geminin kaptan köşkünden sarhoş gemicilerin şarkıları ku­
lağa geliyordu. Aynı emri tekrar işitti: 
-"Haydi! Korkma. Gördüğün her şey benim düşüncem­
den ibaret. Bunu sakın unutma. Zihnimle bütün olaylara 
yön verebilir im. Eğer ister ve düşünürsem, şu gemiyi içinde­
kilerle birlikte yok edebilirim. Haydi! Yap dediğimi. Baban 
olarak sana emrediyoru m". 
Bütün umudunu kaydeden Bünyamin ağlayıp sızlayarak 
denileni yaptı. Ne kadar ağır görünürse görünsün, fıçı bom­
boştu. Aksi gibi babası fıçının içine girmişti. Oğluna bir emir 
daha verdi: 
-"Şimdi kapağı sıkıca kapat ve derhal buradan git". 
Fakat delikanlı babasını o halde bırakmak istemiyordu. 
Bununla birlikte içinden gelen bir dürtü onu, kendisine em­
redildiği üzre kapağı sıkıca kapatmaya zorladı. Bunu yap­
madan önce, fıçının içindeki babasına son bir kez bakmış­
tı. İşini bitirdikten sonra yere çömelip ağlamaya devam etti. 
Uzun zaman geçmesine rağmen babası fıçıdan çıkmak bil­
miyordu. Sonunda levyeyi alıp kapağı açmaya çalıştı. Ama­
cı Uzun Ihsan Efendi'yi ne bahasına olursa olsun oradan çı­
karmaktı. Fakat kapağa tam abandığı sırada, geminin güver­
tesine çıkan bir denizci "Hırsız var!" diye feryat etmeye baş­
lamıştı. Paniğe kapılan delikanlı levyeyi bir kenara atıp ağla­
ya sızlaya karanlıkta kaçmaya başladı. 
Soluk soluğa kuytu bir yere sinip kafasını toplamaya ça­
lıştı. Babasını şimdilik kaybetmişti. Ancak Ebrehe'yle buluş­
tuktan sonra, sabaha karşı buraya yine gelebilir ve onu kur­
tarabilirdi. Olağanüstü bir çaba göstermesine rağmen zih­
nindeki dağınıklık arttıkça arttı. Cesareti de adamakıllı kı­
rılmış, aklını kaçıran babasının hali onu perişan etmişti. Bu 
yüzden, Büyük Efendi'yle buluşmadan önce bir meyhaneye 
gidip cesaret toplamayı uygun gördü. 
Kahkahaların en bol duyulduğu meyhaneye girdi. İçeride-
128