bambaşka bir boyutu, duyumları keşfediyord um. Çok daha gös­
terişsiz ve iddiasız olan, o vahşi ve söz geçirilemez duyuml arı. 
Okyanusun karşısında, tuz kokulu, sıcak rüzgarlar sürekli yüzü­
mü okşarken ve palmiyeler kulaklarımda uğuldarken, her şeyi, 
bildiğim her şeyi unutuyord um. Geçmişimle bu an arasına dev 
okyanus dalgaları giriyordu. Rüzgar bütün sözcüklerden daha 
güçlüydü burada ve yağmur, ilk anılardan bile daha eski. 
Okyanusun ortasındaki bir adada geçirilen anları sözcüklere 
dökmeye çalışmak boşuna bir çabaydı. Onları yalnızca daha de­
rinden yaşayabilir, içselleşt irebilird im. İşte bunun için dans et­
tim ben de. Güçlü bir tropikal yağmurun altında, ıslak kumlar­
da dans ettim. Denetimden çıkan, yarıda kesilip koşmaya, yürü­
meye, gündelik hareketlere dönüşen bale figürleri yaptım. Saç­
larım ve parmaklarımla yakalamaya çalıştım rüzgarı, kasırgadaki 
bir ağaç gibi sallanarak devrildim, bir deniz kabuğu gibi kendi 
içime kapandım, bir tanrıya yakarırcasına okyanusa doğru diz 
çöktüm. Son kez dans ederken, baleden çok daha temel bir dan­
sı, yaşamın kendi dansını keşf eden bir balerin gibi dans etmeyi 
yeniden öğrendim. 
Adı Thomas'dı. Aşağı Antiller'den Barbados'da doğmuştu, 
bilebildiği kadarıyla dokuz kardeşi daha vardı ve babası ceza­
evindeydi . Otelin kumsalına, palmiyelerden yaptığı şapka ve se­
petleri satmak için gelmiş, yanımdaki banka oturmuştu . Hiç çe­
kinmeden, sepet yaparken kendisini seyretmemi istemişti ben­
den, bu arada hayatını anlatmaya koyulmuştu. Çok koyu siyah 
tenli, kısacık saçlıydı, yüz hatları ince ve düzgündü ama korku 
verici bir sertlik, bir kin taşıyordu . Elindeki İsviçre çakısıyla pal­
miyeleri yontarken, bu sertlik ve öfke daha da artıyord u. 
"Benim sanatım da bu. Buralarda çok genç yaşta bir sanat 
edinemezsen aç kalırsın ya da hapsi boylarsın. Senin için bir kuş 
yapacağım." 
67