Çukurova yana yana ördolur 
Her sineği bir alıcı kurdalur 
Sen ölürsen yüreğime derdolur 
Kalk kardaş gidelim sılaya doğru. 
Söyleyip bitirdikten sonra da ağzını açıp kimseye bir laf et­
mezdi uzun bir süre. Birkaç gün böyle yalnız dertli gezer, sonra 
açılırdı. Kim bilir ne derdi vardı fıkaranın. Kimse ne olduğunu 
bilemedi. İşte sonu. Anavarzanın büklüğünde kaldı. Son za­
manlarda ne Çukurovaya kızıyor , ne de o türküyü söylüyordu. 
Öteki eşkıyalardan duydum, onlar Çukurovaya indiklerinde, 
Çavuş inmez, onlar Çukurovadan dönünceye kadar , tek başına 
onları beklermiş. İşte akıbeti bu. Gene Çukurova toprağına gö­
mül dü." 
Memed: 
"Bunu istiyordu belki," dedi. 
Ca b bar: 
"Yürüyelim Memed," dedi. "Biraz sonra büklük insanla, 
köpekle dolar." 
Memed, Çavuşun mezarına döndü: 
"Güle güle kal Çavuşum, güle güle," dedi, yürü dü. Göz 
çukurlannda büyücek birer damla yaş birikmişti. 
Ca b bar: 
"Güle güle," dedi. 
Sık, kaplan yaramaz çalıların içinden güçlükle ilerleyebili­
yorlardı. Çavuşun tüfeğini, gümüş işlemeli takımlarını Cabbar 
almıştı. Bütün bu yükl er, yarılmaz duvar gibi çalı lar, bitiriyor­
du onu. Memede gelince Memed her zamankinden daha dinç, 
daha çevik. .. Yaramadığı çalıları hançeriyle buduyor. Cabbar 
eğilerek arkadan geliyor. Memed büyük bir cebelleşme içinde. 
Öğle sıcağı kızdırıyor. Ortalarda, çalıların çıtırtısından baş­
ka çıt yok. Geriye dönüp bakılacak olursa, Memedin çalıları ke­
serek uzun bir tünel açtığı görülür. 
Anavarzaya iki saatlık yolları kaldı. Yalnız gökyüzünü gö­
rüyorlar. Bir de Anavarza kayalığının tepesini. 
Bükün yarısına geldiklerinde, gün Anavarzanın tepesinden 
aşıyordu: 
286