maz. (Saçlarını, hırsla yastığa sürter.) Midem bulanıyor. (Kı­
mıldamadan sırtüstü yatar bir süre.) Pirelerin ısırdığı yerler 
de tam bu sırada kaşınır. (Birden doğrulur.) Sümüklüböcek­
ti! Allah kahretsin. (Yatar.) Kalkıp yıkanamam da. Gerçekten 
de çok sık yıkanmıyorum galiba. Bir haftadır aynı çorabı giyi­
yorsun. Anladık! 
NACİYE HANIM: Baban olacak sarhoş da kim bilir nerede 
sızmıştır? 
(Kamil Bey görünür: Küçük yüzlü esmer bir adam, karan­
lık dudaklar, egzamalı eller. Hikmet'e bozuk paralar uzatır; 
Hikmet, biraz geri çekilir.) 
KAMlL BEY: Hikmet, oğlum! Bana bir şişe şarap alıver 
bakkaldan. 
HİKMET: Hepinizden iğreniyorum. Bu fakirliğe dayanacak 
kadar sağlam bir midem yok benim. İçim bulanıyor. (Yarı 
aralık duran kapıya bakar.) Bu ana-kızın seni dövdüğü söyle­
niyor Kamil Bey! Naciye Hanım da seni koynuna almıyor­
muş. Anlamıyorum Kamil Bey: Bazı mahrem durumlar nasıl 
oluyor da herkesin ağzına düşüyor. Sen de sarhoş olunca na­
sıl sırıtarak müstehcen sözler etmeğe başlıyorsu n. Bazı şeyler 
konuşulmaz oysa. Naciye Hanımla Asuman, hem de başkala­
rının yanında, önce arkadaşlarını çekiştirmekle işe başlarlar; 
sonra sana saldırırlar yavaş yavaş. Sonra her şey karışır: 
Naciye Hanım: Senin yüzünden gençliğimi harcadım, bu 
sarhoş babana katlandım. 
Asuman: Anne! Yediğim her lokmanın boğazıma dizildiğini 
hissediyorum, kendimi bir sığıntı gibi görüyorum. 
(Odada bulunanlarda hafif bir vicdan azabı başlar.) 
Naciye Hanım: Kimseden bir kuruş yardım görmedim, seni 
ve sarhoş babanı ... 
(Vicdan azabı artar.) 
Asuman: Sokaklara fırlayıp, Nezahat gibi kendimi beş lira­
ya satmamı mı istiyorsun anne? 
18