Seyran ölülerin yanından ayrılırken, gülümsemekten uta­
narak gene gülümsüyordu. Avlu duvarının üstüne diziimiş ço­
Cuklar da ona gülümsediler, onun bu utanmış halini görünce. 
Kadınlar da, yaşlı erkekler de ... 
Kadınlardan birisi sordu: 
"Bacım, bacım," dedi, "seninki yok mu içlerinde? Çok ko­
kuyorlar." 
Seyran iri, kapkara, bir sevinç ışılhsında yanan gözlerini 
sevgiyle ona çevirdi: 
''Yok," dedi, "yok, kurban olduğum teyzem, benimkisi iç­
lerinde yok. Çok şükür yok. Çok da kokuy orlar." 
Feldirdeyen dizleri onu çekemeyip oraya oturdu, sevinç 
gözyaşları dökmeye başladı. Kadınlar onun başına biriktiler: 
"Ağla kızım ağla," diyorlardı, "Ölüye yastan ağlamaktan­
sa, diriye sevinçten ağlamak. .. Ağlamak kadınların yazgısıdır. 
Kokuyorlar ." 
Sarı kuş üstlerinde dönüyor, yukariarda geniş, alhn sarısı 
halkalar çiziyordu. 
Seyran ayağa kalkh, yeniyle gözyaşlarını sildi: 
"Sağlıcakla kalın analar, bacılar, kardeşler," diye mutlu 
mutlu söylenerek köye doğru yürüdü. Gün kavuşuyor, küçük 
kuş kimi zaman onun önünden gidip bir çalıya konuyor, çalıda 
onu bekliyor, o gelince de uçuyor du. Kimi zaman da gelip başı­
nın ucunda bir süre dönüyordu. Seyramn kulaklarında küçü­
cük kanat sesleri. 
"Küçük kuş, küçük kuş. Seyran sana da kurban olsun, kü­
çük kuş!"