mek için yırtınacaklardır, yırtınmalıdırlar. “Ben çıkarıma
bakarım” diyeceksiniz, bunun için “Babamı bile tanımam”diyeceksiniz. Kimseyi tanımayacaksınız; hele hayattan çıka-rı olmayanları hiç!
ÜÇÜNCÜ ŞARKI
Mısra 300: ...sağa sapın. Etilerin at oynatmış olduğu...
Türk Tarihi, bilimsel olmayan bir tasnife göre, ikiye ayrı-
lır: yakın tarihimiz, uzak tarihimiz. Aslında, bu iki tarihi-miz de bize uzak kalmaktadır. Bizim öz yapımız, bu iki dö-nemin de dışında kalan ve “En Uzak Tarihimiz” diyebilece-ğimiz bir çağda tayin edilmiştir. Her ne kadar Etiler, Sümer-ler, Akadlar daha eski sayılırlarsa da, onların bizim için ka-lıcı özellikleri yoktur. Bu nedenle, bu kavim isimleri, sine-ma sahiplerinin ve berberlerin ilgisini çekmekten öteye gi-dememiştir.
“Yedi Işık”, Orta Asya’dan Anadolu’ya gelmekle, tarihimi-
ze gerçek damgasını vurmuştur. Bazı çevrelerce “Yedi Yatır”olarak bilinen yedi gencin Çin’den göç ederek bugünkü Si-vas dolaylarına yerleşmesi tarihimiz için bir dönüm noktasıolmuştur. Birinci şarkıda da açıkladığımız gibi, Orta As-ya’dan Çin’e kaçan Orkan ve altı arkadaşı, sonunda Çin’dende ayrılmak zorunda kalmışlar ve Anadolu’ya gelerek birazda oraları aydınlatmaya karar vermişlerdi.
Sivas’ta ilk yıllar yoksulluk içinde geçmiş, fakat yazı dili
öğrenildikten sonra aydınlatma bakımından büyük işler ba-şarılmıştı. Öztürkçe’nin zorlukları yenildikten sonra -yanibu dil bir yana bırakıldıktan sonra- yeni ve zengin bir dille,halkı doğru yola getiren büyük bir eser hazırlanmıştı. Kısa-ca “İlmihal” adını alan bu muazzam eser, yetmiş yedi bö-
203