la yok olmayacakt ı o mesafe. Teyzele ştirdiği bu anne daima ula-
şılmaz bir uzakl ıkta kalacakt ı. Anne şefkati, çocuk sevgisi, aile 
dayan ışmas ı, bunlara hiç ihtiyac ı yoktu... Asya tükürür gibi t ısla-
dı dişlerinin aras ından: Hepsi bokpüsür.  
On İkinci Madde: Şu hayatta ne yaparsan yap, sak ın ola an-
neni değiştirmeye çal ışma. Annenle kurdu ğun yahut kuramad ığın 
ilişkiyi de de ğiştirmeye çal ışma zira bu giri şim ancak hüsranla 
sonuçlan ır. Sadece kabul et ve raz ı ol. Eğer sadece kabul edip raz ı 
olam ıyorsan, ba şa dön, Birinci Maddeye tekrar bak.  
"Kendi kendine mi konu şuyorsun sen?" dedi mutfa ğa o s ıra-
da giren Feride Teyze.  
"Yok can ım hiç kendi kendime konu şur muyum," dedi Asya 
hınzırca göz k ırparak, az evvelki hiddetinden s ıyrılmış görünü-
yordu. "Kedi dostumla dertle şiyorduk. Ona diyordum ki Mustafa 
Day ım bu evdeyken kendisi henüz do ğmam ıştı. Evde o zamanlar 
atas ı Üçüncü Pa şa'n ın hükmetti ğini anlat ıyordum. Yirmi y ıl ol-
muş. Tuhaf de ğil mi? Adam bizi yirmi sene boyunca hiç ziyaret 
etmedi ama biz hâlâ onu ba ğrımıza bast ığımız için, oturmu ş bu-
rada aşure taksim ediyorum."  
"Kedi dostun ne dedi peki bunlara?" diye sordu Feride Teyze, 
samimi bir merakla.  
Asya alayc ı alayc ı güldü. "Valla benim yerden gö ğe kadar 
hakl ı olduğumu, zaten bu evin t ımarhaneden farks ız olduğunu 
söyledi. Ailemin düzelece ğinden ümidi kesip, manifestom üze-
rinde çal ışsam daha iyiymi ş." 
"Bilememi ş kedi efendi," dedi Feride Teyze. "Nankör kedi-
lerden nasihat al ırsan ancak bu kadar olur zaten. Tabii ki day ını 
bağrımıza basacağız. Akraba akrabad ır, sevsen de sevmesen de. 
Biz Alman de ğiliz. Onlar çocuklar ını on dört ya şında kap ının 
önüne koyuyor. Git ne halin varsa gör diyor adam kendi öz evla-
dına. Biz yapamay ız öyle şey. Güçlü ailevi de ğerlerimiz var. Öy-
le senede bir gün toplan ıp hindi yiyemeyiz biz..."  "Ne hindisi ya?" diye sordu Asya gözlerini k ırpıştırarak ama 
daha sorunun s onuna gelmeden, meseleyi kavram ıştı. "Ay sen, 
Amerikal ıların Şükran Günü'nden mi bahsediyorsun?"  
"Neyse ne," dedi Feride Teyze elinin tersiyle bu malumat ı sa-
vuşturarak. "Sonuç ayn ı işte. Onlar ın kuvvetli aile ba ğlan yok. 
Biz öyle de ğiliz. Birisi babansa, sonsuza kadar baband ır, karde-
şinse karde şin, nokta."  
Asya bu mutlakiyetçilik kar şısında oflamakla yetindi sadece.  
"Hem zaten her bi şeyi acayip bu dünyan ın, sade bizim aile mi 
acayip san ıyorsun," diye ekledi Feride Teyze, belli ki h ızını ala-
mam ıştı. "Bu yüzden seviyorum üçüncü sayfa haberlerini. Dün-
yan ın ne kadar manyak ve tehlikeli oldu ğunu unutmamak için ke-
sip biriktiriyorum bütün o kupürleri."  
Feride Teyze'nin şimdiye kadar hiçbir davran ışını rasyonali-
ze etmeye çal ıştığına şahit olmad ığından Asya ona ilgiyle bak-
maktan kendini alamad ı. Mart güne şi pencereden içeri dolarken, 
bir müddet daha mutfakta oturdular i ştah aç ıcı kokular aras ında. 
Ta ki Feride Teyze en sevdi ği VJ'in yeni bir grubun video klibini 
anons ettiğini duyup içeri ko şana kadar. O gidince ayakland ı As-
ya. Can ı sigara çekiyordu. Sigaradan ziyade Alkolik Karikatü-
rist'le sigara içmek istiyordu şimdi. Bunu kabullenmekte zorlan-
sa da onu özlemi şti işte. Misafirler gelene kadar iki saati vard ı. İki 
saatte karşıya geçip dönebilirdi rahatl ıkla. Hoş, gecikse bile kim-
senin umursamayaca ğını düşündü.  
Birkaç dakika sonra, kap ıyı sessizce kapatt ı arkas ından.  
Banu Teyze kap ının kapand ığını duyunca o yana se ğirtti ama da-
ha seslenmeye f ırsat bulamadan Asya ç ıkm ıştı bile.  
"Şimdi ne yapmay ı planl ıyorsunuz efendim?" diye sordu 
Ağulu Bey.  
"Hiç," diye f ısıldad ı Banu Teyze çekmeceyi aç ıp içinden bir