ÜM LT: Türkçe hocasına göre, çogul konuşanlar alçakgönül­
lü olurmuş. 
(Coşkun, oğlunun yazılannı inceler. Yüzünü buruşturur. Ce­
mile, prova yaparken ara sıra onlara bakmaktadır.) 
CEMILE: Çocuklara durmadan ödev veriyorlar. (Coşkun'a) 
Ümit'e biraz yardım eder misin? 
COŞKUN (Başını kaldırır, oğluna bakar): Ne münasebetle 
yazılıyor bu ödev? Nerden icap etti? 
ÜMlT: Devrim günü yaklaşıyor da. En iyi ödevi yazan, tö­
rende okuyacak. 
CEMILE (Coşkun'un ilgisizliğine biraz sinirlenmiştir.) Ümit'e 
biraz yardım edersen iyi olur dedim. 
COŞKUN (Sıkılarak): Şey ... affedersin. (oğluna döner.) Han­
gi devrim yaklaşıyor? 
SAFFET (Okuduğu kağıt/ardan başını kaldırır, sahte bir şaş­
kınlıkla): Gene mi bir devrim yaklaşıyor? (Ayağa kalkıyor­
muş gibi yapar.) Izninizle ben ... 
CEMILE (Biraz sinirli, SaffeCin sözünü keser): Bazı şeyleri de 
ciddiye alsanız. 
SAFFET: Nasıl böyle dersiniz? Ben de bir devrim çocuğu­
yum. 
CEMILE (Onu dinlemez): Coşkun! Şu aynayı biraz kaldırır 
mısın? Eteğe bakacaktık da. 
(Coşkun, kansının yanına gider, duvara dayalı aynayı yukan 
kaldınr. Iki kadın eteği provaya başlarlar. Coşkun aynanın 
arkasında kaybolur.) 
SAFFET (Üzüntülü) : Ne yazık ki devrimin çocuğu oldu­
ğum için ilk günlerinin heyecanını yaşayamadım. Ben 
kendimi bildiğim zaman bütün devrimler yapılıp bitiril-
12