Hep kafasını kurca lamıştı. Nasıl adamdı buMurtaza Bey? Genç, 
tliysüz denecek kadar yüzü sakalsız, bıyıksız. Bir de yüzü uzun, soluk, 
kederli. Hiç yüzü gülmezdi fıkaranın. Bunca yıl neden öldürmemişti? 
Hiiç, öldürmemişti işte. Şimdi öldürecekti. 
Üç yıldır bir gölge gibi Murtaza Beyin izinden ayrılniam ıştl. Ne 
ettiğini, nereye gittiğini biliyordu. Şimdi, şu anda gitse, eliyle koymuş 
gibi onun nerede olduğunu bulabilirdi. 
Gecenin üstüne ağır, siyim siyim bir yağm ur yağıyo r, taze toprak 
baş döndürücü bir kokuyhi kokuyord u. Atını Akyollu çiftliğine sürdü. 
Içinde ne bir acıma, ne heyecan, ne korku, ne de yılgı vardı. Yıllar yılı 
bunun hepsini, hem de tepeleme yaşamıştı. 
Akyollu çiftliğinin aşağısındaki kamışlıkta suyun kıyısına indi, 
atını bir ağaCa. bağla dı. Bundan önce belki de yüz kere atını aym ağaca 
bağlamıştı . Yağmur iliklerine geçmiş, tenini ürpertiyordu. 
Yağmurlu, boğucu, ıslak, yapış yapış bir sıcak duyuyordu etinde. 
El yordamıyla kamışlıktan yola çıktı. Hiçbir tehlike yoktu onun 
için. Akyollu kona ğı.nın azgın köpekleri bile yıllardan bu yana onu t-a­
nıyorlar, ona ürnıüyorlardı bile. Ama gene de köpeklerin onu görünce 
tireceğ inden çekiniyor du. Çiftliğin adamları da onu tanıyorlar dı. 
Mahmudun adam öldür ebileceğ ini, Murtaza Beyin peşinde bunt!ın 
için yıllar yılı dalaştığı nı unutmuş gitmişlerdi . Mahmudun çocuks u, 
keder li, adam öldüremez yüzüne kinıse adam öldürmeyi · yakıştırmı­
yor, onun için· de ona kimse aldırmıyordu . 
Akyollu çiftliğinde onun Derviş Beyin adamı olduğunu herkes 
biliyordu. Ama hiç kimse ona aldırmıyordu. Utangaç, hep yere bakan, 
iki söz söyleyince kıpkırmızı kesiliver en, ellerini saklayacak bir yer bu­
lamay an, utancından ne yapıu:ağını bilemeyip , kendi yöresinde dönüp 
duran ... Kimse kimse, 'bu dünyada kimse, Sarıoğlu konağında, Akyol­
lu konağında da kimse onu önemsemiyordu. Mahmut bu önernseme­
menin acısını ta yüreği nin başında ağılı, keskin bir bıçak gibi duyu­
yordu. 
Hiç telaşsız çiftliğe girdi. Köpekler ürüşm ediler. Üstelik de onu 
tanıyıp geldiler, hacaklarına süründüler, önüne yattılar. Köpeklerden 
dolayı konağa yaklaştığı nı anladı. Konağın duvarı nı az bir aramayla 
buldu. El yordamıyla duvar boyunca yürü dü. 
Konağın nöbetçileri her zaman kapının yanında olurlardı. ç;ene