O, çok yapıyordu. Bütün teneffüslerde yapıyordu. Bazıları da 
çok tespih çeker. O başka. Neden başka? Bu işler nereden 
idare ediliyor? Kim karar veriyor bütün bunlara? Üstelik çok 
ustalaşmı ştı: Üniversi tenin en iyi anahtarlık yakalayı cısı ol­
muştu. Başka davranışl arıyla da ilgi çekiyordu: Dekana bir 
mektup yazmıştı: Sayın dekan, bazı derslere çok az öğrenci 
devam etmektedir. İmtihanlarda bu derslerden kopya çekile­
rek geçilmektedir. Ben, kopya çekmediğim için, kalmış bulu­
nuyorum. Bu derslerin kaldırılmasını ya da gereken ciddiyet­
le yeniden ele alınmasını rica ederim. Saygılarımla. İsim, ad­
res, imza filan hepsi tamamdı. Yazdıkları doğruydu. Dilekçe, 
ilgili kürsüye gönderildi ve anahtarlık fırlatıcısı, bir yıl daha 
kaldı o dersten. Çalışamıyordu. Kendisi ni çalışma masasına 
zincirle bağladığı halde çalışamıyordu. 
Merdiven de bir ayak sesi duyuldu. Kafasının bir yanı dul 
kadının yaklaştığını sezdiği halde, bir başka yanında ilgisiz 
düşüncelerin etkisi devam etti: O zamanlar fırçayı bu kadar 
iyi kullanabilseydiın, Kamil Beyin kapılarını ben boyard ım. 
Ben, ne anahtarlı klarla uğraştım, ne de tespihlerle: Kerpiç 
yaptım. Oysa öteki -ayağından, masaya bağlı olan-zincirleri­
ni sürükleyere k su dolu leğenin yanına gidiyormuş kayıkları­
nı yüzdürmek için. İşin saçmalığını bal gibi biliyorum, diyor­
du. Gene de kağıt bacalı kağıt gemilerimi yüzdürmekten 
kendimi alamıyorum. İradesini zayıf buluyordu. Kamil Beyin 
kansı da çok biberli çorbalar yapıyordu. Yemeği yere bağdaş 
kurarak yerdik yadırgamazdım. 
Dul kadını gördü kapı aralığından; telaşlandı. Neredeyse 
kadının yüzüne kapaya caktı kapıyı. "Buyur Nurhayat Ha­
nım," dedi zayıf bir sesle. Kadın çekiner ek, "Rahatsız ettim 
kardeş," diye sokuldu. "Bir mektup yazdıracaktım bizim oğ­
lana." Bu kadının da bir kocası vardı onunla yatıyord u. Zor 
iş olmalı rahmetli için. Üç tane de çocuk. .. Kadının kapıda 
durduğunu gördü, yolu kapadığını anladı. Kenara çekilere k, 
39