"Ne 'sandın ya oğlum Zülf ü?" diye gürledi M urtaza Ağa. 
"Tabii İnce Memed çantada keklik. Beni Ali Safa mı sandın? O 
İnce Memed benim için bir içimlik su bile deği l... Onun benim 
için bir kannca kadar bile hükmü yok. O İnce Memed mi ne kı­
zılkurt, o, ayağı yalın, çıplak köylü mü ne, o öksüz ... Öylesi bin 
eşkıya benim için bir kuru çöp bile değil. Onu bağırlarına basan 
köylülere de bu muhterem Türkiye Cumhuriyetinin bir sözü 
olacak, Yüzbaşıya da ... " 
Arif Saim Beye de diyecekti ya sustu. Öyle durup dururken 
ortaya attığı o söz ortalığı velveleye vermiş, Adana, Ankara ve 
hem de İstanbulu çalkalamıştı. Aldığı son haberlere göre, Arif Sa­
im Beyin Mustafa Kemal Paşaya suikast yapacağı haberi bütün 
ülkede bomba gibi patlamıştı. Ankar ada yüksek rical Mecliste, ra­
. kı sofraların da, gazete matbaahanelerinde hep bunu konuşuyor­
lardı. Kasahada da bu suikast işini herkes biliyordu ya, hiç kimse 
öyle uluorta konu şamıyor du. Ateş olmayan yerden duman çık­
mazdı. Belki de doğruydu, Murtaza Ağa böyle mühim bir hadise­
yi kendi işkembey i kübr asından çıkaracak değildi ya ... Nasıl olsa 
Mustafa Kemal Paşanın da kulağına gidecekti bu hadise. İşte o 
zaman gör sen, Zülfüyü ve işte gör sen Arif Saim Bey adındaki 
milli kahramarnı Boğazında ip, göğsünde yafta, ipte sallanan Arif 
Saim Bey ve de Zülfü ve hem de yandaşları ... 
Zülfü onun birkaç kere ağzını aramış, Murtaza Ağa hiçbir 
şey duymamış gibi davranmış, oralı bile olmamıştı. Biliyordu 
ki, Zülfü bir gün bu meseleyi onunla açık açık konuşacaktı. 
Şimdiden ödü kopmaya başlamıştı . 
Cabbarı gördüğünde, Murtaza Ağaıun gözü onu hiç tut­
madı. Ayağında çiftçi edikleri, hacağında solmuş, yırtık bir ka­
ra şalvar, başında siperliği kırılmış bir kasket, süklüm püklüm, 
soluk yüzlü bir adam, utangaçlığından da kimsenin yüzüne ba­
kamıyor. 
Konağa geldiğinde çok erkendi. Murtaza Ağa, aba altında 
er yatar, diye düşünerek onu iyi kabul etti, kahvaltıya çağırdı. 
Cabbar kahvaltıda şaşkındı, çayı içerken, tabaklardan peyniri, 
zeytini alırken bir kere olsun başını kaldırmamış, onun yüzüne 
bakmamıştı . Elleri de titriyo rdu. Sofradaki bala, tereyağına eli­
ni bile süremem işti. 
520