"Lek Kürtleri kartallara benzerlerdi."
"Lek Kürtleri türkülerde kaldı."
"Nasıl saklarız?"
"Nereye?"
"Eşkıya Kürt Reşit vardı. Girerdi Anavarza kayalıklarının 
içine, kimse bulamazdı onu."
"Bir ormandı bu yöreler eskiden, bir ordu girse içine kay­
bolurdu."
"Netsek neylesek?"
"Bin arayıp da bir bulduğumuz."
"Yoluna kurban olduğumuz."
"Durun hele, durun ocağı batasılar. Durun hele, her tepe­
den bir gün doğacak. Durun hele, azıcık sabırlı olun hele."
Öbek öbek toplanıyorlar, Zeynelin üstüne konuşuyorlar. 
Zeynelin karışım kadınlar aralarına almışlar, ona ha bire soru­
lar soruyorlar. Onu Ali Safa Beye söyleyecek mi, söylemeyecek 
mi?
O, kıvrılmış ocağın yanındaki yatağm içinde, uyuyor. Hiç 
kıpırdamadan, dudaklarım sündüre sündüre uyuyor.
Evden eve gitmeler gelmeler. Çocuklarda, yaşlılarda bir ke­
der, bir bekleme, bir telaş. Herkes sinirli, herkes ateş üstünde 
oturuyor.
O gece köylüler sabaha kadar gözlerini kırpmadan, köye 
gelecek candarmayı, kurşun seslerini beklediler, gerilmiş. Ne 
gelen oldu, ne giden. Sabaha yorgun, mutlu çıktılar.
Bütün gün, bütün gece beklediler. Hiçbir yerden çıt çıkma­
dı. Zeynelin nerede olduğunu, nerede olabileceğim araştırdılar. 
Zeynel ortalıkta yoktu. Candarmalar gelmediklerine göre Zey­
nel nerede?
"Ona bir yer bulmalı."
Bütün Çukurovada, Anavarza ovasmda, şu düz yazmm 
yüzünde ona bir sığınacak yer arıyorlar, bulamıyorlardı. Bulu­
yor, güvenemiyorlardı. Onu gözlerine, kardeşlerine, analarına, 
babalarına, güvenemiyorlardı.
Deli Muslu ince, uzun bacaklarıyla bir tazıya benziyordu. 
Uzun yüzü,  basık burnu, çekik gözleriyle toprağı koklayan bir 
tazı gibiydi. Yoldan beş atlı, yedi yaya geçti. Bir çoban kamışlık­
309