dım. Canımdan bezdim . Bunların elinden. Her Allahın günü 
cephane. Her Allahın günü karakoL Usandım. Köylüler birleş­
mişl er, dün, Kaymakama çıkmışl ar, usandık eşkıyalardan, malı­
mız, canımız, ırzımız yerde bizim, demişler. Tel çekecek 
olmuşlar Ankaraya ... Ben gittim önlerine geçtim . Kasabamızı 
lekelerneyin dedim, büyüklere karşı. Daha iki yıl sabretmeli, 
yoksa ben memnun muyum on\ard an? Vayvay köyünü de geçi­
reyim bir ele. Ne yapacağım, biliyor musun avrat?" 
Kadın baş mı "evet" makamında salladı. 
"Toplay acağım köylüleri başıma, tel üstüne tel Ankaraya. 
isyan çıktı diyeceğim. Dağları eşkıya aldı. Küçük bir eşkıya hü­
kümeti kuru ldu. O zaman hükümet bir alay, yahut bir dağ fır­
kası gönderecek buraya, seninkiler tamam. Yakalayacaklar hep­
sini. Koca Kürt isyanını bastırdı bu hükümet, iki çarık çürük eş­
kıyaya hele hele ... Telgrafçıya tembih ettim, eşkıyalar hakkında, 
kasabayı tekeleyecek hiçbir telgrafı çekmeyecek Ankaraya ... 
Hiçbirisini ... Amma iki yıl sonra Vayvay toprakları geçince eli­
me ... Ben bilirim o eşkıyalara yapacağımı ... " 
Sustu, daldı. Bir zaman dalgın, başı yukarda, evin içinde 
dolaştı durdu . 
Kapı açılınca, Ali Safa Bey dalgınlığından ayıktı . Kapıyı 
açan hizmetçi, hemen geri kapatıp koşa koşa yukarı çıktı: 
"Başı gözü sarılı bir adam," dedi. "Seni görmek istiyor. 
Sakalları uzu n." 
AliSafa: 
"Gelsin," dedi. 
Başı gözü sarılı bir adam ofluyarak, kendisini getirdi sedi-
cin üstüne attı: 
"Selamünaleyküm Ali Safa Beyefendi biraderim," dedi. 
Ali Safa: 
"Aleykümsela m." 
Adam: 
"Ali Safa Bey," dedi, "senin baban, benim en iyi arkadaşım­
dı. Senin ocağına düştüm," dedi. "Abdi senin ocağına düştü. 
Kurtar beni bu beladan. Bir koca köyü yaktı, gözümün önünde. 
Ocağma düştü babanın arkadaşı Abdi seni n. Ocağına düştüm. 
Ali Safa Bey dedim de geldim. Kurtar beni bu beladan. Ayakla-
295