"Yaz bahar aylan hele bir gelsin," dedi. 
Hüsne, bir düş içinde konuşur gibi: Yer Demir Gök Bakır 361 
"Hele yaz bahar aylan bir gelsin, bir gelsin," dedi. Sesinde dayanılma z, önüne 
geçilmez bir istek vardı. 
Sabahın horozları ötüşmeye başladı. Hüsne ayağa kalktı. Gözleri yerdeydi. 
Kirpiklerinin gölgesi yanağına düşüyordu. 
El ele tutuşup, kapıdan dışarıya çıktılar. 
"Hele yaz bahar ayları bir gelsin, bir gelsin." 
Ayrıldılar.