çıkarıldığında Gail'in varlığı, Abed'i dehşete garkederek banyodan 
başlayarak bütün eve yayıldı. İki saat sonra, alışveriş ten dönerken 
yolda kapıldığı yeni bir alerji nöbetiyle banyoya koşunca Abed'in 
karşılaştığı dönüşüm öyle büyüktü ki neredeyse burnunu bile unutacaktı. 
Aromaterapi esansları, yağlar, banyo tuzları, bitki sabunları... Abed 
banyoda yabancı maddeler görmeye alışıktı ama Ömer'in kız 
arkadaşlarının hiçbiri koca bir dükkânı yanında getirmeye cüret 
etmemişti daha önce.
Klozetin yanında kocaman bir sepet konmuş, içine kitaplar, dergiler ve 
fotokopi makaleler doldurulmuştu. Yığının içinde Dada Manifestosu'nu, 
Kadın Jouissance'ının Sessizliği başlıklı bir fotokopi makaleyi, 
Dorothy Parker'ın şiirlerini, Parya Olarak Yahudi: Modern Çağda Yahudi 
Kimliği ve Siyaseti'nı ve hemen altında "Çünkü Ne Yaptıklarını 
Bilmiyorlar / Zizek" başlıklı bir kitap gördü Abed. Kitabın içeriğinin 
başlığından daha anlaşılır olacağını umarak birkaç sayfasını 
karıştırdı: "Klasik Efendinin otoritesi belli bir S fin, gösterilensiz -
gösterenin. sözün edimsel işleyişini cisimleş -tiren özgöndergesel 
gösterenin otoritesidir." Abed oflayarak bir başka bölüme göz attı. 
"...saf biçimin yüzeyinde yeterince ilerlersek, biçimi kirleten bi-
çimsel-olrnayan bir keyif 'lekesi' ile karşılaşırız; tam da 'patolojik' 
keyfin reddi, belli bir artı -keyif yaratır." Abed kitabı kapadı.
Çok geçmeden banyonun sadece bir ba şlangıç olduğu ortaya çıkacaktı. Bir 
solukta... bir fırtınayla... bütün ev topyekûn istilaya uğramıştı, Gail 
her yerdeydi. İstilası eşyalardan ziyade kokularla kendini belli 
ediyordu. Günün farklı saatlerinde farklı tütsü er yakıyordu. Peari 
Sokağı 8 numara sabahlan yasemin, akşamlan sandal ağacı, geceleri 
hanımeli kokuyordu. Dolunayda selvi kabusu, aysız gecelerde biberiye 
yakıyordu. Hafta sonlan da ev köri k oku -yordu ama bunun sebebi 
Alegre'yi sinir ederek pişirmekte direttiği nebatobur yiyeceklerdi. 
Temelde tahıl ve sebzeyle besler en West'le
286
The Rest en çok bu yemekleri seviyorlardı . Bu yüzden bu iki kedinin, 
hem bireysel hem de toplumsal seviyede saldırganlığın yeme 
alışkanlığımızın doğrudan bir sonucu olduğu ve et yemeyi bırakırsak 
hepimizin barışçıl varlıklar olacağı yolundaki nebatobur imanının canlı 
karşı-kanıtları olduğunu düşünüyorlardı Abed'le Piyu.
Ama geriye dönüp bakıldığında, Gail'in varlığını iyice çarpıcı kılan 
kitaplan, deniz kabukları, hatta kokularından ziyade etrafa saçtığı 
kelimele rdi. Bu sözler vasıtasıyla iğneliyor, dürtüklüyor, taşlıyor, 
durmadan çarmıha geriyordu yeni ev arkadaşlannı, fütursuzca atıyordu 
sözel kurşunlarını, zerre dikkat gözetmeden, sanki Siyaseten Doğruculuk 
akımı ABD'de hız kazandığı sıralarda o bir yerlerde uyuyakalmış da bu 
akımdan hiç haberdar olmamıştı.
Abed'le Piyu bu konuyu aralannda hiç konu şmamışlardı ama 
arkadaşlıklarının başlangıcında, dini arkaplanlarına göndennede bulunan 
yıpratıcı bir soruya ya da önyargılı bir yoruma karşı ikisinin de 
tetikte bekle diği dönemler olmuştu. Bir Katolik'in İslam'a 
yöneltebileceği olası itirazlar ya da sorular defalarca geçmişti 
Abed'in kafasından ve Piyu bunlardan birini dile getirirse diye hazırda 
beklettiği cevaplar vardı. Aynı şekilde Piyu da bir Müslüman'ın 
Hıristiyanlık aleyhine söyleyebileceği şeylere kafa yorup cevaplarını 
hazırlamıştı. Zamanla bu cevapların hiçbirine gerek olmadığı ortaya 
çıkmıştı çünkü Abed de Piyu da bibirlerinin dinine son derece 
saygılıydı. Ne var ki son zamanlarda bu uyumlu beraberlik fena 
sarsılmıştı, başta sandıkları gibi komşu tek tanrılı dinden gelen 
bezdirici sorular ve dikenli yorumlarla değil, iki tarafa da aynı anda 
taşlar yağdıran Gail adındaki bu kafir mancınığın attığı taşlarla.