pkardığı on yaflarındaki bir fOcuğun parası ona verilmifti. Tam 
tamına yirmi Üf real, kırk centavo. Birkaf saniye kıpırtısız dur­
du; yanakları alev alev yanıyor, kulakları uğulduyordu. Önünde 
iki uzun gece ile iki uzun gün vardı, bir de defalarca tökezleme­
sine ka rp n hala ifleyen, ağır, paslı, kırık dök ük vicdanı ... Parayı 
cebine attı. Bürodan kanatlanmı1casına ,cıkarken, prak fOCu­
ğun, elindeki desteyi sayıp dehfet ifinde donakaldığını, sonra da 
ağlamaklı bir ifadeyle gifeye yöneldiği ni fark etmifti. 
Cezaevinden kafmıJ biri gibi sokaklarda dolandı bir süre. İlk 
gördüğü İtalyan lokantasına daldı ve bütün parasını -prak ,co­
cuğun parasını-bedeli fOk ağır yirmi Üf real, kırk centavoyu, tek 
bir akfam yemeği ifin harcadı. Erdemlerden de vazgefilmez fey­
ler vardır. Çaydaki limon gibi, pazar gazetesi ya da İtalyan moz­
zarella'sı gibi ... 
Romanın belki de en içten bölümüydü bu. El yakacak denli 
kişisel olduğu için kupkuru, dümdüz, aka ak, karaya kara diyen 
bir biçem kullanmıştı. Ne var ki yazmak bile bu utanç dolu anı­
dan arındıramamıştı Özgür'ü. Çırak çocuğun gözleri, belleği­
nin karanlık koridorlar ından, dev bir ahtapot gibi sürüne sürü­
ne yaklaşır, onu en ummadığı zamanlarda sırtından yakalardı . 
Beyaz Villa'nın portador'u (kapıcı-bek çi) Kızılderili melezi 
Romario'yla karşılaşmamak için kapısını usulca kapatmış, mer­
divenlerden hayalet gibi süzülmüştü. Bir elli boyunda, kavruk, 
boynu bükük kapıcının utana sıkıla kirayı bir kez daha hatırlat­
masına katlanacak durumda değildi. Son çalıştığı kurstaki iki ay­
lık maaş çeki karşılıksız çıkmıştı; haftalardır buldog suratlı, Al 
Capone kılıklı -purolar, rugan ayakkabılar, melon şapkalar vb.­
patronu nakit ödemeye ikı1a edemiyor du. Aslında ikisi için de 
yüz kızartıcı bir konuşmadan esirgemek istediği Romario'ydu . 
Adamcağızın, yeni doğmuş bebeğini gösterdiği tek kiracı ken­
disiydi sonuçta. 
38