yandan aşağı bırakmışlar ... Bilirsin? Ne hoş kanlar. Fakat 
bunda yüreğine fenalık getirilmez. Ve boş laf edilmez. İşte 
bu matmazellere selam verdim selam ettiler. Vay babasının 
canına, köşkün tavanı sade pırlanta. Elmas kafesin içinde 
siyah güvercinler papağan gibi çalımla oturoorlar ... (Duayı 
okuyar ak) fe-inneni se-e'huzu't-tılsıme min e'naku'l-ham­
mamati'l-beyzi ellati fi kafesi'l-elm as" 
Mahur devam eder: 
-Ma tmazeller müsaadeniz olur ki güvercinterin boyun­
larından tılsımiarı alayım? Eğerleyim yerin dibinden liraları 
çıkarır isek bu güzel boyunlarımza birer pırlanta gerdanlık 
hediye etmek borcumuz olsun ... 
Kuyunun dibinde ses kesilir. Efsuncu ile Lahur "Eyyü­
ha'r-ravzu" duasını sürekli tekrarlayarak beklerler. Yirmi 
dakika, yarım saat geçer. Mahur'un zevzekliği artık duyul­
maz olur. 
Lahur düşündüğünü açıkça söylemeye cesaret ederneye­
rek içinden şöyle düşünür: 
-Kirkor'un sesi kısıldı. Kuyunun dibinde boğuldu? 
Cartayı çekti? Ne oldu? Yerin altında altın köşk, zümrüt 
kapı, elmas kafes, sırma saçlı matmazeller olur hiç? Bu 
oğlan delirdi? Ne oldu? Yoksam Efsuncu Baba ona esrar 
yutturdu? Şimdicek Kirkor bundan sağ çıkmaz ise ben 
anasına ne haber edeyim? Bu divanenin lafına kandık. 
Olmaz martavaliara kulak verdik. Başımıza her ne ki bela 
gelse yeridir. 
Ermeni kuyuya eğilerek arkadaşına sesleornek ister. 
FakatEnveri onun bu hareketine engel olarak: 
-Çekil! Sus!.. 
-O, dipte sustu. Ben de bunda sus olay ım? 
-Sus ... Çünkü aşağıda iş oluyor ... 
-Aşağıda iş olur? Ne işi? 
-Mahur tılsımiarı güvercinterin boyunlarından çözü-
yor ... 
- Ben bunda hiçbir şey görmoorum. Sen bunları nere­
den ağnayors un? 
66