lO 
Candarmalar yorgun bitkindiler. Günlerden beri dağ taş 
dememiş o ah aramışlardı. Ah bulsunlar , diye de köylüle ri sı­
kışhrmışlar , onlara o kadar sopa çekmişlerdi ki, felek de maşal­
lah, demiş, bu köylüler de gavur olmuşlar, ne onlara atı yakala­
mış vermişl er, ne de ahn yerini söylemişlerdi. 
Antebin çöle yakın bir köylüğünden olan Çavuş, önüne ge­
lene: 
"Ben bu işe şaştım arkadaş," diyordu. "Bizim oralarda Al­
laha tapar, peygambere iman ederler, halbuki bu dağlarda bu 
ata tapıyorlar. Bu at bunların çocuklarından, analarından da 
değer li." 
Ah yalnız Antepli Çavuşun candarmaları aramıyor, başka 
başka birlikler de düşmüşler Toroslara, köylerin alhnı üstüne 
getiriyorlardı. Dayaktan başı gözü yanlanların, ayağı kolu kırı­
lanların esamisi okunmuyor du. Candarmalar bir karanlık iş­
kence yeli gibi esiyorlardı Torosun üstünde, ya ah bulacak, tes­
lim edecek, ya da yerini gösterecek bir tek Allahın kulunu bula­
rmyorlard ı: 
Antepli Çavuşun birliği köye ilk akşamdan girdi. Muhtar, 
köylüler bu birliğin ününü duymuşlar , eli yürekl erinde, hem 
birliği, hem de başlarına gelecekleri bekliyorlardı. Birlik Muh­
tarın, daha avlusunun kapısından girer girmez, çangal boynuz­
lu kesilmeye hazır bir koçla karşı laşh. Bıçağı elinde tutan deli­
kanlı avluya giren candarmaları görür görmez eğildi, yerde.ya­
tan, iki kişinin ayaklarından tuttuğu koça bıçağı çaldı, koçun 
185