------------------- Mutluluk insanın Sevdiği Kişiye Yak ın Olmas ıdır Yaln ızca ------------------------  
raki günlerde kendimi iyi hissede rken yürütür; birkaç gün sonra  
Füsun'u ac ıyla özledi ğim zaman ise, gözüm ondan baş ka bir ş ey 
görmezdi. Annem ise, tak ınt ım ı ya da içimdeki karanl ığı hem hisseder  
ve merak eder hem de bilmek istemezdi. Ben de t ıpk ı onun gibi, onun  
ne bildiğini merak eder, ama Füsun'a olan a şkım ı benim sand ığımdan  
daha fazla bildi ğini de -eğ er öyleyse-  öğrenmek istemezdim. Tıpk ı, 
Füsun'u her görüş ümden sonra ona du yduğum aşkın art ık öyle fazla  
önemli olmad ığına kendimi safça inand ırmak istemem gibi, annemi de  
içimdeki tak ınt ının önemsizli ğine bu konuda hiç konu şmadan ikna  
etmeye çal ışırd ım. Bu amaçla, bu konu da "komplekssiz" oldu ğumu  
anneme kan ıtlamak için, terzi Nesibe Hala'n ın k ızı Füsun ile kocas ını 
bir kere Boğ az'a yeme ğe götürdü ğümü, bir kere de genç damad ın 
ısrar ıyla onun senaryosunu yazd ığı filmlerden birini seyre gittiğ imizi -
laf aras ında- anlat ıverdim. 
"Aman aman i yi olsunlar," dedi annem. "Çocuk filmcilerle,  
Yeşilçamcılarla dü şüp kalk ıyormuş diye du ymuş, üzülmü ştüm.  
Güzellik yar ışmalarına giren k ızdan ne beklersin! Ama sen iyiler  
diyorsan..." 
"Akl ı başında bir çocu ğa benziyor..." 
"Onlarla sinemalara m ı gidiyorsun? Gene de dikkat et, Nesibe çok i yi 
kalplidir, e ğlencelidir ama çok da entrikac ıdır. Bak ne di yeceğim. Esat  
Bey'in rıht ımında bu ak şam davet var, adam yollayıp bizi de ça ğırd ılar. 
Sen git, ben de koltuğ umu incir a ğacının alt ına ko ydurtur, uzaktan sizi  
seyrederim." 
 
 
52. HAYAT VE ACILAR HAKKINDA B İR FİLM 
SAMİMÎ OLMALI 
 
1976 y ılının Haziran ortas ından Ekim baş ına kadar, giri ş biletlerini ve  
bazılar ını y ıllar sonra İstanbul'un koleksiyoncular ından ara yıp 
bulduğum lobi foto ğraflar ını ve el ilanlar ını sergile- 
 
283