10 NUMARA:  MADAM  TEYZE  VE ÇÖPLER 
O gün  konuştuğumuz  her şeyi  sık sık düşünüyor,  kelimesi  kelime-
sine hatırlıyorum.  Sonrasında  olanlara  gelince,  onlan  aklımdan  ta-
mamen  çıkartabilmeyi  tercih  ederdim,  ya da hiç olmazsa  nadiren  ha-
tırlamayı.  Ama  Su'nun  bedduası  kısmen  de olsa  tutmuş  olmalı.  Za-
man geçtikçe,  vücudum  değilse  bile,  hafızam  bir bite  dönüşüyor. 
Hafızam,  besili  bir bit gibi  sımsıkı  kenetlenmiş  kafama,  düşüncele-
rimin  arasında  geziniyor.  Ben  hep aynı  dehşetengiz  ihtimalle  boğu-
şurken,  o sürekli  biraz  daha  güç  kazanıp,  günbegün  semiriyor.  Ha-
fızamın  bıcır  bıcır  sesler  çıkartarak  kafamın  kâh üzerinde,  kâh  için-
de yürüdüğünü  ve bulduğu  her  kuytuya  yumurtalarını  bıraktığını 
kuruyorum.  Binlerce  küçük,  lanetli,  arsız  mahlûk,  bana  rağmen  be-
nimle  besleniyor.  Sayılarıyla  birlikte  iştahlan  da katlanarak  artıyor. 
Gün içinde  değişik  saatlerde  acıkıp  acıkıp  etime  dişlerini  geçirdik-
lerinde,  başım,  binlerce  toplu  iğne  batırılmış  gibi  sızlaya  sızlaya 
uyuşuyor.  Bundan  kimseye  bahsetmiyorum.  Başkalarının  yanınday-
ken olduğum  insana  katlanamadığını  için,  mümkün  olduğunca  yal-
nız kalmaya  çalışıyor  ve hep  aynı  çıkmaz  sorulara  cevap  arıyorum. 
Eğer  duvara  o saçmasapan  yazıyı  yazmamış,  dilimi  tutmuş  ol-
saydım,  eğer  bunca  güvendiğim  zekâmı  kendi  hayrıma  attığım  bir 
adımın  başka  bir insana  ne kadar  zarar  verebileceğini  görmek  için 
de kullansaydım,  gene  de bunlar  olur  muydu?  Eğer  Bonbon  Palas'a 
hiç gelmemiş  ve bu insanlara  bulaşmamış  ya da sırlarım  öğrenme-
miş olsaydım  eğer  ömrümde  bir kez olsun,  her zamanki  ben  değil 
de farklı  biri olmayı  başarsaydım,  gene  de aynı  dönemeçlerden  dö-
ne döne  akar  mıydı  bu hikâye  aynı  melun  sona  doğru?  İki farklı  ce-
vabım  var.  Birini  aklım,  diğerini  yüreğim  fısıldıyor.  "Merak  etme! 
Sen olmasan  da yaşanırdı  bu felaket,  er ya da geç,"  diyor  aklım. 
"Zannettiğin  kadar  önemli  değilsin,  ne de korktuğun  kadar  fesat. 
365