bir Kızılderili, dedesiymiş. Çölde, sıcaktan ölmek üzereyken 
kurtarıp evcilleştirdiği bir atmaca. Bana verdiği hediyeler. Kızıl­
derili kültürüyle yakından ilgilend iğimi öğrenince, değerini bi­
leceğime inandığı, Komançi boncuklarıyl a işli, kutsal bir kartal 
tüyü; tavandan sarkan palmiye kuşlardan biri, bir şişe rom. Bay­
ram ziyaretinden dönen küçük bir çocuk gibi, ellerim kollarım 
armağanlarla dolu, otele vardığımda saat üçü geçiyor du. Öğle 
yemeğini ve son gün seminerlerinin hepsini kaçırmıştı m. Yoklu­
ğum sırasında bir tek kişi aramıştı beni, Marcos. Geçen pazar, 
reggae konserinde buluştuğum dalgıç, otele uğramış ve beni 
sormuştu. Kumsalda, yalnızca Maya, Peter ve Kanadalı teoris­
yen vardı, Nabokov'dan konuşuyorlardı. Nabokov en sevdiğim 
yazarlardan biridir, yeteneğine hayran olmanın ötesinde, ruhsal 
olarak da kendimi ona çok yakın bulurum. Hemen söze daldım 
ve kıtlıktan çıkmışçasına, uzun uzun, coşkuyla konuştum. Tuhaf 
bir suskunlukla karşılandı dediklerim, hiç kimse karşılık verme­
di. Edebiyat bilgisiyle övünen biri konumuna düşmüştüm bir 
anda. Belki de artık adam yerine konulm uyordu m, kim bilir. 
Konu anında değişti. 
"Dünkü problemi düşünd üm." 
Kanadalı teorisyen, piknikte başladıkları, genel görelilik tar­
tışmasını gündeme getiriyor du. Maya da, hiç ilgilenmed iği hal­
de can kulağı ile dinlermiş gibi bir poz takınmıştı. Oysa o da, 
benim gibi genel görelilikten hiç anlamazdı . Son günlerde sık 
sık gelen, uzaklaşma, kaçıp gitme arzuma boyun eğdim, tek bir 
söz etmeksizin, koca hasır şapkamı başıma geçirdim ve ötekile­
rin şaşkın bakışlarına aldırmadan, kumsalda yürümeye başladım . 
Hindist ancevizi ağaçlı buruna doğru. Tony ile o ilk günkü uzun 
yolculuğumuzu, bugün tek başıma, kılavuzsuz yapıyo rdum. Be­
ni kabuğumdan dışarıya çekip alan, bambaşka, gizli ve tehlikeli 
bir dünyaya götüren o yolculuk. Yasak meyveyi keşfetmiş ama 
ona henüz el sürememişt im. Bugün, aynı yollarda aradığım 
Tony idi, ya da Tony diye adlandırdığım bir şey, okyanus kadar 
115