Merhamet A partman ı
fı ona yaslad ığını odada gözlerimi gezdirirken fark etti ğimi gördü, ama  
gene de "Zarf ı oraya b ırakt ım," dedi. 
"Çay ını içmeden gidemezsin." 
"Geç kal ıyorum," dedi, ama gitmedi. 
Çayım ızı içerken, akrabalardan, çocuklu ğumuzdan, ortak  
hat ıralar ım ızdan kimse yi iğnelemeden, kötülemeden söz ettik.  
Annesinin çok sayg ısı olduğunu söyledi ği annemden hep korkarlard ı, 
ama çocuklu ğunda ona en çok da annem ilgi göstermi ş, dikişe 
geldiklerinde o ynas ın di ye bizim o yuncaklar ım ızı, Füsun'un sevdi ği ve 
bozmaktan korktu ğu kurmal ı köpekle tavu ğu vermi ş, güzellik  
yarış mas ına kadar her y ıl doğum günlerinde şoför Çetin Efendi' yle ona  
hediyeler yollam ıştı: Bir kaley-deskop vard ı mesela hâlâ saklad ığı... 
Annem ona bir elbise yollarsa hemen küçülmesin di ye birkaç bede n 
büyüğünü al ırd ı. Bu yüzden ancak bir yıl sonra giyebildiği iri çen gelli 
iğneli bir İskoç eteği vardı; onu o kadar sevmiş ti ki, daha sonra moda  
olmad ığı halde mini etek olarak giymi şti. O etekle onu bir keresinde  
Nişantaş ı'nda gördüğümü sö yledim. înce beline, güzel bacaklarına  
gelen konuyu hemen de ğiştirdik. Kafadan çatlak bir Süre yya Da yı 
vard ı. Almanya'dan her geli şinde art ık birbirinden kopmakta olan  
ailenin bütün kanatlar ını tek tek törenle zi yaret eder, herkes onun  
sayesinde birbirinde n haberdar olurdu. 
"Birlikte araba gezintisine ç ıktığım ız o kurban bayram ı sabah ında,  
evde Süreyya Day ı da vard ı," dedi Füsun heyecana kap ılarak. H ızla 
yağmurluğunu giydi. Şemsi yesini arama ya baş lad ı. Bulam ıyordu,  
çünkü mutfa ğa gidiş  gelişlerimde, ka şla göz arasında şemsi yeyi 
girişteki aynalı  dolab ın arkas ına atm ıştım. 
"Nereye koydu ğunu hat ırlam ıyor musun?" dedim onunla birlikte ve  
daha s ıkı bir şekilde şemsiyeyi ararken. 
"Buraya b ırakm ıştım," dedi masumca, aynal ı dolab ı gösterdi. 
Birlikte bütün daireyi ararken, saçma denecek yerlere bile bakarken,  
ona magazin bas ınının gözde deyimiyle "bo ş vakitle- 
 
29