Füsun'un Ehli yeti
ne yanaştırd ığı gemi gibi ihtiyatla yana şır, ben tam "Aferin güzelim,  
çok yeteneklisin," derken, aya ğını debriyajdan fazla h ızla çeker ve araba  
boğularak öksüren bir ihti yar gibi hamleler yaparak titreme ye başlard ı.
Hıçk ırıkl ı, öksürüklü bir hasta gibi kesik kesik sallanan araban ın içinde
"Debriyaj, debriyaj, debri yaj!" di ye bağırırd ım. Ama Füsun debri yaj
yerine tela şla ya gaza ya da frene basard ı. Gaza basınca, araban ın
öksürüklü hamleleri daha da bü yüyerek tehlikeli bir hal al ır, sonra da
bir anda dururdu. Füsun un k ıpk ırm ızı surat ından, aln ından, burnunun
ucundan, şakaklar ından su gibi ter akt ığını görürdüm. 
"Tamam art ık yeter," derdi Füsun utançla, terini silerken, "Ben bunu  
öğreneme yeceğim, vaz geçiyorum! Ben zaten şoför olmak için  
yarat ılmam ışım." H ızla arabadan iner, uzakla şırd ı. Bazan da hiçbir şey 
demeden arabadan iner, bir mendille terini silerek uzakla şır, k ırk elli  
ad ım ötede tek ba şına h ırsla si gara içerdi. (Bir keresinde onu parkta tek  
baş ına sanan iki erkek hemen ba şına üşüşmüş tü.) Ya da arabadan  
inmeden hemen bir Samsun yakar, terle ıslanan izmaritini öfke yle 
küllüğe bast ırır, ehliyet almayaca ğını, zaten bö yle bir iste ğinin de  
olmad ığını söylerdi. 
O zaman yaln ız onun ehliyeti değ il, gelecekteki mutlulu ğumuz da  
suya düşüyormuş gibi telaşlan ır, Füsun'a sabretmesi, sakin olmas ı için  
neredeyse yalvar ırd ım. 
Ter içindeki elbisesi omuzlarına yapış mış olurdu. Güzel kollar ını, 
yüzündeki tela şlı ifadeyi, çat ılan kaşlar ını, telaşla gerilişini, seviştiğimiz  
bahar günlerindeki gibi ter içinde kalm ış güzel vücudunu uzun uzun  
seyrederdim. Sürücü koltu ğuna oturduktan az sonra tela ştan, sinirden  
Füsunun yüzü k ızar ır, ter art ınca elbisesinin üst dü ğmelerini açar, ama  
daha da çok terlerdi. Terle nemlenmi ş boynuna, sakaklar ına, kulağının 
arkas ına bakarken, sekiz yıl önce a ğzıma ald ığım harika göğüslerinin  
sar ı bir armudu hat ırlatan zarif biçimini ç ıkarmaya, görme ve ha 
tırlamaya çal ışırdım. (Ayn ı gece evde, odamda birkaç kadeh ra- 
 
469