Ölmez Otu 733 
Hasırın üstüne, toprağa bağdaş kurdu oturdu, anasının önüne getirip koy­
duğu tüten tarhana çorbası tabağına kaşığını daldırdı, yöresindeki beklemek ­
ten sabırtaşı kesilmiş kalabalığa bakmadan ağır ağır çarbasını içti bitirdi, ayağa 
kalktı. Ne yapacağını bilemez bir ta\'ır takındı. Kalabalık ona bakıyor, o kalaba­
lığa bakıyordu. 
Kel Aşık halkadan ayrıldı. Memidiğe doğru üç adım attı. Memidik başını 
kaldırdı, gökte kanatları parlayan kartalı gördü. Amma da kocaman, amma da 
heybetli bir kartaldı! Memidiğin yüzü sapsarı kesildi. 
Kel Aşık: 
"Söyle bakalım avcılar başı, ne gördün? Dün geceden bu yana şu kalabalık 
seni bekliyor, senin ağzının içine bakıyor, sen de assura assura uyuyorsun. Söy­
le, ne görd ün?" 
Memidik gözlerini kalabalığın üstünde dolaştırdı. Muhtar Sefer uzakta dur­
muş, onun konuşmasını bekliyordu. Dişleri öfkeden kenetle nmişti. Yüz etleri­
nin gerilmesinden Memidik bunu böyle anladı. Seferi deli etmek, kudurtmak 
için konuştu. Alçaklar alçağı Muhtar Sefer, dereesine konuştu: 
"Efendimizi gördüm," diye başladı, gırtlağını temizledi, çamurlu, bulut için­
de kalmış, tüten toprağa bir kocaman tükürük fırlattı. "Şu iki gözüm kör olsun, 
önüme aksın ki Taşbaşoğlu Efendimizi, ermişler ermişi, sultanlar sultanını gör­
düm." Sultanlar sultanını derken, gözleri Seferi deliyordu. "Başımı aldım gittim 
Akdenize doğru. Yağmur hışım gibi yağıyor, ben yürüyorum. Ama nereye yürü­
yorum, ayaklarımı alıp götüren nedir, kimdir haberim yok. Durmadan, hiç yo­
rulmadan, koşar gibi, uçar gibi, ayağım yere değmeden, şu Ceyhan ırmağı kıyı­
sından aşağılara yürüyorum. Yağmur yağıyor, Ceyhan taşmış kıpkırmızı akıyor. 
Gece bastırdı. Bir baktım ki gümbürtü koptu, yeri göğü sallayan. Açtım gözü­
mü karşımda Akdeniz, dalgaları minare boyu. Dalgalar toprağa, geceye yüklen­
miş. Bir yel esiyor denizden, tuzlu. Dalgalar üst üste. Her toprağa düşen dalga, 
toprakta zelzele yapıyor. Tıpkı zelzele. Yağmur durmuş. Birden esen ulu yel de 
durdu. Akdenizin dalgaları da durdu. Deniz serildi kaldı. Uyudu kaldı. Birden­
bire böyle oldu dünya. Bir baktım denizin üstünden, orta yerinden bana doğru 
ışıklar geliyor. Bir saydım, her birisi bir kavak boyunda kırk top ışık. Akdenizin 
üstünden kayıp gelirler, uçup gelirler. Gökyüzüne baktım, gökyüzü kaynaşıyor, 
bin, iki bin, on bin, yüz bin, ne kadar sayarsan o kadar kuş. Düşmüşler ışıkların 
ardına. Bir daha baktım, tekmil yaratık, ne kadar sayarsan o kadar, kurdu, cere­
ni, geyiği, çakalı, atı, devesi, börtü böceği ... Dünya tekmil yaratığıyla cem olmuş 
gelmiş kırk top ışığın yanına yörelenmiş. Akdenizin üstünden ışıklar kavak bo­
yu kayıp gelir, akıp gelir. Işıklar yaklaştı, denizin kıyısına sıralandılar. Dünya 
gündüz gibi oldu. Kırk tane güneş doğmuş, ortalık öyle aydınlık. Çat diye or­
tadan çatiadı gökyüzü, deniz ikiye bölündü. İnce bir ışık yeri, göğü ikiye ayın­
verdi. Ben yere kapanmışım ... Gözümü açtım baktım ki, kırk kavak boyundaki 
kırk ışık da toprağa kapanmış. Kuşlar, cümle yaratıklar toprağa kapanmışlar. Çıt