430 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
nar çubuğuyla üç kere taş bedene vuruyor. Birden gövde çözülüyor, insan bedeni 
oluyor, et oluyor. Ulu Memet Efendimiz sevincinden deli oluyor. Sonra bir de 
bakıyor ki, adamın başı taş olmuş. Kanlı canlı bir gövdeye taştan bir baş. Ulan, 
daha kötü ettik, diyor Ulu Memet Efendimi z. Toprağa kapanıp sabaha kadar dua 
ediyor. Sabah yelleri eserken bir de bakıyor ki hiçbir şey olmamış. Karşısındaki 
taş kafa olduğu gibi durup durur. Ulu Memet Efendimiz kızıyor, diyor ki bu ada­
mın başı taş olmaktan kurtulsun, sevdalısına kavuşsun da benim başım taş olsun. 
Birden, başı taş oluyor. Sevdalı delikanlı da taşlıktan kurtulup sevdiğine gidiyor, 
kavuşuyor. 
"Şimdi diyeceksiniz ki Ulu Memet Efendimiz, şimdiki bu Taşbaş Memedin 
dedesinin dedesi ne yaptı diyeceksiniz? Ağzı açılmaz ki dua etsin, gözü yok ki 
görsün, aklı yok ki düşünsün. Kulağı yok ki işitsin. Dağ başında taş olmuş başıy­
la kalakalmış. Bereket ki bedeni kutsal beden. Dağın kurdu kuşu, yılanı akrebi, 
kaplam ayısı onun bedenine dokunamaz. Bir bakmışlar ki Ulu Memet Efendimi­
zin iki avucunun ortasında iki katmerli gül açmış. Güller kocaman, karanlıktan 
ağır ağır çıkar gibi durulmuş yaprakları açılıyor. İşte bu güller büyüsüdür. Ulu 
Memet Efendimiz bir akıl etse de güllü avuçlarını başına sürse, başı hemen taş 
olmaktan çıkacak. Aklı yok ki düşünsün, bu güller benim avucumda neden bitti, 
desin. Tam bu sırada başına, o taşın üstüne , gelmiş bir karakuş konmuş, gözleri­
ni gagalamaya başlamış. Gagaladıkça da b::ı.şını sallarmış. Derken, sağ elini başına 
götürmüş, gülün bir yaprağının ucu başına değmiş. Değdiği yer taşlıktan çıkmış, 
kuş gagaladıkça, o elini başına değdirirmiş. Sonra iki eliyle birden başını tutmuş. 
Baş tümden taş olmaktan kurtulm uş. Ulu Memet Efendimiz de oraya düşüp üç 
gün üç gece uyumuş. Köye gelmiş, başından geçenleri bir bir anlatmış da kimseyi 
inandıramamış ." 
Köylüden bir yaşlı, T ozo Poyraz: 
"Bana bak," dedi. "Çarıksız Murat. Allahın bir belası adam. Bu Taşbaşoğ lunun 
başından geçmemiştir, Molla Ahmedin hikayesidir bu. Molla Ahmet dağın tepe­
sinden hiç düze inmezmiş. Bir gün oraya çıkmış, kurda kuşa, cümle dağ yara­
tığına ermiş olmuş, bir daha da aşağı inmem iş. Yediğini içtiğini ona kurtlar kuş­
lar, öteki dağ yaratıkları getirirlermi ş. İşte bu onun başından geçmiştir. Sen de 
uydurukçu oğlu uydurukçu, yalancılarbaşı, Taşbaş sülalesine yüklüyorsu n!" 
Çarıksız Murat: 
"Sen bilmezsin, senin aklın ermez. İşte, o dağ başında kalan Molla Ahmet de-
ğil, Molla Memettir. Hem de Taşbaşoğ ullarının birincisidir ." 
Tozo Poyraz: 
"Allah senin belanı versin, yalancı ," dedi. "Lafı bol batasıca." 
Murat: 
"Yalancı sensin," diye karşılık verdi. "Allah senin sülaleyin bin belasını ver­
sin." Sonra da köylülere sordu: "Ben mi yalancıyım, Tozo mu?"