654 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
Pamuk çekmeye başladı. Karısı baldızı, altı oğluyla birlikte topluyorl ardı. Al­
tı oğlunun altısı da saz çalar, türkü söylerdi. 
Pamuk acı, göğünmüş bir kokuyla kokuyor, yanmış, çatlamış toprağın 
kül kokusuna benzer bir koku salıveren kokusuna karışıyordu. Az sonra 
ocaklar yandı. Bulgur çarbaları ocağa kondu, tencereler güneşin alnında fı­
kırdamaya başladı. 
Uzunca Ali hiçbir yana bakmıyor, başı önünde, dalgın, düşünceli, ellerinin 
hızına vermiş kendisini, habire işliyor elleri. Önünde ağzına kadar tıkalı, şişmiş 
iki kocaman, harar kadar çuval var. İkindiye kadar Ali bu kadar kozayı nasıl çe­
kip bitirecek? Herkes buna şaşıyor. 
Her gün Ali bu kadar topluyor, herkes Ali bu kadar kozayı nasıl çekecek, 
mümkünü yok, diye düşünüyor. Her gün Ali herkesten önce önündeki pamuk­
ları çekip bitiriyor, sonra da gidip Koca Halile yardım ediyor. 
Memidiğin içi içine sığmıyordu. Çuvalındaki kozayı bir anda çekti bitirdi, 
çarbasını içmeden Durmuşa gitti: 
"Haydi Durmuş," dedi. "Haydi kardaş, gidelim. Gidelim de kendimizi bir so­
ğuk suya atalım." 
İki genç daha katıldı onlara. Memidik, siz gelmeyin diyemedi ... 
Memidik gözlerini kartallardan alamıyordu. Atlıları yoldan doludizgin gider 
görünce bir daha eli ayağı çözüldü: 
"Eyvah," dedi, "eyvah ki eyvah! Bulacaklar, bulacaklar kuyuyu. Geberesi 
kanallar, bir ölü kokusu almasınlar!" 
Önden koşarak gidiyor, ötekiler arkasından yetişemiyorlardı. Suyun kıyısına 
geldi, hemencecik soyundu, kaldırdı kendini suya attı, karşı kıyıya kadar hızla 
yüzdü. Soluk soluğaydı. Azıcık taparlanınca geri yüzmeye başladı. Suyun kıyı­
sında güneşlerren çamurlu kaplumbağalar onun gürültüsünden suya döküldü­
ler. Karşı kıyıda kuma yattı, gözleri gökyüzünde. Gökyüzü boz, yanan, tüten 
bir sıcaklıkta. Tek kalmış bir kartal koca kanatlarını çarpa çarpa kuyuya doğru 
uçuyordu 
Me mi dik: 
"Git," dedi. "Geç kaldın. Git de bul ölümü kuyuda ... Bulsunlar da beni öl­
dürsünler." 
Boğuk boğuk, suyun toprağın dibinden gelir gibi bir ses duydu: 
"Yanıyorum kardaşlar," diye inledi Tebdilhava. Hem tir tir titriyor, hem de: 
"Yanıyorum," diye bağırıyordu. "Kendimi suya atayım mı?" diye sordu Memidi­
ğe. Memidik, "aL," dedi. 
Tebdilhava daha soyunmadan kendini suya bırakıverdi. Uzun bir süre kıpır­
damadan suda kaldı, sonra çıktı, kıyıdaki yeşil çayırın üstüne yattı. Az sonra da