133 
 G.Robakidse’nin, bir yandan Ruslarla ilgili herşeye mesafe koyması, öbür yandan da Avrupa 
(Rus -olmayanlar) ve Kafkas (Rus -karşıtı) kültürüne yakınlaşmak için gösterdiği dramatik 
kararlılık, bazı önemli kültür -tarihsel gerçekler temelinde daha iyi anlaşılacaktır.  
3.3.1. Rusya . 
 G.Robakidse, aldığı eğitim gereği Rus kültürüne oldukça yakındı. Anadili düzeyinde 
Rusça bilir, bu dildeki konuşma sanatı sayesinde, Moskova ve Petersburg’da yaptığı yazınsal 
içerikli konuşamalarla ünlenmiştir. F. Dostojewski, Wjatsch, Iwanow, N. Berdjaew,  A. Bely, 
A. Block vd. ile ilgili Rusça denemeler yazmıştır.  
1917 Ekim Devriminden sonra onlarca Rus şair ve yazar Gürcistan’a yerleşmiştir. Bu 
şair ve yazarları ağırlıkla G.Robakidse ve „Mavi Boynuzlu Kupalılar“ adlı şair grubu karşılamış 
ve her gereksin meleriyle ilgilenmişlerdir. Gürcistan’ın başkenti Tiflis, Rus sürgün 
yazıncılarının varlığı (A. Krutschonych, I. Terentjew, Y. Degen, S. Gorodetski, S. Rafalowitsch 
v. d.) ve Rusya -Gürcistan arasında gelip gidenler (W. Majakowski, W. Chlebnikow, O. 
Mandels tam v. d.) ile Gürcü kökenli Rus şair ve sanatçıların da varlığıyla (I. Sdanewitsch, K. 
Sdanewitsch v. d.), G.Robakidse’ye göre „harika bir kente“ dönüşmüş, Gürcü meslektaş 
topluluğu ile birlikte, hareketli bir sanatsal iklim yaşanmıştır. G. Robakidse dışı nda, „Mavi 
Boynuzlu Kupalılar“ grubuna dahil olan P. Iaschwili ve W. Gaprindaschwili (1889 -1941) bile 
bazı şiirlerini Rusça yazmışlardır.  
G. Robakidse, 1919 yılında şöyle bir açıklama yapmıştır: „Tiflis, dünyanın estetik 
algılanması ile dolup taşmıştır. Ke nt geçmişte de böyleydi, bugün de böyle. Birçok isim 
anılabilir...Hepsini sanat birleştirmiştir. Farklı ulus kökenli insanlar ve kültürler sanatta 
kardeştirler. ... Biz bu yeni enternasyonale inanıyoruz. Burada, Tiflis’te bunun temelleri 
atılacaktır.“ 9 
1921’den sonra Rus kültürüne karşı belirgin biçimde mesafe koyma, Rus kültüründen 
açık biçimde dönüş yönünde gelişmeler yaşanmasını bu temeller ışığında görmek gerekir. 10 
3.3.2 Avrupa . Almanya ve Fransa’da geçirdiği öğrenim ve seyahat dönemi ,  
G.Robakidse’yi  hiç kuşkusuz Avrupalı olarak pekiştirmiş, belirlemiştir. Almanca 
yazdığı yapıtlar, yüksek Almanca bilgisini göstermektedir. 11 Yine kuşkuya yer vermeyecek 
biçimde, özellikle şiir sanatı ve tiyatro alanlarında Gürcü kültürünü çağdaşlaştırma iradesini de 
Avrupa’dan edinmiştir. Rus avangartlarıyla, Tiflis’te fütürist edebiyat akşamları düzenlediği, 
çok yakın ilişkilerinin olduğu dönemlerde de, G.Robakidse’ye devrimci ruhun çok uzak olduğu 
duyumsanabilmektedir. Ne Dada , ne İtalyan fütürizmi , ne de Rus Saum  için çaba harcamak 
gereksizdi onun için. G. Robakidse’nin tüm çabası, 1920’li yılların başında, belli ölçülerde 
geçmiş sayılabilecek olan Baudelaire, Mallarmé, Verlaine, Rimbaud anlamında bir 
çağdaşlaşma sürecini Gürcistan’da başlatmaktı.  
 „Kawkazskoe Slowo“ adlı dergi, 1919 yılında Tiflis’te düzenlenen fütürist bir 
akşamdan sözeder: „Zaman zaman çok çoşkulanan tutkulu bir konuşmada, Robakidse, Kübizm 
ve Fütürizme saldırmıştır. Robakidse, bu akımlarda bir çürüme gördüğünü ve bu çürümenin 
Avrupa’ya bırakılması gerektiğini söylemiştir. Robakidse, Picasso ve Andrej Bely’nin 
yapıtlarını büyük acılarla ortaya koyduklarını kabul ettiğini belirterek, onlara öykünenlerin, 
                                                           
9 Nikolskaja’dan (2002, 34) alıntıdır.  
10 I. Terentjew 1922 yılında yazdığı bir Od’u „Mavi Boynuzlu Kupalılar“ şairlerine ithaf etmiş ve onları 1923 
yılında milliyetçilikle suçlamıştır.  
11 Nicalaus Sombart, Robakidse ile ilgili şu anısını yazar: „Alman d iline bütünüyle egemen bir başka insanı 
tanımadım“ (Sombart 2001, 151).