Bir gece Memedin köye geldiği haberi bir uçtan bir uca bü­
tün köyü bir anda dolaştı. Hiçkimse aldırmadı, kimsenin tüyü 
bile kıpırdamadı. Memedin geldiğini yalnız ağızları söylüyor, 
kulakları duyuyordu. Bir uykuda, bir hoş düşteydiler.
Bir ara canlanır gibi oldular. İçlerinde sevince benzer, umu­
da benzer bir şeyler kıpırdadı söndü, kıpırdadı söndü. Sonra iç­
lerindeki sevinç bir anda büyüdü. Ağız dolusu gülmeye başla­
dılar. Köy bir süre gülüşmelerle çınladı. Köyde yıllardır duyul­
madık bir gürültü patırtı başladı. Herkes gülüyor, konuşuyor, 
küfrediyor, ağlıyor, seviniyor, coşuyordu.
İkindiüstüydü ki görülmedik bir öfkeye kapıldılar. Değ­
nekler, silahlar, eski kılıçlar, baltalar ortaya çıktı. Hürü Ananm 
evine saldırdılar. Memedi orada bulamayınca da Hürü Ananm 
ağılının kapısını, tek penceresini kırdılar. Memedlerin damı boş 
duruyordu, dama yüklendiler. Bir anda duvarı kapısı, damı 
ağaçlarıyla evi bir yığın haline getirdiler.
Sonra da öfkelerini alamadılar, taşlarla, sopalarla biribirle- 
rine giriştiler. Kiminin kolu, kiminin bacağı, kiminin başı kırıl­
dı. Kıyasıya bir dövüş oldu. Önüne gelen önüne gelene vuru­
yordu. Dost, arkadaş, ana kız, baba oğul, kimsenin gözü kimse­
yi görmüyordu.
Candarmalar, Hamza Ağa bir köşeye sinmişler, korkuyla 
köylünün kudurmuş öfkesine bakıyorlar, onlara yaklaşmaya 
bir türlü cesaret edemiyorlardı.
Dövüş gece yarısına kadar sürdü. Kırılmadık dökülmedik 
bir şey kalmadı köyde. Dayak yemedik, yaralanmadık da kim­
se kalmadı.
Gece yarısı dövüş nasıl bitti, bunu kimse bilemedi.
O gece yataklarına giren köylüler, yıllardır uyuyamadıkları 
rahat, deliksiz bir uykuyu uyudular.
274