lar ın derisi kokar derler, do ğru olacak. Her ter koku şum, 
bast ıran bayg ın bir şey! 
Selime'yi arad ım. Bir odada Melek Han ımın anas ıyla 
konuşuyordu. Telli duva ğı, ona ağırlık değil. Yorgunluk 
bezginlik göstermiyor. Beni görünce,  
- Art ık yetmez mi, dedi, müdür beyden izin alal ım 
da gidelim, dedi. 
- Bilmem, izin verirler mi, dedim. 
- Gel, bir deneyelim, dedi. 
Zeybek ortaya ç ıkal ı dans tavsam ıştı. Saat ilerledi ği 
için, birtak ımlar ı da savuşuyorlard ı. Biz, odadan ç ıkar-
ken salonda yeniden caz co şmuş, bulundu. Gençten bir 
efendi bana do ğru gelerek,  
- İçerden sizi istiyorlar, dedi. 
- Beni mi? 
- Sizi de, gelin han ımı da! 
Gittik. Bizim müdür nutuk söylemeye kalkm ış. Bizi 
görünce,  
- Hah, dedi, i şte bunlar benim çocuklar ım.  Melek 
de benim evlad ım, ama onun muhabbetini benden çala 
caklar var. Bu, yok mu? Buna dikkatli bakman ızı isterim. 
Bu, bu cumhuriyet maliyesinin yar ınki büyük adam ıdır. 
Yak ında göreceksiniz... Yak ında, bak, görürsünüz. Biz, 
onun dirayetine muhtac ız. Bu, huzurunuzda ve bütün bu 
muhterem huzurlarda, bu sayg ıya değer vücutlar kar şı 
sında ben, diyorum ki, o, göreceksiniz... Onu siz göre 
ceksiniz, efendiler! Bunlar ın kimsesi yoktur, onlar ın ba 
bas ı, yaln ız ben var ım. Bu da benim k ızımd ır. Bu geline, 
siz, dikkatli bakt ınız m ı? Onun kar şısında ben derin bir 
hürmetle e ğilmenizi tavsiye ederim. Çünkü ben, onlar ın 
nasd evlendiklerini biliyorum.  
Uzun nutuk bitince, müdür beni, Selime yi kucakla-  
 di, biz de onun elini öptük... Alk ışlar... Müdür mahzun 
oldu, gene a ğlamaya ba şlad ı. Onu görünce,  
- Hadi bakal ım, gelinler, güveyler dans edecek, de-
diler.  
Dans edenler oturdular, ortada biz kald ık. Fahri ile 
Melek Han ımı buldular, onlar ı da ortaya att ılar. 
Selime'nin nas ıl dans etti ğini bu geceden evvel gör-
memiştim. Alman mektebinde iken ona eski danslar da 
öğretmişler. Oyuna ba şlamadan evvel-bana dedi ki - 
Bakal ım, beraber nas ıl oynayaca ğız? Benim kar ım, 
emsalsiz bir kad ındır. Çoklar ından iyi oynar, çoklar ından 
iyi piyano çalar. Ben onun iyi piyano çald ığını, 
evlendiğimizden iki ay sonra İstanbul'dan Trabzon'a 
giderken, gemide eski bir piyano buldu ğumuz zaman 
öğrendim.  
Bu gece de, kendisini kollar ıma b ırakt ı, süzüldü. Ba ş-
ka zaman, ba şka yerde olsa belki insan bu kadar denk, 
böyle dalgalar üstünde uçarm ış gibi oynayamaz. E ğer bir 
yerde yaln ız olsayd ık, belki saadeti böyle canland ıramaz-
dık. Bu dans ın, ne biz bitti ğini istedik, ne ba şkalar ı! 
Bizi alk ışlad ılar. Selime, beni elimden çekerek sa-
londan ç ıkard ı. Boş olan odalarda müdürü, han ımını ara-
dık. Müdür çok oldu ğu için aşırm ışlar. Han ımını bulduk, 
elini öptük. Melek'in anas ına teşekkür ettik, ayr ıldık. 
Odam ıza girince aynada kendi yüzümü gördüm, ren-
gim uçmu ş, zay ıflam ışım. Selime'ye bakt ım, o da yorgun, 
soluk. Hayat ımızın en değerli zamanlar ını yaşıyoruz.  
Selime'nin tülünü, çiçeklerini ba şından ben ç ıkar-
dım. Sonra yandaki odaya geçip soyundum. Yan ıyo-
rum... Sorho şluk, yorgunluk, sinir gerginli ği, susuzluk 
hep birbirine kar ışıyor. S ırtıma pijamay ı giyip, yerdeki 
hal ının üstüne k ıvrıldım. Biraz sonra Selime geldi.