-Ve nihayet efendim, ben bu pencere iltifatlarıyla kana­
at edemez bir hale geldim. İşi ilerietmek istedim. Zaten ona 
vermek için her gün bir aşk mektubu karalıyordum. Takdim 
etmek üzere bir tanesini karşıdan gösterdim. Ben onu mem­
nun olacak sanırken bilakis kızdı. Hakaretamiz bir hiddetle 
panjuru kapayıp çekildi. Ve bir daha gözükmedi. Bu haka­
retteki yapmacıklığı ben anlamadım sanıyor. 
- Hakareti neden yapmacık olsun? 
-Kadın kalbinde bazen öyle şımarıklıklar kaynar ki en 
sevdikleri erkekten en bakaretamiz sözler ve tavırlada hınç 
alırlar. Fakat o ne yaparsa yapsın. Bu hamının beni şiddetle 
sevdiğini biliyorum. 
-Nereden biliyorsun? 
-ilanıaşkımı izzetinefsine karşı hakaret sayan bir ha-
nım kalkar da kendi ayağıyla benim evime gelir mi? 
-Şiddetle sevilcliğine dair olan kanıtın bundan mı ibaret? 
-Daha ne istiyorsunuz ? .. Bir yan bakış, bir göz süzüş, 
bir sahte dargınlık bana neler ispat etmez. 
-Sen ona gönül vermişsin, o da seni şiddetle seviyor­
muş, tebrik ederim ... Bu iki aşkın arasında benim yerimin ne 
olabileceğini anlayamıyorum. 
-Görüyorsunuz ki pek asabi bir haldeyim. 
-Şiddetle sevilcliğine emin olduktan sonra bu asabiyetin 
manası nedir? 
-Nazlanmalarını hakaret derecesine vardırıyor , ben 
buna tahammül edemem! 
-İster et, ister etme. Bana ne? 
- Onun bu aşağılayan nazlanmalarında sizi mühim bir 
sebep görüyorum. 
-Anlayamadım! 
-Pekala anlıyorsunuz, ama anladığınızı bana anlatmak 
işinize gelmiyor. 
-Bu saçmalardan tek bir hakikat çıkarabiliyorsam kö­
mür gibi Arap olayım. 
-Anlamıyorsanız anlayınız Enişte Bey, çünkü Cevher 
Hanım'ı sizden kıskanıyorum. 
145