FAKİR BAYKURT
 
281
 
 
«
Ö
yle mi muhtar? Bu beyanları kabul ediyor musun? Bilirkişiler 
doğru söylüyorlar mı?»
 
Battal şapkasını çıkardı:
 
«Doğru söylüyorlar efendim! Kabul ediyorum...»
 
Kır 
Abbas:
 
«Alevîlerde yalan deye bir şey yoktur Emin beyim!» dedi, elini 
göğsünün üstüne koydu.
 
«Pekâlâ... Yaz oğlum...» dedi Emin Sağlamer, «Devlete ait tapusuz 
bir arazi olup... İmar ve ihya fiili, 10 yılı tecavüz etmediğinden ... 
efendim... durumun 
 
................................
.
 
 
ilçes
i malmüdürlüğüne bil
 
dirilmesine...» Durdu. Demir beye baktı. «
Ö
lçüm işleri yapılsın, 
krokileri çizilsin...»
 
Demir bey, ölçümcülerle akşama kadar kroki çizdi.
 
Akşama doğru iş bitti. 
İ
mzalar atıldı, mühürler, parmak mühürleri 
basıldı.
 
O gün konak sırası Kır
 
Abbasgil’deydi. Cennet karının, gelini 
Senem’le birlikte, pişirip taşırdıklarını Battal’ın eve taşıdılar. 
Konuşuklu, tatlı bir yeme içme oldu. Kır Abbas, uzun boylu Demir 
bey için özel olarak yoğurt pekmez çıkarttı sofraya. Biraz da kaymak 
getirtti.
 
Bulgu
r aşının yanında yoğurt iyi gitti. Konuklar hoşlana hoşlana 
yediler.
 
Kır Abbas: «(Allaha şükür, konak işinde kimseden geri kalmadık! 
.. )» diye sevindi. Karısının, gelininin, oğlunun yüzlerine güldü.
 
GİDENLER KALANLAR
 
İşleri uzamadı. Ayazlar iyice çökmeden
, pırtılarını alıp okulun 
önündeki küçük alana çıktılar. Cipleri geldi.
 
Büyük küçük köylüler toplandı.
 
Emin Sağlamer, köy kuruluna, bilirkişilere, ayrı ayrı teşekkür etti. 
«Kusurumuz olduysa hoş görün, görevimizi yaptık, görev namustur...» 
dedi. Çoğuyle el
 
sıkıştı.