3
Öğrencilikle B irlikte öğreticilik
"Şimdi sen benim öğrencim oldun,' dedi profesör. Yemekten 
yeni kalkmışlardı; profesörün çalışma odasına geçtiler. "Ben 
bir yaz semineri düzenliyorum, konusu: Mustafa înan'ın Ha­
yatı.” Çalışma odasında yerlerini aldılar; Profesör büyük ma­
sasının başına geçti, genç adam da sehpanın önüne oturdu, 
kâğıtlarım düzeltti. "Hayır, ilk tanım durumumuza uymu­
yor. Ben üstad oldum, hayat romanları üstadı. Seni de çömez 
yaptım kendime." İçeriye seslendi: "Kahveler gelsin." Deli­
kanlının oturuşuna baktı: "Görünüşümüz iyi. Ne dersin bu 
işin sonunu getirebilecek miyiz? Biliyorsun her işe çok iyi 
başlarız da, İngiliz gibi bitiremeyiz." Elini salladı: "Ümitsizli­
ğe kapılmayalım," dedi, "biz de bazen günlük çıkarlarımızı 
unuturuz, gerekli işlerin peşinden koşacak yerde sonu belirsiz 
bir uğraşa kapılır gideriz. Allah sonumuzu hayırlı etsin." Genç 
adam, "Size bağlı her şey," dedi, "ben sizi izliyorum sadece." 
Profesör içini çekti: "Neyin ne olduğu o kadar belli değil. Bir­
likte çalışıyoruz bence. Öğrenciliğimizde de tek başıma çalışa­
mazdım; hiç olmazsa, bir arkadaşımı bulur öğrendiklerimi 
anlatırdım hemen Bu bakımdan Mustafa’ya çok benzerim."
36