"İstiyorsan iki dakika sana o masajı yapayım," dedi İ pek. 
Ka onu içeriye çekti, kapıyı kapadı, bir kere öptü, sonra yatağ ın başına oturttu 
onu. Kendisi de yatağ a uzanıp baş ını onun kucağ ına koydu. Böyle bir süre 
sessizce durdular ve pencereden dış arıya yüz on yıllık belediye binasının 
çatısındaki karda gezinen kargalara baktılar. 
"Tamam, yeter, teş ekkür ederim," dedi Ka. Kül rengi paltosunu çividen özenle 
alıp çıktı. Merdivenlerden inerken kendisine Frankfurt'u hatırlatan paltoyu bir 
an kokladı ve Almanya'daki hayatını bütün renkleriyle bir an özledi. Paltoyu 
Kaufhof'tan aldığ ı gün kendisine yardım eden, iki gün sonra paltonun boyu 
kısaltıldığ ında bir kere daha gördüğ ü sarışın bir tezgâhtar vardı, Hans 
Hansen'di adı. Belki de fazla Alman olan bu adı ve sarış ınlığı yüzünden Ka onu 
gece uykusunun aralığ ında aklına getirdiğ ini de hatırladı. 
176 177 21 Ama hiçbirini tanımıyorum Ka SOĞUK KORKUNÇ ODALARDA 
Ka'yı aldırmak için o zamanlar bile artık Türkiye'de az kullanılan eski cemse kamyonlardan birini yollamış lardı. Otelin lobisinde Ka'yı karş ılayan gaga 
burunlu, beyaz tenli gençten sivil bir adam onu kamyonun önüne, ortaya oturttu. Kendi de yanına, kapı tarafına geçti. Sanki Ka kapıyı açıp kaçmasın diye. Ama oldukça kibar davranmış tı Ka'ya, "efendim" demiş ti ve Ka bundan adamın sivil 
polis değ il, Milli İ stihbarat Teş kilatından bir subay olduğ u ve belki de 
kendisine kötü davranılmayacağ ı sonucunu çıkarmış tı. 
Şehrin bomboş  ve bembeyaz sokaklarından ağ ır ağır geçtiler. Askerî kamyonun 
birkaç çalış maz ibreyle süslü ş oför yeri iyice yüksekte olduğ u için Ka tek tük 
açık perdelerden bazı evlerin içlerini görüyordu. Televizyonlar her yerde 
açıktı, ama bütün Kars perdelerini çekmiş , içine dönmüş tü. Bambaş ka bir ş ehrin 
sokaklarında ilerliyorlarmış  da, kara güçlükle yetiş en sileceklerin arkasından 
gördükleri rüyalardan çıkma sokakların, Baltık tarzı eski Rus evlerinin, karla 
kaplı iğ de ağaçlarının güzelliğ inden, ş oförle gaga burunlu adam da büyülenmiş  
gibi geldi Ka'ya. Emniyet müdürlüğ ünün önünde durdular ve kamyonda iyice üş üdükleri için çabucak 
içeri girdiler. Düne kıyasla, içerisi öylesine kalabalık ve hareketliydi ki, böyle olacağ ını bilmesine rağ men bir an korktu Ka. Pek çok Türk'ün birlikte 
çalıştığı yerlere özgü o 
178 Ka Soğuk Korkunç Odalarda 
tuhaf dağ ınıklık ve hareket vardı burada. Mahkeme koridorlarını, futbol 
stadyumlarının kapılarını, otobüs garajlarını hatırladı Ka. Ama tentürdiyot kokulu hastanelerde hissettiğ i bir dehş et ve ölüm havası da vardı. Yakında bir 
yerde birisine iş kence yapıldığ ı düşüncesi, bir suçluluk duygusu ve korku 
şeklinde ruhunu sardı. 
Dün akşamüstü Muhtar'la çıktıkları merdivenleri tekrar çıkarken buraya hakim 
olan kiş ilerin tavırlarını, rahatlıklarını bir içgüdüyle benimsemeye çalış tı. 
Açık kapılardan hızla çalış an daktiloların tıkırtılarını, bağ ıra bağıra telsizle 
konuşanları, merdivenlerden çaycıya seslenenleri iş itti. Kapı önlerine konmuş  
banklarda, birbirlerine kelepçelenmiş , üstü baş ı darmadağ ınık ve yüzleri 
morluklar içerisinde sorgu sırasını bekleyen gençleri gördü, onlarla gözgöze gelmemeye çalış tı. 
Onu dün Muhtar ile birlikte oturduğ u odanın bir benzerine aldılar ve katilin 
yüzünü görmediğ ini söylemesine rağ men eğitim enstitüsü müdürünün dün resimlerden 
çıkaramadığ ı katilini belki bu sefer alt katta, gözaltındaki İ slamcı öğ renciler 
arasında te şhis edebileceğ ini söylediler. Ka "ihtilal"den sonra polisin 
MİT'çilerin denetimine geçtiğ ini ve bu ikisinin arasında bir çekiş me olduğ unu 
anladı. Yuvarlak yüzlü bir istihbarat görevlisi Ka'ya dün saat dört civarında nerede olduğunu sordu. 
Bir an Ka'nın yüzü kül gibi oldu. "Ş eyh Saadettin Efendi'yi de görmemin iyi 
olacağını söylemiş lerdi," diyordu ki yuvarlak yüzlü sözünü kesti. "Hayır, ondan 
önce!" dedi.