doluştular. İnce Memed, avlunun ortasına büyük bir ateş yakıl­
masını, bütün köylüler doyuncaya kadar koç kurban kesilmesi­
ni buyurdu. Ferhat Hoca, bir delikaniıyı köşeye çekip eline kur­
ban paralarını saydı . 
"Sizin başınıza çok iş açtım," dedi İnce Memed, "sonuncu­
su da, yerinizden yurdunuzdan oluyorsun uz." 
''Yeter ki senin canın sağ olsun İnce Memedimiz, bu da ge-
çer," diye karşılık verdiler. 
"Ne zaman yolculuk?" 
"Dün candarma geldi, bu sabah ... " 
"Bele bugün bekleyin. Gün doğmadan neler doğar." 
"Bekleriz İnce Memedimiz, gün doğmadan neler doğar." 
. \' Ince Meıned, eğildi, sağ yanındaki Hürü Ananın elini öptü: 
"Ana gidiyor uz." 
"Biliyorum," dedi Ana gülerek "Allah gazanı mübarek et­
sin. Sen gelene kadar atını hazırlayayım mı, eyerleyip gemle­
yim mi?" 
"Hazırla Ana." 
Eşkıyalar kalabalığı yararak dışarıya çıktılar , Alidağının 
yolunu tuttular. Ortalığı bol güneş doldurmuş, Alidağının 
yamaçlarında açmış çiçeklerin kokuları esen ılık yele karış­
mıştı. Koygun bir koku dalga dalga dağdan ovaya iniyordu. 
Gün batana kadar bir koyakta beklediler. Gün boyu bir ha­
berci geldi, bir haberci gitti. Candarmal ar, köyleri boşaltarak 
geliyorl ardı. 
"Kardöken Boğazına ne dersin Hocam?" 
"İyi derim oğlum ." 
"Cephaneıniz yeter mi?" 
"Yetecek kadar var." 
"Haydi öyley se." 
Gün batınadan Kardöken Boğazına geldiler. Boğazın her 
iki yanı da yüksek keskin kayalıklardı. Boğaz aşağıya indikçe 
de daralıyordu. Aşağıdaki yoldan ancak bir atlı, iki insan yan 
yana geçebilir di. 
"Vurmaya mı Hocam ?" 
"Sen bilirsin yavrum. İlk ateşi açacak sens in." 
"Bu da öteki gibi zalim mi?" 
624