Alırsındı, almazsındı, diye Ferhat Hocayla cebelleşmeye 
başladılar. Hoca parayı onun cebine zorla sokuyor , öteki çıkanp 
kalenin penceresinin içine koyuyord u. İnce Memed baktı ki ce­
belleşme uzun sürecek, "Hocam, sen dur," dedi. Hoca, elindeki 
parayı İnce Memede verip çekildi. İnce Memed, gene onun ku­
lağına eğildi, fısırd aştılar , çocuk parayı aldı, cebine koydu, ar­
kasından da karşı karşıya geçip gülüşmeye başladılar. Kasıkla­
nnı tuta tuta kendilerinden geçmiş gülüyorlard ı. Gülmeleri öte­
kilere de geçti. Hep birden sevince boğularak güldüler. Gülme­
leri bittikten sonra Memed Çocuk: 
"Bana izin," dedi. "Allah sizi kazadan beladan, kör kur­
şunlardan saklasın. Şimdi beni iyi dinleyin, ben gittikten he­
men sonra siz buradan gidecek, yitiklere kanşacaksınız, ama 
hemen. Burada durmayacaksınız ." 
"Neden imiş o?" 
"Çünküleyim ki, Karafırtınanın candarmatan beni yakala­
yınca, tabanlanını yarınca, yaraya da tuz basınca, ben de daya­
namayınca, sizin yerinizi onlara söyleyince, onlar da gelince, si­
zi öldürünce ... Onlar çok, siz azlıksın ız. Bir de, fıkaralanm, siz 
yorgunluktan ölüyor sunuz. Siz de ölünce, ben de buna dayana­
mayınca ... " Durdu, bekledi, koşarak geldi İnce Memedin elini 
tuttu, onun kulağına bir şeyler fısıldadı, aynldılar. 
"Bu parayı vermeseniz iyi olurdu," dedi, boynunu büktü. 
"Ayıp oldu. Yemeğinizin hepsini de yedim. Ne yapayım, yiye­
cekleriniz çok güzel, çayınız da bal gibiydi. Bu para ... olma dı." 
"Ayağına bir ayakkabı alırsın ... " 
"Ohhhoooo, sen ne diyorsun bre sakallı, ne ayakka bısı. .. 
Evde un yok, tuz yok, hemen götürüp anama vereceğim. Anam 
bir sevinecek, bir sevinece k... Bal bile, çay bile almayacağım. 
Sen ne ayakkabısından söz ediyorsun öyle, behey sakallı !" 
"Güle güle Memed Çocuk, arkadaşımız," dediler. "Senden 
aynimak ne zor arkadaş, ama eşkıyacılık bu, gözü kör olsun." 
Onu derenin ucuna kadar uğurladılar. İnce Memedin boğazına 
bir yumruk geldi tıkadı. 
"Haydi arkadaşlar toparianın gidelim. Memed Çocuğa söz 
verdi k." 
593