HALİL 
MUNİSE 
HALİL 
MUNİSE 
HALİL 
MUNİSE 
HALİL 
MUNİSE 
HALİL 
MUNİSE 
HALİL 
SEHER 
MUNİSE 
HALİL 
SEHER be! Geldin demek? Ha bir haber salaydın ... 
Bir mektu p... Bir hazırlık yapaydım ... Tüh, 
tüh, tüh ... 
Şey ... Dur bak. .. Bağırma öyle de ... 
Ne bileyim, şaşırıverdim de ... Aa, deli miyim 
ne? Deliler gibi tutturmuşum bir şarkı ... 
Hele şöyle gel. Sus biraz ... 
Susuym ya, susuym oğlum ... Seviniverdim 
de ... Dünyayı ayağa kaldıracağım nerdeyse ... 
Kaç ay oldu baksana ... Kaç ay? .. 
Dinle hele ... Bak, anne ... Burda olduğumu 
kimse bilmeme li! (Çoktan bir tahtayı siper al­
mıştır kendine. SEHER hızlı hızlı sallanmakta­
dır.) 
Niye oğlum? Bilirlerse ne olurmuş? Oğlum 
değil misin? Evin burası. Geleceksin elbet... 
Öyle değil anne ... Bilinmemeli ... (Bir an) Başı­
nıza iş açılmasından korkarım. 
Ne işi açılabilirmiş başımıza? Hem niye? Ki­
me ne kötülüğümüz dokundu ki? .. Biz her 
zaman ... 
Uzun etme işte anne! 
Bi şey mi dedim? Ne dedim? Ben ... 
Geç şöyle. Buraya gelmedim. Beni görmedin. 
Seher de ... 
İçime bun veriyorsunuz benim. İçimi sıkı sı­
kıveriyorsunuz ... 
Sus kız! 
Garip kardeşim ... 
Söyleme be! Söyleme işte! (Geri kayar.) Oku­
yacak da bizi kurtaracak !.. (Yukarı doğru döner, 
tükürür.) Tüh! Tüh senin okumuşluğu na!.. 
(HALİL inip yeniden onun yanına gitmek ister, 
ama gidemez.) 
236