"Tavan akıyordu," dedi Ahmet. 
"Tavan akıyor ha! Tam sanatçı atölyelerinde olduğu gibi!" 
Melek kendini şirin göstermeye çalışarak güldü. Kapının kulpunu 
tuttu. Sonra yargısını vermek için gözlerini odanın içinde acele 
gezdirdi. Ahmet'e döndü: "Bak, kendine dikkat et olur mu?" 
dedi. Duygulanmıştı galiba. "Biraz dinlen, çık, gez, daha da 
verimli çalışırsın o zaman... Enişten diyor ki, onbir ayda..." 
Ahmet kendini tutamadı: "Askerler darbe yapacaklarmış!" 
dedi. Heyecanla ekledi: "Sol darbe!" 
"Darbe mi yapacaklarmış?" 
"Ziya Bey söyledi." Ahmet dikkatle Melek'in yüzüne bakıyor­
du. 
"Ne zaman?" 
"Yakın zamanda!" 
"Sokağa çıkılmaz o zaman, değil mi?" dedi Melek. "Aman bu 
akşam yapmasınlar da ne zaman yaparlarsa yapsınlar. Yarın 
öğleden sonra eniştenle sinemaya gidiyoruz. Bilet aldım!" Güldü. 
Sonra Ahmet'in ciddi yüzüne anlayışla bakarak: "Gitsin şu 
Demirel değil mi?" dedi. Biraz düşündü. "Çok şişman!" Gene 
güldü, bu sefer düşünceli, sorunlu bir bakışla: "Her şey çok kötü 
oldu!" dedi. "Memleketin hali de felâket! Geçen gün anneme 
giderken, Nişantaşı'nın ortasında laf attılar bana! İnsaf artık! 
Nişantaşı'nın ortasında!" 
"Ne dediler?" dedi Ahmet. 
Melek kapıyı açtı: "Yavrum, mavrum, öyle şeyler. Kısa etek 
de pek giymiyorum ama... Enişten dikkat etmemi söyledi." 
"Haa, enişteme söyle sol darbe yapılacağını!" dedi Ahmet 
keyifle. "Bakalım ne diyecek?" Eniştesinin bu haberi alınca 
yüzünün nasıl olacağını ınerak etti. Yüzü, zevkle, gözünün önüne 
getirmeye çalıştı. "Güvenilir bir kaynaktan almış haberi, de!" 
"Enişten bizi düşündüğün için çok sevinecek!" dedi Melek. 
Ahmet'i yanaklarından öptü, bir anda yokoldu. 
Ahmet hırsından utanarak, "Hem enişte avukat! Küçük 
burjuva! Darbe ona karşı olamaz!" diye mırıldandı. Ama kitaptan 
çıkma yargıya değil, eniştesinin yüzünü daha gerçek bulduğu 
için gene de heyecanlandı. Sonra heyecanına sinirlenerek, 
"Boşver!" diye düşündü. Terasa çıktı. Nişantaşı'na baktı. Mey-
559