rini yakhğıru şikayet etti. Evin halen yanmakta olduğunu da 
ekledi sözler ine. 
Candarmalarla birlikte Ali, köye girdiğinde sabah oluyor­
du. Bunu gören köylüler Alinin başına biriktiler: 
"Etme Ali," dedi ler, "fıkaranın fidan gibi oğlu gitmiş, yüre­
ği yangılı. Ne yaplığını bilmiyor fıkara . Bir de sen tuz biber ek­
me yarasına . Mahpuslarda çürütme fıkaray ı. Evini köylü sön­
dürdü ... " 
Ali dinlemedi. Candarmalar , !razı önlerine kathlar , aldılar 
karakola götürdüler. 
Iraz ifadesind e: 
"Kapılan da kırdım. Her bir şeyi .de yapbm," dedi. "Eğer 
içeri girebilseydim, teker teker hepsini baltadan geçirirdim. Ol­
madı. Oğlumu, biricik öksüzümü öldürenlerin hepsini öldür­
sem, çok mu? Evi de ben yakhm. Hepsi içerde çatır çatır yan­
sınlar diye de gece verdim ateşi . Namussuz köylü durur mu? 
Haber verdiler. Evi söndürdü ler. Rızama karşılık çok mu görü­
yorsu nuz? Benim öksüzüm bir memleketi değerdi. Ben onu na­
sıl büyüttüm biliyor musunuz? Çok mu görüyorsunuz?" 
Savcıda da, mahkemede de aynı ifadeyi verdi. Tutuklayıp 
hapisaneye götürdüler, o gene ifadesinden şaşmadı. Boyuna 
söyleniyordu: 
"Benim oğlum bir köyü, bir memleketi değer di. Çok mu? 
Be . ğl ç k ?" rum o um... o mu. 
Hapisanenin tek odalı kadınlar koğuşuna getirdiler soktu­
lar. İşte bunu hiç beklemiyor du. Bir çmar gibi oğluna karşılık, 
bir ev yakrnış. Bu haksızlık ona oğlunun ölümünden de ağır 
geldi. Başını kaldınp da hiçbir yere bakmıyordu. Basbğı yeri 
görmüyordu. Gözleri hiçbir şeyi seçemiyord u. Kör gibi, el yor­
damıyla dolanır gibi geziyordu ortalıkta. Yalnız mıydı bu oda­
da, başka birisi var mıydı, farkında değildi. Bir köşeye, ''kuyu 
dibine düşmüş taş gibi" oturm uştu . Sessiz. 
Sütbey az başörtü bağlar dı. Yüzü yanık esmerdi. Ela gözleri 
kocamandı. lşıl ışıl yanardı. Çekik kaşlan yüzüne başka bir gü­
zellik verird i. Çenesi incecik, yüzü genişti. Geniş alnına küçü­
cük bir kara perçem düşe r, kıvrılır dı. Şimdi perişa n. Yüzü çeki­
lip kapkara kesilmiş. Gözlerinin akı kandan görünmüyor. Göz-
21