Yer Demir Gök Bakır 495 
"Demek öyle ha! Demek bütün emekler boşa! O Adil mi? Korkak ... Aşağılık! 
Taşbaş Efendimiz ... Bir hayır bin musibeti def eder. Tipi daha azıtmazsa, bu ak­
şam kasabacia olmak gerektir. Ak kuş? Adilin taş yüreği ... Görsünler, pamuk olan 
yürek, gene nasıl taş olurmuş !" 
Çabuk çabuk gidiyor, o bile yetmiyor, bazan koşuyor, koşunca bazı ayağı ka­
yı.yor, yere düşüyor, kalkıyor, düşüyor, koşuyor. 
İçindeki yalım, kin, öfke ağısı büyüyor, büyüyor. Sefer bu güçle değil boraya, 
zelzeleye, üstüne gökten bir deniz boşansa, ona bile karşı koyar. 
Şimdi tipi karşıdan, yüzüne yüzüne vuruyor, ve Sefer yan yan, sağ yanını tipi­
ye verip yürüyor.