KAPLUMBAĞALAR
 
96
 
 
Geldi, ortalığı uzun uzun süzdü. Eme eme dibine getirdiği 
s
igarayı attı:
 
«Ne ulan bu? Mezer mi eşiyorsunuz? Köyde ölet mi var?»
 
Çalışanlardan bazısı durup bakıyordu.
 
Çocuklar toplanmıştı.
 
Rıza yaklaştı: Tokalaşmak için elini uzattı.
 
Rıza’nın elini tuttu, bırakmadı:
 
«Aslan... aslan... Eğitmenlerin tekesi!.. Nassın 
bakalım ulaan? Ne 
dümenler çeviriyorsun benden habarsız?»
 
Rıza’nın topukları askerlikteki gibi bitişikti. Bir eli de saygılıca 
yana yapışıktı:
 
«Sayanızda bağ yeri kirizma ediyoruz sayın gezicim!» dedi. 
«Komşular coştular...»
 
«Duydum, duydum! Kasabada Avşar
lı Zekeriya’dan duydum. 
Hemen, varıp bir göreyim, nasıllar, eyiler mi? deye çıkıp geldim...» 
Battal’ın sırtını sıvazladı: «Sen nassın dürzü muh
 
tar? Eyi şarabın var mı? Benden habarsız düğünler edersin, küplerde 
ne var, ne yok içersin... Al bakalım şu beni
m kötü çantayı. Dıkkat et, 
içinde atom var. Tozak’ta içecek bir şey kalmamıştır, dedim. 
Müftünün dükkândan bir yarımlık aldım gelirken, bir bülüç kestir de 
içelim akşam...»
 
Muhtarı bırakıp çalışanlara doğru yürüdü:
 
«Aslanlar, aslanlar!.. Kızı kızanı hepsi 
çalışıyor! Ulan bütün 
Türkiye böyle gayret etse, üç yıl içinda adam olur valla. Hele 
şunlara!..»
 
Battal:
 
«Kanun elinizde, kalem elinizde: Emir verin de çalışsın herkes!» 
dedi.
 
Hamdi bey elini ters ters savurdu. Az daha bir, “Hastir!” 
çekecekti: