"Ben işlemiyorum ." 
"Öyleyse ben mi işliyornın Ali Onbaşı?" 
"Haşa, sen de işlemiyorsun, korkma, sen de emir kulu-
sun." 
"Ya kim işliyor Ali Onbaşı?" 
"Onun orasını arbk ben bilemem, Yüzbaşım bilir. " 
"Anacık Sultanı değil öldürmek, ona bir fiske vuran cehen-
nemde yanar mı?" 
''Yanar Yüzba şım." 
"Öyleyse sen yandın ." 
"Ben yanamam efendim. Çünküleyim ki, ben emir kulu-
yum." 
Ocağın yıkık kemerli avlu kapısında durdular. 
"Git şu kadını al da getir." 
"Baş üstüne Yüzbaşım ." 
Kertiş Ali Onbaşı, birkaç adım atarak avlu kapısının altına 
geldi, sağ ayağını öne uzattı, dizini yere koydu, eğildi eşiğin 
aşınmış ak taşını üç kere öpüp alnını üç kere öptüğü yere koy­
du. Sonra avlunun orta yerindeki taşı gördü, aynı işlemi orada 
da yaptıktan sonra evin kapısına vardı, orada da niyaza durdu. 
O niyazını bitirir bitirmez de kapı açıldı, o iri delikanlı onu içe­
riye buyur etti. Anacık Sultan, giyinmiş kuşanmış büyük oda­
nın ortasında durmuş, onu bekliyord u. Ali Onbaşı büyük bir 
coşkuyla onun ayaklarına kaparup üç kere öptükten sonra gene 
niyaza durdu, elini aldı dudaklarına, alnına götürdü. Anacık 
Sultan, "Berhudar ol oğlum," diye, onu omuzundan tuttu kal­
dırdı. Kertiş Ali Onbaşı dudaklan kıpır kıpır dualar okuyor , 
zangır zangır da titriyord u. 
Anacık Sultan, d udaklannda ince bir gülümseme: 
"Ali Onbaşı," dedi, ''ben hazınm, günlerdir sizi bekliyor-
d um, gecikt iniz." 
"Çok kar vardı Sultanım ız." 
Ali Onbaşının titrernesi durmuyord u. 
"İstersen haydi gidelim. Ya da Yüzbaşına söyle, dışarda 
çok �oğuk var, bir çorbamızı, bir acı kahvemizi içsin. Bu Ocağa 
gelip de bir kaşık çorbamızı içmernek olm az." 
"Hemen gidip Yüzbaşıma söyleyey im." 
505