FAKİR BAYKURT
 
317
 
 
Uyandı.
 
Horozlar ötüyordu.
 
Göğsü inip kalkıyordu.
 
«Ooooh! ..» dedi.
 
Biraz daha yatsa mıydı acaba? Yooo, geç kalırdı sonra. Göz gözü 
görüyordu artık. Gâvur müslüman seçilebilirdi...
 
«Destur!..» dedi.
 
Usu
lca kalktı.
 
Haydar oğlan horluyordu. Fatma kız açılmıştı. Senem rahat 
uyuyordu. Yeşer buruşmuştu. Şu Yusuf da ellerini bir apışa
-
 
rasma 
sokar uyurken! Bazen kıçı başı açık uyur kalırdı. îşini görüp bitirdikten 
sonra donumu takıvereyim ayağıma demezdi!
 
Kır 
Abbas sekideydi. Yüz yukarı uyuyordu. Başı dikti. Upuzundu. 
Ellerini göğsünde bağlamıştı. Horlamıyordu, hırlamıyordu. Göğsü 
biraz açıktı. Kırmızı sakalları tortoptu ...
 
Irbığı alıp aşağıya indi Cennet karı. Dar acele bir aptes bozdu. 
Öküzlere ot verdi. Eşe
ğe ineğe attı biraz biraz. Biraz da kuzuya attı. 
Çabuk yüzüne su çarptı. Çarık çivisini buldu. Bıçak... Oturdu, 
çarıkların eski yerlerini çitilemeye başladı.
 
Horozlar durup durup ötüyorlardı. Ötmeyi sıklaştırdılar.
 
Komşu damlarda kıpırtılar oldu. Eline ırb
ık alan ahıra iniyordu. 
Kadınlar ocağa yanaşıp ateş yakıyorlardı. Öksüren çocuklar vardı. 
Yorganları açılmıştı bazısının. Analar yavrularını örtüyorlardı. Analar... 
Ciğer «Evlât!» diyordu...
 
Az sonra Kır Abbas uyandı. Göğsünü boynunu elledi. Teri 
kurumuştu
. Gözlerini geniş geniş açtı. Ortalık ağarıyordu. îyice 
ağarıyordu. Kalksa mıydı şimdi? Şimdi kalksa anca yetiştirirdi? Kalkıp 
çarıkları çitileyecekti. «Hoooop bismillâh, bismi
-
 
şâââh! ..» dedi. 
Cennet karıyı gördü: Çarık çitihyordu. îçi bir hoş oldu:
 
«Ula
n hiç yatmadın mı sen bu gece?»
 
«Yattııııım...» dedi Cennet karı.