Üçüncü sekans: Genç kız şimdi çıplak; üstünde sadece minik pembe puanlı beyaz bikini  
donu var ve yatağa uzanmış erkeğin kendine doğru açılmış kollarına koşup da sıkı sıkıya  
onun esmer gövdesine sarılacağı yerde, oda kapısının kakao rengi pervazını kucaklamış,  
(kardeşim, şu senaryoyu yazana sorun bakalım, bu kız niye kapılan, kapı pervazlarını  
erkek şeyi sanıyor hep, ruhi bir hastalığı mı varmış, ne anlam vereceğiz, sorun öğrenin bir,  
olur mu?) yüzünü koluyla saklarken, trak!
Dördüncü sekans: Mimarlık hocası kumral sakal, şişşt, şişşt demektedir, hadi küçüğüm,  
hadi yavrum, bak zaman geçiyor; aman ne de güzel yanmışsın yaz tatilinde, noktalı mi-
nicik ak donun bronzlaşmış tenin üstünde nasıl ayartıcı, nasıl azdırıcı bir bilsen; gel haydi,  
gel kollarıma, gelmiyor musun, aşkolsun, bak yavruağzı serin temiz çarşaflar ve ben seni  
hasretle bekliyoruz amaaa, atla haydi, gel, bak saat kaç oldu, zaten park yeri anyacağız  
diye, koş bana! Derken, o zamana kadar kapı pervazına dayanmış, kendini hafif hafif  
sallayan kız, ağzı, gözleri sımsıkı kapalı olarak hızla döner, kendini erkeğin kollarına atar,  
şöyle yazın denize çivileme nasıl dalıp durduysa, öyle. Trak! (Bir dakika yahu, bir dakika!.  
Ne bir dakikası kardeşim, iş hazır kızışmış, kesmeyin, devam!..)
Beşinci sekans veya aynı sekans: Kız, birtakım kıvırcık kumral kıllar arasında kaybolup  
gitmiştir. (Uyumayın, ses, yine seees!. Kırk yılda bir elimize sesli çekmek imkânı geçmiş...)  
Erkekse bıcırdamaktadır: Gıdıklanıyor musun yoksa, niye gülüyorsun, bana mı  
gülüyorsun, bak yerim şimdi senin bu gülen ağzını, pembiş dudaklarını., burandan mı  
gıdıklanıyorsun,' şurandan mı yoksa, ah geliyorum hazır mısın, ah değilim, hayır değilim,  
içime girme, lütfen dur, acıyor, dursana, demektedir kız da, dur, kolum altımda kaldı, üff,  
biraz kalksana üstümden, şeyini çek, kolum kırılıyor, kalk üstümden... Trak!.
Sessizlik.
Sahneye değil, sete düşen sessizlik.
Sonra:
(Bi kere hocanın öğrencisiyle yatakta sevişmesi yasak, oğlum. Yetmiyormuş gibi, bir de  
böyle açık saçık sözler... Saçmalama, biz o lafları yatak oynaşmaları oynaşmaya benzesin  
diye koyduk, sonradan çıkaracağız zâten, öyle kalacak değil ki. Kalsın be abi, kalsın  
anasını satıym! Şuna bak, sanki yatakta kıza sarılan kendisi... Yeter, kesin, işe devam.  
Toparlayalım şunu!)
Bu sekansta sansür düşünülerek kızla erkek yavruağzı fon üstüne ayçiçeği desenli örtüler  
altında tutulmuştur (hay-daa, bu ayçiçeklerini söylememiştiniz?.) ve sevişmeleri sadece  
örtülerin kabarıp inmelerinden, dolanıp açılmalarından anlaşılmaktadır, fakat tabii  
-şimdilik- sesler de gelmektedir: Bak beni de güldürüyorsun, manyak mısın, hep  
gülüyorsun, anlamıyorsun, hiçbir şey bilmiyorsun... Böyle de olmaz ki., oh canım, canım,  
gülme, iyi sarıl bana, gel, hadi, ama bak., kolun falan rahat ya, bırak kendini, bacakların,  
aman nasıl özlemişim bu bacakları, bu karnı, bu., gülme, ahh! Trak!
Altıncı, pardon, yedinci sekans: Mimarlık hocası, açık mavi üstüne sütlü kahve ince çizgili  
boksırıyla ayakta, çabuk çabuk kalın fitilli kadifeden pantalonunu giymektedir. Kız ise,  
buruşuk çarşaflarda, gerektiği kadar örtük olmak üzere, buruşuk yüz, dağınık fikirler,  
dağınık bir hayatla: Ah ne çabuk giyindin, aşkolsun valla sana, pekâlâ, buyur al işte, bu  
da çatkılı gömleğiniz beyefendi, aman daha acele ediniz! Gördün mü, kimseye el  
sürmedin işte, hiçbir öğrencini yatağına atmadın, işini bitirir bitirmez de tüymeye  
hazırlanmıyorsun, ah ah asıl şimdi güleceğim geliyor inan, senin böyle mavi donlar  
giyeceğini aklıma bile getiremezdim, ne bu böyle çocuk şortu gibi, kumda oynamaya git  
bari, hoş aslında oyun oynar gibi sevişiyoruz biz de, komik şekilde, öyle değil mi?... diye