yesinde dahi tefekküre mahal kalmadığı için, ne yapa-
cağımı şaşırdım. Bir hafta kadar evvel dost meclisindebir ahbabın hediye ettiği ve hangi cehenneme attığımıbir türlü hatırlayamadığım bir kitap aklıma ve birmüddet arandıktan sonra da ayağıma takıldı. Bu, kom-şularımızdan Hüdai Yeşilkalem’in elle sekiz nüsha ya-zarak teksir ettiği bir itikat kitabı idi. İşte İLMİHAL ’eböylece sahip olmuştum. Divanda, bir göz gezdirmekmaksadıyla elime aldığım kitabı, horozlar ötünceye veson satırını bitirinceye kadar bırakamadım. Bundanevvel, “Kan Kalesi” ile “Hayber Muharebesi” hariç,hiçbir kitabın beni bu kadar sardığını hatırlamıyor-dum. Divandan kalktığım zaman, artık başka bir adamolmuştum.
10 Bütün servetimi, zevklerimi, ahbabımı, canânı, iptilâ-
larımı terk ile kendimi İlmihal’in yoluna vakfetmeyekarar verdim. Bu uğurda dört katlı ve bahçeli çift müş-temilâtlı evimi; ayrı üslupta döşenmiş dört misafir, altıoturma ve üç yatak odası ile birlikte terk ettim. Yatak-tan kalkınca âni nevazile mâni olan ve fevkalâde rahatsekiz hırkamı, Yemen’den, şehrin valisine rica minnetgetirttiğim sekiz adet sedef kakmalı çubuğumu, yatar-ken giydiğim altın sırmalı on iki takkemi, yedi entari-mi, duvarda asılı antika saatlerimi belediye müzesinehediye ettim. Kilerlerimde duran nadide baharat, reçelgibi maddelerle ambarlarımda mevcut cümle hububatve bakliyatı, fukaraya mütesaviyen taksim ettim.
11 Bilumum libasım, iç çamaşırlar, şalvarlar -bir tanesi
Mısır vâlisi ve bilâhare T unus Sultanı İkinci Abdurrah-man’ın kolleksiyonundan gizlice alınmış idi- yemeni-ler, çarıklar, uzun ve kısa çizmeler, ipek ve sırma ku-şaklar, kavuklar, sarıklar akraba-yı taallukâtıma tevziedildi.
212