tapta okumuştu sanıyorum: yazın güneşte yanamazlarmış:
müşteriyle çıplak yatarlarken, memeleri ve karınları ayrırenk görünmesin diye. Ne kadar tartışmıştık, meslek midirdeğil midir, diye. Kızın kolunu tuttu. Fare gözleriyle baktıkız: ürkek, hem de küstah. Çekingen mi? Hayır, cahil. İn-sanlığa cahil. Daha biçimsiz, daha uydurma kadınlarla dü-şüp kalkarlardı arkadaşları üniversitede. Bir kadını elde et-menin gururundan olacak. Biçimli, küçük bir burnu var.Kaşlarını da almamış. Gözlerden ve burundan anlayamaz-sın bunları zaten. Ağız ele verir bunları, bir de eller. Bütünçirkinlikler, bütün vahşet, insanı donduran bütün sahtelikağzın kıvrımlarında barınır. Peki, gözler ne ifade eder? Er-keklerin beklediklerinin tersini... Bir insan tarafları olmalı.Küçük burjuva kadınlara özenirler muhakkak. Onlar gibi,“hürmete şayan” olmak isterler. Yoksa, sol ellerinin yüzükparmağına neden alyans taksınlar? Fakat bazı erkekler,özellikle şoförler, hemen anlarlar kimliklerini bunların. On-lar istedikleri kadar hanımefendi tavırlarıyla kırıtsınlar, ar-kalarından sıfatlarını yapıştırıverirler. Amansız dünya. Ko-nuşmadıkları zaman da, Selim gibi erkekler, onlar için bir-takım hayaller kurabilirler. Bu çelimsiz kızın elleri ne kadarbüyük ve kaba. Geldiği sınıfın işaretini taşıyor. Neyse, yü-zük takmamış. Henüz, aşağılık duygusuna kapılmayacakkadar genç. Milyonlarca erkek için ne büyük bir nimet. Onbinlercesi için de değil. Kazanılması kolay bir zafer. Kaç ke-re geldim böyle yerlere? Bir iki kere. Diz kapakları da zaval-lıdır. Onu memnun etmek kolay olmadı. Fakat erkekler dene kadar kaba ve anlayışsızdır. Kadınlar da öyledir. Erkek-ler de öyledir. Kadınlar da öyledir. Sonu yok bu gidişin.Kız, T urgut’un yüzüne baktı, gülümsedi. Onlardan farkımı-zı anlamazlar ki. Onlar diye bir şeyi nereden bilsinler? Hü-kümetçe bizim gibilere nişan verilmeli. Bana verilmeli. Me-tin’e verilmemeli. Burhan’a verilmemeli. Neden mi? Bilmi-
281