"Baban ın onay ı olmadan bu halinle evlenmenin neredeyse imkans ız olduğunu biliyorsun de ğil mi? 
Evlenmeni istemiyorum! İzin vermiyorum." 
"Ben evlenmek de ğil, boşanmak istiyorum." 
"Çünkü kendi ç ıkarlar ından başka hiçbir şeye ald ırmayan dü şüncesiz bir hayvan seni incitebilir. Seni ne 
kadar sevdi ğimi biliyorsun, de ğil mi can ım k ızım. Bu kitab ı da bitirmemiz laz ım." 
Sustum. Çünkü konu şmaya başlasayd ım, öfkemin fark ına varm ış olan Şeytan da dürtüyordu, babam ın 
yüzüne, geceleri Hayriye'yi yata ğına ald ığını bildiğimi söyleyiverecektim, ama benim gibi bir k ıza yaşlı babas ına 
cariye ile yatt ığını bildiğini söylemek hiç yak ışır m ı? 
"Kim evlenmek istiyor seninle?" 
Önüme bakt ım ve sustum, ama utanc ımdan değil de öfkemden. Daha kötüsü, bu kadar öfkelendi ğimi 
bilmeme ra ğmen bir türlü cevap verememek daha da öfke lendiriyordu beni. O zaman hayalimde babamla 
Hayriye'yi o gülünç ve i ğrenç durumda yatakta dü şünüyordum. Tam a ğlayacakt ım ki, önüme bakarak dedim ki: 
"Ocakta kabak var, yanmas ın." 
Merdivenin yan ında, hiç aç ılmayan penceresi kuyuya bakan odaya geçtim, karanl ıkta el yordam ıyla h ızla 
yatağımı bulup serdim, kendimi üzerine att ım: Ah ne kadar da güzeldir çocukken haks ızlığa uğray ıp, yatağa 
yat ıp ağlaya ağlaya uyuyakalmak! Bir tek ben seviyorum kendimi ve bu yaln ızlık o kadar ac ıklı ki, kendi 
yaln ızlığıma ağlarken benim h ıçkırıklar ımı ve ç ığlıklar ımı duyan sizler yard ımıma geliyorsunuz. 
Biraz sonra bakt ım, Orhan, benim yata ğıma uzanm ış. Başını göğüslerimin aras ına soktu, bakt ım o da orada 
iç çekerek gözya şı döküyor, iyice kendime çekip bast ırdım onu. 
"Ağlama anne," dedi biraz sonra. "Babam sava ştan dönecek." 
"Nereden biliyorsun?" 
Sustu. Ama o kadar sevdim, öyle bir gö ğsüme bast ırdım ki onu, bütün s ıkıntılar ımı unuttum. İnce kemikli 
Orhan ımın narin gövdesine sar ılıp uyuyakalmadan önce, şimdi, bir tek derdim var, onu söyleyeyim size. Demin 
babam ve Hayriye hakk ında öfkeyle size söyledi ğim şeyden şimdi pişman ım. Hay ır, dediğim yalan de ğildi, ama 
yine de bunu söylemi ş olmaktan öyle utan ıyorum ki, 
Siz o dedi ğimi unutun, hiç söylenmemi ş, babam da Hayriye ile öyle yapm ıyormuş gibi bak ın bizlere olmaz 
mı?