kafandakilerle ilgilisin. Beni görmüyors un." Gözleri dolmuş­
tu: "Göreceksin, bir gün bırakacağım seni." Hikmet düşün­
dü. Bir süre sonra, "Evet," dedi mırıldanır gibi. "Bilge, Bilge, 
neden beni yalnız bıraktın? Evet, olabilir." Gözlerini yukan 
kaldırdı. "Neden beni dinlemiyors un?" dedi Bilge; gözlerin­
den yaşlar akıyordu . "Üzülüyor albayım," dedi Hikmet çok 
yavaş bir sesle, "Beni bırakacağı için ağlıyor." "Bu albaydan 
da usandım artık," diyerek ağlamağa başladı Bilge, "Nerede 
olduğumu bilemiyorum artık." "Sizi de elimden almak istiyor 
albayım, dul kadını da: Kutsal üçlemeyi bozmak is tiyor. Bü­
tün bunlara inanmıyor. Yaşamak istiyor albayım: Beni de 
dünya nimetlerinden biri gibi görüyor. Yaşantısına yeni bir 
heyecan katmak istiyor Solup giden aşkımıza ağlıyor. Oyu­
nun dışına çıkıyor, beni de çıkarmak istiyor. Sonra da beni 
bırakıp gidecek albayım. Kendi yerine bir şey bırakmadan gi­
decek. Bir kız varmış, albayım; Bilge gittikten sonra sahneye 
çıkarak beni anlayacakmış. Aslında böyle bir şeye inanmıyor 
albayım, oyunlara inanmıyor. Bu kızı hayal etmemi önlemek 
için, onu bana anlatıyor: Büyüyü bozmak istiyor. İstiyor ki, 
beni bırakıp gittikten sonra ne zaman gözlerimi kapasam Bil­
ge'nin yüzünden başka bir hayal görmem mümkün olmasın . 
Bir daha da bana dönmeyecek albayım ve ben artık nereye 
baksam Bilge'nin yüzünü göreceğim, bana imkansızlıklan ta­
nıtan yüzünü." "Bana korkunç şeyler söylüyors un," dedi Bil­
ge ağlayarak. "Ona korkunç şeyler söylediğimi hatırlayacak 
albayım. Neden beni bu kadar üzmüştü? diyecek. Fakat 
oyunları unutacak albayım, yaşamak istiyorsa unutacak. Sa­
dece ağladığını ve bir zamanlar çok mutsuz olduğunu hatır­
layacak. Bir zamanlar uzak bir gecekonduda tehlikeli oyunlar 
oynanmıştı, bile demeyecek. Neresi tehlikeli? diyecek. Hatı­
rımda yanlış kalmamışsa, diyecek; aslında şöyle olmuştu, di­
yecek: Bir zamanlar bir Hikmet vardı. Bu Hikmet, Dumrul gi­
bi değildi, Fikret gibi hiç değildi. Üç katlı ahşap bir evde ya-
455