O gün kasaba her günkünden daha canlıydı, kasabahl ar, 
genç yaşlı, çoluk çocuk çarşıya, alanlara dökülmüşler olağanüs­
tü bir günün heyecanını yaşıyorlardı. 
Şafağa karşıydı, köprünün üstündeki yüksek tepenin ya­
macından on iki ak libaslı kişi ışıklar içinde balkıyarak aşağı in­
diler , köprüye ayak basar basmaz da İnce Memedin ah ayağa 
kalkh, derin bir uykudan uyanırcasına silkindi, ışık içindeki 
adamlar ona yaklaşırlarken, şaha kalkh, burun delikleri şişti, 
ön ayaklan göğü döverek üst üste kişn edi. Ahn donu değişmiş, 
apak bir bulut gibi olmuş, bedeni de büyümüştü. Yelesi, kuyru­
ğu savruluyord u. Gelen on iki ak libaslı kişi onun yöresini aldı­
lar, bir süre beklediler. At onlan teker teker kokladıktan sonra 
uysallaştı, yönünü dağlara döndu, boynunu uzath esen yeli 
kokladı, on iki ak libaslı kişi de onun dört yanını çevinnişti, yü­
rüdüler , dağl�ra doğru çekildiler gittiler. Orada, köprünün gö­
zünün altında, atın kurşuna dizildiği yerde küçücük, arada sı­
rada sert çakan bir ışık kaldı. 
Bu sabah çarşıda dükkanlarda evlerde hep kurşuna dizilen 
at· konuşuluyor du. Kimisi yöresindeki on iki kişiyle ah dağlara 
ağıp giderken, kimisi ovadan Akdenize inerken, kimisi doğu­
da, batıda, kuzeyde, güneyde görmüştü onlan. 
On iki ak libaslı kişiyle, aralanndaki kır at, gecenin karanlı­
ğının ortasında ulu, ak bir çiçek gibi açmışlardı. Kimisi de böy­
le görmüştü onlan. 
226