sonra başmı almış gitmiş, ortadan silindikten sonra bir daha 
dağlara dönmemişti. Yıllar sonra belki de bu eşkıyalardan bir 
ikisi dönmüştü ama, hiç kimse onların yüzüne bakmamış, dö­
nen eşkıyalardan en kabadayısı dört beş gün, en çok on beş 
günde vurulmuştu. Bu ince Memedse dağlara bir kartal hış­
mıyla inmiş, Kara İbrahim gibi bir eski eşkıyayı ilk çarpışmada 
öldürmüş, bir sürü candarmayı da yaralamış, gene ortadan si­
linmiş gitmişti.
Ali Safa Beyden başka herkes Vayvay köylüsünün dirilişi­
ni, karşı koyuşunu Memedden biliyor, Memed üstüne türlü ri­
vayetler çıkarıyorlardı. Ama ne Çukurovada, ne de dağlarda 
Memedi, Asım Çavuştan başka gören olmamıştı. Asım Çavuşsa 
Memedin baş adamıydı. Ona dokunamazdı. Ne malum, belki 
dağdaki Memed değildi. Memed adı altmda şekavet yapan bi­
risiydi. Ama Memed olmasa böylesine savaşabilir, bir bölük 
candarmayı önüne katıp böylesine Torostan Çukura kadar ko­
valayabilir miydi?
Tüfeklerini, pabuçlarını dağlarda bırakmış, kaçmaktan 
imanları gevremiş candarmalar, can havliyle, "Yandık Allah," 
diye kasabaya doluşmuşlardı. "Yandık Allah şu İnce Memedin 
elinden."
İnce Memed beş kişi, on kişiyle birlikte gelmiyordu candar- 
maların üstüne... Yerden biter, gökten yağar gibi yüzlerce insan 
yürüyordu onunla birlikte. Bir de bir top yıldırım varmış onun 
koynunda...
Ali Safa Bey kasabada, Tevfiğin kahvesinden Nazifoğlu- 
nun lokantasına, oradan candarma dairesine, oradan kayma­
kamlığa, davavekili Siyasetçi Ahmete, Siyasetçi Ahmetten 
postaneye mekik dokuyup duruyor, yüreğindeki korku da 
gittikçe büyüyordu. Köylülerin şu ayaklanmalarının sebebini 
de bir türlü bulamıyordu. Hiçbir sebebe parmak basamıyor, 
hiçbir sebep onu kandırmıyordu. İnce Memed mi? O, en so­
nuncu ihtimal... Bu işi gene yapsa yapsa Arif Saim Bey yapa­
bilirdi. Arkasında Arif Saim Bey olmayan köylü bütün bunla­
rı beceremezdi.
"Bizim köylümüz," diyordu, "arkasında sağlam bir güç ol­
madan hiçbir harekette bulunamaz. Hiç kimseye güveni yok­
334