Polis bir büyük hayretle: 
-Acayip! Bunun o kadar değeri, kıymeti var mıdır?
Şöhret:
-Evet efendim! Bazı kusurları olduğu halde bile o
kadar etti. Eğer bu kusurları da bulunma mış olaydı tellalda 
iki bine kadar çıkacakn. 
Gittikçe şaşkınlığı artan polis: 
-O kusurları neymiş bakalım?
Şöhret:
-Efendim birinci kusuru ... Annem alnndaki sallantıla-
rını koparmış! 
Polis: 
-Ha, demek hadım etmiş?
Şöhret:
-İkinci kusuru da şu ki: Zavallı annem, temizlemek
için sık sık dibini iğneyle karışnnrmış! 
Herkeste büyük bir şaşkınlık! 
Polis: 
-Hani ya sen doğru söyleyeceğine söz vermiştin?
Şöhret:
-İşte doğrusu bu efendim! Vallahi hakikat bundan iba­
rettir. Kuyumcu Bedros Ağa ile elbette görüşmüşsünüzdür. 
Bütün bunları benden evvel size o anlatmadı mı? 
Bazı kimseler vardır ki bulundukları ortamda bir müd­
det susup parlak bir söz söylemek için fırsat gözlerler: İşte 
bunun gibi, deminden beri orada bulunup da sorgulamaya 
müdahale etmemiş olan bir diğer polis dedi ki: 
-Efendim bazı hakikatler vardır ki söylendiği zaman
kimse onu doğrudur diye dinlemez. İşte bunun gibi, sor­
gulamakta olduğunuz zarın sözlerinde ben hakikat eseri 
görmekteyim. Çünkü bu zarın dediği gibi köpeğin dibi 
iğneyle kurcalanmamış olsaydı biçare hayvan bahçeyi altüst 
edercesine bir şiddetle koşar mıydı? 
Evvelki polis: 
-Deli veya akıllı oldukları henüz iyice bilinmeyen böyle
kimselerin sözlerine inanıp da bir de sizin fazla mana çıkar­
maya kalkışmanız tuhaf değil midir? 
83