"İlk anda olmasa bile, ilk on dakikada bir kadın, bir erkeğ in kim olduğ unu, en 
azından kendisi için ne anlama gelebileceğ ini, onu sevip sevemeyeceğ ini derinden 
sezer. Bu sezdiğ i şeyi tam anlayıp bilmesi için biraz vakit geçmesi gerekir. 
Bana kalırsa bu vakit geçerken erkeğ in yapacağ ı fazla bir ş ey yoktur. Gerçekten 
inanıyorsanız, onun hakkında hissettiğ iniz güzel ş eyleri söyleyin ona. Onu niçin 
seviyorsunuz, neden onunla evlenmek istiyorsunuz?" 
Ka sustu. Kadife onun mahzun bir küçük çocuk gibi pencereden bakış ını görünce, 
Ka ile ipek'in Frankfurt'ta mutlu olabileceklerini, ipek'in Kars'tan çıkar çıkmaz neş eleneceğ ini, onları Frankfurt sokaklannda gülüş erek akş am sinemaya 
giderken gözünün önüne getirebildiğ ini söyledi. "Frankfurt'ta gidebileceğ iniz 
bir sinemanın adını söyleyin bana," dedi. "Herhangi bir sinemanın." "Filmforum Höchst," dedi Ka. 
"Elhamra, Rüya, Majestik gibi sinema adlan yok mu Almanların?" 
"Var. Eldorado!" dedi Ka. Kararsız kar tanelerinin gezindiğ i avluya bakarlarken Kadife, üniversite 
tiyatrosunda oynadığ ı yıllarda bir kere bir sınıf arkadaş ının amcasının oğ lunun 
bir Alman-Türk ortak yapımında üstü örtülü olarak kendisine rol teklif ettiğ ini, 
ama rolü reddettiğ ini, şimdi o ülkede İ pek ile Ka'nın çok mutlu olacaklarını, 
aslında ab- 221 .İl 
Ka ile Kadife Otel Odasında 
- Ka ile Kadife Otel Odasında - 
lasının mutlu olmak için yaratıldığ ını, ama bunu bilmediğ i için ş imdiye kadar 
mutlu olamadığ ını, çocuğ u olmamasının da onu kırdığ ını, ama asıl üzücü olanın 
ablasının bu kadar güzel, bu kadar ince, bu kadar duyarlı ve dürüst olmasına rağmen ve belki de bu yüzden mutsuz olması (burada sesi kırıldı) olduğunu, 
çocukluklarında ve gençliğ inde ablasının iyiliğ i ve güzelliğ inin kendisine hep 
örnek oldu ğunu (sesi bir daha kırıldı), bu iyilik ve güzellik yanında kendini 
hep kötü ve çirkin hissettiğ ini, ablasının o öyle hissetmesin diye kendi 
güzelliğ ini sakladığ ını söyledi. (Ş imdi, sonunda ağ lıyordu.) Gözyaş ları ve iç 
çekmeleri arasında titreyerek ortaokuldayken ("İ stanbul'daydık ve o kadar fakir 
değildik o zaman," dedi Kadife ve Ka "zaten ş imdi de" fakir olmadıklarını 
söyledi. "Ama Kars'ta oturuyoruz," diye hızla kapattı bu parantezi Kadife) bir gün biyoloji hocası Mesrure Hanım'ın, o sabah ilk derse geç kaldığ ı için 
Kadife'ye "'Akıllı ablan' da gecikti mi?" diye sorduğ unu ve "Seni sınıfa ablanı 
çok sevdiğ im için kabul ediyorum," dediğ ini anlattı. Tabii ki İ pek geç 
kalmamış tı. At arabası avluya girdi. 
Kenar tahtalarının üzerine kırmızı güller, beyaz papatyalar ve yeş il yapraklar 
boyanmış , eski ve sıradan bir at arabasıydı bu. Yorgun ve yaş lı atının kenarlan 
buz tutmuş  burun deliklerinden buhar çıkıyordu. Geniş  yapılı ve hafif kambur 
arabacının paltosu ve ş apkası kar tutmuş tu. Ka, brandanın da karla kaplı 
olduğunu yüreğ i atarak gördü. 
"Sakın korkma," dedi Kadife. "Seni öldürmeyeceğ im." Ka, Kadife'nin elinde bir 
tabanca gördü, ama kendisine tuttuğ unu anlamadı bile. 
"Sinir krizi filan geçirmiyorum," dedi Kadife. "Ama bana ş imdi bir yamuk 
yaparsan inan vururum seni... Lacivert'ten demeç almaya giden gazetecilerden, herkesten ş üpheleniriz biz." "Beni siz aradınız," dedi Ka. 
"Doğru, ama sen düş ünmesen bile Mİ T'çiler arayacağ ımızı tahmin edip üzerine bir 
dinleyici yerleş tirmişlerdir belki. Sevgili pal-tocuğ unu demin bu yüzden 
çıkarmaya kıyamadığ ından şüpheleniyorum. Ş imdi paltonu çıkar ve yatağ ın kenarına 
bırak çabuk." Ka denileni yaptı. Kadife ablasınınki kadar küçük eliyle palto- 222 
nun her köş esini hızla yokladı. Bir ş ey bulamayınca: "Kusura bakma," dedi. 
"Ceketini, gömleğ ini ve atletini de çıkaracaksın. Alıcıyı sırtlarına, 
göğüslerine bantlattırıyorlar çünkü. Kars'ta yüz kiş i vardır belki sabah akş am 
üzerinde mikrofonla gezen." 
Ka ceketini çıkardıktan sonra doktora karnını gösteren çocuk gibi, gömle ğini ve 
atletini kıvırıp, ta yukarıya kaldırdı. Bir bakış  attı Kadife. "Arkanı da dön," dedi. Bir sessizlik oldu. "Peki. Tabanca