aşağıl ık, bir kendini küçümseme duygusu geldi içini kararttı. Olduğu 
yerde durdu kaldı. Gün atıncadır ki bir adım atıp, bir zınk deyip dur­
maya başladı. Niçin beceremiyordu şu işi, nasıl olmuştu da daha Der� 
vişi öldürtememişti? Nasıl olmuştu bu? Şimdiye kadar bu kadar iste­
yip de, bütün varlığını koyup da üstesinden gelemediği bir iş yoktu. 
Neydi bu Dervişin gücü? Gücü yok, diye düşündü. Hiçbir gücü, hü­
neri yok. Hiçbir özelliği yok. Korkak. Sadece bir sıçan kadar korkak, 
bir sıçan kadar. Orada ... Bir tarla sıçanı ... · -
Ya anam ölürse Derviş in ölümünü görmede n, gözleri açık gider, 
diye yıldırım gibi içinden kasıp kavuran bir acı geçti . Orada. Başını 
kaldırdı, gözlerini yeni doğan günün tam ortasına dikti . Anam ölme­
den onu öldüreceği m, dedi kendi kendine birkaç kez. Gözü kamaş tı, 
ama hızla konağa yürüdü. Anam ölmeden onu öldüreceğim, onu öl­
dürec eğim. Orada. 
Konağa geldiğinde yer masasında kahv altısını buldu. Sıcak süt 
tütüyor du. Bir top gibi bakır sahanın ortasında duran tereya ğının üs­
tünde daha ayran kabar cıkları, parmak izleri vardı. Masanın ba şına 
çöktü, önce yufka ekmeği nin içine tereya ğını koydu büyücek bir dü­
rüm yaptı, sonra tüten süt tasına uzandı. Mustafa Bey kahv alnsını ol­
dum ola sı·yalnız yapardı, eğer eve bir konuk gelmemişse. 
Kahvaltıyı bitirmiş odasına çekilecekken gene soluk soluğa, ter 
içinde kalmış İbrahim İbO merdivenleri çıktı, telaşla : 
"Bey, Bey, nolursun Bey, bak, bak bak gidiy or. Bak nereden gidi­
yor. Bak bak ... Konaktan, buradarı buradan sıksak kurşunu atının tır­
nağının dibine düşürüverir iz." ' 
Mustafa Bey sapsarı .kesildi, dudakl�ı morar dı, hemen ayağa fır­
ladı, önmeye çıktı : 
"Bu adam delirmi ş," sözcükleri döküldü dudaklar"ından duyulur 
duyulmaz. "Delirmiş." 
"Arkasından gidelim mi Bey?" 
Mustafa Bey karşılık vermedi , sustu. 
"Ne diyorsun Bey?" 
Mustafa Bey duymuyor gibiydi. İbrahim İbo durmadan , gözü 
kayıp giden adıda : 
"Uzaklaşıyor Bey, uzaklaşıyor, bir şey söyle. Uzakl;lşıyor, uzakla­
şıyor, yetişemeyiz ki ... " 
227