FAKİR BAYKURT
 
253
 
 
«Buyrun beyim, kusura bakmayın!» dedi bi
r daha.
 
Geçip oturdular.
 
Yarım şişko bey bacaklarını uzattı:
 
«Hiç bağdaş kuramam! Dizlerim ağrıyıverir!» dedi.
 
Ötekiler bağdaş kurdular. Saygılı davranıyorlardı yarım şişko beye 
karşı.
 
«Bağdaş kurmak bana göre değil yani...» dedi şişko bey.
 
Rıza kilimin üs
tüne diz çökmüştü karşılarında:
 
«Eee alışmayınca zordur efendim!» dedi. «Alışmak gerek...»
 
«En eyisi masa sandalle, beyim!» dedi Battal. «Emme biz de ona 
alışmamışız! O da bize zor geliyor...»
 
«Efendim, masa sandalye, daha doğrusu koltuk, hem rahat, hem 
sa
ğlığa uygun! Kan dolaşımının daha tam olabilmesi için insan 
koltukta oturmalı...»
 
Kır Abbas, bir dizini dikmiş, bir dizini bükmüş oturuyordu. 
Rıza’nın yüzünü arıyordu: «(Kim bunlar yavu? Neciler?) »
 
Rıza, ya bilmiyor, ya uygun tav bulup anlatamıyordu.
 
Batt
al:
 
«Çay bişir!..» dedi karısına. Sonra yarım şişko beye dönüp:
 
«Yoğsam, çalkama mı yaptırayım, beyim?» diye sordu.
 
Yarım şişko bey anlamadan baktı:
 
«Çalkama nedir?»
 
«Çalkama, efendime söyleyim, ayran demek yani...»
 
«Haa ayran! Ayran daha iyi tabii! Zahmet
 
olmazsa ayran yaptırıver 
iki gözüm...»
 
Güley:
 
«Zahmet mi olurmuş!» dedi, koştu.
 
Kır Abbas, Rıza’nın dizini dürttü: «(Ulan kim bunlar?)»