84 
ğı filmierin çoğunda o ruh hissedilir. O uyumlu çalışma filme 
yansır genellikle. 
Ama her şey bitti diye düşünürken, bir sinema salonunda­
ki ses sorununa takılabiliy orsunuz. Belki de dünyanın en zor 
sanatıdır sinema. 
Zamana dayanmak açısından ise, roman çok daha avantajlı. 
Oysa 5-10 yıl önceki filmlere bile eskimiş gözüyle bakılabili yor. 
Bu durum şundan kaynaklanıyor olabilir: Okur, romanı oku­
d$ günün imgelemiyle kavnyor. Farklı dönemlerde okundu­
ğunda, zihinde farklı canlanmalar gerçekleşiyor. Oysa film iz­
lerken, görüntü leri zihinde canlandırma işlemi pek olmuyor. 
Gözümüzün önünde o görüntüler. Çekimin yapıldığı günlerde 
canlandı!P gibi kalıyor. Zaten bu nedenle bazı romanlar tekrar 
tekrar filme çekiliyor. lik çekildikten yirmi yıl sonra bir kere 
daha, otuz yıl sonra bir daha filme çekilen romanlar oluyor. 
Sinema işindekiler elbette daha fazla teknik sınırlama­
lada çevrili kalıyor. Gerçi, biraz farklı açıdan bakınca "Da­
ha fazla teknik olanaklara sahipler" de denebilir. Olanak ını 
yoksa sınırlama mı kabul edersiniz, orası ayrı, ama sonuçta 
duygu aktarmanın tekniği sinemada çok farklı. 
Kelimeleri veya görüntüleri kullanarak bir aniatı oluştur­
mak, elbette farklı tekniklerle yapılan işler olacak. 
Romanda sözcüklerin yerine sinemada biraz da oyuncu ge­
çiyor. Yazann ne anlattı� kadar nasıl anlattığı da önemli ya, 
sinemada anlatırnın nasıl olacağı konusun da, yönetmenin 
elindeki olanaklardan biri oyuncusu. Belki en önemli kayna­
ğıdır oyuncu. 
Oyuncularm çok fazla büyütüldüğü, çok önemsendiği, özel­
likle bazı ülkelerde çok büyük paralar verildiği söyleniyor. 
Bir kadın oyuncuya çok büyük bir para ödenince, "Başka gü­
zel kız mı yok, ne kadar da abartıyorlar" dendiği oluyor. Oysa 
o kadar basit deltil mesele. Evet, işin magazinleşmesi açısın­
dan oyunculan öne çıkarmak isteyenler de var elbette. Ama