"Bize buyur un." 
"Size geleceğiz ya, şu eşkıyaları nereye koyacağız ?" 
"Hele eve gidelim de ... Onları da alıp ... " 
"Doğru ... " 
Köyde iki katlı topu topu iki ev vardı. Bir tanesi Mahmut 
Ağanın konağı, bir tanesi de Muhtarın eviydi. Eşkıyalar önde, 
Mahmut Ağayla adamları arkada, bir anda olayı duyup alanla­
rı, ev aralarını doldurmuş köylü kalabalığını yardılar, Muhta­
rın evin:e geldiler. Kalabalıktan çıt çıkmıyo rdu. Sanki hepsinin 
kanı çekilmiş, kupkuru ağaçlara dönmüşlerdi. 
Muhtarın konuk odasının kapısı açıkb ve karısı elinde 
anahtarlada kapının kınk kanadının önünde duruyor du. Kadın 
ocağa da üst üste üç kütük atmış, kütükler tutuşmuşlar, bol ya­
lımlarla yanıyorlardı. Oda aydınlıkb. 
Mahmut Ağa geçti başa oturdu. Adamlarından beşi de alt 
alta onun aşağısına sedire sıralandılar. Öteki adamlarının bir 
kısmı dışarda, bir kısmı da içerde elleri tetikte bekliyorlardı. 
"İndirin onları sedirden, o eşkıyaları ... Kim oluyormuş on­
lar! Aşağılık yol kesiciler, soyguncular ... Getirin onları, yere, şu 
ayağırnın dibine oturtu n. Bizim Muhtar da bu kefen soyuculara 
paşa muamelesi yapıyor." 
Muhtarın sedire oturttuğu eşkıyaları Mahmut Ağanın 
adamları aldılar, Ağanın ayaklarının dibine yan yana dizdi­
ler. 
Mahmut Ağa bir süre onları süzdükten sonra, baştakine: 
"Hey yaralı, sen kimsin bakalım? Çok da utangaç bir ada-
ma benziyorsun ." 
Ferhat Hoca başını kaldırdı, inceden, alaylı gülümsedi: 
"Ben Ferhat Hocay ım." 
"Oooo, sen misin o? Duydun mu, sen hapisi yarıp da kaç­
lıktan sonra heraat ettin, kurtul dun yani. Ama şimdi, İnce Me­
medin yandaşı, çetesi olaraktan asılacaksın. Seni neden, sizi ne­
den şu anda öldürmüyorum, biliyor musunuz, siz benim elimle 
öldürü lmeye layık değilsiniz, siz asılarak ölmeye layık canavar­
larsın ız. Bilseydim ki içinizde azıcık adamlık var, sizi ipe gön­
dermez, hemen buracıkta öldürürdüm. Seni uyuz köpek, bir de 
hoca olacaksın. Dediklerine göre çok da bilgili, derin bir hocay-
589