beyninden  gelen  "geri  çekil!"  komutunu  idrak  edebildiğinde,  iş iş-
ten geçmişti  bile.  İki saniye  içinde  sir ağda  makinesi  hızla  indi  Ce-
mal'in  omuzuna  ve ısı ayarı  düğmesini  orada  bıraktı. 
Babalan,  yıllar,  yıllar  evvel  gittiği  Avustralya'dan  onları  almak  üze-
re köye  döndüğü  zaman,  on yaşındaydı  ikizler.  Hayranlıkla  dinle-
mişlerdi  hayran  olduklan  adamın  anlattıklannı.  Çok  çalışmış,  çok 
para kazanmış  ve işte  şimdi  de ailesini  alıp  götürmeye  gelmişti. 
Bahçesinde  araba  lastiğinden  salıncağı  olan,  mısır  gibi  sapsan  bir 
ev vardı  orada  onlan  bekleyen.  İkizler  babalannın  dizinin  dibinden 
aynlmadan  anlattıklarını  dinlerken,  anneleri  de bavulları  hazırla-
mış, götüremeyecekleri  eşyalan  eşe dosta  dağıtmış  ve teker  teker, 
uzun  uzun  tüm  komşulanyla  vedalaşmıştı. 
Yola  çıkmalarına  bir gün  kala,  Cemal  ile Celal  heyecandan  uyu-
yamadan  yer yataklarında  bir o yana  bir bu yana  dönerken,  babala-
n süzülmüştü  odalarına.  Başlannı  okşayıp,  bir fotoğraf  çıkarmıştı 
koynundan.  Hakikaten  de sapsarı,  kocaman  bir ev görünüyordu  fo-
toğrafta.  Küçük  bir bahçesi  vardı  tıpkı  anlattığı  gibi.  Salıncak  da 
vardı  bahçede.  Ve o salıncağın  üzerinde  de, yüzünde  güller  açmış 
topluca  bir kadın.  Ensesinden  bir tutam  saç kıvrılan,  kalın  örgülü, 
gevşekçe  tutturulmuş  bir topuz  yapmıştı  kızıl  saçlarını.  "Nasıl?  Gü-
zel, değil  mi?"  diye  sormuştu  babaları.  İkizler,  başlannı  sallayarak 
tasdik  etmişlerdi  mahcubane.  Şimdiye  değin  gördükleri  kadınlara 
benzemiyordu;  hele  annelerine  hiç.  Fotoğrafı  ceketinin  cebine  so-
karken,  tekrar  başlarını  okşamıştı  babaları.  "Biz  yarın  üçümüz  yola 
çıkalım,"  demişti.  "Anneniz  şimdilik  burada  kalsın.  Biz gidelim,  he-
le bir yerleşelim.  Sonra  gelir  alırız  onu  da." 
Yaşlan  küçük,  babalarına  besledikleri  hayranlık  büyük  olsa  bi-
le, çocuklann  ikisi  de bunun  bir yalan  olduğunu  daha  o an anlamış-
tı. Odada  başbaşa  kaldıklannda,  bu meseleyi  hiç tartışmamışlardı 
aralannda.  Duymamış  gibi  yapmıştı  ikisi  de; duymamış  ve olacak-
lan anlamamış  gibi.  O gece  nihayet  uyumayı  başardıklarında,  kızıl 
saçlı  kadını  çağırmışlardı  rüyalanna.  Gelip  gelmediğinden  emin 
olamamışlardı  sabah  uyandıklannda. 
311