İ.!'. 4 K AbERtN CİLVESİ 
eski yürek değil. Dayanamıyorum. Sende bir hal var... Ne ol­
dun? Susma, anlat... 
Hiç ağzımı açmadan cebimden para paketini çıkardım. Min­
derin üzerine saçıverdim. Gözleri paralara dikilen karım şimdi 
benden çok kendisi çıldırmak belirtileri göstererek baygın bay­
gın: 
— Ab Salâh, kocacığım bu ne? 
— İşte görüyorsun ya, para... 
Karım Şefika, gittikçe gözlerim büyüten bir hayret ve her 
kelimesi ötekinden yüksek bir söyleyişle uzaktan birer birer 
paraların kıymetlerini dile getirmeğe başladı: 
— Elli lira .. Elli daha yüz... Dört tane yirmi beşerlik iki 
yüz. Onluklar, beşlikler, üç yüz, dört yüz..., 
Birdenbire kalbini şişiren garip bir hîs, gözlerini bürüyen 
şaşkın bir hırsla paraları gerçek sayısından faZla hesaplayan 
karım anî bîr şüphe ile irkildi.-Derinliğim hiç unutamayacağım 
bir ifade ile yüzüme bakarak: 
-Ah her' şey aklıma gelebilirdi ama bunu katiyen tahmin 
etmezdim. 
— Katiyen tahmin etmediğin nedir? 
— Söyle Salâh, bu paraları nereden çaldın? Aç durmaya 
razıyım. Keski bugünleri görmeyeydim. 
Karımın aleyhimdeki bu çok korkunç şüphesi birdenbire 
gücüme gitti. Gerçeği söyleyecek yerde onun dalma basmak 
için: 
— Bu devirde herkes işinin uyarma bakıyor. Ben de bir 
yolunu buldum, çaldım. Böyle çalınmış bir parayı rızkına karış­
tırmak istemiyorsan sen bizden ayrı dur. Yoksulluk, çoluk ço­
cuk bizim hepimizin canına tak dedi. Biz biraz yiyip içeceğiz. 
Sözün burasında şakkadak kapı açıldı, kaynanam içeri 
girdi. Kaynanalar dırdırcı, geçimsiz, huysuz, hırçın olurlar. Bu 
bizimkisi kaynanalar faturası içinde büsbütün başka bir tipte 
yaratılmıştır. Yaşı yetmişe yaklaşıyor, evin içine kıran girdi. 
Nüfusça yarıdan çok kayıp verdik. Ama ben bu kadının illâ 
maşallah, bir kere nezle bile olduğunu görmedim. Ev halkı 
kıtlıktan kırılsa o yine de karnım doyurmanın yolunu bulur. 
Çalar yer, kilerin kilidini törpüler, zahire dolabını deler, ara-