188 
 temelleri atılmaya çalışılmakta dır. Ancak bugün bu ülkelerde bununla da kalınmamakta, 
dünyadaki tüm dillerin öğrenilmesine de aslında önem verilmektedir. Bu nedenle bugün birçok 
alanda ve üniversitelerde yabancı dil dersleri parasız sunulmaktadır (Gemeinsamer 
europäischer Referenzrahmen  für Sprachen 2001:106; Gogolin 2003; Schmidt 2006; Zeuner 
1997; Neuner / Hunfeld 2000; Altmayer 2004; Hölscher/Roche/Simic 2009; Akpınar Dellal 
2013). Burada Avrupa Birliği’nin özellikle son 15 -20 yıllık barış için tüm çabaları göz önünde 
bulundurulduğund a, birliğin bu politikasından yetmiş yıl önce “Yurtta Barış, Dünyada Barış” 
diyen, öngörülü bir şekilde yabancı dil eğitiminde çeşitliliği vurgulayan, çok dilli bir yabancı 
dil politikası uygulayan lider, Mustafa Kemal Atatürk olmuştur (Akpınar Dellal 2011 ). Atatürk 
tüm gerçekleştirdikleriyle ve dünya barışı için ortaya koyduklarıyla, 20. yüzyılın ortalarından 
beri birçok Avrupalı yazar, tarihçi ve devlet adamlarınca bir “deha” olarak görülmektedir.  
Buna göre günümüzde, Türkiye’de, başta komşuların dili ön celikli olmak üzere, Avrupa 
dilleri ve diğer dilleri de kapsayan çok dilli bir yabancı dil politikası gerçek anlamda 
uygulanabilirse, insanımız kültürlerarası yeti kazanacak, böylece geniş platformlarda 
demokratikleşme ve demokrasinin kalıcılaştırılması ko şullarına karşı daha donanımlı 
olacaklardır. Avrupa Birliği çerçevesinde, öğrenilen yabancı diller yardımıyla da bugün insan 
hakları için, kalıcı barış için projeler gerçekleştiriliyor ve bu konulardaki projeler birlik 
tarafından öncelikle destekleniyor. Henüz birliğe üye olunamasa da, Türk bilim insanları 
Avrupa Birliği’nin halihazırdaki projelerine dahil olabiliyor ve hazırlanan projelere destek 
alınabiliyor.  
Bugün Avrupa ülkelerinde, önyargıları henüz oluşmadan onlara ulaşabilmek için, küçük 
çocuklar içi n çeşitli kültürlerarası karşılaşma programları düzenlenmektedir. Erasmus programı 
kapsamında farklı ülkelerde okuyan yüzlerce üniversite öğrencisi ve liseler arası değişim 
programlarına katılan yüzlerce öğrenci. Yine bu programlar çerçevesinde yapılan anl aşmalarla 
Avrupa ülkelerinde ders veren yüzlerce bilim insanı ve eğitimci. Bu projeler yakın zamanda 
meyvelerini verecek elbette.  
Çaba her yerde. Her ne kadar Fransızlar, Almanlar, İtalyanlar gibi genelleyici 
yaklaşımlarla toptancı suçlamalarda bulunulsa da, o toplumlarda da birileri dünya barışı için 
büyük çaba vermekte, ülkelerindeki barış karşıtı insanlarla ve gruplarla mücadele etmek 
zorunda kalmaktadırlar.  
İnsanlık, büyük umutla Avrupa Birliği’nin de en büyük hedef olarak ortaya koyduğu 
ötekileştirme  ve aşağılama sorununun çözümüne odaklanmalı, geleceği bu yönde hayal etmeli, 
bu yönde umutlanmalı ve umutlarını bu yönde birleştirmelidir.  
6. SONUÇ  
İnsanlık tarihi, insanlık tarihi midir aslında? sorusunu sorup, insanlık tarihi incelendiği 
zaman, pek de i nsanlık tarihi olmadığı anlaşılır. Ama aslında bundan, gelecekle ilgili umutsuz 
olmamak gerektiği çıkarımı da yapılırsa yanlış olmaz. Geçmiş yüzyıllar, savaşlar yüzyılları 
değil midir? Yüzyıllar içindeki en büyük iki kanlı savaş ise 20. yüzyılda gerçekleşm edi mi? 20. 
yüzyıl dönümünden beri gerçekleşen savaşlar, savaşın insan için insan eliyle yaratılan en büyük 
felaket olduğunu da en açık şekilde kanıtladı. Tüm bu savaşlar sonrasında gelinen noktada,  
umutsuz olmamak için bugün yeterince nedenimiz olsa gerek:  
20. yüzyılın ortalarından beri oluşan değişik barış ittifakları ve örgütlenmeler, İnsan 
Hakları Bildirgesi, Çocuk Hakları Bildirgesi, Avrupa Konseyi’nin kuruluş amacı, kadın 
konusundaki dünyadaki g elişmeler, henüz eşitlik sorunu tam çözülememiş olsa da kadının 
sosyal hayatta olması, savaş karşıtı görüşler, kalıcı barış sağlamaya yönelik düşünce ve çabalar, 
şimdilerde oluşan çok kültürlü toplumlar, uluslararasında gerçekleşen ortak bilimsel projeler,  
kültürel ve sanatsal etkinlikler, öncelikle çocuk ve gençleri içine alan kültürlerarası değişim