Garson koştu: “Bir şey mi istediniz?” Kendine geldi. Be-
ğenmedim bu Kenan’ı. Alın götürün. Bir dondurma dahaısmarladı. Bu çocuğun bütün hayatını bilmiyoruz Kenan.Bizimle yaşamadığı bir yönü var hayatının: kimseyle yaşa-madığı bir yönü. Yalnız, bilemiyoruz neyi yaşayamadığını.Kimlerle yaşayamadıysa onları bulmalı. Yanılıyorsunuzaziz dostum Doktor Vatson. Kendisi, içine dönük bir in-sandı: hiç parmak izi bırakmış olduğunu sanmıyorum.Mister Holmes yanılıyorlar. İz bırakmayan bir suçlu krimi-noloji tarihinde görülmemiştir. Deniliyor ki birçok insanınkanına girmiş olan Kafka bile bütün evrakını yakamamış.Biliyorsunuz sayın üstad: acele etmemek gerekir. Zamanabırakın. Ne korkunç söz! Bir daha söylediğini işitmeyeyimVatson. Fakat, haklı olabilirsin azizim. (Bütün meseleleribu uşak ruhlu herifin çözmesine, hiç olmazsa çözmeyekalkışmasına da içerlemiyor değilim.) Yalnız kediler, öle-cekleri zaman bir iz bırakmadan kaybolurlar. Dostumuz dahiçbir şekilde evcil bir hayvan olarak düşünülemeyeceğinegöre... Gerçekten, bu bir hareket noktası olabilir. Onunlayaşayanları kimden öğrenebilirim? Önce, bütün şüpheli ki-şileri baştan gözden geçirmeliyim. Evinde bir arama yapın.Derler ki ruh bozuklukları insanı son derece kurnaz yapar-mış. Yani deliler, bizden akıllı mı Vatson? Adımı, çamaşırsuyu markası gibi telaffuz etmemenizi rica edeceğim Mis-ter Holmes. İntihar bir akıl hastalığıdır ve ancak bir akılhastasının körleşmiş duyularının sağladığı soğukkanlılıklabaşarılabilir. Muhakkak bir iz bırakmıştır; aksine ihtimalveremiyorum. Yalnız bunu, çok akıllıca, kurnazca yapmış-tır. Manyakça bir zevk almıştır bunu yaparken de. Saçma.Selim’in böyle bir aptallık yapacağını sanmıyorum. Kimse-ye zararı dokunmayan soyut bir kötülüğü ben, büyük vemustarip bir ruhun iç çekmesi olarak kabul ediyorum. Psi-kolojiyle kriminolojiyi birbirine karıştırıyorsun Vatson. İl-
316