FAKİR BAYKURT
 
305
 
 
sıkılmış boyunbağı, bağlara «hökümet»in, «el taktığı»nı anlatıyordu.
 
Kır Abbas:
 
«Vay anassını!..
» dedi yüksek sesle. «Makine gibi kanun! Hiç 
habarın olmadan, hiç durmadan yörüyor! ..»
 
Malmüdürü, Kır Abbas’a ters ters baktı:
 
«Evet öyledir! .. » dedi gözlüklerinin üstünden.
 
«
Ö
yleyse çok gözel, çok gözel müdür
-
can!» dedi Kır Abbas. «Tüm 
burda gördüğün k
omşular kanundan, hökümetten nefret olduk! 
Bundan kuşkun olmasın, hiç kuşkun olmasın!..»
 
Rıza, Kır Abbas’ın eteklerini bir daha çekti:
 
«(Sus Abbas emmi, sus!.. Herif seni bir tongaya bastırır, arkaüstü 
gidersin, sus!.. Valla seni kimse kurtaramaz! ..)»
 
«Ev
et vatandaşlar! İtiraz süresi geçmiştir! Şimdi size bu bildirimi 
yaptığıma dair bir tutanak düzenlememiz gerekiyor. 
Ö
teki arkadaşlar 
biraz açılsınlar. Biz tutanağı yazıverelim...»
 
Birkaç kişi:
 
«Mühürlemeyin! ..» diye bağırdı, muhtara, üyelere...
 
Tel saplı 
gözlüklerinin üstünden müdür konuştu:
 
«Cahillik etmeyin, hiç cahillik etmeyin! Ortalıkta sizin haklarınızı 
sizden çok iyi düşünen ve zor kullanmaya ihtiyacı olmayan bir devlet 
ve bu devletin nizamı var. Mühürlemeseniz ne geçer elinize? Bu 
tutanak, sadece b
enim buraya gelip, bu bildirimi size yaptığıma 
dairdir. Biz adamız ki, ayağınıza gelip ayağınızda bildiriyoruz. 
Jandarmaya emir verip hepinizi ilçeye getirtmemiz de olabilirdi! Onun 
için, şimdi Köy Kurulu burda kalsın, ötekiler biraz açılsınlar 
bakalım...»
 
Açıldılar. On beş, yirmi adım geri çekildiler. Onlarla birlikte Kel 
Bektaş da çekildi. O kendini üyelikten ayrılmış biliyordu. Ama Battal 
işaret etti: «Gel, gel bakalım!» dedi. «Şimdi üyelikten ayrılacak zaman 
mı?»
 
Bektaş gitti, öteki üyelerin yanında, ye
rini aldı.