çatmamalıyım kaşlarımı, çok da gülmemeliyim: ikisi de za-
rarlıymış. Parmaklarıyla, parmaklarının ucuyla, alnını, göz-lerinin altını ovdu. Daha çok var, daha çok idare eder. Par-maklarıyla yaşını hesapladı. Aptal gibi hissiz bir maske ta-karsan yüzüne, o zaman hep genç görünürsün. En genç gö-ründüğün zaman başlayacaksın ki buna... Bana bak ayna!Sana çok güveniyorum. Gözlerini kapadı, aynadan bir ikiadım uzaklaştı. T urgut Özben ve eşi; ne kadar genç görünü-yor resimde. Kim? Tabii T urgut, canım. Ya karısı? O görün-müyor. Nasıl görünmüyor? Çok makyaj yapmış işte; gerçekanlaşılmıyor. Kiminle konuşuyorsun T urgut? Kendimle ko-nuşuyorum T urgut. Karısını ilk gördüğü gün, onun ince bı-çak gibi düz ve müstehzi ağzını beğenmiş. Yok canım! T ur-gut, istihzaya başkalarında tahammül edemez. Dişine görebir şey aramış olacak. Kızın gözleri de çok canlıymış ilkgün. “Nermin!” Karısı başını çevirip yukarı baktı. Şimdi,uykudan şiş de ondan tabii. Her zaman söylerim şu kaşları-nı alma diye. “Efendim canım?” Doğrusu güzel karısı var.Benim için fazla muzip bir yüz, demiş Selim, Kenan’a. Ya-nında ne yapacağımı şaşırıyorum. Kadınlığını hissetmiyorsanki benim yanımda. “İlaveleri okuduysan bana verir mi-sin Nermin?” Küçük burjuvanın pazar ayini esas itibariyleüç kısma ayrılır, oğlum Selim: “Pazar Gazetesi” -günlükolaylar, makaleler ve bilmece olmak üzere üç bölümdür-“Büyük Kahvaltı” ve “Akşamüstü Kime Gidelim” sıkıntısı.Bu sınıf yasası, her pazar, büyük bir özenle yerine getirilir.Bugün olduğu gibi, canınız sıkılıyorsa, ilaveye şöyle bir ba-karsınız ve karınıza uzatarak: “Bilmeceyi sen çöz canım,”dersiniz büyük bir vazgeçişle. Nermin’in gözleri güldü ve:“Sahi mi?” dedi elini uzatarak.
Canım sıkılıyor Nermin. Daha küçük sıkıntılarda sana
açılsaydım, bu güçlüğü çekmezdim belki. Canım, erkeklerbazı geceler salonun bir köşesine birikip, kadınların merak
85