lerine uygun hareket ediyordu, birbirine ters dii�en ilai;lan 
ahyordu. Bir akrabas1 da yeni bir doktor getirmi�ti. "Aman 
Jale," dedi Mustafa inan, "Oteki doktor arkada�lar sakm 
duymasm. Sonra bize giivenmiyor musun diye giicenirler." 
Fakat ne birbirine kar�1 olan doktorlar, ne de birle�ip yaptik­
lan kon siiltasyonlar bir sonui; verm iyordu. Bununla birlikte 
Iosemi te�hisi koyanlar art1yordu. Arkeolog Nezih Firath, 
Mustafa Hoca'y1 son olarak bir hastanede gormii�: "Gureba 
Hastanesi'ne gitmi�tim. Mustafa inan'm yakm arkada�1 Sadi 
Berger'i gorecektim. Odaya girecegim sirada doktor Sadi 
Berger ile rahmetli Profesor Mustafa inan konu�arak i;1kb­
lar. Ben i goriince Mustafa inan, her zamanki nezaketi ile 
'Nas1lsm Nezih?' diye elini uzatti; fakat ba�ka bir �ey soyle­
medi. Korkmu�, y1lm1� bir hali var gibiydi. Bana, adeta ba�­
ka bir diinyada ya�1yor ve diinyam1z ile alakas1m kesmi� gibi 
goriindii. 
Hazirhklar bir iki giinde tamamland 1 ve Mustafa inan, 
rektorle gorii�tiigii geceden dort giin sonra kendisini Alman­
ya'nm Freiburg �ehrinde buldu. Daha once doktor Heilma­
yer'den randevu da almm1 �ti. Jale Hamm'la birlikte hasta­
neye gittiler. Yanlannda Tiirkiye'den ald1klan raporlar var­
di. Mustafa inan'm doktor arkada�lan raporlarmda Iosemi 
te�hisinden sozetmemi�le r, bunu Almanya'daki doktorlara 
Jale Hamm'm soylemesini daha uygun gormii�lerdi. Jale Ha­
mm, Mustafa inan'a belli etmeden, doktorun sekreteri nden 
rica etti: "Ne olur Io semi te�h isinden kocama sozetme yin." 
Yeniden testier yap1ld1, kanlar almd1, tahliller ... ve Mustafa 
inan'm hastaneye yatmlmasma karar verildi. Ertesi giin 
hastaneye geldiler; ate� yoktu, halsizlik yoktu, durum sanki 
diizelmi� gibiydi. Sizi iki iii; haftada iyile�tiririz dediler. Me­
rak etmeyin. Mustafa inan hii;bir �eyin farkmda degildi. 
Elinde bavulu, odasma girince hem�ireye dondii, "Yani �imdi 
soyunup yatacak m1y1m?" diye sordu. "Hasta olmadan, halsiz 
242