sıras ında, onu akl ımdan nas ıl hiç ç ıkaramad ığım geceler boyu hayalinin hayaletler gibi nas ıl da hana geri 
geldiğini anlatmaya ba şlad ım. Başka birine asla anlatamayaca ğımı sand ığım en gizli, en derin ac ılard ı bunlar; 
bütünüyle do ğruydular, ama o anda hayretle farketti ğim gibi, samimi de ğillerdi hiç. 
Hayatta ilk defa farketti ğim bu ayr ımın anlam ına, yani kimi zamanlar gerçe ği olduğu gibi dillendirmenin 
insan ı samimiyetsizli ğe sürüklemesine burada girmem gerekiyor ki, o anki hislerim ve fikirlerim hakk ıyla 
anlaşılsın. En iyi örnek, belki, aralar ındaki bir katil bizi huzursuz eden nakka şlardan verilebilir: En kusursuz 
resim -diyelim ki bir at resmi- bile gerçek bir at ı, Allah' ın özenle tasarlad ığı bir at ı ve büyük nak ış üstatlar ının 
atlar ım ne kadar çok temsil ederse etsin, onu nak şeden hünerbaz nakka şımızın o andaki samimi hislerine denk 
düşmeyebilir. Nakka şın, ya da bizim gibi Allah' ın alçakgönüllü kullar ının samimiyeti, hüner ve mükemmeliyet 
zamanlar ında değil, tam tersi, dil sürçmesinin, hatan ın, k ırıklığın ve ac ıklı kırılganl ığın yaşand ığı anlarda ç ıkar 
ortaya. O anda Şeküre'ye kar şı duyduğum en güçlü iste ğin, onun da hissetti ği gibi, yolculuklar ım s ıras ında, 
mesela ince yüzlü, bak ır renkli, mor a ğızlı bir Kazvin güzeline duydu ğum başdöndürücü bir istekten hiçbir fark ı 
olmamas ına bak ıp hayal k ırıklığına uğrayan han ımefendiler için söylüyorum bunlar ı. Şeküreciğim, Allah vergisi 
derin bir hayat bilgisi ve cingöz sezgisiyle, hem onun için on iki y ıl halis Çin i şkencesi düzeyinde a şk ac ılar ı 
çekmemi, hem de onunla on iki y ıldan sonra ilk defa yaln ız kald ığımda, karanl ık isteğini alelacele doyurmaktan 
başka bir şeyi gözü görmeyen sefil bir şehvet düşkünü gibi davranabilmemi anl ıyordu. Güzeller güzeli Şirin'in 
ağzını Nizami içi inci dolu bir hokkaya benzetir. 
Gayretkeş köpekler yeniden bütün güçleriyle havlamaya ba şlay ınca, "Art ık gideyim," dedi Şeküre 
huzursuzlukla. Ak şama vakit olmas ına rağmen Hayalet Yahudi'nin evinin iyice kararm ış olduğunu o zaman 
birlikte farkettik. Onu bir daha kucaklamak için gövdem kendili ğinden bir hareket yapt ı, ama o seken bir serçe 
gibi, hop, yer de ğiştirdi. 
"'Ben hâlâ güzel miyim? Çabuk söyle." 
Söyledim ve ne de güzel dinledi, söyledi ğime inan ıp kat ılarak. 
"K ıyafetim?" 
Anlatt ım. "Güzel kokuyor muyum?" 
Nizami'nin, a şk satranc ı, dediği şeyin bu türden edebi oyunlarla de ğil, âşıklar aras ında daha alttan alta 
cereyan eden ruh hareketleriyle yap ıldığını Şeküre de biliyordu elbette. 
"Ne kazanacaks ın şimdi sen," diye sordu. "Yetimlerime bakabilir misin?" 
On iki y ıldan fazla süren devlet ve kalemiye deneyimimden gördü ğüm savaşlar ın ve cesetlerin bana 
kazand ırdığı engin tecrübeden, p ırıl pırıl geleceğimden söz edip onu kucaklad ım. 
"Demin ne kadar güzel sar ılm ıştık birbirimize," dedi. " Şimdiyse her şey ilk sihrini kaybetti." 
Ne kadar içten oldu ğumu kan ıtlamak için onu daha da s ıkı kucaklad ım ve tâ on iki y ıl önce ona çizip de 
verdiğim resmi onca y ıl muhafaza ettikten sonra, bana niye Ester ile geri yollad ığını sordum. Benim 
sersemliğime şaştığını ve içinden bana kar şı bir şefkat yükseldi ğini gözlerinde okuyunca öpü ştük. Bu sefer 
kendimi ba şdöndürücü bir şehvetin boyunduru ğuna girmi ş değil, ikimizin de kalbine, gö ğsüne, midesine, her 
yerine giren güçlü bir a şkın kartallar misali kanat ç ırpışlar ıyla sars ılır buldum. Sevi şmek aşkı yat ıştırman ın en iyi 
yolu değil midir? 
Kocaman gö ğüslerini avuçlarken daha kesin bir kararl ılık ve tatl ılıkla itti beni Şeküre. Evlenmeden önce 
kirlettiği bir kad ınla güven verici bir evlili ği becerebilecek kadar olgun bir erkek de ğilim ben. Acele i şe Şeytan 
kar ışacağını unutacak kadar akl ı bir kar ış havada, mutlu bir evlili ğin önceden ne sab ır ve çile gerektirdi ğini 
bilemeyecek kadar hala tecrübesizdim. Kollar ımdan s ıyrılıp ç ıkm ış, keten peçesini indirmi ş kap ıya doğru 
gidiyordu. Aç ılan kap ıdan erken kararan sokaklara ya ğan kar ı görünce burada hep f ısıldaştığımızı -belki de