Tam bu an, "çıt," diye bir tetiğin düşmesi duyuldu. Ama 
patlamadı. Abdi arkasını dönüp hışımlı: 
''Ulan," dedi, "size demedim mi, ona hiçbir Şey yapılmaya­
cak. .. " 
Memed hiç kımıldamıyor du. Heyecanlanm ıyor, korkmu­
yord u. Taş gibi, öylecene durmuş bekliyor du. Bu sırada şalvan­
run sağ cebindeki eli biraz oynadı. Tabaneayı yavaş yavaş taba­
ka çıkarır gibi heyecansız, dışan çıkar dı. Abdi Ağa ya doğrulttu . 
Sanki hiçbir şey olmuyord u. Öyle dingindi. İki el ateş etti. 
Abdi Ağa: "Yandım anam," diyerek yere düşerken, taban­
eayı nişanlıya çevirdi. Üç el de ona sıkh. O da "yandım," diye­
rek yere düştü. 
Tabancasını cebine soktu. Aynı soğukkanlılıkla : 
"Hatçe burada. Kılma dokunursanız, size yapacağımı bili­
rim." 
Hatçeye de: 
"Sen şimdilik eve dön. Ben seni sonra, gelir alınm. Başımı­
zı alır, bilinmeyen bir yere gideriz . Sen doğru eve git. Bunlar sa­
na dokunamazlar. " 
Memede ateş etmeye başladılar. Buna, Memed de şaşırd ı. 
Oysaki Memed, oradan çoktan uzaklaşmıştı. Karanlığa sıkıyar­
Iardı kurşunu. 
Gece yarısına doğru ormandan çıktı. 
Usul usul yağm ur çiseliyordu daha. 
116