Çabuk ... Karakız Hatun ölmeye cek." . 
Karakız Haturt Üç dört gün içinde kendine geldi·, yataktan çıktı, 
giyindi kuşandı, konağın içinde dolaşmaya başla dı. Oğlunun odasına 
gitti, onu kucakladı, çocukluğ unda öptüğü gibi, Mıstığı öper gibi 
öptü. Yıllar sonra Mustaf a Bey, unuttı,ığu bir öpüşle öpüldüğünü an­
ladı, sevinçten doldu taştı, kendine geldi. Merhemler çoktan bedenin­
deki morartıları almıştı. Anasının sevincine hiç şaşmadı. Uzun yıllar­
dan, ta çocukluğundan bu yana anası böyle olm�ış, onu böylesine 
sevinçle kucakl amamış, öpmemişti. Mus tafa Bey kendisini öylesine 
anasının sevincine kapıp koyv ermişti ki, bütün bunları düşünmek ak­
lına bile gelmiyor, bunca belalardan sonra bile anası neden böyle se­
vinç içinde çalkanıyor, neden bin yürek olup sevgiyle dolmuş, şaşmı­
yordu. Her şeyi çok olağanmış gibi kabul ediyordu. 
Karakız Hatun gelinini çağırdı. 
"Yakın hamamı, yakın," dedi. "Yunaca ğım. Kınalar hazırla yın, 
ellerimi saçlarımı kınalayacağı m." . 
Konağın içini, odaları nı, en kuytu yerlerini dolaşıyor, bir kedi 
merakıyla konakta ne varsa inceden ineeye bakıyor, ar�tırıyordu. 
Üstünde iri iri güller açmış kabartma, mor damarlı ceviz sandık-
.. lar, ceviz masalar, sandalyeler, uzun bacakl ı, Maraştan getirilmiş. Türk­
men kilimieri ki, duvarları baştan ayağa süslemiş, heybeler, hurçlar, 
kara nakışlı kıl çullar, göz alan kekl ik, turaç alaları , kundakları som se­
def, en güzel tahta işleme tüf ekler. Türkı neni, altın yaldız kılıçlar, üst­
lerine ayetler hakkedilmiş ... Ve Karakız Hatun çeyizlerine bakıyor du. 
Teker teker her bir parçayı çıkarıyo r, gün ışığına seriyor, saatlerce gö-
. zünü bir nakışa, bir parçaya dikiyor, dudaklarıncia bitme yen bir gü­
lümseme, seyreyliyo rdu. 
Mustafa Bey de artık iyice kendine gelmiş, yatağı nın içinde, ana­
sından dolayı büyük bir muduluk:ta gönenerek, hiçbir şey düşünme­
den, yeyn ilmiş, yunmuş arınmış orada, öylece gülümsüyordu boyuna. 
Kürt Cerrah ona boyuna eski doğu Beylerini, eski Çukurova Beyleri­
ni, bire bin katarak anlatıyordu. Mustafa Bey olanı biteni de unutmuş 
gibiydi. Derviş Bey düşünce sinin, düşün�e sinin en küçük bir kırıntısı-
nı bile yanına u�ratmıyordu. . 
Aradan on gün, on beş gün geçti, Karakız Hatun artık bambaşka 
bir Karakız Hatundu. Yüzünün örümcek ağı gibi olan kırışıkları . açıl-
531