-Hayalet mi görüyorsun? .. 
-Belki ... Gel, sen de bak ... 
Perdeyi araladım. Cevher kollarıının arasından pencere­
ye uzandı. İlk bakışta uzun bir şaşkınlık narasıyla: 
-A, aaa, aaa ... Sizin köşkte kocam karınla beraber gö­
ğüs göğüse ... 
Cevher de cin görüp de çarpılmış gibi oldu. Şimdi karşı 
karşıya, beklenmedik bir felakete uğrayanların matemli şaş­
kınlığıyla birbirimize bakışıyorduk. 
Cevher Hanım gözyaşlarını tutamayarak: 
-Ah hain herif! Meğer beni senin karınla aldatıyormuş. 
-Ah hain karı! Meğer beni senin kocaola aldatıyormuş. 
-Ben bu ihanete tahammül edemem. 
-Erkekliğim itibariyle ben hiç dayanamam. 
-Bu sadakatsizliği bu kadar açıkça görmek meğer ne 
tahammül edilmez şeymiş ... 
-Müthiş hakikat! Ömrümde bu derece şiddetle beyni­
mi cızlatan bir manzara tasavvur edemiyorum. 
Bu, bize göre en tuhaf, en acıktı sinemayı seyretmek için 
yalnız perdeyi değil, panj urları da iki kanadıyla arkasına ka­
dar açtık. Çünkü bir anda vaziyetimiz değişmişti. Biz onları 
o halde gördükten sonra onların bizi görmelerinde artık ne 
korku, ne mahzur olabilirdi? 
Bu doğal sinemanın felsefeden, sanattan, estetikten, ede­
biyattan, edepten büsbütün uzak bazı bölümleri Cevher'in o 
kadar sinirlerine dokundu ki bazı bazı kendini nıtamayarak: 
-Yetişir artık reziller! Bize göstermek istediğiniz bu ke­
meraltı oyununu belki şu anda bütün mahalle seyrediyor! 
ayıplamasıyla bağırdı. Cevher'i kolundan çekerek: 
-Ne oluyorsun? Bu üzünrün ne? Kocanı mı kıskanı-
yorsun? 
-Evet kıskanıyorum ... 
-Demek onu şiddetle seviyormuşsun ... 
-Seviyormuşum. 
-Bu sevgini önceden bilip üzerine sadakatsizlikte bu-
lunmamalıydın. 
208