sakalı dizlerinde, bir dağın yücesinde asasına dayanmış, bir ge­
yik sürüsüne çobanlık ederken görmüşler. O tam, bu ocağa yet­
miş beş yıl hizmet etmiş bir kişidir, başka türlüsü de nasıl olur­
du zaten. O da Yunus gibi bu ocağa eğri odun bile sokmayan 
bir kişiy di. Ona da, neden odunlannın hepsi ok gibi doğru, di­
ye soruyo rlardı, o da, bu ocağa odunun bile eğrisi giremez kar­
şılığını veriyordu gülerek. 
Mülayim Babadan alh çocuk, sayısız torun ve kendi eliyle 
diktiği bu ceviz ağaçlan kalmışh. 
Dağın yamacına, büyük düz bir taşın üstüne gelip durdu­
lar. Aşağısı baş döndürücü uçsuz bucaksız, dibi başı olmayan 
bir derinlikti. Ve bir ulu kuyu gibi ormanlar, dağlarm ortasın­
daki, çok aşağılarda kalan düzlüğe kadar iniyor, yamaçlarda, 
düzlükte, sararmış, kızarmış, koyu yeşilde sallanan ağaçlarm 
üstünde bir altın tozu fırhnası eser gibi oluyor, kırmızı, san, al­
hn tozları ormanın üstünde savruluyor, karşı yüce dağa kadar 
hortumlarda dönerek çıkıy ordu. Sonbahar ormanı uğulduyor­
du, derinden, dağları belli belirsiz saliayarak 
Ak taşın üstüne karşı karşı ya oturdular . 
Anacık Sultan birdenbire Hürü Anaya sordu: 
"Bu akşam geyikleri bekliyorsun, değil mi?" 
"Bekliyorum," dedi Hürü Ana, hiç şaşmamış. 
"Geyikler gelecekler kapıya duracaklar, biz de gidip on­
ların sütünü sağacağız. Sabah olup da tanyerleri ışıyınca ge­
yikler dağlarına çekilip gidecekler. Onların aralanndan bir 
geyik, biz onu keselim de yiyelim diye kapıda kalacak, öyle 
mi?" 
"Kalacak," dedi Hürü Ana. Bunu ne diye soruyordu ki 
Anacık Sultan, bunda ne olağanüstülük vardı ki ... 
"Geyikler bu kapıya uğramayalı yüz yıl oldu." 
"Uğramasınlar," diye öfkelendi Hürü Ana. "Uğramasınl ar! 
Hürüce senin kutluca ocağının taşına bile kurban olsun ." 
Her yıl Köroğlunun Kırkiara karışmış, ölümsüz Kırah bir 
bahar gününde, genç, tüyleri yıldırdayarak gelir bu kapıda du­
rurdu. O da geyikler gittikten sonra gelmez oldu. Diyorlar ki 
Kırat dünyanın bir köşesinde iyilik, kardeşlik, eşitlik, özgürlük 
için hala savaştaymış. Hazreti Alinin Düldül ah da Kafd ağla-
292