100 KUYRUKLU YILDIZ ALTINDA BlR EVLENME 
kız görmüş. Güzelhğini söyleye söyleye bitiremiyor. Artık onun 
dediğine bakarsan dünya güzeü gibi bir şey olacak. 
Bu «güzel kız» sözü, îrfan'ın dalgın zihnini birdenbire 
uyardı. Hemen annesine dönerek elinde olmadan: 
— Nasıl kız? dedi. 
Annesi, oğlunun bu telâşmdan biraz kuşkulanarak: 
— Nasıl olduğunu bilmem. Ben görmedim. Ben de Em-
sal'in yalancısıyım. 
— ikinci konferansın ertesi günü, tanımadığımız kadınla­
rın içinde böyle güzel bir kızın bulunup bulunmadığını sizden 
sordum. Hepiniz bana öyle bir şey görmedik cevabını verdiniz. 
Şimdi bu dünya güzeli nereden çıktı? 
— A evlâdım, sen bizim Emsal'in ne kadar alık bir karı 
olduğunu bilmez misin? Sersem musibet, sorduğumuz zaman 
bir şey demediydi. Şimdi akhna gelmiş de söylüyor. 
— Nerede görmüş? Bu dünya güzeü ne şekilde, ne kıya­
fette, nasıl bir şeymiş? ' 
Perdane Hanım, oğlunun bu üste düşmesinden bir sevda 
tehükesinin kokuşunu olarak böyle gafilce bir bahis açtığına 
pişman oldu. Üzüntüyle: 
. — Ben Emsal'in ipe sapa gelmez sözlerim can kulağıyla 
bile dinlemedim. Senin bu kadar ehemmiyet vereceğini hiley­
dim arkasmı araştırırdım. Ne o? Ne o? Ne oldun? Konferansa 
davet ettiğin böyle bir kız mı vardı yoksa? Sen Emsal'in güzel 
dediğine bakıp da sakm aldanma. Onun beğendiği kız kim bilir 
ne gudubet bir şeydir. 
—'Aman anne, böyle benzetip yaraştırıp söz söylemene, 
bilirsin, o kadar kızarım ki... Ben buraya güzel kız davet etmek 
için mi konferans verdim? 
— Ne bileyim ben? Bu sözü işitir işitmez yüzün önce et 
bent oldu. Sonra kızardı, bozardı, birkaç türlü renge girdi de 
onun için söylüyorum. 
irfan, biraz daha ileri varsa foyayı meydana vermekten 
korkuyordu. Sözü orada kapamayı uygun buldu. Sustu. Ama 
artık içi içine sığmıyordu. Havadan sudan birkaç lakırdı bu­
lup söyledikten sonra annesinin yanından çıktı. Aşağıda, taş­
lıkta yalnız bir köşede Emsal'i sıkıştırarak sordu: 
— Emsal, sen konferans günü burada güzel bir kız gör­
müşsün. Nasıl şeydi o?