kondu mahallesinin yüz metre uzağındaki büyük düzlüğe 
döküverirdi. Martılar da hemen başına üşüşüverirdi. 
HAMiT BEY (Dinlemez, kutuya eğilir): Sultan Abdülah­
met, jilet makinesinin üzerine eski yazıyla bir beyit yazdır­
mıştı. Gümüş kaplamadır. Yazı, bir zamanlar siyahtı. 
HİKMET I: Okuyuverin. 
HAMiT BEY (Heceler) : Ha -mit Bey -de -ne - za -ket -ne 
ge -zer, hüs -nü -ni -yet var on -da, sul -tan -dahüs -nü 
na -zar. 
HİKMET I: İkinci mısra biraz uzun değil mi? 
HAMiT BEY: Zaten makineye sığmamış; son iki harf dışan­
da kalmış. 
SAFİYE HANIM: Babanız eskiden tıraş olurlarken sabun 
köpüklerini ve tıraş sulannı önlerine döküyorlardı. Ben, ken­
dilerine, boyundan bağlanan beyaz bir tıraş önlüğü dikiver­
dim patiskadan. 
HİKMET 1: İyi yapıverdiniz. 
SAFİYE HANIM (Berber çantasından beyaz bir bez çıkarır, 
kocasının göğsüne dayar, boynundan bağlar; ayrıca bezin alt 
tarafında bulunan iki şeridi de belinin çevresinden dolaştı­
m): Hamit Bey! Siz buna gene leke yapmışsınız. (İiikmet'e 
döner.) Babanız yemekleri de bu önlükle yiyorlar. Kaç kere 
söyledim kendilerine, dinletemedim. (Eğilir, lekeleri inceler.) 
Hamit Bey! Gece kalkıp gene zeytinyağlı dolma ve reçel ye­
mişsiniz. (Hikmet'e döner.) Doktorlar yasak ettiği halde ben­
den gizli mutfağa gidiyor. 
HlKMET 1: Ama siz de anlayıveriyorsu nuz. 
SAFİYE HANIM: Anlayıveriyorum. 
(Hamit Bey kutudan çok küçük bir tıraş sabunu çıkarır, 
fakat eline yerleştiremez. Safiye Hanım kutuyu açar, içinden 
bir kerpeten çıkanr, sabunu bu kerpetenle tutar. Hamit Bey 
fırçayı sabunlar; önlüğüne ve çevreye köpükler yayılır. Son­
ra Hamit Bey, fırçayla yüzüne, boynuna ensesine köpükleri 
368