269
parçaya böleceği endişesiyle durakladı. Ne var ki patates harçlı mantar 
krepini nihayet yuttuğunda Gail'in fırın ağzından sadece şu sözler 
çıktı: "Ben de seni seviyorum."
Derin, derin sessizlik. Sonra bir iç çeki ş. Ama bu sefer kesinlikle 
tofudan de ğil.
Meşrebi bir kuşlar
ı
270
p
Sıfır Numara
Göz açıp kapayana kadar âşık bir çift olmuşlardı. Ve göz açıp kapayana 
kadar âşık bir çifte dönüşen herkes gibi, aşağıdan ne kadar sinir 
bozucu göründüklerinin farkına bile varmadan son sürat semanın yedinci 
katına kanat çırpmakla meşguldüler. Kendi kozalarında  durmadan 
dokunuyor, öpüşüyor, mırıldanıyor, daha yeni geliştirdikleri ama sanki 
hep bildikleri bir tuhaf dille cilveleşiyorlardı. Onlarınki vecdle 
şişmiş bir balondu. Dünyadan şüpheyle izlenen, sürekli göz altında 
tutulan ancak kendisi etrafını görmekten aciz bir şişkin balon: 
velhasıl aşkın kör olduğu zannı.
Dokunaklı bir büyüleri vardır âşıkların ve tümüyle kendileriyle 
doludurlar, daha doğrusu kendisiyle çünkü âşık çiftler, iki bağımsız 
benlik olarak buluştukları halde, son tahlilde "iki" değil (bir artı 
bir) "sıfır" olurlar (bir eksi bir). İşte tam da böyle tekliğe filizle -
nivermişti Gail'le Ömer, kimseler anlayamadan. Artık "Ömer artı Gail" 
değillerdi, mükemmel bir sıfır, bir Gailömer ya da Ömergail 
mutantıydılar.
Aşka diyecek yok, hoş bile sayılır ama ÂŞIKLAR iç baylaydılar. Bu bir 
yana evlilik tam bir ifrattı. Belki de herkesten çok Alegre'nin 
sinirleri bozulmuştu. Ne de olsa tren tariflerinde olduğu gibi 
evliliklerde de insan yola önce çıkanın hedefe önce ulaşmasını bekler 
haliyle. Alegre'yle Piyu çıkmaya başlayalı iki buçuk yıl olmuştu; 
evlendiklerinde ne yapacaklarını, nerede oturacaklarını, hatta ne 
yemekler pişireceklerini dahi konuşmuşlardı defaaten. Doğru zamanı 
bekliyorlardı.
"Her gün bir erkeğin kadınına 'hayır' diyemeyeceği bir an vardır. 
Akıllı kadın punduna getirip o ânı bulur," nasihatinde bulun -
273
muştu büyük büyük teyzesi.
Nedense Alegre bu özel ânı kaçırdığını hissediyordu. Bazen Pi -yu'nun 
kendisiyle gerçekten evlenmek istediğinden şüphe ediyordu ama la Tia 
Piedad endişelenecek bir şey olmadığına ikna etmişti onu. "Con los 
hombres, şu erkeklerle, hep aynı bilmece. Başlangıçta evlenirlerse 
hayatlarının biteceğini kuruntu ederler, bir kere evlenince bu sefer de 
boşanırlarsa yaşayamayacaklarını zannederler."
Bir tarafta iki küsur yıldır her şeyi inceden inceye düşünen, doğru 
ânın gelmesini bekleyen, bir aile kurabilmek için ince eleyip sık 
dokunması gereken her ayarı istisnasız ince eleyip sık dokuyan Alegre 
vardı. Derken yaşam evrenindeki en gevşek, en olmadık iki karakter 
onlardan evvel e vlenme fikriyle ortaya çıkıveriyordu. Nasıl bu kadar 
süratle, bu kadar umursamazca evlenebilirlerdi? Hem ahlaken de doğru 
değildi. Gail de Ömer de (hele birincisi) her fırsatta toplumu topa 
tutmakla, çoğunluğun her hareketini ulu orta kınamakla nam salmıştı. 
Bütün bunların ardından şimdi nasıl böyle edepsizce normal 
davranacaklardı? Alegre öfkesini Piyu'dan çıka -radursun, Piyu'nun asap 
bozukluğu Arroz'la Abed'in sinirlerini tel tel gerdi. Çok geçmeden 
bütün ev ahalisi buluttan nem kapmaya hazır vaziyette ya y gibi