Hürrem Bey'in benden bir şüphesi yoktu. Karımın asla! 
Kaynım, "bir hürmetkarınız" imzalı mektubunda beni ele 
vermek için kuvvetli bir imada bulunmamıştı. Allah'tan 
olacak, bulunamamıştı. Beni suçlamak için kesin ve net bir 
şey bilmiyordu. Halis defaldu gitti. Artık ben kimden kor­
kuyor, neden çekiniyor dum? Çekincelerimin çoğunu yersiz 
buldum. Yalnız bazı noktalarda birinci ziyaretimden daha 
ihtiyatlı olmak şartıyla gide bilirdim. Mesela bu defa yukarı 
çıkarak soyunup dökünmeyecektim. Küçük kapının önün­
de Cevher'imle yarı içeride yarı dışarıda görüşmekle yeti­
necektim. Artık sakala, kalpağa da lüzum yoktu. Çünkü 
Halis'in velvelesi, o haydut kıyafetime o taraflarda fena bir 
şöhret kazandırdı. 
O sabah, akşama operaya gitmek müsaadesiyle köşk­
ten çıktım. Günü her zamanki meşguliyetlerimle geçirdim. 
Akşam serndilerden kimseye rast gelmernek için yine Beşik­
taş'tan Üsküdar'a geçtim. Arabayla Uzunçayır'dan Merdi­
venköy'e geldim. Sular iyiden iyi kararmıştı. Sahrayıcedit'ten 
semte yaklaştım. Basri Bey'in boş köşküne kapandım. Saat 
bire doğru, oradan çıktım. Gece yine karanlıktı. Fakat yol­
larda şüpheli kimseye rast gelmedim. Serbest serbest alçak 
duvardan atladım. Uzun bahçeyi yürüdüm. Ben hiçbir işaret 
vermeden peri eliyle açılır gibi küçük kapı önümde kendi 
kendine aralandı. 
-Cevherciğim ... 
-Efendim ... 
İçeri girdim. Kapıyı sıkıca örttük. Birer kolumuzu birbiri­
mizin beline doladık. Öteki ellerimizi birbirine kenetleyerek 
sarmaş dolaş dar merdivenden yatak odasına çıktık. Hemen 
sordum: 
-Ne var, ne yok? 
-Hiçbir şey ... 
-Bu gece o kadar rahat geldim ki ... 
-Ben de seni o kadar korkusuz kabul ettim ki ... 
-Adeta kendi evime girer gibi .. . 
-Adeta kocarnı kabul eder gibi .. . 
205