Molla Duran onun Aliyi ayarthğına kızrnış görü ndü. 
"Bakıyoruın ki, avcı kediyi farenin deliğinin ağzına bağla-
rnışsın." 
M urtaza Ağa, ona acıyarak tepeden bakh: 
"Sen öyle bil..." 
Gene, on beş yirmi köylü ellerinde birer çıplak, karnı karnı­
na geçmiş, yaşlılıktan ayakta durarnayan yağız beygirle gelmiş­
ler, candarrna komutanlığının avlusunda duruyorlard ı. 
"O adam daha duruyor mu?" diye sordu Murtaza Ağa. 
"O adam bu avluda ölecek, onu hiçbir güç buradan ayıra­
rnaz. Ya ahnı alıp parasını vereceğiz, ya da o buradan ayrılma­
yacak." 
"Haydi inelirn de aşağı atlara bakalım, " dedi Taşkın Halil 
Bey. "Başımıza bir bela aldık ki bela derim sana. Bu işin altın­
dan nasıl kalkacağız, Allah bilir. " 
Önde Yüzbaşı, yanında Kertiş Ali, Muallirn Rüstern Bey 
kendiliğinden talip olmuştu komisyon üyeliğine, bu işi içlerin­
de en ciddiye alan kişiydi, Muallirn Rüstern Bey, ötekiler avlu­
ya indil er, karakol kapısının önüne sıralanmış sandalyaya otur­
dular. Önlerindeki üstüne yeşil bir örtü atılmış masanın üstün­
de bir kırba ç, bir sürahi suyla bir bardak, birkaç tane de kül 
tablası duruyord u. 
"Getirin bakalım." 
Baştaki alın başını çok yaşlı, avurdu avurduna geçmiş, 
uzun, tel tel sakallı, beli biraz öne doğru bükülrnüş yırhk şal­
varlı, yırtık, yün şapkası ta kaşlarının üstüne kadar düşmüş bir 
kişi tutuy ordu. 
Atların yanındaki düzenleyici candarrna, adama: 
"Çek," dedi küçürnseyerek. 
Adam, alın boynuna doladığı kıl örıneyi çekti, at bir türlü 
yerinden kırnıldayarnıyord u. Çekiyor , sövüy or, atın karnını tek.:. 
rneliyor , kulaklarına asılı yor, ölümcül at, bir türlü yerinden kı­
pırdarnıy ordu. Sonunda, candarrnanın, öbür at sahiplerinin 
yardımıyla at, ayağı ayağına dolanarak birkaç adım atabildi. 
"Y ani şimdi bu at İnce Memedin ah mı?" 
"İnce Memedin ah," diye diretti yaşlı adam. "En has, en 
ala, en küheylan İnce Merned ah budur. işte." 
201