"Etek benim tarzım değil. Üstelik hastaneye gi­
derken de eteklik giyiyorsun hep." 
"El bette. Mayoyla hastaneye gidilmiyor." 
"Pantolon giyebilirsin," dedi Cevdet. Bir an şa-
ka yaptığını düşündüm. 
"Pantoloi1 giydiğim de oluyor." 
"Hep pantolon giymelisi n." 
"Neden hep pantolon giyecekmişim?" 
"Çünkü ben öyle istiyorum." 
Şaka uzuyordu. Ne söyleyece ğimi bilemeden sı­
kıntıyla kıpırdandım. 
"Bu elbiseyi de giyme lütfen, fazla seksi." 
"Benim gençliğimde bile seksi elbiselerim ol­
madı," dedim, "herhalde şaka yapıyorsun!" 
"Hayır, şaka yapmıyorum. Ben kadınımın ba­
caklarının görünmesinden hoşlanmıyorum. Ben 
kıskanç bir erkeğim." 
"Ben yokken evde içki mi içtin?" 
"İçtim bir şeyler ama bu söylediğimin içkiyle il­
gisi yok!" dedi Cevdet. 
"Keşke içkiyle ilgisi olsaydı. Saçma sapan sarhoş 
konuşması der, geçerdim. Gerçekten benim etek 
giymem seni rahatsız ediyorsa, burada oldukça de­
rin bir sorunumuz var." 
"Nedenmiş o?" 
"Çünkü ben etek de giyerim, pantolon da." 
"Hatırım için etekten vazgeçebi lir misin? Çok 
rica etsem?" 
"Bu da nereden çıktı şimdi, birdenbire?" 
194