malara dayanamayan kasabalılar sabaha karşı mahpuslara su, 
ekmek verdiler.
Koca Osman Ali Safanm karşısma çıkmadı.
"Ölürüm de o herifin pis yüzüne bakmam," diyordu.
Dahası yarası iyi olmayan boynu uzun Seyfali, Koca Osma- 
nın oğlu Hüsam, bir de Veli, Safa Beyin konağma gittiler. Savcı, 
Kaymakam da oradaydı. Kafayı çekiyorlardı. Gittiler, köşeye 
bir sedirin üstüne oturup terbiyelice iki ellerini dizlerinin üstü­
ne uzattılar, öyle durdular. Başlan önlerindeydi.
Savcı:
"Siz," dedi, "çok kötülük yaptınız Ali Safa Beye. Zulmedi­
yorsunuz adama."
Seyfali:
"Haşa," diye ayağa kalktı. Başı tavana değiyordu.
Savcı:
"Sus!" dedi, "Otur yerine. Daha bu gece sizden beş deli­
kanlı Safa Beyin çiftliğini yakarken yakalandı."
Ali Safa Bey söze karıştı:
"Deli Muslu, öteki birisinin adı da Süleyman. Beş kişi," de­
di. "Benden ne istiyorsunuz arkadaşlar, ben ne yaptım size?"
Seyfali ayağa kalktı:
"Bırakın bizi, Vayvayı bırakıp gideceğiz. İskandan beri ba­
ba toprağımızı... Ne yapalım, kader böyle imiş," dedi, sesi ağıt 
söyler gibiydi. "Baba toprağımızı..."
"Ne zaman?" diye heyecanla sordu Ali Safa Bey.
Gene ağıt söyler gibi bir sesle:
"Hemen/' dedi Seyfali. "Bizi bırakır bırakmaz. Başımızı 
ahp gideceğiz."
Savcı:
"Haydi gidin öyleyse, yarın sabah serbestsiniz," dedi.
Köylüler çekildiler gittiler ve sabahleyin erkenden de bıra­
kıldılar.
Vayvaylılar dilleri boğazlarına akmış, suskun, köylerine 
dönerlerken Savrun çayı boyunca yürüdüler. Su ancak Amberi- 
narkı köyüne kadar yürümüştü. Amberinarkmm altında su da­
ha hooor diye yarıklan dolduruyordu.
447