geliyor, hanımefendiyle o, "Garo ... ron ron ... bom bom ... " 
diye yaptıkları dehşetli konuşmaları hala kulaklarımda çın­
lıyordu. Kadın bu korkunç lisanı hangi görünmez mektep­
ten ve hangi sihirli kitaptan öğrenrnişti ? Zavallının bu kadar 
acı veren garabetin ve tam bir esaretin içinde yaşadığı halde 
nasıl olup bütün bütün çıldırmayıp o yarım aklını hala mu­
hafaza edebildiğine şaşıyordum. 
Bir gün gelip de bu meşum yerden benim için kurtuluş ka­
bil olursa bu gördüklerimi kimseye söylemememi sıkı sıkıya 
tembih ediyorlardı. Ne beyhude nasihat! Bu şeyler kime söyle­
nir? Söylersem zırdeli diye beni hemen tırnarhaneye kaparlar. 
Merdivenlerde bir koşuşma oldu. "Aman yine başlıyor­
lar!" dedim. Ben de titremeye başladım. O akşama kadar 
perilerle olan ilişkim hemen hemen görünrnezdi. Fakat bu 
gece görünür bir devreye girdi. Onları bu gözleriırıle, Ruşen'i, 
Çeşmifelek'i görür gibi şüphe götürmez bir gerçeklikte gör­
müştüm. Diğer geedere nispeten korkum kat kat arttı. Şimdi 
o tüylüler pencerelerin önüne, odaının etrafına dolariarsa ne 
yaparım ? Hanımefendi gibi lisanlarını bilmiyorum ki yalva­
rarak kötülüklerinden kurtulayım. Gürültü yine azdı. 
Güzel bir erkek sesiyle bir mani başladı. Güftesi açık 
Türkçeydi. Şöyle bağırıyordu: 
Ah Samsam seni 
Bu gece sarsam seni 
Sarmakl a dayamam 
Hap gibi yutsam seni 
Zampara ağzı bir mani ... Fakat o sondaki yutmak pisbo­
ğazlığı, sevgilisini çiğ çiğ yemek oburluğu böyle tabiatüstü 
işlere kadir bir cin ağzından çıkarsa hiçbir sevgili için hoşa 
gider şey değildi. 
Cin hazretleri acaba bu zamparalığı kime yapıyor? Her­
halde bana olmamalı. Çünkü benim izdivacıma onlardan 
bir talip olsaydı hanımefendinin odasındayken cinlerin elçisi 
Samsam geldiği vakit elbette buna dair bir haber getirirdi. 
57