"Sen yıllardır Amerika'da yaşayan, Amerikalılaşmış bir fızik­
çisin. Ülkendeki acılara sırtını dönüp gittiğin için bunca parayı 
veriyorlar sana, o kanın üzerine sıçramasına bile izin vermezsin. 
Bir fizikçi olduğun sürece senden istenen, insanın kendisine de 
sırt çevirmendir zaten. Çözüm leyici bir zekadan başka değeri 
yoktur İnsanın; hedefi de, doğayı üç-beş formüle indirip dene­
tim altında tutmaktır. 
Tonu giderek sertleşen tartışmaya James el koydu. 
"Bence sizler, bütün fizikçiler, bunalımın eşiğindesini z." 
"O eşiği çoktan aştık, değil mi Khrish?" dedim, sadece du-
daklarımla gülümseyerek, içkimi bir dikişte bitirdim. Dönüş yo­
lunda, Khrish, Hıristiyan olup olmadığımı sordu, cevabıma da 
oldukça şaşırdı. James ve Khrish, beni Kalabaş'ta izlemişler ve 
hiçbir Müslüman kadının böyle dans edemeyeceğine karar ver­
mişlerdi. Bu geceki yemek davetinin, James'in imasının nedeni 
de buydu herhalde. 
"İçkiden olsa gerek," diye açıklamaya giriştim. 
"Sanmıyorum, bence içsel bir şeydi, bir dönüşüm," diye ya­
nıtladı James. 
"Yalnızlık içsel bir şeydir, taşkınlık da onun dışavurumların­
dan biridir," dedim. 
O anda Khrish'in elini sırtımda hissettim, beceriksiz ve ka­
baydı dokunuşu, parmakları yağlı lastik gibiydi. Öylesine ani 
bir irkilmeyle geri çekildim ki direksiyondaki J ames bile bana 
doğru döndü. Denetim dışı kaçışım, karanlık jipin içine top 
mermisi gibi düşmüştü. Bu akşam yemeğinin sayısız rezilliği­
ne, bayağılığına damgayı vuran katı ve gürültülü bir davranış 
göstermeyi başarmıştım sonunda, hem de hiç düşünmeden. 
Otele vardığımızda, Khrish'e kumsalda dolaşmayı önerdim. 
Hem o korkunç, utanç dolu anı birazcık unutturabilmekti niye­
tim, hem de herhangi bir Amerikan üniversitesinde bana bir iş 
ayarlayıp ayarlayamayacağını sormak istiyordum. Beş aydır maaş 
almadığımı, çok parasız olduğumu söylediğimde, Khrish, ger-
30