"Biz yeriz," diye övündü kadın. "Biz onları bir yeriz ki fe­
riştah gibi. Şimdi sen söyle bana Allahın iyi adamı, bu öküzler 
murdar mı, değil mi?" 
"Murdar değil anam," dedi Hoca, gözlerini ölü öküzlerden 
ayırm adan. 
"Kurşunla öldürülürse bir hayvan, o murdar olmaz ." 
"Kadın, orada, iki eli önündeki kuburuna sıkı sıkıya sarıl­
mış, kalakalmış kocasının yaruna geldi, onun kulağına fısır fısır 
bir şeyler söyledi. Kankoca el ele tutuştular , köylerinin yolunu 
tuttula r. O kadar çabuk yürüyorlardı ki, arkalarından bakakal­
mış Ferhat Hoca, şu uçup gidenlerin, az önce önündeki porsu­
muş yaşlılar olduğuna bir türlü ina.pamıyordu. San bir altın to­
zu almıştı ortalığı. Her şey sarı bir pul pul, ışıltı içindeyd i. 
"Nereye gidiyoruz Hocam ?" 
"Bugün sana bir şölen var." 
Önlerine düştü, Memed de yanında, hiç konuş madan yü-
. rüdüler. Memed, Hocaya, çalışıyor çabalıyor bir türlü ayak uy­
duramıyord u. Az bir sürede kan ter içinde kald ı. Bu Hoca 
ayaklarına kanat takmış, diye gülümsüyor du. Oysa eskiden 
Hocadan çabuk yürürdü. 
Akşamüstü bir köyün üstündeki ormanlıklı yamaca geldi­
ler. Memed, içinden, Hoca inşallah şurada bir mola verir, diyor­
du. Dileği de hemen yerine geldi. 
"Şu aşağıdaki köyün adı Yelpınardır," dedi Hoca, "şurada 
azıcık yornuk çıkaral ım." 
"Çıkaralım," dedi Memed, hemencecik de oraya çöktü. Kö­
rük gibi soluyord u. Bunun farkına varan Hoca, elini Memedin 
omuzuna koyarak yanma oturdu: 
"Sen de eşkıyalıga alışacaksın oğlum," dedi. 
"Alışacağım Hoc am." 
Aşağıdaki köyün tüten dumanları ormarun üstlinde ağır 
ağır salını yor, köyden eşek arurtıları, köpek ürümeleri bir uğul­
tuya karışmış geliyord u. Bir tek de, vakti şaşırmış bir horoz öt-
tü. . 
"Bu köy çok eski bir köy," dedi Hoca. "Bu köyün bir başka 
adı da inadım inat köyüdür." 
Hoca, dinlenme sırasında bu köyü baştan sona gülerek gül-
356