Orta Direk 65 
mış, değneğini vuruyordu. Küheylan tırısa kalktı. Sonra azıcık da hara kalktı. 
Düşmernek için Koca Halil Meryemceye, Meryemce de eyerin kaşına yapıştı. Bir 
zaman böyle gittiler. Küheylan duyulmamış sesler çıkararak soluyor, karnı dur­
madan inip kalkıyor du. 
Bir fırtına koptu. Bir çilenti geldi geçti. Ardından bir şimşek çaktı. Her yer 
ışığa kesti. Ardından da bir gök gürledi. Göğün her bir yanı çatırdadı. Bu çatırtı 
arasmda Küheylan bir kapaklandı. Hemen kalktı, bir daha kapaklandı. Kalktı, 
kapaklandı . Sonunda tepesinin üstüne gitti, bir daha da kalkamadı. 
Meryemce attan yolun kıyısına, bir devedikeninin üstüne düşmüştü. Eline 
ayaklarına, sırtına devedikenleri batmıştı. 
Koca Halil, ötede inleyerek: "Uy belim, uy," diye bağırıyordu. "Ümmeti Mu­
hammet, can kurtaran yok mu?" 
Bir sürü çabalamadan sonra Meryemce ayağa kalktı, ata doğru koştu, atm 
soluk aldığını duyunca: 
"Allah," dedi, "büyük Allah, sen çok büyüksün." 
Koca Halil düştüğü yerden kalkamadan daha bağırıyordu. Bir şeyler söylü­
yor, söylüyor, sonra en acıklı sesiyle: "Can kurtaran ... " diye bağırıyordu. 
Meryemce atın başını kucakladı. 
"Çok şükür ölmedin ya," dedi. "Çok şükür! Seni veren Allaha kurban olu­
rum. Seni verene de ... " 
Atın başını bir zaman okşadı, sonra döndü yerde debelenen, inleyen, bağırıp 
çağıran Koca Halile baktı. 
"Ata hiçbir şey olmamış," dedi kendi kendine. 
Sonra bir sağanak geldi. Gökten sel nasıl inerse öyle indi. Bu sağanak epeyce 
sürdü. Sonra geçti gitti. 
Sağanak geçince, Koca Halil yattığı yerden kalktı: 
"Bunlar nasıl adamlar?" dedi. "Zamane insanı bir çeşit olmuş. Şu iki koca, da­
ğın yüzünde konur da arınana kaçılır mı?" 
Meryemce karşılık vermedi. Atın başının yanına oturmuş, iki elini yüzüne al­
mış, çenesi biribirine vuruyor, tir tir titriyordu. 
Koca Halil de geldi onun yanına oturdu. O da cıbıldak suya batmıştı. Ayaz 
bir yel esiyor, insanın ta iliğine işliyordu. O da Meryemce gibi tir tir titriyor, 
başı, dalındaki yaprak gibi sallanıyordu . 
"Hiç canını sıkma bacı, hiç. At yağmurdan korktu da yere attı kendini. Soylu 
atlar böyle olur. Bilir tehlikenin geldiği yeri. Şu yağmur bulutları iyice gökyü­
zünden silinsin, at da hemencecik kalkıverir. Yağmurdan korkuyor o." 
Meryemce gene karşılık vermedi. Usulca da ona ardını döndü. Bu, Koca Ha­
lilin içine zehir gibi işledi.