da dayandıkları tek kanıt ise, Jdanovcu akım. Prolet­
kult (proleter kültür) tezi ve R.A.P.P. (Rus Proleter 
Yazarlar Birliği) hareketi. Lukacs, Proletkult için, 
«bütün geleneklerden bağımsız, bashayağı laboratuvar­
larda üretılmiş yepyeni bir proleter kültür yaratılabile­
ceği düşü» diyor. 
Andre Jdanov'un önderliğini yaptığı bir grup poli­
tikacı ve yazarın, Lenin'in ısrarla <<Kapitalizmin bırak­
tığı kültürün tamamı alınmalı ve sosyalizm bu kültür­
le kurulmalıdır. Onun bil iminin, tekniğinin, bilgisinin 
ve sanatının tümünü almalıyız. Aksi takdirde sosyalist 
toplumu kuramayız .» demesine karşın, böylesi bir pro­
leter kültür yaratma çabasına girişliklerini biliyoruz. 
Jdanov'cuların 1930'Ju yıllarda toplumcu gerçekçi ede­
biyatı, tamamen partinin kontrolüne sokmak istedikle­
ri, bir parti edebiyatı haline dönüştürrneğe çalıştıkları 
doğrudur. Lukacs'dan öğrendi ğimize göre, o dönemle­
rin ünlü eleştirmeni Ussiyeviç <<Açıklamalı edebiyat» 
diyor bu softa şematik edebiyata. Jdanov'cular, bu bağ­
naz tutumlarını, 1934 'teki Sovyet Yazarlar Birliği Kong­
resinde yasallaştırıp, tüzük maddesi haline de getir­
mişlerdir. 
Stalin döneminin, biraz da söz konusu yıllardaki 
dünya koşullarının zorlamasıyla, nasıl sert ve katı bir 
düzen olduğunu kuşkusuz yadsıyamayız ve buradaki 
amacımız, kuşkusuz Stalin dönemini savunmak değil. 
Ne ki, aynı dönemde Sovyet edebiyatının da böyle­
sine bağnazlaşmasını, fakirleşmesini Stalin'in kişiliği­
ne yükleyebilir miyiz? Yani, bütün eski kültür değerle­
rinin yadsınmasını gerçekten Stalin istemiş olabilir mi? 
Jdanov'un, Stalin'in güvendiği politikacılardan (parti 
yöneticilerinden) biri olması, bu proletkult akımının da 
Stalin'e bağlanmasına yeterli bir neden midir? 
Doğrusu, toplumcu gerçekçi edebiyatın da, kapita-
9