na doğru yola koyutaeaktı -yaratıcısını da bir gölge gibi peşi sı­
ra sürükleyerek ... 
Issız yokuşta uzunca bir süre yürüdü; ensesini ısıran keskin 
ışınların altında, zitt gibi yapış yapış bir ter döküyor du. Guara­
na'nın verdiği bir sıkımbk enerjiyi çabuk tüketmişti. Daha yolu 
yarılamadan başı dönmeye, midesi bulanmaya başladı. Asfalt 
ayaklarının altında eriyordu, iki yıl önce, Copacabana'da, ilk -ve 
son-kez okyanusta yüzmeyi denemişti. Beline dek buz gibi su­
yun içinde, karşılaşacağı ilk dalgayı bekliyordu . Tozu duruana 
katarak yaklaşan, çelik bir duvar gibi önünde hızla yükselen, bel­
ki bir metrelik dev okyanus dalgasını ... Kaya gibi dimdik dur­
muş, yıkılmamıştı . Ta ki dalga geri çekilmeye başlayıp ayağının 
altındaki zemini kaydırıncaya dek. Toparlanamadan bir dalga 
daha yemişti, yüzüne acımasızca inen bir tekme gibi, bir tane 
daha ... Şimdi de aynı duyguyu yaşıyordu işte; dünya ayaklarının 
altından çekiliyord u. Nedenini biliyordu: AÇLIK. Yirmi dört 
saattir hiçbir şey yemediğini anımsadı . 
Çevreyi çarçabuk kolaçan edip "Sokak Çocuklarını Koruma 
Örgütü"ne ait, uzun zamandır kullanılmayan villanın bahçesine 
atladı. Sık çalılıkların içinde iki-üç adım ilerledikten sonra, yol­
dan görünmeyecek bir kuytuluğa sindi. Cep aynasını, beş reallik 
banknotu ve zniasındaki kokaini çıkardı. Terli avuçlarını panto­
Ianunda kuruladı; hünerli parmaklada tozu iki ince şerit biçi­
minde aynaya yaydı; bumuna taktığı kağıttan hortumla, su iç­
mek için göle doğru eğilen bir fıl gibi, kendi yansımasma doğ­
ru eğildi. Yola devam etmek için yeterli gücü ve isteği bulama­
yan bedenine, bir doz arı, katıksız, yapay enerji yolladı. Burnu 
ve genzi kezzap dökülmüşcesine yanıyord u; tüysiklet dostun­
dan bir kırıntı bile ziyan etmemek için olanca gücüyle bumunu 
s ıktı. 
Kokaine bağımlı olacak kadar parası yoktu, ayrıca ondan tat 
bile alınıyordu. Rio'da uyuşturucu bütün söylencelerinden sıy­
rılmış, herkese eşit uzaklıkta bir tüketim nesnesine dönüşmüş-
78