"Ne bulguru?"  dedi  çıraklardan  sivilceli  olanın  bakışlarından  ra-
hatsız  olduğu  için  demindenberi  bir gazetenin  arkasına  saklanan 
Mavi  Metres,  üçüncü  sayfa  haberlerinin  üzerinden  kafasını  uzata-
rak. 
"Ah,  siz bilmiyor  musunuz  benim  bulgur  teorimi?  Hemen  anla-
tayım,"  dedi  Cemal  gözlerini  hamamböceğinden  ayırmadan.  "Çok 
basit  aslında,  efendim  Türkiye'de  nüfus  planlaması  var mı? Yok!  Oh 
Allah  verdi,  doğur  doğur  sal sokağa.  Hadi  saldın  diyelim,  peki  na-
sıl besleyeceksin  onca  çocuğu?  Bir kişiyi  etle  beslersin,  beş kişiyi 
etli bulgurla,  on kişiyi  sadece  bulgurla.  Peki  bu bulgurun  insan  ze-
kâsına  bir katkısı  var mı?  Yok!  Sonra  istediğin  kadar  söyle  dur ka-
dına.  'Yahu  kardeşim  dökmesene  çöpünü  benim  bahçeme!'  diye  bas 
bas bağırıyorum.  Alık  alık  bakıyor  suratıma.  Ertesi  gün,  aynı  saat-
te, kurulmuş  gibi  gene  geliyor,  gene  döküyor.  Anlamıyor  ki, nasıl 
anlasın,  bulgur  zekâsı." 
Celal  beceriksizce  öksürdü.  Cemal  mesajı  almıştı  almasına  da, 
Mavi  Metres'in  ilgisini,  ikizinin  hakkaniyetine  yeğlediğinden,  üslu-
bunu  korudu. 
"Daha  geçen  ay üzerine  yürüdüm  ben  bu kadının.  Böyle  akşa-
müstü,  geç vakit,  gelin  başı  yapıyoruz.  Gelin  bir tarafta,  akrabaları 
bir tarafta,  birinin  topuzu  bitiyor  öbürününki  başlıyor.  Sabahtan  be-
ri ayaktayız,  haşat  olmuşuz  artık.  Baktım  bu kadın  gene  geliyor  sal-
lana sallana,  elinde  çöp torbaları.  Pencereleri  açtım,  kafamı  uzattım, 
bekliyorum.  Belki  beni  görünce  utanır,  geri  döner  dedim.  Nerdeee? 
Bu böyle  gözümün  içine  baka  baka  geldi,  fırlattı  attı çöplerini.  Ya, 
bir anlayabilsem!  Bizim  bahçe  duvarımızı  kim  çöplük  ilan etti?  Kim 
dedi bu insanlara  gelin  çöplerinizi  komşunuzun  evinin  önüne  atın 
diye?  Zor  tuttu  çıraklar.  Paralayacaktım  kadını.  Nevrim  döndü  ar-
tık, avaz  avaz  bağırıyorum,  hakaretler  ediyorum.  İnsan  azıcık  uta-
nır, hiç olmazsa  etraftan  çekinir  değil  mi?  Ne gezer?  Bön  bön  bakı-
yor suratıma.  Valla  billa  anlamadı  bile  niye  sinirlendiğimi.  Tımar-
haneden  kaçtığımı  filan  zannetti  herhalde.  Anlamasa  bile  herhalde 
artık  korkar  gelmeye  dedim.  Ertesi  akşam  gene  aynı  saatte  elinde 
çöpleriyle  çıkıp  gelmez  mi?  Bir de açmış  pörtlek  gözlerini,  ebleh 
ebleh  bakıyor  ne yapıcam  diye.  Katil  edecek  beni.  Hey  güzel  Alla-
hım, senin  işine  karışılmaz  ama  ne demeye  yaratırsın  böylelerini. 
85