diği kuytuya atıldı, yarası daha kanıyord� ama, nasıl sarardı, kanı na­
sıl durdururdu, bir türlü yolunu bulamıyordu. Tam burnunun dibin­
de bir ses duydu, eli ayağı çözüldü. Ses durmadan : "Bey; Bey," diyor­
du. "Bey, Bey, Bey benim ben.·� Ses tanıdık bir sese benziyordu. Azı­
cık umutlu, kurtuluş gibi. Serin. "Benim ben, Mestan." Sırtındaki 
ağrı derinden, elini ayağını kesici, yürek durduran. Must� Bey inil- · 
tiyle birlikte, "Mestan burdayım," diye seslendi. "Mestan, Mestan, 
Mestan.i•. Sonra kendinden geçti. Yanda yörede ayak sesleri, yakla§an, 
suda şapırdayan, çamurda, öfkeli insan sesleri, harlamış at solukları ... 
Mestan kulak kabantı. Mustafa Beye yürüyec ekti, birden olduğu yer­
de kalakaldı. Sonra usuldan ardındaki kamışlığın içine çekildi. Ça­
murdan adam olmuştu. Gür kamışlığın ortasında durdu. Turuncu bir 
kelebek, geniş, kuş kanatları gibi kanatlar/nı açmış, kamışların tozakla­
rı araşında dola§ıp duruyor, çok uzun çizgilerle mavisi pembeleşmiş 
gökyüzüne turuncu ağlar örüyordu. Mestan gözlerini turuncu kanatla­
rı �enekli, yaldız yaldız yıldırdayan kelebekten bir türlü alamıyordu. 
Kelebek bir ara geldi ba§ına kondu. Konmasıyla da kalkması bir oldu. 
220