denbire kahraman sanıp sokağa fırlayan. Bu öğretmen il-
ginç bir adamdı Olric. Bize okuma sevgisi aşıladı biraz. Biz-lere ne kadar aşılanabilirse o kadar. İşini seven, az bulunuröğretmenlerden biriydi. Efruz Bey var işte. Onu da ayıralım.
Dikkat ediyorsan, itibarlı bir müşteri oluyoruz yavaş yavaş.Duruma çok sevinip de kitap tavsiye etmek gibi bir çılgınlı-ğa kalkışmazsa, bulunmaz bir kitapçı. İnsan, Goethe’yiokumazsa olur mu? Olmaz. Bu adam da hiç kitap satamıyorgaliba. Her çeşit kitap var. Bilirsin, bizde biten bir kitabınyerine yenisi konmaz; o kitap çabuk bitmemişse tabii. Birazdedikodu yapalım gene: bu Goethe’yi de Beethoven hiç sev-mezmiş. Burada Goethe kazanıyor: çünkü öbürü müzisyen;o anlamaz. Beethoven de kızmış, Dokuzuncu Senfoni’yeSchiller’in şiirini koymuş. Malumu âliniz, Schiller’le Goet-he’nin arası biraz şekerrenk. Zaten Beethoven, Goethe’yeparkta imparatora selam verdi diye içerliyor. Anlayamadımefendimiz: yani Beethoven’in arası iyi değil mi imparatorla?Ne aptal şeysin Olric. Ondan değil. Sosyal meseleler bakı-mından canım! Sosyal bakımdan bilinçlenmiş her adamınevinde bu nedenle Dokuzuncu Senfoni bulunur. Yalnız, buGoethe hakkında çok iyi şeyler duydum. Biraz aklınız karı-şacak galiba efendimiz. Bilmem ki. Karışsın Olric. Bugünekadar boş bir kâğıt gibi temiz kaldı. İyi koruduk uzun süre.Biraz da zorlansın. Saflığını kaybetsin biraz. Aklımız, mace-ralardan korkmasın biraz. Ne demek biraz? Hiç korkmasın.Hiç yorulmadan mı ölelim istiyorsun? Sonra, Oblomov gibierken ölürüz. İyiyi kötüden ayırmasını öğrenmek istiyo-rum. Uğraştı da beceremedi desinler. Biraz heyecanlanıyo-rum; bilmediğim, görmediğim hayallerin baskısını hissedi-yorum, efendimiz. Sizin için korkuyorum. Belki, çok önce-den hazırlığa girişmeliydiniz efendimiz. Gülünç olurum di-ye mi korkuyorsun Olric? Zarar yok, gülünç olalım. Bir ye-re varalım da ne olursak olalım. İyi aklıma getirdin Olric:
580