KAPLUMBAĞALAR
 
376
 
 
«Durun!» dedi Üyas, «Bir sorum kaldı, onu da sorayım!»
 
Hamdi bey kalktı, ceketini, şapkasını, golf pantolonunu çıkardı, 
girdi yatağa, yorganı göğsüne çekti:
 
«Sor Dyas, sor aslanım!» de
di.
 
«Bu dinine yandığım hep böyle mi gidecek Hamdi beyim? Bunun 
çaresi yok mu? Her zaman bizi bu “yandan sürme” mahallebi 
çocukları mı güdecek?»
 
«Gütseler! ..» dedi Hamdi bey. «Onu da yapmıyorlar! ..»
 
«Yani sormak istediğimi anlayıver Hamdi beyim...»
 
«Bu ö
yle bir soru ki... Madem sordun. otur konuşalım. Arkadaşlar 
da otursunlar...»
 
İ
lyas oturdu. Komşularını oturttu.
 
Rıza yatakta doğruldu.
 
Hamdi bey:
 
«Yandan sürme’leri budayacaksın, onların hiç faydası yok. Tıpkı 
ağaçtaki gibi. Yerlerine “kökten sürme”leri g
etireceksin. Dediğime 
dikkat et: Yandan sürme, kökten sürme, daldan eğme... Bir de 
tohumdan yetişme var! Tohumdan yetişeni aşılamak var. Bunların 
hangisi yarayışlıdır. Sağlamdır? Ben derim, kökten sürme’ler. Çağır, 
bütün memlekete sor, değil deyen parmak k
aldırsın! Tohumdan 
yetişeni de unutma. Eğer aşılamayı yaparsan o da birinciye gelir...»
 
Hamdi bey devam etti:
 
«Şimdi bu dediğimi yoralım: Ne demek bu? Yani Saffet bey değil, 
şu yataktaki Rıza bakan olacak. Rıza kim? Halis kökten sürme. 
Tozaklı. Topraktan ö
ğrenip kitapsız bilen... En dayanıklı granit taşı. 
Yağmur geçmez. Soğuk geçmez... Kaymakamın yerine de Sırrı beyi 
değil, seni, Sarıkızlı köyünden îl
-
 
yas’ı oturtacaksın. Bütün valiler, kaymakamlar, bakanlar böyle işçiden 
köylüden olacak!.. Beni de hepsinin
 
başına başbakan yapacaksın 
anasını satayım, bak nasıl tıkır tıkır yürüyor işler o zaman!..»
 
Rıza bir utandı, bir utandı yatağın üstünde.