Iraz başını kaldırdı, Memede bakh: 
"Hatçe !" dedi. Hatçe kendinde değildi. 
"Beni dinleyin. Bunlar beni sağ komazlar. Oğlumun adını 
Memed koyun." 
Dışan çıkh. Tüfeği havaya kaldır dı: 
"Tes lim," diye bağır dı. ''Teslim oldum, Asım Çavuş!" 
Asım Çavuş, iri yan, palabıyıklı, büyük gözlü, babacan ta-
vırlı, kalın dudaklı, yakışıklı bir adamdı. 
Memedin teslim deyişine şaşh. inanmadı. 
"Teslim mi İnce Memed?" diye bağırdı. 
öteki ölü bir sesle: 
''Teslim, teslim Çavuş," dedi. ''Muradma erdin." 
Çavuş candarmalara döndü: 
"Siperlerinizden çıkmayın. Ben gideyim . Belki yalandır. " 
Az sonra, Çavuş mağaranm kapısmdayd ı. 
Vardı Memedi elinden tuttu. Gülerek: 
"Geçmiş olsun İnce Memed !" dedi. 
İnce Memed: 
"Sağ ol." 
Iraz köşede büzülmüş, küçül müştü. 
"Hala inanmıyorum senin teslim oluşuna İnce Memed !" 
Memed sustu . Kelepçeye ellerini uzattıı. 
Iraz yerinden ok gibi fırladı. 
"Çavuş, Çavuş," dedi. "Sen de İnce Memedi teslim mi al­
dım diyorsun ?" 
Köşeye gitti. Bebeğin üstündeki kilimi çekt i. Bebek ortaya 
çıkh. Gözleri yumuktu . 
"İşte bu teslim aldı İnce Memedi. Siz de erkeğim diye övü­
nüyorsun uz." 
Asım Çavuş bunu beklemiyord u. Bir Hatçeye, bir Iraza, bir 
Memede bakh. Gülümse rnesi dudaklannda dondu kaldı. Elini 
Memede uzath, kelepçeyi aldı. 
"İnce Memed !" dedi, sustu. 
Göz göze, öylece sustular kaldılar. 
"İnce Memed, ben de bu durumda seni teslim alacak adam 
değil im." 
Belinden beş tarak fişek çıkanp yere ath: 
420