Orta Direk 151 
den yalım fışkırıyordu . Gözleri kısılmış , ta uzaklara bakıyordu. Avurdu avur­
duna geçmişti. Ayaklarını topraktan kaldırmadan sürüklüyor, gittikçe de ya­
vaşlıyordu . Elif bir iki kere teklif etmek istedi. Her seferinde de Alinin yüzüne 
bakınca çekindi, vazgeçti. 
Sonra Ali sarhoşlar gibi iki yanına sallanmaya, uykuda gezenler gibi ayakları 
biribirine dolanarak zorla, oraya buraya yürümeye başladı. 
Elif kolundan çekti sonunda: 
"Azıcık otursan da yornuğunu alsan. Akşama daha epey var." 
"Oturamam," dedi hiddetle, ama bitkin, ölgün. Hiddete bile gücü yetmiyor­
du. "Oturamam, Elif. Millet yarın pamuğa girecek. Bugün girmediyse. Belki de 
gireli üç gün oluyor. Bu yıl, kış ortasında, çırılçıplak, aç oturmak olmaz avrat, 
yürü!" 
Azıcık toparlandı, sallanması, yalpalaması, uykuda gezerlik hali az bir za­
man için üstünden gitti 
Elif, sevgiyle içi dolup taşarak, gözleri dolup, bağazı düğümtenerek kocasına 
baktı. İnsanlar içinde bir kocaman çocuk, diye düşündü. Fıkaram benim, ca­
nım, ciğerim, gücüm yetmeli de seni ben sırtıma almalıyım, götürmeli pamuk 
·tarlasının ortasının ortasına koymalıyım. Tarlanın yumuşacık toprağına insan 
basınca ayak bileklerine kadar gömülür. Çukurova bir düş içinde gibi duman­
lıdır. Taşa, toprağa, ak pamuklara, cıvıl cıvıl kaynaşan insanlara, kanncalar gi­
bi, bir maYi çöker. Bir mavi ki, amanallah! ilk denizi görüşünü angıladı. Eline, 
yüzüne, bumuna saçiarına bir mavi bulaşır, çıkaramazsın. Yu yu çıkmaz. Düş 
mavisi. Tuzlu. 
"Aaaah!" dedi, derince. "Aaah, bir yorumdum ki ... " 
Boş bulunmuş, nasılsa ağzından kaçıvermişti. Bir pişman oldu ki. Ne ede­
ceğini şaşırdı. Şimdi Alinin yüzüne nasıl bakmalıydı. Herkes onun başına yük. 
"Ben öleyim," diye içten içe inlerken, Ali durdu, gözlerini belertti. Gözleri yuva­
larından fırlamıştı. Elif korktu. 
"Ne düştün arkama? Dön geri, dön geri de, ulaş çocuklarına. Dön, dön geri! 
Başımın belaları. Hep sizin için. Hep sizin yüzünüzden. Şimdi bulabilirsen bul, 
o geberesiceyi de. Gene köye dönüp gitmişse, valiaha billaha Allahımı inkar ede­
yim ki, anam avradım olsun ki arkasına düşüp onu geri döndürmem. Gebersin 
varsın, varsın yolda gebersin. Çukurdan dönerken kemiklerini toplanın yolda. 
Kalırsa o zamana dek. Apak kemiklerini. Kel kerkesler etini yer bitirirler. Atın 
başına nasıl çokuştular, onun başına da öyle çokuşurlar. Bir dakikada bitirirler." 
Ağzı köpürmüş gibiydi. Dudakları mosmor kesilmişti. 
"Bitirirler inşallah !" 
Elif durmuş, gözlerini yere dikmiş, tüm kanı çekilmiş öyle duruyordu. Kolla­
rı kopmuşçasına iki yanına sarkmıştı.