isterdi. Frankfurt'ta kendi berbat odasında olmak istiyordu. Buraya gelmekle ne 
büyük hata etmiş ti! Şimdi şiir bile gelmiyordu aklına. Boş  sokağa yağan kara 
bile acıdan bakamıyordu. Gene de kar yağ arken bu sıcak pencerenin önünde durmak 
güzeldi; ölmüş  olmaktan daha iyiydi bu durum, İ pek gelmezse ölebilirdi de çünkü. 
Elektrikler kesildi. Bunu kendisine yollanmış  bir işaret olarak gördü, ipek elektriklerin 
kesileceğ ini bildiğ i için gelmemiş  olabilirdi. Gözleri kar altındaki karanlık 
sokakta oyalanacak bir kıpırtı arıyordu. İ pek'in hâlâ gelmemiş  olmasını 
açıklayacak bir ş ey. Bir kamyon gördü orada, bir askerî kamyon muydu, hayır bir 
yanılsamaydı, ş imdi merdivenlerde duyduğ u sesler de öyle. Kimse gelmeyecekti. 
Pencereden çekildi, sırtüstü yatağ a attı kendini. Karnının ağ rısı derin kuvvetli 
bir acıya, piş manlıkla yüklü bir çaresizliğ e dönüşmüştü. Bütün hayatının boş a 
gittiğini, burada mutsuzluktan ve yalnızlıktan öleceğ ini düşündü. Frankfurt'taki 
o küçük fare deliğ ine yeniden girecek gücü de kendinde bulamayacaktı. İ çini 
acıtan, kendi- 246  UICI   UUÜİ HIUa  ¦ 
ni kahreden ş ey bu kadar mutsuz olması değ il, aslında biraz akıllıca davransaydı 
hayatını çok daha mutlu geçirebileceğ ini anlama-sıydı. Daha korkuncu, 
mutsuzluğ unu ve yalnızlığ ını kimsenin fark etmemesiydi. İ pek fark etmiş  olsaydı 
hiç bekletmeden yukarı gelirdi! Annesi bu halini görseydi dünyada bir tek o çok üzülür, saçlarını okş ayarak onu teselli ederdi. Kenarları buz tutmuş  
pencerelerden Kars'ın soluk ı şıkları, ev içlerinin turuncumsu rengi gözüküyordu. 
Kar bu hızla günlerce, aylarca yağ sın, Kars ş ehrini kimsenin bir daha 
bulamayacağ ı kadar örtsün, uzandığ ı bu yatakta uyuyakalıp, annesiyle birlikte 
güneşli bir sabah kendi çocukluğ una uyansın istedi. 
Kapı vuruldu. Mutfaktan biri diye düş ündü Ka. Ama fırlayıp açtı kapıyı ve 
karanlıkta İ pek'in varlığ ını hissetti. 
"Nerede kaldın?" "Geç mi kaldım?" Ama Ka onu duymamış  gibiydi. Hemen bütün gücüyle sarıldı ona; kafasını boynuyla 
saçlarının arasına soktu; orada hiç kıpırdamadan durdu. O kadar mutlu hissetti ki kendini, bekleme acısı iyice saçma geldi. Gene de bu acıdan yorgundu ve bu 
yüzden gerektiğ i kadar coş ku duyamıyordu. Bu yüzden, yanlış  olduğunu bile bile, 
geciktiğ i için İ pek'ten hesap sordu, ş ikâyet etti. Ama İ pek babası gider gitmez 
geldiğini söyledi: Ha, evet, mutfağ a inmiş ve Zahide'ye akş am için bir-iki ş ey 
söylemiş ti, ama bir dakikadan fazla sürmemiş ti bu; bu yüzden Ka'yı bekletmekte 
olduğunu düşünmemişti hiç. Böylece Ka, iliş kinin henüz baş ındayken kendisinin 
daha hevesli ve kırılgan olduğ unu göstererek güç dengesinde altta kaldığ ını 
hissetti. Bu güçsüzlükten korkarak çektiğ i bekleme acısını gizlemek ise onu 
samimiyetsiz durumuna düş ürürdü. Oysa artık her ş eyi paylaş mak için âş ık olmak 
istemiyor muydu? Aş k zaten her ş eyi söyleyebilme isteğ i değil miydi? Bir anda 
bütün bu dü şünce zincirini İ pek'e bir itiraf heyecanıyla hızla anlattı. 
"Bütün bunları unut ş imdi," dedi İ pek. "Buraya seninle seviş meye geldim." 
Öpüştüler ve Ka'nın çok hoş una giden bir yumuş aklıkla yatağ a devrildiler. Dört 
yıldır kimseyle seviş memiş Ka için mucizevi bir mutluluk ânıydı bu. Bu yüzden 
yaşadığı ânın tensel zevklerine 
247 ¦ rva ııc ıpcK uıcı uuaiiııua - 
kendini vermekten çok, o ânın ne kadar güzel olduğ una iliş kin düşüncelerle 
doluydu. îlk gençlik yıllarındaki cinsel deneyimlerinde olduğ u gibi, aklında 
sevişmeden çok kendisinin seviş iyor olması vardı. Bu ilk baş ta Ka'yı aş ırı 
heyecandan korudu. Aynı anda Frankfurt'ta tiryakisi olduğ u pornografik 
filmlerden bazı ayrıntılar, sırrını çözemediğ i, şiirsel bir mantıkla gözünün 
önünden hızla geçmeye baş ladı. Ama seviş irken kendisini kış kırtmak için 
pornografik sahneler düş lemek değ ildi bu; tam tersi, aklında sürekli bir hayal 
olarak yer alan bazı pornografik görüntülerin en sonunda bir parçası olabilme imkânını kutluyordu sanki. Bu yüzden Ka yaş adığı yoğun heyecanın İ pek'e değ il,