o zaman, Yoğuntaş," diyordu. Muhterem utangaç, boyun bü­
küp, utanarak, canını dişine takmış sonunda: "Gel öyleyse," 
dedi, "gel de üstüme kaldır." Çuvalın gene altına girdi, Bakkal 
Rıza ağır ağır geldi, bir eliyle çuvalı tutup Muhteremin üstü­
ne çekti, Muhterem bir davrandı tutturamadı, iki davrandı, 
bacakları gerilmiş , çimentoya var gücüyle yapışmış ayakları 
titriyordu, birden kaldırdı, çuvalın altında iki büklüm yitti 
gitti. İstasy onun dik merdivenlerini bir hızda indi. Denizin 
kıyısına aynı hızda vurdu. Çuvalın içine belden yukarısı gö­
mülmüş gitmişti, yalnız belden aşağısı bir tuhaf hayvanın ba­
cakları gibi feldirdeyerek yalpalıyordu yol boyunca. O hızla 
bakkal dükkanına kadar gitti. Bir düşürse çuvalı sırtından bir 
daha kaldırama yacaktı. Çuvalı dükkanın önünde sırtından o 
hızla attı. Yüzü terden gözükm üyordu, kıpkırmızı kesilmişti. 
Ayakta duramadı, oraya sandalyanın üstüne çöküverdi, elle­
ri ayakları halsiz oraya seriliverdiler. Yüzü hep gülüyordu. 
Göğsü hızla dolup dolup boşalıyor, soluğu taşıyordu. 
Yanına vardım, orada öyle tepesinde bir süre durdum, 
bana bakmıyordu bile. Belki de görmüyordu. 
"Gelsene lan buraya," diye sert söylendim. 
Birden ayağa fırladı: 
"Buyur abi," dedi. "Bir emrin mi var?" 
Yorgunluğu, körük gibi soluk almayı unutuvermişti. Az 
önceki halsiz serilmiş elleri ayakları birden kendilerine gel­
mişler toparlanıvermişlerdi. 
"Şurdan aşağı denizin kıyısına yürüyelim, sana diyecek-
lerim var." 
"Baş üstüne abi, emrin baş üstüne. Baş üstüne abi." 
Arkamdan tazı gibi geliyordu . 
Duruyor onu bekliyordum, yan yana yürümek için, yan 
yana birkaç adım atıyorduk, o gene arkalarda kalıyordu az bir 
süre sonra. Yüzü gene ter içindeydi, hep gülümsüyordu, ikide 
birde de bana bakıyordu belli etmeden kaş altından. Acaba 
ondan ne istiyordum, merakını gizlemesini çok iyi biliyordu. 
96