Gün içinde sıklıkla zihnini işgal eden o kahredici soru yeniden dikildi 
karşısına. Ne kadar iyi tanıyordu acaba karısını? Aralarında gömülü 
sırların ortaya çıkması sadece bir zaman meselesi miydi yoksa birlikte 
çok uzun yıllar hatta bir ömür bile geçirseler temelde, hakikatte, 
epistemolojik olarak imkânsız mıydı?
İkinci kat. Oflayıp puflayarak çıkmaya koyuldu me rdivenleri, bir yandan 
da Gail'in geçmişine acaba ne kadar bağlı olduğunu kafasında evirip 
çevirerek. Ömer hiç mi hiç bağlı değildi! Sadece ara ara bekârlık 
günlerini özlerken yakalıyordu kendisini, bilhassa da sabı k ev 
arkadaşları Abed ve Piyu'yla birlikte olduğu zamanları.
Mesele Gail'in tepkisinden ürkmesi filan değ ildi. Ne de olsa Gail, Piyu 
ile Abed'in onun için ne denli önemli olduğunu biliyor ve bunu 
kabulleniyordu. İstediği zaman gece yatısına ya da birkaç gün kalmaya 
eski evine gidebilirdi Ömer. Bu  değildi derdi. Şimdi eskisinden daha 
mutlu ve evli bir adam olmasına rağmen eski bekâr günlerini özlemesinin 
altında daha müphem ve çetrefil bir mesele seziyordu. Belki de suçluluk 
duygusu. İnsanın daima özlemini duyduğu o muhteşem, düzenli cinsel 
hayata kavuştuğu halde eski tempoda mastürbasyon yapmaya devam etmekten 
duyduğu suçluluğa benzer. Doğrusunu söylemek gerekirse daima özlemini 
duyduğu o muhteşem, düzenli cinsel hayata kavuştuğu halde eski tempoda 
mastürbasyon yapmaya devam ediyordu ama bundan suç luluk duyduğu 
olmamıştı şimdiye değin. Ne var ki Pearl Sokağı 8 numarada yaşadığı 
bekâr doktora öğrencisi hayatına olan özlemi nüksettiğinde yoğun bir 
suçluluk duyuyordu içten içe.
Ama iş bu kadarla kalmıyordu. Zira insanın kansına zaman zaman bekârlık 
hayatının özlemini çektiğini itiraf etmesindeki esas
26
tehlike onun neden bahsettiğini anlamaması değil, tam tersine gayet iyi 
anlaması ihtimaliydi. Acaba Gaii de yegâne ev arkadaşı Debt:. Ellen 
Thompson'la yaşadığı bekâr hayatını özlüyor olabilir iniydi? Ç "»nkü 
eğer özlüyorsa hu, ötekinden çok daha başka anlamlara gelebilirdi!
İlk başta Ömer bu konuyu kafaya takmadığını düşünüyordu ve esasında 
kafaya taktığını anladığında da artık düşünmemeye karar vermişti. Bu 
konulann yakıcı, dikenli meseleler olması bir yana Gail'e sırılsıklam 
âşıktı ne de olsa. Hem vaktiyle Gail kulağına şöyle fısıldamamış mıydı: 
"Sevgililerimizi elimizden kaçırmaktan ölesiye korktuğumuz için 
onlardan gelecek değişime inatla direniriz, oysa belki de aşkla beraber 
gelen değişim tek kurtarıcımız olacak hayatta."
Doğrusu Ömer aşkla beraber gelen değişime hazırdı, alışkanlıklarını, 
ilkelerini, standartlarını hatta inançlarını yeniden şekillendirmeye 
gönüllüydü, tabii böyle şeyleri kalmışsa. Ama şüpheden kurtulmak en 
meşakkatlisi çıkmıştı. Bunca zaman sonra iki kadının bir evden çok daha 
fazlasını paylaştıkları iddiasının doğru olup olmadığını merak etmekten 
kendini alamıyordu hâlâ. Rivayetlerin ima ettiği üzre bir nevi "Boston 
evliliği" miydi onlarınki? Debra Ellen Thompson ile Gail eskiden 
sevgili miydi, eğer öyleyse nasıl bitmişti ilişkileri, sahi bitmiş 
miydi? Bir yarısı cevapları bulmak için yanıp tutuşurken bir yarısı da 
fersah fersah kaçmak istiyordu olası tüm cevaplardan. Bulaşmamak daha 
iyiydi, uzak durmak tüm bunlardan. Son günlerde or taklaşa bir gam içine 
girmiş olsalar da güneşli bir evlilikleri vardı. Kurcalamamak daha 
iyiydi.
Seni taşıyan vapura tükürme, ey yolcu!
Geçmişte kaldıkları müddetçe karısının geçmiş ilişkilerine aldırdığı 
yoktu aslında. Gail'in biseksüelliğini tam da böyle  görmek istiyordu: 
uzun zaman önce sönmüş titrek bir mum alevi - ardında iz bırakmayan 
kızamık ya da su çiçeği türünden bir çocukluk hastalığı. Benzetme bir