türlü yaklaşaydık ve bu ülkede yeteneği bulup çıka­
ran sistemler olabileydi, yıllardır yıldız gibi parlaya­
bilirdin, sevgili oğlum. 
Odama giren hemşire endişeyle, "Hocam, neyi-
niz var, niye ağlıyorsunuz?" diye sordu. 
"Ağlamıyor um." 
"Gözleri nizden yaşlar akıyor ama!" 
Çağlayan'ın telefonu o anda çaldı, "Anne! An-
ne! Kazandım! Kazandım!" diye bağırıyordu diğer 
uçta. "Biliyorum canım," dedim. 
"Nerden biliyorsun?" 
"İçime doğdu!" 
"Söyle o halde anne, Çınar da tıbbiyeyi kazana­
bilecek mi?" 
"Kazanacak !" dedim, "İnan ki kazanacak! Artık 
her şey bizim için çok güzel olacak, Çağlayan!" 
218