Bilge, "Ne olur beni de alın," diye yalvardı. "Ben hiçbir işi­
nize karışmam. Ortalığı toplayıp sökükleri dikerim. Yemek 
için nasıl olsa birine ihtiyacınız var." 
Hikmet, kaşlarını çattı: "Olmaz; sen bizi yurnuşa tırsın. İste­
diğimiz kadar şiddet gösteremeyiz sonra. Az şiddet, şiddetlerin 
en kötüsüdür. Her atlı, tek başına davranmak, kendi başına ce­
zalandırmak zorundadır; şiddet için insan tek ve yalnız olmalı­
dır. Sen, aramızda hemen ortak taraflar bulrnağa başlarsın." 
Bilge direndi, "Benim kadın olduğumu anlamazlar ki," de­
di. "Saçımı toplanın, kasket de giyerim. Beni, şu uzun saçlı 
delikanlılar dan sanırlar. " 
Hikmet, başını salladı: "Sen, giyimini de yurnuşatırsın. Yal­
nız bir erkeğin giyinişindeki acımasız sertliği beceremezsin. 
Hitler'e bak, Mussolini'ye bak: Kılıkları ne kadar beceriksiz 
ve zevksiz bir düzen içindedir. lhrnalcilikleri ne kadar ger­
çektir. Elbiseleri üstlerinden sarkar. Evlerini bile ne vahşi bir 
görgüsü zlükle döşerler. Yalnızlığın görgüsüzlüğüdür bu. Sı­
nıflarını bulamamış insanların derbederliği içindedirler. Bir­
birlerini sevmeyen evlilerin de görünüşü böyledir. Dağınık 
yaşantılarında hiçbir güzellik yoktur. Tek başına düşünme 
katılığının kokusu her tarafa sinmiştir. Ağır bir günün bunal­
tıcı öfkelendirici yaşantısı bitince eve dönen evli ve yalnız bir 
erkek ne yapacağını bilemez; horgörü lrnelerin, aşağılanmala­
rın intikamını alma susuzluğ uyla yanarken çevresinde yatış­
tırıcı en küçük bir ayrıntıyla karşılaşamaz. Hırsla çekiştirerek 
çıkardığı elbiselerinden alır intikamını. Apokalipsin Dört At­
lısı, dünyanın en kötü giyinen erkekleridir." 
Bilge vazgeçmedi: "Sizin elbiselerinizden birini de ben gi­
yerim. Seferlerinize de katılmam. Uslu uslu evde oturur, dön­
menizi beklerim. Öteki arkadaşların burada olsaydı, beni he­
men kabul ederlerdi." 
Hikmet güldü: "Bizi daha başlangıçta birbirimize düşüre­
ceksin. Olmaz. Sen bizi bir düzene sokarsın. Her istediğimizi, 
148