kibritin sesini düşündü. Sonra gözlerinin kapandığını farketti, 
çünkü yalnızca sesler, kokular ve sıcaklık vardı. 
Yemek masasından, yemek masasıyla mutfağa inen dar ve 
küçük merdivene- açılan kapıdan, içerdeki odalardan, merdi­
venlerden, bahçeden, ağaçlardan, sokaktan gelip bütün odayı 
dolduran, pencereleri titreten, kristalleri tınlatan sesleri, bütün 
o bildik, alışıldık gürültüyle işitiyordu. Nermin'in çocuklarıyla 
konuştuğunu, Emine Hanım'ın terliklerinin parke üzerinde 
gezindiğini, ahçı Nuri'nin mutfakta musluğu açıp kapadığını, 
yemek üzerine su içmekten hoşlanan Ayşe'nin sürahiden su 
doldurduğunu, Refik'in gazetenin sayfalarını çevirdiğini, bir 
tramvayın köşeye ağır ağır yaklaştığını duyuyordu. Bütün bu 
güven verici, tanıdık titreşimler insanı uykuya çağırıyordu. "Ama 
uyuyamayacağım!" diye düşündü Cevdet Bey, "Fuat gelecek! 
Fuat ile oturacağız, konuşacağız, geçmişi anacağız... Geçmişi... 
Bu evi... Buraya doldurduğum bütün bu aile cıvıltısının tarihini... 
Her şeyin tarihini biliyorum. Evi 1905te aldım. Evlendim, 
Abdülhamit'e bomba atmışlardı. Sonra Meşrutiyet iyi oldu. Yan 
bahçeyi de salın aldım. Harpte şeker ticaretinden kazandığım 
parayla bütün her şeye çekidüzen verdim. Şirket büyüdü. Osman 
evlenmek isteyince üst kata çıktık. Cumhuriyetten dört yıl 
sonra... Sonra torunlar geldi. Şimdi içine kömür atılan sobayı 
altı yıl önce aldık. Her şeyin tarihini biliyorum, çünkü ben 
yaptım. Maçka'ya işleyen şu tramvay kaç yılında sefere girdi? 
Kapağı açılan şu kristal şekerliği Nigân çeyiziyle getirdiydi! Ne 
konuşuyorlar?" 
Nermin: "Hadi bakalım yukarı çıkın, yatın!" diyordu. 
Torunlardan biri: "Şeker yiyecektik!" dedi. 
"Beyefendinin kahvesi şimdi. Küçük bey, siz?" Bu hizmetçi 
Emine Hanım'dı. 
"Şşşt, gürültü etmeyin!" diye Nigân Hanım fısıldıyordu. 
Birisi ayaklarının ucuna basarak yürüyordu. 
"Hemen odana mı çıkıyorsun?" Bu Perihan'dı. 
Osman: "Yukarda oynamayın!" dedi. "Hemen uyuyun!" 
"Bekçiler geldi, bekliyorlar," diyordu ahçı Nuri. 
"Fuat Amcalar gelince aşağı inersin! Şimdi güzel güzel uyu 
bakalım!" 
i 06