oturur kimsenin işaretini beklemeden okumaya başlar son-
ra mezarın başındakilerden biri onun yanına gider birliktedevam ederler soğuktan kimse gözünü açamıyordu ki amaişin ucunda bir haksızlık seziyordum bana ve babama farklıbir muamele yapılıyordu bütün mevsim üç gün kar yağmış-tı ertesi gün hava açmış karlar hemen erimeye başlamıştıbir bahar havası gelmişti sanki tabiatın bütün gazabı sankizavallı ihtiyar babam içindi ölüm ilanı bile son dakikadaverildi uygunsuz bir saatte ölmüştü babam birçok gazetekabul etmedi sayfalarını bağlamışlardı kimse görmedi gaze-tedeki ilanı bugün bile yolda tanıdıklara rastladığım zamanbana hâlâ sorarlar babamın nasıl olduğunu bir sıkılganlıkgelir üstüme söyleyemem bir türlü ne anlatacaksın baba-mın bu kadar sönük bir şekilde ölmesinden utanırım iyidiridare ediyoruz işte gibi birşeyler mırıldanır geçerim gözyaş-larım yanaklarımı üşütüyordu Hasan Bey uzakta mezarlığınkapısında kaloriferli arabasının içinde ölümden korkuyor-du mezarcılar toprağı güçlükle kımıldatıyorlardı kimseninkabahati yoktu kimseyi suçlamak mümkün değildi gene deifade edilmesi güç ölümden öte bir haksızlık olmuştu biryıl sonra mezar taşını yerleştirirken taşın bir kenarını kırdı-lar bütün bunlar unutuldu gitti beni hiçe saydıkları duygu-suysa iyice yerleşti içime o güne kadar hiç ölü görmemiş-tim ölü görmeyi ondan bir parçanın ölümün bana bulaşma-sı gibi bir uğursuzluk sayardım hiç görmezsem sanki hiçölmeyecektim bu duygu da silindi içimden zaten hangiözelliğimi koruyabildim özendiğim hangi işi sonuna getire-bildim kimsenin cenazesine gitmem o günden beri bir kişieksik olsun törende cenazenin gösterişi bozulsun unutul-madan unutulsunlar ne kadar sözünün eri bir aileymişizbabam ölüyorum dedi kollarımda ve öldü bu kadar işte birböyleyiz bizim de değerimiz anlaşılır bir gün elbette en ta-bii bir şekilde öldü diye babamın mezarının başında da sa-
509