\ 
batak kurtarır. Akçasazdan yürüye yürüye Akyolluya varırsak varırız, 
başka yerden ölümüz varır. Şimdi yazı yaban, dağ taş adama kesmiştir. 
Delik delik bizi arıyorlardır. Şimdi Sarılar aşireti yediden yetmişe yola 
düşmüştÜr. Şimdi çık ovaya, çık Anavarza yamaçlarına bak iğne a�san 
adamdan yere düşmez. Seni değil, üstelik de beni arıyorlar. Sıra ben­
de ... " 
"Öyleyse şu büklüğün içine girelim." 
"Sen saçmalıyorsun Hüseyin! Ne oldu sana? Başına mı vurdu 
kan? Kan mı tunu seni?" · 
"Sus Veli!" diye bağırdı olanca sesiyle Hüseyin. 
Yel V eli onun öfkesinden korktu, bir süre sustu. Sonra usuldan : 
"Ulan akılsız, onlar bizim buraya, sazlığa kaçtığımızı bilmiyorlar 
mı? Sazlığı aramayacaklar mı sanıyorsun? Derviş şimdi arkamıza yüz 
canavarını salmıştır. Biz bugün geceye bizim çiftliği tutmaliyız. Tek 
kurtuluş yolu bu." · ' 
Kara Hüseyin hiç yerinden kıpırdamıyor, doğan günde kamaşan 
gözlerini kısJllış kirpiştirip duruyor du. 
"Gözlerim görmüyor Veli. Şu ışık gözlerimi kör etti. Gün azıcık 
daha ışısın da ... " 
Yel Veli Kara Hüseyinin tüf eğini elinden aldı. Elinden d� tuttu, 
ardınca çekti. Gözleri bir kurdun göııleri gibi keskindi V elinin. Ne ka­
maşıyo r, ne de bir şey oluyordu onun gözlerine. 
Güneşin ışıoları ağır, ustura gibiydi. Bataklık dizlerine kadar dı. 
Ve altı sertti. Batmı yorlar dı. · 
"Koyver elimi Yel Veli. Bataklık dediğin böyle olur işte. Bataklık 
böyle giderse onlar ardımızdan ulaşamazl ar." 
"Bataklık böyle gitmez." 
"Duyuyor musun, sesler gittikçe yaklaşıyo r." . 
"Yaklaşıyor. Onlar bu sazlığın içini evleri nin içi gibi· bilirler. Bu 
sazlıkta kaç kamış , �ç bük var, kaç arı dolaşır bur ada, onlar bir bir bi­
lirler. " 
"Y�I Veli!" 
. "Söyle asianı m." 
"Sen bu yalanlarıola birlikte şu batakl ığın çamuruna bat da bir 
daha çıkma e mi? Kaç arı dolaşır burada, bilirler mi? Kaç sinek?" 
"Alimallah bilirler!" 
115