Düşmanlarınız bütün öteki milletler, Yahudiler, şimdi Fransızlar, 
Araplar, yarın başkaları, masonlar, komünistler, devletin içine 
sızan bütün yabancı unsurlar, rahmetli babanızın savaştığı bütün 
o yabancılardır." Türkçü öğretmen düşmanların değil, dostların 
adını sayıyormuş gibi hoşgörüyle gülümsüyordu. 
Muhittin, "Peki ben bunu yapabilir iniyim? Bir Türkçü olabilir 
miyim?" diye düşünüyor, Mahir Altaylı'nın sözlerini aklından 
geçiriyordu. Hayır sözler değildi onu etkileyen: Daha çok adamın 
tavırlarına, kendine olan güvenine, bazan sertleşen, öfkelenen, 
bazan da yumuşayan ve gülümseyen yüzüne tutuluyor, bütün 
bu şeylerde kendisinde olmayan başkalarında da pek rastlamadığı 
ve ilk bakışta anlaşılamayan bir düzen buluyor, buna şaşıyordu. 
Bütün bu düzenin zembereği, besbelli Türkçülük inancıydı. 
Mahir Altaylı tıpkı dakik bir saat gibi öfke gereken yerde öfke, 
hoşgörü gereken yerde hoşgörü gösteriyor, ama buna rağmen 
bir saat gibi mekanik ve ruhsuz da gözükmüyor, meyhanedeki 
yaratıkların hepsinden daha çok insana benziyordu. Muhittin 
birden, "Ben de onun gibi olacağım!" diye düşündü, ama bunun 
için önce ne yapması gerektiğini çıkaramadı. Bunu anlatmasını 
adamdan nasıl isteyebileceğini düşünürken, birden Mahir Al­
taylı'nın ayağa kalktığını gördü. = 
"Gidiyor musunuz?" 
"Gidiyorum. Böyle bir yerde daha fazla durmak insanı kirletir!" 
dedi Türkçü öğretmen. 
"Durun. Belki ben de çıkarını. Bana daha söyleyecekleriniz 
var mı?" diye mırıldandı Muhittin. 
"Ben size söyleyeceğimi söyledim ve görevimi yaptım oğlum!" 
dedi adam. Son kelimeyi söylerken gülmüş, babacanlık takınmıştı. 
"Gerisi artık size kalıyor. Beni görmek isterseniz liseye gelin. 
Ya da salı ve perşembe günleri Ötüken dergisine gelin!" Cüz­
danından bir kartvizit çıkarıp Muhittin'e verdi. "Bundan sonrası 
artık size kalıyor!" diyerek Muhittin'in elini sertçe sıktı. Sonra 
başını hafif hafif sallayarak, "Bundan sonra seni övebilirim de 
küçümseyebilirim de!" diye düşünüyormuş gibi dikkatle Mu­
hittin'e baktı ve ince gövdesini sanki fazla pisliğe bulaştırmak 
istemiyormuş gibi acele acele yürüdü. 
Muhittin elindeki kartvizite baktı: Mahir Altaylı, Kasımpaşa 
303