nin gibi bir serseriye vermezdim,’ demiş. Burhan: ‘Benim
olsaydı, sana verirdim,’ demez mi? Dehşete düşerek anlatı-yordu. ‘Beni kendilerinden saymıyorlar Günseli,’ diye yakı-nıyordu. ‘Onlar gibi serseri bile olamıyorum. O halde ne-yim?” Serseriyim T urgut. Onların serserilikleri bitecek; benaynı kalacağım. Bugünkü gibi. Doğru söylüyorsun samimiserseri. Peki kızlar neden anlamıyorlar bunu? Kendim hak-kında ne korkunç hikâyeler anlatıyorum bilsen. Uzun sü-ren serserilik istemiyorlar belki. Belki onun için sahte ser-serilerin kucağına atıyorlar kendilerini. Başlamadan bitiyorbenimle ilişkileri. “Bizim evde yazmasını teklif ettim.” Senbilirsin T urgut, oğlum. Söyle bana bir kız meselesi var mı?Bilmiyorum Müzeyyen Teyze. Ne olacak bu çocuğun hali?Çocukta hal kalmadı. “Beni tanıdığı zaman bir yolun sonu-na gelmişti. Yorulmuştu. Artık ne deseler yapacaktı. ‘Yaşa-mamaktan yoruldum,’ diyordu. Bir gün birlikte adaya git-miştik. Bana eski bir manastırı gösterdi. Üç yıl önce manas-tıra çekilmeyi düşünmüş.”
Artık tek başınıza üzülmeyin, ne olur? Birlikte üzülelim.
Her şeyi yeniden yaşayalım. Üçümüz birlikte dolaşalım.Onu adada görmek isterdim. Birlikte çiçek toplamıştık yıl-lar önce. Öyle olsaydı. Siz elele tutuşmuş gidiyorsunuz. Ba-na da gösterseydi manastırı. Ahşap bir manastır mıydı? Nedüşüneceğimi bilemiyorum. Düşünebildiğim gün yazsammı dersiniz? Para yapar mıyım bu işten? Mühendisliktekikadar? Az da olsa razıyım. Herhalde birinin teklif etmesinibekliyorum. Bana her şeyi anlatın. Burhan’ı bile anlatın.İçimdekileri size tarif edemem. Uzun boylu mu desem, ge-niş yürekli mi desem, bir ay sonra mı desem, bir yıl sonramı? Sana bir yol görünüyor oğlum T urgut. Bana her şeyianlatın: birlikte yola çıkalım. Her şeyi anlattı Günseli. Dahaanlatın. Daha anlattı. Her şey karıştı. Karışsın. Daha heye-canlı oluyor. Banka reklamları kadar heyecanlı. Artık bu ya-
449