yoruyor diye dii�iiniiyorlard1 ogrencileri; i;unkii, Murat Dik­
men, biitiin ogrenciligi sirasmda Hocamn yalmz bir kere ce­
binden bir kag1t i;1kararak 'halkalann burkulmas1' formiilii­
ne bakt1gm1 gormii� o kadar. Belki de gei;im yiikii hocay1 yo­
ruyor diye dii�iiniiyorlard1 asistanlan; i;iinkii d1�ardan i� al­
may1 sevmeyen Mustafa inan, bilirki�ilik yapmaya ba�lam1�­
t1. Mahkem elere, hem de Sanyer'deki gibi uzak olanlarma 
ko�up duruyordu. Universitedeki arkada�la n da, "Bu kadar 
ders vermesin, diyorlard1. Bir de geceleri evde okuyor, i;ah­
�1yor. Bir de sohbetlere kat1hp, kimsenin adm1 bile aklmda 
tutamad1g1 uzun �iirleri ezbere okuyor. Daha Muhendis 
Mektebi'ni bitireli yedi y1l oldu, profesorli ige yiikseldi; bu ka­
dar i;abuk yukselmek onu yormu�tur. Jale Hamm da, kocas1 
i;ok sigara ii;iyor, durmadan oksiiriiyor diye endi�eleniyordu. 
Mustafa inan da endi�ele nmeye ba�lam1�ti: insan kirk ya­
�mda bu kadar bitkin hisseder mi kendini? 
139