734 Yaşar Kemal-Dağın Öte Yüzü 
çıkmıyor. Ses soluk yok. Sinek vızıldam ıyor. Bir baktım, yerin göğün ikiye biçil­
diği yerden uzun sakalı, yeşil ışıktan giyitleriyle Taşbaş Efendimiz süzüldü çık­
tı. Elini başıma koydu. Işık gibi gülüyordu . Kalk Memidik, dedi bana. Elimden 
tuttu kaldırdı. Yere kapanmış kırk kavak boyundaki kırk top ışık da ayağa kalk­
tı. Kuşlar uçuştular, öteki yaratıklar da yekindiler. Var köylüme söyle Memidik, 
dedi, ben onlara Halil İbrahim Bereketi göndereceğim. Yok yoksulluk görmeye­
cekler. Benim gezdiğim yerlerde insan insana kıymayacak İnsan insanı ... İnsan 
insanı ... Ben onlara cennet eyleyeceğim dünyayı. Bu dünyası cennet olmayanın, 
öteki dünyası da cennet olmaz. Var git söyle köylüme bir gün geleceğim, ben gel­
dikten sonra da insanoğlu yok yoksulluk görmeye cek. .. Bir baktım, beni ovanın 
düzünde tek başıma koymuş da gidiyor Efendimi z. Elimi uzattım, elim boşta 
kaldı. Beni bekleyin, bir gün geleceğim Memidik, dedi de gitti. Bir baktım kırk 
top ışık Gavur dağı yamaçlarına varmış. Önlerindeki üç ışık, Efendimiz, üç mis­
li, beş misli, yüz misli daha parlıyor. Gavur dağı yamaçlannda kırk yıldız balkı­
yor. İşte bu gözlerle gördüm ... Beni bekleyin, bir gün geleceğim , dedi." 
Kel Aşık: 
"Gelecek," diye imanla söyledi. "O bir gün gelecek. Dertlere deva, yardere 
derman olacak. Heey, ermişler ermişi, sultanlar sultanı Taşbaş Efendimiz ... " 
Umudu kırık, yağmurdan yorgun, bitmiş kalabalı ğın yüreğine su serpildi. 
Ökkeş Dağkurdu : 
"Mucizat yok," diye söylendi. "Taşbaşoğlu bir beni ademdir. Ermiş değildir. 
Değildir ama, bu Memidik kardaş çok güzel söylüyor. İyi uyduruyor. Taşbaşoğ­
lu hiçbir zaman ermiş olamaz, ama ister istemez ben de bekliyorum yolunu." 
Kimse Ökkeş Dağkurdunu duymadı, duyanlar ne diyor bu adam, diye hay­
retle yüzüne baktılar. 
Gömleksiz oğlu: 
"Ben demedim mi size, her zaman demez miydim ki Taşbaş Efendimiz bizi 
bu yağmurda, bu sinektc yalnız bırakmaz? O dar günlerin ermişidir. Bizim kö­
yümüzden çıkmış, bizim köyümüzde erişmiş, bizim köyüroü zden Kırklara ka­
rışmıştır. Taşbaş gelecektir. Bir daha Çukurova düzüne indiğimizde pamuklar, 
üç misli bereketli olacaktır. Çukurova toprağı sivrisinek yüzü görmeyecektir. 
Sinek elinden neler çektiğimizi gören Taşbaş Efendimiz tüm sinek neslini yok 
edecektir. Yerle bir..." diye övündü ve muhkem imanını söyledi. 
Kalabalık küme küme olmuş Taşbaş üstüne konuşurken, Memidik ordular 
bozmuş bir komutan gibi dimdik yürüdü, kalabalıktan çıktı, doğruca Uzunca 
Alinin yattığı yere gitti. Ali upuzun yatmıştı. Üstünde çamurlanmış kirli bir sa­
van örtülüydü. Savanın üstündeki elleri sapsarı, kehribar gibi olmuştu. Bir gö­
zü sargı içindeydi, öteki göz sargıda değildi ama şişmişti. Şişmiş gözünü zorlan 
azıcık açtı. Memidiğe baktı. 
"Geçmiş olsun Ali Ağam," dedi Memidik. "Bu canavarların böyle yapacaklan 
belliydi zaten. Senin ellerine kuduruyorlardı. Ananı öldürmeyeceğini bu köylü