SAADET NINE'NIN SESI: Bunlar kitap okuyorlar paşam! 
Hepsini de benim yüklükte saklıyorlar. Kitapları alın, be­
ni bırakın. 
COŞKUN: Şimde efendim. 
CEMILE'NIN SESI: Yeter artık Coşkun. 
(Coşkun salona döner, Cemile koridordan gelir. Saffet ve Coş­
kun, kanepede suçlu iki çocuk gibi başlan önlerinde, otu­
rurlar.) 
COŞKUN (Parmağıyla SaffeCi gösterir): Bütün kabahat onda 
efendim, beni hep Saffet azdırıyor. 
SAFFET: Kendi kendini azdırdı efendim. (Coşkun' un bıyığı­
nı gösterir.) Bütün soytarılıkları Coşkun abi akıl ediyor. 
CEMILE (Yorgun bir sesle): Lütfen git yüzünü yıka Coşkun. 
(Coşkun, başı önde çıkar. Komşu Kadın olanlan gülerek sey­
retmektedir.) 
SAFFET (Komşu Kadına): Siz de oyunlarımıza katılmak is­
temez misiniz? 
KOMŞU KADıN (utanarak): Efendim? 
SAFFET: Küçük yaşantıların ötesine geçerek tıpkı renkli fi­
limlerde oldugu gibi, o güzel başınıza buyruk bir hayat fır­
tmasının ortasında uzun boylu, uzun saçlı bir erkek kah­
ramanla birlikte çılgın maceralar yaşamak istemez misi­
niz Hülya? 
KOMŞU KADıN: Şey ... benim adım Hülya degil ki. (Yan 
gözle Cemile'ye bakar. Cemile soğuk bir ifadeyle onlan sey­
reder.) 
SAFFET: Siz artık Hülyasınız, Aydansınız, Şeydasınız, bü­
tün fotoroman kahramanlarının hepsi birdensiniz. (Göz 
ucuyla Cemile'ye bakar.) Artık çevrenizin baskısından kur-
69