141 
 yılının ilk çeyreğinde 20 binden fazla insan kaçmıştır. Daha önce 45 bin Nijeryalı Almanya’ya 
kabul edilmişlerdi. Uluslararası Göç Örgütü’nün (IOM) tahminlerine göre, Kuzey yönünden , 
sadece Nijeryadan geçen yılda 160 binden fazla mülteci, Afrika ile yapılan “Göçmenlik 
Antlaşması ” kapsamında Avrupa’ya gelmiş ve bu kitle gelecek yıllarda en az 60 milyon Avro 
gibi bir bütçeyle desteklenecektir (Brost, Klingst 2016). 3,6 milyar Avro ile donatılmış bir AB 
fonu (fonda henüz 81 milyon Avro bulunmaktadır), mültecilik nedenleriyle mücadele, yasal 
göç (örneğin üniversite öğrencileri), göçmenlerin korunması, insan ticaretine karşı mücadele, 
sığınma başvurusu reddedilenlerin sınır dışı edilmesi v e ülkelerine yeniden uyum 
sağlamalarının desteklenmesi gibi konulara harcanacaktır. Onaylanan bu bütçe tutarlarının, 
geçmişte sayısız ve boş yere yürütülen yardım programlarından daha etkili olup olmayacağı, 
söz konusu yardımların gerçek ihtiyaç sahiplerin e ulaştırılması beklenen bu paraları tuhaf 
yollarla kendi ceplerine indiren rüşvetçi rejimlerin önceki uygulamaları da düşünüldüğünde, 
oldukça kuşkuludur. Afrikalı üniversite öğrencileri ve bilim adamları için Avrupa’ya vize 
süresinin iki katına çıkarılmas ı düşüncesi de aynı biçimde şimdiye değin gerçekleşmemiştir. 
İlgililer bunu da çaresizce beklemektedirler şimdiye değin.  
2. GEÇMİŞE BAKIŞ  
Virilio’nun o dönemde ılımlı, hoşgörülü ve esrarengiz bir spekülasyon olarak nitelenen 
öngörülü denemesinin yayımlanm asından on yıl önce, yani 30 yılı aşan bir geçmişte, Uyum ve 
Kimlik  (Hess -Lüttich, 1986) başlıklı bir kitap yayımlamıştım. Kitabın bir bölümünde “Afrikalı 
Mültecilerin dil eğitimi ve mesleki uyumu ”ydu. Bu kitleye yönelik daha fazla dil ve uyum 
kurslarının açılması gerektiğini savunmuştum. Ayrıca öngörülü Almanca öğretmenlerine örnek 
olması için, öğrencilerinin anadilden taşıdıkları ve öğrenilen dile aktardıkları 
yapıların/olguların nedenlerine duyarlık geliştirmeleri amacıyla, bir de Swahili’ye küçük bir 
gezi düzenlemiştim.  Çünkü bilgilenmek isteyenler  daha o zamanlar adeta sağır sultanın bile 
bildiği, diyesi öngörülebilir göçün inatla olumsuzlanmasının, gelecekte bizlere büyük sorunlar 
yaşatacağını, büyük maliyetler getireceğini elbette biliyorlardı. Bunun  yerine hükümet 
(Özellikle Helmut Kohl hükümetleri), onlarca yıl Almanya’nın bir göçmen ülkesi olmadığını, 
karşıt bilgilere rağmen, yinelemişlerdir.  Bu konuyla ilgili bütçeler kesilmiş, araştırma projeleri 
uzatılmamıştır. Almanya’da 11 şubesi bulunan, yur tdışında da Goethe Enstitüleriyle eşgüdümlü 
faaliyet gösteren, bir zamanlar öğrenciler tarafından göçmenlerin uyumu için kurulmuş olan 
Otto-Benecke Vakfı Meslek Eğitimi Topluluğu (GFbA), zamanın genel müdürü Volker Grellert 
tarafından milyonları bulan tuta rlarda yolsuzluk yapıldığının saptanmasının ardından, 90’lı 
yılların başında sessizce gömülüp, kapatılmıştır.5 O zamanki sorumlu Bakanın adı ayrıca 
Angela Merkel idi. Anılan Vakfın o zamanki yıllık bütçesi 250 milyondu. Bugün öncelikle dil 
kursları için ay rılan bütçe sadece 15 milyon Avro’dur.  
Ancak 2005 yılına gelindiğinde kırmızı -yeşil Schröder/Fischer hükümeti bir göç yasası 
çıkarıp, böylece ilk kez göçmenlere ve halen Almanya’da yaşayan yabancılara yönelik yasal 
zorunlu dil ve uyum kursları başlatılmışt ır. Güncel bir OECD araştırmasına göre (bkz. Die Zeit,  
18.07.2013, s. 52) alınan önlemler hızla başarıyı da birliğinde getirmiştir. Alınan önlemlere 
göre eğitilen göçmenler, on yıl öncesine göre daha hızlı iş bulabilmektedirler. Dil kurslarına 
katılanların  yüzde 60’ı 2012 yılında başarılı bitirme ortalamalarıyla iş başvurularında 
bulunabilmişlerdir. Ancak daha sonra bu kurslara ayrılan parasal kaynaklar da azaltılmıştır. 
Angela Merkel Başbakanlığındaki Kabine bu kez, yine on yıldan fazla bir süre sonra, 25 Mayıs 
2016 tarihinde, yeni bir uyum yasası ortaya koyarak, “Destekle ve Talep Et” biçiminde özgün 
bir motto belirlemişlerdir. Buna göre başarılı dil öğrenmek ödüllendirilmektedir: Üç yıldan