du. 
"Çocuğu kaçırmazlar ya?" 
Hatun : 
"O kadar alçaklığı şu yeni yetnie Ağalar bile yapmazlar. Çocukla­
ra hiçbir şey olmaz. " 
Derviş Bey: 
"Ondan her şey umulur," dedi içini çekti . "Şu fakir fıkaranın eki­
nini yaknrdıktan sonra ... " 
Arkas�nı döndü, odadan çıktı. 
Karısına hayra ndı ve onu delicesine bir aşkla hala severdi. Karı­
sıyla birbirlerini görmeden nişanlanmışlardı. �dan, Arabistan çö­
lüne yakın yerlerden, nergis kokul u, berekedi Amik ovasından olu,rdu 
karısı. Oralara yerleşmiş, ünl!i bir -Türkmen Beyinin kızıydı. Türk­
men Beyi geleneği içinde dim� onı.irlu, yürekli bir insandı. 
Esmerdi. GöZleri iri ve ka.pkara ydı. Gamzeli yanakları her an 
pembeleşmeye hazırdı. Ka,lın duda1darı kıpkırmızı ve şehvetliy di. Gül­
düğü zaman azıcık yayılır, sonra sevgiyle toparl anırdı. Her bir hareke­
tinden bir incelik, . bir sevgi yayılırdı ortalığa. Hcme� hemen hiç dene­
cek kadar az konuşurdu. Ne söyleyece kse, her şeyini elleri, gözleri, ha­
rekederi, yüzüyle söylerdi. 
Ve eski Türkmen kadınları gibi giyinirdi. Sırmalı fes giyer, sır­
malı fcste dizi dizi altınlar, boyn Ullda beşibiryerdeler, fistan, parlak 
kundura, kollarda burma bilezikler. Y alruz, delik olmasına karşın bur­
nuna altın hırızma, bir de ayak biİeklerine, Bey o kadar istediği halde, 
halhal takmazdı. 
Kocasının öldürüleceğinden hiç mi hiç korkmuyordu .. Çünkü 
onun baba �de insanların öldürülı:nesi bir eski, bir yerin dibine ba­
tası gelenckti. Kowı öldürülecelrti �ıl olsa. Bunu evlenmeden çok 
önceleri biliyordu. Onun derdi kocası öldürüldükten sonra çocukları-
nın nasıl yetişeceği ydi. · 
Boyu .uzundu, suna gibiydi. Çchesi sivriydi. 
Hidayct : 
"Beni ona göndcim� Bey," dedi. "Elini ayağını öpeyim gönder­
mc. O beni öldürür. Ben ona hiç güvenmiy orum ." · 
Oervi§ Bey: 
"Allah Allah ," dedi, "inanarnıyorum. Allah Allah! Bu adam bu 
ı62