Orta Direk 203 
Şu gökyüzünde her yaratığın bir yıldızı var. Kurdun, karıncanın, sudaki ba­
lığın, kovandaki arının, her yaratığın parlayan bir yıldızı var. Yoksa gökyüzü bu 
kadar çok yıldızla döşeli olur muydu? Gökyüzü bir yıldız ambarı. 
Koca Halilin de bir düşesi yıldızı var. Uzunca Alinin de. Atıının da vardı. 
Küheylammm da. Şimdi düştü. Kim bilir nereye? Hangi denize deryaya? Hangi 
kara toprağa? 
Şu üstüıncieki yıldız belki de benim. O yüzden bir yanı kararmıştır. Sahibi­
nin talihi kararırs a, yıldızın da bir yanı kararır. Düşeceğine yakın gökte sallanır 
durur. Çiğ ipliğe bağlı öyle sallanır. 
Benimki çiğ iplikte mi şimdi? Birden ürperdi. Doğruldu. Ter bastı. Doğrulunca 
karşısında büyük, yıldızla dolu bir gök parçası gördü. Birden bir yıldız uzun uzun 
kaydı gitti, kayboldu. 
Meryemce bir "Aaaah," çekti. "Kim bilir kim öldü şimdi ... " dedi. "Aaah! Aaah!" 
Yalan dünya. Tadına doyamadığım. 
Geri yattı. Gözkapakları, o yıldızları düşündükçe ağırlaştı. Bu giden yıldız ki­
mindi ola? Genç mi koca mı, çocuk mu sabi mi? 
Uyudu. 
Ali karısım bıraktığı yere geldiğinde gün batıyordu . Uzaktan tüten ocağı gör­
dü. Ocağın başında karısı yumulmuş oturmuştu . Alinin ayak sesini duyunca 
başını kaldırdı. 
Ali yaklaşınca: 
"Uyumadın mı7" diye sordu. 
Elif başını salladı. Gözleri mahmurdu. 
Elif, ocağın başında, yarı aydmlık ta, kızlığındaki gibi güzel gözüktü Aliye. 
İçinde bir şeyler kabarmaya, ılık ılık bir şeyler akmaya, bedenine bir tazelik, bir 
dinçlik gelmeye başladı. Vardı, arkasından karısına sarıldı öptü. Yanına oturdu, 
kucakladı öptü. Öptükçe, karısına sarıldıkça yorgunluğu, bitkinliği kalmıyor, 
terütaze anadan doğmuşçasma dinceliyordu. Edemedi. Elifi yeniden kucakladı. 
Kemikleri çatırdadı. Öylecene ayağa kaldırdı, arkadaki çalılıklara götürdü. He­
yecamndan tık anıyordu. Uyuyan çocukları görmediler bile. 
Çalılıktan çıktıklarında ayakta duracak halleri yoktu. Gün de bir minare bo­
yu kalkmıştı. 
Keçigözü pınarına girip yıkandılar. Bir çarnın altına uzamr uzanmaz da uyu­
dular. 
Gün doğup da ortalık kızdınnca, yarı yeri güneşte kalmış Meryemce ter için­
de uyandı, doğruldu . Dört bir yanına boş, uykulu gözlerle bakımrken birden 
dehşet içinde kaldı, tüyleri diken diken oldu. Elleriyle yüzünü kapattı.