çekerek arkasını dönerdi: Ben senin gibi düşünmüyorum; 
belki de meselelere, senin kadar yüksekten bakmasını bilmi­
yorum. Bana bunu çok söylediler albayım: Kendini beğenmiş 
sen de, neyinle öğünüyorsun ? (Oysa, o gece gedikli çavuşla 
uzun uzun içmiştik, ağzı sarımsak kokuyordu, birçok sözüne 
inanmadığım halde başımı sallamıştım, votkabirayı sevdiğim 
halde işi rakıya çevirmiştim. Ben mi kendimi beğenmişim? 
Ha ha.) Ben kendimi beğenmiş değildim albayım, çünkü karı­
ma uzun süre kölelik yapmıştım kendi isteğimle; bulaşıkları 
yıkamışllm. (Kokulara karşı burnum hassastı, gene de aynlır­
ken sarımsak kokusuna rağmen onunla öpüşıneğe razı ol­
muştum, sonra adresini almıştım; onu bir daha göremeyece­
ğimi bildiğim halde, günlerce kartı atamamışt ım.) Bazı mese­
lelerim vardı albayım; onları yalnız Bilge ile konuşabili yor­
dum. Sevgi haklıydı. (Çavuşla birlikte içtiğimiz günü hatırla­
dıkça, aklımın burnuna sarımsak kokusu geliyordu. Biliyor 
musunuz albayım, Nurhayat Hanımın evi de yağsabuntozter 
kokuyor. Üstüne de siniyor bu koku.) Bilge'yi görmek istiyor­
dum. Şimdi yalnızdır evde, dedim Sevgi'ye. Kimseyle görüş­
müyor. Bilge'ye acınmasını sağladım. Üçümüz birlikte denize 
gittik. (Bizim ev kokmazdı, çok pasaklıydık ama kokmazd ık.) 
Ben çabuk soyundum. Bileklerimin arkası kirliydi, utandım. 
Bilge'nin vücudu güzel değildi: Bacaklan kalındı. Sonr a Sevgi 
yanımıza geldi: Ben güneşte biraz oturacağım, dedi. Denize 
girecek kadar ısınmadım, dedi. (Hep üşürdü.) Güneş beni yo­
ruyordu. Bilge'yle denize girdik. Benden hızlı yüzüyordu ... 
Sevgi küçüldü, küçüldü: Bize bakıyordu. Sonra, bütünüyle 
kayboldu. Bilge'ye dokunmak istediğimi biliyordum; hiç ol­
mazsa bacaklarını bacaklarıma tesadüf en. Ona yetişemiyor­
dum. Sonra yoruldu, onu geçtim. Bilge'yi seyretmek için sır­
tüstü yattım; bana bakmıyordu. Hey, there, dedim. Aptalca 
bir söz. Beceriksiz ve küçük hesaplıydım; hemen ulaşmak is­
tiyordum hedefime. Budalaca smtıyordum. Utancımı örtmek 
103