"Evet, evet!" diyerek birden Osman esnedi ve gerindi. "Sana 
şunu söyleyecektim. Bu hafta sonu ne yapacaksın sen?" 
"Bugün evdeyim... Yarın da öyle herhalde..." 
"Ben kulübe gideceğim bir saat sonra... Nermin de bir arka­
daşına gidecekmiş..." 
Refik, "Ona hâlâ Nermin'den sözetmedim!" diye düşündü. 
"Bunu söylemek bana düşer mi?.." 
"Siz Perihan ile anneme gözkulak olursunuz artık!" 
"Oluruz!" 
"Bu grip on gün oluyor hâlâ geçmedi. Ben endişeleniyorum. 
Sakın şey gribi olmasın bu... Ne gribi diyorlar. İspanyol mu, 
Asya mı ne ise?" 
"Değildir..." 
Osman bir daha esneyerek: "Değildir değil mi?" dedi. "Sana 
şunu söyleyecektim." Masanın üzerindeki kâğıtlara ve kitaplara 
bir süre söyleyeceği şeyi hazırlamak istiyormuş gibi baktı. 
"Kulübün üyelik ödeneğini ödeyeyim mi senin için?" 
Refik, heyecanla: "Sahi hiç düşünmedim bunu! Bunu dü­
şünmeye vaktim olmadı!" dedi. 
Osman kardeşinin yüzüne hiçbir şey anlamadan baktı. Onun 
ruh sağlığından endişeleniyormuş gibi bir tavır takınarak: "Sen 
de kendine dikkat et!" dedi. "Ben aşağıda biraz oturuyorum sonra 
kulübe gidiyorum." Düşünceli düşünceli odadan çıktı. 
Refik kâğıdın köşesine resimler, karalamalar çizmeye koyuldu. 
Bir süre sonra içice geçmiş bir üçgen ile dörtgenin köşelerini 
birleştirirken, "Ne yapıyorum?" diye söylendi. "Vakit kaybe­
diyorum... Oysa Hölderlin'i okumam şart." İçinde hiçbir duygu 
ve heyecan uyandırmayan tuhaf kitabı bir süre okudu. Sonra, 
"Niye okumam şarttı?" diye mırıldandı. "Çünkü programımı 
yapmadan önce okunması gereken kitaplar listesine bunu al­
mıştım. Sonra Herr Rudolph'a da yazacağım cevap için bu ge­
rekli." Gene bir süre bu sefer sıkıntıdan bacaklarını sallayarak 
okudu. Kitap Atinalılar'dan, eski Yunanlılar'dan sözediyor, onların 
yaşadığı altın çağın güzelliğini, Refik'in Türkler'e karşı olduğunu 
sandığı bir Yunan isyanından sözederek anlatıyordu. Refik 
kendini zorlamasına, Herr Rudolph'un ezbere okuduğu parçaların 
Fransızcasını bulmasına rağmen kitaba istediği ilgiyi duyamıyor. 
453