"Dost yok, akraba yok."
"Hiç kimse yok."
"Daha erken gelirdik, neden gelemedik, utancımızdan yü­
zünüze nasıl bakardık!"
"Çaremiz kalmadı da, nah buramıza geldi de, düştük yol­
lara..."
"Biz ettik, siz etmeyin kardaşlar."
"Bizi iyi, bizi dost karşıladınız."
"Bizi dost..."
"Olmaz olsun böyle gurbet."
"Gurbet dedikleri de bir rezillik..."
"Yerin dibine batsın gurbet el."
"Hem de cehennemin dibine."
"Batsın."
"Bizi korkuttular."
"Bizi kandırdılar."
"Hükümet korkusu."
"Hükümet zor."
"Dedik ki varalım, dedik."
"Dedik ki varalım gidelim köyümüze de, öleceksek elimiz­
le obamızla birlikte ölelim, dedik."
"Düştük de tozlu yollara geldik."
"Yüzümüz yok yüzünüze çıkmaya."
"Gözümüz kör gözünüze bakmaya."
"Hükümet zor. Korkusu büyük."
"Başa çıkılmaz Hükümetlen."
"Hükümet beterin beteri."
"Hükümet onun arkasmda, eşkıyalar onun. Ağalar beyler 
onun arkasmda, kasabalılar onun... Zengini onun arkasmda, fı- 
karası..."
"Bunaldık."
"Bunaldık da yurdumuzu yuvamızı bırakıp kaçtık. İyi yap­
madık."
Akrabalar, dostlar, bir pişmanlığın, özlemin, kavuşmanın 
tadındaydılar. Dutun altmda gece yarısına kadar oturdular, ko­
nuştular.
Koca Osman, Ferhat Hoca köylünün gelişine şaşmışlardı.
379