bakhkça, bir söz söylemeye hazırlandıkça, işte Hoca Seyranı so­
racak, diye heyecanlanı yor, o da onun adım bir kere olsun ağzı­
na alamıyord u. Keşki Müslümü de birlikte getirseydim, diye 
düşünüyor , iç çekiyordu, onunla Seyraru ne güzel konuşurduk, 
her gün, her gün, her an. Gene de Seyraru durmadan düşünme­
si Seyrarun gelip gelip karşısına dikilmesi, onu derecesiz mutlu 
ediyord u. Öyle düş falan değil, kimi kez Seyran geliyor , etiyle 
kemiğiyle, ışılhlı gözleriyle, kimi kederli, 1<imi sevinçli, olduğu 
gibi karşısında duruyordu. Birkaç kez Seyranı atla konuşmak 
istemiş, sonra utanıp vazgeçmişti. Şimdi dalmış gitmiş, Seyranı 
iliklerine kadar bütün bedeniyle düşünürken, onu atla konuş­
madığına bin pişman oluyor , kulağının dibinde Baba İshakı, 
Tahtacılan, coşmuş anlatan Hocayı Huymuyordu bile. 
O gece bir Yörük obasmda kaldılar. Yörükler onlann Yelpı­
nardan Kırkgöz Ocağına doğru yola çıkhklannı duymuşlar , 
yolda nasıl olsa kendilerine uğrayacaklarını bildiklerinden, ha­
zırlıklannı yapmışlar bekliyorlard ı. Bir düğün bayram sevin­
ciyle karşılandılar. O gece derimevinde hep ah konuştular. 
Ahn, başına konan paralardan, uydurma bir ah kurşuna diz­
diklerinden, o uydurma ahn bile vurolduğu günün şafağında 
silkinip ayağa kalkarak Köroğlunun Kırah gibi bulut yeleli bir 
kır at olduğundan, kasabanın göğüne gelip kişnediğinden söz 
ettiler. Uyd urma atı bile Kırklar Yediler, kasabalılara inat gelip 
dirilttiklerinden ... Memed, hiçbir söze kanşmadan, bir taş sus­
kunluğunda onlan dinliyor, Anacık Sultarun onlan niçin çağır­
dığını merak ederek düşünüyordu. Hürü Ana, Anacık Sultan­
dan ona çok konuşmuş, patlayan, kayalar dan fışkıran mavi çi­
çeklerden, ocağın üstüne bir bulut gibi çöken, içi mavi kıvılcım­
lı ışıktan söz etmişti. O hiçbir zaman doruğundan ışık eksik ol­
mayan, doruğun üstünde dönen, kaynayan buluttan mavi kı­
vılcımlar sağılıyor , çöküyordu doruğa. O gece mavi bir ay doğ­
muştu dünyaya. Kayan, mavi kıvılcımlar savurtan yıldızlar 
·doldurmuştu gökyüzünü. Gece bile mavi mavi balkımışh. Me­
medin kafası allak bullak olmuştu. Öğretmen Zeki Nejad, o tu­
haf insaniann doldurduğu kasaba, kendi ölüsünü deveye yük­
lemiş alıp götüren Alinin resmi, Baba İshaklılann ovadaki sa­
vaşlan, kadınların son kadın kalıncaya kadar direnişleri, Sey-
364