346 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
Ama, ne olursa olsun, olan olmuştu . Bugün değilse yann Adil Efendi gelir. 
Hem de nasıl gelir? Koca bir karta! bir sürü güvercinin içine nasıl dalarsa, güver­
cinler tüyleri saçılarak, can havliyle oraya buraya nasıl kaçışırlar sa, Adil Efendi 
köye öyle dalacak. Gelecek, evlerdeki son iğneyi bile alıp götürecek. Başka işler 
de olacak. Bu köylü milletidir, belli olmaz. Köylü aç kalırsa kuduz köpeğe döner. 
Köylüyü aç koymamak gerek. Belki o anda Adili parça bölük ediverirler, arkasın­
daki silahları da ... 
Kafasında şimşek gibi bir düşünce çaktı: 
"Bekçibaşı! Bekçibaşı ı" diye bekçisini çağırdı. "Neredesin ulan, çabuk gel!" 
Bekçi hemen karşılık verdi: 
"Çık köye, bir ilanat ver," dedi Sefer. "Herkes toplansın. Onlara söyleyecek 
bir iki sözüm var. Bir diyeceğim var." 
Bekçi hemen köyün ortasına gitti, başladı bağırmaya : 
"Duyduk duymadık demeyin! Muhtarın kapısında beş dakika içinde herkesin 
toplanması gerekir. Çabuk çabuk. Muhtarımız, Hükümetimizin baş vekili Muh­
tarımız size büyük akıllar verecekt ir." 
Meryemce gözünü kırpmadan daha orada, öylece kapıya bakıyordu. Değnekli 
gölgesi karın üstüne düşüyor, sabah güneşi onun gölgesini ta ötelere, köyün ala­
nına kadar uzatıyordu. 
Sefer korkuyordu. Bu Allahın belası karı boşu boşuna kapıda böyle durmazdı 
Bir oyun var ki bu duruşta, akıllar almaz. Dur bakalım, altından neler çıkacak? 
Yanına gitti, yumuşacık: 
"Meryemce Ana," dedi, "ayakta dura dura yoruldun. Gel de içeriye, otur." 
Meryemce konuşmadı, hiç de durumunu bozmadı. 
Sefer bundan daha çok ürktü : 
"Bir iştir geldi köylünün başına. Yalnız bizim tarlada değil, tüm Çukurova­
da pamuk olmadı ki ... Bütün köylüler bu yıl borçlu kaldılar Adil Efendiye. öyle 
değil mi Meryemce Ana? Analann anası, köyün temel direği Meryemce Ana ... 
Koca Halil, o oğlun olacak Uzunca Ali sana kurban olsunlar. Ve de kesip attığın 
bir tımağına kurban olsunlar. Bir diyeceğin mi var bana? Söyle de, senin her de­
diğini yerine getirsin oğlun Sefer. Sen benim anamsın ve de öz bir anam, öyle 
değil mi?" 
Köylüler bekçinin çağrısı üstüne, evierden boşanıyorlar, Muhtarın e\i önüne 
doğru geliyorlardı. 
Muhtar gelen köylüleri görünce: 
"Bak köylü geliyor ana," dedi sabırsızlıkla. "Bir diyeceğin varsa başım üstüne. 
İstersen Koca Halili bu köyden sürgün ederim. Kaçtı da gitti ya ... Bir daha bu kö­
ye gelemez ya ... Gel içeri, ana, gel de köylüyle konuşurken yanımda dur."