pazar ında bir koca lahanay ı, emzirece ği bebeğini kucaklar gibi tutan şişman kad ını; Divan Çavu şu Ramazan 
Efendi öldü de önüm aç ıldı diye sevini şimi-annem avluya çama şırlar ı dizerken anneannemin kuca ğından k ırm ızı 
gömleklere bak ışımı; rahmetli anas ının Şeküre için do ğum sanc ılar ı başlay ınca ebenin evini kar ıştırıp uzak 
mahallelerde ko şturuşumu; k ırk küsur y ıl önce kaybetti ğim k ırm ızı kemerimin yerini (Vasfi çalm ış); bir kere de 
yirmi bir y ıl önce rüyamda gördü ğüm ve ileride in şallah Allah' ın bana Cennet oldu ğunu gösterece ği çok 
uzaklardaki harika bahçeyi; Gori kalesindeki isyanc ılar ı bast ıran Gürcistan Beylerbeyi Ali Bey'in yollad ığı 
başlar ı, burun ve kulaklar ı; eve gelen kom şu kar ılardan ayr ılıp avludaki oca ğa bakarak benim için a ğlayan güzel 
Şeküre'ciğimi de ayn ı anda görebiliyorum şimdi. 
Kitaplar ve eski âlimler ruhun dört yurdu oldu ğunu söylerler: 1. Anne karn ı. 2. Dünya. 3. Şimdi 
bulunduğum Berzah. 4. K ıyametten sonra ula şılacak Cennet ya da Cehennem.