biri olan Yemen'deki iç savaşa kitlesel 
müdahalesi ise binlerce insanın ölümüne ve bir insani felaketi tetikleyerek, açlık tehlikesine yol 
açacak kadar kötü bir başarısızlık olduğunu kanıtladı ( https://www.haaretz.com/middle -east-
news/.premium -the-dangerous -game -of-saudi-arabia -s-crown -prince -1.5977010 ).  
İki ülke arasında açık ya da örtülü bir uzlaşı sağlanmadıkça, Körfez ülkeleri de Batı ile 
olan bağlantılarını İran aleyhine kullanmayacaklarına dair tatmin edici güvenceler vermedikçe 
iki ülke ilişkilerine ve bölgeye i stikrarın geleceğini düşünmek sadece bir hayalden ibaret 
kalacaktır. Görüldüğü üzere, küresel ve bölgesel güç dengeleri ile bölge dışı unsurların bölge 
politikaları göz önüne alındığında bunun gerçekleşmesi en azından kısa vadede mümkün 
gözükmemektedir (Öz ev, 2016: 99, 102).  
6. SONUÇ  
Jeopolitik açıdan önemli, enerji zengini, köklü ve güçlü devlet geleneğine sahip bir ülke 
olan İran, 1979 devrimiyle hem iç hem de dış politikasında önemli dönüşümler geçirmiştir.  
 Ortadoğu’nun göbeğinde Şii eksenli bir devlet olan İran, Doğu Akdeniz’den başlayıp 
Orta Asya’da Tacikistan’a kadar uzanan coğrafyada ve Basra Körfezi’nde kıyısı bulunan 
ülkelerdeki Şii nüfus üzerinde, bugün oldukça geniş bir nüfuz alanına kavuşmuştur.  
İran, dış politika hedeflerine ulaşmak ve bölgesel  güç olmak için birtakım unsurlara 
(mezhepçilik, nükleer silah) ihtiyaç duymuş, desteklemiş ve desteklemeye devam etmektedir. 
Tabii bu destek aynı zamanda mevcut rejimi korumak ve İslam Devrimi'nin devamını sağlamak 
amacına yönelik olup, diğer taraftan da devrim ihracının kolaylaşmasını sağlamaya yöneliktir.  
1979 İslam Devrimi sonrası İran dış politikasının temelini oluşturan " Batı karşıtlığı " 
çerçevesinde ABD karşıtı kimliği İran'a geniş bir coğrafyada, farklı ülkeler nezdinde itibar 
kazandırmıştır.  
İran'ın bölgede aktif bir Şii nüfusu oluşturma ve etkin olma amacıyla kullandığı Şiilik, 
hem İran hem de Şii unsurlar için milli çıkarları doğrultusunda siyasi ve kültürel etkileşimlerini 
kolaylaştıran bir faktör olarak değerlendirilmektedir.  
Bu durumda “ Ortadoğu barışı ”, umut kelimesiyle birlikte anılan bir beklenti olmaktan 
çok uzakta…