tepeler, kayalar... İyi ki geldim... İyi ki orada satılacak birşeyler 
var!" diye mırıldanıyordu. 
Tren Kemah istasyonunda durunca çevresini çocuklar, me­
raklılar sardı. Omer tepeye yaslanan beyaz yüzlü, uzun evlere 
baktı. "Ne kadar durgun!" diye düşündü. Bir çocuk bağırdı, bir 
düdük öttü, sonra trenin hareketiyle birlikte ihtiyar gene an­
latmaya koyuldu. Ömer tren harekete geçtikten yirmi dakika 
sonra bavulunu aldı, ihtiyarla vedalaşıp vagon kapısının önünde 
bekledi. İki vagonu birbirine bağlayan körüğün içinde sallanırken, 
"Dün Ankara'daydım, bugün burada!" diye düşündü. Sonra bir 
türlü durmayan trene öfkelenerek, "Ankara'daydım, İstan­
bul'daydım, İngiltere'deydim, yaşıyorum, görüyorum..." diye 
mırıldandı. Sabırsızlandı: "Zenginim, hırslıyım... Evet? Fatih! 
İstanbul!.. İşte işte! Duruyor!" 
Kendisinden başka inip binen olmadığı için toprağa ayak 
basınca, trenin kendisi için istasyonda durduğu duygusuna 
kapıldı. İstasyon binasına doğru yürürken, tren dönemeçle 
kaybolunca dağlar arasına sıkışmış bu karla kaplı düzlükte artık 
sessizlikten başka bir şey olmadığını anladı. İstasyon memur­
larının çalıştığı odada kimse yoktu. Bekleme odası denilen yer 
de boştu. Yapıdan çıkıp çevresinde dolanırken bir tavuk gördü. 
Sonra başka tavuklar, bir kümes, ağaçların arasına asılmış ça­
maşırlar ve çamaşır dolu bir sepet gördü. Durup gördüklerine 
hayran olarak baktı. Renkli çamaşırlar, karla kaplı dallar arasında 
hiçbir esinti olmadığı için, hiç titremeden duruyorlardı. Ömer, 
"Ne güzel, ne gerçek!" diye düşündü. "Ne güzel, yaşıyor ve 
görüyorum!" Tam dönüyordu ki demiryolu memurlarının 
lojmanına açılan arka kapıdan bir kadın çıktı. Ömer'i görünce 
şaşırdı ve eli kendiliğinden başörtüsüne gitti, ama başında örtü 
yoklu. Omer: "Evet, bu hepsinden daha gerçek!" diye düşündü 
ve güldü. Sanki birisi hayattan kimsenin anlamadığı bir tadı 
alması için çevresini onun için düzenliyor, canı sıkılmasın, 
huzuru kaçmasın diye yapılması gerekenleri yapıyor, Ömer'e 
de kendisine sunulan bu şeylerin tadını çıkararak yaşamak 
kalıyordu. 
Yeniden demiryolu tarafına dönünce uzaktan, makasların 
yanından dönen hareket memurunu gördü. Memura kendini 
451