18 Ekim 1975 
Selim bir açlığını bir de üşü düğünü biliyordu 
Evleri anımsıyor Selim, hepsinin kubbesi var. Hepsi çamur­
dan, hepsi biribirine bitişik. Koskocaman bir köy ... Elli kubbe, 
altmış kubbe, yüz kubbe ... Arı kovanlarını bitiştirip köy yap­
mışlar. Harran köyleri böyle. Bu yöreler başka biçim bir köy 
bilmiyor. Kadim köy , şehir biçimidir bu. Tekmil evler bitişik. 
Eskiden bir olay oldu mu insanlar damdan dama koşarak, taa 
şehri çıkarlarmış. Köylerin, bu evleri üst üste, bitişik köylerin 
surları yok. Surlar büyük şehirlerin. 
Kırmızı bir yel esti güneyden. Yalım gibiydi yel. Tüfekler 
patlıyordu. Köyü çevirmişlerdi. Selim bilmiyor, candarma­
lar mı, Araplar mı, kaçakçılar mı, Selim bilmiyor, yarı buçuk 
anımsıyor. Hep tüfek, tüfek. .. Bir de barut kokusu. Kırmızı ye­
lin üstüne mor, kokulu, barut dumanı. Mosmor mosmor bir 
duman çökmüş köyün üstüne. Akşam mı, gece mi, sabah mı, 
kuşluk mu belli değil. Sadece kırmızı tozlar, mor dumanlar , 
kulakları sağır eden mitralyöz, tüfek, bomba, dinamit olacak, 
gümbürtül ü dinamit sesleri. Bir de küf kokusu, acı pıtırak, sa­
man kokusu ... Bir de kan kokusu ... Kan kokusu. 
Selim kana batmış çıkmış. Arkasından boyuna kurşun sı­
kıyorlar. Selim yaralanmış. Selim çöle aşağı kaçıyor. Uyumuş. 
Ayağının oraya kan göllenmiş kurumuş. Ayağının oraya si­
nekler çokuşmuşlar. Aman Allah, ne kadar da çok sinek. Kurt 
gibi, yumak yumak, hiç görmediği ışıltılı sinekler. 
79