Suçluluk
Chcford, 2001-2002
P eri, bir O rtaçağ oyununda dekor niyetin e kullanılabilecek  
kadar devasa şölen m asasına doğru yürüdü herkesle beraber.  
A ynı sofrayı, etrafında lordlar, leydiler ve şövalyelerle; üzerin­
de çevrilm iş ku zular, tavu s ku şu  dolm aları ve parlak jölelerle  
canlandırabiliyordu gözünde. Yalnız şu  anda ne güm üş takım ­
la r vardı, n e de a ltın  ku palar; yalnızca sade tabak çanak.
M asanın ark asın d a, ön yüzeyi İta ly a n  çin ileriyle k ap lı bir  
şöm ine vard ı. Ü zerin d e ise  siyah -b eyaz b ir fo to ğ ra f a sılıy d ı.  
D ans eden alevlerin albenisine kapılan Peri gürül gürül yanan  
a teşe y a k la ştı. O  zam an gördü k i çin i k aroların  h er birinde  
fark lı b ir k arak ter vardı -  çoğu erkek olm akla b irlik te birka­
çı kadındı. Figürlerin giysileri başka çağlara a itti, ifadeleriyse  
alabildiğine c id d i Peygam berlerin, nebilerin ve azizlerin  ta s­
virleriydi bunlar. K im ilerinin ad lan  y a zılm ıştı: H azreti Süley­
m an, A ziz Francesco, H azreti İbrahim , B uda, A zize Tferesa, R a-  
m an an d a... F igürlerin b a zıla n  su taşıyor, b a zıla n  parşöm ene  
yazıyor, öğrencileriyle konuşuyor ya da çölde tek başlarına yü­
rüyorlardı. H erhangi b ir sıraya göre d izilm iş gibi görünm üyor­
lard ı. O n la n  öyle yan yan a bu lm ak ga rip ti. A d eta m uhabbet  
halindelerdi. B u k u tsal şah siyetleri a y n  a y n  tah ayyü l etm ek  
kolay, am a birlik te görm ek çarpıcıydı. P eri’nin gözleri H azre­
ti M uham m ed’i arad ı, onun da dahil ed ilip  edilm ediğini m e­
rak etm işti. O radaydı, atm a binm iş, cennete doğru yükseliyor­
du; yüzü görünm üyordu, eski İran m inyatürlerinde olduğu g i­