meden yutacağım. Çünkü taş gibi sertleşti midem. Geriye 
doğru dönelim, kann adelelerini görelim: Bir iki üç dört. lşin 
başına dönelim. Beni islemedi, yeter artık dedi. Fakat onu 
ben kovdum. Çünkü askerlikten bilirsiniz ki, en iyi savunma 
saldırıdır . Ben yamyamım albayım: Çiğ etten -insan etinden­
midesi bozulan bir yamyam. Acıklı bir yamyam değil mi? lşte 
benim dramım albayım! Zaman her şeyi bozuyor albayım. 
Ona kendimi göstermek istedim ve sonra da acıklı görüntü­
mü örtmek için meseleyi gürültüye getirmeğe çalıştım. Fakat 
hatırlamıyorum albayım, Allah kahretsin hatırlamıyorum. Bir 
takım bağırmalar, ağlamalar duyar gibiyim; bir öfkenin, se­
bepsiz bir öfkenin yükseldiğini görür gibiyim. Peki ne yap­
tım? Ne söyledim?" 
Oturdu. "Beni tahrik etmiş olmalı. Bilmeden bir yerime do­
kunmuş olmalı. Herhalde ben de kendimi korumadım. Hayır 
yalan! Korumuş olmalıyım. Her hareketimi hesaplamış olma­
lıyım. Küçük hesaplar yapmış olmalıyım. Kalbi çalıştıralım 
albayım; kalp hareketleri yapalım. Kalbe giden damarları ge­
nişle telim: lki altı sekiz beş. Koşalım, durmadan koşalım. 
Herkes kendine bakmalı. Herkes kendini sever. Aziz varlığı­
mızı koruyalım, aziz aklımızı koruyalım. Bizi, biz olduğumuz 
için sevmezler; sağlam olalım. Bizim oyunları bir arkadaşa 
okuyordum albayım; o günlerde bir kıza aşık olduğu için be­
ni dinlerken uyukladı. Yalan albayım, böyle bir şey olmadı; 
fakat olabilirdi. Her an tetikle olalım. Kötü ihtimalleri bir bir 
düşünelim. Beyin jimnastiği yapalım. Birkötü ikikötü üçkötü 
dörtkötü. Şimdi hep birlikte nefes alalım. Koşalım albayım, 
durmadan koşalım. İtirazlarınızı dinlemiyorum albayım. Ko­
şuyorum ." Koşarak odadan çıktı, merdivenlerden inerken 
düşüyordu. Hemen masanın başına geçti. Kaldığımız yerden 
devam edelim. 
Canavar ben değilim. Belki de canavarım. Son günlerini bu 
odada geçirmek zorunda kalan emekli bir canavar. Can sıkıcı 
388