"Uyuyor!" 
Ziya, Cevdet Bey'in arkasından korkuyla içeri girdi. Nusret 
sırtını kapıya dönmüş uyuyordu. Ziya battaniyenin altındaki 
gövdeye korkuyla baktı. Sonra bir şey kırmaktan korkuyormuş 
gibi dikkatle gösterilen yere oturdu. 
Mari, Cevdet Bey'in yanına yaklaşıp fısıldadı: "Doktor durumun 
çok kötü olduğunu söylüyor. İlâçlar verdi. Ağrılarını ve acıyı 
dindirmek için iğne yaptı. Önce iğne olmak istemedi. Sonra razı 
oldu, uyudu." 
Cevdet Bey: "O zaman ben gideyim!" diye fısıldadı. "Akşam 
yeniden uğrarım!" 
Mari: "Siz bilirsiniz!" dedi. "Çok da teşekkür ederim! Bir de 
şunu söylemeyi unuttum. Lütfen padişaha bomba atıldığını ona 
söylemeyin. Bunu öğrenirse çok heyecanlanır, ateşlenir, kötü 
olur." Cevdet Bey'in çıkmasını beklemeden gidip Ziya'nm yanına 
oturdu ve onunla konuşmaya başladı. 
Cevdet Bey Mari'nin Ziya ile bir çocukla konuşur gibi değil, 
eşiti olduğu bir insanla konuşur gibi ciddiyetle konuştuğunu 
farketti. Sonra kadına hayran olmaktan korkarak, "Evet, ama 
bir tiyatrocu!" diye düşündü. "Bir aile ona ne kadar uzak!" Dışan 
çıktı. 
6 
ÖĞLE YEMEĞİ 
Cevdet Bey sokağa çıkar çıkmaz arabacının yanına gitti. O pis 
kokulu sigaralardan içen adama, yedibuçukta gelip kendisini 
Serkldoryan Kulübü'nün kapısından almasını söyledi. Alaturka 
saat altıyı çeyrek geçiyordu. 
Fuat Bey ile altıbuçukta buluşacaklardı. Cevdet Bey üye ol­
madığı bu kulübe elini kolunu sallayarak girmekten çekindiği 
için biraz oyalanmaya karar verdi. Anacadde üzerinde gezindi. 
Halep Çarşısı'na gitti. Varyete Tiyatrosu'nun ilânlarına baktı. 
Burada bir kere, Avrupa'dan gelen bir operet trupunun temsilini 
seyretmiş, ölesiye sıkılmıştı. İnsanların vakit geçirmek için 
40