173 
 
KullanKullanııma Hazma Hazıır Nesnel r Nesnel 
GerekGerek ççelendirme elendirme Dilsel Dilsel İİfade fade İİççin in 
KullanKullanıılanlan
Dilsel Yeti Düşük YüksekKullanıma Hazır 
Düşünme G ücü 
Ana dili konuşucusu olmayanlar, sunumlarının dilsel yönleri için (sözcük bulma, söz 
dizimi, sözcük çekimleri, ses bilgisi, edimsel dil kullanımı) öylesine düşünce gücü harcamak 
zorundalar ki, konuşmalarının içeriklerine odaklanmak için geriye çok az zaman kal maktadır. 
Dili ne denli iyi konuşursa, kendi gerekçelendirmelerine o denli fazla odaklanabilir. Ana dili 
konuşucularının olgusal ve somut olana sınırsız derecede odaklanabilme olanağına ana dili 
konuşucusu olmayanlar neredeyse ulaşamayacaktır.  
Bizim örneği mizde Anglofon ve Frankofon olmayanlar bakımından bir olumsuzluk 
daha söz konusuydu. Fransız ve İngiliz kentleri, temsilcilerini alanın en yetkinleri arasından 
seçmiş. İtalyanlar, Portekizliler, Almanlar ve Danimarkalılar gibi diğerleri ise, daha çok 
kenti mizi aramızda İngilizce ve Fransızca dillerinde en iyi kimler temsil edebilir diye 
sormuşlardı. Bu nedenle, Anglofon ve Frankofonlar mesleki bakımdan da daha yetkindiler.  
Şimdi Sizleri düşüncede bir deneye davet etmek isterim. Sözünü ettiğim bu kongrenin 
dili İngilizce ve Fransızca değil de, İspanyolca ve Hollandaca (Flemenkçe) olsaydı, ne olurdu? 
Durum tam tersine dönerdi. Bu kez İspanyollar ve Flamanlar/Hollandalılar konu ya tam egemen 
olurlar, İngilizler ile Fransızlar İspanyolca konuşmak durumunda kalacak, kimse onları 
dinlemeyecek, olasılıkla kongreye daha düşük düzeyli katkıları olacak ve mutlak biçimde daha 
az önemseneceklerdi.  
4. TOPLUMUN BÖLÜNMESİ  
En genel anlamda Avrupa Birliği ve ABD’de, üstte, tüm kararları veren egemen bir grup 
ve altta, „o üsttekiler tarafından“ artık temsil edilmediğini duyumsayan, daha geniş bir grubun 
olduğu belirlenmektedir üzülerek. Alttakiler ve üsttekiler arasındaki ayrı m artmaktadır. 
AB’inde bu olguya „demokratik açıklık“  denmektedir. Eğer halkın büyük bölümü hiç yada 
yetersiz düzeyde İngilizce anlayıp konuşuyorsa, bu açıklık kuşkusuz artmaktadır.  
Bu durumda halk, İngilizce konuşan, kendi aralarında uluslararası anlamda en iyi 
biçimde ağ kurmuş ince bir toplumsal sınıfla karşı karşıyadır. Bu sınıf, medyaya da egemen 
olması nedeniyle, hür türlü düşünceyi kendi tekelinde tutmaktadır.  
Üstteki bu köpük altla olan mesafenin korunmasını sağlıyor. Bu sınıf, çocuklarını önce 
İngilizce iki dilli Anaokuluna, İngilizce eğitim veren okullara daha sonra da Anglofon ülkelere, 
yurtdışına, üniversite öğrenimi için gönderiyorlar. Sadece bu sınıf dil sermayesine sahip