178 gerçeklikten uzaklaşmak zorundayım. Ayrı ca gerçek ya da 
uydurma olan bu satırları benim hissettiğim şekilde 
anladığından da şüphedeyim, hatta anlayıp anlama dığını da 
bilemiyo rum. 
İşte böyle babacığım, baz en de gerçeklik buhranlarına 
kapılıyorum. Bu yüzden sana gerçeklerden, senin de karşı 
çıkamayacağın gerçeklerden  söz etmek istiyorum. Bugünler de 
özellikle ansiklopedik gerçeklerin çok tutulması ve il gi 
duyduğum, sevdiğim ki mselerin gittikçe unutulması 
yüzünden, baştan aşağı gerçeklerle dolu ve birçoklarına göre 
önemsiz sayılacak hayat hikâyelerinden meydana gelen bir 
ansiklopedi yazmak istiyorum. Buna benzer denemele rim 
oldu. Ama onlar da senin deyiminle gerçekten 'uydur ma' 
şeylerdi. Bu nedenle babacığım, herkese açıkça ilan edi yorum: 
1892'de doğdun. Ülkemizin ortalama ömür sınırı nı çok aştın. 
Duyduğuma göre İsveç ortalamasını filan bul muşsun. Köyde, 
kasabada, taşrada yetiştin. Olgunluk çağı denen döneminde, 
ülkeyi yönete nler daha kalabalıkmış gibi görünsün diye, 
taşradan getirilerek onların arasında yer al dın. 'Fırka kâtib- i 
umumisi'nin ya da daha başka 'ekabir'in gözüne girmek için 
kürsülerde bağırmak gibi bir münase betsizliği 
beceremediğinden, bugün benim özel ansiklope dimin dışında 
yer alacağım hiç sanmıyorum. Sessiz fazilet lerin heykeli 
dikilmiyor ya da onun gibi bir şey. Büyük şe hirde, ülkeyi 
yönetenlerin toplandığı salonda neden bulun duğunu hiç 
düşünmedin. Ayrıca insanın evrendeki yeri ko nusunda da 
düşüncelere  daldığını sanmıyorum. Fakat -bu söylediğim 
gerçekten gerçek babacığım - ben bütün bunları düşündüğüm 
halde yerimi bulamadım. Beni daha iyi yetişt irseydin, mesela 
ne bileyim  yabancı ülkelere filan gönder seydin, bugünkünden 
daha esaslı olmasam da, kendimi if ade ve eşya ile 
münasebetimi tayin ve kâinattaki yerimi tespit gibi hususlarda 
daha becerikli olurdum. Sen her zaman tu tarlıydın; olduğun