Piyu temizlemeye başlıyor, etraftaki herkesi terörize edip kendilerini 
pis domuzlar gibi hissetmelerine yol açıyordu. Saplantısına ek olarak 
sivri şeylere karşı gayet tuhaf bir fobisi vardı. Değil dokunmak bıçak 
görmeye bile tahammül edemezdi. Mutfakta çok az bıçak olmasının, 
yiyeceklerin çoğunun çubukla ya da kaşıkla yenmesinin sebebi de oydu. 
Dişçilik mesleğini nasıl icra edeceği sorusunu ona soracak kadar yakın 
hissetmemişti Ömer ilk başta kendini; nihayet sorduğundaysa Piyu'nun 
bundan rahatsız olduğunu hissetti. Piyu temizlik ve düzeni sadece 
mutfakta değil hayatının her alanında seviyor, her ne pahasına olursa 
olsun her şeyi kontrol altında tutmaya çabalıyordu. Ömer onun ü çüncü 
katta yatmayı tercih etmesinde bunun bir etkisi olup olmadığından emin 
değildi ama sanki Tann'ya mümkün olduğunca yakın olmak istiyordu. Dini 
bütün bir Katolikti, kız arkadaşı ondan da fazla. Harika bir ah -çı 
olmasına rağmen çöp gibi ince, derin, kurşuni gözleri olan genç bir 
Meksika kökenli- Amerikalı'ydı, adına hiç benzemeyen: Alegre, yani Neşe!
Arroz'a dair de ke şfedilmeyi bekleyen bazı gerçekler vardı. Veciz, 
ilginç ve kayıtsız şartsız sessiz gerçekler. Zira Arroz sağırdı. 
Kulakları kapalı, gözleri  de o kadar keskin olmayan Arroz hayattaki 
yegâne rehberi olarak burnunu tayin etmişti. Doğrusu bu açıdan işinin 
ehliydi. Sesleri, hatta çığlıkları duymuyor olabilirdi ama 
tıkırtıların, çıngırtıların, vızıltıların, hatta en hafif hışırtıların 
kokusunu alab iliyordu. Geceyle gündüzün birbirinden farkı yoktu onun 
için çünkü dokuz yaşındaki bu hülyalı görünüşlü New Finland uyumuyordu. 
Bütün gece evde devriye geziyor, dalgın dalgın pencerelerden dışarı 
bakıyor, ulaşabildiği yenebilir her şeyi yiyor, saatler -
98
ce durup derin uykudaki ev sakinlerini seyrediyor, bedenleri buraya 
çakılı kalmışken kendilerinin nereye gittiğini koklamaya çalışıyordu.                                                      
..
Velhasıl 2002 Haziranının son gününde Ömer hoş bir muhitte hoş  bir 
evde, hepsi hayatta kendi işine bakan üç ev arkadaşıyla birlikte olduğu 
için kendini şanslı hissederek uykuya daldı. Ancak günler ve geceler 
geçtikçe, yavaş yavaş başka bir hakikate uyandı; fazlasıyla geveze bir 
Faslı, fazlasıyla fobili bir İspanyol, dahası fazlasıyla aç bir köpekle 
beraber, her sabah çekiçlerle dövülen eski bir Somerville evinde 
oturduğu hakikatine. Bütün bunlar ayda 750 dolara, artı masraflar!
99
Alegre ve Istı rap
Pazartesi sabahı  Doktor Marc Fitzpatrick'in muayenehanesindeki 
masasında oturan Alegre haftalık kadın dergilerinin yeni sayılarının 
hepsini okumayı bitirmişti çoktan. Şimdi önünde açık duran sayfada 
"okumadan duramayan kız!" başlığı altında altı yaşında bir kız dişsiz 
bir gururla ona gülümsüyordu. Kızın beş yaşında okumayı söktüğü 
yazılıydı ve o günden röportajın yapıldığı güne kadar 2278 kitap 
okumuştu, yıl sonuna kadar bu sayıyı 4000'e çıkarmayı planlıyordu, 
günde altı kitap okuyarak. "Kızımıza yetişemiyoruz!" diyordu annesi 
şikâyetçiymiş numarası yaparak, babası da kitapları yerel 
kütüphanelerden ve kitapçılardan eve kocaman bir çöp tenekesi içinde 
taşıdıklarını ballandıra ballandıra anlatıyordu. Diğer sayfada kızın 
başka bir fotoğrafı vardı; bu sefer üzerinde pijaması, iki yanında 
annesiyle babası yatağında yatmış, sanki h asta ama herkes bu 
hastalıktan pek bir memnun.
Alegre popüler bir kadın dergisi daha alıp şöyle bir karıştırdı. 600 
küsur kadına uygulanan bir anket, bir kadının en sevdiği çorbayla, 
partneriyle ilişkisi arasında sıkı bir bağlantı olduğunu ortaya 
çıkarmıştı. Tavuk suyuna şehriye çorbası tercihi erkeklerle 
ilişkilerinizde anaç bir tavuğa benzediğinizi gösteriyordu; etli