Yer Demir Gök Bakır 483 
Ömer neye uğradığını bilememiş, gözlerini kırpıştırıp duruyordu . 
Örnerin şaşkınlığını , bu şaşkınlığın altında kendisine doğru yükselen öfkeyi, 
kini gören Sefer, Örnere gülümseyerek bir göz attı: 
"Be alçak, bu hale getirilir mi bu yavru7 Üstelik de akrabamız. Ne istersin? 
Varsın söylemesin yavru ... Ne yapalım, bizim akrabamız canımız, dedik. Canınız 
çıksın, dedi. Ne yapalım? Öyle olsun ... " 
Eğildi, elini başına koydu, saçlarını okşamaya başladı: 
"Vah vah, vah vah, öldürmüşsün yavruyu ... Sen bunu çok kötü yaptın. Arka­
daş, ben kanun adamıyım, yasa bekçisiyim ve de anayasayı ben korurum. Ol se­
bepten yaptığın bu fiiliyanan ötürü seni anayasamızın pençesine teslim ederekten 
inim inim inleteceğim ... Hele bu çocuğun başına bir hal gelecek olursa, ben de 
seni anayasa ağır cezasına vererekten idamlık hükmünü tasdik ve talep eyleyece­
ğim ki, doğru, dosdoğru ipe gidesin ... Ve evet, ve de böylel" 
Saçlarını okşuyor, üzüntüsünü göstermek için elinden gelen numarayı ya­
pıyor, kıvranıyor. Çocuğun gözleri kapalı olmasa, iki gözünden iki damla yaş da 
dökecek: 
"Vay yavrum vayı Bu canavar seni ne hale getirmiş! Vay benim yürekli, akıllı, 
iyi yavrum vay! Seni böyle canavarların eline teslim etmemeliydim. Suç bende. 
Suçun asıl büyüğü bende. Beni asmalı, beni öldürmeli Ömer yerine. O canavara 
böyle gül gibi çocuk teslim edilir mi? A yavrum, yiğidim, yüreklim, sen de iste­
diğini söyleyivereydin ya ... içerde söyleyeydin de, dışarı çıkınca inkar edeydin. 
Sende hiç akıl yok mu? Adam bu kadar da dayağı yer mi yavrum7" 
Ayağa kalktı. Örnerin elinden tuttu. Sevinç içindeydi: 
"Bu iş benim evimde oldu. Ben gene de üstüme bir mesliyetçilik alamam. Sen 
benim evimi lekeledin. Yarın bu iş duyulursa, millet ne diyecek? Diyecekler ki 
Muhtar evine çocukları çağırtıp, ölünceye kadar dövdürüyo r." Gene bağırmaya 
başladı: "Sen benim şerdinıle oynayamazsın. Ve de hiçbir zaman arkadaş. Haydi, 
ağzını gözünü sil çocuğun ve de ilaç yaptır." 
Odadan çıktı. Ömer de arkasından gitti. 
Sefer: 
"Bu it oğlu itte hiçbir şey yok. Çakal öldüye vuruyor namussuz." 
Ömer: 
"Sahi mi?" diye sevindi. 
"Deli misin sen?" diye Sefer göğsünü kabarttı. "Böyleleri Koca Halil soyudur­
lar. Hiçbir zaman başa çıkamazsın. Attığın dayak yanına kalır. Sence söylemeye­
cek mi?" 
"Hiç söylemeyecek" 
"Öyleyse şunun ağzını gözünü iyice sil. Sildikten sonra, azıcık paçavrayı yağa 
batır ve sonra paçavrayı ayak parmakları arasına sıkışt ır."