"Anlatın Hoca'ya başınıza gelenleri," dedi Bay­
ram. 
Kadınlar konuşmadılar. Besbelli hikayelerini, be­
ni etkilesin diye Bayram'a anlattırmak istiyorlardı . 
"Bayram, bu kızlar senin akraban mı?" 
"Hayır efendim. Az önce, geldiklerinde tanış­
tık. Şu konuşuyor da, diğerinin Türkçesi, kıt," de­
di Bayram. 
"İkiniz de mi hastasınız?" diye sordum. 
"Ben tedavi gör düm," dedi koltuk değnekli, 
"hasta olan, kardeşim." 
"Pek<lla, çıkarsın üzerindeki leri, muayene ede­
yim önce." 
"Önce başına gelenleri hikaye edeyim de, anla 
sen neler çekmiş, Doktor Hanım," dedi, bacağın­
da protezi olan. 
Tecrübeyle biliyordum ki her cüzamlını n ardın­
da kalın ciltli bir roman vardır, başına gelmeyen 
kalmamıştır ve bu acılan dökmeden hiçbiri rahat 
edemez. Gün ah çıkartan papazlar ya da hastasmı 
divana uzatmış ruh doktorları gibi, cüzamı tedavi 
edecek kişi, önce hastanın iç dünyasının cerahatini 
akıtmakla başlamalıdır işe. Hasta, insan yerine ko­
nup dinlenmeli, acısıyla ilgilenilmeli, yükü paylaşıl­
malı, hafitktilmclidir. 
"Anlat bak alım," dedim, dinlemiş olduğum yüz­
lerce acı öyküye bir yenisini eklemeye hazırlanırken. 
Her iki kardeş de Elazığ'ın bir köyünden geli­
yorlardı. Ailede cüzam vardı. Abla önce Elazığ'da 
332