cehennem nedir. Ya da insanl ığa maddi manevi hayr ı doku- 
nan, kalp k ırmak yerine kalp onaran, sonsuz bir muhabbet 
zincirinde halka olmay ı başaran ve kâinat ın sırlarına par- 
maklarının ucuyla dokunan ki şinin doygunlu ğundan öte cen- 
net mi var? O adama sor, anlats ın sana cennet nedir. 
Ölümden sonras ını niçin bu kadar dert edersin? A şk'm ha- 
yatımızdaki varl ığını da yoklu ğunu da dosdo ğru yaşayabilece- 
ğin tek zaman şu andır. Âşıklara ne cehennemde azap çekme 
korkusu ne cennette ödüllendirilme arzusu rehberlik eder. On- 
lar sonsuz bir Ledûn denizinde yüzer. Sufi taifesi Allah' ı sever. 
Dolaysız bir sevgidir bu. Dolambaçs ız, beklentisiz... 
Ah minel A şk! Aşk'tan önce A şk'tan sonra... A şk yeryüzün- 
deki en eski, en dirençli gelenektir. Â şık dışlanır ama dışla- 
yamaz. Â şık incinir ama kar ıncayı bile incitemez. Â şık olun- 
ca anlars ın. Yüreğin bir kadife keseye dönü şür, içinde s ırma 
bir yumak; sen bu yufka gönülle kimselere k ıyamazsın. Yaşa- 
yan ve ya şamış âşıkların safına katılırsın. Korkma! A şkta 
yok olunca zahiri tarifler, zihinlerdeki kategoriler buhar olur 
uçar. O noktadan itibaren "Ben" diye bir şey kalmaz. Tüm 
benliğin olur koca bir s ıfır. Orada ne şeriat kal ır, ne tarikat, 
ne marifet. Sadece ve sadece hakikat... 
Geçen gün Mevlâna ile bu meseleleri dü şünürken, birden- 
bire gözlerini kapad ı ve şu mısralar döküldü o can ım dudak- 
larından: 
Ben ne H ıristiyan' ım, 
ne Musevi, ne Farisi, ne de Müslüman; 
  
232 
  
233 
  
 
  
Ne Doğu'damm, ne de Bat ı'dan. 
İkiliği bir kenara koydum, 
İki âlemin bir oldu ğunu gördüm. 
Mevlâna, "Benden şair olmaz, zaten pek şiir sevmem" di- 
yor. Hâlbuki içinde bir şair var. Hem de ne muhte şem bir şa- 
ir! Kozas ını yırtmaya haz ırlanıyor. İkiliği bir kenara koymu ş 
çoktan. Ba şkasına ayrı ayrı görünen, ona bir ve tek görünür. 
Evet, Mevlâna hakl ı. O ne Do ğu'dan ne Bat ı'dan. Apayr ı 
bir diyardan geliyor ve besleniyor, bamba şka bir damardan: 
Aşk Şeriatı'ndan. 
Ella 
Boston, 12 Haziran 2008 
Bitirmişti nihayet. A şk Şeriatı’nı n sonuna varm ıştı. Hem 
kitabı okumuştu, hem de yay ın raporunu tamamlam ıştı. Ella 
her ne kadar roman ı hakkındaki dü şüncelerini Azizle payla ş- 
maya can atsa da bunun profesyonelce olmayaca ğı düşünce- 
siyle kendini tutmu ştu. İş vo aşk birbirine kar ışmamalıydı! 
Önce kendisine verilen görevi tamamlamal ıydı. Hatta Aziz'e 
kitapçıdan Rumi hakk ında ne bulduysa ald ığını, artık yatma- 
dan önce her gece Mesnevi'den birkaç sayfa okudu ğunu bile 
söylememi şti. Yazarla olan etkile şimi ile roman hakk ındaki 
çalışmasını titizlikle ay ırmıştı. Ama haziran ın on ikisinde öy- 
le bir şey oldu ki i ş ve aşk arasına çekti ği sınırı ihlal etti. 
Ella Rubinstein o güne kadar Aziz'in neye benzedi ğini bil- 
miyordu. Nereden bilsin? Hiçbir foto ğrafını görmemi şti ki. 
Aziz internet sitesine çekti ği fotoğraflar aras ına kendi resmi- 
ni koymam ıştı. Doğrusu Ella yaz ıştığı insanın neye benzedi- 
ğini bilmemekten ayr ı bir keyif alm ıştı ilk başlarda. Tipi, gö-