Ölmez Otu 673 
"Bu sıcak batsın," diyordu. "Sıcak neysem ne ya, şu kan ılık çamurlu su in­
sanı öldürüyor. Şu sinek, şu Çukurova batsın. Taşbaş Efendimiz batsın. Hazır 
Kırklara karışmışken bize bir rızk uydursa da başka yerden, şu Çukur ova ce­
henneminden kurtulsaydık ... " 
Uzakta, kuzeyde, yatık, çepeçevre ovayı kuşatmış Toros dağları ışığa, duma­
na batmış, belli belirsiz, kül rengi, solup yitecekmiş gibi, ovaya inmiş, kalkıp 
gidiverecekmiş gibi, bir ince bulut misali geniş Çukurova toprağının öte ucuna 
çökmüştü. 
lrgatlar ter içinde, hep dilleri dışarda, hep güneye, Akdenizin üstüne bakı­
yorlardı. Ak yelken bulutları bir türlü yekinmiyor, en küçük bir ak bulut bile 
ucunu göstermi yordu. Ak yelken bulutlarının göğe ağması, garbi yelinin az son­
ra esrnesi demekti. 
Gömleksizoğ lu: 
"Çok sıcak var ya, çok yandık ya bugün, gözükmez mübarek, esmez müba­
rek. Bir iki saat daha böyle giderse bir ucumuzdan tutup yanacağız." 
Kaskediler kasketlerini, kadınlar başörtülerini, mendilliler mendillerini çı­
kardılar. Yakalar açıldı. Ağır, yağlı bir ter kokusu sıcağın dibine bir tortu gibi 
çöktü. Ekşi ter kokusu acı pamuk kokusuna karışıyar sıcağın dibine çöküyordu . 
Az ötede bir pamuk dalının üstünde bir panltı balkıyıp sönüyor, balkıyıp 
sönüyor, ışıklar saçıyordu. Hasan parıltıya koştu. Bir böcekti. Kalın kabuklu , 
kocaman, pörtlek gözlü, kabuğu binbir renkte ... Yeşil, çatır çatır bir kırmızı çiz­
gi, uzak, billur mavisi, sarılar ... İncecik, sert, dokunsan kırılacak Böceği eline 
aldı, baktı, evirdi çevirdi. Sonra usulca başka bir pamuk dalına koydu. Böcek o 
dalcia da balkıdı durdu. Hasanın gözleri yaş içinde kaldı. 
Kel Aşık saz çalar gibi iki büklüm olmuştu. Hiç yanına yönüne bakma­
dan, kıpırdamaz gibi, bir heykel gibi pamuk topluyordu. Yakasım açmış, göğ­
sünün uzun ak kılları dışarıara taşmıştı. 
Ummahamn gözleri yaş içinde kaldı. 
Kır İsmailin kızının yanakları kıpkırmızıydı. Güneşten yanmış, kütür kü­
tür bir tada bürünm üştü. Geniş kalçalan fistanının içinde şehvetle dönüyordu. 
Sırada ne kadar erkek varsa, gözleri teker teker, bir süre üstlerinde duruyor, bü­
tün bedeni ateşler içinde yanıyordu . 
Periler koyağının mağarasında Meryemce yalvarıyordu: "Ali sen oğlum değil 
misin, şu memelerden süt emmedin mi? Ali, bir insan anasına nasıl kıyar Ali? 
Öldürme beni Ali! Anasım öldüren iflah olmaz Ali! Öldürme beni Ali! Köyde 
tek başıma kalırım. Sen gelinceye kadar. Bir sabah öğleye kadar, bir gece sabaha 
kadar Aliye yalvardı. Ali onu öldürmedi. Öldürmedi, fıkara Meryemceyi mağa­
ranın önündeki çam ağacına sara sara bir iyice bağladı, koca bir kendirle. Ana 
sen biz Çukurovadan dönünceye kadar burada kal! Dönünce, hemen döndüğü-