14 Ekim 1975 
"Şu koca deni ze bak, be abi! 
Sanki onun umurunda fıkara Ali." 
Aliyle kararlaştırdık, cuma günü saat dörtte daha deniz be­
yazken Sarayburnunda buluşacaktık , buluştuk. Ali , bir duva­
rın dibinden pantolonunu çekiştirerek bana doğru geliyordu. 
Yüzünden gözünden, tekm i l bedeninden alınmamış uykunun 
uyuşukluğu akıyordu. İki de bir de gözlerini ovuştur uyordu. 
Ayakkabıları ta arkadan öylece sürükleniyordu. Karşıdan ala­
cakaranlığın içinden ışıklarını fora etmiş pırıl pırıl gemiler ge­
çiyordu. Sabahın köründe bu vapurlar nereden geli p nereye 
gidiyorlardı? Ali onlara bakmıyordu bile. 
"Sabah kahvaltısı..." dedim. 
Ali , şöyle bir gülümsed i. Sen bilirsin der gibi de el ini şöy­
le bir çırptı. Sarayburnundan Sirkeciye yürüdük. Di zi dizi 
kamyonların içinde şoförler uyukluyor lardı. Yer yer de kimi­
leri kaldırımlara ateşler yakmışlar, başına çömelm işlerdi. 
İlk simitçiye vapur iskelesinde rast geldik. 
İkişerden dört simit aldık. Karşı büfeden de iki yüz ell i 
gram kaşarpeyn iri. Geri ye dönerken birer simit daha aldık. 
Ali bu işe daha çok sev indi. Sevinc ini gülerek belli etti. 
Vapur iskelesin in sağ yanındak i kahveye gittik, iki çay 
söyledik. Çayı getiren adam: 
57