Ben biraz şaşalayıp kaldım. Ruşen bu tereddüdümü gö­
rünce: 
-Haydi kız, beraber git! Hasan'dan ne sıkılıyorsun? O 
senin kardeşin ... azarıyla beni yardıma sevk etti. 
Bu delikanlının adının Hasan olduğunu bir başka ağız­
dan da işitince büsbütün tuhaf bir hale uğradım. Arkasından 
yürüdüm. Bahçeye çıktık. Bir kısmı büyük ağaçların gölgele­
rine gömülmüş, koca ıssız bahçe ... Merdiven hayli uzaktay­
mış. Yan yana giderken göz ucuyla Hasan'a bakıyordum. 
Yüzü gecenin loşluğuyla seçemediğim pembe bir tazelikle 
güleç, koyu kumral bıyıkları gümrah bir çift kaş gibi dudak 
üstünü süslemiş, ağzı burnu mütenasip, mert bakışlı, aslan 
gibi bir delikanlı ... Yüreğim içimde hop hop oynuyordu. 
O da beni geeeki haline benzer büyülenmiş bakışlada 
gizli gizli süzüyordu. Birdenbire durarak sanki her kelime­
sinden muhabbetler dalgalanan bir sesle dedi ki: 
-Muhsine Hanım, senden bir şey rica edeceğim, doğru 
söyler misin? 
Titrek bir sesle cevap verdim: 
-Söylerim. Ben zaten yalandan hoşlanmam. 
-Sen evvelden peri miydin yoksa bu köşke geldikten 
sonra mı perilere karıştın? 
-Ben ne evvelden periydim, ne elhamdülillah buraya 
geldikten sonra onlara karıştım ... 
-Ya nasıl oluyor da dün gece odaının kapısı sürmeli 
olduğu halde yüküniçinden çıktın? 
Bu acayip suale karşı kendimi tutamayacak bağırdım: 
-Aaa, ben mi? 
-Evet sen ... 
-Aman hayırdır inşallah, rüya görmüş olmayasın? 
-Hayır, rüya değil... Evvela bana gözükıneden yükün 
içinde saz çaldın. Birçok beyit okudun. 
-Hayretimden boğulacağım. Ben ömrümde elime saz 
almış bir kadın değilim. Hem kadın kısmı tambura çalar mı? 
-Ne güzel çalıyordun ... Hala aksi kulaklarımda duruyor. 
-Hay cümle beladan sen sakla Rabbim! Ne garip bir hal. 
73