il. KADIN (Kıskançlıkla) Tahvilleriniz mi var? 
1. KADIN Kara gün için. (Acele sol kapıya yönelir.) Zaten bir 
onları, bir de elmas yüzüğümü nereye saklayaca-
ğımı hiç bilmem... · 
il. KADIN (Dehşetle) Nereye gidiyorsun? (Atılır.) Ben burada 
yalnız duramam! 
I. KADIN Sen de gel peki. Ama yatak odasının kapısında 
dur. 
il. KADIN Neden kapısında durayım? 
I. KADIN : Yatak odasına kimseyi sokmam. Bizim ailede adet 
değildir. 
il. KADIN : (Birden geri döner.) Çantamı alayım ... (Çantasını ka­
par, I.'nin yanına gelir.) Kapıda dunırum, olsun. 
I. KADIN (Salona döner.) Vazgeçtim. Burada dursak daha 
iyi... 
III. KADIN : (Koridora çıkar. Sol kapıdan girer.) Ay, çok korktum. 
II. KADIN : Çıktın mı? 
111. KADIN: Çıktım, ama içerde çok korktum ... Orda, tek başı­
ma öyle ... şeyimi yapamadım, söylemesi ayıp. 
I. KADIN Korkunca ben de yapamam. 
II. KADIN Benimki de şıp diye kesilir. 
(Tam bu sırada dışardan büyük bir patlama duyulur. 
Sahne kararır. -Tedirgin edici bir müzik.-Bu müzik ya­
vaş yavaş mızmızlaşır, tekdüzeleşir. Bir süre sürükle­
nir. Yavaş yavaş sönerken sahne yeniden aydınlanır.) 
II. KADIN : (Çantası sımsıkı bağrında, masanın yanına çökmüş ve 
hıçkırık tutmuştur.) Ne? Ne? Neydi bu? ... 
1. KADIN (Odanın orta yerinde titreyerek durmaktadır.) Kapı­
mız sağlam bizim... Kapımız sağlam... Çok sağ­
lam bizim kapımız ... Sağlam ... (Üst üste aksırır.) 
111. KADIN : (Kürkünü kucaklamış, bir iskemlenin üstüne çıkmış­
tır.) Evet... Evet tabii. Bir şey patladı patlamasına ... 
Bir şey patladı, evet... Ama ... Şey olmuyor ... Kapı 
çalınmıyor arhk ... Farkında mısınız? .. Bir süredir 
50