çıkarmak için nasıl bir aldatıcı tavır takınmak gerekeceğini 
belirleme işiydi. 
Enişte Bey'e gelince, Mürebbiye'nin o yalıda kendinden 
başkasını sevebilmesine ihtimal vermiyordu. İki rakibine 
kıyasla kendi güzelliğini kızın gönlünü kendisine kap­
tırmasını adeta bir yasal hak sayarak Amca ile Şemi'nin 
sevgi bahanesiyle Anjel'in merhametini dilenıneye çıkışlarını 
aptalca ve edepsizce bir haddini aşma gibi görüyor ve bu 
hale son derece canı sıkılıyordu. 
Mürebbiye'nin gönlünü kendinden çalmaya bu iki raki­
binde de kuvvet görememekle beraber yine bunlara karşı 
kalbinde nedenini tam olarak bilemediği bir nefret vardı. 
Rekabet hissiyle ikisinden birinin veya ikisinin birden Mela­
hat'ı kışkırtmaya kalkışmalarından korkuyordu. Dolayısıy­
la onlara karşı Mürebbiye'yi sevmiyar gibi görünmekten 
daha uygun bir hareket olmadığını düşündü. 
"İki cambaz bir ipte oynamaz" atasözünün "Üçü dördü 
birden oynar" diye tersine döndürülmesi demek olan bu 
koroedyanın aktörleri, o gün odalarından çıkınca yüz yüze 
gelmeye biraz utanmakla beraber yine işin arası sağumadan 
her biri kendi üzerinden diğerlerinin şüphesini gidermek 
için acilen birleşip görüşmeye gerek görüyordu. Amca Bey 
o ızdıraplı gecenin yüzüne verdiği solgunluğu ve ümitsizlik 
ve yorgunluk izlerini gidermek üzere kişisel bakırnma fazla­
sıyla özen gösterdi. İki dirhem bir çekirdek sözüne uygun bir 
şıklıkla salma salma safaya çıktı. Sadri'nin odasına baktı. 
Damat Bey'in giyinmek üzere bulunduğunu gördü. Umur­
samazlığını kanıtlamak amacıyla gülümseyerek: 
-Giyindikten sonra korudaki kestaneliğe geliniz. Size 
söyleyeceklerim var. (Daha fazla gülümseyerek) Gündüz 
koruya çıkmakta bir sakınca yoktur. 
dedi. Şemi'nin oda kapısını yokladı. Kapalı buldu. Eliyle 
tık tık vurarak çocuğu uyandırıp ona da aynı tembihte 
bulundu. 
Amca Bey elindeki abanoz hastona dayana dayana koru 
yolunu tuttıı. Gecenin üzüntülerinden artakalan gözyaşları 
109