Arif Saim Beyin huzuruna otomobile bindirilip, iki candar- 
mayla apar topar getirilen fıkara Türkmenin ödü kopmuştu. 
Yolda getirilirken öldürüleceğim, hapsedileceğim, en azından 
sürgüne gönderileceğini kuruyordu. Arif Saimin ününü bütün 
Anadoluda duymayan kalmamıştı ki... Onun karşısına çıkan 
sağ kalamazdı.
Türkmen asılmak yerine, dayak yerine önünde bir de on li­
ralık görünce gözlerine inanamadı. Bir on liraya, bir kalın kara, 
çatık kaşlı Arif Saim Beyin sert yüzüne bakıyordu. Altından bir 
çapanoğlu çıkmasın diye, kuşkulu gözleri bir süre Arif Saim 
Beye, Arif Saim Beyden onluğa gitti gitti geldi.
"Al, al Mahmut," dedi Arif Saim Bey, anlayışlı. "Bu para 
senin hakkın."
Mahmut, Beyin kendisine adıyla seslenmesine sevindi, azı­
cık yüreklendi.
"Al diyorum sana Mahmut, al! Al kardeş, senin hakkındır. 
Ne kadar zamandır koynunda taşıyorsun bu tapuyu?"
Mahmut:
"On yıldır," diye bağırdı.
Arif Saim ağır ağır on lirayı iki parmağıyla, tiksinir gibi yü­
zünü buruşturarak yerden aldı Mahmuda uzattı:
"Al," dedi. "Bu tapuyu on yıldır cebinde taşımışın, her yıl 
için bir Hra."
Mahmut parayı aldı, koynuna soktu, hemen yere yatıp Be­
yin ayaklarına kapandı. Yanmdaküer Mahmudu yerden kaldır­
dılar. Bey ağır ağır cebinden bir beş lirahk daha çıkardı, Mah­
muda verdi. Mahmudun davramşı onu çok duygulandırmıştı.
"Sen hiç asker oldun mu Mahmut?"
Mahmut hemen hazırol durumuna geçip, Arif Saim Beyin 
karşısında dimdik durdu. Çivi gibi, yere saplanmış dimdik du­
ruyor, kıpırdamıyordu. Gözlerini de bir noktaya dikmiş, kırp­
mıyordu.
"Oldum Kumandanım," dedi, bir çırpıda künyesini saydı.
"Harbettin mi?"
"Ettim Kumandanım."
"Nerelerde?"
Mahmut, soluksuz bir çırpıda saydı:
164