üstüne de birkaç yaprak düşmüştü. Halı gibi yumuşak, tu-
runcu, sarı ve henüz ayağınızın altında çıtırdamayan yap-raklar. Temizlenmesi unutulmuş köşelerde, belki geçensonbaharın unuttuğu yapraklar bile vardı aralarında. Ayak-kabısının burnunu yaprakların içine sokarak yürüyordu.Değişik bir yaşantının tazeliğiyle yürüyordu. Birbirindenhabersiz yaşantılar içinde olmak ne güzeldi. Daha önce bi-linmeyen bir kapıyı çalmak, yeni bir sesi dinlemek. Yeniyüzler görmek. Daha bilmediği ne odalar, ne insanlar vardıkim bilir o evde? Yeni imkânların heyecanı vardı. Bildiği so-kaklardan yeni insanlarla birlikte geçiyordu. Ne güzeldi herzaman gidilen bir lokantanın tanıdık garsonlarını yabancıbir sesle, yeni dostların yabancılaştırdığı bir sesle çağır-mak... kendini yenilemek: elbisenin üstüne sinmiş olan es-ki kokulardan, bakışlardan, seslerden, ilgilerden temizlen-mek, yeni yüzleri, yeni adlarla çağırmak. Yıpranmış ümit-lerden taze ümitsizliklere kesiksiz bir geçiş... Esat’la Aysel’itam o anda tanımış olsaydı! Bir gün önce tanımak, bir gü-nün getirdiği düşünceler, duygular; bu kadarı bile fazlaydı.Gene de geç kalınmıştı. Karşılıklı yorumlar yapılmıştı açıkya da kapalı. Birbirlerini düşünmüşlerdi, tartmışlardı. Bun-ları yapacak zaman da geçmemiş olsaydı; denizin katıksızmavisine hayran oldukları anda tanışmış olsaydı onlarla.Parlak gökyüzüne baktıktan sonra yavaşça aşağı indirilengözler, ilk defa bakışsaydı. Oysa ne kadar çok oldu tanışalı:belki yirmi dört saat bile geçti. Sizi tanıdıktan sonra uyu-dum, uyandım, bu arada rüya gördüm; yeniden karşılaştık.Ne yazık, belki bunları dün, bana kapıyı açtıkları zamanbilseydim, sizleri yeni tanımış olmanın büyüsüne kapılarakkim bilir neler söylerdim? Yeni tanışmanın verdiği şaşkın-lıktan olacak: değerini bilemedik o anların.
Arabayı çok hızlı sürdüğünü ve tehlikeli geçişler yaptığı-
nı, karşı yönden gelen şoförlerin yüzünden anladı. Yavaşla-
390