inanıveren, söylenen sözlerin gerçekliğinden kuşkusu ol-
mayan bir genç izlenimi bırakırdı. Fakat, kendisinde, ger-çeklere karşı dalgın duran bu yanı iyi bildiği için, kimseninaklına gelmeyen yersiz ve gerçekdışı kuşkulara kapılırdı.Öylesine söylenmiş sözlerin altında gizli anlamlar arar,kimsenin onunla ilgilenmediği bir sırada kendisiyle alayedildiği endişesine kapılarak azap çekerdi. Bir söz yüzün-den gecelerce uyuyamaz, huzursuzluk içinde kıvranırdı.Bana geldiği sabahlar bile, uzun süre, beni rahatsız etmişolduğunu düşünerek elini kolunu nereye koyacağını bile-mezdi. Sezdirmemeye çalışarak yüzümü inceler, davranışla-rımda sıkıntıya benzer birşeyler arardı. Endişeleri dağıldık-tan sonra da kendisiyle alay eder: ‘İçimdeki Kont Draculala-rı gün ışığına çıkarayım da toz olsunlar. Sayın Kont: yarıngece gene beklerim.’
“Önüne çıkan her konuyla ilgilenirdi. Hepsine aynı güçle
saldırır, ne yöne döneceğini bilemezdi. Onun ilgilendiği bü-tün meselelerde, onun kadar heyecanlı olduğumu, doğru-su, söyleyemeyeceğim. Fakat, Selim’le birlikte olduğum za-manlarda, onun heyecanına kapılmamazlık edemezdim. Bueve, heyecanı Selim getirirdi ve giderken de birlikte götü-rürdü. Tekrar geldiği zaman, yalnız yaşadığı saatlerin biriki-miyle daha da ateşli görünür ve bizi, bıraktığı yerde bile bu-lamazdı. O zaman kızar, köpürür, hakaretler yağdırır, içimi-zin ölü olduğunu, artık heyecanlarını bizimle paylaşamaya-cağını bağırarak ilan ederdi. Onun heyecanlarını izlemek dezordu: çünkü hızla yön değiştiriyordu. Bana, ilk tanıştığı-mızdan beri duyduğu saygıyı, böyle anlarda bütünüyleunutur, daha iyi birini bulsa, bizleri hemen bırakacağını vebir kere bile dönüp arkasına bakmayacağını ileri sürerekbeni tehdit ederdi. Sonra, birden durgunlaşır, belki benimde aslında bunu istediğimi, beni bırakmakla bana iyilik et-miş olacağını, zaten herkesin belirli bir süre sonra onu bı-
374