Karıkoca, sırtlarında sırıklar, sırıkların uçlarında ko­
valar çıplak adaya tırmanırlar. Hiç konuşmazlar . Uzun 
bir tırmanış. Bir ara kadının ayağı kayar, kovadaki su 
dökülür. Erkek kadına suyu döktü diye bir tokat patlatır. 
Filmdeki ilk ses budur. Neyse, uzun bir tırmanıştan sonra 
varacakları yere varırlar. Çıplak kayanın bir köşesinde bir 
tarla vardır, kayaların arasında. Bu tarlada bir süngüç (ka­
rış) boyunda bitkiler vardır. Karıkoca damla damla, getir­
dikleri suyla, bu bitkileri sularlar. 
Karşı adadan kayıkla su getirirler, bütün mevsim böy­
le böyle, damla damla tarlayı sularlar. Bir gün, çocuklar ı, 
kayıkla giderlerken bir balık tutar. Kocaman, iki üç kilo 
ağırlığında bir balıktır bu. Ailenin sevincine diyecek yok­
tur. Bu balık, altın bulmuşlar gibi, aileyi mutluluğa boğar. 
Öteki adadaki şehirde baba balığı ağalara götürür. Ağalar 
nazlanır lar, balığı almak istemezler. En sonunda balığı alır 
bir tanesi. Bir sevinç, bir sevinç... Giderler bir lokantaya, 
balığın parasıyla yemek yerler. 
Adada küçücük bir odaları da vardır. 
İşte bu küçücük odada kalırlar. Oda o kadar küçücük­
tür ki, yıkanamazlar bile. İğrenç, insanlara yakışmayan 
bir hayat. Sonra efendim, çocukları hastalanır. Baba dok­
tor doktor gezer, karşıki adada... En sonunda bir doktor 
bulur. Gelirler ki, çocuk ölmüş. Ana bir çığlık atar, bir ağıt 
söyler. Bu da filmdeki ikinci sestir. 
Sonra ürünü alırlar, sonbaharda. Çuvallara doldurur , 
gider karşı adadaki şehirde satarlar. Bir koca mevsim, bir 
koca yıl damla damla sulayarak meydana getirdikleri 
ürünleri satarlar. 
Bunca emeğin karşılığı ne? Ne mi? Buyurun işte. 
Kazandıkları ürünün karşılığı olarak bir şişe zeytinyağla, 
bir sepet yiyecek alırlar ve çıplak adalarına dönerler. 
32