"O ata kurşun geçmez," diye güldü Vahap Dayı. "Sen de 
onu vuramayınca, vay gele senin başına ... İşte o zaman yağız at 
seni didik didik edecek. .. " 
"Doğru, ona kurşun geçmez," diye boynunu büktü Tazı 
Tahsin. "Peki ben ne yapayım, nerelere gideyim bu atın elinden 
de canımı kurtarayım, bana bir akıl ver Vahap Dayı." 
"Bak Tahsin, sen bundan sonra ağaç olmayan yerde dolaş­
ma. Senin başka çaren yok." 
"Yok," dedi Tazı Tahsin. "Kızgın eşekanlarının yuvalarına 
çomak sokmayacaks ın. Sokunca işte böyle olur, eşekanlarının 
da elinden kurtu lamazsın ." 
"Kurtula mazsın," dedi daha için için gülmekte olan kız. 
"Hiç kurt ulamazsın," dedi Vahap Dayı. 
''Ya şimdi gelirse, ben ormana kaçayım mı?" 
"Gelmez," dedi Vahap Dayı. 
"Gelirse?" 
"Gelirse bu kuş ne güne duruyor, ben bu şahini yalnız av 
avlamak için mi aldım sanıyorsun? Bu kuşu o atın üstüne salı­
verdim mi, tamam." 
Kız karnını tuta tuta, uğunarak gülüyo rdu. 
"Kuş gider, onun başına, kulaklarının arasına konar, bir 
gagada bir gözünü, öbür gagada da öteki gözünü oyar şuraya 
atıver ir. İki gözü kör at seni arasın da bulabilsi n." 
Tazı Tahsin gülümsedi, yatıştı, arkasına yaslanıp gözlerini 
kapattı, biraz sonra da olduğu yerde uyudu kaldı. Çocuklar gi­
bi rahat, dudaklarını sündürerek soluk alıp veriyordu. 
Uyuduğu da iyi olmuştu, az sonra Vahap Dayının çadırı­
na üç gündür beklediği kaçakçılar geldiler. Heybeleri ipekliy­
le, saatla, altınla doluydu. Malları Suriyeden alıp Malatyaya 
götürüyorlardı. Üç kaçakçının üçünün de atı doruydu. Eyer­
leri, dizginleri kılaptan işleme, heybeleri halı, silahları Alman 
filintasıydı. Lacivert ceket, külot pantolon giymişler, ayakla­
rına parlak çizmeler çekmişlerdi. Mintanları ipeklidendi. 
Kasketleri pahalı İngiliz kumaşındandı. Ceketlerinin altına 
gene kılaptan işlemeli fişekH klerini üst üste çaprazlama bağ­
lamışlardı. 
V ahap Da yı kaçakçıları sevinerek karşıladı. 
430