kas ı olduğundan, anneannesinin neden bahsetti ğine dair en ufak 
bir fikri yoktu. Ama yard ımc ı olmak, becerebildi ğince ihtiyar ka-
dının endişesini azaltmak istemi şti. Kalk ıp Kuran' ı getirdi ve say-
falar ını kar ıştırarak teselli verebilecek bir şeyler arad ı: "Bak ne 
diyor: 'Namaz k ılınınca yeryüzüne da ğılın. Allah' ın ihsan ını, lüt-
funu aray ın.'" 
"Ne demek istiyorsun?" Cicianne kafas ı iyice kar ışmış bir 
halde gözlerini k ırpıştırdı. 
"Şunu diyorum, art ık namaz öyle ya da böyle bitti ğine göre 
düşünmeyi b ırak ıp dağılabilirsin. Bu ayet de öyle diyor, de ğil mi? 
Hadi Ciciannecim, gel de bizimle birlikte yemek ye." 
İşe yaram ıştı. Cicianne unuttu ğu ayet için endi şelenmeyi b ı-
rak ıp onlarla birlikte huzur içinde yeme ğini yemişti. Yine de böy-
le vakalar son zamanlarda ürkütücü bir s ıklıkla meydana gelmeye 
başlam ıştı. Genelde sakin ve içine kapan ık olan Cicianne an 
geliyor, en basit şeyleri bile unutuyordu. Gelgeldim öyle zaman-
lar vard ı ki zihni yeni ovalanm ış Venedik kristalleri gibi berrak -
laştığından hasta oldu ğuna inanmak güçle şiyordu. Bu sabahsa ne 
durumda oldu ğunu söylemek zordu. Daha çok erkendi. 
Nihayet yüzünü y ıkam ış ve dişlerini f ırçalam ış olan Asya, 
"Günayd ın Cicianne," diye seslendi lavanta rengi terliklerini ma-
saya doğru sürüklerken. İhtiyar kad ının üzerine e ğilip iki yana-
ğından öptü. 
Küçüklüğünden beri ailenin bütün kad ınlar ı aras ında kalbin-
de özel bir yeri vard ı Cicianne'nin. Onu çok severdi. Ailenin baz ı 
fertlerinin aksine Cicianne bo ğmadan sevmeyi ba şanrd ı çünkü. 
Tahakkümperver de ğildi sevgisi. İtmez, iğnelemezdi. Ara s ıra 
onu nazardan korumak için Asya'n ın ceplerine okunmu ş buğday 
taneleri koyard ı gizlice. Kem gözlerle sava şmak kadar iyi ve s ık 
yapt ığı bir başka şey de gülmekti; hastal ığı ağırlaşana kadar. Es-
kiden Asya'yla ikisi s ık s ık beraber gülerlerdi. Son günlerde bü-
yük ninesinin s ıhhatinden derin bir kayg ı duyduğu halde, onun 
içine sürüklendi ği özerk bellek kayb ı ülkesine de sayg ı duyuyor-
du Asya. İhtiyar kad ın onlardan uzakla ştıkça onu kendine daha 
 yak ın hissediyordu. 
"Günayd ın, benim güzel torunum," diye cevap verdi Cician-
ne, herkesi belle ğinin berrakl ığıyla şaşırtarak. 
Elinde uzaktan kumandayla oturan Feride Teyze, "nihayet, 
huysuz prenses uyand ı," diye söylendi ona bakmadan. Sesindeki 
azarlama t ınısına rağmen keyfi yerinde gibiydi. Daha bu sabah bir 
kez daha boyam ıştı saçlar ını; bu sefer platin rengine. Asya art ık 
teyzesinin saç biçimindeki radikal de ğişimlerin ruh halindeki ra-
dikal değişimlerin işareti oldu ğunu biliyordu. Delilik emareleri 
bulmak için Feride Teyze'yi dikkatle incelemeye ba şlad ı. Kendini 
tümüyle televizyona kapt ırm ış, son derece yeteneksiz bir pop 
yıldızını hayranl ıkla seyretmesi d ışında bir tuhafl ık bulamad ı. 
"Haz ırlanman gerek biliyorsun, misafirimiz bugün geliyor," 
dedi Banu Teyze, f ınndan yeni ç ıkm ış bir tepsi börekle içeri gi-
rerken. Belli ki günlük karbonhidrat ını almaktan mutluydu. "O 
gelmeden evi toplamak laz ım." 
Ayağıyla Beşinci Sultan' ı damlayan musluktan uzakla ştırma-
ya çal ışarak, kendine duman ı tüten semaverden çay alan Asya ka-
yıtsızca sordu: "Bu Amerikal ı kız sizi neden bu kadar heyecanlan-
dırıyor ki?" Çay ından bir yudum al ınca yüzünü buru şturup şeker 
aramaya ba şlad ı. Bir, iki... tam dört adet şekerle doldurdu küçü-
cük barda ğı. 
"Ne demek neden bu kadar heyecanland ırıyor? Misafir o! 
Okyanusun ta öte taraf ından geliyor," dedi Feride Teyze, okyanu-
sun öte taraf ının ne kadar uzak oldu ğunu göstermek için elini kal-
dırıp Nazi selam ı vererek. Lise y ıllar ını hat ırlam ış gibiydi; atmos-
fer hareketleri ve okyanus ak ıntılar ı canlanm ıştı zihninde. Bunu 
kimse bilmezdi ama lise y ıllar ında öğrendiği tüm coğrafya bilgi-
leri en küçük ayr ıntısına kadar canl ıydı belleğinde. 
"Daha da mühimi bize day ının gönderdi ği bir misafir o," di-
ye araya girdi, ba şka bir hayatta Korkunç İvan olma şöhretini hâ-
lâ ısrarla koruyan Gülsüm Nine. 
"Day ım m ı? Ne day ısı? Hani şu hiç görmedi ğim day ım m ı?"