REFİ EFENDi 
Ah hayırsız kız! Böyle aylardan sonra mektup 
mu gönderilir? En çok şefkat ve muhabbete muh­
taç olduğu bir zamanda babanı niçin bu kadar 
uzun müddet gönülden çıkarıyorsun? Adeta bütün 
bütün unutuyorsun. (Mektubu süzer) Damadım 
memuriyetinden azlolmuş, bir aya kadar İstanbul'a 
geliyormuş. Oh oh, kızımı yakında dünya gözüyle 
göreceğim. Ne saadet! (Gözlerini yere dikip biraz 
düşündükten sonra) Fakat Nezihe'yi ... Onu göre­
meyecek miyim? Kızım İstanbul'a geldikten sonra 
benim için evlenmek pek münasebetsiz olur. Bin 
türlü engel çıkarırlar. Bu konudaki kararımı çabuk 
vermeliyim. Bu işi uzatırsam, Nezihe'yi diğerlerine 
kaptırmak tehlikesi var. Bu genç kadının asıl ismi 
ne olursa olsun, ben ona Nezihe adını verdim. Evet, 
evet, çabucak işi bitirmeliyim. (Ağır ağır kalkar) 
Gençlikte insan her malımıniyete çabuk teselli bulur, 
fakat bu yaşta emel edindiğim bir şeye muvaffak 
olamazsam, bu umutsuzluğun tesirinin büyük olaca­
ğını anlıyorum. Çünkü bize zevk, sefa, teselli verecek 
şeyler azalıyor. Adeta sıfıra, hiçe iniyor. Kendi ken­
dine ortaya çıkan bu büyük fırsattan, bu saadetten 
kendimi niçin mahrum edeyim? İhtiyarlığın devası 
genç kadın demiyorlar mı? İşte Nezihe. Ben zamanın 
bütün alçaltmalanna, saldırılarına uğradım, yıpran­
dım. Fakat o ... Bir yaratılış mucizesiyle genç kalmış. 
Bu gençlik ikimizin mutluluğuna da yeter. Öyle his­
sediyorum. Bir dakika geçirmeden bu işi çabuklaştı r­
malıyım. Kızım İstanbul'a gelince her şey olup bitmiş 
olsun. (Ayşe Kadın'a hitapla) Ayşe koş Halil'e söyle, 
şimdi buradan çıkan kadının arkasından yetişsin. 
Geri çevirip bana getirsin. 
AYŞEKADlN 
O kadın buradan çıkalı hayli oldu. Nerede bulsun 
efendim? 
39