ayaklanıyorlar. Vücudum isyan ediyor. Ellerine baktı: onla-
rı düşmanca gözlerle süzdü. Bir süre bakıştılar; sonra göz-kapakları da karşı tarafa katıldı: yavaş yavaş kapandılar.T urgut silkindi, gözlerini açtı. Uyuşukluğunu üzerinden at-mak için bir hareket yaptı: bir sigara daha yaktı.
“Kendimi bırakmalıyım,” diye söylendi. Direnmekten
vazgeçmeliyim. Yaşamalıyım ve görmeliyim. Bilmediğim buülkeye yolculuktan korkmamalıyım. Kimsenin ilgilenmedi-ği bu silik insanların dünyasına girmeliyim. Selim’in yolcu-luğu yarıda kaldı, aklı da... Benim ne işim var onların ara-sında? Olur mu Selim? Ben onları ne yapayım? Onlar benine yapsınlar? Öyle deme T urgut. Seni görünce nasıl sevinir-ler bilemezsin. Benden de selam söylersin. Kusura bakma-yın işi çıktı gelemedi dersin. Onlar anlarlar. Rüya gibidirT urgut: aklınla karşı koymazsan birdenbire bir kapınınönünde bulursun kendini. Hepsi kapının önüne birikmişlerseni bekliyorlar. Onlar seni istiyorlar Selim: tutunamayan-lar prensini istiyorlar. Öyle anlatmadık mı kerhanede? Senanlattın T urgut. Kapının önünde fazla durma, hemen içerigir T urgutçuğum Özben. Onların kahramanı sensin. Birkahraman bekliyorlardı yüz yıllardır. Kendileri gibi olma-yan, gene de onları anlayan bir masal kahramanı. Gir içeri,bekletme zavallıları canım kardeşim! Onlar, kendi mantık-larıyla, senin gelişinin nedenlerini anlattılar sana. Dinledik-çe hak vereceksin onlara. O kapının önüne sürüklenmeninnasıl kaçınılmaz bir kader olduğunu anlayacaksın. İlk şaş-kınlığından utanacaksın. Rüyada da öyle değil midir? Bırakkendini: rüyada yaşamaktan güzel ne var ki? Dilediğin in-sanları da yanına alırsın: dairedeki, mühendis olmak iste-yen memur gibi. Maceranı yaşa canım kardeşim. Bütün acı-larını, senin gibi kahraman bir savaşçıya anlatmak istiyor-lar. Birbirlerine anlatacak sözleri kalmamıştı. Seni milletve-kili seçtiler oybirliğiyle. Onları temsil etme yetkisini aldın
320