"Sıkıntı," dedi Alkolik Karikatürist sigaras ının duman ını üf-
leyerek, "İç S ıkıntısı". Kafe Kundera'da havaland ırma sistemi baca 
gibi sigara içen mü şterilerin h ızına yetişemediğinden, ortal ığı 
duman basm ıştı. Karikatüristin ince duman ı da masan ın üzerinde 
asılı duran duman tabakas ına kat ıldı. 
Masada sigara içmeyen tek ki şi Gizli Gay Kö şe Yazar ı'yd ı. 
Duman ın kokusundan nefret ed erdi. Her gün eve gitti ğinde Kafe 
Kundera'n ın berbat kokusundan kurtulmak için hemen giysilerini 
çıkar ır, banyoya ko şard ı. Yine de vazgeçemiyordu bu mekândan. 
Hem bu hercai arkada şlık grubunun parças ı olmaktan ho şland ığı, 
hem de gizliden gizliye Alkolik Karikatürist'e abay ı yakt ığı için 
devam ediyordu buraya gelmeye.  
Gizli Gay Kö şe Yazan'n ın Alkolik Karikatürist'le fiziksel bir 
yak ınlık istediği yoktu. Onu ç ıplak düşünmek bile tüylerinin diken 
diken olmas ına yetiyordu. Yok cinsellik de ğildi istediği, öyle di-
yordu kendine, ruhlar ın kardeşliğiydi bu. Ruhsal bir bütünle şme 
istiyordu. Ho ş, ha ruhsal olmu ş ha cinsel, iki büyük engel vard ı 
önünde. Birincisi Alkolik Karikatürist kat ı bir heteroseksüeldi ve 
değişme şans ı pek azd ı. İkincisi Asya denen şu surats ız k ıza tutul-
muş gibiydi -k ızdan başka herkes fark ındayd ı bu vahim durumun. 
Bu yüzden de Gizli Gay Kö şe Yazan, Alkolik Karikatürist'le ili şki 
yaşamak gibi bir umut beslemiyordu. Sadece onun yak ınında 
olmak istiyordu. Karikatürist barda ğa ya da kül tablas ına uza-
nırken ne zaman kazara eline ya da omzuna de ğecek olsa aniden 
ürperirdi. Yine de onunla ya da ba şka bir erkekle asla ve kafa il-
gilenmedi ğine herkesi ikna etme kayg ısından ötürü, zaman za-
man Karikatürist'e mesafeli hatta kötü davrand ığı, durduk yerde 
düşüncelerini a şağılad ığı da olurdu. Karma şık bir hikâyeydi bu. 
"Sıkıntı," diye tekrarlad ı cafe lattesini kafas ına diken Alkolik 
Karikatürist. "Dinmeyen geçmeyen iç s ıkıntısı hayatlar ımızın 
özetidir. Günbegün bezginli ğe bat ıp ç ıkar ız. Kendi kültürümüzle 
kendi halk ımızla travmatik bir kar şılaşmadan korktu ğumuz için 
bu tavşan deliğine t ıkıldık kald ık. Bat ılılar da zannediyor ki. Do ğu 
ve Bat ı Medeniyetleri aras ında bir kültür uçurumu var. Ke şke 
 bu kadar kolay olsa! Gerçek medeniyet uçurumu Türkler ile 
Türkler aras ındad ır. Bizimle onlar aras ında. Her taraf ımız magan-
dalar, hödükler ve köylülerle sar ılmış. Biz de bunun tam ortas ın-
day ız, bir avuç kültürlü şehirli eski kom şular ımızı özlüyoruz. İs-
tanbul Ermenilerini, Rumlar ını, Yahudilerini... onun yerine Ana-
dolu köylüleriyle kom şuluk etmek durumunday ız. Nereye kaça-
cağımızı şaşırdık. S ıkıştık. Bütün şehri ele geçirdiler."  
Bir an için sustu. Bir alay insan ın taşla sopayla üzerlerine sal-
dırmas ından korkuyormu ş gibi yan yan pencereye bakt ı. 
"Sokaklar onlar ın, meydanlar onlar ın, vapurlar onlar ın. Bü-
tün aç ık alanlar onlar ın. Belki bir-iki y ıla kadar bu kafe bize ka-
lan tek yer olacak. Kurtar ılmış bölge! Her gün onlardan kaçmak 
için buraya s ığmıyoruz. Tanr ı bizi kendi halk ımızdan korusun!"  
"Şiir gibi konu şuyorsun," dedi Ola ğanüstü Yeteneksiz Şair. 
Olağanüstü yeteneksiz bir şair olduğundan etraf ındaki her şeyi 
şiire benzetmek gibi bir huyu vard ı. 
"Tıkılıp kald ık. S ıkıştık burda. Bir tarafta ma ğrur laikçi mo-
dernistler konumlanm ış. Burunlar ından k ıl ald ırmazlar, tek bir 
eleştiri yapamazs ın. Orduyla devletin yans ı onlann arkas ında. 
Öte tarafta muhafazakâr gelenekçiler, Osmanl ı mazisine hayran, 
onlar da atalanna laf ettirmez, ele ştiri kald ırmaz. Halkla devletin 
geri kalan ı onlann arkas ında. Ee, bize ne kal ıyor?"  
Sigaray ı solgun, çatlak dudaklan aras ına geri koydu ve tekrar 
konuştuğunda eline almay ı unuttu. "Modernistler ilerlememizi 
söylüyor ama onlara inanc ımız yok. Gelenekçiler geri gitmemizi 
söylüyor ama onlann ideal düzenine geri dönmek de istemiyoruz. 
İki taraf aras ında tost olmu ş vaziyetteyiz! Nereye kaçabiliriz? 
Az ınlık bile değiliz. Keşke BM Sözle şmesinin korumas ı alt ındaki 
etnik bir az ınlık filan olsak. En az ından o zaman baz ı temel hak-