110 KUYRUKLU YILDIZ ALTINDA BÎR EVLENME 
şarladığım o mutluluk idealine eriştikten sonra ne kendi ölü­
müme acırım, ne de dünyanın battığına... 
i Cesaret gösterip adım attığım şu acındırma ve yalvarıp 
yakarma alanında bütün yaralarımı açığa vurmadan susmak, 
inanın bana Halleydin tehlikeli çarpışından daha beter geliyor. 
Ama emrinize aykırı davranmakta ileri gitmekten korktuğum, 
hele bir tek sözden bütün gönül üzüntülerimi anlamak mesele­
sindeki sezişinizden emin bulunduğum için işte susuyorum. 
Bundan sonrası, af, merhamet... 
irfan Galip, bu mektubu almak için ertesi günü gelen ka­
dına teslim etti. Ama bu ne tuhaf bir mektuplaşmaydı. Görme­
den âşık olduğu bu kız, delikanlının bürosunu, ailesini, her şe­
yini biüyordu. Ama irfan, kendisi, bu küçük hanımın kim.oldu­
ğuna dair gerçek olarak bir noktacık bile bilmiyordu. Şimdi 
mektubu alıp götüren bu kadm bir daha Irfan'm semtine uğra-
mayıverse delikanlı artık bunları nereden-bulacak? Mektuplaş­
ma imkânım ne yoldan sağlayacaktı ? irfan, tanımadığı sevgili­
sinin kimliğini araştırmaya girişmeyeceğine dair söz vermişti. 
Ama bu garip tabiatlı kız, giden, mektupta, kendi arzusuna ay­
kırı olarak gene aşktan söz edildiğine kızıp da mektuplaşmayı 
kesiverirse Irfan'm o zaman sahiden derin bir acıya boğulacak 
hali, neye varacaktı? Geçenki cevabın birkaç gün gecikmesinden 
dolayı zavallı çocuk Mecnun'a dönmüş ne acılar çekmişti. Ne 
acalar... 
Böyle acıklı bir halin tekrarlanmasına yol açmamak için uy­
gun bir çare düşünmek gerekiyordu. Nasıl? Ne yoldan? Hem 
bunu düşünüyor, hem de büronun penceresinden dalgın dalgın 
sokağa bakıyordu. O sırada sokağın kalabalığı içinde o siyah 
çarşaflı kadını gördü. Kadın çevresine ürkek bakışlar fırlatarak 
âdeta hızlı hızlı denecek adımlarla Divanyolu'na doğru gidiyor­
du, işte Irfan'ı bilmediği sevgilisine kadar ulaştıracak bir va­
sıta. .. Bu kadını gizlice takip etse küçük hanımın kim olduğu, 
hiç olmazsa nerede oturduğu hakkında görmeye dayanarak, ba­
zı bilgiler edinebilirdi... Ama düşünmeye vakti yoktu. Bir da­
kika, belki yarım dakika sonra kadını gözden kaybedecekti: ir­
fan pardösüsünü giymeden, merdivenleri hemen ikişer ikişer 
atlayarak kendim sokağa attı. Kadının tutturduğu yöne doğru 
yürüdü. Sağa, sala, ileriye baktı. Kadım gördü. Iş pek nazikti. 
Kendinin onu görmesi iyi, ama kadının bu takibi sezmesi pek