Orta Direk 109 
Ali, arkadaş, diye içinden geçiriyordu. Sen bu söylenmeyle iyice belli ettin 
bir Ağa, ya da Bey oğlu olduğunu. Hiç saklama. Köyünde mutlak sana Koca Os­
man diyorlardı. Adam da böyle kocaman olur muymuş? Vay babayın şarap ça­
nağına. Bir ucun mağrıpta, bir ucun maşrıkta bre ulan. Bu ne boy! 
Boyuna Osmana gülümsüyor, Osman da ona gülürnsü yordu. 
Ali de onun gibi kösgelmek istiyor, ama karşısında bir Ağa oğlunun varlığını 
hissediyordu. Nasıl kösgelsindi! 
Sıkılarak, çekinerek: 
"Osman Ağa kardaş," dedi, "sormak acep olmasın amma, tek başına böyle 
nereden gelip nereye gidiyorsun? Sizin köylü de mi seni yolda kodu gitti?" 
Osman, ağzında sigarası, gülümsemesini kesmeden: 
"Ben köylüyü köyde koydum da gidiyorum." 
Ali bir zaman düşündü . Sonra gene başını kaldırdı, çekinerek sordu: 
"O neden ola ki?" 
Osman hiç durumunu bozmadan: 
"Küstüm o köye," dedi. "Bir iyice küstüm. Koduru da geldim." 
Meryemce içinden, ha şöyle, diye başladı. Halı, şöyle. Dillerine hayran ola­
yım senin, yolcu. Küs, küs! Bir daha yüzlerine bakma o deyyusların. Demek 
yüreğine dokundular. Sana olmaz bir iş ettiler. Bakma yüzlerine, ölene dek de 
bir söze varma onlara. Kurban olsunlar onlar senin kesip attığın tırnağa. Öyle 
de bir güzelsin ki yolcu. Arap ata benzersin. Maşallah, maşallah! Güzel Tanrım. 
Kem gözlerden ırak. Tu tu tu. 
Ali boynunu büktü. Bütün köye küstüğünü söyleyen adam, çok önemli biri 
olmalıydı köyünde. 
"Ağam, neden küstün ola?" 
Osman: 
"Ben küserim, hem de öyle bir küserim ki ... Bir daha yüzlerine bakma m. Hem 
de o köye ölene dek bir daha adımımı atmam." 
Meryemce, atma yiğidim, bakma o kafirlerin yüzlerine, dedi, zalimlerin. 
Ali, incelmiş, hafif bir sesle sözünü yeniledi: 
"Neden ola?" 
Osman: 
"Ben küserim," dedi daha hiddetle. "Onlar it gibi pişman olacaklar. Kaptındaki 
köpek gibi yalvaracaklar. Amma ne fayda. Bir daha beni ele geçiremeyecekler." 
Meryemce yerinden kalktı, geldi Osmamn ayakucuna oturdu. 
Hışımla: