İHSAN BEY 
Bu bir cinayetse, dünyada ilk defa cani olan ben 
değilim. Bazı cinayetierin nasıl direnilmez bir hisle, 
ne şiddetli bir tabiat zorlamasıyla, ne müthiş bir aşkla 
işlendiğini şimdi anlıyorum. Zavallı caniter işte ben 
de şimdi sizden birisi oluyorum. 
ŞAHENDE HANlM 
Ne dehşet Allahım! Ömrümün son saatinde miyim? 
İHSAN BEY 
Hayır Şahendeciğim, ömründe saadetin başlangıcın­
dasın. 
ŞAHENDE HANlM 
Of ne cüret! Ne küstahlık! (Var kuvvet iyle silkinip 
kurtularak kulisten içeri kaçar) 
İHSAN BEY 
(Mecnunca bir süratle takip eder. İkisi de sahneden 
kaybolur. Yalnız içeriden sesleri işitilir) Halı, işte 
yakaladım. Bu sefer kurtulamayacaksın. Aşkın demir 
pençelerinin ne olduğunu göreceksin. 
ŞAHENDE HANlM 
Şimdi haykırırım. Beni cinayetine ortak edemezsin. 
İHSAN BEY 
Senin vuslat saadetinle cani olmak benim için ne 
büyük bir şereftir bilsen. Ömrümde insanlığıının 
yegane haz ve iftiharı bu harekerim olacaktır. Hiçbir 
cinayet mazlumun görüşü alınarak işlenmez. Fakat 
hakikatte ne sen mazlumsun, ne de ben caniyim. 
Tabii bir harekete sen bu adı veriyorsun. 
ŞAHENDE HANlM 
Şimdi koparacağım bir feryatla evin içinin nasıl bir 
heyecan ve rezalet mahşeri kesileceğini düşün. 
İHSAN BEY 
Feryat mı? Ben kaç zamandır ediyorum. Ne insanlar 
duyuyor, ne melekler, ne şeytanlar . Cani feryattan, 
figandan korkar mı? Bağıran hangi hasta derdin­
den kurtulmuş? Ölüm en korkunç manzaralarıyla, 
168