"Vay!" dedi, "Vay! Bu da mı gelecekti başıma ? Abdinin ge-
lini bir yanaşmayla kaçacaktı, öyle mi?" 
Sonra, kadına döndü şiddetli bir tekme attı. 
"Bu köyü tepeden tırnağa yakanm. Ateşe vurur yaka nm." 
Durdu, bir an düşündü. Kadının kolundan tuttu kulağına 
eğild i: 
'!Dönenin öksüzü mü kaçırmış?" diye sordu. 
Kadın, gözyaşlannı yazmasıyla silerken, başıyla "evet'' işa­
reti yaptı. 
Abdi Ağa yerinde duramıyor du. Adamlannı çağırdı. Bütün 
köylüleri çağırdı. Bu onun köydeki itiban için büyük bir darbe 
olmuş tu. Bunun altından kalkmalıydı. 
"Görsün," diyord u. "Görsün o ekmeksiz, ipsiz. Ben, ona ne 
yapacağım görsün! Parça bölük eder im. Parça da bölük." 
Meseleyi az zamanda bütün köy duydu. Bütün köy, düğün 
bayram yapıyor du. Karısı, genci, çocuğu, kızı hepbir ağızdan 
sevinç çığlıklan atıyorlardı. Ama, Abdi Ağadan gizli. Abdi 
Ağanın, onun adamlannın yanında köylü, onlardan daha üz­
gün görünüyor du. Fısıltıyla konu şuyorlardı. 
Yağmur durmadan yağıyor du. Köylüler yağmurun altına 
dökülmü şler, biribirierine sokulmuşlar konuşuyorlar dı. Öbek 
öbek toplanmışlar. Yağmur altında evden eve gidip gelmel er, 
yağmur altında büzülerek, ağız ağıza konuş anlar ... Suya batmış 
gibi sınisıklam her biri ... 
Derken alay-ı vala ile öteki köyün insanlan, başta nişanlı 
olmak üzere sökün ettiler. Her birinin elinde bir av tüfeği vardı. 
Nişanlı ateş saçıyord u. Avuru zavuru köyü tutm uştu. Yakanm 
da yıkanm ... Doğru Memedlerin evine gitti. Döne, bu sırada, 
evinin içinde oturm uş, dünyadan habersizmiş gibi duruyor du. 
Nişanlı aynı hızla kapıda attan indi, içeri girdi. Kadını saçlann­
dan yakaladı. Sürüye sürüye Abdi Ağanın kapısma kadar getir­
di. Kadını Abdi Ağa da gördü. Kendini tutamadı. Geldi çizme­
lerinin ökçeleriyle çiğnemeye başladı. Dönenin ağzından çıt 
çıkmıyord u. Her bir yam çamura batmıştı. Gözleri bile çamur­
dan görünmüyordu . Abdi Ağa, kadını bıraktıktan sonra, bu se­
fer de nişanlı çiğnemeye başladı. Bırakıyor , avluda bıyıklarını 
geveleyerek dolaşı yor, tekrar kadına gelip çiğnemeye başlı yor-
104