Ölmez Otu 803 
"Gittiği yere kadar. Sonra sürürüm ." 
Arkasında çocuklar, köyün ateş içindeki kerpiç evlerini geçtiler. Koca Halil 
kendini bırakmıştı. Artık ayaklarını cayır cayır yakan toza basınca hoplamı­
yordu. 
İki köy daha dolaştılar. Artık Koca Halil, gözlerini bile kirpiştiremez olmuş­
tu. Serildiği tozların içinden kalkamıyordu. Süllü kaldırıyor, o yere boylu bo­
yunca seriliyordu. 
Köyün ağası, Süllüye sordu: 
"Bunun, bu mendebur kudurmuşun yerini biliyor musun?" 
Süllü: 
""Biliyorum, sorup öğrendik," diye karşılık verdi. 
"Bu herifte hal kalmamış, düşüp ölürse başına bela olur, götür köylüsünün 
üstüne at. Bindir bizim arabaya." 
Süllü: 
"Aah," dedi, "aah! On köy daha dolaştırma lıydım ki bunu ... Nasıl da gözleri­
ni kirpiştiriyordu, nasıl da ... " 
Koca Halili arabaya fırlatıp atıverdiler. Koca Halil öylesine bitmişti ki inleye­
medi bile. 
Doludizgin Yalak köylülerinin pamuk topladıkları yere geldiler. Gün batıya 
iyice yıkılmış, sıcak kırılmıştı. 
Süllü, Koca Haili arabadan aşağı bırakıverdi. Koca Halil toprağa yığıldı. Kö­
pek geldi, onu kokladı, az ileriye gitti yattı. Sinirli sinirli kuyruğunu sallıyordu. 
Süllü: 
·'Bunun adı Koca Halildir," dedi. "Pamuk çalarken yakaladık. Buyrun alın, 
işte." Atları kırbaçladı, bir toz bulutu içinde oradan uzaklaştı. 
Koca Halilin başına birikti bütün köy, yürekleri paralandı. Ona sarıldılar, 
ağlaştılar. Onu iyice yıkadılar, neden sonra Koca Halil gözlerini açtı. Uzunca 
Aliyi başucunda görünce gülümsedi: 
"Bu sefer başaramadık oğul," dedi, ölü bir sesle. "Olmadı. Yakalandık." Son­
ra yüzü kızardı. "Bak," dedi, "Uzunca Ali, bu başıma gelenleri Meryemceye söy­
lemeyeceğine söz ver. Onun yüzünden öldüğümü ona söyleme. Söz mü?" 
"Söz."' 
"Hemen durma git, ulaş güzel Meryemceye. Söz mü?" 
·'Söz i"