rısına elini salladı; anahtarı kilidin içinde yavaşça çevirerek
otomobilin kapısını açtı. Bu işleri yapanlar, göründüklerikadar soğukkanlı değildir Olric. Bütün hırsızlar sonundakalpten ölüyorlarmış. Böyle görünmek de bir ustalıktır,efendimiz. Teşekkür ederim, Olric. Kontağı çevirdi, motoruçalıştırdı. Yanındaki pencereyi indirdi; hafifçe dışarı sarka-rak karısına tekrar el salladı. Soğukkanlılığınıza hayranım,efendimiz. Tam, bir dakika otuz beş saniyemiz var Olric.Bir dakika sonra köşeye varmış olmalıyız. El frenini boşalt-tı. Debriyaja basarak arabayı vitese taktı. Artık arkamızabakmaya lüzum yok Olric. Heyecanlanıyorum efendimiz.Hareket ediyoruz Olric. Ayağımı debriyajdan çekiyorum veyavaşça gaza basıyorum. Yavaşça sokağı geçtiler, köşeyidöndüler. Belki şu anda arkamızdan su döküyorlardır. Ara-bayı hızlandırdı. Uğurlar olsun Olric. Uğurlar olsun efendi-miz. Tanrı efendimizi korusun.
Şehir yeni uyanıyordu. Kapıların önüne konulmuş çöp
tenekelerini, sokakların ortalarına dökülmüş çöpleri geçti-ler. Polisler, kavşaklara henüz gelmemişti. Otomobiller bü-yük bir hürriyet havası içinde, istedikleri yerden dönüyor-lardı. Hava aydınlandığı halde, bazı dalgın otobüsler ve so-kak lambaları ışıklarını söndürmemişlerdi. Yerden hafif birsis yükseliyordu. Etrafı maviye boyayan bu sisin içinde yeryer, apartman kapılarının önünde gerinen kapıcılar görü-nüyordu. Çöpçüler, büyük bir toz bulutu içinde, yerleri sü-pürüyorlardı. Ana caddelerden birine çıktılar. Bir taksi şo-förü, ağzı açık, arabasının içinde uyuyordu. Geçerken hafif-çe kornaya bastı: uyan dostum. Küçük bir dükkânın önün-de durdular. Sabaha kadar açık, sonra gene açık bir dük-kân. Uykulu gözlerle onları süzen tezgâhtardan, sigara veufak tefek yiyecek birşeyler aldılar. Anadolu’ya gidiyorumOlric. Selim’in doğduğu topraklara gidiyoruz. Taşralı, der-
566