olun, gelin bana, diyordu. Kapım hepinize, bütün insan­
lara, hepinize açıktır, diyordu. İşte bu çağrı, onun düşün­
cesine inancından geliyordu. Düşüncesinin namusun­
dan geliyordu. Düşüncenin kadrini bilmekten geliyordu. 
Düşünemey enlerdir ki, düşünceye düşmandır lar, bütün 
felaket de burada başlıyor. 
İşin başı sağlam bir kültür, sağlam bir kültürden dü­
şünce namusuna varılır. Düşünce namusu olmayan kişi, 
kültürlü değildir. Bir yutturmacıdır. Düşünce namusuna 
varan kişidir ki, insanlara iyilik yapabilir. Memleketini, 
insanlarını sevebilir. Yani kendi can-ı azizinden başkasını 
sevebilir. 
Bizde, etrafımızda böylesi var mı? Belki de vardır. 
Vardır, vardır, mutlaka vardır. Ben böyle pek az kişi tanı­
dım ya, vardır. 
6.11.1 960 
11