kek gibi sürerdi·atını. Başı dik. Bir yeşil, şıvgacık, çiçekli dal gibi, ya­
kışmış dururdu Arap kısrağının üstünde. Dişi bir kaplana benzerdi, 
Geyikdağda heykiren. Şı.ı sümsüğe bak, ödü kopuyor. Delirmiş, sa­
bahlardan akşamiara kadar kamışlığın içinde çay içip, karıncaları sey­
reyliyor, fıkaia ağızsız dilsiz, garip karıncaları dövüştürüyor. Hayvan, 
insan değil ki, canavar, vahşi ... Bir sürü karıncayı takıştırmış birbiri­
ne, onlar can dövüşünde, bu zevkleniyor. Derviş Bey vurulduktan 
sonra yüz dönüm tapulu tarla isterim, bu bir. On bin lira da para iste­
rim, bu iki. İki oğlum da kendi oğulların gibi, kızların gibi, okuyabil­
dikleri yere kadar okuyacaklar, bunun için de senet isterim, bu üç. Bir 
tabanca, bir lacivert takım elbise, bir at, bir de nagant tabanca isterim. 
Bulgar beyliği, bu dört. Vermezsen, ben de seni vururum, evini de ya­
karım, Memet Aliyi Hüseyini astıkları çınara asarım. Aniadın mı 
Mustafa? Kimse bilmez Mestanı ama sen bilirsin. Oğullarım öldürül­
düğünde senin ödün kopmadı mı? Tir tir titriyor, Mestan delirip 
bana bir şey yapar diye ödün kopuyor du. Üç gün kimseye kapıyı aç­
madın, güya üzülüyor, yas çekiyord un. Üç gün sonra yanına girdiğim­
de gülüyordum, hiçbir şey olmamış gibi', sen şaşırdın. Dilin tutuldu ... 
"Gel Mestan." 
"Buyur Beyim." 
"Başın sağ olsun, böyle olsun istemezdi m." 
"Beyimin canı sağ olsun. Beyime bir oğul da, beş oğul da kurban 
olsun.". 
Memet Aliye yalvarıyo rdu. Seyrek, uzun, tel tel sakalı yaş içinde, 
titreyerek: 
"Memet Ali Beyim," diyordu. "Kimsem yok ki benim. Ben nere-
ye giderim, ne yaparım?" 
"Bilmeeeem! İstediğini yap." 
Hasan Hüseyin Onbaşı 
Hasan Hüseyin Onbaşı 
Hasan Hüseyin Onbaşı 
Kirli sakalı 
Kaddi bükülmüş 
Gözü az görür olmuş. 
Yetmiş yaşında, seksen yaşında ... Doksan ... 
Dokuz yıl Yemende kalmış. 
28