"Tevatür diyeceksiniz ya, tevatür değildir. Onun hünerine 
yalnız bu kasaba değil, biltekmil Toroslar şahit tir." 
"Evet," diye onu onayladı Kaymakam, "doğru dur." 
"Vardır," dedi Albay gülerek, sevinerek, "vardır böyle on 
parmağında on hüner adamlar. Böyle adamların bizimle işbirli­
ği yapmaları çok iyi olur." 
Ayağa kalktı. Murtaza Ağayı bugün daha yakından tanı­
mış, daha çok sevmişti. Bunun için Kaymakama teşekkür etti. 
Albayın otomobili daha kalkmadan o, evinin yolunu tut­
muş koşuyord u. Soluk soluğa kalmıştı . Merdivenleri hızla çıktı: 
"Nerede, nerede, nerede benim kardaşırn? Özürler dilerim 
yahu. Hani sen de ne onurluymuşun bre kard aşım! Narıbeyza 
irnişsin, yani beyaza kesmiş ateş, yalım gibi imişsin. Biz seni sı­
namaya kalkmadan ... " Odalara giriyor çıkıyor du: "Hüsne, 
Hüsne," diye bağırdı, "Hüsne, sen nerelerdesin böyle, Hüsne­
ee!" 
Hüsne Hatunla, ötekiler salona bir anda doluştular. Yanaş­
rnalar, seyisler, katipler, çocuklar da geldiler. Hepsi de öyle 
süklüm püklüm, sus pus duru yorlardı . 
"Ne susuyorsunuz öyle? Nerede Ali Ağa kardaşım ız?" 
"Gelmedi," dedi Hüsne Hatun. "Sabahtan beri ona gönder­
medik adam komadım, gelmiyor. Giden hiçbir adamla da, ağ­
zını açıp bir tek sözcük konuşrnuyorm uş." 
"Allah Allah, ne dernek bu, niyeymiş o, Allah Allah! Ne 
olacak şimdi?" Sedire oturdu, başını önüne eğip düşünmeye 
başladı. "Siz gidin," dedi ayakta duran ev halkına. "Hüsne, sen 
kal!" 
Hüsne Hatun geldi onun yanına oturdu. Yan yana, öyle bir 
süre kaldılar, hiç konuşrnadılar. 
"Ne diyorsun Hüsne, ben mi gideyim oTopal ayağına sıç­
hğımın ayağına, her şeyi bütün kasaba biliyor, onu giydirip ku­
şattığımı, sonra da nasıl kovduğumu şu kasahada duymayan 
kaldı mı? Kalkar da onun ayağına gidersem, şimdi bütün kasa­
ba üstüroüze gülmez mi?" 
"Varsın gülsünler," diye gülürnsedi Hüsne Hatun. "Varsın 
gülsünler, kim onlar, bir sürü baldırıçıplak Can pazarı bu. Bi­
zim canırnız sırat köprüsünde. Biz kılıcın ağzı üstünde yürüyo-
192