Halepteki Paşa daha sağdı. San Ümmetle üç gün üç gece 
düşünüp bulduklan saklanacak yer Paşanın yanı ydı. Paşa onu 
görünce çok da sevinecekti. Duyduğuna göre Paşanın o kadar, 
eskisi gibi hali vakti de iyi değildi. Hem ona bir yardımı da do­
kunurdu. 
"Bu iş tamam, Paşanın yanına gidiyorum. Başka bir iste­
ğim daha var senden San Ümmet, bunu da yerine getirirsen 
gözüm açık gitmez ." 
"Buyur amca, isteğin neyse başım üstüne." 
"Burasını bana satacaksın. Ustaları birlikte getirdim, onlar 
nasıl bir konak yapacaklarını biliyorlar. Resul Paşanın çöldeki 
konağını onlara gösterdim, tıpkısını dikecekler buraya . Bu ko­
nak bir yıl içinde bitecek. Ben gelip göreceğ im. Şu çınarın dibi­
ne, suyun üstüne, kayalığın içine de mezarımı yapacaksın, ben 
nerede ölürsem öleyim, benim mezarımı alıp buraya getirecek­
sin. Paraya gelince, yakında göreceksin ya, Sultan Süleymanın 
hazineleri kadardır benim altınlarım, onları sana vereceğim. 
Ben de Halepte yaşayacak kadar yanıma altın alacağım, insan 
halidir, yetmezse sen bana getirirsin." 
Bir gece yarısı üç katır alıp Keklikoğlunun altınlarının saklı 
olduğu sarpa gittiler. Gerçekten burası kimsenin aklına gel­
mezdi. Gelse de kolay kolay bu sarpa çıkmayı kimse göze ala­
mazdı. Altınlar çelik kasalardaydı. 
"Konak bittikten sonra Keklikoğlu geldi gördü mü?" 
"Gelmedi." 
"Duydu mu?" 
"Duydu ." 
"Gelecek mi?" 
"Gelecek." 
"Ne zaman?" diye heyecaniandı Memed. "Gelince bana da 
haber verir misin?" 
"Verir im." 
"Paşayla arası nasılmış?" 
"Paşa çok fıkara düşmüş, Keklikoğlunu görünce çok sevin­
miş. Keklikoğlu da onun ayaklarının altına altınları sermiş." 
"Sen artık zengin sin." 
"Zenginim ." 
484