Ruşen uzun uzadıya beni ayıplayıp kınadılar . Fakat hanıme­
fendinin ısrarı üzerine, cinlerin hepimizin ayrı ayrı odalarda 
yatmamız hususundaki tecrit kanunlarının ilk defa aksine 
hareketle o gece dördümüz bir odada yatmaya karar verdik. 
"Bizi boğacaklarsa hepimizi bir arada telef etsinler, birbiri­
mize ne olduğunu görelim" tevekkülüyle hep boyun eğdik. 
Akşam oldu. Perilerio şerbetlerini, tütsülerini verdik. Her 
zamanki hizmetlerinde kusur etmedik. Yemeğimizi hanıme­
fendinin odasında birlikte yedik. Sular karardı. O akşam 
bizim için kim bilir nasıl esrarlı facialar gizleyen gecenin 
karanlık perdeleri yavaş yavaş örtülüyor, gecenin bu karan­
lığıyla beraber korku ve helecanımiZ da artıyordu. Cinlerin 
hüküm sürdükleri karanlığa giriyorduk. 
Onların girmelerine mani alamadığını bildiğimiz sür­
meleri beyhude bir ihtiyat olarak sürdük, mumları yakıp 
perdeleri indirdik. Geceyle birlikte başlayacak felaketimizi 
bekleyerek hepimiz bir köşeye büzüldük. Sofalarda kopacak 
korkunç gürültüleri bekliyorduk. Her zamankinin aksine bu 
gece o koca, ıssız köşkün hiçbir tarafından çıt çıkmıyordu. 
Bu derin sükutu, kopacak fırtınanın dehşet derecesinin garip 
bir alameti sayarak bu sessizlikten de korkmaya başladık. 
Yoksa bu mustarip bekleyişimizin aksine cinler, hikmetine 
akıl ermez bir tuhaflıkla bizi bu gece rahatsız etmeyecekler 
miydi? Hayatımızın bir dakika sonrasından emin olamaya­
rak geçirdiğimiz elim tereddütlerle huzursuz olurken birden­
bire odanın içinde "Hu hu hu hu huuuuu !.." diye, uğursuz 
nidasıyla bir baykuş öttü. Ses hemen kerevetin sağ ucundan 
geliyordu. Oraya bu uğursuz gece kuşu saklanmış olsun ... 
Buna hiçbirimiz ihtimal vermiyorduk. Fakat orada öttü. 
Bu hakikat de reddedilemezdi. Hepimiz titreyerek felaketin 
gerisini bekledik. Azıcık durdu. Baykuş bu defa kerevetin 
sol tarafında bir daha öttü. Biraz sonra kerevetin ortasın­
da öttü. Nihayet yükün üstünde, tavana yakın bir noktadan 
dördüncü defa olarak yine "hu hu"layıp sustu. Hayli bekle­
dik. Artık bu uğursuzluk saçan ses tekrarlanmadı. Hanıme­
fendi hazin bir sızlanışla: 
107