372
madiğini inliyorsun, değil m i? H er şey kendi egosuyla ilgili-”
“Ö ğrenciler seviyor onu.”
“E vet, tabii. Ö zellikle kız öğrenciler... Şirin m esela. Arka­
daşın.”
P eri ayakkabısının topuğunu sürttü toprağa. “N e olm uş 
ona?”
“H adi ama ya, sanki bilm iyorm uşsun gibi.” Peri’nin yüzü­
ne baktı. “İlla açıkça telaffuz etmem mi gerekiyor?”
“Neyi telaffuz etm ekten bahsediyorsun?”
“A n ladın  m ı?”  Troy’un g özleri ışıld a d ı. “A zu ı'u n  onunla 
ilişk isi var.”
P eri’nin yüreği hop etti. S esi k ısıktı. “Am a Ş irin eski öğ­
rencisi onun...”
“E ski m eşki, ben anlam am . Bana sorarsan, kesin dersin i 
alırken de yatıyordu onunla. Ödevlerim  yatakta beraber oku­
yorlardı herhalde. A ldığı yüksek notların s im  buydu m uhte­
m elen.”
P eri bak ışların ı k a çırd ı. O ğlanın sesinde b ir k ısk an çlık  
h issetm işti, am a şu  anda kendi duygularıyla o  kadar h aşır 
neşirdi k i, onunkilere dikkat edecek h ali yoktu. Sanki b ir el 
boğazım  sıkıyordu.
“Bazen A zurun okuldaki odasına gidiyor, kapıyı kapatıyor­
lar. Gününe göre on ila yirm i dakika sürüyor işleri. D ışarıda 
beklediğim  için biliyorum .”
“Yeter artık, böyle konuşm a” dedi Peri. Şakakları zonklu- 
yordu.
“K usura bakm a seni şoke ettim !” dedi TVoy alaycı. “Am a 
bilm ende fayda var, h erif b ir a v a . Genç zihinler, genç beden­
ler peşinde.”
“Gitm em  lazım ” dedi P eri; sesi bir fisıltı gibi çıkıyordu ar­
tık.
♦  ♦  *