manın dürüst, temiz, çalışkan, saygılı, yardımse­
ver, başkaları açken tok luğundan rahatsızlık du­
yan, hak yemeyen, haksızlık etmeyen ve gösteriş­
ten uzak duran bir insan olması gerektiğini, çalış­
manın da bir nevi ibadet olduğunu küÇük yaşta 
öğrendim. Hocam bizlere Allah korkusu değil, 
Allah sevgisi aşılamıştı. Hocamın çocuklarıyla bir­
likte, Ramazanlarda teravihe giderdik. Ortaokula 
geçtiğimde, Kadir geceleri, gündüz oruç tutmaya 
geceleri evin çalışanlarıyla birlikte Kandilli Cami­
i'ne gitmeye başladım. Bu gecelerde, "Allahüm­
me salli ala ... " okunurken, bazı cami ahalisi "Al­
lah!" diye haykırırdı. Babaannem bu insanların o 
anlarda Allah'la buluştuklarını söyleyince, ben de 
o kişilerle birlikte haykırır olmuştum ama dört 
gözle beklediğim bu buluşma hiç gerçekleşme­
mişti. O camide, Kadir geceleri bir de Sakal-ı Şe­
rif çıkardı. Sakal-ı Şerifi öpmek için sıraya giren­
lerin arasına büyük bir heyecanla katılırdım. Sını­
fımdaki yaşıtlarım arasında İslam dini hakkında 
benim kadar mal umatlı ve duaları baştan sona bi­
len başka çocuk yoktu herhalde. Bir gün edebiyat 
dersinde Divan Edebiyatı'ndan bir şiir okurken, 
öğretmenimiz, bir Arapça kelimeye dili dönme­
yen arkadaşımızı azarlamış, "Osmanlıca kelimele­
ri doğru dürüst okuyamıyor sunuz! Sizler Allah bi­
lir, duaları da yalan yanlış telaffuz ediyor, anlam­
larını dahi bilmiyorsu nuzdur. Aranızda doğru dü­
rüst dua edebilen ve söylediğinin manasını bilen 
20