ğidin anası çabuk ağlar diye bağır. Sersem sepet Koca Osman! 
Kurt kocaymca köpeklerin maskarası olmuyor, kurt kocaymca 
köpekleşiyor. Koca Osman! İnşallah duymamıştır.
Almmış mı alınmamış mı, öğrenmek için gitti kapıyı açtı:
"Konuk, oğul," diye içeriye seslendi, "Başını çıkar da dışa­
rıya bak, yalımlar gökyüzünü tutmuş."
Memed içerden geldi eşiklikte durdu.
"Dışarı çıkmaca yok konuk. Göğe ağmış şu yalımlara bak, 
yalımları gör, sonra da git yatağına gir, bir güzelce uyu, şahi­
nim konuk. İstersen çık dışarı da bir su dök dışarda. Belki canın 
dışarda su dökmeyi çekmiştir. Ama şu köşeden ayrılma, hemi 
de daha ileri gitme."
Tutuşmuş eve doğru ilerledi.
"Ben birinde kaçaktım. Bir evde altı ay kaldım. En hasretlik 
çektiğim neydi, biliyor musun oğul konuk? Neydi, dışarda, yıl­
dızların altmda gerine gerine bir iyice işemekti. Evden çıktığım 
ilk gece durmadan işedim, yıldızların altmda. Fırsat bu fırsat, 
sen de işe. Bir iyice, hem de gerine gerine. Ama şu köşeyi geçe­
yim deme."
Memed usullacık kapıdan dışarıya kaydı.
Yobazoğlunun yan yana olan üç huğu tutuşmuş yanıyor­
du. Baştaki huğ eviydi. Onun aşağısındaki ahırlık, en aşağıdaki 
de samanhktı. Yangm bir anda komşu Deh Durakm evine de at­
lamıştı. Durakın evi de yalım içinde kalmıştı. Orta hızda bir 
poyraz esiyor, bu, yalımların bir minare boyu yükselmesine ye­
tiyordu. Yükselmiş yalımlar kopuyor, gecede oradan oraya sav­
ruluyordu.
Bütün köy, çoluk çocuk, genç yaşh, hasta yatalak, kimi gi­
yinmiş, kimi daha orada, yalımların ışığında giyiniyor, kimi 
don gömlek...
Yobazoğlu Haşan ellerini koynuna sokmuş iki yamna salla­
nıyor, gözlerini yanan evinden bir türlü ayıramıyordu. Karısı 
çocuklarını yanma almış ağıt yakarak yüksek sesle ağlıyordu.
Yakanlar huğlarm üçünü de kapüarmdan tutuşturmuşlar­
dı. Bu yüzden içerden bir çöp bile almadan Yobazoğlu kendisi­
ni ve çocuklarım zor dışarı atmış, canını kurtarmıştı. Bir an da­
ha gecikseydi içerde yanıp kül olacaktı.
37