434 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
Ulu bir çınarmış. Altından bir göz kaynarmış. O sudan içmiş Taşbaş Lokman, 
çınarın altında, bir taşı yastık yapıp uyumuş. 
Tanyeri ışıdı ışıyacak Taşbaş Lokman erken uyanmış. Ortalık koyu karan­
lık. Birden çınann dibinden çat diye bir ses kopmuş. Oradan bir ışık patlamış. 
Bir an dört yan öyle aydınlanmış ki, karıncanın ayağını gönlrsün. O aydınlıktan 
bir ses: "Ben ölümün ilacıyım ." Lokman: "Çok şükür," demiş. "Bunun da çaresini 
bulduk ." Ve defterine yazmış. Koşa koşa dağdan inmiş, gelmiş Misis köpnlsüne, 
bütün insanlara ilanat vermiş. "Ölümün çaresini buldum," demiş. İnsanlar birik­
mişler, birikmişler, yer gök insan olmuş. Taşbaş Lokmanın ağzından çıkacak sö­
zü beklerlermiş. Elindeki deftere yazılıyır ıış, okuyayım derken, ak bir kanat gelip 
deftere vurmuş, defter Ceyhan ırınağına düşmüş. 
Bu Taşbaşoğlunun büyük atası işte bu Taşbaş Lokmandır. Asıl azmaz, yol te­
zikmez. Eskiden de kurt eniği kurt olur. 
Muhtar Sefer işin sonunun nereye varacağ ını artık bilip duruyordu. Olan ol­
muştu, bütün bu hikayel er, masallar Taşbaşa varmak içindi. Muhtar Sefer bili­
yordu ki, bittecnlbe sabitti ki bütün ermişler ortalığa kıtlık yılları, salgın yılları 
çıkarılmışlardır. Son örneği de Murtaza . Fıkara daha tımarha nede. Adamcağızı 
bu namussuz köylüler bağırta bağırta ermiş ululuğuna çıkarmışlar, başına da bu 
işi açmışlardı. 
Ama bütün bu hikayeleri Taşbaş kendisi çıkarttırı yordu. İş çok kumazca önl­
lüyordu. Önce bir dedesi taş kesiliyor, sonra öbür dedesi Lokman Hekim olu­
yordu. Millet de, bile bile, bütün bunlara inanmaya, umut bağlamaya dünden 
hazırdı. 
Gene bittecnlbe sabitti ki böyle hallerde, boğuntulu , sıkıntılı günlerde bu iş­
ler birdenbire çıkardı. Bir sabah, gözünü açmış bakmışsın ki, olan olmuş, dün­
ya çalkanıyor. Bu sefer dededen başladılar. Bu işte Taşbaşın parmağı olmasaydı, 
böyle uzun uzun her şey soy sop üstünde dolaşıp durmazdı. 
Aaah, Adil bugün gelse de, dese ki, arkadaşlar, bağışladım. Ya da sizi soyaca­
ğım dese, Taşbaş hapı hemencecik yutardı. 
Su adamlar hiç olmazsa gelseler. Onlar gelinceye kadar köylüyü oyalamak için 
bir şey yapılmaz mı? Böyle giderse , bugün değilse yann iş patlak verecek. Bir çare. 
İş başladı. Ermişlik hikayeleri çığ gibi yay ılıyor. Bu olmaz olası Zalanın düşle­
ri de işin tuzu biberi. Su Zalaya bir belalı düş gördürup de, bir gün, iki gün oya­
lanamaz mı köylü? Ya da ...