dizierne yün çorabın, Maraş manısından mintanın yerini hiçbir 
şey tutinuyordu. 
O gün bu gündür , atı aldığı, tabaneayı beline taktığından 
beri o kaçan adamı bir daha göremed i. Atına bindi, sel yatağına 
gitti, pürenin yam başında, bir gün akşama kadar , gözleri deni­
ze dikilmiş kaldı, camiye geldi, orada bekledi, kebapçı dükka­
nında çok kebap yedi, bir daha o adama rastlama dı. Her nereye 
gitse, hah, burada karşuna çıkacak, diye içi hop ediyor , adam 
da bir türlü bir yerde gözükmüyordu. Aaah, bir kere, bir kere 
daha şu adamı görseydi, kuş olsa da kurtul mazdı elinden. 
Ev dayandı döşendi çiçek gibi oldu . Abdiliselam Hoca, gel­
diği zaman emanet aldığı altın dolu büyük, altın, gümüş kak­
malı, derisi işlemeli kuburu geriye verdi: 
"Artık evin var, paran sende kalabilir ," dedi. 
Memed, kuburu eline aldı, evirdi çevirdi, içine baktı. Ku­
burun içi daha para doluydu. Oysa ne kadar da çok para harca­
mışlardı. Demek ki Kuzgun çok altın toplamıştı bunca yıl dağ­
da. Kuburu Hocaya geri uzattı: 
"Seyran gelsin de Hocam," dedi, "o zaman alırım altınlan. 
Şimdilik sizde kalsın ." 
Hoca kuburdan beş altın aldı Memede verdi: 
"Üstünde bulunsun," dedi, "ne olur ne olmaz, insan hali­
dir." 
Memed, altınlan aldı, boncuklu, akrep işleme kesesinin içi­
ne koydu. Kesede bir hayli altın daha vardı. 
"Birkaçını Zeynullah Efendiye bozdur," dedi. "Zeynullah 
seni çok seviyor. O bir adamı bir kere sevince, artık o adamın 
bir daha sırtı yere gelemez. Haydi bin atına da ona gidel im." 
"Gidelim," dedi Memed. 
Yeni, çok güzel dikilmiş külot pantolonunun üstüne çizme­
sini çekmiş, çizmenin koncuna sapı gümüşlü kırhacını sokmuş, 
gümüşlü bel kemeri, beyaz gömleğinin yakası açık, lacivert ce­
ketiyle ... 
Atı büyük çınann az ilerisindeki taş hana bağladı lar, çına­
nn altına geldiler. Üç yüz yıllık çınann kalın gövdesinin dibin­
den bir su kaynıy or, orada dibi çakıltaşlı, aydınlık, çakıltaşlan 
ipileyen bir havuz oluşturuyor du. Havuzun ayağı kayalıklarm 
168