Memed, ağır ağır ayağa kalktı. Bütün başlar da onunla bir­
likte yukarı kalktı. 
"Çakırdikenliğe ateş vereceğiz. Ondan sonradır ki çift ko­
şulacak." 
Tüfeğini, fişeklerini tekmil kuşanıp dışarıya çıktı. Arkasın­
dan köylüler de çıktılar. 
Kel Mıstık: 
"Çakırdikenliğe," diye bağırdı. "Davul zuma çakırdikenli­
ğe ... " 
Durmuş Ali: 
"Öküzlerin ayaklarını, çiftçilerin ayaklarını çakırdikeni 
kapmayacak gayri." 
Memed, ağır, temkinli, köyün dışına doğru yürüyordu. Ba­
şı dimdik, gözleri yarı kapalıydı. Arkasından Cabbar, onun ar­
kasından da köylüler geliyordu. Kadınlar , çocuklar onu görme­
ye damların başına çıkmışlardı. Davul zuma da susmuştu. Or­
talıkta çık yoktu. 
Köyü çıktılar. Çakırdikenliğin içine daldılar. Güz yelleri efil 
efil dağlardan Dikenlidüzüne iniyordu. İnce Memed, ortada 
durdu. Öylece durdu kaldı. Köylüler onun küçük bir kımılda­
nışını bekliyorlardı. Memed başını arkaya çevirdi. Arkasındaki 
köylüler bir şey bekliyorlardı. Ondan bir kıpırtı. 
Önünde, sütbeyaz olmuş çakırdikenlik uzanıyordu. Di­
kenlidüzüne kar yağmış gibi, sütbeyaz. Çıtırtılar geliyordu. 
Dikenierin bedenlerine yapışmış, o küçücük sümüklüböcek­
ler, dikenierin dallarını, bedenlerini toprağa doğru eğiyorlar­
dı. 
"Cabbar!" diye çok hafif seslendi. 
Cabbar çakırdikenleri yararak yanına geldi: 
"Söyle kardaş." 
Memed: 
"Ben çift sürerken de, çakırdikenliğe ateş verip, öyle çift 
koşsalardı, ne olurdu yani?" 
Cabbar gülümsedi. 
Bu sırada, arkadaki kalabalık karıştı. Birkaç kişi çakırdi­
kenleri biçip ortaya yığınaya başladı. Buna ötekiler de katıldı­
lar. Az sonra, çakırdikeninden büyük bir öbek meydana geldi. 
327