aylarından itibaren planlamaya başlardık. Hangi ta­
rihte yola çıkılacak, hangi rota izlenecek, kimler ka­
tılacak, kararlaştırılırdı. Küçük çocuklar ve köpekler 
bu yolculuğa dahil edilmezdi ama geziyi ucuza ge­
tirebilmek için, mutlaka on sekiz kişi olmak gere­
kirdi ve mutlaka Hürriyet teknesine binilirdi. Yol­
cular ve güzergah kesinleşince, Azra Hanım işbö­
lümü yapardı. Herkes yol üzerindeki bir yöreyi 
araştırır, çalışır, diğerlerine anlatabilecek kadar öğ­
renirdi. Geceleri vakit geçirmek için oynayaca ğımız 
oyunlar, sahneley eceğimiz skeçler seçi lirdi. Grubu­
muzda yazar, şair, mimar, sanatçı dostların yanı sı­
ra, daha önce Sabahattin Eyüboğl u ve Balıkçı ile 
yolculuk yapmış eskiler de bulunur du. Biz yeniler, 
onların sanat, tarih ve edebiyat üzerine tartışmala­
rını dinler, bilgilenirdik. Yemekleri mizi kendimiz 
yapardık. Her gün bir başka ekip, kaptan ve miço­
lar dahil, yirmi kişiye hiç gocunmadan yemek ha­
zırlardı. Oltayla ya da ağ atarak balık yakalayabil­
mişsek, ne ata! Yoksa makarna, pilav, menemen, sa­
lata hazırlar, onca bulaşığı da yine hiç gocunmadan 
yıkardık. Günümüzün lüks teknelerinin teknoloji­
sinden ve hizmet ekipmanından yoksunduk ama 
hiç bozulmamış doğanın, tertemiz denizin, gele­
neksel yapısını koruyan köylerin, taptaze, hormon­
suz sebzelerle meyveların tadını da biz çıkarırdık. 
Hasretle, sevinçle beklediğ im, iple çektiğim gün­
lerdi, salaş tekneye binip dostlarımla birlikte 
Ege'nin mavi sularına açılmak. Bir keresinde, yeni 
166