Hanım’la ilişki kurduğu zaman, ona evlenme teklif ettiği za­
man da yeni bir yaşantıya kaptırmıştı kendini. Üstelik bu 
yaşantıda birçok güçlükler ortaya çıkıyordu. Ja le Hanım'la 
evlenmesi, Mustafa İnan’ın ailesi içinde bir problem olmuş­
tu. Nişanlısına, bir yıl sürer evlenmemiz, demişti. Annesi 
vardı, okuyan iki kardeşi vardı, taşranın tutucu gelenekleri 
vardı. İstanbul’a yeni gelen annesi, oğlunun evlenmesinden 
yana değildi, geleneklere göre kızı ailesinden gidip istemek 
gerektiği halde buna yanaşmıyordu. Mustafa Bey de sevinç 
ve üzüntü arasında çelişkili bir durumda kalmıştı." Profesör 
içini çekti: "Eve gidelim; sana Mustafa’nın o günlerde yazdığı 
mektuplardan parçalar okumak istiyorum. Bu durumu Mus­
tafa’nın ağzından öğrenmeni istiyorum."
Bu mektuplar 1943 yılında yazılmıştı. Mustafa Bey bir 
yandan Mühendis Mektebi’nde muallim muavinliği yapıyor, 
bir yandan da lise öğrencilerine matematik dersleri veriyor­
du. Nişantaşı’ndaki evinden Bostancı’ya gidiyordu özel ders­
lerini vermek için. Bu arada, II. Dünya Savaşı’nın karanlık 
günlerinde, iki ay süreyle tekrar askere alınmıştı. Bütün 
bunlar bir yana, aylar geçiyordu ve evlenme problemi bir 
türlü çözümlenemiyordu;
Şimdi saat tam 24.00. Bu satırları dizimin üstünde ya­
zıyorum. Herkes uykuda. Yazarken kendimi sana da­
ha yakın hissediyorum. Bugün beni biraz kederli bul-
Sevincin verdiği bir durgunluk olacak. Tahtel-şuurda 
gizli olan hislerin tazyiki olacak. Bilsen, malûm ve 
muayyen saatlerden sonra senden ayrılmak bana ne 
kadar acı geliyor, Artık kendimi böyle zamanlarda o 
kadar mecalsiz hissediyorum ki, trende, vapurda âdeta 
şuursuz, kalabalık içinde sürüklenip gidiyorum, Nere­
de, ne yapıyorum hiç farkında olmuyorum, hareketim
¡14