den beri Memoda, Memo ona her zaman bir hoş davranmıştı. 
Memoya giderken ne pahasına olursa olsun Memonun onun is­
teğini yerine getireceğini biliyordu.
Her gece, o burda, zindanda kaldığı sürece onunla buluş­
mak istiyordu. Ama her gece Memodan açkı nasıl istenir, onun 
o acılı yüzüne nasıl bakılırdı. Memo ölümden beter bir işkence 
çekmişti, açkıyı verirken. Bu Gülbaharm değil, hiç kimsenin gö­
zünden kaçamazdı.
Gülbaharm içindeki bütün duygular başkaldırıyordu. Her 
şeye, babasına, geleneklere, saraya, Ağrıdağma, bütün dünyaya 
başkaldırıyordu.
Divandan babasının tok, gür sesi geliyordu. Mahmut Han 
çok yakışıklı bir adamdı. Kürtçe konuştuğu zamanlar çok daha 
candan, sıcak, yakışıklı oluyordu. Ulu bir kartala benziyordu. 
Gülbahar da şimdiye kadar yalnız babasını severdi. Ona hay­
randı. Babası da kızının onu sevdiğini bilirdi.
Akşam oldu, gün battı. Gülbahar sarayın içinde dolandı 
durdu. Dolaşıyor, bir türlü divanın önünden ayrılamıyordu. 
Divandan el ayak çekilmişti. Gülbahar bunu seslerin kesilme­
sinden anladı. Babası şimdi yatsı namazına durmuş olmalıydı.
Şimdi varsam, diye düşündü Gülbahar, Mahmut Hanın 
ayağına düşsem, ben senin kızın değilim Mahmut Han, evine 
umucu geldim. Dizlerim üstünde sürünerek umucu geldim. 
Ahmedi bana bağışla Hanlar Hanı Mahmut Han. Soyunu inkar 
etme Mahmut Han. Senin soyun ünü büyük Ağrıdan olur, de­
dem söylerdi, hiç duymadın mı Mahmut Han? Evimizin yanın­
da kartalların yuvası varmış eskiden, desem...
Bir seferinde, az kalsın, kapıyı bir asker açtığında içeri gire­
cekti. Kendini zor tuttu. Varıp Hanın ayağına kapanacaktı. Yü­
reği ağzına geldi. Sürüklenerek divanın kapısından uzaklaştı. 
Kendisi için olsaydı, iş kolaydı. İşi anlarsa babası Ahmedi öl- 
dürtürdü.
Gece yarısına kadar uyumadı. Bütün Beyazıt kasabası de­
rin bir uykuya varmıştı. Arada bir zindandan gelen birkaç zin­
cir şakırtısından başka bir şey duyulmuyordu. Gülbahar uzun 
bir süre yatağının içinde döndü durdu.
43