COŞKUN (Emel'i seyreder): Şimdi yaşadıgımı hissediyorum. 
İnsan hayata dönünce de önce korkuları yaşıyor. 
EMEL (Ağlayarak): Bir kahraman gibi davranmanı istedigi­
mi anlamıyor musun? Beni alıp uzaklara götürmeni isti­
yorum Coşkun. Istiyorum ki bizim başımıza gelenler dün­
yada şimdiye kadar kimsenin başına gelmemiş olsun. Sen­
den, bütün dünyayı sarsan hareketler bekledigimi, bil­
mem nasıl anlatsam? (Coşkun bardağına içki koyar.) Şu 
anda yaşadıgımızın da bir oyun oldugunu düşünemez mi­
sin? Yazmaya cesaret edemeyecegin kadar büyük ve müt­
hiş bir oyunun kahramanı olabilirsin istersen. Düşün ki 
herkesin eline böyle bir fırsat geçmez. 
COŞKUN (1çini çeker): Şimdi müthiş oyunlarda insanların 
çaresizligi daha önemli bir yer tutuyor. (Bardağı dudak­
lanna götürür. ) Kendimi yavaş yavaş öldürmeme izin ve­
rir misiniz? 
EMEL: Merak etme, senin gibi korkaklara hiç bir şeyolmaz. 
COŞKUN: Bunu daha önce söylemiştin. (1çer.) Yeni oyun­
larda korkaklar da önemli bir yer tutuyor. Belki bir gün ... 
EMEL (Ağlar): Ben, bir gün istemiyor um. Ben şimdi burada 
kalmanı istiyorum. Ben yeni oyun filan istemiyorum; ha­
yallerimi gerçekleştiren oyunlar istiyorum. 
COŞKUN (Başını saHar) Özür dilerim bayan; sanata saygılı 
olmalıyı m, insan gerçegine saygılı olmalıyı m. (Giyinmeye 
başlar.) Ben gitmeliyim. 
EMEL: Ben sanat istemiyorum. (Ağlar.) Bana yabancı gelen 
ıstıraplar çektiren sanatı anlamak istemiyorum. (Yalvanr 
gibi) Burada kalmanı saglayacak bir sanat yok mu? 
COŞKUN: Oyunları degiştirmek elimden gelmez, çünkü 
ben de oyunun içinde bulunuyorum. (Giyinmiştir.) Be-
98