"Yemesek de olmuyor, ada m susuyor, su içiyor gene şiş­
manlıyor." 
"Bak Oğuz senden bir ricam daha olacak. Şu misketçilik 
için birkaç soru daha soraca ğım sana. Olur mu? Haydi sora­
yım." 
"Sor," ded i Oğuz, sesi daha da kalınlaşarak. Yarasını, 
onulmaz yarasını deş iyordum Oğuzun. 
"Bi r günde kaç tane misket kazandığın oluyordu, aklında 
mı?" 
Bu soru m Oğuzun hoşuna gitti, güldü, sesli sesli. Hemen 
de karşılık verdi, hiç düşünmeden. 
"Bazan dokuz yüz, bazan iki bin." 
"İki bin aldığın oldu mu?" 
"İki bin tane aldığım oluyordu." 
Zenginden kazanıp ... 
"Kimdi bu çocuklar , kaç çocuktan iki bin bilye topluyordun?" 
"Bunlar öyle çocuklar , içlerinde çok da zenginleri var. 
Bunlar, bu çocuklar giderler başka mahallelere, kazanırlar, 
ben de onlardan üterim, olur biter. Ben de onlara satarım , gene 
üterim gene satarım , gene üterim gene satarım ." 
"Bunların içinde yurttan da çocuklar var mıydı?" 
"Yoktu. Ben kazandığı m misketleri getirir yurttak i ço­
cuklara verirdim, onlar da çukur oynarlardı." 
Bu çukurun nasıl bir oyun olduğunu bilmiyorum, Oğuza 
da sormayı unutm uşum. 
"Bu oburluk o günlerden kaldı işte." 
"Nasıl?" 
"Çocuklara misket veri rdim, önlerindeki börekler ini alır 
gövdeye indirirdim. Vereyim üç misket, ver böreği , kıymalı 
börek... Güzel güzel börekler, ben hepsini kandırır dım , bö­
reklerin hepsini alırdım , dolaba tıkardım , geceley i n kalkıp 
hepsini yerdim." 
13