ya, çağıl çağıl bir hiçlik ırmağına daldım. Orada gönlümden  
geçtiği gibi yüzdüm, yüzdüm, akt ım. 
Ve o zaman anlad ım ki Kuran'm dördüncü okumas ı böyle 
bir şey olmal ı: Sonsuzluk, s ınırsızlık, kapsay ıcılık ve açıklık... 
  
385 
Hiç olmak suretiyle her şey olmak... Hafiflemek suretiyle de- 
rinleşmek... 
İşte böyle, ya şamdan ölüme geçi şim akarsularla oldu. 
Ella 
Boston, 29 Haziran 2008 
Boston'da dört gün kald ı Aziz. Dört gün boyunca her sabah 
Ella onu görmek için Northampton'dan Boston'a direksiyon 
salladı. Beraber şehri kar ış karış dolaştılar. Küçük italya 
Mahallesi'nde leziz ama mütevazi yemekler yediler, Güzel 
Sanatlar Müzesi'ni gezdiler, Common Park ı ve Rıhtım'ı ar- 
şınladılar, Su Park ı'nda yunuslar ın gösterisini alk ışladılar, 
Harvard Meydan ı'nda hıncahınç kafelerde kahve içtiler. Ve 
tüm bunlar ı yaparken hiç durmadan sohbet ettiler. Çe şitli ül- 
kelerin mutfaklar ı, meditasyon teknikleri, aborjin sanat ı, go- 
tik romanlar, bahçe bak ımı, organik domates yeti ştirme tek- 
nikleri, rüya tabirleri gibi akla hayale gelmedik bilumum ko- 
nuda daldan dala atlay ıp birbirlerinin cümlesini tamamlaya- 
rak konu ştular. Ella hiç bu kadar çok konu ştuğunu hatırla- 
mıyordu. Ak şamları evine dönerken çenesi a ğrıyordu. 
Sokakta insanlar aras ında birbirlerine dokunmamaya 
azami gayret gösterdilerse de buna riayet etmek giderek 
zorlaştı. Ufak kaçamaklar, kazara birbirine de ğen eller, kol- 
kola girmeler... "Ne zaman elimi tutacak?" diye bekledi Ella. 
Baktı ilk hamle Aziz'den gelmeyecek, ilk o tuttu Aziz'in eli- 
ni; önce ürkek, çekinerek, sonra özgürce ve her türlü vesve- 
seyi boşvererek. Tan ıdık birilerine yakalanmay ı umursama- 
dığı gibi içten içe "görülmek" istiyordu sanki. Gene de hep 
bir mesafe oldu aralar ında. Ruhlar ı birbirine yak ınken, be- 
denleri uzak kald ı. Birkaç kez beraber Aziz'in oteline döndü- 
  
386 
  
ler ama hiç sevi şmediler. Aziz istemedi. 
Aziz'in Amsterdam'a uçaca ğı günün sabah ı gene otel oda- 
sındaydılar. Biri bir koltukta oturuyordu, di ğeri öbür koltuk- 
ta. Aralar ında bir bavul duruyordu. 
"Sana söylemem gereken bir şey var" dedi Ella usulca. 
"Uzun zamand ır bunu nas ıl açacağımı düşünüyordum." 
Aziz, Ella'n ın ses tonundaki ani de ğişimi yakalad ı, kaşla- 
rını merakla kald ırdı. "Bak bu ilginç i şte. Çünkü benim de 
sana söylemem gereken bir şey var" dedi. 
"Tamam, önce sen söyle" diye at ıldı Ella, oyun oynar gibi. 
'Yok, madem sen açt ın, önce sen..." 
Ella tebessümünü bozmadan ba şını eğdi, neyi nas ıl söyle- 
yeceğini iyice dü şündü. Sonra lafa girdi. "Sen Boston'a gel- 
meden önce bir ak şam David'le d ışarı çıktık ve uzun zaman- 
dır ilk defa rol yapmadan dürüstçe konu ştuk. Bana seni sor- 
du. Meğer gizli gizli yaz ışmalarımızı okumuş. Tabii böyle ol- 
masına üzüldüm ama hakikati inkâr etmedim. Yani, ikimizin 
arasında olanlar ı kastediyorum." 
Devam etmeden önce hafifçe öksürdü. Şimdi itiraf edece ği 
şeye Aziz'in nas ıl tepki verece ğini bilemiyordu: "Kocama ba ş- 
ka bir erke ği sevdiğimi söyledim." 
Pencerenin d ışında şehir ola ğan gürültülerini üretiyor- 
du. Sokaktan pe ş peşe üç itfaiye arac ı hızla geçti. Bir daki-