!ar arasındaymış. Hep birlikte üstüme asker battaniyesine ben­
zer bir örtü çekiyorlar . Sen burada bekle, biz şimdi geleceğiz, 
diyorlar. Geri dönüp beni alacaklarmış. Erkeğim de aynı şeyi 
söylüyor: Sen burada bekle, biz gelip seni alacağız. 
Çoğul söylüyor. Oysa ben onun birinci tekilden söylemesini 
umuyormuşum. Gelip seni alacağım, demesini. Beni bekle, de­
mesini. 
Bütün aşk masalları ve destanlar böyledir çünkü, değil mi­
dir? 
Gerçi beklememi söyleyenler çoğul, ama ben yine de inanç­
la, umutla bekliyormuşum. 
Bekliyoru m. 
Mevsimler geçiyor. 
Gelen giden olmuyor. 
Erkeğim? 
O da gelmiyor. 
Mevsimler değişiyor . 
Kar yağışı b�şlıyor. 
Kar sürekli yağıyormuş. 
Asker battaniyesi de, kirpiklerim de yoğun kar altındaymış. 
Üşüyormuşum. 
Çok üşüyormuşum. Üşüyorum . 
(Yatakta adamın koynuna daha iyi 
sokuluyor, ona sarılıyor, ılık nefesini 
alnında, saçlarında duyuyor.) 
Bağırdım: 
Donuyorum. Kar gözlerimin içine doluyor. 
Ben sürekli bağırıyorum, kar ise sürekli yağıyormuş. 
(Adam sımsıcak öpüşlerle 
öpüyor onu.) 
Yağıyor, yağıyormuş ... Bağırdım, ama toprakta, sürekli ya­
ğan kar altında kalmaktan bağırmıyormuşu m,•hayııır; insanın 
90