miş dilimler  gibi,  tüm  kesitleriyle  içi seyredilebilirdi  sürdürülen  ha-
yatın.  En altta  katman  katman  yer kabuğu,  üstünde  pürtük  pürtük 
toprak,  derken  bir kat unufak  edilmiş  mezar,  incecik  bir çizgi  asfalt, 
üst üste  birkaç  daire,  bir kat kırmızı  çatı ve hepsinin  tepesinde,  süs-
leme  amacıyla  sıvanmış,  her tarafa  yayılmış  mavimtırak  gökyüzü... 
Zaman  zaman  birilerinin,  "eskiden  buralar  hep  mezarlıktı"  dediği 
işitilirdi.  Ama  bahsi  geçen  eski,  topu  topu  on beş-yirmi  sene  evve-
li olduğu  halde,  gerçekdışı  bir tınısı  vardı  bu sözlerin.  "Ay  padişa-
hının  bin odalı  billûr  sarayında,  periden  güzel  kızlar  geceleri  ışık 
banyosu  yaparlardı,"  demek  gibi  bir şeydi.  Hiç  yaşanmamış  bir geç-
mişe  ya da zamanın  dışında  sırlanmış  semavi  bir deme  aitti. 
Haksızlık  Öztürk'ün  1 Mayıs  2002  Çarşamba  günü  kamyonetiy-
le geri  geri  park  ederken  çöplerini  devirdiği  Bonbon  Palas,  vaktiy-
le ne denli  mutantan  olduğuna  şimdi  kimseleri  inandıramayan  bu 
semtte,  1966  senesinde  inşa  edildi.  Apartmanı  yaptıran  karı  kocaya 
gelince,  her ne kadar  İstanbul'un  yabancısı  olsalar  da, bu şehirde  bu-
lunmuşlardı  daha  önce. 
33