gelir. Bunu ona götür. Anasının sütü gibi helal olsun. Söyle ona 
Selver Gelin sana kurbanlar olur, de, e mi?"
Koca Osman kabardı, üstüne renkli elişlerinden türlü na­
kışlar yapıştırılmış bal hızmanını okşadı.
"Olur," dedi, "güzelim Selver Gelin, olur. Söylerim. Sana 
bunu güzelim Selver Gelin gönderdi derim. Ye iç güçlen. Dağ­
lar gibi ol! Seni görenler heybetinden de ürksünler. Şahin de 
küçük ama vermez avını ya, gene de sen heybetten derim. Sel­
ver Gelin akıllı bir anadır, öyle istiyor, derim."
Selver Gelin ciddileşti:
"Öyle söyle, öyle istiyorum," d ed i kıvançlı gülüm sedi.
Koca Osman bal hızmanını okşuyor:
"Hızmana da ne güzel nakışlar vurmuşsun Selverce," di­
yordu. "Ne de parıl panl. Dünyayı, Cenneti getirmişsin de bu 
hızmanm üstünü donatmışsın. Eline sağlık."
Hızmanın karasının üstünde çok mavi, iri bir tüfek vardı 
elişinden. Tüfeğin yanında da bir el duruyordu, azıcık yumul­
muş.
"Osman kurban şahine, yavrusuna, aşlanma, yiğidine, iki 
gözünün ışığına, alemlerin yakışığına," dedi. "Güzel elinin tas­
virine de..."
Selver Gelin çok sevindi Koca Osmanın bunu böyle anladı­
ğına.
"Selver Gelin de kurban..." dedi.
349