19 Mart 
Fırtına dünjiindi. Okuyorum. Evden ayrılalı bir aydan çok 
oldu, ama hâlâ dönmedim. Bir mektup yazmam, ya da kararımı 
verip dönmem gerekir. Düşünüyorum: Neden buradayım? Bir 
aylık bir yer değiştirmenin, evden uzaklaşmanın iyi geleceğini 
düşünmüştüm. İstanbul'da eski hayatımı sürdüremiyordum. 
Bunlar böyle, biliyorum, ama ne bekliyordum? Bilmiyorum. 
Yola çıkarken, şimdi anlıyorum, bir ay içinde her şeyin çözü­
leceğine, eski huzuruma kavuşacağıma inanıyordum. Şimdi böyle 
bir şeyin kolay olamayacağını anlıyorum. Gene huzursuz, ra­
hatsız, sıkıntılı olacağım. Buraya gelmemin o zaman iki yararı 
var: 1- hvden uzaklaşıp her şeye uzaktan biraz bakabilme. Başka 
bir dünya da olduğunu görme. 2- Şu okuduğum kitaplara kendimi 
verecek enerji ve rahatlığı bulma. , 
22 Marl Sah 
Eve bir ay sonra döneceğimi bildiren bir mektup yazdım. 
Burada bazı tasarılar üzerinde çalıştığımı, bütün günümü okumak 
ve düşünmekle geçirdiğimi, eve hemen dönersem başladığım 
şeyi bitirememekten korktuğumu anlattım. Perihan'a da bir 
mektup yazacağım. Bir aydır ona yazmamamın saçma olduğunu 
düşündüm. Ettiğimiz kavgada kabahat benimdi. Zaten kavga 
bir bahaneydi. Dün Ömer ile bunlan konuştuk ve düşüncelerimin 
doğru olduğunu, hemen Perihan'a yazmam gerektiğini söyledi. 
Ömer ile başka şeyler de konuştuk. Bana niyetimin ne olduğunu 
sordu. Anlattım: Şu okuduklarımdan işe yarar bir şey çıkana 
kadar çalışacağım. Köy kalkınması için ne yapmalı? 
26 Mart 
Perihan'a da mektup yazdım, rahatladım. Ona bütün kavgalarda 
suçun bende olduğunu, son bir yıl içinde hırçın, kavgacı, sinirli 
bir insan olduğumu, ondan çok kendimi düşündüğümü anladığımı 
yazdım. Bana burada çalışabilmek için biraz vakit bırakmasını, 
beni anlayışla karşılamasını da rica ettim. Şimdi bunları kaç za­
mandır duymadığım bir iç huzuruyla yazıyorum. Gönlüm rahat. 
285