bacağından yaralanmış. Başma olmadık işler gelmiş, kimse bil­
miyor. İşte bunun için böyleymiş. Uyurgezer olmuş da uyu­
muş."
Yavaş yavaş dağıldılar. Cana geliyordu köy. Usuldan, görü­
lür görülmez çırnağım çıkarmış bir kartala benziyordular. O 
gün bütün evlerde en güzel yemekler pişti. Evden eve şakalar 
atıldı. Şakayla karışık, yakası açılmadık küfürler çınlattı ortalı­
ğı. Akşama doğru olanı biteni duymuş Abdal Aşır davulunu 
çekmiş, zurnacı oğluyla birlikte köye düştü. Halaylar başladı 
hemen. Gece de sinsin oynandı. Yaz gecesinin yapış yapış sıca­
ğında, bir harman yeri büyüklüğündeki ateşin yöresinde sıcak­
tan terleyip dönerek, bu köyde, belki de ilk oynanan sinsindi 
bu. Yazın düğün dernek olmaz, olsa da yaz geceleri sinsin oy­
nanmazdı. Narlıkışla, Yalnızdut, Öksüzlü, Akmaşat, Şıhmemet- 
li, Dedefakılı köyleri de duydu Memedin Vayvaya geldiğini. 
Hemen o gün onlar da atlara, arabalara binip Vayvaya geldiler, 
şenliğe katıldılar. Gelemeyenler de köylerinde sevindiler.
Düğün dernek sevinç bittikten sonra, yediden yetmişe köy­
lülerin içine bir ikircik düştü. Bu ikircik Memedin Vayvayda ol­
duğunu bilen bütün köylülerin de içine düştü.
"Ne var yani," diyorlardı. "Gece girse de kimse görmesey- 
di onu. Dalgündüz köye de girmek yiğitlik mi yani? Varsm yi­
ğitlik de geriye kalsın."
"Ya bir ağ» duyarsa?"
"Ya bir ağa iti?"
"Ya bir candarma görürse?"
"Olur mu bu kadar da tedbirsizlik?"
"Olur mu, böyle olur mu?"
"Dalgündüz! Elini kolunu sallaya sallaya..."
"Adam da köye girer mi?"
"İnsan safi yürek olsa, gene de dalgündüz, bir eşkıya bir 
köye girer mi?"
"Babasının evi de olsa, bir eşkıya bir köye böyle gelir mi?"
"Kurşun geçmese de bir eşkıya Çukurovanm düzünde 
böyle de gezer mi?"
"İnsan şahin de olsa..."
"Şahin de olsa, Hükümete böylesine meydan okur mu?"