6 
Ceviz ağacının dibine gelir gelmez Ali anasını oracığa, bir kütüğün üstü­
ne indiriverdi. Elif onlar orada uğraşırlarken, akşamdan beri ocağın yanında 
duran tarhana tenceresine gitti tarhanayı çabucak büyük bir sahana doldur­
du. Kız sofrayı cevizin gövdesine yakın bir yere sermişti. Tüten salıanı getir­
di sofranın ortasına koydu. Sonra gitti, kütüğün üstüne oturmuş Meryemceyi 
elinden tuttu, getirdi sofraya oturttu. Kocasını da: 
"Gel Ali," diye çağırdı. 
Ali ayakta durmuş sallanır gibiydi. Oğlan çocuk çekinerek, korkarak babası­
nın elinden tutmuştu. Gülümseyerek: 
"Gel baba," dedi. 
Elif kocaman açılmış gözlerle kocasına bakıyordu. Kocası yalpalar gibiydi. 
Uyku sersemi bir hali vardı. Sofraya bakınadı bile. Elini oğlanın elinden kur­
tardı, yalpalayarak arkadaki üst üste yığılmış yüklere yürüdü, oradan bir çul 
çekti, güneşe doğru bir yere atıverdi, hemencecik de üstüne kıvrıldı. Elif sofra­
dan kalktı, yükten küçücük, kirli bir çul yastık aldı, kocasının başını kaldırdı 
altına koydu. Sonra da üstüne bir yorgan örttü. Ali başını koyar koymaz uyu­
muştu. Elif kocasının başucunda durdu. Onun incelmiş, kararmış yüzüne acı­
yarak baktı. Yüzü zayıflamış, çekilmişti. Uzamış seyrek sakalının kılları si\'ri 
sivri, kirpi oku gibi yüzüne çakılmıştı. 
"Oğlun çok yorulmuş ana," dedi. "Yüzü iki günde çocuk yüzü gibi ufalıvermiş." 
Meryemce elindeki kaşığı sahanın içine bıraktı, elini dizine vurdu: 
"Daha kötü olsun. Beterin beterine uğrasın Uzunca Ali," dedi. "Bir seviniyo-
rum ki bu hallerini gördükçe " 
E lif: 
"Öyle deme ana," dedi. "Yazık değil mi? Oğlundur." 
Meryemce dikeldi: 
"Yazık değil," dedi. "Hiç de değil. Akılsız baş olunca, cezasını ayaklar çeker. 
Ne vardı Koca Halili bindirip de atımızı öldürecek! Elalem tek Ali iyi oğlanmış 
desin diye." 
Ellerini göğe açtı: 
"Allahım," diye yalvardı, "şu Uzunca Alinin halini bundan beter et. Çoluğunu 
çocuğun u dağda koydun, kendini de bu hale soktun, daha da perişan et, koca Al­
lahım, kara gözlüm, güzel Allahım." 
E lif: