"Amerika bizim canımız. " 
"Şimdi şimdi söyleyecek ." 
Kahveler içildi. Amerika üstüne övgü daha sürüp gidiyordu ki, 
ter içinde kalmış kıpkırmızı bir yüzle Hasan Çavuş içeriye girdi. Nere­
deyse ağlayaca ktı. Oyuncağı elinden alınmış bir çocuğa benziyordu. 
Bomboş, ne yapacağını bilmez bir halde, küçü lmüş, büzülmüş geldi, 
Yüzbaş ının karşısına dikildi. 
"Ne var, ne oldu?" diye Yüzb aşı masasından &rlayarak, gözleri şa-
şılaşmış sordu. "Öldü mü?" 
Hasan bitkin, ölü bir sesle : 
"Ölmedi," dedi. "Ölmedi ama ... " 
Yüzbaşı sabİrsızlıkla : 
"Ne oldu ona, kaçtı mı yoksa?" 
"Komışt u," dedi Hasan Çavuş umutsuzlukla. "Demir ciyi ben öl-. 
dürdüm dedi ... " 
Ortada derin bir sessizlik oldu. Çıt çıkmadı, yürek lerinin atışı 
duyulur. Öyle susku n. 
Yüzbaşı neden sonra başını kaldır dı, gözleri iyice şaşılamış : 
"Sebebini de söyledi mi? Sordun mut 
"Sordum," dedi, "ama hiçbir şey söyleme di." 
"Şimdi beni iyi dinle, in aşağı, itirafını imza ettir kambur a." 
"Ettirdim Kumand anım." 
Elindeki kağıdı Yüzbaş ıya uzatt ı, Yüzbaşı daha şaşılamış kağıdı 
aldı okudu. "Allah Allah," dedi. "Allah Allah! Bu nasıl iş Kurtboğ a?" 
"O pis Tellaldan ne beklen ir, demirciyi öldürenler bilmiyorlar 
mıydı ki bu kambur öldürülmeye değmez. İşte bunu o alçak derebey­
leri bilmezler ... Bilme zler de böylesi alçak ödleklere tabanca bile ar­
mağan eylerler. Hem de babalarından kalma yadigarı ... Alsınlar kam­
.burlarını itte, görsünler yiğitleri ni, nasıl bülbül olmuş da şakıyor kara­
kol� ... " 
"Tabanca bulundu mu?" 
"Sordum Yüzb aşım, tabancain yok, d�yor. Bana kimse de taban­
ca hediye etmedi diyor." 
"Şiındi aşağı in· çavuş, tabaneayı mutlak isterim, bir de bu ada­
mm bu cinayeti niçin işlediğini." 
"Haci Kurtboğa kayk ıldı, birden bir kahkaba koptu ta yüreği nin 
50