Hürrem Bey mi, yoksa kendisi evde bulunmadığı gecelerde 
güzel karısını gözetlernesi için tayin ettiği onun bir bekçisi 
mi? Her şekilde Hürrem'in yokluğu, hamının yalnızlığı ve 
benim bu gece köşke davetli bulunmaklığımla bu herifin pe­
şimden gelmesi arasında bir münasebet vardı. Bunlar hep 
tesadüfi şeyler değildi ... Bu işte bir uğursuzluk kokusu alı­
yordum. Tepemde bir uğursuzluk dolaşıyordu. 
Hürrem Bey'in bu geeeki yokluğu acaba karısını dene­
mek için yapılmış bir tertip miydi? Ben içeri girdikten sonra 
elinde silahla karşıma mı çıkacaktı ? Beni gözetleyen he rif 
duvardan aştığıını gördü. Elbette şimdi boş durmayacak, bu 
gözetlerneden kastı neyse icraya kalkacaktı. 
Zihnimde böyle korkunç bir kuruntu kasırgası döne döne 
köşke yaklaştım. Fakat vahşi kıyafetimle birdenbire Cevher 
Hanım'ı korkutmamak için başımdan kalpağı, çenemden 
sakalı çıkardım. El yordamıyla küçük kapıyı buldum. 
Parmaklarıının tahta kanat üzerinde gezinmesini sevgi-
tim içeriden hissetti. Nazik sesinin en pes perdesiyle: 
-Şadan? 
-Efendim ... 
-Sen misin? 
-Evet ... 
Kapı ufak bir gıcırtıyla açıldı. İçeri girince hemen kanadı 
ittim. Sürgüyü sürdüm. Uzun bir aralığın ucunda görünen 
merdivenin ilk basamağında fitili kısılmış bir idare lambası 
yanıyordu. Evvela bu acelemden ve sonra tuhaf kostümüm­
den şaşıran Cevher Hanım sordu: 
-Bu telaşın ne? Bu nasıl kıyafet? 
-Anlatacağım ... 
-Sesin titriyor. 
-Tehlike geçirdim ... Belki de daha geçiremedim ... 
-Ne var? 
-Takip ediliyorum. 
-Kim takip ediyor? 
-Belki Hürrem Bey'in kendisi ... Belki seni gözetlernesi 
için tayin ettiği sadık adamlarından birisi ... 
155