satla bu civarda dolaşıyordu ? Bu merakımı gidermek için 
revolverimi tetiğe aldım. Duvar kenarına sindim. Bu meç­
hul adam semtimizde bir cinayet fikriyle dotaşıyorsa kaçtığı 
noktaya mutlaka yine geri dönecekti. Gerçekten de iş dü­
şündüğüm gibi oldu. Sekiz on dakika geçer geçmez, karaltı 
karşıdan aynı sokak başından yine belirdi. Bu defa kendimi 
sezdirmemek için duvar kenarına büsbütün sindim. O bana 
doğru ilerledikçe ben onu gözden kaybetmeksizin geri geri 
çekiliyord um. Herif benim varlığımdan haberdar olmaksı­
zın böyle böyle geldi, geldi. Hürrem Bey'in bahçe duvarını 
enine boyuna incelemeye başladı. Duvarın alçak bir tarafın­
dan içeri atlamak fikrinde olduğunu anlamak için büyük bir 
zekaya ihtiyaç yoktu. Bu meçhul kişi olsa olsa bir hırsız ola­
bilirdi, önce ben bu fikre kapıldım ... 
Ben sabırsızlıkla sordum: 
-Bu ilk fikrinizi değiştirecek sonradan başka bir hale 
mi tesadüf ettiniz? 
-Kerem buyurunuz, anlatacağım ... 
Anlatıcının sözünü kesmernek için karım bana işaret etti. 
Sustum. Halis hararetle hikayesine devam etti: 
-Herif bir iki tasarlayıştan sonra cup, bahçeye atladı. 
Hem bahçenin iki duvarı arasında özel bir bölüm var. Doğ­
ru Cevher Hanım'ın dairesine açılan küçük kapıya gidiyor. 
İşte oraya atladı. Bu yolun özelliğini nereden biliyor? Merak 
edilecek şey değil mi? Ben ne olacağını anlamak için müsait 
bir noktadan bahçenin içini gözetleyerek bekledim. Hırsız 
karanlıkta yürüdü yürüdü, dairenin küçük kapısı kendi ken­
dine açıldı. Teşrifi beklenen bir misafir gibi haydut içeri girdi 
yahut alındı ... Orası maktul Raife Hanım'ın sevgilisini kabul 
ettiği uğursuz kapıydı. 
Sözün burasında kaynım sustu. Üçümüz birbirimize ba­
kıştık. Bu yeni olayın eskisiyle bir benzerliğinin olup olma­
dığını bakışiarımızla sanki birbirimizden soruyorduk. He­
pimizin yüzünde hakikati kestiremeyen birer şüphe uçuyor 
gibiydi. Halis: 
-Herifteki haydut kılıkla evden gördüğü hüsnükabulü 
birbiriyle bağdaştıramayarak bundan ne mana çıkaracağıını 
172