Yer Demir Gök Bakır 499 
"Şimdi kasabaya gitti. İşi kanştıracak. Senin, Mehdiliğini ilan ettiğini ona bu­
na söyleyecek. Ya hapishaneye ya da ... Allah etmesin ... Seni göndertıneye çalışa­
cak," dedi, içini çekti. 
Taşbaşoğlu: 
"Her bir baku yiyecek," diye çaresizlikle söylendi. 
Ali: 
"Belki ermişsin de bizim haberimiz yok. Bir dua et de şu namussuz kasabaya 
ulaşamasın. Kar altında kalsın," dedi, inanmış. 
Taşbaşoğlu güldü: 
"Adamı alaya alma Allah aşkına Ali kardaş. Ermişlik nerde, bizim gibi mende­
bmlar nerde!" 
Uzun Ali: 
"Kim bilir," diye içini çekti gene. "İnsan kendisini bilmez ki. .. Belki Allah ya­
nında makbul bir yanın vardır. Yüreğin temizdir, hiç kimseye kötülük etmedin. 
Yedi yıldır da şu adamlan dövüşürsün. Salt köyünün iyiliği için. Sen bir dua et 
hele. Belki tutar." 
Taşbaşoğlu: 
"Etme Ali, hiç olmazsa sen etme!" dedi. "Benden ermiş olur mu?" 
Bu sırada içeriye Hasan girdi. Yan yan, korkuyla Taşbaşa baktıktan sonra, 
yutkunarak: 
"Baba," dedi, "ben Ummahanla oduna gitmek istiyorum, anam izin vermiyor. 
Evde de odun kalmadı ." 
Ali: 
"Dışarda hava nasıP" diye sordu. 
Hasan ürkümüyle Taşbaşa bakarak: 
"Çok iyi, günlük güneşlik ," karşılığını verdi. 
"Gidin öyleyse ... " 
Hasan bir daha Taşbaşa bakıp, koşarak evden çıktı, dışarda, elinde balta ip 
onu bekleyen Urumahanın yanına geldi: 
"Gördüm ," dedi. "Taşbaşı gördüm! Erişmiş. Gözleri bir hoş. Babamla karşı 
karşıya oturmuşlar, hiç konuşmuyorlar dı." 
Yola düştüler. Ormana doğru koşareasma yürüyorlardı. Köyü çıkınca yavaş­
ladılar. 
Hasan: 
"Sefer çok korkuyorm uş. Taşbaşın cinlerden bir ordusu varmış ki ... Ohooo, 
kocaman bir ordcı. Cinlerin boyu na şu kadarmış yaa, dizime kadarmış yaaa ... 
Çook güçlüymüş cinler. Taşbaş demiş ki, ben cinlerime bir emredersem, şu dağı 
alır da öteki dağın üstüne koydururum, diyormuş. İstersem Muhtar Seferi, Adil