"Dün bana intihar eden kızlar hakkında Batı gazetelerinde yazı yazabilece ğini 
söylemiş tin," dedi Lacivert. 
Ka bu küçük yalanından utandı. 
"Hangi Batı gazetesinde?" diye sordu Lacivert. "Alman gazetelerinden hangisinde tanıdığın var?" 
"Frankfurter Rundschau'da," dedi Ka. "Kim?" 
"Demokrat bir Alman gazeteci." 
"Adı ne?" "Hans Hansen," dedi Ka paltosuna sarılarak. "Hans Hansen'e askerî darbe aleyhine bir demecim var," dedi Lacivert. "Çok vaktimiz yok, hemen yazmanı istiyorum." 
Ka şiir defterinin arkasına not almaya baş ladı. Lacivert tiyatro darbesinden o 
ana kadar en azından seksen kiş inin öldürüldüğ ünü söyledi (gerçek rakam 
tiyatroda vurulanlar dahil on yediydi), ev ve okul baskınlarını, tankların içine 
girerek yıktığ ı dokuz (doğ rusu dört) gecekonduyu, iş kencede ölen öğ rencileri, 
Ka'nın bilmediğ i sokak arası çatış malarını anlattı, Kürtlerin çilesinin üzerinde 
fazla durmadan geçerken Islamcılarmkini biraz abarttı, belediye başkanının ve eğitim enstitüsü müdürünün bu darbeye ortam yaratsın diye devlet tarafından 
vurulduğ unu söyledi. Ona göre bütün bunlar "İ slamcıların demokratik seçimleri 
kazanmasına engel olmak için" yapılmış tı. Lacivert bu gerçeğ i kanıtlamak için 
siyasi parti ve derneklerin faaliyetlerinin yasaklanması vs. gibi ba şka 
ayrıntıları anlatırken Ka onu hayranlıkla dinleyen Kadi-fe'nin gözlerinin içine baktı ve sonradan ş iir defterinden yırtacağ ı bu sayfaların kenarına İ pek'i 
düşündüğünü gösteren resim ve karalamalar çizdi: Bir kadının boynu ve saçları, 
arkada bir çocuk evinin çocuk bacasından çocuk dumanlan çıkıyor... İyi bir şairin, doğ ru bulduğ u ama şiirini bozar diye inanmaktan korktuğ u kuvvetli 
gerçeklerin yalnızca çevresinde dönmesi gerektiğ ini ve bu dönüş ün gizli 
müziğinin onun sanatı olacağ ını Ka bana çok daha önceleri söylemiş ti. 
226 Ka, Lacivert'in kimi sözlerini kelimesi kelimesine defterine yazacak kadar sevmişti de. "Batılıların sandığ ı gibi, bizlerin burada Allahımıza o kadar 
bağlanmamızın nedeni, o kadar yoksul olmamız değ il, bu dünyada ne iş imiz 
olduğunu ve öteki dünyada neler olacağ ını herkesten çok merak etmemizdir." 
Lacivert bitiş  cümleleri olarak bu merakın kökenlerine inmek ve bu dünyadaki 
işimizin ne olduğ unu açmak yerine Batı'ya seslendi: "Kendi büyük keş fi 
demokrasiye Allah'ın sözünden daha çok inanır gözüken Batı, Kars'taki bu demokrasi karş ıtı askerî darbeye karş ı çıkacak mı?" diye sordu gösteriş li bir 
jestle. "Yoksa önemli olan demokrasi, özgürlük ve insan haklan değ il, dünyanın 
geri kalanının Batı'yı maymun gibi taklit etmesi midir? Kendisine hiç benzemeyen düşmanlarının kazandığ ı bir demokrasiye Batı'nın tahammülü var mıdır? Bir de 
Batı dış ında, dünyanın geri kalanına seslenmek istiyorum: Kardeş ler, yalnız 
değilsiniz..." Bir an sustu. "Ama Frankfurter Rundschau'dan arkadaş ınız bu 
haberin hepsini yayımlar mı?" "Batı Batı diye, sanki bir tek kiş i, tek bir görüş  varmış gibi konuş mak sevimsiz 
oluyor," dedi Ka dikkatle. "Buna inanıyorum ama," dedi Lacivert en sonunda. "Bir tek Batı ve bir tek görüşleri vardır. Öteki görüş ü biz temsil ediyoruz." 
"Gene de Batı'da öyle yaş amıyorlar," dedi Ka. "Buradakinin aksine, insanlar 
herkes gibi düş ünmekle övünmüyor orada. Herkes, en sıradan bir küçük bakkal bile 
kişisel görüş leri var diye böbürleniyor. Bu yüzden Batı yerine, Batı'nın 
demokratları desek, oradaki insanlann vicdanlarına daha iyi sesleniriz." "Peki, bildiğ iniz gibi yapın. Yayımlanması için gereken baş ka bir düzeltme var 
mı?" "Sonundaki seslenmeyle bu bir haberden çok haber niteliğ i de olan ilginç bir 
bildiri oldu," dedi Ka. "Altına da sizin imzanızı koyacaklar... Belki de sizi tanıtıcı birkaç söz..." "Onları hazırladım," dedi Lacivert. "Türkiye'nin ve Ortadoğ u'nun önde gelen 
İslamcılarından desinler yeter." 
"Bu durumda Hans Hansen bunu basamaz." "Nasıl?"