112 
 Erasmus von Rotterdam, Hallacı Mansur, Immanuel Kant, Şey h Bedrettin, Yunus Emre, 
Mevlana, Hacı Bektaşı Veli, Ahmed Yesevi misali, ilk önce kendi toplumu ve kurumlarınca 
hırpalanan, horlanan, baskılanan, dışlanan ve sırf ibret olsun diye, halk önünde asılan, yakılan, 
derisi yüzülen, çok sayıda değerli ve unutulm az ismin varlığından haberdarız. Az ya da çok, 
bugün neye sahipsek, bu insanların uğruna hayatlarını feda ettiği değerlere çok  
şey borçlu olduğumuzu bir an bile unutmamak bir insanlık borcudur kanımca.  
Kırk yıldır Berlin’de yaşayan bir arkadaşıma, “Avicenna -Krankenhaus” yazan tabelayı 
gösterip “Avicenna ne demek?” diye sorduğum soruya “Bilmiyorum!”, yanıtı aldıktan sonra, 
içimden geçenleri söylemenin ne kadar gerekli  olduğu hususunda bir an kararsızlık y aşadığımı, 
en azından bana  tuhaf gelen bir yüzyılda yaşadığımızın farkında olarak, içine düştüğüm derin 
hüzünle karışık üzüntümü daha ayrıntılı betimlememe olanak yok.  
Sahi! “Akıllı” cep telefonlarımızla, dilediğimiz zaman, ‘hatlar çektiği’, yeteri kadar 
‘kontörümüz’ olduğu sürece, her mekanda “Google Amca”ya “Avicenna” sözcüğü de 
yazılamaz mıydı, ne anlam taşıdığı ile ilgili ilk kesin olmayan, güvenilmez o ilk veriye ulaşmak 
için? Berlin’de kırk yıldır yaşayan “Alamancı”  arkadaşıma gereğinden fazla haksız lık etmemek 
için, Ankara Üniversitesi “ İbn Sina ”- Hastanesini, ‘hastane adı ve işlevi”  dışında bilen kaç kişi 
vardır acaba Türkiye’de diye sormadan edemiyorum?  
Tıpkı, tüm Avrupalıların edebiyatlarını başlattığı  Homeros’un İlyada’sını, gençlerin de 
okuyabi lmesini amaçlayarak, günlük -konuşulan Almancaya çevirisini yapan, Avusturyalı 
yazınbilimci Dr. Raoul Schrott’un (Aynı amaçla Gılgamış’ı da çeviren kişidir!) bu yeni çevirisi 
gibi, Homeros ve İbn -Sina bambaşka tarihin insanları olmasına rağmen, dünyada ve T ürkiye’de 
hak ettikleri önem ve ilgiyi, belki de ‘akıllı’ telefonlarımız/uydu bağlantılı televizyonlarımızla 
daha çok zaman geçirmek zorunda olduğumuzdan, göremiyorlar.  
Avrupa sınırlarının nerede başladığı/nerede bittiğine ilişkin oldukça önemli 
sayılabil ecek bu sorunun çok önemli somut kanıtlara dayanan yanıtları da böylece ıskalanmaya 
mahkum hale geliyor. Avrupa sınırları sakın Adana Karapete’de bitiyor/başlıyor olmasın!? 
Şimdiki “Truva”nın yeri, yapılan son araştırmalar neticesinde sakın “Adana/Karatepe ’de” 
olmasın!? “Hoppala! Hadi canım sende! Bu nasıl bir hurafedir?” diyenleriniz vardır belki 
içinizde. Hemen yanıtlayım: Bu benim bir savsözüm yada uydurmam değil, Roaul Schrott ile, 
aralarında Alman Arkeoloji Enstitüsü Başkanlığı da yapmış olan, dört -beş uzman Alman 
Profesörün ZDF -Nachtstudio’da 14.09.2008 tarihinde “Kampf um Troja” (“Truva 
Mücadelesi/Truva hakkındaki mücadele”) program adıyla tartıştıkları bir konudur. (6 bölümden 
oluşan bu programın videosu youtube’da vardır!)  
“Ankara Tiftik Keçisi” (An kara, 15. -18.yy. arası çok canlı bir ticaret ve üretim merkezi!) 
ile, bir zamanlar Ankara’da yaşamış Musevilerimiz, Ermenilerimiz ve “İngiliz Sanayi Devrimi”  
arasındaki doğrudan ilişkiyi, ne yazık ki artık yazmayan ders kitaplarımız, özel ilgi ve çabayla,  
benim gibi yaşı biraz daha ilerleyenler tarafından biraz olsun bilinebiliyor ancak.  
Bir başka önemli belirleme Oswald Szemerenyi’nin “Karşılaştırmalı Dilbilime Giriş” 
adlı eserinin (4.gözden geçirilmiş baskı, Wissenschaftliche Buchgesellschaft,1990), gir iş 
bölümü 10.sayfada yer almaktadır.  
Burada belirtilen hususları, bildirimin konusuyla doğrudan ilgili olduğunu düşündüğüm 
için, kitabın ilgili yerinin çevirisini olduğu gibi ilginize sunuyorum:  
“Küçük Asya’da (Türkiye’de, O.S.) Anadoluca , ait olduğumuz d il ailesinin (Hint -
Avrupa Dil Ailesi, O.S.) en erken  kanıtlarını taşımaktadır. Oradaki 
anıtlar/kalıtlar, en eski Hitit İmparatorluğu’na dayanmaktadır. Hatta bazı 
anıtlar/kalıtlar, M.Ö. 17. yüzyıla ait olabilir. Bizler açısından –en iyi bildiğimiz