inci Pastanesi
500încl Pastanesi  
bir sevinç ç ığlığı atıp ona sar ıldı. Ceyda'yd ı, yan ında biri sekiz-dokuz  
yaşlar ında, biri daha küçük iki o ğlu vard ı. Onlar konu şurken, kısa  
pantalonlu, beyaz çoraplı ve Ce yda gibi kocaman gözlü, sağlıkl ı, ha yat 
dolu iki çocuk beni süzdü. 
"Ne güzel sizi birlikte görmek!" dedi Ceyda. 
"Şimdi kar şılaştık..." dedi Füsun. 
"Çok yak ışmışsınız birbirinize," dedi Ceyda. Aralar ında alçak sesle  
konuştular. 
"Anne s ıkıldım, hadi gidelim art ık, ne olur," dedi çocuklardan  
büyüğü. 
Sekiz y ıl önce bu çocuk karn ındayken, Ceyda ile Ta şlık Parkı ndan  
Dolmabahçe'ye bakarak oturup a şk ac ılar ım ı konuştuğumuzu  
hat ırlad ım. Ama bu beni ne duyguland ırd ı, ne de kederlendirdi. 
Ceyda gittikten sonra, Saray Sinemas ının önünde yava şlad ık. İçeride  
Papatya'n ın başrolde oldu ğu Belalı  Beste filmi oynu yordu. Papat ya son
on iki ayda, gazetelerin yazd ığı doğruysa, tam on yedi filmde ve  
fotoromanda ba şrol oynayarak bir dünya rekoru k ırm ıştı. Magazi n 
sayfalar ı ona Holl ywood'dan ba şrol teklifleri geldiği yalan ını at ıyor,
Papatya da elinde Long-man's giriş kitab ı İngilizce dersleri ald ığını,
Türkiye'yi temsil etmek için elinden gelen her şeyi yapacağı yalan ıyla
bu konuyu daha da köpürtüyordu. Füsun lobi foto ğraflar ını incelerken,  
benim de yüzündeki ifadeye dikkatle bakt ığım ı gördü. 
"Hadi gidelim can ım," dedim. 
"Merak etme, Papatya'y ı k ıskanm ıyorum," dedi bilgece. 
Vitrinlere bakarak hiç konu şmadan yürüdük. 
"Kara gözlük sana çok yakış ıyor," dedim. " İçeri girip profiterol  
yiyelim mi?" 
Annesiyle belirledi ğimiz randevunun tam vaktinde inci Pas-
tanesi'nin önünde ydik. Hiç duraklamadan içeri girdik, arkada üç  
gündür ha yal ettiğim gibi boş  bir masa vardı, oturduk ve pastanenin  
ünlü profiterolünden ısmarlad ık.