"Ya bir iş yaparsa Keri moğluna . Ne yapanz?" 
M em ed: 
"Ne yapar ız?" diye tekrarladı. 
Ca b bar: 
"Ne yapanz?" 
Durdunun gidişinde bir kötülük vardı . Hem de kötülüğün 
dik alası. Durdunun yüzü, şimdiki gibi öyle kolay kolay karar­
mazdı. Şimdiyse öyle azgın bir yüz ki ... Bir sinek konsa bin par­
ça olur. 
Durdu, adımlanın yavaşlahp Cabbara sordu : 
"Kaç çadır vardı, çadırının yanında Kerimoğlunun ?" 
Ca b bar: 
"Üç tane," dedi. 
Çadırlara geldiklerinde, onlan gene kocaman çoban köpek­
leri karşıla dı. Köpekterin arkasından çocuklar dışanya fırladı­
lar. Onlardan sonra da kadınlar. Sonra da erkekler ... Kerimoğlu 
erkeklerin önlerinde duruyor, gelen eşkıya kalabalığına gülüm­
süyord u. Çadırlann yanını yönünü sürülerle ak koyunlar sar­
mış, kara çadırlar bir sütbeyazlık ortasında kalmıştı. Koyunlar , 
kuzular meleşiyor. Kocaman çoban köpekleri pehlivan gibi do­
lamyorlar , develer yatmışlar. Rahat. Ağızlanndan köpükler dö­
külüyor. 
Kerimoğlu: 
"Hoş geldiniz misafirleri m. Safalar getirdiniz," diye mu­
habbetle teker teker her birinin elini sık h. 
Memed, gülerek: 
"Hoş bulduk," dedi. Yüzünde gülümsernesi dondu kaldı 
sonra. İçini bir şüphe kurdu kemirip duruyor du. Deli Durdu ne 
yapacakh acaba? 
Sonra, Kerimoğluna Durduyu gösterdi: 
"İşte çetebaşımız bu." 
Kerimoğlu gün görmüş adamdır. Kaş alhndan Deli Durdu­
ya şöyle bir bakh. Ondan bir şey anlamadığım Memede belli et­
ti. Durduysa yüzü asık, başı dimdik, etrafına bakmadan yürü­
yordu. 
Kerimoğlu: 
"Bunun adı ne?" dedi Memede. 
188