, KUYRUKLU YİLDİZ ALTINDA BİR EVLENME H<) 
— Benim evli olmadığımı nereden biliyorsunuz? 
— Biliyorum. 
— Rica ederim. 
— Verdiğiniz konferanslardan sonra sizi istanbul'da ta­
nımayan kadın kaldı mı? 
irfan tatlı bir teşekkür gülümsemesiyle: 
'— Sizin gibi hanımlarca tanınmış bulunmak şerefi ben­
deniz için çok büyük bir .mutluluktur. 
— Feriha'yla olan sevda hesabını kapatmadıkça siz bah­
tiyar olamazsınız. 
— Belki. 
— Niçin bu kadar tereddüt ediyorsunuz? Onunla müna­
sebeti kesmekten bu kadar mı ümidiniz yok? 
— Bilemiyorum. 
— Aman Yarabbi... Daha yüzünü görmediğiniz bir kızı bu 
.kadar sevmek... Garip şey... Dünyada neler oluyor... 
irfan gitgide artan bir hayretle karşısındaki güzel kıza bi­
raz daha yaklaşarak: 
— Ama hanımefendi, gönlümdeki sırları böyle inceden 
inceye bilmeniz doğrusu bendenizi hayretlere düşürüyor., 
— Bu bilgim, felâket ortakhğımızdandır. 
— Ama söylediğiniz bu son sırrımı, affedersiniz annem, 
kardeşim bile bilmez. 
— Onların bilmedikleri bir şeyi tesadüf bana bildirmiş ola­
maz mì ? 
— Offf... nasıl? işte bunu öğrenmek isterim. 
Küçük hanım, üzüntüsünün şiddetiyle göstermiş olduğu 
ihtiyatsızlığa, boş bulunup gafü avlanmasma pişman olmuş gi­
bi bir acelecilikle hemen peçesini indirerek: 
—• Beyefendi, affedersiniz, burada geçirdiğim her dakika 
benim için büyük br tehlike yaratıyor. Size bugün rastlamak-
. tan pek memnunum. Bu iyi karşılaşmadan faydalanmak konu­
sunda dikkatli olalım. Lüzumlu ve acele şeylerden bahsedeüm. 
Şimdi bu eve benden önce giren siyah çarşaflı kadının peşinden 
buraya geldiniz, değü mi? 
— Evet, ama nasıl keşfet... 
— Susunuz. Şimdi işin o tarafı lâzım değil. Ben de o al-
çak kadının peşine düşüp buraya kadar geldim. O kadın kimdir, 
biliyorsunuz ya ?