Ölmez Otu 705 
miz seni korusun. Bir de Muhtar Sefer pamuk topluyordu. Biz onu bunca yıl pa­
muk toplarken hiç görmedik. Gördün mü Ali?" 
"Görmedik." 
"Demek gece toplayıp gündüz uyuyormuş mübarek adam. Bunca yıl. Biz de 
onu elini ılıktan soğuğa vurmaz sanırdık. Ben yoz köylüler gibi çalışınam der, 
kostaklanır dı. Demek bizden daha zormuş çalışması, karanlıkta." 
Ali: 
"Karanlıkta," dedi, içini çekti. 
"Haydi, haydi çabuk. .. " 
Alaçıklara yürüdü, kütlüyü Alinin yığınının üstüne boşalttı, şöyle ileri gitti. 
Alinin öbeğini uzun uzun seyreyledi. Öbek, bütün öteki öbeklerin iki üç misli 
gözüküyordu. 
"Çok iyi, çok'" dedi seslice. 
Hemen yatağına girdi savanı başına çekti. 
Meryemce ölmüş müydü, ölecek miydi acaba? Ya da şimdi köyde, yarpuz ko­
kulu, ağ çağşaklı, soğuk sulu pınarların başında kalça mı kıvırıyordu? Bu gi­
dişle Ali ulaşacaktı gül yüzlü Meryemceye. Birden içinden şimşek gibi geçti: 
Meryemce ölürse ben yaşamam. Kendi kendine gülümsedi. Başı sağ kolunun 
üstündeydi, soluna döndü. Ben ölürsem Meryemce de benim ardımdan bir gün 
yaşayam az, ölüverir. Şu Meryemce ölmezse ben de kurban olaraktan bir koca 
horoz, hem de tellice, keseceğim. Bir ölmesin, onu dünya gözüyle bir daha göre­
yim, kocaman Allahım ... 
Uzunca Ali arkaüstü uzanmış uyuyamıy or, yıldızlara bakıyordu. Çiğden 
ıpıslak olmuştu. Usuldan titriyor, üşüyordu. Bedeninde boydan boya bir ürperti 
dolaştı. Köylünün yarısı hırsızlık yapsa da, gene hırsızlık ağrına gidiyordu. Bir 
yandan da seviniyordu. Böyle giderse, bu tarla biter bitmez borcunu ödeyecek 
parayı kazanır, yola düşebilirdi. 
Çocuklarlan E lif yatağa girer girmez uyumuşlardı. 
Alinin hasta, dökülmüş, anası geliyordu gözlerinin önüne. Nasıl yaptım bu 
işi, diyordu, olacak iş mi? Bir ıssız köyde, kurdun kuşun içine bir yaşlı kadın bı­
rakılır da gelinir mi? Tek başına. El tutmaz ayak tutmaz, od yok, ocak yok. 
"Aaaah, ölmeden, hastalanınadan ona bir ulaşsam ... El üstünde taşırdım ana­
lar anası Meryemceyi. Anaların en güzelini. İyi gün göstermediğim i. Nasıl, na­
sıl, nasıl yaptım bu işi?" 
Dirsekierinin üstünde doğruldu, uyanmakta olan, gerinen, gözlerini ovuştu­
ran ırgatlara baktı alacakaranlıkta. Gavur dağlarının üstündeki ışık çizgisi yeşi­
limtırak, gittikçe genişliyordu. 
"Ama hiç başka bir şey de yapamazdım. Onunla birlikte köyde kalsam, o da, 
biz de, hepimiz birlikte acımızdan ölürdük."