atılmış, ancak, kendim biryana, kapının 'öte yaka'sına yine ba­
kışımı bile geçiremeyip, anahtar deliğinden geçire geçire bir sü­
pürge çöpü geçirebilmiştim. Ama bende, bunu yapmakla da 
övünebileceğim bir değişiklik olmadı; boyum atmadı, büyüme­
dim. Tam karşıtı, galiba biraz çektim, büzüldüm, küçüldüm. 
Anahtar deliğini örten kağıttan öte yakaya süpürge çöpü geçir­
diğimi öğrenen büyükler, korkutucu ünlemlerle kapının o ya­
nında 'Öteki Tür' den insanların yaşadığını söylediler de ... 
Yanmış yıkılmış bir Avrupa ortasında, savaş sonrası, artık 
öte tarafa geçen tek şey herhalde süpürge çöpü olmayacaktı. 
Kırk saatliğine bunun için, bu özgürlük duygusuyla oralarda 
değil miydim? Tarihin onca sayfası yeniden boşuna o kadar 
kanlanmış, oluk oluk gözyaşlarıyla ıslanmamıştı ya? 
Bu akılla adımımı tam Viyana Kapısı'ndan içeri atmıştım, 
geri çevrildim. Öyle bir geri püskürtülüş ki, Kahlenberg tepe­
sinde çadırlarını, erzaklarını, kahve ve sancaklarını bırakarak 
kaçan Osmanlı Ordusu herhalde benden iyi durumda idi! 
O dehşet geri püskürtülüşün hızıyla baktım, yeniden az 
önce bulunduğum tramvay durağındayım. Elbette şimdi gidiş­
te değil, dönüşte; inişte ... Viyana'yı sadece iki uzun cadde, bir 
yazlık saray ve parkı, üç de toprak rengi işgal, affedersiniz, 
'müttefik' askeri; ben, onlar ve ötekiler sanarak ... Başka hiçbir 
durakta bekleyemeden, hiçbir tramvaya binemeden, kırk saat 
hep aynı çember içinde dönüp durarak, Üçüncü Adam'ın esra­
rengiz Viyana kanalizasyon labirentlerine nereden daldığını bi­
lemeyerek. Oysa, bütün Amerika, filmin coğrafyasını soluma­
ya, kimi kendini Graham Greene, kimi de Orsan Welles sanma­
ya koşuyormuş! Bense, süpürge çöpünün açtığı topluiğne başı 
delikten hayal meyal kara erkek iskarpinlerini koklayan bir ke­
di seçebilmiştim, o kadar. 
O çağlarda, birinci Viyana kuşatmamdan elimde kalan 
bunlar ve daha eşikteyken geri püskürtülüş! 
Ama işte, yıllar sonra Viyana'ya ikinci sefer. Teçhizatım, bi­
lenmiş tutkum. Daha ne olsun? Üstelik bu defa kente Münih 
treninden inmedim. Kuzeyden geldim, Bratislava' dan. 
Franz-Josefs Garı'ndayım. Güzel sesli Maria-Theresia'yı 
hatırladım. Beli kırık prensesi de. Tutkum baskınlaştı. Bir tak-
22