miş dolabında,  bir yandan  tuzlu  fıstık  atıştırıp,  bir yandan  cüz  ez-
berliyordu. 
Bu kadar  erken  kalkmaya  hiç de alışkın  olmayan  Musa,  dükkâ-
na girince  baktı  yapacak  iş, konuşacak  kimse  yok,  bu seferlik  apart-
manın  ekmeğini  kendisi  dağıtmaya  karar  verdi.  Camlı  ekmek  dola-
bına doğru  birkaç  adım  attı ve zınk  diye  durdu.  Bulunduğu  açı, Bon-
bon Palas'ın  bahçe  duvarına  bakıyordu.  Gördüğü  şeyi,  çilli  çırağa 
da gösterdi.  İkisi  yan  yana  durup,  yazıyı  okudular. 
"Aman  Meryem  görmesin,"  dedi  Musa.  Çürük  dişlerini  açığa  çı-
kartarak,  kendi  kendine  güldü. 
"Niye  ki?"  dedi  çilli  çırak,  yukanya  fırlattığı  tuzlu  fıstığı  hava-
da kapmayı  başaramayınca  suratını  ekşiterek. 
"Niye  olacak,  inanır  da ondan!" 
257