İçinden çıkamadığım bazı konuları düşünmeyi bıraktım:
Hastalığım ve Günseli gibi.
Dün gece Almanca bir şiirin İngilizce’ye tercümesini oku-
yordum: bu çevrilmiş şiirler, benim sezgilerimi doğruluyor.Bir de İngilizce’den Türkçe’ye çevrilirse kim bilir nasılolur? Şiir, Rilke’nin. “Rilke” demekten hoşlanmıyorum;sanki onu çok iyi tanıyormuşum da, ondan böyle konuşu-yormuşum gibi geliyor. Rainer Maria Rilke: daha güzel veinsana yerini bildiriyor.
Şimdi, matematik cüretle
hiç duyulmamış köprülerin kemerlerini inşa edeceksin.Mucize, yalnız tehlikeninanlatılmaz sürekliliğinde değildir
Ne yazık! Daha önce yazdıklarımı bu şiiri okuduktan
sonra uydurduğuma inanacaklar. Sezgilerini nasıl ispatlaya-bilir insan? Sonradan uydurdun derler. Bu “diyenler” olma-sa, belki birşeyler yapabilirdim. Kulaklarımda sürekli uğul-tu yapan bu sesler, bu “diyenler” beni dermansız bırakıyor.Sözümü bitirmeme fırsat vermiyorlar.
Alışık güçlerini
İki çelişkinin arasındaki uzaklığı kaplayıncaya
kadar uzat,
çünkü Tanrı insanadanışmalıdır
Asıllarını okumadan sonsuz şiirler yazabilirim sanki baş-
kaları gibi. Büyük aldanış!
Rainer Maria Rilke, hayatının hiçbir döneminde, aydın
olmayan ve tanımadığı bir terlikçiyle bütün bir gece içip,
656