yonlarca kara yaratığı görerek öğrendi. Umumi helayı da ilk
defa parkın giriş kapısının yanında gördü. İlgililer, parkıngizli köşeleri kirletilir endişesiyle giriş kapılarından dördü-nün yanına bu tek katlı çirkin yapıları yerleştirmişlerdi. He-laya girişin paralı oluşu yüzünden birçok serserinin bu me-deni yapıdan yararlanamaması, parkın gizli köşelerini genepislik içinde bırakmalarıyla sonuçlandı. Kurbağa yavrusuve umumi heladan başka öğretici çok şey vardı parkta. Bü-tün bitkilerin yanına Latince adları yazılmıştı. Ayrıca bir deSağlık Müzesi vardı ki Selim, frengi yüzünden erkeklik or-ganı kopmuş alçıdan heykeli görmemek ve müzenin arka-sından gelen pis kokuları duymamak için -bütün serseriler,Sağlık Müzesinin arkasını, kimse gelmiyor diye, açık havahelası yapmışlardı- oraya pek gitmezdi.
Deniz-havuzun ortasında ikisi birbirine çok yakın olan
üç ada vardı. Küçük adalar arasında demir bir köprü yapıl-mıştı. Büyük adaya ise karadan bir beton köprüyle geçili-yordu. Büyük adanın üzerinde yıllardır bitmeyen bir ‘GölGazinosu’ yapılıyordu. Bazıları bu gazinoya Deniz-Park ga-zinosu denmesinin daha uygun olduğunu ileri sürüyorlar-dı. Orta sınıf halk deniz-havuzu, saati bir liraya kiralanankayıklarla gezebiliyordu. (Adalara çıkmak yasaktı. Düdükçalan ve küfür eden bekçilerden geçilmiyordu.) Zenginlerve büyük memurlar için de Büyük Adanın yanında “YelkenKulübü” ya da “Deniz Kulübü” gibi bir adı olan bir tesis ya-pılmıştı. Bu vatandaşlar da “Kayıkhane”den çıkarılan kotra-larla deniz-havuzu dolaşıyorlardı. Burada ayrıca, birtakımaletlerle kürek çekiyormuş gibi yapan gençler vardı.
Suyun renginin denizi hatırlattığı pek söylenemezdi. Ha-
vuz boşaltıldığı zaman, Türk olmadıkları söylenen bazı er-ler, uzun paçalı donlarla, dibindeki çamuru boş yere temiz-lerdi. Su dolar dolmaz deniz-havuz gene eski rengini alırdı.
Parkın kaç kapısı olduğu hakkında çeşitli söylentiler var-
229