163
Oxford’da başanlı olmak için İngilizcesini ilerletmesi ge­
rektiğine kanaat getirmişti. Tıpkı bir fidanın ağaca dönüş­
mek için yağmur damlalarına ihtiyaç duyması gibi, beyni de 
kendini ifade etmek için kelimelere muhtaçtı. Bir deste renk­
li, yapışkan kâğıt aldı. Üzerlerine, karşısına çıkan, ilk fırsat­
ta kullanmaya niyet ettiği kelimeleri yazmaya başladı -  bü­
tün yabancılar gibi o da yeni kelime meraklısıydı.
Bir keresinde bir derste yüksek sesle ödevini okuduğun­
da hoca küçümsedi üslubunu. Yerin dibine geçti Peri. Ona ze­
kice ve incelikli gelen cümleler, hoca için boş laftan ibaret­
ti. Moralini bozmadı gene de. Sözcük biriktirmeye, sözlük ça­
lışmaya devam etti. Çocukken ne zaman ailesiyle deniz ke­
narına gitse topladığı deniz kabuklarını, pembe mercanlan 
anımsatıyordu kelimeler ona -  sayısız med-cezirden kalma 
güzellikler. Üstelik, deniz kabuklarının aksine kelimeler so­
luk alıp veriyordu, capcanlıydılar.
* * *
Yön duygusu kuvvetli olmadığı için, Peri ilk başlarda defa­
larca kayboldu. Sanki bir labirentti dar, eski sokaklar; daire­
ler çizdi durdu. Bu gezintilerden birinde bir kitapçı keşfetti. 
İsmi ilgisini çekmişti: iki Çeşit Akıl.  Dükkânın ön tarafında­
ki eğri büğrü yer döşemeleri müşteriler yürürken gıcırdıyor­
du; her duvarda tavana kadar kitap raflan yükseliyordu; kö­
şedeki şöminenin içine eski Oxford resimleri yerleştirilmişti; 
ahşap bir merdivenle çıkılan üst kattaki iki küçük oda özen­
le seçilmiş felsefe, psikoloji, din felsefesi, bilim tarihi kitap­
larıyla doluydu. Duvarlarda çerçevelenmiş fotoğraflar, yer­
lerde müşterilerin oturabileceği pastel renkli minderler ve 
gün boyu bedava kahve veren bir kahve makinesiyle anında 
Peri’nin en sevdiği mekânlardan biri oldu burası.
Burayı işleten çift (kadın Iskoç’tu, adam Pakistanlı) Peri’nin,