"Sizin yemeğiniz... İstemez!" diye bağırdı.
Adamları da atlara atlamışlardı. Büyük bir toz bulutu kal­
dırarak köyün içinden doludizgin çıktılar.
Koca Osman arkalarından baktı baktı da:
"Bu adamda hiç insanlık kalmamış," dedi. "İnsan ellik ga­
vurunun bile yemeğini yer... Bin yıllık düşmanının bile..." 
Köylüler de ona katüdılar:
"Kalmamış... İnsanlık..." dedüer.
Seyran Kız bir mutluluk, bir güzellik yeli gibi kalabalığın 
önünden esti, bir anda o da köyü çıktı, bostanm yolunu tuttu.
377