Yer Demir Gök Bakır 343 
"Gelemedim," dedi. "Korktum. Bir hal var bu köyde. Bir kötü hal başımızda ... " 
Hüsne: 
"Sana bir şey deyim mi," diye konuştu . Kendi sesinden kendi de ürktü, sustu. 
Recep: 
"De bakalım ," dedi. Ne oluyordu bu kıza böyle? 
Hüsne: 
"Buradan gidelim," dedi. Sesi öylesine soğuk, ölgün, kederli çıktı ki, ölmek­
te olan bir insanın sesine benziyo rdu. Sonra birden sesi değişti. "Bu köyde gayrı 
durulmaz, yaşanmaz," dedi. "Kimsenin kimseyi gördüğü yok. Korkuyorum. He­
men, şimdi düşüp yola gidelim. Gidelim, olur mu?" 
Recep: 
"Gidelim ama nereye?" 
"Çukurovaya ... Kaçalım ." 
Recep: 
"Bu karda kıyamette ... Bizi kurtlar parçalar." 
Hüsne: 
"Parçalasm ," dedi, sert. "Hemen gidelim. Kalk gidelim ." 
Recep: 
"Gidelim ama ... " 
Hüsne: 
"Korkuyorum. Başımıza bir hal gelecek. Bu köyün başına gelen hep bizim yü-
zümüzden. Yıkanmıyoruz bile. Gidelim ." 
Recep: 
"Ben de korkuyorum. Gelecek." 
Hüsne: 
"Gelecek. Gelmeden. Köyü seller alıp gitmeden." 
Recep: 
"Sen deli misin?" dedi. "Köyü neden seller alıp gitsin?" 
Hüsne: 
"Bir zelzele olmadan ." 
Recep: 
"Ama yolda ölürüz." 
Hüsne: 
"Ölelim, ölelim ama gidelim ." 
Recep: