FAKİR BAYKURT
 
183
 
 
Yağını eritmiş, suyunu katmış, bulgurunu salacaktı. 
Hemen tuttu elini 
öptü kaynatasının. Bir daha «Hoş geldin!» dedi.
 
«Kızım, geçmiş olsun kızım, ömürlü olsun gülüm ...»
 
«Hoş geldin, sağol buba...»
 
Gelinine baktı: Boşalmış gitmişti. Yüzü incelmişti.
 
«Asıl sen sağol kızım, asıl sen sağol ki... sağlık bir işe
 
yarasın! Ben 
sağ olup ne yapacağım bundan sonra? Bir hurda, bir köhne herif... 
Yaşı yetmiş, işi bitmiş... gözel kızım!..»
 
Senem, çırpındı, hemen baca başından kandili aldı, yaktı.
 
Kır Abbas beşiğe doğru gitti. Beşiğin üstünde soluk, yoşuk bir 
kilim vardı.
 
Kilimi açtı: «Aaaa!..» dedi. Beşik boştu.
 
Senem: «Orda değil buba, burda burda!» dedi. Beşiğin beri 
yanındaki küçük yatağı gösterdi.
 
Oradaydı. Alnına bir tülbent çekilmişti. Bağrında bağır
-
 
dağı, 
belinde kundağı...
 
Senem kandili tuttu.
 
Eğilip 
kucaklayacaktı bebeği. Sırtındaki torba sallandı. Torbayı 
çıkarıp attı yere. Torununu kucakladı:
 
«Maşşallah! ..» dedi. «Maşşallah tu tu tu!..»
 
Senem kandili yaklaştırdı:
 
«Şimdi uyandı daha!» dedi.
 
«Şunun yumuk yumuk gözlerine!.. Şunun agu agu diye 
uyanışla
rına!.. Tatlı tatlı uyanışlarına! ..»
 
Tam o sıra Cennet karı girdi.
 
Karısını gördü, aldırmadı.
 
«Yusuf nerde Senem?» dedi.
 
«Yusuf harman yerinde buba! Aşını bişiriyoruz. Haydar alıp 
götürecek...»
 
Senem kandili baca başına koydu, bulguru suya saldı. Sonra ge
ldi