rın kolları arasından geçerek raflara gider. Bu sırada hade-
meler ve iş sahipleri ellerindeki dosya numaralı kâğıtlarısallayarak iki adım öne gelirler, kâğıtları bankonun üstünekoyarak, “Buyrun işte numara, şimdi bizdedir sıra” türkü-sünü söylerler. Bu arada, rafın yanına varmış olan memur,“Alt gözlerde arama” oyununu oynar. Bir hademe, salondayer tutmasın düşüncesiyle, kapının dışına konulmuş olanmerdiveni getirir. Merdivenle içeri girerken hademeler ve işsahipleri hep birlikte dalgalanırlar. Merdiven, raflara dayan-dıktan sonra, oyunun en güç figürleri yapılır. Merdiveninüstüne çıkan memur, biraz bakınır ve: “Bulamıyorum işte,”diye bağırdıktan sonra, salonun çevresini merdivenle dörtkere döner. Merdivenden inerken, bankonun çevresindekihalkada bulunanlar: “Dosya yokmuş yerinde” diye kâğıtla-rını sallayarak bağırırlar. İçlerinden biri elindeki kâğıdı baş-ka bir memura uzatır. Oyun tekrarlanır.
T urgut, oyunun en heyecanlı yerinde içeri girdi. Merdi-
venli memura iki kere çarptı. Bankonun çevresindeki hal-kayla birlikte üç kere döndü: sonunda hademesini gördü.Adam bankonun içindeki bir memurun yanına gitmiş,onunla konuşuyordu. T urgut bu karışıklıkta, seslenmesininbir yararı olmayacağını düşünerek, yasak olduğu halde, gö-revli memur adımlarıyla bankoyu aştı, memura yaklaştı.Orta yaşlı, yumuşak yüzlü bir memur. T urgut’un yüzüne il-giyle baktı. Oturması için ona masasının yanındaki sandal-yeyi gösterdi. T urgut, başıyla, hademeye, gidebileceğini bil-dirdi. Hademe kalabalığın içinde kayboldu. Daireye geldi-ğinden beri oturmamıştı. Oturdu, memura teşekkür etti,paketini çıkardı, birer sigara yaktılar. “Şimdi dosyanızı bu-lurum efendim. Şu kalabalık biraz dağılsın da.” T urgut’usüzdü, beğendi. “Burada iş görmek imkânsız beyefendi,”dedi. “Bu karışık düzen kurulmuş bir kere: yukarıdakilerde aldırmıyor. Kaç kere teklif ettim onlara, bu salonu şöyle
308