Şiir, musiki, raks... esriklik, esneklik, ak ışkanlık... Ru- 
mi'nin dönü şümü neredeyse tamam. Şiir sevmeyen kat ı bir 
âlimken, kendi sesinin ak ışında hızla ilerleyen bir hatip- 
ken, art ık cümle suskunlar ın hislerine tercüman olacak ka- 
dar iyi bir şair olma yolunda. Bana gelince, ben de de ğiştim 
ve değişiyorum. Varl ıktan hiçli ğe gidiyorum. Bir mevsim- 
den diğerine, bir mertebeden di ğerine, ya şamdan ölüme ka- 
yıyorum. Baba Zaman' ın vaktiyle söylediklerini hat ırlıyo- 
rum. İpeğin kozadan sapasa ğlam çıkması için ipek böce ği- 
nin kendinden feragat etmesi lâz ım. 
Dostluğumuz ve ruhda şlığımız Allah'tan bir lütuf, e şsiz bir 
armağandı. Yarenlikte büyüdük, şad olduk, tomurcukland ık, 
çiçek açar gibi kelime açt ık, tamlığı tattık. Kimse tek ba şına 
hamlıktan olgunlu ğa geçemez. Seni ku ş gibi bir makamdan 
bir makama uçuracak yol arkada şını bulmalısın. Ve buldun 
mu, kendini de ğil, onu ululamal ısm. 
Sema akşamı herkes çekilip hay huy nihayete erdikten 
sonra semahanede bir ba şıma oturdum. Rumi ile bu dünya- 
  
341 
  
 
340 
daki zaman ımızın sonuna var ıyordum. Dostlu ğumuz süre- 
since nadide bir güzelli ği paylaştık; durmadan birbirini yan- 
sıtan iki ayna misali birbirimizde sonsuzlu ğu seyrettik. Ama 
eninde sonunda çember döner, devir tamamlan ır, ayna s ırla- 
nır. Her k ışın bir bahar ı, her bahar ın bir sonu vard ır. 
Ve şu vecize hâlâ geçerlidir: A şkın olduğu yerde, er ya da 
geç ayrılık vardır. 
Ella 
Boston, 25 Haziran 2008 
"Başımıza beklenmedik rastlant ılar ancak bunlar ı karşıla- 
maya haz ır olduğumuz anlarda gelir" diye yazm ıştı Aziz bir 
mesajında. 
Eğer öyleyse bu hafta ba şına gelenlere bir anlamda haz ır 
sayılmalıydı Ella. Hâlbuki eli aya ğına dolaştı, alabildi ğine 
hazırlıksız yakaland ı. Zira bu hafta pat diye Aziz Z. Zahara 
onu görmeye Boston'a geldi. 
Pazar günü ak şamıydı.  Rubinstein Ailesi  tam  yeme ğe 
oturmuştu ki Ella’n ın cep telefonuna bir mesaj geldi. Füzyon 
Yemek Pi şirme Kulübü'nden biri yollad ı zannedip hemen 
okuma gere ği duymad ı. Oyaland ı, başka şeyler yapt ı. Kalktı, 
yemeği masaya ta şıdı: Kızarmış ballı ördek, yanma patates 
sote, fıstıklı yasemin pilav ı üzerine karamelli so ğan. Ördek o 
kadar iddial ı ve heybetli görünüyordu ki masaya koymas ıyla 
herkesin ka şlarının havaya kalkmas ı bir oldu. Daha bu sa- 
bah Scott'u yeni k ız arkada şıyla görüp bunal ıma giren Jean- 
nette'in bile i ştahı açılmış gibiydi. 
Sakin, s ıradan bir ak şam yemeğiydi. Her zamanki muhab- 
betlerle taçlanan bir yemek. Ella masadaki her sohbete k ıyı- 
sından köşesinden kat ıldı. Kocasının bahçe çitlerim maviye 
  
boyama önerisine ses etmedi, Jeannette ile üniversitedeki 
derslerin yo ğunluğunu konu ştu, ikizlerle de Karayip Korsan- 
ları filmi hakk ında laflad ı. Herkese ve her şeye uyum göste- 
riyor ama asl ında herkese ve her şeye mesafeli duruyordu. 
Aklı Aziz'deydi. Acaba mektubunu alm ış mıydı? Aldıysa ne 
düşünmüştü? Neden hâlâ cevap yazmam ıştı? Kirli tabaklar ı 
bulaşık makinesine yerle ştirip, beyaz çikolatal ı creme bru- 
le'yi servis ederken zihni öylesine me şguldü ki cep telefonu-