"İçindeki Allah korkusunu keş fedip seni korkuta korkuta dindar yapmasından mı 
endişeleniyorsun?" 
"Çok mutluyum ş imdi, dine hiç ihtiyacım yok," dedi Ka. "Bunun için de gelmedim 
Türkiye'ye. Beni tek bir ş ey götürebilir oraya: Senin aş kın... Evlenecek miyiz 
biz?" 
İpek yatağ ın kenarına oturdu. "Git o zaman oraya," dedi. Sihirli ve hoş  bir 
bakışla Ka'ya baktı. "Ama dikkat de et. Ruhunda kırılgan, zayıf bir nokta bulup 
hemen cin gibi insanın içine girmekte onun üstüne yoktur." "Ne yapacak bana?" "Seninle konuş acak ve birden kendini yere atacak. Söylediğ in sıradan bir sözde 
ne kadar büyük bir bilgelik olduğ unu, senin bir ermiş  olduğunu iddia edecek. 
Bazıları önce kendileriyle alay edildiğ ini bile sanır! Ama Ş eyh Efendi 
Hazretleri'nin kudreti de buradadır. Bunu öyle bir yapar ki senin bilgeli ğine 
gerçekten inandığ ına inanırsın, gerçekten de bütün kalbiyle inanır da. Senin 
içinde senden çok yüksek bir baş ka biri varmış  gibi davranır. Bir süre sonra 
içindeki bu güzelliğ i sen de görmeye baş larsın: Senin içindeki güzelliğ in, sen 
onu önceden fark edemediğ ine göre Allah'ın güzelliğ i olduğunu sezer, mutlu 
olursun. Dünya da güzeldir aslm- 94 da onun yanındayken. Seni bu mutluluğ a yaklaş tıran Şeyh Efen-di'ni seversin. 
Bütün bu süre boyunca, aklının bir baş ka yanı da bütün bunların Ş eyh Efendi'nin 
oyunu, senin de aslında sefil, zavallı bir budala olduğ unu sana fısıldar. Ama 
Muhtar'dan anladığ ım kadarıyla, artık o kötü ve sefil yanına inanacak gücün 
kalmamış tır. O kadar zavallı ve mutsuzsundur ki seni ancak Allah'ın 
kurtaracağ ını düşünürsün. Bu arada ruhunun isteklerini hiç tanımayan aklın önce 
biraz direnir. Böylece ş eyhinin sana gösterdiğ i yola bu dünyada bir tek öyle 
ayakta kalabilece ğin için girersin. Karş ısındaki sefile kendisini olduğ undan çok 
daha yüce biriymiş  gibi hissettirebilmek Ş eyh Efendi Hazretleri'nin en büyük 
hüneridir, çünkü bu Kars ş ehrinin erkeklerinin çoğ u Türkiye'de kendilerinden 
daha sefil, daha fakir, daha baş arısız kimse olamayacağ ını çok iyi bilirler. 
Böylece sonunda önce ş eyhine inanırsın, sonra sana unutturulan İ slam'a 
inanırsın. Bu da Almanya'dan gözüktüğ ü ve entellektüel laiklerin iddia ettikleri 
gibi kötü bir ş ey değildir. Herkes gibi olursun, halkına benzersin, mutsuzluktan 
biraz olsun kurtulursun." "Ben mutsuz değ ilim," dedi Ka. 
"Bu kadar mutsuz olan kimse mutsuz değ ildir aslında. Çünkü sıkı sıkıya 
sarıldıkları bir tesellileri, bir umutları vardır buradaki insanların. Burada İstanbul'daki alaycı inançsızlar yok. Burada iş ler daha basit." 
"Sen istediğ in için ş imdi gidiyorum. Baytarhane Sokağ ı hangisiydi. Orada ne 
kadar kalayım?" "İçin rahat edene kadar kal!" dedi İ pek. "İnanmaktan da korkma." Paltosunu giyen 
Ka'ya yardım etti. "Islamî bilgilerin hafızanda taze mi?" diye sordu. " İlkokulda 
öğrendiğin duaları hatırlıyor musun? Sonra mahcup olma." 
"Çocukluğ umda hizmetçi kadın beni Teş vikiye Gamii'ne götürürdü," dedi Ka. 
"İbadet etmekten çok diğ er hizmetçi kadınlarla buluş up görüş mek için. Onlar 
namaz saatini bekleyip uzun uzun dedikodu ederlerken ben çocuklarla halıların üzerinde yuvarlanıp oynardım. Okulda, bizi tokatlayarak, perçemimizden tutup kafamızı tahta sıranın üzerinde açık duran 'din' kitabına vurarak fatihayı 
ezberleten hocanın gözüne girmek için bütün duaları çok iyi 
95  ve muuuıuK - ezberledim. İ slam hakkında okullarda öğ retilen her ş eyi öğrenmiştim, ama hepsini 
unutmuşum. Bugün sanki İ slam hakkında tek bildiğ im şey, Anthony Quinn'in 
başrolünü oynadığ ı Çağrı adlı film," dedi Ka.gülümseyerek. "Geçenlerde 
Almanya'da Türk kanalında nedense Almanca olarak gösterdiler. Akş am buradasın 
değil mi?" 
"Evet." "Sana bir kere daha ş iirimi okumak istiyorum çünkü," dedi Ka defteri paltosunun 
cebine koyarken. "Güzel mi sence?" "Çok güzel gerçekten." "Nesi güzel?"