Orta Direk 205 
Oturmuşlar, sessiz sessiz dört bir yanlarına ilgisiz bakınıyorlardı. Kederliydi, 
yorgundu, sapsarıydı yüzleri. Hallerinde yaşlı adamların durgun, temkinli hal­
leri vardı. Gözleri de yorgundu. Kocaman, kapkara, puslu, açılmışlardı. 
Ocağın başında iyice tere batmış Elifazıcık yağı cızırtıyla tarhana tenceresi­
ne boşaltırken: 
"Haydi gelin," diye çağırdı. 
Ali yerinden gene kıpırdamadı. Çocuklar ağır ağır, ölgün kalktılar geldiler. 
Açlıkları yüzlerinden okunuyordu. 
Elif yeniden: 
"Gelsene Ali," dedi, yumuşak, şefkatli sesle. "Haydi gel." 
Ali davranmaya çalıştı olmadı. 
"Buraya getir sofrayı," diye emreden bir sesle söyledi. 
Elif hiçbir şey söylemeden sofrayı yanına götürdü serdi. 
Ali ilk olarak dert yandı: 
"Perişanım. Ölüyorum yorgunluktan. Çukurovaya inmekten umudu kestim. 
Ben bundan sonra yürüyemem gayrı. Halim kalmadı avrat." 
Elifin yüzü birden değişti, kocaman gözleri gene açıldı. Bir an düşündü. Göz 
çukurlarında iki damla yaş geldi durdu. Sonra gerildi. İçinde bir öfke, bir isyan 
dimdik oldu. 
"Hiç canını sıkma sen," dedi keskin, çığlık gibi, güvenli bir sesle. "Sen bura­
ya kadar anaını da yükü de iyi getirdin. İyi dayandın. Şimdi sıra bende. Bundan 
sonra az kaldı. Ne kaldı ki? Bundan sonra anaını da, yükü de benindiririm Çu­
kura. Ah ... " Sustu. 
Aaah, Süleymanlının yokuşu da olmasa, diyecekti. Diyemedi, sözlerini yuttu. 
"Bana hiçbir şey olmadı. Ne yoruldum, ne taşıdım. Öyle elimi kolumu salla­
ya saHaya geldim." 
Tarhanaya sertçe bir kaşık çaldı, içti. 
Ali boğulur gibi oldu. Hüngür hüngür ağlamalıydı şimdi. Çocukların, karı-
sının karşısın da. Ağzındaki lokmayı çiğniyor çiğniyor yutamıyordu. 
Sağ elini titreyerek uzattı, usulcana, okşarcasına Elifin elinin üstüne koydu. 
Yemeklerini bitirince Elir ayağa kalktı, yükü yaparken Ali yanına geldi. 
"Şimdi gene ben götüreceğim . Daha halden iyice düşmedim. Ben halden iyi-
ce düşünce, ondan sonra sen yüklenirsin. Olmaz mı Elif?" 
Elif karşı koymanın faydasızlığını biliyordu . Yükten bulgur çuvalını aldı, bir 
yana koydu. Hiç olmazsa onu götürmeli, yükü azıcık yeyniltmeliydi. Karınca­
nın sicliğinin bile denize faydası olurdu.