met ayağa kalktı, "O halde let there be light," dedi. Ergun'un 
kansı, "O ne demek?" diye sordu. Hikmet, "Adınızı söyleye­
rek konuşun hanımef endi," dedi. Kadın öksürerek boğazını 
temizledi: "Ayşe." "O halde ışık olsun demek, Ayşe Hanım." 
Sıcak yemeklere de her nasılsa bir yer bulundu sofrada. Bütün 
bardaklara yeniden içkiler konuldu. Kirkor ve yardımcıları, 
bir kere daha mutfağa gittiler: Yemeklerin kalan kısmını getir­
diler. Kapıda son göründükleri zaman, bazıları tarafından 
ayakta alkışlandılar. Hikmet, tekrar ayağa kalktı ve bardağını 
kaldırdı. Bütün bardaklar kalktı. Masanın, büyük oda tarafın­
daki ucunda oturanlar karanlıkta kaldıkları için ışık yakıldı. 
Hikmet, "Böyle seçkin bir kalabalığı insan, hayatında bir kere 
bile toplayabilirse, ömrünün geri kalan kısmını bu toplantı­
nın hatırasıyla idare edebilir," dedi. Bardağı havada, öylece 
duruyordu. "Evet idare et!" diye bağırdı Behçet. Sarhoş ol­
muştu ve Nursel Hanımın yanına oturmayı başarmıştı. Kirkor 
ve yardımcıları, ellerinde yemeklerle heykel gibi duruyorlardı . 
"Böyle bir toplantıyı hayal bile edemezdim," dedi Hikmet. 
"Bu benim son yemeğim bile olsa ... " "Allah göstermesin ," de­
di Nurhayat Hanım. "Bardağımı dostlanmın şerefine kaldırı­
yorum," diye devam etti Hikmet, "Bütün dostlarımın." "Bizim 
başka dostlanmız da var," diye hatırlattı Hüsamettin Albay. 
"Teşekkür ederim albayım. Evet, burada olmayan ve aklımız­
da yaşayan dostlanmız da var, dostlanm! Oyunlardaki dostla­
rımız var. Önce, bu dostlanmızı akıllannda yaşatan dostlarım, 
yani Emekli Albay Hüsamettin Tambay ve genç istidat Hida­
yet Kardeşin şerefine kaldırıyorum bardağımı." lki yazar, ken­
dilerine yapılan tezahürata, başlarını önlerine eğerek mukabe­
le ettiler. "Kendisi de bir oyun kahramanı olan, yarı tanrısal 
ve tam düşünür Mütercim Arif'i de anıyorum." Bu müellife 
yapılan tezahürata da tombalacı Arif mukabele etti. "Onunla 
birlikte Sezar, Kleopatra ve özellikle Antonius'un hatıraları 
önünde eğilirim. Dostlanmız Heine, Schlick, Hrobovi ç, Dan-
435