98 KUYRUKLU YILDIZ ALTINDA BİR EVLENME 
re evet cevabınızı alsam o zaman dünyalar benim olacak. Sa­
lon reddetme yoluna gitmeyiniz. İkimizin de saadetini mahvet­
miş olursunuz. Gene bir pot kırdım mı? Aman susayım. Susa­
yım diyorum da hâlâ yazıyorum. Cevabınızın gelişine kadar ne 
üzüntülü bir hayat geçireceğim. Uyku rahatı, yeme içmeden tat 
alma gibi yaşama ihtiyaçlarını zaten sizinle yazışmaya başla­
yalı beri kaybettim. Çok sevinmek de insanı büyük bir kedere 
uğramak derecesinde üzüyor. Bu kadar niçin sevmiyorum bil­
mem. Korkuyla, merakla, kuşkuyla karışık tarif olunmaz bir 
sevinç Hayatımızı o derecede benzer ve eş sayıyorum ki kalbim­
deki şeylerin tıpkısuu sizin gönlünüzde de var sanarak bu sa­
tırları fazla ve boş buluyorum, öyledir de aman Yarabbi hâlâ 
niçin yazıyorum? Duygu beraberliğimize böylesine kesin bir 
şekilde inandığım halde gene alacağım cevabın ters çıkması 
tehlikesinden yüreğim gümbür gümbür atıyor. Artık susaca­
ğım. Ama alacağım cevabı ne kadar şiddetle beklediğimi tek­
rardan kalemimi alıkoyamıyorum. (Bende takat kalmadı fer­
man senin) şarkısı bilmem neden birkaç zamandır dilime do­
landı. Bunu söylemek de bir terbiyesizlik midir acaba? Bu yaz­
dığım şey bir dilek bildiren yazı mı, yoksa bir şüphe itiraft mı? 
Yahut, aman Allah, nasıl söyleyeyim? Bir aşk mektubu mu? 
Gene kızdınız mı? Kızdınızsa bu müsveddelerimi baştan aşağı­
ya şimdi yırtar, bir başkasını yazarım. Ama bu kâğıt henüz 
güzel parmaklarınıza dokunmazdan önce bu sorduğuma sizden 
cevap bekleyişim bir çeşit budalalık değil midir? Evet, biliyo­
rum. Hep yazdıklarım birer «betise» den başka bir şey değil. 
Ama ne yapayım? Kızgınlığınızı yatıştırmaya, sizi güldürme­
ye uğraşıyorum. Tabiatımda komiklik yok. Tuhaflık etmesini 
de bilmiyorum. Sözlerim işte böyle acayip bir şeyler oluyor. Siz 
o kadar yaman bir tenkitçisiniz ki, şu satırlarda her kelimem­
le ayrı ayrı alay edecek kimbilir ne kadar potlar, çelişme­
ler bulup çıkarırsınız. Siz kendiniz, «ben çirkin bir kızım» 
diye feryat edip dururken benim hâlâ «şu kâğıt güzel par­
maklarınıza dokunmazdan önce» çeşidinden cümlelerle bilmez­
likten geüşime kim bilir ne kadar tutulursunuz; Rica ederim 
insaf buyurunuz efendim. Mademki sizi görmeden sevdim, (1) 
(1) Bu sevdim sözüne ne kadar gücenirseniz güceniniz, artık hu 
kabahati bir kere işledim. Bu oldu, bitti.