Ölmez Otu 655 
inlemeye başladı: "Üşüyoru m, üşümekten ölüyorum, ölüyorum kardaşlar. Beni 
kurtarın kardaşlar. Anamzı avradımzı kardaşlar.. " 
Yüzü gerilmiş, dudakları çatlamış, alnında boncuk boncuk terler, titre ha 
titre ediyordu. Tebdilhava yumuluyor, açılıyor, geriniyor, titriyordu. 
"Kardaşlar beni kurtarın. Kardaşlar, anamzı, avradınızı, soyunuzu, sopunu­
zu," diyordu. "Kardaşlar.. ." 
Memidik sudan çıktı. İçinde bir korku, bir sıkıntı. Kanallar gittikçe çoğalı­
yor. Nerdeyse gökyüzünü örtecekler. Bu kadar kartalı bir arada görür de ölürrün 
adamları hiç kuyuya bakmazlar mı? 
Zeliha Kız o anda karşısırrdan geldi. Memidik telaşlandı, hemen başını önüne 
eğdi. Başını önüne eğerken, Zelihamn kendisine candan gülümsemesini gördü. 
"Bu kız beni seviyor," dedi. "Seviyor ama ... " 
Sefer gözlerinin önüne geldi. Tüm bedeni, bedenindeki yara izleri acıdı, de­
rinden sızladı. 
Zelihanın yanından hızla geçti. Yüreği deli gibi çarpıyordu. O anda Delice Be­
kirin karısı geldi gözlerinin önüne, kadın ateşe yalıma kesmiş yanıyordu. Kadın 
değil, bir yalım. Kütür kütür kadın da onu sevmişti. Bekirin karısının iki kere üst 
üste yattığı erkek azdır. Hele üç kere hiç yoktur. Bütün onunla yatan erkekler deli 
divane olurlar ama kadın ikinci olarak pek azıyla yatar. Hele üçüncü ... 
Memidik kabararak 
"Beni sevdi," dedi. "Üç kere de yatar, elli kere de." 
Delice Bekirin alaçığma doğru çekti götürdü onu ayakları ... Kadın alaçığının 
içinde pamuk çekiyordu. Kocası da dizine yatmıştı. Memidik eğildi, çadıra gir­
di, kadının yanma oturdu. Dizi dizine dayandı. 
Kadın: 
"Uyy," diye inledi. "Çek dizini dizimden, çekı Kudunma beni." 
Kadının tüm bedeni bir anda kızgın köz gibi oldu. Elini süremezsin. 
"Haydi git Memidik. Hemen git. Bu gece şu ağacın altında." 
Memidik, kanalları, ölüyü, Seferi, pamuğu, Tebdilhavayı, her bir şeyi unut­
tu. Oradan ayrıldığında şimdiye kadar hiç söylemediği bir türküyü söylüyordu.