kederle anlad ığım için asabile şiyordum. Allah ım sen bana yard ım et. Aşk boşu boşuna ac ı çekmenin de ğil, sana 
ulaşman ın bir yolu de ğil mi? 
Benim Kara'yla birlik olup babam ı öldürdüğümü söyledi Hasan. Çocu ğun dediğini işittiğini, asl ında her 
şeyin gün gibi aç ık olduğunu, bizim yapt ığımızın cehennemlik bir günah oldu ğunu söyledi. Sabah her şeyi gidip 
kad ıya anlatacakt ı. Ben suçsuz isem, elim babam ın kan ıyla k ıpkızıl değilse, beni ve çocuklar ı eve geri götürecek, 
ağabeyi sava ştan dönene kadar bize babal ık edecekti. Ben suçluysam, kocas ı savaşlarda kan ını verirken onu 
acımas ızlıkla terkeden kad ın her türlü cezay ı zaten hak ediyordu. Biz bunlar ı sab ırla dinledikten sonra, a ğaçlar ın 
aras ında bir an bir sessizlik oldu. 
"Şimdi kendi iste ğinle, as ıl kocan ın evine dönersen," dedi Hasan, bamba şka bir edayla: "Çocuklar ı al ır, 
kimseciklere görünmeden t ıpış tıpış sessizce eve geri gelirsen, ben de bu sahte evlilik tezgâh ını, bu akşam burada 
öğrendiklerimi, i şlediğiniz suçlar ı, her şeyi unutur, her şeyi affederim. Y ıllarca seninle, sab ırla, ağabeyimin 
savaştan dönüşünü bekleriz Şeküre." 
Sarhoş muydu? Sesinde öyle çocuksu bir şey vard ı ki, bana kocam ın önünde teklif etti ği şey hayat ına mal 
olabileceği için şimdi ben dertleniyordum. 
"Anl ıyor musun?" diye a ğaçlar ın aras ından seslendi. 
Karanl ığın içinde tam neredeydi ç ıkaram ıyordum. Hepimize, biz günahkâr kullar ına yard ım et Allah ım. 
"Çünkü baban ı öldüren adamla bir çat ı alt ında yaşayamazs ın sen Şeküre, biliyorum bunu." 
Bir an babam ı onun öldürmü ş olabilece ği geldi akl ıma. Şimdi de bizimle alay ediyordu belki. Şeytand ı bu 
Hasan, ama belki de yan ılıyordum. 
"Dinle Hasan Efendi," dedi Kara karanl ığa doğru. "Kay ınpederim öldürüldü, bu do ğru. Alçağın teki öldürdü 
onu." 
"Düğünden evvel öldürüldü de ğil mi?" dedi Hasan. "Bu evlilik dolab ına, muvazaal ı boşanmaya, yalanc ı 
şahitlere, hilelerinize kar şı çıktığı için öldürdünüz onu. Kara'y ı zaten adamdan sayayd ı, simdi de ğil, y ıllar önce 
kızını ona verirdi." 
Rahmetli kocamla, bizimle y ıllard ır birlikte ya şadığı için hepimizin geçmi şini bizim kadar biliyordu. Daha 
kötüsü, kocamla evin içinde konu ştuğumuz, unuttu ğumuz ve şimdi unutmak istedi ğimiz her şeyi, Hasan, k ıskanç 
âşığın tutkusuyla sonuna kadar hat ırlıyordu. Onunla, a ğabeyiyle y ıllarca o kadar çok hat ıram ız olmuştu ki, Hasan 
şimdi bunlar ı anlatmaya ba şlar da Kara'n ın bana ne kadar yabanc ı, yeni ve uzak oldu ğunu hissederim diye 
korktum. 
"Onu senin öldürmü ş olmandan şüpheleniyoruz," dedi Kara. 
"Sizler onu evlenebilmek için öldürdünüz. Bu aç ık. Benim ise onu öldürmek için hiçbir sebebim yok." 
"Biz evlenmeyelim diye öldürdün onu," dedi Kara. " Şeküre'nin bo şanmas ına ve bizim evlenmemize izin 
verdiğini duyunca akl ın başından gitti. Zaten Eni şte Efendi'ye, Şeküre'yi eve geri dönsün diye cesaretlendirdi ği 
için öfkeleniyordun. Ondan intikam almak istiyordun. O sa ğ oldukça Şeküre'yi hiçbir zaman elde edemeyece ğini 
biliyordun." 
"Uzatma," dedi Hasan kararl ılıkla. "Bunlar ı dinleyemeyece ğim. Çok so ğuk buras ı. Taş atıp sizin dikkatinizi 
çekene kadar da dondum burada. İşitmediniz beni hiç." 
"Kara içeride, babam ın resimlerine bak ıyordu," dedim ben. 
Bunu söylemekle yanl ış bir şey mi yapm ıştım? 
Tıpkı benim Kara'yla konu şurken bazen istemeden tak ındığım o yapmac ıklı havayla konu ştu Hasan: 
"Şeküre Han ım, sen ağabeyimin kar ısı olmakla, çocuklar ı yan ına al ıp hâlâ şer'an evli bulundu ğun kahraman 
sipahinin evine hemen şimdi dönersen en iyi i şi yapacaks ın." 
"Yok," dedim gecenin içine f ısıldar gibi. "Yok, Hasan yok." 
"O zaman a ğabeyime olan sorumlulu ğum ve ba ğlılığım benim burada i şittiklerimi sabah hemen kad ıya 
bildirmemi gerektirir. Sonr a bana hesap sorarlar." 
"Sana zaten hesap soracaklar," dedi Kara. "Sen kad ıya gittiğin an, ben de Padi şahımızın sevgili kulu 
Eniştem Efendi'yi senin katletti ğini aç ıklayacağım. Bu sabah." 
"İyi," dedi Hasan sakince. "Öyle söyle."