tokuşur gibi eğilip kıçlarını çıkararak alafranga selamlaştı­
lar ... Onlar el ele tutuştuklayın ben ağacın üzerinden düşe­
yazdım. Uuulan Şemi? Ne oluyon? Suratın değişti. Gözlerin 
fırıldayo ... Kötü kötü ne soluyon öyle? Murabiye ile kam­
bur al alevin içinde cilvelenmeye başlayınca ağacın sırtında 
işte ben de senin gibi solugan oldum ... Ağaçtan aşağı teker 
meker oluyordum. De bakalım saroş olmamanın mümkünü 
var mı? Doldur bakalım. (içtikten sonra) O geceden sonra 
ben artık yuva da yatan leylek gibi o ağacın sırtını kendime 
mekan tuttum... Her gece seyretmek için oraya varırdım. 
Delikli sanduk kaç para eder? Neler gördüm neler? İki gece 
sonra o odada Sadri'yi gördüm. Enişteni ... Birkaç akşam 
sonra da seni gördüm. (Şemi'nin omzundan tutup salla­
yarak) Uuulan toğuz sen de Murabiye'yle nazlaşıyodun ... 
Tüh! .. Sıra bana gelmedi ki ... Talihim olsa aşçı olmazdım . 
Şemi dili tutularak sordu ki: 
-Bana baksana ... şey başı ... A ... a ... aman, aşçıbaşı ... 
Şey, şimdi ha... ha... hala onlar Mürebbiye'nin odasına 
geceleri geliyorlar mı? 
-Hayır... Şimdi iş başkalaştı. Yine ağaca tırmanıyom 
ama bir şey göremiyom ... Murabiye gayrık pencerelerin 
istakortalarını (storlarını) sıkı sıkıya indiriyo ... Üzerine kalın 
perdeleri de kapıyo ... Haclin var da içerisini seç ... Bir şey 
görünmüyo ... Pencerelerin böyle kapatılmasından anlıyom. 
Yine odada bir dolap dönüyo ... Ötesini Allah bilir ama yine 
gelen giden oluyo ... Fakat ben göremiyom ... 
Tosun Ağa ayağa kalkıp yine: 
Murabiye dolaş da gel tepeyi tepeyi 
şarkısıyla oynamak istedi, fakat birkaç çalkantıdan sonra 
yere düştü. içkinin etkisiyle gözlerine tuhaf bir mahmurluk, 
ağzına da hafif bir çarpıklık geldi. iri bir nefes alarak ağır ve 
yayıkça bir telaffuzla: 
-Şey ... şey ... şey ... Amma da tuhaf şey ha! Küçük bey 
ben yıkılıyom. Bu sakızın suyu ne sertmiş? Halı halı halı! .. 
Yok ırakı beni yıkmaz. Beni ... beni aniıyon mu? Şunu beni 
144