"Anladım," dedi Memed, Hürü Ananın ocağın önüne ser­
diği döşeğe yorgun çöküverdi. "Topal Ali burada mı?" 
"Onu öldürecek misin?" diye gözleri ışılayarak sordu Hü­
rü. "Öldüreceksin, değil mi?" 
"Ben eşkıyalığı bıraktım Ana. Topal Ali burada mı?" 
"Düne kadar burad aydı. Duydun mu, Abdi Ağanın evini, 
bir kucak para dökerek sahn aldı. O, kasahada bir adamın çift­
çibaşısı olmuş . Ayağında çizme, başında lenger şapka, 
omuzunda aynalı mavzer, altında da Arap at... Köyün içinde, 
benim bağrıma basarak gort gort dolaşh beş gün. Küçük dağla­
rı ben yarathm, büyükleri de babamdan kaldı, diyor da başka 
bir şey demiyordu ." 
"Abdi Ağanın çocuklarına ne oldu?" 
"Sürgün oldular köyden, her şeyciklerini bırakıp kasahaya 
göçtüler, orada dükkan açmışlar fıkaralar, koca, dağ gibi gürle­
yen Abdi Ağanın çocukları. Yüreğim yandı onlara. Köyden, 
bizden ayrılırlarken fıkaralar, sana söylemeyi unuttum sen has­
tayken, iki göz iki çeşme ağladılar. Bütün köylü de onların ar­
kasından ağladı. Onların evini de bu Topal Ali alınca, köylü­
nün yüreğine de hançerler saplan dı. Koca Abdi Ağanın evi To­
pal Alinin oldu, Topal Alinin oldu, duydun mu Memed, duy­
dun mu?" 
"Duydum Ana," dedi Memed. "Bir iyice duydum." 
"Topal Alinin de o pasaklı avradı, on bir tane sümüklü ço­
cuğuyla bizim gül gibi Abdi Ağamızın evine yerleşti. Bunu da 
duydun mu Memed?" 
"İyice duydum Ana ... " 
"Bir dükkan açıldı köye. Bir Darendeli geldi. Çok da iyi 
adam, adı da Göde Mevlüt. Mevlüt Efendinin bir göbeği var, 
nah senin kadar. Yaaa, öyle iyi bir adam ki, dükkanı da ağzına 
kadar dolu. Basmalar, kutnu kumaşlar, cıncık boncuk, boyalı 
şekerlemeler, ayakkabılar, tuz, biber, şeker, ne istersen var. 
Mevlüt Efendinin dükkanında olanlar kasahada bile yok. Bir de 
iyi adam ki, taa beni uzaktan görünce, buyur Ana, diye karşılı­
yor, beni dükkanına çağırıyor, kendi elceğiziyle bana kahve pi­
şiriyor, kimseden para da istemiyor, parası olanlar veriyor, ol­
mayanları da deftere yazıy or. Dükkanı arı kovanı gibi işliyor. 
40