Böylece, Venediklinin ve Müslüman ın ölümüne, Azrail'e, Allah' ın diğer meleklerine, onlar ın kâfirin 
resimleriyle asla kar ıştırılmayacağına geldi laf. Beni az sonra çizecek olan ve şu anda, can ım kahvehanemizde 
güzel gözleriyle bana bakan genç üstad ın can ı, bu iri laflardan s ıkılmış, eli sab ırsızlan ıyor, beni çizmek istiyordu, 
ama benim nas ıl bir şey olduğumu bilmiyordu. 
Genç üstad ı kand ırmak isteyen sinsi ihtiyar bunu kurnazca hissetti. Gölgeler içindeki odada bo şu boşuna 
yanan kandilin aleviyle parlayan gözlerini mucize elli genç üstada dikti. 
"Venediklinin sanki bir insan gibi çizdi ği Ölüm, bizim Azrail gibi bir melek," dedi. "Ama insan k ılığında. 
Tıpkı Kuran- ı Kerim'i indirirken Cebrail'in Peygamberimize insan şeklinde gözükmesi gibi. Anl ıyor musun?" 
Allah' ın inan ılmaz bir yetenek bah şettiği genç üstad ın sab ırsızland ığını, beni çizmek istedi ğim anlad ım. 
Çünkü şeytani ihtiyar adam onda şu şeytani fikri uyand ırmay ı başarm ıştı: Bütün ışıklar ıyla tan ıdığımız bir şeyi 
değil, tan ımad ığımız yar ı karanl ık bir şeyi çizebilmeyi isteriz asl ında. 
"O ölümü hiç mi hiç tan ımıyorum," dedi beni az sonra çizecek olan nakka ş. 
"Ölümü hepimiz biliriz," dedi ihtiyar. 
"Ondan korkar ız, ama onu tan ımay ız." 
"Sen de bu korkunu çiz," dedi ihtiyar. 
Az daha o anda resmim çizilecekti. Büyük üstat nakka şın ensesinin kar ıncaland ığını, kol adalelerinin 
gerildiğini, parmaklar ının ucunun kalemi arand ığını sezdim. Ama gerçek bir büyük usta oldu ğu için, bu gerilimin 
ruhundaki nak ış aşkını daha derin k ılacağını hissederek kendini tuttu. 
Kurnaz ihtiyar da bunu anlad ığı için, az sonra çizilece ğinden çok emin oldu ğu benim resmime ilham olsun 
diye önündeki kitaplardan, El-Cevziyye'nin Kitab-ur Ruh'undan, Gazzali'den, Ki-tab-ül Ahval-ül K ıyamet'ten, 
Suyuti'den ölüm üzerine parçalar okudu. 
Böylece, sizlerin korkarak seyretti ğiniz benim bu resmimi yaparken mucize elli üstat nakka ş, Ölüm 
Meleği'nin Cennet'ten tâ dünyaya kadar ve Do ğu'nun en uzak noktas ından, Bat ı'nın en uzak noktas ına kadar 
uzanan binlerce kanad ı olacağım ve dini bütünler için bu kanatlar ın kucaklay ıcı, günahkâr ve isyanc ılar için ise 
her birinin birer çivi gibi yak ıcı olduğunu dinledi ve siz nakka şlar ın çoğunuz cehennemliksiniz diye beni 
çivilerle kapl ı çizdi. Allah' ın canlar ınızı als ın diye sizlere yollayaca ğı meleğin elinde hepinizin yaz ıldığınız bir 
defter olaca ğını ve bu defterin sayfalar ında, suninizin ad ının kara bir çemberle çevrildi ğim, ama ölüm vaktinin 
ancak Allah taraf ından bilindi ğini ve bu vakit gelince ar şın alt ındaki ağaçtan bir yaprak dü şeceğini, bu yapra ğı 
kap ıp okuyan ın ölüm s ıras ının kime geldi ğini öğreneceğim dinledi nakka ş ve bu yüzden beni korkunç, ama 
hesap kitaptan anlar biri gibi dü şünceyle çizdi. Kafadan çatlak ihtiyar, insan k ılığında gelen ölüm mele ğinin 
vadesi dolan ki şiye elini uzat ıp can ını ald ıktan sonra, birden ortal ığı güneşin ışıklar ını and ırır bir nur saraca ğını 
okuduğu için, ak ıllı nakkaş, beni ışıklar içinde çizdi, çünkü bu ışığın ölünün yan ındakilere gözükmeyece ğini 
biliyordu. Kitab-ur Ruh'tan eski mezar h ırsızlar ının tan ıklıklar ını, gövdesinin oras ına buras ına çiviler saplanm ış 
cesedi, topra ğı kaz ınca taze ceset yerine beliren alevler içerisine kur şun dökülmü ş kafataslar ını da okudu ğu için 
ihtirasl ı ihtiyar, onu pür dikkat dinleyen harika nakka ş benim resmimi çizerken bakan ı korkutacak her şeyi 
koydu. 
Ama sonra da pi şman oldu bundan. Resmine koydu ğu korkudan de ğil, bütün bu resmi yapm ış olmaktan. 
Babas ının utanç ve pi şmanl ıkla hat ırlad ığı biri gibi hissediyorum kendimi ben de. Harika elli üstat nakka ş beni 
çizdiğine niye pi şman olmu ştu? 
1. Ölümün resmi, ben, yeterince ustal ıkla çizilmedi ğim için. Gördü ğünüz gibi, ne Venedikli büyük üstatlar ın 
çizdiği şeyler kadar mükemmelim, ne de Heratl ı eski üstatlar ın. Beni çizen büyük üstad ın, ölümün vakar ına 
yak ıştıramad ığı bu k ırık dökük halimden ben de utan ıyorum.