çülttüğüm halde bir sonuca varamamıştım. Üçünün arasında 
ezilip kalmıştım. Masada otururken, durmadan bunlan düşü­
nüyordum. Onlar yaşıyorlardı, kendilerini yaşıyorlardı. Ben 
kimdim ya da kimi canlandırıyordum? lşte o zaman öfkelen­
dim albayım, garsonla kavga ettim. Adam olsaydın, bu işi 
yapmazdın, dedim. Söylemek istemediğim daha birçok söz 
ettim. Masaya yumruğumu vurmak istiyordu m; nedense vur­
madım. Kimin adına vuracak tım? Garsona işaret ettiler; Bil­
ge'nin adamı yaptı bu alçaklığı. Bırak onu, kendini bilemeye­
cek durumda, demek istedi. (Evet, bilmiyordum kendimi.) 
Aslında Bilge'nin adamı da yoktu; böyle bir insan yaşamıyor­
du, ismi bile yoktu. Bütün bunlar yalandı. Parayı da Bilge'nin 
adamı verdi. Hayır, Bilge'nin adamı değildi; Bilge her şeyi bi­
liyordu, neden İngilizce öğrenmek istediğimi biliyordu. Here 
1 come ulan, dedim; ben varım işte, here 1 come ... Üşüdüm 
albayım, kalkalım ." 
Ayrılırken Sermet Bey, korkarak elini uzattı. 
107