madım  söylediklerinden.  Meğer  bunlar  çöp poşetlerini  bağlayıp  ka-
pının  önüne  koymuşlar  da, beş  dakika  sonra  bir de bakmışlar  ki, 
çöpleri  yok!  'Nerde  bizim  çöpümüz?'  demezler  mi?  Meryem  almış-
tır dedim.  Yok  efendim,  kapıcılar  o gün  köye  gitmişlermiş.  Çöpçü 
almıştır  dedim.  Hangi  çöpçü  apartmanın  içine  girermiş.  Ne bileyim 
nerde  sizin  çöpünüz.  Tutturmuşlar  siz aldınız,  geri  verin  çöpümüzü 
diye.  Bizde  de ne şans  varmış?  Koskoca  İstanbul'da  başka  yer yok-
muş gibi  geldik,  çatlaklar  apartmanında  kuaför  açtık." 
Konuşmaya  dalınca  farkında  olmadan  uzaklaşarak,  görüş  ala-
nından  çıkarmıştı  hamamböceğini.  Dönüp  baktı  ama  onu  bıraktığı 
yerde  bulamadı. 
"Aman  kim  aldıysa  almış  canım.  Niye  bu kadar  kıymetliymiş  ki 
çöpleri?"  diye  mırıldandı  asabi  kumral  yeni  bir sigara  yakıp. 
"Ya, olay  bildiğin  gibi  değil,"  dedi  Cemal  firkete  sepetinin  altı-
na, içine,  yanına  yöresine  bakarken.  "Adam  paranoyak.  Karısı  de-
sen ondan  da beter.  Artık  kimbilir  neler  kurdular  kafalarında?  Çöp 
poşetlerini  CIA  aldı,  ya da teröristler  kaçırdı  filan  sanıyorlar  herhal-
de. Yani  dilimin  ucuna  geldi  de yuttum.  Ulan  sen kimsin  de çöpü-
nü çalsınlar?  Ay ne hazin!  Hem  zavallı  bir bulgur  olacaksın,  hem  de 
kendini  fasulye  gibi  nimetten  sanacaksın." 
Sivilceli  çırak,  tezgâhın  üzerinde  birikmiş,  farklı  farklı  renkler-
den rujlarca  lekelenmiş  çay  bardaklarını  toplamaya  girişti.  Cemal 
kaldırılan  her çay tabağına,  altından  hamamböceği  çıkmasından  en-
dişe ederek  sabit  gözlerle  bakarken,  çırağı  da en az onunki  kadar  sa-
bit gözlerle  bakmaktaydı  Mavi  Metres'in  meme  uçlarına. 
Muşamba  örtüden  nihayet  kurtulan  Mavi  Metres,  yeni  saç mode-
lini denetlemekle  meşgul  olduğundan  o esnada,  ne çırağın  bakışları-
nı, ne de Cemal'in  durgunlaştığını  fark  edebilmişti.  Aslında  bir gün 
cesaretini  toplayıp  kıpkısa  kestirmek  istiyordu  saçlarını.  Ama  zey-
tinyağı  tüccarı  böyle  bir değişikliği  kesinlikle  tasvip  etmezdi.  Ka-
dında  uzun  saç sevdiğini  kırk  kere  söylemişti.  Allah  bilir  bu kadar-
cık kestirdiği  için  bile  bir araba  dolusu  laf edecekti.  Saatine  baktı. 
Geç kalmıştı,  hem  de çok.  Daha  yetiştirecek  bir sürü  işi vardı.  Elin-
de kıl fırçasıyla  tam  arkasında  duran  Cemal'in  yüzündeki  tedirginli-
ği, kestiği  saçın  beğenilmediğini  zannetmesine  yordu  ve hem  onun 
gönlünü  almak  istediğinden,  hem  de nasıl  karşılandıysa  öyle  veda-
87