-"Arsız Manik"in kim olduğundan haberim yok ama 
oyun oyuna benzemeli ... 
-Bahsi çığırından çıkarma Eda ... Koroedyanın alt tara­
fını tamamlayalım. O oynadığırnız sahne ne güzel oldu!.. 
-Rica ederim efendim tokarsız tarafından olsun ... 
Oyundan önce zatıalinize söyleyecek sözlerim var ... Bu gece 
o tokadı siz bana değil başkalarına vuracaktınız ama mera­
ınımı anlatmaya meydan bırakmadınız ki. Amca Bey "bir" 
Sadri Bey "iki" Şemi Bey "üç" ... 
-(Aceleyle) Pekala, ben dört, sen beş ... İyi aklıma 
getirdin ... Zaten bu komedya için de kaç oyuncuya lüzum 
var ... Onları da çağıralım. Rolleri dağıtırız ... Bak o zaman 
komedya şekerleşir mi şekerleşmez mi? 
-Bal gibi olur efendim. Lakin üçü de meydanda yok ... 
Onlar odalarında olmadıkça, Murabiye'nin kapısı öyle 
sabaha kadar tıkırdadıkça bu komedyalar bal gibi mi olur 
yoksa sirkeye mi döner, orasını siz bulunuz ... 
-(Zihnen fevkalade meşgul bulunduğunu ima eder bir 
dalgınlıkla) Bravo!.. Çalçene karı ... Bu da doğru! Müreb­
biye'yi de uyandırırız, iş tastamam olur. Evet, oda kapısını 
tıkırdatırız, o da kalkar ... Bak o zaman oyun ballı mı olur 
sir k eli mi, anlarsın ... 
O aralık dışarıdan, epey uzaktan kuvvetli bir yumruk 
veya tekmeyle bir yere vuruluyor gibi güm güm bir ses 
işitildi. Dehri Efendi gelen gümbürtüyü dinleyerek Eda'ya: 
-One? 
dedi. Güya kadın şaşırarak: 
-Bilmem!.. 
cevabından başka bir söz bulamadı. 
İkisi birden tekrar dinlediler . Gümbürtünün bir artan bir 
şiddetle devam eylediğini duydular. 
Dehri Efendi Kahya Kadın'a: 
-Lambayı al da önüme düş, gidelim şu gürülrünün ne 
olduğunu anlayalım. 
ernrini verdi. Eda önde Efendi arkada koridordan yürü­
düler. Sofaya çıktılar. Efendi gümbürtünün Mürebbiye'nin 
80