Orta Direk 91 
ların şişse benim yüreğim sana düzelme z. Sen benim bineğimi, İbrahimimin 
teberiğini öldürdün, Uzunca Alicik. Elalemi üstüme güldürdün. 
"Ben sana nettim ki bana böyle durursun, güzel saçlarına kul olduğum 
ana m?" 
Çabalama, ağzımı açmam. Kul olmasan, ölsen, gene ağzımı açmam. 
"Ben ne bilirdim, Koca Halil binince ölecek?" 
O Koca Halil uğursuzun uğursuzu. O, altına elini değdirse kum eder. Sen 
bilmez misin Uzun Alicik, Koca Halili? Baban onun elinden neler çekti. Ben se­
ni bilmez miyim? Elalem, bak Uzun Ali Koca Halili atma bindirdi desinler diye, 
bindirdin de benim atımı öldürdün. Tehl Ali iyi oğlanmış! Yavrum adam evine, 
anasına iyi olmalı ki elalem ona teh demeli. 
"Ana, at ölecekti zaten. Daha köydeyken yem yemiyordu. Neden atarsın bir 
elsiz ayaksız fıkara kocanın üstüne?" 
Elsiz ayaksız mı? Kırlangıcın zevalı yok derler. Git de Yemenden sor zevalını. 
Sen gel de benden sor o hırsızbaşının hünerler ini. Senin babana kan kusturdu o 
bir ömür. Sen bunları bilmez misin, Uzunca Alicik Ağa? 
"Vallaha anam, işte böyle. Hiç güzel yüreğini keder almasın . Ben seni sır­
tımda uçurur da götürürüm. Çok şükür gücüm yerinde." 
Cehennemin kara dibine götür, dinsiz. Yalvarma, hiç boşuna uğraşma, Uzun 
Ali. Koca HaliHen bir olan sensin. Atımı yüzen sensin İbrahimimin teberiği. 
Ali gittikçe yavaşlıyordu. Yavaşladıkça canı sıkılıyordu . Gece yeli esiyor, yıl­
dızlar parlıyordu. Kurumuş kekik kokusu getiriyordu yel. Acı acı. Ali cıpıldak 
terlemişti. Azıcık oturup dinlense ... Olmaz. Esen soğuk güz yeli bıçak gibi kesi­
yor. Bu yel, bu dağların yeli değil Öteden, şu aşağılardaki düzlükten, ot bitmez 
bozkırdan gelip Çukurovaya iniyor. Terli adam durur, bu soğukta dinlenirse, bir 
satlıcan kapar, bir daha belini doğrultamaz. Ateş yakıp kızınsa, çok vakit alacak. 
Ama sırtı, anasının asıldığı boynu acıyor. Ayaklarının altı yanmış gibi. 
Kekik kokusu. Ötelerde bir ulu ağaç ışıldıyor. Bir su sesi geliyor. Çocuklar 
gölge gibi yanlarında yürüyorlar. 
Ali bir yokuşu çıkınca dama dedi. Anasını bir taşın üstüne indiriverdi: 
"Üşüdün anacığım sırtımda. Arkan esen yele karşı. Yel de buz gibi." 
Meryemcenin elinden ayağından kan çekilmiş. Meryemce donmaya doğru 
yüz tutmuştu. 
"Sana bir ateş yakayım da kızın. Sonra yola düşeriz." 
Atım olsaydı, ne üşürdüm, ne de gecelere kalırdım böyle. Ocağıma incir 
diktin, Uzun Alicik! Evimi yıktın. Ben ölürüm bundan böyle. Zaten ne kadar 
canım kalmış ki? Üfürsen çıkıverecek. Üfürüver Ali. Aaaah, gavurun başı pe­
rişan ettin beni! 
"Çocuklar gelin de odun toplayın şuralardan. Ebeniz üşümüş."