miydi? Zavallı karım pencereden kendini en kötü şekillerde 
teşhir cinnetine düşecek kadar neden aklını kaybediyord u? 
Hiç şüphe yok hep bu delilikleri beni kıskandırmak için yapı­
yordu. Kıskandırmakla hız vererek kendini sevdirrnek için ... 
Şimdi şüphesiz bir hakikat saydığım bu hükmü, beş da­
kika sonra şüpheli buluyordum. Böyle garip bir hakikat zih­
nime sığmıyord u. Fakat niçin, evet niçin karım Hürrem'le 
olan kucaklaşmalarını pencereden bana gösteriyor du? Nef­
retimi sağlayarak kolayca benden boşanmak için mi? .. 
Ne için olursa olsun ... Ben karımı çok seviyormuşum. 
Onu çılgınca sevdiğimi bilmeyerek seviyormuşum. Her 
şeyden evvel gözümde bu hakikat netleşti. Bu gece benim 
gözümün önünde Hürrem bizim eve girerse kahnından çıl­
dıracağımı anlıyordum. Şimdi buna mani olmak için heye­
canımın aklıma getirebileceği cüretlerin hiçbirinden çekin­
meyecektim. 
Fakat beş on adım ötede de beni diğer bir kadın bekliyor­
du. Ona da söz vermiştim. Cevher'i de büsbütün unutmak 
insanlık değildi. 
Off! .. Zihnime nasıl birbirine zıt fikirler hücum ediyor. 
Cevher Hanım kocasını benim kanınla görünce ne kadar sa­
rarmış, titremeler , bayılınalar geçirmişti. İşte bir niçin daha ... 
Niçin olacak... Kocasını sevdiği için... O halde kocasının 
üzerine neden benimle sevişıneye kalkıştı? Gönül eğlendir­
mek için. Aynı hal bende de olmadı mı? Ben karımı severken 
neden onun üzerine çiçek kokladım ? Kadın erkek ikimizin 
de psikolojisi ne kadar birbirine benziyor ... Kocasını elinden 
kaçıracağını anlayınca, benim karım hakkında hissettiğimi, 
onun da Hürrem hakkında hissettiğine kıyaslayarak hükme­
diyordum. 
Zihnimde bu fikirler karıncalanırken gözlerimin önünde 
de pencere sinem ası devam ediyordu. Karım aynanın kar­
şısında süsleniyor , süsleniyor... Kah saçlarının bir kısmını 
parmaklarının ucuyla toplayarak bir firkete iliştiriyor, kah 
saç tarağının yerini değiştiriyor , kah göğsüne, ensesine, kol­
larına, yanaklarına ponpon gezdiriyordu. 
218