karşısında Kars'ın bitip tükenmeyen dertlerini, yoksulluğ unu, işten atılanların 
ve intiharcı kızların hikâyelerini dinlediler. Oğ ullarının iş siz olmasına, 
hapise düş mesine ağ layan analar, günde on iki saat hamamda çalış ıp sekiz kiş ilik 
ailesini zor doyuran tellaklar, çay masrafı yüzünden çayhaneye gidip gitmemek 
konusunda takıntılı iş sizler, talihlerinden, devletten, belediyeden yakınarak 
kendi hikâyelerini, memleketin ve devletin derdi gibi anlattılar Ka'ya. Bütün bu hikâyelerin ve öfkenin bir noktasında, pencerelerden içeri vuran beyaz ı şığa 
rağmen, Ka girip çıktığ ı evlere sanki bir çeş it alacakaranlığ ın çöktüğ ünü, 
eşyaların biçimlerini ayırdetmekte zorlandığ ını hissediyordu. Dahası gözlerini 
dışarıda yağ an kara çevirmeye zorlayan aynı körlük, sanki bir tül perde, bir 
çeşit kar 
18 
-Uzak Mahalleler - 
sessizliğ i şeklinde beynine iniyor, aklı ve hafızası artık yoksulluk ve sefalet 
hikâyelerine direniyordu. Gene de dinlediğ i intihar hikâyelerinin hiçbirini ölümüne kadar aklından 
çıkaramadı. Hikayelerdeki yoksulluk, çaresizlik, anlayış sızlık değ ildi Ka'yı bu 
kadar sarsan. Kızlarını sürekli döverek ezen, sokağ a çıkmasına bile izin 
vermeyen ana babaların anlayış sızlığı, kıskanç kocaların baskısı ve parasızlık 
da değildi. Ka'yı asıl korkutan ve ş aşırtan şey intiharların sıradan günlük 
hayatın içine, habersiz, törensiz, birdenbire girivermesiydi. Yaşlı bir çayhane sahibi ile zorla niş anlandırılmak üzere olan bir kız mesela, 
her akşam yaptığ ı gibi annesi, babası, üç kardeş i ve babaannesiyle birlikte 
akşam yemeğ ini yemiş , kirli tabakları kardeş leriyle her zamanki gibi gülüş üp ve 
çekişerek topladıktan sonra, tatlı getirmek için gittiğ i mutfaktan bahçeye 
çıkmış, pencereden annesiyle babasının odasına girip babasının av tüfeğ iyle 
kendini vurmuş tu. Silah sesinden sonra yatak odasında mutfakta sandıkları 
kızlarının kanlar içinde kıvranan gövdesini bulan anne babası onun neden intihar ettiğini hiç anlayamadıkları gibi, mutfaktan yatak odasına geçmesine de akıl 
erdirememiş lerdi. On altı yaş ındaki bir baş ka kız, her akş amüstü yaptığ ı gibi, 
televizyonda hangi kanal izlenecek ve kumanda aletini kim tutacak diye iki kardeşiyle saçsaça baş başa kavga etmiş , onları ayırmaya gelen babasından iki 
sert tokat yedikten sonra, odasına girip koca bir ş işe tarım ilacı Mortalin'i 
gazoz içer gibi kafasına dikmiş ti. Bir baş kası on beş  yaşında severek evlendiğ i, 
altı ay önce bir çocuğ unu doğurduğu işsiz ve ezik kocasından yediğ i dayaklardan 
öylesine yıl-mış tı ki, olağ an bir kavga sonrası mutfağ a girip kapısını 
kilitlemiş , içeride ne yaptığ ını anladığ ı için kapıyı kırmaya çalış an kocasının 
bağırışlarına rağ men daha önceden hazırladığ ı kanca ve iple bir hamlede 
kendisini asmış tı. 
Bütün bu hikâyelerde hayatın sıradan akış ı ile ölüm arasındaki geçiş in Ka'yı 
büyüleyen bir hızı ve umutsuzluğ u vardı. Tavana çakılan kancalar, kurş unlan 
önceden yerleş tirilen silahlar, yan odadan yatak odasına getirilen ilaç ş işeleri 
intiharcı kızların intihar fikrini uzun zamandır içlerinde taş ıdıklannı 
kanıtlıyordu. Kızların, genç kadınların birdenbire intihar etmeye baş lamaları 
19 -Uzak Mahalleler - Kars'tan yüzlerce kilometre uzaklıktaki Batman'da ortaya çıkmış tı ilk. Bütün 
dünyada erkek intiharları kadın intiharlarının üç dört katı olmasına ra ğmen 
Batman'da intihar eden kadınların erkeklerden üç kat fazla olması ve intihar oranının dünya ortalamasının dört katma çıkması önce Ankara'da Devlet İ statistik 
Enstitü-sü'ndeki çalış kan bir genç memurun dikkatini çekmiş , onun bir gazeteci 
arkadaşının Cumhuriyet gazetesinde yayımladığ ı küçük haberle ise Türkiye'de 
kimse ilgilenmemiş ti. Olayı gazeteden okuyup ilgilenen Alman ve Fransız 
gazetelerinin Türkiye temsilcileri Batman'a gidip yaptıkları röportajları ülkelerinde yayımlayınca Türk gazeteleri de intiharları önemsemiş , yerli yabancı 
pek çok gazeteci ş ehre gelmiş ti. Olayla ilgilenen devlet görevlilerinin görüş üne 
göre bu ilgi ve yayınlar kimi kızları intihara daha da çok özendirmi şti. Ka'nm