pıştırmaktan vazgeçerse şüphe çekebilirdi. Neyse ki Ebre­
he doğrulurken para yere düştü ve darbukacı o sırada uzun 
bir tramola çektiği için Büyük Efendi Bünyamin'in önünde 
bir kez daha eğilmedi. Traınola sert bir darbeyle durur dur­
maz raks da kesilmişti. Şimdi Bünyamin farkettirmeden pa­
rayı geri almak zorundaydı. Bu işi başarabilirse, helaya gi­
deceğini söyleyip onu kubura atmaya niyetliydi. Fakat dü­
şündüğünü gerçekle ştirmeye teşebbüs ettiği an Ebrehe ko­
lunu tuttu ve adamlarına, "Sizler artık gidin. Bu delikanlıy­
la bizim işimiz var" diye bağırdı. Bünyamin ürpermi şti, çün­
kü kolu kavrandığı an bir cürmü meşhut olayı yaşanacağını 
sanmıştı. Fakat Büyük Efendi'nin onu, sofradan kalkması­
na yardım etmek için tuttuğunu anlayınca içi rahatladı. Bu­
na gerçekten ihtiyacı vardı. Çünkü içtiği onca rakıdan sonra 
başı adamakıllı dönüyordu. 
Zülfiyar ve adamları evden çıkarlarken, Ebrehe onu ko­
lundan sürükleyerek bir odaya götürdü. Bünyamin'in ak­
lı ise sofrada kalan o uğursuz paradayc lı. Büyük Efendi ona, 
-"Kadının içeride seni bekliyor" dedi, "Hamamda yıkan­
dı, kokular süründü, güzel ve temiz elbiseler giydirildi. Bu­
na rağmen hala ağlıyor. Haydi göreyim seni! Onu teselli ede­
ceğine eminim". 
Ebrehe kapıyı açıp delikanlıyı içeri buyur etti. O da yanda­
ki odada kalacaktı. Bünyamin odaya girdikten sonra kapının 
kilidinin döndüğünü farketti. Loş odayı sadece bir mum ay­
dınlatıyor ve en karanlık köşede zavallı bir kız için için ağ­
lıyordu. Delikanlı mumu söndürdükten sonra kızın yanına 
gitti ve ona, 
-"Merak etme" dedi, "Sana bir kötülük yapmay acağım. 
Mumu da benim yüzümü görmeyesin diye söndürdüm. 
Çünkü dayanamazsın, ben çok çirkinim ". 
Kız ağlamasını kesmişti, ama kafesten sızan ışığın altında 
gözlerinin yaşlı olduğu belliydi. Bünyamin ona dokunmak 
171