huriyet çocuğu, kahraman, hem de milli kahraman ... Söyle yav­
rum, tam gözbeb eğinin ortasınd an mı?" 
Tazı Tahsin yutkunuyor, söyleyemiyo rdu. 
"Şu paraları cebine koysana." 
Aliyi gene düşmanca tepeden hrnağa süzdü. O da hemen 
koşup Tazı Tahsinin elindeki paraları düzeltip şalvarının cebi­
ne koydu. Dalkavukça da: 
"Söyle Ağamıza," dedi, "söyle de Ağamız sevinsin, Yüzba­
şı İnce Memedi nasıl öldürdü ... " 
"İki gözünün ortasından, Peygamber mührünün tam üs­
tünden vurmuş Yüzbaşı İnce Memedi." 
Murtaza Ağa Alinin sesindeki alayı fark etti ama, şimdilik 
aldırmadı. 
"Tam ortasından," diye gürledi. "Haydi gidelim ." Topal 
Aliye de öldürücü bir bakış fırlattı. Kinli, soğuk. Bu bakışla çok 
şey söylemek istiyo rdu. 
Kaymakam önde, ötekiler arkada Belediyeye gittiler. Bura­
da Yüzbaşıyı karşılama töreni hazırlıklarını konuşacaklar, bu 
büyük haberi Ankaraya, Adanaya, Arif Saim Beye bildirecek­
lerdi. Bir de mutlu haberi herkes duysun diye, kasahada duy­
mayan kalmamıştı ya, çarşıya tellal çıkaracaklardı. 
Belediyede ilk olaraktan tellal Kambur Alımedi çağırdılar. 
Ona söyleyeceği sözleri bir bir ezberlettiler . Ezberletınenin hiç­
bir gerekliği de yoktu ya, Kambur Ahmet öyle bir tellal çağırır­
dı ki, bu Çukurovada hiçbir aşık, Aşık Torun Paşa bile onunla 
boy ölçüşem ezdi. 
Topal Ali Belediyenin dış merdivenlerinde kalmış, gene dı­
şarda Ağasını bekliyor, başına gelecekleri düşünüyordu. Çarşı­
nın köşesinde durmuş kalmış Tazı Tahsin de onu gözlüy ordu. 
Sonunda bütün yürekliliğini topladı, Topal Aliye koştu: 
"Ben gidiyorum Ağam," dedi. "Sağ ol. Bu iyiliği bana sen 
ettin. Adını bağışla bana, olur mu?" 
"Benim adım To pal Ali ... " 
Tazı Tahsin onun sağına bakh, soluna döndü baktı: 
"Yani," diye sordu, "ünlü izci Topal Ali sen misin, hani 
gökte uçan kuşun izini bile süren?" 
"Benim," dedi Ali. 
136