ata atlayacak, candarmalar konağı sarmışlardır, ah dolduracak, 
ateş yağınuru altından kayıp çıkıp gidecekti. 
Kimse de geçmiyor yoldan, vay senin yol gibi ananı avra­
dını ... Kasabanın girişinde beklese olmaz mı? Bu kılıkla mı? 
Kim bilecek bu kalabalıkta kim olduğunu ... Ama bunlar, bu 
candarmalar kesinlikle aşağı yoldan geçecekle rdir. Bunlar, bu 
candarmalar, körün değneğini beliediği gibi, bildikleri, her za­
man gittikleri yoldan giderler. Bir candarmanın kesedir, diye, 
yukarı yoldan şimdiye kadar gittiği hiç görülmüş müdür? 
"Şimdi giderim," diye kendi kendine konuştu, "giderim de 
o ağın ağaçlarının arasına yatanm. Oralarda bostanlar olurdu 
eskiden, belki bir bostancı bulurum. Karnıını da bir güzelce do­
yururum ." 
Murtazayı öldürmeden, bir iyi yalvartmalı, tabanlarıının 
altını öptürmeli miyim? O çok şeyi hak etti. Dur hele dur, şu 
İnce Memed işi bir hallolsun ... 
Birkaç adım ath aşağıya çaya doğru. Çay uzaktan bir ışık 
seli gibi şavkıyıp, kıvrıl arak ovanın üstünden akıp gidiyor, ka­
sahanın altmda yeniden ortaya çıkıyordu, daha incelerek, kıv­
rımlarını düz ovaya daha geniş sererek, bir ışık buğusu içinde 
yalp yalp yanarak. .. 
O gün akşama doğru, karanlık kavuştu kavuşacak, çayın 
kıyısındaki yola vardı . Ağın ağaçları bir orman gibiydi, pembe, 
ak, koyu kırmızı çiçeklerini güneşin alnına sermişlerdi. İnceden 
ineeye de esen ılık yelde kokuyorl ardı. Yol boyunca, ağın ağaç­
larının arasından yukarılara doğru yürüdü. Karanlık çökünce 
de yolun üstündeki iri bir çınar ağacının alhnda durdu. Daha 
yukanlara yürüyecek hali kalmamışh. Yarım saat daha yürüse 
ormanı tutacakh ya, ne gereği vardı . Çınann kalın gövdesine 
sırhnı verip uyudu. Günün olaylan onu yürümekten daha çok 
yormuştu. Biraz sonra başı önüne düşüverdi. İzci Topal Ali 
çoktan uyumuştu . Tanyerleri ışırken bir çakalın az ötesinde 
pavkırmasıyla hemen ayağa sıçradı, uyku sersemi sağına solu­
na bakındı, yanında Murtaza Ağayı aradı, o anda da kendine 
geldi. Doğuya bakh, ıhırcık karanlık kalkıyor, dağların başı 
usuldan aydınlanıyordu, tanyerlerine belli belirsiz bir morla, 
bir pembelik çökmüş gibiyd i. 
147