kokusu g enizlerin i yakıyordu.  Amerikan filmlerinde n bildi kleri, savaş ta bombalanmış kasabal­
ara benziyordu  Başbağlar.  Evlerin hemen  hepsi yanmış tı. Birkaç araba,  bir minibüs  ve aygaz 
tüpleri  yorgun  alevlerle hâlâ  yanmak taydı.  Allahtan  rüzgârlı bir gün değildi de bahçeler e 
sirayet etmemişti yangın. Evler in içind ekilerin i dışarı taşımaya  yangından  kurtarmaya  mı çal­
ışmışt ı birileri,  yoksa  eşkıya mı fırlatı p atmışt ı penc erelerd en, korkutma k için çoluk  çocuğu. 
Parta l yataklar,  bir iki kırık dökük tel dolap,  birkaç  mangal,  paramparça  olmuş  bir sandı k... 
Bird en bom ba atılmış  gibi bir gürültü  koptu,  üzer inde  sadece  duman  tütme kte olan  bir evin 
pencer elerind en al ev dil imleri fı şkırd ı dış arı.
“Bir  tüp daha  patladı herhalde,”  dedi Vali. Kurşunlanarak  öldürül müş  bir köpeğin 
yanından  geçip camiy e doğru  yürüdüler.  Caminin içi fazla  hasar  görmemişt i. Dışarı çıktılar  ve 
doland ılar etrafında.  Vali işte o zaman  gördü,  binan ın yan duvarının  dibinde ki vahşe ti. Çöktü 
yere. Elleriyl e yüzünü  kapat tı, içind en bastırı lması  mümkün  olmayan  bir öğürtü  yükseliyordu. 
Buz gibi bir terin  tüm gövde sini sırılsıklam  ettiğini hissetti. Şahit olduğu  manzaran ın karşıs­
ında ana avra t dümd üz sövmek,  ağız dolusu  küfretmek,  en galiz kelimel eri haykırmak,  avaz 
avaz  bağırmak,  saçını  başını yolmak,  çırpınmak,  dövünme k istiyordu.  Ama  hiçbirini  yapam­
azdı, o Vali'ydi, gözlerin in yaşlandı ğını bile görmemeli ydi kimse. Etrafına  bakındı,  ilerde onl­
arla gelen iki jandarma  eri sağa sola koşuşu yorlardı. Jandarma  komutanının gür sesini duyab­
iliyordu çö ktüğü y erde.
“Evler e girin teker teker, içerd e kalan  var mı, yaralı  var mı kontrol  edin. Etraftaki  parmak 
izlerin i silmemey e dikkat  ederek,  bulduğunuz  kurşunları  topla yın. Çocukl ar, ağzınızı burnun­
uzu k apat ın, kö tü ko kuyor.”
Ayağa kalktı, yutkundu.  Boğazında  kocaman  bir yumru  vardı,  gitme k bilme yen.  Sesinin 
titremesin e zar zor engel olara k, yanına yakla şan Kaymakam'a,  “Hemen  bir kamyon  getirtin,” 
diye talima t verdi.  “Başpın ar'da  mezarlı k hazırlasınlar. Cesetleri oraya götürüp  gömec eğiz, 
îmam da hazır ol sun.”
“Efendim,  öldürülenler in yakınları  haber  almışl ar, İstanbul’dan  yola  çıkmı ş geliyorlar. Ail­
eler ölül erini görmek isterlerse, n e deriz?”
“Adli  araş tırma  yapabilm ek için,  kaza ya götürdük  cesetleri,  deyin. Hava  çok sıcak, sağlık 
nedenl eriyl e hemen  defn edilmel eri gerekti deyin. Ne derseniz  deyin. Oğlum,  baksana  haller­
ine. Bu  durumdaki ölüler i gösterip ailelere hem dayan ılmaz  acı... h em de...bu manzaranın akr ­
abalarda y arataca ğı infiali düşün ebiliyor musun.”
Kaymakam  duvardan  yana baktı,  “Aman  Allahım!”  dedi, “Aman  Allahım!  Efendim,  haklıs­
ınız.”
Yarı yarıya yanmış  genç,  yaşlı erkek gövd eleri,  kimi oturur  gibi çökmüştü  kimi  yan yatmı ş, 
kimi boylu  boyunca  uzanmışt ı topra ğa. Bazısının ayaklarını,  bazıs ının  gövdesini yakmı ştı 
alevler.  Bir kişi tamamen  kavrulmuştu...  ve hiçbirin in başı...  boyunlarının  üst kısmı  yoktu. 
Makin eli tüfekler kafalara  hedeflendi ği için,  duvara  yapışmış  kanlı parçalar  duvarda  iz bırak­
arak yere kaymı ş ya da sağa sola saçılmış tı. Jandarma  komutan ı,Vali 'nin yanına  geldi. “Gelin 
efendim,”  dedi, “buradan  uzakla şalım  biraz.  Çocukl ar temizle yece k buraları.  Kurşunlar ı topl­
ayacaklar.  Savcı,  kadınlar ın yanına  dönü yor, ifadelerin i alacak.  Komşu  köyd en gelmişler  anl­
aşılan.  Kadınlarla  cebelleşirken kimin in yüzü açılmı ş. Peşl erine  iki tabur  çıkması  için emir 
verdim...”
“Ben de ce setleri aileleri g örmeden bir an önce gömel im diye, kamyo n istettim.”
“İsabet buyurdunuz.  Bu vahşe ti göstermey elim onlara.”
“Ned en? Allahım n eden bu vah şet, bu canavarl ık, n eden?” S avcı, k oşar ad ım yanlarına ge ldi 
o sırada.
“Evlerd en iki de ceset toplamı ş çocuklar,  iki ihtiyar yanarak  ölmüş.  Herhald e kaçamadılar 
yangından.  Bir de not bırakmışl ar, 'Bu eylem Siva s katliamına  bir yanıttır, diye. PKK'n ın