söyle.” Safter gururlandı; yatay şeritli gömleğini, siyah pan-
talonunun üstünde itinayla çekti. Bir elini büfeye dayaya-rak hazırlandı: “Hangi şarkıyı emredersiniz efendim?” “Gü-zel. Saray adabını iyi biliyorsun. Biraz kederli bir şey olsun.Hani, daha ilk mısralarla insanın gözünden sicim gibi yaşgetiren şarkılar vardır ya, işte ondan.”
Safter, boynunu ve çenesini titreterek başladı. Yanık bir
sesle söyledi. Söylerken de yavaşça gözlerini kapadı:
Nedir bu nâz-ı tegafül zaman zaman güzelim
Kaçıncıdır bu eziyetli imtihan güzelim.
T urgut, kızların ortasında, elinde konyak dolu çay barda-
ğı, şarkıya yer yer katıldı. Müşterilerinden biri, arkadaşınınomuzuna başını dayamış horluyordu. Sigara dumanı gözleriyakıyor, eşyanın ve insanların üzerine siniyordu. Durumbir kere sağlığa aykırı oldu mu öyle sürüp gitmeli oğlumT urgut. İçki de çok içilmeli, sigara da. Havasız da kalınmalı,dumandan boğulmalı insan. Adilik de artmalı, insan gittik-çe bayağılaşmalı. Ahlaksızlık da artmalı, hem de aşağılık birahlaksızlık. Çirkinlik de artmalı. Çevresine baktı. Tahta ke-narlı, düz arkalıklı, kılıfı çiçekli basmadan eski koltuklar,yeşil muşamba ve çıplak yerler, gözlerinin boyaları yanakla-rını ıslatan sarkık kadınlar, aptal suratlı ve en orta sınıftanmüşteriler, yatak çarşafına benzeyen perdeler. Her şey orta-mına uygun. Çirkinlik ne kadar kolay! Tablalarda, böcekölüleri gibi yatan izmaritler. Duvarda, haftalık dergilerinilâvelerinden kesilip camlatılmış en zevksiz resimler. Birdenkapı açılarak içeriye dünyanın en usta marangozları, res-samları, mimarları, dekoratörleri, halıcıları, inşaatçıları gi-recek. Her şeyi, her şeyi güzelleştirecekler. Her şeyin dahagüzelini yapacaklar. Eskileri yakacaklar. Dünyanın en eskimahzenlerindeki en eski şaraplar masaları süsleyecek, mü-
271