ŞAFAK SAYA RKEN 
� 
12 Nisan 2009, Arnavutköy. 
Birkaç günden beri boğazımdan hiçbir şey geç­
miyor. Son kemoterapi seansı mide bulantılarımı 
artırdı. Beni serumla beslemeye çal ışıyorlar ama el­
lerimde kollarımda serumu saplayacak damar da 
kalmadı artık. Her tarafım delik deşik. Hızla yak­
laşmaktayım kaçımlmaz sona. Birkaç işim kaldı ya­
pılacak. O işleri tamamlamanın telaşındayım. Son­
ra tüm tedaviyi kestireceği m. Bu nefes nefese koşu 
bitecek. Dinlenm ek benim de hakkım. Uyumak 
huzur içinde! Uzun zamand ır uykularım da yok 
çünkü. Yatağın içinde sabahı bekliyor, eğer halim 
varsa, kalkıp şafağın söküşünü seyrediyorum gün­
lerdir. 
Şafakta gökyüzü önce kıpkırmızı oluyor sonra 
turuncuya çalıyor, sararıyor, pembeleşiyor, mavile-
9