Derin derin soluyarak birkaç kere iç çekli: "Allah hepsinin 
belâsını versin!" 
"Evet, hiç yoktan rüşvet alması çok çirkin bir şey!" dedi Refik. 
Ömer: "Hayır, canım, onu demiyorum!" dedi. "Bütün işlerin, 
bütün bu ilişkilerin, Ankara'dan gelen memurların, Kerim Bey'in, 
her şeyin, her şeyin Allah belâsını versin..." 
Refik endişeyle: "Neyse, bitti ya!" dedi. 
"Evet, bitti!" dedi Ömer. "Çok para kazandım. Bitti." 
İkisi de sustular. İşçi barakalarının oradan gelen darbuka sesine 
bir keman da katıldı. Hoş, neşeli ve oynak bir müzik durgun 
geceye yayıldı. Barakanın içinden de arada bir sarhoş kahkahaları 
geliyordu. 
Ömer: "Ben de içeceğim," dedi. Sonra başıyla müziğin geldiği 
yönü işaret ederek: "Bak, herkes eğleniyor. Çingeneler gelmiş. 
Kahvenin önü curcuna," dedi. "Herkes bu demiryoluna söve 
söve eğleniyor. Ben de içeceğim." 
Refik: "Gidip bakalım mı?" dedi. 
"Hadi, peki, bakalım," dedi Ömer. 
Kalkıp işçi barakalarına doğru yürüdüler. Yaklaştıkça neşelenen 
müzik bu durgun gecenin içinde Refik'in alışamadığı uzak ve 
yabancı bir şeydi. Ömer daha önceden de gördüğü için, bu 
çingene topluluğunu biliyordu. Sivas'tan Erzurum'a kadar bütün 
şantiyeleri gezdiklerini, bir şantiyeden ötekine gidip, çalıp 
söyleyip oynadıklarını, sonra kadınların, taşeronların, ya da 
ustaların yanında gecelediklerini, yıllardır ilkbahardan sonbahara 
kadar böyle konaklaya konaklaya dolaştıklarını anlattı. Sonra 
geçen yıl gelişlerinde Kerim Bey'in şantiyesinde kızlardan biri 
için iki yaşlı taşeronun kavga ettiğini, bu kızın da pek güzel bir 
şey olduğunu homurdana homurdana ekledi. Kahveye yakla­
şırken de birde Refik'ellöndü: 
"Benim hakkımda ne düşünüyorsun?" dedi. Galiba hemen 
bunu sorduğuna pişman oldu ve kalabalığın ortasında kızlardan 
birini işaret ederek: "İşte bak, demin sözünü ettiğim o," dedi. 
"Nasıl, güzel mi?" 
Kahvenin önünde elli altmış kişilik bir işçi kalabalığı vardı. 
Darbukacıyla kemancı bir kenara çekilmiş çalıyor, ortada iki 
kız oynuyordu. Kızların ikisi de güzel değildi, yorgun bir halleri 
346