O gün akşama kadar yerinden hiç kıpırdamadan, hiçbir 
şey düşünmeden Seyranı, Hürü Anayı, Ferhat Hocayı bile aklı­
na bir kerecik olsun getirmeden önündeki maviliğe öyle bom­
boş bakh. Memed, doğadaki her parçayı kokusundan tanır, bi­
liıdi. Bir ağacı, bir kuşu , kannca körelerini, arı peteklerini, bir 
kayayı, bir pınarı, bir suyu, kuş yuvalannı, o yuvada hangi ku­
şun kaldığını, hangi otun bittiğini hep kokularından bilird i. Ge­
ce karanlığında bir yoldan, bir ormandan, bir tarladan geçerken 
kokular ından yöresinde ne bitmiş, ne ekili bilebilirdi. Dağların 
kendine has bir kokusu vardı . Çukurovanın da kendine has bir 
kokusu var. Dağlarda kayalık yerlerin kokusu nasıl başkaysa, 
düzlük, ormanlık, pınarlık yerlerin kokusu nasıl başkaysa, bu 
Çuk urovada da deniz kıyılarının, toprağın, köylerin, kasabanın 
kokuları başka başkadır. Deniz kıyısında pürenin kokusu baş­
b, limon, portakal, turuncun kokusu başka, denizin kıyısından 
uzaklaşınca başkadır. Deniz kıyısındaki kuş yuvalannın koku­
su başka, içerdekilerin gene başkadır. Burada bulutlar, toprak­
lan kalkan ak buğu bile başka kokuyor. 
Gün hattı batacak ayağa kalkh, batıdaki b.ulutlar açık tu­
nmcudan koyu yeşile, turuncu mora, pembe maviye dönüş­
müş, kenarları da sırmalanmıştı. Günbatısı bir renk balkımasın­
' daydı ve güneş koskocaman, testekerlek bir koyu pembede 
dünyanın üstüne oturmuş yavaş yavaş aşağıya, denizin içine 
iniyord u. 
Memed arkasına dönünce o adamı gördü. Adam sel yatağı­
nın yannın yanında durmuş, kollarını kavuşturmuş, yönünü 
de batan güne dönmüş, gölgesi de sel yatağındaki çakıltaşlan­
nın üstünden aşıp doğudaki yarın altından karşıda mor, büyük 
çiçeklerden gözükmeyen lop çalının önüne düşmüştü. Onu 
böyle görünce Memedin önce yüreği bütün hızıyla, göğsünü 
döverek çarph, eli ayağı çözülür gibi oldu, sonra bumuna, bü­
tün kokulann içinden süzülerek püren kokusu geldi, içini bir­
denbire bir sevinç aldı. Artık adamı yakalayabilecekti, yayın­
dan boşanmış bir ok gibi adama koştu, adamı yakalamaya elini 
uzattı, eli boşta kaldı. Adam o anda yok oldu. Memed, bir boş­
luğun ortasında kaldı, sağına, soluna, önüne, arkasına döndü, 
hiç kimseyi göre medi. Hayal mi görüyorum, diye birkaç kere 
153