Gün kavuştu ka�cak. Mustafa Bey ayağa kalkıp kalkıp geri ya· 
tıyor. Otomobil geliyor mu, diye bakıyor. Bilinmez, alışılmamış bir 
hum mada kıvranıyor. Hiç tatmadığı bir tat, almadığı bir koku. Hiçbir 
tada benzemiyor ... Hiçbir sarhoşluğa benzemiyor. Müthiş, 'ince, bir 
ömürde bir kere ele geçen bir tat. Bütün bedeni erişilmez bir tatta 
çımgıştı. . 
Gün kavuştu ka�ca k. Must:afa Bey duyulur duyulmaz üşüdü, 
ürperdi. Elleri, göğsü, tüm bedeni bir mest olm� ateşinde yanıyö rdu. 
Anava nanın üstünde batan günün kızartısı. Kendinden geçmiş, gözle­
rinin önünden pul pul uçuşan ışıklar, renkler ... Otomobil geldi unk 
diye tam önlerinde d,urdu. İçinden Derviş Bey çıkn. Çıplak .. tabancası 
elindeydi. Sağa sola gözler ini kirpiştirerek baktı. Bütün bedenini bir 
korku ö_rtüsünün sardığı belli oluyordu. Yilzü nün sağ yanı üst üste se­
ğiriyordu. Ve yilzü apak olmuştu, tozlu. Kanı çekilmiş, cansız acına­
cak bir yilz. Y Ql boyunca dimdik d urmaya, yürümeye çalışarak ağır 
ağır, ölü gibi, sallanarak, yalpalayarak gidiy ordu. Gözleri de pörsü­
müştü. Üç günlük bir ölü gözü cansızlığındaydı. Sararm ış, bir ölü eli 
gibi yanına sarkmış s<>l eli, dudakları, yere .bastıkça ayakları usulcbn 
titriyordu. Her adımında bir ölüme atıyordu Sanki ayağı nı. 
Birden gök kütürded i, her yan karanlığa kesti. Ağır, sıcak, koca­
man damlatarla bir yağınur hışım gibi gümbür tüyle indi. Bir an Mus­
tafa Beyin gözü hiçbir şeyi görmedi. 
Az ötesinden, dimdik, ölüme gidercene bir karartı yolun ortasın­
dan yürüyor. Neredeyse küt diye cansız, yere düşüp ölecek. Yürüyen 
ölünün arkasından Hamza Dayı da otomobilini ağır ağır sürüyor. 
"İzin ver Beyim, izin ver de onu kalbura çevireyim. İzin ver Be­
yim. Kurban olayım MUstafa -Bey .•. " 
Must afa Bey sevincindc,n uçuyordu . Nerdeys.e kalkıp yolda yürü· 
yen ölünün boynuna sarılacak tı. Ellerini fılinwfaı?. çekip, bir elini 
Koca Hasanın, bir dini de Kara Hüseyinin elinin üstüne koydu, okşa­
dı, ellerin üstüne bastırdı ellerini. 
Az sonra Dervişin ·ayağı bir taşa, ya da tümseğe takılmış olacatt, 
tökez ledi, yere yuvarlan dı. Arkas ından adamları yetişip onu yerden 
kaldır dılar. Bütün göğsü, karnı, elleri, yilzü toz içinde kalriuştı. Gene 
dim<Uk yürümeye çalıştı. Sacakları birbirine dolanıyor du. Ha düştü, 
ha düşecek. Dimdik Derviş Beyin az sonra beli bükülüp kamburu çık-