ken zıt hislerle mücadele ediyordu: Acaba Osmanlı guru­
runu bir yana bırakarak kadını müptedi bir aşık gibi mi 
beklemeliydi, yoksa Devlet-i Ali-i Osman'ın heybetine ya­
raşan ... 
COŞKUN: Saçmalama. Hem beş çayı da nerden çıktı? 
SAFFET: Kadın Ingiliz tesirinde de, ona incelik ediyor. 'Sa­
bırsızlıkla çadmn kapısında nöbet bekleyen emir çavuşu­
na seslendi...' 
COŞKUN: Kim sabırsız? Anlaşılmıyor. 
SAFFET: Baltacı da, emir çavuşu da. 
COŞKUN: Şimdi muhakkak çavuş köylü şivesini taklit eder 
Baltacı'ya cevap verirken: "Paşam sen bu garuyu essahtan 
seviyon mu?" 
SAFFET: Tarihi piyeslerde köylülerin konuşması çok mu 
gerekli? 
COŞKUN: Elbette. (Kağıtlanna eğilir.) Dinle: Yedinci Ordu­
nun Kutbül Sehra Seferi sırasında Hüseyin Sıtkı Serdar Pa­
şa bir neferle konuşuyor. (Kağıdı Saffeee uzatır.) 
SAFFET (Okur): Ey nefer-i bihaber! Muharebe-yi azarnın bu 
şedit lahzasında bu denlü gaflet ve delalet ve hatta hiyanet 
içinde ne haltediyorsun? 
COŞKUN: Duşman topçusunu gozluyom paşam. 
SAFFET (Güler): Bu cahil nefer, paşanın sözlerini nasıl an­
ladı? 
COŞKUN: Fakire yalnız son iki kelimesi ye tti. Okumuş yaz­
mış takımı genellikle halkın anlayacağı birkaç söz ederler 
nutuklannın sonunda. (Düşünür. ) Nasıl diyorlar? Halkla 
aramızdaki 'diyalog' kurulsun diye. Neyse. (Kağıtlan ayı­
rır.) Biz kendi diyaloglanmıza gelelim. (Saffeee kağıtla-
58