Şimdi ise, birdenbire hiç beklenmedik bir yerde yakalanm ıştı. Adının aşk 
olduğunu bile o s ırada tam anlayamad ığı bu yeni duygu çaresizlikle 
birleşince en iyi bildi ği o tamdık duyguya, öfkeye dönü şüyordu. Ölmenin ve 
öldürmenin kolayl ığı, açıklığı, basitli ği yoktu ya şamda. Karma şık bir işti 
yaşamak. Üstelik, yenilmek, esir dü şmek, aşağılanmak, çaresiz kalmak gibi 
tuzaklar vard ı. Bir kad ını sevebiliyordun ve kad ın senin sevgine ald ırmadan 
saçlarını tarayıp gitmeye haz ırlanabiliyordu. Gidip ba şka erkeklerle 
sevişecekti. Onlardan çocuk yapmak isteyecek, onlarla yatakta sigara 
içecek, onlar ın vücudunu be ğenecekti. Bir dakika önce seni sevdi ğini 
söyleyecek, bir dakika sonra sen yok- 
150 
muşsun gibi davranabilecekti ve sen hiçbir şey yapamayacakt ın. Yaşayan 
birine ba ğlanmak, hayat boyu sürecek bir ac ıya ve çaresizli ğe bağlanmaktı, 
bu çok aç ıktı. Rosemary'nin bir an saçlar ım taramay ı bırakıp Hüsrev Beye 
bakması, bakışlarında bir hüzün gölgesi sezilmesi bütün ya şamı 
değiştirebilirdi. Ama Rosemary bakmad ı. İnsafsızca saçlar ını taramay ı 
sürdürdü. Hüsrev Bey, yatt ığı yerden ç ırılçıplak seyretti onu. Yetmi ş küsur 
yıl sonra, bir geceyar ısı sessiz bir kona ğın yarı karanlık salonunda Hüsrev 
Bey, hayat ını tek cümleyle özetleyecekti torununa. "Bir insan ı öldürmek, 
onu sevmekten çok daha kolayd ır." 
Saçlarını taradıktan sonra Rosemary pencerenin kenar ına gitti. Hüsrev Bey 
çırılçıplak yataktan kalkt ı. Rosemary'nin arkas ına gidip vücuduna 
yaslandı. Rosemary perdenin aral ığından dışarıya bakıp perdeyi kapatt ı. 
Geriye dönmeden, ellerini arkaya do ğru uzatarak Hüsrev Beyin beline 
sarıldı. 
Hüsrev Bey, ba şını Rosemary'nin ensesine yakla ştırdı, aynı uçuk leylâk 
kokusu. Perdenin kordonunu tuttu. Öfkeyle avucunda buru şturup sıktı. 
Kordonun dü ğümleri batt ı avucuna. İkisi de k ımıldamıyordu. Rosemary perdeye 
bakarak duruyor, Hüsrev Bey de ona sokulmu ş, çırılçıplak, saçlar ım koklay ıp 
perdenin kordonunu avucunda s ıkıyordu. 
Hüsrev Bey, sol eliyle beline sar ılıp, Rosemary'i kucaklad ı, Rosemary de 
ellerini önüne getirip Hüsrev Beyin elinin üstüne koydu. Ellerinin 
yumuşaklığını ve sıcaklığını hissetti Hüsrev Bey. 
İkisi de konu şmuyorlard ı. Hüsrev Bey, hâlâ Rosemary'nin bir şeyler 
söylemesini bekliyordu, ama kad ın hiçbir şey söylemiyordu. Rosemary'nin 
suskunlu ğu, bağışlanmaz bir ihanet gibi geliyordu Hüsrev Beye. Kendi 
çektiği acıyı Rosemary'nin de çekmesini 
151 
istiyor, o susunca onun bu ac ıyı çekmedi ğini düşünüyordu. 
Kordonu tutan sa ğ elini yukar ı kaldırdı, elini Rosemary'nin ensesine dayad ı 
bir an. Rosemary, irkilir gibi oldu, sanki geri dönüp Hüsrev Beye bakacakt ı 
ama dönmedi. Hüsrev Bey, dönmesini bekledi. Nedense Rosemary dönmedi, 
yalnızca vücudunu geriye do ğru, Hüsrev Beyin vücuduna do ğru bastırdı biraz 
daha. 
Hüsrev Bey, ani bir hareketle sa ğ elini ileriye do ğru uzatıp kordonu 
Rosemary'nin boynuna dolad ı, sol eliyle de kordonun öbür ucuna yap ıştı, 
Rosemary'nin vücudu birden kaskat ı kesildi, sonra kad ın iki dirse ğiyle 
Hüsrev Beyin bö ğrüne hızla vurdu ama Hüsrev Bey ald ırmadı, kordonu bütün 
gücüyle çekmeyi sürdürdü, kordonu çekerken vücudunun üst k ısmım geriye 
doğru bükmü ştü, vücutlar ının alt kısmı ise birbirine yap ışmıştı, Rosemary 
kordondan kurtulmak için ç ırpındıkça kalçalar ı Hüsrev Beye sürtünerek 
çalkalan ıyordu, Hüsrev Bey kad ının kalçalar ını hissediyordu. Rosemary son