"Hamarari Da ğı'nın eteklerinde bütün z ırhlar ı ve teçhizat ıyla karşı karşıya dizilen İran ordusuyla Turan 
ordusunun kar şılaşmas ının üçüncü gününde, her gün bir büyük Turan sava şçısını katleden esrarengiz İran 
savaşçısının kim oldu ğunu öğrenmek için Turanl ılar becerikli Şengil'i sald ılar meydana," diye hikâyeye 
başlad ım. "Şengil esrarengiz sava şçıya meydan okuyunca, öteki de kabul etti: İki taraf ın z ırhlar ı öğle güneşinde 
pırıl p ırıl parlayan ordular ı, nefeslerini .tutarak seyrederken, iki cengâverin z ırhl ı atlar ı öyle bir h ızla birbirlerine 
girdiler ki, z ırhlardan f ışkıran k ıvılcımlar atlar ın derilerini tütsüledi. Dövü ş uzun sürdü. Turanl ı ok att ı, İranl ı 
kılıcını ve at ını çok iyi kulland ı ve sonunda esrarengiz İranl ı, Turanl ı Şengil'i önce kuyru ğundan yakalad ığı 
atından düşürdü; kaçarken yeti şip z ırhlar ıyla ona arkas ından sar ıldı, boynunu kavrad ı. Esrarengiz sava şçının kim 
olduğunu merak eden Turanl ı, yenilgiyi kabul ederken günlerdir merak edilen şeyi çaresizlikle sordu: 'Kimsin?' 
'Senin için, benim ad ım ölümdür," dedi esrarengiz sava şçı. Kimdi o?" 
"Efsane Rüstem'di," dedi Kelebek çocuk gibi, sevinçle. 
Onu boynundan öptüm. "Hepimiz Üstat Osman'a ihanet ettik " dedim. " Şimdi o bize cezam ızı vermeden, 
bizim Zeytin'i bulmam ız, içimizdeki zehiri at ıp, aram ızda sağlam bir şekilde anla şmam ız gerekiyor ki nak şın 
ebedi düşmanlar ına ve bizi bir ç ırpıda işkenceciye teslim etmek isteyenlere kar şı sağlam dural ım. Belki de oraya, 
Zeytin'in metruk tekkesine vard ığımızda insafs ız katilin aram ızdan biri olmad ığını anlayacağız."