FAKİR BAYKURT
 
133
 
 
olayım...» dedi.
 
Kır Abbas oğlunu tuttu:
 
«Gitme!» dedi. «Dikel şorda, lâf dinle. Köyün içinde fırıldak 
çevirmenin nasıl olduğunu anla. Yarın muhtar felân olursan işine 
yarar...»
 
Battal:
 
«Gel Yusuf gel
, saklı bir lâfımız yok zati!» dedi. «Efendi
 
me söyleyim... arkadaşlar, bana kalırsa bu iş gözel başlamıştır. Hemi 
de gözel gözel yörüyor yani. Irıza’nın söylediği, komşular için birinci 
eyilik. Eğer bağa bir mazarratı yoksa aralara deral bostan ekelim. 
He
mi de şimdiden tohum bulmak şarttır. Birimizin Tekeli'ye, Mart'a, 
öteki köylere çekirdek aramaya gitmesi, efendime söyleyim, 
oybirliğiylen, karar altına alınıp kabul edilmiştir...»
 
Rıza bir «oh» çekti içinden.
 
«Gelelim hendek çevirme işine... Doğrusunu 
isterseniz, bu da, 
efendime söyleyim, çok nüzümlü bir iştir. Bağı diktin, aşıladın, 
sığırdan sıpadan korumazsan neye yarar? Bir filizi kopsa küser bağ. 
Bizim buralarda çalı olmadığım hepiniz
-
 
domuz gibi biliyorsunuz. 
Onun için, bir hendek kazmaya, efendime
 
söyleyim, oybirliğiylen 
karar verilmiş, kabul edilmiştir...»
 
«Kuyu, kuyu?» diye sordu Kır Abbas.
 
«Birez sabret bakalım Abbas Kartal!» dedi Battal. «Ona da sıra 
gelecek. Efendime söyleyim, tabiî bunlara oybirliğiylen karar 
veriyorum emme gene de komşunun b
ileceği iştir. Bu işler kürkle 
değil, Türkle... Ha, biz her ne kadar kır bağı diktiysek de, hatta toprağı 
belimize kadar kazıp aktardığımız halda, sen Irıza’nın dediğine bakma 
Abbas emmi, bir bağ için gene de suyun nüzümü vardır. Yarın iki 
hıyar, iki tomat
is ektin, sulamayacak mısın? Kurak oldu, sulamayacak 
mısın?»
 
«Kır bağına suyun nüzümü yok!» dedi Rıza. «Yani asmalara su 
vermek gerekmez. Emme...»
 
Kır Abbas: