bırakm adılar. Aman sana çiftlik, aman sana mülk. .. Aman ha 
aman ... " 
"Niçin kabul etmedin ki?" 
"Bu da bir çeşit eşkıyalık olurdu, başka biçimde bir eşkıya-
lık ... Niçin veriyorlardı bana o malı mülkü, ben ne yapmıştım 
ki ... Birkaç kurşun yakmışhm Fransıza karşı öyle mi, bizim can-
darmalara karşı yakacağımız o birkaç kurşunu düşmana karşı 
yakmışhm. Benim işim eşkıyalıktı, ha şuna sıkmışım kurşunu, 
ha buna ... " 
"O kadar da değil Bayramoğlu ." 
"O kadar, o kadar," diye diretti Bayramoğlu. "Onlar, çift­
likleri, paraları, malı mülkü eşkıya Bayramoğluna veri yorlardı . 
Bak, Murtaza ağa, beni dinle, sen de bugün bana, benim için 
gelmedin, eşkıya Bayramoğlu için geldin. Sağ ol, var ol ama, 
konuğumsun, başım üstünde yerin var, ben eşkıyalığı, elimden 
tüfeği bırakhğımdan bu yana, Kürt Rüstemin dışında, çete ar­
kadaşlarım da içinde, o gün bugündür bana kimse uğramadı ... 
İlk sen uğradın, söyle ne istiy orsun?" 
Murtaza Ağa köşeye sıkışmışh. İçindekini söylese bütün 
tasarılan yatar, Bayramoğlu bir daha onun yüzüne bakmaz dı. 
"Ben bir şey istemiyorum," diye kesin konuştu Murtaza 
Ağa. "Yalnız be yalnız seni görmeye geldim. Senin gibi bir ada­
mı, benim gibi bir adam merak etmez mi? Düşmana bir tek 
kurşun atmamışlar, düşman gelince kanlannın etekleri nin altı­
na sığınmışlar kahraman, gazi oldular, dünyanın malını mül­
künü aldılar da senin gibi bir adam da, hiçbir mecburiyetliği ol­
madığı halde ırgatlığa soyu ndu. Sen dağdan indiğin, hiçbir şe­
yi kabul etmediğin sıralar, senin hakkında neler neler söyleme­
diler. Senin Düldül dağında bir saray hazinesi kadar hazinen 
olduğunu biliyor musun?" 
"Biliyor um." 
"Senin Çukurovaya ırgatlığa yalnız be yalnız hazineni ört­
rnek, kendini beş parasız göstermek için gittiğini de biliyor mu-
sun?" 
Bayramoğlu ince, çocuksu bir gülüşle gülüyor du. 
"Biliyor um." 
"On beş yıl, bizim Kürt Rüsteme de inanmadılar, onun sır-
325