kara kaşlı, çangal bıyıklı, koskocaman ela gözlü Alinin resmini 
anlattı. "Bu resimde neden Düldül yok onu anlamadım," dedi. 
"Oysa Hazreti Ali Düldülsüz hiçbir yere gitme zdi." Bu sözleri 
de Abdülselam Hocadan duymuş tu. 
Hürü Ana kaşlannı çatarak, derin düşüncelerden uyanırca­
sına, güvenli bir sesle: 
"Düldül Hazreti Aliyi, gitmiş, cennetin kapısında bekliyor 
da onun için bu tasviri yapan fıkarac ıl<, Düldülü buraya koya­
mamış. Vay kurban olduğum vay, vay kara gözlerine hayran 
olduğum yavrucuğum Alim vay! Demek yağlı kurşunu yüreği­
nin başından yedin de vay, kendi cenazeni cennete kendin taşı­
yorsun vay! Hürü Anan senin b�stığın topraklara yüz sürsün, 
vay oğlum Alim, adı güzel kendi güzel Muhammedimin yolda­
şı, vay ... Bu tasvirler çok güzel, evimize kaza bela giremez, vay. 
Bir de adı güzel, kendi güzel Muhammedin tasviri olsay dı." 
"Ben de sordum soruşturdum, aradım, Peygamberimizin 
tasviri olamazmış. Onun yüzü ışıktanmış da tasvire gelmezmiş, 
Abdülselam Hocam söyledi," dedi Memed üzülerek. 
"Öyleyse bana kara kaşlı, ela gözlü AHmin, yavrumun tas­
viri yeter," dedi Hürü Ana. "Ben bundan sonra hemen namaza 
başlayacağım, Düldül atın binicisi, eli çatal kılıçlı, savaşa girin­
ce Zülfikan yüz arşın uzayan Alimin huzurunda namazsız ap­
tessiz duramam. Yaşım da geldi geçti, bundan sonra ben, hele 
güzel Alimi de bulunca, namazımı hiçbir zaman kazaya koy­
mamalıyı m." 
Kurnaz kurnaz Seyranla Memedin yüzüne baktı, şefkatle 
onlara gülümse di: 
"Siz gençsiniz siz yavrulanm, siz de benim gibi bir ayağı 
çukurda olunca kılarsınız çocuklanm," dedi. Memede döndü, 
"Sen adam öldürdün," diye yüzünü yere eğerek konuştu, "ama 
seni Alim bağışlar , namaz kılmasan, oruç tutmasan da bağışlar. 
Ben onu biliyorum, çok düşümde gördüm Alimi. Düşümde ba­
na hep gülüyord u. İyidir Alim, iyilerin iyisidir. O da çok adam 
öldürdü, kötü adamlan öldürdü, Allah onu bağışladı, üstelik 
de cennetini ona ihsan buyurdu. Alim seni bağışl ar, cennetini 
de ihsan buyurur ... O da senin gibi fakir fıkaranın ekmeği ol­
maya uğraşıyor du." 
230