— Hiç Gelmi yorsunuz Artık Kemal Be y 
mış, nedense hemen eskimi şti. Füsun ile bir gün hiçbir ş eyi dert
etmeden, s ırf yaşama ve birlikte olma mutlulu ğuyla bu masalarda  
oturacak m ıyd ık? "Büyük bir ihtimal," diye dü şündüm. 
"Dald ın gittin tatlı hayallere." dedi Zaim. 
"Yok. senin için Papatyay ı düşünüyorum." 
"Meltem reklamlar ında oynayaca ğına, bu yaz Meltemin yüzü  
olacağına göre, bu kad ının bizim toplant ılar ım ıza, davetlere fala n
gelmesi gerekir. Ne diyorsun?" 
"Neyi soruyorsun?" 
"İyi. hoş olur mu, uygun davranır m ı?" 
"Niye uygun davranmas ın, o bir oyuncu. Hem de y ıldız." 
"Ben de onu di yorum... Türk filmlerinde zen ginleri o ynayan
yapmac ıkl ı tipler var ya hani... Onlar gibi olmayal ım." 
Zaim annesinden ald ığı terbi yeyle "olma yalım!" di yordu ama
kastettiği "olmas ın" idi elbette. Yaln ız Papatya ya de ğil, alt s ınıftan  
olduğuna karar verdi ği herkese bö yle bakard ı. Ama Fua ye'de
otururken, Zaim'in dargörü şlülüğüne k ızıp neşemi kaçırman ın çok  
akılsızca bir i ş olacağını düşünebilecek kadar akl ım bas ımdayd ı. 
Lokantan ın yıllard ır tanıd ığım başgarsonu Sadi ye bize han gi balığı 
tavsiye etti ğini sordum. 
"Hiç gelmiyorsunuz artı k Kemal Bey," dedi. "Anneniz han ımefendi  
de hiç gelmiyorlar." 
"Annem, babamdan sonra evden ç ıkıp lokantada yemek yeme  
zevkini kaybetti." 
"Getirin han ımefendiyi, lütfen Kemal Bey. Biz onu ne şelendiririz.  
Karahanlar babalar ı ölünce, annelerini haftada üç kere öğ le yemeğine 
getirip pencerenin yanındaki masaya oturttular. Han ımefendi, hem  
bifteğini yiyor hem de kald ırımdan gelip geçenleri se yrederek  
oyalan ıyordu." 
"Haremden ç ıkmad ır o kad ın..." dedi Zaim. "Çerkezdir, yeşil
gözlüdür, yetmişinde olmas ına rağmen hâlâ güzeldir. Ne bal ık
vereceksin bize?" 
 
455