"Kıldım Hocam, Allaha dua ettim. Şu Karafırtına mı ne 
' ağının kökü, onu benim elime düşürsün, diye." 
"Nasıl düşürecek, diyorsun ?" 
"Çok düşündüm Hocam, Kanlıgedikte pusu kuracağ ız. 
Kaç gün olursa olsun bekleyeceğiz, o, atının üstünde, candar­
masının önünde gediğe girince hep birden ateş edeceğiz . O, bu­
günlerde nasıl olsa bir gün Kanlıgedikten geçecek." 
"Geçecek, başka yolu yok." 
Kanlıgedik, dar, iki yanı çok yüksek, kayalık uçurum bir 
geçitti, bir at geçecek kadar ince yolun solundan da, çok derin­
lerde de, iri taşları dolanarak bir Çay akıyo rdu. 
"O zaman, biz uçurumun başına, kayaların ardına bir pusu 
kuracağız, hepimiz her yerden, Karafırtınayı kalbura çevirece­
ğiz." 
''Ya candarmalan ne yapacağız, onlar bizim ardımızı kes­
mezler . mi, bizi uçuruma hapseyleyip keklik gibi av lamazlar 
mı?" 
"0, belli mi olur ki Hocam, ya.akıl ederl er, ya da etmezler. 
Biz, böylelikle İlyas Çavuşu da ölümden kurtannz ." 
Ferhat Hoca güldü: 
"Sen de onun sözlerine kandm mı, o yerinden kalkamıy or, 
İnce Memed, yavrum ." 
"Yanlışın var Hocam, biz Karafırtınayı birkaç gün içinde 
öldüremezsek, İlyas Çavuş onu öldürecek, sonra da kendisi 
ölece k." 
"Hiç sanmam. Orada pusu kurmak bizim için ölümdür. " 
"Nasıl olsa yakında öleceğiz Hocam, her şey apaçık ortada, 
o, Arif Saim Bey bizi dağlarda bırakır mı sanıy orsun? O, bizim 
yüzümüzden Anacık Sultanı bile öldürdü. Bizi bırakır mı sanı­
yorsun? Ölümümüz çok yakın Hocam." 
"Biliyorum yakın oğlum Memedim, iki gözümün çiçeği. 
Ama bile bile ölüme gitmek, Allah indinde çok günahtır. " 
Tartışma çok uzadı, Ferhat Hoca pusuya bir türlü razı ol­
muyord u. İnce Memed sonunda kestirdi attı: 
"Kusuruma kalma Hocam, ellerinden öperim, ben Kanlıge­
diğe, ne pahasına olursa olsun pusu kuracağım. Benimle gelen 
gelsin, gelmeyene Allah selamet ver sin." 
606