Beyin incelmiş, gittikçe küçülen, bükülen, canlılığı nı, kıvranmasını yi­
tirmiş bed eni, kırpışmayı unutup, bakışsız, bir sonsuza açılmış gözleri 
buruşuyor, ağarıyor, soluyordu. Göğsünde, yüzünde donmuş, bakışsız 
bakışında en küçük bir kıpırtının bile izi yokru. Ölse yere yuvarlan­
ması gerekmez mi bunun? Yoksa uyuyor mu? İnsanlar ayakta ölür, yı­
kılmadan ayakta uyuyab ilirler mi? Öldü, diye düşündü Derviş Bey, 
bu adama bundan sonra kurşun sıkılmaz. Bunu burada bırakıp gitme­
li artık. Ellerini ayakfarını çözmeli bırakıp girmeli, bir daha da benim 
bir düşmanım var, diye düşünmemeli . Kurşunu yemeden öldü daha. 
Korkak, pis, aşağıl ık ... Bu kadar korkan, aşağılanan insan da öldürü­
lür mü? Öldürmenin de bir yolu yordamı olmalı. Kuşu karıncayı , bil­
tekmil yaratığı. .. Çiçekleri bile koparınanın bir yolu yordamı olmal ı. 
Gebe kadına, tohuma kaÇmış çiçeğe dokunamamalı insan. Bu halde 
zaten kendi kendine ölmüş insana da dokunamamalı insan ... Mustaf a 
beni yakalasay dı, bu halde öldürür müydü? Hiç düşünmeden, karşılı­
ğını az önceki kine kesmiş gözlerini ansıy arak verdi, ölqyü bile bu kin, 
bu öfkeyle bir kere öldürürdü bu insan. Ama bu insan, onca kinin ar­
dınca böylesine de bitiyor. Hidayeti çağıracak, haydi bırakı n, ellerini 
çözün de şunların gidelim, diyecekken, son olarak başını kaldırdı, şa­
şırdı, ona bakar bakmaz, Must afa Beyin bir kurtuluşta sevince batmış, 
canlanmış yüzünü gördü, hemen vazgeç ti. Tabancası na davran dı. Ta­
banca onun yüzünün hizasına, alnının ortasına gelince ye kadar Mus­
tafa Beyin yüzü, gözleri değişti, buruştu, soldu, kanı çekildi. Derviş 
Bey daha da şaşırdı . Tetiğe hasarnadı şaşkınlıktan . Eli titredi .. Allah 
belasını versin, diye geçirdi içinden. Böyle adamın Allah belas ını ·ver­
sin. Tabanca gene ağır ağır aşağı indi. Arkas ını döndü gene yürümeye 
başladı . Bu adamın yüzüne bakmarnalı, diyor, gittikçe hızianıyor ve 
bir kere olsun dönüp de Mustaf a Beye öakmıyordu. 
Her şeyin bittiğini anladı Mustafa Bey ... Ve d udakları kıpır kı­
pır elham okumaya başladı. Derviş Beyin ayakları hızlandıkça, onun 
da elham okuması, dudakla rının �unması hızlanıyorqu. Kendini liız­
landırmış, tüm kinini, iğrentisini ayağa kaldırmış, geriye dönerken ... 
Mustafa Beyin dudakl arının kıpırtısı kirp diye kesildi, gözleri bedeni, 
saçiarına kadar bir yalvarma kesildi. Donmuş. 
Derviş Beyin tabancas ının sıcak, yanmış, yağ kokan demiri alnı­
na yapıştı. Demir onu alnından itti, başını surun duvar ına 'üç kere 
2