814 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
Devedikenlerinin içinden çıktı, Ceyhanın kıyısına kadar koşareasma yürüdü. 
Kartal Anavarzanın ardından dönmüş, çok ağır, kanatlarını sallamadan, gerilmiş, 
göğe doğru yükselerek uçuyor, bu yana geliyordu . Ceyhanın kıyısından top ağaç­
lara yürüdü. Ayağının biri bir yarığa girdi burkuldu, acısını bile duymadı. Güneş 
etini kızgın demir gibi dağladı. 
Soluk alamaz oldu, durdu. Top ağaçlarda belini bir ağaca verdi, yorgun oturdu. 
Azıcık bir yel fisildedi. Ağaçtaki birkaç kuş cıvıldadı. 
Gözünü açtığı zaman güneş batmıştı. Ayağa kalktı. Az sonra ayı gördü. Gölge­
ler büyüdü. Gökteki kartal da büyümüş birkaç misli olmuştu. Küçük suyun başı­
na geldi, hayıt çalısının içine girdi oturdu. Ne gelen vardı, ne giden. Ortalık ıssız­
lıktan çın çın ediyordu. Hemencecik, o anda, ilerdeki dutluktan cırcırböceklerinin 
sesi başladı. Başlayıp kesiliyor, başlayıp kesiliyordu. 
Memidik cırcırböceklerinin sesinin ne zaman bittiğini hiç anlamadı. Gece bö­
cekleri cikiliyordu . Tepeden aşağı üç uzun gölgeli adam geliyordu . Arkalarından 
üç kocaman köpek. Adamlar duruyor konuşuyorlar, yürüyor konuşuyorlar. On­
lar durdukça köpekler de duruyor, yürüdükçe izlerine basarak köpekler de yü­
rüyorlar. Memidik saydı, adamların üstünden sekiz tane atmaca geçti. Karanlıkta 
bir uçağın ışığı gökte, uzakta yandı söndü. Sonra uçağın gürültüsü geldi. Uçaklar 
gökte, ayın altında kırmızı çizgiler çizdiler. Sonra da yitip gittiler. 
Bir büyük tilki, uzun, kırmızı kuyruğu nu savura savura Memidiğin burnunun 
dibinden geçti. Memidik elini uzatsa tutacaktı. Tilki geçtiği yolu iki kere kokladı. 
Bir yaramazlık sezmiş olacak ki aldı yatırdı. 
Kuşlar geçti çığlık çığlığa. Bir an ince ince ışıklar yağdı, kar gibi. Bulutlar ge­
çiyordu gökten. Bir an her yer ışığa kesti. Bir kamyonun farı onu yalayıp geçmişti. 
Hemite dağının doruğundan aydınlık bir bulut yere doğru sarktı. 
Gelen üç adam, üç köpekle birlikte tepenin eteğinde gözden yittiler. Yol öy­
le ak, dümdüz, boş kaldı. Beklemekten, boşluktan canı sıkıldı Memidiğin. Suyun 
kıyısına indi. Bir kumsalcia ayakları ince, serin kuma gömüldü . Az zamanda ken­
disine bir çaykara kazdı. Suyu buz gibiydi, içti serinledi. Gece gene yapış yapış, 
soluk aldırmaz, boğucu bir sıcaklıktaydı. Ay ışığı pusluydu . 
Memidik sağ ayağını üç kere yere vurdu. Taşbaşoğlu geldi aklına. Bir de tepe­
den tırnağa yara kesilen Eyüp Hazretleri. Eyüp Hazretleri yaralarının yere düşen 
kurtlarını alıp geri yarasına koyuyormuş. Taşbaşı Allah bir Eyüp Hazretleri gibi 
sınamasın? Ses çıkarıyor mu, çıkarınıyar mu diye ... 
Taşbaş da Allah için hiç mi hiç ses çıkarmıyor. Alay ediyorlar, dövüyorlar, gü­
lüyorlar, aşağılıyorlar, o, bana mısın demiyor. Eski Taşbaş olsaydı, ona böyle yap­
salardı, bütün köyü ateşe vurur da yakardı. Bu adam ışıklar içindeki Taşbaştır. 
Tebdili kıyafet etmiştir. Bu köylünün başına gelecek var. Daha bu köpeğin ardın­
dan gidiyorlar. Bu köpeğin, bu köpeğin, bu alçağın ...