Güven ve cesaret. Bu değerlerden yoksun biri, tuzaklarla, bil­
mecelerle dolu bu dünyaya gözucuyla bile bakmamalı, hele he­
le onu tanıdığını öne sürmeye kalkışmamalıdır. 
"Tony, bana güveniyor musun ?" 
"Bunu sorman çok tuhaf. Gözlerine bir kez bile bakmam 
yetti sana güvenmeme ." 
Bir an duraladı ve tekrarladı. 
"Gözlerine bir kez bile bakmam yetti sana güvenme me." 
Bir sokak lambasının altında ydık; beyaz ışığın aydınlattığı 
yüzüne baktım. Bir şeyler olmuşt u. Gözakları büyüdükçe büyü­
müş, darmadağın olmuş yüzünü ele geçirmişti. Ağır ağır, derin­
den gelen bir sesle konuştu. 
"Kumsalda tanımadığın insanlarla yürümemelisin. Kız güzel, 
kumsal boş." 
Sendeledim, kanım çekilmiş gibiydi. Nasıl bir durumda ol­
duğumu anlatm ayı denemeyeceğim . Yaşamımın hiçbir döne­
minde tekrarlanmayacak ve başkasına iletilemeyecek bir duy­
guydu yaşadığı m. Kesinkes anlamıştım ki, karşımda duran Ka­
buk Adam beni öldürmeyi düşünmüştü ve bundan, bilmediğim 
bir şeyler vazgeçirmişti onu. Neden saldırmamıştı bana? Yabani 
ata dakikalarca sarıldığım için mi, yoksa azgın köpeklerin orta­
sında sessizce durup beni kurtarmasını beklediğim için mi? Ka­
çıp kurtulma şansım varken, okyanusun karşısında büyülenmiş­
çesine kalakalışım yüzünden mi? Hiç, ama hiç bilemeyeceğim. 
Giyotine kafamı koymuş, bıçağın havada uçtuğu kısacık zaman­
da da geri çekmeyi başarmışt ım. Beni öldürmemişti ve bu yüz­
den bana aşıktı. 
Hindistancevizi ağaçlı buruna yolculuk, benim gibi Tony'yi 
de yerle bir etmişti . Kanlı bir meydan savaşı geçmişt i ruhunda, 
isteğin yakıcılığı ve vicdanın zorbalığı arasında bir çatışma. Bir 
Arap hançeri gibi keskin ve tehlikeli arzu, bir Osmanlı kılıcı gi­
bi ağır ve hükümr an vicdan . Bıçakların her karşılaşmasında bir 
kadın gülümsemesi görmüştü belki de. Uzak, beyaz, yabancı 
62