206 KADERIN CILVESI 
Bu müjde kime veriliyordu? Oğlumuz?... Artık o hepimi­
zin bir parça oğluydu. Çok babalı fakat gerçekte hiç bir baba 
adına nisbeti olmayan bu kötülenen çocuğun dünyaya gelmesin­
den sevinecek veya yerinecek biri varsa o da bendim. O bir mut­
luluk veya bir f elâketse sadece benim zavallı başıma geliyordu. 
Hanımefendi kurtuldu. Ama galiba bu dakikadan itibaren 
derde tutulan bendim. 
O aralık sokakta bir otomobilin ejderha nefeslerinden son­
ra evin içinde küçük bir gürültü daha oldu. Önce silindir şapkalı 
koca bir herif, arkasında elinde iri bir çanta ile Vortik odadan 
içeriye girdiler. 
Bu herif bir Ermeni ebe imiş. Aman ne meşe yarması kor­
kunç bir ebe. Çocuk doğmak değil, sözüm meclisten dışarı, in­
sanın çişi gelse bunun suratını görünce geri kaçar. 
Telâştan dili dolaşarak Vortik: 
— Efendim, mösyö Lo doktoru devletli hanelerinde bula­
madım. Genç hizmetçi Miryam'ı buldum. Efendin nerededir deyi 
sorduysam, o nerde olur? Yine çocuk doğurtmaya gitti. Sanır­
sın ki- bu aylarda bütün İstanbul kuluçkadadır. Doğuran doğu­
rana deyi cevap etti. Sekiz yere telefon ettik. Vay babasının ca­
nına. Doktorumuzdan cevap almak mümkün değildir. Bundan 
çıkmış öteye 'gitmiş. Ondan çıkmış daha öteye gitmiş. Ondan 
çıkmış daha öteye varmış. Nihayet eferdim sekiz telefon boru­
suna üflediysek, seksen kapının çıngırağını çektiysek zahmeti­
miz boşuna gitmedi. Doktor Barta myan'ı kökünden yakaladık. 
Akoşörlük kazançlı sanattır. Bu dünyada her işin bir tatili var­
dır, işte yalnız bu iş durmaz işte... 
Doktor: 
—- Haydi oğlum sus ol artık. Git işine. Biz buraya lâf et­
meye gelmedik. Hemen vazifemize başlamalıyız. 
Şemi Bey: 
— Doktor, size zahmet verdik. Çok teşekkürler ederiz. 
Doktor: 
— Durunuz bakalım efendim, daha teşekkürün yeri yok­
tur. 
Şemi Bey: 
— Efendim, teşrifinizden biraz önce bir oğlumuz oldu.