18 beyaz bez sarı ldı. Mantonun örtemediği kısımla rıyla müzedeki 
bir mumyaya benzer gibi oldu. Kolla rından tutup vitrine 
çıkardılar. "Böyle put gi bi durmasın," dedi tezgâhtar. "Güzel 
bir poz verelim ona." Gene düşündüler. "Kolla rını açalım," 
dedi patron. "Vitrini doldursun." "Yorulur, kolla rını oynatıp 
durur." Naylon ip lerle tavana asmaya karar verdiler sonun da 
kollan. Bir kolu ileri uzattılar, bağladılar ve ipi vitrinin 
üstündeki bir çiviye tutturdular. Öteki kolu da, duvarda 
boşalttıkla rı bir rafa yer leştirdiler. Onla rın çalışmasını 
seyretmeye başladı birkaç ki şi. Sonra, vitrinin önünde 
birikenlerin sayısı çoğaldı. "Cansız bu, kukla," diyenler çıktı . 
Tezgâhtar, kapının önünde ba ğırıyordu: "Canlı manken 
mağazasına buyurun! Serinletici kumaş çeşitlerimizi görün, 
işte, büyük fedakârlıklarla Kuzey Kutbu'ndan getirtmiş 
bulunduğumuz Canlı isveç Mankeni, bu sıcağ a ancak hafif 
kumaşları mızı giyerek katlanmakta dır. işte, koca manto, onu 
terletmemektedir. Kumaşlarımız la bir kuş gibi havalarda 
uçarak sizlere en canlı ve en gerçek reklamı yapmaktadır. 
'Saran Kumaşları' yalnız mağazamızda. Malla rımızın ve 
mankenlerim izin taklitlerinden sakını nız. Israrla arayınız!"  
Önce, onu yakından görmek isteyenler içeri girdi. Bir ka dın, 
ağlayan çocuğunu omzuna çıkararak kalabalığı yarma ya 
çalışıyordu. Sonra kumaşlara da baktılar. Genç kadınlar onun 
mantosunu da tuttular, aynı kumaştan olup olmadığı nı anlamak 
için. Mantonun etekleri açıldı, pantolonun yır tık dizleri 
göründü. Tezgâhtar, müşterinin az olduğu bir sı rada onun iki 
bacağına bir kumaş daha sardı. Patron da kloş etekleri açarak 
ona yardım etti. Eteklerin bu durumu ik isinin de hoşuna gitti ve 
yelpaze gibi açılmış uçları iğneyle ora ya buraya tutturdular. 
Mantolu adam bütün vitrini kapla mıştı. Ondan başka hiçbir şey 
görünmüyordu. Bunun üzeri ne, omzundan, kollarından biraz 
kumaş sarkıttılar.