KA TlBE: 'Luna' olacak, hayatım. 
RUSTEM BEY (Bozulu r): 'Luna' demedim mi? 
KA TlBE (Kesinlikle): Hayır, 'Lupa' dedin. 
RÜSTEM BEY (Gözlüklerinin üstünden bakarak): Ya ... sa­
bırsızlanıyor sinirli parmaklanyla mor kravatının kıvrımları­
nı çekiştiriyordu. Ah! 
KATlBE (Telaşla): Ne oldu? 
RÜSTEM BEY (Heyecan la): lğne elime battı. 
KA TlBE: Ne yazık! Heyecandan, değil mi? 
RÜSTEM BEY (llgisiz): Evet, heyecandan. (İçinden) Do­
muz kadın! 'Lupa'yı duymasaydın olmaz mıydı? (Kadına 
dönerek.) Yazalım: Mor fonun üstünde kırmızı bir damla 
belirdi. 
KA TlBE (Coşara k): Parmağında n! 
"Sobayı kurduk, merak etmesin," sözlerini duyabildi ne­
dense. Son anda yetişirim; dinlemediğimi anlamazlar. Ta­
mam, Nurhayat Hanım; hemen yazıyoruz: Sobayı da kurduk, 
Gianınaria'yı da çağırdık, adamın eli kanıyor, aşk zehirlenme­
siymiş, parmağını emiyor. Ah bu kadınlar! Dul kadınlar! Sev­
gi kadınları. Bana da işkence ediyorlardı Rüstem Bey! Bütün 
kusurlarımı yüzüme vuruyorlardı Sevgiler. Dayanamadım. 
Alçak kadın! Sözüm ona, Rüstem Beyi seviyordun; nasıl da 
duydun "Lupa"yı. Ha-ha. 
RÜSTEM BEY: Van kedisi, pençelerini Türk halısına geçirdi. 
Beni de karım bırakıp gitti Rüstem Bey. Manevi bakımdan, 
demek istiyorum albayım. Bütün kadınlar dul kaldı oğlum 
Hidayet: Naciye Teyze, Asuman (evlenmediği halde), Sevgi. .. 
Merak etme oglum Hidayet: Soba gürül gürül yanıyor . Soba­
nın yarı açık duran kapağından görünen alevler ve, 
RÜSTEM BEY: Fıskiyeden akseden ışık oyunları Pintorel­
lo'nun yanaklarını kızıla boyuyordu. Pintorello, diz kapağın­
dan bir karış yukarıda kalan uzun kollu ... (Düşünü r.) Nasıl 
desek? bir ... 
47