307 
  
 
  
kaybetmeyi, hocayken ö ğrenci olmay ı göze alabilen insan, 
parmakla say ılacak kadar azd ı. 
"Allah kibri sevmez. Tevazu sahibi olmam ızı ister" diye ek- 
ledim. "Bu yüzden en hakl ı olduğumuz konularda bile üstün- 
lük taslamamah." 
Rumi ahenkli bir sesle kat ıldı: "Ve O ayn ı zamanda bilin- 
mek ister. Bu sebepten temkinli, dengeli ve ölçülü olmak ve 
daima ay ık durmak, sarho ş dolaşmaya yeğdir. Sufmin gönlü 
hep uyan ıktır." 
Hakkı vardı. 
Gece taptaze, tatl ımsı bir kokuya bürünmü ştü. İçim vecd- 
le doldu. Hava giderek so ğuyordu. Orada, yan yana. ayaz 
bastırana dek avluda bir ba şımıza, aram ızda katmer katmer 
açılmış bir gül dal ıyla oturduk ve uzun süre sustuk. 
Ella 
Boston, 26 Haziran 2008 
"Bu akşam yemeğe çıkalım mı?" diye sordu David. "Nort- 
hampton'da yeni bir Tayland restoran ı açılmış. Dört dörtlük 
diyorlar. Çocuklar ı evde bırakıp biraz ba ş başa kalsak diyo- 
rum, ne dersin?" 
Aslında Ella’n ın bu Cumartesi ak şamı yapmak istedi ği en 
son şey kocas ıyla baş başa yemek yemekti. Ama David o ka- 
dar ısrar etti ki, hay ır diyemedi. 
Gümüş Dolunay isimli lokanta ufak ve bas ıktı ama şıktı 
bir o kadar. Masalarda şirin cam lâmbalar, siyah saten peçe- 
teler, her duvarda çerçeveli onlarca ayna... O kadar çoklard ı 
ki müşteriler kendi yans ımalarıyla yemek yemekteydi âdeta. 
Ella’nın buraya yabanc ılaşması çok sürmedi. Sebebi ortam 
ya da dekorasyon de ğildi. Kocas ıydı. David'in gözlerinde ola- 
  
ğandışı bir par ıltı vardı. Düşünceli, gergin ve biraz da asabi 
görünüyordu. Ama Ella'y ı esas kayg ılandıran kocas ının ke- 
kelediğini duymak oldu. Gayet iyi biliyordu ki, David'in ço- 
cukluktan kalma konu şma bozuklu ğunun nüksetmesi için 
bir hayli s ıkıntılı olması gerekirdi. 
Az sonra geleneksel Tayland k ıyafetiyle genç bir garson 
kız sipari şleri almaya geldi. David ac ılı midye sipari ş etti, El- 
la ise k ırkıncı yaş gününde ald ığı et yememe kararma uya- 
rak hindistan cevizi soslu tofu söyledi. Ayr ıca şarap istediler. 
Birkaç dakika s ıradan şeylerden konu ştular. Ordan hur- 
dan, tan ıdıklardan... Sonra dekorasyondan bahsettiler -ye- 
mek masas ında siyah peçete mi kullanmak daha ho ştu yok- 
sa beyaz peçete mi; geleneksel süslemeler mi daha etkiliydi 
yoksa modernler mi..? Ard ından sustular. Yirmi senelik bir 
evlilik, beraber uyan ılan onca sabah, tatiller, gerçekle ştirilen 
hayaller, kavgalar, at ışmalar, sevi şmeler; dünyaya getirilen 
üç çocuk... ve tüm bunlar ın sonunda var ıp varacaklar ı yer ko- 
ca bir suskunluktu. Böyle dü şündü Ella. Gözleri doldu. 
Yeniden sohbete ba şladıklarında ilk sözü David ald ı: "Ba- 
kıyorum da Mesnevi okuyorsun" dedi. 
Ella belirgin bir hayretle ba şını salladıysa da tam olarak 
neye daha çok şaşırdığından emin de ğildi: David'in Mevlâ- 
na'yı bilmesine mi, yoksa kar ısının ne okudu ğuyla ilgilenme- 
sine mi? 
'Yayınevinin verdi ği roman var ya... A şk Şeriatı'yla ilgili 
raporu yazarken faydas ı olur diye Rumi'nin birkaç kitab ını 
almıştım. Okudukça ho şuma gitti. Şimdi geceleri düzenli ola-