-Hepimiz. 
-Aman efendiciğim, beni goturmeyınız, korkarım! 
Öteki hizmetçilerinizi havuz başında mı boğdular? 
-Hani ya demin bana sadakat vaatleriyle büyük fe­
dakarlıklar gösteriyordun? Haydi haydi, gidiniz. Bunların 
emirlerine o anda uymak lazımdır. Şimdi Samsam'la beraber 
Gamgam gelirse o belalıdır, söz anlatamayız ... 
Biz üç hizmetçi kalktık. El şamdanını yaktık. Dışarıda 
hora kıyamet kopuyordu. Sofaya nasıl çıkacakt ık? 
Ruşen, Samsam'ın gittiğine emin olmak için pencere­
ye yaklaştı. Ben de korkunun arttırdığı büyük bir merak­
la Arap'ın arkasından gittim. Perde kenanndan bahçeye 
baktım. Saf bir mehtap her tarafı gümüş gibi birnura gark 
etmişti. Samsam gibi insanla hayvan arasında birkaç tüylü 
malıluk ağaçların içinden upuzun bir şey götürüyor lardı. 
Çarpıntıdan oraya yığılakaldım. Kalfa arkarndan bağırdı: 
-Kız bakma! Kendini boğdurtacak mısın? Sana kaç 
defa tembih edelim? Böyle şeyleri görmek, anlamak mera­
kından vazgeç. 
Baygın bir .sesle sordum: 
-Ah kalfacığım ... Üçü dördü bir araya gelmiş ağaçların 
arasından uzun bir şey götürüyorlar . Acaba nedir ? 
Kalfa hiddetle: 
-Bak hala acaba nedir diyor? Bu merakı bırak diyoruz 
sana! 
-Ben bunların ellerinden ölmesem bile meraktan ölece­
ğim. Bu kadar garipliğin içinde bir şey merak etmeksizin nasıl 
yaşanır? Merak etmemeye uğraşıyorum, mümkün olmuyor . 
-Eh, kendin bilirsin! Sen de sonra öteki hizmetçilerin 
yanlarına gidersin. 
Hanımefendi telaşla: 
-Haydi, lakırdıyı kesiniz! Gidiniz. Bana acımıyor mu­
sunuz? 
Bu acıklı ihtar üzerine üçümüz birbirimize bakıştık. İçi­
mizde en cesaretlimiz Ruşen Kadın'mış. O, mumu alarak 
önümüze düştü. 
55