KAPLUMBAĞALAR
 
274
 
 
efendiyi, beyi dinler. Sonra fiskos etmeden, oylarını sandığa atar...»
 
«Zati seçimin ne nüzümü var Emin beyim!» diy
e Kır Abbas atıldı. 
«İki yıla bir seçim, üç yıla bir seçim... Her köye bir sandık koyuyor. 
Her sandığa bir başkan. Her başkana 120.
—
 
lire para! Türkiye’nin 
gökte yıldız kadar köyü var. Ne demek bu? Bu Türkiye’nin aklı yok 
mu Çelik beyim? Öyle yapacaklarına
, versinler köy başına yüzer lire, 
alsınlar bizim oylarımızı, istedikleri sandığa tıksınlar, bitti!..»
 
«Ama baba!..» dedi Demir bey. «Mesele senin bildiğin gibi değil! 
Millet seçim istiyor. ..»
 
«Eh!..» dedi Kır Abbas. «Millet seçim istiyorsa hökümet ne bok
 
yisin! Millet ben ikilik üçlük istiyorum, otuz evli bir köyün kırk 
parçaya bölünmesini istiyorum, imam Halkçı deye De
-
 
mirokların ayrı 
yerde namaz kılmalarını istiyorum, camilerin içine ip çekilip ikiye 
bölünmesini, dahi içine iki dene soba ku
-
 
rulmasını 
istiyorum derse, sen ben hökümet olsak ne yapabiliriz?..»
 
Battal:
 
«Bilmem emme, Abbas emmim doğru söylüyor beyim!» dedi. 
«Şimdi bu yöredeki köylerin çoğu böyledir...»
 
Particilik derin bir konuydu yurdun her yerinde. Köylülerin de, 
konukları da söyleyecekle
ri bitmedi. Daha ilk akşam açık açık 
konuşmaya alıştılar birbirleriyle.
 
Köylüler kalkıp gittiğinde gece yarıyı buluyordu. Battal yatakları 
serip konukları yatırıncaya kadar da epeyce geçti.
 
Ertesi sabah 8.30’da işbaşı yapmaları olanaksızdı.
 
Tozaklılar, oku
lun önündeki küçük alanda uzun uzun beklediler. 
Ne zaman saat 8.30 olacak, bilemeden, Battal’ın avlu kapısına 
baktılar...
 
Neden sonra yarım şişko Emin bey kalktı. Pijamasının içinde 
karnını kaşıya kaşıya ayakyoluna gitti.
 
Sonra Demir bey...
 
Öteki beyler...