"Çünkü, çünkü efendim," diye kekeledi Arnher Bey, "onla­
n babalan Kafkas, Çanakkale, Yunan cephesinde kalan kızlara, 
, delikanlılara dağıtac ak." 
"Sen de bunun için mi eşkıyanın sana iade ettiği altınlan 
kabul etmedin? Senin hakkında çok şey biliniyor Arnher Ağa, 
hiç merak etme. Senin kim olduğunu, birtakım şüpheli dış iliş­
kilerini bilmiyor değil iz." 
Arnher Bey korktu, yüzü kül kesildi, dudaklan titre di: 
"Haşa, haşa Bey, benim ne iç, ne dış hiçbir ilişkim olam az." 
Arif Saim Bey göğsünü gererek, sesini toklaştırdı, öküz gözleri 
büyü dü: 
"Biz herkesi, sizin gibisileri, hususiyetle, takip ederek fişle-
riz." 
"Haşa, haşa efendim. Geçen Amerikan konsolosu gelmişti. 
Nar meraklısıymış, bahçeye götürdüm. Ondan başka da öm­
rümde ecnebiyan görm edim." 
"Biz insanın hiçbir hareketini kaçırmayız ve de, gördün ya, 
sizin gibisilerin nefes alışlanm bile duyar , kontrol altmda tuta-
nz." 
"Haşa, haşa efendim, bir daha ecnebiyan la görüşürsem, iki 
olsun." Elleri, ayaklan zangır zangır ediyor , başma ne bela açıla­
cağını bilemediğinden, korkusu da gittikçe gittikçe büyüyo rdu. 
"Fazla telaşlanmaya lüzum yok. Ben variken burada, seni 
sevdim, kimse senin tüyüne dokuna maz. Ama senin suçun çok 
büyü k. İnce Memedin sana iade ettiği ... " 
Arnher Bey can ha viiyle onun sözünü kesti: 
"Geri vermezlerdi altınlan. İnce Memed iyi çocuk, has 
adam, o geriye verirdi de, o canavar Ferhat Hoca o kadar altım 
ele geçirmiş de hiç geriye verir mi? İnce Memed, altınlan bana 
geri vermek isterken o canavar Hoca bana şöyle bir baktı, ciğe­
rimi deldi. Ben o altınlan geriye alsaydım, hiç kurtuluşum yok­
tu, Hoca o anda beni öldürür dü." 
"Şimdi anladım işi," diye kahkahalarla güldü Arif Saim 
Bey. 
''Yaaa Beyinı, öldürürdü, Beyinı, ben aklımla, kurnazlığım­
la canımı onlann elinden kurtar dım. Emin ol, ecnebiyanla hlç 
konuşmayacağım bir daha Beyim ." 
411