·Gün bir kavak boyu yekindi. Kayalıklar buğulandı, ak bulutlar 
sardı dörr bir yanı. Az sonra da açıldı. · 
Ne 'o, ne de ötekiler yerlerinden kımıldayamıyorlardı. lqm başını 
çıkarsa gidecekti. Arada bir, başını azıcık bir parmak gösteren Mustafa 
Beye Derviş Bey sallıyordu kurşunu. "Ye Mustafa Bey her keresinde de· 
kıl payı kurtarıyordu tatlı canı. 
Sarı bir yağmur yağıyordu. Beyazıtta, büyük çınarın altında, za­
yıf, ince, uzun boyuyla Mustafa Akyollu. Yıldırım çarpmış gibi ... Ma­
sadan kalkışı .,. Derviş Bey de öyle, yıldırım çarpmış, aynı anda, aynı 
bir göz kırprnalık sürede aynı tepki. 
Ama bu ne? At öldürmek, ekin yakmak, konak kundaklam ak, ya­
naşma öldürmek ... Tepkiler, uzun yıllar sonra değişmiş. Doğru, can 
pazarı ... Şu ölüm oyununda kim kimi öldürürse, iş tamaıiı. Bu yüz 
yıllık, belki de iki yüz yıllık ölüm oyunu bitiyord,u. Mustafa Beyle 
Derviş Beyden birisi, kim kimi öldürürse o geriye kalacak, doğal bir 
ölümle ölecekti. Hiçbirisi çocuklarına güvenemiyordu. Çocuklar, alt­
tan alta, belli etmeden, bazı bazı da açıkça alay ediyorlardı bu ölüm 
oyunuyla. Murtaza Bey de alay ediyordu amma sonunda ölüm geldi · 
de onu buldu. Mahmut öyle söylüyormuş Murraza Bey için. Çocuk� 
su, bir ölüme, öldürülmeye hiç inanmaz bir yönü varmış, bir de kor­
kudan deli divane oluyor, çıldırıyormuş. "Aynen benim gibi," diye 
düşündü Derviş Bey. . 
"Bu da olmadı," diye düşündü Mustafa Bey. "Şimdi orada, kaya­
nın kovuğunda, atının ölüsü yanında zırıl zırıl terliyordur. Bir de yi­
ğitleşerek, ölümden deli olarak. Çok insan gördüm, ölümden böylesi­
ne deli divane olanına rastlamadım. Orada, karşılaştığımız da otomo­
bilden inip de yürüdüğünde salınışı, duruşu salt korkuydu. Bastığı 
toprak, aldığı soluk korkuyd u. Böylesine korkan adamı dünyada hiç 
kimse, insan ofan insan bir kimse öldüremezdi. Bir insan böylesine 
korkuyorsa bırak onu, bin kere öldürmekten daha yeğdir, bırak onu 
korku soluyarak, korku düşünde, korku uyuyarak, karısıyla korku ya­
tarak, terleyerek, ölüme, korkuya alışarak, korkuyu kendine yaşama 
yaparak yaşıy orsa bırak yaşa5ın. Şimdi daha çok korkuyo r. İşte şimdi, 
şimdi, orada... Bugün onu akşariı� kadar _öldürece ğim. Her göz kırp­
malık sürede, bir kere korkudan öldürerek onu öldüreceğ im. Bir kere 
olsun kıpırdamayacak yerinden, bir kere olsun başını bile oynatama-
212