lar, ilk lokmayı ağızlarına gözleri ni yumup atıyorlar, sonra ağır ağır, 
geviş getirir gibi çiğniyorlar, gözleri tattan kaynuş, mest, sofranın ba­
şında saatlerce kalıyorlar, yaşamın tadını sonuna kadar çıkarıyorlar dı. 
Önemli, Çok önemli bir değişiklik vardı T emirde, başına kalın, 
simsiyah, sağ başınd.Nızun bir tüyü olan, geniş kenarlı bir fotr şapka 
giyiyordu. Tarlaya, çifte çubuğa hep şapkasıyla gidiyordu. Temir eski­
sinden, gençliğinden daha çok çal(fıyordu. Traktör, biçerdöver kul­
lanmasını öğrenmişti. Büyük oğlu kadar değilse de Temir bayağı us­
taydı. Gene de büyük oğluna, elinin hünerine, yüksek aklına gıptayla 
azıcık da kıskançlıkla, hayranlıkla bakıyordu. Fötr şapkası iki taneydi. 
Öteki ni, c.vde bir ipek bohçanın içinde saklı olanını ancak kasabaya 
giderken çıkarıyor, kasaba beyleri gibi önce uzun uzun, küçücük nske­
liyor, tozunu alıp öyle giyiyordu. Bir de altın diş yaptırm!ftı, tam ön 
üst iki dişini çektirip. Halbuki dişi sapasağlamdı.' 
8ir değişiklik daha olmuş , tenekelerdeki paraları, büyük oğluyla 
bir gece t9praktan çıkarmlflar, bir taksiye koyup Adanadaki bankaya 
yatırmıŞlaidı. Evin köşesinde yüklüğün altinda, top� gene teneke­
leri duruyordu ama, büyük paralar artık bankaya gidiyordu. Ala Te­
mir Adanaya gittikçe bankasına, müdürden bir kahve içmeye uğruyor, 
müdür yalvar yakar �nu şehrin en büyük . lokantasına gö�ürüyo rdu. 
·Ve, "anian Beyefend i, aman Beyef endi," diyordu. "Sizin gibi iyi iki 
müşterimiz daha olsa, değil Adanada, bütün Türkiyede sırtımız yere 
..;.1 " r, .... mez. 
Ala T emir .yılda bir iki kere· de hiç gün geçirmeden aynı günlerde 
emekli olmuş olan Abdülhalik Efendiyi gene eskisi gibi bir teneke yağ, 
bir teı)eke balla görmeye gidiyor, öyle iki eli dizlerinde kasılmlf, dim­
dik sedire �>turuyor : 
"Yağı kendi elimle doldurdum tenekeye. Bataklık kuruma ya yüz 
tu� ama yağ gene nergis kokuyo r. Bala gelince has püren balı. Bizim 
dağlarda, ak çağsaklı pınarların yöresinde püren olur. Lokman .Hekim 
der ki püren yetmiş iki derde dc.vadır. Bir de adamı gençleştiri,r, der. 
Bir de_yarpuz, bir de çarn ..• Bizim dağların apak petek balı ... " 
Abdülhalik Efendi onu candan karşılıyor, buyur ediyor, sonsuz 
kıVaıı� gösteriyor, önünde eğiliyor, ona Beyef endi diyor du. 
� _ T emir bir tck şeyden şikayetçiydi, o da artık Abdülhalik 
Efendiniiı önünde yere kapanamı yo!, elini öpemiyordu. Neden, niçin