Yumulniuş at, dağlara aktı gitti. 
Günlerce, aylarca oğulları, adamları yüzlerce insanla birlikte dağ­
larda onun ölüsünü, dirisini, atını aradılar, ondan en küçük bir iz bile 
bulamadılar. 
Ve oğulları Süleyman Beyi n. töresi ni sürdürdüler. Sürdürdüler 
ama, ilk işleri konağın avlusundaki çadırı yıkıp konağa geçmek oldu. 
Süleyman Beyin oğullarına vasiyeti vardı. Her sözünün başı buy- · 
du: 
"Amanın oğulla rım, amanı biliniz mi Osmanl ıyla iyi geçinin, aşi­
rete zulmetmey in. �iret toprağı mız, Osmanlı kolumuz dur." 
Birinci Dünya Savaş ına kadar, bura toprakları hiçti. Ne ekilir, ne 
biçitirdi o kadar. Değeri otlak değeriyd i. Birinci Dünya Savaş ından az 
önceleri hayat azıcık değişti, kıpırda dı. Anavarza dolayiarı ekilmeye 
başlandı. 
Derviş Beyin babası ulu 1/\navarza oyas ına şöyle bir baktı, sonra 
oğullarına : 
"Yarın şu tek du�a, ·gölek çukura takım koyıi n," dedi. Ceyhan ır­
mağı yönünü gösterdi. Kuzeye döndü : "Bu yandan da büyükten beri­
si bizim olsun," dedi. "Yeter mi? Gidin Hükümete, bu tarlaları üstü­
müze yazsı nlar. Sonra bize gerekecek bu topraklar. Öyle duruyor. Bu 
kadar toprak bize yeter mi?" 
Oğullar : 
"Yeter ," dediler. 
Akyollu Beyleri de öyle yaptılar. Onlar�n da kışiakları çiftlikleri 
oldu. Yayiak larını da böylece üstlerine yazd ırdılar. · · 
Derviş Bey yetişip gelirken Akyo llu Beyleri baba sını öldürttiller. 
Bir sabah babası arına binmiş ceren avına çıkmıştı. Kova kova ceren 
yakalaya caktı. Yani atı cereni yakalıyor mu ya da yakalayamıyor mu 
bir deneyece kti. Babas ını gözlerinin önünde vurdular. Gün ışıyordu. 
Kanlı ölüsü her şafak vakti kanar durur. 
Babası daha sekiz yaşındayken Derviş .Beyin beline bu sapı fıldişi 
nagant tabaneayı takmıştı. On yaşına varmadan Derviş en usta nişancı 
kadar nişancı olmuş, dallardaki serçel�ri indir meye başlamıştı . Nişan 
öğretmenleri Torosun en namlı eşkıyaları, Dersimin meteliği vurur 
kangal bıyıklı Kürderiy di. 
On beşine geldiğinde nişancılı ktaki ünü biltekmil Çukurovayı 
107