KIZ 
ANNEIV 
KIZ 
ANNEIV 
KIZ 
ANNEIV 
KIZ 
ANNEIV 
KIZ 
ANNEIV 
KIZ 
ANNEIV : (Öfkelenir.) Hiç bile değil. Daha yirmi üç yaşın­
dayım. 
: Yirmi iki buçuk. Ben senin yaşındayken. Allah 
rahmet eylesin, ölen ağabeyin tam altısındaydı. 
(Yeniden ağlamaya başlar.) Sağ olsaydı da gelin ol­
duğunu görseydi kimbilir ne kadar sevinirdi? 
Şimdi bunu sana ben giydirmemeliydim ... Gö­
rümcelerin erken gelip de, onlar giydirmeliydi­
ler ... Ama ne diyeceksin? Kendimiz süsleneceğiz 
derdinden ... 
: Uf! İçim sıkılıyor ... 
: Sıkılmaz, sıkılmaz! 
: Sıkılıyor. Boğulacak gibi oluyorum . 
: Görümcelerine alındın da ondan ... Aldırma! On­
lar yaptığıyla kalsın ... Hele şu düğün de bitsin. 
Kaparsın kapını. .. Yüz vermezsin, olur biter. 
: (Utanarak) Söz kesildi kesileli onları her gün gör­
düm de, şeyi hemen hemen hiç ... 
: Kimi? 
: (Daluı sıkılarak) Şeyi işte ... Doğru dürüst tanımı­
yorum bile. 
: Ha, damadımızı mı? (Onun da utandığı bellidir.) 
E, tanımayacaksın elbet. Evlenmek böyle olur. 
Gene sen damadımız Ali'yi, damadımız olma­
dan gizli gizli bir iki görmüşsün. Görüşmüş­
sün ... Aklıma geldikçe hala elim ayağım tutmaz 
oluyor .. . (Kız önüne bakar.) Baban seni ona dün­
yada vermezdi ya, işte ... 
: (Duvağını birden çıkarır, atar.) Keşke vermeseyd i!.. 
: Hii! Canım duvağı ne hale getirdi! Ne var huy­
suzlanacak sanki? Ama bilirim ... Numara hepsi. 
Adettir ... (Gülmeye çalışır.) Hadi, hadi ... Hem ağ­
larım, hem giderim, ha? .. (Duvağı tekrar eline 
alır.) Gel bakayım şöyle ... ama bu sefer bozma ... 
Zaten yorgunluktan bittim ... 
68