ğanın, toprakların, suların öldürülmesidir. Dünya bir süre 
sonra insanlara yetmeyecek. Hele Türkiye, yılda bir mil­
yondan fazla artış gösteren insan kalabalığına hiç yetme­
yecek. Bu gidiş böyle sürüp gidecek olursa, az süre sonra 
görün hengame yi. Ölmüş topraklar üstünde işsizler, işsiz­
ler ... 
Biliyor musunuz nehirlerde, çaylarda, denizlerde ba­
lık koymadılar. .. Bir dinamit furyasıdır başını aldı gitti. 
Dinamit, trol, kirli sular balıkların kökünü kuruttu. Bu 
gidişle tamam ... Sinersek, korkarsak, koşullar bize yardım 
etmedi, yanlış işler yaptık dersek, umutsuzluğa kapılırsak, 
işte o zaman yanlışın büyüğünü yaparız. Bir memleke­
ti taşıyla toprağıya sevmek kolay iş. Ama böylesine belalı 
bir toprağı, feleğin çemberinden geçmiş, nice belalardan 
geçmiş bir ulusu sevmek kolay iş değildir. Dünyayı tadı­
na vararak derinlemesine sevmek hiç kolay bir iş değildir. 
Onun için tez günde silkinmeli, şu uyuşukluğu üstümüz­
den atmalıyız. İnsan yenilir, düşmez kalkmaz bir Allah, 
yenilgimizin üstüne kapanıp kalmamalıyız. Yurdumuzun 
gerçekleri yle birliksek yaralarımız çabuk kabuk bağlar. 
Unutmamalıyız ki, en büyük güç, bir ulusun yaşama gü­
cüdür. Bu güçle bir olayın yenilgisi uzun sürmez. Hiçbir 
güç bir milletin yaşama gücü kadar güçlü değildir. 
Hopura uğrayan kültürümüzün gücü, onuru, hopura 
uğrayan toprağımızın, insanımızın yaşama gücü bizimle 
birliktir. Bu güce inanç bir romantizm değil, gerçektir. Bu 
gerçekle birlik olanlara sinmek yakışmaz, yaramaz, hay­
retmez. 
30 Mayıs 1973 
73