Kuzey ninnisi bir ton yükselmiş, uğultu bir ton daha incel­
miştir. 
Tuhaf ama, ikisi de aynı an' da: 
"Evet, ah evet işte ... " diye fısıld amışlardır. 
İki kuş birlikte havalanmıştır. 
Notalar birbirine eklenmektedir. 
Gerçekdışı bir durum yok. Buradasınız. Buradayız. Gövde­
nize dokunuy orum. Her dokunuşla içimin kuşları kanat çırpı­
yor, havalanıyoruz . 
Dudaklarını kadının omuzbaşında gezdiriyor; omuzla gö­
ğüs arasındaki yumuşacık çıkınhdan öpüyor onu. Bu aydınlık­
ta tenin donuk bir pırıltısı var. Ayrıca, omuzlarda belli belirsiz 
sarımtırak güneş çilleri. Donuk zemini ışıldatan yaldızlar; boy­
nunda birkaç çizgi, gölgeli bölgeler; göğüslerse az önceki dikey 
gergin, ahlgan biçimlerini dağıtmış, şimdi yatay, usulca iki ya­
na, koltukaltlarına doğru akmış. Adam, avuçiçlerini onların üs­
tüne değdiriyor, oradan usul usul aşağılara doğru iniyor; par­
makuçları külotlu çorabın belağızından birazcık içeri süzülü­
yor, çok değil, birkaç santim; orada duruyor. 
Küçük bir soluk alıp veriş: 
Beklediğim gibi. Karın hafif çıkık, fakat derisi trampet ben­
zeri gerilmiş değil. 
Artan bir sevinçle ürperiyor adamın teni: Yanımdaki aşırı 
diriliğin, her çeşit sivriliğin acıtıcılığından arındırılmış bir göv­
de. Çıkıntılar ürkütücülüklerinden törpülenmiş, kasılı $lar, geri­
lişler zamanın bilgeliği altında yumuşamış. 
Apaçık anlaşıldığı gibi adam bu gevşekliği sevmekte. Sert­
lik ve gerginliklerle ilişkilerini koparmış olması, hatta belki yal­
nızca bu, dokunduğu gövdeden ince derin tatlar derlemesine 
yetebi liyor. (Zeytini geri bırakışı, dilini kadının çene çukurunda 
dolaştırmak istemes i...) 
Kadın da, teninden öte ruhunda sevinç ışıldamalarıyla par­
maklarını yanındakinin boynundan omuzlarına, oradan kol 
üstlerine kaydırıyor; koltuk altlarına iniyor: Her şey nekadar 
uyumlu, hafif. Tepeler nasıl bir eğimle uzanıp gidiyor, koyaklar 
55