"Anlat nasıl çok âş ık olduğ unu." Soğ ukkanlılığ ını kaybetmiş  olmasına rağ men Ka, 
Ipek'in doğ ruyu söylemek ile Ka'yı avutmak, içindeki aş k acısını paylaş mak ile 
Ka'yı hak ettiğ i kadar üzmek arasında kararsızlık geçirdiğ ini hissetti. 
"Ona kimseye âş ık olmadığ ım kadar âş ıktım," dedi sonra İ pek gözlerini kaçırarak. 
"Belki de kocan Muhtar'dan da baş ka birini tanımadığ ın için," dedi Ka. 
Daha söylerken piş man olmuş tu. Yalnız onu kıracağ ını bildiğ i için değ il, Ipek'in 
sert bir cevap vereceğ ini sezdiğ i için de. 
"Belki bir Türk kızı olduğ um için erkeklerle fazla yakınlaş ma imkânım olmadı 
hayatta. Ama herhalde sen Avrupa'da pek çok özgür kız tanımış sındır. Onların 
hiçbirini sormuyorum sana. Ama onlar sevgilinin eski sevgililerini kaldırmayı 
sana öğretmişlerdir zannediyordum." 
"Ben Türk'üm," dedi Ka. 
"Türk olmak çoğ u zaman kötülük için ya bir özür olur, ya da bahane.." 
"Bu yüzden Frankfurt'a döneceğ im," dedi Ka dediğ ine inanmadan. 
"Ben de seninle geleceğ im ve orada mutlu olacağ ız." 
"Frankfurt'a onu unutmak için gelmek istiyorsun." 
"Birlikte Frankfurt'a gidebilirsek bir süre sonra sana âş ık olaca- 
363  UlCIUCICI ğımı hissediyorum. Ben senin gibi değ ilim; iki günde kimseye âş ık olamam. Bana 
sabredersen, Türk kıskançlıklarınla kalbimi kırmazsan seni çok severim." "Ama şimdi sevmiyorsun," dedi Ka. "Hâlâ Lacivert'e âş ıksın. Onu o kadar özel 
yapan şey nedir?" 
"Bunu gerçekten bilmek istemen ho şuma gidiyor, ama vereceğ im cevaba tepkinden 
korkuyorum." "Korkma," dedi Ka dediğ ine inanmadan. "Seni çok seviyorum." 
"Ben de bu söylediklerimi dinledikten sonra beni hâlâ sevebilecek bir erkekle 
yaşayabilirim ancak." İ pek bir an sustu ve bakış larını Ka'dan karlı sokağ a 
dikti. "Çok ş efkatlidir Lacivert, çok düş ünceli ve cömerttir," dedi sımsıcak bir 
sesle. "Kimsenin kötülüğ ünü istemez. Bir keresinde annesi ölen iki köpek yavrusu 
için bütün bir gece gözyaş ı dökmüş tü. İnan bana, hiç kimseye benzemez." 
"O bir katil değ il mi?" dedi Ka umutsuzlukla. 
"Onu benim tanıdığ ımın onda biri kadar tanıyan biri bile bunun ne kadar saçma 
bir düşünce olduğ unu anlar, gülerdi. Kimseye kıyamaz o. Bir çocuktur. Bir çocuk 
gibi oyundan, hayallerden hoş lanır, taklitler yapar, Ş ehname'den, Mesnevi'den 
hikâyeler anlatır, içinden arka arkaya çeş it çeşit insan çıkar. Çok iradelidir, 
akıllıdır, kararlıdır, çok güçlüdür; çok da eğ lencelidir... Ah, özür dilerim, 
ağlama canım, yeter artık ağ lama." 
Ka bir ara ağ lamayı kesti ve birlikte Frankfurt'a gidebileceklerine artık 
inanmadığ ını söyledi. Odada arada bir Ka'nın hıçkırıklarıyla kesilen uzun, tuhaf 
bir sessizlik oldu. Ka yatağ ına yattı, pencereye sırtını dönüp bir çocuk gibi 
iki büklüm kıvrıldı. Az sonra İ pek de yanma yattı, arkasından sanldı ona. 
Ka önce "bırak" demek istedi lpek'e. Sonra "daha sıkı sarıl!" diye fısıldadı. Yastığın gözyaş larıyla ıslandığ ını yanaklarında hissetmek Ka'nın hoş una 
gidiyordu. İ pek'in kendisine sarıldığ ını hissetmek de güzeldi. Uyuyakaldı. 
Uyandıklarında saat yediydi ve ikisi de bir an mutlu olabileceklerini 
hissettiler. Birbirlerinin yüzüne bakamıyorlardı, ama ikisi de yeniden uzlaş mak 
için bahane arıyordu. 
364 
ı\a ne ipek Oteldeler - "Boşver canım, hadi, boş ver," dedi İ pek. 
Ka bir an bunun umutsuzlu ğun mu, yoksa geçmiş in unutulacağ ına duyulan bir 
güvenin mi iş areti olduğ unu çıkaramadı. İ pek'in gitmekte olduğ unu sandı. 
Kars'tan Frankfurt'a İ pek'siz dönerse eski mutsuz günlük hayatına bile 
başlayamayacağ ını çok iyi biliyordu. 
"Gitme, biraz daha otur," dedi telaş la. 
Tuhaf, huzursuz edici bir sessizlikten sonra birbirlerine sarıldılar. "Allahım, Allahım, ne olacak!" dedi Ka. "Her ş ey iyi olacak," dedi İ pek. "İnan, güven 
bana." Ka bu kâbustan ancak ipek'in sözlerini bir çocuk gibi dinleyerek çıkabileceğ ini hissediyordu.