• 
Cevdet Bey aynı donuk bakışlı suratını asarak: "Bilmem!" 
dedi. 
Tavlaya oturdular. 
8 
ZAMANA. AİLEYE. HAYATA İLİŞKİN 
Cevdet Bey tavla sevmezdi. İlk iki eli üstüste mars olarak kaybetti. 
"Ağbim can çekişirken ben burada tavla oynuyorum!" diye 
düşündü. Sonra, iyi zar geldiği için birkaç kere kazanınca, Paşa 
heyecanlandı. Az sonra, Cevdet Bey gene kaybetmeye başladı. 
Bir ara dışarı çıkan Paşa'nın arkasından saatine baktı, onbire 
geldiğini şaşarak gördü. Dükkâna yetişemeyeceğini anlayarak 
öfkelendi. Paşa'nın tavla zevkini ve gevezeliğini iğrenç buldu. 
Bu sırada Paşa sefirliği sırasında Paris'te gittiği bir tiyatroyu, bir 
kâtibin nankörlüğünü, Konya'da yaptırdığı bir çeşmenin, birkaç 
çapkınlığının ve evkaf nazırı iken geri çevirdiği bir rüşvetin 
hikâyesini anlattı. Cevdet Bey'in kaybettiği oyunların birinin 
sonuna doğru uşak içeri girip Paşa'ya sokuldu: 
"Hanımefendi, Naime Hanım'a, Şişli'ye gidiyorlarmış, arabayı 
istiyorlar!" 
Paşa: "Alsın, alsın ben bu sıcakta arabayı ne yapacağım?" dedi. 
Sonra birden ayağa kalktı: "Dur! Kaçta gelecekmiş? Bu saatte 
de çıkılır mı? Geç kaldı. Sen git sor bakalım, kaçta gelecekmiş. 
Ben belki bir kulübe giderim," dedi. Sandalyeye oturdu. Kendisini 
hoş göstermeye çalışarak Cevdet Bey'e gülümsedi. Sonra üstüste 
düşeş attı, ama arkasından kahkaha atmadı. Tavlayı kapayıp 
yeniden ayağa kalktı. "Kulübe gideyim mi? Gidip biraz orada 
çene çalsam mı?" diye kendi kendine söylendi. 
Cevdet Bey'e döndü: "Sen ne dersin? Akşam birlikte kulübe 
gidelim mi?" 
"Aman Paşam, ben size orada yük olurum!" dedi Cevdet Bey. 
Bir an Paşa'nın gerçekten kendisini kulübe çağırdığını sanmıştı. 
Sonra Paşa'yı istediği gibi eğlendiremediğini anladı. 
Paşa: "Yok oğlum, ne yükü!" dedi, ama biraz kendini zorlayarak 
56