762 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
yolda adını duyan hastaların iyileştiği, Pir Lokmanlar soyu, Sultanlar Sultanı, er­
mişler ermişi Taşbaş Efendimiz aşkına. Taşbaş Efendimiz aşkına ... Aşkına ... " 
Kel Aşığın güzel sesi arkasınca kalabalık her cümleyi, her sözcüğü canı is­
tediği kadar tekrarlıyordu. Taşbaş adına gelince kalabalık coştu, delirdi, kudur­
du, sesleri ortalığı inletti. Anavarza kayalıkları var olduklarından bu yana böyle 
coşku, candan sesler duymamıştı. 
Kel Aşık da durmadan söylüyor, halkı kudurtuyordu. 
"Taşbaş Efendimiz yüzü suyu hürmetine ... Taşbaş Efendimiz aşkına, al gö­
tür şu gelen kara bulutu. Al götür. Al götür, al götür..." 
Taşbaşoğlu iyice şaşırmıştı. Artık ayakta duracak, konuşacak gücü de kalma­
mıştı. Usulcana, cansız, "Taşbaş Efendimiz ... " derken yere yığılıverdi, oturdu ... 
Kimse bunun farkına varmadı. 
Kel Aşık ve kalabalık artık bağırmaktan yorulmuşlardı. Kimsenin ayakta 
duracak hali yoktu. Dehşet bir ter kokusu doldurmuştu havayı. Hiç yel esmi­
yordu. Yapış yapış sıcak boğucuydu. Kara bulut dört yandan gürleyerek, şim­
şeklenerek göğü sarıyordu. 
"Yönünüzü suya dönün!" 
Kalabalık yönünü suya döndü. 
"Elinizdeki elmaları, al bulutunu , diyerek suya atın. Hep birden." 
"Al bulutunu !" 
Suyun yüzünde atılan yüzlerce elmadan bir şapırtı koptu. 
Tam bu sırada da ağır, sıcak, iri damlara dökülmeye başladı. 
Kel Aşık: 
"Çabuk olun, para etmedi. Geç kaldık. Bu sabaha duaya başlasaydık Taş­
baş Efendimiz bulutu çeker götürürdü, geç kaldık. Belki duamız işe yarar da 
yağmur bir sağanaklık olur da gelir geçer. Çabuk olun, gidin alaçıkların üstünü 
çullayın, hasırlayın." 
Zaten köylüler hazırlıklıydılar, elden geldiğince alaçıkların üstünü yapmış­
lardı. Gene de koşuştular, alaçıkların açık kalmış yerlerini otladılar. Örtülme­
miş alaçıkları, çul, savan, hasırla örttüler. 
Taşbaşoğlu oturduğu yerden kalkamamış, olduğu yerde kalakalmıştı. Karı­
sından başka hiç kimse onun orada kalakaldığı nın farkında bile değildi. Karı­
sı hem alaçığının üstüne kara çulu seriyor, hem de acıyarak kocasına bakıyor­
du. Gitse, koluna girse, onu eve getirse elalem ne derdi acaba? Hele bir karanlık 
bassın bakalım, dedi içinden, eğer o zamana kadar kalkıp gelemezse alıp getiri­
rim. Mecburi. 
Yağmur önce iri tanelerle seyrek dökülürken birden bastırdı. Ortalık kapka­
ranlık kesildi. Göğün dibi delinmişçene bir yağmur boşandı.