1. JANDARMA : Yoo, yoo ... Öyle geçiyordum da işte ... 
MUNİSE : Ananla ben aynı dağın kekiğiydik ay Cemal... 
Ben buralara gelin gelmeden ... On yedimde 
kızdım, kucağıma doğduğunda ya ... Çekin­
me, söyle ... Karıverey im bi ayran ... Bilme ya­
bancı... 
1. JANDARMA : (Karnı sancılanmış gibidir.) Oturucu değilim de 
yani ... Ondan ... Böyle işte geçiyordum da ... 
MUNİSE : Bir tuhaflığın var, hasta mısın oğul? 
1. JANDARMA : Yooo, yok .. Bükten aşağı gidiyordum da ... 
MUNİSE : Yine su kaygısı mı yoksa? 
I. JANDARMA : Eh, oluyor tabii ... 
MUNİSE Bizimki ölünce, tarla, bağ, her bi şey gitti ya 
elden ... Bazı derim, amaan, iyi ki bir bu bah­
çeye kaldım. Yoksa konu komşuyla durma-
dan ... (Bir an) Demek yine su kavgası? 
I. JANDARMA : Eh ... Bizimki de görev: işi işte. 
MUNİSE İyi canım, kötü mü? Bir köye candarma çık-
mak iyidir. 
1. JANDARMA : (Birden) Zor iş be Munise Abla! 
MUNİSE İşin kolayı var mı ay oğul? 
1. JANDARMA : (Tedirgin, çalılıkların üst yanına bakar. Sesini al­
çaltır biraz) Öyle ama... İşte ... Bu iş, nasıl de­
sem?. Bazen diyorum, at rütbeni üstünden! 
Tersine gidiyor bazı bazı. .. 
MUNİSE (Güler.) Aaa deli! Bulmuşsun rütbeyi de ... 
Kim derdi, Yeşil'in oğlu gelin geldiğim yere 
candarma çıkacak? Aklıma gelir miydi o za­
manlar, hani anan kucağıma verdiği zaman 
seni? (Bir an) Halil'imden ayırmam seni. 
Övünürüm candarmalığınla ... (Cemal başını 
eğer.) Övünerek elbet... Bizim oralarda olsun, 
buralarda olsun, kaç kişi adam çıktı da başını 
kurtardı ay Cemal? 
211