gerçekten büyük mü? Gerçekten büyük mü? Ger­
çekten ... " 
II. ERKEK : Büyük�e de, küçükse de ne olacak? Bıçağın saplan­
ması gerek. 
I. ERKEK : İş nasıl bu denli gösterişli bir duruma geldi? (Yü­
rür. Çekmenin yanında durur. A�acakken birden cayar.) 
Bir sokuşta gideceks in. Can bile çekişmeyeceksin ... 
(II. Erkeğe bakar.) Bu kadife pantolon ... Allah kah­
retsin! Bu iş için bu denli hazırlanmış olduğumu 
anlarsa cesedime güler... (Silkinir.) Haklısın. Bunu 
değiştirmek gerek. Biz ölümü sahnelemiyoruz ki ... 
Değil mi? Ölümüm artık kaçınılamaz, olması zo­
runlu bir şey. 
Il ERKEK : Neden her zamanki gibi olunamıyor peki? 
I. ERKEK : (İçki koyar. Ötekine uz.alır.) İçmekten ve beklemek­
ten gayrı yapacak hiçbir şey y0t:. 
I. ERKEK : (Çekmeyi gösterir.) Bıçak saplama talimi yapabilir 
ama. 
I. ERKEK : (/çer.) Hayır. Bekle. 
II. ERKEK : En güç iş bu. 
I. ERKEK : (Bir an durur. Düşünür. Sonra karar verir. Çekmeyi 
açar. Bıçağı ötekine uzatır.) Peki, al. 
II. ERKEK : Ne yapmak için? 
I. ERKEK : Saplama talimi, demedin mi? 
II. ERKEK : (Bıçağı alır, bakar.) Evet ama ... Şimdi düşünüyorum 
da ... Sap lamadan bilinemez ki. 
I. ERKEK : Ne bilinemez? 
II. ERKEK : Bir vuruşta tam yerine saplayıp saplayamayaca­
ğın. 
1. ERKEK : (II.'nin sol göğsüne yoklar. Kulağını koyar, dinler. Eliy­
le bir noktaya dokunur.) İşte tam buruya saplamak 
gerek. 
iL ERKEK : (Bıçağı usulca o noktaya uzatır.) Böyle mi? 
1. ERKEK : Evet. (Bir an) Eee? 
99