3.  "Bu kadar uzun ve saçma bir ş iiri kimse hakkıyla çevirmez ve Bay Hans Hansen 
de gazetesinde yayımlamaz," dedi biri. Bu da odadaki ş airlerin (üç taneydiler), 
Türk şairinin dünyadaki bahtsız yalnızlığ ından yakınmaları için bir vesile oldu. 
Kırmızı yüzlü delikanlı saçmalığ ı ve ilkelliğ i konusunda herkesin anlaş tığı 
şiirini ter içinde bitirince birkaç kiş i alaycı bir ş ekilde alkış ladı. Alman 
gazetesinde yayımlanırsa bu ş iirin "bizimle" daha da çok alay edilmesine 
yarayacağ ı söyleniyordu ki, eniş tesi Almanya'da olan Kürt genci ş ikâyet etti. 
"Onlar ş iir yazar, ş arkı söylerlerse bütün insanlık adına konuş urlar. Onlar 
insandır, biz ise Müslümanız yalnızca. Biz yazsak etnik ş iir olur." 
"Benim mesajım ş udur. Yazın," dedi kara ceketli adam. "Eğ er Avrupalılar haklıysa 
ve bizim onlara benzemekten baş ka bir geleceğ imiz ve kurtuluş umuz yoksa, bizi 
bize daha da çok benzeten saçmalıklarla oyalanmamız ahmakça bir vakit kaybından 
başka bir ş ey değildir." 
"Bizi de Avrupalılara en aptal gösterecek laf budur." 
"Aptal gözükecek milletin hangisi olduğ unu artık mertçe söyleyin lütfen." 
"Sanki Batılılardan çok akıllı, çok değ erliymiş iz gibi davranıyoruz beyler, ama 
bugün Almanlar Kars'ta bir konsolosluk açıp herkese bedava vize verseler yemin 
ediyorum bütün Kars bir haftada boş alır." 
"Yalan bu. Daha demin ş u arkadaş ımız vize verseler de gitmeyeceğ ini söyledi. Ben 
de gitmem, burada onurumla kalırım." 
"Başkaları da kalır beyler, bilin bunu. Gitmeyecek olanlar elini kaldırsın 
lütfen de görülsün." 
279 
Birkaç kiş i ciddiyetle elini kaldırdı. Onları gören bir iki genç de kararsız 
kaldı. "Gidenler niye onursuz oluyor, o açıklansın ilk," diye sordu kara ceketli adam. "Bunu anlayamayana anlatmak zor," dedi biri esrarengiz bir tavırla. 
Bu sırada Kadife'nin bakış larının hüzünle pencereden dış arıya yöneldi ğini gören 
Fazıl'ın yüreğ i hızlı hızlı atmaya baş ladı. "Alla-hım, benim saflığ ımı koru, 
beni akıl karış ıklığından koru" diye düş ündü. Kadife'nin bu sözleri beğ eneceği 
aklına geldi. Alman gazetesi için yazdırmak istedi onları, ama her kafadan bir 
ses çıkıyordu, ilgilenilmezdi. Bütün bu gürültüyü ancak cırlak sesli Kürt genci bastırabildi. Alman gazetesine 
bir rüyasını yazdırmaya karar vermiş ti. Zaman zaman titreyerek anlattığ ı rüyanın 
başında Millet Tiyatrosu'nda tek başına film seyrediyordu. Film bir Batı 
filmiydi, herkes yabancı bir dille konuş uyordu, ama bu onu hiç huzursuz 
etmiyordu, çünkü söylenen her ş eyi anladığ ını hissediyordu. Daha sonra bir 
bakıyordu, seyrettiğ i filmin içine girmiş : Millet Sineması'ndaki koltuk, aslında 
filmdeki Hıristiyan ailenin salonundaymış . Derken bir büyük sofra görüyordu 
orada, karnını doyurmak istiyor, ama yanlış  bir şey yapmaktan korktuğ u için uzak 
duruyordu. Sonra yüreğ i hızlanıyor, çok güzel sarış ın bir kadınla karş ılaşıyor 
ve bir anda yıllardır ona âş ık olduğ unu hatırlıyordu. Kadın da hiç beklemediğ i 
kadar yumuş ak ve canayakın davranıyordu ona. Kılık kıyafetini, hallerini övüyor, 
onu yanağ ından öpüyor ve saçlarını okş uyordu. Çok mutluydu. Sonra bir anda kadın 
onu kucağ ına alıyor ve sofradaki yiyecekleri gösteriyordu. O zaman daha bir 
çocuk olduğ unu, bu yüzden sevimli bulunduğ unu gözyaş larıyla anlıyordu. 
Gülüşmeler, ş akalaşmalar kadar ucu korkuya varan bir hüzünle de karş ılandı bu 
rüya. "Böyle bir rüya görmüş  olamaz," diye sessizli ği bozdu yaş lı gazeteci. "Bu Kürt 
delikanlısı bizleri Almanların gözünde iyice aş ağılamak için uydurmuş  bunu. 
Yazmayın onu." 
Dernekli delikanlı rüyayı gördüğ ünü kanıtlamak için baş ta atladığ ı bir ayrıntıyı 
itiraf etti: Uykudan her uyanış ında, rüyadaki sarış ın kadını hatırladığ ını 
söyledi. Beş  yıl önce Ermeni kiliseleri- 
280 11 ni görmeye gelen turistlerle dolu bir otobüsten inerken görmüş tü onu ilk. Daha 
sonra rüyalarında ve filmde giydiğ i mavi askılı elbise vardı üzerinde. 
Buna daha da gülüş üldü. "Biz Avrupalı ne karılar gördük, ne hayaller için 
şeytana uyduk," dedi biri. Bir anda Batılı kadınlar hakkında öfkeli, özlem dolu