"Bana bu ah iki gün önce getir di." 
"Demek görmüş ... " 
"Bizim dağlarda at üstüne türkü de çıkarmışlar. Türkücü 
Kıvrak Ali, elinde saz köy köy dolanıy or, atın türkülerini, hika­
yelerini söylüyormu ş. Hiç kimseden de korkmuyorm uş." 
"Hak aşıklan Allahtan başka hiç kimseden korkmazlar." 
''Vay babam vay ... Ben bildiydim, bu atın allında bir şey ol­
duğunu. Sen vurulduğunda geldi de üç gün üç gece benim da­
mın kapısına yüzünü dayadı da orada bekledi kaldıy dı. Ben de 
onun dilinden anlamayınca, o küstü gitti kayanın sivrisine kon­
duydu. Ben de onun yanına vannca, beni görünce kızdı da kaya­
lıktan süzüldü akh gittiydi. O zaman donu yağızdı. Ben de ona 
sövdüm, sövdüm, bir iyice sıçhm sıvadıydı m. Vay benim dillerim 
çürüsün, ben ne bileyim, ben, onu bir deli at biliyordu m. Şimdi 
ne olacak benim halim? Perilerin, Kırklarm Yedilerin, meleklerin 
gökte kanat takıp da dolaştırdıklan ata ben neler, neler yapma­
dım ki ... Şimdi anlıyorum, senin canını kurtaran da, Anacık Sulta­
nın yüreğine girip onu sana getiren de bu ath. Vay benim iki gö­
züm önüme aksın, vay benim şu söyler dillerim söylemez olsun, 
vay benim o ata domuz, deli, solucan diyen dillerim çürüsün." 
Başını elleri arasına aldı: 
"Ben ne yaptım, vay ben ne yaphm," diye üzüldü. 
Sonra yüzünü kaldırdı, gözleri ıslanmışh: 
"Bak, sana ne söyleyim Memed !" 
Durdu, bir süre düşündü: 
"Sana burasını bulan da, bizi kimseye göstermeden buraya 
getiren de bu athr. Vay benim ahmak kafam kesilsin ... Ne bilir­
dim ki, bir deli atın, ona bir daha deli demem, haşa , ne bilirdim 
ki ben bir atın böyle çıkacağını. Oysa azıcık düşünsem, Köroğ­
lunun Kıratını, Hızırın Benlibozunu, Alimin Düldülünü düşün­
sem hemencecik içime doğardı . Ah ben neyleyim ki iş işten geç­
ti. Başımı hangi en büyük kayaya vurayım ki..." 
"Ana üzülme, o at benim ahm." 
Bu sözleri du:yunca Ananın birden yüzü ışıdı: 
''Doğrusun, · doğrusun," diye şakıdı. "O at bizim alımız. 
Ondan bize hiçbir zarar gelm ez. Üstelik de iyilik gelir. Aaah, 
nettim neyledim de onun güzel yüreciğini kırdım."