geçti. Turuncu kelebek ölü değildi. Ya da Memede öyle geldi. 
Suyun dibine düşmüş gölgesi kendisiyle birlikte akıyor, aşağı­
da, ak çakıltaşlarının üstünde büyüyor, küçülüyordu.
Çok güneş vardı, ağır bir sıcak ovayı kasıp kavuruyordu. 
Göz açıp da kimse uzun bir süre bu toprağı eriten sıcağa baka­
mıyordu. Yol yol, iplik iplik çekilen, değdiği yeri eriten bir sı­
cak çökmüştü. Az sonra şu akan su duman olup uçacak, çakıl- 
taşlan eriyip çatlayacak, suyun toprağı yarık yarık olacaktı, sı­
caktan. .. Bu su böyle aydınlık, böyle güzel, şu hayal meyal gö­
züken dağlardan geliyordu. Kayalıkların, çamların, gürgenle­
rin, ulu sedirlerin arasmdan süzülüp kaynayarak, durgunlaşıp 
coşarak, köpüklenerek, düzlüklerce çakıltaşlarını yayıp, derin 
koyaklarda sıkışarak...
Memed bu Savrun suyunu çok iyi tamyordu. Eşkıyalık, ço­
cukluk günlerinde bu suyu boydan boya izlemişti. Suya bakı­
yor hayal kuruyordu. Günlerdir de ilk olarak hayal kuruyordu. 
Abdi gitti Hamza geldi, günlerdir ilk olarak akimdan çıkmıştı. 
Bir burgu gibi beynine işleyen bu düşüncenin akimdan çıktığı­
nın farkına varsa kim bilir ne kadar şaşardı.
Seyran onu seviyordu. Bunun farkına daha ilk gününden 
varmış, birkaç gün ikircik içinde kalmış, sonra da onun kendi­
sini sevdiğine bir iyice inanmıştı. Kız yamp tutuşuyor, deli olu­
yordu. Bu kadar onurlu bir kız kendisini verse verse ancak bu 
kadar ele verebilirdi. Sabaha kadar gelip bostanm yöresinde 
dolaşması Memedin çok hoşuna gidiyor, damarlarındaki kanı 
coşturuyordu. Seyranı düşündükçe delirmiş kam damarlarında 
koşturup duruyordu.
Seyranın bostanm yöresinde döndüğünü, hem de kendisi 
için, sevdadan dört döndüğünü gördüğü geceden beri de uyu­
muyor, gözleri karanlık yollarda onun karartısını arıyor, bulun­
ca da tattan mestoluyor, kendinden geçiyordu. Bir de Seyran 
için çok korkuyordu. Fıkaramn başına çok işler gelmişti zaten, 
bir de bu gecelerde ona bir şey olmasa bari.
Bir gece Seyrana gözükmek, onun elini tutmak... Bunu deli 
gibi istiyordu ama bir türlü de yapamıyordu. Sevilmek duygu­
su onu bambaşka bir insan etmişti. Şimdi o da yalnız Seyranı 
düşünüyordu. Kadife gibi yumuşak, lacivert gözlerini... Böyle-
419