'Teslim olmayacağım, öldürecekler beni," diye gülümsedi.
Ali Safayı öldürdüler diyelim, daha kötü bir Ali Safa çık­
mayacak mı karşılarına? Hem de beterin beteri. Hamzanın De- 
ğirmenoluk köylüsüne yaptıklarım kılı kılma öğrenmişti. Bir iş 
yapalım, bir iyilik edelim derken zulüm olduk fıkaralann başı­
na. Köylü ne kadar bana küsse, sövse, beni yerse hakkı var.
Bir daha diye düşünüyordu, bu Çukurdan diri çıkamaya­
cağım. Şu bostanda rahatlıkla ölümü bekliyorum. İdam ferma­
nımı boğazıma takmışım, Anavarza ovasmda dolamp duruyo­
rum. Abdi gidince Hamza gelmese iş kolay... Bir Abdi gidiyor 
bin Hamza geliyor. Her dövüş boşa. Koca Osmanm, Vayvay kö­
yünün de dövüşleri boşa. Tez günde burasmı bırakıp başka bir 
yere yerleşseler... Başka bir yerde de karşılarına başka bir Ali 
Safa çıkmayacak mı?
Güze varmadan beni burada candarmalar yakalayacaklar. 
Hem de Vayvay köylüsü yerimi haber verecek Yüzbaşıya. Ala 
kanım Akçasazm çürümüş toprağma saçılacak.
Burada uyuşmuş, yan uykulu, yan ölü yaşamaktan başka 
çare yok. Köse Halilin yarımda.
Köse Halille durmadan da, giden Abdinin yerine gelen 
Hamzayı konuşuyorlar, kafa yoruyorlar, bir çıkar yol bulamı­
yorlardı. Bir kaçacak, sığınacak delik de bulamıyorlardı. Nere­
ye gitsen ağa var, candarma var. Nereye gitsen İnce Memedi ta­
nırlar. Hay İnce Memed batsın. Hem de yerin dibine. Burada 
durup ölümü bekleyecekti. Nereye gitse, başmı hangi taşa vur- 
sa ölüm ardmdan gelecekti.
Köse Halil canlı, terütaze bir adamdı. Gözüpek. Ha desen 
Ah Safarim konağma bir anda yürüyecek yüreklilikteydi. Me­
med, Halile hayranlıkla bakıyor, Halilse onun yılgınlığını, yit- 
mişliğini, burada oturmuş ölümü tevekkülle beklemesini bir 
türlü anlamıyordu. Böyle de İnce Memed mi olurmuş, diye dü­
şünüyordu. Kim bilir, zaar İnce Memedler de böyle olurlarmış.
Evvelsi gün Ferhat Hocayla Yobazoğlunu candarmaların 
alıp götürdüklerini duydukları an, Memedin yüzünü gören 
Halil onun hakkmdaki düşüncelerini değiştirdi. Memedin 
yüzü, gözleri, elleri, sesi, her şeyi birden değişivermişti. Be­
deninin yapısı bile bir anda değişmişti. Köse Halil kendi ken­
389