Delikanlı boynunu büktü: 
"Görmedim Ana ... " 
"Allah Allah!" diye boyun kıvırdı Hürü Ana. "Demek eski­
ler yalan söylemişler bize." 
"Yok Ana, yoook," diye telaşlandı delikanlı, "eskiler yalan 
söyle memişler. O çiçekleri var ya, yalnız iyi kimseler görürler­
miş. Şimdi bile o çiçeklerle sıvalıdır şu ak kayalar. Üstelik de 
masmavidirler. Biz onlan görmüyoruz ." 
"Huıım ... " 
Yandaki su köpürerek akıyordu keskin kayaların aralann­
dan, üstlerind en. Su aşağı doğru ak köpükler fişkırtarak uçu­
yordu. Bu doğru, diye sevindi Hürü. Yukardaki damın üstüne 
baktı, acaba damın üstünde ak bir bulut salırup duruyor 
muydu? Damın üstünde öyle salırup duran bir bulut yoktu 
ama, arkadaki dağın sivri doruğunun sol yamnda, mavi, duru, 
ışıklı göğe yapışmış gibi duran küçücük ak bir bulut vardı. Hü­
rü Ana buna da sevindi, demek, dedi içinden, fıkara küçük bu­
lutçuk burada dura dura yorulmuş da, oraya azıcık yornuk çı­
karmaya gitiniş . 
Hürü Ana yanında soluk soluğa yokuş çıkan delikanlıya: 
"Şu bulut," diye gösterdi dağın doruğundaki küçük bulu­
tu, "Kırkgöz Ocağının bulutu değil mi, ne demeye başım almış 
da o dağa çekilmiş gitmiş, yorgun mu, küskün mü?" 
Soluk soluğa yokuşu tırmanan delikanlı güldü: 
"Bulut küser mi Ana, kime küsecek o bulut?" 
"Küser," diye çıkıştı Hürü Ana. "Neden küsmesin. Uçma­
sım biliyor da, orada çakılıp kıpırdamadan dunnasım biliyor 
da küsmesini neden bilmeyecekmi ş?" 
Delikanlı Hürü Ananın bu kadar öfkeleneceğini bilernemiş 
gülmüş tü. Güldüğüne pişman: 
"Ben ne bileyim Hürü Anam, belki de küsmüştür," dedi. 
"Küsmüştür," diye kestirdi attı Hürü. Bu Kırkgöz Ocağım 
gözü hiç tutmamış tı. Böyle mi olurmuş Kırkgözün Ocağı, diye 
öfkesini sürdürüyordu. Bulut küsmüş gitmiş, orada dağın do­
ruğunda duruyor, ne san çiğdem var, ne de mavi, kayalan çat­
Iatıp çıkan ... O kümbet nerede acaba, o kümbet? Şu dama da 
bak, bizim fıkara Kel Alinin damı da bundan iyi ... 
287