156 KADERİN CİLVESİ 
kutsal şeyleri midenle tebcil edersin. Sence en önemli ibadet 
önce karın doyurmaktır. Ne kadar acele olursa olsun bütün 
öteki işler sonra gelir. 
Kaynananı: — Öyle değü mi ya evlâtçığım? Rızık sahibi 
önce karnımı doyursun, sonra benden namaz, niyaz istesin. 
Tanrımın rızık hazinesi dururken ben kimse avuç açayım? Va­
kıflar kalktı. Eski imaretler kalmadı. Allahm beyaz nur ayını 
kızıla boyayan Kızılay'a mı gideyim? Şimdiki yardım, iane ev­
leri insanın elinde yirmi dört saata kadar açlıktan öleceğine 
dair bir hekim raporu görmedikçe kimseye bir lokma ekmek 
vermiyorlar. ' 
Bütün evdeki açlar bilmem; nasıl bîr kerametle para koku­
sunu alarak birbiri ardınca odaya doldular. Büyük kız karde­
şim Saime Hanım, oğlum Rıdvan, kızım Şükran, ahretliğimiz 
Mihriban hepsi paraların karşısında el pençe divan durarak 
hüzünlü bir dizi meydana getirdiler. Herbirinin bu- söyleyeceği 
var. Şu kâğıtlardan merhem vurulacak eskimiş, ağrılı birer 
yarası var. 
Hazinemi gösterdiğime hata ettiğimi anladım. Ben niçin 
bu ihtiyatsızlıkta bulundum? Uzun süredir yoksullukla kav­
rulan küçük, büyük ailem fertlerini sevindirmek için sanki on­
ların gözlerine ellilik kâğıtların çekici görüntüsü ile bir ziyafet 
çekmek istemiştim. 
Oğlum, kalpak, takım elbise, iskarpin istiyor. Kızım, ipek 
bluz, bütün ayıplarını örtmek üzere bir manto, en uzun yollara 
takunya ile gitmek sıkıntısından kurtarmak için hizmetçi kıza 
bir çift sağlam ayakkabı gereğinden söz ediliyor. 
Kız kardeşim bütün bu istekleri çatık bir yüzle, sessiz ses­
siz dinledikten sonra: 
— Şaşarım bu çocukların akıllarına... Hep süs, fantaziye, 
üste giyecek esvap düşünüyorlar. îç çamaşırlar lime lime di-
lencininkinden beter. 
Kaynanam: — Iç olmuş, dış olmuş çamaşırın, elbisenin 
bir önemi yok. Nasü olsa olur. Zahire düz evlâdım- zahire... 
Sade yağ tenekesini, zeytinyağ damacanasını doldur. Kilerde 
şekerin, pirincin, kahvenin, sabunun kokusu bile kalmadı. Ar­
tık pas tuttuk. Kirli kuklaya döndük. Üstümüzü başımızı yı-