Kadın: 
"Durmuş Ali! Aklını çelme oğlanın. Yapacağını yapsı n." 
Durmuş Ali: 
"Yapsın," dedi. "yapacağını yapsın da, öldürsün fıkarayı. 
O, iz sürmek delisi. Memedin başına öyle işler geleceğini dü­
şünmedi bile. Düşünseydi, gene iz sürerd i. İz sürme delisi. Öl­
dürsün fıkarayı Memed de, yüreği soğusun ." 
Kadın: 
"Bir yüreğim soğur ki," dedi, "buz gibi olur. Onun kanlı 
ölüsünü bir görse m!.." 
Durmuş Ali: 
"Bir şey yapmazsın öyle mi Memedim? Fıkaraya bir şey 
yapmazsın?" 
Memed, ağır, tok bir sesle: 
"Ben de ona iz sürdüreceğim," dedi. 
Kadın : 
"İzi sürdür. Sonra da hakla o gavuru. Seni bu hallere soktu. 
Hatçem de mahpuslarda, onun yüzünden çürür. " 
Durmuş Ali Memedin kulağına eğildi: 
"Onun izini mi?" diye sordu . 
Memed, gözleriyle "evet," yaph. 
Durmuş Ali: 
"İşte buna sevind im Meme dim. Çok sevindim . Kör Aliyi 
gider şimdi yataktan kaldırırım, yola düşürürüm. Topal Ali, 
dağ demez, tepe demez koşarak gelir. Şimdi, sizin yatağınızı bi­
zim ahıra yapsınlar , iki gün orada yatacaksın ız." 
Sonra Durmuş Ali: 
"Avrat!" diye seslendi, "Öyle deli deli, dipsiz laflar edece­
ğine, ahıra yatak yapın da misafirler uyusunlar. Ben Kör Aliye 
gidiyorum ." 
Ka dm: 
"Git," dedi, "Cehennemin zıbarasına ." 
Ufak tefek, saçlan sütbeyaz olmuş, dişleri tüm düşmüş, ağ­
zı bir torba gibi büzülmüş, koyu esmer , çakır gözlü bir kadındı. 
Memedin yanma yaklaştı. El ve kol işaretleriyle, çok önemli 
gizler söyleyecek bir tavır takınarak, "Gel! Gel! Yanıma yaklaş," 
dedi. Memedin kulağına eğildi: 
250