bağımlısıyla uğraşmak için mi? Yüzünde renk, gö­
zünde ışık kalmamış! Bence sen iyice bir düşün," 
dedi Özden, "bırak, Türkan bu evliliği de becere­
medi, desinler. Ne çıkar? Becerdiğin onca şey var, 
'Bayan Mükemmel' olmak zorunda değilsin!" 
Yüzüme acımasızca bir ayna tutmuştu. Söyledik­
lerinin doğru olduğunu biliyordum ama kabul et­
mek istemiyordum. Aslında Özden'le paylaşmak is­
tediğim kocamın kötü huyları değil, bugün aldığım 
davet mektubuydu. Ama nasıl olmuşsa, birden bo­
şalıvermişt im. Konuşur konuşmaz da hemen, içimi 
döktüğüme pişman olmuştu m. Evinde olup biten­
leri etrafına anlatan, kocasının arkasından dedikodu 
yapan kadın! Kendimi çalçene mahalle kanları gibi 
hissetmeye başladım. Allahım ben ne yaptım yine? 
"Niye sustun birden?" diye sordu Özden. 
"Anlatılmayacak şeyleri anlattım. Özden kimse­
ye söylemeyeceğine söz ver." 
"Türkan, ben senin en yakın arkadaş111 değil mi­
yim? Ben hayatımın özellerini hiç mi paylaşmadım 
seninle? Elbette ikimizin arasında kalacak ama sen 
böyle kapalı kmu gibi bana bile içini açmazsan, 
hasta olursun vallahi!" 
"Haklısın,'' demekle yetindim, Jopling'in mek­
tubundan Özden'e hiç bahsetmed im. Gitmeyecek 
olursam, Cevdet'i suçlamasını istemiyordum. 
Yemeğimiz bitince, hesabı ödeyip kalktık. Has­
taneye kadar yürüdük. Özden bir taksiye binip 
kendi hastanesine gitti. Ben düşünceler içinde yü-
209