cc9 Haziran, 1957 
Canım Gö.kşin)ciğim, 
Mektubunu dün gece okuduk. Uzun bir ihrnal­
karlık sürecinden sonra bana yazmak arzusunu 
duyduğun saatler ve tarih, bizim nişan yüzükleri­
mizi alıp taktığımız zamana rastlıyor. Biiyle şeylere 
nasıl kıymet JJeririm bilirsin. 
Nişanı yaptık Giikşin. Yüzükleri alıp bize geldik, 
yemek yedik JJe pedere taktırdık. Ertesi gün de 
Atilla/ara gidip akşam yemeği yedik, el öptük, oldu 
bitti. Kimseye sıkıntı JJermedik böylece, ifimiz fe­
rah! .. 
... Tahsil, tahsil, tahsil. Biri bitiyor, diğeri haşlı­
yor. Biz bir ,cılmıaza girdik ki lmrtıılıış yok. 
Altı ders yılı, difrt ihtisas yılı. Düşün daha sene­
lerce başka bir şeyle meşgul olamayacağım. Üstüne 
bir de aile yiil�ü binerse, JJaziyeti tasaın>ur et! .. 
" ... Bu işler pek kolay olahiliyo1'm11,s, Gökşin, ben 
ne kadar ümitsizdim babamın rıza giistennesi husu­
sunda. Hi,c öyle olmadı!)) 
" ... Bilirsin kendimden fOk sizleri mesut gifrmek 
isteriın. Beniın baj:jlı oldııfııım aziz bir mesleğim 
Jlfır. Sukutuh ayale uğrarsam bir '-qiin, mesleJjim ba­
na dı:stclı olur." 
" ... Aradan on Üf sene gefti, her hadise seninle 
dostluğwmuzıı bir kat daha kıtJJJJetlcndirdi. Son dört 
100