"Sen bir dene. Karşma gelince ne yapıyo r?'' 
"Hazır ol duruyo r." 
"Sen ona merhaba deyince ne yapıyor? " 
"Ağzı kulakların,a varıyor, sevincinden uçuy or." 
"Anladın mı ne yapacağ ını?" 
"Anla dım." . _ 
Cafer Özpolat o gece sabaha kadar uyum adı. Bir umut ışığı belir­
di. Tam: da çeltik ekim zamanıydı ve Maraşlı çeltikçi de onunla ortak 
olmaya can atıyordu. Çünkü tarlası vardı, köylülerden de yok pahası-
na ekmek için tarla alabilirdi. · 
Sabahleyin erkenden uyandı, bir iyice tıraş oldu, kokular sürün­
dü, külot pantolonunu giydi, çizmelerini çekti. Uzun bir süredir çiz­
me giymiyordu, bugun giydi, çünl<.ü Ala T emire çizine daha etkili 
olurdu. Lacivert ceketinin yakas ına kırmızı bir mendil taktı, kırmızı 
kravauna ineili iğneyi taktı, eline gümüşlü kırha cını alıp bıyıklarını 
bir iyice burdu. Atı o kadar görkemli değildi, hırsızlanıp Urfadan 
daha yeni getir ilmişti, komşudaki Arap ata gümüş savatlı bir Çerkes 
eyeri buldurdu. 
·Ata bindiği zaman gerçekten görk emli, etkileyici bir görüntüsü 
vardı . Bacak köyüne sürdü. Bir saat-sonra Bacak köyünde Ala Jemi­
rin evinin avlusunday dı. 
"T . T . T ' Ağ ı" emır, -emır, emır · a. 
Sert, tepeden içeriye seslen di. Gümüşlü kırhacı sağ elinde ve eli 
sağ hacağı nın �stündeydi. Atın üstünde, gözleri ilerde, kaşları çatılmış 
dimdik duruyor du. 
Ala T emir sesi tanımı.ştı, yel yepelek, şalvarını çekiştire çeldştire 
dışarıya çıktı : 
"Buyur, Beyim, buyur, buyur Beyim buyur . Hoş geldin safalar 
getirdin. Sen bizim Beyimizsin, hiç � bizim eve de uğrar mıydın?" İçeri­
ye seslendi : "Bak, bak, bak avrat bizim eve kim gelmiş! Kim, kim, 
kim gelmiş, ocağı yanası avrat ... " Atın başını tuttu :_ "Buyur Beyim, 
�Bey�! . _· • . 
Cafer Bey biraz daha dikeldi ·durdu, düşündü kasıldı, Uzaklara 
bir süre baktı, sonra birdenbire attan, ağır, indi. lçeriye doğru yürüdü, 
kadının sönmüş ocağın yayılmış külüriün yanına serdiği döşeğin üstü-
ne oturdu, belini yastığa dayayıp çizmele rini uzattı. !.� 
372