istedi, ama bundan hemen vazgeçti. Bir süre, ikisi de susarak 
beklediler. Bu sırada, yan odadan sesler gelmeye başlamış­
tı. Ebrehe'nin altındaki cariyenin zevk inlemeleriydi bunlar. 
Bünyamin sedire çöküp elleriyle yüzünü örttü. Çünkü 
gözleri yaşla doluydu. Babasını kurtarmak isterken işleri 
berbat etmiş, kendisini arayan adamların tam ortasına düş­
müştü. Zülfiyar, sonradan her ne kadar kendisini tanıdığı­
nı gösteren bir davranışta bulunmamışsa da, delikanlı önce­
ki günden beri olanların ustaca tasarlanmış bir oyun oldu­
ğunu düşünüyordu . Böyle bir maceranın içinde bulunması­
na, Ebrehe'nin hayatını kurtarmasına ve ona küstahça dav­
ranıp boyundan büyük cevaplar vermesine rağmen kendini 
bir kahraman gibi hissetmiyordu. Büyük Efendi'nin dediği 
gibi, sıradan, silik bir insandı o. Tek özelliği, yüzünün daya­
nılmaz çirkinliğiydi. 
Gözleri yaşla dolup boğazı düğümlenen Bünyamin , esir 
kızın yanında kendini koyvermemek için mücadele ederken 
omuzunda bir el hissetti. Kız, yanında eğildi ve elini tuttu. 
Dünyanın en güzel, en tatlı sesiyle ona, 
-"Aglaya" dedi, "Maya imya aglaya". 
Aglaya'nın elini elinde hisseder hissetmez Bünyamin ken­
dini tutamadı ve hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı. Eğildi ve 
başını kızın dizlerine koyarak saatlerce gözyaşı döktü. Hıç­
kırıkları kesilip bu kez içini çekmeye başladığında , Aglaya 
onu yatağına götürüp yatırdı ve üzerini örttü. Bünyamin çok 
geçmeden derin bir uykuya daldı. 
' 
Sabah olduğunda Aglaya gitmişti. Üstelik, kilitli odaya gi-
ren Zülfiyar hoyrat elleriyle dürte tokatlıya kendisini uyan­
dırmaya çalışıyor, derhal toplanıp kahvaltısını yapmasını, 
çünkü Büyük Efendi'nin teşkilatta onu beklediğini söylü­
yordu. Mütevazı kahvaltı sofrası, dün geceki cümbüşün ya-
172