Sonbahar Hüznü
222için ola y ç ıkarma yacakt ı. Ben de bu nedenlerden ya da hâlâ hiç
anlayamad ığım başka nedenlerden, ona çok güçlü bir ba ğlılık
hissedecektim. Benim bu bağ lılığım Sibel'e belki gene umut verecek, bir  
gün hastal ığım ın geçece ğine gene iyimserlikle inanma ya baş layacakt ı. 
Ama o gece bu i yimserliğin art ık sonuna geldiğimizi hissedi yordum.
Bir ara Nurcihan ile dans ediyorduk. 
"Sibel'i k ırd ın, kızd ırd ın," dedi. "Bekletme onu lokantalarda tek  
baş ına. Çok â şık sana. Çok da hassas oluyor." 
"Biraz diken olmazsa, a şk gülünün kokusunu alamazs ın. Siz ne  
zaman evleniyorsunuz?" 
"Mehmet hemen isti yor," dedi Nurcihan. "Ama ben yaln ızca 
nişanlanal ım istiyorum ve sonra sizin gibi yapal ım, evlenmeden önce  
bütün gücümüzle aş kım ızı yaşayal ım diyorum." 
"Bizi örnek almay ın o kadar çok..." 
"Bilmedi ğimiz bir şeyler mi var?" dedi Nurcihan, merak ını yapay bir 
gülümsemeyle gi zlemek istedi. 
Ama beni endiş elendirmedi bile bu söz. Rak ı, tak ınt ım ı sürekli ve  
kuvvetli bir ac ıdan, bir belirip bir kaybolan bir seraba dönü ştürü yordu.  
Gecenin bir saatinde Sibel ile dans ederken, liseli â şıklar gibi ona beni  
asla terk etme yeceğine dair yeminler ettirdi ğimi, onun da ısrarlar ımdan  
etkilenip benim içten endiş emi yatıştırma ya çal ıştığını hat ırlıyorum.  
Masam ıza pek çok tan ıdık gelip oturu yor, buradan ç ıkınca başka bir  
yere gidelim di yorlard ı: Boğaza gidip arabalarda oturup ça y içelim  
diyen ihti yatl ılar da vard ı, Kas ımpaşa’daki işkembeci ye gidelim d i ve  
iller de, gazinolara gidip fas ıl dinleyelim diyenler de. Bir ara Mehmet  
ile Nurcihan birbirlerine gülünç bir ş ekilde sar ılıp sallanarak, bizim  
Sibel ile romantik havalarda dans ediş imizi taklit edip herkesi  
güldürdüler Ortal ık a ydınlan ırken Fua yeden ç ıkan arkada şlar ın 
itirazlar ına rağmen arabay ı ben kulland ım Yolda yalpaladığım ı fark  
eden Sibel'in ç ığlıkları üzerine, kars ıya araba vapuru yla geçtik. Vapur  
gün ışırken Üsküdar a yana-