ŞAHENDE HANlM 
(Hüngür hüngür ağlayarak) Doğru söyleyiniz. Böyle 
defalarca ölrnektense bir kere ölüp kurtulayım. 
İHSANBEY 
Namusuma yemin ederek söylüyorum ki intihar 
etmedi, fakat ... 
ŞAHENDE HANlM 
(Boğulacak gibi bir çarpıntıyla) Ee, fakat? 
İHSANBEY 
(Ağır bir telaffuzla) Evlendi. 
ŞAHENDE HANlM 
(Pek baygın bir sesle) Evlendi mi? Ah keşke ... (Sağına 
soluna sendeler. Düşeceği esnada İhsan Bey kollarını 
açar, onun kucağına devri/ir) 
İHSANBEY 
Evleneceğine keşke intihar edeydi değil mi? İşte kadın 
kalbi. İşte sevda bencilliği. Şahende Harum, elrnasım, 
kendine gel. Yüreğim ne kadar şiddetle atıyor! Şimdi 
ben de bayılacağım. Ömrümde göğsüm, temasıyla 
ruha can veren böyle nazik ve yumuşak bir cisme 
dayanak olmadıydı . Biçarenin vücudu ateş kesilmiş, 
yanıyor. Ne büyük umutsuzluk ve ıstırap içinde! Sizin 
kalbiniz birisi için çırpınırken, o üzerine çıldırdığınız 
vücut içindeki kalbin de bir başkası için çarptığını 
hissetmek ne kadar acı oluyor! Ya Şahendeciğim, 
kendinle kıyasla da ne büyük azap içinde olduğumu 
anla. Seni gördüğüm günden beri yaşamıyorum. 
Hayatın bütün zevklerini unuttum. Ruhum bütün 
kuvvetiyle yalruz sana, koklanması yasak bir çiçeğe 
kapılmış bulunuyor . (Şahende Hanım'ın alnına derin 
bir buse kondurar ak) İşte hayattan aldığım ilk zevk. 
İşte ilk mutluluk dakikam. Sarhoş edici, kendinden 
geçirici, lezzetlerin ötesinde bir koku. Yarabbi sen bu 
küçük hayata ne büyük haz ve cefa cevheri sığdırmış­
sın. Çıldırıyorum. Birkaç asırlık zevklerin özü sanki 
bu haz dakikamda bir araya gelerek damarlarıma 
125