İki ipekçi bu meçhul işaretierin önünde böyle garıp 
iddialarla akşamı ederler ... 
4 
Ebulfazl Enveri simya meraklılarından müteveffa Nas­
rullah Efendi'nin oğludur. Hobyar semtinde, geniş bahçe 
ortasında, mahzenli, bostan kuyulu, dehlizli, musandıralı ı 
bir konakta büyüdü. Tarif ederler, eski zaman alimlerinin 
çocukları varmış. Lazımlıkta otururlarken kendi vücutların­
dan fışkıran bir gürültüden korkarak: 
-Anneciğim ... Dadıcığım!.. Oturak bana bom dedi ... 
feryadıyla kaçarlarmış. Enveri işte bu neslin parlak numu­
nelerindendir . Koskoca oğlan iken uçkuru göğsünün üze­
rinde düğümlenmiş bir don, başında kulaklarının yansını 
örten bir pamuklu takke, elinde değnek, daima harem safa­
larında topaç çevirir, selamlığa bir misafir geldiğini görse 
mabeyin 2 kapısından dilini çıkarıp "öö" der kaçar ... On altı 
yaşında ancak "Vezzariya ti"ye3 çıkar. Yirmi beş otuzunda 
hala adına çocuk denir. Dadısız ayakyoluna, lalasız sokağa 
gidemez, gitse de iki mahalle aşırı bir yerde kaybolur . Ken­
dinin nerede olduğunu kestiremez. İsmini sorsanız cevap 
vermeye utanır. Vücudundaki bazı organların adını bilmez. 
Gerdeğe girdiği gece yenge kadının verdiği talimatı ders 
gibi harfi harfine ezberler. İki kelimesini unutsa nasıl hare­
ket edeceğini şaşırır. Ellerinde kılavuz kitaplarıyla seyahate 
çıkan turistler gibi gerdek aleminin en heyecanlı sırlarına, 
yabancı bir elin yol göstericiliği sayesinde erer. Kadına ilk 
sarıldığı zaman babasından öğrendiği duayı okur. 
Cumartesiler uğursuzdur . Salı günü işe başlamaz. Ayın 
son çarşambasını sayar. Muharremin onuna kadar az su 
ı Eski konaklarda odaların kapı tarafındaki duvariarım boydan boya kap­
layan gömme dolap, yüklük. 
2 Eski konaklarda harem ile selamlık arasındaki daire. 
Vezzariyat Cüzü: 30 cüzden (bölümden} oluşan Kuran'ın 27. cüzü. 
ı9