Cabbann hayreti gittikçe artıyordu. 
Hor ali: 
"Köyleri vergiye bağladı. Her köyden, her ev az çok ona 
bir vergi verecek. Zenginliğine, fakirliğine göre ... " 
Ca b bar: 
"Daha da ne!" 
Horali: 
"Daha var," dedi. 
Ca b bar: 
"Ne var?" diye gözleri kocaman kocaman açılarak sordu. 
Horali: 
"Deveboynunun geçidinin üst yanına otururdu, oradan ne 
kadar canlı geçerse hayvanların sağ ön bacağını, insanların sağ 
kollarını vururdu." 
Ca b bar: 
"Tam çıldırmış ... " 
Horali: 
"Sağ kolundan vurup da çolak koyduğu insan sayısı yüzü 
geçti. Bir kısmı da öldü." 
Ca b bar: 
"Çok kötü. Sonra?" 
"Sonrası. .. kardaşıma söyleyim . Bir gün Aksöğüt köyüne 
girdik. Evierden karıları çıkarttık Getirttik meydanlı ğa. Hepsi­
ni. Kocakarıları bile. Kardaşıma söyleyim. Oynattık. Fıkaracık­
lar, koyun gibi biribirierine sokulmuşl ar, titreşiyorlar dı. Korku­
larından bazılan bir iki göbek ahp, sonra kalabalığa kaçıp yu­
muluyordu. Ondan sonra da Deli Durdu köylünün anasına av­
radına sövüyordu . Boyuna sövüyordu. Erkekler evlerine ka­
panmışlar dışarı bile çıkamıyor lardı. Bir bakhk, nasıl oldu nasıl 
olmadı, şimdi bile toparlayamıyorum. Ortalığı bir toz duman 
örttü. Toz duman içinde kaldık. Deli Durdu da yitti gitti. Ben 
bir damın üstünde buldum kendimi ... Tüfeğim de yoktu ya­
nımda. Bir yarım saat, ortalık toz duman içinde kaldı. Sonra 
açıldı. Kalabalık kaynaşıyordu ortada. Yorgun, ölü gibi bir kala­
balık ... Ben damdan indim. Korkumdan tir tir titriyord um. Ne­
den damdan indim? Ben de farkında değildim. Daha da farkın­
da değilim . Neden indim ola? Orada durdum, seyrettim kala-
337