İstanbul'un Sokaklar ı, Köprüleri, Yoku şlar ı, Meydanlar ı 
64Bu tacizlerin ha yat konusundaki i yimserliğini lekele yememiş
olmas ının bir nedeni de, erkeklerin ayn ı karanl ık müzi ğin gizli  
kurallar ınca ona k ırılganl ıklar ım da hevesle te şhir etmeleriydi. Sokakta  
görüp; okul kap ısında, sinema girişinde, otobüste rastla yıp peşine
tak ılanlardan bir ordu vard ı; baz ılar ı bazan aylarca pe şinden a yrılmaz,
o da onlar ı fark etmemi ş gibi yapar, ama onlar ın hiçbirine asla ac ımazd ı 
(ac ıma sorusunu ben sormu ştum). Pe şine tak ılanlar ın baz ılar ı o kadar
sab ırlı, âşık ya da kibar da de ğildi: Bir süre sonra laf atma ya (Çok
güzelsiniz, birlikte yürüyebilir mi yiz, bir ş ey sormak isti yorum,
affedersiniz sa ğır m ısınız? vs.), daha sonra da öfkelenme ye, edepsiz
laflar ve küfürler etmeye baş larlard ı. Baz ılar ı çift gezer, baz ılar ı günler-
dir takip etti ği k ızı göstermek, fikir almak için yeni arkada şlar getirir,
bazılar ı takip ederken aralar ında pis pis gülü şür, baz ılar ı mektuplar,  
hediyeler vermeye çal ışır, baz ılar ı da ağlard ı. Takipçilerinden bir tanesi
onu itip kak ıp zorla öpmeye kalkt ığından beri, bir dönem yapt ığı gibi
onlar ın üzerine de yürümüyordu art ık. "Öteki erkeklerin" bütün hile ve
niyetlerini anlad ığı on dört ya şından  beri fark ında olmadan ellenmi yor,
tuzağa da kola y düşmüyordu belki, ama şehrin sokaklar ı her gün
yarat ıcılıkla yeni bir elleme, mınc ıklama, s ıkıştırma, arkadan dayanma  
vs. yolu bulanlarla doluydu. Araban ın penceresinden kolunu uzat ıp 
kald ırımda yürüyeni elleyenlere, merdivenlerde aya ğı tak ılm ış gibi 
yapıp dayananlara, asansörde zorla öpmeye ba şlayanlara ya da paran ın
üstünü verirken parma ğına bilerek dokunup ok şama ya çal ışanlara  
şaşmıyordu art ık. 
Güzel bir kad ınla gizli bir ili şkisi olan her erkek, sev gilisine tutulan,  
asılan, yakınlaş maya çal ışan çeşit çeşit adam ın, çeş it çeş it hikâ yesini
bazan k ıskançl ıkla, çoğu zaman da gülümseyerek, s ık s ık da ac ıyıp
küçümse yerek dinlemek zorunda kal ır: Üstün Baş arı Dersanesinde
kendi ya şında, tatl ı, yumuş ak ve yak ışıkl ı bir çocuk vard ı. Sürekli ona
birlikte sinema ya gitme yi, köşedeki ça y bahçesinde oturma yı tekli f
ediyor, Füsun'u gö-