Koca Halil, o gün bugündür her şafak vakti gelir Uzunca Aliyi 
uyandırır, onu köylüler daha uyanmadan, tarlanın en iyi yerinden 
pamuk toplamaya zorlar. Ali direnir, Koca Halilin teklifierini kabul 
etmez. Koca Halilin Uzunca Aliyi bir daha uyandırdığıdır. 
"Kalk hele kalk Ali," dedi Koca Halil. "Bırakmam yakanı Ali." 
Ali artık Koca Halilin geleceği saatta kendiliğinden uyanıyordu. Bir alışkan­
lık olmuştu. 
Doğruldu, gözlerini ovuşturdu. Bu sırada Elif de uyandı, çocuklar da ... Bir­
kaç gündür hep öyle oluyordu. Koca Halil gene aynı sözleri tekrarladı: 
"Anan şimdi köyde can çekişiyordur. Kalk da pamuğunu toplayalım da yetiş 
gül yüzlü Meryemceye. Yetiş de kurtar gül yüzlü Meryemcemi." 
Bumunu çeke çeke ağlamaya başladı: 
"Öyle bir pamuk var ki şu köşede deli değirmen taşı gibi ağır bir insan bile 
saatta on beş kilo pamuk toplar. Biz de her gece, her gece böyle erken kalkarız. 
Köylünün şeytanı bile duymaz. Usulca işte şu köşeye gideriz, toplarız toplarız, 
sen de borcunu verecek parayı kazandıktan başka bir de para artınrsın. Dört 
beş gün sonra da doğru köye, yola düşersin, varır anacığını gül yüzlü Meryem­
cemizi ölümden kurtarırsın. Böyle giderse sen köylüylen beraber ancak döner­
sin köye. Borcun çok senin. Dönersin ki ne göresin, gül yüzlü Meryemcenin ke­
mikleri kalmamış. O zamanelalem ne der sana? Söyle, ne der? Söylesene akılsız 
Ali, Uzuncam benim. Söylesene !" 
E lif: 
"İşte şurada pamuk. Ben de gördüm. Her bir pamuk pampal pampal açılmış. 
Doğru söylüyor Halil Ağa." 
Ali: 
"Gidemem," dedi, inler gibi. Her günkü gibi gene arkaüstü uzandı, sonra da 
yüzükoyun döndü. 
Ay batmıştı. Yarı aydınlık, yarı karanlık, çok uzaktan, arkadan aydınlatılmış 
bir karanlık. Daha dağların üstündeki geceyle gündüzü bölen çizgi yok. Gavur 
dağlarının üstündeki gökte kuyrukyıldızı bir yalım harmanı gibi balkıyıp sav­
ruluyor. Gece aydınlığın aklığın üstünde sallanır gibi. Esen ince seher yelinde 
dalgalanır gibi . Hiç ses yok. Her şey durgun, sessiz. Öylesine sessiz ki ortalık 
Koca Halilin öksürüğü top gibi patlıyor düzlükte. Bulutların, yukarda hiç kıpır­
damayan ak, küme küme bulutların aklığı geceye vurmuş. 
Koca Ha.lil, Alinin bileğini kavradı: 
"Kalk ulan köpek soyu," diye öfkeyle bağırdı. 
Alinin babası aklına gelmişti. Bu da Koca Halili çok sevindirdi. Alinin huyu 
hiç babasına benzemez miydi? Benzerdi. Öyleyse Ali de sertlikten alacaktı.