kiyordu. Mühendis Mektebi'nde -daha doğrusu sadece adı de­
ğişerek müderrisleri profesör oluveren Teknik Üniversite’de- 
Einstein fiziğinin hatalı olduğunu ispat ettiklerini zanneden 
profesörler vardı. Bunlar üstelik öğrencilerine, toplama- 
çıkarma-çarpma-bölme fiziği gösteriyorlardı. "Önce şu meka­
nik denen şeyi bir bilim seviyesine çıkarmalı, onu bakkal he­
sabı olmaktan çıkarmalı,' diye düşündü Mustafa Hoca. Ma­
tematik aslında redir? onu göstermeli. Fakat insanları karşı­
sında bir cephe olarak görmeyi sevmiyordu, eski kafalıları 
ürkütmekten çekiniyordu. Sonra ‘Talebe anlamaz' adlı kor­
kunç silahla dikilirlerdi karşısına.
Bu yüzden, matematikçilere de haber vermeden matema­
tikten sözetmeye başladı derslerinde. Matematikçilere gidip 
de 'Mekanikte lâzım oluyor, şu vcktöriyel cebri anlatın’ de­
medi; Teknik Mekanik konulan içine vektoriyel cebir de sı­
kıştırıldı. Mustafa Inan'ın bu tutumu, derslerinin bir mate­
matik - fizik bütünlük kazanmasını sağladı. Onun dersini 
dinleyenler, sanki daha önce bir şey öğrenmemiş olmanın sı­
kıntısını çekmezlerdi, sanki her şeyi yeni baştan Mustafa 
Hoca öğretirdi onlara.
"Bazıları bu tutuma karşı çıkabilir," dedi orta yaşlı profe­
sör. "Öğrencinin seviyesini düşünmeden, bir bakıma deveku­
şu gibi, teori kumuna başlannı sokarlar. Talebenin yüzüne 
hiç bakmazlar, anlamayan gözleri görmemek için. Mustafa, 
on beş yaşından beri hocalıkla uğraşıyordu; talebenin duru­
munu, onlann gözünden anlardı. Yalnız talebenin değil, asis­
tanın, doçentin, profesörün... öğretme konusunda yaman bir 
ruhbilimciydi.
Evet mekanik bir bakkal hesabı olmaktan çıkanlmabydı; 
ama bir ‘vektör cebri’ durumuna da getirilmemeliydi. Bilim 
adamı, öğretirken, sadece kendini tatmin etmeyi düşünen bir 
bencil değildi, önce teme) kavramlar, bütün açıklığıyla veril­
meliydi. Bazıları yeni bir şey öğrenince hemen kapalı kapılar
127