Şems'le babam aras ında geçen bir sohbeti hat ırladım o an. 
"Bu aletin ismi ney'dir" dedim. "Ba şka müzik aletlerine ben- 
zemez. Sesi, derin bir iç çeki ştir. Sevdi ğinden ayr ılanların iç 
çekişi..." 
Neyin sesi hafifleyince meydanda babam belirdi. Ölçülü, 
dikkatli ad ımlarla yakla ştı; usulca e ğilip gelenlere selâm ver- 
di. Onun pe şi sıra, hepsi de babam ın eski müridi olan alt ı 
derviş göründü; sikkeler, tennureler, destegüller ku şanmış 
olarak. Ellerini gö ğüslerinde kavu şturup destur almak için 
babamın önünde e ğildiler. Üç kere meydan ı devrettiler. Yeni- 
den yükselen müzikle beraber dervi şler tek tek dönmeye ba ş- 
ladılar. Önce a ğır ağırdı dönüşleri. Döndükçe h ızlandılar. 
Hızlandıkça nilüfer çiçe ği gibi kat kat aç ıldı etekleri. 
Ne manzarayd ı ama! Gururla gülümsedim. Göz ucuyla sa- 
ğıma soluma bak ıp semayı izleyenlerin tepkilerini gözetle- 
meyi ihmal etmedim. Hiçbir şeyi beğenmemeleriyle ünlü tip- 
ler bile takdirle izliyorlard ı. 
Dervişler aralarda dört selâm edip döndü. Devran sanki 
sonsuza dek sürdü. Sonra musiki kuvvetlendi; bir perde ar- 
dında çalınan rebabm sesi kudüme, kudümünkü neye kar ış- 
tı. İşte tam o esnada, ta şkın bir su gibi akarak Şems-i Tebri- 
zî meydana ç ıktı. Diğerlerinden daha koyu renk bir tennure 
giymişti. Boyu her zamankinden uzun, bedeni daha bir ince 
  
görünüyordu. Kollar ını iki yana açm ıştı; sağ el yukar ıya, sol 
el aşağıya bakacak şekilde. 
Şems görünmeyen bir girdaba yakalanm ışçasma delice dö^ 
nerken, müritler de a ğır ağır peykindeyken, babam bir ç ınar gi- 
bi öylece duruyor, dudaklar ı daimi bir duada k ıpırdanıyordu. 
Muazzam bir ahenk vard ı aralarında. Etraf ımdaki insanlar ın 
hayretten suspus olduklar ını fark ettim. Şems-i Tebrizfden nef- 
ret edenler bile bu füsunkâr sahneden etkilenmi şe benziyordu. 
O vaziyette ne kadar döndüler bilemiyorum. En nihayetin- 
de musiki yava şladı. Dervişler bir bir dönmeye son verip iç- 
lerine kapand ı. Zarif hareketlerle ellerini çaprazlama kavu ş- 
turup meydandaki herkesi selâmlad ılar. Derin bir sessizlik 
oldu. Kimse ne yapaca ğını bilmiyordu. Kimse daha önce böy- 
le bir gösteriye şahit olmam ıştı. 
Suskunlu ğu babam bozdu. "Dostlar, bu gördü ğünüz ayinin 
ismi semad ır. Bugünden itibaren her as ırda dervi şler semaya 
duracak. Bir elleri gö ğe işaret ederken, öteki elleri yere dönecek 
ki, Hak'tan ald ığımız her aşk zerresini halka taksim edelim." 
Seyirci s ıralarından başını sallayanlar, hislenip duygula- 
nanlar oldu. Yumu şacık bir hava bürüdü ortal ığı. Gözlerime 
minnet ya şları doldu. Nihayet babam da Şems de hak ettik- 
leri hürmeti görmeye ba şlamıştı. 
Böyle bitebilirdi bu ak şam, bu şekerriz duygu seliyle. Ve 
ben eve mutlu, gururlu bir adam olarak dönebilirdim, e ğer 
hemen akabinde olanlar olmasayd ı. 
Ne yazık ki Şems her şeyi mahvetti... 
Sarhoş Süleyman 
Konya, Haziran 1246 
Bu gece şahit olduklar ımı unutmam mümkün de ğil. Bilhas- 
sa sema ayini sonras ında olanlar ı. Tören bitince Keyhusrev 
  
332 
333 
  
ayağa kalktı, gayet vakur bir edayla, küçük da ğları ben yarat- 
tım dercesine etraf ı şöyle bir süzdü. Gücünün fark ında olan ve 
dalkavuklar taraf ından çevrelenmeye al ışkın liderlere mahsus