eğildi kulağı na bir şeyler söyledi gülerek. Mahir Bey de güldü . Sonra 
ikisi birden küçümser bakışlarla yerdeki, duvarlardaki kilimiere baktı­
lar. Köşede kucağı nda sazı, büzülmüş kalmış Kel �ığı gördüler. Ona 
da güldüler. Kel �ık kendisine baktıklar ını anladı, o da onlara güldü. 
Gülerken ayağa kalktı , merdiv enin başına varmış Valinin önüne çıktı. 
"Ben," dedi, "Mus tafa Kemal Paşanın aşığıyım Vali Paşa, beni 
dinleme den mi gidiyor sun?" Hep gülümsüyordu, alçakgön üllü, umu­
cu, gözlerinin içine gözlerini dikmiş. "Mus tafa Kemal Paşaya bir yıl 
saz çaldım." 
Vali onu tepeden tırnağa süzdü. Mustafa Kemal Paşanın aşığının 
yüzünden bile daha kocaman, fırlamış, ucu pürtüklü kocaman bir 
burnu vardı. Tepeden tırnağa bilim hilimdi. Ayakları da yal ındı. Şal­
varı dizden aşağı püskül püskül olmuş sarkıy ordu. Mintanı kirden 
kerme bağlamıştı. Elleri birkaç el büyüklüğündey di. �ığın gözleri ve 
sazının sedef işleme döşü kulakları, sapı dehşet güzeldi. 
"Yaaa öyle mi?" dedi Vali. 
"Öyle," dedi Kel �ık dikilecek, y:ıltak lanmayı, gülüşün ü dondu­
rarak. Silkinip bambaşka bir adam olarak. "Ya ne beliedin yavrum 
beni?" Sesini yükselterek, sesi çınlayıp dökülerek, sesi kocapı an, büyü­
yerek, Valinin yüzüne çarparak, sendeleyerek : "Ben Mustafa Kemalin 
aşığıyım. Var git yoluna uğur ilen Vali!" 
Valinin kolundan hemen çıkan Mahir Bey: 
"Gel �ık," dedi, onu bir köşeye çekti cebine bükülmüş bir kağıt 
para koydu, sonra hemen geriye döndü geldi Valiye kolunu uzatt ı. 
Merdivenlerden inerlerk en. "Gelenektir," dedi. "�ıklara iyi davran­
mazsan olmaz." 
Vali dört bir yana küçümseyici gözlerle bakarak tepeden gülüyor-
du. 
Otomobile bindiler.