Hacı bu ısınma şekline karşı çıkmak için gözlerini aça­
rak: 
-Olmaz, olmaz ... Vücudum çok zayıftır. Taşlara çarpar 
kırılır, dedi. 
Yine hareketsiz kaldı. Fettah yüzünün çamurlarını par­
mak parmak alıp oradaki ağaca sürterek: 
-Daha sabahın karanlığınday ız. Buraları ecinni, hırsız 
yatağı ... Bizi soyanlardan daha insafsızlarına çatarsak belki 
bu sırtımızdaki donu, gömleği de alırlar, anadan doğma ka­
lırız. Bu netameli yerden bir ayak evvel savuşmaya bakalım . 
Bu haklı ihtar o baygınlığı arasında Hacı'nın kulağına te­
sir etti. Ve hemen yine gözlerini açarak, "Billahi bizim Fettah 
doğru söylüyor ... Kaçalım ... " deyince Osman kolları arasın­
daki Hacı'yı yeni adım atmaya alışan çocuklar gibi yerinde 
durdurmaya uğraşarak: 
-Biz tabanları kaldırınca şimdi caddeyi boylarız . Sen 
bizim ayağımızla yürüyebilir misin? .. 
-La vallahi yalan kabul etmem. Yürüyemem. 
-Ee, nasıl olacak? 
-Yürüyebildiğim kadar giderim, yorulunca nöbetle size 
binerim ... 
-Biz kira beygiri miyiz babacığım? .. 
-Bu akşam Hak böyle takdir buyurdu. Ne çare ... 
Hacı Hurşit hırsızların insaf ederek bırakmış oldukları 
büyük bir mendili gömleğinin üzerinden kuşak gibi bağla­
yarak en'amını, misvakını, takvimini, tespihini vaaza giden 
kürsü şeyhleri gibi koynun a doldurmuş tu. 
12 
İki hizmetkar ufak bir müzakereden sonra Topkapı 
Caddesi'ne çıkmayı uygun gördüler. Arabalarını, üstlerini, 
başlarını bütün varlıklarını orada soyunan bu üç zavallı 
hafif vücut, tabana kuvvet, yalınayak, taşların, çamurla­
rın üzerinden sekerek Topkapı Caddesi'ne doğru bir tırıstır 
47