lar başladı. Bir delikanlıyla bir büyük kız artık bu yaştan sonra 
birlikte olamazlardı gece gündüz.
Dedikodular Harmancayı aşıp öteki yakın, uzak köylere de 
yayıldı. Seyranm güzelliği dilden dile dolaşırken Azize olan 
sevdası da birlikte yürüyor, büyüyor, efsaneleşiyordu.
Seyranın babası bir gün anasım bir köşeye çekip:
"Konuşulanları duyuyor musun?" dedi.
"Duydum," dedi ana. "Duydum ama Aziz Seyrarun çocu­
ğu gibi bir şey. Kardeşten de ileri bunlar."
Molla Halil:
"Biliyorum, çok iyi biliyorum. Ama elin adamma nasıl an­
latırsın. Kıza söyle de Azizden uzak dursun."
Ana, Seyrana olanı biteni söyledi. Seyran buna çok şaştı. 
Böyle bir şeyin başına gelebileceğini hiç düşünmemişti. Şaşkın­
lığı geçince güldü. Sonra da kederlendi. Anasıyla babasıyla 
uzun tartıştılar. Bir keresinde Azizi üç gün görmedi. Az daha 
acıdan ölüyordu. Acıdan ve meraktan.
Anası, babası, kardeşleri, akrabaları, arkadaşları, bütün 
köy günlerce üstüne düştüler. Seyran, Aziz olmadan yapamı­
yor, ekmekten sudan, gülmekten ağlamaktan kesiliyordu.
Azizi başka yerlere, başka köylere yolladılar, Seyran gitti 
buldu getirdi. Seyranı öteki köyden çok yakışıldı bir delikanlı­
ya nişanladılar. Delikanlı ah, sürüsü, toprağı bol Hurşit Beyin 
oğluydu. Seyran delikanlıyı bir gece, kendisini öpmek istedi di­
ye az daha vuruyordu.
Seyran iki yıl köylüyle, akrabalarıyla cebelleşti. Anasmdan 
emdiği sütü burnundan getirdiler.
Bir gün Aziz ortadan yitti. Çukurovaya, uzaklara, adı sam 
duyulmadık ellere gitmiş, dediler. Bir gün Seyran da, Azizin 
geleceğinden umudu kesince, babasınm tavlasmdan bir at çe­
kip bindi, yollara düştü. Aradı taradı, sordu soruşturdu, Seyra­
nı kim görürse eli ayağı çözülüyor, güzelliğine hayran kalıyor­
du, Azizi Vayvay köyünde buldu. Aziz, Muhtar Seyfalinin ya­
nına sığınmıştı. Molla Halü Seyfalinin babasımn dostuydu. 
Azizi onlara göndermişti. Seyfali de babası da Azizi iyi karşıla­
dılar. Seyranla Azizin bitip tükenmeyen sevdalan Çukurova 
Türkmeninin diline düştü. Türkmenler gelenekleri görenekleri
128