"Bilmem ki anne, koyu me şe de iyi gibi."  
"Ay, o da iyi, bu da iyi, hiç yard ımc ı olmuyorsun ki," dedi 
Rose içini çekerek.  
Armanuş nihayet telefonu kapatt ığında yabanc ı yabanc ı ba-
kındı etraf ına. Duvarlardaki foto ğraflar, yerdeki Türk hal ısı, ya-
banc ı mobilyalar, ba şka bir dil konu şan gazeteler... aniden küçük-
lüğünden beri hissetmedi ği bir paniğe kap ıldı. Hat ırlad ı. 
Armanuş alt ı yaşındayken bir gün annesiyle arabada giderken 
aniden benzinleri bitmi ş, yol ortas ında kalakalm ışlard ı. Yoldan 
başka bir vas ıta geçene kadar bir saat beklemeleri gerekmi şti. 
Derken Rose otostop çekmeye ba şlam ış ve bir TIR durup onlar ı 
alm ıştı. TIR' ın içinde iki kaba saba, iriyan adam vard ı; ürkütücü 
ve surats ız. Tek kelime etmeden onlan benzin istasyonuna götür-
müşlerdi. İstasyona b ırak ıldıktan ve TIR gözden kaybolduktan 
sonra Rose duda ğı titreyerek Armanu ş'a sar ılmış, panik içinde a ğ-
lamaya ba şlam ıştı: "Ah Tannm, ben ne yapt ım, ya kötü insanlar 
olsalard ı? Bizi kaç ırabilir, tecavüz edebilir, öldürebilirlerdi, kim-
se de cesetlerimizi bulamazd ı. Bu riski nas ıl alabildim?"  
Bu kadar şiddetli olmasa da, Armanu ş'un şu anda hissetti ği 
panik bundan farkl ı değildi. İstanbul'da, yabanc ı bir evdeydi ve 
ailesinden hiç kimsenin bundan haberi yoktu. Nas ıl böyle akl ına 
estiği gibi hareket edebilmi şti? 
Ya kötü insanlarsa... nas ıl böyle bir risk alabildim?  
 Dokuzuncu Bölüm  
PORTAKAL KABUKLARI  
E 
rtesi gün Asya Kazanc ı ve Armanu ş Çakmakç ı-
yan, Şuşan Nine'nin do ğduğu konağı aramak için erkenden ç ıktı-
lar. Mahalleyi- ve soka ğı kolayca buldular - Yeniköy'de, şık bir 
muhitteydi eski kona ğın yeri. Ama konak monak yoktu ortada. 
Onun yerine be ş katl ı, modern bir bina dikilmi şti. Birinci katta 
gösterişli bir bal ık lokantas ı vard ı. İçeri girmeden önce Asya cam-
daki yans ımas ını kontrol etti, memnuniy etsizce memele rine bak-
tıktan sonra saçlar ını düzeltti.  
Öğle yemeği için çok erken oldu ğundan önceki gecenin izle-
rini yerden süpüren bir avuç garson d ışında kimseler yoktu içeri-
de; bir de insan ın ağzını suland ıran bir koku bulutu alt ında akşam 
için meze ve yemek haz ırlayan al yanakl ı, tombul ahç ı vard ı. As-
ya her biriyle tek tek konu şup binan ın geçmişine dair sorular sor-
du. Ama Kürt garsonlar şehre daha yeni göçmü şlerdi; ahç ı da eski 
Yeniköylü'ydü ama soka ğın tarihine dair malumat sahibi de ğildi. 
"Köklü İstanbul ailelerinden sadece birkaç ı doğduklar ı top-
raklarda kald ılar," diye aç ıklad ı ahç ı otorite havas ıyla, bir yandan 
da devasa bir kalkan bal ığını havada bayrak gibi kald ırarak.  
"Bu şehir bir zamanlar Babil Kulesi gibiymi ş, her telden her 
demden insan... her dil konu şulurmuş sokaklar ında," diye devam 
etti ahç ı, kalkan ın k ılçığını kuyruğun hemen üzerinden ve ba şın