Öğle yemeği tam akşama kadar sürdü. Arif Saim Bey eşkı­
ya kebabını çok sevmişti: 
''Yahu Taşkın Ağa," dedi, "yahu biz Toroslarda düşmana 
karşı çarpışırken, sen o dağlarda bize eşkıya kebabını niçin hiç 
yapmıyordun?" 
Taşkın Ağa sevinç içinde güldü: 
"Dövüşmekten yemek yemeye fırsat mı bulabiliyorduk, 
sen söylesene Bey?" 
"Doğru, doğru," diye güldü Arif Saim Bey. "Yerden göğe 
kadar hakkın var." 
Murtaza Ağa içinden veryansın ediyordu, şu deyyuslara 
bakındı hele şu deyyuslara, düşmanla öylesine çarpışmışlardı 
Toros dağlarının doruklarında ve hem de kovuklarında yemek 
yemeye fırsat bulamamışlar! Yalancının o güzel avradını cümle 
alem düdüklesin mi? Hem böyle düşünerek sövüyor, hem de 
oradakilerin gözlerinin içlerine anlamlı anlamlı bakıyordu. 
Oradakiler onun yüzünden epeyce tedirgindiler . Bir ara Murta­
za, elleri karnında iki büklüm yerinden kalkıp Zülfünün yanına 
geldi, kulağına eğildi: 
"Ulan Zülfü," diye fısıldadı. "Ulan ocağın hata bre ulan se­
nin. Ulan zeytin çiftli klerinin sırası mı? Ülkenin asayişi bozul­
muş. İnce Memed önüne geleni gözbebeğinin tam ortasından 
kurşunluyor. Dağlar taşlar eşkıyayla, insanları tam gözlerinin 
bebeklerinden vuranlada doldu, amanın Zülfü, amanın oğlunu 
öldürdüm ocağına düştüm, amanın bu ne haldır, söyle Beye ki, 
bir alay, bir fırka, bir kolordu göndersin ki ... Dağlar taşlar, tüm 
köylüler hali isyanda ... " 
"Sus ve git," diye kaşlarını çath Zülfü. "inşallah Bey duy­
madı bu konuştuklarını." 
Beyse pencereden dışarıya bakıyor, eşkıya kebabından bir 
parçasını gövdeye indirdikten sonra uzun uzun parmaklarını 
yalıyordu. Yalamayı bitirince de kadehine yapışıp gözlerini ka­
pahp rakısını bir tapınmada mest olarak içiyordu. 
"Gidiyorum Zülfü," diye iniedi Murtaza. "Gidiyorum ama 
sen de bunu unutma." 
Odadan dışarıya çıklıktan sonra kapının yanına çekilip 
orada durdu. Arif Saim Bey onu saklandığı yerde göremiyor-
42