Merdivenlerin eşiğindelerken birisi seslendi: 
"Vay, Işıkçı Cevdet Bey, merhaba! Sizin böyle yerlerde ne işiniz 
var bakalım?" 
Cevdet Bey'in Sirkeci'den tanıdığı tütün tüccarr Moşe'ydi. 
Cevdet Bey_gülümsemeye çalıştı. 
"Yoksa bombayı siz mi attınız, Cevdet Bey?" Moşe şakadan 
hoşlanırdı. "Yoksa siz mi?" Bir kahkaha attı: "Burada ne işiniz 
var sahi?" 
Cevdet Bey de, bu çok hoş ve ince bir şakaymış gibi bir kahkaha 
attı. "Burada ne işim var?" diye düşündü. Merdivenlerden indi. 
Kendini zayıf, güçsüz ve gülünç buldu. Fuat Bey ile vedalaştı. 
Arabacı kapının önünde bekliyordu. Yukarda, tam tepede tabak 
gibi geniş ve boş bir güneş vardı. "Ben neredeyim. Uf, ne sıcak!" 
diye inledi. Arabacıya Teşvikiye'ye gideceğini söyledi. Arabaya 
bindi. Sıcak üstüne bir daha abandı. Arabayla birlikte sallanmaya 
başladı. 
7 
BİR PAŞA KONAĞINDA 
Arabayla birlikte sallanıyor, öğle yemeğinden sonra kestire-
meyeceği için kederleniyor, kendini düşünüyordu. "Kendi ha­
yatımı düşünüyorum. Benim için hayat nedir? Fuat bunu sordu. 
Ben de ona bu sorunun abes olduğunu söyledim. Evet, bu soru 
abes ve bunu düşünmek istemiyorum! Hayat neymiş? Nereden 
öğreniyor böyle şeyleri? Kitaplardan, Avrupa'dan, kimbilir hangi 
komplonun peşindeki hangi insanlardan! Hayat nedir? Bu soru 
abestir! Ben böyle düşüneceğim ve güleceğim. Hah hah hah. 
Moşe nasıl güldü? Şakası da çok bayağı! Cevdet bombayı yoksa 
sen mi attın? Yok, ben kiremitleri kırdım. Kiremitler kırılınca 
dam aktı, herkes bana düşmanca baktı, sınıf da dizboyu sel oldu. 
Terledim! O da korkunç bir rüyaydı. Zaten bugünün böyle 
olacağını o korkunç rüyadan anlamalıydım. Bugün! Saat kaç 
oldu? Sekize yaklaşıyor. Şükrü Paşa beni beklemeye başlamıştır 
bile." 
48