Ca b bar: 
"Çıkarın," dedi. 
Hasan: 
"Vur beni Ağam," dedi. 
Ali: 
"Benim nişanlım tam altı yıldır bekler. Nalursun beni vu-
ruver. " 
Hasan: 
"Tam altı yıl," dedi . 
Cabbar, Hasamn koltuğunun altına elini soktu, bir çıkın çı­
kardı. Çıkın su gibi tere batmıştı. Çıkını açtı. Çıkımn içinden 
balmumuyla yapılmış bir muşamba çıktı. Muşambanın içinde 
kağıt paralar vardı. 
Ca b bar: 
"Bak hele, ne de çok para! Nasıl da sakl amış !" 
Hasan: 
"Daya tüfeğini sık ağzı ma. Vur beni. Çoluk çocuğuma böy­
le eli boş gidem em." 
Ali: 
"Tam altı yıld ır," dedi. "Hiç mümkünü yok. Beni vuracak­
sınız. Gidemem ." 
Hasan: 
"Tam dört yıl, Çukurovanın zehir gibi suyunu içtim. Sıtma-
sı karmm da." 
Ali: 
"Elinizi ayağınızı öpüyüm öldürün beni." 
Hasan: 
"Öldürün ." 
Memedin gözleri yaşla dolmuştu. 
"Bana bakın," dedi sevgiyle. "Paranıza kimse dokunmaz 
sizin. Cabbar ver şunun parasım. Al param." 
Hasan, inanmadı. Kork tu. Titreyen elini uzattı . Aldı. Ne di­
yeceğim bilem edi. Ancak: 
"Allah uzun ömür versin size," diyebildi. Sonra da ağla­
maya başladı. 
Ali: 
"Uzun ömür," dedi. 
202