Kasaba çarşısına sabah aydınlığı: ıssızlığı vurmuş. Çınariann göl­
gesi ak çakıl taşlarından örülmüş alanı, çarşıyı nakışlamış. Çıt yok or­
talıkta. Dallar bile kıpırdamıyor, bir tek yapracık bile. Uzun, ince, 
som mavi gelinböcekleri taşları koklayarak. . . ' 
Tellal çarşının ortasında tek başınay dı. Uzaktaki sivri Düldüldağı 
yaklaşmış tatlı pembe sırtı leylak rengine :lğır ağır dönüşüyordu. T d-
Ial Düldül dağına baktı. . . · 
"Öldürmeliy im." 
"Kim· bakar çocuklara ?" 
"Sen avrat sen. Öldürmezsem olmaz . Yoksa o beni öldürecek. " 
"Öldürmez o seni. Delirme. Çocuklara, bir de hapiste sana ben 
tek başuna nasıl bakar ım." 
"Ya demirci, arkadaşım demirC:i ?" 
Onun hiç yüzü gülmez. Hiç kimseyle şakala şmaz. Mert oğlandır 
ama ... 
"lnsanoğludur, sen ölünce bize nasıl davea nacağı belli olmaz." 
"Sus, suuus avrat, sus mendebur, benim karde şim, canım, yiği­
dim için böyle konuşma! Ondan daha mert adam şu cihana gelme­
miştir. Sus, konuşma." 
Hayıtlık çakıl taşlı bir aland.ı. Çay hayıclığın ortasından geçiyo r, 
çakıl ıqlarını mor yarpuzlu alana yayıyordu. Ortalık, çakıl taşları, top­
rak, ılgınlar, söğütler, kavak lar hayıt ve yarpuz kokuyor lardı. Yarpuz- · 
lar, hayıtlar mor çiçekleri ni sonsuz . aydınlık Çukurova güneşine ser­
mişlerdi . Hayıtlık aridan, böceklerden inil inil inliyordu. 
Telialın yüzü daha da donuklaştı, uzadı, sivrild i. Gözleri pırıltı 
içinde y�dı . 
Ak kelebekler inanılmaz bir aklıkta sürülerce, top top bir o yana 
bir bu yana uçuşuyorlar dı. 
Tepemsi yerde bir top yarpuz, iri çiçekl i. Kokusu baş döndüren . 
T ellal yarpuz kUmesinde birden tepeden tırAağa turuncu ya hattı çık tı. 
O yaklaşınca yarpuzdan binlerce kelebek havalandı. Yöresinde döndü­
ler, soİıra bir hortumda: zikzakl ar çizerek yittiler gittiler. Az so.nra, iler­
de bir leylak moruna girdi T ellal. . . Gözü mordan başka hiçbir şey 
görmedi bir süre ... Binlerce leylak moru kelebek havalandığında, kü­
çük küçflk binlerce, bir horturnda dönüp bulut gibi göğe yayıldığın­
da, küçuk küçük binlerce, bir horturnda dönüp bulut gibi göğe yayı!-
497 .