lokanta, sessizlik, prelüdün ilk notaları, upuzun bir sevişmenin ardından gelen serin  
gülümseyiş olabilir, Chopin'i de Scarlatti sonatlarından biri izleyecektir, umudu olabilir.
Hemen ekliyor zaten:
"Sizinkini de geri gönderelim mi?"
Kadın ikinci martinisini henüz içmediği halde, epeyce bir özgürlüğe kavuşmuş ışıklı  
sesiyle diyor ki:
"Ama bakın, yemeğin acısı baharatından, beyaz ya da karabiberinden değil; taze yeşil  
biberinden. Bunu severseniz?"
Oh hayır, adam ağzında ısırganotu dolaşmasından hiç hoşlanmaz. Bunu sanki kadın da  
bilmektedir, ama pek emin değil. Belki de, az önce araya giren öğütler, hattâ gözlerinin  
önünde, burnunun dibinde çekilmiş nice acılı ve acıklı film kareleri, üstünde irili ufaklı  
ayak izleri bırakmış; o da bu izlerden ötürü kendinden dahi kuşkuya düşecek bir duruma  
itilmiştir. Kim bilebilir? Hem, durmadan düş kırıklığına uğramaktansa, her şeyi havada,  
bir soru işareti halinde bırakırsın, olur biter.
Ancak bundan hoşnut olduğum söylenemez.
"Efendim?"
Usulca başını silkeliyor: Ancak bundan hoşnut olduğum söylenemez.
"Özür dilerim, ben..."
Duraksıyor: Ah, kolay mı sanıyorsunuz çekip gitmek?
Çok üzgünüm. O uçağa binmeliydim.
Evet, evet, görüyorum onları; duyuyorum da. Uçak, kadının yanındaki boş bir yerle  
havalanıyor, ibrişim ipi incecik bir sızı, havayı delerek geçiyor, diye düşünmekteyim  
hattâ. Dahası, şimdi artık ortalığa yalnız ikisi için yerleşen şu çok değerli, o oranda da  
pahalı sessizliği bile paylaşıyorum onlarla.
Ayakların ucuna basarak, prelüdün son notalarına yaklaştığı an'da..
açıklanması gerekli her şey açıklanıp bitmiş, artık herhangi bir açıklama olmaksızın da  
taze otla örtülü kırlıklarda elele yürüyebilirlermiş -yürüyorlarmış- gibi, sorgulamalardan  
uzak bakışlarla bakıyorlar birbirlerine.
Ben de bakıyorum.
Bunlar resimler. Bir dizi tablo. Arada fotoğraflar da var. EROTİK HAYATIMIZ sergisi. Bu,  
ufukta gözden silinip giden tren fotoğrafını da neden koymuşlar, ne ilgisi var? Şu bir çift  
kadın pabucunun ne kadar ilgisi varsa, bunun da var işte. Ama onlar yine de kadın  
pabucu. Bunlar da tren yolları, ne yapalım yani?
Evet, bakıyorum. Ilkağızda kesinlemeci bile davranabi-liyorum. Öyle ya, kuşkuyu henüz  
tanımadığınız bir çağda, beyaz şaraptan rahat rahat bir yudum alarak...
.. bunun, enikonu geniş boyutlarda bir ruh üşümesinin atlatılmasına aday ân  
olduğundan..
pek de emin değilim.
Ne olsa, hayli tehlikeli, çok ince bir çizgide durmaktalar. Yine de birbirlerine kuşkuyu  
bilmiyora gelme, şimdiyi ise unutmama konusunda son derece destekleyici bakışlarla  
baktıkları söylenebilir.
Siz kuşkudan sözaçıyorsunuz, fakat yerküre çekirdeğinin soğumakta olduğu kesin değil  
ki. Kesin görünüyor. Yok canım, daha değil! öyle ise de, soğumayı geriletme şansını  
büsbütün yitirmiş değiliz herhalde. Ayrıca da, işte görüyorsunuz, henüz yaşıyoruz.  
Kıyamet kopmadı henüz. -Bir kurşun daha canınızı delerek geçebilir, Prelüd hemen şimdi  
bitecek olabilir; ardından da Scarlatti yerine diyelim ki Rast Peşrevi gelecektir;