Orta Direk 83 
"Olmaz, olmazı Ulaşamazsam, onlar gideli çok oldu, ulaşamazsam çoluk ço­
cuğum aç, çıplak kalır. Borcumu da ödeyemezsem, Adil Efendi de ağzıma sıçar. 
Ben ulaşamazsam köylü Muhtara, Delice Bekire kul olur, kul olur avrat. Köylü 
verimsiz tarlalarda sürünür sürünür, köye beş parasız döner. Duydun mu? Ulaşa­
mazsak olmaz diyorum sana. Olmaz avrat, olmaz! Çabuk çabuk, canımızı dişi­
mize takmalı, onları Aşağı Andırında, olmazsa N arlıbahçe konalgasında tutmalı." 
Elif yıllar yılı Alinin böyle bağırdığını , öfketendiğini hiç duymamış tı. Bu 
yüzden şaşkınlığı geçeceğine, düşündükçe artıyordu. Ona bir şeyler söylemek, 
bir karşılık vermek istiyordu ama aklına hiçbir söz gelmiyordu . 
"Köylü başını aldı da gitti. Uçtu da gitti. Ulaşmamak olmaz." 
Hızlı hızlı yola koyuldu . Koşareasma ilerliyordu . Az sonra çocuklar, Elif, 
Meryemce çok gerilerde kaldı. Daha çamlığı çıkamamışlardı. 
Elif de var gücüyle yürüyordu ama, Aliye ulaşmak ne mümkün. Elifin de yü­
kü ağırdı. ikide birde de ardına dönüp dönüp bakıyor, üzülüyordu. Kaynanası­
nın gittikçe gerilediğini, adımlarını atarken düşereesine sallandığını görüyordu. 
Ormanı çıkmış, görünmezlere karışmış Alinin de boynu, yüzü kıpkırmızı 
kesilmiş, su gibi tere batmıştı. Bağazındaki damarlan parmak gibi şişmişti. 
Çocuklar ninelerinin yanında, onun ağırlaşmış yürüyüşüne uyduruyorlar 
yürüyüşlerini, böylelikle de hem gidiyorlar, hem de oynuyor lardı. Nine de onla­
ra boyuna çıkışıyor, alkış ediyor, öfkesini çocuklardan çıkarıyordu. 
Bir ara oğlan ninesini, oyunu bıraktı, koşa koşa anasının arkasından yetişti: 
"Ana!" dedi. 
Anası: 
"Hörtük," diye bağırdı. "Ebeyin yanında dursana. Dur da şurada, bir adım at-
ma! Bekle ebeni. Gelsin. Onunla bile yürüyeceksin." 
Çocuk: 
"Çok acıktım," diye bumunu çekti. "Bir acıkum ki. .. " 
Ana: 
"Zıkkım ye," diye çıkıştı. "Bekle ebeni." 
Çocuk mahzun kaldı. Anasından ürktü. 
Meryemcenin beli iyice bükülmüştü. Tüm bedeni ağnyor, tutmuyor, tir tir 
titriyordu. Ter içinde kalmıştı. Bir adım atıp, sonra duruyor, ağzını havaya diki­
yor, kuşların su içmesi gibi ... Derin derin soluk alıyor, sonra da ayaklarını zorla 
kaldırıyor, sürüklüyordu. Yüzü kapkaraydı. Güneşte kalmış, buruş buruş olmuş 
bir deriye benzemişti. Gözleri çukura kaçmış, görünmez olmuş, dudaktan diş­
siz ağzından içeriye çökmüş, avurdu avurduna geçmişti. Kınalı saçlan da başör­
tüsünün altından çıkmış, yüzüne boynuna yapışmıştı. 
Elif ileri doğru koşmaya başladı. Ormanı çıkınca uzaktaki Aliyi gördü. Ar­
kasından bağırdı: