Hayat da Tıpkı Aşk Gibi. 
"Füsun, çok yeteneklisin, biliyorum, ben sana iki haftada ehli yet 
alacak, İstanbul'da rahat rahat araba kullanacak kadar ö ğretebilirim.  
Utanacak bir şey yok. Bana da senin yaşında yken (bu do ğru değildi)
araba kullanma yı Çetin ö ğretmişti. Yaln ızca biraz sab ırlı ve saki n
olacaks ın, o kadar." 
"Ben sab ırlıyımd ır," dedi Füsun güvenle. 
 
 
73. FÜSUN'UN EHL İYETİ 
 
1983 Nisan ay ında Füsun ile ehliyet s ınav ı için çalış maya ba şlad ık. 
Konuyu yan şaka yan ciddi ilk aç ıp tart ışmam ızdan sonra  
karars ızl ıklar, nazlanmalar, sessizlikle be ş hafta geçmi şti. İkimiz de  
bunun ehli yet s ınav ını geçmenin ötesinde, aramızdaki yakınlığın da bir  
sınavdan geçmesi demek oldu ğunu biliyorduk. Üstelik bu ikinci  
sınav ım ız olacaktı ve Allah'ın bize bir üçüncü f ırsatı verme yeceğini 
tahmin etti ğim için gergindim. 
Öte yandan bunun Füsun'a i yice yaklaşmak için bü yük bir f ırsat  
olduğunu anl ıy o r d u m  v e  b u  f ırsatı Füsun bana verdi ği için çok  
sevinçli ydim. Dikkat çekmek istedi ğim nokta, bütün bu süreçte benim  
gitgide daha rahat, ne şeli ve iyimser olmamdır. Güne ş, uzun ve  
karanl ık bir k ıştan sonra, yava ş yavaş bulutlar aras ından ç ıkıyordu. 
Böyle p ırıl p ırıl güneşli bir bahar günü (Divan'dan ald ığım çikolatal ı 
bir pastayla kutlad ığım ız yirmi alt ınc ı doğum gününden üç gün sonra  
15 Nisan 1983 Cuma) ilk dersimize gitmek için Füsun'u Chevrolet ile  
Firuzağa Camii'nin önünden bir ö ğleüstü aldım. Araba yı ben  
kullan ıyordum, Füsun yan ıma oturmuş tu. Onu Çukurcumadan  
evlerinin önünden de ğil, mahallelinin merakl ı bak ışlar ından beş  
dakikal ık bir uzakl ıkta, yoku şun üstünde bir kö şeden almam ı istemişti. 
Tam sekiz yıl sonra, ilk defa ikimiz ba ş başa bir yere gidiyorduk  
Elbette çok mutluydum, ama mutlulu ğumu fark edemeye- 
 
467