Hallerinden gayet memnun, hayatlanndan tatmin 
olup da kaderle bir kez olsun düello yapmamış olan­
lar, kabuklanın kınnak için herhangi bir sebebe 
sahip değillerdir. Onlar şehirde de yaşar, sahilde de; 
şehirde yaşarken bile kendi küçük sahillerinde. 
Bir de topal kuşlar vardır. Yabani, anzalı ruhlar. 
Onlar sanki her mevsim göç mevsimiyıniş gibi dur­
madan uçar, bir türlü bir yere konamazlar. 
MED-CEZIR 
İnsan memleketini geride bıraktı nu kendinden en 
az bir parçasılli feda etmeye hazır olmalıdır derler. 
ARAF 
Daha henüz bir yere ısınınışken yeniden yollara düş­
mek, insanm ruhunda korkunç bir yalnızlık hissi 
oluşturur. 
AŞK 
Yaşadığınuz şehrin dışmda, elbet bir gün gidebilece­
ğimiz, gidince yerleşebileceğimiz, yerleşince sevebi­
leceğimiz bir başka diyar olmalı. Yoksa rahammül 
edemeyiz. 
MED-CEZİR 
ıffI·.' .. :' . ' 
," • p-. 
54