yor. Beyler seni de, köylüleri de Paşaya bağışlattılar. Paşa seni 
bes merak ediyor. Şu Ahmet de bir nasıl adammış diye. Paşa 
demiş ki bizim beylere, bir gözüm görsün böyle bir yiğidi ona 
on beş at daha vereyim. Şu dünya gözüyle öyle bir yiğidi göre­
yim bir kere. Beyler bana bunları söylediler, beni sana gönder­
diler."
Şemdinan Beyleri, Ağrılıların ileri gelenleri, beyleri, Ağala­
rı toplandılar, uzun uzun tartıştılar. Kimi diyordu ki bu bir tu­
zaktır. Kimi diyordu ki, bu kadar kartal gibi beyler böyle bir tu­
zak kuracak kadar küçülürler mi?
Bir koca Osmanlı paşası, bunca Kürt beyleri bir at için bu 
kadar küçülürler miydi? Demek ki Paşa Ahmedi görmek isti­
yordu. Atım varmış da kimin kapısında durmuş, diye merak 
ediyordu.
Ahmet, Sofinin zindanda olduğunu da Musa Beyden öğ­
rendi. Sofinin haline içi çok acıdı. Ağrıdağım bırakırlarken yal­
varmış yakarmış Sofiyi dağdan ayıramamıştı. Koca bir kaya gi­
bi Sofi dağa yapışmış kalmıştı. Paşanın onu zindana atacağını 
ne bilirdi.
Musa Bey:
"Merak etmeyin. Sofinin işi iyi," dedi. Ve Gülbahar Hanımla 
Sofinin zindandaki dostluklarını anlattı. Buna herkes sevindi.
Ahmet:
"Musa Bey," dedi, "mademki sen gelmişsin, senin hatırını 
yerde koymam. Ağrıya dönerim. Paşaya giderim. Aşiret de dö­
ner. Yalnız Paşa atı bir daha göremez."
Musa Bey:
"Paşa seni istiyor," diye sözünü tekrarladı. "Bes seni gör­
mek istiyor."
Ve bir bahar günü dağlılar Ağrıya döndüler.
Ahmedi bütün Kürt Beyleri aldılar Paşanın sarayına getirdi­
ler. Paşa Ahmedi hiç kızmadan, biraz alaycı, tepeden karşıladı.
"Gel bakalım Ağrı Sultanı," dedi. "At nerede?"
Ahmet:
"At evimde," diye karşılık verdi.
"Sen atımı çaldın," diye güldü Paşa. "Benim atımı çalma­
nın cezası nedir bilir misin?"
30