Padişahım, biz böyle ne yaphk, biz askeri aldık Bağdada gidi­
yoruz, o melun Sakarya Şeyhi nam Mehdi de İstanbulun bur­
nunun dibinde, bizim altmış bin kişilik ordumuzu yenen beş 
bin kişilik orduyla kaldı. Ya İstanbulu işgal ediverirse? Sultan 
Murattır, düşünmüş, demiş ki, gidin benden selam söyleyin 
Şeyhe, ona bir soylu at, bir hilat kürk, bir de vezirlik tuğu gön­
deriyorum. Bağdadın fethine, Kızılbaş üstüne gidiyorum, ordu­
sunu alsın gelsin, sevaptır, o da Bağdadın zaptma kahlsın. Se­
rasker, sadrazam, vezirler almışlar armağanları gelmişler Sa­
karya dağları na. Buldurmuşlar Şeyhi. 
"Padişah sana vezirlik ihsan eyledi hem de üç tuğlu. Bu ah, 
bu hilah da yolladı. Kızılbaş üstüne seferim var, sevaptır, o da 
ordusunu çeksin gelsin de birlikte fethed elim Bağdadı, dedi." 
"Kabul edemem." 
"Ne? Ne, vezirliği mi kabul edemezsin?" 
"Edemem ." 
"Nasıl edemezsin?" 
Serasker, Sadrazam şaşırmışlard ı. Karşılarında uzun boylu, 
çökük avurtlu, kara abanoz sakallı, solgun, yanık tenli, yalım 
karası ışıltılı, keskin gözlü bir genç adam kaya gibi duruy ordu. 
"Edemem." 
"Edemezsen biz de seni burada, İstanbulun burnunun di­
binde bırakamay ız." 
"Biliyorum ." 
"Senin beş bin kişin var, Bağdat ordusunun yekunu nere­
deyse üç yüz bin kişi ... " 
"Biliyoru m." 
"Bu orduyu geriye döndürüp seni hallettikten sonradır ki 
ancak biz Bağdat seferine gidebilir iz." 
"Biliyor um." 
"Bu ordu seni yenecek Sen yakalanınca Konya çarşısında 
bir eşeğe ters bindirilip çırılçıplak dolaşhrılacaksı n." 
"Biliyor um." 
"Derdin ne öyleys e?" 
"Zuhur ve huruç etmeye mecburum ." 
Ve mecbur adam, Sakarya Şeyhi kapıda duran kır ahna at­
ladı mor dağlara doğru uçtu gitti. 
549