KADERİN CİLVESİ 291 
miş olduğum ücrete yanmıyorum. Bundan pişman değilim. Ve 
bunu geri almak asla aklımdan geçmez. O para kendisinde kal­
sın. Şemi Efendi, içine düştüğüm zorluğun giderilmesi için ya­
pacağınız bütün yardımların, göze alacağınız zahmetlerin kar­
şılığını, mükâfatını size fazlasıyle vereceğim. 
Bu teminat üzerine üstad pezevengin gözlerinde yanan hid­
det söndü. İğrenç yüzüne tatlı bir gülümseme yayıldı. Şadi Bey, 
bu yağlı müşteri, Şemi'ye gireceği zahmetlerin, yapacağı yar­
dımın mükâfatını fazlasiyle veriyor, bana da alnımın teri karşı­
lığını uçluyor. Ne nazik deyimler. Doğrusu çok çelebi adam... 
Yere savurmuş olduğum yirmi beşlik, ellilik kaymeler bo­
yunları bükük, çarpık çurpuk ortada yatıyorlar. Üstadın göz­
leri bu kâğıtların kıymetlerini belirten rakamların üzerinde do­
laşıyor. Benim gözüm de irademe üstün gelen bilmem nasıl bir 
inatla o tarafa kayıyordu 
Üçümüzde ahlâkına güveler düşmüş adamlardık. En bozu­
ğumuz şüphesiz Şemi idi. İkincisi Şadi Bey, üçüncüsü de ben... 
Çünkü o yalancılar olmasaydı böyle aldatılmaz, bu hale düş-
mezdim. 
Beyefendinin iki yüz liraya satm aldığı ve bütün servetini 
bu uğurda fedaya hazır göründüğü felâket ne imiş? Bakalım an­
latsın. Irz kliniğinin baş doktora buna ne çare bulacak onu da 
anlayalım. 
Somurttum. Öyle sessiz duruyorum. Üstat köpek gülümse­
mesi yüzünde, iki cehennem kandil' gibi parlayan haris gözle­
rini tepesinden topuğuna kadar bir düzüye müşterinin suratın 
da dolaştırarak ihtisasına emanet edilecek hastalık ayrıntıları­
na kulak veren bir hekim dikkatiyle bekliyor, 
bekliyor. 
Nihayet Şadi Bey pestten nağmeye girişen hüzünlü bir ke­
man gibi derdinin hicranlarını inletmeye başladı: 
— Efendim, derdim gariptir. Sizlerden başkasına anlatı ia-
maz. Hacivat Çelebi'nin dediği gibi «Ehl-i hâl olan ahlar bun­
dan efendim. Bencileyin bilmek muhal.»