KAPLUMBAĞALAR
 
134
 
 
«Emme bir kuyu kazmak gene de şart. Bağa gelip oturacaksın. 
Susadın. Su içmeyecek misin? İki arkad
aşın geldi. İki salkım üzüm 
koparıp koyacaksın önüne, bu üzümleri yumayacak mısın? Efendime 
söyleyim... Bir adam karısıylan kalkıp gelmiş, gece talvarda yatacak. Su 
nüzum etti. Emme bağda su yok deye yatmasın mı bu adam? Her 
sebepten buraya bir kuyu şaaaaa
rt! ..»
 
Battal:
 
«Boş davaları bırakın...» dedi. «İçmek için, sulamak için, nüzüm 
ettikçe dökünmek için, efendime söyleyim... Purluğun
 
uygun yerine derin bir kuyu kazılmasına da oybirliğiylen... 
-
Evet de 
Irıza, haydi evet de
-
 
oybirli...ğiy. ..len karar ve
-
r
il
-
 
miş
-
tiiiir! »
 
Kır Abbas, Rıza’nın sol böğrüne dürttü:
 
«Aldın mı şimdi, aldın mı şimdi?» dedi. «Neyse... Bir iş daha var 
yapılacak emme bilmem ne dersiniz? Şu Ümmet kuyusunun pisliğini 
de temizleyip... yani biliyorsunuz, sade Cennet kuyusunun suyu 
yetmi
yor köye! Bunu hepimiz biliyoruz...»
 
Battal:
 
«Armut birer birer Abbas emmi!» dedi. «Hepsine birden 
yumulursak, kalkamayız altından. Çok acala etme sen de... Kararları 
komşuya açalım, bakalım ne deyecekler?..»
 
Rıza güldü:
 
«O yük senin omzunda. Emme heralda 
o kadar da eşek değil 
komşularımız canım! Biz bunları öneriyorsak sade kendimiz için değil, 
tümünün faydası için... Hemi de sen bulursun gene onların belinin 
geleceği bir sırayı! Yani şöyle tam tatlı bir anda, biliyorsun ya...»
 
Battal:
 
«Eh...» dedi. «Gene 
hep birlikte düşünelim.»
 
«Helbet, helbet!» dedi Kır Abbas. «Ben komşuyu kıvratırım. Birez 
olur yanından, birez olmaz yanından... olması için ne gerekirse 
konuşup, hemi de anlatırım. Bu kadar başardık ya, üstünü tek başıma 
baş ederim gayri. Çünkü neden? Ben
de yürek var. Bunu hepiniz 
bilirsiniz...»