gelirim deyip de öğlelere kadar bekletme ha­
tunu. Saat yedi dedi mi burada olursun. Sa­
ate bakmayı bilir misin? 
FATMA KADIN : (Sevinir.) He ya. İclal Hanım öğrettiydi. 
KOMŞU : (Radyonun üstündeki saati gösterir.) Kaç şim-
ili? . 
FATMA KADIN : On buçuğa çeyrek kala var. 
(Fatma Hanım geri gelir.) 
FATMA HANIM : (Telaşlıdır) Ah Komşum, geciktim tabii. Arif, 
manavın çırağı ile haber göndermiş. 
KOMŞU : Patlasın. Çişi gelse seni çağıracak artık. 
FATMA HANIM : (Bir yandan çantasını aranır, bir yandım ayakka­
bılarını giyer.) Ne yapsın adamcağı z?(Fatrna 
Kadına) Hadi kızım, sen git. 
FATMA KADIN : Sabah gelirim hanımım. Yedi dedi mi lmrda 
olurum. Ah hanımım, pek sevdim sizi! Ha.di 
kalın sağlıcakla . 
(Sağdaki kapıdan çıkar.) 
KOMŞU : (Fatma'nın arkasından bakar.) Gördüm mü na-
sıl sevindi? Sevinir elbet. 
FATMA HANIM : (Mantosunun giyer.) Kusura bakma, e mi· 
komşum? 
KOMŞU : Ne kusuru, deli karı? Hadi yürü, çıkalım. 
FATMA HANIM : (Acele dipteki mutfak kapısına yönelir.) Gazı ka­
patmış mıydım? (Mutfağa girer.) 
KOMŞU : (Sağdaki kapıdan çıkarken, yüksek sesle) Bir de 
hizmetçi istemem, dersin! Gör, sendeki ra­
hat, bey kızında olmaz şimdiden sonra!.. (Çı­
kar.) 
FATMA HANIM : (Geri gelir.) Kapatmışım. (Komşuyu görmeyince 
gider, plastik vazodaki parayı sayar. Bir kısmını 
çantasına koyar. Bu sırada dışarda mırıltılar. Kısa 
bir süre sonra Komşu, yanında Hale -Kadınları 
Kalkındırma Derneği üyesi- ile gelir. Hale şimdiye 
109