5 NUMARA:  HACI  HACI  VE OĞLU,  GELİNİ,  TORUNLARI 
"Yürüyün,"  diye  bağırdı  Gelin.  "Yürüyün  yoksa  kırarım  bacakları-
nızı!" 
Ellerinden  tutup  çekiştirdiği  iki çocuk,  daha  da beter  ağlamaya 
başladı  bu laflan  işitince.  7,5-Yaşındaki  sakin  sakin  geriden  geliyor-
du. O eğlenmişti  eğlenmesine  de, annesi  için  oldukça  tatsız  bir gün 
sayılırdı  bu. Muhtemelen  diğer  gişe  memuresinin  şikâyeti  üzerine, 
kırk yılda  bir yüzünü  gösteren  büyük  patron,  öğlene  doğru  baskın 
yapmıştı  sinemaya.  "Kreş  mi sandınız  burayı?"  diye  gürlerken,  fil-
min tanıtımı  için  tavandan  sallandınlmış  1x2  m karton  halının  üze-
rinde,  yakışıklı  Aladdin  ile beraber  bağdaş  kurmuş  göbekli  cinden 
gözlerini  alamayan  5,5-Yaşındaki  ile 6,5-Yaşındaki'ne  dönüp  bak-
mıştı  sert  sert.  O dakikadan  itibaren  hiç susmadan  ağlıyordu  ikisi  de. 
"Birkaç  gün  daha  idare  etseniz,  o zamana  kadar  bir çare  bulu-
rum,"  demişti  Gelin  süklüm  püklüm.  Ama  o da biliyordu  bunun  doğ-
ru olmadığını. 
Bonbon  Palasa  yaklaşırken  yavaş  yavaş  ağlamaları  kesilmeye 
başladı  ufaklıklann.  Merdivenlerde  belli  belirsiz  bir vızıltıya  dönüş-
tü sesleri.  Fakat  5 numaralı  dairenin  kapısından  içeri  dalar  dalmaz, 
ikisi de zembereklerinden  boşanmış  gibi  çığlık  çığlığa  koştular  de-
delerinin  kucağına.  Hacı  Hacı  o esnada,  yıllardır  sayısı  hiç artma-
yan dört  kitabından  üçüncüsü  olan  Yusuf  ile Züleyha  elinden  kay-
mış vaziyette,  şekerleme  yapmaktaydı  divanın  üzerinde.  Aniden 
maruz  kaldığı  bu feryat  figan  sevgi  seli karşısında,  neye  uğradığını 
şaşırdı.  Belini  tutarak  doğrulmaya  çalışırken,  bir yandan  da durma-
dan gözlerini  kırpıştırıyordu. 
"Baba  çocuklar  sana  emanet,"  dedi  Gelin,  kayınbabasıyla  göz 
göze  gelmemeye  çalışarak.  "Benim  işe dönmem  lazım." 
Hacı  Hacı,  küçük  kızla  oğlanın  başlarını  sakallanna  bastınrken, 
330