zat yokluğu vard ı. Telaffuz edilmemi ş bir kelimeydi baba. Yoktu. 
Yokluğu geliyordu her tür varolu ştan ve varl ıktan önce.  
Bir varm ış bir yokmu ş. 
Uzun, çok uzun zaman önce, çok da uzak olmayan bir ülkede, 
evvel zaman içinde kalbur saman içinde, pireler berber develer 
tellal iken... ben babam ın beşiğini t ıngır m ıngır sallar iken... dün-
ya tepetaklak ve zaman ın bir adaşı olan "dehr" dönüp duran bir 
halka, kuyru ğunu yutan bir y ılan iken, gelecek geçmi şten daha ih-
tiyar, geçmi ş yeni ekilmi ş tarlalar kadar ter-ü taze iken...  
Bir varm ış bir yokmu ş. Tanr ı'nın mahluklar ı tah ıl kadar çok-
muş; fazla konu şmak günahm ış. 
Günahm ış çünkü haddinden fazla konu şursan hat ırlamaman 
gerekenleri hat ırlayabilir, anlatmaman gerekenleri anlatmaya 
başlayabilirsin. Her ailede s ırlar vard ır sakl ı kalmas ı gereken. 
Her ailenin günahlar ı vard ır kabir defterlerine kaydedilen.  
Olur da eline geçirirsen o defterlerden birini, orada rastge-
lebilirsin söze dökülmeyecek olana.  
Potasyum siyanid saydam bir bile şiktir. Potasyum tuzu ve hidro-
jen siyanid elementlerinden mürekkeptir. Şekere benzer bir parça 
ve gayet kolay çözülür suda. Baz ı başka zehirli bile şiklerin aksi-
ne bariz bir kokusu vard ır. Hoş bir koku...  
Badem gibi kokar bu zehir. Ac ı badem gibi.  
Bir kâse a şure, olur ya kavrulmu ş fındıklar ın ya da nar tane-
lerinin yan ı sıra potasyum siyanid damlalanyla da süslenirse, bu 
ikinci maddenin varl ığını tespit etmek zordur. Ne de olsa a şure-
nin doğal malzemeleri aras ında da badem vard ır. Yiyen, kokuyu  
 yad ırgamaz. Son ana kadar neyi ka şıklamakta oldu ğunu anlamaz.  
"Sen ne yapt ın efendim," diye c ırlad ı Ağulu Bey. "Dünyan ın 
gidişatına müdahale ettin!"  
Banu Teyze ruj yüzü görmemi ş dudaklar ını kemirdi. "Ettim 
ya," dedi yanaklar ından yaşlar süzülürken. "Ona a şureyi ben ver-
dim ama yiyip yememek kendi bilece ği şeydi. Ne yapt ığını bili-
yordu benim karde şim! Azrail'in onu k ırk birinden evvel bulaca-
ğını, Çin-i Maçin'e dahi kaçsa bu sefer de orada enseleyece ğini 
biliyordu. Ecel gelip almadan, o att ı ilk ad ımı. Böylesinin daha 
yeğ olacağına karar verdi. Mazinin külfetiyle ya şamaktan daha 
haysiyetli de ğil mi böylesi? Tercih kendisinindi."  
"Öyle bile olsa bu senin günah ını hafifletir mi efendim?" de-
di Ağulu Bey.  
"Hafifletmez elbet," dedi Banu Teyze k ısık bir sesle. "Kar ış-
mamal ıydım. Dayanamad ım. Gaibten gelen bilgi neye yarar o bil-
giyle bu cihanda bir şeyler yapamad ıktan sonra? Terazi niye ya-
pılmış, adil tarts ın diye. Kalem niye yarat ılmış, yazs ın da iz b ırak-
sın diye. Kitap niye yaz ılmış, şimdiki nesiller atalar ının hatalar ın-
dan ders als ın diye. Allah ım haf ızam ı kaybetmekten koru. Unut-
kanl ık hastal ığı için okun acak duay ı veren Rabbim, silinmeyen 
haf ıza için de bir dua verseydi ya bana. Bildiklerimin a ğırlığı al-
tında ezilmemek için..."  
"Sanmam ki Allah seni affetsin," dedi A ğulu Bey keyifle ve 
kibirle.  
"Hakl ısın. Faziletli kullar ın aras ından kovuldum art ık sonsu-
za kadar. Ama Allan ın bildiğini cininden niye saklayay ım, Rab-
bim biliyor ya, zerre pi şmanl ık yok yüre ğimde."  
"Ya Ermeni k ız? Ona babaannesinin s ırrım söyleyecek mi-
sin?" diye sordu Şekerşerbet Han ım, efendisinin a ğlamas ını çare-
sizlikle seyrederken.  
"Söyleyemem. Ta şıyamaz, yük olur yavruca ğa. Hem inanmaz 
bana."  
"Hayat tesadüflerden ibarettir, efendim." Bunu söyleyen 
Ağulu Bey'di gene. Tesadüfler tesadüfi midir yoksa tevafuki mi?