Konağın avlusuna girdi. Bey onu çok uzaklardan görmüştü. Sa­
vuşup gitmek mi, diye düşünmüş, epey bir cebelleşmeden sonra kal­
maya karar vermişti. Bekleyecek, onu avluda karşılayacak, aşırı ikram­
.larda, saygı larda bulunacaktı. 
Yanaşmaya emir verdi : 
"Ala Temir gelir gelmez, avluya bir kuzu yatırıp keseceks iniz." 
Karısına, hizmetçitere de: "Saygıdeğer bir konuğumuz geliyor, bugün 
onu el üstünde tutacağız. Gösterin kendi nizi," dedi gülerek. "V elini­
roetimiz geliy or." 
Temir avluya daha girer girmez Cafer Ozpolat : 
"Hoş geldin, hoş geldin Ağamız, " diye onu karşıladı. "Hoş gel­
din, hoş geldin ... Kusuruma kal ma. Malum, işler, elim değip de bir 
kere yüksek zatını görmeye gelemedim. Kusur işledik, dedik ki o bi­
zim büyüğiimüzdür kusuromuza kalmaz. Dedik ki kusur küç�ten, 
bağış bü� ten, dedik, gelemedik. Hoş geldin, safalar getir din. Sen d� 
bizim evin yolunu bilir miydin aslan Ağam? Şerefyap oldum. Evimizi 
yüksek sayvanlı Kuşoğl u konağını n ura gark eyley ip, şeref e boğdun ." 
Koluna girdi, hacakları feldirdeyeri Ala Temiri ağır ağır merdi­
venlerden yukarı çıkardı . Bu fıkaraya, dağ gibi, sağlıklı adama ne ol­
muştu böyl� de bir deri bir kemik kalmıştı? Gözleri de iyice çukura 
kaçmış, feri kalmamış, ışığı sönmüş. 
Doğru, · üstüne çiçekler işlenmiş, gıcır gıcır, sakız gibi, sabun ko­
kan ak patiskayla örtülü sedire götürdü; elinden tutup onu yumuşak 
sedicin üstüne oturttu. Temir sedire oturur oturmaz ayaklarını birleş­
tirip, ellerini dizleri nin üstüne yapıştırdı. Dimdik kasıldı, sarı, artık 
kırışık içinde kalmış gözleri ni de karşıya dikti. 
Cafer Özpolat boyuna : 
"Rahat ol Temir Ağa, rahat ol! Burası senin evin. Seniıı evin bu-
" rası. 
Cafer Bey söyledikçe o daha çok kasılıyo r, ellerini dizierine daha 
çok yapıştırıyor, dizlerini birbirine keneder cesine bitiştiriyordu. 
On yedi yaşlarında yeşil gözlü, irikıyım .bir kız, arkasıJlda kırk 
örgü beliklerini saliaya saHaya elinde ibrik, leğen ve omzunda asılı 
havluyla geldi. Çabucak Ala T emirin postallarının bağını çözdü, sağ 
ayağındaki postalı çıkatınca amansız bir koku tekmil konağa �yıldı. 
Kız elinde olma yarak burnunu tuttu.