Her şeyeski haline dönüyordu. Demek ki her şey geç­
mişe dönebiliyor, eski zannettilderimiz bir türlü 
eskimiyordu. 
MAHREM 
"Şimdi" dışında her şey bir yanılgıdan ibaretti. Aynı 
sebepten ötürü, aşkın ne "gelecek planlim" ne "dünün 
hatıralan" ile ilgisi olduğuna inanıyordu. Aşk sadece 
şimdi ve buradaydı. 
AşK 
. Geçmiş, bugün, gelecek... hepsini peş peşe dizip, düm­
düz bir çizgi çiziyoruz. Bu yüzden geçmişin geçip git­
tiğine, geleceğin henüz gelmediğine inanıyoruz. Ve 
en kötiisü, zamanı önceden çizdiğimiz bu dümdüz 
çizgide yütürneye mecbur tutuyoruz. Ama belki de o 
burnunun ucunu göremeyecek kadar sarhoştur. Bel­
ki de düz çizgilerle ilgisi yoktur zamanın. Kocaman 
bir çemberdir. Hatta çemberler içre çember ... 
MAHREM 
97