Koca Halil hep düşünür. Nasıl etseler de Uzunca Ali bir gün önce 
köye Mcr yemceye yetişse? Hep bunun üstünde kafa yorar. Sonunda 
bir yolunu bulur ve Uzu nca Aliye teklif eder . Uzunca Alinin ikircikli 
günle ridir. 
Koca Halilin içi içine sığmıyordu. Hemen yataktan fırladı. Zaten soyunma­
mış, öylece, kuru otların üstüne serdiği savana uzanmış, başka bir savanı da üs­
tüne çekmişti. Bu gece ırgatlar ateş yakmamışlar, erkenden uyumuşlardı. Garbi 
yeli bugün sabahtan esmeye başlamış, hıziandıkça hızlanmıştı. Bu gece hiç siv­
risinek yoktu. Hızlı esen yellerde sivrisinek barınamaz. Sivrisinek basık havalar­
da, fisilti esmeyen gecelerde bulut gibi ovanın üstüne çöker. İşte böyle havalarda 
ırgatlar başlarını koyar koymaz uykuya dalarlar. Ne sinek, ne sıcak, sepserin. 
Böyle geceler olmasa pamuk ırgatları Çukurovaya dayanamaz, düşerler. Kırfaca­
na dönerler. Bazı yıllar, o yıllar Toros köylüklerinde ünlüdür, Çukurovada ırgat­
ların kınldığı yıl diye anılır, işte öyle yıllar, bütün geceler günler garbisiz, basık 
geçer. 
Koca Halil bir tüy gibi ayak parmakları nın ucuna basarak, Muhtar Seferin 
esen yelde savrulan ci binliğinin yanından geçerek Alinin alaçığına vardı. lrgatlar 
ay ışığına serilmişler, sere serpe uyuyorlardı öbeklerinin yanı başında. Kimi bo­
ğulur gibi horluyor, kimi türkü söyler gibi, kimi derin derin geriniyordu . Geri­
nenler hep gençlerdi. Kimi de inceden bir ses çıkarıyordu, ağlar gibi. 
Pamuk öbekleri ay ışığında biraz daha büyüyor, biraz daha sütbeyaz oluyor, 
ışılıyorlardı. Öbeklerin karanlık gölgeleri doğuya uzuyordu. Ova ay ışığında du­
manlı, ak, bir büyülü, süt mavisi gibi buğulu, inceden ... Esen yelle dalgalan ıyor­
du. Anavarza kayalıkları, çalkalanan bu ışıkta bir tuhaf cevher gibi yanıp sönü­
yordu. Binbir canavarın saklandığı viran olmuş evler, yıkılmış surlar, duvarlar. 
Beş insan büyüklüğünde bir kocaman adam, yedi yüz yaşında kayalıklardan ini­
yordu. 
Koca Halil kuru toprağa kıvrılıp bir topak olaraktan yatmış, büzüldükçe bü­
zülmüş, iki kat olmuş, küçücük, bir yumruk kalmış Uzunca Alinin başucunda 
durdu. Bir süre acıyarak Aliyi seyreyledi. Uzunca Ali iyi bir adam diye düşündü. 
Çok iyi çok. O mendebur Meryemce olmasaydı, beni sırtında bile taşırdı Ali. Ben 
elden ayaktan düşünce oğlum olacak sümüklü Hacı bana bakmaz da ... Ben ölünce 
oğlum olacak o it Hacı, benim ölümü yıkatmadan gömer de ... İşte bana şu yatan 
bakar, işte benim cenazemi, üstüme Kuran okutarak, hem de üç Fakıya birden 
Kuran okutarak bu yatan kaldırtır bir de şu kara günlerinde ben onun elinden tu­
tarsam beni eli üstünde taşır. Belki de beni o sümüklü Hacının evinde koymaz da 
evine götürür. Şu düşmanlar arasında ona dost, ona baba elini uzatırsam benim 
bu iyiliğimi Uzunca kardaş hiç unutmaz. Bir elim yağcia olur, bir elim balda. 
Koca Halil eğildi usuldan, tatlı bir sesle: