KIZ 
EROL 
KIZ 
EROL 
KIZ 
EROL 
KIZ yok. .. Ayy, aman işte, güneşe atmıştım öğle­
üstü ... Arkaya ... Bak unuttum gitti ... Deder.e 
bir bakayım da, gidip alayım bari... (Parlar.) 
Kız sen her şeyi ydklamasan olmaz mı, pis! 
(Kafasına bir sumsuk atar. Girerler.) 
(Akşam inmiştir. lçerde bir gaz lambasının yakıl­
dığı görülür. Sarı ışık kapıdan ve evin penceresin­
den dışarı süzülür. Ay çıkmaya başlar.) 
(Samanlıkta:) 
Çok karanlık. (EROL samanların üstündedir. 
Tüfek yanında. Karşılık vermez.) Feneri yakma­
yacak mıyız? 
Erken daha ... (Samanlık deliğine bakar.) Öyle 
ya ... Kadıncağız söyl�mişt i... Fener yakma­
dan şt. delikle kapının altını tıkayın, demiş­
ti ... 
(Bir kucak saman alır, kapıya yürür.) Tıkayalım 
5yleyse!.. 
(Yerinden ftrlar. Tüfeği doğrultur. KIZ'ı kapı 
ö.ıündcn uzaklaştırır.) Bana bak! Hep kaçmayı 
tasarlıyorsun ama, şakaya gelmem, vuru­
rum ... 
Vurur musun? Yani, gerçekten ... Silah sesine 
koşup gelmeyeceklerini bilsen, vurur mu­
sun? 
(Bir an sessizlik) 
(!Ik kez kendi kendine sorar gibi) Vurur mu­
yum? (Silahını indirir. Kapıya arkasını yaslar.) 
Vurur muyum? (Bir an) Öldürmek değil be­
nim işim! İşimiz öldürmek değil ... Ama zor­
lanmamalıyız. Bizi bize karşı getirmemeli 
hiçbir şey... Biz bize karşı gelirsek... Anlıyor 
musun, işte o zaman ... 
Sana inanmak isterdim ... Ama inanamı yo­
rum. Ne ben, ne de, daha önemlisi, onlar ... 
257