Evlere dağılmış eşkıyal ar, önlerinde az önceki delikanlıyla 
geldiler çınarın altında durdular. 
"Hemen gidiyor musunuz Hocam?" 
"Hemen gidiyoruz Dede Sultan. Aşağıda bizi bekliyorlar , 
biliyorsun. Benim de senden bir dileğim ... " 
"Dileğin başım, gözüm üstüne Hocam." 
"Şimdi buraya, ne kadar yetim, kimsesiz, babası askerde 
kalmış gelmemiş, evlenme çağında kiz varsa çağır. " 
"Baş üstüne Hocam." 
Dursun Dede yanındaki delikanlının kulağına bir şeyler 
söyledi, delikanlı çınarın altından, yanına birkaç delikanlı daha 
aldı, köyün içine ok gibi fırlad �ar. 
"Biraz bekleyeceğiz Hocam." 
"Aşağıdakilerin nasıl olsa bir yere gittikleri yok. Onlar na­
sıl olsa bizi, ne zaman gidersek o zamana kadar bekleyecekler." 
"Bekleyecekler Hocam." 
Dedenin sandığı kadar beklemediler. Delikanlılar yanların­
da on altı kızla çınarın altına geldiler. Hepsinin de babası Kur­
tuluş Savaşında kalmıştı. 
Hoca, Dursun Dedenin yanma geldi, kulağına eğildi yavaş­
ça, "Dede Sultan," dedi, "söyle kızlara, kusuruma kalmasınlar , 
biz de onların babasıyız, onlara biraz bir evlenme hediyesi ya­
pacağım, beni kırmasınlar. " 
Dursun Dede kipkırmızı kesildi, o anda da yüzü ter içinde 
kaldı ya, Hocanın dediğini de buyrukmuşçana yerine getird i. 
Hoca da utangaç, başı yerde kızların yanma gitti. Kadife 
keseden çıkardığı altınları teker teker, kızların avuçlarına koy­
du. 
Çınarın altına köylü kalabalığı hıncahınç dolmuştu. Hepsi 
de pos bıyıklı, ela gözlü, buğday benizli, uzun boylu, aydınlık 
yüzlü insanlardı. 
"Hakkınızı helal edin," dedi avlu kapısından dışarıya çıktı 
Ferhat Hoca. Arkasından da öteki eşkıyalar. 
"Güle güle git Hocam." 
"Allah seni kazadan beladan esirgesi n." 
"Ocağımızın uğuru senin üstüne olsun." 
"Ne hakkımız geçmişse helal olsun." 
148