Seri bakışları saniyede odanın her tarafını dolaşarak söze 
başladı: 
-Efendim, size kendi kendimi takdim ediyorum. Yazar 
Nüzhet Ulvi ... 
Komiser bir baş işaretiyle kısaca: 
-Teşekkür ederim, dedi. 
-Efendim, siz bir zabıta, daha doğrusu bir adliye me-
muru ve adeta bir hakimsiniz . Elinizdeki kanuna göre hare­
ket edersiniz . Fakat dünyada kanunun kurtaramadığı pek 
çok mazlumlar, masumlar bulunduğunu bilir misiniz? 
Komiser cevap vermedi. Dik dik muhatabına baktı. 
Nüzhet Ulvi devam etti: 
-İşte onlardan biri de benim. Ben bir suç, belki de bir 
cinayet işledim. Size teslim olmaya geldim. Beni adaletin 
pençesine vermezden evvel davamı dinlemenizi, lehime şa­
hitlik eden canlı belgeleri görmenizi· insaniyet namına istir­
ham ederim. 
Bu son cümleleri söylerken Nüzhet Ulvi'nin sesi titriyor, 
siyah, zeki gözleri nemleniyordu . Bu samimi üzüntü karşı­
sında komiserin de bu gibi davaları dinlemekten kanıksamış 
kalbine bir eziklik geldi. Yazar gittikçe artan bir üzüntüyle 
anlatıyordu: 
-Biliyorum, kanun beni affetmeyecektir. Ben sizin vic­
danınızda ufak bir sığınak bulmaya geldim. Kanun caniye 
ceza verirken bazen insanoğlunun kalbini de beraber ezer. 
Büyük düşünürlerin, çok hassas yüksek zekaların ağır ce­
zalara karşı protestolarını, isyanlarını görüp okumuşsunuz­
dur. Allah kötü davranışlara düşkün, kusurlu, zayıf yarattığı 
insanların cezalarını çok defa yine öyle kötülüklere meyilli 
kullarına havale ediyor. Komiser Bey, bu adli hayatınızda 
şahidi olduğunuz felaketlerden vicdanınızı titretmiş olanları 
yok mu? Kanun onu mahkum ederken, kalbiniz hiçbir suçlu 
için "Vah zavallı!.." merhametiyle, insafıyla haykırmadı mı? 
Kurtaramadığınız masum bir suçlu için acı duyduğunuz ol­
madı mı? "Kötülük kötülükten doğar" derler. Emin olunuz 
her zaman öyle değil... Bazen iyilikten kötülük ve kötülük-
97