şembe  ve dönemin  başından  beri  her  perşembe  öğleden  sonra  en 
sevdiğim  sınıfla,  en sevdiğim  dersi  yaparım. 
Süt kaynayıncaya  kadar,  gece  Ethel'in  elime  tutuşturduğu  bro-
şürleri  karıştırdım.  Bir özel  üniversite  daha  kuruluyor  İstanbul'da. 
Hazırlıkların  uzun  zamandır  devam  ettiğinden,  kimi  ayrıntılardan 
öteden  beri  haberdardım.  Bilmediğim,  Ethel  kaltağının  da işin için-
de, üstelik  tam  göbeğinde  olduğuydu.  Akşam  yemekte  öğrenmiş  ol-
dum,  hem  de fazlasıyla.  Buluşmamızın  daha  ikinci  dakikasında 
cumburlop  konuyu  açtı  ve gecenin  sonunda,  uzun,  siyah  kirpikleri-
nin çengellerine  mini  mini  kurşunlar  asılıymışçasına  gözkapakları-
nı zar zor açık  tutabilen  sıska  Kürt  garsonun  bezgin  bakışları  altın-
da, bizden  başka  müşterinin  kalmadığı  lokantayı  yalpalaya  yalpala-
ya terk  edişimize  kadar  da neredeyse  başka  bir şey konuşmadı.  Bu 
üniversitenin  maddi  değil  manevi  bir yatırım  olduğunu,  uzun  za-
mandır  ilk defa  bir projeye  bu kadar  canı  gönülden  inandığını,  ku-
rucularını  bizzat  tanıdığını,  aslında  kendisinin  de perde  arkasında-
ki sekiz  sermayedardan  biri olduğunu,  bu işe kalkıştığından  beri  ha-
yattan  daha  çok  zevk  aldığını  ve hatta  yaşlanıp  geriye  baktığında 
ömrü  boyunca  en çok  gurur  duyduğu  işin  bu olduğunu  göreceğini, 
çok değil,  en fazla  beş sene  sonra  kendi  nesillerindekilerden  katbe-
kat bilinçli  ve birikimli  bir grup  genç  yetiştirmiş  olacaklarını,  bu 
gençlerin  sayısının  senebesene  artacağını,  elbirliğiyle  ülkenin  kade-
rini etkileyip,  gidişatını  düzelteceklerini  anlattıkça  anlattı.  O konuş-
tukça,  ben de habire  içtim.  Eğer  daha  yavaş  ya da az içseydim,  muh-
temelen  şöyle  olacaktı  akşamın  özeti:  Ethel  anlattı,  ben  güldüm;  Et-
hel kızdı,  ben patladım;  Ethel  bağırdı,  birbirimize  girdik.  Dolayısıy-
la, hır çıkarmamak,  durduk  yerde  durgun  sulan  bulandırmamak,  ge-
cenin  tadını  kaçırmamak  için:  Ethel  anlattı,  ben  içtim. 
Duyduğum  sözlerin  içeriğinden  ziyade,  failiydi  asabımı  bozan. 
Tabii  Ethel  kahpesi  gidip  dilediği  yerde,  canının  çektiğine  okuyabi-
lir bu martavallan  ama  dün,  benim  karşımda  böyle  davranmamalıy-
dı. Buna  rağmen,  şahsıma  yöneltilmiş  bir hareket  olarak  almıyorum 
olan biteni.  Mesele,  kişisel  olmaktan  ziyade  "dilsel".  Zira  dünkü  ye-
mekte  ne hikmetse  Ethel  durup  dururken  dil değiştirmeye  karar  ver-
di ya da her daim  konuştuğumuz  dili unutuverdi. 
Dildeki  en ipe sapa  gelmez  kelimelerden  biridir  "dil".  Tanımı  ge-
139