mutaassıp vatandaşlar buna üzülür mü acaba?- Kütahya 
(Kotiaeion), Trabzon (Trapezus), Ereğli (Herakleia).
Arapça ‘hudut’ kelimesini beğenmemişiz, sınır demişiz, 
diyor Mustafa Hoca, halbuki ‘sinoros’, hudut taşı demek Yu­
nanca. İklim'in 'klima’dan geldiğini hiç düşündünüz mü? Dü- 
şünmedinizse de zarar yok, ben sizin yerinize düşünüyorum; 
belki bir gün siz de düşünürsünüz. Peki ‘omuz’ da mı yaban­
cı? Evet, ‘omos’ aynı anlama geliyor. Kambur da öyle (kam­
bura). lıg at da öyle (ergatis). İnanmayacaksınız ama ‘demet' 
de öyle (demation). Hoca, artık bu kadarı da safsata. Efen­
dim, 'safsata’, ‘sofısteia’dan gelir; özentili ve aldatıcı buluş, 
demektir.
Deyimleri inceleyince de olmadık durumlarla karşılaşı­
yor insan: ‘Sıfın tüketmek’ derken, aslında sıfırla filân ilgili 
bir şey söylemiyorsunuz: ‘Zafîr’i (soluğu) tüketmişsiniz. ‘Ana 
gibi yar, Bağdat gibi diyar olmaz.’ Burada 'Ana’ bildiğiniz 
'anne' değil, bir yerin adı. 'Atlı karınea'da aslında ‘atlı kara­
ca' olacak. Her şey zamanla değişiyor: ‘Beş aşağı, beş yukarı’ 
ne demek? Olmaz öyle şey. ‘Beş aşağı baş yukarı’ dolaşır in­
san. ‘Darısı başıma’ mı? Hayır. “ Dansı (ilâcı) başıma'. Saçı 
dökülenler için söylenmiş olacak. İşler ‘eni konu’ kanştı. Ha­
yır, işlerin ‘önü sonu’ kanştı; değil mi beyler?
Aynı defterde Mustafa Inan’ın Farsça, Museviee, Yunan­
ca, Arapça kelimeler üzerinde çahşmalan var: B ir de, 'bera­
ber kullanılan kelimeler’i yazmış: "Esas gaye tenazur, tena­
süp ve takrir olup, kafiyeli yani müseeca olması makbuldür,’ 
diyor hu sözler için; yani dedi-kodu, hak-hukuk, hayat- 
memat, kap-kacak, top-tüfek, kelle-kulak, zehir-zembelek, 
çelik-çcmak, can-ciğer, sıkı-fıkı olacak,
‘Dil ve matematik’ adlı makalesinde Mustafa Hoca, dilin 
asıl çetin tarafi olan anlam sorununda matematik metodla- 
rın henü 2 kullanılmadığını açıklamıştı; fakat ‘stil analizi’ 
üzerinde durulduğunu da belirtiyordu. Hocaya göre ‘uslup’,
168