"Söndürdü ocağımı zı." 
"Zaten yüzünde de meymenet yoktu ." 
"Gözleri de yılan gözleri." 
"Boyu da bir karış ." 
"Boyu yerin dibine geçesi ... " 
Biraz sonra köyün içini bir çığnitıdır aldı. Sürgün ağıtlan 
yakılıyor, İnce Memede kargışlar yağıyor du. Emiş Hatun evi­
nin karşısına geçmiş, kuş gibi çığırıyor, bu evde geçen güzel ya­
şamını anımsıyor, dile getiriyor, senden nasıl, nasıl ayrılacağım 
teliice evim, diyordu her sözünün sonunda da ... Senden nasıl 
ayrılacağım teliice kavağım, senden nasıl ayrılacağım gün gibi 
suyum, alakarlı dağım, savran kurmuş sarı çiçekli, mor kevenli 
koyağım, yaz bahar ayları gelince nennilenen ormanım, sanas­
malarırn, üveyiklerim, ballı incirlerim, bin çiçekten bin koku 
derleyen arılanm? 
"Gelmez olaydın da Çiçeklideresine, İnce Memed !" 
"Görmez olaydık o devrilesi boyunu ." 
"Pörtlemiş kurbağa gözünü." 
"Ölü, dağarcık yüzünü." 
"Yağlı kurşunlardan gidersin inşallah, İnce Memed ." 
"Leşini itler sürükler inşallah İnce Memed ." 
"Kartalların ağzında kalır her parçan, her bölüğün inşallah 
İnce Memed ." 
"inşallah seni bir çingene asar, İnce Memed." 
"Onmayası ... " 
"Gün görmeyesi ... " 
"Yılın yılın, yılancıklar çıkararak da hapislerde çürüyesi İn­
ceMemed ." 
"Mezar yüzü görmeyesi. .. " 
Kayalıklara saklanmış eşkıyalara kadar köyün çığlıkları, 
patırtıları gürültüleri geliyordu . 
"Hocam, bir şey var bu köyde. Bir şey oldu onlara ." 
"Oldu," dedi Ferhat Hoca. "Mahmut sabahleyin uyanın­
ca ... " 
"Ne yapar onlara Hoca?" 
"Kasımın köyüne ne yapmışsa, ondan beterini de, hem de 
bin beterini bunlara yapacak." 
599