35 
"Kulun kurbanın olam Taşbaş Efendimiz," diyordu Fatmaca Karı. "Allah seni 
bir gönderdi bize, dertlere derman, yoksulluğa umut diye gönderdi. Nekes olma 
kurban olduğum. Nekes olma güzel Allahırnın adamı. Sultamm, güzelim. Al­
lah seni umutsuzlara umut, hastalara ilaç diye gönderdi. Sen de bilirsin ki güzel 
Taşbaşcam, bu kız çocuğu yedi yıldır yatar. Hiçbir ocak, hiçbir hoca, hiçbir cin­
dar para etmedi. Çukurovanın Gök Doktoru bile gördü, o bile para etmedi, gü­
zel Taşbaşcam. Tam umudum kapanmışken işte, o zaman Allah seni gönderdi. 
Allah bu fıkara, bu yedi yıldır yataklardan çıkamaz kızın yüzüne güldü de seni 
gönderdi. Sen de Allahın emrini yerine getirmeyip, nekeslik ediyorsun. Ben bi­
liyorum, Allah seni bu fıkara kızı iyi et diye gönderdi. Sen de Allahın emri­
ni yerine getirmiyorsun. İstersen getirme. O koca Allah gözlerini iyicene açmış, 
yukardan bakıyor. Bakıyor da senin bu kötü hallerini görüyor. Sen de bu kızı 
iyi etmezsen, elindeki ermişliğini alıp Ökkeş Dağkurduna verecek. Nekes ol­
ma Taşbaşcam. Bu Fatmaca senin o kesip de attığın tırnağa kurbanlar olsun. Şu 
kızın başına o güzelce, pamuktan yumuşacık da, gülden narin elini koyuver. 
Koyuver de şu fıkara kızcağız da muradına eriversin, yiğidim. Ne eksilir hazi­
nenden, elini şu kızcağızın başına koyuverirsen? Haydi Taşbaşcam, yap şu iyili­
ği. Başını yukarıya kaldır da bak, sen görürsün, koca Allahımız güzel gözlerini 
açmış da sana bakıyor. Aç kapıyı da dışarıya çık, şu kızcağız yolunu bekliyor, 
kapıyı açsın da, Taşbaşcamız, elini başıma koysun da bu dertten beni kurtar­
sın, diyor. 
"Kann üstündeyim sabahtan bu yana. Ayaklarım üşüdü, donacak Donup da 
ölecek. Gün öğle oldu, yıkıldı da gidiyor. Ne olursun gel artık. Ne olursun aç kı­
pıyı. Nekes olma, hazinenden ne gider?" 
Fatmaca gün ışırken sırtında on sekiz yaşında kızıyla Taşbaşın evine gelmişti. 
Taşbaş onu ta uzaktan görmüş kapıyı kapatmıştı. Fatmacanın halini biliyordu. 
Kızı yıllardan beri hastaydı ve iyileşmi yordu. Taşbaşın ermişliğini duyan Fatma­
ca, "işte," demişti, "Allah kızıının yüzüne güldü. Derdine derman olaraktan Taş­
başcayı gönderiyo r." Taşbaş üstüne çıkan hikayeleri bire bin katarak, köyde aşkla 
şevkle anlatanlardan birisi de Fatmacaydı. Ve Taşbaşa dört elle sarılmıştı. 
İşte bu Taşbaşca da, ermez olasıca, ermiş Taşbaşca da nekeslik ediyor, şu el­
ceğizini kızın başına azıcık koymuyordu . Hem koymuyo r, hem de dışarı çıkıp 
bir tek söz bile etmi yordu. 
"Ben fıkarayım diye mi yapmıyorsun bu işi? Bir zengin gelseydi kapına, sen 
de koşarak gelir, değil elini sürmek, hastasım kucaklardın. Sen bir ermiş kişisin, 
söylesene , Allah indinde zengin fıkara var mı7 Üstelik de günahları çok olduğun-