Nişan
"Kemalci ğim, Erçetin Pa şa ile tan ışmış miydin?" 
"Aaa, evet," dedim. Asl ında hat ırlayamam ıştım. 
"Ben Sibel'in babas ının te yze k ızın ın kocas ıyım, delikanlı!" dedi pa şa 
alçakgönüllülükle. "Tebrik ederim." 
"Kusura bakmayın pa şam, sivil giyinmi şsiniz, ç ıkaramad ım. Sibel  
sizden çok sayg ıyla söz eder" 
Asl ında Sibel, yıllar önce uzak bir kuzininin, He ybeliada'da yazl ığa 
gittiğinde, yak ışıkl ı bir deniz subay ına kap ıldığ ını anlatm ış, ben de  
amiralin, her zengin ailede devletle ili şkiler, askerlik tecilleri ve di ğer 
torpil ili şkileri için gerekli oldu ğu için i yi davran ılan önemli  
askerlerden biri oldu ğunu dü şünerek, hikâ yeyi dikkatle  
dinlememi ştim. Şimdi tuhaf bir alttan alma, ho şa gitme iç güdüsü yle 
ona, "Paşam, ordu yönetime ne zaman el koyacak, komünistlerle irtica,  
iki yandan ülkeyi felakete sürüklü yor..." gibi bir şeyler demek  
istiyordum, ama bütün sarho şluğuma rağmen bö yle dersem, beni  
sayg ısız ve sarho ş bulacaklar ını hissedi yordum. Bir an iç güdüyle, bir  
rüyadaym ışım gibi aya ğa kalkt ım ve uzakta Füsun'u gördüm. 
"Efendim, ben kalkay ım!" dedim masadakilere. 
Çok içtiğim zamanlarda oldu ğu gibi, kendimi kendi hayaletim gibi 
hissederek yürüdüm. 
Füsun arkadaki masas ına geçip oturmu ştu. Ask ılı bir elbise giymişti. 
Omuzlar ı ç ıplak ve sa ğlıkl ıyd ı. Saçlar ını yapt ırm ıştı. Çok güzeldi. S ırf 
onu uzaktan olsun biraz görmek bile, içimi mutluluk ve he yecanla  
dolduruyordu. 
Beni görmemiş gibi yap ıyordu. Aram ızdaki yedi masan ın 
dördüncüsüne, huzursuz Pamuk ailesi yerle şmişti. O tarafa sokuldum  
ve bir ara babamla da i ş yapm ış Ayd ın ve Gündüz Pamuk karde şlerle  
bir-iki laf ettik. Aklım Füsun'un masas ında ydı, yanlar ındaki masada  
Satsatç ılar ın oturdu ğunu, genç ve iddial ı memur Kenan' ın herkes gibi 
gözlerini Füsun'dan alamad ığını v e  o n u n l a  a h b a p l ık ettiğini fark  
etmiştim hemen. 
Bir zamanlar zengin olup da se rvetlerini beceriksizce kaybe-  
 
127