Pehlivanın sığırlan onların ekinlerine aşağı yukarı her gün 
giriyor, bıyığı daha yeni teriemiş delikanlı da her gün koşarak 
gidiyor, tarlalanndan Pehlivanın sığırlarını çıkarıyordu. Bir 
gün Pehlivan la karşılaşhlar, Pehlivan ona bağırdı: 
"Sen ne hakla benim sığırlarıını tarladan çıkarıyorsun? Sen 
bilmiyor musun ki benim sığırlarım hür ve serbesttir? Yarın at­
lanmı, eşeklerimi de sizin ekine bıraka cağıın." 
Delikanlı bir şeyler söyleyecek olmuş, Pehlivan onu kaphğı 
gibi yere fırlatmış, ayaklarıyla yerdeki genci çiğnemeye başla­
mışh. Delikanlı koltuğunun allındaki tabaneayı çekeme mişti. 
İkinci gün atlar, eşekler, sığırlar doluşmuşlardı gene ekin­
lerine. Böyle giderse bütün ekin bitecek, onlar da tarladan bir 
buğday tanesi bile alamayacakl ardı. 
Muhtara, köyün büyüklerine gittiler, kimse Pehlivanın sı­
ğırlarım durduramıyo rdu. Hayvanlar her gün tarlaya salıverili­
yorlar, delikanlı da her gün onları çıkarmaya gidiyor, kemikleri 
kırılıncaya kadar dayak yiyerek geriye dönüyordu. 
Bir bayram sabahıydı. Herkes giyinmiş kuşanmış, köyün 
alanında toplanmıştı. Delikanlı da giyinmiş kuşanmıştı. Bir ye­
ni yetme kadar değil de, daha çok bir çocuğa benziyo rdu. 
Kalabalığın karşısında durup şöyle bir baklıktan sonra: 
"Bana bak orospu avratlı Pehlivan," dedi. "Korkak kö­
pek. .. " 
Gülüyordu. 
Pehlivan kalabalığın ortasından hışıınla ona doğru atladı. 
Delikanlı usulca tabaneayı çekti, soğukkanlı, eli titremeden 
doğrulttu, tetiğe bash. Pehlivan havada bir perende ath, geldi 
ayaklannın dibine boylu boyunca serildi. Çocuk gene soğuk­
kanlı, ta bancasında ne kadar kurşun varsa hepsini de Pelıliva­
mn üstüne boşalth. Pehlivan her kurşunu yedikçe sırh usulca 
kalkıp iniyordu. 
Sonra çocuk kalabalığa döndü: 
"Kusura kalmayın, mübarek bayramınızı kana buladım ... 
Hakkınızı helal edin, ben gidiyorum," dedi, çekildi gitti. 
Ne arkasından bir koşan, ne de ona bir tek söz söyleyen oldu. 
Sonra onun dağa çıktığı, daha sonra da Kara Osman çetesi­
ne girdiği duyuldu. 
169