Büyük kızına telefon açt ı. Telesekreter ç ıktı karşısına: 
"Jeannette, can ım. Benim, annen. Scott'u aramakla hata 
ettim, biliyorum. Ama inan bana, niyetim kötü de ğildi. Ben 
sadece..." 
Kelimeler dizildi bo ğazına. Keşke ne diyece ğini önceden 
  
68 
tasarlam ış olsaydı. Telesekreter kayd ının döndükçe ç ıkardığı 
hışırtıyı duyabiliyordu. Ya da öyle sand ı. Geçen her saniye 
zamanın azaldığını düşünerek biraz daha gerildi. Son bir 
hamleyle tamamlad ı cümlesini. 
"Jeannette, olanlardan dolay ı üzgünüm. Ama bilsen öyle... 
öyle mutsuzum ki..." 
Çat! Kay ıt durdu. Ella a ğzından çıkanlara inanamadan 
öylece kalakald ı. Durup dururken ne olmu ştu ona böyle? 
Mutsuz muydu sahi? Böyle hissetti ğinin bilincinde de ğildi. 
Acaba insan mutsuzken bunun fark ına varmadan ya şayabi- 
lir miydi? 
Ne var ki, bu bir itirafsa dile getirmi ş olmaktan rahats ız 
değildi. Daha ziyade donuktu içi. Zaten nicedir iyi ya da kö- 
tü şiddetli bir şey hissetti ği yoktu ki. 
Az sonra gözü Aziz Z. Zahara’n ın e-posta adresini not etti- 
ği kâğıt parças ına kaydı. Basit ve sadeydi adres. Davetkârd ı. 
Pek fazla dü şünmeden, ani bir itkiyle bir mesaj yazmaya ba ş- 
ladı: 
Sevgili  Aziz   Z.   Zahara, 
Adım Ella. RBT Yay ınevi'nde edebiyat editörü- 
nün asistan ının asistan ı olarak A şk Şeriatı 
isimli roman ınızı okuyorum. Asl ında yeni ba şla- 
dım sayılır ama gayet keyifle ilerliyorum. Ta- 
bii bu sadece benim ki şisel görü şüm. Yazd ıkla- 
rımın editörlerin görü şlerini yans ıtmadığını 
baştan belirtmeliyim. Benim sizin roman ınızı 
sevip   sevmememin   yay ınlanması   karar ında   etkisi 
fazla olmayacakt ır. 
Belli ki a şkın hayatın özü oldu ğuna inan ıyor- 
sunuz, sizin için ba şkaca önemli bir şey yok gi- 
bi. Ben ayn ı fikirde de ğilim ama faydas ız tar- 
tışmalara   girmek  de ğil   niyetim.   Size  yazma  ge- 
  
69 
reği duydum çünkü roman ınızla yolumun kesi şme- 
si tuhaf bir zamana rastlad ı. Şu sıralarda bü- 
yük kızımı genç ya şta evlenme fikrinden cayd ır- 
maya uğraşıyorum. Önceki gün erkek arkada şına 
telefon aç ıp evlilikten vazgeçmeleri gerekti ği- 
ni söyledim. Şimdi kızım benden nefret ediyor. 
Küstü, konu şmuyor. Muhtemelen siz k ızımla ben- 
den daha iyi geçinirdiniz, zira a şka bakışınız 
aynı  gibi. 
Şahsi sorunlar ımı böyle pat diye anlatt ığım 
için kusuruma bakmay ın. Niyetim bu de ğildi. Ki- 
şisel blog'unuzda (e-posta adresinizi oradan 
aldım) yazdığına göre Guatemala'daym ışsınız. 
Dünyayı gezmek heyecan verici olmal ı. Bir gün 
Boston'a u ğrayacak olursan ız bizzat tan ışmak, 
bir   fincan  kahve   içip   sohbet  etmek  isterim. 
En  iyi  dileklerimle, 
Ella 
Kelimelere ihtiyac ı vardı. Sadece kocas ıyla değil, tüm aile- 
siyle ileti şiminin zay ıfladığı şu dönemde, Ella kelimelere