Niçan
tütün zen gini Marufun o ğullar ını, Sibel Bü yük Kulüp'ten çok i yi
tan ıyordu. 
Yüzüklerimizi takacak eski d ışişleri bakan ı yaşlı ve ş işman Melikhan,  
müstakbel ka yınpederim ile birlikte döner kapıdan girdi, 
çocukluğundan beri tan ıdığı Sibel'i görünce sar ılıp öptü. Beni şöyle bir  
süzüp Sibel'e döndü. 
"Maşallah, pek yakış ıkl ı," dedi. "Çok memnun oldum delikanl ı," 
deyip elimi s ıkt ı. 
Sibel'in k ız arkada şlar ı gülümse yerek yaklaşıyorlard ı. Eski bakan,  
çapk ın süsü tak ınan ve bu hep ho şgörülen ihti yarlara öz gü rahatl ıkla 
kızlar ın elbiselerini, eteklerini, tak ılar ım, saçlar ını, yar ı şaka yan ciddi  
bir abart ıyla övdü, hepsini teker teker yanaklar ından öptü ve her  
zamanki kendinden memnun havas ıyla aş ağıya indi. 
"Hiç sevmem bu pis herifi," dedi babam merdivenlerden inerken. 
"Boşver allaha şkına!" dedi annem. "Basamaklara dikkat et." 
"Görüyorum, kör olmad ım şükür," dedi babam. Bahçenin,  
Dolmabahçe Sara yı'nın üzerinden Bo ğaz'a, Üsküdar'a, K ızkulesi'ne  
bakan manzaras ıyla karş ılaşınca ve c ıvıl c ıvıl kalabalığ ı görünce  
neşelendi. Babam ın koluna girdim, tepsilerde renkli kanepeler sunan  
garsonlar aras ında, davetlilerle öpü şe öpüşe, uzun uzun hal hatır  
sorarak selamla şmaya baş lad ık. 
"Mümtaz Be y, maşallah oğlunuz a ynen sizin gençliğiniz... Gençlik  
halinizi görmü ş gibi oldum." 
"Ben hâlâ gencim hanımefendi," dedi babam. "Ama sizi ha-
tırlayamad ım..." Sonra bana döndü. "Bırak, sakatm ışım gibi koluma o  
kadar girme," diye fıs ıldad ı tatl ılıkla. 
Yan ından usulca a yrıldım. Bahçe ışıl ısıldı ve güzel k ızlarla dolu ydu. 
Çoğunun burnu aç ık, şık ve yüksek topuklu ayakkab ılar giyip ayak 
tırnaklar ını istekle, özenle ve keyifle itfaiye k ırm ızıs ına bo yad ıkların ı; 
bazılar ının kollarım, omuzların ı, göğüslerinin üst k ısm ını iyice aç ıkta 
bırakan elbiseler ve uzun 
 
118