Batı kültürlerini özümsemek yerine o kültürlere öykün­
müş, kendi kişiliğimizi yitirmişiz. Kendi kişiliğini yitiren, 
başka kültürlerin taşıyıcıları olanlar boş kovan olurlar; in­
san değil başka bir yaratığa dönüşürler. Osmanlılar ayrı 
bir kültürken, ayrı bir yolken Batıya ister istemez dönmüş­
ler, bu dönüşle birlikte de kimliklerini yitirmişler, tuhaf 
yaratıklara dönüşmüşler dir. İstanbul kendi duvarları için­
de öykünmeci, kendi kişiliğinden, kimliğinden sıyrılmış, 
gittikçe de yaratıcılıktan uzaklaşılmıştır. 
Emperyalizm hiçbir zaman yönetici, aydın kişilerden 
başkalarını etkilemeye çalışmam ış, halkı etkilemeye gerek 
duymamıştır. Halk emperyalistlerin umurlarında değildir. 
Onlara yöneticiler gerektir. Yöneticiler için okullar , onlar 
için eğitim yerleri, türlü çabalar. Onlara, onların çıkarları 
için çabalayacak , kraldan çok kralcı, onların kültürlerinin 
tutsağı, kendi öz kültürüne sırtını dönmüş kişiler gerekir. 
Ancak böylelikle o ülkeyi çıkarlarının buyruğu altına ala­
bilirler. Halka gelince onları o çağda etkilemek, onların 
kültürlerini, kişiliklerini ellerinden almak, olanaksız bir 
uğraştır. Olanaksızdır , çünkü ne iletişim araçları, ne de 
ulaşım araçları şimdiki gibidir. 
Böylelikle, bütün yenilikleri Batıdan getiren, kendi­
leri hemen hemen hiçbir şey yaratmayan Osmanlı aydın­
ları, bilim ve sanatta durmadan bocalar, bu bocalamanın 
da sebebini hem bulamaz, hem de aramayı akıl etmez­
ken ötede, İstanbul surlarının içine giremeyen Anadolu, 
büyük yaratısını sürdürüyordu . O Anadolu ki kendine 
zengin bir dil yaratmıştı, hiçbir dile benzemeyen. Hiçbir 
dile benzemeyen dediğim, örneğin hiçbir Orta Asya dili­
ne benzemeyen. Orta Asya Türkçeleriyle kökenimiz bir. 
Yalnız, bilim adamlarının kanıtladıklarına göre onlara ba-
101