Ali'nin mektupları sonunda kesildi. Bir süre 
mektuplaşmadık. 
« ... Ali)den hif haber yok! Herhalde mezun ve ta­
yin olmuştur. Onu hep tertemiz anıyorum) iyilik ve 
faziletine hayranım ve saadetini diliyorum. Herhal­
de Allah bu kadar iyi ve masum bir insanı gô'zetir. 
Kendi kendime bu fasılda fOk kızıyorum ve dikkat 
ediyorum artık. İyi bir tecrübe oldu bana; ama ona 
değil! Eğer bu iş kötü bir realite ile kapansaydı, ona 
da ders olurdu.)) 
Sonra, Ali'nin bana evleneceğini bildiren mek­
tubu geldi. Tuhaf bir duyguydu, o mektubu oku­
mak. Hem artık bana yazmayacağı ve nihayet ken­
di yolunu bulmuş olduğu için bir rahatlama hissi, 
hem kıskançlığa varan bir burukluk, gözpınarları­
ma toplanıp akam ayan gözyaşl arı, boğazıma otu­
ran yumru ve ısrarla, "değer verilen bir dostu ebedi­
yen kaybediyor olmanın huzursuzluğu,» diye adlan­
dırdığım halim! 
Oturdum, çok karışık duygular içinde iki mek­
tup döşendim o gece, biri mutluluklar dilemek için 
Ali'ye, diğeri duygular ımı paylaşmak için Gök­
şin'e. Gökşin'e yazdığım o mektup kaybolmuş 
herhalde, mektupların arasında aradım, aradım bu­
lamadım. Sevgili arkadaşıma bir ihtimalden söz et­
tiğimi hatırlıyorum hayal meyal. Sormuştum, aca-
62