yordu- Selim’in tahrir vazifesini beğenmedi ve bu vazifeyi
okuyup yanlışlarını bir bir düzelterek onu bütün sınıfıniçinde rezil etti. Selim bu olayı hiç unutamadı. Bu adam kö-tü şiirler yazıyordu. Bunu bilmek bile Selim’i teselli etmedi.Esas Türkçeci geldi bir ay sonra. Takibattan kurtulmuş ol-malıydı. Selim’in yazdığı bir hikâye taslağını beğendi ve Se-lim’i iftihar listesine aday gösterdi. Bununla birlikte Selim,bir daha hiç hikâye yazmadı.
Babası imam olan bir öğrencinin etkisiyle eski yazıyı öğ-
renmeye başladı ve yarıda bıraktı. İmamın oğluyla bahçededolaşırlar ve Eski Türkçe kelime yarışması yaparlardı. Se-lim kaybederdi. Bu çocuk, evde yere bağdaş kurarak otururve hiç kravat takmazdı. Bıyıkları da Selim’inkinden önceçıkmaya başlamıştı. Fakat bu duruma aldırmıyor ve bıyık-larıyla övünmeyi aklından geçirmiyordu. Kalın ve boğukbir sesi vardı. Sınıfta Selim’den başka kimseyle konuşmaz-dı. Arkadaşlıkları uzun sürmedi. Onunla arkadaşlığı kimse-nin dikkatini çekmiyordu. Kimse ilgilenmiyordu bu çocuk-la sınıfta. Oysa Selim bu çocuğu çok önemsiyordu. Genede çocuktan sıkıldı. Eski Türkçe kelime öğrenmekten devazgeçti.
Selim, ortaokulda sevilen bir öğrenci değildi. Kimse artık
onun büyük adam olacağını söylemiyordu. Galiba büyükadam olma süresini geçirmişti. Okula her gidişinde yüreğiçarpıyor, başına kötü bir olayın geleceği endişesiyle titriyor-du. Geceleri yatakta terliyordu. Çok zayıflamıştı. Uyuma-dan önce şişmanlamak için dua ediyordu yatakta. Elleri ter-lediği için bütün kitapları, defterleri kirleniyordu, elbiselerilekeleniyordu. Dalgınlığı ve dağınıklığı nedeniyle ceplerisökülüyor, pantalonu yırtılıyor, defterlerini düşürüyor, ka-lemlerini kaybediyordu. Saçları uzadığı halde, çok sert ol-duğu için bir türlü Muzaffer gibi arkaya yatıramıyordu. Birde sakal tıraşı derdi çıkmıştı başına. Yüzünü kesiyordu: si-
707