"Yanına güvendiğin iki, üç, ne kadar istersen o kadar kişi 
alacaks ın." 
"Alırım Beyim ." 
"Hepsini biz donatacağız � En yenisinden, hiç el değmemiş 
Alaman filintalan vereceğiz elinize. İstediğiniz kadar da cepha­
ne. Altımza da Uzunyayladan getirtilmiş birer soylu at." 
"Bineriz Beyim ." 
"Sana tarla, para, ne isterse n." 
"Tarla isterim Beyim." 
"İşte siz böyle donandıktan sonra Arif Saim Beyin çiftliğine 
gidecek, o çiftliği soyacaksını z." 
"Soyanz Beyi m." 
"Cabbar, beni iyi dinle ... " 
"Arif Saim Bey, dedim, iyi d uydun mu, onun kim olduğu-
nu sen biliyor musun?" 
"Bilirim Beyim." 
"Nereden biliyorsun?" 
"0, af çıkardı bize. Hani sizin hepin izden büyük olan. Si­
zin hepinizin ödü ondan kopar Beyim. Onu görünce sizin hepi­
niz kaçacak delik ararsın ız." 
Gülüştüler. 
"Aranz Cabbar." 
"Hani Ankar ada, Mustafa Kemal Paşanın yamnda oturur. 
Herkes ondan korkar, Vali bile." 
"Sen ondan korkmaz mısın?" 
"Korkanm Beyim." 
"Bu kadar korktuğu n adamın çiftliğini nasıl soyacaksın?" 
"Yalnız çiftliğini değil, arkamda siz olduktan sonra, kendi-
sini de, otomobilini yolda durdurur soyanın, Beyim." 
"Bunu sızıltısız, gürültüsüz yapabilir misin?" 
"Yağdan kıl çekereesine beceririm Beyi m." 
"Kork madan?" 
"Ölümden öte yol gitmez Beyi m." 
"Onun bir kahyası var, Hacı Ali Çavuş." 
"Tanınm Beyim. Hani köyün ortasında altı kişi öldürdü de, 
Arif Saim Bey onu bir gün bile hapiste yatırmadıydı ya, o işte, 
Beyim." 
374