onların getirdikleri yiyeceklerle geçinirler. Kendi başlarına
kaldıkları zaman genellikle yemek yemeyi unuturlar. Bütünhuyları taklit esasına dayandığı için, başka hayvanların ye-mek yediğini görmezlerse, acıktıklarını anlamazlar. (Bu sıra-da çok zayıf düştükleri için avlanmaları tavsiye edilmez.)
İçgüdüleri tam gelişmemiştir. Kendilerini korumayı bil-
mezler. Fakat -gene taklitçilikleri nedeniyle- başka hayvan-ların dövüşmesine özenerek kavgaya girdikleri olur. Şimdi-ye kadar hiçbir tutunamayanın bir kavgada başka bir hay-vanı yendiği görülmemiştir. Bununla birlikte, hafızaları dazayıf olduğu için, sık sık kavga ettikleri, bazı tabiat bilginle-rince gözlenmiştir. (Aynı bilginler, kavgacı tutunamayanla-rın sayısının gittikçe azaldığını söylemektedirler.)
Din kitapları, bu hayvanları yemeyi yasaklamışsa da, gizli
olarak avlanmakta ve etleri kaçak olarak satılmaktadır. T utu-namayanları avlamak çok kolaydır. Anlayışlı bakışlarla sü-zerseniz, hemen yaklaşırlar size. Ondan sonra tutup öldür-mek işten değildir. İnsanlara zararlı bazı mikroplar taşıdıkla-rı tespit edildiğinden, Belediye Sağlık Müdürlüğü de tutuna-mayan kesimini yasak etmiştir. Yemekten sonra insanlardagörülen durgunluk, hafif sıkıntı, sebebi bilinmeyen vicdanazabı ve hiç yoktan kendini suçlama gibi duygulara sebepoldukları, hekimlerce ileri sürülmektedir. Fakat aynı hekim-ler, tutunamayanların bu mikropları, kasaplık hayvanlara dabulaştırdıklarını ve bu sıkıntılardan kurtulmanın ancak etyemekten vazgeçmekle sağlanabileceğini söylemektedirler.
Hayvan terbiyecileri de tutunamayanlarla uzun süre uğ-
raşmış ve bunları sirklerde çalıştırmak istemişlerdir. Fakatbu hayvanların, beceriksizlikleri nedeniyle hiçbir hüner öğ-renemediklerini görünce vazgeçmişlerdir. Ayrıca birkaçsirkte halkın karşısına çıkarılan tutunamayanlar, onları gül-dürmek yerine mahzun etmişlerdir. (Halk gişelere saldıra-rak parasını geri istemiştir.)
150