Cafer Özpolat hiç bozmadan içeriye seslendi : 
"Benim bir çift çorabımı getiri n. Giyilmemiş olsun." 
Hemen bir çift çorap geldi. Kız Ala T emicin birer taş parças ı gibi 
olan sert ayakl arını ılık suyla, bol sabunla ova ova bir güzelce yıkadı, 
kuruladı, çorabı güzelce giydirdi. Vıcık vıcık ter içinde kalmıştı kız. 
"Ağanın postallarını aşağı indirin, bir ele benim en yeni terliğimi 
getir in." 
Terlik de geldi. 
Bütün bu işler olurken Temir hiç kıpırdamamış, gözlerini kırp­
madan karşıya bakmıştı. Kıvançlı, deli divaneydi ama hiç renk vermi­
yor, içi coşkudan taşıyordu. Ta ezelden kurt eniği kurt olur. Göl ye­
rinde de su eksik olmaz. Bu yüksek, hem de yüce, hem de ulu bir dağ 
kartalına benzeyen, hem de böyle yiğit mi, benim, benim gibi bir fıka­
ranın parasını vermeyecek? Verir verir. Kibarciı. ... Beni bir güzel ağır­
ladıktan sonra. 
Elinde kocaman bir kasap bıçağıyla içeriye giren bıyıklı adam : 
"Beyim hangi koyu nu keseyim? Göster de bana ... " 
Bey: 
·"Benim en aziz, en şerefli konuğum gelmiştir. Bu konak, bu ko­
nak oldu olalı, bu konağa böyle şerefli bir konuk daha inmemiştir. Bu 
dedemin soylu, yüce konağı çok vali, vezir, Bey, sadrazam görmüştür 
ama böyle aziz bir varlığı ilk olaraktır ki bağrına basıy or. Hangisi tavlı, 
hangisi iyiyse e� iyisini kes. Aniadın mı?" 
"Anladım Bey ... " 
Utanmış, sıkılmış Ala Temirin dudakları kıpırdadı : 
"Ne hacet, ne hacet, ne zahme t," dedi. 
·Bir yumruk gelmiş boğazını tıkamıştı. Neredeyse, kendini tutma­
sa Çocuklar gibi Cafer Beyin dizlerine kapanıp hıçkıra hıçkıra ağlaya­
caktı . Canım da kurban olsun, malım da kurban olsun böyle Bey oğlu 
Beye diyordu. İsterse paramı hiç vermesin, geriye kalanını da alsın. 
Böyle konuksever, böyle insan değeri bilir bir insana ben ömrüm bo­
yunca çalışay ım, o otursun yesin. 
Akşama kadar öyle elleri dizinde oturdu. Cafer Bey bir iki sözcük 
sorarsa, iyice toparlanarak, ona karşılık verdi. 
Akşam oldu, gün kavuştu. Aşağıdan, aşhaneden kızaran etierin 
kokusu geliyo rdu. Uzun bir şölen sofrası kurulmuştu. berken, Cafer 
379