1. ERKEK : Hadi canım! Özür arama!.. 
il. ERKEK : Bu sabah, şafakla şu pencerenin önüne çıkılacak. 
Elde de bir bıçak olacak. .. 
1. ERKEK : (Dinlenmek istemez. Hemen keser.) Suç yalnız panto­
londa mıydı bu kez? 
il. ERKEK : (Hep dışarı bakarak) Hiçbir şey kurallarına uygun 
değildi ki. Elde bir bıçak olacak. Şuraya çıkacak. 
Aşağıda halk. Görmeleri gerek. Ölümün, gözleri­
nin önünde olması gerek. .. Bir kez bu, kaçınılmaz 
bir biçimde gerekli, değil mi? Ondan sonra bıçak 
bir vuruşta ... 
1. ERKEK : (İçkisini bir dikişte içer.) Anladık, anladık!.. (Bir an. 
Sonra) Açlığa üç gün dayanmıştık ama. 
il. ERKEK : Kimse senin açlıktan ölmeni istemiyor ki ... Senden 
istenen, ötekilerin <:nünde kendine kendi ellerinle 
son vermen. 
1. ERKEK : Buna hayır diyen yok. Ama bu hiç akla gelmedik 
bir biçimde isteniyor ... 
il. ERKEK : Ee, başka bütün kapıların kapandığı bir yerde, seni 
kahraman yapan halk, kendine onun dilediği bi­
çimde son vermeni de isteyebilir senden. Seni kah­
raman yaptığı için, senden her şeyi isteyebilir. Sen 
de kahraman olduğun için, bu isteği olduğu gibi 
yerine getirmek zorundasın. 
1. ERKEK : Evet. İstenen şeye karşılık ilk öğrendiğim bu ol-
muştu ... 
il. ERKEK : Sonra da bu işin pijamayla olamayacağı ... 
1. ERKEK : (Bağırır.) Pijamanın nesi varmış! .. 
il. ERKEK : Olmaz ... Ölecek bir kahramanın üstünde beyaz 
bir gömlek bulunmalı ... Bıçağı vurdun mu, kan, 
beyaz gömleğe çıkmalı .. . 
1. ERKEK : (Ürperir. Eliyle göğsünü yoklar. Ölgün bir sesle) İyi iş­
te; bu kez üstünde beyaz bir gömlek var ya ... 
il. ERKEK : Öyle ... Ama bilmem ki ... Bu kez de her şey fazla 
92