ayakta uyuyarak geçirdiğim gündüzler pahasına ‘Hayatın
Koordinatları’ yahut kısaca ‘Bir insanın nerede, ne zamanve nasıl olursa olsun, ne yaptığının analitik geometri esasla-rına göre açıklanmasına giriş’ adını verdiği sistemi buldum.
“Bu sistemi açıklamak için aşağıda vereceğim aşağılık iza-
hatı dinlerseniz, (kelime oyunu yoktur; izahat gerçektenaşağılıktır. Kelime oyunu olacak korkusuyla gerçeklerdenkaçamazdım elbette) meselenin, yukarıdaki cümleden dekarışık bir mahiyet aldığını göreceksiniz.
“Her zaman kendi kendime düşünür dururdum. (Ben
kendi kendime düşünürüm. Selim gibi, birini aramam dü-şünmek için.)
“Not: Bu kısım, Selim tarafından, muhalefet şerhiyle im-
zalanmıştır.
“Her zaman kendime sorardım: neden noktaların, doğru-
ların eğrilerin -ister düzlem, ister uzay şekiller olsun- koor-dinatları var da daha mükemmel bir varlık olan insan veonun ayrılmaz bir cüzü olan hayatın koordinatları yok? Bumesele, hayatımı zehir eder; fakat, mevzu hakkındaki bilgi-sizliğim ve yetersizliğim elimi kolumu -nasıl yapıyordu bu-nu bilmiyorum- bağlardı. Bir gün gene böyle (yani, elim ko-lum bağlı ve hayatım zehir olmuş bir vaziyetteyken) karnı-mın çok, ama pek çok, acıktığını hissettim. Yemekten kalka-lı daha çok zaman geçmediğini gayet iyi bildiğim için: ‘Ha-yırdır inşallah,’ dediğimi hatırlıyorum. Olağanüstü bir du-rum olduğunu seziyordum; fakat, ilham geldiğini anlayama-mıştım tabii. Yerimden kalktım, mutfağa gittim. Bir iki lok-ma birşeyler yedim. Tekrar odama dönüp divanda, boş bı-rakmış olduğum kalıbımın üstüne, bir önceki durumda yat-tım. Ne var ki, içimdeki, tarifi imkânsız ve benim bu gibi ru-hi vaziyetlere alışık olmamam hasebiyle yanlış olarak açlıkdiye adlandırdığım kemirici duygu, yatışacak yerde büsbü-tün alevlendi. Çaresiz, divanda, bana iyice alışmış olan yeri-
69