ahır, küçücük kiler gibi bir alan,  bir de odacık  vardı.  Odaya serilmiş yer yatağında  çoban,  kar­
ısı ve on bir çocuğu  yan yana dizilmiş  yatıyorlardı.  Evin çatısından  düşen  kalas,  çoğunun  kaf­
asını koparmı ş, yatağın öte yanında  başsız bırakmış tı gövdel erini.  Kaymakam  gerisingeriye 
sürünmüş,  kendini önce  dışar ı atmı ş, sonra  dağlara  vurmuş  ve yaral ı bir kurt gibi ulumuştu. 
Sesi kayalara  çarpıp yankılana  yankılana  geri dönmüştü  kula klarına.  “Bu  nasıl iştir ey 
Allah ım!”  diye bağırı yordu.  “Bu nası l iştir? İnsanları nı bu şartlarda  yaşatmak  için mi yaratm­
aktas ın?” So nra inmişti d ağdan, V ali'nin y anına varmıştı.
“Hayrola, Buzlar Çözülmed en, yi ne n e var?” d emişt i Val i.
“Hamur'a  sosyal konu t yapmak  durumundayız,  sayın Valim. Köylüler,  hayvan  misali, inl­
erde y aşıyor.”
Sosyal konut  yapmak  için ihale açmışlardı  ama,  kimse ihale ye katılmamış tı. Sağdan  soldan 
rica etmi şler, t aşeron lar aramışlard ı boşuna.
“Bu iş başına  kald ı Buzlar  Çözülmeden,”  demişt i Vali. “Yapsan  yapsan sen yapars ın. Yüz 
tuval eti sorunsuz  kurtardın.  Bu da onun  biraz  geniş kapsamlı sı. Zaten kendin e iş arayan sen 
değil miydi n? Al iş te sana i ş!”
Kurduğu  'Hamur  Köyl erine Hizme t Götürme  Birli ği'nin Başkanı  sıfat ıyla,  sosyal konutların 
ihale sini üstüne almışt ı, Ka ymakam.
Tem el kazmak için i şçi ar amaya başlamı ştı. Y öre i nsan ı iş için İ zmir'e, İ stanbul'a, An kara' ya 
gitme sine gidiyordu  da inşaatl arda  çalışmaya,  kendi memle ketinde  çalışmaya  asla yanaşmıy­
ordu.  Bütün  gün kahved e vere siye çay içiyorlard ı köylül er. Borçların ı da parayla  değil, mevs­
imi geldiğinde  çaycının  tarlas ında  tırpan  salla yarak  ödüyorlardı.  Kaymakam  haber  salmış tı, 
gelir de konut  yapımında  çalış ırlarsa,  Ankara'da,  izmir'd e aldıklar ı paraların  iki misl ini ödey­
eceğim, diye. Ya prak k ımıldamamışt ı.
Çaresiz kalınca,  Iğdır’dan  işçi toplayı p getirtmişt i. Temel i onlara  kazdıraca k, su basmanı 
attıktan s onra, i şi bir t aşerona devr edece kti.
“Bu iş kenef deliği kazmay a benz emez  Kaymakam,  sen bu işi becer emezsi n,” diyenler vardı 
etrafında.  Hiç aldırmı yordu  söylenenl ere. Temeli  kazdırmaya  başlamış tı Iğdırlılara,  iki yıl 
içinde k onutları teslim e dece ğini düşünüyordu.
Üç gün sonra  haber  geldi, işçilerin  hepsi kaçmış tı. Hamurlular  fena tehdit  etmi şlerdi  çalış­
anları. “Sen bu işi yapamazsın,”  diyenleri n bir bildi ği vardı  yani! Ama  onlar  da, bu Kaymak­
am'ın ne çetin ceviz oldu ğunu  henüz bilmi yorlardı.
iki gün so nra, yan ında S ağlık Oca ğı Do ktoru il e bitmi şti kahv ede, Ka ymakam.
“Tembel  herifler!”  demi şti. “Paras ızlık tan kırılıyor sunuz,  gurbe tte kazandığ ınızdan  iki misl i 
fazla  para teklif ediyorum,  gelip çalışmıyorsunuz.  Komşu  ilçeden  gelenleri de tehdit  edip kaç­
ırtıyorsunuz.  Yaşad ığınız yerlerd e, hayvan  bile barınmaya  tenezzül  etmez.  En ufak  sarsıntıda 
damların ız kafanıza  yıkılıyor,  çoluk  çocuk geberi p gidiyorsunuz,  işiniz gücünüz,  burada  bütün 
gün serilip vere siye çay içmek.  Şimdi  burayı, bu pislik içinde ki kahv eyi sağlık şartlar ına aykırı 
oldu ğu için kapatıyorum.  Burası  mikrop yuvas ına dönmüş.  Nah,  sağlık ekibi de rapor tutu yor, 
şurada.  Yaşayaca ğınız  evlerin temell eri kazılıp subasmanları  atılana  kadar, çay ocağ ı da yok, 
veres iye çay da y ok!”
 “Kür tlere nası l laf geç irdin d e tem el kazmaya başla ttın?” d iye sormuştu V ali.
“Efendim,  ben en keskin Lazlara  bile laf geçirebilmiş tim,  vaktiyle. Kendime  göre yönteml­
erim var,” demi şti. Gözler i dalmış, aklı Kal kander e günl erine gitmişt i.
Kaymakamlı kta ilk görevi ydi. Dal gibi ince  bir genç adam...  “Bıyık bırak,  oğlum,”  diye nas­
ihat etmiş ti bir emekli hüküme t doktoru,  “sen i böyle  tüysüz  görürlers e, adam  yerine 
koymazlar. Mu tlaka g örev y erine g itmed en önce bıyık bırak.”
Rize'd e Kalka ndere...  En katı, en tutucu,  en geçimsiz  insanların  belde si... Kalıbı,  boyu  posu