yoksa candarmalar onu yakalamışlar vurmuşlar mıydı? Ya da 
bir kovukta aç susuz, kimsiz kimsesiz sıkışmış kalmış mıydı? 
Doğrusu Ali çok endişe ediyordu. Dağ taş candarmayla dol­
muştu. Bir de Memedin sığınacak belli bir yeri yoktu. Çok de­
neysiz bir çocuktu. Onunla gitmediğine kimi zaman bin piş­
man oluyor, kimi zaman da seviniyordu. Bundan sonra bu ka­
sabada Karadağlıoğlu Murtaza Ağanın yanında İnce Memede 
çok yardım edebilir, onu çok belalardan kurt arabilirdi. Ama 
işte bu günler kötü günle rdi. Memed bu günleri bir atıatabilse 
gerisi kolaydı. İnşallah Yörüklerin içine düşmüştür. Yörükler 
Kerimoğlundan dolayı onu severler. Belki onlar candarmaya 
vermezler Memedi. Kim bilir, insanoğlu belli olmaz ki, belki 
de bütün bu dağların adamları gözlerinin bebeği imişçesine 
korurlar onu. Belki de hemencecik yakalar candarmalara veri­
verirler onu. İçinde onulmaz bir acı, bir pişmanlık, ne demişti 
de onunla birlikte dağlara gitmemişti ... Birlikte olsalardı, on­
ları şu koskocaman dağlarda kim yakalaya bilirdi. Onun şu 
mor dağlarda bilmediği kovuk, delik, mağara, tanımadığı in­
san mı vardı ... 
Az daha durmasa, önüne gelmiş dikilmiş, tepeden hmağa 
onu süzen Murtaza Ağaya çarpacakh. Murtaza Ağa gözlerini 
sert, dimdik onun gözlerine dikmiş bakıyordu. 
"Söyle Topal Ali," diye bağırdı. "Bana doğruyu bir bir söy­
leyeceksin ki ... " 
Alinin birden yüreği cızz etti, acaba bu Murtaza Ağa her 
şeyi biliyor muydu, biliyor da kendisiyle eğleniyor muydu, 
böyle eğlene eğlene şu ilerde kendisini öldürecek miydi? Bir 
daha da İnce Memedi hiç göremeyecek miydi? Alinin üstünde 
tabaneası yoktu. Bir küçücük hançeri, bir çakısı bile yoktu. Te­
tik bulunmalıydı, o tabancasını çekince belki elinden alabilir, 
onu vurabilir di. Böylelikle İnce Memed bir Ağa daha öldürmüş 
olurdu. 
Yay gibi gerilmiş Topal Ali: 
"Buyur Ağa," dedi. "Zahna her şeyi bir bir söyleri m." Sesi 
bir meydan okumayd ı. 
"Söyle bakalım, sen İnce Memede niçin bu kadar düşman­
sm?" 
46