FAKİR BAYKURT
 
12
9
 
 
Kır Abbas bağırdı:
 
«Oturun gelinler, oturun! Sözüm size değil. Akılsız buba
-
 
larınıza, 
akılsız kocalarınıza ... Hep onlara sokurdanıyorum. Emme size de 
sokurdansam yeridir. Erkek baş ise, avrat da onu döndüren boyundur 
u
lan! Eyi kumanda veremiyorsunuz bu dürzülere... Neyse, oturun...»
 
Esme, Senem’in yüzüne baktı. Sonra:
 
«Ben gideyim Abbas emmi!» dedi. «Akşam oluyor. Hayvan oruz 
gelir...»
 
«Eyi ya, haydi uğurlar olsun! Akılsız kaynatana selâm söyle. 
Kocan olacak sakar Durmu
ş’a da söyle...»
 
Senem, Esme’nin ardı sıra avlu kapısına kadar yürüdü:
 
«Kaynatam delirmiş Esme, gördün ya nasıl konuşuyor! Av
-
 
şarlı 
Sarı Hoca’ya bir muska ısmarlamalı en eyisi...»
 
Esme, Senem’in ellerini bir daha tuttu:
 
«Ah, sen bari gebe olmasaydın da 
benim doğumuma gelseydin...» 
dedi.
 
«Gı şu çektiğin korkular fazla be!» dedi Senem. «Valla yazık sana! 
Yüğrülüp de doğurmadan kalmış var mı heç? Sen de kunnarsm! 
Tasalanma! Haydi uğurlar olsun...»
 
Kır Abbas bağırdı:
 
«Eyi dinle beni koca avrat! Eyi dinle Cen
net karı! Bu evde kedi 
boku kokuyor! Heç hazzetmem bu meretin kokusundan! Bunu sen de 
biliyorsun. Elli yıllık koçanım, bunu senin de bilmen gereğir! Şimdi 
sana komut veriyorum. Madde bir: Yarın bunlar deral paklanacak! 
Evin tabanı silinip sıvanacak!..»
 
Yus
uf girdi geldi içeri.
 
«Madde iki: Yarın sabah namazında kalkıp sen, ben, oğlum 
Yusuf, 
-
gelinim Senem evde kalacak
-
 
torunum Haydar, 
-
beşikteki 
bebe de evde kalacak
-
 
testidir, tuluktur, bakır bakraç ne varsa 
alaraktan işbaşı yapıyoruz. Yani ki, Cennet kuyusu
ndan su çekip 
asmalara “can suyu” veriyoruz. Purluğun toprağı durduğu yerde bağ