-Cevher ... dedim. O da aynı süzgünlükle cevap verdi: 
-Şadan .. . 
-Bu defa da cesaret edebilecek miyiz? 
-Niçin etmeyelim? 
-Bizi bu sefer mükemmel bir tuzağa düşürmek için bu 
bir tezgahsa? .. 
-Emin ol ki değil... 
-Fakat Allame'nin köşkte bulunmayacağı bu gecede 
benim de ikinci defa olarak evime gitmeyişim yine sırf bir 
tesadüfe yarulabilir mi? 
-Tesadüfiere kim sınır koyabilir? 
Biz böyle konuşurken Hürrem Bey ayağa kalktı. Otur­
maktan uyuşmuş uzuvlarını alıştırmak ister gibi hem gezini­
yor, hem anlatıyordu. Bir aralık yanımıza gelerek büyük bir 
saflık tebessümüyle: 
-Böyle bir köşeye çekilip de fısıl fısıl ne konuşuyors unuz? 
Ben: 
-Hiç Hazret ... Dereden tepeden ... 
Allame aynı saflık tebessümüyle: 
-Ne dersiniz Şadan Bey, karım sizden çok hoşlandı ... 
Ben: 
-Herhalde Sabiha'nın sizden hoşlandığından daha faz­
la değil... dedim. 
Gülüştük. Karım da geldi. Şimdi sohbet meclisini bizim 
bulunduğumuz köşede kurduk. Şuradan buradan tatlı tatlı 
konuşuyorduk. Hürrem Bey birdenbire uzanarak masanın 
üzerinde duran gazetelerden birini aldı. Sayfaları evire çevire 
bir şey arıyordu. Sordum: 
-Hazret ne arıyorsunuz ? 
-Bu pazartesi Sahaflar Çarşısı'nda mühimce bir kitap 
müzayedesi olacak. .. 
Hürrem Bey'in bu kadar ehemmiyetle haber verdiği şeye 
ben biraz dudak bükerek gözlerimi ilan sayfasının diğer bir 
tarafına dikip: 
-Gazetede beni cezbeden ilan kitap müzayedesi değil, 
işte budur! dedim. 
203