Tabanca sını belinden çıkar dı, şakırtıyla kurşunları avuçl arına bo­
şalttı, geri doldurdu. Mustafa Bey gözlerini açmadı. Derviş Bey onun 
gözlerini açmas ını sabırla, sessizlikle bekliyord u. · . 
Gün kuşluk oldu. Mustafa Beyin gölgesi duvara yapışmış, Derviş 
Beyin gölgesiyse onun ayakları dibine kadar varmış, duvara yukarı 
uzamıştı. 
Derviş Bey birden sevindi, Mustafa Beyin göğsü inip inip kalkı­
yor, kaburga kemiklerinin boşluğu şişip boşalıyordu. Şişip boşalma 
gittikçe hızını artırdı. Ama daha, karşıdaki çıplak gözlerini açmıyordu. 
Yüzü terleyip soğuyor, birden kı:iarıyor, sonra birden sapsarı kesiliyor, 
rludakları kıpırdıyor, morarıyor, burun kanadarı bir arı kanadı gibi in­
ceden titriyor, kapalı gözka paktarının altı, körlerin gözleri gibi yuvala­
rında durmadan dönüyorlardı. Ve Derviş Beyin tabanca sının naınlusu 
tam alnının ortasınday dı. Eli hiç kıpırdamadan, oynamadan, titreme­
den öyle duruyo rdu. Tabancanın namlu su, topu, gövdesi ipileyen gü­
neşte, biiı bir menevişte andan ana değişecek, türlü, kıvılcımlanan 
renkleri çeliğe dökerek meneviş leniyordu. 
Şimdi anık duvarın dibindekinin yüzü, tekmil bedeni ince bir 
titremede, sabırsızlıkta, gerinmede, seğirmedeyd i. Derviş Bey buna se­
viniyordu. Çıpiak, öyle kaskatı kesilip orada, duvara yapışmış öyle ka­
lakalsaydı yapılacak hiçbir şey yoktu. Tek çare tabancadaki kurşunları 
onWı üstüne boşaltmak, sonra da çekip gitmekti. . 
Birden dizleri bükülür gibi oldu. Ne güzel. Düşman dize geliyor­
du. Sonra Mustaf a Bey toparl andı. Titreme si, bedenindeki seğirmeler 
durdu. Burun kanatları çırpınmadı. Yüzündeki sarı yitip gitti, gözler- , 
deki kımıltı da kesildi, yüzü keskin bıçak gibi, bütün beden taş gibi 
bir hal aldı. Kendine geliyor, diye düşün dü Derviş Bey. Bakal ım, bu 
gerginliğe ne kadar dayanabilecek? Bir insan bede.ni, irades inin dayan­
ma gücü ne kadar dır? 
Ve Mustaf a Bey kurşunun parlamasını her an beidiy ordu. Göz 
aralığından, bir pus içinde tabancanın kıvılcımlanan meneviş iı1i bir an 
görmüş bekliyor du. Birden yüzü gülümser gibi oldu. Bu gülümsenıry i 
hemçn o anda bir karanlık geritme aldı. Yüz bir açılıyor, gülümser 
gibi ediyQr, bir kararıp kaya gibi keskinleşiyordu, duygusuz, kanı çe­
kilmiş, sqt. Yüzü ndeki güneş gölgeleri andan ana değişiyordu. 
DerViş Bey onun sırtındaki tüylerin dikilip di!Olip yattığı nı, tüy-