ÖLDÜKTEN SONRA 
Dalmıştım mazinin ölgün sesine 
Evinin önünden geçiyorken dün 
Geçmiş zamanlara ağladım yine 
Hülyamda yaşarken o güzel yüzün 
Neden bugün bu ev böylece ıssız 
Nerde eski günler nerdesin ey kız 
Sensiz gönlüm şimdi yalnız, yapyalnız 
Derdini sararken bir eski hüzün 
Gel bari hayali yakın gel sokul 
Bu hasta gönülden bir teselli bul 
Bak o da maziye ağlayan bir dul 
Birbiri üstünden geçtikçe her gün 
Niçin solmayan bir sarı güldün 
Nasıl oldu bilmem ne çabuk öldün 
Kara topraklarla sen mi örtüldün 
Gözlerin gözümde yaşıyorken dün 
Bir mezar mı sana son açılan yer 
Sen gibi güzeller ölürse eğer 
inandım ki bazan yaşar ölüler 
Eski sevgililer önünde bütün 
1335 - Sonbahar - Kadıköy 
55