1. JANDARMA : Sen nasıl baş ediyorsun Munise Abla? Sen: 
baş edince ... 
MUNİSE : Amaaan işte! Günler geçi geçiveriyor be Ce­
mal. Ne kaldı şurda? Gelecek yıl çıkar mı Ha-
lil' im bir kaymakam ... (Takılır.) Eh, sen benim 
yanıma uğrama gayri .. . 
1. JANDARMA : (Zorla güler.) Eee, öyle tabii. (Bir an) Mektup 
salmadı demek hiç bu günlerde? 
MUNİSE : Salmadı ya ... Aklım takılır bazı ... Şimdi de ... 
(Başını sallar.) Salmadı mektup, ama bakma 
sen. Kötü bi şey olsa haberi tez gelir. Kötü ha­
ber dediğin, ay Cemal oğlum, bilmez misin, 
kanat takınır da şıp diye gelir bulur insanı. 
Öyle değil mi? 
I. JANDARMA : Öyle tabii ... Hem ... ne olsun kötü bi şey ca­
nım? (Bir an) Eh, gideyim b2;kayım ... Biri çı­
kar yine, çeviriverir bütün suyu tarlasına ... 
Ondan sonra, al başına belayı ... 
MUNİSE : Halil'imden bihaber mi vardı yoksa sende? 
I. JANDARMA : Yoo ... Bizde ne haberi olsun? Yoo ... Hayır. Öy­
le sordum ben ... Burdan geçiyordum da ... Bir 
soruverdim şöyle ... Kal ... Kal esenlikle Muni­
se Abla. 
MUNİSE : (Uzaklara bakar.) Git güle güle Cemal. Anana 
selam söyle. Gine gel... (I. ]ANDARı \1.A uzak­
laşırken) Açmadın derdini... Beni yabancı bil­
din Cemal... (Güler.) Öyle olsun ... Yeşil'in ağ­
zını ararım ben ... 
I. JANDARMA : Yooo, valla yanlışsın Munise Abla ... Anama 
soracak bi şey yok. .. 
MUNİSE "Dön git Yeşil, köyüne ... " derim. "Boşuna 
bekleme oğlunun yamacında ... Bizim hiç ge­
reğimiz kalmamış ona ... " deyiveririm ... Bak­
ma bana sen Cemal. Yüreğim daralır da bazı, 
takılmasam hani ... Git güle güle ... 
213