SERVET (Özür di/er gibi): Çalışıyordunuz galiba rahatsız 
ettik. 
SAFFET (Yerinden kalkarak): Merhaba bay sermaye. 
SERVET (Sıkılarak Coşkun'a): Sanırım tiyatronun patronu 
Servet Duygulu olduğumu söylemeye gerek kalmadı. 
SAFFET: Ben gene de sizleri tanıştıra yım. Tarih yazarı Coş­
kun Bey ... 
COŞKUN: Şey ... Saffet... Ben yazar filan değilim, emekli ta-
rih öğretmeniyim. 
EMEL: Servet çok ısrar etti de seni görmek için. 
SERVET: Romantik oyunlar yazıyormuşsunuz. 
EMEL (atılır): Ben öyle bir şey söylemedim. 
SERVET: Nasıl oyunlar yazıyorsunuz? 
COŞKUN: Şimdilik zararsız oyunlar yazıyoru z, yani tehli­
kesiz şeyler. 
SERVET: Ne gibi? Yani, ne tür oyunlar demek istiyorum. 
COŞKUN: Hangisinin beğenileceğini bilmediğimiz için şim­
dilik her tür oyunlar yazıyoruz: Tarihi trajediler, bulvar 
komedileri. .. 
EMEL (Masanın üzerindeki kağıtlan alarak): Bunlar hangisi... 
COŞKUN (Kağıtlan almak ister): Daha tam olmadı... 
EMEL: Bana göre bir rol var mı? 
SAFFET (Atılır): Evet evet. (Coşkun' a) Boşuna telaşlanma. 
Biz okursak daha iyi anlarsm ne yaptığmı . (Emel'in yanına 
gelir, onunla kağıtlan incelerler.) 
SERVET: Bence şöyle kuvvetli ve keskin karakterlerin yer 
aldığı tarihi dramlar yazmalısınız. Bizde henüz ... 
41