4 4
Ali Safa Bey düşündü taşındı, baktı ki hiçbir yerden bir 
umut yok, başımn çaresine kendi bakmaya karar verdi. Kayma­
kam da, Vali de Vayvay köyünü yerinden kaldırmaya yanaşmı­
yorlar, ne olur ne olmaz diye korkuyorlardı. Kaymakam Vay- 
vayda verdiği karan, Vayvaydaki sözlerini çoktan yalamıştı.
Ali Safa Bey onlara tepeden bakıyor:
"Hadi canım," diyordu. "Bu da hükümet mi? Şu adamlan- 
na bakın, şu Kaymakama, şu Valiye! Ulan onlan şu çiftliğe ya­
naşma diye bile almam! Vallahi de almam, billahi de. Paşa da, 
Arif Saim de hükümet kurduklanm samyorlar da gep gep geri­
niyorlar, öyle mi? Böyle bir hükümeti bizim Karadağlıoğlu 
Murtaza da kurardı. Hem de daha akıllıca."
Çıkçıklarm yiğitlerini, beceriklilerini, eli silah tutanlarını 
çağırmış, gece gündüz onlarla Vayvay köyüne son darbeyi in­
dirmek için planlar kuruyordu. Bir de çiftlik konağını bir müs­
tahkem mevki haline getirmişti. Yepyeni Alaman filintaları, 
sandık sandık mermiler, tabancalar, kamalar, dürbünler, kırmızı 
fesler, aöker giyitleri... Kapılara, pencerelere de kum torbaları 
yığdırmıştı. Zeynelin, Ademin kaybı onu çok korkutuyordu. Şu 
Vayvaylılar iyice azıtmışlar, cana kastetmeye başlamışlardı.
Zekeriya:
"Aramadık yer, sormadık insan bırakmadım, ne Zeynel- 
den bir iz var, ne Ademden... Zeyneli köylüler, karısı da içinde, 
boğmuşlar, Akçasaza gömmüş, imini timini bellisiz eylemişler, 
Ademi de Yobazoğlu öldürmüş diyorlar. Çok aradım, ikisinin
368