296 KADERİN CİLVESİ 
le olan kahırlarına katlanmağa alıştım. Fakat işin fiiliyat yönü 
var ki, Hazreti Eyüp Peygamber gelse sabredemez. 
Semiha'nm sevdalısı uzun ahlar savurmak için burada lâ­
kırdıya yine mola verdi. O fiiliyat yönü ne olabilir asaba? Şadi 
Beyin hikâyesi gittikçe meraklı safhalara girerek tatlılaşıyor. 
O inleyerek, süzülerek dinlenirken, sözün özünü aksinden 
ayırmağa uğraşırken, söylenip söylenemeyeceğini seçerken biz 
bu aşk meddahının ateşli ahlar çıkan yanık ağzına bakarak 
bekliyorduk. Bu nazik romanın fiiliyat dönemi?... 
Sözün bu noktası Şemi'nin bile yüreğini gıcıkladı. Ustad, 
bu sevda kurbanının çektiği işkenceye acımaktan ziyade artist 
sevgilisinin, bu eşsiz sanatçının kendisiyle tanışmak arzusu, 
herifin gönlüne güneş gibi doğdu. 
Her ikisi de başka türlü inliyorlardı. Ben de aralarında 
insanların bu garip hallerine hayretle yutkunup duruyordum. 
Şadi Bey cenaze arkasından içinin ıstıraplarını döken bir 
zavallınm matemiyle yine başladı: 
— Ah, ah... Öyle ıstıraplı saatlar geçirdim ki, dille an­
latmak zor. Bazan ansızın apartmana gelirim. Hanım evde yok. 
Nereye gitti acaba? Hangi ahbaba? Hangi eğlenceye? Hizmet­
çilere soraırım. Boyunlarını büküp dudak kıvırarak gülünç, ağ­
lamaklı birer tavırla bir şeyden haberleri olmadığını anlatırlar. 
Benim keşfetmeğe uğraşıp da anlayamadığım bir husustan on­
ların nasıl bilgileri olacak ? Onlar benden sıkılırlar, ben onlardan 
utanırım. 
Hanım, bu keyfince dolaşmaları için benden hiç izin alma 
gereğini duymaz. Kaf dağına kadar koşacağım ama nerede ol-
dıjğunu bilmem ki. Şoförü sorguya çekerim: «— Harfim araba­
dan nerede indi?» 
— Delikanlı tıraşlı dudaklarında titreyen gülümsemeyi da­
ğıtmaya uğraşarak: «— Sine dö Pera Pasajının önünde.» 
«— Ne tarafa gitti?» 
«— Pasaja kıvrılınca ne tarafa gittiği belli olmaz. Arabayı 
bırakamam ki.» 
«— Ne zaman döndü?» 
«— Üç saat sonra.»