müş ... " Alinin kolundan tuttu. "Şimdi herkes, Zülfü bile, Arif 
Saim bile milli kahraman, fıkara, korkak, karıncadan ürken Ali 
Safa neden kahraman olmasın ... Kim bilir İnce Memedi görün­
ce ne kadar da korkmuştur fıkara ... Daha tüfeğini görünce İnce 
Memedin, daha Memed tetiğe basmadan canı çıkıvermiştir fı­
karanın, korkud an. Eşkıya da ölüye sıkmışhr kurşunu. Gittim 
gördüm ölüsünü, bir damla kan çıkmamış. Kafası parçalanmış, 
odanın duvarianna yapışmış, dediğim gibi, tevatür. Ölülere 
kurşun sıkarsan bir damla kanlan çıkm az." 
"Bilirim, çıkmaz," diye onu onayladı Topal Ali. 
"İşte bu zavallı, karıncadan ürken fıkarayı kurşunlamadan 
öldürmüş de İnce Memed, onlar da oturmuşlar onun cenazesi 
üstüne keyfediyor, rakı içiyorla r. Ulan bir tanesi, yazık oldu şu 
kanncadan ürken Ali Safaya demiyor, bu nasıl insanlık?" 
"Bu nasıl insanlık?" 
"Ama gelecekler İnce Memedler, koyunlanndan önce kan­
lannı alıp dağa kaldıracak lar. Buna sevinirl er." 
"Sevinirler," dedi Topal Ali. 
"Ardından da gelecekler, mallannı mülklerini yağma ede­
cekler ." 
"Ardından da," dedi Topal Ali, "kellelerini kesecekl er." 
"Öyleyse şimdi gülsünler onlar Safanın mezannın üstüne. 
Duvarlara yapışmış beyniyle alay etsinler ... Gene de şu fakir fı­
karaya bak Ali, sanki her birisinin kardaşı ölmüş, sanki her bi­
risinin evinden bir ölü çıkmış gibi yas içindeler. Ağıt yakıp ağ­
lıyorlar. Eeee, fırsat bulunca da bizi bunlar parçalamayacaklar 
mı?" 
"Parçalamazlar Ağam." 
"Ne dedin, ne dedin, parçalamazlar mı?" 
"Parçalamazlar. Onlar insana kıymazlar . Onlar insana kıy­
salardı bu dünya böyle olmaz başka türlü olurdu. Onlar çok 
yumuşaktırlar, hpkı ipek gibi." 
"İpek gibi," diye derin, rahat bir soluk aldı Murtaza Ağa. 
"Demek onlar günü gelince bizi parça parça doğramazlar?" 
"Doğramazlar," dedi Ali göğsü kabararak, kıvanç la. 
Murtaza Ağanın yüzü ışıdı, olduğu yerde durup Alinin ya­
nına gelmesini bekledi: 
50