KIZ 
EROL 
MUNİSE 
EROL 
MUNİSE 
EROL 
MUNİSE 
EROL 
MUNİSE 
EROL 
MUNİSE 
EROL 
MUNİSE 
KIZ Ağıt söyler gibiydi ... 
Bir şey mi oldu? Söylesenize ... Halil'e bir şey 
olduysa ... 
(İlk kez sevecenlikle bakar EROL' a) Kızım ... 
Gözleri görmez. Oğlum söylemedi mi? Yıl­
lardır görmez. Ama çok düş görür. Her sabah 
yeni bir düşle uyanır. (Bir an. Yeniden dikleşir.) 
Rahat tutun yüreğinizi hadi. Süt var orda. 
Ekmek de ... 
Bir şey yok değil mi? Yani ... Kimse bir şey bil­
miyor, değil mi? (Bir an) Size soruyorum .. 
(Patlar.) Hey gidi ana kuzuları heey! Hiç gii'­
veniniz yoksa hiçbir şeyciklere, ne diye kal­
karsınız bizi kurtarmaya? Vatanı kurtarma­
ya? .. Böyle korkuyo rsanız ... 
(Yüksek) Korkmak değil, hayır ... (Yere bakar, al­
çak) Üstelik çok da güvenirdik sizlere ... (Bir 
an) Oğlunuzu tanımaz mısınız? Bilmez misi­
niz, oğlunuz korkak mı, değil mi? 
Bilmem. Hiç sıkıda görmedim onu ben. Hiç 
darda komadım. Elimdeı� geldiğince, kıt ka­
naat ... 
Kendinizi de iki kat darda koyarak. Darda 
kalmadığını sandığınız Halil, okuyabilmek 
için üç yıldır ne yapar, bilir misiniz? 
: (Tedirgin) Ne yaparmış? 
: Gece vardiyalarında işçilik. 
: Oyy! Demedi bana hiç. Yolladığımın yetme­
diğini demedi ... 
: Niye desin? Hem dese ne olacak? (Bir an) 
İyi öyseyse ... Siz ortalıkta bağırıp çığırınca ne 
olacak? Benim kesem altın mı dolacak? Boşu­
na ne diye kaçırırsınız ela.lemin huzurunu 
öyleyse? .. 
: Siz de? Son ay evde en çok bu sözü duy-
270