Tenha bir sokağa gelince Potiş bir defa silkinip, zorbanın 
elinden yakasını kurtarmaya çalışarak dedi ki: 
-Neyse maksadın burada söyle. Zira ileri gidecek
değilim. 
-Hayır! Benim sana söyleyeceğim söz burada söylen­
mez. Götüreceğim yere gelmelisin. 
Potiş oradan ileri gioneme k kararlılığıyla durdu. 
Herif de karıyı sürümek hususundaki şiddetini artırdı. İş 
bir çanşma halini alınca Potiş epeyce yüksek bir sesle dedi 
ki: 
-Kendini nerede sanıyorsun? Şimdi cankurtaran yok
mu diye bağırınca bütün alemi buraya toplarım. 
-Bağırabilirsin. Fakat düşün ki bu bağırmanın sonu
benden çok senin için vahim olacaktır. Sesini işitenler bura­
ya koşacaklar; polisler,,, zabıtalar yetişecekler değil mi? Sonra 
bunlara ne diyeceksin? 
-Şu tanımadığım herif üzerime hücum etti. Beni soyu­
yor diyeceğim! 
Herif büyük bir hiddet ve şiddede karının kolundan 
sarsnktan sonra: 
-Hey ahmak karı! Kendinin sürekli zabıta elinden
gizlenmeye mecbur bir av olduğunu bilmiyor musun? Kendi 
kendini zabıtaya teslim etmek istiyorsan bağır! 
Kötü ve fesat insanların bazılarında kendilerini düzelone 
eğilimi görülse bile kirli geçmişleri onların tam anlamJyla 
düzelmelerine engel olur. Bu bela selinirı akınnsına bir kere 
kendini kapnranlar akıntının aksine hareket edemezler. 
Kötü insanlar,,, geçmişte birlikte işledikleri suçlan kapaonak 
için bugün de birbirleriyle iyi geçinmeye mecburdurlar. 
Madam Potiş herife karşı olan güçsüzlüğünü anlayarak, 
ister istemez itaate mecbur oldu. 
Bu yüzden işi tatlıya bağlamaya karar verip ricada 
bulundu: 
-Hristo! Benden ne istiyorsun? Emin ol ki beyhude
telaş ediyorsun! 
-Bana eziyet vermeden götüreceğim yere gel de orada
senden ne istediğimi söylerim. 
72