Türbenin parmaklıklarına düğümlenmiş çaputları.
Sudan çıkarılmış bir ölünün parmaklarına takılıYosunlar gibi görürdüm. Ve duvarın önündeki kara çalı,
415 Bana ölümün taştanlığını anlatan bir hocaydı
kara sakallı.
Çarpık mezar taşları arasında,Ölülerin beslediği çimenlerin ortasındaTürbedeki taş tabutlar kadarKayıtsızca uzanmış çocuklar.
420 (Korkuları yaşları kadar)
Oysa,
Saffet Ağabeylerdeki ortanca hizmetçi Gülsüm Abla,Anlatırken ne biçimde gidilir cehennemeVe bakarken namaz kılan anneme
425 Bir eksiklik duyardım ölümün icaplarına dair
İçimde. ŞairVe mimar Cemil Uluer, buruşuk derisi ve dişsiz ağzıylaGülsüm Abla da her akşam vaazıyla
430 Korkuturdu beni. Hayattayken sağ elle burun silmenin
Ve öldükten sonra kıyamette,(Cehennemde veya cennette)Her kılında bir mızıka bulunan Deccal’ın eşeğini
bilmenin
Günah olduğunu öğrenmiştim.
435 Zavallı Selim, zavallı Selim:
Kendi kendimi yerdimNe yapmalı, ne yapmalı, diyeOysa küçük hizmetçileri Hediye.Boş verip bütün bu cezalara,
440 Hazreti Yusuf’un kuyuda çektiği ezalara,
Adem’in buğday ağacından memnu meyveyiYemesine -yoksa elma ağacı mıydı?-
129