Asım Çavuşa inat olsun diye, mahsustan bu kadar büyük yak­
tırmışhr ateşi ." 
M em ed: 
"Benim kıpırdayacak halim kalmadı Cabbar," dedi. "Şu ha­
ber ıslığını çalsana !" 
Cabbar iki parmağını ağzına sokup, güçlü, uzun bir ay ıslı­
ğı çekti. 
M em ed: 
"Bre Cabbar," dedi, "senin de ıslığını bir günlük yoldan 
dinle. Alimallah duyulur. " 
Biraz sonra ateş taralından bir tüfek sesi geldi. Bunu bir 
yaylım ateşi izledi. 
Me med: 
"Bir şey mi var?" diye sordu . 
Ca b bar: 
"Deli Durdu Ağa bayram ediyor," dedi. "Keyfi yerinde 
olursa boyuna kurşun yakar. " 
Islıklanna karşıcı olarak kimse gelmedi. Memed de Cabbar 
da buna içerlediler. 
Ateşin yanma vardıklarında kan ter içinde kaldıklannı, bit­
tiklerini hissettiler. Onlan bu sefer Durduyla birlikte bütün ar­
kadaşlan ayağa kalkarak karşıladılar. Durdu, onlara yaklaşınca 
tabancasını çekti: 
"Şerefe" dedi, birkaç el boşalttı. Sonra: "Acımızdan ölü­
yorduk hepimiz de, az daha yetişmeseydin iz. Bakın Recep Ça­
vuşa daha inliyor. Yaradan değil. Açlıktan. Alimallah açlık­
tan ... " 
Ateş bir harman yeri kadar büyüktü . Kocaman, insan boyu 
yalımlar biribirierine sarılarak, eğilip bükülü yorlardı. Odunla­
rm çıtırtısı ortalığı tutuyor du. Odunlar , yanadarken bir hoş ko­
ku çıkarırlar. Su yanarmış gibi bir hoş koku ... Yaş odunun yan­
ması bir beter iş. Yalımlann ortasında odun döner durur. Uzun 
zaman böylece dayanır . Sonra, ortadan ikiye ayrılarak yalımla­
nn içinde yiter gider. 
Memed, ilk iş olarak Recep Çavuşun başına vanp: 
"Nasıl oldu Çavuş?" diye sordu . 
Çavuş inleyerek: 
182