miydi? Yusufa güvenilir miydi? Yusuf atı istemeye kendisiyle 
birlikte gelir miydi? Haydi Yusuf her şeyi kabul etti diyelim, 
dağlılar onu Ahmedin yerine tutsak almazlar mıydı? Kendisi 
tek başına gitse orada alıkoymazlar mıydı? Gülbahar, dağlılara 
haksızlık ediyorum, diye kendi kendine çıkıştı. Onlar babam 
gibi değiller, konuk gelmiş, yakarıcı gelmiş bir insanı tutsak kıl­
mazlar. Onlar kendilerine umucu gelmiş bir kadına ne için 
olursa olsun dokunmazlar, bir kadın onlara ne yaparsa yapsın 
ona el sürmezler.
Yusufun odasına gitti. Yusuf daha uyumamış, sedire yan 
gelmiş eski bir kılıcı bileyliyor, parlatıyor, nakışlarını, yazılarını 
ortaya çıkarmaya çalışıyordu.
Gülbaharı görünce gülümsedi:
"Ne o Gülbahar," dedi, "bu gece vakti?"
Gülbahar gitti onun yanma oturdu. Yusufun ince, uzun so­
luk bir yüzü vardı. Sanki yüzü hiç güneş görmemişti. Yusuf 
çok da uzun boyluydu. Bir hoş, Gülbahara baktı. Gözleri soru 
doluydu. Gülbahar kardeşinin boynuna sarılıp ağlamaya başla­
dı. Böyle bir süre ağladıktan sonra Yusuf soğuk, buz gibi bir 
sesle sordu:
"Ne var, neden ağlıyorsun Gülbahar?"
Gülbahar:
"Derdime çareyi bulsan bulsan, sen bulursun Yusuf," dedi.
Yusuf büyük ela gözlerini kocaman kocaman açtı:
"Derdin ne?"
Gülbaharm dudakları titredi. Bir süre konuşamadı, sonra:
"Beni ölümden sen kurtaracaksın."
Yusuf bir iyice şaşırdı, telaşlandı:
"Ne oluyor sana kız?" diye bağırdı.
Gülbahar:
"Babam onların boynunu vurduracak. Bunun önüne geçe­
lim. Gidelim dağlılara, atı onlardan isteyelim. Biz istersek atı 
dağlılar bize verirler. Yusuf kardeşim, haydi gidelim dağlıla­
ra... Olur mu?" diye çabuk çabuk konuştu.
Yusuf:
"Sana ne?" dedi. "Onlardan sana ne? Babam haklı olarak o 
hainlerin başını vurduracak. Sana ne onlardan?"
49