duygusu vardı. Bunu Abdi Ağa bitirememişti. Bu öç duygusu­
nu bir yere yerleştiremiyordu. Karakoldaki Çavuşa yönelmişti 
öfkesi, Yobazoğluna dayak atan Çavuşa... Hükümete, Ali Safa- 
ya, Arif Saim Beye... Öcü kişilerden kişilere gidip geliyordu.
Memed bazan görmediği, bilmediği Ali Safayla dövüşüyor, 
onu öldürüyor, kellesini getirip Vayvay köyünün içine atıyor, 
çekip gidiyordu dağlara. Koca Osman ona, şahinim bizi kurtar­
dın, köylüye can verdin, diye ağlayarak sarılıyordu. Akmezar 
köylüleri de düğün bayram ediyorlardı Arif Saim Beyin ölü­
münden sonra. Memed bunları düşünürken kurşun sıkıyor, öl­
dürüyor, kelleler kesiyor, kan ter içinde kalıyordu.
Sonra birden umutsuzluk duvarına başım vuruyordu. Ko­
ca Osmanın artık burasına kadar gelmişti. Köye geldi geleli li­
sanı hal ile anlatmadığı kimse kalmamıştı köye geldiğini, evin­
de olduğunu. Bir gün de patlayıverecek, herkese bağıra bağıra 
büyük sırrını söyleyecekti. Söyleyince ne olacaktı, ağalar, bey­
ler, hükümet duyacak, olan olacakta. Epeydir buradaydı. Uzun 
kalmıştı. Gene de Koca Osman yiğit çıkmış, herkese geldiğini 
söylemeye can attığı halde, hiç kimse duymamış, öğreneme­
mişti. Artık burada durmamalıydı.
Oturduğu yerden kalktı, kapıya geldi, kapının yarığından 
dışarıyı seyretti. Bir kürk tavuk, arkasmdan on beş, yirmi tane 
civciviyle avludaki tozların içinde yumak yumak san yuvarla­
nıyordu. Avlunun ardındaki yoldan kısa boylu, geniş kalçalı, 
kırk belikli saçlan bütün kuluncuna yayılmış genç bir kız geçti. 
Bir köpek, kuyruğunu patancımn arasına kıstırmış, büzülmüş, 
duvarın dibine sinmeye çalışıyordu. Köroğlu geldi Memedin 
akima. Köroğlundan sonra anasını, Hatçeyi düşündü. Hürü 
Ana ne yiğit bir kadmdı. Şu Çukurovadaki her köyde bir Hürü 
Ana olmuş olsaydı Ali Safa da, Arif Saim Bey de görürdü gü­
nünü. Sonra yaşlı iyi yürekli Durmuş Ah... Sonra Topal AH. Be­
cerikli, iyi dost Topal Ali... Recep Çavuş, Cabbar... Cabbar eşkı­
yalık günlerini unutmuş, köye yerleşmiş, büyük bir tarla da mı­
sır ekmiş. Evlenmiş, iki de çocuğu olmuş.
Hatçe, anası, Abdi Ağa, dağlar, mağara, Kalaycı, hepsi ka­
fasının içinde kopuk kopuk, aydınlık, belli belirsiz, karanlık, bi- 
ribirine karışmış, acı, tatlı, büyülü, taş gibi sert bir düş dünya­