çok ciddiydi." Mustafa Hoca’nın toplantıları, meslek adamla­
rının, yani mühendislerin toplantıları gibi kuru geçmezmiş. 
Hoca birden Andon’a dönerek soruyor; "Acaba ‘kaldırım’ keli­
mesi, kali-güzel ve dromos-iyi meydan, yol kelimelerinin bir­
leşmesinden mi meydana geliyor? Ne dersin?"
Mustafa Hoca, sonra gene konuyu değiştiriyor, bir şiir 
okuyor. Sonra Oppenheimer olayını tartışıyorlar; Bütün so­
rumluluk fizik bilgininde miydi? Ben bu görüşe katılmıyo­
rum, diyor Mustafa İnan: Tatbikattan ilim adamı sorumlu 
değildir. Teknik buluşlar, iki yönlü, insanlık hayrına veya 
zararına kullanılabilir, ilim adamı güdümlü bir araştırma 
yapamaz. İlmin gayesi gerçeği aramaktır. Oppenheimer ola 
yında görüldüğü gibi, başta politikacılar olmak üzere bütün 
toplumun mesuliyeti üzerine alması gerekir." Sonra başka 
konulara geçiliyor: Hoca, yazıhanesinin çekmecesinden kü­
çük bir defter çıkarıyor; "Bu deftere, yanyana kullanılan ikili 
kelimeleri yazdım: B et beniz, akıl fikir, abuk sabuk, yalan 
yanlış, apar topar, açık seçik... Sizin de hatırladıklarınız var­
sa, söyleyin yazalım." Ja le Hanım da gece yatakta bile, koca­
sının bu çeşit kelimeleri türetmeye uğraştığını söylüyor: “Ba­
na da 3orardı ve onun aklına gelmeyen bir kelime bulursam.  
‘Bravo!’ diye bağırır, beni korkuturdu." Böyle dinleniyordu 
Mustafa inan.
Para kazanmak daha yorucu değil miydi? Birkaç yıl önce 
(1947) profesör bir arkadaşıyla proje bürosu açmaya kalk­
mıştı Mustafa Hoca. Arkadaşı büyük bir proje işine ortak et­
mişti onu ve iş büyük olduğu için adam çalıştırmak gerek­
mişti, bir yer tutmak zorunda kalmışlardı. Ankara Üniversi­
tesi ile ilgili bir betonarme hesabıydı. Hoca aynca, Paris’ te 
yapılacak Mekanik Kongresi'ne de hazırlanıyordu. 'Elastisite 
ve Kayma Teorisi’ üzerine bir şeyler hazırlıyordu. Ja le Ha- 
nım’m kardeşi Mengü Oğan da proje bürosunda çalışıyordu: 
"Ben daha öğrenciydim, mimar olacaktım. Beni de yanma al -
150