Kalk ıp Gidememek 
Füsunun bak ışlar ından durumumun zorlu ğunu zaten anl ıyordum.  
Daha zoru Füsun'un bak ışlar ıyla bana umut vermesi, ac ımın 
uzamas ıyd ı. Feridun'un kar ısına çok güvendi ğini akl ımdan geçirince,  
çok mutlu bir evlilikleri oldu ğu sonucunu ç ıkar ır, daha çok ac ı 
çekerdim. 
En iyisi Feridun'un ilgisizli ğini tabularla ve gelenekle aç ıklamakt ı. 
Annesinin ve babas ının önünde evli bir kad ına değil as ılman ın, yan 
bakmanın bile özellikle yoksullar ve ta şral ılar aras ında ölüm nedeni  
olduğu bir ülkede, benim bir aile mutlulu ğu havas ı içerisinde  
televiz yon se yrederken her ak şam Füsun ile k ırıştırma yı aklımdan bile  
geçirmeyeceğ imi Feridun'un dü şünmesini ben de asl ında makul  
bulu yordum. Du yduğum aşk ve oturdu ğumuz aile sofras ı o kadar çok  
incelikle ve yasakla çevrilmi şti ki, her şeyimden Füsun'a s ırılsıklam âş ık 
olduğum anla şılsa bile, hepimiz bö yle bir a şkın olama yacağını 
kesinlikle biliyormu ş "gibi yapmak"la yükümlüydük. Bu yükümlülü ğü-
müzü asla bozama yacağım ızdan da emindik. Bunu fark etti ğim 
zamanlarda Füsun'u hassas yasaklar ve törelere ra ğmen değil, onlar  
sayesinde bu kadar çok görebildi ğimi anlard ım. 
Hikâyemin bu çok önemli noktas ına dikkat çekmek için, aynı şeyi 
başka bir örnekle anlatay ım: Kad ın-erkek ili şkilerinin daha aç ık olduğu, 
kaçgöç, mahrem gibi ş eylerin olmad ığı modern bir Bat ı toplumunda,  
ben haftada dört-be ş kere Keskinlerin evine gitsem, tabii ki herkes en  
sonunda benim oraya Füsun'u görmek için geldiğimi kabul etmek  
zorunda kal ırd ı. O zaman da k ıskanç koca beni durdurmak zorunda  
kal ırd ı. Bu yüzden de öyle bir ülkede, ne ben onlar ı görebilirdim ne de  
Füsun'a olan a şkım yaşad ığım biçimi alabilirdi. 
Feridun o gece evde kalm ışsa, vakti gelince kalk ıp gitmem çok zor
olmazd ı. Feridun, filmci arkada şlar ıyla ç ıkm ışsa, geç saatte, televiz yon
kapand ıktan sonra "Bir çay daha için,"  ya da "Oturun lütfen Kemal Be y
biraz daha!" gibi sözlerin her gece nezaketen sö ylendiğini
düşünemeden otururken, kendimi Fe- 
 
341