Yer Demir Gök Bakır 405 
ocağın küllerine, isli damın tavanına sinse, sinse de bir daha gitmese! Bin yıl, bin 
beş yüz yıl gitmese. Bütün köy böyle güzel koksa ... Yağan kar, esen boran böyle 
koksa ... 
Meryemce tencereyi ocaktan indirdi, hastanın yanına getirdi. Bir bez parça­
sının üstüne sıcak, dumanlı yakıyı çabuk çabuk bir kaşıkla sürdü. Hemencecik 
elindeki bir bezi yaraya kapattı. Kadın önce bir çığlık attı, sıçradı. Sonra dişlerini 
sıkıp yüzünü buruşturdu. Yüzünün tüm adaleleri gerildi, öyle kaldı. 
"Yanıyorum, ölüyorum," diye inledi. 
Taşbaşoğ lu: 
"Meryemce Ana ... " dedi. 
Meryemcenin içi tatlı bir ürpermeyle balkıdı. 
"Aaah, konuşabilseydim de sana güzel, yürekten, yürek ısıtıcı sözler söylesey­
dim, Taşbaşım. Bu yakıyı Meryemce Anadan başkası yapamaz bu dağlarda. Bin 
çiçekten bin deva çıkaramaz kimse, Meryemce Anadan başka yavrum. Kurşun 
yarası da olsa, ağılı kılıcın yarası da olsa, senin Meryemce Anayın yakısı hemen 
iyi eder o yarayı. Bizim ocağımız San Tanışmanın yakı ocağıdır. Bu ocağa yakı 
yapılacak otlar, çiçekler Allah tarafından verilip gelir. Hiç küşüm çekme Taş­
başım, Taşbaşcam. Meryemce Ana sana kurban olsun. Yaaa, T�şbaşcam, benim 
akıllı oğlum, aaah, konuşabilseydim de sana güzel sözler söyleseyd im," diye için­
den geçirdi. 
Sonra ayağa kalktı, başıyla Taşbaşa sevgiyle, hoşça kal, dedi. 
Taş baş: 
"Ne güzel ediyorsun da şu köylüylen konuşmuyorsun ana," dedi. "Bu köylü 
belasını buldu. Daha da bulacak. Hem de bir bulacak ki ... Vayanam vay!" 
Meryemce gene başıyla, gözleriyle onu onayladı, çıktı gitti. Taşbaşoğ lu arka­
sından baktı. Daha Meryemce genç kız gibiydi. Yalın ayaklarıyla karın üstünde 
öylesine de çabuk yürüyordu ki. .. 
"Anaların anası Meryemce Ana, bir tek adama benzer sen varsın bu köy de," 
dedi arkasından. 
Taşbaşın içinde bir sıkıntı vardı. Bazı öfkeye geliyor, çatiayacak gibi oluyor, 
bazı da öfkesi geçiyor, bu sefer de sıkıntıdan patlıyordu . Dünden beri, karısı ya­
ralandığından bu yana gene korkunç bir öfke içindeydi. Deli, deli oluyordu bu 
köylüye. Hem Seferin arkasına düşüp kurak tarlaya giriyorlar, hem de işte böyle 
korku, yılgınlık içinde bekliyor lardı. Gözlerine uyku girmiyar korkudan, köylü­
nün. Neredeyse biribirlerini öldürecekler. Taşbaşm gittikçe öfkesi kabanyor, bir 
delilik nöbetine giriyordu. Elinde bir mavzeri olsa, gider köyün ortasında durur, 
e\·den her çıkan köylüyü acımadan vururdu . 
Kansının başına gitti, elini alnına koydu: 
"Nasılsın?" diye sordu.