Gece oldu, dolunay testekerlek gogun öbür ucunday dı. 
Mavi, ışıltılı bir duman çökmüştü Alidağına, Dikenli düzüne. 
Mavi kar kıvılamlan uçuşuyordu gecede. Keskin bir ayaz orta­
lığı biçiyordu. Sabaha karşı ilk haberci geldi. İnce Memed çetesi 
köyden ayrılmış, Alidağına doğru yönle nmişti. 
"Gördün mü Ali?" 
"Gördüm," dedi Ali, can çekişir gibi. 
Gün doğarken ay göğün ortasından Öahya sarkmış, mavi­
sini yitir mişti. Alidağımn tepesi kızarır , bir billur pırılhsında 
yanar , kıvılcımlar bulutlar gibi döner savrulurken, ovaya da uç­
suz bucaksız, sonsuz aklıkta ipiltiler çökmüştü. Bir köye girdi­
ler, girer girmez de gözden yittiler. pirlikler arasmda haberciler 
mekik dokuyor hiç kimse Bayramoğlunun dediğinden dışarı 
çıkmıyordu. 
Ve ikinci gece kararlaşhrdıkları gibi Bayramoğlu koyağın 
alt başından, Yüzbaşı Faruk soldan, Gavur Ali sağdan yürüye­
cekler. İnce Memed çetesine çıkacak yol bırakmayacaklardı. 
Eğer hasbelkader bir tanesi, birkaçı çemberden kurtulacak olur­
larsa Teğmen Halisle İzzet Nurinin birlikleri onları düzde kar­
şılayacakla rdı. 
Ve ikinci gece sabaha karşı Yel Musa, eliyle koymuş gibi eş­
kıyaların sığındıkları mağarayı Bayramoğluna gösterd i. Bayra­
moğlu onları uykuda bashracak, hepsini sabaha karşı kulakla­
rından tutacak, bu acemi çayiakları alacak kasahaya alayı vala 
ile götürecek ti. Onların geldiğini, sarıldıklarını önce nöbetçi 
olan Temir gördü. içeriye can havliyle girdi . Ortada büyük bir 
ateş yamyor , eşkıyalar altlannda ve üstlerinde büyük ayı post­
ları uyuyorlar dı. 
"Geldi ler, sarıld ık." 
"Kim?" 
"Candarmalar. " 
İnce Memed hemen ayağa fırladı, arkasından da ötekiler ... 
"Candarmalar olamaz, candarmalar buraya kadar gele-
mezler ... Bu, Bayramoğludur." 
Silahlarını aldılar dışanya çıktılar , uçurumun başına geldi­
ler, aşağıdaki derinlerdeki çay kudurmuş akıyor , sesi kulakla n 
sağır edecek kadar gürültülü çağhyordu. 
484