tanımadığı bir sürü kişinin önünde çırılçıplak kalmış gibi titredi. 
Panikle ayağa kalkarken dengesini kaybetti.
Uykulu bakışının ardında Piyu öyle şaşkın, mantıklı bir açıklamaya öyle 
muhtaç g örünüyordu ki Alegre'nin yüzündeki paniği fark etmesi birkaç 
saniye alacaktı. Gözlüğü yoktu, yukanda yatağın yanında bıraktığını 
hatırladı sonra şokunu sindirmeye çalışırken kıpkırmızı kesildi - az 
önce şahit olduğu itici iştaha duyduğu tiksintiden ziyade, kız 
arkadaşının blumialı olduğunu bunca zamandır fark etmemenin 
sarsıntısıydı bunun sebebi. O daha soru sormaya başlayamadan Alegre 
verandaya çıkmış, kapıya hamle etmişti. Tam zamanında uzanıp onu 
bileğinden yakaladı Piyu.
"Bırak beni," diye bağırdı Alegr e kendine ait olmayan bir sesle. "Sana 
ne? Benimle yatmıyorsun bile..."
Bu infial öyle beklenmedik, konuyla öyle alakasızdı ki nasıl karşılık 
vereceğini düşünmek için duralayan Piyu'nun elleri gevşedi. Tam o 
tereddüt anında Alegre pijamasının üzerine palto sunu geçirip kendini 
dışarı atma fırsatını buldu ve ciğerlerinde hava kalmayana kadar koştu. 
Piyu şaşkınlığını üzerinden atıp, yukarıdan gözlüklerini alana, 
ayakkabılarını giyip peşinden koşana kadar Alegre, Davis Meydanı'na 
ulaşmıştı bile.
*
337
Gece. Onlar hariç bir ki şi var çamaşırhanede, bir sarhoş şarkısı 
mırıldanan bir sarhoş. Abed'Ie kadın karşılıklı sandalyelerde oturmuş 
çamaşır makinelerinin giysilerini temiz ve kuru geri vermesini 
bekliyorlar. Kadının giysiye ihtiyacı olduğu muhakkak çünkü bu gece
daracık bir pantolonla incecik bir bluz var sadece üzerinde ve iri, 
beyaz, kabarık memeleri Abed'in gözünün önünde. Abed memelere, kadına 
bakmıyor sadece elindeki adi dergiyle ilgileniyor gibi yapıyor. Bir -iki 
sayfa geçince, bir tarafında serum, öbür tarafında bir yığın kitap, 
hastane yatağında gülümseyen yarı baygın bir kızın resmiyle 
karşılaşıyor. Çocuğun sınıfta öğretmenin anlattıklarını dinlemek yerine 
6667. kitabını bitirmeye çalışırken bayıldığı yazılmış.
Derginin üzerinden kadına kaçamak bir bakış atan Abed, onun o ayartıcı 
gülüşüyle hâlâ dik dik kendisine baktığını görüyor, hiç rol yok, açık 
ve cesur, utançsızca utanmaz. Işık bu açıdan vurduğunda gözlerinin ve 
dudaklarının etrafındaki kırışıklar iyice ortaya çıkıyor. Annesi olacak 
yaşta ama bakışı ve elleri Zehra'yla kıyaslandığında ne kadar genç. 
Huzursuzlukla ayağa kalkıyor Abed ve nereye, neden kaçtığını bilmeden 
sokağa fırlıyor, onun büyüsünden kurtulma telaşıyla giysilerini çamaşır 
makinesinde bırakıp koşmaya başlıyor.
338
Köprü
Ayrılış günü. Gail'le Ömer on günlük ziyaretlerinin ardından şehirden 
ayrılıyorlardı. Uçakları öğleden sonra 15:30'da kalkacaktı. Bir gün 
önce Ömer'in ailesiyle vedalaşmak için şehrin Asya yakasına 
geçmişlerdi. Her zamanki gibi o gün neler yapılacağını Ömer planlamış 
ve günlük plana uyulmamıştı, her zamanki gibi. İlk başta niyet aileyle 
birlikte geç bir brunch, ardından otele dönüp bavulları toplamak, 
ertesi sabah erken uyanmak için erkenden yatmaktı. Ama eve 
gittiklerinde brunch akşam yemeğine, akşam yemeği ziyafete, Gail  de 
balona dönüşecekti. Ömer'in annesi geceyi orada geçirmelerinde ve 
ertesi sabah erkenden yola koyulmalarında ısrar etmişti. Uyandıklarında 
kendilerini bir kez daha ziyafet masasında bulmuşlardı. Evden geç 
çıktıklan için Avrupa yakasına taksiyle geçmeye karar verdiler ve 
İstanbul'da işlenebilecek en büyük kusurlardan birini işlediler: Boğaz 
Köprüsü'nü sabah trafiğinde geçmek!