178 
gerçek. O zaman , bu olaylan yaşamış kişiler olarak, Max, Na­
dia, Maya niye gerçek olmasın? 
Eskiden beri roman sanatının , tarihsel dönüşümlerden ya­
rarlanması ve kurmaca kişilikleri gerçek olaylar zinciri içi­
ne yerleştirmesi bir gelenek tir. Troya Savaşı, Roma Sarayı ve 
arenaları , Fransız Devrimi, Amerikan lçsavaşı gibi pek çok 
toplumsal sarsıntı romancilara esin kaynağı olmuştur; ama 
onlar bu olayları tarihçi gibi değil, kendi yarattıkları hayali 
kişiler aracılığı yla anlatırlar. 
Engere ğin Gözü romanımda da başvurduğum ve çok sevdi­
ğim bir tekniktir bu. 
Thlstoy'un Borodino Savaşı'm, Dickens'm Fransız Devrimi'ni 
anlattığı romanlar ve Balzac'ın kitaplan gibi binlerce eser bu 
aniatı tekniği kullanılarak yaratılmıştır. 
William Shakespeare bütün konularını tarihten alır ama 
onun sahnesine çıkan karakterler, gerçek konumlanndan çok 
onun kişileridir artık. 
Biyografi ve roman 
Bu tip romanlara Claudius, Kleopatra, İskend er, Nap ol­
yon, Stalin, Lenin, Robespierre, Danton gibi pek çok gerçek 
isim girmiştir. Burada dikkat edilmesi gereken tek nokta, bi­
yografık romanlarla, tarihsel kişiliklerin birer figür olarak 
kulla nıldığı kurgusal anlatılan birbirine kanştırmamak . 
Biyografi, ister istemez bazı temel gerçekiere sadık kal­
mak zorunda. Oysa kurgunun böyle bir mecburiyeti yok. 
Tarihsel kişilikle ri istediği gibi hareket ettirebi lir, hatta is­
terse Charlie Cbaplin'in Hitler'e yaptığı gibi balonla bile oy­
natabilir. 
Çünkü roman kendi içinde bir gerçeklik taşır ve bunun 
tarihsel ya da güncel gerçekliğe uygun olması zorunluluğu 
yoktur .