ğim sevgili tarih öğretmenim ! Ben dergimde, ruhbilimdeki ve 
DNA konusunda yeni gelişmeleri okumaya öyle dalmışım ki, 
onu daha önce farketmem işim! Baktım, tek başına ilerde bir 
masada oturuyordu. Tabii saçları ağarmış, epey çökmüş, ama 
hep aynı, alışık olduğu kılıkta, gömlek, kravat, kruvaze ceketiy­
le ... Yine öyle çok efendi, sessiz, sanki dünyada olup biten her 
kötülükten sorumluymuş, her taraftan her an özür dilemeye 
hazır ... Ancak bu sefer onda değişik bir yan da var. Şaşkın gibi, 
sarsılmış gibi, ne bileyim, sanki yolunu şaşırmış, annesini kay­
betmiş bir çocuk gib i... Ağzımdan öylece fırlayıvermişti: Ho­
cam, siz ne arıyorsunuz buralarda? demiştim. Alma Mahler'i, 
dediydi hatta. Öyle ya, Alma Mahler'i; düşünün ... 
"Yerini, yuvasını bulmuş çocuk haliyle elime sarılmasa, 
onun o yitikliğini farketmez dim belki. 
"Başınızı ağrıtmak istemiyorum, çok özet anlatayım, diyo­
rum, ama hayatın kumarı, bu karşılaşma olayını düz bir olay 
olmaktan çıkardığı için, ister istemez heyecanlanıyorum, hoş­
görün. Sonra ne olsa, durumun böyle sonuçlanmasından so­
rumlu duyuyorum kendimi. 
"Hocam aslında Viyana'ya gelmeyecekmiş . Buraya daha 
sonra gelmeyi planlıyormuş. İlk defa yurt dışına çıkıyormuş 
da, İtalya'ya düzenlenen bir tura katılmış. Bunu ilkadımda da­
ha güvenli bulmuş, sonra da oralarda üstüne bir sıkıntı basmış. 
Bir tur kolay kolay bırakılmaz, hele Kamil öğretmen gibi, eko­
nomik durumu çok iyi olmayanlar bunu göze almazlar, ayrı bir 
dönüş bileti falan ... Fakat demek grup gerçekten sıkıcıydı. Ho­
cam diyordu ki, hem bakalım önümüzdeki yıla sağ kalacak mı­
yım, diye içime bir ateş düştü. Asıl bu. Belki bir daha kısmet ol­
mayıverir , diye Venedik'ten kalkıp dosdoğru buraya geldim, 
yol yakınken işte ... 
"Trenle gelmiş. Güney Garı'nın oralarda ucuz bir otelde 
kalıyormuş. Banyosu dışardaymış. Onun gibi utangaç bir ada­
mın, başkalarının da geçtiği bir koridordan belinde havluyla 
duş almaya gidip gelmesi nasıl bir işkencedir, tahmin edebilir­
siniz. Ah onu yakından bir tanısanız ... 
"Biz ertesi gün dönecekt ik. Evimiz bomboş kalacakken ho­
camı öyle, o otelde bırakamazdım. Bence onu o kadar telaşlan-
100