heykel  gibi  kalakalmıştı  kapının  eşiğinde.  Anneannenin  gövdesi  ka-
pıyı böyle  tıkayınca,  salonla  dış kapının  arasındaki  daracık  koridor 
boyunca,  yan  yana  ve kaskatı  kalakalmıştı  tüm  aile  fertleri;  çama-
şır ipine  mandallanıp,  gecenin  ayazında  dışarıda  unutulmuş  çama-
şırlar  gibi. 
Küçüklüğünden  beri  sevginin  en taşkın  halleri  karşısında  eli 
ayağına  dolaşan  Sidar,  hafif  ter, yoğun  limon  kolonyası  ve belli  be-
lirsiz  kabartma  tozu  kokan  memelerin  cenderesinden  sıyrılmayı  ba-
şarabildiğinde,  telaşla  dışarı  atmıştı  kendini.  Çıkış  o çıkış.  O andan 
itibaren,  o önde,  anne  babası  arkada,  yürüyorlardı  sokaklarda. 
*** 
Sidar'ın  sol cebinden  çıkardığı  un kurabiyesini  görünce,  aniden  in-
lemeyi  kesti  yavru  köpek.  Bir an, huzursuz  ve sonsuz  bir an, göz 
göze  durdular.  Nefret  etti ondan  Sidar.  Az sonra  ölecekti.  Hatta  şim-
diden  ölmeye  başlamıştı  bile,  ama  feri çoktan  çekilmiş  kara  gözle-
rinde  mecalsiz  bir alev  gibi  titriyordu  şu lanetolası  un kurabiyesini 
yeme  arzusu. 
Birkaç  dakika  sonra  annesiyle  babası  köşeyi  döndüler.  Döndü-
ler ve oğullarının  cançekişen  yavru  bir köpeğin  karşısında  alabildi-
ğine kayıtsız,  bir şeyler  tıkınmakta  olduğunu  gördüler.  Her  iki ye-
tişkinin  de demindenberi  konuştukları  konunun  etkisiyle  iyiden  iyi-
ye gerilen  sinirleri,  böylesi  bir duygusuzluk  karşısında  aniden  bo-
şalıverdi.  Annesi  ona  bağırırken,  babası  da esaslı  bir şamar  indirdi. 
Nihayet  olmuştu  istediği.  Annesi  de babası  da her zamanki  hal-
lerine  dönmüşlerdi  işte.  Dönmüşlerdi  dönmesine  de, sokaklar  bo-
yunca  içini  didikleyen  o habis  his,  azalacağına  büsbütün  keskinleş-
mişti.  Ağlamaya  başladığında  Sidar,  ne o şamardı  canının  böyle 
yanmasına  sebep,  ne de işittiği  azar.  İstanbul'dan  geriye  kalan  o son 
Cumartesi  sabahı,  ev yapımı  bir un kurabiyesinin  üzerindeki  toz be-
yaz pudra  şekeri  gibi,  bir silkeleyişte  dökülüp  dağılmıştı  hayatın  her 
zaman  nasılsa  öyle  devam  edeceğine  dair  bunca  zamandır  duydu-
ğu, duymaya  alıştığı  inanç. 
Aynı  günün  akşamı,  ömründe  ilk defa  uçağa  bindi.  Annesiyle  ba-
basının,  pasaport  kontrolünden  geçmeden  evvel  neden  o kadar  he-
245