MUNİSE 
KIZ 
MUNİSE 
EROL 
MUNİSE 
EROL 
MUNİSE 
EROL 
MUNİSE Büyüklerin her yaptığı, her söylediği her za­
man en doğru olan değil... Büyükler hep hak­
lı değil... Dünya durmadan değişiyor. Daha 
hızla ... Anlamal ısınız ... 
Halil'e bir şey olursa, torunuma bir şey olur­
sa gerisini anlamam ben! Hiç çocuk doğur­
dun mu? Hiç boyu boyuna erene büyüttün 
mü onu sen? 
(Başını eğer.) Hayır, fakat... Bir gün doğurur­
sam... (Kaldırır başını.) Öyle sanıyorum ki ... 
artık yalnız kendi çocuğumu düşünemem 
ben ... Ne de yalnız kendimi ... (EROL'a bakar. 
Yürür gider, samanlık deliğinin altında durur.) 
Rahat bir evi tepip çıkmak bile, yine o evin, o 
evdeki her şeyin bana verdiği bir özgürlük­
müş ... (Sandığın üstüne çöker. Karnı ağrıyormuş 
gibi oturur.) 
: Sakın ... Hasta mı? 
Bırakın onu. Şurasında ince bir sızı başlamış­
tır olsa olsa .. 
Bu sabah uyandığı mda... Belki, diyordum, 
gittiler ... Oğlum gelip götürdü onları belki, 
diyordum ... (KJZ'ı gösterir.) Yazık şuna da be .. 
Soldu bir günde ... 
Kime yazık? Sizin hiç, rahat bir yatakta öğ­
lenlere dek gerine gerine yattığınız oldu mu? 
Halil'i sütbeyaz bir hastanede mi doğurdu­
nuz? İşte, Halil bile anlatamadıysa size eğer ... 
: (Keser.) Sen uğruyor musun ananın yanma. 
Koyuyor musun başım dizine? Derdini soru­
yor musun onun, ana yerine koyup, adam 
yerine koyup? (Yeniden öfkeli) Fikrimizi mi al­
dınız bizim? .. 
Ben benimkilerin almam! Babam köpeğin biri! 
Tövbede! 
272