Yanan eve durup baktılar. Üçü üç yerden içierini çektiler. 
Yanmakta olan köye arkalannı döndü ler, yürüdüler. 
Köyü çıkınca durdular , yönlerini köye döndüler. Bütün 
köy bir top ateşti, savrulan bir yalım dalgasıydı. 
Memed: 
"Vay/' dedi, "bir tek ev bile kalmadı. Hep bu poyrazın yü­
zünden. Poyraz olmasaydı, bunlar olmazdı. Ölümümü ister­
dim de bunun böyle olmasını istem ezdim." 
Ca b bar: 
"Bir tek ev bile kalmadı/' dedi. "Bütün köy ateşe kesti." 
M em ed: 
"Biz köyden çıkarken çoluk çocuk, kadın erkek durmuşlar , 
öylecene taş kesilmişler gibi bize bakıyorla rdı. Duydunuz mu? 
Hiç birisinin ağzından çıt çıktığını, duydunuz mu? Bize ne bed­
dua ettiler, ne üstüroüze taş attılar , ne sövdüler. Taş kesilerek 
öylecene baktılar kaldılar. Bunu görmey eydim. Kendi ölümü­
mü göreydim de bunu görmeye ydim." 
Çavuş üsteledi: 
"Oldu bir kere/' dedi. "Oy oy boynum. Ben öleceğim artık. 
Oy oy boynum . Kesiyorlar , koparıyorlar boynu mu. O oy boy­
num. Kesiyorlar , koparıyorlar boynumu . Oy oy boynum ." 
Yere oturdu. Yüzünü iki eli arasına aldı, öyle kaldı bir süre. 
Memedie Cabbar ayakta, başmda beklediler , sonra Çavuş 
birden yere serilerek kıvranmaya başladı. Cabbar onu kucağına 
almak isted i. Kocaman Çavuşu zaptedeme di. Çavuş yay gibi 
geriliyordu. 
Köyün bu yanından bir çığrıltı koptu . Kalabalık bir çığnltı. 
Kuyruk yıldızı doğmuştu. Tam güneşin doğduğu yerin üs­
tünd e. Koca yıldız yalp yalp ediyor, döndürüyorlarmış gibi kı­
vılcımlanıyor du. 
Çığnltı onlara yaklaşıyordu. 
Bir ses boyuna : 
"Bu yana gittiler. Daha şimdi gittiler/' diye durmadan ko­
nuşuyordu . 
"Ne yana?" diye soran bir ses de duydular onun arkasın­
dan. 
Memed Cabbara eğildi: 
279