Afrika işi oyma kolyeler ve Müslüman zenci lider Malcolm X 
tişörtleri satan bir siyahiyle iletişim çabalarım, yüzyıllardır süren 
ırklar arası düşmanlığın duvarında parçalandı. 
"Malcolm X kim, biliyor musun?" 
"Evet," dedim gururla, "ama düşüncelerini pek bilmiyo-
rum. " 
"Nereden bileceksin ki1 Hadi beyaz kız, beni oyalayıp dur­
ma, cebinden şu yeşil dolarları çıkar da ne alacaksan al. Egzotik 
nesnelerle ilgileniyorsan, kolyelerime bak, bana değil. Niyetin 
ülkene döndüğünde arkadaşlarına hava atmak. Bana gelince, ne 
sempatini, ne de dostluğunu istiyorum." 
Bunların hiçbirini söylemedi aslında ama gözlerinde aynen 
bunlar yazılıydı. Vazgeçtim. Müslüman bir ülkeden geldiğimi 
bile söylemedim. 
Tarihi, adanın tarihi kadar karmaşık ve kanlı olan, sırayla İs­
panyol, Fransız, İngiliz ve Danimarkalıların eline geçmiş küçük 
kaleden başka görülecek bir şey yoktu Christianstedt'te. Maya 
upuzun, çıplak gövdeli hindistancevizi ağaçlarına, maymun çe­
vikliğiyle tırmanan bir yerlinin fotoğrafını çekti. (Tüylerimi di­
ken diken eden "turist" sözcüğünü çağrıştırdığından, yolculuk­
larımda hiç fotoğraf makinesi taşımam.) Ben de, sırf o baş edil­
mez can sıkıntımdan dolayı, bir gösteri sergilemek gereksinimi 
duydum ve kale burçlarına tırmandım. 
Aynı gece, en azından yirmi beş kişilik, kalabalık bir topluluk 
halinde, tekrar kasabaya indik. Prof. Karbel, kesinlikle birbiri­
mizden ayrılmamamız, karanlık bastıktan sonra sokaklarda yü­
rümememiz, bizi kasabaya getiren minibüs-taksiye dönüş saati­
ni bildirmemiz konusunda sıkı sıkı uyarmıştı bizi. Denizin üze­
rindeki bir sete kurulmuş, küçük tahta sıraları olan bir barda, 
romlu ve tekilalı kokteyllerle iyice kafayı bulup bir gece kulübü­
�e gittik. Kalabaş'a. Adı kadar gizemli, çılgın "Kalabaş geceleri­
nin" habercisiydi o gece. Coşkulu Karayip ritimleriyle dans 
eden, bedenleri birbirine sımsıkı yapışmış siyahi çiftler, ritmi hiç 
18