212 KADERİN CIDVESİ 
diye bu iş böyle oluyor. İnsanların kanunlarındaki adaleti an­
layınız artık. Benim, babasının ve ötekilerin hata ve günahla­
rının cezasını bu masum çekecek. Onu önce Allaha sonra size 
emanet ediyorum. Zavallıcığı gelip görmek benim için bir cü­
rüm.Onun için bir leke olmadığı gün yine gelip Hikmet'imi böy­
le öpeceğim. Fakat hanım, öyle bîr gün tasavvur edebiliyor 
musunuz? insanların zalim düzenleri buna hiç müsaade eder 
mi? Haydi hanım, haydi... Meleği uçur.» 
Kundağı hemen bağrıma bastırarak kaçırdım. Arkamdan 
hüngür hüngür anası; kucağımda bangır bangır yavrusu ağ­
lıyor. Ben de artık göz yaşlarımı tutamadım. Sel revan içinde 
buraya geldim. 
Yedi gün lohusalığmı tamamlamadan taze kadım otomo­
bille aşırdılar. Şimdi bu çocuk ağladıkça ben o kadar fena 
oluyorum ki, anası da biraz ötede göz yaşları döküyor sanı­
yorum. Bu nasıl sır, bu nasd esrar, anlayamadım. 
Kaynanam yine gözleri nemlenerek sustu. Biz dinleyenler 
hep müteessir olmuştuk. Hele oğlumla kızım? Temiz, saf, soylu 
yüreklerinin kabarmasıyle mendillerini çıkardılar. Mihriban da 
hıçkırıyordu... 
Benim de içime bir ezginlik gelmedi dersem yalan söyle­
miş olurum. Çocuklarımın yürekleri yufkadır. Evde acıklı hi­
kâyeler okunduğu zamanlarda bile ağlarlar. Fakat günah işle­
diğine hiç şüphe etmediğim bir kadının gizlilik içinde doğurup 
yavrusundan ayrıhşma^çocuklarımm temiz, namuslu kalpleri­
nin coşup taşmasında bir mana göremedim. 
Lohusamn karamsar felsefesine önce ben de aldandım. Fa­
kat sonradan düşündüm. Eşi varken bir başkasından gebe kalıp 
da sonra kanundan, kaderinden şikâyet etmesi... Bolşevik fel­
sefesi besbelü işte bu olacak. 
Galiba kanunla serbest evlenmenin çarpışması karşısında 
bulunuyoruz. 
O üzüntü ve acıma ile Hikmet'i birer kere daha- 'bağrımıza 
bastırdık. Bu küçük Hikmet'te büyük bir hikmet 'okuyorduk. 
Bir kadınla bir erkeğin günahlarından bir meyyf/'doğacak. Bu 
mini mini yaratık çok dar bir zamanımızda biÜ ayda elli lira 
gelir Sağlayacak. Biz işlenmiş bir günahın nezriyle çöplenece-