Hollanda'da kat 1lm1�tim. Bulu�tugumuz giin Mustafa inan, 
'Aman ben rak1y1 i;ok ozledim,' dedi. Bende, yamma ald1gim 
bir �i�eden bir pari;a rak1 kalm1�tI, 'Bende var,' dedim; i;ok 
sevindi. Fakat �i�enin dibinde iki parmak rak1 kalm1� oldu­
gunu goriince fena halde azarlad1 beni: 'Bu kadar �ey kime 
yeter?' diye i;1k1�tI bana. <;ok k1zm1�tI." Sonra Norvei;'te Ku­
zey Kutbu'nu ayiran i;izgiyi a�tilar. Onlara bu fetihleriyle il­
gili bir beige verildi. Mustafa Hoca ne�elenmi �ti: �iirler oku­
yor, i;ok sevdigi di! konusundan sozai;1 yordu ikide bir: "Bak 
Hikmet: Lahmacun kelimesi nereden geliyor, biliyor mu­
sun?" "�imdi ne zaman lahmacun gorsem Mustafa Bey'i ha­
tirlanm. Bu soz Arapi;adir Hikmet, demi�ti: Ash 'Lahim 
maal acim'dir. Lahim et demek maal da birlikte, acim'in ha­
mur. Etle birlikte hamur oluyor bizim lahmacun . Kelimele­
rin ba�ma neler geliyor.' Ondan biri;ok Arapi;a kelime ogren­
dim. Dillerin ortak ozellikleri de Mustafa Bey'i i;ok ilgilendi­
rirdi: Bu 'kaynak' kelimesinin, yani su kaynaginm 'goz' ile 
bir ilgisi var Hikmet; her dilde kaynak, 'goz' kelimesin den 
tiiriiyor galiba: <;a�mi;e�me gibi. Herhalde insanlar suyun 
yerden kaynad1gim ilk gordi ikleri zaman, goze benzetmi�ler. 
Pmar kelimesi de gozle ilgilidir." Yemegi seviyordu, ii;kiyi se­
viyordu ve biraz ii;tikten sonra da konu�may1, anlatmayi se­
viyordu: "Bir gun trenle Ankara'ya giderken, Mustafa Bey'le 
birlikte vagon restoranda oturuyorduk. Treni de bu yemekli 
vagonu oldugu ii;in seviyordu galiba. Kendini vagon restoran 
keyfine hazirlam1�tI onceden; istedigi gibi yiyecek, istedigi 
kadar ii;ecek ve sonra istedigi kadar anlatacakt1. Votkaya 
ba�lad1k. Ne yaz1k ki ben iki kadehte kald1m. Ustelik fena ol­
dugumu hissettim. Mustafa Bey o sirada biitiin rahathg1yla 
be�inci kadehi ii;iyordu. Keyiflenmi �ti: Art1k anlatmanm, �iir 
okumanm zamam gelmi�ti, edebiyat vaktiydi artik. "Benim 
duracak halim kalmad1 Mustafa Bey,' dedim, 'Ben gidip ya­
tacag1m.' Ne kadar· k1zd1 bilemezsiniz. Biitiin gecesinin gii-
229