"Bilseler ne olurdu yani?" 
Memed Çocuk gülmesini kesti, başparmağını ağzına soktu, 
somurdu. 
"Bilseler ne mi olur du?" 
Onların yüzlerine teker teker bakh. 
"Bilseler ne olurdu Memed?" 
"Bir şey olmazdı," dedi Memed sevinerek. "Hiçbir şey ol­
mazdı. Neden ki dersen aba alhnda er yatar. Bizim köydeki ço­
cuklar var ya," Kasımı gösterdi, "işte bunun kadar iri olan ço­
cuklar bile benden korkarlar. Bizim köylüler var ya, işte bu 
adamın İnce Memed olduğuna önce, elimi keseri m ki inanmaz­
lar, sonra da alışırl ar, onun İnce Memed olduğuna daha çok 
inanırlar. Siz şimdi uyuyun. Kim bilir ne kadar yorgunsunuz­
dur, vay fıkaralar, dağ hayır kaça kaça ... Bakın, şu bizim yakh­
ğımız şu ateş var ya, dışardan hiç gözükmez. Neden ki derse­
niz, dışarda bir duv ar daha var, çok yüksek. Dedem çaldığı at­
lan buraya saklarmış. Köylüler de onun yerini bilirler, hiç kim­
seye de söylemezle rmiş . Babam öyle mi ya onu kim görse yaka­
layıp candarmaya teslim ediyormuş fıka rayı. Siz hiç korkmayın 
köylü ölür de sizin yerirrlzi kimseye söylemez ." İnce Memede 
sevgiyle bakh. "Bu İnce Memed var ya, onda şeytan tüyü var. 
Kimi insanlarda çok şeytan tüyü var. İşte bundan dolayı Kara­
fırhna değil ya feriştahı gelse İnce Memedin yanına yaklaşa­
maz." 
Ferhat Hocanın yanından kalkh, İnce Memedin yanına gitti 
oturdu, onu abasının kolundan tuttu: "Kulağını bana versene," 
dedi. Çakır gözlerinden bir korku gölgesi geldi geçti. At kirpiği 
gibi uzun, kıvırcık kirpikleri birkaç kez açıldı açıldı kapand ı. 
İnce Memed başım eğdi, kulağım onun ağzına dayadı. Memed 
Çocuk yalvaran bir sesle, hiç kimseye duyurmadan, "O Kara­
fırhnayı öldür, olur mu," dedi. "O milleti perişan etti . Onu öl­
dür olur mu?" 
İnce Memed de onun başını kendine çekti, o da onun kula­
ğına: 
"Olur, " dedi. 
"Söz ver?" 
İnce Memed bir ikircik geçirdi. 
589