bahtan  beri  barut  fıçısı  gibi.  Müşteriyle  tek kelime  etmiyor,  bize  de 
ikide  bir basıyor  zılgıtı.  Hani  sanki  kırk  yıllık  tiryaki  de, birdenbi-
re sigarayı  bırakmış  bugün.  Öyle  asabi.  Zannedersin  ki muayyen 
gününde." 
Cemal,  yanıbaşında  fısıldaşarak  kıkırdayan  Mavi  Metres  ile ma-
nikürcü  kıza  sert sert  baktı.  Yeni  bir azar  işitmekten  korkan  sivilce-
li çırak,  dört  tane  alüminyum  folyo  birden  uzattı.  "Oğlum  tek tek 
versene  şunları,"  diye  gürledi  beriki,  çatmak  için  aradığı  bahanenin 
ayağına  yuvarlandığını  görünce.  Aynı  anda  bir el hissetti  omuzunda. 
"Az biraz  mutfağa  gelsene,"  dedi  Celal,  sesini  müşterilere  du-
yurmamaya  çalışarak. 
Mutfakta,  durmadan  kaynayan  semaveri  aralarına  alarak,  ayak-
ta durdular.  Celal,  giydiği  haki  renkli  gömleğin  içinde  kaskatı  du-
ran ve ikizinden  ziyade  kendine  benzeyen  adama  sevgiyle  baktı. 
"Ben  vazgeçtim,"  dedi  gülümseyerek.  "Allah  aşkına  bildiğin  gi-
bi yap.  Eskiden  nasılsan  öyle  ol. Meğer  ne çekilmez  oluyormuşsun 
ciddileşince." 
Cemal'in  bozulur  gibi  olduğunu  görünce,  elini  omuzuna  koyup, 
sıkıverdi  pederane.  "Tabii  kuaför  salonu  da çekilmez  oluyor,  sen ko-
nuşup  güldürmeyince  milleti." 
Birkaç  dakika  sonra  iki kardeş,  küçük  mutfağı  salondan  ayıran 
perdeyi  iki ucundan  tutup,  açtılar.  Aynı  anda,  leopar  desenli  muşam-
ba örtülerini  hışırdatarak  onlara  doğru  çevrildi  içerideki  bütün  baş-
lar. Celal,  sahneye  çıkmaktan  korkan  bir oyuncuyu  yüreklendirir  gi-
bi sırtını  sıvazlayarak,  perdenin  önüne  doğru  nazikçe  itekledi  kar-
deşini.  Ardından,  gülümseyerek  göz kırptı  sivilcesiz  çırağa:  "oğlum 
hadi hepimize  şöyle  güzel  bi kahve  yap da, evliyaya  nazır  höpürde-
telim!" 
Cemal  arkasına  dönüp  şaşkın  şaşkın  süzdü  ikizini.  Ve yavaş  ya-
vaş gevşeyerek,  sabahtan  beri  herkesten  esirgediği  gülücüğü  salı-
verdi. 
337