"Sen bu işin ustasısın, Sefil Aliyi al da buraya getir. Eğer 
onu kaçırırsan, en küçük bir sesi çıkarsa, hepimizi ölmüş bil. İs­
tersen Tazıyı da al yanma ." 
Uzun boylu, iri adam ayakkabılarını çıkardı, oraya taşın 
üstüne koydu, "Haydi Tahsin," dedi, "düş önüme." 
Bir kelebek gibi sessiz kayıyorlar dı. Köyün ortasından 
akan suyun sesi taa buralarda patlıyordu. Ortalıkta başkaca en 
küçük bir çıhrtı yoktu, kayalarm çallamasından başka. 
Onlar Sarı Çavuşun damının duldasına girdiklerinde Sefil 
Aliyi sırhnı köşeye vermiş, başını da önüne düşürmüş buldu­
lar. Ona beş adım, dört adım, üç, iki adım yaklaşhlar, Sefil Ali 
daha durumunu bozmuyordu. Önce iri adam Alinin üstüne 
ahldı, mengene gibi kollarıyla Alinin ağzını kapadı. Ali depre­
nirken Tazı Tahsin de üstüne atladı. Onu kıskıvrak yapıp yuka­
rıya, Mahmut Ağanın yanına götürdüler. 
"Elini ayağını bağlayın, o. burada kalsın. Biriniz de başını 
bekleyin ." 
Damın duldasına indiler, duvarın dibine arka arkaya sıra­
landılar. Bu anda uzaktaki puhu öttü, Sefil Alinin atı kişnedi, 
kocaman, ak bir çoban köpeği de kuyruğunu patançları arasına 
sıkıştırmış büzülerek yanlarından geldi geçti, gitti Sarı Çavu­
şun, ağacın altında uyuyan köpeğinin yanında durdu . Köyün 
alt ucundan birkaç köpek sesi geldi, çok seyrek, o da kesildi . 
Mahmut Ağa biraz önce Sefil Aliyi yakalayan iri adamı ko­
lundan tuttu yanına çekti: 
"Kapı açık değilse, üçünüz birden yükleneceksiniz kapıya. 
İnşallah kapı açıkt ır. Yanınıza mavzer almayacak sınız. Karşı 
koyariarsa hançerle rsiniz . Tazı, sen de köpeklere mukayyet ol. 
Hiç köpek sesi isteme m." 
Üç kişi daha ayırdı. 
"Siz de kapı açılır açılmaz, onların arkasından ... " 
Kapı açıktı ve öndeki üç adam ellerindeki cep fenerlerini 
yakarak içeriye daldılar. Ötekiler uyuyorlardı, deprenemediler 
bile. 
"Tamam mı?" diye heyecandan kısılmış, titreyen sesiyle 
sordu Mahmut Ağa. · 
İri adam: 
87