Yer Demir Gök Bakır 391 
na Ali kardaş, benden bu köye hayır yok. Çatlasın patlasın, varsın biribirini öl­
dürsün bu namussuz köylü. Bundan böyle ben bu köyün hiçbir işine karışmam. 
Hiç mi hiç karışmam. Bir mümkününü bulsam bu köyde bir gün bile kalmam, 
kalmayacağım da ... Balıarı bulur bulmaz , göçüp başka köye gideceğim. Bundan 
böyle bu köyde insan yaşayamaz. Ben boğuluyorum. Seni bilmem, sen nasılsın 
ama ... Ben ... " 
Gece yansının horozlan ötünceye kadar bir daha ne o konuştu , ne de o. 
Dört beş kere uzakta, bozkınn üstünde top gibi bir gürültürrün patladığ ını 
duyup irkildiler. 
Taşbaşoğlu köylünün Muhtardan yana oluşunu bir türlü yutamamıştı. Deli 
oluyordu . Beş altı yıl çalış da, Seferin bütün hilelerini getir şu köylünün gözünün 
içine sok da gene de bir türlü ondan ayrılmasıni Bu ne iştir kil 
Bu köylünün başına çok işler gelecek ki, ne işleri 
Ali ayağa kalktı, bacakları uyuşmuştu , yere basamadı bir zaman. TopaHayarak 
kapıya giderken: 
"Kal hayır ile kardaş," dedi. "Hakkın var. Hem de yerden göğe kadar." 
Taşbaşoğlu öfkesinden patlayacaktı. Bir ağzını açsa sabaha kadar durmadan 
bağıracak, bu köylüye sövecekti. 
"Gü le gü le Alim ," dedi. "Sıkma canını. İp i kopanneaya kadar çeksinler." Ali yi 
yakasından tuttu: "Bu böyle giderse aklımı kaçıracağ ım." 
Ali: 
"Aman kardaş," dedi. "Ne diyorsun sen böyle7" 
Bozkırdan esen bora azınıkça azıtıyordu. Kapıyı Taşbaşın elinden alıp kapadı. 
Taşbaş kapıyı yeniden açıp: 
"Güle güle Alim," dedi. "Sıkma canını. İpi kopanneay a kadar çeksinler." 
Ali koşarak evine geldi Elifonu kapıda karşıladı. Bir felaket gelince başlarına, 
Elif hep böyle kapı arkasında bekler. Alinin eli kapıya değer değmez kapıyı açar, 
yüzüne bir hoş, gücengin bakardı. 
Onu öyle görünce Alinin ödü koptu: 
"Ne var, ne oldu?" diye hemen sorup içeriye daldı. Baktı ki anası ocağın ya­
nında yatıyor, yorganı tam gırtlağına kadar çekmiş. Gözleri kapalı, alnında ter 
taneleri. "Ne oldu?" 
"Kapıyı açtı dışarı çıktı. Ben de ayakyoluna çıkıyor dedim. Sonra dalmışım, 
bir de kendime geldim ki gece yarısı oluyor neredeyse. Baktım ki anam daha gel­
medi. Nedir, nerede derken çıktım dışarı. Dışarda bir bora, fırtına, insan ayakta 
duramıyo r. Top gibi patlıyor bora köyün ortasında. Çıktım dışarı, ayakyoluna, 
oturacak yerlerin hepsine baktım, hiçbir yerde yok. Geldim Hasana haber ver­
dim. Ummahan da bizimlen geldi. Düştük köyün içine, ora senin bura benim,