Benim memleketim ve ruhum yolun sonunda, sizinki de başında... 
Sizin ruhunuz,^vrdemin sözünü ettiğim ışık yeni düştüğü için 
genç... Ama olgunlaşmaya da fırsat bulamayacak... Çünkü, sizi 
Rastignac yapan bu tohum bu toprakta, Doğu'nun bu sert, acımasız 
toprağında nasıl yeşerir bilmem... Hayır Rastignac ile karşılaştı­
rılamayacak bir şey bu... Hiç olmazsa Refik Bey gibi ahlaki en­
dişeleriniz olsaydı biraz... Eee, niye öyle bakıyorsunuz?" 
"Hâlâ bizi küçümsüyorsunuz!" dedi Ömer sert sert. "Dinle­
meyeceğim sizi... Bir 'von' olduğunuzu ağzımdan kaçırdım diye 
aklınıza gelen her şeyi söylüyorsunuz..." 
"Aklıma gelen her şey değil bunlar..." dedi Alman. "Sizin için 
endişeleniyorum... Ben kırkımı geçtim... Bundan sonra da ne 
yapacağımı biliyorum. Amerika'da bir şehir, biraz mühendislik, 
kitaplar ve müzik... Ama siz... Sizin bu hırslarınıza bu toprak 
uygun değil... Çünkü düşünüyorum ki bu toprak eski ve verimsiz 
otlarından, dikenlerinden temizlenmedi. Balzacin Rastignacinm 
arkasında kanlı Fransız Devrimi vardı. Burada? Burada en büyük 
efendi hâlâ Kerim Naci Bey... Burada bütün demiryolu inşaatının 
en büyük patronu bir toprak ağası... Hem toprak ağası, hem 
demiryolu müteahhidi, hem de milletvekili... Size bir şey kal­
mamış dostum... Hah, ha... Yaşlı otlar, dikenler her yeri tut­
muşken siz neyi fethedeceksiniz Herr Fatih?" 
"Ben yapacağımı biliyorum!" dedi Ömer. "Ben biliyorum, siz 
karışmayın, susun!" 
Herr Rudolph sustu, ama yüzünde coşku ve hırçınlık duru­
yordu. Fincanına hiç çay koymadan, doğrudan konyak doldurup 
hızlı hızlı içmeye koyuldu. Bir durgunluk başladı. 
"Fırtına hâlâ dinmedi!" dedi Ömer. Sanki hiçbir şey konu­
şulmamış gibi rahat hareketlerle esnedi. Ayağa kalktı: "Bari biraz 
müzik dinleyelim!" dedi. Alman'a döndü: "Geç oldu mu? İs­
terseniz biz kalkalım." 
"Oturun rica ederim!" dedi Herr Rudolph. Coşku orada, 
yüzünde hâlâ dinmemiş duruyordu. "İyi ararsanız Berlin'i bu­
labilirsiniz... Bugünlerde vals çalarlar artık." 
Ömer radyoyu karıştırmaya başladı. Biraz sonra aradığını 
buldu. Tatlı ve uykulu bir ağır vals odayı doldurdu. 
Herr Rudolph acele acele: "Sizi küçümsediğimi hiç düşün-
282