5. FUAYE LOKANTASI
Yıllar sonra resimli yemek listesini, bir ilan ını, özel kibritini ve  
peçetesini ara yıp buldu ğu m  v e  b u r a d a  s e r gilediğim Fua ye, k ısa
zamanda Be yoğlu, Şişli, Nişantaşı gibi semtlerde yaşayan s ınırlı sayıda
zenginin ( gazetelerin dedikodu sütunlar ının ala ycı dili yle sö ylerse k
"sosyetenin") en çok sevdi ği Avrupa tarz ı (Frans ız taklidi)
lokantalar ından biri oldu. Mü şterilerine bir Avrupa şehrinde olduklar ı
izlenimini alt ını çok çizmeden vermek iste yen bu lokantalara
Ambassador, Ma jestik, Ro yal gibi Bat ılı ve iddialı adlar yerine, Batini n
kenarında, İstanbul'da oldu ğumuzu hat ırlatan Kulis, Merdiven ve
Fuaye gibi adlar verilirdi. Daha sonraki ku şak yeni zen ginleri n
gösterişli mekânlarda anneannelerinin pi şirdiği yemekleri tercih etme-
leriyle, gelenek ve gösteri şi birleştiren Hanedan, Sultan, Hünkâr, Pa şa 
ve Vezir gibi pek çok yer aç ıldı ve Fuaye unutulup gitti. 
Çantay ı ald ığım günün gecesi Fuaye'de ak şam yeme ği yerken,  
"Annemin Merhamet Apartmanındaki dairesinde bulu ş-sak art ık, daha  
iyi olmaz m ı?" dedim Sibel'e. "Güzel bir arka bahçeye bakar oras ı." 
"Niş andan sonra  evlenip kendi evimize taş ınmam ız gecikir di ye mi  
düşünüyorsun?" dedi Sibel. 
"Hay ır canım, öyle bir ş ey yok." 
"Seninle metresler gibi, gizli sakl ı dairelerde, suçlu gibi bulu şmak 
istemiyorum art ık." "Haklı sın." 
"Nereden geldi ş imdi akl ına o dairede bulu şmak?" "Bo ş ver," dedim. 
Fuaye'nin mutlu kalabal ığına bir göz attım ve plastik torba içinde 
saklad ığım çantay ı çıkard ım. "Bu ne?" dedi Sibel bir hediye ald ığını 
hissederek. "Sürpriz! Aç, bak." 
"Sahi mi?" Plastik torbayı açarken yüzünde beliren çocuksu