KAPLUMBAĞALAR
 
264
 
 
gitmişlerdi. Güley pişireceğim, taşıracağım diye uğraşıyordu.
 
Tam Battal konuşacakken Rıza’nın Döndü çıkıp geldi.
 
Güley anladı Battal’ın halini:
 
«Bu sefer ne istiyo
r?» diye sordu.
 
«Sabun istiyor!» dedi Battal. «Elini yuyacak!»
 
«Dur...» dedi. «Şuralarda bir kirinti vardı... Bakayım da bulayım...»
 
Baca kaşını, delikleri, oynamaları karıştırdı. Sonra dönüp çiğnini 
çekti: «Yok...»
 
Battal üzüldü:
 
«Oldu mu şimdi? Herif sab
un bekliyor orda! ..»
 
«Kil götürsen olmaz mı?» dedi Güley.
 
«Vallah bilmem.» dedi Battal.
 
Döndü’nün gözleri ışıdı:
 
«Dur Battal ağa, ben bir takkada alıp gelivereyim bizim evden! 
Bizde kokulu sabun var gözel! Irıza müveddişe aldıydı!» Kuş gibi gitti 
Rıza’nın
 
karısı.
 
Battal ellerini oğuştura oğuştura Emin beye sokuldu:
 
«Emin beyim bir takka!» dedi. «Kurbanın olayım kusura bakma! 
Irıza’nm avrat şimdi getirecek...»
 
«(Çok görgüsüz köyler! .. Çok geri köyler!..)» diye düşünüyordu 
Emin Sağlamer. « (Tahret bezini bi
lmiyorlar! Sabun kullanmıyorlar? 
Onun için her hastalık onları buluyor...)»
 
Battal, başını öne eğdi. Kendi kendini suçluyordu: «(Bir iş çıkınca 
kasabaya gitmeli, üç kalıp kokulu sabun alıp koymalı köşeye! Şimdiye 
kadar yapmadığın hata Battal! Şimdi bir kal
ıp kokulu sabunun olsaydı 
şurda, başını eğmezdin böyle!)»
 
Rıza’nın karısı koştu geldi. Pembe renkli, kokulu sabunu uzattı 
Battal’ın eline.
 
Battal bir «Oh!» çekti içinden. Aldı, Emin beye götürdü sabunu. 
Ellerine su döktü, yıkattı. Koştu, peşkir getirdi...