"Kimi istiyorsan getire bilirsin. Yeter ki bana bir 
gün önceden haber ver, hazırlığımı ona göre yapa­
yım." 
"Leyla Abla, evini bize açman kafi değil mi? Ye­
mekleri ben hazırlarım." 
"Sen sabahtan akşama kadar çalışan bir doktor­
sun. Yemek yapmaya vaktin mi var? Düşünme bile! 
Ben yeni damadımızın sevdiği gibi bir rakı sofrası 
hazırlayacağım hepimize." 
"O halde müsaade edin, ben de yeni öğrendi­
ğim rizottoyu pişireyim, ana yemek olarak. Zaten 
son dakika pişmesi gerekiyor. Biraz erken gelir ya­
parım. Malzemesini de ben getireceğim," dedim. 
"Yeni gelin olarak marifetini göstermek senin 
hakkın," dedi Leyla Abla. 
Gökşin'i tekı1eden döndükten sonra hiç araya­
mamıştım. Hayatımdaki bu önemli gelişmeyi 
onunla paylaşmadığım için kendimi suçlu hissedi­
yor, kararımı ona nasıl söyleyeceğimi de bilemiyor­
dum. Çok iyi olacaktı bu üç gün sonraki davet. 
"Leyla Abla, Gökşin'i siz çağırın lütfen," de­
dim, "Cevdet'ten hiç haberi yok, ona sürpriz ol­
sun." 
Cumartesi akşamı Leyla Abla'nın mutfağında 
ben rizottoyu pişirirken, Cevdet de bana yardım 
ediyordu. 
"Herkes geldi ama Gökşin nedense gecikti," di­
ye mızıklandı m. 
175