mıza kıydık, en değerli sanat insanlarımızı yaktık, 
kül ettik, yerlerini asla dolduramayacağı mız. Şimdi 
yine aynı şeyi yapıyoru z. Bu kez din üzerinden bö­
lünüyoruz. Türbanlı-türbansız, inançlı-inançsız, 
dinci-laik! Sürekli intikam peşindeyi z. Ne saçma 
bir gidiş bu! Ne tehlikeli, ne yaman! 
Ben divanda gözlerim kapalı, bunları düşünerek 
öylece uzanırken, hep aynı konuları çiğneyip duru­
yorlar. İnişli çıkışlı tınılarla bir fon müz iği gibi yan­
kılanıp duruyor konuşmalar. İçime baygınlık bas­
maya başladı. 
"Anne, seni odana alalım," dedi Çınar. 
"Misafirler gitsin, öyle." 
O kadar da duyarsız değil misafirleri m. Topar­
lanıp kalktılar. Ben yatak odama geçtim. Kapıyı ka­
pattım, Yatağıma uzandım. 
Bugün yaşananların üzerine, yarın yeni bir gün 
doğacak. Her şey daha iyi olacak yarın, belki Ay­
şe'yi ve diğerlerini salıverirler. Uykuya bu ümitle 
daldım. 
366