kim olduğunu unutmaya başlamış olan büyükbabasını, derken annesinin 
kâsedeki ne idüğü belirsiz bulamacı ağzına tı -kaladığını, kendisinin de 
sürekli geri püskürttüğünü hatırlıyordu. Annesi oldum olası berbat: bir 
alıcıydı. Sonra babası ona yeni bir şey yedirmeyi denemişti, omletin 
tadı, erimiş yağ ve bir sosis parçasının ağır kokusu, baharatlı, sıcak, 
geri çıkarılamaz, yutulamaz, bebek boğazının bir yerlerine yapışmıştı.
"Göğsüne bastır, göğsüne bastır." diye bağırdığını hatırlıyordu 
annesinin.
Ufacık bedeni k afası koparılmadan önce bacaklarından yakalanan bir 
tavuk gibi baş aşağı, iki kocaman el göğsüne bastırmış, dö -nenip duran 
bir çığlık girdabının merkezinde yüzmekteyken ve oda aniden tavanı 
duvarlardan, duvarları yerden ayırt edilemeyecek kadar sislenmişke n, 
müthiş bir hızla düştüğünü hissetmişti. Düşüyordu, artık nefes alıp 
almamasının önemli olmadığı bir yere doğru hızla kayarak. İleriki 
yıllarda bu sahneyi defalarca gözden geçiren Zarpandit ona hayatı 
boyunca eşlik edecek üç sonuç çıkarmıştı edindiği tec rübeden:
48
Bir: Güçlü kuvvetli bir şey seni sıkı sıkı tutmakta iken dahi 
düşebilirsin.
İki: Düşme edimi ille de aşağı doğru gitmek değildir; yeterince 
tepetaklak olmuşsan yukarı doğru düşmeyi de başarabilirsin.
Üç: Aksi yöndeki bütün yargılara rağmen yukarı doğru ölüme düşmek o 
kadar da kötü bir deneyim olmayabilir.
Bir, iki... üç saniye geçmi ş, annesi üç çığlık daha atmış, göğsüne üç 
kere daha bastırılmış ve sosis parçası şampanya mantarı gibi 
Zarpandit'in ağzından fırlamıştı.
"Bunları hatırlaman imkânsız ," diye itiraz ederdi annesi bu konu ne 
zaman açılsa. "O olayı tekrar tekrar anlattığımız için hatırladığını 
zannediyorsun."
Ama Zarpandit bunun böyle olmadığı na emindi. Zira annesinin hiç 
anlatmadığı ayrıntıları da hatırlıyordu - hayali olamayacak kadar 
hakiki ayrıntılar, sonradan inşa edilen bir gerçeklikte rol 
oynayamayacak kadar ehemmiyetsiz ayrıntılar, dedesinin hırkasındaki 
büyük kahverengimsi leke, babasının yüzündeki sitem ya da annesinin 
tezgâhın üzerindeki mısır patlatma makinesinin yanında ağlayışı gibi, 
bebeği ona geri döndüğü için minnettar ama hayatı aynı kalacağı için 
bedbaht.
Dolayısıyla, dördüncü genel toplantının bir noktasında Debra Ellen 
Thompson KÇ stratejisinden bahsetmeye başlayınca bu gezegen üzerindeki 
ilk anısının şevki Zarpandit'in konuya karşı bir ilgi duymasına sebep 
oklu. K. Ç., Kasti Çarpıtma anlamına geliyordu. erkek egemen dilsel 
kodlan ters yüz etme anlamına.
"Erkek egemen kültürün erkek egemen söylemi ile kar şılıklı duvar tenisi 
oynayacağız;" dedi Debra Ellen Thompson. "Atae rkil-liğin taşaklı 
söylemini taşlayacağız!"
Debra Ellen Thompson, Zarpandit'in mahcubiyetini taklit edince odada 
bir kahkaha koptu. "Neyin var?" dedi dudak bükerek. "Hiç ta şak 
dendiğini duymadın mı daha önce? Tanrım, bazen manastırda filan 
yetiştirildiğini düşünüyorum. Hadi ama asma suratını Zarpandit. kendini 
kötü hissetmemelisin çünkü bütün strateji bundan ibaret."
49
Bütün strateji dü şmana kendi silahıyla karşılık vermekten ibaretti. Bu 
durumda silah hakaret olduğundan, bütün strateji kadın karşıtı 
terimleri, karşıtlıkla ya da kadınlıkla alakalan kalmayana kadar 
kullanmaktı.
"Bize ne kadar sert saldınrlarsa o kadar sert karşılık vereceğiz. Hayli 
zamandır kadınlar histerik olmakla suçlandı, bu yüzden saldırıya