186
kendi dogmasını. Nerede fazla hacı hoca varsa, bir o kadar 
da günahkâr vardır illaki!”
Selma kaşlarım çattı. “Peri, söyle şu adama, ipe sapa gel­
mez şeyler geveliyor yine.”
“Baba, anne, kesin şunu lütfen” diye mırıldandı Peri bit­
kince. “Abim mutlu ya, iyi bir eş buldu ya, önemli olan bu.”
Gerçi gelini yalnızca birkaç kez görmüştü. Gamzeli yanak­
ları, hafif hafif kırpıştırdığı ela gözleriyle alımlı bir genç ka­
dındı. Altın burma bileziklere düşkündü; biraz da utangaç. 
Başı örtülüydü. Peri sonradan öğrenmişti ki, kız başörtüsü­
nü, Dubai tarzı  denilen şekilde bağlıyordu. Konuyu araştır­
mıştı. İstanbul tarzı  meğer yuvarlak yüzlere daha iyi gidiyor­
muş; Dubai tarzı  oval yüzlere, Körfez tarzı da  köşeli yüzlere. 
Devasa bir “Islami moda endüstrisi” gelişmişti. Ya yeni orta­
ya çıkmış olmalıydı ya da daha evvel Peri’nin gözünden kaç­
mıştı. “Özel tasarım türbanlardan “haşema”lara, “tesettür 
pantolonlarına kadar başlı başına bir moda akımı ve para 
basan koskoca bir sektördü.
Babasının da dahil olduğu kimi laik/modem tanıdıklarının 
aksine, Peri’nin örtülü kadınlarla bir alıp veremediği yoktu. 
Şu dünyada herhangi birine kılık kıyafetinden dolayı ayrım­
cılık yapılması fikri bile tamamen yabancı geliyordu ona. İn­
sanların kafalarının üstünde ne olduğundan ziyade içinde ne 
olduğuna önem veriyordu. Ama işte tam da bu noktada kim­
selere söyleyemediği bir husus vardı. Evet, bunu ana babası­
na açmamıştı, hatta kendine bile itiraf etmekte zorlanıyordu 
ama Peri gelini beğenmiyordu. Zira kızın okumakla, kitap­
larla hiç ilgisi yoktu. Eline kendiliğinden bir kitap almamış­
tı muhtemelen. Yan yana geldiklerinde onunla sohbet etmek­
te zorlanıyordu. Popüler televizyon dizilerine ya da kalça-ba- 
sen-eriten-diyetler gibi Peri’nin zerrece ilgilenmediği konu­
lara meraklıydı kızcağız. Tabii doğrusunu söylemek gerekir­
se, müstakbel kocası da gelinden daha az cahil değildi. Zaten