eder. Kül bile ... Kızıma deyim, yerimi haber almış benim o ca­
navar , almış çetesini, baktım gece yarısı bir ses geldi. Beni iste­
di. O olduğunu hemen anladım. Zaten bir gece evvel rüyasıru 
görmüştüm. Bana ayan olmuştu. Yüreğime tıp etti. Hüseyin 
Ağa, beni vermedi dışarı. Verir mi? Bunun üstüne, o melun ka­
pıyı ele aldı, ver etti kurşunu . Hüseyin Ağaya, "Çoluk çocuğu­
nu al dışarı çıkar," dedi. Hüseyin Ağa alıp çocuklarını dışarı 
çıktı, gece yarısı. Ne yapsın fıkara ! Benim teslim olmaını söyle­
di. Olmadım. içerden kendimi korudum. Bu sefer eve ateş ver­
di. Koca ev gür gür yaruyor. Kapıyı üç kişi ele almış, kurşunlu­
yorlar. Kapıdan çıkam am. Başka çıkacak delik de yok. Duma­
nın, ateşin içinde dört dönüy orum. Bir kere niyetlendim, kendi­
mi dışarı atayım, yok dedim sonra, onun elinden gitmedense 
cayır cayır yanay ım. Üstüme yalımlar düşüyor. Kırmızı yalım­
lar. Duman sardı . Dört yanımı ... Kapıyı da göremiyorum gayri. 
Karanlık bir duman içinde kaldım. Boğuluyord um. Dört yaru­
mı bir cayırtı aldı. Kendimi oradan oraya atıyorum, oradan ora­
ya. Kurtuluş umudum kesildi. Başıma 'yalım, ateş parçaları ya­
ğıyor da yağıyor. Ölüm, dedim, ölüm. Çocuklarım dedim, köy­
lülerim dedim. Ben olmasam beş köyün beşindeki köylüler de 
acından ölürler. Fıkara köylülerim dedim. Sonra cığıma, kızıma 
deyim, bir taraftın tutuştu. Başım yandı . Can havliyle kendimi 
attım yere ... Ben böyle can telaşmda dört dönerken ateşin için­
de, kulağıma, "Abdi Ağa, Abdi Ağa!" diye bir ses geldi. Hüse­
yin Ağanın büyük karısının sesi bu. Yangında beni arıyor. "Bu­
radayım bacı," dedim. "Gel," dedi, "şu çinkolu yere. Sarayım 
seni şu yorgana ." Beni yorgana iyice sardı. Yorgan kocaman bir 
yorgan. Ben de ne kadanın zaten? Aldı koltuğunun altına çı­
kardı dışarı. O gavur da beni şimdi çatır çatır yandı biliyor. Hü­
seyin Ağanın büyük karısı olmasaydı çatır çatır yanar dım. Ca­
yır cayır ... Görselerdi vururlardı zaten beni. Akıl etmediler. " 
Kadının gözleri yaş ile dolmuştu: 
"İyi ki akıl etmemişler Ağa," dedi, "yoksa seni öldürürler­
miş o gavurlar." 
Abdi Ağanın da göz çukurlarına yaş dolmuştu . Ha boşan­
dı, ha boşanacak 
"Sonra da," dedi, "Hüseyin Ağanın evi yanmcaya kadar 
299