700 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
Tam kuyunun ağzına geldikleri sıra, ölürrün başı göğsüne kadar dışarı çık­
mışken korkunç bir ş apırtı oldu binlerce kanadın şapırtısı. .. Gök gürültüsü gibi. 
Bir dağ devrilmiş gibi her yan sarsıldı. Ölü kaydı, yandan sıyrıldı kuyunun di­
bine düştü. Su fışkırdı bir adam boyu. Memidik yüzlerce kapkara karta] gagası­
nın üstüne geldiğini gördü. Yüzlerce simsiyah, havada kanat. Kanallar yere in­
mişler, kuyunun ağzına doğru sekiyor, sıkışıyorl ardı. Üst üste. Memidik hemen 
başını içeri çekmeseydi kanal gagaları bir anda başını koparacaktı. 
Gene indi. Gene ölüyü omzuna aldı. Daha zor, daha belalı, daha kan ter için­
de kuyunun ağzına getirdi. Gene kanallar üşüştü. Memidik ölüyü gene düşür­
dü kuyunun dibine. Kuyudan bir insan boyu su fışkırdı kuyunun ağzından yu­
karı. Dışarda bekleşen kartalları ıslattı. 
Memidik üç kere ölüyü kuyunun ağzına çıkardı, ölü üç kere kuyunun dibi­
ne düştü. 
Kanallar ıpıslak. 
Sonunda Memidik ölüyü çıkardı. Arkasında bir kanallar sürüsü, koşarak 
harmana geldi. Ölüyü hemen sapların arasına gömdü. Harmanın üstü kanat şa­
pırtılarıyla doldu, binlerce karta] ay ışığını örttü, ayı gözükmez ettiler. 
Memidik bir koşu kuyuya geldi, giyiderini giydi, harmana döndü. Döndü 
ki, ne görsün, kanallar, yüzlerce, harmanın üstüne inmişler, harmanı didikli­
yorlar. Binlerce kanal da gökte dönüyor. Yerde gökte bir kaynaşma, bir kanal 
hercümerci . 
Memidik cebinden kibritini çıkardı, çaktı, harmanı tutuşurdu. Birden kuru 
ekinler alıştı, top gibi patladı yalımlar. Kanallar hemen havalanmasalardı tutu­
şacaklardı. Kaçtılar. Yalım harmanın az bir sürede her yanını sardı. Kocaman 
iki minare boyunda bir yalım dağı Çukurova düzünde yükseldi. 
Memidik: 
"Yanıyor, yanıyor, kurtuldum," derken habire, birden içinde dayanılmaz 
bir boşluk, bir yalnızlık duydu, ölüyü koyduğu yere doğru yalırolara atıldı, 
ölüyü çıkardı, sutladı. Ceyhan ırınağına aşağı koştu, suyun kıyısına yakın 
bir çukura geldi. Harmanın ışığı her yanı aydınlatıyor, ortalığı gündüz gibi 
ediyordu. Memidik bir ara ölürrün yüzünü gördü. Yüz büyümüştü. Gözler de 
iki üç misli büyümüştü. Yüz kıpkırmızı olmuştu. Bakır rengi. Ölüyü çukura 
yatırdı, üstüne yandaki hayıt çalısından kırdığı dalları döşedi. Kumla çabuk 
çabuk örttü. 
Mezarın yanındaki bir sekiye ilişti, her yan ışığa boğulmuş, her şey ayan be­
yan gözüküyordu Gözünü açınca ölürrün bir kundurasının tekini ötede gör­
dü. Kalktı, kundurayı aldı, suya atacakken vazgeçti, mezarın ayakucunu kazdı, 
kundurayı ölürrün ayağına geçirdi, üstünü geri örttü. 
Aynı sekiye yeniden oturdu: