ressam  messam  bırt  zırt  ne ararsan  bulursun.  Sanki  koşullan  ne 
olursa  olsun,  bir yolunu  buluyor  ve beyinceğizlerini  geliştiriyorlar. 
Bir tek yer hariç.  Afrika,  Ortadoğu,  Amerika,  Avrupa,  Rusya...  say 
babam  say,  bunca  kıta,  onca  ülke  içinde  bir tek Türkiye'deki  Yahu-
dilere  bir haller  olmuş;  ne hikmetse,  beyinlerine  abanmaya  lüzum 
görmemişler." 
"Yanılıyorsun,"  demişti  Ayşin  kaşlannı  çatarak.  "Pek  çok Muse-
vi arkadaşım  var benim." 
Ethel  zalimce  kıkırdamıştı.  Hiç  affetmezdi  böyle  hataları.  Ben-
se iki parçaya  bölünmüştüm.  Bir yanım,  Yahudi  arkadaşının  karşı-
sında  Yahudileri  savunmak  için  söze  böyle  başlayacak  kadar  naif 
bulmuştu  Ayşin'i  - bu, ona  âşık  olan  yanım  olmalı.  Diğer  yarım,  so-
yağaçlarının  yüklü  dallarından,  içine  doğduklan  müstesna  aile  ya-
pılarından,  gittikleri  kalburüstü  okullardan  ve hayatın  sorgusuz  su-
alsiz  bahşettiklerinden  devşirdikleri  özellikleri,  kendi  geliştirdikle-
ri meziyetlermiş  gibi  taşımaya  kalkanlara  duyduğum  hınçla  bakmış-
tı Ayşin'e  - bu, onu  bana  âşık  eden  yanım  olmalı. 
Ama  Ayşin,  ne Ethel'in  yekpare,  ne de benim  ikibaşlı  tepkimin 
farkına  varmış  olmalı  ki, bodosloma  dalmıştı  kendi  savına:  "Hepsi 
de en iyi bölümlere  girdiler.  Gayet  parlak  burslar  aldı bir çoğu.  Şim-
di de oldukça  iyi yerlere  yükseldiler." 
"Ben  de sana  bunu  söylüyorum,"  demişti  Ethel  parmaklarını  çıt-
lata çıtlata.  "Sen  bana  meslek  diyorsun,  ben  de sana  yetenek.  Sen 
kariyerden  bahsediyorsun,  bense  dehadan.  İktisatçılar,  akademis-
yenler,  avukatlar,  cenahlar...  rica  ediyorum,  geç bunları.  Mevzu  bu 
değil.  Ben  sana  başka  bir şeyden  söz ediyorum.  Niçin  şöyle  rinda-
ne, hatta  alkolik  şairler;  hevaperest,  hatta  düpedüz  sapık,  hatta  ve 
hatta  cani  ruhlu  yönetmenler  filan  çıkmıyor?  Niçin  müzik  yapmı-
yor benim  insanlarım?  Yaptıklannda  da anneannelerimizin  şeker 
şerbet  geleneksel  şarkılannı  terennüm  ediyorlar  da, şöyle  protest, 
sapına  kadar  bet bir şey çıkaramıyorlar?" 
"Benim  insanlarım"  lafı  son noktaydı.  Ayşin'in  naçizane  savun-
masına  karşı,  Ethel'in  hüsrevane  saldırısı.  Bir grubu,  o gruba  men-
sup olan  biri ile olmayan  biri tartışmaya  kalksa  ne zaman,  hep  böy-
le çat diye  gündeme  gelir  patent  hakkı.  Yolun  sonu.  Tartışmalann 
kör kuyusu.  Evlinin  evine,  köylünün  köyüne,  herkesin  ait olduğu 
149