sizlikte güme giden, en büyük varlığımızdır. Bu hayıhuy­
da yok olan, bir daha geri gelmeyecek olandır. Bu hayı­
huyda güme giden dünyanın bir numaralı sorunu olmuş 
doğamızdır. 
Toprağı, doğayı öldürmek kolay, yaratmak zordur. 
Toprağı, doğayı yeniden yaratmaya kalkışanlar bunu bi­
liyorlar. Öldürülmüş doğayı yaratmak için insanüstü, 
umutsuz çabayla çabalamak gerek. Bizim ağaçlandırma­
daki uzmanlara bir soralım da görelim, bir tek ağacı ye­
şertmek neye, kaça mal oluyor. 
Türkiye sorumsuzluklar ülkesidir. Kafası azgelişmiş 
aydınlar ülkesidir. Azgelişmişliğin bir yanı düzen sorunu 
değildir. Bir üstyapı, bir azgelişmiş düşünce sorunudur. 
Böyle olmasaydı biz de, bu çağda doğamızın da kurtulaca­
ğını sanabilirdik. Bu düzenden bile iyi niyetle doğamızın 
kurtuluşunu bekleyebi lirdik. Yok yok, yani ben can çık­
mayınca huy değil de, umut çıkmaz diyen adamım. Onun 
için bu düzenden bile, bu karmaşadan bile bir umut umu­
yorum. 
Geçenlerde kültürümüzün yüzyıllardır hopura uğ­
radığını yazmıştım. 12 Marttan sonra da kara hopurun 
hükümfer malığını söylemiştim. Bu yıkımlar yanında do­
ğamızın da öldürüldüğünü söylemeliyd im. Unutmadım, 
yıllardır doğa hopurunu yazar, söyler dururum. Yazarlar, 
söylerler dururlar. Ama doğamız gün geçtikçe eriyip gi­
der. 
Azgelişmiş ülkelerde, daha çok kompradorluk belası­
na iyice uğramış ülkelerde en başta gelen sorun doğa ho­
puru sorunudur. Kompradorluk bir hopur düzenidir her 
ülkede. Hopurun üstüne oturur, hopurla gelişir büyür. 
Bir gün Türkiyenin hopur tarihi yazılacak olursa dünya-
70