SERVET: Ne töreni? 
SAFFET: lnsanlıgın uyanışı münasebet iyle kendi imkanla­
nmız dahilinde mütevazi bir anma töreni düzenledik de. 
Merak etme giriş bedava. 
SERVET (Güler): Iyi, o halde ben de yerimi alayım. 
(Sandalyesine yerleşir.) 
SAFFET (Coşkun' a): Seni dinliyoruz. 
COŞKUN: Ey zavallı milletim dinle! (Durur.) Şu anda, he­
pimiz burada seni kurtarmak için toplanmış bulunuyo­
ruz. Çünkü ey milletim, senin hakkında, az gelişmiştir, 
geri kalmıştır gibi söylentiler dolaşıyor . Ey sevgili mil­
letim! Neden böyle yapıyorsun? Neden az gelişiyorsun? 
Niçin bizden geri kalıyorsun? Bizler bu kadar çok gelişir­
ken geri kaldıgın için hiç utanmıyor musun? Hiç düşün­
müyor musun ki, sen neden geri kalıyorsun diye durma­
dan düşünmek yüzünden, biz de istedigimiz kadar iler­
leyemiyoruz. Bu milletin hali ne olacak diye hayatı ken­
dimize zehir ediyoruz. Fakir fukaranın hayatını anlatan 
zengin yazarlanmıza gece kulüplerinde içtikleri viskile­
ri zehir oluyor. Zengin takımının hayatını gözlerimizin 
önüne sermeye çalışan meteliksiz yazarlanmız da aslın­
da şu fakir milleti düşündükleri için, küçük meyhanele­
rinde agız tadıyla içemiyorlar. Ey şu fakir milletim! Aslın­
da seni anlatmıyoruz. Sefil ruhlanmızın korkak karanlı­
gını anlatıyoruz. Işte onun için sana yanaşamıyoruz. Se­
nin yanında bir sıgıntı gibi yaşıyoruz. Hiç utanmıyor mu­
yuz? Hiç utanmıyoruz. Size kendimden örnek vermek is­
tiyorum. 
SAFFET (Gerçek bir telaşla): Hayır kendinden örnek verme. 
(Coşkun' u kolundan çeker.) 
51