306 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
İşte düştüğü yerde ... Sırılsıklam sudan çıkınca, karşısındaki yarda üç tane de­
lik görmüştü . Bir de bakınıştı ki, ne baksın, fırt diye bir yanardöner yağmurcuk 
kuşu delikten çıkıp gitmişti. 
Ummahan: 
"Ben de. Ahanam ağlamasa ... Sonra da gece olmasa ... " diyerek derinden içini 
çekti. 
Hasan: 
"Acıkmasak da." 
Ummahan: 
"Heye," dedi. "Sahi, hiç acıkmasak. .. " 
Hasan: 
"Ah şu boğaz olmasa!" 
Ummahan: 
"Güne bak, gün batacak Hasan. Çabuk olalım." 
Hasan ayağa firladı, meşeliğe daldı. 
Ummahan: 
"Kurulanm," dedi. "Hem yeyni olur, hem de iyi yanar." 
Hasan büyücek bir meşeye varıp, baltayıkuru bir dala vurdu. Balta sesi boş­
lukta öylesine çınladı ki ... 
Ortalık usuldan kararıyor, ipiltiler gittikçe donuklaşıyor, ortalık gittikçe buz 
kesiyordu . Öteden kapkara bir bulut geliyordu , bozkırın üstünden. Kapkara ke­
silmiş, öfkeli, kudurmuş , yerdeki kan, gökteki aklığı sürükleyerek geliyordu. 
Hasan: 
"Çabuk topla kestikler imi. Çabuk çabuk. Yola düşelim hemen. Geliyor." 
Hasanın içini her zamankinden de beter bir korku sarmıştı. Baltasım korkuy-
la gelişigüzel sallıyor, ayaklan da yamyor. Soğuk da arttıkça artıyor. 
"Topla topla, ipe sar. Benim de yükümü yap. İpime sar. Anam meraktan çatlar." 
İçindeki karanlık gittikçe büyüyor. Köye gitme zamanı yaklaştıkça, büyük bir 
felakete yaklaşır gibi oluyor. 
Gagası güzel kuş ... Her meşe dalında bir tane. Şimdi havalansalar. .. 
Baltayı her vurdukça, meşeden donmuş kar parçaları dökülüyordu. Orman, 
tüm ağaçları, yaprakları, kökleri, gövdeleri, toprağıyla donmuş bir aklıktı. 
Ummahan, Hasanın kestiği odunları yerden çabucak alıyor, ipin üstüne dizi­
liyordu. Bir de kırılıp yere düşmüş kuru dallan topluyordu . 
"Oldu, Hasan. Tamam." Dedi. 
Hasan uykudan uyanırcasına durdu. Ağır ağır, sallanarak geldi, baltayı yükü­
nün üstüne koydu.