KADERİN CIDVESI 269 
Kaynanam: 
— Kara günler için Sakladımdı, diyordu. Yine size vereeek-
Um. Yine size yedirecektim. 
— .Aç, çıplak geçirdiğimiz günler senin çıkası gözlerine 
bembeyaz mı gözüküyordu? 
20 
KAYNANAMLA açıktan, açığa olmayıp dolasıyle bir mü­
tareke yaptık. Tarta tarta, kollaya koüaya öyle lafonik konuş­
malarımız var ki, büyük bir kitabm üçer, beşer kelimelik fih­
ristine benziyor. 
İdareyi doğrudan doğruya kendi ekme alışımın sebebini ilk 
günlerde tamahkârlığıma veriyordu. Bana sezdirmekten korka 
korka işlettiği bu koca kerhane, esrar perdesi yırtıldıktan son­
ra daha kârlı bir faaliyet dönemine girecek sanıyordu. İşi gücü 
bana. hoş görünerek temettudan aldığı hisseyi arttırmaktı. 
Günler geçip de tahminleri boşa çıkınca planı değiştirme­
ğe başladı. Görüyorum ki, beni ya kandırarak yahut aldata­
rak o iğrenç sanata devam etmek emelindedir. Bununla birlik­
te aklını başına toplayan Baba Salâh'da ne kanacak yüz var 
ne aklanacak göz... 
Kapı dibindeki odadan hiç çıkmamak için sandığı, yatağın 
ve Dinari oğlunun piçini taşıdı. Namaz kılarken bile pencereyi 
görmek için on üç yüz yıllık kıbleyi değiştirdi. 
Beni başından savmak endişesiyle kendini zorluyor, beyni­
ni kemiriyor; ev halkıyle aleyhime birleşmeler, bağdaşmalar 
yapıyor. Fakat ne yapsa nafile... 
Kendiliğinden misafirhanede yalnız kalmak için sarfettiği 
emeklerden hiç bir sonuç alamayacağını artık o da anladı. Ses­
sizce oynadığımız masanm üstüne son kozunu attı. Beni görü­
nüşte kendi halime bıraktı. Ama yine daima birbirimizin kont­
rolü altındayız. Müşteri gelir de eve koymam diye cadının içi 
İçine sığmıyor. Maskesini kopardığım gün fena korkmuş, öyle