Selim: “Bütün mesele, insan hayatının denklemini yaz-
mak olduğuna göre, acaba sayın müellif bize bu denkleminişaret sistemini ve bir insanda bilinen faktörlere ait katsayı-ların ne gibi bir transformasyonla değerlendirileceğini açık-larlar mı?”
T urgut: “Derin tahlil kabiliyetiniz, burada da sizi ele ver-
di. Ben de zaten son olarak bu problemi düşünüyordum.Evet, meseleyi, aşağılık bir pratiğe dökmek gerekirse, birinsanda mevcut karakterlerin en uygun hangi işaret siste-miyle gösterilmesi gerekeceği sorununu ortaya koymalıyız.Bunun için de, kanaatimce, önce, insanlara ait bütün bilgi-leri, cebrik notasyonlarla gösterecek bir sistem bulmalıyız.İnsanın, biyolojik, psikolojik ve sosyolojik durumlarınıbunlara uygun cebirsel işaretlerle ifade ederek, bütün haya-tı, kelimeler yerine, sayısal değerlere tekabül eden genelnotasyonlarla gösterirsek, gramatik kombinezonlar yerinetransandantal eşitlikler ikame etmiş oluruz ki bu yeni sis-temde, sizin bilinen faktörler dediğiniz sabit katsayılar daherhalde yerini bulur.”
Selim: “Dur! Hemen tahtayı silme. Beni kandıramazsın.”T urgut: “Aptal! Uzatma işte. Böyle bir nazariyenin elbette
bazı ufak tefek noksanları olacak. Ne demiş Ziya Paşa...”
Selim: “Ne mutlu Türküm diyene, demiş.”T urgut: “Onu Namık Kemal söylemiştir. Ziya Paşa aynen
şöyle demiştir:
“Dî-rahtı ferganiyi nüman eyledi nevserTema-yı zur-u haltı kadar neyledi kevser.”Selim: “Yeter söz milletindir. Söyleyen: Jean François Mil-
let.”
T urgut: “Sanki hiçbir şey olmamış gibi sözlerime devam
ediyorum:
“İnsan, kendini beğenmeden yaşayamaz. Kendini beğe-
nirse, diğer insanlar onun hayatını cehenneme çevirmeye
73