Lakin biz bunların şaşkın bakışlarına çarpan şeyi hak­
kıyla tasvir edemeyeceğiz. O anda odanın ortasında görülen 
manzarayı hakkıyla tasvir edebilmek için kalemi, bu gibi 
rezillikleri tasvirde ihtisas sahibi bir sanatkar olan meşhur 
Emil Zola'nın eline vermeli. 
Odanın içi dışarıdan getirilen ışıklarla aydınlanınca en 
evvel gözlere çarpan şey, orta yerde ak saçlı bir kocakarı 
olmuştu. Bu kocakarıyı Şöhret bir yandan, Raik diğer 
yandan öyle çekiştiriyorlardı ki karının adeta üstü başı par­
çalanmış, bu üç kişide de dünyayı göremeyecek derecede 
gözler dönmüş, kocakarıyı Şöhret kendine, Raik de kendine 
çekiyor. O biçare de ne ona ne de buna gitmek istemeyerek 
yakasını bu iki gözü dönmüşün elinden kurtarmaya uğra­
şıyor ve böylece üçü de sövüp sayarak haykınşıyoı; bu üç 
kişinin çekişmesine kanlan Drol ise sanki onları birbirin­
den ayırmak istiyormuş gibi etraflarında dönerek ağzına 
rastlayanı dişliyor; onun her ısırığına uğrayan can acısıyla 
haykırdıkça haykırıyordu. 
İşte okurlar, tık tık kapıyı vuranın Adet olmayıp, bir 
kocakarı olduğunu anladılar. 
Fakat o kocakarı kimdir? Ve niçin geldiğini henüz tabii 
ki bilemezler. Bunun için şimdi onları rezillikleriyle baş başa 
bırakıp işin aslını izah edelim. 
Şöhret odasına gelip yatmazdan evvel helaya gitmek 
üzere dışarıda gezindiği esnada bir kadına rastlamış. Dışarısı 
pek zayıf bir ışıkla aydınlatıldığından bunun gençliğini ihti­
yarlığını pek de fark edemeyerek kadına biraz arsızlanmak 
istemişse de kadın yüz vermemiş, nazlanmış. Şöhret kadının 
bu nazına karşı üstelemekte pek ileri varmayarak odasına 
çekilmiş. 
Şöhret'in böyle evvela isteyip de sonra ilgisiz bir tavırla 
çekilivermesi kocakarıyı fazla etkilemiş, Şöhret gibi bir gen­
cin isteğine karşı dudak bükme derecesindeki aptallığından 
dolayı fena halde pişman olmuştu. İşte bu pişmanlığı neti-
65