Taa dağlardan bile köylüler, Yörükler gelip ondan alışveriş edi­
yorlar." 
Memedin kulağına eğildi: 
"I<imsecikler duymasın," dedi usulca. "Bir sen bil. Onu 
Hükümet senin için buraya göndermiş diyor lar. Ben de ondan 
şüphelenmiştim zaten. Gözleri velfecir okuyo r. Ben böylesi çok 
gülen, herkesin suyuna giden, yaltakçı adamlardan korkanm. 
Topal Ali gelince de gece gündüz fısır fısır konuştular. İşte on­
dan sonra da benim ondan sıtkım sıynldı. Bir de önümde kuy­
ruk sallayarak, o değilcikten seni sordu. Ben de, neee, dedim, o 
İnce Memed mi, o yok ki bura larda. O, Halebe gitmiş diyorlar, 
dedim. Bunu duyunca da o bir düşüneeye daldı, bir düşüneeye 
daldı, işte onun Hükümet adamı olduğunu, hele Topal Aliyle 
fiskos edince de senin kanına susadığım bir iyice anladım." 
"To pal Ali gene gelecek mi?" 
"Gelmez olsun da, arkasının üstüne gelsin! Gelecek zaar. 
Onu öldüreceksin değil mi?" 
"Ana ben eşkıyalığı terk ettim, diyorum san a... Bak tüfe­
ğim, silahım var mı?" 
Hürü Ana durdu, ona uzun uzun baktı, ardından da: 
"Demek sen silahsız pusatsız geldin köye? Seni öldürüve­
rirler şimdi. Sen Allahtan korkup, Peygamberden utanmıyor 
musun da böyle geziyorsun? Ulan seni böyle çınlçıplak iki ya­
şındaki çocuk bile öldürüverir !" 
Hürü Ana telaşlanmış, ne yapacağım bilemiyor, evin için­
de dört dönüyor, eline ne geçerse kapımn ardına yığıyo rdu. 
Kütük, yorgan, döşek, ekmek tahtası, kaşıklık, kap kacak. .. 
"Ana ne yapıyorsun?" 
"Ne yapıyorum görmüyor musun ahmak herif, kapıyı 
muhkemleştiriyorum ." 
Götürdü bir yastığı da küçük pencereye tıkadı: 
"Buradan da ışık sızmasın ." 
"Ana gel otur hele yammdan, güzel anam." 
"Geldim oturdum Memed Ağa," dedi alaylı bir sesle Hürü 
Ana. "Geldim oturdum işte, karuna susamış Memed Ağa. Sen 
buraya gelirken hiç kimse görmedi ya?" 
"Görmedi," dedi Memed. 
404