KAPLUMBAĞALAR
 
58
 
 
Kaplumba
ğalar kaldı.
 
«Biz Mahmudiye’de bizden önceki arkadaşların diktiği asmaları 
budayıp aşıladık, sonra ne yaptık dersin? Başka bir toprağı kirizma 
edip, üstüne bağ diktik!»
 
Kır Abbas köye baktı: Evler dünyadan bezmişler, yerlere 
kapanmışlardı. Yürümek 
istiyorlar da yürüyemiyorlar gibiydiler.
 
«Bizim köyün evleri birer kaplumbağaya benzemiyor mu Irıza? 
Hele birez dıkkatlı bak... »
 
Rıza hep Mahmudiye’yi düşünüyordu:
 
«Irauf hoca derdi ki, “Şimdi budama, aşılama işlerini bellediniz. 
Sizden sonra gelen arkada
şlar da sizin diktiğiniz asmalarla belleyecek 
bunları. Her köye bir eğitmen, yada öğretmen yollayabildik mi, 
Türk’ün düşmanları çatır çatır çat
 
layacaktır fesatlıklarından! Hemi de sadece A’yı B’yi değil, işi gücü 
belletecek eğitmenler. Köylerin zeynini aç
acak, uyandıracak 
eğitmenler. Köylerimizin yüzüne kan, dizine can gelecektir o zaman... 
”»
 
Purluğa girmişlerdi: Kır Abbas toprağa bakıyordu. Bağ işine 
hemen aklı yatmış gibi:
 
«Burayı kardaşane bir hesapla köylüye bölüştürürsek, ev başına iki 
dölümden aşşa 
düşmez, Irıza!» dedi.
 
«Emme yollayamadık her köye birer eğitmen, yada öğretmen! 
îşler durdu çabucak! Ben diyorum ki, düşmanlar haber aldı bizim 
uyanmaya başladığımızı, önlemek için aramıza casuslar salıp korsları, 
enüstüleri paltaladılar! Şimdi şeherlerde 
herkes, hemi de bütün 
varsıllar, toprak ağaları, böyük tüccarlar, vede hacısı hocası durup 
durup eğitmenlere, öğretmenlere sövüyor! ..»
 
«Herkese ikişer dölüm düşmesi çok eyi! Neden deyecek olursan, 
daha fazlasını altüst etmek zordur...»
 
«“Köylere sadece eğ
itmen, öğretmen değil, başka uyanık adamlar 
da sokacağız!” derdi Irauf hoca...»
 
Kır Abbas: