Bunları yaparken komodinin önünde oturan Perihan'a baktı, onun 
güldüğünü aklından geçirdi. "Şaka yapıyorum, gülüyoruz. Az 
önce yağmur altında ağırbaşlılıkla koşuyordum!" diye düşündü. 
Gene neşeli olduğunun bilincindeydi. Kapı vurulup Emine Hanım 
çay getirince, "Bitti!" diye mırıldandı. "Şimdi coşku dinecek. Çay 
içeceğim. Sakin ağırbaşlılık ve akim üstünlüğü başlayacak!" 
Perihan ile karşılıklı oturdular. Refik pencerenin yanındaki 
koltuktaydı. Perihan komodine dirseklerini dayamış, arada bir 
aynaya bakıyordu. Refik uysal bir kedi gibi hissediyordu. Zaman 
hatırlanmış, kısa süren o coşku unutulmuş gibiydi. "Vatandaş 
olduğumu hatırladım!" diye düşündü. "Babasının kurduğu işte 
çalışan, yazıhanede oturmaktan pek hoşlanmayan, oradan 
herkesten erken çıkıp evine kaçan bir vatandaş. Şimdi karısıyla 
birlikte art nouveau yatak odası takımının içinde oturuyor!" 
Yumuşak kıvrımları, yuvarlak çizgileriyle gemi lombozlarını, 
güverteleri hatırlatan dolaba, büyük yatağa bakıyordu. "Va­
tandaşım... Hali vakti yerinde, sağlıklı biriyim. Şikâyetçi de 
olacağım yok: Ciddi ciddi yaşayacağım!" Yakınlara bir yere 
yıldırım düştü. Birlikte pencereden dışarı baktılar: Arka bahçenin 
yüksek kestane ağaçları rüzgârla birlikte titriyordu. 
"Ne yaptın bugün?" diye Perihan sordu. 
Refik, "Her akşam alay ediyormuş gibi bunu sorar!" diye dü­
şündü. Ama Perihan'a kolay öfke duyamayacağını biliyordu. 
"Hiç! Her zamanki gibi." 
Bir sessizlik başladı. Refik, "Her zamanki gibi!" diye düşündü. 
"Sabah babam ve ağbimle birlikte evden çıktım. Yazıhanede 
gazeteleri okudum. Öğleye kadar birkaç kâğıdı gözden geçirdim. 
Almanya'ya bir sipariş mektubu yazdım. Sonra hep birlikte 
Sirkeci'ye lokantaya gittik. Yemekten sonra ağbimle biraz iş 
konuştuk. Muhasebeci Sadık'la kahve içerek bazı defterlere 
baktık. Sonra çıktım, yürüyerek köprüyü geçtim. Tramvaya 
bindim. Yağmura yakalandım." 
Perihan'a bakıyor, yüzünden bir şey çıkarmaya çalışıyordu: 
Kim olduğunu karısının yüzünden okuyacaktı sanki! Perihan 
sert bir hareketle alnına düşen saçları arkaya itince kendine 
geliverdi. 
"Peki, sen ne yaptın?" 
148