itibariyle de. Üç kere evlenmi ş, üç kere bo şanm ış, istisnas ız tüm 
eski eşlerinin İstanbul'u terk edip kendisinden olabildi ğince uza-
ğa yerleştiğine tan ık olmuştu. Her evlilikten geriye ayda y ılda bir 
kere ziyaret etti ği ama daima gururla sahiplenmeye kalkt ığı bir 
çocuk kalm ıştı. "Unutma," dedi parma ğını babacan bir edayla As-
ya'ya sallayarak, "bütün mutlu aileler birbirine benzerler ama her 
mutsuz ailenin mutsuzlu ğu farkl ıdır." 
"Aman! Tolstoy için bunlar ı yumurtlamak kolay," dedi Kari-
katüristin Hayatla Kavgal ı Kans ı. "Adam ın her şeyini çekip çevi-
ren bir kans ı varm ış. Tolstoy do ğurtmuş, kad ın büyütmü ş. Bir dü-
zine çocuk, viyak viyak. Majesteleri Tolstoy Efendi roman yaz-
maya konsantre olsun diye, kad ıncağız kendinden fedakârl ık edip 
bir ömür boyu e şşek gibi çal ışmış!" 
"İyi de sen şimdi ne demeye bu kadar sinirlendin ki?" diye 
sordu Alkolik Karikatürist yüzünü buru şturarak; ama tart ışacak 
bir şeyleri olmad ığından ne kans ı cevap verdi bu soruya, ne de o 
sorusuna bir cevap bekledi. Masadakiler kan kocan ın aras ındaki 
gerilimi hissederek susmay ı yeğlediler. Ne var ki bir dakika bile 
geçmeden, Alkolik Karikatürist derin bir of çekerek, az evvel tep-
siyle yere yuvarlanan garsona i şaret etti ve arkada şlarının -kar ı-
sının bile- hayal k ırıklığını umursamadan bir adet so ğuk bira si-
pariş etti. Yine de bira geldi ğinde, hafif bir suçluluk hissetmi ş ola-
cak ki, aniden konuyu de ğiştirip alkolün faydalar ından dem vur-
maya başlad ı. 
"Bu ülkede az biraz da olsa demokrasi varsa, bunu şu elimde-
ki alkol şişesine borçluyuz." D ışandan gelen ambulans sirenini 
bast ırmak için sesini yükseltti. "Ne sosyal reformlar ne siyasi ya-
pılanmalar. Hatta Kurtulu ş Savaşı bile değil. Türkiye'yi di ğer bü-
tün Müslüman ülkelerden ay ıran işte bu şişedir. Bu bira var ya bu 
bira..." toku şturacakm ış gibi barda ğını kald ırdı, "özgürlü ğün ve 
gelişmiş sivil toplumun simgesi."  
"Amma da uçtun üstad! Ne zamand ır alkoliklik özgürlük sa-
vaşçılığı oldu," diye ç ıkıştı senarist sertçe. Di ğerleri lafa kan şma-
dı. Tart ışmak beyhude enerji kayb ıydı. Onun yerine duvarlardan  
 birer çerçeve seçip, ayn ayn yol resimlerine odakland ılar. 
"İslam dini alkolü yasaklad ığından beri. Ezelden beri yani," 
diye homurdand ı Alkolik Karikatürist. "Var m ı bizim gibi çok, bi-
zim kadar rahat içen Müslüman memleket? Osmanl ı tarihini dü-
şün. Onca meyhane, onca meze... adamlann keyfi yerindeymi ş. 
Biz milletçe alkole bay ılınz, neden kabul etmiyoruz bunu? Sene-
de on bir ay kafay ı çeken, sonra pani ğe kap ılıp pişman olan ve bü-
tün Ramazan oruç tuttuktan sonra, mübarek ay biter bitmez içki-
ye geri dönen bir toplum bu. İyi ki de öyle valla. Bu ülkede şeri-
at olmamas ını, dincilerin ba şka yerlerde olduklan gibi ba şarılı 
olamamas ını, işte bu içki gelene ğini zinde tutan kültüre borçlu-
yuz. Velhas ıl Türkiye'de demokrasiye benzer bir şey varsa bunu 
alkole borçluyuz."  
"Madem öyle içelim bari!" dedi Alkolik Karikatüristin Hayat-
la Kavgal ı Kans ı yorgun bir gülümsemeyle. Kocas ına hak ver-
mekten ziyade bu konuya bir son vermek ister gibiydi. "Söylese-
ne-Asya, senin şu baletin ad ı neydi? Ona içelim bari... Cecche 
miydi?"  
"Ceccheti," diye düzeltti Asya. Gruba bale tarihine dair bir 
nutuk atacak kadar sarho ş olduğu güne hâlâ esef ediyordu. Ne de-
meye bahsetmi şti ki bunlara Ceccheti'den? Tak ılıp kalm ıştı dille-
rine. O günden beri ne zaman konu s ıkıntısı çekseler, parmak 
ucunda pointe yürüyüşünü bulan balete kadeh kald ınrlard ı. Ma-
dem ki kadeh kald ıracak daha iyi bir sebepleri yoktu onlar da 
Ceccheti'ye içeceklerdi.  
"Yani. şimdi o olmasayd ı balerinler parmak uçlannda yürü-
mek için kendilerini helak etmeyeceklerdi öyle mi?" derdi biri her 
seferinde.  
"Derdi neymi ş ki?" derdi bir ba şkas ı ve gülerlerdi durup du-
rurken parmak uçlannda yürümeyi geli ştiren balete. Hayat ı basit 
tutmak varken zorla ştıran herkese güldükleri gibi...  
Her gün burada bulu şurlard ı, bu kafede. Ola ğanüstü Yetenek-
siz Şair, Aşın Milliyetçi Filmlerin Gayri Milliyetçi Senaristi ve o