yor, dudaklarında bir gülümseme, piposunun dumanım hava­
ya savuruyor. Arada bir Yobazoğlunun yanma varıyor:
"Geçmiş olsun arkadaş, bir musibet bin nasihattan iyidir," 
diyor, geriye dönüyor. Yobazoğlunun onu duyup duymadığına 
aldırmıyor, gene geriye dönüyor: "Sen o işi iyi etmedin arka­
daş," diyor. "Senin yaptığın bir ayıplıktı. Tekmil köyü tehlikeye 
atan sensin. İşte belam da buldun. Bundan daha iyi bela mı 
olur arkadaş? Neredeyse avradın, çocukların, sen de içinde bir 
bir iyice yanacaktınız. Şükret arkadaş, şükret ki, bir musibet bin 
nasihattan iyidir. Ben bundan gayri senden korkmam. Ölümlen 
karşı karşıya gelmiş adam azıcık daha iyileşir, yiğitleşir. Sen as­
lında yiğit bir adamdın ama, kafası dik bir deyyustun. Öyle de­
ğil mi?"
Evlere gölgeler giriyor çıkıyor. Yalımların içine gölgeler gi­
riyor çıkıyor. Yanmış et kokuyor. Yün, kıl kokuyor. Taze bahar 
kokularma yanık kokuları karışmış.
Koca Osman en sonunda yürümekten yoruldu, vardı ışığın 
ortasında durdu. Sırtı yanan huğlara dönüktü, sıcak vuruyordu 
sırtına. Başım havaya kaldırdı, gözlerini gülümseyerek teker te­
ker köylülerin üstünde gezdirdi. Kadm erkek, genç yaşlı, çocuk 
herkesin üstünde.
Sağma dönünce yamna gelen Şefçe Kahyayla burun buru­
na geldi:
"Bak," dedi, "bak Şefçe Kahya arkadaşım, bak! Şu yalımlar 
ne güzel yalımlar. Bahar gecesinin karanlığına da ne güzel ya­
kışmış." Gevrek gevrek güldü. Onun gülüşünü bütün köylü 
duydu, şaşkınlıkla ona gözlerim diktiler, homurdandılar. "Ya­
lım geceye ne güzel uymuş, kurşun yüreğe ne güzel uymuş, eli 
kolu bağlı durmak bize ne güzel uymuş, kanı kuruyup yangm 
karşısmda, elimiz koynumuzda durmak bize ne güzel uymuş, 
ağıt sesi gönlümüze ne güzel uymuş, kanların donu başımıza 
başlık diye ne güzel uymuş, insanlık bize ne güzel uymuş! Bak 
Şefçe arkadaş bak! Bu yalımlar ne güzel, ne kırmızı yalımlar! 
Yel estikçe uzuyor, genişliyor, güzelleşiyor. Yangmlar büyüdük­
çe yüreğim de kabanyor, genişliyor. Yüreğim demircilerin örsü­
ne dönüyor. Örs de yüreğe ne güzel uymuş. Ali Safa Bey de bi­
zim korkaklığımıza ne güzel uymuş. İnsanlık da bize ne güzel
39