sın onu ... Ona kurşun geçmez, onu ateş yakmaz, onu su boğ­
maz. Koca Allahımız kimi canı yürekten kayıracağını, koruya­
cağını bilmez mi? 
Toprak damının günden yanına oturmuş, İnce Memedine 
dizierne bir çift çorap örüyordu, çorabın da bitmesine az kal­
mıştı. Bu çorap öyle güzel bir çorap olacaktı ki bitince, hiçbir 
ana on yıldır askerdeki, yüzüne hasret kaldığı oğluna, karasev­
dalı bir kız, ölümüne özlem duyduğu yavuklusuna, bir gelin 
ateşinden yandığı gurbetteki kocasına böyle bir çorap yapma­
mış olacaktı. Masmavi çiçeklerden büyüklü küçüklü nakışlar 
işlemişti çorapla ra. Bu çoraplan taa uzaktan İnce Memedde gö­
renler, ağzına kadar çiçekle dolmuş bir tarlanın yürüdüğünü 
sanacaklardı. Böyle bir çorabı şahlar, padişahlar, koçyiğit Kö­
roğlu bile giymemiş görmemişti . 
Güz güneşi kızdırıyor, az ilerde uzun boyunlu mor bir çi­
çeğin yöresinde çakıp sönerek dolaşan bir kırmızı, mavi arı da 
çiçeğe konuyor, hemencecik de kalkıyordu. 
Hürü Ana arada bir başını çoraptan kaldırıyor, gözlerini 
kırpıştırarak başını köyün içine çevirip bakıyor, sonra da mor 
çiçeklerine dalıp gidiyordu. İnce Memed bu çorabı giyince koca 
Allah onu daha da çok kazalardan belalardan koruya caktı. Ne­
den korumasındı, Hürü Ana kime ne yapmıştı? Şu dünyada 
Allahın hiçbir yaratığına bir kötülüğü dokunmamış, onun bir 
kelebeğini, bir karıncasını bile incitmemişti. O dinsiz Topal Ali­
nin dışında, hiçbir kulunun da gönlünü yıkmamıştı. O da hak 
etmişti, o kafir de. İnce Memed de, o öteki ayağı da kırılası To­
palı bir adam sayıyordu da, işte Hürü Ana da buna cin ifrit olu­
yordu. Topal Aliye yüz veren, onunla konuşan hiç kimseyi de 
bağışlamıyordu. Ama İnce Memede gelince, ona toz kondur­
muyordu. O, işini bilirdi. Zaten şu kadarcıkken, ufacıcık bir ço­
cukken bir yürekliydi o! O da koca Allahımızın, ala gözlü de 
ışık sakallımızın bir karıncasını bile incitmem işti. 
Köylünün böyle içine kapanmasına, günlerce susmasına 
da kızıyordu ya, susuyordu. Ne olacak, ahmak köylü, diyordu. 
Ahmak, hem de nankör ... Abdi Ağayı öldüremedi diye köylü­
nün İnce Memed hakkında atıp tuttuklarını, onu köyden kov­
duklarını hiç unutamıyor, kızıyo rdu. Şimdi Kel Hamza da git-
244