694 Yaşar Kemal -Dağın öte Yüzü 
"Sen deli misin, deli mi AlP" dedi. "Aklını mı oynattın? Kim görecek bizi, 
kim görecek bizi, kim görecek de parçalayacak bizi, kim? Korkma Ali." 
Ali, hep: 
"İyi akıl aklın ama, günah," diyordu. "Köylülerin de hakkı var, parçalamasa­
lar bile bizi. Bu hırsızlık gibi bir şey ... " 
Koca Halil daha uzun dil döktü. Köylüye, Aliye herkes ağzına geleni söyledi. 
Aliyi gece pamuk toplamaya razı edemedi. 
"Korkma," diyordu . "Korkma! Bizi kimse göremez . Ta şu uçta toplanz gece­
leri, herkes kan uykuda iken." 
Olmuyordu . Şu it oğlu yola gelmiyordu . 
"Öyleyse, biz ulaşmadan anan ölecek! Eğer sen öldürmediysen. Köylü de se­
ni ... Görüyorsun işte. İşte o zaman parça parça edecek. Anan ölecek, anan öle­
cek, ölecek, ölecek ... " 
Fırladı gitti. 
"Varsın ölsün," diyordu. "Varsın ölsün de ... O zaman gününü görürsün, kaz 
boyuulu Uzunca Ali. Öldürmediysen ananı." 
Alaçıkların orada öfkesi azıcık yatışmış geriye döndü. Aliyle Elif ağınağacı 
çalısının dibinde öyle kalakalmış oturuyorlardı. Elif, "Koca Halil Ağanın aklı iyi 
akıl," diyor, Aliyi kandırmaya çalışıyordu . 
Koca Halil, Alinin elini tuttu, yalvarmaya başladı. Aliden ses yok. Bu yalvar­
malara Elif de katıldı. Ali dönmedi. 
En sonuncu Koca Halil baktı ki olmayacak, Alinin suratma kocaman bir tü­
kürük attı, yürüdü. 
"Anasını öldüren adamdan ne hayır umarsın ki! Anasını ... Öldür... Köpek!"