"Nasıl olsa öldürülmüşse göreceğiz onun ölüsünü değil mi 
küçük kuş?" diye yanındaki sarı kuşa sordu. Kuş kanatlarını 
uğundurdu. 
Kasahaya koşmaya başladılar. Seyran candarma komutan­
lığını biliyordu. Sokaklarda vakit öldürmeden oraya vardı. Av­
lu duvarının berisinde öyle çok büyük bir kalabalık yoktu. Bir 
çocuk sürüsü, otuz kırk kadar beyaz başörtülü kadın, yedi se­
kiz erkek oraya dizilmişler, kederli gözlerle komutanlık duvarı­
nın dibinde, sırtları duvara dayalı eşkıya ölülerine bakıyorlar, 
hiç de konuşmuyo rlardı. Dalmışlar gitmişle rdi. Gözlerini de 
ölülerden ayıramıy orlardı. Seyran da geldi avlu kapısının 
önünde durdu, kuş gitti, o antika mermer taşlardan birisinin 
üstüne kondu, cikilemeye başladı. Ortalığı burun direklerini kı­
ran bir ölü kokusu almıştı. Bütün kasaba taşı toprağı, insanıyla 
kokuyor du. 
Seyran yerinden bir türlü kıpırdayamıyor, gözlerini koca­
man kocaman açmış, taa buradan İnce Memedin ölüsünü tanı­
maya çalışıyor, oraya gidip de, ölüleri yakından görmeye bir 
türlü cesaret edemiyor du. Zaman geçiyor, mermer taşın üstüne 
konmuş sarı kuş, taşın üstünden kalkıyor, konuyor, vıcırdıyor­
du, Seyransa bir türlü yerinden kıpırdayamıyo rdu. Kuş gene 
geldi başının üstünde dönmeye başladı. O kadar yakınında dö­
nüyordu ki başının kuş, kanatları neredeyse kulaklarına, bur­
nuna çarpacaktı. 
Kuş gitti gene mermer taşın üstüne kondu, n:e vıcırdıyor, 
ne kanat çırpıyor, kabartma kadın başının yukarısında durmuş 
bekliyordu. En sonunda Seyran yavaş yavaş, dimdik, yüzü ge­
rilmiş, avlu kapısından içeriye daldı, ölülere doğru yürüdü. 
Kuşun konduğu taşın yanından geçti, taşın üstündeki kadın 
başı kabartmasını gördü, tıpkı kendisine benziyordu taştaki ka­
dın, öyle burnu düz, çenesi çukurdu. Ölülere yaklaşınca durdu. 
Nöbetçi candarma ona, yasak, burada ne işin var, diyecekti, 
Seyranın yüzünü görünce sözleri ağzında kaldı, konuşamayıp, 
olduğu yerde dikildi kaldı. Biraz daha yaklaştı. Hızla, ölülere 
teker teker baktıktan sonra yüzü bir aydınlık sevinçle parladı, 
gülümserneye başladı. Onun sevinci orada durup kalmış can­
darmaya da geçti, o da onunla birlikte gülümsed i.