yacağı bir sesle. Sonra: “Okula ait kâğıtlar,” diye yüksek ses-
le cevap verdi. Karısının karşılık vermesini beklemeden sa-lona girdi. Masa lambasını yakıp hemen okumaya başladı.
T urgut: “Bana yazdırdıkların tamamen hayal mahsulü.”Selim: “Ben o kanaatte değilim.”T urgut: “Bana haksızlık ediyorsun. Aksini ispata her za-
man hazırım.”
Selim: “O halde genel görüşme açılmasını teklif ediyo-
rum.”
T urgut: “İsteğiniz kabul edildi.”Selim: “Usul hakkında konuşmak istiyorum.”T urgut: “Size söz vereceğim. Bunu sağlamak için başkan-
lığa kendimi tayin ediyorum.”
Selim: “Söze başlıyorum. Görüşme esaslarının şu şekilde
tesbit ve kabulünü rica ederim: beher görüşmecinin söz al-dığı zaman, sadet haricine çıkmadığı takdirde sözü kesil-meyecektir. Karşısındaki, yani muhatabı, bu sözler hoşunagitmese dahi, insanlığa yakışmayan sıfatlar kullanarak sözatmayacaktır. Ve nihayet, görüşmenin, yani tartışmadakigenel gidişin, aleyhine yön aldığını gören taraf, hiçbir şekil-de kaba kuvvete başvurmayacaktır.”
T urgut: “Teklifinizin son maddesi, benim, bu gibi görüş-
melerdeki münakaşa kabul etmez kuvvet üstünlüğümünizolesi demek oluyorsa da, şimdilik kaydıyla, reddetmediği-mizi ifade edebilirim. İlk olarak sözü kendime veriyorum.”
Selim: “Konuşma üslubunu tesbit etmedik. İlk cümleden,
ciddi, dolayısıyla tatsız bir gelişmeye doğru yol aldığımızıgörüyorum; sonumuz neye varacak onu merak ediyorum.Amerikalıların dediği gibi, ciddiyet kediyi öldürür. Türkçe-ye çevirirken, yaptığım kelime oyunu kayboluyor tabii.”
T urgut: “Yapamadığın şeyler için sözümü kesme bir daha.
Üslup serbesttir. Müsaade edersen, kendime tekrar söz veri-yorum.
65