nedenle, kurmak istediğim dünya, senin yüzünden yıkılıyor; 
bütün oyunlar anlamını kaybediyor. 
Sevgili Bilge, işte bu yüzden hayal ve gerçek, benim onlara 
verdiğim anlamları kaybetmek üzere. Sen, yaşadığım bir ger­
çek misin? Yoksa, bir zamanlar yaşamış olduğum bir rüya 
mısın? Yoksa, ikisi de değil misin? tık gençlik günlerimin bir 
efsanesi misin yoksa, ey esrarlı kadın? Belki ben, efsanenin 
heyecanı içinde, ıssız bir adaya düşmüş zavallı bir ruh gibi, 
karaya çıkacak ilk canlıyı beklerken seninle karşılaştım. İngi­
lizler, adada yaşadıkları için, belki de bu özlemi daha iyi be­
lirtebilirlerdi. Ben, mutlak yalnızlığı ancak hayal edebiliyo­
rum. Ben, erginlik öncesi hayallerimin sıcak bir görüntüyle 
teselli edilebilmesi uğruna bütün soyutlukl ardan vazgeçiyo­
rum. Sevgi, yakınlık arzu, ilgi, merak, güzellik gibi susamış 
olduğum bütün kavramları ellerimle tutmak için büyük bir 
gerginlikle sarılıyorum sana. Benim gerçekliğim seni rahatsız 
ediyor. tlişkimizin sonsuza kadar uzanması için belirsiz ve 
esrarlı bir yaşantı istiyorsun sen. 
Bütün suç bendedir. Sana gecekonduyu ve orada yaşayan 
insanları gerçekdışı bir biçimde anlatan biri olarak, benden 
çok şey bekliyordun. Oysa bizim bütün güzelliğimiz, yaşantı­
larımızla düşündüklerimiz arasındaki acıklı çelişkinin yansı­
malarından ibaretti. Albayları ve dul kadınları içimde taşıdı­
ğım için bu yansımalar biraz gözünü kamaştırıyordu . Belki 
bu satırların yazarından ve onun kafasını sürekli işgal eden 
senden başka gerçek bir varlık yoktur ortada. Albayın ve 
Nurhayat Hanımın nesnel birer olgu olması kuşkulu olduğu 
gibi, bunların dışında -ikinci dereceden olgular diyebileceği­
miz-albayın karısı ve askerliğini yaptığı söylenen Hidayet de 
gerçeküstü bir oyunun kahramanlarından ibaret olabilir. Bil­
mem bu sözlerimle senin istediğin soyutluğa (sen abstract­
ness dersin belki buna) ulaşabiliyor muyum ey tanrısal yara­
tık? Acaba, Hüsamettin Tambay'ın -var olduğu söylenen ve 
325