23
Deniz endişeyle baktı. Dikkatleri üzerlerine çekmek iste­
miyordu. Tüm  asiliği, ekşi dilliliği ve vurdumduymazlığı belli  
ki sadece annesine yönelikti. Tbplum içinde sivrilm ek değil­
di niyeti. G riler denizinde gri bir dam la olm ak, etrafa uyum  
sağlayıp, araya karışmak daha emindi.
“O tur burada, k ap ılan  kilitle, beni bekle* dedi Peri. “Bir  
kerecik ne diyorsam onu yap. Lütfen!*
“A m a anne... kafayı mı yedin?”
“Düzgün konuş benimle!* dedi Peri. Düşünm eden, hem de  
hiç düşünm eden, arabadan fırladı. Yüksek topuklu ayakka­
bı giydiğini unutm uştu. Ayakkabılannı çıkanp çıplak ayak-  
lan y la  bastı asfalta. B u arada Deniz, şaşkınlık ve utançtan  
fal taşı gibi açılm ış gözlerle, ağzı bir k a n ş açık ona bakıyor­
du arabadan.
Koşm aya başladı Peri. Düzinelerce gözün önünde, yaşının  
bütün ağırlığım  hissederek; yanakları alev alev, eş-ev kadını-  
üç çocuk annesi koşm aya haşladı. M or elbisesinin içinde me­
melerinin hopladığının farkındaydı am a yapacak bir şey yok­
tu. Bir dergide, sporcu kadınlar için “zıplayan memelere son  
verecek su tyen " geliştirildiğini okuduğunu hatırladı. K eş­
ke o mucizevi buluştan bir adet edinm iş olsaydı. Olsun var­
sın. A d ım  koyamadığı yasak bir bölgeye girm işçesine tuhaf  
bir özgürlük hissiyle, sürücülerin bakışları ve başının üstün­
de uçuşan m artıların çığlıkları arasında ara sokaklara doğ­
ru koştu. Tereddüt etse, hani bir saniyeliğine bile olsa yavaş­
laşa, yaptığı şey karşısında dehşete düşerdi muhtemelen. Ür­
kerdi pash çivilere, kırık bira şişelerine ya da sıçan sidiğine  
basm a olasılığından. O yüzden yavaşlamadı. Bacakları, nere­
deyse ondan bağımsız bir şekilde hareket ediyordu.
O ysa eskiden, çok daha gençken, Peri m üptelaydı koş­
m aya. N asıl da severdi rüzgârı teninde hissetm eyi, geçmi­
şinden kaçarcasına hızla ilerlem eyi. B ir zam anlar Oxford  
Ü n iversitesin d e öğrenciyken, yağm ur çam ur demeden he-