Gece yarısı horozları öttü. Ağrının doruğuna yapışmış har­
man olmuş yıldızlardan başka en küçük bir ipilti bile yok. Tan- 
yerleri ışıdı, kuyrukyıldızı yalp yalp kıvılcımlanarak mavi, ken­
di yöresinde harmanlandı. Başka türlü, acayip bir aya benzi­
yordu kuyrukyıldızı, tanyerine yakın.
İsmail Ağa yelyepelek geldi. Ter içinde kalmıştı.
"Şimdi homurdanmaya başladılar, yönlerini de ağır ağır 
saraya döndüler. Hepsi değil, bir kısmı," dedi.
Mahmut Hanın gözleri kan çanağına dönmüştü. Eli bir kı­
lıcına, bir belindeki altın kaplama, fildişi saplı çakmaklı taban­
casına gidiyordu. Bütün gece eli böylece işlemiş durmuştu. Gö­
zü de dorukta.
"Başka çare yok Paşam. Başka kurtuluş çaresi..."
Paşa çözüldü. Ağır, sallanarak, bitmiş, var gücüyle kendini 
toparlamaya çalışarak sarayın kapısına doğru yürüdü. Caminin 
kapısından geçti, avluda birkaç kere ayakları gerisin geriye git­
ti, dönmek istedi dönemedi. Büyük kemerli, harikulade Selçuk 
nakışlı avlu kapısına geldi. Kalabalık onu görünce homurtuyu 
kesti, sessiz, taş kesildi. Soluk bile almadılar. Mahmut Han iri 
gözlerini kalabalığın üstünde uzun uzun gezdirdi. Kalabalık 
usuldan, gelgitten sonraki bir deniz gibi sallanıyordu.
Paşa sarayın önündeki tümseğe yürüdü, tepeye tırmandı:
"Ahmedi sizin hatırınız için bağışladım," dedi. "Düğünü­
nü de ben yapacağım. Mademki bu kadar kimse, bu kadar halk 
geldiniz. Şimdi adam gönderip Ahmedi geri getirteceğim. Ara­
nızda ayağına çabuk, iyi at süren kimse varsa, yetişsin Ahme­
de, Paşa vazgeçti desin."
Kalabalık derinden uğuldadı. Birkaç kere bir uçtan bir uca 
dalgalandı. Kalabalık gerilmiş yay gibiydi. Boşaldı boşalacak. 
Paşa bunu sezdi.
Görünüşte kendine güvenli, içinden yüreği titreyerek tepe­
den indi, ağır adımlarla saraya girdi. Adamları onu üç adım ar­
kadan izliyorlardı.
Paşa içeri girer girmez bir sürü atlı, bir sürü yaya delikanlı 
Ağrıdağınm yoluna atıldılar. Bir kalabalık Ağrıdağma uçar gibi 
süzüldü.
111