simleri göreceksiniz. Harika! Hiçbir makineye değişmem.
Ben, resim çekmeye çok meraklıyım. Bütün Avrupa, Ameri-ka, Asya, Afrika, Antartika ülkelerine yazdım; kataloglargetirttim. Adamlar çok ilgi gösterdiler. Teypimi de öyle ge-tirttim. Benimki ST 527. On iki hoparlörlü. Bütün sesleriayırıyor. Mesela bir senfoni dinleyeceksiniz. Kemanlar ma-sanın üstünde çalıyor, nefesli sazlar kütüphanenin üstün-den geliyor; kontrbaslar büfenin içinden çıkıyor. Benimradyom da komple: teyppikapradyodikişmakinesielektrikü-tüsü bir arada. Titreşim olmasın diye altına iki metre betondöktürdüm, altı kat tecrit yaptırdım. Bir mikrofona altı yüzdolar verdim. Bir anten yaptırdım: komşular, çatının üstünebir kat çıkıldı sanmışlar. Plaklar çizilmesin diye günde üçkere üstlerini süpürüyor karım. Ayrıca, bir filmçekmemaki-nemiz, yıkarkuruturütüleryerleştirir bir çamaşır makinemizvar. Almanya’dan bir sigara kutusu getirdim: kapağını açın-ca Beethoven’in Dokuzuncu Senfonisi çalıyor sonuna ka-dar. Evet, aletle öğünmek, diyor T urgut buna. Bir vidasınıbile siz yapmadınız, bu kadar gururlanmaya ne hakkınızvar? diye tepiniyor. Onun teypi küçük model galiba. Sesiiyi çıkmıyor değil mi? Ben de aynı fikirdeyim. Benim de öy-le bir radyom vardı: satmak zorunda kaldım sonunda. Birde çok hızlı araba sürüyor. Onlarla bir yere giderken yarımsaat geç giriyorum kasabaya. Bir gün bir kaza yapacak. Yap-tı bile. Bütün ön takımı yenilettiler. Arabası ne marka? Yokcanım, küçük bir otomobil: markası bile yok. Zaten, acemiinsan yeni araba almamalı. Arabadan hayır kalmıyor. Onada bir şey söylemeye gelmiyor ki. Böyle giderse araba onubir gün yolda bırakacak. Evet, bir gün arabayla yolda kala-cak. Emniyet kemeri de takmıyor. Demek, mucize kabilin-den kurtulmuşlar. Demek Akçapakça yolunda olmuş kaza.Kırk altıncı kilometrede. Hızlıırmak köprüsüne varmadanönce. Yolu iyi bilmek gerek. Herdek sapağından önce. Ben
338