. .. Peder Bey bugünlerde iyice mutaassıp/aştı. 
Her sabah giderken, eJJin dışına annesiz ,cıkmak ya­
sak, diye tembih ediyor. Annem de peki, diyor. Baba­
ma göre, annemin işi bitene kadar eJJde oturmalı­
yım. Al/ahtan A JJrupalı bir annem JJar da kardeşle­
rimle denize inmeme izin JJeriyor. Akşamüstleri de 
annemle Küfüksu Gazinosu'nagidiyor, oturuyoruz. 
Çok hoş oluyor." 
Bu satırları okuyunca ilkgençliğimin sıkıntıları 
yüreğime geri döndü. Yetişirken en büyük derdim 
annemle babamın aşırı disiplinli, korumacı tavırla­
rı olmuştu. Yeni yetme Türkan 'a hemen her şeyi 
yasaklamışlardı. Belleğim bu aşırı korumacılığa 
dair, kimi komik kimi üzücü anılarla dolu. Örne­
ğin lise üçüncü sınıfta okurken, uluslararası bir 
kültür kurumu, bir lise öğrencisini yurtdışına gön­
dermek için İngilizce sınavı açmıştı. İngilizcem 
iyiydi. Babam nasıl olduysa razı olmuştu sınava 
girmeme. Benim platonik duygularla bağlandığım 
keman hocam o sırada Ankara'da çalışıyordu. He­
men hocama mek tup yazıp smav yerini ve saatini 
bildirdim. Sınav sabah yapılacak, akşam treniyle 
dönene kadar, onunla bul uşacaktım. Beni Çanka­
ya'ya çıkaracak, sonra da hayvanat bahçesine gö­
türecekti. İstasyon Lokantası 'nda birlikte çay içe­
cek ve eve dönmek üzere trenime binecektim. Ço­
cukluk bu ya, eğer onun da bana karşı hisleri var­
sa, baş başa kalacağımız bu sıralarda, hislerini ba-
16