Ev sahibi efendiyle iki sarıklı zat, ağızlarında sulu meyve 
varmış gibi dudaklarını yaya yaya yutkunmaya başladılar. 
Bodrumda civcivleri ezdiğimiz günü hatıriayarak benim de 
içime bir baygınlık geldi. Kayınpederim eviadının mürüvve­
tini gören bazı babalarda peyda olan garip bir hüzünle dolu 
gözlerini kah oğlanın, kah kızın yüzünde dolaştırarak gerçe­
ğin ortaya çıkmas,ını bekliyordu. 
Halis yumruklarını sıkarak bağırdı: 
-Saçmalıyor! Dinlemeyiniz efendim! Sizin gibi ciddi 
zatlara böyle laflara kulak vermeyi yaraştıramam. 
Sarıklı zatın birisi süzgün süzgün etrafına bakınarak: 
-Devam etsin ... Devam etsin ... Gerçek ortaya çıkana 
kadar dinleyeceğiz .. . 
Nevres, Halis'in aldığı aşağılayıcı ret tavrından büsbütün 
sinirlenerek: 
-Eğer bir kelime yalanım varsa gençliğime doymaya-
yım, huzurunuzda Kibriyal hakkı için söylüyorum. 
Ev sahibi efendi: 
-Sonra ne oldu kızım? 
Nevres ağlayarak: 
-Sonra efendim, kendisi döşekten fırladı. Oda kapısı­
nı kilitledi. Beni bütün kuvvetiyle çekti. Karyolaya düşürdü. 
Ah sonra efendim, sonra ... 
Halis: 
-Niçin bağırmamış? Dağ başında değildik ya! 
Nevres: 
-Köşkün her tarafından sesime koşacakları için utan­
dım ... 
Halis: 
-Şimdi huzurunuzda böyle edepsizce bir hikaye uydur­
maya hiç utanmıyor ... 
Nevres hıçkırıklarla sarsılarak: 
-Şeriat huzurunda yalan olmayacağı için doğruyu söy­
lüyorum. 
Cenabıhak, Allah. 
197