soluk alacak halde değildi. Vardı bir kütüğün dibine uzand ı. Bu 
sırada karşı tarafın ateşi yeniden başladı. Kütüğün allından bir 
·türlü çıkamıyor du. Nereden geliyor , nereden ahlıyorsa, kur­
şunlar o kütüğü boyuna dövüp duruy ordu. Bir atlama yaph. 
Bir tarafı müthiş acıdı . Kendi kendine, "Kurşun yedim," dedi. 
Kalk tı. Sağını solunu yok ladı. Ağrıyan yeri yokla dı. Yara yoktu. 
Recep Çavuşun yanına vardığında her bir yanı kana bat-
mış, eli ayağı da parçalanmışh. 
Recep Çavuş onu görünce: 
''Vlan," dedi, "bu ne hal? Kan içinde yüzüyorsu n." 
Memed gülümsed i. Yüzü gözü öylesine kan içindeydi ki, 
gülümsernesi belli olm adı. 
"Haydi gidelim, Recep Çavuş. Senin için ge ldim." 
Recep Çavuş: 
"Gidin yavrum," dedi, "siz kendiniz kurtulun da ben kala­
yım. Herifler dört bir yanı kuşatmışlar. Bir deli itin yüzünden 
bu hallere düştük işte. Hiçbiriniz kurtulamayacaksmız bu çem­
berden. Nereye baksan oradan kurşun geliyor. Asım Çavuş 
akıllanmış gayri. Bırakın beni de ben kalayım burada. Bana 
bak, oğlum Memed, sen iyi bir çocuksun, eğer bu çemberden 
kurtulursan gezme bu deliyle. Benim şaşhğım, vakit öğleyi geç­
ti, bunlar daha neden çemberi daraltmıyorlar? Nemiz var, ne­
miz yok öğren diler?" 
Memed : 
"Korkuyorlar," dedi. 
Recep: 
"Çok tuhaf." 
M em ed: 
"Tek korktuklan bizim onlara tuzak kurduğumuzdur. Öyle 
sanıyorlar. Bilmiyorlar ki Deli Durdu zıpırlığından kaldı orma­
nın açıklığm da. Bunu hiç akıllan almıyor. Bilmiyorlar ki Dur­
du, ateşinden vazgeçem edi. Haydi Çavuş kalk gidelim. Ölür­
sek de beraber, kalırsak da ... " 
Recep Çavuş: 
"Memedim," dedi, "bundan bir kurtulabilsem ... " 
Memed.: 
"Yaran hafif Çavuş. Kurtulursu n." 
168