Ayakkabılarımızın bumu taşlara takılıyordu. Onlar, kapıdan 
arabaya, arabadan kapıya, rıhtımdan motora bir rüya gibi ka­
yarak gidiyorlardı. Sanki bir tünelin içinde, bize görünmeden 
dolaşıyorlardı. Yarış alanının kenarına da acaba nereden gel­
mişlerdi? Kaç kat elbiseler i vardı ki, pantalonlarının dizleri 
hiç buruşmuyorlardı? (Biz içine astar koydurduğu ınuz halde 
boru gibi olmuştu .) Tertemiz miydiler? Burunları akmaz mıy­
dı? Tırnaklarının içine kirler dolmaz mıydı? Konserde hiç gı­
cık tutmaz mıydı anlan? Öksürmez miydiler? Çok sık yıkan­
dıklan ve her yıkanışta çamaşır ve gömlek ve hatta elbise de­
ğiştirdikleri söyleniyordu. Peki, mesela Kirkor'un tezgahına 
dayadıklan dirsekleri yağlanmaz mıydı? Söylediğimiz bu kabil 
sözlere gülüyorlardı onlar. Biz de onların bu kabil efsanelerine 
aldırmıyorduk; gülüp geçiyormuş gibi yapıyor duk. Bahçede 
otururlarken, sivrisineklere de söz geçiremezler di ya. lşte biz, 
böyle rüyalar görüyorduk Bilge. Ve bu rüyalara inanmamış 
görünmek için, insafsızca eleştiriyorduk onları." 
Sustu. Çevresine baktı. Hiçbir şey görmüyormuşum. Ne 
devetabanını, ne de koltukları. Yabancılar arasındayı m. Eşya 
ile birlikte yaşamasını bilemiyorum. Bilge beni ne yapsın? 
Sehpalar, perdeler, pencereler ve tavan yavaş yavaş yerlerini 
alıyordu odada. Daha kim bilir neleri görmüyorum? Geçici 
delilikler geçiriyorum. Korkarak kolluğun kenarına elini 
uzattı. (Ben oyun filan oynamıyorum galiba.) Eşyanın sürek­
liliğinden çekiniyorum. Bu süreklil iğin kendisine bulaşma­
sından korkuyordu. Yaklaş onlara, dokunmağa çalış. Onlarla 
uyuşmağa çalış. Hayır, kaybolurum sonra, eşyanın içine dü­
şerim. Bilge de onlann arasında. Bilge'ye ulaşmak için, onla­
rın arasından geçmek zorundasın. Olmaz, ben yalnız Bilge'yi 
istiyorum. Bilge her yere kök salmış, ayıramazsın Bilge'yi on­
lardan; sonra çok acı duyar. Bilge beni dinliyor. O başka. Yü­
zünde, ilgiye benzer bir şeyler var. Senin gibi değil Bilge: Eş­
yayı ve seni birlikte seviyor. Fakat ben eşya gibi olamam. Eş-
155