Mahur, Ef suncu'ya seslenerek: 
-Efendi, bana aşağıdan emir verdiler ki burada çok 
durmayalım. Hemen eve gidelim deyi ... 
Efsuncu emre karşı hareketten korkarak henüz tama­
mıyla okuyamadığı tılsımnameyi elleri titreye titreye koy­
nuna, ta kalbinin üzerine koydu. 
Urganı, buhurdanı filanı zembile yerleştirerek yola 
düzüldüler ... 
*** 
Baba Efendi pek dalgın önden gidiyor, iki Ermeni her 
adımda aradaki mesafeyi açarak onu takip ediyorlardı. 
Agop kulağı gibinde Kirkor'a yalvararak: 
-Mahur karnıma öyle bir merak koydun ki gittikçesi 
büyüyor. Vakti tamamlanmış bir gebe karı gibiyim. Zo 
söylemezsen çatlayacağım. Bu dediğin teatro bütün o deko­
ruyla hep beraber kuyunun dibinde oynadı? 
Kirkor büyük bir korkuyla etrafına bakınarak: 
-Sus ol ahbar!.. Zo sen gebermekten korkınoor isen 
ben korkarım ... Daha canımdan bıkmamışım. 
-Ne var ki? Bizim bu laflarımızı şimdik onlar işitoor­
lar ki? 
-He ... işitoorlar ... 
-Zo gittikçesi merakıma püf edip şişiroorsun. Yoksam 
sen de delirdin? 
-He delirdim. Sonram tekra.r aklımı kafama koymaya 
uğraştım ... 
-Görooruru ki daha aklın kafana tamamıyla gelme­
mış ... 
-Gelmemişse kabahat bende değildir. Sus ol. Canımıza 
kurtardığımıza teşekkür olalım. Sağ olalım da biraz deli 
kalalım. Zararı yoktur. .. 
Dökülmüş kaplamaları arasından feci bir manzara 
ile kaburgaları görünen kulübemsİ harap evlerin, alçak, 
harçsız duvarları yer yer yıkılarak kümeler oluşturmuş 
bahçelerin, mezarlıktan fark edilemeyen sessiz, ışıksız, 
sefil mahallelerin içinden Efsuncu'yu takiben iki Ermeni 
69