Kasım çok deneylerden geçmiş bir kişiydi, Memedi anlı-
yordu. 
"Gidelim," diye ayağa kalktı. 
Memed çoktan ata binmiş büklüğü dışarı çıkmıştı bile. 
Doludizgin köye girdiler. 
Koca Osman bir türlü gözlerine inanamıyor, kapısının 
önünde durmuş bu üç atlıya yaklaşıp yaklaşıp bakıyor, tanıya­
mıyord u. Atlar, atların koşumları, binicileri ona bir şeyleri 
anımsatıyordu ama, o gidiyor geliyor, bakıyor, bir türlü çıkara­
mıyor du. 
"Osman Emmi, Osman Emmi benim ben, Memed ." 
"İnce Memed şahinim !" diye ona koştu Koca Osman, gitti 
atın dizginine sarıldı. Öylesine heyecanlanmışh ki ata tutunma­
sa yere yuvarlanacaktı. Memed attan inip onu kucakladı eve 
götür dü. Kamer Ana kapıda durmuş onları bekliyordu. 
"Siz de inin yavrula r." 
Kasımla Temir de indi. 
Bir anda aviuyu bir köylü kalabalığı doldurdu. Atları tav­
Iaya çektiler. Memedin köye girdiğini, daha o doludizgin gelir­
ken görmüş Seyran da koşarak Koca Osmanın evine geliyor du. 
Çok öfkelenmiş, korkusundan yüreği ağzına gelmişti. Bu ah­
mak adam ölümünü arıyo rdu. Dalgündüz, hem de atlı ... Bu 
köy ihbarcı doluydu . Vay akılsız Memed vay, bir bulup da bir 
yitirdiğim ... 
O gelinceye kadar Koca Osmanın büyük avlusu ağzına ka­
dar insanla dolmuştu . Bir yandan da duyan geliyordu, duyan 
geliyordu. Seyran geldi, kalabalığı yardı, kapının ağzında dur­
du. Sapsan kesilmiş tepeden tırnağa titriyo rdu. 
Memed onu görünce bir hoş oldu, yerinden kıpırdayama­
dı. Seyrandan baş döndürücü bir koku fışkınyor, bütün dünya­
yı dolduruyordu . Memedin gözü karardı, sendeledi, Seyrana 
doğru yürüdü. 
''Kendini öldürtıneye mi geldin Memed?" 
Seyranın sesi sert, soğuktu. 
Memed kendine geldi. Ona yaklaştı, kucaklamak istedi. 
Seyran onun elini silkeledi attı. 
"Buralarda candarmalar cirit atıyor, Çukurova ağzına ka-
492