KIZ 
HALİL 
EROL : Dannedir? 
: Dan neymiş!.. 
: Ye, anlarsın ... (KIZ'ın çekinerek yiyişine bakar-
ken HALİL de göz ucuyla arkadaşına bakar. 
EROL' un da darıyı bilmediğini anlar. Hafif alaycı 
bir gülüm seyiş geçer dudaklarından.) 
(DOMDOM AL! evden sahanlığa çıkar. Çok yaş­
lıdır. Sırtında eski bir gocuk, başında takke, bacak­
larından eski, uzun bir fanila don. Titreyerek, du­
varlara tutuna tutuna gelir. Merdiven basamak­
larından birine oturur. Öksürerek tütün sarmaya 
koyulur.) 
DOMDOM ALI: Muniseee !.. Kız Munise!.. Öldün mü kız? 
EROL (Kapıya gider. Kulağını dayar.) Biri var yine! .. 
HALİL 
MUNİSE · 
SEHER Domdom Ali ... Dedem yani... 
(O .da kulağını kapıya koyar.) 
(Pencerenin önünde, SEHER'in yanında görü­
nür.) Al işte sakızını. Al benim gül yüzlüm, 
al... 
: (Sakızı kapar, tuttuğu gibi pencereden aşağı fırla­
tır.) Sakızından çıksın senin! 
MUNİSE : Naha boyun devrilsin e mi? Naha teneşirlere 
yatası da bir daha kalkamıyası naha!.. 
DOMDOM ALİ : Munise e!.. Kız Munise, kııız!.. 
MUNİSE : (SEHER'i iter. Eğilir, sahanlığa bakar. Usulca) 
Az daha uyusaydı ya ... (Döner. Pencerede kay­
bolur. İçerden sesi gelir.) Geliyorum baba!.. Ge­
liyorum !.. 
DOMDOM ALİ: Gelemez ole mi? 
MUNİSE (Kapıda görünür. Zorla gülümser. Yüksek sesle) 
Aha vardım. Buyur baba ... Bi şey mi dediniz? .. 
DOMDOM ALİ : (Arkası dönük, bir ağıt söyler gibi) Ben Ye­
men' deyken bir tabur askere söz dinletirdiy­
dim ... Ben Yemen'deyken ... (MUNİSE alışıktır. 
216