nızlığı olduğunu . Bu iç yalnızlığına yabancı bir kültür ortasında 
mazeret aradığını belki. Çünkü şairimizin özel hayatı 'hiçkimse­
siz' dir. Bu, bir sanatçının zaten mahkum bulunduğu yalnızlık 
değildir. Ona eklenen çok özel bir yalnızlıktır da. Evli, çoluk ço­
cuk sahibi öteki şairler akşamları evlerine çekildiklerinde, bir ka­
dının sıcak kollarıyla sarıldıklarında Yahya Kemal, evsiz, ailesiz, 
otel odalarında çifte kavrulmuş bir yalnızlığın dantelalarını örer. 
Fiziksel dezavantajlarının onu kadınlardan ya da evlilikten uzak 
tuttuğu söylenir. Büyük bir şair ve bir 'erkek' olarak reddedilme 
korkusu, onun somut yalnızlığını açıklamanın bir yolu belki, an­
cak böyle bir onur kırılması korkusu, kendini büyük görmenin 
de sonucudur; alçakgönüllülükten uzak bir iç dünya. 
"Siz, ne dediniz kızcağızım? Ben mi? Değilim, evet. Hayır, 
hiç evlenmedim. Oo, beni mahcup ediyorsunuz doğrusu. Bil­
mem, evlenmedim işte. Belki. Kimbilir. Kimbilir çocuklar , her­
birimizin derinlerimizde bilmediğimiz ne korkularımız vardır. 
Adınız neydi? Gülsen. Şey, Gülsen'ciğim, Yahya Kemal benim 
çok sevdiğim bir şair. Ama bekarlığını ona benzemeye çalışmak­
tan çok, sorumluluktan kaçışımın bir sonucu olabilir, başka şey­
ler olabilir ... Ben Yahya Kemal' e dil hazinemizi çok iyi tanıyıp 
kullanan bir şairimiz olduğu için hayranım . Geçen gün Nesrin 
Hanım pek ilginç bir örneğe dikkatimi çektiler. Yahya Kemal, 
Ahmet Haşim'i şair olarak beğenirmiş, ama dilimizi kullanırken 
çok sık hata yaptığını söylüyor. Bunu da birkaç örnekle kanıtlı­
yor. Siz bu örnekleri edebiyat öğretmeninize bir sorun. 
"Ooo, saat kaç olmuş. Giriş dersimiz nekadar uzamış. Vak­
tinizi almışım, özür dilerim. Zilin eli kulağında herhalde. Haa, 
bu arada dostlarım, bakıyorum bu yılki tarih kitaplarında hari­
talar biraz daha özenli basılmış gibi. Ben artık müdürlükten 
yerküre, duvar haritası, slayd falan istemekten bıktım. Onlar da 
herhalde yukarı yazmaktan bıkmışlardır. Biz kitaptakilerle yeti­
neceğiz. Eskiden kendim de bir şeyler çizerdim, hazan arkadaş­
larınız yardım ederlerdi. Fakat artık bu usulü bırakıyorum. Bu 
çağda, çok tuhaf ... Siz yine mümkünse çantalarınızda birer at­
lasla gelin derslerime. Her dönem devletlerin, imparatorlukla­
rın sınırları değişse de şehirlerin, pardon kentlerin çoğu yerli 
yerinde durmaktadır ya. İşte, yüzyıllardır Venedik Venedik'in-
74