yüzünden. Dünyada ne olduğunu izlemeye bile doğru dürüst 
vaktim yok!" diye düşündü ve gazeteleri dikkatle okumaya 
başladı: "Hariciye vekilimizin nutku: Doktor Aras dün Kamu-
tay'da Hatay meselesini izah etti. Hatay'da zulmün itiraz götürmez 
vesikası..." Bunları okurken birden her haberden sonra şöyle 
düşündüğünü anladı: "Hatay'ın bizim olmasının benim ticaretime 
ne yararı olabilir? Hatay'a ne satabiliriz? Orası da sonunda bir 
pazardır ve bize katılması çok iyidir." Bu düşüncelerden utandı 
ve gazeteyi başka şey düşünmemeye çalışarak dikkatle okudu: 
"Hatay'daki bir Türkün feryadı... Hakkımızı mutlak alırız!.." 
Tam bu sırada kapı açıldı ve Emine Hanım geciktiği için özür 
dileyerek çayı getirdi. Onun arkasından içeri Lâle girdi. Osman 
gazeteden başını kaldırıp on yaşındaki kızma baktı ve ona işten 
dönen ve kızını seven bir baba gibi sevgiyle gülümsedi. 
"Ee, bugün ne yaptın bakalım?" dedi ve yeniden gözünü 
gazeteye çevirdi. 
Lâle: "Hiç!" dedi. 
Osman kızını sevip okşamadığını hatırladı. İçinden onu yanına 
çağırmak, öpmek geldi. 
Emine Hanım: "Küçük hanım dersinden pekiyi almış!" dedi. 
Dışarı çıkmamış, kapının eşiğinde, baba kız arasındaki duygulu 
sahneyi seyretmek için, elinde tepsi ve yüzünde başkalarının 
mutluluğuna tanık olmanın sevinciyle dikiliyordu. 
Osman kızına: "Niye söylemiyorsun? Hangi dersten bakalım?" 
diye sordu. Resimden olduğunu öğrenince kaşlarını çatarak: 
"Resim önemli, ama matematik daha önemli!" dedi. "Hesap her 
şeyin başıdır. Matematikten kaç aldın?" Sonra gazeteye bakarken 
bugün aritmetik dersi olmadığını öğrendi. Kızma Cemil'in nerede 
olduğunu sordu. Odasında olduğunu öğrendi. Misafirlerin gidip 
gitmediğini sordu, ama bunun cevabını biliyordu, çünkü pen­
cerenin altından vedalaşma sesleri geliyordu. Gazeteye bakarken 
başka şeyler de sordu ve tek heceli cevaplar aldı. Birden, "Şu 
Almani mutlaka yemeğe çağırayım!" diye düşündü. Sonra kapıdan 
çıkan kızına Ayşe halasını sordu. Gene gazeteye bakarken Lâlenin 
"Yukarıda odasında ağlıyor!" dediğini duydu ve canı sıkıldı. 
Gazetesine bakıyor, kapıdan bir türlü çıkamayan misafirlerin 
şıngırdattığı çıngırağı dinliyor, kızkardeşinin neden ağladığını 
, 309