418 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
kafadır. Üstüne giydiği bir gömleği, ayağına diktiği bir çarığı kırk yıl giyer de 
gene eskitmez. Herkesin iti beş on yıl yaşar. Köstüoğlunun iti kırk yıl yaşar. Hiç 
kıpırdamaz, elini bile kaldırmaz bir it soyudur. Köstü soyu uyuşuk. Uyuşuk, 
uyuşuk, uyuşuk. .. Lapacıdan da uyuşuk. Sevdalılar kaçtılar, kar altında kal­
dılar!" 
Bundan sonra kapısından içeriye rüzgar gibi daldığı ev, Lapacı Halilin eviydi. 
Lapacı daha eşiklikteki kuyunun üstünü ayıklıyordu. Cımbızla alır gibi toprağı 
iki parmağıyla alıp yana koyuyordu. Usul usul. 
Vurgun: 
"Sevdalılar kaçtılar, kar altında buydular," dedi, sonra da Lapacının başında 
durdu, onun ağır halini seyretti. 
"Kolay gelsin," dedi. Sonra da kızdı, alnının ortasına "tuuu" diye kocaman bir 
tükrük attı. 
Lapacı ona şaşkınlıkla bakakaldı. Gözünü ona dikmiş, bir türlü ondan ala-
mıyordu . 
Vurgun bu boş bakışlardan tiksindi, hemen fırladı: 
"Sevdalılar kaçtılar, kar altında öldüler!" 
İşte bu Lapacılar, bu Köstüler böyleydiler. Bunlar kardeş çocuklarıydılar. Çift 
sürdükleri saban var ya ta dedelerinin dedelerinden kalmıştı. Başka bir insan 
elinde bu saban üç yıldan fazla dayanamaz, eskir. 
Köstüoğ lu öylesine ağır, temkinli yürür ki, ayağı bir taşa, bir ağaç köküne ta­
kılmaz. Bir karınca ya, bir böceğe, bir yaprağa mümkünü yok basmaz. 
Lapacı da öyle. 
Ta tan ışımadan evden çıkar, gün öğle olunca tarlaya varır. Öküzü koşar, iki 
hat çeker ve hemen akşam olur. 
Lapacı da öyle. 
Köstüoğlunun, Lapacının babaları, dedeleri de böyleydi. Oğullan onlardan da 
beter çıkacak. Köyün genel kanaati bu. 
Evlerinden sabahleyin ayrılacak olsalar, öğlen vakti ancak Muhtann e\ine ye­
tişebilirler. . Pamukta herkes yirmi kilo pamuk toplar da, bunlar ancak bir kilo 
toplarlar. 
Vurgun Ahmet oradan da Kır İsmaile gitti, içeriye donmuş bir kar parçası 
halinde girdi. Evdekiler ondan korktular. Uzun, kumral sakalları buz tutmuştu. 
Kaşları, saçlan buz gibiydi. 
Vurgun korktuklarını anladı: 
"Korkmayın, korkmayın ," dedi. "Ben adam yemem. Kar altmda kaldılar, sev­
dalılar öldüler! Sen kızına baksana ulan, benden korkacağ ma. Boynuzun da am­
ma büyümüş. Muhtar kızını bir şeyler eyliyor. Haberin olmaz olur mu7 İki ka-