yapılı köylünün de yüzüne yüzüne tükürecek. Tu derim size, 
tükürürüm yüzünüze... Hamzanız da sizin, kaçacak delik ara­
yacak... Hem de hükümetiniz... Memed nasıl gittiyse gene öyle 
gelecek. Hem de nasıl gittiyse gene öyle gidecek."
Köylülerse Hürü Anaya aldırmıyorlar, onu duymuyorlardı
bile.
"Eden bulur," diyorlardı. "Dutmuş Ali etti de buldu. Ye­
ter," diyorlardı. "Bunca yıl adamların toprağım ektik biçtik. 
Şimdi Hamza Ağamız, toprağın sahibi geldi, geri aldı toprakla­
rını. Gene de Allah razı olsun, ambarlarımız tahıl dolu, inekle­
rimiz çifte buzağılı, peteklerimizden ballar taşıyor, öküzlerimiz, 
atlarımız çifter çifter... Ağasız köy olur muymuş, başsız beyin­
siz kaldık, biribirimize düştüydük. İyi ki geldi Hamza Ağa, azı­
cık daha gecikseydi biribirimizin gözünü oyacaktık, iyi ki tez 
günde ulaştı Hamza Ağa da dizginleri eline aldı."
Köylü hep böyle gidecek, Hamza böyle yumuşak, dost ola­
cak sanıyordu. Çifter çifter öküzler, atlar, bal dolu petekler... 
Önce bir manga candarma geldi köye. Arkasından bir manga 
daha... Başlarmda uzatmalı bir Çavuş. Çavuş ak saçlı, çok sert 
görünen birisiydi. İki üç gün köyde hiç kimseyle konuşmadan, 
dolaştı. Hamza Ağa ona her gün bir koyun kesiyor, kavurma­
lar, şişler, rakılar, mantarlar... Çavuşun keyfinden yanına yakla­
şılmıyordu.
Çavuş bir sabah köylüleri huzuruna çağırdı, en başta da 
Topal Aliyi sorguya çekti:
"Siz," dedi, "Abdi Ağayı katleylemiş, bütün mallarına el 
koymuşsunuz. Topraklarına, buğdayına, arpasına, alacaklarına, 
evine, köylerine, her şeyine el koymuş, onun neyi var, neyi 
yoksa gasp etmişsiniz. Beş Dikenlidüzü köyünün beşi de hır­
sızlıktan ve de katillikten suçludurlar. Gel bakalım Topal Ağa, 
bu söylediklerim doğru mu?"
Bir iki adım öne çıkan Topal Ali:
"Doğru," dedi.
Sonra köylülere dönen Çavuş:
"Siz ne diyorsunuz?"
Onlar da:
"Doğru," dediler.
268