geçmezmiş. Neden söylemedin de Hürü Anana, rahatça uyku­
lar uyuyaydım, gül gibi? Haram oldu uykular bana, sen dağda 
gezdikçe... Adam hiç söylemez mi anasına?"
Kapıyı açtı, açmasıyla:
"O neee!" diye kapaması bir oldu, elindeki çam çırası da 
yere düştü. Çam çırasını yerden alırken: "Kimsiniz siz?" diye 
bağırdı.
Topal Ali Hamzanın kulağma eğildi:
"Sen konuş, beni de hiç söyleme," dedi. "Konuş."
"Ben Hamzayım, Hamza Ağa," dedi Hamza.
Hürü Ana:
"İt," dedi, "sen nereden ağa oluyormuşsun, hele önce kö­
pek ol da, insan değil, it ol da ondan sonra ağa ol! Ne istiyor­
sun bu gece yansı bakalım?"
"Azıcık konuşmak istiyorum Ana."
"Benim seninle hiçbir konuşuğum olamaz. Erimin kanlısıy­
la, iki eli kollarma kadar kana batmış bir zalimle... Var git ka­
pımdan."
"Ana bir şey söyleyeceğim. Çok gerekli."
"Var git kapımdan! Senin pis yüzüne bakamam. Çocukları 
açlarından öldüren sensin. Böyle bir kafirin yüzünü göremem."
"Ana kurban olayım."
"Var git kapımdan köpek! Köylüyü nan ekmeğe muhtaç 
eden sensin."
"Ana ayaklarım öpeyim aç kapıyı."
"Var git Kelce Hamza, var git, açamam kapıyı. Koca Toro- 
sun on bin, on beş bin, on altı bin, bir bin bin, dünya kadar in­
sanım üstümüze güldüren sensin."
"Bak anam sana ne diyeceğim, bir haberim var ki sana bir 
haberim... Haber derim ona. Duyunca, duyunca bir sevinecek, 
deh olacaksın, güzel anam. Deh deh olacaksın."
"Var git Kelce Hamza, var git kapımdan. Senin kanh ayak­
ların, haram gövden bu eşikten içeriye atlayamaz. Var git yolu­
na, var git Kelce. Haberin senin olsun. Beni cana getirecekse de, 
dünyayı bana bağışlayacaksa da senin haberim istemem. Beni 
öldürsen bile senin yüzüne bakamam, pis yüzüne..."
Hamza yalvardı, Hürü Ana, var git, dedi de başka bir şey
329