Kalk ıp Gidememek 
Yıllar sonra hile hu tutuklu ğumun gerçek nedenini -t ıpk ı yaşad ığını 
aşk gibi- do yurucu bir ş ekilde aç ıklayam ıyorum da, o s ırada irademi  
kıran aşağıda numaralad ığım başka nedenler geliyor akl ıma: 
1. Benim her "Art ık kalkay ım elendim ben," deyi şimden sonra, ya 
Tank Be y ya da Nesibe Hala, mutlaka "Aa, durun daha Kemal Be y, ne 
güzel oturuyorduk!" de r, beni tutarlard ı. 
2. Onlar bunu sö ylemezse, Füsun tatl ı tatl ı gülümse yerek ve  
esrarengiz bir şekilde bakarak akl ım ı daha da kar ıştırırd ı. 
3. Derken bin mutlaka yeni bir hikâ yeye başlar ya da yeni bir konu  
açard ı. O zaman bu yeni hikâ ye bitmeden kalkarsam a yıp olacağı için,  
yirmi dakika daha huzursuzluk içinde otururdum. 
4. Bu arada Füsun ile göz göze gelince vakti unutur, sonra saatime  
çakt ırmadan bir bak ış atınca yirmi dakika de ğil, k ırk dakika geçmiş 
olduğunu telaşla görür, gene "Kalk ıyorum efendim ben," der, ama gene 
kalkamazd ım. Yerimden kalkamay ınca za yıflığıma, hareketsizli ğime 
öfkelenir, öyle derin bir utanç du yard ım ki, yaşad ığım an  
dayan ılmayacak kadar a ğırlaş ırd ı. 
5. O zaman akl ım orada biraz daha oturmak için yeni bir bahane  
arar, kendime biraz daha süre tan ırd ım. 
6. Tar ık Bey kendine bir kadeh rakı daha alm ış olur, belki benim de  
ona kat ılmam gerekirdi. 
7. Saatin tam on iki olmas ını bekleyip "Saat on iki olmu ş, art ık 
kalkay ım," dersem, ç ıkışım ı da kolayla ştırm ış olurdum. 
8. Belki kahvede Çetin şimdi tam sohbetin ortas ındayd ı, biraz  
bekleyebilirdim. 
9. Zaten aşağıda sokakta, kap ının önünde mahalleli gençler oturmuş  
sigara içi yor, sohbet edi yorlard ı, tam o s ırada ç ıkarsam hakk ımda  
dedikodu ederlerdi. (Keskinlere gidip gelirken kar şılaştığım mahalleli  
gençlerin büründü ğü sessizlik beni yıllarca huzursuz etti, ama Feridun  
ile aram ın i yi olduğunu gördükleri için onlar ın da "mahallenin  
namusu" diyecek halleri yoktu.) 
Feridun'un varl ığı da yokluğ u da huzursuzlu ğumu art ırırd ı. 
 
340