Yer Demir Gök Bakır 383 
tırdı? Karşındaki adamın sözü it sözü, eşek sözü değil. İnsanın hatırı yoksa ya­
nında, kırk yıllık dostluğun da mı hatırı yok? Bana bir cevap versene Adil. Kos­
koca bir Muhtann sözlerini, şu Toros köylüklerinin biricik Muhtarının sözlerini, 
sen böyle demez misin ve de sözlerini böyle kulak ardına bir köpek sözü gibi na­
sıl atarsın? Benim sözlerimi kulak ardına atamazsın. Ne dersem o olacak. Yoksa 
zararlı, hem de çok zararlı çıkarsın. Kaba ağacın gürlemesi dalı iledir. Bir adamın 
yanı yöresi olmayınca o adam ne yapabilir ki? Senin, benim gibi dostların olmaz­
sa, sen tek başına ne yapabilirsin ki? Hakçası, sen olmasan bizim de halimiz du­
man ya ... Malın varsa da, dünya kadar paran olsa da ne fayda! Bu olaydan sonra 
senin ocağına bir incir ağacı dikmek boynuma asılı bir borç olsun. Şimdiye kadar 
çok kızacak işler yaptın, kızmadım. Sana bu yıl köye gelme, dedim. Köylünün 
hali duman, dedim. Gelirim, dedin. Gelecek yıl olsun da borcunu öyle al, dedim. 
Sana yalvardım. Bu yıl gelir de o köylüyü tepeden tımağa soyanın, dedin. Peki, 
gel de soy, dedim. Ama çabuk gel. Köylüyü usandırmadan, deli etmeden gel, de­
dim. Gelmedin. Köylü malını, canını sakladı, gene gelmedin. Şimdi köylü malını 
çıkardı, gene gelmiyorsun. 
"Bak, sana bir şeyler söyleyim kardaş, bu işten sen zararlı çıkacaksın. Hem de 
mahvolacaksın. Köylü her şeyi kabul eder de kendisiyle oynamayı. kabul etmez. 
Şimdiye kadar bana çok işler, kötülükler yaptın, sana hiçbir sebepten kızmadım. 
Şimdi sana kızıyorum. Babamın kanlısına öfkelenir gibi öfkeleniyorum. Şimdi 
seni öldürebilirim. Düşün ki, arkadaşım, bir düşün ki bir köylü milleti, zaval­
lı yaratıklar ki, gelmiş seni beklerler. Kurbanlık koyunlar gibi. .. Hani kurbanlık 
koyunların sırtlarını boyarlar, boynuzianna kırmızı ipler bağlarlar, ondan sonra 
da keserler. İşte bugün bu köylü milleti böyle kurbanlık koyunlar gibi süslenip 
püslenip seni bekledi. Ellerinde ne var, ne yok sevinerek, düğün bayram, sana 
vereceklerdi. Aç kalıp öleceklerdi, ama gene seviniyorlardı, geleceksin diye. Dün­
ya dünya olalı böylesi nerede görülmüştür? Kötü Adil, saygısız Adil, bir dünya 
kadar malın var. Nereden aldın bu malları? Hiç kimse bilmez, ben de mi bilmem 
bu kadar serveti nasıl yaptığını? Alın teriyle olur mu bu, Adil? Şimdi sana hak­
çasını söyleyim mi Adil? Çukurovaya her yıl o dayanılmaz sarı sıcağa, çalışmaya 
inen, orada çalışmaktan ölen biten, kırılan altmış köyün tüm emeği sende birikir. 
Bilmez misin bunu sen, Adil? Sen bunu yapmamalıydın. Köylünün bu sevinçli 
hali., düğ, ün bayram \a SOyL. Ümaya g,i.di.şi. , açhğ,a gidişi. ... Çok yüreğ,ime dok undu , 
_-\dil. Bende yürek var. Ben köylümü severim. Bendeki yürek demircilerin örsü 
gibidir. İşte bu yürek bile dayanarnadı da köylünün bugünkü haline eridi Göz­
ierim yaşardı. Yüreğimden kanlar gitti. Al da, bu güzel köylünü yüreğinin içi­
ne, en sıcağına sok, Muhtar Sefer, dedim. İşte sen bu durumda gelmedin, Adil. 
Gelsen de bugün köylüyü iğneden ipliğe soyup sağana çevirseydin, sevincinden 
deliye dönerdi köylü. İşte şimdi bu köylünün ne yapacağı belli olmaz. Şimdi se­
nin narnma borçlarını bağışladım. Adile bir zımık bile borcunuz yok desem, tüy­
leri kıpırdamaz, sevinmezler bile. Umutlarını kırdın. Umut kırmak kötü bir iştir