"Bazen, gece bulutu geldiği nde ." 
"Ne, ne bulu tu?" 
"Gece bulutu. Buralarda gece de, gündüz de bulut biçimin­
de gelir." 
Tanı olarak neyi kastettiğini anlamamıştım ama kullandığı 
imgenin güzelliği beni büyü lemişti . 
"Bu nu da öykünde kullanacak mısı n?" dedi, bilgiççe gülüm-
seyerek. 
"Belki, sanırım. Çok sevdim bunu. Gece bulutu ." 
"Fırsat olursa sana gösteriri m. Mutlaka göstermeliyim ." 
Denizin kenarındaki duvardan , bu sefer ıslanmadan geçmeyi 
başardım. Yarı yarıya batmış bir kayığı gösterdi Tony, gelirken 
hiç fark etmediğime şaşırd ım. 
"Bu kayık beni mdi. Sudan çıkarıp onarmam gerek ." 
Ansızın gelen, tuhaf , şeytani bir aydı nlanmayla, Tony'yle bu 
tehlikeli yolculuğa çıkma nedenimin çok gizli, bilinça ltı bir istek 
olduğu şüphesine kapıl dım. Tony tarafından öldürül mek. Ken­
disinden beni öldürmesini isteyebileceğim ve bunu gerçekleşti­
rebilecek tek insan şüphesiz ki Tony idi. 
"Biliyor musun,'' dedim birdenbire, "ben bir zamanlar ken­
dimi öldürmeyi denemiş tim." 
Hiç düşünmeden, denetimsizce söylemiştim tek gerçek gizi­
mi, söyler söyle mez de şaşırıp kaldım. İki yıldır, Türki ye' den ay­
rıldığımdan beri, Maya dışında hiç kimseye bunu açmamıştım. 
Geçm işimi kusmaktan ve acılarım için başkalarından teselli bek­
lemekten vazgeçeli uzun zaman oluyor du. İntihar benim gizli 
dehlizim, içimde sürekli taşıdığım ve zaman geçtikçe derinleşen 
kuyu mdu. Her insanı n, gün gelip de düşüp parçalanmaktan 
kendini güçlükle alıkoyduğu bir uçurumu vardır . Tony'nin söy­
lenmeyeni duyma, karanlık dehlizleri aydınl atma yeteneği karşı -
sında çözülmüştüm. Beni öldürebileceği gibi, yaşamın öz suyu­
nu sunabilecek ve dünyaya somut bağ larla tutunmamı sağlaya­
bilecekti Kabuk Adam. 
45