FAKİR BAYKURT
 
323
 
 
Etgöbek, kitabı kapadı, yüksekçe bir yere koydu.
 
«Vâ’aleynaâ! ..» dedi, selâm aldı.
 
«Bir kuzum var satılık, efendi!»
 
«Kaça veriyorsun?» d
edi etgöbek, kuzuya bakmadan.
 
«Olup olacağı bir kuzu, bak da...»
 
Döndü, kuzuyu gösteriyordu, karabere bulundu geldi:
 
«Satıyor musun kuzuyu?» dedi.
 
«Satıyorum...» dedi Kır Abbas.
 
«Kaça veriyorsun?»
 
«Bakalım, usta ne verirse...»
 
Karabere, kuzuyu karnından tu
tup kaldırdı, bıraktı:
 
«Osman, bize alalım şu kuzuyu, besleriz!» dedi kasaba.
 
Etgöbek:
 
«Olur, sana alalım!» dedi. Kapının önüne dikeldi. Kollarını 
kavuşturdu.
 
Karabere:
 
«Söyle baba, ne istiyorsun?»
 
«Canım ver uygun bir şey!» dedi Kır Abbas. «Benim oğlan 
At
ine’de asker, ona para katayım birez...»
 
Karabere:
 
«Baba sen çok matrak bir adamsın, söyle hele?»
 
«Pazarlık edecek miyiz, etmeyecek miyiz?»
 
«Etmeyeceğiz, etmeyeceğiz!..»
 
«Pekey, tartın kuzuyu, kaç okka gelirse, geçer fiyetten parasını 
verin!»
 
«Eh, gelir bi
r on, on üç kilo...» dedi karabere.
 
«Osman usta söylesin, kuzu etinin kilosu kaça?»
 
«Ulan! ..» dedi karabere. «Altmış yetmiş lira istersin sen benden!