Kerimoğlu kızardı, bozardı: 
"Demem o ki," diye kekeledi, ''bu dağlarda ananız yok, 
eviniz yok. Çarpışmadan da çıkmışsınız. Üstünüz başınız kan 
içinde. Belki yaranız da var. Çamaşırlarınızı soyunun. Hemen 
çocuklar yur. Siz de bu arada benim çamaşırları giyersini z. Ak­
lınıza Kerimoğlu bizi soyacak da yakalatacak gelmesin . Keri­
moğlunun evinde kimseye kötülük gelmez . Kerimoğlu ölme­
den misafirine kimse dokunamaz. Bunu da böylece bilesin iz." 
Cabbar: 
"Biz Kerimoğlunu biliriz, bre Ağa," dedi, "şu aklına gelen 
şeye bak!" 
Memed : 
"Şu aklına gelene ... " 
Kerimoğlu: 
"Öyle deme hay yiğen. İnsanoğlu çiğ süt emmiştir. Her kö­
tülüğü yapar , her iyiliği de yaphğı gibi. Öyle deme hay yiğen !" 
Kara gözlü, sürmeli, al yanaklı bir gelin her birinin önüne 
sabun kokan bir kat çamaşır getirdi koydu. 
Kerimoğlu: 
"Ben dışarı çıkayım da siz soyunun," dedi. Dışanya çıkb. 
O çıktıktan sonra Memed: 
"Bre Cabb ar," dedi, "ne iyi insanlar var şu yeryüzünd e." 
Cabbar: 
"Ne de zalim, ne de melun insanlar var şu yeryüzünde 
Memed." 
M em ed: 
"Bak şu Kerimoğ luna," dedi. "Bak şundaki misafirperverli-
ğe ... " 
Kerimoğu dışardan seslendi: 
"Soyundunuz mu uşaklar? Geleyim mi?" 
M em ed: 
"Soyunduk," diye cevap verdi. 
İçeri giren Kerimoğlu Memede: 
"Sana bir bakayım, bakayım yaran nasıl?" 
M em ed: 
"Bakmaya hacet yok," dedi. "Başımı kurşun sıyırdı. Küçü­
cük bir sıyrık. .. " 
178