"Ne zamanr Ocaktan önce gelirsen ... " 
Annesinin sözünü kesti. Artık yalnızca mekanik bir aygıtla, 
terli avuçlarının arasındaki eski püskü plastik nesneyle konuşu­
yordu. 
"Döneceğim. Rio ile hesaplaşmaını bitirir bitirmez. Şimdi 
kaçarsam ona sonsuza dek esir düşmüş olurum. Beni aniayabili­
yor musun anner" Sessizlik ... 
"Bu kent beni öldürüyor anne, her gün, her an, her fırsatta, 
her şekilde öldürüyor. Yavaşça, sinsi sinsi ... Derinden ... Elimde 
avucumda ne varsa teker teker çalıyor. Hem i çeriden, hem dışa­
ndan kuşatılmış durumday ım. Rio'yu yazmak zorundayım. Pek 
iyi anlatamadım galiba ... " 
"Seni duyamıy orum. Ne çok gürültü var. Gene şu havai fi­
şekler! Geçenlerde arkadaşlara anlattım. Rio'daki favollo'ları ... 
Favollo'ydu, değil mir Her pazar, haftalık kokain tavolla'ya var­
dığında, havai fişekler le alıcılara haber verildiğini ... Kentin dört 
bir yanını havai fişekierin sardığını ... Kimse inanmadı bana. 
Rio'yu bilmedikleri için, saf saf, 'polis görüp de el koymuyor 
mur' diye sordular ." 
"Ne HAVAİ FİŞEGİ anne, ne HAVAİ FİŞEGİr" Öfkesi 
dizginlerini koparmış, dörtnala koşuyordu artık. Aşılamayan di­
kenli çalılada dolu cangıla doğru 
"Makineli tüfek sesini tanımıyor musunr Bunlar MAKiNE­
Lİ TÜFEK , havai fişek filan değil. Silahlı çatışmayı bile ayırt 
edemiyor musun Allah aşkınar" 
Uzun, acılı bir iç çekişten sonra konuşmaya başladığında, an­
nesinin sesi incecik bir buz tabakasıyla kaplanmış gibiydi. Karlar 
altındaki İstanbul'dan gelen bir kuzey rüzgarı ... 
"Neler oluyor aradar Ordu gene mi operasyon yapıyorr 
Bak kızım, beni endişeden hasta ediyorsun. Durup dururken 
çektin gittin. Hepimize sırtını döndün ... Babanla görüşüyor 
musunr" 
"Eylülden beri aramadı." 
25