FAKİR BAYKURT
 
71
 
 
asmanın nasıl yetiştirildiğini, nasıl aşıl^aındığmı belleteceğim. Emme 
burada karatahtanın başında değil, dike dike,
 
yapa yapa... büyüdüğünüz zaman hepiniz her yıl üzüm yiyeceksiniz! 
Dinleyin şimdi be
ni: Asma denen şey bir bitgidir çocuklar. Bitgi 
demek ıne demek? Yani ki yerden biten bir şey demek. Yeşil. Asma 
bitgisi susuz yerde de yettir. Yurdumuzda kır bağları vardır. Bizim 
burda da kır bağı olur... Kır bağları nasıl olur derseniz, bakın size onu 
d
a anlatayım...»
 
Akşam üstü Gökkaya yanlarına bir gezi yapacaklarını da söyleyip 
yemeğe saldı bebeleri. Onlarla birlikte kendi de çıktı. Serbest ders 
biraz uzun sürmüştü. Vaktin nasıl geçtiğini bilmemişlerdi.
 
Çıkar çıkmaz muhtar Battal’ı gördü. Evinin hayat
ında dikeliyordu. 
Avlu kapısına doğru yaklaştı:
 
«Battal ağa, az gelsene beri! ..» dedi.
 
Battal salındı geldi. Yeni tıraş olmuş, bıyıklarını kıvrat
-
 
mıştı. Kara 
ceketini de giymiş, saatini takmıştı.
 
«Yolculuk mu var?» diye sordu Rıza.
 
«YOO...» dedi Battal. 
«Şöyle bir de köylüm için geyineyim dedim. 
Her zaman yolculuk olmayla mı geyineceğim?»
 
«Pekey Battal ağa:Bu köyün beli ne vakit gelecek arkadaş? .. Bana 
oedan haber ver...»
 
<^cala etme!» dedi Battal. <^cala işe şeytan karıştığını bilirsin. 
Sana şimdilik şu
 
kadarını haber vereyim: Köyün beli, Durmuş’un 
düğünde gelecek. Pat Ali’nin Durmuş’un düğünde... Onu 
gözlüyorum. Birez daha sabret bakalım...»
 
«Madem Durmuş’un düğünü gözlüyorsun, varıp söyleyelim Pat 
Ali’ye, hemen başlasın. Ne bekliyor öyle uzun uzun?»
 
Ba
ttal baktı, Rıza enikonu sabırsız:
 
«Olur, akşam varıp söyleyelim!» dedi.
 
Akşamüstü bebeleri geziye götürdü.
 
Onlara Purlukta pur taşının az olduğunu anlattı.