alıp Taksim Bahçesi'ne girdi. Pazar öğleden sonra olduğu için, 
bahçe her zamanki gibi tenha ve sessiz değildi; ama her zamanki 
gibi hela kokuyordu. Uzaktan dağılan kalabalığın uğultusu 
geliyordu. Refik, "Kötü bir maç oldu," diye düşündü. "Top 
sonunda bir kaleye bir kere girdi. Ben seyrettim. İstediğim gibi 
temiz hava aldım ve üşüdüm!" Gazino ve tenis kulübü olarak 
kullanılan ahşap binayı görünce, "Evet, biraz hava aldım. Şimdi 
hep birlikte eve döneriz. Evde sıcak sıcak otururuz!" diye mı­
rıldandı. Öğle yemeğinden az sonra Osman, Nermin ve Perihan 
ile buraya gelmişler, onlar kulüpte kalmışlar, Refik maça gitmişti. 
Birlikte dönmeye karar verdikleri için şimdi bir zamanlar çok 
sık gittiği bu kulübe uğraması gerekiyordu. Nurettin'in kulüp 
hakkındaki sözlerini hatırlayarak ahşap yapıdan içeri girdi, acele 
acele merdivenleri çıktı, kulübün yenilenmeyen kırık kapı tok­
mağını, bir garsonun hiç değişmeyen gülümseyişini, yıllardır aynı 
yerde, aynı çerçevenin çatlak camı altında duran kulüp tüzüğünü 
görünce hüzünlenir gibi oldu, ama bu duyguya kapılmadı. Kâğıt 
oynanan, sigara içilen odaların açık kapılarının önünden hiç 
durmadan geçerek, umduğu yerde Nermin ile Osman'ı gördü. 
Odadakilerle selâmlaştıktan sonra çay içen Perihan'ın yanına 
oturdu. Yorgun garsondan sessizce çay istedi ve sohbeti bozmadığı 
için sevinerek konuşulanlara kulak verdi. 
Osman'ın karşısında kulüp başkanı Mükrimin Bey oturuyordu. 
Tenisten çok, hükümet ve sosyete ile yakın ilişkilerinden dolayı 
kulüp başkanı seçilen bir tıp profesörüydü. Sporla ilgisi, arada 
bir gazetelerde çıkan sporcu sağlığına ilişkin makalelerden öteye 
gitmiyordu. Kulüp başkanı çaylannı ve içkilerini içerek kendisini 
dinleyenlere kulübün karşılaştığı tehlikeyi anlatıyordu: Yeni vali 
kulüp binasını yıktırmak istiyor, onlara karşıdaki Surp Agop 
mezarlığında küçük bir arsa vereceğini söylüyordu. Bunu vereceği 
de galiba şüpheliydi. Kulüp başkanı ayrıca, kulübün spor 
merkezinden çok, oyun ve kumar merkezi olduğunu söyleyen 
valinin, bütün üyelere de hakaret etmiş olduğunu ima ediyordu. 
Bazıları ona karşı çıkıp ılımlı olunması gerektiğini, bazıları da 
başbakana mektup yazılması ve Türk tenisinin savunulması 
gerektiğini ileri sürüyorlardı. Bir ara tartışma kızışır gibi oldu, 
ama sonra birisi şaka yaptı, gülüşüldü. Hanımlardan biri eski 
444