Onun küçüğü : 
"Adanada bile ancak iki üç tane vardır, olsa olsa. " 
"Adana bizi ilgilen dirmez," diye göğsÜnü şişirdi, Ala Temir Ağa. 
· "Kasabada yok," dedi orada bulunan oğulların en küçüğü. 
"Öyleyse ," dedi Ala Temir, "hemen bugün Adanaya, yoksa İstan­
bula gidecek, siz üçünüz de bundan, tıpkısı birer tane çekec eksiniz. 
Okullulara yok. Onlar okuyor, o onlara yeter. Siz çalışıyorsunuz. Yal-. 
nız onlar okuldan dönünce isterlerse kardeşlerinizi otomobilinize alır-
sınız. " 
"Alırız baba ," dediler� 
Ala Temirin içi dolup dolup kabarıyor, gözleri yaş içinde, boğazı 
ukanı rordu .. Gözyaşl arını oğullarına göstermernek için eve koştu, yük­
lüğe gitti oturdu, ağlamaya başla dı. Boynu bükük ... Açlıktan , yoksul­
luktan ölen, mezarı bile belli olmayan anası geldi gözlerinin önüne. 
Sonra teker teker ölen, çırılçıplak kardeşl eri, sonra gurbete gidip de 
dönmeyen, Yüreğir toprağından nakışlı çorabının teki gelen babası 
geldi gözle rinin önüne. Yıllardır, köyünden Çukurovaya indiğinden 
bu yana ağlam amıştı. Ağlamak aklına bile gelmemişti. Ağlaması bitin­
ce içini bir sevinç doldurdu, şapkas ını bohçadan alıp dışarı çıktı, usul 
usul fıskelemeye başladı, sonra iki eliyle şapkayı muhkem başına geçir­
di. Büyük oğluna : 
· "Beni bindir de otomobiline kasabaya, kulübe götür," dedi oto­
mobilin kapısını açıp bindi, kuru ldu, belki ömründe ilk olarak bacak 
bacak üstüne atmak istedi ama, kalın hacağı nı bir türlü öteki nin üs­
tünde tutamadı: 
Otomobilin penceresinden başını çıkarı l? : 
"Böyle aval aval ne bakınıp duruyors unuz? Gidip otomobillerini­
zi çekinsana ... Parasını, parasını. . .' Banka müdürüne benden selam 
söyle yin. Ya da durun ... Kaç lira bunun tanesi?" 
Büyük oğul söyledi. 
Ala T emir cüzdanına el attı, çek defterini çıkarttı : 
"Yu, " dedi. "Üç tane:. Aynısı. Başka kabul etmem ." 
Delikanlı yazd ı. 
Ala Tem ir imza atmayı tam bir yıl uğraşa didine öğren mişti. Ça­
balaya �.alaya , ter döke döke imzasını çekin altına yazd ı. Zafer ka­
zanmışçan.a :