kapaklan düştü, ama kapanmadı. Belirsiz çizgileriyle, arada bir 
gözüken, çevresinde böcekler dönen sokak fenerleri, acele acele 
yürüyen insanları, oradan buradan sızan soluk ışıklarıyla dünya 
pencerelerden akıp gidiyordu. Başını arkaya yaslayarak, aklından 
geçenlere ruhunu katmadan, o telâşlı, hiçbir zaman susmayan 
bilincin korkak, tedirgin, sinsi gevezeliğine aldırış etmeden, bir 
pencereden girip, ötekinden çıkan esintiyi gövdesinde hissederek, 
uzun bir süre, kıpırdamadan durdu. Arada bir, öğleden sonra 
aklına gelen o kelimeyi hatırlayarak, "Yaşıyorum!" diye mırıl­
dandı. Araba yokuşlardan indi, başka arabaların yanından geçti, 
atların nalları parke taşlarını dövdü. Tekerlekler, tahtaları gı­
cırdatınca köprüye geldiklerini anladı. 
Köprüyü geçerlerken, Marmara tarafından gelen rüzgârla 
pencerelerin küçük perdeleri dalgalandı. Cevdet Bey soldaki 
pencereye yaslanarak rüzgârı içine çekti. Deniz yosun kokuyordu. 
Taa uzakta, bir yerde, gecenin içinde hafif bir pembelik belirdi. 
Lodos geliyordu. Köprüye bağlı bir gemi ağır ağır yükselip alçalıyor, 
köprü ücretini alan biletçinin sigarası rüzgâra döndükçe kızarı-
yordu. "İşte bir gün bitti!" diye düşündü, Cevdet Bey. Ne eski 
İstanbul tarafında, ne de dönüp baktığı Pera'da ışık vardı. 
Sisle başlayan, kızgın güneşle yanan günü gözden geçirmeye 
başlayınca, huzuru kaçar gibi oldu. Bir yeni sigara için kibritini 
ateşledi, ama sigarayı yakamadı. Pencereyi kapamadan iki kere 
daha denedi, üçüncüsünde sigarayı yaktı. "Kötü bir rüya gör­
düm!" diye düşündü. "Günün kötü başlayacağı belliydi. Sonra 
Eskinazi'yi bulamadım. O çocuk mektubu getirdi. Mektubun 
para sızdırmak için tasarlanmış bir düzen olduğundan şûphe-
lendim. Ama bundan utanmıyorum!" Sonra birden Paşa'nın hiç 
de sıkıcı bir insan olmadığına, dostluktan, sohbetten hoşlanan, 
babacan, eğlenceli bir insan olduğuna karar verdi. Paşa'nın tavla 
oynarken anlattığı çapkınlık hikâyelerine güldü. Böyle hikâyeleri 
dinlediği zamanlar içinde uyanan nefret ve özlem yerine, içinde 
sevgi uyandı. Beyoğlu'nda yürürken dikkatle çevresini seyreden, 
hayata iştahla bakan İtalyan doktoru hatırlayıverdi. O adam da 
içinde sevgi uyandırdı. Doktorun hareketlerinde, eğilip Mari'nin 
elini öpmesinde, hem gerçekten Hıristiyanca, hem de böyle 
olmasına rağmen, hoş birşeyler vardı. "Eczanede gördüğüm,