178 KADERİN CİLVESİ 
— Çiçek aşısını, ağaç aşısını, hastalık aşısını biliyorum 
ama ahlâk aşısını hiç duymamıştım. Bunu da sizden işittim. 
Fenalığa aşılanmak kolaydır. Ama iyiliğe aşılanmak pek zor 
bir iş. 
Eğer fen bunun da çaresini bulduysa, bulan, insanlığın en 
büyük adamı sayılmağa değer. Bizde boş kalan sarayları he­
men birer laboratuara çevirmeli, serum imaline başlamalı. Hep 
aşılanmalıyız hep... Önce resmî daireler sonra öğretmenler, 
en yaşlılarımızdan tâ kundaktaki yavrularımıza kadar. 
— Benim aşım bağışıklık kazandırır biçimde birşeydir. 
Daha genel bir deyimle- gelecek fenalığa karşı idmanlı olmak, 
yani bünyeyi ahlâkça korkulan marazla biraz ülfet ettirerek 
hastalığı o suretle önlenmektir. 
— Anlamıyorum. 
— Şimdi anlarsın. Bir oğlumla bir kızım var diyorsun. 
— Evet. 
— Allah bağışlasın duasıyle babalığını kutlayarak susa­
cak değilim. Benden öyle beylik lâflar bekleme. 
—. Rica ederim şen de onuruma dokunacak, aile namu­
sunu zedeleyecek surette' sözlere kalkışma. Tahammül ede­
mem. 
— Hayır. Korkma. Ben gerçeği söyleyeceğim. Bugün bu 
sıkıntılı zamanda ve çocuklarımız için korkunç pusular kuran 
bir çevre içinde toy iki gencin uçurumlar arasında izleyecek­
leri patikayı sana göstermek isterim. Böyle bir zamanda pa­
rasız bîr babanın oğlu, kızı hangi geleceğe doğru adım ata­
bilecektir? Sen onları çıkacakları fırtınalı hayata direnebile­
cek, dayanabilecek surette modern teçhizatla donattın mı? 
— Benim gibi bir babanın imkânları içinde basit bir eği­
tim ve öğrenim gördüler. îste bu kadar. 
— Kızını ne yapacaksın? 
— Garip bir soru. Ne yapacağım? Kısmeti çıkınca kocaya 
vereceğim. 
— Zaman o zaman değil. 
— Zaman ne olursa olsun her namuslu babanın endişesi 
bu değil midir? ' 
— Bugün kızlara koca yok.