Bu şiiri yazdığında Gökşin, ikimiz de on seki z 
yaşınday dık. Bana geçenlerde, "Türkan, sana seni 
anlatan o şiirimi hatırlıyor musun?" demişti, "sen 
elli altı yıl hiç sapmamış sın çizginden. Ne de bizim 
arkadaşlığımız değişmiş. Senin insan scvgi ıı ve ara­
mızdaki dostluk 'kiirfezdeki su gibi, duruyor yerli 
yerinde!' 
Lisedeyken Gökşin bana bir şiir defteri hediy e 
etmişti. O deftere sevdiğimiz ve anılarımızı dile ge ­
tiren şiirleri yazmaya karar verdik. Şiir yazışn ıabr ı­
mız yıllarca sürdü. Defter, Uh ona, kalı bana geç­
ti. Sonra geçen lerde aradım onu, defteri getir de 
giderayak bir şiir günü yapalım ve ddterde yoksa 
eğer Tevfik Fikret'in Sis'ini, Özdemir Asat'la Na­
zım'm en iyilerini ilave et ckdimdi. Bakalım nasip 
olacak mı? 
Biz ne çok şiir okur ve edebiyat üstüne ııc çok 
ahka m keserdik o yaşlarda. 8 Eyl ül 1954 yılında bir 
mektubunda mesela şöyle yazmış ım: 
(( ... Nefret ediyorum, rmnantilt ki/ilerden, sentbo­
listlerden, bohem/er den, mrıddiyrı�cı olanlardan, şrı­
ir artist geçinenlerden. Kısrıcası, eskiden bcfrcndi­
ğimi sandığım her şeyden. Kendinden emin iwa11-
ların etrafa dimdilı ba!uşları hoşurnııgidiyor,ııali­
ba acı haizi/zat şu: Romantik Jlc pejmürde insaıılıır, 
bcdbinleı', hayalperestler benirn en candan arkada­
şım olabilirler, zira ben de bu sınıftanım; ama, im­
yatımı emniyet edeccfri ın insan, mağrur, miitı:/Jrı/.:-
97