kara da senin askerin ola, sen de fakir fıkaraya zırnık koklat­
mayasın da, bütün dünyayı gene Ağalara, Beylere pay edesin 
de... Bunu sana hiç yakıştır amadım. Bu Ağal ar, Beyler senin 
neyin olur ki, sen bir karga çobanıyken onlar senin gül yüzü­
ne bir kere olsun bakıyorlar , seni adamdan sayıp Allahın bir 
kuru selamını sana veriyorlar mıydı? 
Zeki Nejad, Yunan savaşını anlatıyor du. Yunan savaşında 
da çarpışmış, Mustafa Kemal Paşayla orada burun buruna gel­
mişlerdi. Mavi gözleri çok güzelmiş. Sarışınm ış. 
Hürüce, bizim Sarı Yeliye benziy or, diye düşündü. O da 
Çanakkalede dövüşmüş, bir hacağını orada koyarak dönmüştü. 
Öfkeli, dediğim dedik, sert huylu, doğruca bir kişiydi Sarı Veli. 
Demek, bütün san adamlar böyle oluyorlar , bu sarı benizli ma­
vi gözlüler. Bunlara konuşmak fayda vermez, dedi kendi ken­
dine. Ben de onun yüzüne ölüp yitene kadar bir daha bakmam. 
O karga çobamna ağzımı açıp da bir tek bir söz edersem, nah, 
böyle çont olayım. Bu adamlara söz geçiremezsin. Ben de, Yüz­
başısına Hatçeyi öldürtenin bir daha yüzüne bakarsam ... 
Şu öğretmene bir iki sual soracaktı ya, neylersin, şurada 
Efendi Hazretleri konuşuyord u. Diyecekti ki, O Mustafa Kemal 
Paşa bizim adamımızdı da, karga çobanı has bir kişiydi de, sen de 
onunla burun burun a geldin de neden varıp da onun yanına so­
kulmadın, sokulup da sen bizim has adamımız sm, demedin? De­
medin de onu gidip Ağalara, Beylere teslim ettin? Senin de bu işte 
hiç suçun yok mu Zeki oğlum? Gene de o Mustafa Kemalin, ölüp 
yitene dek yüzüne bakınayacaktı. Onun da hiç aklı yok muydu, 
o, kargalara çobanlık ederken, kendisinin yüzüne bakmayan o 
kan içici, o zulümkarlann kim olduklannı bilmiyor muydu? 
Efendi Hazretlerine de bir sözü vardı, sen ki Alinin, Hazre­
ti Muhammedin atının, Köroğlunun tasvirini çıkarmış bir kutlu 
kişisin, hele söyle bakalım, bunun tasvirini niye çıkardın, yoksa 
bu Zeki yalan mı söylüyor? Niye yalan söylesin, Hatçeyi öldü­
ren onlar değil mi? 
Öğretmen konuştukça o böyle düşün üyor , bu omuzu altın­
lı Paşanın işini, doluya koyuyor olmuyor , boşa koyuyor dolmu­
yordu, bir türlü anlay amıyordu. Sonunda işin içinden çıkama­
dı, vazgeçti. 
241