pek uğramazlar. Onları görmek istiyorsanız Beyoğlu'na çıkın! 
Bir mühendis bu arkadaş. Mühendis Mektebi'nden sınıf arkadaşı. 
Gerçi o da pek Beşiktaş'a uğramaz: Nişantaşı'lıdır!" Gülmeye 
başladı. Sonra askeri okul öğrencilerinin de güldüklerini görerek 
tedirgin oldu. Hem anlamadan gülüyorlar, hem de gülüşleriyle 
Refik'i biraz alaya almış oluyorlardı. Oysa kim olursa olsun, Mu­
hittin'in arkadaşına öyle kolay gülmemeleri gerekirdi. Eğer Refik'le 
alay etmek gerekirse bu Muhittin'e düşerdi, onlara değil. 
Suratını asarak: "Eee, ne gülüyorsunuz bakalım?" dedi. Sonra 
biraz ayıp ettiğini düşündü. "Evet, Beşiktaş'a uğramaz," dedi. 
"Nişantaşı'lıdır o. Yukarıdan geliyor sizin anlayacağınız. Zaten 
bu Beşiktaş hep altta kalmıştır. Eskiden Yıldız'da saraydaydı 
efendilerimiz, şimdi Nişantaş'talar!.." Bir kahkaha attı. "Bir 
özdeyiş yahu bu söylediğim!" diye düşündü, bunu daha iyi nasıl 
söyleyeceğini araştırdı: "Mesela şöyle: Yıldız'daki efendi Ni­
şantaşı'na taşınınca Cumhuriyet oldu! Hayır, bu pek güzel değil. 
Başka nasıl söylenebilir bu?" Birden şüpheyle durdu. 
"Gülüyorsunuz, ama anladınız mı bakalım ne dediğimi?" 
"Eskiden padişah vardı, şimdi de tüccarlar var. Ama bu Be­
şiktaş'ta değişen bir şey yok!" Barbaros'tu bu. 
"Of, berbat ettin!" dedi Muhittin. "Lise kitaplarındaki gibi." 
Barbaros'un üzülerek önüne baktığını gördü, ama aldırış etmedi. 
Şarabını içiyor, özdeyişini düşünüyordu: "Yıldız'daki saraylı 
Nişantaşı'na... Hah, geldi işte!" 
Refik meyhaneden içeri girmiş, Muhittin'i arıyordu. Muhittin 
ses etmeden bir süre onu inceledi. Refik'in suratında belli belirsiz 
bir tiksinti, kararsızlık ve hüzün vardı. Bu bayağı meyhaneye 
gelmek zorunda kaldığı için kendine kızıyordu galiba. 
"İyi ki burada buluşmamızı söyledim ona!" diye düşündü 
Muhittin. "Biraz da benim çöplüğümde ötsün bakalım! Onun 
salonlarından bıkmıştım ben." Sonra arkadaşına el etti. Yaklaşan 
Refik'in yüzünü yakından görünce şaşırdı. "Bir şey var onda!" 
diye mırıldandı. Duygulanıyordu: "Keşke başka yerde buluş-
saydık. Ne oldu acaba ona?" 
Refik'e yer gösterdi, genç askerlerle tanıştırdı, ne içeceğini 
sordu. Bunları yaparken dikkatle yüzünü inceledi. "Bir şey var 
onda. Canı sıkkın!" 
230