Bu şiir ilk defa: Nâzım Hikmet, Güneşi İçenlerin Türküsü, Bakû, 
1928'de yayımlanmıştır. Nâzım Hikmet, 835 Satır, Birinci Baskı, İstan­
bul, 1929; İkinci Baskı, İstanbul, 1932, S. 17-19 (sonundaki 1932 tarihi 
yanlış); Nâzım Hikmet, Seçilmiş Şiirler, Sofya, 1951; Nâzım Hikmet, 835 
Satır - Sesini Kaybeden Şehir - Varan 3. İstanbul, 1965, S. 25-27'de de 
vardır. 
Vâlâ Nurettin Vâ-Nû'ya göre (Adı geçen eseri, S. 280-299), bu şiir 
Nâzım Hikmet'in hece veznini tamamıyle atarak, serbest nazımla yaz­
dığı ilk şiirdir ve 1922 yılında Rusya'yı kasıp kavuran kuraklık yüzünden 
doğan korkunç açlığın ve sefaletin etkisiyle aynı yıl Moskova'ya ilk ge­
lişlerinde söylenmiştir. 
Rusça çev. P. Yelevnoz: Nâzım Hikmet; Seçilmiş Şiirler, Moskova. 
1950, (S. 8-10); Nâzım Hikmet, Şiirler, Moskova, 1950, S. 25-27; Halklar 
Galip Gelecek, Moskova, 1951, S. 131-134; Y.N. Zasurski ve R.M Samarin, 
Yirminci Yüzyılın Yabancı Edebiyatından Seçmeler Kitabı (1917-1945), 
Moskova, 1955, S. 592-593. 
Ekber Babayef, Nâzım Hikmet, Bütün Eserleri, Sofya, 1967, C. I, S. 
55-57. [ŞH]. 
Nâzım Hikmet bu şiiriyle ilgili olarak bir konuşmasında şu açıkla­
mayı yapmıştır: 
«Hece veznini bırakıp vezinsiz yazı yazmağa başlamamın ilk verimi 
'Açların Göz Bebekleri'dir. Ben bu yazıyı yazdığım zaman Rusça bil­
mezdim ve Mayakofski'nin adını bile duymamıştım. (...) Mayakofski bir 
nevi Rus aruzunun bir çeşit, son haddine vardırılmış, müstezadlı tar­
zıyla yazar. Hani, Hâmit'in 'Mevki Viyana' diye başlıyan bir yazısı vardır, 
işte aşağı yukarı onun gibi... Halbuki benim yazılarımda böyle muayyen 
bir veznin son haddine vardırılmış müstezadlı tekniği yoktur. Ahengi 
ve vezni anlayış bakımından aramızda hiç bir benzerlik olmıyan Maya-
kofski'yle muhteva bakımından da ayrılırız... O, herşeyden önce ve her 
şeye rağmen ferdiyetçidir. Ben, değilim.» (Her Ay dergisi, Nisan 1937). 
Nâzım Hikmet bir başka konuşmasında da şunları açıklar: 
«Pravda gazetesinde yahut İzvestiya'da şimdi hatırlamıyorum ve 
her halde Mayakovski'nin olacak bir şiirini gördüm, uzun kısa mısrala-
rının şekli beni çok ilgilendirdi. Fakat şiiri tercüme ettirip neden bah­
settiğini anlamak mümkün olmadı. Batum'dan Moskova'ya gelişte açlık 
mıntıkasından geçtik. Gördüklerim üzerimde çok tesir etti. Fakat böyle 
bir açlığın dahi inkılâbı yıkamıyacağını haykırmak istedim. Moskova'da 
hece vezniyle ve bu veznin çeşitli hece kombinezonlarıyla açlığa dair 
bir şiir yazmak istedim olmadı. O zaman Batum'daki şiirin şekli geldi 
gözümün önüne. Bunun çok iyi tanıdığım Fransız serbest vezni olamı-
yacağına, her nedense kanaat getirdim, bunun yepyeni bir şey olduğu-
307