duğunu, küp küp altınların üstünde oturduğunu anlattı, sözle­
rini de, "Böylesine, Karun kadar zengin olan bir kişi eşkıya çı­
kar mı?" diye bitirdi. "Sen söyle çıkar mı?" 
"Niçin çıksın," dedi Halil Bey. Yüzü kararmış, onu anlama-
ya çalışma çabasından ötürü alnı kırışmıştı. 
"Şimdi aniadın öyleys e." 
"Hiçbir şey anlamadım ." 
"Haydi bana allahaısmarladık: " Der demez de ayağa fırla­
dı, çarşıya koştu, büyük olayı llsanı hal ile önüne gelene anlat­
maya çalİştı. Herkes ahmak kesilmiş, hiç kimse bir şey anlamı­
yordu. Bu kadar insan içinden, açık açık her şeyi söylediği hal­
de, durup yüzüne pel pel p,akıyor lar , sonra da düşüneeli dü­
şünceli, ona anladık, ya da anlamadık demeden çekip gidiyor­
lardı, söylediklerini bir anlayan çıkmamıştı. 
Topal Aliye gitse, canını verse, acaba yeminini geriye alır 
mıydı? 
Müftüye koştu: 
"Müftü Efendi, acaba edilen yemin bozulabilir mi?" diye 
sordu. Müftü: 
"Hiçbir zaman, katiyyen bozulamaz," dedi. 
Bugün çarşıda kimsenin ağzını bıçak açmıyor, herkesin, 
köylülerin yüzünden bile düşen bin parça oluyordu. Murtaza­
nın bütün çabaları heba olmuş gitmişti. Bana ne, dedi, kendi 
kendine, onlar bu kadar ahmak olmasınlar , leb deyince leblebi­
yi anlasınlar. Bütün kasahaya küstü, bir daha da kimseye ağzını 
açıp bir tek lakırdı bile söylemed i. Bereket versin ki çarşı o an­
da kaynaş tı. Murtaza Ağa başını kaldırınca çarşının ortasından, 
her birisinin başını bir candarmanın çektiği üstlerine ölülerin 
atıldığı atları gördü. Halk, dükkaniardan kaldırırnlara dökül­
müş, bu geçit törenini seyrediyor , kulaktan kulağa da fısıldaşı­
yorlardı. Şu üç kara giyitli olanlar , yani çiçeği burnunda olanlar 
Memedlerdenmişler. Ötekilerse, İnce Memedin çetesiymi ş. Bel­
ki de içlerinde İnce Memed bile varmış . 
Kendisini tutamayan Murtaza Ağa: 
"Bunların içinde İnce Memed olamaz," diye bağı rdı. "Sa­
bahtan ,bu yana söylüyorum, söylüyorum anlatamıyorum, İnce 
Memed yok." 
316