"Ağamız onun gibi yüz tane iti bir kurşuna dizer." 
"Bizim Ağamız ." 
Sonra büyük bir kalabalık halinde köylü, Abdi ağanın av­
lusuna doldu. Abdi Ağanın karılarını, çocuklarını kutladılar. 
Homurtu, gece yarısına kadar sürdü. Köyün yarısından ço­
ğu Memedi tutuyor du. Abdi Ağanın ölmemesine yanıyorlardı. 
Onlar, evlerinden dışarı çıkmamışlardı. Durmuş Ali ölü gibiydi. 
Durmuş Alinin karısı hastalanmış, yatağa düşmüştü. Ağzını bı­
çaklar açmıyor du. Memedin de ağzını bıçaklar açmıyor du. Yal­
nız Cabbar ortaya düşmüş, ha bire konuşuyordu, köylüleri 
kand�maya çalışıyor du. 
"Abdi Ağa bu köye bir daha ayak basamaz. Onun için 
korkmayın . Yakında nasıl olsa ölecek. Mutlak ölecek. Valiahi de 
ölecek, billahi de ölecek. Ölecek. Böyle olmayın . Ölecek dedim, 
ölecek." 
Kimse dinlemiyordu . 
Daha gün doğmadan Durmuş Alinin evinden çıktılar. Me­
med başını yerden kaldıramıyor du. Başı göğsüne, cansızcasına 
sarkmıştı. Düşecekmiş gibi. Cabbar da yanında aynı sessizlikle 
ağır ağır yürüyor du. Köyü çıkarken bir iki köpek onlara ürdü. 
Memed duymadı bile. Cabbar köpekleri taşladı. 
Çakırdikenlik yanıp bitmişti. Yarılmış toprak kapkara kül­
lerle örtülüy dü. Memed, ovanın ortasında dikildi kaldı. Cabbar 
da ona bir şey söylemeye cesaret edemedi. Bekledi bekledi. Me­
med yürüm edi. O da vardı bir taşın üstüne, tüfeğini kucağına 
alıp oturdu. Gün doğdu. Memed, daha dimdikti. Kıpırdamı­
yordu. Gölgesi köyün üstüne doğru uzamıştı. Gün kuşluk ol­
du, Memed gene kıpırdamadı. Cabbar artık dayanamadı, vardı 
Memedi dürttü: 
"Ne oldun bre Memed kardaş," diye sordu. Memed birden 
ayıktı. Gözlerini uykudan uyanırcasına kırpıştırdı . 
Cabbar: 
"Aldırma Memed kardaşım," dedi. "İnsanoğlu çiğ süt em-
miştir. Onu da nasıl olsa ... " 
Memed, dişlerini sıkarak: 
"Nasıl olsa ... " diye bıçak gibi keskin söyledi. 
Sonra, uçsuz bucaksız yanmış ovanın ötelerine baktı. 
332