güzel İpek'in de Kars'ta olduğ unu eklemiş ti. Muhtar'dan ayrılmış  olmasına rağ men 
İpek orada Karpalas Oteli'nde babası ve kızkardeş iyle yaş ıyordu. Cumhuriyet'te 
politik yorumlar yapan Taner'in sözlerini dinlerken Ka İ pek'in güzelliğ ini 
hatırladı. 
Otelin yüksek tavanlı lobisindeki televizyona bakan kâtip Ca-vit'in anahtarını verdiği ikinci kattaki 203 numaralı odaya çıkıp kapıyı kapattıktan sonra Ka 
rahatladı. Kendini dikkatle dinlemiş ti, yol boyunca korktuğ unun aksine ne aklı 
ne de yüreğ i İpek'in otelde olup olmamasıyla ilgiliydi. Âş ık olmaktan, sınırlı 
aşk hayatlarını yalnızca bir dizi acı ve utanç olarak hatırlayanların kuvvetli 
içgüdüsüyle ölesiye korkardı Ka. Gece yarısı, üzerinde pijamaları, karanlık odasında yatağ ına girmeden önce, 
perdeyi hafifçe araladı. Karın kocaman tanelerle hiç durmadan yağ ışını seyretti. 
14 Şehrimiz huzurlu bir yerdir 
UZAK MAHALLELER Kar şehrin kirinin, çamurunun ve karanlığ ının, örtülerek unutulduğ u bir saflık 
duygusu uyandırırdı hep onda ama Ka Kaıs'ta geçirdiğ i ilk gün kar ile ilgili bu 
masumiyet duygusunu kaybetti. Burada kar yorucu, bıktırıcı, yıldırıcı bir ş eydi. 
Bütün gece yağ mıştı. Ka sabah sokaklarda yürür, iş siz Kürtlerle dolu 
kahvehanelerde oturur, hevesli bir gazeteci gibi elinde kâğ ıt kalem seçmenlerle 
görüşür, yoksul mahallelerin dik ve buzlu yollarını tırmanır, eski belediye 
başkanı, vali muavini ve intihar eden kızların yakınlarıyla görüş ürken kar hiç 
dinmedi. Çocukluğ unda, Niş anta-şı'ndaki güvenli evlerinin penceresinden ona bir 
masalın parçasıymış  gibi gelen karlı sokak görüntüleri ş imdi yıllardır 
hayallerini içinde son bir sığ ınak olarak taş ıdığı bir orta sınıf hayatının ve 
hayal bile etmek istemediğ i sonu umutsuz bir yoksulluğ un başlangıcı gibi 
gözüküyordu. 
Sabah daha ş ehir yeni uyanırken yağ an kara aldırmadan Atatürk Caddesi'nden 
aşağıya, gecekondu mahallelerine, Kars'ın en fakir semtlerine, Kaleiçi 
Mahallesi'ne doğ ru hızlı hızlı yürüdü. Dalları kar tutmuş  iğde ve çınar 
ağaçlarının altından hızlı hızlı ilerlerken, pencerelerinden dış arıya soba 
boruları çıkan eski ve yıpranmış  Rus binalarına, odun depolarıyla elektrik 
trafosu arasında yükselen bin yıllık boş  Ermeni kilisesinin içine yağ an kara, 
buz tutmuş  
15 
-Uzak Mahalleler - Kars çayının üzerindeki beş  yüz yıllık taş  köprüden her geçene havlayan kabadayı 
köpeklere, kar altında iyice boş  ve terk edilmiş  gözüken Kaleiçi Mahallesi'nin 
küçük gecekondularından tüten incecik dumanlara bakıp öylesine kederlendi ki gözlerinde yaş lar birikti. Derenin karş ı yakasına erkenden firma yollanmış  biri 
erkek biri kız iki çocuk kucaklarında sıcak ekmekler aralarında itişerek öyle bir mutlulukla gülüş üyorlardı ki Ka da onlara gülümsedi. Yoksulluk ya da 
çaresizlik değ ildi içine bu kadar iş leyen; ş ehrin her yerinde, fotoğ rafçı 
dükkânlarının boş  vitrinlerinde, kâğ ıt oynayan iş sizlerle tıkış  tıkış kalabalık 
çayhanelerin buzlu camlarında, karla kaplı boş  meydanlarda daha sonra hep 
göreceği tuhaf ve güçlü bir yalnızlık duygusuydu. Sanki burası herkesin unuttu ğu 
bir yerdi ve kar sessizce dünyanın sonuna yağ ıyordu. 
Sabah Ka'nın talihi yaver gitti ve herkesin merak edip elini sıkmak isteyece ği 
istanbullu ünlü bir gazeteci gibi karş ılandı; vali muavininden en yoksuluna 
kadar herkes ona kapısını açıp konuş tu. Ka'yı Karslılara üç yüz yirmi satış lı 
Serhat Ş ehir Gazetesi'rd çıkaran, bir zamanlar Cumhuriyet gazetesine yerel 
haberler yollayan (çoğ u yayımlanmazdı) Serdar Bey tanıttı. Ka sabah otelinden 
çıkar çıkmaz ilk iş  "yerel muhabirimiz" diye İ stanbul'dan adı verilen bu eski 
gazeteciyi gazetesinin kapısında bulmuş , bütün Kars'ı tanıdığ ını hemen 
anlamıştı. Kars'ta geçireceğ i üç gün boyunca Ka'ya yüzlerce kere sorulacak 
soruyu Serdar Bey sordu ilk. "Serhat ş ehrimize hoş geldiniz üstat. Ama burada ne iş iniz var?" 
Ka seçimleri izlemeye ve intiharcı kızlar hakkında belki bir yazı yazmaya 
geldiğini söyledi. 
"intiharcı kızlar Batman'daki gibi abartılıyor," dedi gazeteci. "Emniyet Müdür