gözlü erkeğin önünden yanmış cesetler geçmektedir. SEN HİÇ­
BİR ŞEY GÖRMEDİN. Burunlarda yanık et, kemik, kıl ve aşk 
kokusu .) 
Kadınla adam, kulaklarına biri bir şeyler fısıldamış gibi du­
ruyorlar. Birbirlerinden büsbütün kopmaksızın, küçük küçük 
soluklanarak dinliyorlar. Fısıltılar sürüyor: Devam, devam. Ya­
kın değişleri, dokunuşları bize unuttur an her yıl, her ay, her 
gün ve her şeye karşı devam . Bizim yerimize mektuplarımızı 
kucaklayıp öpen sevgililerimiz için, bizim tenimiz yerine kanlı 
gömleklerimizi koklayanlar için, devam ... 
Burunlarda yanık ve kan kokuları, kulaklarda ise dokunak­
lı esintiler bırakarak uzaklaşıp yaklaşan, yaklaşıp uzaklaşan fı­
sıldayışlar , bir çeşit yaprak hışırtısı. 
Dışarda rüzgar mı çıktı, ne oldu? 
Elektrog itarların abartılı "don't give up!" çığlıkları bu fısıl­
tıları, kemanların gamlı iniltilerini bastırmaktadır sanılabi lir, 
ama pek de öyle görünmüyor. 
Kadın şimdi gitgide sönen gitar sesine kulak kabarhnış: 
"Siz de işitiyorsun uz, değil mi?" diye sormaktadır adama. 
Adam da başını yukarı aşağı sevimli sevimli sallayarak 
şöyle yanıtlamakta onu: 
"Vazgeçme, devam ... Yani çalınan parça, buydu yanılmıyor­
sam." 
Sözlerine dikkat etmemişim, "nekadar yakındı" oysa az ön-
ce. 
"Neden, yazık, dediniz?" 
"Yazık, demedim, hayır." Müzik nekadar yakındı oysa, 
"yakın" diyordum. 
Tenlerinin dokunuşunu yeniden duymaya başlam ışlardır. 
Adam parmaklarının ucunu külotlu çorabın bel lastiğinden 
birazcık içeri sokmuş, kadının beliyle kuyruk sokumu arasını 
okşuyor. 
Vazgeçme, devam. Kadın, demek buydu ' şarkının sözleri? 
68