vuş, bir gece uykudan uyanıp, "Kan," demiş, "ver benim şu tü­
feğimi. Bir de azık hazırla. Ben, gidiyoru m". Kadın, tüfeği ge­
tirmiş yanına koymuş. Azığı da hazırlamış . Çavuş tüfeği bir 
iyice yağlamış. Fişekieri takınmış . "Karı," demiş sonunda, "şu 
benim eski kalpağı da ver. Ben dağa çıkıyo rum. Hakkını helal 
et". Karı buna çok şaşmış, "Delirdin mi sen, herif?" demiş. "Ge­
ce yarısı uyurken yatağından kalk da dağa çık! Görülmüş mü 
bu?" Recep Çavuş, "Canım öyle istiyor avrat," demiş . "Ben gi­
diyorum ." Başka hiçbir şey söylememiş, evden çıkmış. Bir daha 
da dönmemiş . 
Bazıları da der ki, Recep Çavuş damadına kızmış. Sebebi 
de, damadın kızma küfre tm�siy miş. Bir gün damadın kapısın­
dan geçerken, damadın kızına: "Senin babaym ... " dediğini duy­
muş. Ona kızmış, dağa çıkmış. Damadı öldürmeye kıyama mış. 
Bazılarının da dediğine bakılırsa, Çavuş çok zenginmiş, 
ama, yol parası, vergi vermekten hiç hoşlanmazmış, köye tah­
sildar geldiğinde hasta olur, yataklara düşermiş . Yol parası ver­
memek için çıkmış. Kimi de kaynanasını öldürmüş de onun 
için çıkmış, diyor. Herkes uydurup uydurup bir şey söylüyor. 
Hangisi doğru, hangisi yalan belli değil. 
Suçu var mı yok mu, o da belli değil. Ama, eskiden ne için 
çıkmışsa çıkmış olsun Recep Çavuş, şimdi yakayı ele verirse en 
azından bir otuz yılı var. Adı o kadar baskına, o kadar müsade­
meye, o kadar yol kesmeye, adam öldürmeye karışmıştır ki ... 
Gün doğdu. Gün kalktı kuşluk oldu. Durdu uyanmıyordu. 
Oysa üstüne gün ışığı düşürmek adeti değildi. Öğle oldu, gene 
uyanm adı. Cabbar sezinliyor du. İçinden de, "Bunda mutlak bir 
iş var. Bu deli hiçbir zaman bu vakitlere kadar yatmaz. Bir bas­
kına gidilecek. Bazı zor baskınlardan önce kalkmamak adetidir. 
O da, yılda, iki yılda bir. Şimdi nereye gidecek ola?" diye geçi­
riyor du. Merakla bekliyordu. 
Recep Çavuş, bugün çok neşeliyd i. Türkü söylüyord u. Ya ş­
lı, yanık sesiyle. 
Bir ara: 
"Bana bakın çocuklar , uyandırın şu Deliyi,'' dedi. "Uyandı­
nn da ağzımıza bir lokma bir şey koyalım." 
M em ed: 
186