KADERİN CİLVESİ 161 
—Canım randevu evi... 
— Benim öyle şeyden 'haberim yok. 
— inkâr etme. 
— Ağanı topla... Vallahi şimdi komisere gider, seni şikâ­
yet ederim. Biz de bu mahallenin kırk yıllık hatırı sayılır ki­
şileriyiz. . 
— Benim öyle lâflara karnım tok... Biliyorum, Ülfet ile 
Nusret ikisi de burada... 
— Ülfet ile Nusret... Bu adda kimseleri hiç tanımıyoruz. 
— Tanımıyorsunuz ama ikisi de içerde... Follukta... 
— Saçmalıyorsunuz Efendi... 
— Kocakarı, saçmalayan asıl sensin... Ben şimdi o tepeli 
tavukla güdük horozu dışarı çıkartır, sansar atıbşıyle boğa­
rım. Bana Felek AU derler. Vallahi sizi kıçınızdan tutuşturur, 
affedersin duyduğum gibi söylüyorum damat, gazlı paçavra 
parlayaşıyle cayır cayır yakarım. Ya onları şimdi buraya in­
dirmeli, yahut beni yukarıya yanlarına çıkarmalı... 
* Korkumdan hemen kapıyı kapadım. Elim ayağım r;ır pır 
titriyor. Şef ikam bir taraftan baygınlıklar geçiriyor. Saime. 
Hanımın sinirine dokundu, bir hıçkırığa tutuldu, boğuluyor 
sandık... Çoluk çocukta bedbeniz uçtu. Ülfet'le Nusret yukar­
da. Felek AU sokak kapısının önünde... Şimdi ne yapacağız? 
Baktım kimseden medet yok... Iş başa kaldı. Helecandan ke­
siliyorum. Merdiven çıkacak halim yok. Neyse inleye sıklaya 
üst katı buldum. Hastalıktan hâlâ inliyorlar mı ? Kapıyı dinle­
meden telâşla güm güm vurdum, misafirlere seslendim. 
içerden, erkek sesi: «— Pek yorgunuz. Biraz uyuyoruz. 
Bizi rahatsız etmeyiniz.» 
— Beyefendi, affedersiniz, sizi rahatsız eden biz değiliz.» 
«— Tuhaf şey... Ya kimdir?» 
— Felek AM Bey sokak kapısının önünde bağırıp çağırı­
yor. Kundak koyup evi tutuştururum diye yeminler edip duru-
yoj.» 
—• Bu Felek AU Bey adı, yangın topu gibi içerdekilerî 
birdenbire telâşa verdi. Artık hiç bir şey düşünemeyerek ka­
pıyı açtılar. Bu nasıl yorgunluk uykusudur? Sere serpe öyle 
F. 1 !