BABA : Korkma ... 
KIZ : Bu dört duvarın dışında, sensiz, korkmamı öğretmiştin 
bana ... (Dışan doğru bir adım daha atar.) Yine de, çıkıyor­
sam, sen istediğin içindir ... Sen istedin. Zorladın ... 
BABA : Az önce bebekle konuşuyord un. Her bebeğin bi::: kendi 
doğrusu ... Öyle mi, değil mi? "Bebek, inan olsun seni 
azat edeceğim" ... 
KIZ : Sen zorladın ... 
BABA : Belki de böcekler ... (Bir an) Her bebeğin bir kendi doğ­
rusu ... 
KIZ · : Ürküyorum. 
BABA : (Süpürgeyi kapar, üstüne yürür.) Git hadi! Yoksa üstüne 
bütün ilaçları boşaltacağım! 
KIZ : Boşalt... Ve süpür beni... 
BABA : Ölünü süpürece ğime dirini süpürürüm daha iyi. 
KIZ : (Dışarda, hala tersini dilercesine) Ardımdan gelip geri ge­
tirmeyece ksin beni, değil mi? 
BABA : Nasıl da korkaksın. Ama bu denli korkak olman senin 
suçun deği l... Hiç değil... (Kapıyı kapar. Sürgüler. Durur.) 
KIZ : (Dışardan) Baba!.. Baba!..Yalnız kalacaksın ... Yalnız kal­
manı istemiyorum baba ... Hiç istemiyorum ... Böcekle­
rinle uğraşma k... Pislenmek. .. Borç... (Bir an. Sesi daha 
uzaktan gelir.) Baba! Nereye gideyim söylesene? Nereye 
gideceğimi bilmiyorum. Ne yapmam gerektiğini söyle 
bana ... (Sesi daha uzaktan gelir.) Baba! Baba! Ardımdan 
ağlamadığını bilmek istiyorum ! Üstüme yüklenme ... 
Yüklenme ... Yüklenirsen nasıl? .. (Sesi daha uzaktan ge­
lir.) Ne yapacağımı hiç bilmiyorum ... 
BABA : (Çok alçak sesle) Uç ... Uç ... Uç ... 
KIZ : (Sesi daha uzaktan gelir.) Baba!.. Önümü göremiyorum ... 
Önümü göremiyorum ... 
BABA : (Alçak sesle) Sürdüremiyecek ... (Bunu dilercesine kıvanç­
lı) Sürdüremiyecek. .. 
KIZ (Sesi iyice uzaktan) O denli karanlık değil... Önümü gö-
87