Ölmez Otu 771 
"Al öyleyse," dedi, "bunları sana veriyorum. İçinde tam yirmi tane kutu kib­
rit var. Çok para eder. Satar cıgara alırsın. Sana veriyoru m. Ben kibriti ne yapa­
yım ki bundan sonra. Sana daha çok gerek." 
Naylon torbadaki kutuları Taşbaşa uzattı. Taşbaş alınamazlık edemezdi, eli­
ni uzattı torbayı aldı: 
"Sağ ol Hasan," dedi, başka konuşamadı, boğazına bir yumruk geldi tıkandı, 
kendini tutamadı, ağlamaya başladı. Hasanı kucakladı, bağrına bastı. Yüreğine 
sıcak, hiç bilmediği, bir anı bile bir ömürlük mutluluk veren bir sevgi oturdu. 
Hasan: 
"Taşbaş Emmi nalursun kendine mukayyet ol, nolursun. Sen geldin geleli 
korkusundan hiç kimse uyku uyumuyar Hep seni kolluyorlar. Kaş altından hep 
hep sana bakıyorlar. Korkularından deli olacaklar. Mukayyet ol e mi?'' 
Taşbaş Hasanı yeniden kucakladı: 
"Benim deli oğlum," dedi. "Olur, kendime mukayyet olurum." 
Alaçıklardan sesler geldi, birkaç ateş parladı alaçıkların önünde, dağların 
başı usuldan ağarıyordu. 
İri bir çiçek azınanı çiçek turuncu yapraklarını yeşil çimenli bataklık kıyı­
sı toprağına yaymış, tuhaf, alışılmamış bir kokuyla kokuyor du. Çiçek o kadar 
iriydi ki kucaklayamazsın. Çiçeğin ortasına, turuncu tozlar yapışmış tacının içi­
ne arılar giriyor, tacın içinde yitip gidiyorlar. Çiçeğin turuncu yaprakları panltı 
içindeydi ve domur domur terlemişti. Sapsarı, kehribara kesmiş bir balarısı tacın 
içinden çıkıyor, bir an durup dört bir yanı dinliyor, sonra hemen kırmızı damar­
lı kanatlarını gerip uçup gidiyordu . Çiçeğin az ilerisindeki toprak incecik dil dil 
yarılmıştı. Az ötede de çınar ağacının kökünden bir çaykara kaynıyor, soğuk, 
şıkır şıkır çakıltaşlı, aydınlık. İri çiçeğin turuncu yankısı çaykaranın aydınlık 
gölcüğüne vurmuş, suyun bir ucunu turunculamış. Çaykaranın üstünde kaygan 
böcekleri suyun yüzünde ölü gibi duruyorlar, gölgeleri çakıltaşlarının üstüne 
vuruyor, suyun dibini noktalıyorlar. Sonra kaygan böceği ölü gibi dururken, bir­
den bu uçtan öbür uca görülmedik bir hızla kayıyor. Arkasından ölü gibi, uzun, 
ince bacaklarını suyun yüzüne yaymış başka birisi olanca hızıyla, gözükür gö­
zükmez kayıyor. Çakılların üstüne ince iplik iplik karışık, ama dosdoğru, cet­
velle çizilmiş binlerce gölge ipliği çiziyorlar. Kaygan böcekleri gidiyor, geliyorlar. 
Gittikçe arı vızıltıları artıyor, iri çiçeğin yöresinde. Bir anda iri çiçeğin ta­
emın üstü kanatları titreyen yüzlerce arıylan örtülüyor, pul pul... Uzak çeltik 
tarlasından yeşil bir buğu yük seliyor, yeşil, patlamaya hazır bir buğu. Sonra bu­
ğunun üstünü geliyor bir toz örtüyor. Ortalık bataklık, tuhaf bir çiçek, pıtırak, 
benzin, yanmış kavrulmuş anız, kurumuş ot, ter, toz, çürümüş su kokuyor. Me­
midiğin başı dönüyor.