Artık köpürmüş, kendini kapıp koyvermişti, ağzına ne.ge­
lirse söylüyo rdu. 
Alinin karşısında böyle, değirmenin içinde dört dönerek ne 
kadar sövdü saydı, kendi de, Ali de, değirmenci Hasan da far­
kında deği ldi. Bu ara değirmene gelenler, içerdeki sesi, şamata­
yı duyuyorlar, bahçenin bir köşesine çekilip siniy orlardı. 
Sonunda: 
11 Ağzına sıçtığımın topal deyyusu, sana insanlık değil, 
ölüm, zulüm layık," dedi, kapıdan bir ok gibi çıkıp atma yürü­
dü. Değirmenci Kara Hasan hemen koştu, atın başını tuttu, 
üzengiye yapıştı. Atma atiayan Murtaza Ağa, kapkara kesilmiş 
bir yüzle birazıcık eğildi, yava şça: 
"Söyle ona," dedi, "çok öfkelendim inadına, ahmaklığına, 
kardaşı değil miyim, elbet de öfkelenirim. Söyle ona, Vali onu 
Hükümetin maaşlı başizeisi yapacak, ben onun topal ayağına 
yeni bir ayak taktıracağım, eskisinden daha iyi olacak ayağı . 
Kara Hasan, eğer Ali kardaşımın gönlünü eder de evime gön­
derirsen, ben de bu değirmeni alır sana veririm. Sen de bana 
taksit taksit ödersin. Bilirsin, ben sözümün babayiğidi bir kişi­
yim. Onu bu gece evde bekliy orum." 
Değirmenden içeriye ok gibi süzülen kırlangıcı Kara Hasa­
na gösterdi: 
"Bak," dedi, "bak, şu kuşa bak, yavrularına yem getiriy or." 
·Atını sürdü.