47 
Ötelerde, doğuda, uzaklarda Düldüldağı bakırdan oyulmuşçana, 
bakır pembesi, keskin, çakmaktaş ından bakır yeşili, uçuk, ala karlı, 
namnı karı serpilmiş, elini uzatsan tutuverec ekmişsin gibi yakı na gel­
miş, koya klarına koyu , bakır moru gölgeler inmiş, kuzeye yürümüş, 
başındaki bulutlar kaynaşmış, nazlı, salınıyor, bir ortadan yitiyor, so­
luyor, uçuyor, bir olduğu gibi keskin, oyulmuş, çakmaktaşı bakır ka­
yalıklarıyla olduğu gibi ortaya çıkıyordu uçuk mavi, sallanan, beUi be� 
lirsiz, ince tül gibi, yatık dağların arkas ında. 
Anavarza kayalıklarından indil er. Kurumuş kekik, ince, pul pul 
yapraklı nane, kurumuş çiriş çiçekleri içinden. Ova yeniden yeşermiş, 
iğne iğne, taze bir yeşil ovayı örtmüş, çiçekler patladı parlayacakl ar. 
Bilin meyen bir koku esiyordu esen ince yelde, Akçasaz kuşta n, böcek­
ten, kokudan , patladı patlayacak bir som yeşilden, sağlıklı hayvan lar­
dan yükünü almış derinden uğulduyordu. Ve Akçasaz gözle görülecek 
kadar belli her gün kuruyord u. Kıyıları kurumuş, çatlamış doygun 
topra ktı. Doygun, verimli, taş eksen taşı yeşert ir ve gebe, �ahat, bin 
bir verime, doğurganlığa hazırl anmış, kendini sere serpe ışığa, güneşe, 
bin bir tohuma, renge, kokuya, biçime, cana vermiş, Akçasaz toprağı 
dudak larını açmış, ıslak, döUenmeyi bekliyordu, gerilmiş, yıllardan bu 
yana yanarak, üşüyerek beklemiş, kısır, donmuş. 
Ve Memet Ali bunu bilmi yordu. 
Ve Ala Temir bunu biliyordu. 
Ve Ala Tcmir bu topra ğın sıcaklığını ta yüreğinin başında duyu­
yordu, beklemcşini, dolmuşluğ unu. 
"Vay anam vay," diyordu her adım artıkça, kırmızı, yeni postalla­
rı yumUfacık toprağa gömülerek. "Vay anam vay! Vay anam ne top­
rak, ne topr ak. Durma o kada r, durma yürü Memet Ali Bey. Dur� 
beş dakika Ustündc, bitersin Memet Ali Bey. Bitersin yavru, bitersin