layan iki makas demiri vardır. Bunlar teorik olarak pencere­
nin yükünü eşit miktarda alır; fakat pratikte hiçbir zaman 
bu yükler eşit olarak dağılmaz. Demirler, çerçeveye eşit hiza­
da tutturulmamıştır, ikisi de çoğu zaman zaten eşit boyda 
değildir, marangoz birini çarpık monte etmiştir filân. Öyle 
değil mi?1  ‘Evet baba, öyledir.' ‘Sonra, pencerenin çerçevesi 
zamanla çalışmıştır ve çarpılmıştır. Bu yüzden demirlere 
farklı kuvvetler tatbik eder, öyle mi?1  'Evet baba, olabilir.' 
‘Olabilir, değil, öyledir.’ ‘Öyledir baba.’ ‘O halde bu demirler­
den biri faydasızdır.' 'Faydasızdır baba.' Birden sinirlendi ba­
bam: “ Ne duruyorsun o halde? Git bir merdiven bul ve o de­
miri hemen çıkar yerinden.’ ‘Nasıl olur baba?’ ‘Bir de karşılık 
veriyor, hemen kopar onu şimdi.' Gülümsedim: ‘Kopardıktan 
sonra da kaldırıp atayım mı baba?’ Evet, işte böyleydi ba­
bam. Atmak yetmezdi, bir de kaldırmak, yani bir şeyin üs­
tünden geçirdikten sonra fırlatıp atmak gerekirdi onu kızdı­
ran eşyayı. Çıinkü bu eşya teorik olarak bir işe yaramıyordu, 
ondan şiddetle kurtulmak gerekiyordu."
Babası evdekileri azarlarken. Adana yıllarından kalma 
deyimleri de çok kullanırmış. Burnu havada gezenlere ‘ekin 
iti' gibi dolaşmayın dermiş. Efendim, köpek ekin arasında 
dolaşırken burnuna tahıl tozlan kaçarmış, onun için tarlada 
başını yukan kaldırarak dolaşırmış. Bir de her işte burnu­
nun dikine gidenlere de ‘Gerdan misali’ d em iş. Adana yakı­
nındaki Gerdan köyünde yaşayanlar, bir yerden bir yere gi­
decekleri zaman, bu iki yer arasında bir çizgi üzerinde yolcu­
luk ederlermiş. Bu doğrultudan hiç sapmazlarmış. Karşılan- 
na bağ, bahçe, duvar, ırmak... ne çıkarsa çıksın doğrultudan 
şaşmazlarmış. Gerdan misali çok insan var bu ülkede. Onla­
ra nasıl yardım edebilirdi Mustafa Hoca? İnsanlar, kendileri­
ne bir kere bir doğrultu seçtikten sonra düz duvarlara tırma­
nıyorlar, elbiseleriyle derelere giriyorlardı. Evet, akıl, hare­
ketlerimize rehber olamıyor. Peki beyler, bu akıl denen şey­
160