III. KADIN: Soyguncular ... Ya biz yokken? .. 
(Sağdaki ara kapıyı kapatır.) 
III. KADIN: Sizin kapı· çift kilit. Giremezler. Bizim kapı çift ki­
lit değil. 
il. KADIN : (Acele acele yününü örer.) İyi ki kızım yatılı okulda. 
Aklım büsbütün evde kalacaktı ... 
1. KADIN : (Gelir. Yerine otururken) Yatılı okul ahlakı bozuyor­
muş, diyorlar. 
il. KADIN : Köklü aile çocuklarını ahlakı bozulmaz. O köksüz 
aile çocukları için ... 
(III. KADIN yerine oturur. Acele acele boncuk dizer. 
Çok kısa bir an gergin sessizlik) 
1. KADIN (Birden bir şey ansımış gibi yerinden kalkar.) Çocukla­
rıma bir bakayım. Ne yapıyorlar içerde ... (Sol kapı­
ya yönelirke n, alçak sesle) Soyguncuları duymasın­
lar. Korkarlar ... Kötü şeyleri hiç duyurmam onlara. 
(Soldaki kapıyı açar -çıkar. Yarı karanlık koridoru gt:­
çip, ürkek bir şekilde yandaki odanın karanlığında kay­
bolduğıı görülür.) 
il. KADIN : (Ağlar.) Nasıl laf attı, gördün mü? 
III. KADIN : (Bu kez zorla güler.) Görgüsüzlüğüne ver. 
il. KADIN : (Ağlar.) Gücüme gitti ... 
III. KADIN : (Aynı) Üzüldüğünü gösterme. Üzüldüğünü gö­
rürse sevinir. 
il. KADIN : (içini çeker.) Hemen arsa aldıklarını sıkıştırdı araya 
duydun mu? 
III. KADIN : Övünmek gibi olmasın, biz ne arsalar gördük. .. 
il. KADIN : Neler, neler ... 
111. KADIN : Onun asıl benim kürkümde gözü var, söylemesi 
ayıp. 
(Sağdan sokak kapısı zilinin bir kez -çok kısa-çalındığı 
duyulur.) 
il. KADIN : (Yerinden sıçrar.) Kapı! (Alçak sesle) Kapı çalınıJ-or. 
47