çinkoyu hep sen söylüyorsun. Her zaman 
sen!.. (lskemlesini değiştirir. ilk yerine daha yakın 
bir iskemleye geçer.) 
YAŞLI ERKEK : Toplasana şunları. 
YAŞLI KADIN: Sen topla. Ellerim kirli, baksana ... (Ağzına bir 
dilim portakal atar.) 
YAŞLI ERKEK : (Masanın üstündekilere dokunmaz.) Bana da ver. 
Koktu. 
(Kadın portakalın yarısını ona uzatır. Bir süre por­
takallarını yer, sessiz otururlar. Saat sekizi çalar.) 
YAŞLI KADIN: (Yerinden doğrulur.) Kapı mı çalınıyor? 
YAŞLI ERKEK : (Yerinden doğrulur.) Kapı mı çalınıyor? (Bir süre 
dinler.) Saat. 
YAŞLI KADIN: Kapı değil mi? 
YAŞLI ERKEK: (Yüksek sesle) Saat. Sekizi çalıyor! 
(Yerlerine otururlar. Bir süre sessizlik. Sonra erkek, 
geçer, tombala oynarken oturduğu ilk yere oturur.) 
YAŞLI KADIN: (Ellerini çabucak mendiline silerek) Niye oturdun 
oraya? (Geçer. Tombala oynarken oturduğu ilk ye­
rine oturur.) 
YAŞLI ERKEK : Benim yerim hep burası. Burası değil mi? 
YAŞLI KADIN: Benim yerim de her zaman burası. 
YAŞLI ERKEK : Toplasana şunları. 
YAŞLI KADIN: Sen topla. Ben mi yaydım? 
YAŞLI ERKEK : (Numara torbasını eline alır.) Bu torbayı da at­
malı arhk. 
YAŞLI KADIN: Aa ... Niye atacakmışız? Yarın bir yıkarım; pırıl 
pırıl olur. 
YAŞLI ERKEK : Numaralar da çok eskidi. 
YAŞLI KADIN: Nihal yeni bir takım getirir belki. 
YAŞLI ERKEK : Belki. 
YAŞLI KADIN: Ama ben oynamam. Yığınla işim var. 
(Kartlarını düzeltir. Oyuna hazırlanır.) 
28