tamamen insiyaki oluyor. Zihnim hep senin le, hep iki­
mizle me�gul oluyor. Hayatm baz1 zorluklan altmda 
bazen kendimi bu kadar yorgun hissederken, senin 
tath gulu�un ne�e ve s1hhatli i;ehren bunlan bana hep 
unutturuyor. Kendimi daha �evkli ve daha sakin his­
sediyorum. Bugun belki durgun halimden ba�ka �eyler 
anladm veya anlamak istedin. Seni samimi olarak te­
min ederim ki, halim tamame n samimi idi ve hii;bir 
�ey ifade etmek ii;in takm1lm1� suni bir vaziyet degildi. 
Dun bilhassa kendimi i;ok yalmz hissettim. Bende ac1 
ve hasrete kaq1 muthi� bir mukavemet oldugunu tah­
min ediyorum. Belki bu du�uncemde aldamyorum. Fa­
kat boyle olmasa dahi hasretten ve 1stiraptan bir i;e�it 
zevk duymakta y1m. Belki bunu rnarazi bir ruhun ka­
rars1zhkla n olarak telakki edeceksin... Bilmiyorum 
belki de oyle ... Sen i;ok iyisin, ai;1ksm ... dunyada bun­
dan daha mesut bir �ey tasavvur edemiyorum .. Zaten 
bu buyuk alemde kendirnizi ayn ayn du�unecek olsak 
mutlak degerimiz sanki nedir ... eger birimizin bir k1y­
meti varsa, o da digerinin ona verdigi degerdir ... a�k 
muhakkak derin bir dostlukla ba�lar. 
Seni bilmeden ve tamrnadan once de ben daima sev­
dim. Fuzuli'nin dedigi gibi, bende ezelden beri a�k isti­
dad1 var (Bende Mecmin'dan fiiziin a�1khk istidad1 
var). Daima kalbimde bir ate� vard1. Oyle muayyen bir 
�ey yoktu, yalmz daima ii;li idim. 
Bu mektubun yaz1ld1g1 gunlerde Mustafa inan, Jale Ha­
mm'1 her giin goruyor du. Sonra, k1sa suren bir aynhk oldu: 
Dun de tren istasyonunda ortada kald1m. Kendimi oyle 
• 
yalmz hissediyorum ki. Halbuki vapurda seni yava� 
yava� kaybetmi�tim. Daima uzakla�an senle hi<; ol-
115