"Kurban olduğum Ağam," dedi, "benim kızımı ne diye al­
dın getirdin? Aldın getirdin de mahpuslara soktun? Benim kı­
zım tüfek sıkmasını bilmez ki, adam öldürsün. Benim kızım tü­
fekten çok korkar. .. Çocukluğunda bir tüfek görse ağiaya ağia­
ya gelir benim yakama sarılır, saklanmaya çalışırdı. Sana bir ar­
zuhal getirdim. Fahri Efendi bir iyice donattı. Oku da kızı 
koyver kardaş. Ayaklarının altını öperim. Benim kınalı kızıının 
hiç suçu yok. Göğnü düşmüş, o gavur yapılı İnce Memedlen 
kaçmış ... Herkesin kızı kaçar. Koyver kızımı. Tabanlarını öpü­
yüm kardaş ... " 
Savcı sert: 
"Çok ukalalık etme! Bırak arzuhalini de git!" dedi. "Mah­
keme adil kararını verecektir." 
Başını evraklara eğdi, tekrar yazmaya koyuldu. 
Ana, mahpusaneye geldiğinde akşam oluyordu. Hatçe sa­
bahtan beri onu dört gözle beklemişti. 
"Bir arzuhal donattırdım ki Fahri Efendiye, taşa demire ge­
çer. Onu }?ir okusun hükümet, seni hemen bırakır. Suçsuz oldu­
ğunu anlar bırakır. Arzuhale, senin silahtan korktuğunu yaz­
dırdım. Hani çocukken silah görsen kaçardın da kucağıma sak­
lanırdın. İşte onu da yazdırdın ı. Bir donattı Fahri Efendi, tam 
yirıni liralık donattı. Amma benden on lira aldı. Varsın alsın, kı­
nalı kızım için değil mi, malım da gitsin, canım da ... Bir okusun 
onu hükümet. .. " 
Hatçe: 
"Keşki öyle olsa," dedi. Sonra anasının gözlerinin içine ba­
karak, başını önüne eğdi: 
"Anam," dedi, "güzel anam, bana Memedden bir haber ge­
tir, bir daha gelişinde. Ne diyorsun güzel anam? Bana bir haber 
getir." 
Ana kızgın: 
"Zıkkımın kökü diyorum," dedi. 
Hatçe gözlerini yerden kaldınp, yalvarırcasına baktı: 
"Anam anam, sürmeli anam, bak delikte çürüyorum . Me­
med olmazsa ben ölürüm. Sen kızını öldürmek mi istiyorsun? 
Ondan bir haber ... " 
Ana: 
154