32 
Yel Veli önce Adanaya ·gitti, Aşiret Hanında üç gün kaldı. Hmın 
avlusund aki tulumbaya bakamıyor, yüzünü varıp da tulumba,dan yu­
yamıyordu. Kirli kirli yunmamış üç gün Adana sokaklarını dolaştı. 
Mor yaldızlı şekerkam ışı somurdu çocuklarla birlikte. Bıçak gibi bir 
adamdı. Sivri yüzü, sivri, birkaç tel sakalı, sivri söbe gözleri vardı. 
Ayakları, elleri ince, çok uzundu. Yel Veli tıpkı b\r pembe balıkçıla 
benziyordu. Bir gün sabahtan akşama kadar saat kulesinin karşısında 
durup saatin yürüyüşüne baktı. İçini tarifsiz bir korku, korku geçince 
sıkıntı sardı. Kendiliğinden Mersin yolunda buldu kendini. Ayakları­
na kanat takılmışçana, ardından kovalıyorlarmışçana yürüdü. Bu gi­
dişle gün batınadan Mersine ulaşacaktı . Tarlalarda sarı sıcağın alnında 
kapkara yanmış, boyunlarını sündürmüş, ter içinde, gözleri dışarı fır­
lamış ırgadar çalışıyorlar dı. Yel V elinin b'Unları görmeyi oldum olası 
içi götürmezdi. Böyle ölürcene çalışmaya mahkum olmuşlara yüreği 
paralanırdı. 
Bir ara gene o korku geldi içini aldı. Yoldan geçen her kişinin 
elinde bir tabanca görüyor, kendini öldürecek lermiş gibi her insanda 
siniyor, iki kat oluyordu. · 
Uzakta, büyük pamuk tarlasının ortasında uzun bir adam eğilip 
eğilip kalkıyordu. Yel Veli onun elinde pariayıp sönen bir şey gördü. 
İçine tıp etti. İşte, dedi, işte Dervişin adamı, beni burada da buldu, 
yolumu gözlüyor, gittikçe hızlanarak yoldan sola çavdı, Akdenize doğ­
ru gittikçe hızlanarak pamuk tarlalarının içine vurdu. O uzun karartı 
arkasına düşmüştü. Ardına dönüp de hiç bakmıyordu. Tarsustan çok 
korkuyo rdu. Eskiden bu yana. Tarsus onun için bir tılsımlar şehriydi. 
Yediuyurların mağarası buradaydı. Ölümün ilacını bulan Lokman 
Hekim Tarsustan olurdu. Yılanlar Şahı Şahmeran Tarsusta otururdu. 
Bu Tarsus dedikleri tekin bir yer değildi. Onun için Tarsusa girme-
2