"Onu görmedim, imans ız katilin saklad ığı yerde, kimbilir, evinde olmal ı şimdi." 
Rahmetli Eni ştem şimdi, ald ığı alt ınlar kar şılığında vaat etti ği kitab ı haz ırlatamam ış, yerine 
Hazinedarba şı'nın değersiz gördü ğü birtak ım tuhaf resimler yapt ırm ış biri durumuna dü şmüştü. Bu beceriksiz ve 
güvenilmez adam ı kızıyla evlenebilmek, ya da ba şka bir nedenle, mesela alt ın varaklar ını satmak için öldürmü ş 
biri olarak m ı görüyordu beni Hazinedarba şı? Bak ışlar ından defterinden sürülmek üzere oldu ğunu hissetti ğim 
için, son bir gayretle, tela şla konuştum ve Eni ştemin bana, zavall ı Zarif Efendi'yi i şverdiği usta nakka şlardan 
birinin öldürmü ş olabilece ğini söyledi ğini belirttim. Zeytin'den, Leylek'ten ve Kelebek'ten Eni ştemin nas ıl 
şüphelendi ğini anlatt ım, ama laf ı çok uzatamad ım. Hem fazla kan ıtım yoktu, hem de kendime güvenim. 
Hazinedarba şı'nın şimdi de beni iftirac ı bir alçak ve dedikoducu bir budala olarak gördü ğünü hissediyordum. 
Bu yüzden, Hazinedarba şı, Eniştemin eceliyle ölmedi ğini nakka şhaneden gizlememiz gerekti ğini 
söyleyince, bunu benimle giri ştiği bir işbirliğinin ilk işareti olarak görerek sevindim. Resimler Hazinedarba şı'nda 
kald ı; az önce geçerken Cennet'e girmi ş gibi heyecanland ığım Babüsselam'dan, kap ıcılar ın dikkatli bak ışlar ı 
altında d ışarıya ç ıkınca y ıllar sonra evine dönen biri gibi rahatlad ım.