m. Sekiz ya şına geldiğinde o zamana kadar içten içe sezdi ği ama 
tam olarak kavrayamad ığı bir hakikati ke şfetmişti: Piç oldu ğunu. 
Şimdi geriye bakt ığında bu bilgiyi edinmekte kendi çabalar ı ka-
dar Gülsüm Nine'nin de hakk ını teslim etmesi gerekti ğini düşünü-
yordu.  
Gayet iyi hat ırlıyordu o günü. Tesadüfen ikisi oturma odas ın-
da yaln ızdı. Gülsüm Nine pek sevdi ği bitkilerini sulamakla me ş-
guldü, henüz sekizindeki Asya da resimli boyama kitab ındaki s ı-
rıtkan bir palyaçoyu boyamakla.  
"Nine yaaa, niçin saks ılarla konu şuyorsun?" diye sordu Asya 
aniden.  
"Saks ılarla değil, bitkilerle konu şuyorum," dedi anneannesi. 
"Bitkilerle konu şursan daha çabuk serpilip güzelle şirler."  
"Sahi mi?" dedi Asya inanmad ığını belli eden bir dudak bük-
mesiyle.  
"Sahi ya. Bitkilere diyeceksin 'toprak sizin anneniz su da ba-
ban ız'. Böyle dersen pek bir keyiflenir, çiçeklenirler."  
Asya başka soru sormadan boyamas ına geri döndü. Palyaço-
sunun elbisesini turuncuya, di şlerini yeşile boyad ı. Tam ayakka-
bılarını kan k ırm ızıya boyayacakken aniden durup, şımar ık bir 
edayla anneannesini taklit etmeye ba şlad ı. "Can ım can ım! Aman 
da aman! Toprak annen, su baban."  
Gülsüm Nine'nin ka şları çat ıldıysa da bir müddet durumu 
fark etmemi ş gibi davrand ı. Bu kay ıtsızlıktan cesaret bulan Asya 
taklitçiliğinin dozunu art ırdı. 
Sulanma s ıras ı Afrika menek şesine gelmi şti şimdi, Gülsüm 
Nine'nin gözdesi. Çiçe ğe nağme yapmaya ba şlad ı yaşh kad ın: 
"Aman da aman! Nas ılmış benim güzelim?" Asya onu taklit etti 
derhal: "Aman da aman! Nas ılmış benim güzelim?"  
Gülsüm Nine'nin ka şları iyiden iyiye çat ıldı bu sefer. "Nas ıl 
da mor mor açm ış!" dedi bitkiye.  
"Nas ıl da mor mor açm ış!" diye yank ılad ı Asya en şımar ık se-
siyle.  
İşte o zaman Gülsüm Nine'nin a ğzı kas ıldı ve kendi kendine  
 mırıldan ırcas ına alçac ık bir sesle sald ı o meşum kelimeyi: "Piç!" 
Bunu öyle sakin söylemi şti ki, Asya anneannesinin çiçe ğe değil 
de kendisine hitap etti ğini hemen idrak edemedi. Söylendi ği gibi 
dağıldı eridi bu kelime. Ama Asya unutmad ı. 
Asya'n ın bu kelimenin anlam ını tam anlam ıyla kavramas ı an-
cak ertesi sene, dokuzuncu ya şgününde mümkün olacakt ı. Ancak 
okulda bir çocuk ona "piç!" diye ba ğırdığında. Dokuzuncu ya şı-
nın keşfi de buydu i şte. Ninesinin k ızgınlıktan söyledi ği bir hitap-
tan ibaret de ğildi piçlik; geçici de ğil kal ıcıydı hayat ında. Sonra on 
yaşına bast ığında kendisine dair bir ba şka gerçeği keşfetmişti: S ı-
nıfındaki diğer bütün k ızlar ın aksine bir tek onun evinde bir baba 
ya da erkek modeli yoktu. Böyle bir eksikli ğin bir k ız çocuğunun 
kişiliği üzerinde kal ıcı etki b ırakabilece ğini fark etmesi üç y ılını 
daha alacakt ı. On dört, on be ş ve on alt ıncı doğum günlerinde s ı-
ras ıyla bunlar ı kavrayacakt ı: Başkalar ının aileleri onunkine ben-
zemiyordu ve baz ı aileler pekâlâ normal olabiliyordu; erkeklerin 
çok erken ve tuhaf şekilde ortadan kaybolduklar ı Kazanc ı ailesin-
de ise haddinden fazla kad ın ve haddinden fazla s ır vard ı. As-
ya'n ın bu s ıralamadaki son ke şfi en beteriydi: Ne kadar u ğraşırsa 
uğraşsın asla güzel bir kad ın olamayacakt ı. 
Asya Kazanc ı bir sonraki sene on yedi ya şına bast ığında ye-
ni bir keşfe doğru yelken açm ıştı: Bu şehre ait de ğildi. Buraya ait 
değildi. İstanbul ile ba ğı hani şu belediyenin her tarafa koydu ğu 
"Dikkat Yol Çal ışmas ı" ya da "Bina Restorasyonu: Verdi ğimiz 
Geçici Rahats ızlıktan Ötürü Özür Dileriz" tabelalar ından daha 
derin değildi. Geçici bir rahats ızlıktı Asya da bu şehrin bağrında. 
Hemen ertesi y ıl, on sekizinci ya şgününden tam iki gün önce 
Asya evdeki ecza dolab ını yağmalam ış ve orada buldu ğu bütün 
haplan yutmu ştu. Gözlerini tekrar açt ığında etraf ı teyzeleri, Cici-
annesi ve Gülsüm Ninesiyle çevrili bir halde boylu boyunca yat ı-
yordu bir yatakta. Midesinde ne var ne yok kusturup ç ıkartt ırdık-
ları yetmiyormu ş gibi, fincan fincan berbat kokulu bozbulan ık 
bitki çaylar ı içirmişlerdi zorla. Böylece Asya daha evvelki ke şif-