manı elinden bırakmayan Coşkun, çalmayı keser ve gider 
kapıyı açar, Saffet görünür kapıda.) 
COŞKUN (Yapma bir şaşkınlıkla): Ne var noluyor? 
SAFFET (Heybetli bir sesle): Asıl burada ne oluyor? 
(Coşkun, Saffet'ten ürkmüş gibi kapıyı hemen onun yüzüne ka-
par ve telaşla kütüphanesine koşar ve bu arada kemanı elin­
den düşürür. Müzik Hocası çalgıya gösterilen bu saygısızlı­
ğı beğenmez ve kemanı yerden alır. Bu arada kapı yeniden 
yumruk lanmaktadır. Coşkun telaşla bazı kitaplan raJlardan 
çıkarmaya başlar.) 
COŞKUN (Şaşkın duran keman hocasına): Şimdi sanat düşü­
necek sıra değil üstad, baskın var baskın! 
MÜZIK HOCASI (Anlamadan): Ne baskını? 
COŞKUN (RaJlardan çıkardığı kitaplan müzik hocasına ve­
rir): Aydın baskını? 
MÜZIK HOCASI: Ha o baskın mı? 
COŞKUN (Kitaplan müzik hocasından alır): Evet o baskın. 
(Kitaplan telaş la sobanın içine atar.) 
MÜZIK HOCASI: Aman kapıyı açalım. 
(Coşkun masanın üzerinden bir kutu kibrit alır, soba ya yakla­
şır, bir kibrit yakar. Bu arada müzik hocası kapıyı açmıştır. 
Saffet, Müzik Hocası'nı iterek girer; elindeki sigarayı ağzına 
götürür ve Coşkun'un elindeki kibritle yakar.) 
SAFFET: Teşekkür ederim. (Coşkun ve müzik hocasına kaş­
lannı çatar.) 
MÜZIK HOCASI (Çekingen): Arama izniniz var mı? 
SAFFET: Arama mı? (Bir an duraklar.) Ha-ha. Beni ne sanı­
yorsunuz? (Birden ciddileşir.) Bu rezalet sona ermezse bir 
30