cuma selamlıklarıyla ve camileriyle ve sebilleriyle, med­
reseleriyle mi gitti diyorum. Sırmaları ve kılıçları bile kal­
madı geriye diyorlar. Zındık paşalar ve farmasonlarla bir­
likte bir çeşit meşrutiyet ilan edildi demek diyorum; de­
mek farmason baloları bile veriliyor. Onlar bile daha ön­
ceydi diyorlar. (Sesini alçaltır.) Asıl siz uyuyorsunuz, asıl 
siz bilmiyorsunuz: Halife gelmiş de Eyüp Sultan Hazrede­
rinin oralarda beyaz ada dolaşıyormuş; başka bir halifey­
miş, ama halifeymiş. 
COŞKUN (Aynanın yanında n): O da daha önceydi Saadet 
Nine. 
SAADET NINE (Öfkeli): Hiç de önce değildi; geçen gün biti-
şik ap artmanın kapıcısı söyledi. 
COŞKUN (Ilgilener ek): KaplCının ne işi var burada? 
SAADET NINE: Tahkikat yapıyordu da. 
COŞKUN (Aynayı elinden bırakır) : Ne tahkikatı? 
SAADET NINE: Kitap tahkikatı elbette. Yeni halifenin de 
Abdülhamit Efendimiz gibi kitap okuyanlar yüzünden 
başı derde girmesin diye bu sefer tedbirli davranıyorlar­
mış. Hanife Hanım, damadının evini sardıkları zaman 
silahm namlusunu pencerede görünce, teslim evladım 
teslim demiş. 
COŞKUN: Peki sen ne dedin? 
SAADET NINE: Bizim damat kitapları satıyordu dedim, onu 
da pek beceremedi dedim. 
CEMILE (Telaşlı): Annem kalabalık içinde yoruldu galiba: 
Ümit, anneanneni odasına götürsene artık. (Komşu kadı­
na döner, gülümseme ye çalışarak) Coşkun bir kitap işine 
girmişti de. 
15