Ölmez Otu 581 
O üstünden geçerken, Memidik elindeki bıçağı kalkıp bu adama saplamak 
için büyük bir çaba harcadı. Harcadı ama yerinden de kalkamadı. Sefer yürüdü 
gitti, hıltanların ardında gözden kayboldu. 
"Beden, beden," diye bağırdı Memidik. "Ne oluyor, ne oluyor sana böyle? 
Ananı avradını ulan! Böyle de iş olur mu hiç? Ne yaparsan yap, nasıl çözülürsen 
çözül, ben de Seferi öldüreceğim." 
Derken Sefer geldi gene eski yerine oturdu, önünden uçup giden balıklan taş­
lamaya başladı. 
Memidik ona baktıkça karartı gözünde irileştikçe irileşiyordu. İrileştikçe Me­
midiğin içindeki korku da büyüyordu. 
"Bu Seferde bir sır, bir keramet var. Ne yapayım, ele avuca sığınıyor adam. Su 
gibi ... Şeytan gibi, cin gibi. Ben de onu öldürmem. Ne olacak, öldürmem işte ... " 
Doğru, bir azıcık dayak attı, kemiklerini kırdı diye bir adam öldürüldüğü ne­
rede görülmüş. Bir dayak için bir can ... Fazla değil mi? 
"Ama daha kimsenin yüzüne bakamıyoru m. İnsanlar bana baktıkça yerin di­
bine geçiyorum. Zeliha kızın değil yanına varmak, değil Zeliha kıza gönlümü 
söylemek, yüzüne bile bakamıyoru m. Ama çare yok, elimden gelmiyor. Gücüm 
yetmiyor. Allah Allah, bu nasıl iş? Çözülüyorum, bu ne korku?'' 
"Korku değil, korku değil," gibi bir ses geldi kulağına. Dinledi. Ses kesildi. 
Karşı karşıya kaldılar. Aralanndaki uzaklık silindi, burun buruna geldiler. 
Suyun çağıltısını dinlediler. Uzaklarda patlayan bir traktör sesi geceyi doldurdu. 
Farları Anavarzanın kayalıklarını yalayarak bir otomobil geçti. Bir süre ışık içinde 
kaldılar. İkisinin de gözleri kamaştı, biribirlerini, akarsuyu, kamışlığı, çınar ağaç­
larını göremediler. 
Üstlerinden, ışığın içinden kara bulut gibi bir kuş sürüsü geçti. 
Memidik sıtmaya tutulmuş. Sıtması arttıkça artıyor. Titrernekten bedeni yo­
ruldu. 
Ay battı. Toprak soluk alır gibi öfkeyle içini çekti, titredi, gerindi, sallandı. 
Memidiği yaktı. 
Sefer karanlıkta daha irileşmiş , ayağa kalktı. Gerindi. Kemiklerinin çatırtısı 
duyuldu. Gerinirken kollarını ulu bir kartalın kanatları gibi karanlığa açtı. Ka­
natlarım inciirirken de Memidiğin üstüne doğru kocaman bir adım attı. Memidik 
kıpırdayama dı, kaçamadı, bacaklarının arasında kaldı. 
Çınar ağaçlarının dallan karanlık kadar büyümüştü. Memidiğin üstünü, gök­
yüzünü örtüyordu. Sudaki balık üç kere suyun yüzüne sıçradı. Üç kere bir şim­
şek uzandı göğe doğru. 
Sefer, Memidiğin başında durmuş büyüyordu boyuna. Sonra oradan uzaklaştı.