-Vay Şatırzadem! Bu vakitler tek başına burada ne
geziyorsun? 
Şöhret Bey birdenbire kendine hitap eden zatın kim 
olduğunu tanıyamadı ve ne cevap vereceğini de şaşırarak 
dedi ki: 
-Tek başıma mıyım ya! Görmüyor musunuz yanımda
bir köpeğim var. 
-Köpeğinizi gördüm. Fakat bunu size yoldaş bilecek
değiliz ya? Yine her halde yalnızsınız demektir. 
Şöhret bu defa kendine hitaben söz söyleyen kişinin kim 
olduğunu tanıdı. Bununla birlikte telaşlı bir tavırla dedi ki: 
-Maşuk Beyefendi, affedersiniz sizi şimdi tanıyabildim.
Evet! Bir anda tanıyamamış olduğunuzu anladım.
Çünkü pek dalgmdıruz. Yine ne var? Bir felakete mi uğradı­
nız? Sizi karanlıkta pek iyi göremiyorum, ama üstünüz başı­
nız karalı beyazlı garip bir hale bürünmüş gibi görünüyor. 
Şöhret derin bir ah çektikten sonra: 
-Artık birader başıma gelenleri hiç sorma. Bu gece o
kadar garip felaketlere uğradım ki sana hikaye etmiş olsam 
doğruluğuna inanmayacağından eminim. 
-Doğruluğuna güvenilmeyecek kadar garip olan fela­
ketler neymiş bakayım? 
-Ah! Uzun birader; uzun!
-Uzun ise dinlemeye vaktim yok. Çünkü arkadaşlar
evde konyak bekliyorlar. Haydi, istersen sen de beraber gel! 
Bize gidelim. Hikayeni orada anlat. 
Şöhret Bey bu teklihen olağanüstü memnun oldu ve bu 
aşın memnuniyetinden kendine bir şaşkınlık gelerek sanki 
Maşuk Bey'in bu teklifini iyice anlayamamış bir tavırla dedi 
ki: 
-Size mi gidelim diyorsun?
-Evet! Öyle diyorum. Lakin bir engelin varsa o başka.
-Hiçbir engelim yok. Teklifinizi büyük bir memnuni-
yetle kabul ediyorum. 
-Öyleyse haydi, arkadaşları bekletmeyelim.
41