"Olur Anacık Sultan ... " 
Anacık Sultan ayağa kalktı, cebinden bir sürü anahtar çı­
kardı, bir sandığın önüne oturup çın diye açtı. Oradan kadifele­
rin içine sanlmış bir mühür yüzük aldı getirdi: 
"Bu," dedi, "ocağın mühürüdür. Benden sonra bu ocak sö­
nüyor, al sende kalsın. Malatyaya gidersen, Ağuiçen Ocağına 
var, bunu onlara göster, seni saklarlar. Ölünceye kadar da, par­
mağına taktığım bu yüzüğü yanından ayırma. Belki sana bir 
faydası olur. Bu ocak sönerken, bu yüzük iyi bir kimse_nin par­
ınağında olsun ." 
Sağ elini tuttu yüzüğü ortaparmağa usulca, ineitmeden ge­
çirdi. Yüzük sanki İnce Memedin parmağına göre yapılmıştı, tı­
patıp uydu. 
"Bu kılıç da senin hakkın ya, benim gönlümce, o kılıcı ben 
kimseye veremem. Ben öldükten sonra o kılıç kendi başının ça­
resine kendisi bakar." 
İnce Memed onun huzurunda niyaza durup elini üç kere 
öpüp başına koydu. 
"Bana destur Anacık Sultan," dedi sevinç içinde, ışık içinde 
kalmış, bedenine yepyeni bir güç gelmiş, yeniden anasından 
doğmuş gibi olmuştu. İçi öylesine yunmuş annmıştı. 
"Bir çorba daha pişireyim de sana, ondan sonra seni şu do­
ğan güne teslim edey im." 
Gün bumuna çorbayı da aynı tastan birlikte içtiler. 
İnce Memed uğunan bir ışık içinde kalmış, yukardan aşağı­
ya kanat takmışçasına iniyor du. Sağ yandan da, ormanın için­
den bir kalabalığın ağıt sesleri geliyordu. 
Dört yol ağzına gelince durdu, ağıt seslerine kulak verdi, 
merak etmişti, bir taşın üstüne oturdu, bekle di. Ağıt sesleri git­
tikçe yaklaşıyordu. 
Önce salacayı gördü. Salacanın üstüne genç, bıyığı yeni ter­
lemiş bir delikaniıyı uzatmışlardı. Ölünün yüzü balmumu gibi 
olmuştu. Kollan salacadan aşağıya sarkmış sallanıyo rdu. Sala­
cayı taşıyanlar da genç adamlardı. Altısının da yüzleri donmuş 
gibiy di. Geldiler, İnce Memedin önünde durdular. Onu görmü­
yorlardı. Ürkek gözlerle sağa sola bakındılar, omuzlarındaki 
salacayı yakınlanndaki bir ak kayanın üstüne yerleştirip, ölü-
460