360 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
"Çukur ova köyden. daha i.yL Bu kış klyamette g,i.di.lmn ki. ... lsterse n., g,ü.z.ü.n. 
pamuğa gittiğim izde, köye geri dönmeyiz. Ben traktörcülük bellerim. Traktörcü­
ye çok para veriyorlar orda. Ben azıcık bilirim zaten. Harnit Usta dedi ki, ben, 
dedi, seni. iki. yılda traktörcü eder çıkanm. Bu kışta kıyamette yola düşülür de gi­
dilir mi? Kurtlar bile inlerinden başlarını dışanya çıkaramıyorlar. Öyle değil mi? 
Belki de yolda buyar ölürüz. Bu kış kıyame tte, şu koskoca Toros dağı aşılır da 
sağ salim Çukura varılır mı? Hele bir yaz bahar ayları gelsin de görelim." 
Hüsne, gözleri kora kesmiş ateşte, dudaklannda bir mutluluğun gülümseme­
si, tatlı tatlı, yumuşacık, sanki yokmuş gibi susuyor. 
Recep kalktı, o da gülümsüyordu. Yandaki yığılı odunlardan en kurularını 
seçti, ocağa attı. Odunlar bir hoş, acı, ıslak koktu. Gene geldi yerine oturdu. 
Oturduktan sonra kalktı geldi, Hüsneyi. kulaklarının altından öptü. Hüsnenin içi 
ılık ılık kabardı . Delice bir coşkunluğa doğru uçuyor du. Bir büyü gittikçe onu sa­
rıyor, büyüyordu. Ilık, mutluluk dolu bir cennete boyuna kayıyordu. 
Recep gülerek: 
"Sabahleyin Adil gelecek, arkasından elli candarma. Ev ev köyü gezecek. Bir 
çöp bulamayacak Sonra da arkasına baka baka, şaşırmış, deli. olmuş dönüp gi­
decek. Ondan sonra da ... isterse gelecek yıl veresi ye vermesin. Başka dükkancı 
mı yok? Köylü nasıl sakladı her şeyini, değil mi? Bizim saklayacak hiçbir şeyimiz 
yoktu. Ben saklayacak bir şey aradım, bir iğne bile bulamadım saklayacak Bir 
zoruma gitti ki. ... Yoksulluk şimdiye kadar bana böyle koymamıştı. Baktım ki, 
aradım ki, Adilden saklayacak hiçbir şeyim yok. .. Biz de bu kış Çukurovadan 
dönmeyeceği.z. Traktörcü olacağım. Yatak yorgan alacağım. Bir de aynalı sandık 
alacağım. Bir de radyo alacağım. Bir de ... O köylerin Adil Efendisi, bir gün olur 
köyü basar da, bizim de saklayacak malımız olur. Öyle değil mi.?'' 
O konuştukça Hüsnenin yüzündeki. mutluluk artıyordu. Bunu gören Recep 
de boyuna konuşuyordu. 
Altı aydınlık, ılık, dupduru bir çay. Ulu çınarların altından, ak, pırıl pınl ça­
kıl taşlannın üstünden akıyor ve bu çayın içine girmiş Hüsne. Bu akan, aydınlık 
mutluluğun içinde eriyor. 
"Çukurovada büyük bahçeler var. San portakallı. Büyük, ulu bahçeler. Bir ge­
ce balıçelere kaçanz. Öyle değil mi?" 
Hüsnenin terli yüzü pespembe. Gözleri harlayan ateşte. Dudaklannda eksil­
rneyen bir gülümseme. 
"Belki güzü, pamuk zamanını beklemeyi.z. Yaz bahar aylan, hıdrellez günü 
gelir gelmez, el ele verir, düşeriz Çukurun yoluna. Dünya çayır çimen, dünya çi­
çeğe kesmiş ... " 
Hüsnenin elini tuttu. Hüsne gözünü ateşten ayırmadan ona döndü. Recep 
onun yüzünün tüm mutluluğa kestiğini gördü, sevindi. Elindeki eli. iyice sıktı. 
Sıcacık el, avucunda ona doğru aktı, yüreğine girdi.