"U so," dedi , "U so, .kalk ayağa yürü!" 
VeUso orada, o dağı� dibinde ... Uso dört döndü. Usonun tazısı 
aklından çıkmadı . Tazının da adına Gazele demişti. 
V e bir yıl sonra, bir çiçek açımında Yüzbaşı çarşının ortasında, 
sağ çizmeli ayağını toprağa çakıp durdu. Arkas ına döndü. Üç gün 
l«:ndisini izleyen adamı gördü. Gerçekten adam. onu adım adım izli­
yordu, gölge gibi. Yüzbaşı çok korkm uştu. Geriye dönünce onu gölge 
gibi izleyen adamı gözleri bir yerlerden ısırır gibi odu. Korkusu azıcık 
geçti, ikircikli adamın üstüne yürüdü. Adam ona gülen gözleri, sevinç 
içindeki yüzü elleriyle gülümsüyordu. Adamın gülmesine Yüzbaşı da 
sevindi. Yüreğindeki korku adamın gülümsemesiyle silinmiş gitmişti. 
Yüzbaşı daha adamın kim olduğunu çıkar amıyor, gülümsemesini 
sürdürüyordu. 
ı " e. "Merhaba! Ne istiyor sun?" . 
"Uso," dedi. "Uso ... Van gölünden. Tazı," dedi, "taiı ... Gaze-
Yüzbaşı birden kaya gibi kesildi, yüzü kapkara oldu, kan tepesine 
sıçradı, öfkeden kudurdu. 
"Köpek, seni köpek oğlu köpek! Bak şuna bir iti, bir tazıyı bana 
çok görüyor da, ta b�ralara kadar geliyor Süphand ağından , Paınos, 
Patnos ovasından, V an gölünden ... " 
Azıcık yumuşar gibi oldu, meraktan : 
"Nasıl geldin ta oralardan buraya? Benim burada olduğumu ne­
reden buldun, kimden öğrendin?" 
Usonun gözle rinin içi güldü Yüzbaşı yumuşayınca. 
Konuştu, uzun anlattı. Onu bulmak için nerelere, nerelere baş­
vurmamış, ne zorluklara katlanmamıştı . Ta Vandan buraya, Akdeniz 
kıyıs ına, İskenderuna yürüyerek gelmişti bir buçuk ayda. 
"O tazı benim iki gözümdür. Ver tazımı Yüzb aşım." 
·"Bir tazı ha! Bir iti, bana ha!.. Çok gördün ha! Candarmal ar!" 
Ve çartının ortas ında, dört candarma, t.Jsoyu yere serin�e ka­
dar .• : Sonra ·Yüzbaşı hırslı çizmeleriyle kalabalığın ortasında yere 
y�y assı yapışmış Usonun üstünde dolaşarak ... Sureti çizmenin par­
laklığına çıkarak, ala kanı �rt çimentonun üstüne sızarak ... Yüzbaşı 
yöresindeki suskun kalabalığa baktı. Gülümsedi, kalab alık suskuntaş­
tıkça suskunla ştı, duvar gibi oldu. Yüzba şının sırtı ürperdi, öfke lendi. 
521