nakkaş, sonra kendisinin kör olaca ğını tahmin edebilir miydi? 
Peygamberimiz Hazretleri'nin gö ğe yükselişinde çevresini saran melekleri, zuhal y ıldızını temsilen koyu 
tenli, alt ı kollu, uzun sakall ı ihtiyar ı, bebek Rüstem'in annesinin ve dad ılar ının bak ışlar ı alt ında sedef kakmal ı 
beşiğinde huzurla uyuyu şunu gördük. Dara'n ın İskender'in kuca ğında ac ıyla ölüşünü, Behram Gür'ün Rus 
prensesiyle k ırm ızı odaya kapan ışını, Siyavuş'un, burnunda gizli bir imza ta şımayan bir kara atla ate şten geçişini, 
oğlu taraf ından öldürülen Hüsrev'in kederli cenazesini gördük. Ciltleri h ızlı hızlı seçip b ırak ırken, Üstat Osman 
bazen bir nakka şı tan ıyıp bana gösteriyor, çiçekler ara şma, bir viranenin kuytulu ğuna ya da cinin sakland ığı kara 
kuyunun bir kö şesine mahcubiyetle gizlenmi ş bir imzay ı bulup ç ıkar ıyor, imzalara, ketebelere bak ıp kimin 
kimden neyi ald ığım aç ıklıyordu. Baz ı ciltlerde birkaç sayfa resme rastlar ız diye uzun uzun sayfa çeviriyordu. 
Bazen uzun sessizlikler oluyor, yaln ızca sayfalar ın belli belirsiz h ışırtısını işitiyorduk. Bazen de Üstat Osman 
"Ya!" diye bir nida ç ıkar ıyor da ben onun neye şaştığım anlayamay ıp susuyordum. Baz ı resimlerdeki sayfa 
düzenine, a ğaçlar ın ve süvarilerin istifine ba şka ciltlerde, bamba şka hikâyelerin ba şka meclislerinde de 
rastlad ığımızı resimleri aç ıp bana göstererek hat ırlat ıyordu. Nizami'nin Hamse'sinin tâ Timur'un o ğlu Şah R ıza 
zaman ında, yani neredeyse iki yüz y ıl önce yap ılm ış bir cildindeki bir resimle, Tebriz'de yetmi ş seksen y ıl önce 
yap ıldığını söylediği bir başka ciltteki bir resmi birbirleriyle kar şılaştırıyor ve nakka şlar ın birbirlerinin eserini hiç 
görmeden ayn ı resmi çizmelerindeki hikmeti soruyordu bana ve sonra cevab ı kendi veriyordu: 
"Nakşetmek hat ırlamakt ır."