23 Kafasına bir iki top attılar. Bir toptan kaçmak ister ken 
sandalyesiyle birlikte yere yı kıldı. Çevresine toplandılar. 
Çıplak bacakla rın duva rından ürktü, gözlerini kapadı. "Sara sı 
var," dedi öndeki gençlerden biri. "Ayaklan da sargılı. Kötü bir 
hastalığı olmalı," diyerek geri çekildi yassı burunlu bir genç 
kız. Kalabalık büyüdü, arka sırala ra düşenler onu gör mek için 
itiştiler; çevresindeki çember daraldı. Ayağa kalk madı artık. 
Üçüncü sırada duran uzun bıyıklı bir genç, ka labalığı yardı. 
"Ne bunaltıyorsunuz hasta adamı," diyerek ön sıradakileri itti. 
Onla rın yerini hemen başkaları aldı. K alabalık, bir bütün 
olarak, yere çakılmış gibi hiç kımıldama dı. Konuşmadılar da. 
Sadece seyrettiler onu. ''Bacakları nı ha vaya kaldı rın," diye 
bağırdı arkadan biri. "Sulan aksın." Bu sözleri duyan bir 
görevli, duruma el koymanın zamanı geldi ğini düşüner ek, 
boğulmakta olan adama gerekli müdahaleyi yapmak üzere ön 
safa geçti. Kızgın kumlar ve manto ve ke mer ve sargılar 
yerdeki adamı yakıyordu; kalabalık da hava almasını 
engelliyordu; artık, yüzünden akan terleri silmiyor du. Onun 
uygunsuz durum unu tespit e den görevli, manto lu adamı uyardı: 
"Bu kılıkta bulunamazsın burada." "Manto sunu çıkarsın!" diye 
bağırdı ön sıradan biri, vücudu kumlar la sıvanmış gibi kıllı bir 
karaltı. "Belki de içinde bir şey yok tur," dedi mahzun 
görünüşlü bir genç, yanındakine. "Ben buna benzer bir şey 
okumuştum bir yerde." "Burayı hemen terk edin," diye diretti 
görevli. "Halkın huzurunu ihlal etme ye hakkınız yok." Uzun 
bıyıklı genç onu savundu: "Elbiseyle oturabilir. Buna bir engel 
yok." "Kadın mantosu!" "Sapık he rif!" diye bağıra nlar oldu. 
"Dışarı’ ." diyerek kolundan tutup yerdeki adamı kaldırmaya 
çalıştı görevli. "Kendi gider," de di bıyıklı genç. "Bırak adamın 
kolunu." Beyaz mantolu adam doğruldu, kalabalığın üstüne 
yürüdü; hemen açıldılar, geçe bileceği kadar bir boşluk 
bıraktıl ar halkada. Gözleri yanıyor du terden; yüzü kıpkırmızı 
olmuştu. Yürürken sargılar çözülüyordu bacaklarından.