"Beye haber vereyim, sen şurada bekle de ... " 
Az sonra geri geldi, kapının ağır kanatlarından birisini 
araladı: 
"Buyurun," dedi. 
Kapıyı kapadıktan sonra önlerine düştü, Beyin odasının 
kapısına kadar götürdü. 
"Geldiler Beyim," dedi. 
Bey: 
"Hoş geldin İnce Memed," diye ayağa kalkh. "Hanginiz 
İnce Memedsiniz ?" diye de sordu . 
Ferhat Hoca Kasımı gösterd i. San Sultanoğlu onun elini 
sıkh. "Ben de seni görmeyi çok arzu ediyordum İnce Memed," 
dedi. Ferhat Hocayla Şahamn da elini sıkh. Sedire buyur etti. 
Odada üç tane karpuzu yeşil, büyük lamba yanıyordu. 
Sarı Sultanoğlu çok uzun boylu, ince yapılı, burulmuş bı­
yıklı, büyük kara gözlü, kartal burunlu, uzun yüzlü bir kişiyd i. 
Yüzünden düşünce, keder akıyordu sanki . Ceplerinin ağzı, di­
kiş yerleri, paçalan sırma işleme mavi çizgili, açık mavi bir şal­
var geçirmişti bacakları na. Üstüne kırk düğmeli Halep işi, ya­
kası belki bir el genişliğinde sırma bir yelek takmış, kırk alhn 
düğmenin hepsini de iliklemiş ti. Saahnın alhn kösteğini, belki 
on beş zincir bir arada, göbeğinin üstünden bir cepten bir cebe 
sarkıtmı şh. 
"Eeee, hoş geldiniz . Yemek yediniz mi?" 
Ferhat Hoca: 
"Ziyade olsun, yedik. " 
"Kahve, nasıl olsun." 
"Biz soymaya geldiğimiz evin kahvesini içıne yiz. Ayıp ol­
maz mı San Sultanoğlu ." 
"Ayıp olur," diye güldü Sarı Sultanoğlu, "ayıp olur ya, be-
nim evimden kahve içmeden de kimse dışanya çıkam az." 
Elini şaklath, içeriye giren delikanlı ya: 
"Ağalara kahve ... " 
"Sade," dedi Ferhat Hoca. 
"Sade," dedi Kasım. 
"Sade," dedi Şahan. 
133