içinde beni bahçeye niçin indirdin? Bu telaşın ne? 
Köşkün bir tarafı mı tutuştu? 
NAİME HANIM 
(Aynı yavaşl ık/a) Evet tutuştu. Ateş saçağı sardı, 
dumanı içerden tütüyor. (Kendi kendine) Fakat nere­
ye savuştula r? (Ku/ ise doğru giderek biraz öte tara­
fa bakar) Hah, işte buradalar. Havuz kenarındaki 
kanepede. Öyle bir kucaklama ki gören yekvücut 
zanneder. Mehtap gündüz gibi kavuşma cinayetlerini 
aydınlatıyor. 
REFİEFENDİ 
(Aynı garipseme tavrıyla) Hani ya, hani ya? Yangın 
nerede? 
NAİME HANIM 
(Babasını çeker, kulisin yanına götürür. Havuz kena­
rında kanepedeki iki vücudun görüntüsünü göstere­
rek) İşte! 
REFİEFENDİ 
(Gözlerini ovuştura ovuştura büyük bir hayret/e) O 
ne? 
NAİME HANIM 
Vuslat ateşiyle birbirine lehimlenmiş iki insan. 
REFİEFENDİ 
(Yıldırımla vurulmuş gibi iki yanına sal/anar ak) Ha! 
Ha-ha-ha! Hay ... 
NAİME HANIM 
Bilemediniz mi? İffetli karınız hanımefendiyle sada­
kadi kocam beyefendi göğüs göğüse, dudak dudağa 
derin bir aşk uykusuna dalmışlar. Dünya yıkılsa 
duymayacak bir baygınlığa varmışlar . Yalnız beden­
leri burada, ruhları, hisleri aşk ötesinde bir zevkler 
alemine uçmuş. Şimdi ikisi de öldürülse duymadan 
can verecekler. 
REFİEFENDİ 
(Konuşmadan, ağzıyla beraber iki gözünü de müm­
kün olduğu kadar bu manzara üzerine açarak titreye 
170