!ayan, sapsarı, böcek bacakları, yığılmış ... Kaynaşan karıncalar bir ara 
açılıncadır ki bütün bütün gözüküyo rlar. · 
Mustafa Bey ağzı aşağı yatmış gözlerini köreye dikmiş, kaynaşan, 
koklaşan, çabalayan karıncalara bakıyordu. Kırmızı, bir küçücük ka­
rınca belki kendisinin on beş misli, sırtı nakışlı, parlayan, sert, bin bir 
incecik ışıltıyı yansıtan bir böcek ölüsünü taşımaya çalışıyordu. İki 
gündür ancak bir şahadetparmağı uzunluğu bir yeri gelebilmişti. Bu 
sabah böceği yerinden kımıldatan küçük kırmızı karınca onu aşağıda­
ki çukura düşürdü, böylelikle de belasını buldu. Küçük kırmızı karın­
ca böceğe yapışıyor, yapışıyor, ince hacakları geriliyor, toprağı deşiyor,. 
tozutuyor, böceği yerinden azıcık olsun kıpırdatamıyor, böcek kaya 
gibi, oraya, çukurun içine' çakılmış kalmış. Karınca bir süre bôt:eği 
böyle sabırla çekiştirdikten sonra bırakıyor bacaklarıyla bıyıklarını, 
tozla:nmıŞ gözlerini, başını sı azlıyor, sonra böceğin yöresinde dönü­
yor, kokluyor, araştırıyor, ge e var gücüyle, uygun bir yerini bulup 
yapışıyor; çekiştiriyor, çekişeiri or, böcek azıcık bile yerinden kıpırda­
mıyor, öteki yılmıyor, incecik: boynu çektikçe uzuyor, kopacakmış 
gibi. Küçük karınca; çenesi ken tlenmiş, o da kıpırdamayan böcek 
gibi, sünmüş, ayakları toprağa batt ça batıyor, ölüp kalmış gibi, bö­
ceğe yapışmış, devintisiz. 
Uzun bir süre böyle kıpırtısız duran karınca böcekten yavaşça bo­
şandı, bıyıklarını, gözlerini, kıskaçlarını ayağıyla sıvazladı, terliyor gi­
biydi. Kuyruğuna doğru tozlanmış, halka halka kızıltılı karnı teriemiş 
gibiydi, donuklamıştı. Karınca bir süre olduğu yerde öylece durduk­
tan sonra birden yürüdü, böceğin yöresinde dönmeye başladi. Hiç 
oralı olmadan, sanki az önce cebelleştiği böcek o değilmişçesine böce­
ğin yöresinde, parlak, renkli, ışıltılı, sert kabuğu, iri, bin bir balkıma­
da sert gözleri üstünde dönüp duruyordu. Bir ara başını göğe diker 
gibi etti, havayı koklar gibi kıskaçlarını birkaç kere kapadı kapadı açtı. 
Ön, kısa, çelimsiz, pürtüklü hacakları titredi. Arı gibi vızıldar bir ses 
çıkardı. Bel� de çıkarmadı. Sonra ağırbaşlı, bir dağdan iner gibi, yıl­
dızı sönmüş, yenik bir komutan gibi, başı önd� böceğin sırtından 
indi, böceği baş tarafından taraklı, sert ağzından yokladı, bir kere tam 
taraklardan kıskaçlarıyla tuttu, bıraktı, kokladı bıraktı, vazgeçip sırtını 
döndü, epeyce, ağır ağır, azıcık da topaHar böcekten uzaklaştı. Kuzey­
doğuya kaymış böceğin gölgesinden çıktı, yokuşun başına vardı, yor-
. . 
281