içinden, karısına bakarak. Başka şeyler de düşünüyordu.
Yoksa rüyasında mı görüyordu? Evet, rüyada görüyordu.
Kötü bir gece geçirmişti. İlgisiz gözlerle, yazıhanede,
önündeki kâğıtlara bakıyordu. Ankara’ya gitmeliydi. HulkiBey kaç gündür söylüyordu. Dehşet içinde daireyi düşün-dü. Bir zamanlar ne kadar hafife alıyormuşum. Dün gecegittim Hulki Bey . Söylesem inanmazsın.
Şirkete ait bir parayı almak için Ankara’ya gitmişti rüya-
sında. Gerçeğe oranla, bu daha ilginç bir olaydı Hulki Bey.Dairedeki iş çok uzuyordu. Kâğıtları imzalayacak yetkili ki-şiler bir türlü yerlerinde bulunmuyorlardı. Kendini yüksektavanlı, büyük bir odanın içinde görüyordu. Genel müdü-rün odasıymış. T urgut’u getiren hademe, genel müdürünancak, genel kurul toplantılarının yapıldığı günlerde geldi-ğini ve o zaman da toplantıdan hiç çıkmadığını ve kendi-siyle görüşmenin hemen hemen imkânsız olduğunu söyle-di. T urgut, elinde bavulu, odanın ortasında duruyordu. Buodaya açılan birçok kapı vardı. Hepsi de kocaman, kapalıkapılar. Hademe, toplantı masasının arkasındaki kapıyı işa-ret ederek: “Siz orada kalacaksınız,” dedi. Genel müdürlegörüşmesi için başka çare bulamamışlardı. T urgut, gecegündüz bu odada kalarak, genel müdür geldiği anda, onuyakalama fırsatını bulacaktı. Bakanlıkta, bir genel müdürodasının bitişiğinde müteahhitlerin kalabileceği bir yerinbulunması çok iyi olmuştu. Hademe, T urgut’un bavulunualdı, kapıyı açtı, içeri girdiler. Burası büyük bir daireydi. Ta-vana kadar yükselen kocaman mobilyalar vardı. Köşeleriyuvarlatılmış, büyük kapaklı büfeler, kalın raflı kitaplıklar,beş kişinin yatabileceği kadar büyük ceviz karyola. T urgut,hademeye bahşişini verdi ve teşekkür ederek, artık yalnızkalmak istediğini, biraz dinlenmeye ihtiyacı olduğunu söy-ledi. Sonra, bavuldan pijamalarını çıkararak giydi ve yatağauzandı. Bir oda kadar büyük gardroba baktı. Bunları yapan
409