166 içiliyordu ve çok içilebilmesi için asgari meze yeniliyordu. 
Sıcak mezelerden yalnız ciğer ızgara ve ızgara köfte vardı. 
Tuğrul Bey'in öfke si konuşuluyordu. Bazıları meseleyi bütün 
derinliğiyle  anlamamakla birlikte öfkenin gerçekliğinden 
etkile nmişler di. Şoför Hayri bu yiğitlerin başında geliyordu; 
çünkü kaybedilmiş davala rın adamıydı, eski iktida rı şiddetle 
tutmak la tanınmıştı; bu yüzden ç ok çekmişti, içkinin bile 
boğa madığı öfkesini minibüsünden alırdı; genellikle Kör 
İbrahim, meyhanesini kapatınca, Hayri de soluğu vefakâr 
minibüsünde alırdı ve emektar tabancasıyla arabanın 
döşemesi ni delik deşik ederdi. Muavini Bektaş da saçını 
başını yolar dı: Hayri Ağam, biliyorsun yolcular, içeri 
durmadan toz gi riyor diye yakınırlar, erkeksen git mot oru da 
kurşunla, las tikleri de kurşunla diyerek çırpınırdı. İşte Hayri 
de böyle bir yiğitti. Arada bir, sefer türküleri söyleniyor, Âşık 
Rüstem de meydan sazıyla onlara yol gösteriyordu... Benden 
selam ol sun dernek beyine / Çıkıp Tahta At'a yaslanmalıdır  / 
İnşal lah yakında tahsisat biter / Betonun demirleri 
paslanmalı dır... Tuzcuoğlu elemle neşeyi karıştırmıştı bu 
dörtlükte, Âşık Rüstem de besteyi buluvermişti; zaten âşığın 
besteleri hep birbirine benziyordu. Tuzcuoğlu'nun ağzının 
içine ba kılıyordu bira z neşelensin diye; neşelenmiyordu. Kara 
kara düşünüyordu, belki de dehşetli dilekçeler hazırlıyordu 
gene; oysa Emin Efendi yarım saat oluyor; meydanı terk 
etmişti: Mutfağın bir köşesindeki sedire yatırılmıştı; yemek 
kokulan arasında, cüssesinden beklenmeye n gür bir 
horultuyla uyu yordu. Muhabbetin koyulaştığı bir sırada şoför 
Hayri, Tahta At'a çıkan bir tünel kazılmasını ve bu tünel 
yoluyla mezkûr at ın kaçırılmasını  teklif etmiş ti. Bu teklif 
Tuzcuoğlu'nu duy gulandırdıysa da hiçbir pratik yönü 
olmayan öneri oy çokluğuyla reddedildi. Tuğrul Bey, "Yiğit 
arkadaşları m, kahraman kasabalıla rım," diye konuştu onlarla; 
sonra da düşmanla rına seslendi: "Ey belediye reisi , ey dernek