Mustafa: 
"Babam der ki, Koca Ahmet gibi yiğit eşkıya, namuslu, fı-
kara babası eşkıya gelmedi bu memlekete ." 
İhtiyar: 
"Boyu, bosu, yüzü nasılmış, hiç söylemediler mi?" 
Mustafa: 
"Babam der ki, uzun boylu, karayağız, koca bıyıklı dağ gi­
bi bir adarnmış Koca Ahmet. Babam konuşmuş onunla. Alnının 
ortasında büyük, kara bir beni varmış. Gözlerinden ışık saçar­
mış. Meteliği vururmuş . Yaa aa... meteliği vururm uş. Babam 
onunla konuşmuş bile." 
İhtiyar alaylı bir sesle sordu: 
"Gavur Abdinin avradını eşkıyalarda h alıp da, ona geri ve-
ren kim?" 
Mustafa : 
"Kim olacak, sensin. Ben aldım verdim demedin mi?" 
İhtiyar hayıflı hayıflı başını salladı. 
"Ben değilim ben," dedi. "Ben ... " 
Memed, adamın yüzüne dikkatlice baktı. İki kaşm orta ye­
rinde, ak kılların arasında büyücek, yeşil bir ben gördü. Ben ye­
şil, kara deği l... Bundan sonra da gözlerini adamın yüzünden 
ayıramadı. 
Mustafa sırnaştı: 
"Hani sen alıp verdiydin?" 
Adam: 
"Yok, yok," dedi, "ben alıp vermedim. O öldü." 
Bunu böyle söyledikten sonra da boylu boyunca arka üstü 
toprağa uzandı. Heybesini de başına yastık yaptı. 
Mustafa Memedi dürttü . Yav aşça: 
"Haydi kalk gidel im." 
Memed, cevap vermeden kalktı. Gözleri hala ihtiyarın yü-
zündeydi . Onlar ayağa kalkınca ihtiyar da gözlerini açtı . 
"Demek, gidiyorsunuz ha?" diyerek sordu. 
Memed, hayranlıkla: 
"Sağlıcakla kal!" 
Mustafa : 
"Sağlıcakla kal!" 
70