Hacı Veli döndü geldi, atm başını tuttu. Hürü Ananın yü­
züne öyle pel pel bakıyord u. Hürü Ana, Allah sonunu hayır ge­
tire, diye düşündü, işin içinde bir iş var, var olmaya ya nedir 
ola? 
Attan indi, abn dizginini onun elinden aldı, terkiyi göste rdi: 
"Git de şu terkidekileri çöz," dedi. "Yavaş yavaş, onlar hep 
cam, kınlırsa, şu parmaklanını gözlerine sokar d.a oyanm ." 
Delikanlı yavaş yavaş terkiyi çözdü, m\ıkavvalara sarılmış 
resimleri aldı, duvarın dibine koydu. 
"Al şu anahtan da kapıyı aç!" 
Kuşağından çözdüğü anahtan Yeliye uzattı, delikanlı epeyi 
uğraşarak kapıyı açh, resimleri içeri r,t; taşıdı, geriye geldi, öteki 
yükleri de çözmeye başladı. Çözüyor, heybeleri, torbalan eve 
taşıyor, gene geliyor heybeler , torbalar çözüyor du. Bu ah yükle­
yen de çok ustaymış, diye düşünüyor du. Üç atlık yükü bir ata 
yükleyebilmek çok hüner isteyen bir iştir, diyor , şaşıyord u. 
Sonunda delikanlı atın üstündeki son büyük hurcu da çöz­
dü, indirdi içeriye götür dü. Ter içindeyd i. 
"Atı al da şu kavağa bağla, sonra da içeriye gel!" 
içeriye girdi, evini gözden geçirdi, bumuna özlediği, hiçbir 
yerde bulamadığı evinin kokusu geldi, boğazına bir yumruk 
oturdu, boğazı tıkandı, 11Hoş bulduk güzel evim," dedi, "sen­
den daha, senden sıcak, tatlı, güzel bir yer var mola şu dünya­
da?" Gülüınsedi, ardından da, "Yok," diye kestirdi attı. Gitti 
pencereleri açtı, kurt yemiş, kalın ortadirek ışıl ışıldı. Damın us­
turunu, salmalanın is bağlamış, kömür gibi karanyor , yukar­
dan aşağı büyük, sağlam, hiçbir tanesi bozulmamış, hiçbirisine 
de bir tek sinek bile düşmemiş örümcekler ağiara gerilmiş sar­
kıyorlardı. Dalmış gitmiş, kendi eliyle dokuduğu kilimleri, na­
kışlı çuvallan, heybeleri, çullan okşuyor , seviyor , durduğu her 
eşyanın önünde, "Seni de göresim geldi seni de," diyor du. Bir­
den Hacı Yeliyi anımsadı, ne oldu bu çocuğa, diyerek dışanya 
çıktı, baktı ki at ağaca bağlı, çocuk yok. İçinden, çocuğa, babası­
na, anasına verdi veriştird i. Verip veriştirirken köylü de aklına 
geldi. Ne oldu bu köylüye, diye telaşlandı. Köyün üstüne ölü 
toprağı serpilmiş gibi, çıt çıkmıyor , bir eşek bile anırmı yor, bir 
köpek ürmüy or, bir horoz bile ötmüyor. Köyün içine yürüdü, 
4 2