Zaten bir Kazanc ı erkeğinin yaşam s ınırına ulaştığı için ölüm 
yak ındı. Hayat ının bu noktas ında bir gün eksik bir gün fazla fark 
etmezdi. Hayatla ölüm aras ında bir tercihten ziyade, kendisinin 
kontrol etti ği bir intihar ile kaderin tayin etti ği bir ecel aras ındaki 
tercihti. Böyle bir ailevi mirasla yak ında ölece ği muhakkakt ı. 
Ama nas ıl? Şimdi sol eli, kabahatli eli, ölümünün zaman ını ve 
şeklini seçebilirdi.  
El Tradito mabedinin duvar ına s ıkıştırdığı kâğıt parças ını ha-
tırlad ı. "Bağışla beni," yazm ıştı. "Bir gelece ğimin olabilmesi için 
hat ıran ın silinmesi laz ım." 
Şimdi geçmi şin geri geldi ğini hissediyordu. Onun varolmas ı 
için kendisinin silinmesi laz ımd ı. 
Yıllar boyu a şındırıcı bir pişmanl ık içini azar azar kemirmi ş-
ti, d ış cepheye zarar vermeden. Ama belki de nihayet unuru şla ha-
tırlay ış aras ındaki sava ş bitmişti. Sular çekildikten sonra göz ala-
bildiğine uzanan bir sahilde parlayan deniz kabuklan gibi, an ıları 
gelgit sulan alt ından kendilerini göstermeye ba şlam ıştı. Sol eli 
karann ı verdi. Aşureye uzand ı. Bilerek ve isteyerek yemeye ba ş-
lad ı; azar azar, her lokmada bütün malzemelerin tad ına vararak.  
Aşureyi bitirdikten birkaç dakika sonra öyle keskin bir a ğn 
sapland ı ki midesine nefes alamad ı. Kekremsi bir tat doldu a ğzı-
na. Otuz saniye sonra nefes al ış verişi tümüyle kesilmi şti. 
İşte Mustafa Kazanc ı kırk bir yaşına varmadan böyle öldü.  On Sekizinci Bölüm  
POTASYUM S İYANİD 
c 
ennetin asma bahçeleri gibi mis kokulu, kat ıksız 
ve yemye şil bir defne sabunuyla temizlediler cesedi tepeden 
tırnağa. Ovuldu, duruland ı, silindi itinayla, üç parçal ı kefene sar ıl-
dı sonra. Ard ından, ihtiyarlann ayn ı gün ivedilikle gömülmesi ko-
nusundaki ısrarl ı tavsiyelerine ra ğmen, mezarl ığa değil, bizzat 
Kazanc ı hanesine götürülmek üzere bir cenaze arabas ına yerleşti-
rildi.  
"Onu evinize götüremezsiniz," diye ba ğırdı sıska gassal, ca-
mi avlusunun ç ıkış kap ısını kesip, kaşlann ı çatarak. "Adam ı ko-
kutacaks ınız! ölüye hakaret ediyorsunuz."  
"ölü" kelimesi ile "ediyorsunuz" fiili aras ında bir yerlerde 
yağmur at ıştırmaya başlad ı; tek tuk, isteksiz damlalar, ya ğmur da 
bu tart ışmada bir rol oynamak istiyormu ş ama henüz saf ını seçe-
memiş gibi. Bu sal ı günü, İstanbul'un ku şkusuz en dengesiz ay ı 
olan mart, bir ba şka kimlik krizi daha geçirerek, kendi köklerine 
dair fikrini bir kez daha de ğiştirmiş ve asl ında k ış mevsimine ait 
olduğunda-karar k ılmıştı. Haliyle hava aniden so ğuyuverdi. Saba-
hın erken saatlerinden beri u ğulduyordu rüzgâr.  
"Ama gassal karde ş anlam ıyorsun," dedi Feride Teyze burnu-
nu çekerek. "Yabanc ı yere değil, evine götürüyoruz. Herkes son 
bir kez görsün diye. Erkek karde şimiz y ıllard ır gurbetteydi, nere-