de her yüz bin liraya soylu Cafer Özpolatın soyuna .sopuna, anasına 
avradına söven? Ve dünyada yalnız be yalnız bundan hoşlanan, bun­
dan başka da dünyadan hiçbir �k almamış olan, cimriliğinden ay� 
randan, kuru ekmekten başka bir şey yemeyen adam bu muydu? 
İbrahimi birden bir gülme tuttu, güldükçe gülüyordu. Ala Temir 
. küçücük gözleri, ağladı ağlayacak buruşmuş yüz�yle, her zaman ağla­
maklı, sarkmış dudaktan, çocuk yüzüyle insanların yüreğini burardı. 
Öfkeyle İbrahimi süzüyordu. İbrahim önceleri onun ağlamaklı, sarkan 
dudaklarıyla bumunu çekmeye hazır çocuk yüzünü görseydi mümkü­
nü yok gülemezdi. öfketenince Ala Temirin yüzü değişiyor, bambaş­
ka, sert, dikenli, yırtıcı bir yüz oluyor, daha da çok, yırtıcılıkla çocuk­
suluk arasında gidip gelen kararsız, ş�kın yüz gülünçleşiyordu. 
Avludan konağa doğru sert adımlarla yürüdü, onu Hidayet karşı­
ladı: 
"Buyur, buyur buyur Ağam, hoş geldin, Bey yukarda," dedi, 
önünce konağın kapısına doğru yürüdü. Hidayet Ala T emirin gelişine 
çok �evinmişti. Çünkü o yalnız bir şey için bir yere giderdi, hele Der­
viş Beyin evine yalnız bir şey için gelirdi, o da tarla için. . . Derviş Bey­
den tarla alacak, ona istediği kadar para v�recek, Derviş Bey de parası 
olunca önüne gelene dağıtacak, onlara da bol bol para verecekti. Yal­
nız şu alçak Çiftçibaşı. .. Şu adam nerelerdeydi acep? Bir görürse Ala 
Temiri kendini öldürür. Bir avuç toprak satılacağına Çiftçibaşının kel­
lesini kessinler daha iyi ... Ne yapar yapar da, ağzından girer burnun­
dan çıkar da tarlayı sattırmaz. Rüstemağlunu o hale getirdi ki adamca­
ğız değil konağa gelmek, çiftliğin toprağına basmaya korkuyor. İyi, iyi 
ki ortalıkta gözükmüyo r. 
"Azıcık şurada dur Ağa, Beye haber vereyim." 
Koşarak merdivenleri, ikişer üçer adayarak çıktı, hemen geri 
\ indi : . 
"Bey safada bekliyor, seni pencereden görmüş, hemen de tanı­
mış. Yüzü sevinçli, seni görünce sevinmiş ki ... " 
Ala T emirin yüzü güldü, birden aklına daha dışatıdan kahkahası 
kesilmemiş olan İbrahim geldi : 
"Kim o?" diye sordu Hidayete kızgın kızgın. "O gülen deli çocuk 
kim? Uzamış gitmiş kavak gibi. Neredeyse beli kırılacak, karınca 
gibi ... " 
432