KAPLUMBAĞALAR
 
62
 
 
Horoz sesleri sıklaşıyordu. Gün ışıkları gökyüzünün doğularım 
kızartıy
ordu. Şafak söküyordu. Kazdığı yeri doldurup beş on adım 
yürüdü. Vurdu kazmayı. «Burda da yoksa. çok eyi!» dedi.
 
'
 
Ortalık da bir serindi ki...
 
«(Eğer komşular buna he derlerse, onları sabah olmadan getirip 
serinlikte... serinlikte çalıştırmalı!. . Serinli
kte çalışmak koymuyor 
adama... Tuuu, gördün mü? Vay anasını!)»
 
Orada pur taşı vardı. Kazdığı yeri doldurdu hemen.
 
«(Biz heç yok demedik zaten!)» dedi.
 
Daha yukarda bir yeri kazmaya başladı. Kazdı, kürekledi, 
«Tamam!» dedi. Pur taşı vardı.
 
«(Eh... Bazı yerd
e var, bazı yerde yok, anasını satayım! Bu da eyi... 
Ya her yerde olsaydı, kitlenmiş toprağı açama
-
 
saydık? Eyi bu iş... 
Yani çok kötü değil...)»
 
Horoz sesleri geliyordu. Sesleri göğe değiyordu horozların. «(ötün 
ulaaa! Bugün en beğinizle ötün! Ne kadar se
siniz, ne kadar gücünüz 
varsa o kadar, ötün, uyandırın köylüleri! Ovacık yolunun altındaki bu 
Purluğa bağ dikiyoruz! Pur taşları herkesin sandığı kadar çok değil! ..)»
 
Son kazdığı yeri doldurdu. Kazmayı küreği sırtına vurdu, köye 
doğru yürüdü. Mezarlığın y
anından köye girdi. Kır Ab
-
 
bas’ın kapısını 
açıp içeri daldı. «Çok değil!» diyordu. •
 
Cennet karı, elinde çömlek, inek sağıyordu. Kara ineğin direkte 
bağlı buzağısı tartınıp duruyordu.
 
«Çok değil! ..»
 
Cennet karıya yaklaştı:
 
«Abbas emmim uyandı mı?»
 
Cennet
 
karı şaşkın şaşkın baktı Rıza'ya:
 
«Uyanmıştır emme göbeğine gün gelene kadar yatar Ab
-
 
■
 
bas 
emmin, bilmez misin?
»
 
dedi. Sonra sordu: 
«
Ne o? Bir yere mi 
gideceksiniz barabar?
»
 
«Yoo, şöyle bir
-
 
uğradım...»