nın. Daha sonra sepeti büyük bir terazide kendi okkalarımla 
tartarım. Aşağı yukarı sepette kaç pirinç olduğu anlaşılır. 
-Keçi kuluçka olduğu vakit altına kaç yumurta karlar? 
Arap yine şahından yardım için semaya doğru haykı­
rarak bir dineldi. Besbelli bu defa kulağına bir şey fıslayan 
olmadı. Düşündü ... Düşündü ... Artık bilmediğini itirafla ve 
tam bir teslimiyetle iki elini göğsüne koyarak: 
-Pes, ya pirim! Keçinin kuluçkaya oturduğunu bilmi­
yordum. 
Yine opera başladı. Biz hep birden raksa katılarak: 
Bilemedi Ruşen hah hah hah 
Bilemedi Ruşen hah hah hah 
İçimizde en iyi göbek kıvıran yine biçare ablaydı ... imti­
han heyetinden: 
-Abiaya yedi maşallah, on aferin! Beş köy, iki göl, dört 
tepe bahşedildi. 
Biçare abla notlarını tamamlayarak sınıfı geçti galiba. 
Ses: 
-Kalfa! 
-Hazırım efendim! 
-Bir baba, birer batın hariç olarak, hangi akrabasının 
ortasında bulunur ? 
-Dedesiyle torununun efendim. 
-Kuyunun dibi ağzına çevrilirse suyu nerede kalır? 
Kalfa bu imtihanlara alışkın olmakla beraber fena halde 
şaşaladı. Ben şimdi zihnen bir kuyu tasavvur ederek, onu 
şöyle hayalimde altüst çevİrıneye uğraşarak suyun nereye 
gideceğini bulayım diyorum ... Üstünüze iyilik sağlık, aklıma 
fenalık gelir gibi bir şey oluyor. Biraz daha aşağı yukarı oy­
natsam ona bir karar kıldırıncaya kadar zihnim de beraber 
oynayacak. .. Bu köşkte ben aklımı tastamam muhafazayla 
Hasan'a varamayacağımı anlıyordum. 
Çeşmifelek hayli düşündükten sonra: 
-Su yine aşağıda kalır. Kuyunun dibiyle yukarı tarafın­
dan örtülmüş bulunur. 
85