da büyük yenilgiye uğramış ve zaafını kapatmak için çeşitli 
spekülasyonlara sapmak zorunda kalmıştır. İlim ycluyla çö­
zemediği olaylar hakkında birtakım ‘doktrin’, ‘prensip’ ve 
kaideler koymaya kalkmıştır. Buna sebep aklın kendine has 
olan tembellik ve kolaya sapma temayülüdür. Zor gördüğü 
bilgi alanlarında yorulan aklın kurtuluşu ve ümidi basit olan 
prensiplerdir." Peki çözüm nedir?
"Aklın yanında hikmet dediğimiz yüksek bilgi kabiliyeti­
ne de yer vermek lâzımdır. Hikmet, bu âlemin olaylanna, 
onun üstüne çıkarak mütevazı bir şekilde bakmak, araların­
daki iç ahengi sezmek, aşk il? realitenin derinliğine nüfuz et­
mektir.
"Bu anlamda bir şair, bir hakim, bir mutasavvıf ve veli, 
âlimden çok derin olarak realiteye ulaşabilir. Kim iddia ede­
bilir ki bugün F.instein, Mevlâna’dan daha çok tabiat sırları­
na erişmiştir?''
İnsanlara çok şey öğretmek gerekiyor. B ir Mustafa İnan 
herkese yetişebilir mi? İşte Hüseyin de büyüyor. Oysa onu 
ilk gördüğüm gün, "Sen büyüyecen de biz de görece?," demiş­
tim. İşte büyüyor vc babasını bile dinlemiyor artık: İnşaat 
mühendisi olmayacakmış, makinelerden hoşlanıyor. Evdeki 
bütün âletleri kurcalıyor.
"Bu işlere babamdan çok elim yatıyordu. Babam sadece 
bütürr işlerin nasıl yapılacağını anlatırdı, bütün teorik esas­
ları izah ederdi. İş pratiğe dökülünce yalnız bize emir verirdi 
vc bu emirlerin uygulanmasında küçük bir aksaklık olunca 
da sinirlenirdi. Onun aklından geçenleri sezernediğimiz için 
boyuna azar işitirdik." Evet eşya ve insan emir dinlemiyor 
çoğu zaman. Mustafa Hoca bu yüzden eşyaya da kızıyordu 
bazen. Bu söz dinlemeyen zararsız şeyleri, kendi deyimiyle 
“ kaldırıp atmak’ gerekiyordu: "Bir gün babam beni çağırdı ve 
pencereyi işaret ederek, ‘Şu vasistası görüyor musun?"dedi, 
‘Biliyorsun vasistasta, alttaki menteşelerin hareketini sınır­