-He ağnaşılıyor ki bu da pek zorlu bir merettir. Lakin 
nerede oturur? Daha suratını görmemişim ... 
-Bahtlısın ki görmemişsin ... Görenlerin akılları artla­
rına kaçoor. 
-Çüş senin aklın dediğin yerdedir? Söyle kendi kendine 
oraya kaçtı yoksam sen kendi elinle koydun ... 
-Şimdicek bu lafları bırak ... Kaplumbağamıza gelelim. 
-He fakat sen lafı uzattın. Kaplumbağa evvelden 
hamurcu imiş. Zo neme gerek? Sana zenaatını soran vardır? 
Çocuk iken bu masalı koca ninen fikrine koymuş ise sen de 
halarn onu oradan çıkartmamışsın ... 
O esnada merdivenin üst başından mahzcnin loşluğu 
içine dökülen aydınlığın ortasında bir gölge sallanır. Birkaç 
saniye sonra Ebulfazl Enveri uzun sakalı, narin endamıyla 
boylu boyunca görünür ... Adımlarını biraz hoplar gibi ata 
ata, her basamakta sağına soluna eğilip dinlenerek deve 
yürüyüşüyle inerken Agop: 
-Kirkor!.. Gelor ... 
-He görmüşüm tınma ... 
Güya gelenin hiç farkında değillermiş gibi elemgelerini 
çevirerek türküye başlarlar: 
Biz panayıra gittik 
Ah ne iştir ki ettik 
Mumu şamdana diktik 
Zo bayı/dık da bittik 
Kefleneliml gülelim 
Bu yaza evlene/im 
Gel çıkalım yokuşu 
Hıyardan olur turşu 
Kuryuk sallayan kuşu 
Deniz deryaya karşu 
Öt ki keflenelim 
Bu yaza evlene/im 
ı Keyiflenelirn. 
28