"Hocamı ben, sadece lise öğrenciliğimden bilsem, kimbilir 
belki, unutur giderdim. Ama biz onunla sonraki yıllarda da 
karşılaşmıştık. Nerede olursa olsun, fırsat buldukça onu yokla­
maya giderdim. Hatta iki kere de birlikte Doğu Anadolu'yu 
gezdik. Bir seferinde Nemrut'a çıkmıştık. Bir seferinde Trabzon 
yaylalarına gitmiştik. Uyku tulumlarında, hazan aynı çadırlar­
da yatardık. Kimseye okumaz, ama bana arada sırada yeni yaz­
dığı şiirleri okurdu. Onu yakından tanımış bulunsanız, nekadar 
mahcup yaradılışlı olduğunu görürdünüz . Sonra ne olsa ben, 
onun öğretmenliğe ilk başladığı yılların öğrencisiyim; bu ba­
kımdan aramızdaki yaş farkı da çok fazla değildir. Ne bileyim, 
kendisiyle öyle güzel bir dostluğumuz vardı işte. Dostluk ama, 
ölçülü, mesafeli, saygılı ... Ondan çok şey öğrenmişimdir. Tarihi 
başka türlü anlatırdı. Sanki bir insanı, canlı bir şeyi anlatır gibi. 
Ayrıca, sinema gibi, gözümde canlanırdı. Çok sonraları, mem­
leketteki olaylar falan, bir ara öğretmenlikten uzaklaştırılmış. 
Birbirimizin izini kaybetmiştik. Benim de başım dertteydi. Onu 
yıllarca göremedim. Tam işte bu yıl, Haziran'ın dokuzuna ka­
dar ... 
"Şeyden hiç geçtiniz mi, Eski Viyana Üniversitesi'nin bu­
lunduğu küçük alandan? Dr. Seipel Platz'dan? Hani, Büyük 
Postane'nin ora? Burdan birkaç sokak Stephandsdom tarafına 
yürürseniz, oralarda bir yerde Figarohaus vardır hani, Mo­
zart'ın bunu bestelediği ev? Öyle ya, görmüşsünüzdür tabii, 
orası işte. O küçük eski alan. Bakın, o lokantada yemek yediniz 
demek? Orası eskiden yoksul öğrencilerin yemekhanesiymiş. 
Sarayın artıkları buraya gönderilirmiş; veremden kırılan genç­
ler burada doyunurlarmış. Şimdi oldukça modern bir lokanta, 
farketmişsinizdir , kapı, pencere pervazlarını eflatun-mor renk­
lere boyamışlar , o eski alanda insan yadırgıyor, ama burada mi­
marlara, iç mimarlara böyle geniş özgürlükler de tanınıyor işte, 
ne diyeceksiniz ... 
"Karım, altın yıldönümü armağanı aramaya gitmişti. Be­
nim Büyük Postane' de bir işim vardı. Biz o lokantada buluşma­
ya karar verdiydik. Barbara, armağan seçmekte zorlanmış her­
halde, epey gecikti, ben bekledim. Beklerken, ne göreyim, tıpkı 
az önce burada sizi görüvermem gibi, yıllardır izini kaybetti-
99