şımarık Beyinin kellesini almak da çok kolaydı. Yazdığı name 
çok acıklıydı. Dağlardan bir gece yabanıl kurt gibi yüz binlerce 
insanın indiği, sarayı bastıklarını ve kızını kaçırdıklarını en 
acıklı sözcüklerle yazıyordu. Kalabalık karşısında askerleriyle 
birlikte eli kolu bağlı kalakalmış, bu karınca örneği kalabalığa 
hiçbir şey yapamamıştı.
Uzun bir süre sonra gönderdiği ulak Erzurumdan geldi. 
Rüstern Paşa onun namesini okumuş okumuş gülmüştü. Karnı­
nı tuta tuta, bayıla bayıla, ulağa gecenin kalabalığını anlattıra 
anlattıra gülmüştü.
"Benden selam söyle Mahmut Hana, kızı hemen o delikan­
lıya versin. Kızı hak etmiş o delikanlı. Atı hak ettiği gibi. Ben de 
yazacağım ona ya..." demişti ulağa.
Mahmut Han güzel bir el yazısıyla yazılmış Rüstern Paşa­
nın mektubunu okuyor, ona: "Alçak," diyordu. "Alçak oğlu al­
çak, benimle alay ediyor. Kendi başına gelsin bakalım. Kızını 
bir dağlı köpeği kaçırsın bakalım, gülebilir mi, alay edebilir mi? 
Bir kız için bütün dünyaya savaş mı açacaksın diye tepeden ko­
nuşabilir mi? Ben de bu köpeği dost bildim, evimde padişah 
ağırlar gibi ağırladım. Sarayımı kıskandı. Şimdi onun öcünü 
alıyor bu mektupla benden."
Mektubu eviriyor çeviriyor, bir kez daha, bir kez daha oku­
yordu.
Hoşabın üstüne asker çekecekti. Ya Hoşap Beyine, bu yırtı­
cı, yabanıl kurda yenilirse... Şimdiye kadar Hoşap kalesinin ye­
nildiği görülmüş değildi.
Mahmut Han gittikçe bunalıyor, bunaldıkça dengesini yiti­
riyor, her gün İsmail Ağayla konuşuyor, güvendiği Beyleri ça­
ğırıyor, onlara danışıyor, bir çare bulamıyordu.
Bu arada Hoşap Beyinin elçisi, şirin dilli Molla Muham- 
med saraya gidip geliyor:
"Paşam," diyordu, "sana canımız kurban. Beyimiz diyor ki 
bir kız için beni ele aleme rüsva kılmasın. Ellerinden öperim. Ko­
nuklarımı Paşam elimden alırsa burada benim yüzüme köpekler 
bile bakmaz. Soyumun da yüzüne bakmazlar. Kızın başlığını, ne 
derse vereceğim. Canımı bile istese Paşa, yoluna, Mahmut Han 
yoluna kurban ederim. Ahmet de öl dediği yerde ölecek."
95