93 
 kadar Ermeniler götürmüş sadece. 17 kitap yanlış hatırlamıyorsam Müteferrikanın bastığı kitap 
sayısı da, 17’dir yani. Diğerleri de öyle şey, kardeşler var, onlar da Ermeni.  
İzleyici  2 
Özel likle çok faaliyet gösteren ve gerçekten balkanların çok mühim olan halen bu yönde 
zaten şu anda Onur Beyin kitaplarını da basan Tekin Yayınevi Kemal Karatekin’i ben şahsen 
tanıyorum yani.  Ben üniversitedeyken, İstanbul edebiyat fakültesindeyken falan hem en her gün 
giderdik ona, hatta bir hatıramı şöyle anlatayım; çok çay içtik, çok konuştuk falan, onun da 
benim gibi bembeyaz saçları vardı, ama daha dik böyle gür. Çok da hareketli, böyle sporcu bir 
kıyafeti vardı. Şunu söylemek istiyorum, onun balkanlarla ilgili, çünkü kendisi de balkan 
kökenli. Makedoncayı çok iyi bilmesi, Arnavutçayı çok iyi bilmesi, dolayısıyla bize de her 
zaman kapıları açıktı inanın. Hala onun bana bağışladığı kitapların kütüphanemde ayrı bir yeri 
vardır. Bir anıyı hatırlatmak istiyoru m. Yaşar Kemal ile ilgili. Bizim bir sempozyum vardı. 
Piriştina’dan o zamanın çok ünlü bir şahsiyeti. Arnavut kökenli ama Türkçeyi biliyordu 
Osmanlı Türkçesini biliyordu. Onunla beraber gelmiştik. O, o zaman benim yaşımda şu anda, 
62-63 yaşında. Ben de 28 -30 yaşlarında gencim. İlk defa da Türkiye’ye geliyorum 
sempozyuma. Ben dedim götüreceğim, bir yayıncıya götüreceğim, Kemal Beye götüreceğim, 
tanıştıracağım, görür bir beyefendiyi nasıl sizi karşılayacak güler yüzlü böyle. Gittik, sözü 
uzatmayayım, girdik, çay kahve şöyle falan, Makedonya’dan, Kosova’dan, Bosna’dan 
konuşuyoruz, tatlı sohbet öyle derken, bir anda karşıda gördü, geliyor geliyor diyor geliyor. 
Kim geliyor Kemal Bey? Şey geliyor diyor bak Türkiye’nin en büyük yazarı. Kim o ya? Yaşar 
Kemal geliyo r. Yolun yokuşundan bana doğru geliyor. Ben de hayatımda ilk defa Yaşar 
Kemal’i göreceğim. Neyse adam geldi, bir tane normal böyle manto giymiş, çok yani hiç kimse 
ona yazar demezdi. Çok mütevazı, girdi selamlaştı, oturdu oraya. Döndü bu beyefendi kim 
sordu yani. Şevket bana doğru. Siz kimsiniz? Şevket bana Osmanlı Türkçesiyle, Arnavut 
kökenli ya, dedi ben dedi Piriştina Üniversitesinde Profesör ama ben Arnavut dedi. Tamam. 
Kemal bey Kemal Karatekin bir şey konuşmuyor. Yaşar Kemal de, o deyince Piriştinadan  gelen 
hoca ben Arnavut deyince o da, dedi ki ben de kürdüm. Sene 76, 1976 bak. O deyince öyle ben 
korktum, açıkçası ben korktum. Ben balkanlardan gelmiş bir insan olarak o zaman, o dönemin 
şartlarında, hani Yaşar Kemal ben kürt deyince ben şöyle dedim aca ba ne olur şimdi ne olur 
hâlbuki hiçbir şey olmadı. Gerçekten biraz güldük ettik falan, sonra Kemal Karatekin onu 
ballandırdı güzel bir şekilde açıkladı. Hiç unutmuyorum, o zamanda 76 senesinde Kemal 
Karatekin’in şeyinde yapılmıştır bu. Yani Kemal Karateki n’i saygı ve rahmetle anıyorum o 
açıdan. Kitapları da gördüm Onur Bey’in, basmış. Hani anmakta, saygı etmekte şeyimiz var 
hakkımız var. Teşekkür ederim.   
Turhan GÜNAY  
Yaşar Kemal’le ilgili kısa bir anekdot bunu da ben de yeni duyduğum şeyi aktarayım 
size. Demirciler Çarşısı Cinayeti’nin sonu şöyle biter: O güzel insanlar, o güzel atlara binip 
gittiler, diye biter. Matbaaya teslim etmiş, kitap dizilmiş, basılmış, çıkmış.  Yaşar Kemal kitabı 
almış, bakmış bir hışımla, şeye kitabı düzelten Refik Durbaş. Refik Durbaş’a gelmiş; lan 
eşşoğlu eşek demiş, bu kitabı neden kısalttın demiş. Refik demiş ki ben kısaltmadım ya öyle bir 
şey yok. Kim kısalttı? Tamam, sonra bulmuşlar. Efen dim dört satır üç satır pardon üç satır fazla 
geldi öbür tarafa taşarsa 16 sayfa boş çıkacak geride yani. Bir forma eklemeniz gerekiyor. Öyle 
punto küçültmek filan da söz konusu değil. Koşunaklara diziliyor çünkü döneminde.  Demişler 
ki ne yaptın kardeşim sen ya dizgiciye. Dizgici Yaşar Kemal’e dönmüş demiş ki bok mu vardı 
demiş dört kere tekrarlayacak o güzel insanlar o güzel atlara binip gittiler. 3 dizesini atmış 
yani… Teşekkür ediyoruz efendim. Sağ olun.