KAPLUMBAĞALAR
 
90
 
 
«Kabul, kabul,
 
kabul! .. »
 
İ
çten içe iyi hazırlanmışlardı.
 
Kadınlar da, «Madem bölüştür diyorlar, bölüştürüver a Battal! 
Sonradan birleşmesi zor değil ya!» dediler.
 
«Bölüştürüyorum ulaa!..» dedi Battal da. «Bölüştürüyorum emme, 
tam kazacaksınız. Yukardan kabartıp geçmek
 
yok öyle!»
 
Rıza:
 
«Bir bir bakarız!» dedi. «Kazmanın sapını nasıl gömdüğümü 
biliyorsunuz, t^ dibine kadar gömülmedi mi, o payın sahabı yandı...»
 
Kır Abbas kazmasını attı:
 
«Bölüştürün çabuk! Dört seet vakıt öldürmeyin gene!»
 
Battal öfkelendi:
 
«Daha yarı yol
a gelmeden birbirimize kızmayalım arkadaşlar. 
Amacımız burda bağ yetiştirmek. Köylüyü birbirine kırdırmak değil. 
Ona göre nazarı dıkkatınızı çekerim efendime söyle
-
 
yim...» Biraz 
durdu, ekledi:«Sonra, bu başladığımız sırayı ba
-
 
rabar baş eder, kalanı 
bölüş
ürüz!»
 
Kel Bektaş:
 
«Olur olur, o da olur! Siz beni aykırı bellersiniz. Emme 
görüyorsunuz, eyi akılları kabul ediyorum...» dedi.
 
Battal bir “Hastir!” çekti. «Senin dinini, imanını bilmiyoruz sanki, 
dürzü!» dedi.
 
O gün o sırayı birlikte bitirdiler.
 
Akşamüstü
 
Rıza, kalan yeri bölüştürdü. Numaralar yazdı. Ad 
çektirdi. Herkesin payını verdi böylece.
 
Battal:
 
«Bundan sonra selbes! Yarın istediğiniz zaman gelir, başlarsınız! 
Dileyen şimdi de kalır çalışır... Kutlu olsun...» dedi.
 
Dağılacakları sıra muhtarın karısı 
Güley, bağırdı:
 
«Yarın herkes kendi tuluğunu kendi dolduracak. 
Ö
küz öldü,