yapılacak, merhem sürülecek ve hasta tertemiz bir 
ortamda yaşayacaktı. Kız henüz on sekiz yaşınday­
dı. İyi bakılırsa, iyileşir, dünyaya sağlıklı çocuklar 
bile getirebilirdi. 
Karı koca, yanlarında kutu kutu ilaç ve mer­
hemle, sevinç içersinde evlerine döndüler. Kız eve 
varır varmaz, doktorların kendine tembih ettikleri 
gibi, evdeki bütün kilimleri götürüp bahçede bir 
ipe astı, her birini iyice yıkadı. 
Akşam oğlanlar tarladan döndüler. Kilimleri se­
rili göremeyince bir ağız dalaşıdır başladı. Yatalak 
anne de yattığı yerden lafa karışıyor, evin düzeni­
nin bozulduğundan, kilimsiz tahtalarda rutubet 
kapacağından şikayet ediyordu. 
Nerdeyse üç beş günü, kilimlerin kavga gürül­
tüsüyle geçirdiler. Kilimler nihayet kuruyunca, Ye­
ter onları hemen yerlerine serdi ama oğlanlarla 
analarının şikayetleri bitmek bilmiyordu. 
Bu sefer de ilaçları ağızlarına dolamışlardı. Ba­
balarının bütün parası bu hasta karının tedavisine 
gidiyordu. Üstelik bulaşıcı, korkunç bir hastalığa 
yakalanmıştı. Onun elinden yemek yemek istemi­
yorlar, çamaşırlarına dokundurtmuyorlar dı. Evdeki 
hayat cehenneme döndü. Birkaç ay sonra, oğlanlar 
babalarını bir kenara çekip Y eter'i evden yollaması­
nı istediler. 
"Yollamam," dedi babaları, "ben ona çok para 
verdim." 
"İyi ama şimdi hasta! Bir işe yaramıyor." 
334