İskeleye dağılmış, kimisi lambanın altına, kimisi karanlık kö­
şelere çömelmiş yaklaşık yirmi beş kişinin arasında Tony'nin bu­
lunmadığını bir anda sezmişt im. Hepsi Tony'yi andırıyordu oy­
sa. Karay ipliyd iler, gettoda yaşıyorlard ı, benzer işlerde çalışıp 
benzer yazgıları paylaşıy orlardı . Bir şeyi daha ilk anda sezmiş­
tim, orada kesinlikle istenmediğimi . İskeleye adımımı atar at­
maz, korkunç bir sessizlik başlamış, bütün yüzler bana doğru 
çevrilmişti. Karanlıkta bile yüzlerinin nasıl sertleştiğini görebi li­
yordum . Yanlışlıkla düşman topraklarına girmiş acemi bir eri iz­
liyor gibiydil er. İnsanlığın ilk çağlarından kalma bir içgüdüy le, 
iskelenin tam ortasında yakılmış küçük ateşe yöneld im. İki kişi 
vardı ateşin yanında, birisi ayaktaydı , öteki çömelmi ş, öne doğ­
ru eğilmişti . Ve son anda fark ettim, ölümcül bir hata yapmış­
tım işte. Çömelmiş adamın elinde en az otuz santimlik bir bıçak 
vardı. Çok geçti artık. 
"İyi akşamlar. Ben Tony'yi arıyorum ." 
Sesim hiç ummadığım kadar sakin çıkmıştı, oysa titriyor­
dum . Gözlerimi ayaktaki adama diktim, karanlıkta parıldayan 
bıçağa kesinlikle bakmamalıyd ım. Hiç kimse cevap vermedi 
bana. 
"O hep buralardad ır. Proj e'de oturuy or. Deniz kabuğu sa­
tar." 
Korkunç sessizlik devam ediyordu . Her geçen saniye daha da 
artıyo r, pıhtılaşıyor, fiziksel bir ağırlık kazanıyordu . Zaman 
ölümcül bir düşmana dönüşmüştü. Diri diri mezara gömüldü­
ğümü hissettim . Ağırl aşan kafamı eğmekten alıkoy amadım ken­
dimi , bıçaklı adamla göz göze geldik. Hayatım boyunca benze­
rini görmediğim bir nefretle doluydu bakışları . Beni dinlemi­
yordu bile, söyledikler ime, söyleye bileceklerime kesinlikle aldır­
mıyordu. Tek arzusu, tek bir varoluş nedeni kalmış tı, beni yok 
etmek. Bıçağı sapından sıkıca kav ramış, yüzüme doğru uzatmış­
tı. Vücudu , bıçağın bir uzantısıy dı, sanki o bıçağa değil de, ar-
130