"Ne demekmiş o ağaç?" 
"Hoca bana okudu, o mektupta Ferhat Hoca diyormuş ki, 
bu gelen öyle bir adamdır ki, benim cammdan ileridir. Senin de 
canın dan ileri olacak. Yer yarılmadan, dünya tersine dönme­
den, dağlar doruklarının üstüne oturmadan, ağaçlar kökü gök­
lerde bitmeden, hiçbir surette bu gelen konuğun kılına, o Çu­
kurova dedikleri yerde kimse dokunamayacakbr. O ne isterse, 
onun her isteği yerine getirile ... Tamam mı?" 
"Tamam," dedi Memed. 
"Karanlık kavuşunca ya kadar burada bekleyecek, karanlık-
ta gideceğiz Abdülselam Hocanın evin e." 
"Ben acımdan öldüm." 
"Ben karnıını balla börekle bir iyice doyur dum." 
"Nasıl bir adam Hoca?" 
"Uzun boylu, güleç yüzlü, incecik, yakışıklı bir adam. Se­
nin gibi sımnda öyle haldur huldur cüppesi de yok. Tıpkı, bpkı 
Ferhat Hocaya benziyor. Bir elmayı ikiye bölmüşler, bir yarısı 
Ferhat Hoca, öteki yarısı da Abdülselam Hoca. Bunlar kardaş 
olma yalar?" 
riz." "Eski arkadaşlar biribirierine çok benzerler." 
"Ben sana hiç benziyor muyum?" 
"Hele dur, biraz daha eskiyelim, biz de biribirimize benze-
"Keşki," diye onun yüzüne hayranlıkla baktı Müslüm. 
"Keşki ben de sana öyle benzes em." 
"Karanlığa kadar burada beklemeyelim, haydi, dışarıya çı­
kalım da dolaşal ım." 
"Senin cüppen var. Birisiyle karşılaşırs ak... Sen Hocasm. 
Bir şey olmaz." 
"Olmaz," dedi Memed . 
Yardan yukanya çıktılar. Gavur dağlan ovanın tam ucun­
dan, denizden yükselir gibi birden yükseliyo rdu. Dağın eteğine 
yakın bir yerde, ovanın üstünde büyük bir yapı yükseliyordu. 
Sol yanda da portakal, turunç, limon bahçeleri ... Yönlerini balı­
çelere döndüler . Toprak ağzına kadar pampal dedikleri kır lale­
leriyle dolmuştu. Pampallar renk renk, üst üste serilmişlerdi 
düz ovaya. Çiçeklerin üstünde, inip kalkan, havada dalga dal-
105