"Eyvah, bizi aldattı Bayramoğlu," dedi Ferhat Hoca. ''Boşa 
attı, dolu çıktı. Şimdi ne yapacağız, hazırlanın, köyü daha iyice 
sarrnadan onlar, biz ... " 
"Dur, Hoca." dedi Merned, yüzü sapsan kesilmiştİ ya so­
ğukkanlılığını yitirrni yordu. "Dur Hocarn, dur da bir yolunu 
bulalım. Biz şimdi bu köyden aynlırsak, bizi bu düzlükte Bay­
ramoğlu keklik gibi avlar. " 
"Sarıldık," · dedi Hoca. Bir yandan konuşuyor, bir yandan 
da fişekliklerini kuşanıyordu. "Çabuk olun çocuklar, belki daha 
iyice kuşatarnadılar köyü, kuşattılarsa da, böyle eli kolu bağlı 
onlann kucaklarına düşrnektense çarpışa çarpışa ölürüz ." 
"Dur Hocarn, dur, acele işe şeyqm kanşır. " 
Merned evin ortasında dimdik durdu, elini çenesine verdi, 
bir süre düşündü. Bu arada Ferhat Hoca kıpır kıpır, telaşından 
ölüyordu. 
"Veli Dede!" 
"Buyur İnce Mern ed." 
"Bize yardım edeceksin ." 
"Can baş üstüne İnce Mern ed." 
"Şimdi hemen on dokuz kişi çağır dışardan ... " 
"Şimdi, derha l." 
Sanki orada hazırrnış lar gibi o anda on dokuz kişi eve gir di. 
"Şimdi soyunun arkadaşlar. Bizimkiler sizde, sizin giyitler 
bizde olacak ." 
Ferhat Hocanın yüzü güldü, Memedin yanına yürüdü, 
omuzuna elini koydu okşadı, "Anladım," dedi, ''başka hiç 
rnürnkünürnüz çaremiz yok!" 
''Yok," dedi Merned . "Tek kurtuluşumuz bu. Yalnız çocuk­
lar ... Onlar hain ve geveze olurlar. " 
"Siz çocuklardan korkmayın, şimdi az sonra kızarnık olur 
hepsi, yatağa girerler. " 
"Ben çocuklardan kork anrn," dedi Hoca. 
"Korkmayın, hiçbirisi yataktan çıkamaz, Ali gelse gene ya­
taktan çıkarnazlar , beni dinlerler ," dedi Veli Dede. 
Köylüler eşkıyaların, eşkıyalar da köylülerin giyiderini giy­
diler. Ferhat Hocayla İnce Mernede en fıkara köylülerin yırtık 
pırtıklan düşrnüştü. 
476