odanın öteki ucuna hızla yürüdü. Büfenin üzerindeki kavukluğa 
yakından baktı. Sigarasını söndürdü. 
"Sana şunu sormak istiyorum. Bunu düşündüm." Nazlı ayağa 
kalkmış yaklaşıyordu. "Sana açıkça sormak istiyorum. Cevabını 
yüzümü kızartmadan karşılayabileceğimi sanıyorum!" 
Ömer sedef kakmalı kavukluğa bakıyor, yanağının seyirdiğini, 
ağzının çirkin bir görüntüsü olması gerektiğini düşünüyordu. 
"Yüzüm kızarmayacak. Soruyorum. Beni almak istemiyor 
musun?" Ömer'in hemen arkasındaydı. "Beni almak istemiyorsan 
söyle!" 
"Saçma!" diye bağırdı Ömer. Birden iğreti ve tedirgin bir 
hareketle döndü. Nazlı'nın yüzünü yakından gördü. Elleriyle 
başını yakaladı, kendine doğru çekti, sonra uzandı, bütün gücüyle 
ağzından öptü. Hiçbir şey düşünmeden tuhaf bir coşkuyla 
yapmıştı bunları. 
"Beni almak istemiyorsan söyle!" dedi Nazlı. 
Ömer aynı yüzü, gene bütün gücüyle ve biraz canını yakmak 
isteyerek öptü. Sonra: "Ben bir fatihim. Ben bir erkeğim, sıradan 
bir insan değil!" dedi. 
Nazlı: "Nikâhı niye hep erteliyorsun!" diye mırıldandı. Galiba 
titriyordu. 
Ömer onun yüzüne bakmadan: "Hep işlerim çıktığını bili­
yorsun!" dedi. 
"Doğru değil!" 
"İşte yüzün kızarıyor!.." diye bağırdı Ömer. 
Nazlı: "Bağırma lütfen, bağırma, duyacaklar!" dedi. Sonra 
gözlerinden yaş akmaya başladı. 
Ömer onu bıraktı. Bir adım geri çekildi. Kırmızı eteğini süz­
dü. 
Nazlı yaşları silerek başını kaldırdı: "İşte gene o alaycı, kü­
çümseyici bakışlar. Ben sana ne yaptım? Beni küçümsüyorsan, 
istemiyorsan söyle!" 
"Ben istiyorum, ama sen istemiyorsun!" diyerek Ömer gül­
dü. 
Nazlı gene ağlamaya başladı. Ömer onu yatıştırmak, avutmak 
isteyerek yaklaştı, omuzlarından tuttu, ama içerden sesler gelince 
korkuyla çekildi. 
380