FAKİR BAYKURT
 
103
 
 
kazın madem. Em
 
me eyi kazın. Derin kazın! Bin kere eferim şimdi sana. Köyün içinde 
teksin...»
 
*
 
* *
 
Kel 
Bektaş, muhtara sordu:
 
«Şimdi bu Hamdi bey, iresmi konuk mu, özel konuk mu?»
 
Muhtardan önce Hamdi bey kendisi karşılık verdi:
 
«Hem iresmi, hem özel... ne olacak?»
 
«Ne demek, hem iresmi, hem özel?»
 
Hamdi bey sertleşti:
 
«Ne demek olduğu seni ilgilendirmez!»
 
Kel Bektaş da sertleşti:
 
«Ula Hamdi bey! Beyefendim! insanın karnındakini bilmeden 
neye böyle ters türs konuşuyorsun?»
 
«Neyimiş karnındaki?»
 
«Karnındaki... yani demek istedim ki, bu muhtar bize değer 
vermez. Tabii biz de ona değer vermeyiz. Böyle zatın gib
i yüksek 
konukları her zaman alır, evine götürür. Bize düşürmez. Oturur 
konuklarla lügat konuşur. Demek istedim ki, gel bu akşam bizim eve 
gidelim. Süt yoğurt bulunur. Bir de bulgur aşı yaparız yanına. Irakı 
dersen, o da çentende var nasolsa, eh...»
 
Hamdi 
bey, Rıza ile Battal’ın yüzlerine baktı:
 
«Ne dersiniz?» dedi.
 
Rıza:
 
«Bizi de çığırırsa kabul.»
 
Kel Bektaş:
 
«Hay hay, çığırdım gitti!» dedi.
 
Muhtar daha da ileri gitti: