480 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
yurmadı, sopayı yeniden aldı. Sopalama Memidiğin iniltisi kesilineeye kadar sür­
dü. Sesi kesilince, terlemiş Ömer durdu: 
"Geberdi ," dedi. "Varsın gebersin. Peri mağaralarına götürür, atar gelirim. 
Kim ne bilecek !" 
Mendili ağzından çıkarınca Memidik gözlerini açtı, boş gözlerle ne oluyor 
dereesine Örnere baktı, sonra her şeyi. anladı. Bedeni öylesine sızlıyordu ki ... 
Halsizce inlemeye çalıştı. Ama yattığı yerden doğrulmaya hiç gayret etmiyordu. 
Ömer onu tuttu, hızla doğrulttu, kıçı üstüne oturttu. Memidik kendisini tutama­
dı, boylu boyunca yere uzandı. Ömer bu sefer onu kaldırdı, sırtını duvara daya­
dı, öylece de tuttu: 
"Söyle bakalım, ışıklar düş müydü , gerçek miydi? Benim elimden kurtuluş 
yok. Taşbaşoğ lu düş müydü , gerçek miydi?" 
Memidik boş, dönmüş, yan ölmüş gözlerle bakıyordu . Bakmıyordu demek 
daha uygun düşer. Bakarkörler gibiydi. 
"Düş mü, gerçek mi?" 
Memidik oralı bile değil. 
"Ulan soyu boklu, konuşsana. Düş mü, gerçek mi?" 
Ölüde ses var, Memidikte ses yok. 
"Ulan ben de seni, buradan sağ çıkamsam. Ulan anam avradım olsun. Düş 
mü, gerçek mi?" 
Taşta ses var, Memidikte ses yok. 
"Ulan kardaş, teyze oğlu, sen hiç konuşmayacak mısın? Az önce yalanı atar­
ken, yalanı atıp ocağmnzı söndürürken bülbüller gibi şakıyordun. Konuşsana 
teyze oğlu. Nolursun konuş. Elini ayağını öpeyim konuş, yoksa seni öldürece­
ğim. Öldürüp de Peri mağaralarına götürüp atacağım leşini. Haydi kardaş, hay­
di teyzemin güzel oğlu, haydi yiğidim. Nedir, altı üstü, dibi başı bir sözcük. .. 
Köylüye varıp diyeceksin ki, ben düş gördüm de gerçek sandım. Taşbaş oğlu da 
diyecek ki köylüye, bu deli oğlan düş görmüş. Ben evimde horul da horul, mı­
şıl da mışıl uyuyordum, diyecek. Sen yalancı çıkmayacaksın ki ... Haydi kardaş, 
konuşsana ulan. Konuşsana it oğlu. Konuşsana uyuz köpek. Bak, sen aynen bir 
uyuz ite benziyorsun. Kuyruğunu korkusundan paçasının arasına kıstırmış 
bir uyuz ite. Tilriyorsun korkudan. Haydi kardaş. Söyleyiver nolur? Bir tek söz. 
Ölür müsün? Senin ağzından çıkacak bir tek sözcükle Hıdır Kahya soyu kurtu­
lacak. Yalan da söylemeyecek sin. Düş görmez mi insan7 Ulan yalancı, ulan uy­
durukçu oğlu uydurukçu , ulan bir adamın arkasında bir ışık ormanı olur mu? 
O yürüdükçe, şu karda kıyamette ışık ormanı da onun ardınca dağların doru­
ğuna yürür mü? 
"Konuşmuyor musun? Ha, konuşmayacak mısın7 Ben de, ben de seni öldü­
rürüm kardaş. Derini de yüzerim kardaş. İçine de saman doldurur uru arkadaş.