-Biz zabıtayı faaliyete davet etmiyoruz. Bizim kimse­
den davamız yok ... 
Damat Medhi Bey asabi bir telaşla söze atılarak: 
-Davamız nasıl yok? Zabıtanın yardımı olmasaydı 
bizim koca kupa, koşulu hayvanları ve soyulan üç kişinin 
kıyafetleriyle beraber gitti giderdi. 
Hacı Ferhat Efendi'ye destek çıkarak Hafız İshak Efendi 
başladı: 
-Biz onu bunu bilmeyiz. İşte ben, ortada ibret ... Evvela 
sizin gibi itikatsızlık ettim. Evimden üç cenaze çıktı. Hazret-i 
Abdal ihtar mektubunda ailemden kimleri ölüme mahkum 
göstermişse gayet mahir bir avcı gibi maneviyetinin kurşun­
larıyla tık tık onları vurdu, devirdi. Dün gece dışarıda bir 
hırsızlık olmuş, bunu evliyanın maneviyetiyle karıştırmama­
lıdır. Akıllarımızın ermediği şeyler hakkında küçümseyerek 
cahilce hükümler vermekten çok fenalıklar çıkar. 
Hacı Hurşit kim bilir kimlerin haklarını ödemek için çek­
tiği tespihi keserek: 
-Efendim, bendeniz, Komiser Bey'in buradaki varlığını 
bir dinleyici sıfatından başka türlü bir resmiyetle kabul ede­
mem. Abdal Veli hakkında resmen bendenizi sorguluyorlar­
sa kendilerine verecek bir tek cevabım yoktur. 
Komiser, Medhi Bey'e ufak bir işaret verdikten sonra: 
-Peki efendim, peki ... Üzülmeyiniz. Abdal Hazretleri­
nin evliyalığından şüpheye düşürerek kimseyi günaha, bela­
ya, felakete sokmak istemiyoruz. Kafiyeli ihtar mektubunu 
resmi evrak sayarak alıp gidecek değilim. Bir kere okuyup 
yine burada size iade edeceğim. Belki bu mübarek kağıda 
dokununca hazretin maneviyeti imdadıma yetişir de itikadı­
ma kuvvet gelir. 
Hayli müşkülat ve mücadeleyle kağıdın komisere okuttu­
rulmasına izin verilir. Şinasi Bey zarfı eline alır almaz evvela 
üzerindeki posta damgalarına dikkat eder. Mektubun Samat­
ya'dan postaya verildiğini anlar. Fakat etrafındakileri kuşku­
landırmamak için daha böyle dikkat ettiği ufak tefek şeyleri 
hemen not defterine kaydedivermez. Şimdilik aklında saklar. 
67