toyu da, gel aramıza katıl," dedi Leyla Abla. Bana 
bu yaşımda, aşık kız rolü biçmelerinden basbayağı 
utanıyor, rahatsız oluyordum. 
Cevdet, "Senin ellerin daha önemli işlere lazım, 
güzelim," diye mutfak kapısında bitince, "İşte bu 
kadar! Nişanlını mutfaktan çıkar, balkona götür, 
bir bardak da şarap ver ona," dedi Leyla Abla. Cev­
det kolunu omzuma attı, dışarı yürüdüm. Çok fe­
na bir rol sayılmazdı ihtimam gören, aşık olunan 
bir kadını oynamak. Bana çok yabancıydı, acemi­
siydim ama yavaş yavaş buna da alışacaktım herhal­
de. Yeni rolümün ilelebet değilse bile daha seneler­
ce süreceğini zanne diyordum. 
Bir sonraki cumartesi sabahı Çağlayan 'ın odası­
nı topluyor dum. Telefon çalınca koşup açtım. Se­
lamsız sabahsız, hemen sadede geldi Gökşin: 
"Ben o günden beri hep seni düşünüyorum, 
sen de iyi düşündün mü Türkan?" diyordu, her z:ı­
manki şüpheciliğiyle, "Biraz aceleye gelmiyor mu 
bu izdivaç? Atilla'yla evliliğine de böyle çarçabuk 
karar vermişti n!" 
"Ama artık yirmi yaşında değilim, sevgili karde­
şim." 
"Olsun! Sen bir kere daha düşün!" 
"Ben on yıldır yalnızım, Gökşin. On yıldır tıp 
kitaplarından , çocuklar ımın sorunlarından ve h:ıs­
talarımın dertlerinden başımı kaldıramadı m. M:ıvi 
yolculukların dışında, hiçbir keyif anım olmadı. 
180