Memed : 
"Geldik işte." 
"Takibinde eşkıya Kara İbrahim var. Abdi gönderdi onu 
da. Abdi, Ali Safa Bey ... Kara İbrahim gelir onun hakkından di­
yorlar. Çok güveniyorlar Kara İbra hime. Çok da para vermişler. 
Ama Kara İbrahim, eski Kara İbrahim değil! Tömtömüleşmi ş! 
Bunam ış. Bir yol tutmuş, başındaki adamlarla birlikte, İnce Me­
med geçecek de, tang diye vuracaklar. Sakın ha, o yoldan geç­
me! Kara İbrahim vurur seni. Sonra kardaşıma deyim, ben Ab­
di Ağanın gözdesiyim. Varsa da Topal Ali, yoksa da Topal Ali. 
Her şeyi benden soruyor. Ölmedi melun. Keşki o kadını sokma­
saydınız içeri, ev yanark en." 
Memed : 
"Ne bilirdik! Telaş. Keşki ... " diye hayıflan dı. 
"Senin kelleni getirip, Abdi Ağanın kasabadaki evinin önü­
ne dikecekler miş. Ali Safa Bey ona söz vermiş. Evi candarma 
kumandanlığıyla yan yana ... " 
M em ed: 
"Aldırma. Şimdi bana iki minder, iki yorgan, bir ayna, bir 
çam bardak, bir külek un gerek. Bunları bir ata yükle, ver eli­
me. Tuz, biber, yağ ... " 
Ali: 
"Kol ay," dedi. "Ağarnın canı sağ olsun. Evi emri mde. Ne 
istersen buluruz ." 
8