Şems geldi ğimi görünce gülümsedi: '"Kerra, seni ayinimize  
davet ediyoruz." 
"Ne ayiniymi ş?" diye sordum. 
"Ruhani, manevi bir raks düzenleyece ğiz. Daha evvel hiç 
görmediğin türden bir ayin bu. Müzik ve dans ve dua olacak. 
Hep beraber a şkla Rabb' ı zikredece ğiz." 
Dehşet içinde kocama bakt ım. Ne müzi ği? Ne dans ı? Ne- 
den bahsediyorlard ı? 
"Mevlâna, sen sayg ın bir âlimsin, zenne de ğil, müzisyen 
değil! insanlar hakk ında ne dü şünür? Hiç mi itibar ım gözet- 
miyorsun? Kendini dü şünmüyorsan aileni dü şün..." Yüzü- 
mün hiddetten k ızardığını hissediyordum. 
"Sen merak etme Kerra" dedi Mevlâna. " Şemsle, bu mesele- 
yi uzun zamand ır düşünürdük. Dönen dervi şlerin raks ını icra 
edeceğiz. Adı semadır. İlahi Aşk'ı arzulayan herkes davetlimiz- 
dir. Haz ırlıklara ba şlıyoruz. Bundan sonra her gün çal ışacağız." 
Şakaklarım zonklamaya ba şladı. "Ya kimse sevmezse? Ya 
beğenmezlerse? Raksa itibar etmez ki herkes, küçümserler 
böyle şeyleri" dedim Şems'e. "En az ından şimdi yapmay ın. 
Biraz erteleyin, olmaz m ı? Biraz zaman geçsin." 
  
Sultan Veled 
Konya, Haziran 1246 
"Bozuk çalmana gerek yok" dedi Şems. "Ayine kimse gel- 
mez diye endi şeleniyorsun ama kayg ın boşuna. Şehir halk ı 
beni sevmeyebilir, hatta babana eskisi kadar hürmet dahi et- 
meyebilir ama bizim düzenledi ğimiz bir törene gelmemezlik 
etmez. S ırf çekiştirmek için bile olsa geleceklerdir. Görecek- 
sin! İnsanoğlu merakl ıdır." 
Tam da dedi ği gibi oldu. Ayin ak şamı bir de bakt ım meyda- 
nın etrafı hıncahınç dolu. Tacirler, debba ğlar, demirciler, ha- 
lıcılar, taş ustalar ı, boyacılar, attarlar, falc ılar, kâtipler, çöm- 
lekçiler, f ırıncılar, kâhinler, fare avc ıları, parfüm sat ıcıları... 
hatta ve hatta bir k ısım talebesiyle Şeyh Yasin bile oradayd ı. 
En ön sırada Hükümdar Keyhusrev ile dan ışmanlarını gö- 
rünce rahatlad ım. Böylesi yüksek mevkide bir yöneticinin bu 
akşam buraya gelmesi babama verdi ği kıymeti aç ıkça göste- 
riyordu. Bu manidar destek elalemin çenesini kapat ır diye 
umut ediyordum. 
Herkesin yerine oturmas ı vakit ald ı. Şems hakk ında ileri 
geri konu şanlardan uzak durmak için yanma oturacak do ğru 
düzgün birini arad ım. Sonunda Sarho ş Süleyman' ın yanma 
iliştim. Adam ın ağzı şarap kokuyordu ama en az ından dili ze- 
hirli de ğildi. 
  
330 
  
331 
  
 
  
Hava serince olmas ına rağmen sürekli terliyordum. Bu ak- 
şamki ayinin iyi geçmesi babam ın itibar ı açısından çok 
önemliydi. Her şeyin yolunda gitmesi için dua ettim ama tam 
olarak ne istedi ğimi bilemedi ğimden, c ılız bir hâl ald ı duam. 
Derken belli belirsiz bir müzik sesi yükseldi. Önce uzaklar- 
dan süzülen bir yank ı gibiydi; giderek ivme ve cezbe kazand ı. 
İnsanı kendinden geçiren, can veren bu sesi dinlerken seyirci- 
ler kıpırdanmayı, fısıldaşmayı kesti. Herkes nefesini tuttu. 
Sarhoş Süleyman hayranl ıkla karışık bir hayretle kula ğı- 
ma fısıldadı: "Bu hangi sazd ır, çıkartamad ım."