HARİKA ÇOCUK 
Bisküvi, çikolata, kağıtlı şeker, zeytinyağı, sabun yapı­
mevleriyle küçük tamir atölyelerinin yan yana odalarda 
bulunduğu, sefertasına benzeyen hanlardan birinin genzi 
tıkayan pis havası içinde ekmeğini küçücük pedalıyla ka­
zanmaya çalışan bir arkadaşı görmeye gitmiştim. Bulama­
dım. Dönecektim ki kapı yanında duran büyükçe bir tah­
ta sandığın içinde onu gördüm: Peynir ekmekle domates 
yiyordu. Kirli, kıvır kıvır sarı saçları vardı. Makine yağıy­
la kararmış yüzü, içlerinden aydınlanan harikulade yeşil 
gözleri ... 
"Matbaacı ağbiyi mi aradınız?" 
"Evet." 
"Az evvel kağıt kestirmeye gitti. Gelecek." Yanındaki 
boş bir tahta sandığı ters çevirip ikram etti: 
"Buyurun, oturun!" 
Öyle tatlı bakıyordu ki. Oturdum. Ekmeğini bölerek 
uzattı. Aç olmadığımı söyledim. 
"Yoksa ellerim kirli diye mi?" 
"Yok canım." 
"Bizim işte de temiz kalınmıyor ki ... " 
Tamir atölyelerinden birinde çıraklık ettiğini sanarak 
sordum: 
"Ne iş görüyor sun?" 
"Torna, tesviye ... " 
"Ha?" 
Katıla katıla güldü. 
81