FATMA KADIN : (Elinde küçük bir paketle gelir.) Neredesin ya? 
(Ses alamaz. Küçük paketi hemen koynuna sokar.) 
Deli mi ne? Hem ister, hem defolur. Bıktım 
valla! Uy alnımın kara yazısı, uy ... Senin halın 
ne, demiyo dürzünün oğlu ... Çayı da cığarayı 
da kiminen içecen, bilmiyom mu ben? Gine o 
Sabbik kaltağına gidecen değil mi? Şinci gine 
kurarlar maltızı, demlerler çayı, geçerler karşı­
sına ... oh, garın çalışsın çırpınsın, elin orospu­
ları yesin, eyi mi? .. (Bir yandan ağlar, bir yandan 
acele ortalığı bir düzene koyar.) Domuzun oğlu 
sen de!.. İstediği gibi sokulamıyo yanıma da. 
ondan bütün bu densizlikleri ... Sokulamıyo­
san gabahat bende mi köpek? .. Yatağın içinde 
�i yandan bi yana dönemiyom ben. Bundan 
habarın var mı, a dürzünün oğlu ... A gudur­
muş ayı? (Sadık sırtında kilim ve halıyla geri ge­
lir.) Amanın sen daha buralarda mısın? 
SADIK : (Sırtındakileri yere yıkar.) Ne söyleniyordun 
öyle homur homur? 
FATMA KADIN : Hiç. Ne söylenecem? 
SADIK : Ver şu çayla şekeri! 
FATMA KADIN : (Koynundan paketi çıkarır.) Al aman. Bunları 
nettin sen? 
SADIK : Kız sen silkilecek demedin mi? 
FATMA KADIN : He ya. 
SADIK : (Paketi pantolonun cebine koyar.) Tut ucundan 
da serelim hadi ... 
FATMA KADIN : (Hemen yelkenleri suya indirir.) Ben sererim, 
sen gitsen gayri ... 
SADIK : Tut hadi ... 
FATMA KADIN : (Halıyı tutar.) Bu şuraya gelecek. Sedirin 
önüne ... (Birlikte yaymağa koyulurlar. Bu arada 
Fatma Kadın işveyle) Gine o Sabbik kaltağına 
gidecen değil mi? 
122