1980 yılının Eylül ayında, korktuğum başımıza 
geldi, askerler bir darbeyle ülke yönetimine el koy­
dular. Bütün partiler, odalar, dernekler geçici ola­
rak kapatıldı. Terör korkusu yerini yeni korkulara 
bırakmıştı. Tüm toplumsal ve siyasi yapılanmalar 
altüst olmuştu. Terörün odaklarından biri olarak 
gösterilen ve saygınlığını kaybeden üniversite, işte 
o günlerde ne yazık ki bence en büyük darbelerden 
birini aldı. 12 Eylül anayasasını yapma görevi, üni­
versiteye değil Milli Güvenlik Konseyi 'nin emirle­
rine uyan bir grup öğretim üyesinin sorumluluğu­
na bırakıldı. Zaten 27 Mayıs darbesi sırasında, 
14 7'ler olayından dolayı üniversitelerde bozulma 
başlamış, birçok değerli öğretim üyesinin askere 
gammazlanarak görevlerinden atılmasıyla içten içe 
bir çürüme yaşanmış, kurum saydamlığını kaybet­
mişti. Şimdi bizi daha da zor günlerin beklediği 
besbelliydi. Ne yazık ki, üniversite, sivillerin hazır­
ladığı anayasanın bize bol geldiği gerekçesiyle, or­
tadan kaldırılmasına karşı koymadı, koyamadı. Oy­
sa sığ politi kalara karşı tavır alıp söz söylemesi ge­
reken en önemli kurumdur üniversite; aklın, bili­
min sözcüsü olmalıdır. Üniversite, akıl ve bilimle 
siyasetçi lere yol gösteremezse, yapılan hatalarda 
onun da payı olur.• 
Üniversitenin sus pus olduğu, sistemin tek tip 
öğrenci yetiştirmeye başladığı bir dönemde yaşa-
Güne,f Umuttan Şimdi Doğar, s. 175. 
250