Abla yavaşça açık pencerenin önüne yaklaşıp dışarı ba­
karak: 
-Bahçede gulyabani yok, gitmiş ... 
Kalfa -İnşallah son gidişi olsun. Hanımı işte o götür­
müştür ... Hiç şüphe yok ... 
Ruşen -Sus kalfa sus! Onlara her söz malum olur. Kı­
zarsa şimdi gelir bizi de götürür. 
Odanın ötesine berisine göz gezdirirken o aralık yük ka-
pısının önünde bir çift terlik gördüm. Hemen bağırarak: 
-Şurada terlikler vaı; kimin onlar? 
Kalfa telaşla: 
-Bizim hanımefendinin ... 
Çeşmifelek koşup yükü açtı: 
-İşte burada! Burada baygın yatıyor. Zavallının betine 
benzine bakınız, limon sarısı kesilmiş. V ah biçare kadıncığı m! 
Kim bilir ne büyük korkular geçirerek buracığa sığınmış. 
Biz de yükün önüne koştuk. Katlanmış iki üç şiltenin üze­
rinde beli bükük, başı sarkık bir vaziyette, evin etiketi üzere 
beyaz entarili, çözük saçları yarı yarıya ağarmış, tombalakça, 
kırk beş elli yaşlarında bir kadın yatıyordu. 
Vücudunda hareketten eser yoktu. Benzi o kadar uçmuş, 
sararınıştı ki diri yahut ölü olduğunu önce anlayamadık. 
Dişleri birbirine kenetlenmişti. Çeşmifelek, biçarenin sımsıkı 
yumulmuş ellerini kendi elleri içine alarak açmaya uğraştı. O 
zaman baygının vücudunda hafif bir titreme göründü, göz­
kapakları aralandı. Sağ olduğunu aniayarak hepimiz birden 
bir sevinç çığlığı kopardık. 
Döşeği düzelttik. Bu yarı ölü vücudu kaldırarak yatağına 
naklettik. Sirke getirdik. Şakaklarına sürdük. Ağır ağır tek­
mil vücudunu ovmaya başladık. 
Yavaş yavaş kendine geldi. Uzun bir ıstırabın canı tüketen 
yorgunluğuyla zor kıpırdayan gözlerini aheste aheste açtı. 
Hepimizi ayrı ayrı süzdü. Sonra bir şeyler mırıldandı, anla­
yamadık. 
Şeytan birdenbire kapıya doğru bakarak hırıldamaya, 
Şah'ın gözleri ateş gibi parıldamaya başladı. Çok sürmedi, 
46