dık onu kabuğundan çıkmış bir kaplumbağa gibi yerdik oy-
sa kabuğunun içinde yavaşça yok olmayı tercih etti dahafazla incinmemek için duygusuzluk ve alay kabuğununiçinde korunmaya çalıştı bütün ömrünce anlaşılmayı bekle-di kendi gibi olmayanları idrak edemeden yaşadı hepimizinelini sıkmaya hazırdı evet T urgut hazırdı hazırım bütün ko-nuşmalarım hazır yalnız çağrılmayı bekliyorum rica ederimbuyurmaz mısınız demeniz yeter her ne kadar yolunu bil-miyorsam da bu kadar önemsiz bir kusur için beni harca-mazsınız herhalde sayın vatandaşlarım eksik olmayın benihatırlamak inceliğini göstererek buralara kadar zahmet et-mişsiniz size ikram edebileceğim duygularımı lütfen kabulbuyurunuz evet bana uğramıyordu merak ediyordum banakalırsa insanlarla arasında isteyerek bir uçurum yaratıyorduonları imkânsızlığa itiyordu milyonlarcası için doğru saydı-ğı düşüncelerini duygularını birkaç kişinin bozmasını iste-miyordu Günseli onları da senin gibi imkânsızlığa mahkûmediyordu çaresiz bırakıyordu amansızca saldırıyordu öyleacılaşıyordu ki ona artık kimse dayanamasın kimse yüzünügörmek istemesin diye bilerek eziyet ediyordu son günlerdebu gücünü de kaybetmişti yenilgiyi kabul etmişti haksızlı-ğından artık zevk almaz olmuştu sadece o güne kadar onuayakta tutan sinir kuvvetinin kalıntılarıyla yaşıyordu ya dayaşamıyor uyuyamıyor düşünemiyor yiyemiyor sadece ol-maya devam edebiliyordu evden çıkmak üzereydim birdengazeteyi gördüm kapının altında Selim’in resmini gördümikiye katlı gazetenin alt kısmında Burhan’ın gazeteciliği onuçok kısa bir süre meşhur etti onu sütunların arasına sıkış-tırdı evet ben de hatırlıyorum alışılmışın dışında bir satıryoktu yüz bin resim yüz bin Selim bir gazeteyi dört kişiokuduğuna göre okuyup yazması olmayanlar da resme ba-kabildiğine göre onlara da bir anlatan bulunmuştur bir deon iki yıl önce bir okul salonunda oynadığı bir piyesin res-
530