412 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzli 
dar yol aldılar, farkında bile değillerdi. Hüsne sevinçten taşıyor, Recebin eline 
sanlıp öpüyordu . 
"Gidiyoruz, bu cehennemden kurtuluyoruz. Sana bir şey söyleyim mi, Adil 
Efendi yarın köye gelecek. Köyün tüm kadınları da kısır kalacak. Hepsi hepsi kı­
sır kalacak." 
Recep konuşmuyor, düşünmüyor, büyülenmiş sürükleni yordu. 
"Erkenden, erkenden, daha gün ışımadan köye gelecek, soyacak, soyacak. 
Köyde yiyecek bir parça ekmek bile bırakmayacak. O zaman biz ne yerdik? Bü­
tün köy acından ölecek. Kadınlar da ölenekadar kısır kalacak ." 
Hüsne, Recebin elini göğsüne çekti, bastırdı: 
"Ölecek, kısır kalacaklar," dedi. 
Hüsne konuştukça öylesine çabuk yürüyordu ki, Recep arkasından yetişemi-
yordu. Elleri ayaklan üşümüştü w ayaklannın altındaki karın çınrtısını duyuyordu. 
Alibastıya geldiklerinde gün doğmasaydı, mümkünü yok donar ölürlerdi. 
Gün doğarken, Hüsne güne doğru döndü, ellerini göğe açtı, duaya başladı. 
"Çok şükür kurtarana," diye de duasını bitirdi. 
Karlara, uzaktaki yatık dağlara tanyerinden altın sarısı bir ışık dökülüyordu . 
Gün azıcık kalkınca, topraktan göğe yukarı, karlardan, dağlardan, koyaklardan, 
ağaçlardan bir ışık seli fışkırdı. 
Karlara iki uzun gölge serildi. Gün arkalarındayd ı. Gölgeleri karlan oyarak, 
kapkara, önlerince ilerliyordu . 
Hüsne sıkı sıkıya, sanki Recep elinden kaçacakmış da onu bir daha yakalaya­
mayacakmış gibi onun koluna sanlmıştı. Şimdi Recep olmasa, Hüsne ona sarıl­
masa, bir adım bile atamayacaktı. Öyle yorgundu, öyle bitmişti. 
Uzaklarda, yakınlarda bir tek köy bile gözükmüy ordu. Tekeç dağının tam al­
tına gelmişlerdi. Acıkmışlardı da. Hüsnenin, o çekip götüren havası yok olmuş, 
Recep büyüden kurtulm uş, kendine gelmişti. Artık düşünebiliyordu. "Korkma," 
dedi. "Şu sırtın arkasında köyler var. Kar geliyor, arkası boran ya, kara bulutlar­
dan Tekeç dağı gözükmez oldu ya, korkma. Boran gelmeden, biz bir köyü tuta­
rız. Ben buralannı iyi bilirim ." 
Hüsne ağlamsı: 
"Ama boran ha geldi, ha gelecek. Ortalık gittikçe karanyor. Benim de dizie­
rirnde derman kalmadı." Tekeç dağının doruğuna doğru başını kaldırdı: "Baksa­
na," dedi. 
Recep: 
"Köyler de o kadar uzak değil," diye onu güçlendirdi. "Borana tutulsak bile, 
bir köye ulaşınz ."