-"Evet var. Bünyamin'le tek başıma konuşmak istiyorum ". 
Tam bu sırada dilencinin biri sofaya dalıverdi. Kuşağın­
dan, ceplerinden, çıkınından ve yenlerinden sağa sola altın­
lar, akçeler ve filuriler saçılıyordu. 
-"Ey ahali!" diye haykırdı, "Gelin! Gelin! Sevabına söy­
lüyorum. Burada para dolu bir oda var. Gelin, çıkınlaı;ınızı 
doldurun ve hayırduanızı üzerimden eksik etmeyin. Çünkü 
ben bulduğum için paraların hepsi benim sayılır. Ama on­
ların hepsini sizlere başımın gözümün sadakası olarak ve­
riyorum". 
Dilenciler para dolu odaya cümbür cemaat hücum eder­
lerken Hınzıryedi, Ebrehe'yi boğmaya hazırlandığı kemen­
di duvardaki çiviye astıktan sonra, "Son isteğini yerine ge­
tiriyorum. Delikanlıyla ne konuşacaksan konuş. Ama döner 
dönmez seni kendi ellerimle öldüreceğim" dedi ve paraları 
yağma eden dilencilerin arasına karıştı. 
Sofada Bünyamin'le başbaşa kalan Ebrehe ona şunları söy­
ledi: 
-"Yolun sonu göründü sevgili Bünyamin. Benimle bir­
likte büyük bir bilgi kaynağı da yok olacak diye çok üzülü­
yorum. Kastettiğim şey, teşkilatın yıllardır biriktirdiği bil­
giler. Uzak ülkelerdeki casuslar merkezden haber alamaya­
cakları için artık dağılıp gidecekler. Hazine odasındaki pa­
raları yağma eden şu zavallılara bak. Eğer kitaplıktaki cilt­
ler dolusu bilgiyi kullanabilecek durumda olsalar, talan et­
tikleri paranın on katını, belki de yüz katını elde edebile­
ceklerini bilmiyorlar. Teşkilattaki altın ve gümüşten yapıl­
ma her şeyi yağmaladıktan sonra burayı ateşe vereceklerini 
de biliyorum. Koskoca bir beyin böylece yok olacak. Ben ise 
bir günahkar olarak ölmüş olacağım. Eğer varsa, ötedünya­
da bir tek şey hissedeceğime eminim: Utanç. Belki de yıllar-
215