Memedin geldiğinden haberimiz olmadı, yoksa göndermez­
dik." 
"Cebine koy o keseyi !" 
Battal Ağa kuşkulu, onun gözlerinin içine bakarak, altın­
dan bir çapanoğlu çıkmasın diye çekinerek keseyi koynuna 
soktu. 
"Bizi bilen bilir. Biz gökteki kartallada dövüşerek, dişimiz­
le tırnağıınızia bu hale geldik. Bizi Allahtan başka kimse yolu­
muzdan çevirernez . İnce Merned gibi çocuklar bize bir lokrna 
bile olmazlar. Lokrna olmazlar da ne dernek, dişimizin kovuğu­
na bile girrnezler. Ama öyleyse ben niçin sizden bundan sonra 
ölünceye kadar otlakiye, kışlak parası alrnayacağırn? Söyle ne­
den?" 
"Allah seni inandırsın ki onu biz buraya göndermed ik. Bi­
ze gücenrne ve de kusuromuza kalma ... " 
"Neden mi, çünkü siz İnce Merned gibi bir yiğidi kurtardı­
nız. Kurtarıp da bu mübarek vatana iade ettiniz . Bundan dolayı 
ben de size minnetimi bildirrnek için ... Bundan sonra siz benim 
için İnce Merned gibi bir ermişi, kahramanı kurtarmış kişisiniz. 
Başırn üstünde her zaman yeriniz var." 
Battal Ağa ikircik içindeydi, bu adam İnce Mernedi gerçek­
ten seviyor mu, diye düşündü. Böyle adarnlar dünyada kendi­
lerinden başka da hiç kimseyi sevrnezler, dedi kendi kendine. 
Böylesi canavarlar öyle kolay kolay da korkmazlar. 
Molla Duran Efendi onun ne düşündüğünü anlarnış gibi, 
biraz acı, biraz alaylı gülürnse di: 
"Bir insan ne kadar yürekli olursa olsun İnce Mernedden 
korkrnalı. Çünkü o, ölümün ötesinde yaşıyor. Bu ne demektir, 
biliyor musun?" 
"Biliyorum ya, İnce Merned öyle değil." 
"Doğru, her zaman değil. Çoğu kez herkes gibi bir adam. 
Yumuşak, iyi huylu, küçük bir çocuk gibi nazlı ... Kimisinde 
de ... " 
"Korkulur," dedi Battal Ağa. 
Molla Duran Topal Aliyi çağırdı. 
"Ali, şöyle otur hele. İnce Mernedi konuşuyo rduk." ' "Duydum Efendi. Doğru konuştunuz ikiniz de. Onu iyi ta-
534