anladı. Arkalarından bakan olduğunu sandığı birisi ve bir çe­
virmen geliyordu. Hep birlikte koridorun sonuna kadar yürü­
düler. Bu arada bakan Muhtar Bey'e gözünün ucuyla bir de selâm 
verdi. Az sonra acele acele geri dönüp odasına girdi. Kâtip Muhtar 
Bey'i çağırmaya geldi, ama, o çoktan Refik'in koluna girmiş, 
bakanın odasına doğru onu öfkeyle çekiyordu. Refik, "Peki 
bakana ne söyleyeceğim? Ona her şeyi nasıl özetleyebilirim!" 
diye mırıldanıyordu. "Tasarılarımın özünü ve çekirdeğini 
oluşturan şu düşünceyi ona söyleyeceğim..." 
Büyük, geniş, ama eşya ile tıkış tıkış doldurulmuş bir odaya 
girdiler. Bakan masasında değildi, pencerenin kenarındaydı, dışan 
bakıyor, sigara yakıyordu. Refik gazetelerden az çok tanıdığı 
bakanı korkulacak, aşırı saygı gösterilecek biri olarak görmü­
yordu. Zaten o da bir koltuktan öteki bakanlık koltuğuna oturan, 
partide önemli bir yeri olan dar kadronun içinde değildi. Celâl 
Bayar'a yakınlığı olduğu için bakanlık almış olmalıydı. 
Bakan onların içeri girdiğini farkedince döndü. Muhtar Bey'den 
beklettiği için özür diledi. Sonra eliyle pencereden aşağısını işaret 
ederek: "Bu Almanlar... Şirndi bütün Ankara bu Almanlar'ın 
peşinde!" dedi. "Başbakan bazı teknik ayrıntılar için heyetten 
birileriyle bizim de bir görüşme yapmamızı rica ettiler. Sizi 
beklettim. Belki bir ticari anlaşma imzalanabilir. Bizim, ne olur 
ne olmaz ayrıntılar üzerinde çalışmamız istendi... Ooo evet, 
sözünü ettiğiniz delikanlı bu mu?" Refik'in elini sıktı. "Muhtar 
Bey sizden sözetti. Mühendismişsiniz!" 
Refik: "Evet!" diye mırıldandı. Sonra gene, "Tasarılarımın 
özünü oluşturan..." diye düşündü. 
"Memleketin sizin gibi, birşeyler yapmak isteyen, çırpınan 
evlâtlara ne kadar ihtiyacı var, biliyor musunuz?" dedi bakan. 
Muhtar Bey'e dönerek ne kadar güç koşullar altında görev 
yaptığını gösteren bir surat takındı: "Şu deminki çocuk! Al­
manca'dan bir cümle çevirmek için yarım saat düşünüyor... 
Mahcup oldum!" Yeniden Refik'e dönerek: "Memleketin bilgili, 
okumuş insanlara ihtiyacı var!" dedi. 
Muhtar Bey gururla: "Delikanlı inşaat mühendisidir," dedi. 
Bu sırada masasının başına geçen bakan, bir dosyayı karış­
tırarak ve besbelli başka şeyler düşünerek: "Aa, demek inşaat 
363