sabahlamakla kalmayacak, ertesi gece de kap ını tıklatacak,  
eminim." 
Kulaklar ına kadar k ızardı, yanaklar ı al al oldu. Güldüm 
ve sarıldım ona. Bir süre sustu, sonra bir kahkaha att ı. Gü- 
lüşü gün ışığı gibi içimi ısıttı. 
İnanıyordum söylediklerime. T ıpkı arının çiçek nektar ına 
üşüşmesi gibi, Şems de ona gelir san ıyordum. Yine de k ızca- 
ğızı uğurlarken içimde kötü bir his, karanl ık bir sezgi belir- 
di. Sanki bir cin kula ğıma tatsız bir şeyler fısıldadı. Ama ge- 
ne de durdurmad ım Kimya'y ı. Yapmad ım. 
Hayatım boyunca kendimi affetmeyece ğim... 
Kimya 
Konya, Aral ık 1247 
Bilir bilmesine kimsenin bilmediklerini Tebrizli Şems. 
Yoksullar ın çektiklerini, kâhinlerin gördüklerini, velilerin 
kerametlerini, şu âlemin envai çe şit bilmecelerini, hepsini bi- 
lir. Ama hakk ında hiçbir şey bilmedi ği bir konu var: Kar şılık- 
sız sevmek! İşte bunu bilmez Şems. Bilmez nas ıl acıtır insa- 
nın canım, sevdi ğinden kar şılık görememek! 
Çöl Gülü'nün beni giydirip ku şandırdığı akşam öyle heye- 
  
382 
  
383 
  
 
  
canlıydım ki yerimde duram ıyordum. Daha önce hiç bilmedi- 
ğim bir hâl gelmi şti üstüme. Cesaret mi yoksa pervas ızlık mı? 
Tenime de ğen ipek elbisenin h ışırtısı, saçtığım ıtır kokular ı, 
dilimde gül yapraklar ının tadı... hiç bu kadar allan ıp pullan- 
mamış, kendimi böyle kad ın hissetmemi ştim. Gerçi bedenim, 
istediğim kadar yuvarlak ve dolgun, memelerim arzulad ığım 
kadar iri de ğildi ama yine de al ımlı buldum kendimi. 
Evdeki herkes uykuya dalana kadar bekledim. Sonra 
uzunca bir şala sarınarak parmak uçlar ımda Şems'in odas ı- 
na gittim. 
"Kimya! Seni beklemiyordum" dedi Şems kapıyı açar açmaz. 
"Affedersin. Ama seni görmem gerekliydi" dedim ve içeri bu- 
yur edilmeyi beklemeden odaya süzüldüm. "Kap ıyı örter misin 
lütfen?" 
Şems'in kafas ı karışmış gibiydi ama denileni yapt ı. 
Odada ba ş başa kaldığımızda davetkâr bir şekilde gülüm- 
seyerek kar şısına yürüdüm. S ırtımı döndüm, derin bir nefes 
aldım. Sonra tek hamlede şalımı, cüppemi s ıyırıp atarak 
çırılçıplak kald ım. Kocam ın şaşkın bakışlarının sırtımdan 
aşağı gezindi ğini hissettim, ürperdim. Bak ışları değdiği yeri 
yakıyordu. O kadar heyecanl ıydım ki göğsüm körük gibi inip 
kalkıyordu. Nihayet cesaretimi toplay ıp ona do ğru döndüm. 
Ve böylece Şems'in kar şısında cennetteki huriler kadar da- 
vetkâr öylece durdum. 
"Sen ne yapt ığını sanıyorsun?" diye sordu Şems soğuk bir 
ifadeyle. 
Güçbela konu şabildim. "Bu gece buraya senin olmaya gel- 
dim..." 
Şems-i Tebrizî etraf ımda tam bir daire çizdikten sonra 
karşıma geçti ve beni gözlerine bakmaya zorlad ı. Dizlerim 
boşalacak gibi oldu ama kendimi tuttum. Hafif hafif k ıvrıla- 
rak bedenimi ona sürtmeye ba şladım. Çöl Gülü'nün bana ö ğ- 
  
rettiği tüm numaralar ı oracıkta peş peşe sıralayacakt ım.