BEDRi: Mustafa çok güzel klarnet çalar. (Masaya başım da­
yayarak uyuyan Mustafa'ya dokunur.) Mustafa! Klarnet çal! 
MUSTAFA (Doğrulur, gözlerini oğuşturu r): Ey Klarnet Ha­
nım! (Parmaklarını ağzına götürerek klarnet sesi çıkarır.) 
BEDRi: O benim annemden daha çok annemdi . Oğlum 
Bedri, derdi bana. Anneciğim ! Devam etsene Mustafa! Bir 
mersiye söyleyelim Mukadder Hanıma ve acıklı mukaddera­
tımıza. Sen gittin geride kaldık, içkiyle hüzne daldık. içkiler 
etmedi yardım. Ey Mukadder Sultan! işte yanına vardım! 
(Durur, düşünür .) Darüttalimi musikide geçerken çocuklu­
ğum. Unuttum. (Mustafa'ya döner.) Daha kuvvetli çal. 
MUSTAFA: Peşrev yapıyorum. 
HiKMET 1: Dinleyin! Annemin sesini duyuyorum. 
BEDRi (Heyecanla): Nereden? 
HiKMET 1: Kanuni mersiyesi nden. 
MUSTAFA: Kanun da çalardım eskiden. 
HiKMET 1: O halde dinleyin hayhuyu . Mukadderatımızın 
gürültüsü geliyor kulaklarıma: 
370 Darüttalimi musikinin ahşap tavanlı köhne odalarında 
geçerken çocukluğum 
Münasebeısiz sözler ve muaşeretsiz gürültüler di 
duyduğum 
Müderrislerin tedrisinde mülayim ve mutatantan 
bir mezahat vardı. 
Müteselselsel muaaaakınplar vücudumu muttasıl 
mükerrem sıkardı. 
Ey valide-yi muhabbet-i merhum-u biçare-yi -mukadder-i 
vefaı-ı birenk! 
Takey bu hergele-yi mülevves-i münascbeısiz-i biar 
pezevenk? 
Gitti valide-yi muhterem 
Sinesi zaifti: Verem