Balıkçı
Oxförd, 2000
Yeniler Haftası diyorlardı bu haftaya. Ekimde, ilk dönem 
tam anlamıyla başlamadan, çaylak öğrencilerin üniversite­
yi ve çevresini tanımalarına, yeni arkadaşlar -v e  muhteme­
len yeni düşmanlar- edinmelerine; ürkekliklerini, bir mabet 
ağacının ilk donda bütün yapraklarını döküvermesi gibi hız­
la üstlerinden atmalarına yardım etmek amacıyla, bir dolu 
etkinlik ve eğlence sıkıştırılmıştı birkaç güne. Mangal par­
tileri, piknikler, hocalarla tanışma toplantıları, yemek yarış­
maları, öğleden sonra çaylan, danslar, karaokeler, hatta kı­
yafet balosu... Peri, birinci sınıflara has tişörtü sırtında, şaş­
kın şaşkın ortalıkta dolandı; birkaç öğrenci ve çalışanla uta­
na sıkıla sohbet etti. Zannediyordu ki onun dışındaki herkes 
kendinden emindi.
Yakın zamanda üniversite, “elitist” algısını değiştirmek 
için “daha fazla çeşitlilik” karan almıştı. Bilhassa ekonomik 
açıdan dezavantajlı öğrencilere burs veriliyordu. Peri etrafta­
ki yüzleri taradığında, etnik, ırksal ve dini bir yelpaze göre­
biliyordu ama insanlann maddi durumlanm kestirmek çok 
daha zordu.
Bu hummalı hareketliliğin altında kimi kızlarla kimi oğ­
lanların  bakıştıklannı da fark etmişti. Hatta ileride duran 
bir oğlan onunla ilgileniyor gibiydi. Uzun boyluydu; kısacık 
kesilmiş san saçlan, geniş omuzlan ve muzaffer bir duruşu 
vardı; yüzücü ya da kürekçi olduğunu tahmin etti Peri.