için onları hemen tanıyordum), yüzünde ise Melinda'yı hatırlatan yarı hırçın, 
yarı kederli bir ifade vardı. Onu dikkatle, uzun uzun dinledim. 
382 
42 Bavulumu hazırlayacağ ım 
İPEK'İN GÖZÜNDEN 
iki koruma erinin arkasından Millet Tiyatrosu'na giderken Ka'nın durup son bir 
kere daha kendisine baktığ ı sırada İ pek onu çok seveceğ ine iyimserlikle 
inanıyordu, ipek için bir erkeğ i sevebileceğ ine inanmak, onu gerçekten 
sevmekten, hatta âş ık olmaktan da olumlu bir duygu olduğ u için, kendini yeni bir 
hayatın ve uzun sürecek bir mutluluğ un eşiğinde hissediyordu. 
Bu yüzden Ka'nın gidiş inden sonraki ilk yirmi dakikada hiç endiş elenmedi: 
Kıskanç sevgili tarafından bir odaya kilitlendiğ i için huzursuz olmaktan çok, 
memnundu. Aklı bavulundaydı; onu bir an önce hazırlar, hayatının sonuna kadar 
yanından ayırmak istemediğ i eşyalarıyla oyalanırsa hem babasını ve kızkardeş ini 
daha kolay bırakabilir, hem de bir an önce Kars'tan Ka ile birlikte kazasız belasız çıkabilirmiş  gibi geliyordu ona. 
Gittikten yarım saat sonra Ka hâlâ dönmeyince İ pek bir sigara yaktı. Her ş eyin 
yolunda gideceğ ine kendini inandırdığ ı için budala gibi hissediyordu kendini: 
Bir odaya kilitlenmiş  olmak bu duyguyu arttırıyor, kendine ve Ka'ya içerliyordu. 
Resepsiyona bakan Cavit'in otelden çıkıp bir yere doğ ru koştuğunu görünce bir an 
pencereyi açıp ona seslenmek istedi, ama kararını verene kadar delikanlı koş up 
gitti, ipek, Ka'nın her an geri gelebileceğ ini düşünerek oyaladı kendini. 
383 Ka'nın gitmesinden kırk beş  dakika sonra İ pek odanın donmuş  penceresini 
zorlayarak açtı ve kaldırımdan geçmekte olan bir gence -Millet Tiyatrosu'na götürülmemiş  imam hatipli ş aşkın bir öğ renciye- 203 no.lu odada kilitli 
kaldığını, aşağıya otelin giriş ine haber vermesini rica etti. Delikanlı onu 
şüpheyle karş ıladı, ama içeri girdi. Az sonra da odadaki telefon çaldı: 
"Ne işin var orada?" dedi Turgut Bey. "Kilitli kaldıysan niye telefon 
etmiyorsun?" Bir dakika sonra babası yedek anahtarla kapıyı açtı. İ pek, Turgut Bey'e 
kendisinin de Ka ile birlikte Millet Tiyatrosu'na gitmek istediğ ini, ama Ka'nın 
onu tehlikeye atmamak için odasına kilitlediğ ini, şehirdeki telefonlar kesildiğ i 
için oteldekilerin de çalış madığını sandığ ını söyledi. 
"Şehirde telefonlar çalış ıyor artık," dedi Turgut Bey. 
"Ka gideli çok oldu, merak ediyorum," dedi İ pek. "Tiyatroya gidelim, Kadife ile 
Ka'ya ne oldu bakalım." 
Bütün telaş ına rağmen Turgut Bey'in otelden çıkması vakit aldı. Önce 
eldivenlerini bulamadı, sonra da kravat takmazsa bunun Sunay tarafından yanlı ş 
anlaşılabileceğ ini söyledi. Yolda hem gücü yetmediğ i, hem de öğ ütlerini daha 
dikkatli dinlemesi için lpek'e yavaş  yürümesini söylüyordu. 
"Sunay ile sakın zıtlaş ma," dedi İ pek. "Onun eline çok özel bir güç geçmiş  bir 
Jakoben olduğ unu unutma!" 
Turgut Bey tiyatronun kapısında meraklıların, otobüslerle getirilen 
öğrencilerin, uzun zamandır bu tür kalabalığ a hasret kalmış  satıcıların ve 
polislerle askerlerin oluş turduğu kalabalığ ı görünce gençliğ inde bu tür siyasal 
toplantılarda duyduğ u heyecanı hatırladı. Kızının koluna daha bir güçle 
sarılırken, çevresine kendisini bu hareketin bir parçası yapacak bir tartış ma 
fırsatı, ucundan tutacağ ı bir hareket arayarak yan mutluluk yan korkuyla 
bakındı. Kalabalığ ın fazlasıyla yabancı olduğ unu hissedince, iti şerek kapıyı 
tıkayan gençlerden birini kabaca itti ve yaptığ ından hemen utandı. 
Salon henüz tam dolmamış tı ama bütün tiyatronun az sonra ana-baba günü 
olacağını, tanıdık herkesin kalabalık bir rüyadaki gibi orada olduğ unu hissetti 
İpek. Kadife ile Ka'yı göremeyince huzursuz olmuş tu. Bir yüzbaş ı onları kenara 
çekti. 384 "Başroldeki Kadife Yıldız'in babasıyım," diye atıldı Turgut Bey ş ikâyetçi bir 
sesle. "Onunla bir an önce görüş mem gerek." 
Turgut Bey lise piyesinde baş rol oynayacak kızına son anda müdahale eden baba 
gibi davranmış , yüzbaş ı da babaya hak veren yardımcı öğ retmen gibi