önce teker teker, sonra toptan yiyip bitirecekler. Sizi de bizi de 
Vali Bey. Ben köylüyüm ve de köylü milletimizi de gayetlen iyi 
bilirim. Bendeniz efendim, köylü milletinin ciğerini ışık gibi, 
derinden okurum. Sizler akıllısınız ve çok akıllı, okumuş yaz­
mış büyük kişilersiniz. Ben hayatımda, bunlar da bilirler ki, 
hiçbir şeyden korkmadım, işte bu İnce Memedden ödüm patlı­
yor. Ölüsünden de, dirisinden de..."
"Mübalağa ediyorsunuz Murtaza Bey."
"Sen öyle san, var sen öyle san Vali Bey. Ben şimdiden ken­
dimi ölmüş sayıyorum. Sanca karmcalar bedenimde dolaşma­
ya başladı."
"Mübalağa ediyorsunuz."
Murtaza Ağa bağırmaya, ellerini kollarım geniş geniş salla­
maya başladı:
"Vallahi de billahi de, vallahi de billahi de Ali Safa Beyin 
başma gelenler İnce Memed yüzünden. Sanca karınca işi... Ali 
Safa Bey ne derse desin, nasıl düşünürse düşünsün, sanca ka­
rınca işi."
"Murtaza Ağa, senin yüreğini ulu bir korku sarmış," dedi 
Ali Safa Bey. "Mübalağa ediyor, bir zavallı çocuğu gözümüzde 
büyütüyorsun."
"Sen öyle bil," dedi Murtaza. Ter içinde kalmış, boynunun 
damarları şişmişti. "Sen öyle bil. Yalanda bütün çiftlikler yakı­
lır, bütün ağalar öldürülür, varımız yoğumuz yağma edilirse, 
görürsün. Sen öyle bil. Hem de san kanncalar..."
Akşama kadar konuştular, gülüştüler, bir anlaşmaya vardı­
lar. Vali artık bu kasabadan Ankaraya hiçbir şekilde asayiş üs­
tüne tel çekilmemesini, arzuhal, mektup gönderilmemesini isti­
yordu. Ağalar, beyler bir daha böyle bir şeyin olmayacağmı Va­
liye söylediler. Ona sağlam, namus sözü verdiler.
Vali:
"Gözünüzde büyütmeyin şu zavallı çocuğu. Bu memleket 
Çakırcahyı görmüştür," dedi. "Bu Toros dağlan Gizik Duranı, 
Karayılanı, Yozcuyu, Cötdeleği, Kürt Reşidi görmüştür. Pek ya­
landa İnce Memedin ölüsü bu kasabanın caddelerinde sürükle­
necektir."
Otomobiline binip toz duman içinde kasabadan aynldı.
340