19 O gün öğle tatiline kadar iyi iş yapıldı. Tezgâhta yemek için 
oturup sefertasla rını açtıkları zaman, "Ona da bir şey ler 
vermeli," dedi patron. "Yığılır ka lır son ra." Vitrine gitti, onu 
çözdü, serbest bıraktı. Altına bir tabure çektiler tezgâ hın 
önünde. Sefertasının kapağına kuru fasulyeden ve ma karnadan 
biraz koydular; iki küçük parça ekmeği çatal gi bi kullanarak 
yemeğini yedi. Dükkânın arkasındaki lavabo dan, musluğa elini 
uzatarak biraz su içti. Yere oturdu^sırtını tezgâha dayadı; ona 
bir sigara verdiler. Biraz saygı uyandır mış olmalı ki, patron 
yaktı sigarasını. Sonra omzuna vurdu ve tezgâhtara döndü, 
"İşimize yaradı, değil mi?" diyerek gül dü. "Yoruldun mu?" 
dedi tezgâhtar, patrona bakarak. Kar şılık vermediği için onunla 
konuşmak zor oluyordu. Siga rasını bitirdi, bir süre daha oturdu. 
Sonra yavaşça doğrula rak kalktı, kapıya yöneldi. "Nereye 
gidiyorsun?" diye bağır dı patron. "Fena mı, para kazanıyorsun 
işte." Durmadı. Ar kasından koştular, cebine biraz para 
sıkıştırdılar. Patronun, mantonun üstünde unuttuğu iğnelerle ve 
kollarından sar kan iplerle, beyaz bezler sanlı ayakkabıları nı 
sürükleyerek yürüdü gitti. Omzunda kalan küçük bir kumaş 
parçası da sokağın köşesini dönerken yere düştü.  
Dik bir yokuşun başına gelince durdu. Kaldırımın kenarı na 
oturdu. Elinin tersiyle alnına  biriken terleri sildi. Çevre sine 
baktı: İleride, bir elektrik direğine tutturulmuş otobüs durağı 
levhasına takıldı gözleri. Ayağa kalktı, bir iki adım at tı, gene 
durdu. Tezgâhtarın ayağına sardığı bezler çözülme ye 
başlamıştı. Belindeki ipi çıkardı, yer e koydu. Kaldırımın 
kena rında duran bir taşla ipi ortasından ezerek ikiye ayırdı, 
sargıların üstüne bağladı. Durağa doğru yürürken, mantosu nun 
üstünden pantolonunu çekiştirdi durdu. Bir yoğurtçu geçti 
yanından; durağın arkasındaki eski bir evin kapısından  girerken 
ona çarptı. Mantolu adam sendeledi, kapıya baktı; karanlık bir 
avluda kayboldu yoğurtçu. Sonra esmer, kara gözlüklü, 
dökülmüş siyah saçları yağdan birbirine yapışmış bir baş