ğımız kitapların parasıyla bana bir yığın kitap verdi okuya-
yım diye bana hemen okumalısın yetişmelisin diyordu banabildiğim tanıdığım güzellikleri sen de öğrenmelisin diyordune olur benim gibi okuyun her dedikoduya kulak kabart-mayın benim gibi okusaydınız kirli sokakları yosunlu du-varları çarpık taşlı binaları severdiniz tanışmadan severdi-niz insanları onları birbirine benzemedikleri halde bir yan-larıyla derinde bir yerde aynı olduklarını görürdünüz benidinlemeyeceksiniz biliyorum beni unutacaksınız geriye ku-ru bir gürültü kalacak benden anlaşılmaz sesler çıkardı or-talığı toza boğdu gitti diyeceksiniz bir bahar temizliği yapa-caksınız arkamdan üzerinize sinmiş etkilerimi havalandıra-caksınız odaya dolan bunaltıcı havamı değiştirmek içinpencereleri açacaksınız yoksa ne yapacaktınız nasıl olurdunasıl başarılırdı benim gibi olacak benim gibi doğduğunuz-dan beri üstünüze yığılan bütün bilgilerin size verilen bü-tün şeylerin sizi ezmesine dağılıp yok etmesine izin verecekdeğilsiniz ya derdi Günseli derdi beni on sekiz yaşında tanı-saydın hayır tanımasaydın hiç istemiyorum o günlere dön-meyi derdi aptallıklarıma beceriksizliklerime her dokundu-ğunu kıran ellerime kapıları bulamayan yanlış kapılar açanellerimin dalgınlığına yanlış sözlerime teşekkür etmek yeri-ne özür dileyen sarsaklığıma terleyen ellerime dönmek iste-miyorum yeni baştan aynı kâbusları yaşamak istemiyorumsana roman gibi gelse de senin hatırın için bile yapamamaynı şeyleri oysa karikatürlerde ne kadar sevimli gösterirlerbu insanları başka yerlerde de sevimli gösterirler yalnız ya-şarken kimse sevimli görmez bütün bunları oysa okurkenresimlerini seyrederken ne kadar acırsınız onlara gene degülmeden duramazsınız ben bile gülerim oysa onlar güle-mezler ben de aslında gülemem beni en çok seven annembile bana benim aptal oğlum derse buna gülemem işte anlı-yorum Günseli gene de Selim bir Günseli’si olduğu için bü-
472