"Demedim mi sana, demedim mi, hay yiğen," diye gürledi 
şen şakrak Battal Ağa. "Her şey nasıl uydu sana ... Bizim Yörük 
kadınları bu işi iyi bilirler, taa Köroğlundan bu yana." 
Köroğlu sözünü duyunca Memedin yüreği sızladı. 
"Koç Köroğlunu da bizim Türkmen hatunları savaşa çık­
madan önce böyle donahrlarmış, ata dede göreneğiymiş bu. Bi­
zim eskiler böyle söylerler ... Aşık Yeşil Köroğlunu anlatırken, 
onun giyimini kuşamını bir gün bir gece söyler de bitiremez-
d." ı. 
Memed en sonunda konuşabildL Hep önüne bakıyor, ıslak 
gözlerini görmesinler diye kimseyle göz göze gelmek istemi­
yordu. 
"İyi oldu," diye duyulur duyulmaz bir sesle konuştu. "Bu 
iyi oldu işte Ağa. Ben dağları bırakı yorum. Buradan başımı alıp 
adı bilinmedik diyarlara gideceğim. Oralarda kendimi yitirece­
ğim. Bu işin sonu yok. Bu işin sonu, beş para etmez birisinin 
sıktığı kör kurşu ndur." 
ötekilerin yüzüne baktı, onların yüzlerinde en küçük bir 
şaşkınlık izi görmedi. 
"Yoksa benim böyle yapacağımı biliyor muydunuz ?" diye 
Memed, şaşkınlığını yenerneyerek sordu. 
"Benim bildiğim," diye Battal Ağa gün görmüş, olgun ko­
nuştu, ''benim bildiğim hiçbir eşkıya sonuna kadar dağda kal­
mak istemez . Dağda yaşianan hiçbir eşkıya görülmemiştir ya, 
sonunda eşkıya bir kurşund an gitmezse, dağda yaşlanırsa, el­
den ayaktan düşer, eşkıyalık yapamaz. Onun için sen bunu iyi 
ediyorsun oğlum Memed . İyi ediyorsun ya, senin gibi bir eşkı­
yanın da kend isini kaybedip sonuna kadar düzde kaldığı da 
görülmemiştir. Ya düzde şu sebepten bu sebepten öldürülmüş, 
ya da en küçük bir haksızlığa dayanarnayıp dağa çıkmıştır. Be­
ni yanlış anlama Memed, saha dağda kal demiyorum, atadan 
dededen gördüklerimi, duyduklarımı söylüyorum, bir eşkıya­
nın kendisini kaybedip düzde yaşaması dağda yaşamasından 
daha zordur. Ben şimdiye kadar düze inmiş de eceliyle ölmüş, 
ya da yeniden dağa çıkmamış bir eşkıya daha görmed im. Çalı­
kakıcıları demiyorum, senin gibi nam sahibi, İnce Memed ol­
muş, Köroğlu olmuş eşkıyadan söz ediyoru m." 
395