"Var." 
Durd u: 
"İşte ona nişan alacaksın ... " 
Memed, tüfeğini omuzuna çekti. Nişan aldı. Beyaz lekeye 
ateş etti. 
Durdu: 
''Vuramadın İnce Memed !" dedi. 
Memed : 
"Nasıl oldu?" diye kızgınlıkla sordu. "Nasıl oldu da!.." 
Durdu: 
"Ne bileyirn ben," diye omuzlannı silkti. ''Vuramadın işte." 
Memed, dudaklarını geviyo rdu. Bu sefer tüfeği iyice omu-
zuna yerleştirdi. Biraz daha nişan aldı. Tetiğe çöktü. 
Durdu: 
"İşte bu sefer tamam," dedi. "Ortası ndan." 
Beyaz lekenin oradan hafif bir duman çıkıyor du. 
Memed, şaşkın şaşkın: 
"Peki öteki neden değmedi ya?" diye sordu. 
Durdu: 
"Peki," dedi, "İnce Memed, sen her attığını vuru r musun?" 
M em ed: 
"Bilmem," dedi, gülüm sedi. 
Durd unun uzun yüzü ger ildi. Genç olmasma karşın, Dur­
dunun yüzü kınşık içindeydi. Ağzı çok büyük, dudaklan ince­
cikti. Sağ yanağının üstünden saçlarının içine \<adar , uzun bir 
yanık izi vardı. Çenesi sivriydi ama, çok güçlü görünüyordu. 
Daima gülerdi. Gülüşünde bir acılık vardı. 
"İnce Memed, sende iş var yavrum ." 
İnce Memedin utangaç bir çocuk gibi yüzü kızar dı. Önüne 
bakb. 
Arka arkaya üç defa ıslık çalındı aşağıd an. Kulak kabarbp 
dinled il er. 
Ca b bar: 
"Haberci geliyor Ağam," diye sesle ndi. 
Az sonra da haberci soluk soluğa çıkb geldi. Daha soluğu­
nu alamadan: 
"Aşağıdan, Çanaklının düzünden Akyola doğru beş kadar 
ı