ğaz'da Yang ın -------------------------------------------- 
411 Bobütün Paris görmeli!" dedim. Asl ında her zaman demek istedi ğim gibi, 
"Can ım, seni çok sevi yorum, çok özledim, senden uzak kalmak ne
büyük bir ac ıym ış,  s e n i  g ö r m e k  d e  n e  m u t l u l u k ! "  g i b i  b i r  şey demek  
isterdim. Ama sanki resmin dünyas ındaki eksiklik, bizim  
dünyam ızdaki eksiklik olmu şt u  v e  b u n u  k ırlang ıç resminin hafifli ği, 
basitliği, saflığ ını kederle izlerken görüyordum. 
"Çok güzel olmu ş Füsun," dedim dikkatle, içimde derin bir acı  
duyarken. 
Resimde, İngiliz resmi etkisi yle yap ılm ış Hint min yatürlerini, Japon  
ve Çin ku ş resimlerini, Audubon'un dikkatlerini ve hatta İstanbul'da  
dükkânlarda sat ılan bir çikolatal ı gofretin içinden ç ıkan kuş  dizisini  
hat ırlatan bir şeyler vard ı dersem, â şık olduğum da ak ılda tutulsun,  
lütfen. 
Füsun'un İstanbul'un ku şlar ını yaparken resmetti ği arkadaki şehir 
manzaralar ına bakt ık. İçimde sevinç de ğil, keder uyan ıyordu. Bu âlemi  
çok sevi yorduk, ona aittik ve bu yüzden de sanki bu resimlerin safl ığı 
içinde kalm ıştık. 
"Şehri, arkadaki evleri daha canl ı renklerle yapsana bir kere..." 
"Neyse can ım," dedi Füsun. "Vakit geçiriyorum i şte." 
Kaldır ıp bize gösterdi ği resmi bir kenara koydu. Bana çok çekici  
gelen bo ya tak ımlarına, fırçalara, şişelere, ren gârenk lekeli bezlere  
bakt ım. Kuş resimleri gibi her şey derli toplu ydu. Daha ötede Nesibe  
Hala'n ın kuma şlar ı, yüksükleri vard ı. Renkli porselen bir yüksük ile  
Füsun'un az önce elinde sinirle o ynad ığı turuncu bir pastel kalemci ği 
cebime attım. 1979'un sonlar ında en kötülerini yaşad ığım ız bu karanl ık 
aylar. Keskinlerden en çok e şya çald ığım dönemdir. Art ık bu eşyalar 
yaşad ığım an ın yaln ızca bir i şareti, o güzel an ı hat ırlatan bir şeyden çok,  
benim için o an ın bir parças ıyd ılar da. Masumiyet Müzesi'nde sergile-
diğim kibrit kutulan mesela... Bu kibrit kutular ının her birine Füsunun  
eli değmiş, elinin kokusu ve belli belirsiz gül suyu kokusu sinmiş tir. 
Kibrit kutularından her birini, t ıpk ı müzemde ser gilediğim diğer 
eşyalar gibi daha sonra Merhamet Apart-