murlar, masanın iki tarafında, değişmeyen yerleri aldılar.
Önce T urgut’un yüzüne bakılmadı: onun sorması beklendi.Küçük bir zaman kazancı. Beni deniyor. Boğazını temizle,öksür: fazla genç olduğun izlenimi bırakma. Buyrun, birşey mi istediniz? Ne olağanüstü bir ülkedir! Bir şey mi iste-diniz, derler. Çünkü, esrarlı ve bu dünyanın insanlarınınakıl erdiremediği işlerle uğraşırlar. İşim olmasaydı, bu soru-na karşılık sana iki perdelik bir Molière oynardım ki... vealınmayacaksın hiçbir sözden. Anlatacaksın. Daha bir daki-ka önce, yanındaki arkadaşına seslenir gibi alçak bir sesle,omzunun üstünden aşarak seslendi: “Şükrü efendi! Banabir çay getir.” Evet ne istiyordunuz? Şimdiye kadar söyle-diklerini dinlemedim; çünkü çay içmemi beklemedin; bunedenle, yeni baştan anlatman gerekiyor, demek istiyor. Nekadar özlü konuşuyor değil mi? Ayrıca, öksürmenin yararıdokunmadı: beni genç gördü. İlk sözlerle baştan savmak is-tiyor. Sanıyor ki ilk sözü bana söyletmekle: “Evrakın sizdeolduğunu söylediler” gibi yanlış bir cümleyle başlayacağımve beni en aşağı, iki oda kadar öteye savuracak. Belirsizbaşlangıçlardan yararlanmak istiyor. Bu kanlı savaş, dışar-dan hiç belli olmuyor değil mi? İşte al sana kesinlik: yazı-nın tarih ve numarası. Yalnız, bu başarıyla sarhoş olmamalı-sın. Evrakın ona havale edildiğini hemen söylemeyeceksin.Yazı işlerine gittim zimmetle size gönderdiler diyerek, ilkdakikadan onu bunaltmaya gelmez. Kendisini çok çaresizgörürse, ümitsiz hareketler yapabilir. Mesela: “Bir dakika”der, çıkar odadan: bir daha koydunsa bul. Nazlı masal kuş-larıdır. Ürkütmeyeceksin. Belki de biraz daha beklemeliy-dim. Ne dersin? Bir iki iş sahibi gelse. Onları terslese. Benbir köşede durup bakışlarımla ona hak versem? Adamlargidince de önce şundan bundan konuşuruz: bir iki basithastalık filan. Bir ilaç tavsiye ederim. Yalnız, fazla ileri git-meye gelmez: olmayacak bir şey ister insandan. İkmale kal-
293