"Ne oldu Tahsin, ne var, söyle ban a?" 
"Candarmalar," dedi Tahsin can çekişir cene. "Murtaza 
Ağanın adamları ... Mahmut Ağamıza da haber salmışlardır. O 
da benim kemiklerimi un ufak eder eline geçirirse beni." Olanı 
biteni olduğu gibi Yeliye anlattı. "Eğer bu dediklerimi de bir 
tek kişiye, anana, babana bile söylersen seni boğar öldürürüm. 
Bunu böylece bil," dedi. 
Veli on altısında ya var, ya yoktu, ahlak yüzü dinlediği bü­
yük maceranın heyecanından kipkırmızı kesilm işti. 
"Tahsin Ağam ben bunu hiç kimseye söyler miyim! Ben 
Mahmut Ağayı bilmez miyim, o yeter ki bir adamın elinde para 
görmesin, hemen alıverir. O da yetmez, ardından da insanın 
kemiklerini kınverir, un ufak eyler. Mahmut Ağa da köye geli­
yormuş. Demek bunun içinmiş." 
"Söylemeyeceğine yemin edeceks in." 
"Neyin üstüne?" 
"Ananın başı üstüne ." 
"Anaının başı üstüne ben hiç yemin etmedim. Sonra anam 
ölür ya ... " 
"İyi işte, o zaman da sen kimseye söylemezsin ." 
"Anaının başına yemin edemem." 
"Edeceksin. 'Etmezsen ben de seni burada öldürürüm. Öl­
dürür de kaçanm. Kim bilecek. .. " 
"Öldür ama anaının başı için bana yemin içtirme. Sonra 
ölür fıkara . Başka neyin üstüne dersen ederim ." 
Tazı Tahsin direniyor, öteki öldürseler de, anası üstüne ye­
min etmeye bir türlü yanaşmıyordu. O kadar tartıştılar, konuş­
tular ki ikisi de yoruldu, sesleri de çıkmaz oldu, biri bir yana 
düştü, biri bir yana, ıslık gibi çıkıyordu artık sesleri. 
Tazı Tahsin duyulur duyulm az: 
"Bana ekmek ver," dedi, "git biraz da süt sağ." 
Veli ona ekmeği verdi, vermesiyle keçilerin içine girmesi, 
oradan da köye aşağı alıp yatırması bir oldu. Tazı Tahsin o ka­
dar açtı ki onu kovalayıp yakalamak aklından bile geçmed i. 
Velinin köyü nasıl velveleye vereceğini biliyor, önündeki ye­
meği bir anda bitirmeye çalışıyordu. Sonunda sabredemedi, 
azık çıkınını da alıp yukarı ormana, pınann başına çeki ldi. Su-
300