"Bu sümsük Kaymakam, Yüzbaşı, ya da Hükümetten baş­
ka biri onları üstümüze kışkırtmasın? Ama kim kışkırtacak, 
hepsi adamımız, hepsi emrimizde. Yoksa Arif Saim Bey... Arif 
Saim Bey olmasın! Arif Saim Beyse yandık. Arif Saim Bey göz 
dikmesin buralara... Göz dikip de Vayvaylılan üstümüze kış­
kırtmasın?"
"Arif Saim Beyi çok düşündüm, çok araştırdım. On yıl ön­
ce Koca Osmanla bir kere konuşmuş. Köyden başka hiç kim­
seyle şimdiye kadar görüşmemiş."
"Ferhat Hocayla?"
"Hiç."
"Bu Ferhat Hocaya ne oldu? Şimdiye kadar etliye sütlüye 
hiç karışmıyordu."
"Çok öfkelenmiş diyorlar, en çok ata öfkelenmiş. Bir de kö­
yün her gece kurşunlanmasına. Bir de Yobazoğlunun haline. 
Atı ovada dönerken görüyor, gözlerinden yağmur gibi dökü- 
yormuş. Çavuşu vuran Koca Osmandır diyorlar. Koca Osman 
eskiden böyle değildi. Köy kurşunlandığında başım dışarıya çı­
karamazdı, değil Çavuşu vurmak."
"Bence değişiklik Koca Osmanda. Arif Saim Bey... Bu kadar 
küçülmez. Bir de Vayvay köyünün topraklatma ihtiyacı yok. 
Bir de beni sever. Vayvayın topraklarını istiyorsa bana söyler... 
Yok, yok. Hiç kimseyi düşünemiyorum. Belki Ferhat Hocadan 
güç alıyorlar."
"Belki ama öğrenemedim. Biliyorum ki direnme Koca Os- 
mandan başladı."
Uzun uzun Koca Osmandaki değişikliği anlattı. Bayramlık 
giyitlerini, piposunu, köyün içinde hiç kimseyle konuşmadan 
gülümseyerek üç gün gidip gelmesini, Yobazoğlunun evi ya­
narken gülerek pipo içmesini, her şeyi en ince ayrıntısına kadar 
anlattı.
Ali Safa Bey sedire çökerken:
"Ben bu Koca Osmandan hiçbir şey anlamadım," dedi.
Zeynel:
"Çok cesur bir adam," diye karşılık verdi. "Gözüpek. On 
beş tane harbe girmiş çıkmış. Bedeni tüm yara içinde... Gitgel 
akıllı bence... Bir, çok korkak oluyor, eline vur lokmasını al, bir,