mutluluğ u arttırıyordu. Böylece pek az duraklayarak, birkaç yerde sanki iyi 
işitemediğ i bazı kelimeler için boş luklar bırakarak Ka otuz dört dize yazdı. 
Şiir az önce aklından aynı anda geçen pek çok ş eyle yapılmış tı: Yağan kar, 
mezarlıklar, istasyon binasında neş eyle koş turan kara köpek, pek çok çocukluk 
anısı ve otele dönüş  yolunda adımları hızlandıkça mutluluk ve telaş  arası bir 
duyguyla gözünün önünde canlanan İ pek. Şiirin adını "Kar" koydu. Çok sonraları 
bu şiiri nasıl yazdığ ım düşündüğünde aklına bir kar tanesi gelecek, o kar tanesi 
kendi hayatını bir ş ekilde gösteriyorsa bu ş iirin de onun merkezine yakın bir 
yerde ve hayatın mantığ ını açıklayan bir noktada yer alması gerektiğ ine karar 
verecekti. Tıpkı bu ş iir gibi bu kararların da ne kadarını o anda aldığ ını, ne 
kadarının onun - 
90 
 Kar ve Mutluluk - 
bu kitabın sırlarını çözmeye çalış tığı- hayatının gizli simetrisi sonucu 
olduğunu söylemek zor. 
Ka şiiri bitirmek üzereyken pencereye gitti, dış arıda iri tanelerle ve zarafetle 
yağan karı sessizce seyretmeye baş ladı. Karı seyrederse ş iiri tam gerektiğ i gibi 
bitireceğ i duygusu vardı içinde. Kapı vuruldu, Ka açtı ve ş iirin aklına gelmek 
üzere son iki dizesini Kars'ta bir daha hiç hatırlamamak üzere unuttu. Kapıdaki Ipek'ti. "Sana bir mektup var," deyip uzattı. Ka mektubu alıp hiç bakmadan bir kenara attı. "Çok mutluyum," dedi. Ancak bayağ ı insanların "çok mutluyum!" diyebileceklerine inanırdı ama ş imdi hiç 
utanmamış tı. "İçeri gir," dedi İ pek'e. "Çok güzelsin." 
İpek otelin odalarını evi gibi bilen birinin rahatlığ ıyla içeri girdi. Arada 
geçen zaman onları birbirlerine daha da yakınlaş tırmış gibi geldi Ka'ya. 
"Nasıl oldu bilmiyorum," dedi Ka. "Belki de senin yüzünden geldi bu şiir bana." 
"Eğitim enstitüsü müdürünün durumu ağ ırmış," dedi İ pek. 
"Öldü sandığ ın birinin yaş aması iyi haberdir." 
"Polis baskınlar düzenliyor. Üniversite yatakhanelerine, otellere. Bize de gelip defterlere baktılar, otelde kalanları tek tek sordular." "Benim hakkımda ne dedin? Evleneceğ imizi söyledin mi?" 
"Çok sevimlisin. Ama aklım orada değ il. Muhtar'ı gözaltına almış lar, dövmüş ler. 
Sonra da bırakılmış ." 
"Sana bir mesaj yolladı benimle: Seninle yeniden evlenmek için her şeyi yapmaya hazır. Örtün diye sana baskı yaptığ ı için bin piş man." 
"Muhtar bunları bana zaten her gün söylüyor," dedi ipek. "Polis seni bıraktıktan sonra ne yaptın?" "Sokaklarda gezindim..." dedi Ka. Bir an bir kararsızlık geçirdi. 
"Evet, söyle." 
"Lacivert'e götürdüler beni. Bunu kimseye söylememeliymiş im." 
"Söylememelisin," dedi İ pek. "Ona da bizlerden, babamdan hiç bahsetmemelisin." 
91 - Kar ve mutıuıuk - 
"Onu tanıdın mı hiç?" 
"Bir zamanlar Muhtar ona hayrandı, bizim eve girip çıkmış lığı vardır. Ama Muhtar 
daha ılımlı ve demokratik bir İ slamcılıkta karar kılınca ondan uzaklaş tı." 
"Buraya intihar eden kızlar için gelmiş ." 
"Ondan kork ve hiç söz etme," dedi İ pek. "Büyük bir ihtimalle kaldığ ı yerde de 
polisin mikrofonu vardır." "Niye yakalamıyorlar o zaman?" "İşlerine gelince yakalarlar." 
"Biz seninle bu Kars şehrinden kaçalım," dedi Ka. 
Çocukluk ve gençliğ inde olağ anüstü mutlu olduğ u zamanlarda hissettiğ i şey, 
mutsuzluğ un ve umutsuzluğ un da çok yakın bir yerde olduğ u korkusu yükseliyordu 
içinde. Ka, daha sonra gelecek mutsuzluk büyük olmasın diye, mutluluk anlarına telaş la 
son vermek isterdi. Bu yüzden, tam o sıra a şktan çok bu telaş la sarıldığ ı 
İpek'in kendisini iteceğ ini, aralarındaki yakınlık ihtimalinin bir anda tuzla 
buz olacağ ını ve hak etmediğ i mutluluğ un hak ettiğ i bir reddedilme ve 
aşağılanmayla sonuçlanıp rahatlayacağ ını sanıyordu.