Fatih Oteli
231ve b ırakt ığım ı hat ırlayamad ım. Yağmurda, sokaklarda arabamdan çok  
Füsun'u ve hayat ımı düşünerek uzun uzun yürüdü ğümü, bu karanlık  
ve çamurlu sokaklarda, onu ac ıyla da olsa dü şlemekten mutlu  
olduğumu hat ırlıyorum. Gece yans ına doğru önüme ç ıkan Fatih Oteline  
girip, bir oda isteyip uyudum. 
Aylard ır ilk defa deliksiz uyumu şum. Ondan sonraki geceler de ayni 
otelde huzurla uyudum. Buna şaşıyordum. Bazan, sabaha do ğru 
rinamda çocuklu ğumdan ve ilk gençlik yıllar ımdan kalma mutlu bir  
hat ırayı görür, tıpk ı bal ıkç ıyla oğlunu işittiğim zamanlardaki gibi bir  
ürperti yle u yan ır ve a ynı mutlu rü yaya geri döne yim di ye otel  
yatağ ımda hemen yeniden uyumak isterdim. 
Yal ıya gidip eşyalar ım ı, k ışlık yün çoraplar ım ı, elbiselerimi aldım;
annemin, babam ın merakl ı bak ışlar ından ve sorular ından uzak olmak  
için bavullar ımı eve değil, otele getirdim. Her zamanki gibi her sabah
erkenden Satsat'a gidiyor, yaz ıhaneden erkenden ç ıkıp İstanbul
sokaklarına ko şuyordum. Sev gilimi bitmez tükenmez bir co şkuyla
arıyor; akşamlar ı birahanelerde içerken, bacaklarım ın yorgunluğunu
unutma ya çal ışıyordum. Ha yatım ın pek çok dönemi gibi, yaşarke n
bana ac ı verdiğine inand ığım Fatih Oteli günlerinin, asl ında çok mutlu
bir zaman parças ı olduğuna yıllar sonra karar verecektim. Her gün öğle
tatilinde yazıhaneden ç ıkıp Merhamet Apartman ı'na gidiyor ve gün
geçtikçe daha bir özenle korudu ğum ve bulup hat ırlad ığım yeni
parçalarla her geçen gün ço ğalan eşyalar ımla o ynayarak aşk ac ım ı
yat ıştırıyor, ak şamlan da içip uzun uzun yürüyordum. Dumanl ı 
kafa yla, Fatih'in, Kara gümrük'ün, Balat' ın arka sokaklar ında saatlerce
yürür, aç ık perdeler aras ından ev içlerini, ak şam yemeğini yiyen
ailelerin mutlulu ğunu se yreder, s ık s ık "Füsun ş uralarda bir yerde"
duygusuna kap ılır, kendimi iyi hissederdim. 
Bazan bu sokaklarda kendimi bu kadar iyi hissetmemin nedeninin,  
Füsuna yakınl ık değil, başka bir şey olduğunu sezer-