erkeklerini birleş tiren tek ş eyin, bir köş eye çekilip suçluluk duygularıyla 
porno kaset seyretmek olduğ unu düşündüm. New York'ta 42. Sokak sinemalarında, 
Frankfurt'ta Kaiserstrasse'de ya da Beyoğ lu'nun arka sokaklarındaki sinemalarda 
gördüklerim, bu gariban erkeklerin utanç, sefalet ve bir kaybolmuş luk duygusuyla 
film seyrederken ve film aralarında sefil lobilerde birbirleriyle gözgöze 
gelmemeye çalış ırken bütün milliyetçi önyargıları ve ant- 
260 
ropolojik kuramları ş aşırtacak kadar birbirlerine benzediklerini kanıtlıyordu. 
Elimdeki kara plastik torbada Melinda kasetleriyle World Sex Center'dan çıkıp 
boş sokaklara iri tanelerle yağ an karın altında otelime döndüm. 
Lobideki uydurma barda iki tane daha viski içtim ve etkisini göstersin diye pencereden dış arıya yağ an kara bakarak bekledim. Odama çıkmadan önce biraz 
kafayı bulursam artık bu akş am Me-linda'ya, ya da Ka'nın defterlerine takmam 
zannediyordum. Ama odaya girer girmez defterlerden birini geliş igüzel kaptım, 
elbiselerimi çıkarmadan kendimi yatağ ın üzerine attım ve okumaya baş ladım. Üç 
dört sayfa sonra karş ıma işte şu kar tanesi çıktı. 
MANTIK 
Yıldızların        İ ntihap Arkadaş lığı    ve İ ktidar 
HAYAL 
Mutlu 0laca$ım HAFIZA HAFIZA 
İhtilal Gecesi 
Satranç 
HAYAL    Kıskançlık   Çaresizlikler Zorluklar MANTIK 261 
30 
Bir daha ne zaman buluş acağız? 
KISA SÜREN Bİ R MUTLULUK 
Ka ile İ pek seviş tikten sonra birbirlerine sarılarak bir süre hiç kıpırdamadan 
yattılar. Bütün dünya öylesine sessiz ve Ka da öylesine mutluydu ki bu çok uzun bir süreymiş  gibi geldi ona. Sırf bu yüzden bir sabırsızlığ a kapıldı ve yataktan 
fırlayıp pencereden dış arıya baktı. Daha sonra o uzun sessizliğ in hayatının en 
mutlu ânı olduğ unu düşünecek ve İ pek'in kollarından çıkıp bu eş siz mutluluk 
ânını neden bitirdiğ ini soracaktı kendine. Bir telaş  yüzünden diye 
cevaplayacaktı bu soruyu, sanki pencerenin öte yanında, kar içindeki sokakta bir şey olacaktı da ona yetiş mesi gerekiyordu. 
Oysa pencerenin öte yanında yağ an kardan baş ka hiçbir ş ey yoktu. Elektrikler 
hâlâ kesikti ama, alt katta, mutfakta yanan bir mumun ış ığı buzlu pencereden 
dışarıya sızıyor, ağ ır ağır inen kar tanelerini hafif turuncumsu bir ış ıkla 
aydınlatıyordu. Ka hayatının en mutlu ânını fazla mutluluğ a dayanamadığ ı için 
kısa kestiğ ini de düş ünecekti sonraları. Ama ilk anda, İ pek'in kolları arasında 
yatarken o kadar mutlu olduğ unu da bilmiyordu; bir huzur vardı içinde, bu da o 
kadar doğ al bir ş eydi ki, daha önceleri niye hayatını kahır ve telaş  arası bir 
duyguyla geçirdiğ ini unutmuş tu sanki. Bu huzur bir ş iir öncesi sessizliğ e de 
benziyordu ama ş iir gelmeden önce dünyanın bütün anlamı çırılçıplak gözükür, bir 
coşku duyardı. Bu mutluluk ânında içinde böyle bir aydınlanma 
262 I yoktu; daha basit ve çocuksu bir saflık vardı: Dünyanın anlamını kelimeleri yeni öğrenen bir çocuk gibi söyleyiverecekti sanki. 
Öğleden sonra kütüphanede kar tanelerinin yapısı hakkında okudukları tek tek 
aklına geldi. Kütüphaneye kar hakkında bir baş ka şiir gelirse hazırlıklı olmak 
için gitmiş ti. Ama ş imdi şiir yoktu aklında. Kar tanelerinin ansiklopediden 
okuduğu çocuksu altıgen yapısını kendisine kar taneleri gibi teker teker gelen 
şiirlerin ahengine benzetti. Ş iirlerin hepsinin daha derindeki bir anlama iş aret 
etmesi gerektiğ ini o an düş ünmüştü. 
"Ne yapıyorsun orada?" dedi tam aynı anda İ pek. 
"Kara bakıyorum, canım."