"Ve gelinin Sadiye, kızı Hadiye, oğlun Enver, ölecekler 
birer birer ... " satırlarını da sakalından aşağı akan selle katıla 
katıla ezberler. Evliya hazretlerinin kerametine şimdi bütün 
ruhuyla iman getirir. Artık bir yerde duramaz. Zarfı hürmet­
le koynuna koyar. Kalbinin ateşlerini dökmek, uzun uzun 
dertleşmek için komşusu Hacı Ferhat Efendi'nin konağına 
koşar. Yine iki ihtiyar birbirine sarılır. 
Öpüşürler, koklaşırlar. Hafız İshak Efendi, Abdal Veli 
Hazretleri hakkında gösterdiği hürmetsizlik ve itikatsızlığın 
cezasına uğradığını çok acıklı bir pişmanlıkla uzun uzun an­
latmaya başlar. Muhatabını da derin bir dalgınlık alır. Ve 
nihayet ağır düşünceler içinde cevap verir: 
-Polise müracaat edecektiniz . Bu hareketinize engel ol­
dum. Ne kadar doğru yapmışım ... 
Hafız büyük bir şükranla Hacı'nın ellerine sarılır, şapur 
şupur öperek, içini çeke çeke koklayarak: 
-Berhudar olunuz komşum. Beni ne büyük bir vebal­
den kurtarmışsın ız. 
Hafız, koynundan saygıyla sakladığı zarfı çıkarır. Kut­
sal bir şey açar gibi zarfın içindekini masanın üzerine koyar. 
İkisi de büyük bir dikkatle gözlükleri takarlar. Bir evliyadan 
gelen bu meçhul, bu esrarlı kağıdın huzurunda elpençe di­
van durur gibi huşu ve ibadet tavrı alırlar. Her cümle, her 
kelime ve hatta her harfin şekil ve görünüşteki anlamlarının 
ardında gizli, kutsal, ilahi, ruhani anlamlar arayarak oku­
maya başlarlar. 
Hazretin ihtar mektubu talik 1 kırması bir hatla, söz baş­
ları ve dikkat çekici cümleler , kelimeler kırmızı Frenk mü­
rekkebiyle yazılmıştı . Fakat iki ihtiyarın o satırlar hakkında­
ki imanları o kadar yükselmişti ki bazı yerleri kabarmış bu 
adi mürekkebi lal olarak kabul ettiler. 
Hatta dikkat edilse talike yabancı bir kalemin zorlama 
sahtekarlığıyla yazılmış olduğunu anlamakta güçlük çekil-
İran'da 11 ve 12. yüzyıllarda geliştirilmiş bir yazı çeşidi. Türkler de bu 
yazıyı zaman zaman kullanmış ve kendilerine özgü bir ekol oluşturmuş­
lardır. 
22