tutmuştu .· 
Kurşun sesleri, barut kokuları, kara kangal bıyıklı, gözleri damar 
damar kanlı, sert bakışlı, kaya gibi suratlı eşkıyalar, atış öğretmenleri 
arasında bir çocuk dünyası değil, ağı gibi, her an onu ağılayan, kanına 
damla . damla karışan, iliklerine işleyen bir korku yaşamıştı. Ona 
ölümden korkmamayı , ölüm karşısında yiğitçe durmayı öğretiyorlardı 
ama, korku hepsinden üstün geliyor, günler yıllar geçtikçe önündeki 
karanlık duvarı yoğunlaşıyordu. 
Her an, her saniye öldürmek için ona ateş edeceklerdi. Korkudan 
· her an tetikte, çelik bir yay gibi gerilmiş, titreşimde ... Her köşede, her 
kuytuda, her yolda, her çalının, her kapının, her duvarın, karartının 
ardında ölüm pusu kurmuştu. Bunun için de ölüm daha ta�ancasına 
davranmadan ... Göz açıp kapayıncay� kadar o tabancasını çekip kar­
şısındakini, önündeki gölgeleri, canlıları qmsızları devirmeliydi. 
Yetişip geliyordu, kaç yaşındaydı şimdi hiç ansımıyor. Belki on, 
on beş: .. Aklında kalmamış. Kırmızı, tozlu, tozun altındaki mermer 
kızıltısı pırıldıyor, yalnız bu duvarı, bir de sünen yalıroları anımsıyor. 
Babası önde, at koşturuyor ... Yel gibi akan bir at. Kendisi de yüz 
adım kadar babasının ardında, o da at koşturuyor. Birden kurşunlar 
vızıldadı. Baba sının uzun uzun pağıran yırtıcı sesini duydu. Atı şaha 
kalktı, üç dört kere. Uzak, ön ayakları göğe uzandı indi. Babası küt 
diye yere düştü. 
Çalının ardından, hendeğin içine yatmış ateş edenleri gördü. Bü­
yük gözlü, uzun, kara, sarkık bıyıklı adamlardı.. Orada öyle, atının üs­
tünde dondu kaldı. Kıpırdayamadı bile. Eli tabancasına gitmedi. Ka­
çamadı, konuşamadı, bağıramadı. Adamlara, ellerine, gerilmiş yüzleri­
ne, titreyen ellerine, kulakları na, gö'z.lerine açılmış karanlık gözlerine 
baktı kaldı. Babası toprakta kıvranıyordu. Elleriyle toprağı yırtıyor, 
diŞlerini bir çalıya takmış, çekiştiriyor, boğazından hırıltılar çıkarıyor­
du. Adamlar kıvr�nmasını, büyümüş gözlerle şaşkın şaşkın seyreyli­
yorlardı. Babası bir ara ayağa fırladı, adamların üstüne koştu, o koşar­
ken üç tüfekten üç kurşun yeniden babasını yere serdi. Babası upuzun 
serildi k,aldı. Adamlar hendekten doğruldular, ayağa kalkıp üstlerini 
silktiler, hiçbir şey olmamış gibi pamuk tarlasının içinden Ceyhan ır­
mağına aşağı yürüdüler. Derviş Bey orada'öylece atının üstühde kıpır­
tısız, donmuş ne kadar kaldı, bilmiyor. 
ıo8