Babam ın Hikâyesi: tnci Küpeler 
103Son sözlerini bir merasim havas ıyla söylerken, babam cebinden,  
kadife kapl ı eskimiş bir mücevher kutusunu ç ıkard ı. "Bunu hep birlikte,  
arabayla İzmir Fuar ı'na gittiğimiz günlerde, dönü şte bana k ızmas ın, 
beni affetsin diye ona alm ıştım, ama vermek k ısmet olmad ı." Babam  
kutuyu açt ı. "Küpe ona çok yak ışırd ı. Bu inci küpeler çok k ıymetlidir.  
Yıllarca gizli bir kö şede saklad ım. Benden sonra annenin saklad ığım 
yerde bulması nı da istemem. Al ş unlar ı. Ben çok dü şündüm, bu küpeler  
Sibel'e çok yak ışır." 
"Babac ığım, Sibel benim gizli sev gilim değil, kar ım olacak," dedim,  
ama bana uzatt ığı kutunun içine de bakt ım. 
"Bırak bu laflan," dedi babam. "Sibel'e küpelerin hikâ yesini
söylemezsin, olur biter. Takt ığını gördükçe de beni hat ırlars ın. Bu gün
sana verdi ğim öğütleri unutmazs ın. O güzel k ıza çok i yi davran ırs ın...
Baz ı erkekler kad ınlara hep kötü davran ır, sonra da ze ytinyağı gibi üste
çıkarlar. Sak ın onlar gibi olma. Bu sözler de kula ğına küpe olsun." 
Kutu yu kapatt ı ve Osmanl ı paşalar ından kalma bir hareketle  
avcumun içine ko yup, elimin içine bah şiş verir gibi sık ıştırd ı. Sonra  
"Oğlum, bize biraz daha rak ı ve buz getir bakal ım," dedi garsona. Bana  
döndü. "Ne kadar güzel bir gün de ğil mi? Ne kadar da güzel bir bahçe  
buras ı. Bahar ve ıhlamur kokuyor." 
Ondan sonraki bir saati, babama iptal edemeyeceğ im bir randevum  
olduğunu ve babamın da Satsat a telefon edip bü yük patron olarak
benim randevumu iptal etmesinin çok yanl ış olacağını anlatmakla  
geçirdim. 
"Demek Amerika'da bunlar ı öğrendin," diyordu. "Aferin." 
Bir yandan babam ın ricas ını k ırama yıp bir kadeh daha içi yor, diğer 
yandan da saatime bak ıyor ve Füsun ile randevuma geç kalmak -hele o  
gün- istemiyordum. 
"Dur oğ lum, biraz daha otural ım, bak ne güzel baba-o ğul sa-
mimiyetle konu şuyoruz. Şimdi evlenip gideceksin, bizi unutacaks ın!" 
dedi babam.