lü hırsızım. Ama dur! Önce şu hücre kapısını kilitleyeyim 
de adamların başıma bela olmasın". 
-"Ne yapıyorsun? Zülfiyar! Zülfiyar! Yetişin!" 
-"Boş yere bağırıp durma. Artık seni kimse kurtaramaz 
ey Büyük Efendi. Bu arada, ters bir şey yapmaya da kalkma. 
Çünkü gözlerim iyi görmez ama, bu mesafeden de pistolle 
hedefi ıskalamam doğrusu ". 
Bünyamin, Hattakay olduğunu ileri süren kişinin son söz­
lerini işitemedi. Çünkü Ebrehe'nin feryatlarını duyan Zül­
fiyar ve adamları bağırıp çağırarak kapıya gelmişler ve kır­
maya çalışıyorlardı. Buna rağmen Büyük Efendi'nin öfke ve 
korku dolu çığlıklarını işitmek mümkündü : 
-"Tanıdım seni, namussuz sefil! Pis dilenci! Domuz eti 
yiyen kara köpek!" 
Bünyamin olanları görmek için odasından çıktığında 
kendini bir kargaşanın ortasında buldu. Zülfiyar ve adam­
ları kapıyı kırmak için vargüçler iyle çalışıyorlardı. Adamın 
biri, büyük bir düşünce sizlikle demir kilide pistolle ateş et­
ti. Böylece kapıyı açacağını sanmıştı. Ama kurşun, kilidi ar­
tık maymuncukla bile açılamayacak duruma getirince hata­
sını anladı. Bu yüzden dakikalar boyunca, kapıyı kırabile­
cekleri bir kütük aradılar, ama bulamadılar. Sonunda Zül­
fiyar, gemilerde kullanılan türden bir güverte topunun ge­
tirilmesini emretti. Kapıyı bu küçük topla kıracaklar dı. Gel 
gör ki, namluyu doldurmakla meşgul oldukları sırada teş­
kilatın girişinde bir velvele koptu: O anda giriş kapısın­
da bulunan adamların okkalı küfürleri, şiddetli şaplaklar­
la ansızın kesiliyor ve acı feryatlarına karışıyordu. Bünya­
min, diğerleriyle birlikte sofaya koşup baktığında, kıraat­
haneden teşkilatın girişine uzanan geçidin dar kapısındaki 
şişman kadını hemen tanıyıverdi. İri memeleri, koca göbeği 
211