ayn ayn konu§urdu, hepimizle ba§ka tiirlii konu§urdu. Me­
sela beni Yahya Kemal i;evresine tamtmak istemezdi. Bunu 
elbette hen de istemezdim; ama Mustafa da hii; boyle bir te­
§ebbiiste bulunmad1. Hatta hen, bunlar ne bii;im adamlar, 
bir goreyim §Unlan dedigim zaman da buna hii; yana§madi. 
Fakat boyle bir durum meydana gelince de, bundan benim 
gibi rahats1z olmadi. Bu bak1md an da iyi bir idareciydi. Go­
riinii§te hepimizi bir tutardi. Bunu da zekasmm akmhgi 
saglard1 samyorum." 
"Mustafa inan, senin anlayacagm , uzla§mas1 miimkiin 
olmayan biri;ok toplulugun birden adam1 goriindii, dedi orta 
ya§h profesor. "Goriinii§te hepsini birden idare etti. Mektep 
arkada§lanna gore yemeyi ii;meyi, giizel fikralar anlatip ho§ 
konulardan sozetmeyi seven bir insandi. Aman unutmaya­
hm: hafizas1 i;ok kuvvetliydi tabii. Bu, biitiin topluluklann 
oybirligiyle kabul ettikleri bir ozelli giydi. Aile i;evresinde dii­
zenli, ili§kilerine bagh bir insand1, Mustafa. Oniversite i;ev­
resinde iyi bir hoca, diiriist bir bilim adam1 ve kimsenin hati­
nm kirmayan bir idareciydi. Edebiyat i;evrelerinde giizel §iir 
okuyan, derin kiiltiirii oldugu anla§ilan biriydi. Yani biitiin 
bunlarm bile§kesi miydi Mustafa inan? Yani biitiin bunlarm 
hepsi miydi ashnda? Yoksa hii;biri mi degildi? Bence de bii­
tiin bunlarm hepsiydi ve hii;biri deg ildi. Yani bir yerde, de­
rinliklerinde yalmz bir insandi. Cahit Arfm dedigi gibi, be­
lirli bir seviyeyi a§an, hem de i;ok a§an bir in san olarak ii;e 
doniiktii. Herkesi uzla§tirmaya i;ah§irken, belki kendini her­
kesten uzak hissettigi ii;in bunu ba§anyordu. Ve sonunda, 
Erdal inonii'ye dedigi gibi, bundan usanmi§b; bu sozleriyle 
galiba kendisinin geri;ege en yakm yorumunu yap1yordu. 
"Mustafa, yalmz ve ii;e donuk bir adam da degildi sadece; 
bu kadar da degildi. insanlan uzla§tmrken bunu belki i;ok 
ii;ten yapm1yord u, ama insanlan birle§tiren unsurlara da 
varmak istiyordu. Belki bu anlamda geri;ek bir idareciydi. 
234