Abdülselam Hoca düştü. Hamamlıkta bir mum yamyor, bir 
mermer tekne ağzına kadar suyla doldurulmuş bekliyordu. 
Teknenin yarondaki mermer çanağın içinde de pembe büyük 
bir kalıp sabun duruyor du. Memed, küçük tahta iskemieye 
oturdu, sıcak suyu dökündü. Bir yandan kokulu sabunla sa­
bunlamyor, öbür yandan gümüş hamam tasıyla üstüne su dö­
künüyordu kendinden geçmiş. Uzun yıllardan bu yana böyle 
sıcacık bir suyla, böyle mermer bir hamamlıkta, böyle kokulu, 
köpürgen sabunlada yıkanmamı ştı. Öylesine uzun yıkandı ki 
açlığını, Müslümü, Abdülselam Hocayı unuttu gitti. 
Hoca dışardan boyuna öksürüyor, o duymuyor , duysa da 
üstüne alınmıyordu. Neden sonra Müslüm Memedin kapısım 
vurdu, usulcana, "Memed Ağam, Memed Ağam," dedi, "ne ol­
du sana, merak ettik." Memed bu ses üstüne kendine geldi, 
gevşemiş, yan uykuda, yan uyamk, yan düşte gibiydi, ayağa 
kalktı, "Hemen kurunup giyiniy orum ." Mis kokulu havlular 
yumuş acıktı. Memed kurulanmaya doyamıyordu. Ömründe, 
bu havlular kadar yumuşak bir şeyi de hiç elleme mişti . Tavşan 
tüylerinden de yumu şak. Ev alır almaz, daha eve yerleşmeden 
ilk alacağı öteberi bu havlular olacaktı. 
Bir yer masasımn üstüne konmuş, kalaylı bakır sininin üs­
tünde ki tüten yemekler onu bekliyordu. Ortada tepeleme pi­
rinç pilavı, onun yanmda av etlerinden sövüşle r, tavuk yahnisi, 
içli köfte ... Daha neler neler ... Abdülselam Hocamn kansı, kızla­
n sofrayı donatmışlardı ki kuş sütü eksik. Hoca duasını okudu, 
oğlu da gelmiş yaruna çökmüştü, başladılar. Yağlı pilav , av etle­
ri, içli köfte ... Memed ömründe hiç böylesine lezzetli yemek ye­
memi şti. Acaba çok açtı da ona mı böyle geliyordu? Yok, diye 
düşündü, yemekler , insan tok olsa da çok lezzetli. Müslüm yu­
mulmuş, gözleri de fal taşı gibi açılmış atıştırıyordu. 
Yemek yemeleri çok uzun sürdü. Yemeğin arkasından bal, 
kaymak, ceviz içi geldi sofraya. Apak petekli bir baldı sofraya 
gelen ve limon çiçeği kokuyo rdu. Memed ilk lokmayı ağzına 
atar atmaz, bütün bedenini bir limon çiçeği kokusu sardı. Sanki 
köpürmüş çiçekli büyük bir limon bahçesini, dünyasını, bir ova 
limon çiçeğini yutmuştu. Her lokmayı ağzına atışta çiçekten 
köpürmüş bir limon bahçesinin tekmil kokulan damarlannda 
109