Romanı bir kez daha okuyup daha dikkatli bir g;iz­
lem yapmağa çalışacağım. Şimdi, romancımızın, roma­
nı üstüne dediklerini okvyalım: 
H. İzzettin DİNAMO 
Sayın Hocam, 
«Yağmur Sıcağı» adlı son romanım, saygıdeğer 
eleştirmenlerimizce gerçekten yeterince değerlendiril­
roedi bence. Nedenini bilemem. Ama galiba romanın, 
alışılmışın ötesinde olması bu sonucu getirdi. 
Ne var ki, birkaç cılız, acele, cahilane karşı çıkı­
şı saymazsak, romanım hakkındaki bu büyük sess izli­
ği de aslında yapmak istediğimi yapmış olduğum ko­
nusunda bir kanıt şeklinde değerlendirmem gerek ga­
liba. 
Acıdır ; bu acele karşı çıkışlar, küçümser tavırlı 
yargılamalar, halen geçerli ve yaygın roman anlayışı­
mızın bu denli sağlıksız olduğunun ve bu sağlıksız ro­
man anlayışına karşı bir savaş açmakta ne denli hak­
lı olduğurnun açık kanıtlarını gözler önüne serdiler. 
Orneğin, «Yağmur Sıca ği>mı da, geçerli ölçütlerine gö­
re değerlendirrneğe girişip, «evli bir kadınla devrimci 
bir genç arasındaki gönül ilişkisini anlatan sıradan bir 
12 Mart romanı daha» şeklinde tanımlamağa kalkışt ı­
lar. Oysa, Yağmur Sıcağı, kesinlikle evli bir kadınla 
devrimci bir genç arasındaki gönül ilişkilerini aniat­
mayı amaçlamaz. Bu gönül ilişkisi, roman bütünü için­
de basit doku düğümüdür, bir bağdır, bir katalizördür. 
Bence, roman konusundaki bu yanılgı, bize özgü 
de değildir salt. Özellikle İkinci Dünya Savaşı sonra­
sı bütün dünya romanı, böylesi bir yanılgının içine 
117