bana bir kıyak, abicim," diyecek, polise. Çınar, si­
vilceli polisin derdine derman olmaya çalışıyor, si­
vilceleri için ilaç tavsiyesinde bulunuyor. Ev halkı, 
aramada hiçbir şey çıkmayacağını bildiğinden, za­
ten geldikleri andan beri gönül rahatlığı içinde! 
Görev yapanlar ise terbiyeli, ölçülü. Sık sık yinele­
diğimiz çay, kahve ikramlarını hep reddediy or, ara 
sıra birer bardak su içmekle yetiniyorlar. Hiç mi 
acıkmaz bu adamlar? Türk askerinin yorulmaz, 
uyumaz, acıkmaz, üşümez olduğunu bilirdim de, 
Türk polisinin özellikleri hakkında pek fikrim yok­
tu. Oturduğum yerden inceliyorum onları, ayrı bi­
rimlerden yollanıp, burada buluşmuşlar sanki, ko­
nuşmaları ndan, birbirlerini pek tanımadıkları belli. 
Polislerin kimi daha rahat, kimi de işi daha sıkı tu­
tuyor, çekmecelerin ardında gizli bölümler filan 
arıyor. Aşağıdaki sandıklar açılınca içlerinden ne 
kadar eski albüm ve mektup varsa çıkmış. Hatıra­
lar saçılmış etrafa. 
"Çocuklar aşk mektupları mı da mı alacaksı­
nız?" diye soruyoru m. Yüzlerindek i ifadeden anlı­
yorum ki, beni aşk mektupları gönderilecek bir ka­
dın gibi düşünemiyorlar. Ah, diyorum içimden, 
ah, ben de bir zamanlar sizin gibi gençtim! 
Tıbbiyede okuduğum yıllarda peşimden bir man­
ga genç erkek koşardı. Ben ne yaptım? Hepsini ak­
lım sıra dostluğa, kardeşliğe yönlendirip oıı altı ya­
şında kafama koyduğum gibi, ilk aşık olduğum 
doktorla evlendim. Sonra hemen çocuk yapmak 
353