kayarak ilerliyordu. Sanki fırtınalı bir havada gemi yolculuğuydu. 
Refik Osmanbey'e yaklaşırken yağmurun dinmeyeceğini anladı. 
"Koşacak mıyım?" diye düşündü. 
Tramvaydan indi, hızlı hızlı yürümeye, sonra koşmaya başladı. 
"Ayıp olmasın diye yazıhaneye gidiyorum. Erken çıktığım ya­
zıhaneden dönerken sağanağa tutuluyorum ve koşuyorum!" 
diye düşündü. Bir yandan koşuyor, bir yandan öfkeleniyordu. 
Her şey bundandı işte: Günlük hayatla yetiniyordu. Olmadık 
bir şey, beklenmedik bir tatsızlık hayatını bozsun istemiyor, 
yağmurdan sakınıyordu. Kaldırımların orasında burasında 
gölcüklere basmaktan çekiniyor, pantolununa bulaşmasın diye 
çamurlara dikkat ediyor, pencerelerde ve saçak altlarında birikmiş 
insanların bakışı altında koşuyordu. 
Birden bir şey hatırlayıvermiş gibi durdu. Yavaş yavaş yürümeye 
başladı. Yağmur daha da hızlandı. Sonra: "Ama bu saçma!" diye 
söylendi. Bir saçağın altına girmeye karar verdi. Yakınlarda da 
sığınılacak bir saçak yoktu. Alçak bahçe duvarlan uzanıp gidiyordu. 
Yağmurun uğultusunu dinleyerek bomboş caddeye baktı. 
Kaldırıma bir taksi yanaştı. Refik, "Bari bir taksi bulabilsey-
dim!" diye düşündü. Sonra tanıdık bir ses duyar gibi oldu. Dönüp 
baktı, şaşkınlaştı: Perihan taksinin penceresinden uzanmış 
sesleniyordu. Koşup arabaya girdi. 
Perihan: "Ne kadar ıslanmışsın," dedi. 
Annesi de söze karışıp anlatmaya başladı: Beyoğlu'na Ayşe'yi 
almaya gitmişler, Lebon'da Leylâ ile buluşmuşlar, yağmur 
bastırınca taksiye binmişler, Şişli'ye Leylâ'yı bırakmışlar, Refik'i 
görünce çok şaşırmışlar... Konuşuyor, şakalaşıyor, arada bir 
Refik'in ne kadar ıslanmış olduğunu söylüyor, gülümsüyorlardı. 
Mutlu bir aileydi bu: Refik mutluluğun kuru, yumuşak bir yorgan 
gibi her yerini sardığını farkediyor, neşeleniyordu. O da şakalar 
yapmaya başladı! 
Eve gelip Perihan'la yukarıya odalarına çıktıklarında çocukluk 
yapmak istediğini de farketti. Perihan havluyla başınrfeırularken 
şımarık bir çocuk gibi sesler çıkardı, biraz şikâyet etti, ahlayıp 
ofladı. Çamaşırlarını değiştirirken şakalar yaptı. Perihan'ın keyifle 
güldüğünü görünce coştu: Yatağın üzerindeki örtüyü çekip sa­
rınarak Anibal'ın sıkıştırdığı Roma'nın telâşlı senatörlerini oynadı. 
147