dersek sen de onu tıpkısı tıpkısına tekrarlayacaksın" erneini 
verdiler. Onlar ne dedilerse mektepte hocanın önüne yeni 
oturmuş bir çocuk gibi ben de onu bağırdım ... Onda birkaç 
kişi idiler. Yüzlerine asla tanımadığım bu efendiler: "Sonsuz 
bir çayırlık... Güneşleı; ayaydın içinde ne ferahlık bir yer. 
İşte kocaman bir aslaola kaplan, ah mübarek hayvanatlar, 
altın köşk, sarı saçlı melaik. .. " filan filan deyi bana boyuna 
martaval okuyorlarsa "Bütün bu lafların aslı yoknır, hepsi de 
dipsiz koftidir" doğruluğuyla nasıl onlara kontro gideyim? 
Hep bunları görürüro deyi korkudan sıcak sıcak yemin edoor 
ve "Eyyüha'r -ravzu a'tini tarikan"ı gürül gürül okoordum. 
Bana bu korkuyu buz gibi içirip yüreğimi bangır bangır tit­
rettikten sonram sımsıkıya tembihlediler. Dediler ki eğerleyim 
bizi bunda gördüğünü ve hep o lafları papağan gibi talimatta 
söylediğini Efsuncu'ya haber edersen seni ve arkadaşın Agop 
Lahur'u geberttiririz. Biz Efsuncu'nun akrabasındanız. Ve 
ondan on kat fazla efsuncuyuz. Her nereye kaçsanız eli­
mizden kurtulamazsınız. Her nerede ve her ne türlü gizli laf 
konuşursanız biz işitiriz. Bu mektubu al. YattığıniZ odadaki 
masanın üzerine bırak. Ve sabah karanlığı ikiniz de Baba'nın 
evinden kaçınız ve bir daha da o tarafiara görünmeyiniz ... 
Mahur Kirkor cebinden yirmi beş liralık bir kağıt çıka­
rarak: 
- İşte bunu da emeklerimize karşılık olarak hediye etti­
ler. Allah bereket versin. Sankim yirmi beş liraya kuyunun 
dibine inmiş oldum. 
- O paranın yarısı benimdir zo. Aşağıya inmedimse 
de kuyunun ağzında "Eyyüha'r -ravzu" duasını okumaktan 
dilim kabardı. 
-Acele etme ahbar. Fikrimde fenalık olsaydı bu parayı 
sana gösterirdİm hiç? 
Bu iki Ermeni meleklikten insanlığın en çingene derecesi­
ne inerek hayli çekiştikten sonra yirmi beş lirayı aralarında 
bölüşürler. Birkaç gün çektikleri korku ile yiyip içtikleri de 
yanlarına kar kalır ... 
*** 
73