KAPLUMBAĞALAR
 
86
 
 
Battal:
 
«Haydi arkadaş, adımla yüz adım! Bak gün nereye çıktı!» dedi. 
Sonra Rıza’yı beklemeden kendisi adımladı. Gitti gitti, bir yerde 
durdu. «İşte bu yüz adım!» dedi.
 
Rıza yürü
dü, muhtarın yanına vardı:
 
«Dikelim buraya bir taş!» dedi.
 
Bir taş bulup diktiler. Sonra komşuların yanına vardılar. «Hemen 
şimdi işbaşı yapıyoruz!» dedi muhtar. «Bugün hesabı kitabı yaptık. 
Irıza sağ olsun, şipşak hesapladı her şeyi. Şimdi kazmaları 
furalım! »
 
Oturanlar kalktılar.
 
Bazıları Purluğu şöyle bir süzüp:
 
«(Vay anacııım, tükenir mi bu kaza kaza?)» dediler.
 
«Çok değil, on, on iki günlük işimiz var.» dedi Rıza. «Heç kimse 
gönlüne güçlük getirmesin.»
 
Kel Bektaş sordu:
 
«Yani şimdi bağlar ortak mı
 
oluyor, yoğsam pay pay mı? 
Ö
nce onu 
anlayalım!»
 
Kır Abbas bir adım kadar öne çıktı:
 
«Onlar sonraki işler ulaaan!» diye bağırdı. «Çok konuştu
 
nuz canım! Bakın, ben “Allah allah, bismillah bismişâh!” deyip ilk 
kazmayı furuyorum. Haydi, a11ah allah, bismişah
! .. Hazreti Ali 
kuvatıyla... Hınk! .. » Vurdu ilk kazmayı.
 
Ö
tekiler de vurdular.
 
Pat küt... Kazmalar indikçe toprak güm güm ötüyordu. Kuru 
toprak tozuyordu. Burada asmalar yetiştirip, o asmalarda mor 
salkımlar görmeyi hepsi istiyordu. Hepsinin içinde bu i
stek şaha 
kalkmıştı. Bu toprağın altını üste, üstünü alta getireceklerdi. îşte, 
başlamışlardı...
 
Bir zaman hiç konuşmadan çalıştılar. 
Ö
nlerindeki birer adımlık 
yeri bellerine kadar kazdılar.