1. MİSAFİR 
KADIN 
il. MİSAFİR 
KADIN 
1. MİSAFİR 
KADIN : Aa, ayıp değil mi? .. Vay çapkın vay!.. Bu ne sev­
da? .. 
: Aman şekerim, oğluna sahip ol. Şimdiden gözü 
pek açık maşallah! .. 
: Ah! Ah!.. Zaman öyle kötü ki!.. İnsan ne yapaca-
ğını şaşırıyor. Yürü kör olmayası !.. 
(Erkek Çocuğu pataklayarak Kız Çocuk' tan ayırır. Bi- · 
ri çocuğunu sol kulise, öteki sağ kulise doğru çekip 
götürürken çocuklar geri geri birbirlerine bakıp ferya­
dı basarlar.) 
(Otunna odasında) 
ANNE iV : Tamam işte. Bak, telleri de takınca ne güzel ol-
du. Hadi artık, bekletme yelim. 
(Parkta) 
BEKÇİ : (Sol önden girer , yıkık duvarın arkasına doğru sesle-
1. OCRENCİ 
SESİ 
BEKÇİ 
ALİ 
1. ADAM 
ALİ 
l.ADAM nir.) Hey! Ne yapıyorsunuz orda? 
: Ders çalışıyoruz, bekçi amca. 
: İyi çalışın. Aferin. (Çıkar.) 
: (Birinci Tablo' dan beri gördüğümüz erkek. Otuz yaş­
larında. Üstünde damat giysileri, I.Adam'la kol kola 
parka gelir.) Evet. Orası doğru. Diledim aldım. 
Ama korkuyorum yahu ... 
: Hadi be sen de. Bulmuş da bunuyor. Sen değil 
misin aylardır kızın peşinde koşan? 
: Valla ne biçim şey, ben de anlamadım. İnsan bi- · 
rinin peşinde koşuyor koşuyor da, tam karın 
olacağı zaman ... 
: Ulan üstelik yabancı da değilsiniz. Az çok tanır­
sınız birbirinizi... 
74