mesine Hürü Ananın tepkisi ne olacakh? Heybesinden bir nar 
daha çıkarıp düşüneeli düşüneeli yedi. Ardından bir nar daha 
çıkardı. Geride üç nan daha kalmışh, onları hiç yemeyecek, 
Hürü Anaya gösterecek ti. 
Yörükler heybeye epeyi azık koymuşlardı, ona iki üç gün 
yeterdi . Birden ürperdi, sırhndan soğuk terler döküldü, yanına 
yönüne bakındı, inanılmaz bir boşluk içinde kaldığını duydu. 
Bir şeyler arandı yöresinde, bulamadı. Sonra birden aklına hp 
etti, tüfeği yoktu yanınd a. Korktu. Ya şimdi eşkıyayla, candar­
ınayla karşı karşıya kalırsa, ne olacaktı ... Hem de açıklıkta otur­
muş, ahmak ahmak nar yiyo rdu. Ayağa kalkmasıyla ormanın 
içine dalması bir oldu. Arhk gece yol alacak, gündüz bir kuytu­
da saklanacak, bir gece yarısı da Hürü Ananın, o gül anasının 
kapısını çalacaktı. Biliyordu, o, Hürü Anasını çok iyi biliyordu. 
Gözlerini belerterek üstüne yürüyecek, "Seni avrat yürekli İnce 
Memed," diye bağıracakh, ''bu fakir fıkarayı, Seyranı, Koca Os­
manı, şu umutsuzlan nereye bırakıp gideceksin, bir iş yaphn 
bari sonuna kadar götür şunu," diye kükreyecekti. 
399