KAPLUMBAĞALAR
 
256
 
 
bilirkişi dinleriz. işleri ertelemeyiz. Yani bizim işimiz seridir...»
 
Battal, «ciddî bir iş»le yüz yüze olduklarını seziyordu.
 
Bir ara sessizlik oldu.
 
Kır Abbas konukları teker teker süzüyor, «(Ah içlerinde köy 
diliyle kon
uşup anlatacak biri olsaydı!..)» diye geçiriyordu. «(Çok lügat 
konuşuyorlar, söyledikleri anlaşılmıyorlIrıza da anlamıyor, Battal 
da!..)»
 
Battal, sessizliğin uzaması ayıp olur diye:
 
«Sağolun beyim!..» dedi. Haşgeldiniz, safa geldiniz. Tabiî 
hökümetimizin e
mirleri başımızın üstüne! .. Helbet her köye 
gideceksiniz, değil mi beyim?»
 
«Evet, her köye gideceğiz muhtar, ancak... Sırayla!.. Birer birer... 
Kadastro çok pahalı bir hizmettir... Devlete epeyce ağıra patlıyor... 
Eee biraz da zaman alıyor...»
 
«Ne gibi ağ
ıra patlıyor beyim?» dedi Kır Abbas. «(Yani tarlası 
ölçülenlere para mı veriyor devlet?)»
 
«Ne gibisi var mı canım? Bu kadar görevlinin aylığı, yolluğu, 
taşıtı... Bir düşünsene!»
 
«Tabiî bu paralar hep. .»
 
«Hep devletten!»
 
«Hımın, şimdi anlaşıldı beyim!» ded
i Kır Abbas. «Hoşgel
-
 
diniz, 
safa geldiniz... (Şimdi birez anlaşıldı. Kara kutu uğursuz bir şey değil 
heralda! ..) »
 
Battal:
 
«Devletimiz var olsun! Köylüye elini uzatıyor gücünün yettiği 
kadar! Hepiniz sağolun beyim!..» dedi. «Yolların üstünde makineler, 
h
avada uçaklar vızır vızır! Bissürü otopos, minipos...»
 
«Hemi de harp yok, darp yok!» dedi Kır Abbas. «Şimdi allah var, 
hökümetimiz kurt ile kuzuyu koltuk koltuğa yörü
-
 
düyor, gattiyen 
dalaştırmıyor! ..»
 
Uzun bey, Kır Abbas’a baktı, güldü.