"Eeee?" dedi. 
M em ed: 
"Sizi çok göresim geliyordu ama, nidersin ! Köyc ülük." 
Süleyman, Memede takıldı: 
"O köye daha gidemedin mi Memed?" dedi. 
Memed, acı acı gülerek 
"Gidemedik," derken kafasının karanlığında bir top san 
ışık şavkıdı. 
Süleyman: 
"Sormak acep olmasın. Bu gece bu ne hal Memed ?" 
M em ed: 
"Anlatırım," dedi. "Derdime bir çare bulursun diye sana 
geldim . Dünyada senden başka tanıdığım kimse yok. Bana yar­
dım edecek hiç kimsem yok senden başka." 
Kadın: 
"Üşümüşsün yavru," dedi. "Bir çorba koyayım da iç. Üşü­
müşsün." 
Memed, sıcak çorba tasını eline alınca, yıllar önce aynı oca­
ğın, aynı köşesinde gene böyle üşürken çorba içişini anımsa dı. 
O zaman yalnızdı. O zaman korkuyord u. Her şeyden korku­
yordu. Orman üstüne üstüne geliyordu. Korkuyordu. Şimdi ce­
sur. Karar verm iş. Dünyası yırtılmış, geniş. Hür olmanın tadını 
tadıyor. Yaptığından hiç de pişman değil. 
Kadın: 
"Siz oturun konuşun . Ben gidip yatacağım ." 
Kadın gittikten sonra : 
"De anlat bakalım Memedim," dedi, Süley man. 
Memed: 
"Abdiyi de öldürdüm, yiğenini de," diye başlayınca, Sü-
leyma n: 
"Ne zaman?" diye hayretle sordu. 
M em ed: 
"Bugün karanlık kavuşurk en." 
Süleyman: . 
"Doğru musun Memed?" diye inanmaz inanmaz sordu. 
"Hiç adam öldürmüş hali yok sende." 
M em ed: 
119