832 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
rnekler pişirdiler. Tarhanalar, domatesli bulgur pilavlan ... Kadınlar bir bostan­
dan bamyalar, patlıcanlar toplamışlardı. Memidik de iki turaç, üç üveyik vur ­
muştu. 
Bütün yemekleri ikindiüstü Taşbaşın kansının alaçığına taşıdılar. Gün aşağı 
sarkarken sofralar kuruldu , kadınlar ayrı, erkekler ayrı, safralara bağdaş kurup 
oturdular. 
Bir yemeğe başlamadan, bir de yemek bitince Taşbaşoğ lunun ruhuna dualar 
okudu Kel Aşık. Yatsı ezanı bir dua daha okudu. Duaya herkes katıldı. 
Ve: 
"Allah sabırlar versin bacı," dediler Taşbaşın karısına. "Ölenle ölünmez. Al­
lah rahmet eylesin, iyi adamdı, kimseye bir zararı dokunmadı," dediler. 
Teker teker, bu sözleri söyleyip oradan ayrıldılar. 
Şölenden bitkin dönen Seferi sabaha kadar uyku tutmadı. İçinde bir eziklik, 
sebebini bulamadığı bir korku vardı. 
Daha gün doğmadan Kel Aşığın sesiyle uyandılar, doğrulup yatakların içine 
oturdular. Kel Aşık heybetli sesiyle çalıp söylüyordu . 
Akarsuların akması durdu, diyordu. Kılıçla kesilmiş gibi kirp diye kesildi 
durdu, diyordu. Akarsular akmaz oldu dondu, diyordu. Çeşmeler, pınarlar ak­
madı. Yeller esmedi o anda, yaprak kıpırdamadı, kuş uçmadı, kanatları kıpır­
damadı, otlar büyümedi, çiçekler açmadı, denizler, göller dalgalanmadı. Işıklar 
akmadı. Işıklar da durdu. Gece gitmedi, gece gelmedi. Karanlıklar da durdu. 
Yıldızlar akmadı, çalkalanmadı, balkımadı. Yıldızlar da durdu. Ormanlar hı­
şırdamadı, karıncalar yürümedi, insanların yürekleri de atmadı o anda. Yeryü­
zünde ne varsa, gökyüzünde ne varsa durdu. Hiçbir şey kıpırdamadı. Tomur­
cuklar çatlamadı, ateşler yanmadı, dağlar uyanmadı, buğu tütmedi. Taşbaşoğlu 
Efendimiz öldüğü an, tatlı canını verdiği an, evren saygısından sustu, hiçbir şey 
yerinden kıpırdamadı. Çıt da çıkmadı. 
Ve geceydi, çok karanlık vardı. Kurşun işlemez, göz gözü görmez, taş gibi. 
Ötelerden, uzaklardan çığlık çığlığa kuşlar geldi, küçücük küçücük, her biri­
si bir başparmak iriliğinde, milyonlarca milyonlarca ışıktan kuş. Çığlık çığlı­
ğa geldiler, gökyüzünü, geceyi tuttular, pul pul ışıktan, milyonlarca, Taşbaşın 
türbesine, tepeye döküldüler. Gökyüzünde, gecede sabaha kadar balkıdılar, ışık 
seli, pul pul sağıldılar. Sabaha kadar. 
Gün doğarken Kel Aşığın elindeki saz kucağından sıcak toprağa kaydı, pamuk 
fidanlarının arasına boylu boyunca serildi.