Bu fırsatı bulmuşken, kaçırma. Senin çok iyi bir he­
kim olacağına inanıyorum, bu yüzden bütün so­
rumluluğu alarak sana izin veriyorum. Yolun açık 
olsun," dedi. 
Önümde uzun ve aydınlık bir yol açılmıştı.* 
Uzun ve aydınlık yolumda ilk adımı, emekliye 
ayrılmak üzere olduğundan kendini kızağa çekmiş, 
her işini hademeler e yaptıran bir hemşirenin eline 
bırakılmış, yüz yataklı bir klinikte attım. Koğuşlar 
tıklım tıkış doluydu. O kadar çok hasta geliyordu 
ki, gün oluyor yataklarda ikişer üçer yatıyorlardı. 
İşe başlayacağım gün, Osman Yemni Hoca be­
ni karşısına alıp, "Bak sultanım," demişti, "sen 
şimdi buranın başasistanı oldun. Ama yalnızca ba­
şasistan değil, aynı zamanda buranın hemşiresi ve 
hademesisin de. Daha da ileri git; bu gördüğün kli­
niği evin farz et! Sen bu evin kadınısın! Bunu bil, 
ne yapacaksan ona göre yap! Yetki de sorumluluk 
da sendeclir! "** 
Osman Hoca 'nın odasından çıktım, uzun kori­
dorda, sırtımda ağır bir sorumlulukla yürüdüm, 
geniş koğuşa girdim. Koğuş tıklım tıkış hasta do­
luydu. Hoca'nın sözlerinin etkisi altında, yataklar­
da yatan insanlara baktım. Madem klinik bugün-
* Güne ş Umuttan Şimdi Doğar, s.140-41. 
** Ag.e., s.140. 
145