olacak? Mezarlıkları dolaşmış, galiba dişine, midesine layık 
bir şey bulamamış, açlıktan kükreyip duruyor. Hanımefen­
dinin tarifine göre melunun adeti körpe vücutlada karnını 
doyurmak olacak, ama bugün nasılsa aç kalmış da kartlığına 
bakmayarak biçare kadını yemek için üzerine hücum ediyor. 
Ruşen - İşte iyi bildin. Biz sana söylemedik ama sen 
ferasetinle anladın. Bu eve gelenin dirisi çıkmaz. Fakat boş­
boğazlık etmezsen bir şey olmaz. Bu tehlike yalnız senin için 
değil, aynen bizim de başımızda ... Dilimizi tutmazsak bizi de 
boğarlar . Kurtulmak bizim için de mümkün değil, ölünceye 
kadar perilerin dertlerini çekip hizmet edeceğiz. Ne yapalım, 
kaderimiz böyleymiş. Biz dilimizi yuttuk. İşte bak kaç sene­
dir bize bir şey yapmıyorlar . Dilimizi yine tutarsak inşallah 
ecelimize kadar yaşarız. Buradaki cinlerin en korkuncu gul­
yabanidir. Bunun geldiğini, göründüğünü kimseye söyleme­
meli. Bize öyle tembih ettiler. Sonra kendin bilirsin! 
-Kim tembih etti abla? 
-Orası lazun değil. Üstüne vazife olmayan şeyleri sorma. 
Uzun bir istişareden sonra iki hizmetçi, bağıran kadının 
yanına gitmeye karar verdiler. Odadan çıkacakları esnada 
ayaklarına kapanıp dedim ki: 
-Beni burada yalnız bırakmayınız, ben kendi kendime 
korkudan ölürüm. Ne olacaksam sizinle beraber olayım. 
Bu ricama karşı Arap gözlerini açtı. Şiddetle itiraz ede­
rek: 
-Olmaz, olmaz! Allah esirgesin, hanımefendinin yanı­
na seni götürmek olmaz. 
Gözyaşlarımla ortalığı ıslatarak: 
-Mademki ölümü dirimi bu eve adamış ben de sizin 
gibi bir fedaiyim, sadakatimden niye şüphe ediyorsunuz? 
Hayatıının ancak ketumluğumla devam ettiğini bilirken hiç 
verdiğiniz emre muhalif bir harekette bulunabilir miyim? 
Ben de geleyim. Size yardım ederim. Böyle tehlikeli zaman­
larda çokluk kalbe kuvvet verir. 
Ruşen ne düşündüğünü anlamak için Çeşmifelek'in yü­
züne bakarak: 
42