"Dur kızım, dur! Arkandan yetişemiyorum, dur!" dedi.
Seyran arkasına döndü ki Kamer Ana çok gerilerde kalmış. 
Halinden utandı. Durduğu yerde Kamer Anayı bekledi. Kamer 
Ana ayaklarını sürükleyerek ağır, bitkin ona epey bir zaman 
sonra ulaşabildi. Tıkanıyordu.
"Sana yetişeyim diye öldüm kızım, ölüyorum. Vay dizle­
rim vay! Yaşlılık batsın."
Seyran Kız bu dalgınlığından utanmış, Kamer Ananm yü­
züne bakamıyordu.
Kamer Ana havayı yumuşatmak için:
"Kızım," diye güldü, "acelen ne? Nasıl olsa varacağız bos- 
tana. Hem de gün batmadan..." Seviniyor gülüyordu.
Daha yormaklarını almadan, oturur oturmaz Seyran ayağa 
kalktı dikildi. Bir türlü oturamıyor, yerinde duramıyor, sabrı ta­
şıyordu. Kamer Ana daha fazla oturamazdı. O da ayağa kalktı. 
Sıcağm altında gene düştüler yola. Seyran az sonra gene daldı, 
Kamer Anayı yolda bırakıp aralaştı gitti. Kamer Ana artık ona 
bağırmadı. Seyran tozu dumana katmış uçuyordu. Az sonra 
gözden ıradı, yitti.
Kamer Ana neden sonra bostana geldi. Seyran onun yüzü­
ne bakamıyordu.
Köse Halil:
"Ana," diye ona doğru koştu, "iyi ki geldiniz. Bugün iki ta­
ne turaç avladım. Birisini bize pilav yap, birisini de Osman Em­
mime götür, olur mu? Turaçlar bir de yağlı ki..."
Memed de koştu geldi Kamer Ananın elini aldı öptü. Ka­
mer Ana baktı, Memedin yüzüne kan gelmişti. Gözleri de, o 
ölü gözü halinden çıkmış, azıcık parıldıyordu.
"Ana hoş geldin. Seni göreceğim geldi. Osman Emmim na­
sıl? Köyde ne var ne yok?"
Kamer Ana:
"İyilik," dedi.
Göz ucuyla da Seyram süzüyordu. Seyran heyecandan kıp­
kırmızı kesilmiş, soluğu daralıyor, göğsü inip inip kalkıyor, tit­
riyordu. Memedse orah bile değildi. Bu hal Kamer Ananın gö­
zünden kaçmadı. İçinden, "Vay kızım, kınalı kızım, demek ha­
beri bile yok! Demek senin işin böyle imiş. Şu güzel güzel yü-
363