için durmadan ellerimizi çırparız. Ruhbilimciler de öyle söy­
lüyor: Çocuk kalmak iyiymiş. Biz de iyi kaldık albayım; me­
deniyet bizi bozamadı. Oyun olarak, yalnız, salonda at yarış­
larım öğrendik. lşte -gevezeliğimi mazur görün albayım, çün­
kü çocuk gibi, her şeyi soruyorsunuz- bu beyaz perde, pat di­
ye inince, arka taraftaki uçak tuvaletinin yanında duran tele­
vizyon kameralarının aracılığıyla biz, perdede yansıtılıyoruz. 
Asmakabakçıya sansür izin vermedi albayım. Ayrıca, sansür­
de çıkan bazı aksaklıklar yüzünden Apokalipsin Üç Atlısını 
oynuyoruz. ÖLÜM Allahın emri olduğu için, ondan korkmu­
yorlar da, KITLIK'tan korkuyorlar. Sıvas ekibinden Veysel, iki 
numaralı KITLIK atlısını, Durmuşların Recep'e benzetiyor. Sı­
vas ekibi gülüyor bu yüzden. Hepsi de itişip duruyorlar . Biz 
de, Mahşer hipodromunun numaralı tribününden onlara ses­
leniyoruz. Kıyamet kopuyor. Yaşayan ölüleri oynuyoruz. Ko­
nuşmalarımız uzun ve sıkıcı olduğu için, sonunda yalnız At 
Yarışları gösteriliyor perdede. Üzerimize bahse giriyorlar. Biz 
oynayamıyoru z. Sonunda bizi sahneye davet ediyorlar. Ben 
maskemi çıkarıyorum: Şaşırıyorlar. Birbirlerini dirsekleriyle 
dürterek beni gösteriyorlar. Sıvaslı Mustafa o kadar bağırıyor 
ki, tayyarede olmasak, tutup kapıdan dışarı atacaklar onu. 
Uçağımız , gerçekten inişe geçiyor. Çok kalabalık geldik Bilge. 
Hepimize birer kahve yap. 
"Bize basit bir oyun yaz," dedi Bilge, kahveleri getirirk en. 
"Anlayabileceğimiz bir oyun." Bilge ve kahve, hayalleri eritti. 
"Size şiddetli bir oyun yazacağ ız," diye karşılık verdi Hikmet. 
"Yalnızlığımızın ve horgörülmüşlüğümüzün bütün şiddetiyle 
hepinizi, yerden yere vuracağız ," Bilge, kahvesinin üstüne bi­
raz süt koydu: "Siz kimsiniz ?" 
Ona meyhaneyi anlattı; Mehmet Bey, tombalacı Arif. Muh­
sin Bey ve Sivas ekibiyle oldukça kuvvetli bir birlik kurduk­
larını açıkladı. Sayılan gittikçe kabarıyordu. Bütün iş, dört ta­
ne atla biraz kıyafet bulmaya kalmıştı. 
147