almayınca nasıl gücendiklerini böbürlenerek anlatıyord u. Tahıl alışve­
rişi sürüp giderk en, Onbaşı kasabadaki ileri gelenlerle, Kaymakamla, 
Candarma Komutanıyla, Milletvekiliyle tanışmak, onların rakı masa­
larına oturmak . yolunu buldu. Bunu candarmalığında öğrenmişti. Bi­
raz sonra da çağın muhal efet partisi Demokrat Partiye girdi. Köylüle­
re buğdaylığı na, arpalığına, pamulduğuna para vermeye başla dı. Bir 
de üç yüz lirasına, beş yüz lirasına, bin lira faize· vermeye başladı . Sı­
kışmış köylüler, tarımcılar, ister istemez güzün kilosu üç yüz kuruş 
edecek pamukları karşılığında yüz kuruş alıyorlardı . Birkaç ay için, ör­
neğin mayıstan eylüle kadarlık bir zaman üç misli kar ona az geliyor­
du. Gittikçe sermayesi büyüyor, köylüler onun kulıi kölesi oluyorlar­
dı. Seçimlerde çok çalıştı. Ondan para alan köylülerin hiçbirisi başka 
bir partiye oy veremedi. Veremez di. Ve partisi iktidara gelince her şey 
tamam oldu. Onbaşı on dört mayıs günü radyo başında sabaha kadar 
içerek, yaşasın demokras i, yaşas ın özgür vatan, kahrolsun Derebeyler i, 
kahrolsun Halk Part isi, diye bağırdı . On sekiz mayıs günü Ankaraya 
gelip Menderesin, Celal Baya rın, elini sıkıp boynuna sarıldığında sesi 
hiç çıkmıyordu. Liderler onu gülerek, anlayışla karşıladılar onun sesi­
nin çıkmaması nı. Kısık, duyul ur duyulmaz sesiyle halk kurtuldu, çok 
şükür bu zulümden kurtuldu deyişini ... 
On dört mayıstan sonra Onbaşıya bankalar istediği kadar kredi 
açtılar. Şim diye kadar Onbaşı on altı köyle çalışıyordu . On dört ma­
yıstan sonra çalıştığı köy sayısı otuz dokı.ıza, ve dağıttığı para ' sayısı 
milyonlara çıktı. 
Para alan köyl ülerin bir kısmı parayı aldıkları yıl, türlü sebepler­
den dolayı para yı, ya da sattıkları tahıli vere miyorlardı. Ya dolu vuru­
yor, ya ot basıyor, ya bir kazaya uğruyordu ürünleri. O zaman faiz altı 
misline ... Bir yıl daha veremezlerse on iki misline çıkıyordu faiz ve 
köylü artık borcunu hiç ödeyemez hale geliyordu. 
. Onbaşı ne yaps ın buna karş ı? Para vermişti ve hakkını istiyordu, 
alaca klı. Senet sepet, mahkeme, boş ver. Onbaşı silahlı adamlar besli­
yordu. Bir köylü borcunu vermedi de, hele bir dikleşti mi, vay haline! 
O gece evi yanıyor, sığırları bıçaklanıyor, güzel, genç bir kızı varsa 
dağa kaldırılıp ınına geçiliyordu. Bütün bunları kimin yaptır dığını 
köyl üler, polis, kaymakam, mahkeme, herkes biliyor, hiç kimse köylü­
lerin ahına vahına ses çıkarınıyor du. 
6