820 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
"İşte oraya, başını aldı da gitti." 
Muttalip Bey durdu, sarardı, konuşmadı, hemen otomobiline atladı çekti git­
ti. Memidik aldacele otomobilin arkasına, toza parmağıyla "a b c"sini yazmıştı. 
Muttalip Bey hayıflanıyordu: 
"Kaçırdık ermişi," diyor gülüyordu. "Kaçırdık ki biz kaçırdık. Durun baka-
lım nerede bulacağız? Bulacağız da kerametierini göreceğiz." 
Muttalip Bey gittikten sonra ırgatlar fısıldaşmaya başladılar. 
"Ne dedi Muttalip Bey?" 
"Eyvah kaçırdım, dedi, ahır zaman ermişini. Eyvah ki eyvah." 
"Muttalip Bey ne dedi, ne dedi?" 
"Eyvah ki eyvah, dedi, kendi elimlen kendi evimi başıma yıkan benim, ahır za-
man ermişini küstüren benim, kara başlı, Tanrı katında kara yüzlü olan benim." 
"Muttalip Bey ne dedi, ne dedi?" 
"Bir bulup da, akılsızlığımdan dolayı bir yitiren uğursuz insan benim." 
"Ne dedi, ne dedi?" 
"Benim bu tarialanın şimdiye kadar böyle pamuk ne demek, yarısını, onda 
birisini vermedi. Bu yıl tarialanın doldu taştı pamuktan. Ahır zaman ermişi yü­
zünden. Kendi eliyle iki gözünü kör eden benim." 
"Ne dedi." 
"Dedi ki Muttal ip Bey, bir daha elime geçse Taşbaş Efendimiz, güzelce yüzü­
nü bir daha görsem onun, onu çiçek yapar da başıma sokarım. Hiçbir \·akit de 
başımdan indirmem." 
Garbi yeli çıkıncaya kadar Muttalip Beyi konuştular. Muttalip Bey bu arada 
üç kere daha geldi tarlanın ucunda durdu otomobiliyle. Irgatların önünden geç­
ti. Yüzü kararmış, ağzını bıçaklar açmıyordu. 
Gömleksizoğ lu uzun boyu, iri bedeniyle ikide birde ayağa kalkıyor: 
"Gene gelecek," diyordu. "Ermişler hiçbir zaman kullara güvenmezler, kız­
mazlar, küsmezler. Hasana bakmayın, küstü dediğine aldırmayın. Çocuk mille­
ti kadar yalancı bir millet hiçbir vakit bu dünyaya gelmemiştir, her zaman yalan 
söylerler. Ermişimiz bize küsmedi." 
Sefer hiç işe karışmıyor, hiçbir söze varınıyordu. Vicikvicik durmadan sövü­
yordu. Ödü kopuyor, ödü koptukça da Taşbaşa, ermişlere, Sefere, ağaca, kuşa, 
buluta, her şeye durmadan sövüyord u. 
"Öldürsünler beni. Haydi öldürsünler. Yok etsinler, süründürsünler. Ne du­
ruyorlar? Ulan o Allahın da gücü varsa, işte buradayım, ne duruyor, ne duruyor?" 
Tepiniyor, çırpınıyor, deliriyor, ağzından tükürükler saçıyordu. Yüzü sapsa­
rı, gekilmiş.