kapısı ortada. Bayındırlık Müdürlüğü gibi yeni bir bina ol-
saydı kapısı yandan olurdu. En yeni binalardaysa kapınınnerede olduğu belli değildir Olric. Henüz kasabalara böyleyenilikler girmiyor. İnsan ruhunu sıkan simetriden kurtul-mak için yalnız, kapı yana alınıyor. Şimdilik tahsisat bu ka-dar. Bu yan kapılara da güvenilmez. Vatandaşa onları da ka-parlar. Vatandaş hangi kapıdan mı girer Olric? İlk bakıştazor anlarsın onu sen. Vatandaş olmadan o kapıyı bulmakgüçtür. Meydandaki banklardan birine oturdu. Sırtımızı birbanka dayadık, yüzümüzü güneşe verdik, eshabı mesalihinmemurların karşısında ter döktüğü bir günün bu saatindedalga geçiyoruz. Biz de geçtik o yollardan Olric. Kefaretimi-zi ödedik. Şimdi düşünüyorum da... diye başlayan sözlervardır ya: işte ondan. İnsan gerçekten anlayamıyor; anlata-biliyor ancak. Cebinden kitabını çıkardı. Küçük bir tarihdüşürülmesini rica ediyorum sayın belediye başkanı. Mealiilişiktir: 19.. yılında, T urgut Özben, hükümet meydanında-ki bu bankta, Don Kişot ’u okumuştur. Küçük madeni bir
plaka olsun: sarıdan. Okumaya daldı.
Biraz okuduktan sonra kalktı, meydanın çevresindeki
kahvelerden birine doğru yürüdü. İçeri girdi. Kahvede hoşbir serinlik vardı. Karanlık ve dinlendirici bir serinlik. Ortaşekerli bir kahve. Beye bir orta yap. Kelime tasarrufu. Gün-de yedi bin altı yüz on iki şekerli kahve sözü biriktiriyorlar.Kahve fincanını beğendi. Taş gibi kulpsuz bir şey . Keloğla-na benziyor. Radyo, bilgi programlarını veriyor. Ocakçı vegarson dikkatle dinliyorlar. Bir üçgenin kaç köşesi olduğu-nu öğreniyorlar. Programdaki çocuk incecik sesiyle; büyükhayretler içinde öğreniyor matematiği. Kart sesli bir adamda ona öğretirmiş gibi yapıyor. Tekrarlatıyor. Arada müzik.Eğitimsel. Çocuk, kelimeleri uzatarak, yayarak konuşuyor.Adam da öyle. Dinleyenler bir güzel içlerine sindirsinler di-ye kelimeleri hamur gibi yoğurup açıyorlar: demeeek bir
587