Serseri satıcı-turist kız ya da siyah-beyaz rolleri, bir anda, bu ani 
etkileşimle tuzla buz olmuştu . Artık sadece iki genç insan ola­
rak, erkek ve kadın olarak karşı karşıyaydık. 
"Hiç param yok." 
"Gerçekten yok mu? Önemli değil." 
Bu sihirli anları, ani ve katışıksız arzunun büyüsünü bozan 
bizim grubun bağırışları oldu. 
"Hey, gelsene buraya! Çabuk !" 
Yüz metre kadar ötede, bir sokağın köşesine sinmiş, beni ça­
ğırıyorlardı. Gitmek zorundaydı m. 
"Kötü bir niyeti yokmuş," diye açıklamaya giriştim. 
"Bu insanlar çok tehlikeli. Niye herkesle arkadaş olmaya ça­
lışıyorsun? Neyi kanıtlamak istiyorsun?" 
Beni azarlamaya başlamıştı Maya ama fazla uzatmadı. Kır-
gınlığımız henüz bitmişti ne de olsa. 
"Sadece kokain isteyip istemediğimi sordu." 
"Üstelik bir de uyuşturucu satıcısı!" 
Maya'mn yüzü buruşmuştu, yasadışı her şeyden, serserilik­
ten nefret ederdi. Bu bakımdan benim tam zıddımdı. Nedenini 
bilmiyorum ama toplumdışı insanlara hep yakınlık duymuşum­
dur. 
Rastladığımız ilk bara girince, Andreas ve Lennard ile karşı­
laştık. Yanlarına soğuk biraları dizmişler, bilardo oynuyorlardı . 
Sıcak hava, kaybolmak ve son kokain macerası herkesin canını 
sıkmıştı, bir an önce otele dönmek için sabırsızl anıyorlardı . 
Özellikle ·de Maya, tekila kadehinden hamamböceği çıkınca, 
tropiklerden iyice bunaldığına ve "Avrupa medeniyeti"nin en 
iyisi olduğuna karar vermişti. Bense Tony'yi özlemiştim. Bu in­
sanlarla ortak bir mesleği ve az çok ortak bir kültürü paylaşıy or­
dum; Maya benim tek dostumdu, ama hiçbirinin yanında Tony 
ile olduğum kadar huzurlu değildim. 
*** 
77