etkileyen bir ş ey yaptılar: Bütün güçleriyle birbirlerine sarıldılar. Uzun süren 
sessizlikte Ka bu diziyi bütün Kars'ın; çarş ıdan evlerine dönmüş  ev hanımlarıyla 
kocalarının, ortaokullu kızlarla emekli ihtiyarların seyrettiğ ini, yalnız 
Kars'ın hüzünlü sokakları değ il, bütün Türkiye'deki sokakların dizi yüzünden 
bomboş olduğunu da anladı ve aynı anda hayatını en-tellektüel alaycılık, siyasal 
dertler ve kültürel üstünlük iddiaları yüzünden bütün bu dizinin açtığ ı 
duyarlılıklardan uzakta, kupkuru yaş amasının kendi budalalığ ı olduğunu da 
kavradı. Lacivert ile Kadife'nin de seviş tikten sonra ş imdi bir köş eye çekilip 
birbirlerine sarılarak uzanıp sevgiyle Marianna'yı izlediklerinden emindi. 
Marianna sevgilisine, "Bütün hayatım boyunca bugünü beklemiş im," deyince, Ka bu 
sözlerin kendi düş üncelerini yansıtmasının bir rastlantı olmadığ ını hissetti. 
İpek ile gözgöze gelmeye çalış tı. Sevgilisi baş ını babasının göğ süne yaslamış , 
hüzün ve aş ktan buğ ulanmış iri gözlerini ekrana dikmiş , kendini dizinin sunduğ u 
duygulara istekle bırakmış tı. 
"Gene de çok endiş eliyim," dedi Marianna'nm yakış ıklı, temiz yüzlü sevgilisi. 
"Ailem birlikte olmamıza izin vermeyecektir." "Biz birbirimizi sevdikçe korkacak bir ş ey olmamalı," dedi iyimser Marianna. 
240 ¦ rva, ıuıyuı Dey ı Diıaırıye ratmaya yanş ıyor----------------------- 
"Kızım asıl düş manın bu herif be!" diye söze karış tı Turgut Bey. 
"Beni hiç korkmadan sevmeni istiyorum," dedi Marianna. Ka İpek'in gözlerinin içine ısrarla bakınca onunla gözgöze gelmeyi baş ardı, ama 
kadın hemen kaçırdı gözlerini. Reklam arası verilince de babasına döndü: "Babacığ ım," dedi. "Sizin Asya Ote-li'ne gitmeniz tehlikeli bence." 
"Merak etme," dedi Turgut Bey. "Kars'ta sokağ a çıkmanın hep bir uğ ursuzluk getirdiğ ini yıllardır siz 
söylersiniz." 
"Evet ama oraya gitmeyeceksem bir ilke yüzünden gitmemeliyim, korktu ğum için 
değil," dedi Turgut Bey. Ka'ya döndü. "Soru da ş udur: Ben ş imdi bir komünist, 
bir modernleş meci, laik, demokrat, yurtsever olarak önce aydınlanmaya mı 
inanmalıyım, halkın iradesine mi? Aydınlanmaya ve Batılılaş maya sonuna kadar 
inanıyorsam dincilere karş ı yapılan bu askerî darbeyi desteklemem gerekir. Yok 
halkın iradesi her ş eyden öndeyse ve ben artık katıksız bir demokrat olmuş sam o 
zaman gidip bu bildiriyi imzalamam gerekir. Siz hangisine inanıyorsunuz?" 
"Mazlumdan yana olun ve gidip bildiriyi imzalayın," dedi Ka. "Mazlum olmak yetmez, haklı da olmak lazım. Mazlumların çoğ u saçmalık 
derecesinde haksızdır da. Neye inanalım?" "O hiçbir ş eye inanmıyor," dedi ipek. 
"Herkes bir ş eye inanır," dedi Turgut Bey. "Anlatın lütfen ne düş ündüğünüzü." 
Ka, bildiriye Turgut Bey imza koyarsa Kars'ta biraz daha fazla demokrasi olacağını açıklamaya çalış tı, ipek'in kendisiyle Frankfurt'a gelmek 
istememesinin güçlü bir ihtimal olduğ unu şimdi telaş la hissediyor, Turgut Bey'i 
soğukkanlılıkla ikna edip otelden çıkaramamaktan korkuyordu, inandığ ı şeyleri 
hiç inanmadan söylemenin verdiğ i başdöndürücü özgürlük duygusunu da hissetti 
içinde. Bildiriden, demokrasiden, insan haklarından yana herkesin bildi ği 
şeyleri mırıldanırken, İ pek'in gözlerinde söylediklerine hiç inanmadığ ını 
gösteren bir ış ık gördü. Ama ayıplayıcı, ahlakçı bir ış ık değildi bu; tam tersi 
cinsellik yüklü ve kış kırtıcıydı. "Bütün bu yalanları beni istediğ in için 
söylüyorsun, biliyorum," diyordu. Böylece Ka melodramatik duyarlılığın öneminden hemen 241 sonra, hayatta hiçbir zaman anlayamadığ ı bir baş ka büyük gerçeğ i daha 
keşfettiğine karar verdi: Aş ktan ba şka hiçbir ş eye inanmayan erkeklerin de bazı 
kadınlar tarafından çok çekici bulunabileceğ i... Bu yeni bilginin heyecanıyla, 
insan hakları, fikir özgürlüğ ü, demokrasi ve benzeri konularda uzun bir konuş ma 
yaptı. Aş ırı iyi niyetten hafifçe aptallaş mış kimi Avrupa aydınlarının ve onları 
Türkiye'de taklit edenlerin tekrarlaya tekrarlaya bayağ ılaştırdıkla-rı insan 
hakları laflarını onunla seviş ebilecek olmanın heyecanıyla tekrarlarken İ pek'in