FAKİR BAYKURT
 
123
 
 
kalktığını görünce
:
 
«Onun içine birez de kepek koy Senem!» diye bağırdı. «Köpeğin 
karnına bir şey girsin...»
 
«Ekmek ufakları, aş taneleri var içinde!» diyecek oldu.
 
«Koy koy! Koy dedim sana! dedi Cennet karı.
 
Senem gitti, öküzlerin kepeğinden bir hapaz aldı, bulaşık suyuna 
karıştırdı. Götürüyordu. Tenceredeki yaldan mı iğrendi, ne oldu, 
birden bir baş dönmesi, bir baş dönmesi... Oracığa çöküverdi. 
Tencere düştü elinden.
 
Cennet karı koştu geldi:
 
«DabiyatsııızL» dedi.
 
Senem inliyordu.
 
Cennet karı baktı ki iş bildiği gibi değil
, bu sefer:
 
«Gelin, doğruluver anam, gelin, gelin! ..» diye çırpınmaya başladı. 
Bir yandan da: «(Köpeğin bir günlük idarası gitti!..)>> diyordu. 
Hemen yal teknesini aldı, toplayabildiğini kattı tekneye. «(Bunu bari 
yiyiversin!)» diye götürüp hayata koydu. 
Sonra geldi, Senem’i ocağın 
başına, postun üstüne çekti. Yakasını bağrını çözdü.
 
«Kaç gündüz
-
 
ben senin hallarını beğenmiyorum! Bir şeyler mi 
oluyor sana, gelin?» dedi.
 
Senem karşılık vermeden, veremeden ocağın başında bir süre 
yattı.
 
Geç vakit, Yusuf’un e
mmisi oğlu Durmuş’un karısı Esme çıktı 
geldi. Yüzünde az bir pembelik kalmıştı. Düğünden bu ya
 
na daha sık gelip gidiyordu. Aralarında akrabalık kurulmuştu. Gelip 
biraz oturuyordu.
 
Esme gelince Cennet karı kirman alıp sokağa çıktı. Senem kalktı, 
beşiğin ya
nına yastık koydu. Oraya uzandı:
 
«Senin halların nasıl Esme? Sakar Durmuş kadir kıymat biliyor 
mu? Hoşnut musun bari?» dedi.