Sultan Hemşire ile sekiz yıl birlikte çalıştık. 
Lepra Hastanesi 'nin daha tamamlanmadığı dö­
nemde geç saatlere kadar odamda hasta bakar, ba­
zen de hastayı servise yatırırdım. Pek hoşlanmaz­
lardı ama ses etmezler di. Böyle durumlarda hep 
Sultan 'a güve nirdim. Bana hiç gocunmadan yar­
dımcı olurdu. Hastalardan basil almayı ilk ona öğ­
retmiştim. Basil alır, boyar, değerlendir irdik. Son­
ra, onu da Ayşe Yüksel'e yaptığım gibi, Halk Sağ­
lığı Yüksek Lisansı'na yönlendirdim. Çok yetenek­
liydi, o da benim gönlümün sultanı oldu. Yorul­
mak bilmeyen, benimle birlikte her işe koşan Sul­
tan'a, genç doktorların oynadığı bir oyun vardı. 
O yıllarda leprada armad illo çalışmaları yapıl­
maya başlanmıştı. Armadillolar, kedi büyüklüğün­
de, Orta Amerika'da yetişen, kalın derili deney 
hayvanlarıydı. Bizim genç doktorlar, resimlerini 
Sultan'a göstermişler ve demişler ki, Türkan Hoca, 
bu hayvanlardan ısmarlad ı, artık deneyleri bunlarla 
yapacak sın. Sultan bana bir şey söylemedi ama çok 
üzülmüş, ben bunca işin yanı sıra bir de hayvan ba­
kamam, demiş ve karar vermiş geldikleri zaman is­
tifa etmeye. Çocuklar sonra, armadillolar yolda ge­
lirken ölmüşler, diyerek konuyu kapatmışlar. Sul­
tan Hemşire, hiçbir yere gitmedi, armadillolar gel­
se de, beni bırakıp gitmezdi zaten. Halk Sağlığı 
Yüksek Lisansı yaptı, yıllarca başhe mşiremiz oldu, 
evlendi iki kız çocuğu doğurdu. Emekli olunca da 
memleketine yerleşti. 
149