Molla Duran Efend i: 
"Buyur derviş Bünyarnin," dedi, "kim bilir kaç gündür aç-
sın." 
"Ohhooo," dedi Topal Ali, "o, bu kasahaya geldiği günden 
beri avlunun köşesine, nar ağaçlannın ardına, incirlerin alhna 
gitti, orr,ıda kıpırdamadan durdu. Onu orada kimse de görme­
di. Belki gördüler de görmediler. Hani var ya, lierkes gözünün 
önündeki bir şeyi, her an görür de hiç görmez ." 
"Öyle olur," dedi Molla Dura n. 
"Buyur Derviş Bünyamin. Önündeki yemeğe buyur. " Der­
viş Bünyamin sanki, getirilip yanma konmuş yemeği görmü­
yordu. 
"Derviş Bünyamin yemek soğuyor. " 
Bir Molla Duran konuş uyor , bir Topal Ali konuşuy or, Bün­
yamin onlan duymuyordu bile. Topal Ali sonunda gene eski 
usulüne başvurdu: 
"Eeeeey , Derviş Bünyamin," dedi, "Kırkgöz Ocağının, 
Anacık Sultanın buyruğud ur, şimdi sağına dönecek, yanında­
ki tepside duran tarhana çorbasını içecek, arkasından bulgur 
pilavını, patates yemeğini, onun ardından da petekli balı yi­
yeceksin. Ama çok yavaş yiyeceksin. Anacık Sultanın buyru­
ğu böyle." 
Ocağın başına bağdaş kurmuş oturmuş Bünyamin ayağa 
kalkmadan, elleriiri yere koyup bastırarak, bir değirmen taşı gi­
bi tepsiye döndü, kaşığı eline alır almaz çorbaya saldırdı, bir 
anda çorbayı süpürdü bitirdi . Bulgur pilavıyla patates o kadar 
bile sürmedi . Sıra bala gelince, Topal Ali ona, "dur ," dedi, "şim­
di tarhana gelecek, sen çok açsın ." Bünyamin, sabırla bekledi. 
Tarhana çorbası, ardından da etli patatesle bulgur geldi. Bünya­
minin eli makina gibi işliyordu. Gelen yemekler de kısa bir sü­
rede bitti. Bundan sonra yemekler geldi, boş sahanlar gitti. To­
pal Ali, bal çanağını onun önüne sürmeseydi Bünyamin, belki 
de sabalia kadar , önüne ne getirilse yiyecekti. Balı, usul usul, 
ekmeğini büyük lokmalar yaparak, içine kaşık kaşık balı dal­
durarak yedi. 
"Dur ya Bünya min." 
Bün yamin: 
547