Rüzgar böyle fısıldarken Ahmet Kudsi Tecer, bir an yattı­
ğım yerin alacakaranlığında belirmekte, "Hayır, bu değil," de­
memle de silinip gitmektedir. Ama ses, uykumu böler durur: 
Nerdesin, nerdesin, nerdesin? 
Ulusal Kitaplığa bu üçüncü ve uzun Viyana ziyaretimde de 
gidip geliyordum. Benimle orada buluşma sözü veren hayalin 
çıkıp gelebileceğini gizli gizli hala umarak, burnumu eski kent 
haritaları, gravürleri arasından çıkarmıyordum. Kitaplarda: Bu­
rada rüzgar bile Viyanalılara fazladan bir ruh dinginliği sağlamak 
için eser benzeri bilgilere rastlayınca umudum kırılır, büyük tut­
kumun gizi çözmeye, varlığını sezdiğim yüzü görmeye asla 
yetmeyeceğini düşünürdüm. Tarihçiler tarihi yazmış, yaşayan­
la yazanı kesin bir kılıç darbesiyle ayırmışlardır, ama kulağı de­
likler gibi, tarihin yinelendiği zamanlar da var, yok mu? 
Haftalar haftalar geçti. 
Hala da bir otobüs durağında bekliyor oluyordum. Bekli­
yorum. Semt otobüsünün birkaç dakika içinde şu köşeden beli­
receğini biliyorum, nitekim tam zamanında geliyor. Biniyorum. 
Bu bende, ortalıkta gizli, gizemli bir şeyler döndüğü duygusu­
nu baskınlaşhrıyordu. Oturduğum tepeciğin eteklerindeki 
emekliler yurdu, arada bir tarihin hayattan ayrılmadığını sanki 
bana somutlukla kanıtlıyor, bu da çarçabuk siliniyordu. Emek­
liler yurdundan takma ayakları, bacakları, bastonları, tekerlekli 
alışveriş çantalarıyla asırlık insanlar çıkıyor. Bazıları derisini 
kemiğini sürükleyerek maden suyu, çocuklarına, torunlarına 
doğum günü armağanı almaya, kaçamak çukulatalı pasta ye­
meye gidiyorlar. Oysa torunlar-çocuklar, hiçbiri, Noel'e kadar 
hiçbirini görmeye gelmeyecek. 
Çocuklarının onları neden bukadar unuttukları gibi bir so­
rum yoktu. Ama torunları bu insanlardan kimbilir kaçının orta­
lama altı Yahudinin ölümünden sorumlu bulunduğunu keşfet­
tiklerinde ne yaptılar, diye soruyordum kendi kendime. Şimdi 
artık kendileri de yaşlanmış bu çocuklar, bu yüzden mi başka 
insanlarla gözgöze gelmekten kaçmaktadırlar acaba, diye? Tam 
bu noktada, ırçılık-milliyetçilik kavramlarından uzak olduğu 
söylenen barok zamanı kendi zamanıma davet ediyor, onun be­
nimle konuşmasını istiyordum. 
33