Edebiyan, benlik ve bellek kuşannalanndaki gedik 
olduğu için sevdim. Yollann kendine döndüğü döne­
meçlerde, buralardan öteye yollar açnğı için... Edebi­
yatçılığın kendisi başlı başına bir kuşannaya dönüş­
tüğü takdirde benzer gedikler açmaktan yanayım 
yazarlık çemberinde. 
MED-CEZİR 
Eskiden, daha dünya yaran1ınadan evveL, yüce Tann 
kendine bir alfabe çorbası pişimıiş ve bunu devasa bir 
!ciseye koyup, pencerenin yanında soğumaya bırak­
nuş. Az sonra kuvvetli bir rüzgar ya da hınzır bir 
melek, kaseyi devirivenniş. Bütün harfler kainata 
saçılmış, bir daha toparlanmamak üzere ... 
ARAF 
Mahremiyete itina göstermeyen kalahalıkların boğu­
culuğundan kaçarak, kendine ait bir odaya çekilınek 
biçiminde tezahfu ennedi bende yazma isteği. Tam 
tersine, hayann sıkıcılığında !irarperest aralıklar aça­
bihne arzusuyla başladım yazmaya. 
MED-CEZİR 
109