İşkenceyi beklerken beni koruyaca ğına art ık iyice inand ığım akçeyle teselli buldum, Allah' ın yollad ığı talih 
işaretini elime ald ım, okşayıp kaç kere öptüm onu. Ne zaman ki beni karanl ıktan ç ıkar ıp öteki odaya ald ılar, 
karşımda da Bostanc ıbaşı'yla kel kafal ı H ırvat işkencecilerini gördüm, akçenin de para etmeyece ğini anlad ım. 
Cebimdeki akçenin Allah' ın yollamas ı değil, iki gün önce Şeküre'nin kafas ından aşağı döktüğüm akçelerden biri 
olduğunu, çocuklar ın onu kapamad ığını söyleyen içimdeki ac ımas ız ses hakl ıym ış. Böylece i şkencecimin 
ellerine teslim olurken güvenece ğim hiçbir hayal, tutunaca ğım hiçbir dal kalmam ıştı. 
Fark ına bile varmam ışım: Gözlerimden ya şlar akmaya ba şlam ış. Yalvarmak istedim, ama bir rüyadaki gibi 
ağzımdan hiç ses ç ıkmad ı. İnsan ın bir anda bir hiç olabilece ğini, savaşlardan, ölümlerden ve uzaktan tan ık 
olduğum siyaseten kati ve i şkence anlar ından biliyordum, ama için için hiç ya şamam ıştım bunu. Üzerimdeki 
elbiselerden soyar gibi beni âlemden soyuyorlard ı. 
Yeleğimi, gömle ğimi ç ıkard ılar. Cellatlardan biri üzerime oturdu, dizleriyle omuzlar ıma bast ırdı. Ötekisi, 
kafam ın iki yan ına yemek pi şiren bir kad ının dikkatli, zarif ve tecrübeli el hareketleriyle bir kafes geçirdi ve 
mandal ını ağır ağır çevirmeye ba şlad ı. Kafes de ğil bir mengene kafam ı iki yan ından s ıkmaya ba şlad ı. 
Bütün gücümle ba ğırdım. Yalvard ım, ama anla şılmaz kelimelerle. A ğlad ım, daha çok sinirlerim gev şediği 
için. 
Durdular, sordular. Eni şte Efendi'yi ben mi öldürdüm? Bir nefes ald ım: Hay ır. 
Mandal ı yine çevirmeye ba şlad ı. Ac ıyor. 
Yine sordular. Hay ır. Kim? Bilmiyorum! 
Öldürdüm diyeyim mi diye dü şünmeye ba şlad ım. Ama kafam ın etraf ında dünya tatl ı tatl ı dönüyordu. Bir 
isteksizlik sard ı içi mi. Ac ıya al ışıyor muyum, diye sordum kendime. Ben ve cellatlar ım bir an öylece kald ık. Bir 
yerim ac ımıyordu da korkuyordum yaln ızca. 
Cebimdeki akçeden beni öldür meyeceklerini yeniden anl ıyordum ki, birden b ırakt ılar beni. Kafam ı asl ında 
çok az s ıkm ış olan mengenenin kafesini ç ıkard ılar. Üzerime binmi ş olan cellat indi. Özür diler hali yoktu ama. 
Gömleğimi, yeleğimi giydim. 
Uzun upuzun bir sessizlik oldu. 
Odan ın öbür ucunda Ba şnakkaş Osman Efendi'yi gördüm. Yan ına gidip elini öptüm. 
"Üzülme evlad ım," dedi bana. "Seni bir denediler." 
Eniştemden sonra kendime yeni bir baba buldu ğumu hemen anlad ım. 
"Padişahımız sana şimdilik işkence yap ılmamas ını buyurdular," dedi Bostanc ıbaşı. "Nakka şlar ını, kitap 
haz ırlayan kullar ını öldüren alçak katili bulmak için Ba şnakkaş Üstat Osman'a yard ım etmeni uygun buldular. 
Üç gün içinde yapt ıklar ı nak ışlı sayfalara bakarak, onlarla konu şarak bu sinsiyi bulacaks ınız. Hünkâr, kitaplar ı 
ve nakkaşlar hakk ında fitnecilerin ç ıkard ığı söylentilerden pek şikâyetçiler. Bu alça ğı bulman ız için Padi şah' ın 
buyurduklar ı gibi ben ve Hazinedarba şı Haz ım Ağa size yard ım ederiz. Biriniz rahmetli Eni şte Efendi'nin 
yak ınısınız, onun anlatt ıklar ını dinlemişsiniz; gece gelen nakka şlar ın nas ıl çal ıştığını, kitab ının hikâyesini 
bilirsiniz. Ötekiniz, bölü ğündeki bütün nakka şlar ı avucunun içi gibi tan ımakla övünür bir büyük üstatt ır. Yaln ız 
o domuzu de ğil, onun çald ığı ve dedikodusu ç ıkan kay ıp sayfay ı da üç gün içinde bulamazsan ız, adil 
Padişahımız işkenceli sorguya önce, Kara Efendi o ğlum, senin çekilmeni istediler Sonra s ıran ın nakkaşlar 
tak ımının üstatlar ına geleceğine bizim şüphemiz yoktur." 
Yıllardan beri i şbirliği yapan iki eski dost, Ba şnakkaş Üstat Osman Efendi ile ona sipari şlerini verip 
hazineden malzeme ve para ç ıkartan Hazinedarba şı Haz ım Ağa aras ında gizli bir i şaretleşme, bir bak ışma 
göremedim hiç. 
"Padişahımızın koğuşlar ında, odalar ında, bölüklerinde bir suç i şlendiği zaman, bölük suçluyu bulup teslim 
edene kadar bütün bölü ğün suçland ığını, aralar ındaki katili ç ıkar ıp veremeyen bir bölü ğün, başta ağası, ustas ı 
olmak üzere bir katiller bölü ğü olarak sicile geçip cezaland ırılacağını herkes bilir," dedi Bostanc ıbaşı.