Celal'e  gelince,  bunu  ona  hiçbir  zaman  itiraf  edemeyecek  olsa 
da, ikiziyle  karşılaştığı  an derin  bir sıkıntı  duymuştu  içinde.  Hava-
alanının  dış hatlar  terminalinin  yolcu  bekleme  bölümünde  dikilir-
ken, önce  şaşkınlıkla,  sonra  utançla  bakakalmıştı  kollarını  açmış,  se-
vinç nidalarıyla  kendisine  doğru  koşturan  kıvırcık  saçlı,  koca  burun-
lu, iri göbekli  adama.  Ne kadar  acayip  giyinmişti:  üzerinde  boy  boy 
kanguru  resimleri  olan  gayriciddi  bir tişört,  altında  cırtlak  yeşil  bir 
şort ve en korkuncu  da o kıllı,  pembe,  çirkin  ayaklarını  insanın  gö-
züne  gözüne  sokan  deri  sandaletler.  Ne kadar  hareketliydi:  bir keli-
me anlatmak  için  on tane  el kol hareketi  yapıyor,  pata  küte  birileri-
ne çarpıyor,  bir şeyleri  deviriyordu.  Ne kadar  çok  konuşuyordu: 
gözyaşları  içinde  bir daha  ayrılmayacaklarına  dair  okkalı  yeminler 
ediyor;  ipe sapa  gelmez  planlardan  söz  ediyor  ve lanet  olsun,  hiç 
susmuyordu.  Durmadan  anlattıklarına  bakılırsa,  yanında  getirdiği 
parayı  sermaye  edip,  ortak  bir işe girişmeye  niyetliydi.  Bavullarını 
taşıyan  kardeşine  sarılıp,  yanaklarına  vantuz  gibi  öpücükler  yapış-
tırdıktan  sonra,  ipten  düşmemek  için  dengesini  sağlamaya  çalışan 
acemi  bir cambaz  gibi  kollarını  sağa  sola  sallayarak,  "işte  muhteşem 
ikizler!"  diye  bağırmıştı  havaalanının  ortasında.  "İşin  ne olduğu  o 
kadar  önemli  değil.  Yeter  ki ayrılmayalım  artık.  Çıkarsak  beraber  çı-
karız,  batarsak  da beraber  batarız!"  Yerin  dibine  geçen  Celal  ise, da-
ha şimdiden  batmış  gibiydi.  Kesif  bir endişeyle  bakakalmıştı  hiç mi 
hiç tanımadığı,  yabancıdan  daha  yabancı  olan  yansımasına. 
Böyle  belirsizliklere  gözünü  karartıp  girecek  biri  değildi  Celal 
ama ikizinin  coşkusu  karşısında  yüreği  yufkalaştığından  pek  fazla 
ayak  direyememişti.  Ve sıra  her birinin  elinden  ne iş geldiğini  anla-
maya  geldiğinde,  ummadıkları  bir tesadüfle  sarsılmıştı  her ikisi  de: 
birbirlerinden  ayrı  ve bihaber  geçirdikleri  zaman  zarfında,  farklı 
farklı  sebeplerden  ve yollardan  da olsa,  aynı  mesleği  icra  etmişler-
di. Celal  kadın  kuaförüydü;  Cemal  ise kadın-erkek  ayırımının  ya-
pılmadığı  bir kuaförde  yıllarını  geçirmişti.  Bu keşif,  Cemal'in  taş-
kın coşkusunu  ikiye  katlamıştı  anında.  "İkiz  kuaförler!"  diye  hay-
kırmıştı  kıvançla;  sonra  da farklı  bir şey söylüyormuşçasına,  daha 
da büyük  bir heyecanla  yankılamıştı  kendini:  "Kuaför  ikizler!"  Yü-
zündeki  sonsuz  memnuniyeti  gören  de Tanrı'ya  yazdığı  uzunca  di-
lek listesinin  tek tek tüm  maddelerinin  bir anda  gerçekleştiğini  sa-
68