Babam şiir sevmezdi. Evimize arada
160 Gelen Mimar Cemil Uluer yalnız şiir yazardı.
(Babam bu adama nedense kızardı.)“Bir kere, mimar değil bu herif..”Diye başladı mı, hafifÜzülürdü annem. “Canım Numan Bey
165 -bey derdi babama- bu kadar şey
Olma (şey derdi annem sık sık).Adamcağıza yazık.”Mimar Cemil, şiir bina ederdi.Kışlık kömürü bizim evden giderdi.
170 Müsteşar Nâmık Beyi ziyaretinde de arz-ı hürmetleriyle
Ve kimin okuduğu belli olmayan hikmetleriyleDolu kitabını sunar; bir kat giyilmiş elbiseler alır
(yazlık).
Şair ve mimar olmaktan böylece vazgeçtim (yazık).
Sevmedim okulu önce,
175 “Öğretmenim” tutmadı yerini annemin (bence.)
Beni çingenelere vermek istemeseydiBabam, bir dev anası gibiGörünen öğretmenden kaçardım (ne iyi olurdu).Korkuyu
180 Bahçedeki huysuz ve parlak kanatlı
Horoz tanıttı bana.Bir de “öğretmenim” Rânâ.“Kulağını çekerim, konuşma, terbiyesiz,Yakarım ağzınızı, çişim geldi derseniz.
185 Kırarım notunuzu haylazlık ederseniz.
Yarına satır satır ezberlensin dersiniz.”
Yorganı üstümden attım o gece,
Çıplak ayakla taşlara bastım o gece. Kırk derece
120