luşrnayı düzenlernerneliydi; benden çekinrneliydi. Bilge, beni 
hemen tanımıştı; dernek ki, Nazmi beni anlatmıştı ona. Bil­
ge'yi de bana tarif etmişti ama unutmuştum. Neden gülüm­
süyordu Bilge? Neden ucuz bir kürk giymişti? Hayır, onu be­
ğenmedim dedim, kendime; fakat, sanki benimle buluşmaya 
gelmiş; benden başka beklediği yokmuş gibi gururlanmıştım; 
oturmadan, çevremi süzrnüştürn. Bu kadınlar, insana ne ap­
tallıklar yaptınr. Aslında heyecanlıydım, çevremi filan gördü­
ğüm yoktu. Birden kendimi Bilge ile konuşurken buldum. 
Bilge, siz, dedim; neden çalışıyorsunuz? Siz. 
Gözleriyle, havuzun kenarındaki ağacın üzerine inen bir 
kuşu izlerken Hüsarnettin Beyi gördü: Albay, cebinden bir 
şey çıkarıyordu, bir gözlük kılıfı. Yakın gözlüğünün kılıfı. 
Gözlüğü taktı, kılıfa iki parmağını soktu, bir kağıt parçası çı­
kardı. Bu da ne dernek? Bana ihanet içindesiniz albayım. Ka­
nepede doğruldu: "Gözlüğünüzü artık kağıtla mı siliyorsu­
nuz albayım? Bende temiz mendil var." Elini cebine sokuyor­
muş gibi yaptı. Yahu bu albay şimdi... "Bu azizliği Hikrnet'e, 
yalnızken yapacaktım Sermet; kısmette, sen de varmışsı n." 
Yahu, bu adam düpedüz şiir okuyacak. Gören gözler için iyi 
bir seyir. Kötü bir film bile olsa seyrederiz, gözümüzü kırp­
madan. Hüsarnettin Bey, dörde katlanmış kağıdı özenerek aç­
tı. Kendi geçmişimi de böyle seyredebilseydi rn, öfkelenme­
den. Fakat şimdi hazırlıklıyım, ellerim titremeden Bilge'nin 
sigarasını yakabilirim; çünkü, oyunun dışındayım, bir oyun­
cu gibi. Dinle, Bilge: Sana biz, Hüsarnettin Beyle birlikte alba­
yımın şiirini okuyoruz. Yoksa, emekli albay Hüsarnettin Tarn­
bay'ın şiiri, bensiz çekilir mi? 
"İçinde bana öğüt olmasın da albayım. Ben zaten yeter de ­
recede belamı buldum." Hüsarnettin Bey hafifçe utandı ağzını 
açmadan; babam gibi. Sonra sen utanırsın onun yerine. Baba 
sus. Susmaz. Ya berber çantası? Allah belanızı versin. Oku 
Albayım oku. Bizde, herkese yetecek kadar utanç var. 
96