KADERİN CİLVESİ 23a 
Bu yavrucağı ailenin şefkatli kucağına kabul etmekle namusun­
dan ne kaybettin? 
Herif hileci çenesinin kuvvetiyle bin dereden su.getirerek 
beni kandırmayı başardı. 
Onun yokluğunda eve erkek, dişi çiftler almayacağım. Şe-
mi'nin deyimince bu vadide yalnız insanca işler göreceğim. 
Önemli, kârlı müracaatlar olursa kendisinin dönüşüne kadar 
savsaklayarak işi idare yoluna gideceğim. Bu karar üzerine 
herif bir sabah bavulu şişirerek çıktı gitti. 
Nereye? Avrupa'ya mı? Asya'yı mı? Buna dair bir şey 
demedi. Çabuk döneceğini söyledi. Fakat bu çabuğun içine kaç 
gün, kaç hafta, kaç ay sıkışabileceğim tahmin de zordu. 
Şemi, ticaretevini benim emrime bırakıp def olduktan son­
ra çıkan ilk insanlığa yakışır iş... 
Bu seyahatin ikinci günü, kırk beşük, ellilik, zayıf, ufak 
tefek, yıpranmış yüzlü, düşkün kıyafetli bir kadın geldi. 
Bir odaya aldılar. Yanma çıktım. Üstü başı perişanlığına 
rağmen temizce ve sözleri, konuşması düzgündü. Fakat halinde 
bir ürkeklik, kararsızlık ve büyük bir alçakgönüllülük vardı. 
Her lakırdıyı kendine açındıracak ezilmeler büzülmeler, hafif 
göğüs geçirmelerle söylüyordu. 
. Sordum: 
— Ne istiyorsunuz hanım? 
— Şemi Efendiyi görmeye geldim. 
— Kendisi istanbul'da yoktur. 
— Vekili varmış. Galiba o da siz olacaksınız. 
. Bu galibayı ne reddedebildim, ne de tasdik... «Sükût ik­
rardan gelir!» kuralına uyarak sustum. Aranılan vekilin ben 
olduğumu kadın anladı. Çukura kaçmış gözlerini gözlerime 
dikti. Birkaç defa derin derin içini çekti. Söylesin mi, söyle­
mesin mi? Tereddüt sınırını bir türlü atlayamıyordu. 
Nihayet acı bir ilâç alacakların cesaretine benzer bir ek-
şiliğiyle: 
— Efendi, geçinmek için hiç bir şey ayıp olmayan bir za­
manda yaşıyormuşuz. Ama ben utanıyorum, dedi. 
Gözlerini gözlerimden ayırmadı. Benden cesaret alacak 
bir söz bekliyordu. Acaba ne söyleyecekti? Yaşı, hali, şekli ge-