39 
Sefer köyün içine düşmüş yağıp gürlüyordu. Köylüyü kötülüyor, onlara bed­
dualar ediyordu. 
"Götürdüler," diyordu . "Koca bir köyün içinden aldılar da götürdüler. Üç can­
clarınacık geldi, gözümüzün önünden canımızı alıp gittiler. Gözümüzün ışığını, 
ekinimizin bereketini, tarlamızın yağmurunu, ineğimizin sütünü, kovanlanmızın 
balını, ağaçlarımızın meyvesini, ormanımızın yeşilini, karılarımızın doğurgan­
lığını, Allahın güzelce kulunu aldılar götürdüler. Hem de gözümüzün önünden. 
Bir ben çırpındım , bir beni öldürdül er." 
Sarılı kolunu gösteriyordu. Onbaşının son dipçiğinde kolu çıkmıştı, ve Kel 
Aşık çıkık kolu yerine koyup sarmıştı. Öyle bir ağrıyordu ki, acısından Seferin 
gözlerinden yaşlar geliyordu. 
"Yüreğime işliyor, acısı yüreğime işliyor," diyordu. "Siz de benimle birlik ol­
saydınız, o onbaşı olacak, Taşbaşımızı alıp da deliler darnma götüremezdi. Böyle 
etini kıyma edecek kadar dövemezdi. Götürüp de canımızı eşek cennetine ata­
mazdı. Siz adam olsaydınız, eeey, namussuz köylü ... " 
Bu "eeey namussuz köylü"den sonra Taşbaşoğ lunun o ünlü alkışı geliyordu. 
Hani, "kadınlar kısır kalacak, bu köye yağmur yağmayacak," diyen alkışı. Sefer 
önüne gelene bu alkışı tattan çatlar casına, mest olarak söylüyord u. Bekliyordu ki 
köy, bu alkışı duyunca gene altüst olacak, Taşbaşın boşalan ermişlik tahtına ken­
disini oturtacak. Ama köylü bana mısın demiyor du. 
Ta yürekten, sesinin en güzel yeriyle alkışlar koparıyordu. Ama anlıyordu ki 
bu namussuz köylünün bir kulağından girip, bir kulağından çıkıyor. Netse neyle­
se faydasız. 
Bu köylü Taşbaşta ne görmüştü de ona böyle sarılmıştı7 Alkış mı, işte ondan 
da güzel söylüyordu. Dua mı, ondan güzel ederdi ... 
"Aaah, Taşbaşımı dünya gözüyle bir daha görsem, onun ayakları dibine yatar, 
kul köle olurum. Bir ömür boyu, ve de ... " 
Köy, bir ağız olup, ve de ağzını kapatmıştı. Köyden çıt çıkmıyordu. Köyde en 
küçük bir kıpırtı bile yoktu. Bütün hayat durmuş, köyün canı çekilmişti. Herkes, 
köydeki bütün yaratıklar kabuklanna çekilmiş ler. Ve köyde ev aralannda bozkırdan 
kaçıp gelen ulu yelin, boranın, karın sesinden başkaca ses yok. Hani kar usul usul 
yağar ya, böcek kanatlannın biribirine sürtünüşü gibi bir ses çıkarır ya, işte köyde 
böyle bir sürtünme sesi. Köpekler bile havlamıyo rlar. Horozlan n da öttüğü yok. 
"Dünya dünya olalı böyle bir yası görmemiştir. Vay, seninananı avradını köy-