unutulmaz, artık biliyorum bunu. Bedenin bellek üzerindeki 
mutlak egemenliği. 
Otelin gece bekçilerinden biri oradan kalkıp gitmemizi söy­
lediğinde, hemen kabul ettim. Tony çok öfkel endi. 
"Neden ona siktirip gitmesini söyle medin? Niçin insanların 
seni itip kakmasına izin veriyors un?" 
"O bekçi; sen de müşteri değilsin. Seni korumak istedim ." 
"Beni tanıyor o. Kıskançlığından yapu. Beyaz kadınla gördü-
ğü için." 
"Siyahi miydi o?" 
"Bir fırça dokunuşu zencilik var onda ." 
"Bir fırça dokunuşu zencilik ... " Hiç zorlanmadan bulduğu 
imgenin güzelliğinden etkilenmişti m. Odalara doğru giden be­
ton yolda birkaç adım atmışuk ki ansızın durdu. 
"Ne oldu? Gelsene !" dedim, ne olduğunu anlamadan . 
Çekingen, sessiz adımlarla yak laşu. Utangaç ama gururl u, 
yumuşak ama kararlı bir sesle, gözleri dudaklarıma diki li, be­
nimle sevişmek istediğini söyle di. 
"Ha yır, bu olanak sız. Biz sadece arkadaşız ." 
Bir kabuğa sığınırcasına kendi içime kapan mışum. Sımsıkı, 
ürkek ve acı dolu. 
"Sen nasıl isters en." 
Yüzü daha da kararmıştı sanki. 
"Bu kadan da bana yeterli . Fazla bile ." 
Odama döndüğümde yaprak gibi titriyordu m. İçimde bir 
yara kanıyor, kanıyor, kanıyor du. 
Ertesi sabah uyandığımda, o günkü seminerlere girmemeye 
karar verd im. Yalnız kalmak, bütün zamanımı kendime ayırmak 
istiyordum. Çözümleyemediğ im, başa çıkamadığım dönüşüm­
ler gerçekleşiyordu içimde ve bunların üzerinde düşünecek va­
kit bile bulamıyordum. Kendi hayatım iplerini koparmış, ben-
65