olan Funda Eser'i alkış lamaya baş lamıştı. Ama bazılarına göre modernleş meci bir 
siyasal eylem değ ildi bu; kadının çıplak ve tombul kolları, güzel gerdanı 
içkiden zaten dumanlı olan baş ını döndürdüğ ü için yapmış tı bunu. Bu kimsesiz ve 
yoksul öğ retmeni arka sıralardaki bir avuç genç öfkeyle cevapladı. 
Durumdan ön sıralardaki cumhuriyetçiler de hoş lanmamış lar-dı. Çarş afın içinden 
gözlüklü, aydınlık yüzlü, okumaya azimli saf bir köylü kızı yerine Funda 
Eser'in, kıvrak bir göbek dansözünün çıkması onların da aklını karıştırmış tı. 
Ancak orospular, ahlaksızlar çarş afını çıkarır anlamına mı geliyordu bu? Bu 
İslamcıların mesajıydı o zaman. Vali muavininin "Yanlış  iş bu, yanlış " diye 
bağırdığı işitildi ön sıralarda. Baş kalarının belki de dalkavukluktan ona 
katılması da Funda Eser'i ikna etmedi. Ön sıralar kendi özgürlüğ ünü savunan 
aydınlanmış  Cumhuriyet kızını takdir ve endiş eyle izlerken imam hatipli gençler 
kalabalığ ından bir iki tehdit sesi duyuldu, ama kimsenin gözünü korkutmadı bu. 
Ön sıralardaki vali muavini, zamanında PKK'lılara kök söktürmüş  çalışkan ve 
cesur Emniyet Müdür Yardımcısı Kasım Bey, diğ er yüksek memurlar, tapu kadastro 
il müdürü, iş i Kürtçe müzik kasetlerini toplatıp Ankara'ya yollamak olan kültür 
müdürü (karısı, iki kızı, kravat taktırdığ ı dört oğ lu ve üç erkek yeğ eniyle 
gelmişti), sivil giyinmiş  bazı subaylarla karıları olay çıkarmaya niyetli imam 
hatipli birkaç kendini bilmez gencin gürültüsünden hiç korkmuyor-lardı. Salonun her yerine dağ ıtılmış sivil polislere, kenardaki üniformalı polislere, sahne 
arkasında bekledikleri söylenen erlere güvendikleri de söylenebilir. Ama daha önemlisi gecenin televizyon- 
149 
dan naklen yayınlanıyor olması, bu bir yerel yayın olmasına rağ men, onlarda 
bütün Türkiye'nin ve Ankara'nın kendilerini seyrediyor olduğ u duygusunu 
uyandırmış tı. Ön sıradaki devlet erkânı da salondaki bütün kalabalık gibi, 
akıllarının bir köş esiyle sahnede olup biten olayları televizyonun verdiğ ini 
düşünerek seyrediyor, sırf bu yüzden sahnedeki bayağ ılıklar, siyasal sataş malar 
ve saçmalıklar onlara olduğ undan daha zarif ve büyülü gözüküyordu. Televizyon 
kamerasının hâlâ çalış ıp çalış madığını denetlemek için ikide bir dönüp kameraya 
bakanlar, arka sıralardan el sallayanlar olduğ u gibi, "aman bizi seyrediyorlar!" 
korkusuyla salonun en ücra köş esindeki yerlerinde bile hiç kıpırdamadan duranlar 
da vardı. Gecenin yerel televizyondan "veriliyor" olması Kars-lılarm ço ğunda 
evlerinde oturup sahnede olanları televizyondan izleme isteğ inden çok, tiyatroya 
gidip "çekim" yapan televizyoncuları seyretme isteğ i uyandırmış tı. 
Funda Eser az önce çıkardığ ı çarşafını sahnedeki bakır leğ enin içine çamaş ır 
gibi yerleş tirmiş, üzerine benzini çamaş ır suyu döker gibi titizlikle döküp 
çitilemeye baş lamıştı. Benzin, bir rastlantıyla Karslı ev hanımlarının o sırada 
çok kullandığ ı Akif Çamaş ır Suyu ş işesine konduğ u için yalnız bütün salon değ il 
bütün Kars isyancı özgür kızm fikir değ iştirip uslu uslu çarş afını çitilediğ ini 
düşünüp tuhaf bir ş ekilde rahatladı. 
"Yıka kızım, iyice çitile!" diye bağ ırdı biri arka sıralardan. Gülüş meler oldu, 
öndeki memurlar alındı bundan, ama bütün salonun görüş üydü bu. "Hani bunun 
Omo'su," diye bağ ırdı bir ba şkası. 
Bunlar imam hatipli gençlerdi, salonu huzursuz ettikleri kadar güldürdükleri için onlara fazla kızılmadı. Ön sıralardaki devlet memurları kadar salonun ço ğu 
da bu demode, Jakoben ve kış kırtıcı siyasal oyunun bir tatsızlığ a varmadan 
geçiştirilmesini istiyordu. Yıllar sonra konuş tuğum pek çok kiş i de aynı 
duyguları taş ıdığım söyledi bana: memurundan yoksul Kürt öğ rencisine, o gece 
Millet Tiyatrosu'ndaki Karslılann çoğ u bir tiyatroda yapılacağ ı gibi değ işik bir 
deney yaş amak, biraz da eğ lenmek istiyordu. İ mam hatipli öfkeli bazı öğ renciler 
gecenin tadını kaçırmaya niyetliydiler belki, ama o âna kadar çok da korkulmuyordu onlardan. 
Funda Eser de reklamlarda sık gördüğ ümüz çamaş ırı eğlence 
150 
«L HALK KÜTÜPHANESİ