Üçüncü Perde 
Erenköy'de bir sayfiye. 
Bahçede, ağaçların altında yeşil boyalı tahta kanepe/er, 
sandalye/er, demir ufak masa/ar. 
Birinci Sahne 
NAİME HANlM, SONRA ALİ AGA 
NAİME HANIM 
( Yeldirme, başörtüsüyle kanepelerden birine otur­
muş, bir el işiyle meşgul görünür. Kendi kendine) 
Birkaç senede İstanbul ne kadar değişmiş! Taşradan 
gelince buradaki süslü hanımla rın yanında adeta 
köylü bir kadın gibi kaldım. Hele efendi babam o 
kadar değişmiş ki o eski adam olduğuna bin şahit 
lazım. Uzun bir müddet birtakım saygısız, izansız, 
terbiyesiz hizmetçilerio ellerinde kalmış. Vefat edi­
verirse kalacak maaşa tamalı ederek zavallıyı kan­
dırıp aldacele evlendirmişler . Benden genç bir kadın 
almışlar. Ne hikmet bilmem, bu evliliğe dair bize 
hiçbir şey yazılmadı. Eve ilk geldiğim gün bu taze 
kadını babamın yanında görünce şaşırdım. Babam 
tebessümle "Öp annenin elini" dedi. Hayretim arttı. 
Adeta donakaldım. Efendi babam akıllı, fikirli bir 
adamdır . Bu gibi gülünç halleri kendinde kabul etmek 
değil, başkalarında görse tenkitten, ayıplamaktan 
89