ardında duruyordu. Telaşsızdı, yüzünde uzaktan belli belirsiz bir 
gülümseme seçilir gibiydi. Ya da Memed öyle görüyordu.
Hürü Ana uzaktan geliyordu. Durmadan elini kolunu sallı­
yor, bir çığlık yeli gibi esiyordu. Bir ara durdu, elini beline koy­
du, bir süre taşlarm arkasına yatmış Memede kurşun döşeyen 
candarmalara baktı:
"Candarmalar," dedi, "ana kuzuları, Memedime kıymayın. 
Bak o size hiç kıyıyor mu? İsteseydi şimdiye hepinizi öldürür­
dü. Bakın siz neredesiniz, o nerede? Memedime kurşun geçmez 
ki... Candarmalar, kuzular, boşuna gayret ediyorsunuz. Bırakın 
yavrumu da, engel olmayın ona da yoluna gitsin. Yoksa canını­
zı yakar ha... Memedimin daha çok işi var. O çok öfkeli, çok. 
Çok cam sıkıldı olan bitene. Yaa, candarmalar, yavrular, ana ku­
zuları siz de zulüm altmda inleyensiniz. Uymayın Yüzbaşıya, 
dinsize, o Osmanlıya... Osmanlıda iman olmaz, din olmaz. Gü­
ven olmaz ha!"
Sağma soluna kurşunlar düşüyor, o hiç aldırmıyordu:
"O neee!" dedi bir ara. "O ne, gavur dölleri, beni mi vura­
caksınız?"
Kayalıklara doğru yürüdü. Çok şiddetli bir ateş başlamıştı. 
Memed duruyor duruyor, bekliyor, sonra üstüne yağan kur­
şunlara çok şiddetli bir karşılık veriyor, sonra gene susuyordu.
Hiç korkmadan ayakta ateş eden Payaslı dedikleri candar- 
mayı bacağmdan vurdu.
Yanma yönüne, kayalıklara değen kurşunlar kaymyor, ka­
yalıklardan duman çıkıyordu. Kayaların yüzü, değen kurşun­
lardan duman içindeydi.
Hürü Ananın sağında solunda kurşunlar vızıldıyor, kulak­
larının dibinden geçiyordu.
"Vurun bakalım, öldürün bakalım beni itler. Elinize ne ge­
çecek bakalım!"
Payaslı yerde kıvranıyor, acısından toprağı çırmahyordu.
Hürü Ana onun başına geldi:
"Vay ana kuzusu vay," dedi. "Bir bokluk yapmasan Meme- 
dim seni vurmazdı. Hiç korkma, sana yakı yapar, iki günde iyi 
ederim seni köye dönünce. Sen de bir daha Memedime kurşun 
sıkmazsın."
194