"Hoş geldin Murtaza Ağa," dedi, "safalar getirdin ." 
Onu yandaki mor maroken koltuğa oturttu. Bu kasabadaki, 
belki de Adana bölgesindeki tek maroken koltuktu bu. Taşkın 
Bey bu koltuğu Mersinde, mobilyalannı birlikte ta Almanya­
dan getiren pamuk eksperi bir Almandan, nesi var nesi yok ve­
rerek almışh. Fakir bir Türkmen Ağasının oğlu ydu. Şimdi de 
çok bir şeyi yoktu ama, çok yakınlarda Zülfü sayesinde, Arif 
Saim Bey desteğinde yedi sülalesine yefucek tarlası olmuşt u. 
Murtaza Ağaya biraz tepeden baksa da ona çok saygı besliyor­
du. Murtaza Ağa, bu kasabanın değil, belki de bütün Çukuro­
vanın, Antakyad an Mersine kadar en zengin adamıydı. 
"Buraya kadar derakap zah�etin için teşekkür ederim 
Ağam. Çok teşekkür eder, saygılanını sunarım, efendim. Seni 
buraya kadar yorduğum için beni affet, acil bir mesele var da ... 
Bir çay içer misin?" 
"İçerim, içerim, sağ ol." 
Taşkın Beyin bugün birazıcık daha fazla iltifat ettiği gözün­
den kaçm adı. Taşkın, odanın kapısına gidip aşağıdaki kahveye 
iki çay, diye bağırdı, geri geldi, onun karşısındaki masaya, tahta 
koltuğuna oturdu. Murtaza maroken koltuğa bütün bedeniyle 
yayılmış, ayak ayak üstüne atmışh. 
Çaylar gelinceye kadar konuşmadıl ar, biribirierine bakışh­
lar durdular, 
"Evet efendim, Murtaza Ağam, kusuruma bakma, seni ra­
hatsız etmemin sebebi gayetle mühimdir." 
"Estağfurullah. Mühimdir. Sen mühim demişsen, bu de­
mektir ki çok mühimdir. Ehemmiyetlidir." 
"Bu mesele beni sadece sen kardeşimi ilgilendirdiği için be­
ni alakadar ediyor, yoksa benim için hiçbir kıymeti yoktur." 
"Söyle Taşkın Bey, çatiatma beni, bu beni ilgilendiren haya­
ti mesele neymiş ." 
"Evet, iyi söyledin Murtaza Ağa, hayati mesele lafı, bu ga­
yetle yerinde ... Bir sözdür ki bütün çarşının, bütün Çukurova­
nın ağzına vermişsin ki, dillere pelesenk eylemişsin. Yüzbaşıyla 
alay etmiş, onu tefe koymuşsun ki Yüzbaşı kederinden ölüyor , 
Murtaza Ağamız bana bunu mu yapacakh diyor da başka bir 
şey demiyor. " 
80