"Şuna bakın çocuklar, eli de tetikte daha ... Korkusundan 
bir tek kurşun sıkam amıştır. Bakın bir ayağı da topa l..." 
Bu geniş omuzlu, kısa boyunlu eğri hacağının birisi kısa, 
asker pantelonu giymiş, azıcık kambur birisiydi. Bir çukurday­
dı. Her bir yanı da kan içinde kalmı şh. 
"Ulan köylüler, Allah billah aşkına söyleyin şu topal gibi 
bir İnce Memedi siz hiç gördünüz mü?" Burun kıvı rdı. ''Ya bu 
kel, Kel Eşkıyayı bu yörelerde bilmeyen var mı?" 
''Yok," dediler hep bir ağızdan kadın, erkek, çoluk çocuk 
bütün köylül er. 
"Köylere gelir, çok güzel türküler söyler, Köroğlu hikaye­
leri anlatır, Vezir Kizir oyunu oynar, bütün köylüleri gülmek­
ten kırar geçirirdi. Bir elinde sazı, bir elinde tüfeği ... Biz ona eş­
kıya gözüyle bakmazdık ki ... Vay Kel Eşkıya kardaş vay ... " 
"Uzun etme," dedi Yüzbaşı sabırsızlıkla . 
"Dur Yüzbaşı," diye dikeldi kadın. "Dur hacım, dur Yüz­
başım. Dur ki sana şu Kel fıkaraya yazık ettiğini söyleyeyim. 
Biz yayla zamanı gelince dört gözle Kel Eşkıyanın gelmesini 
beklerdik. O geldi miydi, bütün köyler obalar şenlenir di." 
"Geç otur." 
"Dur Yüzbaşı Ağam, dur, san yavrum dur! Bu Kel Eşkıya­
nın hiç kimse kannca yı bile incittiğini d uymadı, görmedi. O bir 
ahır zaman ermişiyd i. Öyle değil mi köylüler, elinizi yüreğini­
zin üstüne koyun da söyleyin, o bir ermiş değil miydi, söyle­
yin? " 
"Ermişti, ermişti," diye kalabalıktan sesler yükseldi. 
Bu sırada Asım Çavuş kadının yanına geldi, sevecen bir 
sesle: 
"Emiş Hatun," dedi, "dur senin ermişinin hünerini ben sa­
na göstereyi m." 
"Göster bakalım Asım Çavuş Ağam," diye dikeldi Emiş 
Hatun. 
Asım Çavuş eğildi Kel Eşkıyanın önündeki kapçık yığınını 
göste rdi: 
"İşte bu kadar kurşunu o sıkh bize, candarmaya. Bak, hiç­
bir eşkıyanın önünde bu kadar çok kapçık yok." 
Emiş Hatun ona pek aldırmadı, gene köylülere döndü: 
117