FAKİR BAYKURT
 
301
 
 
«Ağzına koymazdı yavu! ..» dedi köylüler. «Heralda mes
-
 
sebi öyle 
bir messepti ki herifçoğlu yumurta, tavuk yimezdi...»
 
«Dünyada tip insanlar çok!» dedi müdür.
 
«Görevlerine dıkkatlıydılar emme! ..»
 
«Emin bey, “Görev namustur!” der keserdi...»
 
«İkide bir öyle derdi. Hiç rüşvet almazdı, istemezdi! .. »
 
Karnını doyurmuştu, 
saatını çıkarıp baktı müdür.
 
Kır Abbas: «
Ö
ğlen geçmiştir heralda?» dedi. «Bizim hesaba kalırsa 
çoktan geçti!»
 
Battal sofrayı topladı hemen.
 
Ayaklarını eskisi gibi uzattı müdür. Yastığa devrildi:
 
«Siz de karınlarınızı doyuracaksınız tabii! Ben şurda biraz 
kestireyim! 
Ö
ğlenleri biraz kestirmeyi severim. Saat ikiye doğru, 
Ovacık yolu mevkiinde, Purluk denen araziye gideceğiz. Bildirimi 
orada yapacağım size. Bizim işler kanuna göre... Bahusus ki, orta
da 
demokrasi var. Senin Kalaycının Kör Mustan ilçenin kralı şimdi. Kral 
ki bıçağı hem öyle kesiyor, hem böyle!..» Malmüdürü, damın 
merteklerine bakaraktan konuşuyordu.
 
Köylüler birbirlerine bakıp kalmışlardı:
 
«(Purluk dediği bizim bağlar değil mi ulan?)»
 
K
ır Abbas dizleri üstüne doğruldu:
 
«Bre gözlerini yidiğim Omar bey, içimize bir kurt kattın, 
kemiriyor! Nasıl bir bildirimse deyiver şunu! ..» dedi.
 
«Köylüler: «
Ö
yle ya, deyiver! ..» dediler.
 
Müdür ters ters baktı yüzlerine, ama bozmadı:
 
«Baba!» dedi Kır Ab
bas’a, «Birazdan kırkılır, önüne iner saçların: 
Ak mı, kara mı, görürsün! Ben şimdi biraz kestireceğim. Siz de işinize 
bakın. Kuyunuzu eşin, suyunuzu fışkırtın!..»
 
Çoğu evine gitmedi. Gidenler bir şey yimedi. Köy içindeki küçük 
alanda toplandılar. Hepsinin
 
gözü muhtarın evdeydi. İçeri girip çıkan