"Kalk ayağa köpek. " 
Ayağa kal ktı, kurulmuş gibi. 
"Yürü önümden ." 
Yürüdü kayalığa doğni._ 
"Tökez leme, dik dur, dik yürü ." 
Kas ıl dı. 
"Yalpalama ;-" 
İki elleri yiuıında, kasları bükülmeden, her adımda bastığı yeri 
yordamlayarak. Sarı bir sis örtmüştü bataklığın üstünü. Sisin arkasın­
daki güneş yeyni, belli belirsiz bir sallantıda. Sisin ardındaki ağaçlar, 
otlar, sazlar, toz direkleri sallantıda. Tozun ardındaki bulutlar, otomo­
biller, kamyonlar hep birden farlarını yakm ışlar sallanıyorlar. Işıklar 
donuk ses .gibi koygun ötelerde, toz direk lerinin altında gıcırdayarak 
sallantıdalar. Suyun üstünde nilüferler sarı, ak, iri, serilmişler incecik 
dalg aların üstüne, sallanıyorlar. 
Kurşunlar parlak, menevişii tabaneaya bir anda parmaklara bile 
değmeden öyle bir hızda alışkanlıkta akar bir su gibi parmakların ara­
sından kayarak doldular. , Boşalıp doldular boşalıp doldular. Boşaldılar 
yorg anın üstüne pat pat. Gömüldüler. 
"Dur ."· 
Kaya uzun, ter çıkmış kulunçlarından. Ortalık yanıyor çatır çatır. 
Kayalar k9z gibi. 
"Uçurumdan aşağıya bak." 
Kuyu gibi, karanlık. Aşağıdaki orman, batak lık, insanlar, köyler 
küÇücük. Hepsi bir avuç içine sığar. Akarsular çizgi. Ayd ınlıkta eri­
mişler. 
"Kıpırdarna. Bağla bacak larına şu dinarnit lokumlarını Mest an. 
Korkma Yel, Veli, sen de şu fitilieri tak ona, birle ştir." 
Mestanın elleri usta. Yel V eli kıyamıyor Beyine. Sapsarı olmuş. 
Biliyor, her şeyi herkesten iyi'biliyor. Yel Veli de bula cak belasını az 
sonra. O Kafirden sonra. Ya kendisini kaldırır uçurumdan aşağı atar-
� . ' 
"Yel Veli bağla şunu ağaca, çeke çeke." 
Ağaç bir sakızlık ağacı. Yaşlı, tam kayalığın ucunda kayal ığın ya­
rığında biimiş. 
"Çabuk Mestan ." 
535