dan çok memnun değildi; onlara göre hoca, projelerinde ya­
rarlı olacak bir uzay ve hesap bilgisi yerine, kendini tatmin 
etmek için soyut kavramları öğretmeye çalışıyordu. Kerim 
Bey’in 'doçenti’ Mustafa, hocasına hayran olmakla birlikte, 
öğrencinin gerçeklerine daha yakın bir yolu seçti; doktorası­
nı, uygulama alanıyla ilgili bir konuda yaptı. Zürich’te fotoe- 
lastisite laboratuvarlannda çalıştı. Köprü hesaplarında orta­
ya çıkan yeni problemleri çözebilmek amacıyla, köprü model­
leri üzerinde deneyler yaptı. Ülkesine dönünce de ‘Tatbikî’  
yanı uygulamalı Mekanik Kürsüsü’nü kurdu. Yapı Malzeme­
si Laboratuvan’m uzun süre yönetti.
"Peki," dedi genç adam, "neden yalnız mekanikle, mate­
matikle uğraşmaz'dı? Yöneticilikle birlikte hocalık ve daha 
birçok işle uğraştı?" Profesörle birlikte lokantada yemek yi­
yorlardı ' Evet,1 ' dedi profesör, "Meselâ yemek yerken de iyi 
bir yemek nasıl olmalı diye düşünürdü Mustafa. Yaşadığı 
her olayı bütün derinliğiyle içinde hissederdi“ Delikanlı, 
"Bence bu kadar dağılmamalıydı," diyerek görüşünü belirtti. 
"İstersen onu daha yakından tanıdıktan sonra verelim bu 
karan. Bazılan hayatları boyunca yürürlükte kalan bir “ iç 
yönetmelik’ yaparlar kendileri için. Hayatları boyunca bu yö­
netmeliğe uygun bir yaşantı sürdürürler. Mustafa gibi, daha 
tabiî yaşamayı, eğilimlerine uygun yaşamayı seçenler için 
böyle bir yönetmeliğe göre yaşamak oldukça zordur. Belki de 
kendilerine güvendikleri için, böyle bir ‘iç yönetmelik’ gerek­
sizdir onlar için. Ben bunu anlıyorum; meselâ benim de bu 
' çeşit bir yönetmeliğim olsaydı, oturup seninle bu kadar uzun 
zamanı birlikte geçirmezdim. Düşünürdüm ki sen bir öğren­
cisin ve ben de bir profesörüm; ben bilim adamıyım, sen he­
nüz bilime yabancısın. Mustafa bu konuda benden de ileri gi­
derdi: seninle konuşmakla kalmazdı, oturur hemen seni üni­
versite derslerine hazırlamaya başlardı... Mustafa her şeye 
hakkını vererek yaşıyordu, içinden öyle geliyordu, işte Jale
113