Oysa  sevgi  söz konusu  olduğunda,  sayılar  ve oranlar  sadece  fesat 
çıkarmaya  yarıyordu.  Aciz  bir sıfattı  ÇOK,  daha  da fazlasının  müm-
kün olduğuna  inanıldığı  her yerde.  Çok  seviyordum  Ayşin'i.  Ama 
bundan  daha  iyisini  yapabileceğimi  ikimiz  de biliyorduk.  Bir yerler-
de bir yanlış  anlama  olmuş;  içkiyi  azaltmak  değil  tamamen  bırak-
mam  gerektiğine  ve bu zor hedefe  ancak  sevgimizle  ulaşabileceği-
me, bunu  yapsam  yapsam  "onun  hatırına"  yapabileceğime  inanmış-
tı bir kere.  Sıkışmıştım.  Başlangıçta  salt  kendi  sağlığım  için  azalt-
mamı,  derken  ilişkimizin  hatırına  büsbütün  bırakmamı  istediği  iç-
ki, nasıl  olup  bittiğini  anlayamadan,  benim  meselem  değil,  onun 
meselesi  olup  çıkmıştı. 
O günlerde,  takvimimin  üzerine  kocaman,  cart  kırmızı  bir çarpı 
işareti  çektim.  Tesadüfen  ikinci  ayın  22'sine  denk  düşen  bu milad 
daha  öncekilerden  iki açıdan  farklıydı:  Birincisi,  daha  önce  hep  iç-
ki içmeyi  açık  açık  bırakmışken,  şimdi  açık  açık  içki  içmeyi  bıra-
kıyordum.  İkincisi,  diğer  yeminlerimin  aksine,  buna  sonuna  kadar 
sadık  kaldım.  22. 2. 2001'den  mahkemenin  bizi  uğraştırmadan  tek 
celsede  boşadığı  28.2.2002'ye  kadar  Ayşin'in  yanında  tek yudum  iç-
ki almadım  ağzıma.  O tarihten  sonra  da bir daha  görüşmediğimize 
göre,  sözüme  hâlâ  sadık  kaldığım  söylenebilir. 
Ayşin,  bir müddet  hayrete  bulanmış  bir sevinçle  izledi  bendeki 
bu ani ve kati  gelişmeyi.  Ama  kısa  zamanda,  sevincin  yerini  şüphe 
aldı. Gene  de hiçbir  zaman  daha  ileri  gidip  gerçeği  ortaya  çıkarma-
ya çalışmadı,  hafiyelik  etmeye  kalkmadı.  Gözlerinin  önündeyken 
attığım  her adımı  takip  ettiği  halde,  gündüzleri  onun  denetimi  dışın-
daki arazide  neler  yaptığımı  bir kez olsun  kurcalamadı.  O günlerde 
Ayşin'in,  çift  mezarlı  evliyayı  aklına  getirip  getirmediğini  bilemi-
yorum  ama  işte kinayeli  çemberim  bir kez daha  dönüp  dolaşmış  ve 
ben tıpkı  babam  gibi,  günün  iki ayn  yansında  iki ayrı  kişiliğe  bü-
rünüvermiştim.  Belirgin  bir fark  vardı  yalnız  arada.  Babam  gündüz-
leri sabreder,  geceleri  içerdi.  Bende  ise, şartlarım  böyle  gerektirdi-
ğinden,  tersine  dönmüştü  düzen:  geceleri  sabredip,  gündüzleri  içi-
yordum. 
İnsan  vücudu,  sadece  sağdan  sola  değil,  soldan  sağa  da işleye-
bilen  bir saat  banndınr  içinde.  Mesele  onu  nasıl  kurduğunuza  bağ-
lıdır.  Ben,  en fazla  iki hafta  içinde  adamakıllı  alışmıştım  yeni  siste-
231