EMEL: Birlikte okuyalım, Coşkun Beyin çok az vakti kaldı, 
gitmesi gerekiyor. 
SERVET: Bir yere mi gideceksiniz Coşkun Bey? 
COŞKUN: Emel saçmalıyor. (Gülümser.) O kadar acelem 
yok. 
SERVET (Okur): Olay, Eski Yunan'da geçer. 
SAFFET: Servet Duygulu'nun siparişleri başka nerde geçe­
bilir ki? 
SERVET (Okur): Yabancı ülkelerden getirtilen Bunalım 
Tanrılarının ülkemize bir oyunudur bu. Ülkede kötü gün­
lerin habercisi rüzgarlar esiyordu. Aslında büyük dalga­
lanmaların başlangıcıydı bu. Ülkenin insanları daha in­
san olduklarını yeni anlıyorlardı. Millet olmanın heyeca­
nından duydukları bir sarsıntıydı bu. Bu heyecanın içinde 
ithal malı bir bunalımın yeri yoktu. İşte ne yazık ülkenin 
aydınları, ülkenin göz bebekleri, binbir sıkıntıyla yetiştiri­
len, adam başına düşen yıllık gelirden oldukça yüksek pay 
alan okumuş takımı Ecnebi Bunalım Tanrısının büyüsü­
ne kapıldı: Dünya Nimetlerinden usandığını haykırmaya 
başladı; dünya nimetlerini yaşamadan, onlardan usandığı 
kuruntusuna kapıldı. Meyhaneleri ithal malı bunalımla­
rıyla doldurdu. Daha biz doyasıya yaşamamıştık ki; büyük 
ve güzel şeylerin özlemini çekiyorduk henüz. Biz daha fe­
raha çıkmamıştık ki, dünya nimetlerinden bıkalım, buna­
lımlar geçirelim. (Başını kaldırır.) Gelin çocuklar. (5aj­
jet'le Erne/'e işaret eder.) Hemen provaya başlıyoruz. (Ka­
ğıtlan onlara verir, yavaş sesle konuşma ya başladar.) 
COŞKUN (Onlan seyreder ek): Aman yara bbi! Gerçek bir ti­
yatro! Gerçek oyuncular: Neredeyse gerçek bir prova bi­
le yapılacak. 
86