"Kimse yanılınadı ki İnce Memed Ağam, ben bile o adamı 
İnce Memed sandım, bu işte hiç yanılma yok, o adamı İnce Me­
med bildiler, o kadar." 
Memed güldü: 
"Çok acayip bir iş," dedi. 
"Çok acayip," dedi Tazı Tahsin, "çok acayip ya, o adam 
senden çok benziyordu İnce Memede, aniadın mı?" 
"Anladım," dedi İnce Memed gülümsemesini sürdürerek. 
Bir şimşek çaktı göğü bir uçtan bir uca biçerek, gürültüsü 
dağlan çatırdatarak, ortalığı velveleye vererek. 
İnce Memed onu bir süre yokladıktan, el altından incele­
dikten sonra: 
"Bak Tahsin kardaş," dedi. "Beni iyi dinle, candarmaları 
görür de beni sana sorariarsa o gitti dersin. O bir daha eşkıyalık 
yapmayacak, dersin. O, başını almış gidiyordu, beri gördüğüm­
de, dersin. O günahlarını bağışiatmak için Kabeye gidiyordu, 
dersin, olur mu? Bak silahım da yok." 
"Olur," dedi Tazı Tahsin, kovuktan hemen çıktı, yağınura 
koştu. Memed onun arkasından bir süre baktıktan sonra, bu 
adamda bir şeyler vardı ama, neydi, diye düşündü. Yolu değiş­
tirmeliy im. Gözleri kötüydü, hem de korku doluydu . Böylesi, 
her şeyden, en küçük gölgeden, kıpırdayan yapraktan korkan 
kişilerden korkul ur. Bunların insanlara yapamayacakları kötü­
lük yoktur. 
Tazı Tahsin gözden ırılıp yitip gidince o da kendini kovuk­
tan dışanya atıp yönünü yalçın kayalıklı dağın yamacına çevir­
di, yolu bırakıp . Biliyordu, böylesi gözleri olan adamlar ilk gör­
dükleri adama, ilk gördükleri candarmaya onu gördüklerini 
söylerlerdi. Belki de şu anda canını dişine takmıştır, bu tilki mi, 
çakal mı olacak zıknabut, topukları kıçına değerek koşuyordu 
kasabaya, Yüzbaşıya. Onun için bu bölgeden hemen uzaklaş-
mak gerekti. · 
Tazı Tahsin gittikçe üstündeki korkuyu, heyecanı atıyor, 
içindeki sevinç büyüy ordu. Günlerdir dağ taş koymamış onu 
aramış, sonunda bir çoban çocuktan onun buralarda dalaştığını 
öğrenmiş, buralardan ayrılmamış, şu yolları belleri mekan tut­
muştu. Tazı Tahsin şu köylü milletinin, hele şu Yörüklerin 
415