"Vay alçaklar," dedi Kertiş Ali Onbaşı. 
"Bu İnce Memedse, ben de o Değirmenoluk köylülerine ya­
pacağımı bilirim. Zaten hepsi bir olup Hamz a Beyi linç etmiş­
ler, onu da İnce Memedin üstüne atmışlar. Bunun hesabını, İn­
ce Memedin de hesabını ben onlardan soracağım ." 
Yağız at daha orada, kayanın doruğunda, sabahın güneşi 
vurmuş, pırıltilar içinde bir heykel gibi şavkıyarak duruyo rdu. 
"İçinizde İnce Memedi gören, tanıyan, bilen başka bir kişi 
var mı?" 
Yukardan genç bir kadın: 
''Yüzbaşı Efendi, Yüzbaşı Efendi," diye bağırdı, ''bak aşağı­
dan Çiçeklideresinin köylüleri geliyorlar, onların hepsi İnce 
Memedi tanırl ar." 
"Çavuş, Mahmut Ağa Çiçeklideresinin Ağası değil miydi, 
o buraya gelirse ... " 
"O burada yok Yüzbaşım, ovaya indi, çiftliğinin başında." 
"Hani gürleyip duruyordu, o İnce Memed de kimmiş, kim­
miş, diye ... " 
"Gürler Yüzbaş ım." 
"Bekleyelim Çiçeklideresi köylülerini de İnce Memedi bir 
iyice teşhis edelim de, ondan sonra kasahaya haber ulaştıralım. 
Yanlış bir iş yapmayalım. Yoksa bütün dünyaya rezil olduğu­
muzun resmid ir." 
Hem konuşuyor, hem de başını kaldırıp . orada dikilmiş 
kalmış ata bakıyordu. 
Az sonra Çiçeklideresi köylüleri geldiler, yokuştan aşağıya 
öteki köylülerle birlikte döküldüler, ortalıkta derin bir sessizlik 
vardı. 
Çok yaşlı, tel tel ak sakalları uzun, beli iki büklüm biri orta­
ya çıktı, eğilerek, uzun uzun inceleyerek, bütün eşkıyalara bak­
h, "cık" etti, "Bunların arasında İnce Memed yok," dedi. Elleri­
ni göğe açtı, "Çok şükür koca Allahıma," diyerek dua ettikten 
sonra kalabalığa karıştı. 
"Gel bakalım ihtiyar," diye Yüzbaşı komut verir gibi bağır­
dı. "Şunu al getir Ali Onbaşı ." 
Ali Onbaşı yaşlı adamı kalabalığın arasından buldu çıkar­
dı, Yüzbaşının önüne getirdi. 
114