Hüsamettin Bey itiraz etti: "Fakat bunu öyle bir şekilde ya­
pıyorsun ki, bütün mahviyetkar görünüşüne rağmen haysi­
yetini korumayı ve sana karşı cephe alınmamasını beceriyor­
sun bu arada. lnsan senin hakkında ne düşüneceğini bilmi­
yor. Karşı tarafı yeteri kadar kötülemediğin için, seni dinle­
yenler, senden yana olmuyorlar. Hiç olmazsa içlerinden seni 
küçük görmelerine, seni beğenmemelerine sebep olacak ka­
dar da açığa vurmuyorsun kendini. Seni ne yapsınlar? Müter­
cim Arif'in dediği gibi, 'Nev-i beşer maişetini merak ve teces­
süsle temin eder.'" 
"Sonra beni sadece küçümserler albayım, ilgi filan duymaz­
lar. İstediğim gibi de dinlemezler . Kaç kere gözümle gördüm 
itirafçıların acıklı durumunu, arkalarından nasıl alay edildiği­
ni." Ellerini hırsla oğuşturdu: "Bununla birlikte albayım, her 
şeye rağmen albayım, ne pahasına olursa olsun albayım 15tı­
raplanmla birlikte gömülmeğe razı olamadığım için, her insa­
nın yaptığı gibi çocuk şeklinde, yazı şeklinde, itiraf şeklinde, 
suç şeklinde, oyun şeklinde kendimden geriye bir şeyler bı­
rakmaktan kaçınamayacağını için bu sözlere boyun eğiyorum. 
Dünyaya yeni bir örnek getirmek istediğim halde, tek başıma 
bunu başaramadığım için, insanları peşimden sürüklemeğe 
çalışacağım. Yalnız, idam edilmeden önce bir sigara yakmak 
istiyorum." Hüsaınettin Bey, Gelincik paketini uzattı. 
Hikmet divana sırtüstü uzandı, bacaklarını bitiştirdi, gözle­
rini kapadı. "Çok acı duyacak mıyım doktor?" diye sordu. 
Gözlerini açtı: "Bir de doktor, bizim alaturka ruh hekimleri 
gibi, hususi sohbetlerinizde bu garip hastanızın sırlarını fık­
ralar halinde anlatmayacaks ınız, değil mi? Hüsamettin Albay, 
"Lütfen acele edin Hikmet Bey," dedi. ''Daha bir sürü hastam 
var: Bütün Beşeriyet kapıda sıra bekliyor. " ''Bana cesaret veri­
yorsunuz aziz peder," dedi Hikmet. "Son dakikalarımda ima­
nımı yeniden kazandırdınız bana. Mezarımda bu imanla ben 
daha uzun süre yaşarım ." 
331