44 
Yüzbaşı: "Muhtar Sefer," dedi, "çok iyi biliyorum ki, sen bu adama düşman­
sm. Onun için söylediğin hiçbir şeye inanmıyorum. Sen o adama o kadar düş­
mansın ki, elinden gelse hemen şuracıkta, gözümün önünde, dişlerinle gırtlağını 
parçalayarak öldürürsün. Ama gene de senin söylediklerinde bir gerçek payı var, 
diyorum. Bunun için en güvendiğim üç candarmayı köylü kılığına sokup, has­
ta diye, onun evine göndereceğim. O adam bana, ermişlik işine karışmayacağına 
dair söz vermişti. Yiğit, mert bir adama benziyordu. Akıllı bir adam ... Ben birkaç 
tane ermiş gördüm. Bu adama hiç benzemiyorlardı. Her ne ise ... Senin dediklerin 
çıkarsa, ben o adamı bir daha Toros toprağına ayak basmamak suretiyle buralar­
dan sürgün ederim. Önce kemiklerini bir iyice kırarım. Sonra, bir yolunu bulur 
hapishaneye ... Daha sonra da ... Ama Muhtar, bir de dediklerin çıkınazsa gerisini 
sen düşün. Ona yapacağım kötülüğün iki mislini sana yaparım." 
Muhtar Sefer güvenli bir tavırla: 
"Razıyım Yüzbaşım, Şükrü Beyim," dedi. "Dediklerimin en küçük bir eksiğini 
görürlerse candarmaların, vereceğin tüm cezalara candan ve gönülden razıyım." 
Sefer bunu Taşbaşa yapmamalıydı ama bir türlü öfkesini yenemiyordu. Aya­
ğına kapanıp da, onun bir tek söz bile söylememesini bir türlü yutamıyor, ba­
ğışlayamı yordu. Elindeki bütün kozları oynuyordu. Bitirinceye kadar da oynaya­
caktı. Artık bunun ötesi yoktu. Ölümden ötede de köy yoktu. Bu iş ya herro ya 
merroya gelip dayanmıştı. Altta kalanın canı çıksın. 
Ama ne olursa olsun Sefer korkuyordu. İçinde bir korku kurdu ki, onu kemir 
hakemir ediyordu. Bütün bu ihbarları köylü anlamaz mıydı? Anlar da Meryem­
cenin başkanlığında üstüne yürümezler miydi? Bir de Taşbaş sakınılır bir kişiydi. 
Bıçak kemiğe dayanınca ondan korkul urdu. Gözü kızınca her bir kötülüğü yapa­
bilir, adam bile öldürürdü. Bir de bu Taşbaşoğlu ya erişmiş, ya Kırklara karışmış, 
ölmezler arasına girmiş bir ulu, bir kutsal kişiyse? O zaman iş borma boktu. İşte 
o zaman Sefere ne bu dünyada, ne öteki dünyada rahat vardı. Bu dünyada ölüm, 
öteki dünyada da Allahın sevgili, ulu kutsal ermişine saygıda kusur etti diye, zu­
lüm etti diye ölürolerin ölümü. 
Sefer gözüyle görmese inanmazdı. Taşbaşın eli değdikten sonra ayağa kalkmış 
beş tane, tam beş tane yatalak hastayı gözüyle görmüştü. Ya Memidik? Ölünceye, 
bayılıncaya kadar dayak yemiş, sözünden dönmemişti. Uydursa, yalan söylese, 
neden sözünden dönmesindi? Ömer bile yemin için ant veriyordu ki T aşbaşın 
evi üstüne sağılan ışıkları, gürleyip gelen ziyaret cevizini görmüş. Yakını, öz bir 
arkadaşı, adam, Taşbaşın can düşmanı Kısacık Musa gördüklerini söylemiyordu