SEHER Ha, bildim! Şu eli sopalı candarmasın sen. 
Çalımından yanına varılmazmış ... 
il. JANDARMA: (Kasılır.) Amma iş! Kim diyor bunu? 
SEHER : Demeye ne hacet? Sesinden belli ... 
il. JANDARMA : Ya Cemal gibi sünepe mi olacaktık? .. Vur der­
sin, eli titrer. Tut, dersin, iki adım geri gider. 
Pöhh ... 
SEHER : Cemal iyidir. İnsan gibi insan ... 
il. JANDARMA : Böyle giderse rütbe mütbe alamaz o. 
SEHER : Alamazsa alamasın. İnsan gibi insan işte ... 
Daha diyeceğin var mı? 
il. JANDARMA : (Bozulmuşt ur. Zorla güler.) İyi ... İyi... Her ko­
yun kendi bacağından ... 
SEHER : Sen ne dolanıyorsun buralarda? Onu söyle ... 
il. JANDARMA : Geçiyordum ... Zatınızı gördüm. İnsan gibi 
bir hatırını soralım dedik, kötü mü ettik? 
Hem de ... Anana söylesen de bir tavuk verse 
bize, ha? 
SEHER : Hadi, hadiii ... tavukmuş. İyi alıştın. Anam 
verse, ben verdirmem ... 
il. JANDARMA : Kaç gündür et girmedi kursağıma ... Ben ne 
yiyeceğim? 
SEHER Git başka yerden iste. Yok bizde, anladın mı? 
Geçenlerde cipin biri duvarımızı yıktı. Anam 
çağırdı da gelmediniz ... Tavuk istemek olun­
ca, yumurta istemek olunca ... iyiydi!.. 
II. JANDARMA : Bir sizin duvarınız mı? Kim bilir o gün neyin 
peşindeydim ben... Boş gezenin boş kalfası 
değiliz ya? Hele şu sıralar ... Ha koş oraya, ha 
SEHER koş buraya ... Her şey de bizden sorulur ... 
: Zart-zurt etmesini biliyorsun ... Sorulacak el­
bet... 
il. JANDARMA : Demek şimdi tavuk yok mu? 
SEHER : Yok. 
251