"Üstat Osman pek çok şeyi senin hüner ve yetene ğinden özür dilemek için yapt ığını söyledi." 
"Başka ne söyledi benim hakk ımda?" 
"Nak ış uğruna hayattan vazgeçti ğine inans ınlar diye pirinç üzerine, t ırnak üzerine küçük, saçma sapan 
resimler nak şettiğini. Allah' ın verdiği hünerinden utand ığın için hep bir ho şa gitme gayreti içinde oldu ğunu 
söyledi." 
"Üstat Osman, Behzat' ın mertebesindedir," dedim içtenlikle. "Ba şka?" 
"Kusurlar ını da çekinmeden söyledi," dedi alçak. 
"Kusurlar ımı söyle." 
"Hünerine ra ğmen nak ış aşkı için değil, göze girmek için nak şettiğini söyledi. Nak şederken seni en 
sevindiren şey, resme bakanlar ın alacağı zevki hayal etmekmi ş. Oysa nak şetmenin kendi zevki için 
nakşedebilmeliymi şsin." 
Hayat ını nakşa değil, kâtiplik, mektupçuluk ve dalkavukluk etmeye adayacak t ıynette bir adama, Üstat 
Osman' ın benim hakk ımda düşündüğü şeyleri bu kadar pervas ızca aç ıvermesi yüre ğimi yaralad ı. Daha da söyledi 
Kara: 
"Eski büyük üstatlar ın bütün hayatlar ını vererek elde ettikleri üslup ve usûllerinden, yeni bir şahın gücüne, 
yeni bir şehzadenin keyfine ya da ba şka bir zaman ın zevklerine boyun e ğmek için asla vazgeçmediklerini, bu 
yüzden usûl ve üsluplar ını değiştirmeye zorlanmamak için kendilerini kahramanca kör ettiklerini söyledi. Oysa, 
Padişahımız böyle istiyor bahanesiyle sizler, benim Eni ştemin kitab ının sayfalar ı için Frenk üstatlar ını hevesle, 
şerefsizce taklit etmi şsiniz." 
"Büyük Üstat Ba şnakkaş Osman kötü bir şey kastetmemi ştir," dedim. "Ihlamur kaynatay ım misafirime." 
Yan odaya geçtim. Canan ım, üzerinde bohçac ı Ester kar ıdan ald ığı ipeği Çin'den gecelik, üzerime at ılıp, 
"Ihlamur kaynatay ım misafirime!" diye beni taklit etti ve elini kam ışıma att ı. 
Serdiği yatağımıza en yak ın yer dolab ının dibinde, gül yapra ğı kokulu çar şaflar aras ındaki kabzas ı akik taşlı 
kılıcı ald ım, k ınından çekip ç ıkard ım. Kenar ı o kadar keskindir ki bu k ılıcın üzerine ipek mendil atsan ikiye 
keser, alt ın varak b ıraksan, kesti ği parçalar cetvelle çekilmi ş gibi düzgün ç ıkar. 
Kılıcımı saklayarak nak ış odama geri döndüm. Kara Efendi beni sorgulamaktan o kadar memnundu ki 
elinde hançeri k ırm ızı minderin etraf ında hâlâ dönüyordu. Yar ısı nakşedilmiş bir sayfa koydum mindere. " Şuna 
bak," dedim. Merakla çöktü, anlamaya çal ıştı. 
Arkas ına geçtim, k ılıcımı çektim, bir hamlede üzerine yüklenip y ıktım onu. Hançeri dü ştü. Saçlar ından 
tutup başını yere bast ırırken k ılıcımı alttan g ırtlağına dayad ım. Ağır gövdemle yüzükoyun uzatt ığım Kara'n ın 
narin vücudunu eziyor, çenem ve elimle ba şım k ılıcın keskin ucuna de ğecek kadar bast ırıyordum. Bir elim kirli 
saçlar ıyla doluydu, di ğer elim k ılıcı gırtlağının narin tenine dayam ıştı. Ak ıllılık edip hiç k ıpırdamad ı, çünkü 
kan ını hemen ak ıtabilirdim. K ıvır k ıvır saçlar ına, başka zaman olsa küstahça şaplak vurmak isteyece ğim 
davetkâr ensesine, çirkin kulaklar ına bu kadar yak ın olmak sinirimi daha da bozmu ştu. "Seni şurac ıkta 
öldürmemek için kendimi zor tutuyorum," diye s ır verir gibi f ısıldad ım kulağına. 
Uslu çocuklar gibi hiç sesini ç ıkarmadan beni dinlemesi ho şuma gitti: "Efsaneyi Şehname'den bilirsin," diye 
fısıldad ım. "Babalar ı Feridun Şah yanl ış bir iş yapar ve ülkesini üçe bölerken en kötü ülkeleri iki büyük o ğluna, 
en iyisi İran' ı da küçük İreç'e b ırak ır, intikama kararl ı Tur, k ıskand ığı küçük karde şi İreç'i aldat ır ve g ırtlağını 
kesmeden önce saçlar ım t ıpkı benim şimdi yapt ığım gibi tutar ve t ıpkı benim şimdi yapt ığım gibi bütün 
vücuduyla aban ır kardeşinin üzerine. Gövdemin a ğırlığım üzerinde hissediyor musun?" 
Cevap vermedi, ama kurbanl ık koyun gibi bakan gözlerinden dinledi ğini anlam ıştım ve ilham da gelmi şti bir 
kere: "Yaln ız resimde de ğil, k ılıcı gırtlağa dayay ıp kafay ı titizce kesmede de Acem üslup ve usûlüne sad ığım 
ben. Bu çok sevilen meclisin bir ba şka çeşidini de Şah Siyavu ş'un ölümünü anlatan resimlerde görmü şümdür."