Adar öyle kişneme gibi değil, sevinçli değil, yaralı yılgın, özlemli 
·değil, ağıt söyler gibi derinden, yıkılmış kişniyorlar. 
Şimdi şu kocaman Çukurova toprağı uyanan insanl ar,· kişneyen 
adar; böğüren sığırlar, heykiren parslarla dolmuş, ötüşen, birbirine de­
ğen kanatları gökyüzünü hışırtıyla doldurmuş kuşlar, kuşlarla, kele­
bekler, böcekler, ceylanlar, geyikl er, sansarlarla dolmuş. 'Ağzına kadar 
dolmuş çalkanan, .zelzeleye uğramışçana şangırdayan Çukurova topra­
ğı ... 
Bialen her şey duruldu. Ak bulut çekildi gitti. Düzlükte tek bir 
atlı kaldı. Atın başı yere sarkmış ve adt kayıts ız. Dizgini atın boynuna 
atmış, ovada tek başına, ağır ağır yüriiyor. 
· "O iyi insanlar, o güzel adara bindiler çekip gittile r." 
Dünyayı dolaşan genç adam güzel bir şehre geldi. Gözleri Emir 
Sultanıiı gözlerine benzerdi. Kaşları çatık, rengi yanık sarı, kalın du­
dakları soluk. İnce, uzun boylu. Erkeğin yakışıklısı dünyadaki en gü­
. zel yaratıktır. Dünyada bir Arap atının tayı güzel olur, bir de erkeği n 
yakışık lısı. Genç adam atından indi, baktı · ki bu şehir başka, öteki şe-
hirlere hjç benzemiyor. · · 
Adılar geldiler, yan yana sıralandılar, sustular. Sarı yağmur indiri­
yordu. Hepsi birden gözleri ni konağın pencer esine dikmiştiler. Gün 
kararıncaya kadar orada kaldılar. Toprağın altından, Anavarza kaya­
lıklarından uğultular geliyoı; du. 
Atının başı ta toprağa kadar sar.kmış kızgın sıcağın alnında öyles i­
ne, ölücesine, belki de hiç kipirdamadan ilerliyordu. Koyu kapkara 
gölgesi ayaklarının dibine düşmüş. Elini alnına siper edip edip uzakla­
ra, Ournlukale yöresine bakıyo r. Durolukale gelmiş Çukurovaıl ın or­
taSına oturmuş kırmızı bir gemi gibi. Az sonra yelkenlerini açıp güne­
ye doğru uçup gidecek. Adı ·bir süre. durdu. Önünde Ceyhan , suyu, 
Ceyhan suyun'un kıyılarını ılgın .almış, orman0l$ına. Altında.Q. akan 
suları çizgiliyor. . 
Uzaktan bir koyu mavi toz hortumu dönerek geldi. D�iıdükçe 
hızlandı, hıziandıkça büyüdü. Yolda belde, nerede ne bulduysa içine 
o "ı, .. •