kanmış göründü. Onun, sevinçle, düşüncelerini kabul ettir-
mesine göz yumdu. Daha çok genç, Olric. Duygu ve düşün-celerinin etkisini görmeye ihtiyacı var. Ona yardım etmeli-yiz. Onu kırmamalıyız. Birkaç saat içinde bir insanın dü-şüncelerini değiştirebildiğini görmek ona gurur verecektir:kendi düşüncelerini değerlendirmesini kolaylaştıracaktır.Bizi de daha çok sevecektir. Kendisini ispat etmesine fırsatverelim. Ya büyüyünce uslanmaz bir eleştirmeci olursa,efendimiz? Buna engel olmaya zaten gücümüz yetmez, Ol-ric. Onu biz bozmayalım. Bırakalım anlatsın, döksün için-dekileri. Ona, ayıklama imkânı verelim. Birçok gerçeği ka-bul ettiğimiz gibi, onun gerçeğini de kabul edelim. Heye-canlarının körleşmesine yol açmayalım. Bizim gibi sabahakadar düşünecek değil ya; birazdan uykuya dalar.
Onu uyurken seyrettiler. Düşünceleri, kimseyi rahatsız
etmesin diye koridora çıktılar. T urgut sigara içti ve koridorışığının aydınlattığı kadar dışarıya baktı.
Gazetecinin adresini aldılar: ona yazmaya söz verdiler.
Birkaç güne kadar taşınacakları için ona adreslerini vereme-diler. Onu da bir peronda bıraktılar el sallayarak.
Trendeki yaşayışın görgü kurallarına alıştırdılar kendile-
rini. Kompartımana yeni gelenlerin bavullarını yerleştirme-lerine yardım ettiler, tuvaletin kapısı önünde sabırla bekle-mesini öğrendiler, kompartımanda herkesle birlikte uyuma-ya çalıştılar. T urgut, yıllardır özlediği uzun yolculuğun tadı-nı çıkarıyordu. Bu yaşayışa kendini o kadar kaptırmıştı kigece uyumayan çocukların ağlamasına bile aldırmıyordu.İleride sizi bekleyen bir istasyon daima vardı ve bacakları-nızın uyuşmasını gidermek her zaman mümkündü perondadolaşarak.
İyi ve kötü trenlerde yolculuk ettiler. Bir trende, istasyon-
da durdukları zaman ışıklar sönüyordu. Bazen saatlerce
715