"Bildim hacım." 
"içeriye gir de, onun kulağına, kimse duymasın, benim 
onu burada beklediğimi söyle." 
Kasımın içeriye girmesiyle Memedie birlikte çıkması bir ol­
du. 
"Seyran ... " 
"Daha bir gözükür yok ortalıkta . Ben yolları gözlüyorum. 
Kasım, Temir kardaş da burada. Sana bir şey soracaktım da, 
onun için ... " 
Sesi sıkılgan, utangaçtı. 
"Sor Seyran ... " 
"Hani demem o ki ... " Kekele di. 
Memed güldü: 
"Benden mi utanıyorsun ?" 
"Hani dedim ki ... " 
"Ne dedin Seyran, Seyran, Seyran," diye Memed onu ku­
cakladı. O yanık güneş, ışık, ekin, ot, insan kokusunu içine çek­
ti. Başı döndü. İçi sevgiden doldu taştı. 
"Han i... O parmağındaki ... " 
"Yüzük mü? Onu işte benim yaralarımı sağaltan Kırkgöz 
Ocağının piri Anacık Sultan verdi. Bu yüzüğü yalnız ocağın so­
yu takabilirmiş, ilk olarak ben takıyorum ... Ölümden, kurşun­
dan, hastalıklardan, yıldırımdan ... " 
"Biliyorum Memed. Sen var git yoluna. Yolun açık olsun, 
Allah seni sonuna kadar gönendirsin. Seni tez günde arayıp 
bulacağım . Artık senin üstünde bu yüzük varken hiç korkmu­
yorum. " 
"Korkma," dedi Memed. "Bak sana bir şey söyleyim mi, 
bir Abdi ölünce yerine Kel Hamza gelir, o ölünce yerine, on Kel 
Hamza ... Ali Safa ölünce, yüz Ali Safa gelir ... Öyleyse benim ça­
bam niye?" 
"Niye," diye sordu Seyran. Memedin bu kadar konuştuğu­
nu görmemişti. Herhalde çok önemli bir şey söyleyecekti, du­
rup dururken, gecenin yarısında böyle sorular sorduğuna göre. 
Avlunun ortasında büyük ateş yanıyor, ateşin yöresinde 
delikanlılar eski, ağır bir halay çekiyorlardı, durgun bir su gibi 
dingin. 
498