inelim. Bu yakında San Ümmetin evi var. İsterseniz oraya gide­
lim. İyi adamdır. " 
Recep Çavuş: 
"Olm az," dedi. "Bir yara için evlerde kalamam. O gavurun 
arkasını bıraka mam." Sonra da kızdı. "Memed, Cabbar gelin 
buraya . Bu iz sürmede çetebaşılığı bana verec eksin iz. Ne der­
sem emrimden çıkmayacaksıruz. Kabul mü?" 
M em ed: 
"Kabul Çavuş," dedi. 
Ca b bar: 
"Nolacaksa kabul," dedi. "Ne yapacaksın bakalım?" 
Recep Çavuş: 
"Emrime kim karşı koyarsa vururum," dedi. "Babam olsa 
vurur um." 
Ca b bar: 
"Peki," dedi, "ne yapacaksın? Kimse emrinden çıkmaya-
cak. Yapacağını söyle." 
Recep Çavuş: 
''Kanşma gerisine," dedi, TopalAliye döndü: 
"Topal Ali," dedi, "sen iyi iz sürersin. Bu Abdi gavurunun 
yerini bulmaya söz verdin." 
Topal Ali: 
"Söz verdim," dedi. "Söz vermesem bile onu ben öldürmek 
isterim. Çiğ çiğ yemek isterim ben onu." 
Recep Çavuş: 
"Şimdi gel karşı ma. Söyle bakalım, sence nerededir Abdi 
şimdi?" 
To pal: 
"Şimdi yerini bileme m. Ya kasabada, ya Avşar köyündedir. 
Belki de ta Yüreğire inmiştir. Arayacağınızı biliyorsa, mutlak 
Yüreğir düzlüğüne inmiştir. Yüreğire eşkıya inemez . Düzlükte 
barınam az." 
Recep Çavuş: 
"Peki, Yüreğire inmişse ne yapacağız?" 
Topal Ali: 
"Ben onu gözetlerim. Ne zaman Yüreğirden ayrılırsa, size 
haber veriri m. Ben onun peşini bırakm am." 
259