326 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
öç alır ki ölümden de bin beter. Köylü böyle yapmasaydı, seni bin kere öldürsey­
di, sana böyle bir kötülüğü yapabilir miydi? Yapamazdı. 
Şimdi, şu karda kıyamette, alimallah bu köylü uyumuyor. Uyur mu hiç! Hep 
Koca Halili konuşuyorlar. Onu alaya alıyorlar. Evden eve gidiyorlar, konuşuyorlar, 
sövüyorlar. Hep hep Koca Halili konuşuyorlar. Dillerinde hep Koca Halil. Bulmuş­
lar hep konuşacak, öç alacak birisini ... Kulaklanın çınlıyor. Bir adamın arkasınca 
konuşmayın ca, o adamın hiç kulaklan çınlar mı? Öç almak için hep alay ediyorlar. 
Neden öldürmediler? Ölünceye kadar, kıyamete kadar alay etsinler diye öldürme­
diler. Ne domuz köylül Can düşmanı. Deve kinliler, kinliler. İki dinliler, dinliler! 
Şimdi rahatlamıştı. İçindeki boşluk dolmuşt u. 
Uyudu. 
Sabahleyin erkenden uyandı, başını gizlice ambardan çıkardı. Gelin ocağın ba­
şına oturmuş, ocakta çorba pişiriyordu. Kokladı, tarhana değildi. Bilirdi Koca Ha­
lilin tarhanayı sevdiğini, hiç tarhana pişirir mi? Öç alacak. Bundan böyle artık bu 
evde tarhana pişmeyecek. Gelinin yüzünde alaylı bir hal var. Hep içinden alay 
ediyor. Çocuklara bak, çocuklara! İt enikleri! Onların yüzüne bakın, hep bıyık al­
tından gülüyorlar. Koca Halile gülüyorlar. 
Az sonra kapıdan Hacı girdi. Sevinç içindeydi. Ağzı kulaklarına vanyordu. 
Vay sümüklü Hacı vay! O da babasına gülüyor. Vay Hacı vay, kuşsütüyle büyüt­
tüğüm, yemeyip yedirdiğim Hacı, sen de mi bana gülüyorsun? 
Tepesinin tası attı. Öfkeyle bağırdı: 
"Hacı! Ne gülüyors un, ne alaya ... " Birden sustu, sesini yumuşattı. "Güzel yav­
rum Hacı," dedi. Sormaya korkuyo rdu. Ama kendini yenemedi. "Yavrum, Hacım, 
gelsene yanıma. Baban sana bir şey soracak Gel benim yüreği som altından oğlum." 
Hacı, babasının bu bir anlık değişmesinden şaşırmış, ambara yaklaştı. 
Kapıdan kar doluyordu içeriye. Azıcık da ışık. 
"Nerden geliyorsun oğul? Bak, kirpiklerin, kaşlann, sakalın, tüm donmuş. Bu 
karda kıyamette dışarda ne dolaşırsın, bre oğul? Sonra üşürsün. Bu soğuklarda 
öyle çok gezme, sonra hasta olursun, yiğidim canım. Nerden böyle? Adilden bir 
haber var mı?" 
Hacı: 
"Köylü hep bekliyor. Adil daha gelmedi." 
"Köyü hep dolaştın mı? Kimleri gördün? Ne diyorlar?" 
"Ne desinler baba. Oturmuşlar bekliyorlar. Herkes parlıyor. Korkudan da ölü­
yorlar'' 
"Taşbaş ne diyor, Memet Taşbaşoğlu?" 
"Ne desin baba, hep köylüye sövüp duruyor. Köylüye kara alkışlar ediyor ki, 
kulaklarını kapatıyor tüm köylü, duymamak için. Bana bir kurşun değsin de, tam