Orta Direk 191 
İbrahim hastalandı, sıtmalara tutuldu. Zangır zangır titredi ve arkadaşını 
burada, şu delikte koyup da köye dönmedi. 
Halilin tahliye gününe bir hafta kala İbrahim işi gücü bıraktı, geldi hapisha­
nenin kapısına dikildi. Gözünü hapishanenin kapısına dikmiş sabahtan akşa­
ma, akşamdan gece yanlarına kadar tam bir hafta, soğukta, sıcakta, tozcia du­
manda bekledi. 
Halil dışarı çıkıp da kucaklaştıklarında, İbrahim sevincinden deli oluyordu. 
Halil: 
"Dağlara," dedi. 
İbrahim, Uzun Yaylaya sandı: 
"Halil kardaş," dedi utanarak, "epeydir, evi çocukları görmedik. Köye varsak 
da ondan sonra da Uzun Yaylaya gitsek olmaz mı?" 
Halil güldü: 
"Bundan böyle köyden hiçbir yere çıkmak yok. Yeter bu kadar Aslan Ağaya. 
İnsanlığa geçtiyse geçti. Diyorlar ki, Yemen yok gayrı. Diyorlar ki Aslan Ağanın 
da hükmü yok artık. Köye gidelim de, millet ne iş görüyorsa biz de o işi göre­
lim. Çoluk çocuğumuzla birlikte yaşayalım." 
Köye geldiler. Köylü Koca Halillen İbrahimin başına birikti. Gene köye bir 
canlılık geldi. 
Köyde artık Aslan Ağa çetesinin ettiklerini, Uzun Yaylayı, Halep yolunu bil­
meyen yoktu. 
"Bu İbrahim mi?" diyordu Koca Halil, İbrahimse hiç ağzını açmıyordu. "Bu 
İbrahim gibi hırsız şu koca dünyada bir tane daha yok. Sürmeyi gözden çalar. 
Uzun Yaylada bir Çerkes Beyinin zorlu bir küheylanı varmış. Köroğlunun kır atı 
gibi. Yıllar yılı o atı hırsıziamak için Aslan Ağa yüzlerce kişi göndermiş, kimse 
hırsızlayamamış atı. Çerkes Beyi çifte bukağı vurmuş ata . Bir alııra kilitlemiş ki, 
demir kapılı. Atın yanında da iki adam yatarmış ki, adamlar her gece yatarlar­
ken kendilerini ata iyice bağlarlarmış. İşte bu İbrahim, bu, bu İbrahim yok mu, 
o atı çaldı da geldi." 
Meryemce gece yatakta kıyameti kopardı: 
"Ya sen yalancısın, ya Koca Halil. Hani, köye geldiğinde sen demiştin ki, 
Çerkes Beyinin atını Halil adamlarıyla birlikte aldı da getirdi?" 
İbrahim susuyordu: 
Koca Halil: 
"Bu İbrahim yok mu? Aaah, bu İbrahim! Halep yolunda kaç taş var bilir. Ka­
rıncanın deliğinde kaç karınca var, nasıl yer, nasıl sevişirler, çalınacak neleri 
var, neleri yok, bilir. Bu İbrahim dünyayı serçeparm ağının üstünde aynatır da 
kimse farkına bile varmaz. Bu İbrahim üç yüz atlık yılkıyı güpegündüz Adana 
çarşısının içinden sürer çıkarır da kimsecikler göremez. Cin mi, şeytan mı kılı-