sararıp solması da, Allah biliyor ya, içime dokundu. "Bu hal 
ne? Bizim zavallı Şemi'ye ne oluyor?" dedim. Bir zaman işin 
aslını anlayamadım. Birader bu saflığıını ayıplarna. İçimde 
fenalık olmadığından herkesi kendim gibi bilirim. Meğerse 
iş kör kör parrnağım gözüneyrniş! Bir gün dikkat ettim ki 
Şemi Mürebbiye'yi görünce denizden çıkarılırken can veren 
balığın o baygın bakışıyla bakıyor. Evet evet işte öyle tuhaf 
bir süzüklükle gözleri dönüyor. Garip şey! .. İşte o zaman işin 
aslı bu kalın kafama biraz dank der gibi oldu. "Acaba oğlan 
Mürebbiye'yi seviyor mu?" dedim. Bunu dedim ama öfke de 
topuklarıma çıktı. Ne halt eder ağanın beygiri? .. Oğlan terbi­
yesiz! Bu yalıya iki masumun eğitimi ve terbiyesi için getirilen 
melek gibi terniz bir kıza o gözle bakılır mı? Aman Yarabbi 
yüreğiine inecek. Asıl korktuğum yanı neresi, Matrnazel bu 
işin farkına varsa bizden namus dava eder. .. Bereket versin 
ki kız öyle fitne fücurlardan değil. O da benim gibi vurdum­
duymazlar dan... Frenk kızlarını çoğu zaman iffetçe haksız 
yere itharn ederler. Fakat içlerinde böyle Anjel gibi ne kadar 
ternizleri var. Bizim Mürebbiye kendinin kadın olduğunu bile 
unutmuş. Okumaya dalmış, kendini çocukların terbiyesine 
adamış. Canım Allah için söyle... Şu evin içinde ikimiz de 
delikanlıyız, sen de ben de ... Darnarında bozukluk olsa şu kız 
Şemi'den önce bize hiç piş demez miydi? Frenk terbiyesi öyle­
dir. Görünüşte serbest fakat ahlaken namus ve dürüstlüğün 
gereklerine tamamen uyarlar. Bizim Şemi buraları bilmez. 
Boyuna bosuna bakmadan kızı sevrneye kalkmış pis ... Kızın 
ternizlik ve nezaketiriden başka bir şeye yorularnayacak o 
tatlı tebessümlerini galiba kendine cesaret verecek iltifatlar­
dan zannetrniş ... Akla bak, çocukluğa bak birader. Zaten 
oğlan falakaya yatırıla yatırıla alık oldu. Babasıdıı; ne isterse 
yapar, neyse orası lazım değil ... Ben bugüne bugün Şemi'nin 
amcasıyırn ... Onun terbiyesinden ben de sorumluyum. Hare­
ketlerine dikkat edip uygunsuz davranışlarını düzeltip ken­
disini uyarmak boynuma borçtur. Mürebbiye'nin karşısına 
geçip de bu alık çocuğun can çekişir gibi sönük gözlerle bak­
tığını gördüğüm günden beri oğlanı gözlernekten bir an geri 
111