leriyle evlendirip başını bağlayacağın ı, çocukları olduğunda 
onlara öz torunları gibi bakıp ihtimam göstereceğini ve hep­
sine dilenciliğin esrarını öğretece ğini söylüyordu. Ama yine 
de en iyisi, delikanlının , ailesinde soydan gelen bir sakatlık 
bulunan bir kızla evlenmesiyd i. Sakat doğan çocukları böy­
lece istikbal vaat eden dilenciler olabilirlerdi. 
Utarid içtikçe ağladı, ağladıkça içti. Sonunda oturdu­
ğu yerde sızıp kaldı. Akşam namazını kaçırmışlar ve henüz 
Hınzıryedi'nin payını bile toplayamamışlardı. Bu yüzden 
Bünyamin, gömleğinin içine diktiği altı akçeyle yirmi bir 
mangırı ihtiyar dilencinin torbasına koydu . Ama bu miktar 
da yeterli olmadığından, üstünü arayarak göze çarpmayan 
birkaç metelik daha bulmayı umdu. Gel gör ki taşıdığı son 
para, babasının ona verdiği kitabın arasında taşıdığı paray­
dı. Önce bu uğursuz sikkeden kurtulmanın tam sırası oldu­
ğunu düşündü . Ama sonra, parayı ihtiyar dilencinin torbası­
na atmak üzereyken vazgeçti. Loncada verilen yemeği kaçır­
dıkları için bu parayla belki de fırının birinden yarım somun 
ekmek alabilirdi. Çoktan sızmış ustasını sırtına alıp loncaya 
seğirttiğinde bütün fırınların kapanmış olduğunu gördü. O 
akşam aç uyuyacaktı. 
Bünyamin'in Utarid'le dilendiği sonraki günler bu ilk 
günden farklı olmayacaktı. Delikanlı zamanla ustasının hu­
yunu suyunu öğrendi. İhtiyar dilenci sabahları uykusu­
nu alamadığında pek aksi oluyor, ama öğle namazını bek­
lemek için gittikleri kıraathanede kahvesini içtikten sonra 
huysuzluğu geçmeye yüz tutuyordu. Akşamüstleri en ne­
şeli zamanıydı. Gel gör ki akşamları gittikleri meyhanede 
birkaç maşrapa şarap içer içmez haleti ruhiyesi değişiyor 
ve ruhunu bir hüzün kaplıyor du. İçkinin etkisinde kaldı­
ğı zaman boyunca kederli olduğu kadar anlayışlı ve cömert 
de olabiliyordu . Bazan çırağına, en kötüsünden de olsa şa­
rap ısmarlayacağı tutuyor, bu içkinin bedelini sahip oldu-
115