KADERİN CİLVESİ 205 
bir istek ve dileğe karşı kızıyor, isyan ediyoruz. Niçin? Çünkü 
bu doğru ve gerekli şeyi rezalet sayacak kadar fikirce geriyiz. 
Eunu ayıp kabul ediyoruz. O halde doğru olan, yapılabilir olan 
nedir? Hangisidir? Bırakalım müşteri silâhıyle gelsin. Sekiz on 
kadehten sonra çeksin vursun. Dışardan hastalık getirsin. İçer­
den onulmaz dertler' alsın götürsün. 
Bu sanat için hastabakıcılar gibi direktörler yetiştirmek 
ayıp değil gereklidir. Ve Anadolu'da buna her şeyden ziyade ih­
tiyaç vardır. 
Neler duyuyorum bu bir kaç saatin içinde? Yaşadığım yıl­
lar kadar bir ömür daha geçirmiş gibiyim. Çünkü yaşımın bu 
yılma kadar, kerhaneciliğin bu derece hayırh ve insanlığa ya­
rarlı bir sanat olduğunu bilmiyordum. İşitmemiştim. 
Saüm İzzet Bey o kadar içden ve tatlı söylüyor ki, bu tür 
patronluk için bir yarışma açılsa, insanın hemen bir dilekçe ile 
başvuracağı geliyor. 
Şimdi ikimiz de sustuk. Derin bir dikkatle bakışıyorduk. O 
bana fazla açılmış olmaktan epeyce bir pişmanlık duyuyor gi­
biydi. Ben, bu kadar öğülen sanattan kendime bir şey bulaştır­
maktan titriyordum. i 
Nihayet Saüm İzzet Bey: 
— Şemi Beyden sonra size de teşekkür borçluyum. Çünkü 
tabii bir ücret karŞÜığında fakat doğacak çocuğu bir baba gibi 
büyütmeye söz veriyorsunuz. 
Teşekkür ve hizmette beni Şemi'ye yardımcı yaparak sura­
tıma bir avuç çamur sıvadı. 
10 
BU teşekküre karşı teşekkür.mü edeyim, isyan mı? Bunu 
düşünürken karşıki odadan bir feryattır koptu. Çok acı bir 
'oryat... Sonra ev birkaç dakika derin bir sessizliğe vardı ve 
rkasmdan Şemi oda kapısından görünerek: 
— Beyefendi, müjde.... Hanımefendi kurtuldu. Bir oğlumuz 
ldu.