naya bakıp bakıp ağlayan bu delikanlıya o kadar acıdılar 
ki, onu teselli etmek için adeta birbirleriyle yarıştılar. An­
lattıklarına göre yiğit suratı böyle olmalıydı, hele yalın kı­
lınç bu suratla keferenin üzerine koştu mu, alimallah hep­
si arkalarına bile bakmadan kaçarlardı. Bacağı kesilen bir 
yeniçeri ise, Kostantiniye'de bir cerrahın neşterle yüzleri 
kesip biçerek korkutucu bir çehreye dönüştürdüğünü , üs­
telik bu iş için utanmadan yedi filuri aldığını söylüyordu . 
Dediğine bakılırsa, Eğri kalesi surlarına ilk tırmananlar bu 
cerrahın eseri olan gulyabani çehrelerine sahipti. Fakat ne 
kadar dil döktülerse de delikanlının ağlaması dinmedi. Ya­
ralılarla birlikte Edirne'ye gönderildiğinde hala ağlıyordu. 
Ayrıca yeni atla ttığı zatürre onu iyice güçten düşürmüştü. 
Bacakları üzerinde zor duruyor ve sürekli öksürüyordu. 
Karargahta, savaşamayacak durumda olduğu anlaşılan di­
ğer eşkincilerle birlikte ona da ayarı düşük tam iki yüz ak­
çe ihsan edildi. 
Bünyam in, Kostantiniye'ye dönmek isteyen üç beş kişiye 
katılıp, kendilerini taşıyacak bir öküz arabası kiralamak için 
payına düşen parayı verdi. Artık ilkbahar gelmişti. Bu yüz­
den yolculukları zahmetsiz geçti. Serin ve temiz bahar ha­
vası, konaklad ıkları köylerden aldıkları sıcak ekmekler, ça­
nak çanak yedikleri nefis yoğurtlar, Trakya balları ve leziz 
şaraplar Bünyamin'in sağlığına kavuşmasına büyük ölçüde 
yardımcı oldu. Fakat Kostantiniye surları göründüğü zaman 
aklına gelen bir düşünce delikanlının kanını dondurdu: Şu 
anda kendisinin eşkalini bilen yüzlerce ve belki de binlerce 
kişi onu arıyordu . Yüzü parçalandığı için kendisini bulma­
ları biraz zordu. Fakat adını biliyorlardı ve Kostantiniye'de 
nerede oturduğunu lağımcıbaşından mutlaka öğrenmiş ol­
malıydılar. Öyleyse babasının yanına gidemezdi. Ancak du­
rum ne olursa olsun, babası büyük bir tehlike içinde olma­
yacak mıydı? Bütün bunlar aklından geçerken o kadar çok 
88