"Vatan haini değ ilim. Ben de sizinle aynı fikirdeyim," diyerek ayağ a kalktı 
tutkulu Kürt genci. "Bu yüzden bir gün fırsat olsa, bana vize verseler bile 
Almanya'ya gitmeyeceğ imin yazılmasını istiyorum." 
"Kimse vermez senin gibi iş siz güçsüze Avrupa vizesi." 
"Vizeden evvel devlet ona pasaport vermez." 
"Evet, vermezler," dedi tutkulu genç alçakgönüllülükle.. "Gene de verseler ve ben de gitsem ve sokakta karş ılaşacağım ilk Batılı adam da iyi biri çıksa ve 
beni aşağılamasa bile, bu sefer ben sırf Batılı olduğ u için bu adamın beni 
küçümsediğ ini zannedip huzursuz olacağ ım. Almanya'da Türkiye'den gelenler her 
hallerinden belli oluyormuş  çünkü... O zaman aş ağılanmamak için yapılacak tek 
şey, bir an önce onlara onlar gibi düş ündüğünü kanıtlamak. Bu da hem imkânsız, 
hem daha da gurur kırıcı bir ş ey." 
"Oğlum, sözünün baş ı kötüydü, ama sonunu iyi getirdin," dedi ihtiyar Azeri 
gazeteci. "Gene de Alman gazetesine yazdırmayalım bunu, bizimle alay ederler..." Bir an sustu, sonra kurnazca soru-verdi: "Sözünü ettiğ iniz millet hangisidir?" 
Dernekli delikanlı hiç cevap vermeden yerine oturunca, "Korkuyor!" diye seslendi ihtiyar gazetecinin yanında oturan oğ lu. 
"Korkmakta haklı," "O sizin gibi devlet hesabına çalış mıyor," diye cevap 
yetiştirdiler ama ne ihtiyar gazeteci, ne de oğ lu bundan alındı. Hep bir ağ ızdan 
konuşmak, arada yapılan ş akalar, takılmalar odadakileri bir oyun ve eğ lence 
havasıyla birbirine bağ lamıştı. Daha sonra olup bitenleri Fazıl'dan dinleyen Ka, 
defterine bu tür siyasal toplantıların saatlerce sürebileceğ ini, bunun için 
277 tek şartın sigara içen çatık kaş lı ve bıyıklı erkekler kalabalığ ının eğlendiğini 
hiç fark etmeden eğ lenmesi olduğ unu yazmış tı. 
"Bizler Avrupalı olamayız!" dedi bir baş ka İslamcı genç mağ rur bir havayla. 
"Bizi zorla onların kalıbına sokmaya çalış anlar, tankla ve tüfekle canımızı yaka 
yaka sonunda bu iş i yapabilirler belki. Ama ruhumuzu asla değ iştiremezler." 
"Vücuduma sahip olabilirsiniz ama ruhuma asla," diyerek Türk filmlerinden çıkan bir sesle alay etti Kürt gençlerinden biri. Herkes güldü buna. Söz alan delikanlı da hoş görülü bir ş ekilde bu gülüş meye 
katıldı. "Ben de bir ş ey söyleyeceğ im," diye atıldı Lacivert'in yanında oturan gençlerden 
biri. "Her ne kadar arkadaş larımız Batı taklitçisi onursuzlar gibi 
konuşmuyorlarsa da gene de burada Avrupalı olmadığ ımız için bir özür dileme, bir 
kusura bakmayın havası var." Not alan deri ceketli adama döndü. "Bu öncekileri yazma canım lütfen!" dedi nazik bir kabadayı edasıyla. "Ş imdi yaz: Ben Avrupalı 
olmayan yanımla onur duyuyorum. Avrupalının çocuksu, zalim ve ilkel buldu ğu her 
şeyimle gururlanıyorum. Onlar güzelse ben çirkin olacağ ım, onlar akıllıysa ben 
aptal olacağ ım, onlar modernse ben saf kalacağ ım." 
Hiç de onay verilmedi bu sözlere. Odada söylenen her söze bir ş akayla karş ılık 
verildiğ i için gülümsendi biraz. Birisi de "Zaten aptalsın!" diye araya bir laf 
sokuşturdu, ama tam bu sırada iki solcudan yaş lı olanı ile kara ceketli adam 
yoğun bir öksürük buhranına yakalandıkları için bunu kimin dediğ i anlaşılamadı. 
Kapıyı tutan kırmızı yüzlü delikanlı bu sırada atılarak bir ş iir okumaya 
başladı: "Avrupa, ah Avrupa / Dur bakalım orada / Kendimizle rüyada / Uymayalım 
şeytana," diye baş lıyordu ş iir. Devamını öksürükler, atılan laflar ve kahkahalar 
yüzünden Fazıl zar zor iş itmişti. Ama gene de ş iirin kendisinden değ il, ona 
yönelik itirazlardan hatırladıklarını Ka'ya nakletmiş , bu ayrıntılardan üçü hem 
Avrupa'ya verilecek iki satırlık cevapların yazıldığ ı kâğıda, hem de Ka'nm az 
sonra yazacağ ı "Bütün insanlık ve Yıldızlar" adlı ş iirine geçmiş ti: 
1. "Korkmayalım oradan, korkulacak bir ş ey yok orada," diye bağ ırmıştı orta yaş a 
yaklaşan eski solcu militan. 
278 2.  ikide bir "Hangi milleti kastediyorsunuz," diye soran Azeri kökenli ihtiyar gazeteci "Türklüğ ümüzden ve dinimizden vazgeçmeyelim," dedikten sonra Haçlı