herkes durduğu için kavşakta beklemekte olan iki Türk turist hemen onu 
takip ederek kendilerine boş caddeye attılar.
Bu arada kafede, şimdiye kadar Alegre'yle birlikte sükûnetle, huzurla, 
mutlulukla sçyrü sefer etmekte olduğ u dostluk gemisinden yaka paça suya 
atılan Debra Ellen Thompson sersemleten bir atalete demir atmış 
vaziyette oturuyordu. Bu sersemliği üzerinden atması biraz zaman aldı, 
hatta üze rinden attığında bile titremekten kendini alamadı. Bir bakıma 
alışıktı bu acıya ama hiç bu kadar şiddetlisini yaşamamıştı. 
Heteroseksüel bir kadın âşık olup da reddedilirse kendini kötü 
hissederdi ama sadece ediminin sonucu, yani "red-
319
Kısmı yüzünden. Ote yandan eşcinsel bir kadın, "normal" bir kadına âşık 
olup onun tarafından reddedildiğinde, sadece ediminin sonucundan değil, 
böyle bir şeyi talep etme cüreti yüzünden de, yani aşkından dolayı da 
katmerli kötü hissederdi kendini. Sevme ve karşılığında se vilme arzusu, 
başka bağlamlarda toplumca onaylanıp hoşgörülen bu arzu, utanç 
kaynağına dönüşürdü.
Debra Ellen Thompson bu hissin yabancıss değildi. Hislerini açıklaması 
halinde Alegre'nin ondan nefret edebileceğini gayet iyi biliyordu. Yine 
de bu dingin ik indi vakti, onun gözlerindeki ışıltıyı seyrederken, onu 
bir süredir gizliden gizliye, anlaşılmaz ve su götürmez bir biçimde 
sevdiğini artık daha fazla gizleyememiş, belki gizlemek istememişti.
İlk başta Gail'in de alayla söylediği gibi Alegre'ye olan ilgis inin 
yumuşak başlı bir kadın, bir diğer Zarpandit arayışı olduğundan 
şüphelenerek hislerine güvenmemişti. Ama Alegre'yle daha fazla vakit 
geçirdikçe hem onun göründüğü kadar yumuşak başlı olmadığını hem de 
kendisinin artık yumuşak başlı birini aramadığını fark etmişti. Alegre, 
yeni bir Zarpandit olarak değil, kendisi, biricik kendisi olmayı 
sürdürerek Debra Ellen Thompson'ın ruhunun iyileşmesine, Gail'i 
kaybetmenin verdiği acıyı yenmesine yardımcı olmuştu.
Caddeye çıkınca Debra Ellen Thompson'ın ilk aklına gelen kutuyu çıkarıp 
çikolatayı atmak oldu. Ama bunu yapmadı. Kafası kopuk Connie'yi 
kutusunda bıraktı ve düşünebildiği yegâne güvenli sığmak olan TEDİRGİN 
RUH ÇİKOLATA DÜKKÂNI'na yöneldi metanetle. Ama yarı yolda, suç işlemiş 
gibi koşmayı bırakıp çöktü, ağlamaya başladı.
320
Delphi Kâhini'nin Bildiğ i
"Oda pek lüks olmayabilir ama e şsiz bir manzarası olduğunu söylediler. 
Yine de beğenmezsek başka bir yere gidebiliriz. Ailem onların yanında 
kalmamızı istediler tabii ama bunun bizim için bir nevi balayı olduğuna 
ikna ettim onları. Öyle de aslında. Yarın istersen bütün gün odamızda 
kalabiliriz ya da Kapalı Çarşı'ya gideriz, öbür gün Yerebatan 
Sarnıcı'nı görürüz, seveceğine eminim... sonra Aya -sofya var..." Ömer 
asansörde, aralarında dikilen ve bu Amerikalı çiftin konuşmalarını 
gözlerinde cin gibi bir parıltıyla dinleyen kominin kırpık saçlan 
üzerinden Gail'e sıralıyordu bu lafları. Ömer komiyle birkaç kere 
Türkçe konuştuğu halde, hâlâ inatla onun Türk olduğuna inanmakta güçlü 
çekiyor gibiydi çocuk. Bu uzun boylu, az biraz sinirli, dökümlü bol 
giysileri içinde durmadan terleyen ve sürekli eliyle koluyla hareketler 
yapan sarsak adam ve tepeden tırnağa karalar giyinmiş, daha da kara 
saçlarına bir kaşık takmış sakin mi sakin kadın son zamanlarda gördüğü 
en ilginç turist çift olduğundan pürdikkat onları seyrediyordu. 
İşittikleri onu eğlendiriyor -muş gibi ikide bir sırıtıp, uzun 
kirpiklerini kırpıştırıyordu.
"Bir günümüzü adalara ayırırız... Belki ondan önce Boğaz'da bir vapur 
gezintisi yaparız. Meyhaneleri de görmeni istiyorum. Bu şehirde muazzam 
bir kafa çekme geleneği var. Mutlaka rakı içme -lisin. Mutlaka mezeleri