573 ni de dikkatle sö yledi. Çünkü zaten Füsun'un "mecbur kaldı ğı" içi n
kendisi yle evlendi ğini bili yordu. Dürüstlü ğünü sevdim. Şık
yaz ıhanesinden ç ıkarken, aynı  dikkatli ve nazik bir eda yla "Kemal
Bey'e" selam sö yledi ve ka şlar ını çatarak beni u yard ı: "Füsun hakkı nda
kötü herhangi bir şey yazarsan ız iki elim yakan ızda olur Orhan Be y,
bilesiniz," dedi bana. Sonra kendisine çok yakışan rahat, hafif bir hava
tak ınd ı. Çok bü yük bir gazoz şirketinin, yıllard ır çal ıştığı Meltemcileri n
yeni ürünü Bora'n ın kampanyas ını alm ışlard ı; benim Yeni Hayat
kitab ının ilk cümlesini reklamlarda kullanabilir miydi? 
Çetin Efendi emeklilik ikramiyesiyle bir taksi alm ıştı, bir ba şka 
şoföre kira ya veri yor, bazan da ileri yaşına rağmen İstanbul sokaklar ına
kendisi çık ıyor, taksi şoförlüğü yap ıyordu. Be şiktaş'taki bir taksi  
durağında bulu ştuğumuzda, bana Kemal'in çocuklu ğundan,  
gençliğinden bu yana aynı kaldığ ını söyledi: Aslında o, ha yatın her  
an ını seven, dünyaya ve insanlara aç ık, çocuk gibi iyimser biri ydi. Bu
bak ımdan bütün ha yatının bir kara sevda yla geçmesi tuhaft ı belki. Ama
Füsunu tan ısayd ım, Kemal Be y'in ha yatı çok sevdi ği için bu kad ına o
kadar âşık olduğunu da anlard ım. Onlar, Füsun ile Kemal, asl ında ikisi
de çok i yi, çok saf insanlard ı ve birbirlerine çok u ygunlard ı, ama Allah
onlar ı birleş tirmemişti ve bizler de bunu çok fazla sor gulayacak
durumda değ ildik. 
Uzun bir yolculuktan dönen Kemal Bey ile ilk bulu şmam ızda,  
gördüğü yeni müzelerin hikâ yesini dinledikten sonra ona Çetin  
Efendi'nin sözlerini aktard ım. Füsun hakkındaki sözlerini de kelime  
kelime tekrarladım. 
"Müzemizi gezenler, bir gün bizim hikâ yemizi ö ğrenecek ve  
Füsun'un nas ıl biri oldu ğunu zaten hissedecekler Orhan Be y," dedi.  
Hemen içmeye ba şlam ıştık ve onunla içmek artık çok ho şuma  
gidiyordu. "Vitrin vitrin, ku tu kutu, bütün bu eş yalara bakarken,  
ziyaretçiler sekiz yıl bo yunca ak şam yemeklerinde Füsun'u nas ıl 
seyrettiğimi, onun elini, kolunu, gülümseyi şini,