Baygın, çırılçıplak Derviş Beyin bedeninden bir pınarın gözünden 
su sızarcas ına ter akıyordu. Yattığı tahta ıpıslak olmuştu. Kuyudan 
çektikleri kova kova soğuk suyu döktüler üstune de öyle kendine 
geldi. 
Karısının artık burasına gelmişti, birden patladı : 
. "Sen kurşundan değil, bu inadından öleceks in Bey," dedi. "Azı­
cık, hava alacak bir delik bıraksana ... Bey ... Ne olursun! Her gün 
başka bir ·odada yatsan kim bilecek? Bi� de tavandan bir delik açsan, 
oradan sana kim kurşun sıkacak ?" 
Derviş Bey, delice�e öfkelendi : 
"Sus Hatun ," d,�di. "Sen sus bakalım. Beri işimi bilirim. Ölmek 
istemiy orum. Anlıyor musun, ölmek istemiyor um." 
"Sıcaktan boğulup ölecek sin." 
"KurŞundan, kurşundan ölmeyim de ... Varsın sıcak öldürsün 
beni." . · 
"Kurban olduğum Bey,,küçücük bir delik açsan pencereden, düş­
man o deliği nasıl bulur da gelir seni öldürü r?" 
"Bulur ve de .öldürür. Ben tere alıştım. Bundan sonra terleme-' 
den duramam . Sonra her yer kapalı olunca sivrisinek de girmiyor 
içeriy e." 
Derviş Bey ortakçıları n, karısının, akrabaları nın bütün diretmele­
rine karşın ne pencerelerden, ne de tavandan el kadar bir delik açtı. 
Geceler boyunca odasında su dolu bir testi gibi terleyerek, şıcaktan ya­
pış yapış, dili dışarda, soluk alamayarak dolandı durdu. Terli bedenini 
duvardan duvara yapıştirıyor, duvarların azıcık serinliğini yalım gibi 
olmuş bedeni bir anda emiveriyo rdu. 
Doludizgin giden at ayakları sesi geliyordu . kulakla rına. At ayak­
ları sesi sabahlara dek bir türlü kesilıniyordu. Bir an kesilir gibi yapı­
yor, sonra birden gene başlıy ordu. 
Çiftlik konağı on beş, yirmi metre yüksekl iğinde geniş, büyücek 
bir büyüğün üstüne kurul muştu. Konağın dört bir yanı bir, bir buçuk 
metre yüksekliğinde bütün tepeyi içine alan bir avlu duvarıy. la çevril­
mişti. Öuvarın üstüne, renk renk sivri cam kırıkları çakmışlard ı. Eski 
duvarın çok yerleriqi yosun bağlamış, yağm ur;toz, sıcak, soğuk bir z�­
manlar apak olan duvarı karar tmıştı. Konağın duvarları da avlu duvar-
ları rengindeydi . · ·