KIZ 
EROL 
KIZ man zaman köpek ulumaları duyulur. Ay ışığında 
bir süre bu tabloyu ve bir çeşit gece müziğini izle­
riz.) 
(Yavaş yavaş doğu yanı kızıllanır. Gün ağarır. 
Dekor bütünüyle seçilir.) 
(Bir bahar sabahıdır. Gün iyice yükselmiştir. He­
men hemen kuşluk vakti. MUNİSE, sahanlıkta, 
bir kılçanın üstüne diz çökmüş, darı elemekted ir. 
Berisinde, sözümona bir masa. Masanın üstünde 
pilli bir radyo. Radyonun sesi sonuna dek açılmış­
tır. Bir şarkı duyulur. MUNİSE'nin hemen yanı 
başında bir tahta beşik. Sağdaki pencerede kör SE­
HER, yarı beline dek dışarı sarkmış, bir ileri, bir 
geri, tekdüze hareketlerle sallanmaktadır. Radyo­
nun sesinden ne dediği duyulamamaktadır. Ama 
sallanırken dudaklarının çabuk çabuk kımıldadığı 
görülebilmektedir. MUNİSE, bir yandım darı 
elerken, bir yandan da radyodaki şarkıya avazı 
çıktığı kadar eşlik etmektedir.) 
(Bir şarkı) 
(Samanlıkta: Şimdi HALİL otların üstünde uyu­
maktadır. EROL ise tahta sandığın üstünde, elin­
de bir kitapla oturmakta. Arada bir başını okudu­
ğu kitaptan kaldırır, HALİL'e, ya da KIZ'a bakar. 
KIZ, arkası seyircilere dönük, samanlığın küçük 
pencere deliğinden dışarısını görmeye çalışmakta, 
fakat boyu oraya yetişmemektedir.) 
: (Döner, EROL'a) Şenlikli bir yer galiba? (Erol, 
karşılık vermez.) Arkadaşın uyanmadı ... 
: Gün ağarırken yattı o. (Bir an.) 
: Ne olacağım? Yani... Ne olacağız? .. 
(EROL, yine karşılık vermez. KIZ samanlıkta ge­
zinir. EROL, altındaki sandığı kapıya doğru çevi­
rir, yeniden otururken, KIZ da samanların bir 
ucuna çöker.) 
203