yı. 110rnuzundan yaralanmışsın," dedi. Sarmaya başladı yara-
Memed yaralı yaralı durmadan sıkıyor du. 
Asım Çavuş bir adamda bu kadar çok kurşun olmasına şa­
şıyor du. Arkadaşlarından birkaç tanesi kurşunu yemişti. Yavaş 
yavaş umudunu kesiyor du. 
Hatçe bir uzun çığlık daha attı. Iraz onu tuttu, yerden doğ-
rulttu: 
"Sık kendini sık!" dedi. 
Hatçenin yüzü kırış ıktan acıdandı . 
Birden bir çocuk viyaklaması duyu ldu. Memed arkasına 
döndü. Kan içinde bir bebek gördü. Hatçenin yüzü kağıt gibi 
olmuştu. Başını geri çevird i. 
Memedin elleri titriyord u. Elleri tutmadı. Tüfek elinden 
düştü. Iraz vardı tüfeği yerden aldı sıkmaya başladı. Hatçe ölü 
gibi yatıyor du. Memed az sonra kendisine gel di. Hafif bir sesle: 
��ver teyze," dedi, elini tüfeğe uzattı. Iraz verdi. 
Iraz vardı, çocuğu sildi tuzladı. 
11Üğlan," dedi. 
Memedin yüzünde zehir gibi acı bir gülümseme dolaştı. 
"Oğ lan." 
İkindiye kadar çarpışma sürdü. Memed tek elle idare edi­
yordu artık. Iraz dolduruy or, o bir taşı destek olarak alıyor, tek 
eliyle sıkıyor du. 
İkindiüstü Iraz boynunu bükerek, bitkin : 
��Kalmadı," dedi. 
Memed kurşunu unutmuştu . Boğazhyorlarmış gibi boğa­
zından bir hırıltı çıktı. Tüfeğin üstüne düşüverdi. Geri kalktı 
sonra da. Gözleri yuvalarından fırlamıştı. Orada öyle şaşkın, 
kendinden geçmiş, durdu. Sağa sola sallaruyordu .. Sonra salla­
na sallana çocuğa vardı. Yüzünü açtı. Şaşkınlıkla uzun uzun 
baktı. Mağaranm kapısına geri döndü. Gülümsüyord u. 
Yerden tüfeği aldı. Cebinden mendilini çıkardı, bayrak gibi 
ucuna astı . 
Iraza döndü. Iraz, büyük, sarkan bir kayanın altına otur­
muş, için için ağlıyor du. Kurumuş kalmıştı. 
lllraz teyze," dedi. 
419