tucul  değil.  Sen  onu hnpalarsın.  Ve işin en acıklı  yan,  ne biliyor  mu-
sun, sen onu  hırpaladıkça  o kendini  savunmaya  çalışacak  Önce  se-
ninle  akıl  yarıştıracak,  sonra  kuş gibi  çırpma  çırpına,  kendini  savu-
nacak,  gözyaşlarına  boğulacak,  haksızlığa  uğradığını  düşünecek 
Sen onu  üzdüğünde,  onu  didiklediğinde,  meselenin  tartıştığınız  ko-
nu olmadığını,  meselenin  meseleyle  ilgisi  olmadığını  göremeyecek 
Sen de gayet  iyi biliyorsun  ki Ayşin  de o malum  taifeden.  O da ib-
lisi görmeden  tanrıya  iman  edenlerden..." 
Ethel  bayılırdı  bu lafa.  Parlak  erkeklerinden  birinden  yürüttüğü-
nü düşünüyordum.  Belki  de neyzene  aitti.  Ama  ağzına  yakışıyordu 
doğrusu,  iblisi  görmeden  tanrıya  iman  edenler,  hasbelkader  içine 
doğdukları  bahçenin  meyve  yüklü  dallarını  kıran,  çiçek  tarhlarını  ta-
rumar  eden  yıkım  rüzgârlarının  nereden  estiğini  merak  edip  de bir 
kez olsun  burunlarını  dışarı  çıkarmadıklar,  halde,  şu yeryüzünde  en 
yaşanılası  yerde  yaşadıklarına  inananlardı.  Oturdukları  evin  kaç 
odası,  kaç çıkış  kapısı  olduğunu  merak  etmeyen,  gece  gündüz  duy-
duklar,  tıkırtılara  rağmen  aşağı  inip  de kilerlerinin  zeminindeki  kilit-
li kapağı  açmaya  lüzum  görmeyenlerdi.  Bildikleri  doğrulardan  ötü-
rü kendilerini  doğru  bilenler...  Ethel  haklıydı.  Ayşin  de onlardandı 
Işın nahoş  yanı  bu sözleri  sık sık hatırlamıştım  evliliğim  boyun-
ca, ama  zaten  doruklarda  gezinen  egosunu  daha  fazla  okşamamak 
,ç,n Ethel'e  itiraf  etmemiştim  bunları.  Dün  akşam  karşılıklı  içerken 
çoktan  bayatlamış  itirafımı  ağzımdan  kaçırma  gafletinde  bulun-
dum.  Memnuniyetle  dinledi.  Sallana  sallana  kalkıp,  tuvalete  gitti 
sonra.  Tuvalete  giderken  koca  kıçını  seyrettim.  Tuvalete  giderken 
koca  kıçını  seyredeceğimi  bildiğini  düşündüm.  Gördüğüm  en çir-
kin kıç ondadır.  Hiçbir  yerinden  tutulmaz,  hiçbir  kalıba  uymaz  Bı-
raksan  pelte  gibi  akıp  gidecek.  Daha  şişman  kıçlar  da gördüm  çok 
daha  bıçımsizlerini  de. Selülitler,  sivilceler,  yaralar,  gereğinden  faz-
la ya da yanlış  noktalarda  uzam.ş  kıllar...  buna  rağmen  hepsinde  de 
insanı  tahrik  eden  bir yan vard,.  Ethel'inkinde  yoktur.  Zinhar  kati-
yen yoktur. 
Döndüğünde,  kaldığı  yerden  devam  etti üniversite  projesinden 
soz etmeye.  Nihayet  baklayı  ağzından  çıkarıverdi.  Ayşin'e  de teklif 
götürmüşlerdi.  Ve kabul  etmişti.  Paraya  çok  ihtiyacım  olsa  da Ay-
şin ın bulunduğu  yerde  çalışmayacağım,  gayet  iyi bildiği  halde'  gö-
166