"Alın, götürü n," dedi. 
Otomobil çalıştı. 
Kulüpte Caf er Özpolat onu sevinçle kucaklayarak karşıladı. Hep 
birlikte, Savcı, Kaym akam, avukatlar, otomobili görmeye aşağı indiler. 
Cafer Özpolat bir ara onun kulağına eğildi : 
"Temi r," dedi, "bir iyi haber im, hem de müjdem var, muştumu 
isterim. Öyle az buz değil ha!" . 
T emir gözlerinin içi gülerek : 
''Muştun başım üstüne Beyimizin oğlu," dedi. "Müjde bile ver­
mesen, senin emrin benim başım gözüm üstünedi r." 
Caf er Özpolat, Ç�urovada obası son yıllara·bdar bozulmamış 
tek oba Beyiy di. Babası yoksulluk içind� ölmüştü ama, on iki· köye 
yerleş miş obası oriu, eskisi kadar olmasa da, daha Bey biliyor, sözün­
den kolay kolay çılqnıyorlardı . Köylerden birisine, daha konup göçer­
ken altı katlı bir konak yaptırmış tı. Bu köylerden birisi, çok vurucu 
kırıcı olanı, erkekl erinin hemen heps i-at hırsızı bulunanı her şeyleriyle 
Beylerine sıkı sıkıya bağlıy dı. Öl dediği yerde ölür, kal dediği yerde 
· kalırlardı. Beyin altı göze türkülere, ağıclara geçmiş konağı sazlardan , 
kamışlardan yapılmış köyün huğları arasında apak badanası, pencere­
sindeki camlarıyla parlar dı. 
· Babası öldüğünde Caf er Özpolat iki kardeşiyle, yoksul, ortalıkta 
kaldı. Kardeşin birisi ortaokula kadar okumuş, birkaç küçük memuri­
yeclerde bulunmuş, sonra kendisini içiciye vermişti. Alçakgö nüllü, öyle · 
Beylik taslamayan birisiydi. Ko)'de kalanı onaokulu b.t;.tirmiş, liseye 
bile gitmişti. Alıcı vurucu, gölges inden ürkülen, kendisine bağlı �an; 
at hırsızı köyün başında Beyliğini $ürdürüyordu. En genci olan Cafer 
Özpolat güçlü kuvve tli, uzun ooyluy du. Bey oğulları güreşmezler, 
pehlivanlık yapmazlar dı, bu, düğünlerde bir süre güreş miş, ödüller 
bile almıştı. Geniş om�u, çökük avurclu, geniş alınlı, yanık yüzlü, 
kalın çeneliy di. Yürürken, başı havada, bastığı yeri görmeyecek, kasıla­
rak yürür, yanına yönüne hiç baknıazdı. Kravat takar, her zaman ütü­
lü pantolon giyer, çizgili ceketinin cebine mendil sokardı, renk renk. 
Ve güzel, yanık Türkmen türküleri söyler di. 
Uzun yıllar bu Bey oğulları Akçasazdan geçindiler; Zengin olup 
onmadılar ama yoksulluktan da ölmediler ... Akçasazın büyük bir kıs­
mı sazlık, berdilik, kamışlıktı. Ve Ç�urovada köylü evler inin çoğu, . 
o