da, oğlağını da kestiler yediler. Mestan Ağa, dedi ki, ben gece 
yansından sonra gelir onlan bulurum ." 
Çocuk onlan aldı, karşı ormanlık koyaktaki bir dama gö­
türdü. Onlara ateş yaktı, ısındılar. Ocağa kurumuş et atıp pişir­
diler. İlyas Çavuş onlann dağarakianna çok yiyecek, çok ek­
mek doldurmuştu, tıkış tıkış, ortaya serdiler. Çocuk, kıtlıktan 
çıkmışçasına yemekiere yumuldu, eşkıyalar yemeklerini bıra­
kıp şaşkınlıkla, bu aç çocuğun yemek yiyişine baktılar. Çocuk, 
yanına yöresine bakmadan ha bire tıkıştınyor du. Karnı davul 
gibi şişinceye kadar yedi, yanma yönüne şaşkınlıkla bir göz at­
tıktan sonra : 
"Amma da güzel yemekleriniz varmış, bir yedim, bir ye­
dim. Siz bu kadar güzel yiyecekleri nereden buldunuz ?" 
"Allah verdi," diye güldü Ferhat Hoca. 
"Sizin böyle ne güzel Allahınız var, bizim Allah bize hiç 
böyle yiyecekler vermiyor. Böyle bir Allalımız varsa hiç sırtınız 
yere gelmez, bu dünyada da, öteki dünyada da ... Sizin Allahı­
nız çok yaman." 
"Yaman," dedi Ferhat Hoca. 
"Bizim Allahımız çok fıkara. Bizim Allahımız bizden de fı-
kara olacak ." 
"Onun da bir şeyleri var," dedi Hoca. 
"Tövbe de," dedi çocuk. "Bir şeyleri olsa bize de verir di." 
"Verecek." 
"Verme yecek." 
Çocukla Ferhat Hoca arasında, verirdi, vermez di, diye sert 
bir tartışma çıktı. Hoca, Allahın bir gün onlara da vereceğini 
söylüyor , çocuk inatla karşı koyuyor, ötekiler de onlann tartış­
malanna gülüyorlar dı. Sonunda çocuk Hocaya küçümseyerek 
baktı, senin dediğin olsun, diyerek sözü değiştir di. 
Çocuk: 
"Aranızda İnce Memedin kim olduğunu bileyim mi?" diye 
sordu. 
Ferhat Hoca neşelenmişti: 
"Bil bakalım şeytan çeki ci." 
"Ağzını bozma," dedi çocuk, "bak bir kucak da kocaman 
sakalın var. Böyle sövmeler senin ağzına hiç yakışmıyor." 
581