palamayın, sonra vicdan azabı çekersiniz, diyordu. 
Çünkü polislerin hepsi bana karşı gerçekten saygı­
lı, nazik davranacak ve arama boyunca nezaketleri­
ni hiç bozmayacaklardı. Fısıldaşmaları bitince içeri 
girdiler. Benim dostluğu iyice ilerlettiğim sivil po­
lis, "Hocam, müsadenizle bütün evi arayacağız. Siz 
hangi odada istirahat buyurmak istersiniz?" diye 
sordu. 
"Yerimde kalayım." 
"Geçici olarak telefonunuzu alacağız," dedi iç­
lerinden biri. Tam o sırada telefonum çalmaya baş­
ladı. Gökşin arıyor. 
"Cevaplayabilir miyim?" diye sordum. 
"Buyrun," dediler. Telefonu açtım, Gökşin'in 
telaşlı sesini duydum. O da televizyonl arda izleyip 
öğrenmiş. 
"İyiyim, hiç merak etme beni. Çağlayan ile Çı­
nar yanımdalar. Polisler arama yapıp gidecekler. 
Her şey yolunda," dedim ve telefonu tamamen ka­
patıp memura uzattım. 
Sokaktaki sesler giderek yükseliyor du. Zeynep 
pencereden baktı, "Sadece bizim sokakta değil, ara 
sokaklarda da insanlar toplanmış. Evin önünü de 
televizyoncular hepten kapatmışlar zaten," dedi, 
"durmadan yeni insanlar geliyor." 
Polisler, beş saat boyunca, yanlarında Çağlayan 
ve Çınar'la evin her odasındaki her çekmeyi, her 
dolabı tek tek açıp, belge ve silah aradılar. Ben 
346