78
îçeri girdikleri anda, kocasının, endişeli bir ifadeyle, ko­
nukların arasından sıyrılarak onlara doğru geldiğini gördü 
Peri. Dar kesimli, kızıl-kahve ceketi, tiril tiril beyaz gömleği, 
mavi-kahverengi kravatı, ayna gibi cilalanmış ayakkabılarıy­
la belli ki özenmişti görünüşüne Adnan. Mütevazı bir aileden 
gelip, kendi kendini yetiştirmiş, emlak sektöründe çalışarak 
adım adım yükselmişti. Başarısını Yüce Allah'tan başka kim­
seye borçlu olmadığını söylerdi. Peri her ne kadar kocasının 
zekâsına ve çalışkanlığına saygı duysa da, Yaradan’ın neden 
onu başkalarına yeğlemiş olabileceğinden çok da emin değil­
di. Adnan, Peri’den on altı yaş büyüktü. Lâkin bu yaş farkı, 
kocası sinirlenip alnındaki çizgiler derinleştiği zamanlarda 
daha da belirginleşirdi; tıpkı şimdi olduğu gibi.
“Nerede kaldınız? Elli kere aradım seni! Üstüne ne oldu?” 
“Telefonumu kaybettim, arayamadım” dedi Peri elinden 
geldiğince sakin bir sesle. “Sonra konuşsak olur mu?”
“Neden geç kaldık biliyor musun baba?” diyerek araya gir­
di Deniz. “Annem sokaklarda hırsız kovalamaya kalktı da 
ondan!”
“Ne?”
Deniz gözünün önüne düşen bir tutam saçı geriye itti. Hat­
ları babasını andırıyordu; uzun, kemerli burnunu ve özgüve­
nini ondan almıştı. “Bana inanmazsan kendisine sor” dedi. 
Yetişkin konukların arasında sıkılmış görünen, aşağı yukan 
kendi yaşıtı bir kıza doğru yürüyüp gitti.
Adnan Peri’ye baktı merakla, kaygıyla. Ne var ki açıkla­
ma yapacak zaman yoktu. Yahnin sahibi, meşhur bir gazete­
ciyle konuşmasını yanda kesmiş, onlara doğru geliyordu. Ge­
niş omuzlu, tıknaz yapılı, kel bir adamdı; cildi alkole düşkün 
olanlara mahsus bir pembelikteydi. Her santimi en son yaş­
lanma karşıtı uygulamalara maruz kalmış yüzünde tek bir 
km şık yoktu. Gülümsediğinde hatlan milim kıpırdamıyor, 
sadece dudaklanmn köşeleri belli belirsiz seğiriyordu.