Yaz Yağmuru  
ri, şehrin karl ı sokakları, siyah-beyaz kartpostallar ı geçti gözlerimin  
önünden. 
Rüyamdaki bu görüntüler bana yaşama mutlulu ğunun, bu dün yayı 
görme zevkinden asla ayr ılamayaca ğını öğretiyordu. 
Sonra şiddetli bir rüz gâr, bütün bu görüntüleri canland ırarak
üzerimden geçti ve terli sırt ım ı ürpertti. Akas ya ağaçlar ının yapraklar ı
sağa sola ışıklar saçar gibi dönü yor, rüz gârda hoş bir h ışırtı çıkarı yordu.
Rüzgâr şiddetlenince, bu yaprak ve ağ aç h ışırtısı tehditkâr bir u ğultuya 
dönüştü. Gök uzun uzun gürledi. O kadar şiddetli bir gürültü ydü ki,
uyand ım. 
"Ne güzel uyuyordun," dedi Füsun ve beni öptü. 
"Ne kadar uyudum?" 
"Bilmiyorum, ben de az önce gök gürültüsüyle uyand ım." "Korkum 
mu?" dedim, ona sar ıldım, kendime çektim. "Hay ır, korkmad ım." 
"Birazdan yağ mur baş lar..." 
Başını, göğsümle omzumun aras ına bir yere yaslad ı. Karanl ıkta 
yatt ığım ız yerden, uzun bir süre hiç konu şmadan pencereden d ışarısını 
seyrettik. Çok uzaklarda bir yerde, bulutlu gök, arada bir mor ve  
pembemsi bir ışıkla ayd ınlan ıyordu. İstanbul-Edirne yolunun gürültülü  
kamyonlar ı ve otobüsleriyle yolculuk edenler, uzaklardaki bu f ırtınal ı 
yeri sanki görmü yorlard ı da, dün yan ın o tuhaf kö şesinin bir biz  
fark ındayd ık. 
Yoldan geçen araçlar ın gürültüsünden önce uzak lambaların ın ışığı 
odaya giriyor, sağım ızdaki duvarda sessizce bü yüyerek oda yı iyice 
aydınlat ıyor ve arac ın gürültüsünü i şittiğimiz anda ışığı şekil değiştirip  
kayboluyordu. 
Arada öpü şüyorduk. Sonra kaleydoskopla o yalanan çocuklar gibi, 
odaya vuran ış ıkların duvarlarda o ynad ığı oyunlara gene bak ıyorduk.  
Çarş aflar ın içinde bacaklar ım ız, t ıpk ı kan-kocalar gibi yan yana 
uzan ıyordu. 
Önce birbirimizi hafifçe, dikkatle, yeniden ke şfederek ok şad ık. İlk 
sarhoşluktan uzakla ştığım ız için şimdi sevi şmek çok 
 
526