Battal Ağa onu üç kere kucaklayıp alnından öptü. Daha oba 
uyanlnamış h. Orman dumanlarnyordu. Gün ışıyıncaya kadar 
ormarnn içinden yürüdüler, bir kayalığa gelince Memed durdu: 
"Çetebaşırn seçeceğiz çocuklar ." 
Kasım : 
"Sensin," dedi. 
Temir: 
"Sensi n." 
Memedin tüfeğini taşın üstüne uzahp ellerini üstüne koy­
dular, onun her buyruğunu: yerine getireceklerine Kurarn Keri­
min, adı güzel kendi güzel Muhammedin, Hazreti Alinin, Kırk­
göz Ocağının, Hasan Beyin kılıcının, Kırkiara kanşmış Köroğ­
lunun üstüne ant içtiler. 
İnce Memed yolda gördüğü, eşkıyalann öldürdüğü Hasarn 
anlath: 
"Biz bu İnce Memedi bulmalıyız," dedi. "Yoksa bu dağlar­
da yaşamamız müşkül ." Köylülerin ona söylediği o san yılan 
· gibi eşkıyanın kim olabileceğini sordu. 
Kasım: 
"Biz onu tanıyoruz," dedi. "Temir de, ben de onu iyi bili­
riz. O da bizi bilir ." 
Temir: 
"Şimdi ben onu neredeyse elimle koymuş gibi bulurum. 
Onun saklandığı bütün yerleri biliriz. Ona Sançiyan Abclik der­
ler. Yakalayınca öldürecek miyiz?" 
"Öldürmeden yakalay acağız." 
İki gün geeeli gündüzlü yol aldılar dağlara doğru. Çok ka­
yalık bir yere geldiler. 
M em ed: 
"Kusura kalmayın ben daha hamım, yorgunluktan öldüm. 
Yemek yemek bile istemiyor caıum," diye onlardan özür diledi, 
kendini yere ath. 
Kasım: 
"Biraz bekle," diye onu ayakta tutmaya çalışh. "Şimdi, ye­
re kuru ot sereyim de ... " 
Hemen Temirle ikisi kuytu lardan kuru otlar toplayıp ko­
vuğun içine serdiler, Memed kendini otlara ath. 
472