hemşiremizi, Brand çiftinin yanına staja gönder­
dik. Afrika'da birlikte çalıştılar. Ayşe, lepra alanın­
da, fizyoterapi ve ayakkabı uzmanı olarak geri 
döndü, hastanemizde hem fızyoterapiyi başlattı 
hem de bir ayakkabı atölyesi kurdu. Özel ayakka­
bılarımızı üretmeye başladık. Sadece kendi hastala­
rımıza değil, yurtdışından gelen hastalara bile 
ayakkabılar yaptık. Uzman hemşirelerimize yurtdı­
şında burs bul uyor, dönüşlerinde özel üniteleri mi­
zi kuruyorduk. Gazete ilanıyla ilk hekimimize ka­
vuştuk. Bir el cerrahisi profesörü ile anlaşıp hafta­
da bir gün bizi ziyaret etmesini sağladık. Daha 
sonra da İsviçrelilerin katkısıyla, hastanede bir 
mikro cerrahi ünitesi kurduk. Ayrıca Göz Kürsü­
sü'nden de bir doktorla anlaşmıştık, haftada bir 
hastalarımızın gözlerini kontrol ettiriyorduk. 
Çünkü bu menhus hastalık gözü de fena vuruyor, 
körlüğe neden oluyordu. Zaman içinde, grubu­
muza birer psikolog, dahiliyeci ve diş hekimini 
katmayı da başardık. Diş hekimleri cüzamlıların 
ağızlarına ellerini sokmaktan kaçındıkları için, ken­
di diş protez laboratuarımızı da kurmuştuk. Bu­
nunla da yetinmedik; Soysal Hizmetler Merkezi­
mizi kurduk. Beş becerikli hemşiremize, her hasta 
için ayrı bir yol projesi geliştirmesi görevini verdik. 
Hemşireler, çamaşırhanemizi ve pansumanhane­
mizi kurdular, hastalara pansuman yapmayı öğret­
tiler. Cüzamda yaraları sık temizlemek gerektiğin­
den, pansuman çok önemliydi. Eski hastaları mız-
238