Orta Direk 227 
"Gece olunca, beni bir büyük, karanlık, kayış kanat dolu mağaraya soktular. 
Önce o gavur geldi yanıma. Bağırdım, dövüştüm." 
Muhtarı hafif bir titreme almış, kıza doğru eğilmiş gözlerini gözlerinin içine 
dikmişti: 
"Sonra?" dedi. "Burasını iyi anlat. Hiç atlamadan. Utanma! Bu baban, bu 
anan, ben de baban sayılırım. Babandan da ileri sayılırım. De anlat. Anlat. Bu­
rası çok gerek olacak. Bikrin izalesi derler buna. Kanunda. Demirgıratlı yanında 
cürmü çok büyüktür. Kanunda yeri, yeri vardır. Durma anlat!" 
"Bağırdım, çağırdım. Sonra arkadaşı da geldi yanına. Sabah olana dek ken­
dimi teslim etmedim. Şafak atarken bıçağını çekti. Seni öldürmek farz oldu ey 
orospu, dedi o gavur. Bıçağı taktı donumu, fistanımı baştan ayağa yırttı. Beni 
çırılçıplak soydu. Anadan doğuk gibi etti. Giyiderimin yırtıklarını da topladı, 
götürdü mağaranın ağzında ateşe attı. Ateşin üstüne atıldım ama onları kurta­
ramadım." 
Muhtar, titrernesi artarak: 
"Burası iyi. Hükümete burasını söyleyeceksin. Kanun tam buradan tutar ki 
Allah Allahi Allah Allah! Tutar ki, mümkün ü yok bırakmaz. Bırakmaz ki bırak­
maz. Çok büyük cürümdür bir kızın elbiselerini yakıp, onu anadan üryan koy­
mak. De de bakalım. De bakalım, del De! De! Söyle!" 
Kız anlattıkça utangaçlığı azalmış, sinirliliği geçercesine, kendini sözlerine 
kaptırmıştı: 
"Giyitlerimi kurtaramayınca, kaçtım mağaranın dibine saklandım, büzül-
düm oraya. Arkarndan güldü gavur." 
Muhtar: 
"Vay dinsiz oğlu dinsiz, vay! Olacak iş mi?" Dişlerini gıcırdattı. 
"Güldükten sonra bana dedi ki, hey kız, dedi, biz gidiyoruz. Sen de madem­
ki bana teslim olmadın, böyle anadan doğma var git köyüne. Kodular gittiler. 
Sesleri solukları kesildi. Ben de onlar gitti diye çıktım mağaradan. Köye doğru 
kaçarken, baktım çalının dibine saklanmışlar bana gülerler. Ben koştum. Ar­
kamdan yetiştiler. Ellerinde yalın bıçak. Tuttular beni gene mağaraya getirdiler. 
O gavur arkadaşına dedi ki, bu senden ürker de o yüzden teslim olmaz. Yoksa 
ben onu avrat edeceğim diye aldım kaçırdım. Neden teslim olmasın? Deli mi ki 
bu kız, dedi. Sen köye git de bize ekmek getir. O koydu gitti. Biz kaldık. Yalvar­
dı bana. Ben gene teslim olmadım. Sonra gözleri deli gözleri gibi oldu. Gözlerini 
görünce korktum. Yemin etti, seni avrat edeceğim diye. Ben de ... " 
Yutkundu söyleyemedi. 
Muhtar ayağa kalktı, oturdu. Yüzü sararmıştı. Boğuk boğuk: 
"Sen de yattın mı altına?" 
"Gözlerinden korktum. Ceketini çıkardı yere serdi. Beni zorlan yatırdı."