236
bir yaklaşım! Erkeklerde kadınlardan daha fazla beyin doku­
su var, malum. Sandılar ki erkekler daha zeki. Halbuki işte 
şu muhteşem ahtapot ortaya çıkıp bütün o köhne teorileri al­
tüst etti. Altı koluyla -  sekiz değil bu arada; bacakları da sa­
yıyorlar yanlışlıkla. Mesele büyük, hantal bir beyne sahip ol­
mak değil. Mesele karmaşık bir nöronlar ağma sahip olmak.” 
Peri şöyle bir irkildi. Yoksa bu sözlerde kendisine üstü ka­
palı bir mesaj mı gizliydi? “Karmaşadan korkma” diyen bir 
mesaj. Her halükârda AzuPu dinlemenin hoşuna gittiğini 
fark etti.
“Yaşı ilerledikçe zekâsı da arttığı için, eğer ömrü daha 
uzun olsaydı dünyanın en zeki yaratığı olurdu muhtemelen 
ahtapot. Halbuki büyük filozof Aristoteles’e göre ahtapotlar 
salaktır. Peki bu bize Aristoteles’e dair ne anlatıyor?”
Peri tuhaf bir hisse kapıldı. Sanki bu konuşma artık ahta­
potlar ve filozoflar hakkında değil, kendisi ve profesör hakkın­
daydı. Bir yorum yapma gereği duydu. “Demek ki Aristoteles 
yeterince dikkat etmemiş, ahtapotun derinliğini görememiş.” 
Azur gülümsedi. “Haklısın... Peri” dedi, özgeçmişte yazan 
isme göz atarak. “Tıpkı Aristoteles’in ahtapotu gibi, Tann da 
keşfedilmeyi bekleyen bir muamma.”
“İyi ama orada ‘inanç’ devreye giriyor” dedi Peri. “Ahtapo­
ta inanmamız  gerekmiyor, var olduğunu biliyoruz. Oysa Tan- 
n  söz konusu olunca, var mı, yok mu, bunda bile fikir birliği 
yapamıyoruz daha.”
Azur kaşlarım kaldırdı. “Benim dersimin inançla, dinle ala­
kası yok. Biz bilgiyi anyoruz. Öğrencilerim arasında her din­
den insan olduğu gibi dinsizler de var. Kimseye ayrımcılık 
yapmam! Yeter ki bilgisiz, cahil olmayalım.”
“Peki dersinizi kimler alabilir?”
“Önyargılardan annm ış olanlar. Zihni, yüreği kâinatın 
cümle seslerine ve renklerine açık olanlar. Sorulan cevapla­
ra yeğleyenler. Seyyahlar. Göçebe ruhlar. Hep yolda, arayış