137 disiplini bakımından gene anlaşılır bir durum değil). Yapma 
efendi (okul mü dürü söylüyor herhalde). Terbiyeli 
davrandım. Çok namus lu dürüst haysiyetli bir gencim 
efendim. Canıma onun için kastettim (her önüne  gelene en 
gizlenmesi gereken olayları anlatmas a olmaz)  Fakat Bir 
kötülük hainlik yapmadım (kızı tehdit ettin, öldürürüm seni 
dedin.) Dövmedim, sövmedim, yoluna çıkmadım, camına 
çıkmadım (daha neler!) kapısına dayanmadım, namuslu 
dürüst mertçe erkekçe daim a çok mu çok sevdim, efendi 
terbiyeli nazik cömert mert cesur insanca kibar hareket ettim 
(bazı sıfatların burada yeri yok.) Laf at madım (?). Annemi 
babamı da bir türlü kapısına göndereme dim, gönderdim 
annem olacak kimseyi (hangisi doğrusu?) Kız da söyle miş; 
babam vermiyor, ben evlenemem. Bir daha gönderemedim 
annemi efendim  
Kız cevap yazmadı bana. Çıktım okula, müdürle tanış (Daha 
önce konuştuğu kimdi peki? Acaba bana -  yani dokt or Akın 
Korkmaz'a mı sesl eniyordu daha önce? O zaman "yap ma 
efendi" cevabını  kim ve rdi M.C.'ye? Bu genç, okul kapı sıyla 
konuşmadı ya. Her neyse, ben kesin bir sonuca va rdım. 
Takdir okuyucularındır. Benden iletmesi.) Müdür sına geçtik. 
Sevdiğim kız da geldi. (Taşra okulla rında bu iş demek büyük 
şehirlere oranla daha kolay oluyor.) Soğuk a bir hareket etti. 
Bana karşı. İlk konuşmayı kız yaptı: Beni buyurun konuşun. 
Anneniz babanızla tanıştım ve konuştu* dedim. Tuttu bana, 
"Babamla ne konuştunuz?" (dedi, tır işaretleri benimdir.) Siz 
bilmiyor musunuz? Hayır ceva1 verdi. Ben de dedim k i: 
Tercih hakkı sizindir, dedim, verin. Red red ediyorum. 
Teşekkür ettim. Bir taraftan da kızdım, tam adamakıllı kızdım 
ona. Müsade istedim, boş te nha kimsenin olmadığı yalnız bir 
yerde karşılıklı gizli konuş mak istiyorum. Kızmayın, rica 
ediyorum çok. Ne olur? Yalvar dım Müdür çıktı kapıdan: 
çıkar çıkmaz kapıdan, geri döndü o turdu masasına (sayın