12
 
İhtiyar, kulübesinin açık yanını hırsla örttü; başka bir 
duvarından küçük bir pencer e açtı. Oradan öfkeyle baktı 
avluya. 
Gölgede bıraktı ihtiyarı; gi tti duvara yaslandı ve paraları nı 
seyretti.  
"Sağlam adamsın; utanmıyor musun dilenmeye?" Şişman bir 
adam duruyordu yanıbaşında: "Bir iş verilse çalışmaz sın." 
Şişmanın yerde duran bavuluna baktı, iki eliyle tutup 
kaldırmaya çalıştı yükü; başaramadı. Sonra  bir hamal gördü 
uzakta, becerikli. Onun gibi yap tı: Çömelerek sırtını bavu la 
dayadı, sapı kavradı; olmadı. Şişman adamın da yardımıy la 
yüklendi sonunda.  
Yolda, "İki buçuk liradan fazla vermem," dedi ince sesiyle 
şişman. Yan yana yürüdüler. Rıhtıma yakla şınca sırtındaki 
yükle birlikte yere çöktü. Ba vul sahibi durdu ve bir süre 
kararsız kaldı; sonra uzattı parayı. Galiba ona biraz acınmıştı. 
Vapura da girebilirdi ayrı bir ücretle; fakat, hamallar örgütü nün 
duvarım yaramadı. Sonra, vapur iskelesinin duvarı nda dilendi 
biraz. Yeniden yük taşıma ihtimali belirince caddeye doğru 
itildi. Biraz hırpalanmıştı, hafifçe sallanıyordu olduğu yerde. 
Onu, günün bu saatinde sarhoş olmakla suçlayanlar çıktı; gene 
de oldukça iyi iş yaptı. Sonra gene bavul, sandık filan (rı htıma 
kadar). Onu sağlam sayanlarla sakat sananlar arasında gitti 
geldi. Belki daha çalışacaktı. Fakat, iyi giyimli bir bay, ona para 
vermek için tam elini cebine soktuğu sıra da, yanla rından geçen 
bir kadının kucağındaki çocuk bu  kılıksız adama bakarak 
ağlamaya başlayınca parayı bekleme den yürüdü; hemen karşı 
kaldırıma geçti.  
Cami avlusuna gelince bir kemerin altına girdi, loş ve se rin 
duvarın dibinde parasını saydı; sonra karşı duvarda ki simitçiye 
bütünletti, biraz da bozuk para kaldı. Yürü dü, kalabal ık bir 
sokağa çıktı; insanların arasına karıştı ye niden. Yorgun ve terli 
iki hamalın ortasında duran oyma lı, yaldızlı büyük bir boy