şik köylere yollamak üzere gruplara ayırdık. Her 
grup bir başka köyü tarayacaktı. Köydeki kadınların 
muayenesini, Ayşe ve Tülay hemşirelere ve kız öğ­
rencilere bırakıyor duk. Erkek öğrenciler de erkek­
lerin derdini dinleyecek, taramalarını yapacaklardı. 
Sabahın erken saatlerinde gruplar birbirinden 
ayrılarak, yola koyuldular. Gittikleri köylerde önce 
muhtarı bulacaklar, ne yapmak istediklerini anlata­
caklar, sonradan köy imamıyla tanışıp onu ikna 
edecekler ve camiden köy halkına anons yaptırarak 
herkesi muhtarın evine muayene olmaya davet ede­
ceklerdi. İmamın cami hoparlöründen, insanları 
muayeneye çağırması elbette etkili olacaktı. 
Akşam sağlık ocağında buluştuğumuzda, hepi­
mizin anlatacak o kadar çok şeyi vardı ki, nereden 
ve kimden başlayacağımızı bilemiyorduk. Konuş­
maya başlayınca şunu gördük; hepimizin anlattıkla­
rı hemen hemen aynıydı: Bir zaman tünelinin içine 
girmiş, ortaçağın da ötesinde bir zamana geçiş yap­
mıştık. Bu zaman diliminde, inanılmaz bir yoksul­
luğun ve cehaletin pençesinde kıvranan iyi, temiz 
yürekli, saf ve cömert insanlarla karşılaşmıştık. Yok­
sulluklarına rağmen ikramdan geri kalmamak için 
çırpınmışlardı. Ziyaret ettiğimiz evlerde Kürtçe ko­
nuşuluyordu. O yıllarda bu dili bugünkü gibi ulu­
orta Kürtçe diye adlandıramıyorduk. Evler taştan 
yapılmıştı, içlerinde tandır yanıyordu ve insanlar o 
dumanın içinde hiç gocunmadan oturabiliyorlar dı. 
307