FAKİR BAYKURT
 
59
 
 
«Bana kalırsa önce bölüştürüp sonra altüst ettirmeli. Emme altüst 
etmeyi de zorunlu saymalı! Altüst etmeyene bağ diktirmemeli...»
 
«Irauf hoca derdi ki, “Köylü bir an
 
önce uyanıp devletin başına 
oturmalı, yurda sahap olmalı. Bu cascavlak topraklara yurt denmez 
arkadaşlar!” Aynan böyle derdi...»
 
Kır Abbas:
 
«Nefsime ben, payıma düşen toprağı gece gündüz kazmaya 
hazırım. Karıyı kızı getirip ay ışığında bile çalışırım. Tor
unum 
Haydar’ı, Fatma’yı, gelinim Senem’i alır gelirim...»
 
«Köylünün uyanmasından korktular da, eğitmenlere öğretmenlere 
düşman oldular. Halbuysam ki, köylünün uyanmasından kime ne 
zarar gelir? Köylü uyanırsa devletin başına oturacak, yurda sahap 
olacak. Kö
tü bir iş mi?»
 
Kır Abbas:
 
«Senin dediğin yol yöntem üzere iki dölüm bağ dikip yetiştirdim 
mi, o yıl bir aş dökerim Irıza! Yada akılda kalacak başka bir iş 
yaparım. Sonra da torunumu okullara salıp okuturum. Belimin 
kamburuna bakmadan azık taşır, okuturum v
al
-
 
laha...»
 
«Sadece senin torunu değil, sadece benim dölleri değil, köyün 
bütün döllerini, bütün çocuklarını okutalım o zaman Abbas emmi! 
Okutalım ki, içlerinden kafalı adamlar çıkıp bize sahap olsular!»
 
Kır Abbas havaya baktı: Gökyüzü dipsiz sonsuz bir m
avilikti. 
Hem de çok genişti: «Tasavvuru yaradan ölmesin Irıza!» dedi. «Neler 
kurduk üç takkanın içinde!..»
 
Geldikleri yerden köy içine girdiler. Satıcı, üzümünü kilini satıp 
bitirmişti. Ağızlarına kadar buğday dolu çuvalları küfelere tıkmış, 
küfeleri de e
şeklere yüklemiş, gidiyordu.
 
Rıza:
 
«Bu yıl saman kısa... Çok diken biçeceğiz Abbas emmi, çok geven 
kazacağız...» dedi.
 
Kır Abbas: