aba giyinmiş bir tuvana delikanlı. öyle de yakışıklı ki yüzüne 
bakınaya kıyamazsı n. Onu bir görünce de yanından ayrılamaz, 
yüzüne bakınaya doyamaz sın." 
"Şimdi sen de onu haber vermeye geldin o Ağaya, o Ağa 
sana para verecek, candarmalar da gidip İnce Memedi öldüre­
cekler, öyle mi?" Keba pçı birden sertleşti: "Seni casus köpek," 
diye dişlerini sıkh . "Kalk oradan, zıkkımlandığın yeter. Kalk, 
kalk da siktirol, cehennem ol da git. Seni uyuz oğlu uyuz, casus 
oğlu casus ... Kalk. .. " 
Tazı Tahsin şaşırmış kalmış, yüzü allak bullak olmuştu. 
Orada, lokınası ağzında, öyle kalakalmışh. Ne ağzındaki lok­
mayı çiğneyebiliyor, ne de dışanya atabiliyord u. 
"Kalk, kalk, seni anasını avradını ... Kanı ciğeri beş para et­
mez uşak seni ... Beş on kuruşa İnce Memedi öldürttüreceksin, 
değil mi, kalk! Al kuşunu ." 
Kuşun ipini sandalyadan çözdü, Tahsinin başına ath onu. 
Tazı Tahsin bir süre kuşla cebelleştikten sonra, kuşu yakalaya­
bildi. 
"Kalk, defol git buradan, senin gibi pis bir adamın parasını 
da istemem, haydi kalk, zıkkım olsun sana ... " 
Tazı Tahsin neye uğradığını bilemiyor, aval aval, bir yer­
lerden bir imdat umar gibi dört bir yana bakınıyord u. 
"Kalk ulan dedim sana," diye iriyan kebapçı kuşandığı ak 
önlüğü savrularak onun koluna yapışh, "de yallah !" Onu dışan­
ya sürükl edi. Kuş onun omuzuna konmuş, Tazı Tahsin de var­
mış karşı duvara dayanmış h. Daha ne olup bittiğinin farkında 
değildi. Öfkeden kudurmuş kebapçı daha onu duvara dayan­
mış, orada bekler görünce üstüne zorlath. Tazı Tahsin bakh ki, o 
dev gibi adam delirmiş üstüne geliyor, kebapçının boynuna doğ­
ru uzanmış kocaman çemrenmiş, kalın kollarının alhndan kaydı 
uzakla şh, çarşının ortası ndan yukanya doğru gelişigüzel koştu. 
Caminin avlu kapısına gelince durdu, içeriye girdi. Bir kısım 
adamlar şadırvanda aptes alıyorlardı, bir musluğa vanp ağzını 
dayadı, kana kana içti. Bu adam ona niçin böyle yapmışh, Tazı 
Tahsin bir türlü anlayamıyordu. Bir yandan da seviniyordu, ena­
yi, nedense o kadar çok öfkelenmişti ki kebap parasını bile alma­
yı unutmuştu. Bu şehirlerde çok tuhaf insanlar vardı, canım ... 
437