Eşya da yardımcı olmuyordu; daha değişik bir dekor ne iyi 
olurdu. Tül perdeler -krem rengi güneşlikler 'kompozisyonu' 
yerine, mesela hiç olmazsa yeşil-gri 'armonisi' ... Sehpalar , 
camlar, camlı kitaplık, bir sehpa daha, (ya 'ağır' halı?), sehpa 
örtüleri - anne baba zevki... "Ne güzel devetab anları," dedi il­
gisizce. "Efendim?" dendi gülünerek. "Kauçuk da olmalıydı. 
Küçük çapta imalata geçilebilirdi: Silgi, çorap lastiği filan." lş­
te gülüyor. Hayır, gülünmemeliydi; güldürmemeliydin. "Ben 
de çiçek yetiştiriyoru m," dedi Hikmet. "Ekstra ekstra zeytin­
yağı tenekelerinde. Arsız çiçekler yetiştiriyorum; tenekeler 
düşmesin diye, pencerenin önüne çıtalar çaktım. Biraz duy­
muşsundur bizim gecekonduları. Çiçeklerle birlikte havayı 
kirletiyoruz işte. Çiçeklere zararlı böcekleri yok etmesi için 
karıncayiyen de beslemeyi düşünüyorum. Tabii kafeste." 
"Gerçekten, böyle bir yerde mi yaşıyor sun?" 
"Gerçekten yaşamadığımı söylemiştim. (Ukala!) Acı bir ya­
şantıdan sonra insan, ancak bedenine eziyet ederek günlerini 
sürdüre biliyor. " Bu sözlerden belki bir yere gidilebilir . Ciddi 
adamlar her yere gidebilirler. Onların hayat pasosu vardır: 
Gösterirler giderler. Kimse yadırgamaz onları. Onların kimse­
ye ihtiyacı yoktur: gene de yalnız kaldıkları görülmemi ştir. 
Anneleri-ha balan-teyze leri-amcaları-a 1 tıaydabir sevgilileri ­
haklısımzbeyef endileri vardır onların. (lsterlerse beni bile gö­
rürler.) Benim bütün bunlarını öldü. "Bu ayrılığın beni hiç 
sarsmad ığı söylenem ez." 
Bilge, bacaklarının durumunu değiştirdi: "Böyle bir şey di­
yen yoktur herhalde." Demek, bacaklarına bakıyormuşum. 
Her zaman ihmalci oturur, böyle şeylere aldırmaz. 
"Sana telefon etmiştim," dedi. ''Ne zaman?" Nereden bile­
cek? (Bildirmenin de bir yolu vardır.) "Çok oluyor. Avrupa'ya 
gitmişsin. Baban öyle demişti ." Ben de herkesi bıraktığım 
yerde, düşündüğüm gibi, durgun ve hareketsiz yaşıyor sanı­
nın. Bir ihanet kokusu seziliyordu derler ya, albayım ... 
139