BİR MASALIM VAR 
� 
Şubat 1999, Arnavutköy 
Torunlarımı özledim. İtiraf edeyim, yaşamın 
hayhuyu içinde pek aklıma geldiklerini söyleyemem 
ama hastalığım nüksettiği nden beri, onları sık düşü­
nür oldum. Timur ile Tamer şu günlerde Alman­
ya'da değil de burada olsalardı, onlara," Bir zaman­
lar Boğazi,ci'nde çok güzel manzaralı bir ahşap kojk­
te küçük bir kız yaşardı," diye başlayan bir masal an­
latmak isterdim. Masalımı, kendi keyfime göre kur­
gular, mutlu sonla bitirirdim. Belki gerçeğe tam uy­
mazdı ama ne gam! Masallar hayalleri anlatmaz mı 
zaten? Ben masalımdaki küçük kıza çook uzun bir 
hayat çizgisi bahşedcr dim. Neden mi? O kızın hali 
yapmak istediği pek çok şey var da, ondan! 
Torunlarıma anlatacağım masala, "Emirgan'da 
eski Mirgün İskclcsi'nin arkasındaki Kuleli Ya-
1