644 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
Uzun Ali hışım gibi. Bütün bedeni gerilmiş ... Elinde olsa bütün pamuk tarla­
sını içine çekecek. Öylesine çalışıyor ki, elleri gözükmüyor. Çmralı bir anda ko­
zayla doluyor, alaçıkların önündeki haymanın altına, hasırın içine boşalıyordu. 
Bir de iki büklüm olmuş Koca Halil böylesine çalışıyordu. Hiç kimse hırsızlar 
başı, Meryemce düşmanı, Yemen kaçkını, dört kitapta katli vacip Koca Halili 
böylesine, canını verircesine pamuk toplar görmemişti. 
Irgatlar bazı bazı duruyorlar, şaşkınlıkla Uzunca Alinin uğunan ellerine ba­
kıyorlar. Bu köylüler bunca yıl pamuk topladılar, ne Uzunca Aliyi böyle gördü­
ler, ne de böyle Uzunca Ali gibi çabuk, elleri uğunan pamuk toplayan birisini. 
Alinin beli ağrıyor, bedeni dökülüyordu . Şimdi terleyecek, terleyince de bir 
şeyi kalmayacaktı. Ama teri sağuyunca dayanılmaz ağrılar içinde kıvranacaktı. 
Alinin korkusu buydu. 
Memidik, anasının yanında ağır ağır pamuk topluyor, başını boyuna kaldı­
rıp üstündeki yarı bulutlu göğe bakıyordu. Üstündeki uzak gökte kanat şapırtı­
ları ... Büyük, geniş kanatlı kanallar göğün alacakar anlığında Ceyhan ırmağının 
kıyısına, büklüğün üstüne süzülüyorlar. Akın akın, bir değil, beş değil ... Kartal­
ların kanatları biribirine değiyor, şu şapırtı ondan. 
Ana, ölgün ölgün, belki kıpırtısız pamuk toplayan oğluna döndü. 
"Neyin var yavru?" diye sordu. "Bu yıl her yılkine benzemiyor hallerin. Ne 
gecen gece, ne gündüzün gündüz." 
Her gün bu soruyu ana, oğluna en az bir kere sorardı. Memidik ya karşılık 
verir, ya vermezdi. Karşılık verdiği zaman da, o anda aklına ne geldiyse onu 
söyler, anası da hiçbir şey anlamazdı. 
"Hiçbir şeyim yok ana, hiç. Taşbaş Efendimizi bir göreceğim geldi ki ... Dün 
gece düşümde gördüm onu. Bir ışık seli içinde balkıyor, bir soğuk, yarpuz ko­
kulu oluğun yanında duruyor, çam ağaçları tepesinde, çayır çimen çiçek açmış, 
dağlar kokudan nennileniyor. Taşbaş Efendimiz boynu bükük, yüzü azıcık sarı, 
ölü yüzü gibi, yumuşak. Uyandım ki, oluğun çağıltısı... Apak köpürüyor oluk. 
Elini içinde göz açıp kapayınca ya kadar tutamazsın. Uyandım ki ... " 
Anası: 
"Ya, öyle mi yavrum?" diye yeniden sordu. "Demek öyle ha ... inşallah tez 
günde gelir de Taşbaş Efendimiz senin de hasretliğin diner. Tez günde Taşbaş 
Efendimiz imdadımıza yetişir de ... Hiç olmazsa bizi şu sinekten, şu boğan sıcak­
tan kurtarır." 
Anakız Karı yanlarına yanaşmış, hem topluyor, hem onları dinliyordu. Ana­
kız Karı dendiğine bakmayın onun, daha genç. Kocası orman suçundan, or­
mandan ağaç kesrnekten yakalandı da, kaçtı gitti. Terki diyar etti. Bir daha da 
gözükmedi. Anakızın kocası kadar hapisaneden korkan kimse yoktur. Ve ko­
cası kaçtığı gece, sabahleyin kalktı ki Anakızın saçları apak olmuş. Öylesine