şüpheye düştü. İstanbul'daki günlerin yemeklerle düzenli bir 
şekilde bölündüğünü, gününü bu bölümlere göre ayarladığını 
anladı. Sonra Rousseau'yu da öbür kitapların arasına bıraktı. 
Bir sigara yaktı. Odanın içinde aşağı yukarı yürümeye başladı. 
"Yemekten sonra çalışacağım, çok çalışacağım!" diye düşündü 
ve gerçekten kararlı olduğuna inanarak sevindi. 
27 
ŞAİR BEYOĞLU'NDA 
Muhittin tramvaydan indi. Helaların önünden geçerken yavaş 
yavaş meydana dönmesi gerekiyordu. Yavaş yavaş meydana 
döneceğini ve keyifli adımlarla insanlara bakarak meydanı 
dönerken, şimdi yaptığı gibi, sigara içeceğini, ağzında sigaranın 
zehriyle birlikte keyif verici bir acı bulacağını, bütün gün inşaat 
mühendisliği yaptığı yazıhanede akşam Beyoğlu'na gideceğini, 
Beyoğlu'nda yürüyeceğini, ayaküstü bir içki içeceğini, sonra 
randevuevine gideceğini, sonra da sinemaya gideceğini dü­
şünmüştü. Taksim Meydanı'nı dönerken bütün bunlara yaklaştığı 
için keyifliydi. Açık, kesin, utanç verici, çocuksu bir heyecan 
duyuyordu. "Sanki babamla sinemaya gidiyorum!" diye düşündü. 
Mülazım Haydar Bey aşırı Müslüman'dı, ama kendine göre 
hoşgörülü olduğu zamanlar olurdu. Emekliliği ile ölümü ara­
sındaki birkaç yıl içinde ayda bir oğlunu BTyoğlu'na çıkarır, 
sinemaya götürürdü. "Belki de hoşgörüden değil, düpedüz 
hoşlandığı için götürürdü!" diye düşündü Muhittin, ama ne­
şelenmedi. "Mülazım Haydar Bey mühendis Muhittin için tatsız 
bir konudur!" diye mırıldandı. Birkaç dakika daha yürüdükten 
• sonra rahatladı: "İşte sevgili Beyoğlu!.. Akıp geçen insan yüzleri... 
Bütün gün bunu bekledim. Sevgili kirli, kanlı, kalleş Beyoğlu. 
Şairim ben! Soğuktan kızarmış yüzlere bakıyor yürüyorum!" 
^Kararlı, tutarlı bir mart soğuğu vardı. Caddenin içinden arada 
bir rüzgâr kopuyor, paltoların etekleri havalanıyordu. Ama artık 
kadınlar yoktu ortalıkta. Tek tek gelip geçenler de erkeklerin 
kolundaydı. Muhittin bakmaya bile üşeniyordu: Güzel bir kadını 
272