geçmeden. Nihai istikametin belirsizliğine rağmen kendince iddialı bir 
denizaşırı keşfe çıkmadan önceki ilk liman. Sonraki saatlerde Zehra'nın 
hijyen sağanağı, bir BBC belgeselindeki dünya haritasında Tang 
Hanedanının deniz ve ipek yollarını gösteren kırmızı, mavi okların hızı 
ve kararlılığıyla akla gelecek her yöne doğru, evin göze görünen her 
oyuğuna yayıldı.
Oklar aşağı yukarı ilerlerken hijyen evin her köşesine bodoslama daldı 
ve bu esnada Zehra da görmemesi gereken şeyleri görmüş oldu. Böylelikle 
mutfakta bir plastik torba dolusu zar gibi soyulmuş, kabuğuna kadar 
kemirilmiş greyfurt kabuğu; Ömer'in odasında karanlıkta parlayan 
prezervatifl er ve sahte leopar kürküyle astarlanmış, partneri çeşitli 
şekillerde bağlamayı mümkün kılmak için üzerlerine birer halka takılmış 
deri manşetler buldu; Piyu'nun yatağının yanındaki çekmecelerde gördüğü 
Kuran-ı Kerim onu içten içe sevindirdi ama Abed'in odasındaki 
Hıristiyan azizi kolyesi eni konu endişelendirdi ve nihayet Arroz'un 
pirelerini keşfedip günün geri kalanını onu sabunlayıp yıkamakla, 
tekrar sabunlayıp tekrar yıkamakla, şampuanlayıp durulamakla, 
pudralayıp fırçalamakla, tımar edip üzerine kokular sıkmakla geçirdi.
Yapması gereken başka keşifler de vardı Zehra'nın zira ertesi gün 
karşılaştığı insanlardan hiçbirini, Cadılar Bayramı partisinde vakit 
geçirdiği ucubeler ve mahluklarla özdeşleştiremiyordu. Bu yüzden de 
bazı insanların onunla ikinci kez tanıştırılması gerekti.
186
Gerçi Zehra'nın çok sevdiği Vinessa bu insanlar arasında yoktu çünkü 
partiden iki gün sonra Vinessa ile Ömer, kimseyi pek de şaşırtmayan bir 
ivedilikle ayrılmışlardı.
Zehra Alegre'yle tanıştığında ondan genel itibariyle hoşlandı . Çok 
sıska ve mutfağına burnunu sokmaya meyilli olduğu halde kızcağız hayli 
sevimliydi ve pekâlâ Abed için iyi bir eş olabilirdi. Zehra, Debra 
Ellen Thompson'la tanıştığında onu da sevdi. Gerçi saçları cehennem 
gibi kırmızı ve ancak çile çıkaran bir dervişinki kadar kısa, 
kollarındaki çiller de Süleyman Peygamber'in ordusunda -ki kuşlarla 
balıkların sayısını aratmayacak kadar çok olsa da hoş birine benziyordu 
ve -pekâlâ-  Abed için iyi bir eş olabilirdi. Zehra Gail'le tanıştığında 
ondan hiç hoşlanmadı. Gerçi bu kız ne sıskaydı ne çilli, gece karası 
saçları her yeri kaplayacak kadar gürdü ve belli ki mutfak işleriyle 
hiç alakası yoktu ama gözlerinde Zehra'yı rahatsız eden bir şey vardı: 
maviydiler!
"Lâ terezevvec bi ı mraetin aynüha zerka' velev kânet temlükü sandukan 
melîyen bizzeheb."*
"Ne diyor?" diye sordu Gail.
"Senin çok güzel olduğ unu söyledi," dedi Abed nazik nazik gülümseyerek.
Çarpıtmıştı ama doğrusunu söylemek gerekirse bu ilk sefer değildi. 
Arada bir tercüme ettiği kelimelerin kusurlarını  biraz makyaj- lıyor ya 
da büsbütün atlıyordu Abed. Ne var ki bunu yapan sırf Abed değildi. 
Zira her çevirmen ister basit ister külliyatlı bir metni çeviriyor 
olsun, şöyle ya da böyle bir hırsızlığın suç ortağıdır. Tıpkı 
kervanlarla bir yerden bir yere taşman kıymetli mallar gibi kelimeler 
de yolda yağmalanırlar, tepeden tırnağa karalara bürünmüş 
sinematografik haydutlar tarafından değil, yazar, şair, yayıncı ve 
özellikle çevirmen kılığına girmiş kültürlü şahıslar tarafından.
Ama Abed'in düzenli yalanları na, çarpıtmalarına rağmen, ileri -ki 
günlerde Gail'le Zehra arasında beklenmedik bir yakınlık, kendi yolunu 
takip edip kendi söz dağarcığını doğuran bir dostluk gelişe -
* "Bir sandık altını da olsa sakın mavi gözlü bir kadınla evlenme."
187
çekti. Giderek Gaii  daha sık boy göstermeye başladı Peari Sokağı 8