770 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
"Söyle be kardaş," diye yalvardı Taşbaş. "Ben senin ermiş arncan değil mi­
yim?" 
Hasan uzandı, onun elini tuttu: 
"Sen bütün bunları olana kadar köylüler seni öldürecekler. Parça parça ede­
cekler seni?" Ağlamaya başladı: "Ben biliyorum, duydum," dedi. "Senden köylü 
çok korkuyor. Seni candarmalar götürdükten sonra köylünün gözüne hiç uyku 
girmedi. Sabaha kadar ocakların başına oturup seni konuşuyorlar, seni bekliyor­
lardı. Sonra babam dedi ki, koca bıyıklı Cumali Onbaşı gelmiş demiş ki, senin 
için, o bir top kocaman ışık oldu, göklere ağdı. Herkes senden korkuyor, seni 
konuşuyor, seni bekliyordu. Nenem demiş ki Ummahana, bana Ummahan or­
manda söyledi, inşallah Taşbaş köye geri dönmez. Dönerse köylü onu öldürür, 
demiş." 
"Neden öldürecekmiş köylü beni, nenen onu söylememiş mi?" 
Hasan bir ara düşündü kaldı. Taşbaş onu sabırsızlıkla bekliyordu. Sonunda 
Hasan düşündüğünü buldu. 
"Nenem diyormuş ki, köylü bir adamdan bu kadar korkunca, ermiş de olsa, 
sonunda onu öldürür, diyormuş. Köylü de senden bir korkuyor, bir korkuyor, bir 
korkuyormuş ki ... " 
Taşbaş sesini alçalttı: 
"Neneni görmedim, nenene ne oldu, nerede?" 
Hasan ağzını onun kulağına dayadı: 
"Babam nenemi öldürdü . Nenem çok yaşlandı. Ayakları da tutmuyordu. Çu­
kurovaya gelemezdi. Babam da uyurken boynunu sıktı öldürdü. Ben gördüm. 
Ama bunu sana söylediğimi hiç kimseye söyleme, olur mu? Sen ermiş de olsan 
benim Memet emmimsin, bunu da unutma, olur mu?" 
Taş baş: 
"Hiç kimseye söylemem," diye Hasana güven verdi. "Ne yiğit, ne onurlu, ne 
iyi insandı şu Meryemce, Allah rahmet eylesin." 
Hasan: 
"Allah rahmet eylesin," diye ona katıldı. 
Aralannda uzun bir sessizlik oldu. Dağların başı usuldan ağarmaya başla­
mıştı. Sessizliği Hasan bozdu. 
"Sen çok sürünmüşsün Memet Emmi," dedi. 
Taşbaşo ğlu: 
"Çok süründüm Hasan ... " 
"Hiç de paran yok. Halinden öyle anlaşılıyor." 
"Hiç yok."