HALE : (Gülümser.) Ha, ponponlular mı? Onları top-
tan aldık. Demek olduğumuz için epey ten­
zilat yaptırdık. Aslını sorarsanız bizim der­
neğin başkanı� Makbule Hanım... Tanırsı­
nız ... Kocası bakan olduğu için terlikçilere 
toptan bir emir çıkarttırdı. Otuz liralık bir 
çift terlik bize on bir liraya geldi ... 
KOMŞU : Yaa? Eh, o zaman başka tabii. 
FATMA HANIM : Başkanınıza bir söyleseniz ... O gördüğünüz 
adam, şu masumun babası. .. 
KOMŞU : Olmaz olsun öyle baba. Arkasını devirip yat- . 
masını biliyor herif ... (Hale'ye) Affedersiniz, 
öfkelenince kendimi tutamıyorum ... 
HALE : (Gülümser.) Ben de bazen öyle, açarım ağzı-
mı, yumarım gözümü. İnanın kocam bile şa­
şırır kalır. Geçen gün mesela, hizmetçim öyle 
habersiz kaçıverince ... Siz tasavvur e<iin. Ça­
maşır ıslanmış akşamdan. Yemeğe misafir 
var bir yandan ... Aynı gün bir de derneğin 
toplantısı. Bir de daire ... Neyse, dernekte ol­
duğum için daireden sık sık izin alıyorum ... 
FATMA HANIM : Vah vah. Sizin de güç işiniz. Ama hayırlı iş­
ler hiç değilse. Allah sağlık versin ... Yokluk 
da vermesin... Ben pek anlatmasını bile­
mem ... Komşum bir anlatsa ... 
KOMŞU : Kendi derdi olsa neyse. Hep başkalar ının 
HALE derdi. Hadi insan kendi anası, babası, karde­
şi olur çeker. Çekmeye mecburdur , değil mi 
efendim? 
: Öyle, öyle. (Kol saatine bakar.) Yarabbi, ne ka­
dar geciktim . Aslını sorarsanız üç kadın bir 
araya gelince dertlerimiz depreşiveriyor , de­
ğil mi? İçimizi döküp ferahlıyoruz işte ... 
Dernekte de hep öyle yaparız. Bir de baka­
rız, ooo, saatler geçmiş ... Eh, inanın bu da bir 
ihtiyaç. 
172