"Hadi, al bakalım çanta yı. Ko la ysa! .. Benim adım gringa de­
ğil! Duydun mu? GRİNGA değil benim adım!" 
Astım nöbeti geçirir gibi kesik kesik soluk alıyordu. Gözleri 
kısılmış, dudakları alt dişlerini açığa çıkaracak denli gerilmişti. 
Az önce melez kızın yüzünde gözlemlediği anlatım aynen onda 
da vardı artık. O an, ne ölebileceği, ne de öldürülebileceği ak­
Imdan geçiyordu . Yaşam boyu bir sarmaşık gibi dolandığı ölüm 
kavramını bütünüyle unutmuştu. Dcliliğe çok yakın bir trans­
taydı. Hızla atan ana damarını seçtiği, koyu kahve, şekilsiz, yu­
muşak bir gırtlak vardı karşısında, o kadar. Bir de uğursuz bluz­
dan taşan memeler ... 
Taş kadar suskundu genç kızın yüzü. Yalnızca gözleri, kısa­
cık, belli belirsiz bir şaşkınlığı ele verip hemen yatıştı. Özgür' c ... 
Hayır, Özgür'ün arkasında bir noktaya odaklandı . Giderek yak­
laşan ayak sesleri ... Bir-iki-üç ... beş adım. infaz hücresindeki bir 
mahkum un şafak vakti duyduğu ayak sesleri gibi ... Kulaklarının 
dibinde koca bir kent yıkılıyormuşcasına, sağır edici gürültüde 
beş adım saydı Özgür. Belki de yeniden havai fişekler patlamış­
rı. Çelik bir el yüreğini kavradı, korkunç bir basınçla aşağılara, 
karnma doğm itti. Hatlf bir tıkırtı. Namluya sürülen merminin 
kaçınılmaz, ölümcül tıkırtısı. Geri-dönüşsüz, insafsız, yadsına­
mayacak denli yoğun bir gerçeklik ... Sanki bir de ıslığımsı bir ses 
çarptı kulağına. Santa Teresa'dan aşağı yürürken duyduğu, dev 
bir kuşun kanat açısını andıran o tuhaf ıslık ... Katil yüzlü adam! 
İki kişiydiler elbette! Rio'nun en yaygın soygun yöntemi! Nasıl 
tongaya basmış, en acemi turistin bile düşmeyeceği tuzağa düş­
müştü. Tereyağı gibi eriyen hacakları nda bir sıcaklık duydu. 
Kendini bildi biledi ilk kez altına kaçırıyordu. 
"İş işten geçmedi daha. Hala şansım var. Şişeyi atar ım. Ha­
yır, yavaşçayere koyarım. Hayır! Önce teslim olduğumu söyler, 
sonra kayanın. Ani hareketlerden kaçın! Onları sinirlendirm e! 
Her şey yavaş olmalı. Hadi kızım, topla gücünü ve konuş! KO­
NUŞ!" 
141