“Önsözcülükte o kadar meşhur olacağım ki ayrıca, ger-
çek yazarlar, yani, eserlerinin önsözden sonraki kısmı davar olan yazarlar da yalnız bana yazdıracaklar önsözlerini.Kimseye gitmeyecekler benden başka. Yalnız, onların ‘Ha-yatı ve Eserleri’ni de gene bildiğim gibi yazacağm. Gerçekhikâyelerinin ne olduğu beni ilgilendirmeyecek.
‘İşte böylece dostum, okumuş olduğum önsözlerden
edindiğim bilgiler boşa gitmeyecek. Dünya çapında ilk ‘ön-sözcü’ olacağım. Edebiyat dünyasında binlerce yıldır eksik-liği duyulan bir yaratıcı ortaya çıkacak. Belki İsveç Akade-misi de bu konuda bir Nobel ödülü koyar; ne dersin?’
“İktisat kitapları kapanır ve önsöz yazmaya girişilirdi.
Defterler hemen yatağın altından çıkarılır, önümüze konu-lurdu.
“Macera romanları, edebi eserler, bilim eserleri için ön-
sözler yazdı. Hepsinin altında yazarının eseri hazırladığışehrin adı ve yazıldığı tarih bulunurdu: Ankara 1951, Kadı-köy 1948, Londra 1922, Venedik 1934. Dipnotlar ve bibli-yografya da ihmal edilmiyordu. Ayrıca, yazarın bütün eser-lerinin bir kronolojisi veriliyordu. Benim önsözler, tahminedeceğiniz gibi, hep yarım kaldı. Bazılarını Selim bitirdi.Onlara, ortak çalışmanın ürünleri olarak, daha fazla değerverirdi. ‘Dostoyevski’yle Mark Twain oturuyorlar: hem acık-lı hem gülünç bir roman yazıyorlar. Onun gibi. Ender rast-lanan bir edebiyat olayı.’
“Sevdiği yazarlara korkuyla karışık bir saygı duyar; aynı
zamanda, onları, günlük basit olayların kahramanı olarakgösterip alay etmekten kendini alamazdı. Onları, hayalindegülünç duruma düşürerek kendilerini beğenmelerine engeloluyormuş. Onlara kızıyordu: ‘Bana hayatı zehir ediyorlar.Bütün yaşantımı etkileyerek benim için hayatı yaşanmaz bircehenneme çeviriyorlar. Hepsinin yer aldığı bir roman ya-zacağım ve burunlarından getireceğim: bana yaptıklarını
395