403daha derin neden ise, asl ında bütün a şağılayıcı havas ına, beni budala
yerine koymas ına rağmen, haberden memnun olmamd ı. Bu  
memnuniyetimi kendimden sakl ıyordum, ama şimdi y ıllar sonra çok i yi 
görüyorum: Füsun ile ili şkim, ona yak ınl ığım -her neyse-  en sonunda  
gazetelere geçmi ş, bir anlamda toplum taraf ından kabul edilmi şti!
Bütün İstanbul sos yetesinin takip etti ği "Cemi yet" sütununda yazılan
her şeyi -hele bunun gibi alayc ı, sivri dilli bir rezalet haberini-  herkes  
aylarca konu şurdu. Bu dedikodular ın yakın zamanda bir gün, Füsun'u
koluma tak ıp, onunla evlenip sos yete ha yatına dönü şümün ba şlangıcı
olduğuna inanma ya, en azından bö yle bir mutlu çözümü ha yal
edebilmeye çal ıştım. 
Ama bunlar umutsu zlukla kurulmu ş teselli dü şleriydi. Sos yete 
dedikodular ıyla, yalan yanl ış haberlerle yava ş yavaş başka bir adama  
dönüştüğümü hissedi yordum. Sanki kendi tutkum, kendi kararlar ım 
yüzünden ha yatı tuhaflaş mış biri değilmişim de, bu haber yüzünden  
toplum d ışına itilmekte olan biri ymişim gibi hissetti ğimi de  
hat ırlıyorum. 
Elbette haberin alt ındaki ba ş harfler,  BK, Be yaz KaranhTindi. Ni şana 
onu çağ ıran anneme k ızıyordum, habere dedikodu ta şıdığını 
("Öpüşmesine da yanamam!") sand ığım Tahir Tan'a da öfke dolu ydum.  
Bütün bunları  baş  başa konuşmak, düş manlar ım ıza birlikte lanetler  
yağdırmak için Füsun ile oturup konu şmayı, onu teselli etme yi, onun  
beni teselli etmesini ne kadar da çok isterdim. Yapmam ız gereken  
hemen Füsun ile Pelür Bara gidip me ydan okur gibi bo y göstermekti.  
Feridun da bizimle gelmeli ydi! Dedikodu haberinin ne kadar a şağılık 
bir yalan oldu ğunu ancak bö yle kan ıtlar, yaln ız sarhoş filmcileri de ğil, 
şimdi büyük bir zevkle haberi okumakta olan sosyetedeki dostları mızın 
çenesini de böylece kapat ırd ık. 
Ama haberin ç ıkt ığı akşam, bütün irademi kullanmama ra ğmen  
Keskinlere gidemedim. Nesibe Hala'n ın beni rahatlat ır bir şekilde  
davranaca ğından, Tar ık Bey'in hiçbir şeyden habersiz