330 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
Bora gittikçe azıtıyordu. Gene taş gibi yüzüne çarptı. Aldırmadı, koşarcasına, 
arkadan hışım gibi gelen boranın önüne düştü. Koca Halil güneye, hep güneye 
yürüyecekti. Ambarda uykudakilerin soluklarını dinlerken dışarda belalı bir fır­
tınanın olduğunu, bozkırın delicesine uluduğunu duymuştu. Ama boranın böyle 
hışım gibi saidıraca ğını bilmemişti. 
Ortalık silme karanlık tı. Köyün evleri zar zor fark ediliyordu. 
Ama olsun. Arkadan kepeneğe vurdu. Bu kepenek ki taş gibidir. Kürtler yap­
mıştır. içeriye bir damla soğuk bile sızdırmaz. 
Köyü çıkınca, dört bir yandan delicesine savLiran boranın ortasında kaldı. Bir 
süre bir adım bile atamadı. Kafasından şimşek gibi umutsuz bir düşünce geçti, 
geri dönse mi? 
Sonra sevinci gene kabardı Köylü sabahleyin kalkıp bakacaktı ki ... Yaaa, kal­
kıp bakacaklar ki Koca Halil yok. Bu karda kıyamette nasıl gitti? Gittiyse ölüme 
gitti. Gitmediyse göğe çekildi. Köylünün şaşkınlığını göz önüne getirdi. İçindeki 
güç depreşti, sıcak ürpertiler tüm bedenine yayıldı. 
"Olsun," dedi seslice, bağırırcasına. "Varsın olsun. Şu tatlı canı bir kere köyün 
dışına attın ya. Koca Halil, isterse daha beter olsun. isterse şu ulu gökyüzü tüm 
kar olup yere düşsün, boran olup yeryüzünden aksın." 
Sevinerek yola düştü. Dereye aşağı inerken bora azıcık azaldı Bu daha çok 
sevindirdi onu. Ayakları daha çabuklaştı Bu havalarda çabuk yürümeli. öyle 
ölümsek ölümsek yürürsen donar kalırsın 
Derenin dibine doğru bora öylesine esmeye, dört bir yandan savrulmaya baş­
ladı ki, gideceği yönü şaşırdı. Bir anda baktı ki gerisin geri köye doğru çıkıyor. 
Hemen yönünü buldu, aşağı inmeye başladı. Bir zaman yana kaydığının farkına 
vardı. Şaşırmıştı Koca Halil şaşırır mı? İşte şaşırmıştı. Di bektaşını bulsa yolu 
doğrulturdu . Bora da azıcık kesilse ... Ama kesileceği yerde, gittikçe azıtıyordu. 
Varsın azıtsın. Sağa vurdu, sola vurdu, bir adım ilerleyemediğini biliyordu. 
İkirciklendi. İçine bir korku düştü. Geri dönse mi? Bu düşünceden öylesine 
korktu ki, bütün melekelerini topladı Dibektaşını yönledi, oraya doğru çabuk 
çabuk yürüdü. Boynundan aşağı gıcılı kar giriyordu. Boynunu içine çekti. Birden 
bir yere geldi ki, sütlimanlık, bora tutmuyor. Düşündü ki buralarda böyle yerler 
çok. Burada bir yornuk almak gerek. Karın üstüne oturdu. 
Şura aşağı Uzundere, Sümbül Velinin oğlunun ölüsünü baharın, Uzunderede 
bir kayanın dibinden çıkardıla r. Bıyıklan daha yenice terlemişti. Namaz kılar gibi 
yumulmuş, öylece donup kalmıştı. Yüzünü kardan temizlediler. Güler gibiydi. Öy­
le terütaze duruyordu. Dünsen uyanacaktı Uzunderede donup kalanın hesabı yok. 
Gökte bir yıldız vardı. Uzunde reye bir kervan düşmüştü. Yolunu şaşırmış bir 
kervandı bu. Yıldızdan başka yol gösteren yoktu onlara. Yıldıza doğru gittiler 
ha gittiler. Bir türlü sabah olmadı. Baharın Uzunderede kervanı buldular. Atları, 
eşekleri, insanlarıyla ayakta yürüyüşe hazırmışçasına öyle duruyorlardı.