-Tuhaf şey ... Öküz gibi lahana koçanı kemiriyor da pa­
raya burun kıvırıyor. 
-İşte işin asıl felsefesi orada ya ... Bunun yiyeceği şeyler 
hep süprüntülükte fazlasıyla bulunur. Elbise masrafı, ev ki­
rası yok. .. Parayı ne yapacak? 
-Öyleyse bunun evliyalığı adına alemi niçin dolandırı­
yorlar? 
-Bunun ondan kesinlikle haberi olmamalı ... 
-Fakat İspanyol deyince geviş getiriyor ... Bu meselenin 
anahtarı bunun "İspanyo" dediği karıdan çıkacak. .. Zorla 
koynunu, ceplerini yoklayalım. Belki ona dair üzerinde bir 
delil elde ederiz. 
-Öyle bir kadın, bu Abdal'ın üzerinde, sanmam ki ucu 
kendine kadar uzanabilecek bir ipucu bıraksın. 
-Ne yolla meseleyi araştıracağız? Bu inde, oradaki 
zembilde pislikten başka bir şey yok. Ben arkasından kolla­
rını tutarım, siz koynunu, ceplerini arayınız. 
Medhi Bey birdenbire evliyanın kollarını arkasına çem­
rer. Hazret buzağı gibi inceli kalınlı hayvani bir ses salıverir. 
Ceplerinden patates kabukları, ıspanak sapları gibi bir alay 
süprüntüden başka bir şey çıkmaz. Boynuna kalın bir sicim­
le asılı kesenin içini karıştırırla r. Yüzlük, kuruşluk, onluk, 
gayet pis kağıt nakit olarak Abdal Hazretlerinin üzerinden 
yedi kuruş otuz paradan başka dünyalık çıkmaz. 
Bu arama esnasında koca evliya, cerrah önünde sünneti 
yapılan bir çocuk gibi bağırır, çırpınır. 
Sanki sünnet sona erer. Fakat koca masum haykırmak 
hızını alamaz. Kendine eziyet edenlere hakaretle morara 
morara bağırır: 
-Eşşşek. .. Aayı ... Mamun ... Butumu ye!.. Butumu ye!.. 
Butumu ye!.. 
O hiddetle, ağızlara kurşun akıtılmak cezasını icat eden­
lere hak verdirecek küfürlere başlar. Dini değerler üzerine 
dağları taşları titretecek bir küstahlıkla savurduğu hezeyan­
ları burada tekrara, bir Müslümanın değil, dinsizin kalemi 
cesaret edemez. 
92