mu acaba? Anneme diktim gözlerimi: bakışlarımla ona bas-
kı yaparak kendini suçlu hissetmesini istiyorum.
Anneme arada bir çatarım: kalıtım nedeniyle. Mendel ya-
salarıyla hırpalarım onu. Daha akıllı, daha kabiliyetli, dahabecerikli olsaydın, ya da beni doğurmasaydın, diye yükle-nirim ona. Eksik yönlerini düşünseydin; bunların çocuğu-na da geçeceğini düşünerek evlenmeseydin. Liseyi bitirdi-ğine göre, sana da Mendel yasalarından bahsetmişlerdir.Ayrıca, babamla bu kadar farklı bir temel yapıya sahip ol-duğun halde, neden onunla evlendin? İkiniz, aşırı çelişikuçlarda bulunan karakterlerinizin bana nasıl etki edeceği-ni, benim hücrelerimi nasıl bir çıkmaza sokacağını hiç dü-şünmediniz mi?
Annem bana hayrandır. İçinden, onunla ilgilendiğim,
onunla konuştuğum için sevinir; dışındaysa, kızar görünürbana. Hele, ona bir şey öğretmek istediğimi, bilgiyle ilgilibir sohbet yapacağımızı sezerse, hemen davranır, kalkar ye-rinden: ocaktaki yemeğin altını söndürür, ya da elindeki ör-güyü kaldırır, ya da radyoyu kapatır: beni iyi dinleyebilmekiçin. Gerçek ilginin bu kadar candan bir belirtisini başkayerde gördüğümü hiç hatırlamıyorum. Yemeğin dibinin tut-masına da aldırmasın, diyeceksiniz. Siz de çok şey istiyor-sunuz.
Beni dinlerken, içinden, tanıdıklarının çocuklarıyla karşı-
laştırır. Hangisinin oğlu, annesine, Mendel yasalarına daya-narak çatabilir? Sorarım size. Siz istediğiniz kadar anormaldeyin benim oğluma, her gün tıraş olmuyor, kılıksız dolaşı-yor, deyin. Ahmet Beyin, şu Tosyalı pirinç tüccarın oğlu şiş-man Nusret, böyle konuşabilir mi?
Annem, kendini savunmaya çalıştı. Başka anneleri örnek
verdi. Burada kolayca kazanır işte. Kafatasımın çok düzgünolduğunu, ilkokula giderken kafam tıraş edildiği zaman,herkesin, kafamın yuvarlaklığına hayran olduğunu söyledi.
645