"Mademki biz seninle iki eski arkadaşız, arkadaştan da ile­
ri kardaşız, sana doğru doğru dosdoğru konuşmalıyım ki bu· 
İnce Memede bir çare bulmalısınız. Bu İnce Memedle, mümkü­
nü yok ordularla, savaşla başa çıkılamaz Bey," diye kestirdi attı. 
"Neden?" 
"Çünkü Beyim onun üstünde yıldırım taşı var." 
Arif Saim Bey güldü. 
"Ne işe yarar bu?" 
"Kimin üstünde yıldırım taşı varsa ona kurşun geçm ez." 
"Sen buna nasıl inanırsın, senin için de, ona kurşun geç-
mez, diyorlard ı." 
"Görüyorsun ki geçme miş. Az önce de değmed i." 
Hep birlikte yan sinirli gülüştüler. 
"Bir de onda Kırkgöz Ocağının mührü var. O da onu bütün 
kazalardan saklıyor." 
"Yahu sen inanıyor musun Bayramoğlu bütün bunlar a?" 
"Bir de Anacık Sultan ona Selahaddini Eyyubinin sihirli 
gömleğini verdi, onu giyen gözükmez olur." 
"Yahu sen şaka ını ediyorsun Bayramoğlu?" 
"Şaka falan ettiğim yok. Daha dün koca bir kasabanın 
gözleri önünde İnce Memedin atıdır, diye kurşuna dizilen 
uyuz bir at küheylan olarak dirilip de göğe ağınadı mı? Her 
sabah da gün ışımadan üstümüzde kişnemiyor mu? Kırkgöz 
Ocağının da, şu koca Torosta ne kadar Alevi, Sünni Ocağı 
varsa hepsinin de Kırkları, pirleri, gözükenleri, gözükme­
yenleri İnce Memedin yanında. Zamanında da, bu kadar ol­
masa da, azıcıkları benim yanımdaydı. Burada oturmuş, biri­
birimizi kıracağımıza, İnce Memedi ele geçirmek için bir yol 
arayalım ." 
"Ölü ya da diri," diye ekledi Arif Sainı Bey. 
Sabaha kadar uyumadan, rakı içerek, kahve getirterek, İnce 
Memed işini öfkelenmeden derinlemesine, kardeşçesine konuş­
tular. Arif Saim Bey, bu konuşmadan sonra Bayramoğlunu yü­
rekten, hilafsız sevdi. Bu ne akıllı, bu ne mert, ne yiğit adamdı 
böyle. Yüreği herkese, her yaratığa, her canlıya sevgiyle doluy­
du. Eşkıyalığı bırakmasının sebebini şimdi iyice anlaınıştı. Çok 
da saf, çocuklar gibi de tertem izdi. Böylesi bir adam, bunca yıl 
427