Kara yolları  yetkililer i işe yaramayan  köprünün  çekimini  yapmaları  için sık sık kame­
ramanlar y olluyor v e akıl ver iyorlardı bol bol.
Bu kadar  ağır, yüz kırk tonluk  bir köprüyü  karş ı tarafa  ulaştırmanı n tek bir yolu  vardı;  bir 
yüz kırk tonlu k köprü daha  yapılacaktı,  ikinci köprü  birinci  köprünün  arkasına yerleştirilec­
ekti. îkinci köprüyü  makaralar ın üzerinde  itmey e başlayacakl ardı.  Ancak  eşit ağırl ıkla itildiğ­
inde il erleme ka yded ebilirdi kö prü ve böyl ece ik inci bir köprü tarafından it ile itile karşı y akad­
aki ayağının üz erine kadar uzat ılabilird i.
“iyi de, ikinci  köprünün  parasın ı nered en bula cağız? Birinciy i yapa na kadar  göbeğ imiz çatl­
adı. Haydi,  Allah  acıd ı halimize  de gökten başımıza  para  yağdırdı  diyelim, iki-üç  yıl daha  mı 
bekleyece ğiz ikinci  köprünün  tamamlanması  için? Makaralar  ve ayaklar üç yüz tonu taşıyabil­
ecek mi?”  diyordu  Vali. “Bu  sistemle  yerleştirilmey e çalışılan  Şırzı köprü sünü  suya 
düşürmüşler,  öğrendi k işte. Diyelim  ki, biz bunu düşürmedi k, elimizd e kalan  yüz kırk tonluk 
ikinci köprü yü ne y apaca ğız? Pazarda mı sataca ğız?”
Sağa sola başvuruyor,  köprüyü  salimen  karşıya ulaştıraca k bir alet, bir taşıt, bir yol yöntem 
87