basını anasını vermedile r. Bu yavr u daha." 
"Güzel güzel, ver tazıyı candarmaya. Alın onu bizim _eve ._götü-
rün. İyi iyi, güzel güzeL" _ 
. Sağ ayağı öndey di. Sarışın bir kurda benziyor du. Dimdik ... Ağa­
ca, toprağa, karıncaya, ya da hiçbir şeye, bir boşluğa bakar gibi bakı­
yordu U soya ... Bir korkuya, karmaşıklığa, öfkeye, küçülmüşlüğe, acı­
ya bakar gibi, yaban ıl bir uzakl ık, bir küçümseme gibi bakıyordu Uso­
ya. Bir taşa, toprak parças ına bakar gibi. 
Uso tasmasından yakalamıştı tazıyı . Candarma onu çekmdiyor­
du. Öteki candarmalar da vardı lar tekmele�eye başladılar U soyu. 
"Vay alçak vay! Bir yüzbaşıya ... Cumhuriyetin bir yüzbaşısına. 
Vay alçak vay, bir tazıyı çok görüyor bana, Yüzb aşısına ... " 
· Yüzbaşı sarış ın, köpürm üş, delirmiş gururu incinmiş bir kurda 
benziyordu. 
"Vay alçak vay! Bir yüzbaşıya ... Cumh�riyetin bir yüzb aşısına ... 
Vay dil bilmez 'vahşi köpek vay! Serin serin onu yere serin !" 
Oraya, ağacın altına, nalbant tezgahının yanına çarşının tüm ka-
labalığı bir anda hıncahınç dolmuştu. · 
Az bir sürede üç candarma Usoyu yere serdiler. Kalab alıktan ut­
kulu bir uğultu yükseldi, çarşıyı doldurdu, indi. Yüzbaşı yerdeki Uso­
' nun üstünde dövünür, çizmeleriyle yere yamyassı yapışmış adamı çiğ­
nerken, kalabalıktan arada sırada sevinç çığlıkları geliyor du. 
"Bir tazıyı, bir tazıyı, bir yüzbaşıya ... " 
Yüzbaşı sarışın bir kurda benziyordu. Şikarını çiğney en, yutma­
dan önce ... 
Yüzbaşı tazıyı taşmasından tuttu. Kalabalığa döndü, gülümsedi . 
Mavi gözleri ışıladı. Usonun üstünden indi. Kalabalıktan en küçük 
bir ses bile çıkmadı . Yüzbaşı önce kalabalığa gülümsedi, onların ona­
yını istedi, kalabalık duvar gibi, taş gibiydi. 
"Alçakl ar,'; dedi , gürleyerek. Kalabalığı yarark en, sağına soluna 
dönerek, hep "alçakla r," diyordu. �'Bir yüzbaşıya bir tazıyı siz de, öyle 
mi? Bir tazı, tazı, tazı, tazı ·öyle mi?" 
Kalabalığın ortasında durdu. Sağ ayağını öne uzatıp yere heybede 
vurdu. Sarışın, taştan bir kurt heyketine benziyordu. · 
"Haydi, dağılın siz de ... Köpekler ... " dedi. 
Kalabalık sessizce dağ ıldı. 
520