KADERİN CİLVESİ 29to 
— Heyecanımı gizlemek kurnazlığıyle heyecandan öle öle 
yaptığım o kayıtsızlık rolünü kimin için oynadım? Ustalığımı 
takdir eden, etrafımda sakırdayan hiç bir el yok. Bu boşuna 
yorgunluktan sonra üzüntüm, ümitsizliğim daha da derinleşir. 
Fakat hah hah... işte durunuz, bu sefer lâmı cimi yok. Sokak 
kapısının önünde duran bir oto, son nefeslerini alıp vererek ha­
reketini kesti. 
Bu defa şüphesiz o. Semiha... Kapının önünde konuşmalar 
bile oluyor. Yine şezlonga koşarım. Elimde kitap, yüzümde sah­
te gülümseyiş, gözlerim hiç seçemediğim satırlarda. Yürek çar­
pıntısı eskisinden beter. Yine bu öldürücü vaziyette bekle bek­
le, haber yok. Evet nazlı canandan yine haber yok. 
Yine bir çeyrek, yirmi dakika geçer. Yine rolümü bozarak 
hizmetçileri sorguya çekmeğe koşarım: 
«— Bu defa muhakkak kapının önünde bir otomobil dur­
du.» 
«— Kim çıktı içinden?» 
«— ikinci kattaki doktora müşteri geldi.» 
Doktora müşteri mi geldi? Hay Allah kahretsin. Doktora 
benden iyi müşteri mi olur? Bittim. Nefesimi derin bir kuyudan 
çeker gibi alıyorum. Tıkanacağım. Bazan nazik anlarda bizi 
aldatan öyle hain rastlantılar olur ki... 
Yok hayır yok... Zalim aşkımın bu boş sahnesinde rolümü 
tekrara mecalim kalmadı. Kalbim patladı. Beynim kaynadı. 
Sinirlerim koptu. Bir yığın et kerrigim. insan değil, kâbus için­
de kıvranan bir hastayım. Her şey belirsiz, loş.1.. Çevremi sa­
ran eşyayı tanıyamıyor gibiyim. Neredeyim? İlcinde doğup ya­
şadığım dünyaya benzemez bir yerdeyim. Bir hicran âleminde-
yim. Her ses iniltiye, her şekil mezara benziyor. O yanımda yok. 
Hen de kendimde değilim. Sar'asımn sonunu bekleyen bir hasta 
gibi yerlere düşer kalkarım. Sonra onun oturduğu koltuğun 
cmüne diz çökerim. Güzel vücudunun temas ettiği yerlere ah­
lar vahlarla kapanırım. Bu matem ne kadar sürer bilmem. Bu 
nefer ne bir otomobil gürültüsü ne bir çıtırtı duymadan sessizce 
ula kapısı açılır, bir de ne bakayım, o... 
Semiha bir hayalet gibi hafif adımlarla içeriye girer. < •