kaçmıyordu. Muhtann evini sordular , büyük, eski bir konakh. 
Avlusuna geldil er, bekledi ler, kimse dışanya çıkıp onlan karşı­
lamıyor , Bayramoğlunun şaşkınlığı gittikçe artıyor du. Bu yaşı­
na gelmiş, başına böyle işler gelmemişti. 
Horoz Ramo bağırdı: 
"Bu konakta kimse yok mu?" 
Sesi çok gür ve öfkeliydi. 
Ramo birkaç kere daha bağırdı, evden ses sada gelmedi. 
Kapılar kilitliydi. 
"Kapılan kınn," diye, yılan ıslığı bir sesle buyurdu Bayra­
moğlu. 
Birkaç kişi birden yüklenince bütün kapılar açıldı. içerden 
çok yaşlı, uzun ak sakallı bir adam çıkardılar. Adamı sakalın­
dan tutmuşlar çekiyorlard ı. 
"Bırakın onun sakalını," diye buyurdu Bayramoğlu ada­
mı görünce, kim olduğunu anlayınca tepeden tımağa öfkeye 
kesti. Onunla birlikte altındaki ah da öfkeden titriyo rdu. Bu 
gelen yaşlı adam, Paşa Ahmet . onun çok eski, yakın bir arka­
daşıydı. Aşağıdaki ovada geniş bir çiftliği vardı. Dulkadirli 
soyundan olduğunu, bu dünyada yalnız kendisinin Dulkadir­
liden geldiğini, ötekilerin hepsinin yalancı olduklarını kitap­
lara, soy kütüklerine, fermaniara dayanarak önüne gelene an­
latmaya çalışıyordu . O gün bugündür de bunu kimseye anla­
tamamış, bu dağlarda, ovada Dulkadirli soyundan gelen soy 
kütüklü, altın varak fermanlı kişiler çoğaldıkça çoğalmıştı . 
Buna dayanamayan Paşa Ahmet de mitili barhanayı toplamış, 
soyunun köyüne, eski baba konağına dönmüş, köyün de 
muhtarlığını almıştı . Onun bu köyde olduğunu, işte bu yüz­
den Bayramoğlu bilmiyor du. 
"Ahmet Paşa, beni tanımadın mı?" 
Sesinden öfke taşıyord u. 
''Tam dım," dedi Paşa Ahmet kırgın bir sesle. "Sen Bayra-
moğlusun, seni ben nasıl tanımam ?" 
"Adam Bayramoğlunu böyle mi karşılar?" 
Paşa gülümsedi: 
"Var git yoluna Bayramoğlu," dedi Paşa Ahmet, "var git 
yoluna. Seninle içiimiş kahvemiz, yenilmiş yemeğimiz var. Var 
455