"İbret al gönlüm," dedi, "eğer sende azıcık adamlık kal­
mışsa bu attan, bu kuştan ibret al." Elindeki kuşun başını okşa­
dı: "Sen de ibret al alıcı kuş," dedi. "Bak o at atken bile, ağzı di­
li yokken bile kimseye teslim olmuyor. Olmayacak da ... Bu 
dağlarda ölecek, kemikleri un ufak olacak ama, o da Köroğlu­
nun ah gibi teslim olmayacak. At atken, ağzı var dili yokken bi­
le ... İbret al deli gönlüm, bu kuştan, bu attan ." 
Kızılkartallı koyağına çevirdi yönünü . İnşallah Sarıkeçili 
oymağı daha kalkmamıştı. Koşareasma yürüyordu, kucağında 
yaralı alıcı kuşuyl a. Alıcı kuş artık dinginlemiş, Memedin kuca­
ğında yatışmış, ona uysal gözlerle bakıyord u. 
Önündeki tepeyi aşınca obayı görecek ti. Görmüş geçirmiş 
Battal Ağa onu görür görmez her şeyi anlayacak, yumuşacık, 
dudaklarının ucuyla gülümseyecekti. Memed ona ne söyleye­
ceğini, nasıl davranacağını bir türlü bilemiy ordu. 
Tepeye çıkınca oymağın yerini gördü, göç kalkmıştı, bir iki 
ocak da daha incecikten tütüyor, dumanlar ormanın üstüne 
doğru iniyordu. Bir süre olduğu yerde durup orayı seyretti. 
Ayaklan onu aldı koyağa götürdü. Battal Ağanm çadınnın ye­
rinde kıl çulların, kilimierin izleri olduğu gibi duruyordu. Bir 
çift eski çocuk çarığı, nakışlı bir çorap eskisi, bir sipsi, bir kırık 
kamış gördü. Sipsiyi yerden alıp çalmaya başladı. Çocukken 
güzel sipsiler yapar, çok da güzel çalardı. Bir taşın üstüne otu­
rup eski, çocukluğunda çaldığı havaları çaldı. Hatçeye sipsi çal­
masını öğretmeye çalışmış, bir türlü becerememiş ti. Kızlar bir 
türlü kaval çalmasını, sipsi öttürmesini öğrenemiyorlardı. Kuş­
ların çatallan çadırların önünde daha dikili duruyordu. ilerde­
ki bir çadır yerinde boş bir hızman yan yatmış duruyor, hızma­
nın yöresinde bir arı sürüsü dolanıp duruyordu. Bir çadırın 
önünde de kipkırmızı bir öbek keven dikeni bitmişti, terü taze 
ışılıyordu. Sapı kırık bir çakı bir çadır direğinin çukuruna düş­
müştü. Kannca katarlan oymağın ortasından yukarıya, yana, 
aşağılara ince yollarından, ağızlarında tohumlar çekiliyorl ardı. 
Önündeki çatala bir küçücük kuş geldi kondu. Memed, bu ku­
şu bir taşla vu�alı, etini de elindeki alıcı kuşa vermeli, diye 
düşündü. Yerden aldığı taşı kuşa nişanladı, küçük kuş öylesine 
renkli, ince, güzeldi ki atmaya kıyamadı taşı, aldığı yere usulca 
465