miyor , koşarak, bir kahkahada savrularak Hürü Anaya gidiyor , 
ona sarı lıyor, iki kadın, biribirierine sarılmış dönüyorlardı. 
"Ana, bugünleri de görecek miydim, Ana ... " 
Hürü Ana da, ondan daha çok, mutluluktan uçarak: 
"Çok şükür Allahımıza kızım, çok şükür. Bu halimize, bu 
günümüze çok şükür. Yusufu kuyudan çıkaran Mevla, işte bi­
zim yüzümüze de baktı," diyordu. 
Bu coşkun sevinç, bu güzellik Hürü Anayı korkutuyor du. 
Seyranın da korktuğunu biliy or, korkusunu ona belli etme­
mek için her çareye başvuruyor du. Ve her resminin önünden 
geçtikçe öfkesini Köroğluna kusuyor du. Alinin de kusuru var­
dı ya, o hiç olmazsa, camide , ,namaz kılarken, Allahın huzu­
runda, tam yüreğinin başından zağlı hançeri yemişti. Yemiş 
de ölüvermi şti. Mustafa Kemal Paşaya gelince Hürüce ona bir 
iyice küsm üştü. O gün bugün dür , başını çevirip de onun, bir 
kere olsun yüzüne bile bakmamıştı . Ama gene de ona birkaç 
sözü vardı ki, söz derim sana, o dul avradın fıkara oğlu altın­
dan kalkabilirse kalksındı. 
Gitti Köroğlunun resminin karşısına dikildi, hiçbir şey ko­
nuşmadan, düşünmeden orada durdu. Sadece onun Kıratını, 
hurma bıyıklannı, kocaman ela gözlerini, mavi göğü, gök azı­
cık kınşmıştı, ipek çarşaf ınıydı ki gök kırışsın� atın ayaklan bu­
lutların üstünde, gökte yüzer gibi. Yanında yönünde de, onunla 
birlikte birkaç kartal uçuyordu, tüyleri altından ... Hiç tüyleri al­
tın kartal görmemişti. Tüyleri de altından kartal olur mu, olur 
ya, onmayası Hürüce, yok da Hazret Efendi, nereden uydur­
muş da görmediği şeyi yapınış. Hazret Efendi hiç bilınediği, 
görmediği, olmayan bir şeyi uydurur mu? Sonra öfkesi birden­
bire patladı, ne kartal kaldı gözlerinin önünde, ne de Kör oğlu. 
Seni olmaz olası seyisin hiyanetlik oğlu, diye başladı. Sen Kö­
roğlu oldun da, zenginden aldın fıkaraya verdin de kötü mü et­
tin, ha, kötü mü ettin? Sen ağaları kaçırdın, tarlalarını fıkaraya 
verdin de kötü mü ettin? Sen vardın da Ağayı öldürdün, kötü 
mü oldu, söyle bana kör seyisin adam olmaz oğlu, söyle, sen 
bir kervan kestin de beş oba donathn, sen zalimleri kılıcınla iki­
ye biçtin de, zulümü öldürdün de, sen Çamlıbelde Köroğluluk 
ederken, kurtla kuzu birlikte yayılır , fıkara zengin kalmazken 
250