Ölmez Otu 693 
"Otur hele şuraya, otur Elif sen de bak bakalım, kimse gelmiyor ya?" 
E lif: 
"Kimse görmedi, kimse duymadı bizi. Millet ölü gibi uyuyor. ilk bugün böyle 
yel esti, sinek olmadı. Olü gibi," dedi, yanlarına çöktü. 
Karşı kıyıdaki yoldan bir otomobil geçti, otomobilin ışığı içinde bir süre kal-
dılar. 
Koca Halil: 
"İşte," dedi, "işte yakalandık." 
Ali: 
"O otomobil karşı kıyıda Halil Emmi," dedi. "Hiç korkma sen." 
Gene de Koca Halil otomobilin ışığı üstlerinden çekilip gidinceye kadar öyle 
kaskatı kesildi kaldı. 
Işık çekildikten sonra Koca Halil ayağa kalktı, yana yöne bakındıktan sonra 
söze başladı: 
"Yaşlı insanların canı pamuk ipliğinden çürük, ışıktan incedir. Bunu böyle­
ce bil Alim. Meryemceye de benim onun ölüsüne ağladığımı söylemeyeceğine 
söz verdin, arkadaş, söylemeye ceksin. Sana inanının yavrum Ali. Bir yel esse 
yaşlılar ölüverirler, aaah ölüverirlerı Birkaç gün daha anana ulaşmazsan anan 
tek başına o köyde yaşayamaz, ölüverir. Onun için bir akıl düşündüm Alim. 
Sen de pamuğu toplamadan, Adilin borcunu ödemeden, anan ölse de ana­
na gidemezsin. Onun için bir akıl düşündüm ki, sen hem tez günde pamuğu 
toplayasın, hem de tez günde anana gidesin. Meryemceyi de ölümden, kendi 
boynunu da ipten kurtarasın. Şimdi bulduğum akıl şu: Millet uyuyor değil mi, 
uyuyor. Ben, sen, bir de Elif millet uyanmadan önce, gece yarısından az son­
ra, millet derin uykulara gömülmüşken biz üçümüz kalkacağız, tarlanın en iyi 
yerine gideceğiz, başlayacağız pamuk toplamaya. Toplayacağız, toplayacağız ... 
Millet uyanmadan az önce gelip öbeğimize boşaltacağız ... Şafakta gene milletle 
birlikte toplayacağız. İki misli, üç misli, dört misli ... " 
Koca Halil heyecanlanmış, durmadan konuşuyor, ayağa kalkıyor, oturuyor, 
konuşuyor, aklını övüyor, konuşuyor, yaşlılığı övüyor, konuşuyordu. Sonunda 
akıl edip Aliye sordu: 
"Ne diyorsun bu aklıma Ali?" dedi. 
Ali: 
"Çok iyi bir akıl ya, Halil Emmi, olmaz," dedi. "Köylü bizi gece pamuk top­
larken bir yakalarsa döve döve öldürür." 
Koca Halil, Aliden hiç böyle bir karşılık beklemiyor, onun, aklını duyar duy­
maz ağlayarak boynuna sarılacağını elini ayağını öpeceğini sanıyordu. Çok şa­
şırdı, çok kızdı: