Hükümetin elinden çekip almıştı. Bu yüzden onu çok severler, 
onunla övünürler, onun bir dediğini iki etmezlerdi.
Daha merhaba demeden:
"Geçmiş olsun Bey," dediler. "Allah kerim. Bizim de elimiz 
kolumuz armut toplamıyor ya..."
Ali Safa:
"Sağ olun, var olun, sizden, siz akrabalarımdan çok mem­
nunum. Musa Kahyayı göndermişsiniz, geldi, gönlümüzü hoş 
eyledi. Onun yangın sabahı hemen gelmesi bana dünyaları ba­
ğışladı. Şimdi iş daha da ciddileşiyor. Fakat arkamda dağ gibi 
sizler varken..."
Çıkçıklar:
"Evelallah," dediler.
Çıkçıklar, Torosun eteğinde, Çıkçıklar koyağının içinde, 
yalnız hırsızlıkla, eşkıyalıkla uğraşan bir köydü. Kadmları bile 
at hırsızlardı. İnsanları yedi yaşında tüfek kullanmaya başlar­
lardı.
"Sen hiç küşüm çekme Bey," dediler.
"Çukurovada atının ayağının bastığı yer senin olacak."
"Allah seni başımızdan eksik etmesin."
"Canımız da malımız da sana kurban Ağamızın oğlu."
"Senin tırnağına değen taş, bizim yüreğimizi parçalar."
Ali Safa Bey kıvanca batmış, ağzı kulaklarında ellerini 
ovuşturuyor, "sağ olun, var olun"dan başka söz söyleyemiyor­
du.
Bir yaşh:
"Ne oldu böyle sana Ali?" diye çıkıştı. "Seni Vayvay köyü­
nün ağzma atıp da biz yukardan seyir mi edecektik? Ne bozul­
dun öyle? Bütün bu köyü senin ayaklarının tırnağına kurban 
ederim. Var git konağına, rahatına bak. Bu yıl Vayvay köyü se­
nin topraklarmı bırakıp gidecektir. Vayvay köyü senin toprak­
larını bırakıp gitmezse, biz bu köyü bırakır gideriz. Bir daha in­
san içine de çıkmayız. Anladın mı dediklerimi, duydun mu 
Ağamızın oğlu? Var git işine. Bize bırak Vayvaylıları. Hemi de 
canını hiç sıkma."
Ali Safa Bey gözleri yaş içinde, sesi boğularak:
"Sağ ol Hacı Veli Emmi," dedi. "Beni mesrur eyledin."
319