BİRİNCİ PERDE 
Büyük şehrin küçük bir mahallesinde Coşkun Ermiş'in ahşap 
evi, oturma, yemek ve çalışma odası olarak kullanılan ve dış 
kapıdan doğrudan doğru ya girilen büyük oda, ortada yuvarlak 
bir yemek masası, sağda -yönler seyirciye göredir-küçük bir 
çalışma masası, solda bir kitaplık. ıki koltuk, bir kanape, bir­
kaç sandalye ve sehpa. Eşya genellikle eskidir, arasında bir iki 
yeni mobilya görünür. Her şey biraz üst üste. Duvarlar resim­
lerle dolu: büyükannelerin, büyükbabaların kahverengi fotoğ­
raflan, büyük adamların resimleri: Napolyon, ıskender, Hin­
denburg (ya da onun gibi bir alman), Nelson (ya da sarışın bir 
batılı kumandan), Fatih Sultan Mehmet, Kanuni, bir arap ile­
ri geleni, bir hint şairi, bir çin filozofu ... bir iki minyatür, bir­
kaç tablo: Osman Hamdi Bey, Namık ısmail, Rembrandt, Van 
Gogh. Dürer ... Duvarlara tutturulmuş küçük raflarda bir ter­
mometre, biblolar, çanaklar ... duvarlara asılı süslü yazılmış 
atasözleri. Çalışma masası kağıt ve eski kitaplarla doludur; 
yalnız bunlar karma karışık bir biçimdedir ve masanın üzerin­
de uzun süredir çalışılmadığı belli olur. Sokak ka pısının yanın­
da bir portmanto, üst kısmında eski başlıklar: fötr şapka, kal-
9