Yüzbaşı hazır ola geçti. 
· "Buradan hiçbir haber sızmayacak dışarıya. 
"Postaneye el koydum efendim. Bu kasabadan dışarıya bi­
zim haberimiz olmadan, çoktandır hiçbir şey çıkmıyor. Ne 
mektup, ne de telgraf. .." 
"Adanayı muhterem Vali Bey ele alıyor." 
Vali rahat, kendine güvenmiş konuştu: 
"Arif Saim Beyin emrettikleri gibi olacak." 
"Yüzbaşım, siz de artık ne yapılması gerektiğini biliyorsu­
nuz elbet... Üzülmeyin iz. İnce Memed vakası da canın ızı sık­
masın. Ben Bayramoğlunu dokuz kere öldürd üm. Her öldür­
düğümde de köylüler, işte Bayramoğlu budur, diyorlardı. ina­
mn, beni aldatmak için söylemiyorlardı bunu. Yalan da söyle­
miyorl ardı. Her iriyarı, pos bıyıklı kişiyi Bayramoğlu sanıyor­
lardı. Ölünce bütün insanların yüzü değişir. Köylüler de her öl­
dürdüğümüz kişiyi Bayramoğlu sanıyorlardı. Siz İnce Memedi 
daha bir kere öldürdün üz. Biliyorum, şimdi gözünüze uyku 
girmiyor, yemekten içmekten kesilmişsinizdir. Ben de Bayra­
moğlunu ilk kez öldürdüğümde böyle olmuştum. Bayr amoğlu­
nu üçüncü öldürüşümde artık alışmış, onu bir dördüncü kez 
gerçek öldürmeyi soğukkanlılıkla beklerneye başlamıştım. Onu 
dokuzuncuda bile öldüreme dim. Dokuzuncuda öldürdüğü­
müz kişi, ne yazık ki, on yedi yaşında bir at hırsızı çıktı. Bu da­
ha bıyığı terlememiş çocuk, şimdi Mecliste birlikte olduğu­
muz ... Neyse ... " 
Arif Saim Bey onun üstüne konuşmak istemed i. Burada 
oturanların hepsi de olayı ve Mecliste olan o kişiyi biliyorl ardı. 
Dayanarnadı gene konuştu: 
"Mecliste birlikte çalıştığımız, o, bütün yeryüzünün atiarım 
bir zamanlar ısiaha kalkmış, bu yüzden de bütün atları geceleri 
ahırlarından aldırarak. .. Son Bayramoğlu, işte onun kurb anıyd ı." 
Taşkın Halil Bey kolları çemrenmiş içeriye girdi: 
"Eşk ıya kebabı hazır Beyim," dedi. 
"Boğma rakı da var mı?" 
"O da hazır." 
Odanın ortasında, dört masa yan yana getirilerek bir sofra 
kuruldu. 
35