Ölmez Otu 595 
"Çukurovaya gitmeliyi z, başka çaremiz yok." 
"Yok ama, Meryemce anayı ne yapalım? Beraber götürsek bir adım atamaz. 
Sen de geçen yılki gibi onu sırtında taşıyamazs ın." 
Alinin sırtından soğuk bir ürperti geçti. Kemikleri sızladı. 
"Ben bir yol buldum. .. Buldum amma ... " 
Kadın telaşla, sevinçle gözlerini aça aça: 
"Nasıl bir yol?" diye bağırdı. 
Ali eliyle Elifin ağzını örttü. 
"Sus," dedi. "Bağırma o kadar. Yavaş yavaş." Ağzını Elifin kulağına götürdü : 
"Bana bak, beni iyi dinle. Telaşlan ma. İyi düşün. Anaını burada, köyde bıraka­
lım. Biz gelinceye kadar. .. " 
E lif: 
"Bir başına! Tek başına, bomboş köyde ... El tutmaz, ayak tutmaz. Kurdun ku­
şun, urlunun uğursuzun içinde ... Biz dönenekadar kemikleri bile kalmaz." 
Ali başını kederle salladı: 
"Gücü yetmez, el ayak tutmaz. Öyleyse vazgeçelim Olmadı, olmadı. Burada 
kaldık gitti. VarsınAdil Efendi de canımı alsın." 
E lif: 
"Burada kalırsa ardımıza düşerse yollarda da ölüp kalmaz mı? Biz onu burada 
koyar gidersek o bomboş köyde kalmaz. Başını taştan taşa vurur." 
Ali: 
"Şaştım kaldım." 
E lif: 
"Şaşırdım. Köylü dönünceye kadar biz de burada deliririz." 
Ali: 
"Sıkıntıdan. Boş köy mezarlık gibi." 
Köy ıpıssızdı. Ölü ıssızlığı. Vızıldayan sineğin sesi duyulur. Yalnız kediler, kö­
pekler azıcık bir canlılık verir gibiydi köye. Yakında onlar da çekilip gidecekler. 
Toprak damlar yerden bir metre yüksekliğ inde. Bacalar ağaçlan kesilmiş or­
man kalımılan gibi. Köy bir boz topraklı tepe gibi apak gözüküyor. Döngeleler 
damlann aralannda billur kırmızısı . .. Doldurmuş. Köy, köy oldu olalı sanki bu­
raya insan ayağı değmemiş. Burası da insan eli değmemiş bir doğa parçası. .. Bir 
bozkır kadar yalnız, ıssız, bir dağ başı gibi rüzgarlı. Köpekler, kediler bile durumu 
değiştirmiyor. Belki de köye biraz daha keder, biraz daha yapayalnızlık veriyorlar. 
Her halleri, bellerini kamburlaştınp, tüylerini diken diken ederek gerinmel eri, her 
halleri buraya uygun. Yalnız kalmış, üşümüş. Bu yer bundan sonra kedilerin, kö­
peklerin yeri. Dünya kurulduğundan bu yana kediler, köpekler burasını mekan 
tutup oturmuşlar. Öylesine yerleşmiş bir halleri var. Yerlerine öylesine sahipler. 
Ali yemeden içmeden tam üç gün köyün içini, ıssızlığını dolaştı. Düşündü.