geçirmeye başladı. Cumartesileri kimse Fransızca ve resim dersi 
almak istemediği için vaktin çoğu kendisinindi. Akşamüstü belki 
İlknur gelecekti. "Babaannem nasıl acaba?" Babaannesinin sağlığı 
kötüydü, doktorlar ölümden bile sözetmişlerdi. Bütün gün 
yatakla yatıyor, tuhaf şeyler mırıldanıyor, başında da bir hemşire 
bekliyordu. "Sahi,dedemin resmini yapacaktım!" diye düşündü. 
Sakallı, hırpani, bohem sanatçılara benzememek için her sabahki 
gibi tıraş oluyordu. "Yüzün Goya'nın yüzüne benziyor mu?" 
diye mırıldandı. "Goya tutkusunu da yeni çıkardım!" Kendine 
kızar gibi yaptı, suratını yıkadı, banyodan çıktı ve kapının al­
tından atılmış gazeteyi aldı. Gazetenin yanında bir de zarfgördü: 
Bir sergi davetiyesiydi. Açıp baktı! "Gencay sergisi için davetiye 
bastırmış! Bunu benle konuştuğu, kaç kere söylediği halde bir 
de yolluyor! Ne herif!" Davetiyeye bir daha baktı. Düğün da­
vetiyesine benziyordu. Tam, "Küçük burjuva herif," diyecekti 
ki caydı, Gencay'a sevgi beslediğini içinden geçirdi ve gazeteyi 
alarak bir köşeye oturdu. v 
Gazete hiç de içaçıcı değildi: "Cenaze büyük bir törenle 
kaldırıldı. Beş bin genç bağımsızlık andı içti... 12 Aralık 1970." 
Bir tabuta sarılarak ağlayan çarşaflı bir kadın resmi vardı. 
"Hüseyin Aslantaşiıı annesi!" Resmin altına baklı. "Talihsiz ana 
oğlunun tabutuna kapandı ve hıçkırıklara boğuldu!" Birden 
ürperdi: "En ciddi şeyleri bile bu yerli film ağzıyla..." Gözü başka 
bir şeye ilişti: "Batur, Sunaya muhtıra verdi!" Heyecanlanarak 
okudu: "Hava Kuvvetleri Komutanı Orgeneral Muhsin Batur, 
24 Kasım 1970 tarihinde cumhurbaşkanını ziyaret ederek Türk 
Silahlı Kuvvetleri'nin çeşitli kademelerinde son derece belirgin 
hale gelen bir rahatsızlıktan bahsederek..." Başını gazeteden 
kaldırdı. "Ziya Bey haklıymış!" diye düşündü. Dün babasının 
kuzeni emekli albay Ziya, Nigân Hanimi ziyarete gelmiş, Ahmet'i 
görünce yukarı çıkmış, askerlerin artık birşeyler yapacağından 
sözetmişti. Her zaman takındığı çok şey bilen, ama bildiklerini 
saklamak zorunda olan esrarlı tavrıyla bugün yarın bir şey 
olacağını söylemişti. Sonra ağzından Muhafız Alayı, Harp Okulu 
gibi kelimeler kaçıvermiş, ya da kaçırıvermiş gibi yapmıştı. "Yaa, 
ordu görevini yapar, hakkını alır!" diyen bir bakış vardı yüzünde. 
Ahmet, haberin geri kalan kısmını okudu: "Batur mektubun 
542