sayılmadı. Herkes transistörlü radyolarını açarak öteki saha­
lardaki maçlan dinlemeğe başladı. Spor-toto kağıtları çıkarıl­
dı. (Altı buçuk kolon üzerinden oynanıyor du. Yer yer müs­
tehcen fıkralar duyulma ğa başladı. Oysa belden aşağıları yok­
tu. Denildiğine göre, bir kaza sonucu alt tarafını kaybeden 
bir adam günün birinde bir genel eve ... " 
"Anlatma" diye yalvardı Bilge. "Onlan bu zavallı durumda 
mı bırakalım?" "Bırakalım," dedi Bilge. "Kadınlarla yola çı­
kılmaz. Daha önce de belirtmişti m." Biraz bozuldum alba­
yım. Belki de hiç dinlemedi beni. Daha önce dursaydım, bel­
ki böyle olmazdı. Fakat oh!�
1e��en ne güzeldi değil mi yüzü­
nün ifadesi? Ah! deseydi kim�r d�a da güzel olurdu belki. 
Ağzının, güzel dudaklarının kenarında bir gülümseme yarat­
mak için, ne uzun yollardan geçiyorsu n. Kendinden veriyor­
sun ve durmadan eksiliyorsun. Oysa bazı insanlar , olduklan 
gibi kalarak, elde ederler istediklerini. Ben, kanımı damla 
damla süzerek veriyorum. "Beni bu yanın adamlardan kur­
tarmayacak mısın?" diye sızlandı Bilge. Senin için her şeyi 
yaparım: Gecekonduyu ve dul kadını ve albayı ve oyunları, 
hepsini silerim bir kalemde. Kadınlarla bile yola çıkarım. Öf­
kelcrimi unuturum. Yaşantımın size iyi gelmeyen yanlarını 
kendime saklarım. Çünkü sizi seviyorum Bilge. Bütün haya­
tımı, hayır bütün hayatımın sadece güzel oyunlannı, yerdeki 
terliklere doğru çekingen hareketler yapan ayaklarınızın dibi­
ne seriyorum. Oysa, birikmiş alacaklanm vardı bu dünyada n. 
Çünkü kötü bir yaşantıydı. Bilge'nin varlığı ve içinde yaşadı­
ğı dünya unutulmuştu. Bu yaşantının sonu kötü bitecekti. 
Kitaplar da öyle yazıyor du. Bu yaşantının da sonu kötü bite­
cek albayım. Bizim gibilerin hayatında güzellikler, kısa süren 
aydınlık lardır. Bizim gibiler, başkalarının yaşantılarına kısa 
bir süre için girerler. Uşak rolünde sahneye çıkarlar. Kötü bir 
yaşantı, fakat iyi bir oyun. Ben de benden önce gelmişlerin ve 
geçmişlerin bütün tecrübelerini hiçe sayarak sahneye çıkıyo-
158