"Üzülmeyiniz Yüzbaşım, neticeden çok memnun kalacak-
sınız ." 
Yüzbaşı onları merdiven başına kadar uğurladı . 
"Asım Çavuş, d uydun mu?" 
"Duydum Yüzbaşım." 
"Kabul edecek mi Cabba r?" 
"Kabul ettirecekl er." 
"Cabbar bu işi becerebilecek mi?" 
"Onu iyi tanırım, mert, kendi halinde, çok iyi bir adamdır. · 
Teslim olduğunda, İnce Memedi bıraktım geldim dağlarda, di­
ye çok üzülüyo rdu. Kendine yediremiyordu arkadaşını tek ba­
şına dağlarda bırakıp indiğini. Ben onu teselli etmeye çalışmış­
tım. Demek Zülfü Beyde çalışıyormuş ha? Belki de İnce Meme­
di öldürebi lir." 
"En yakın arkadaşını öyle mi, ah bu bizim köylüler ... " 
"Böylesi eşkıyaları çoğunlukla arkadaşları ... " 
"Hiç mi arkadaşlık ... Arkadaşlık bir insanın canından daha 
değerli değil mi? Belki de Cabbar gider de İnce Memed çetesine 
girer, her şeyi ona anlattıktan sonra." 
"Olabilir ... " 
"Böyle bir şey olursa çok sevineceğ im." 
"Ben de," dedi Asım Çavuş. 
"Biz şimdi, Cabbar ona yetişmeden, İnce Memed daha to-
parlanmadan bir harekata girişsek ... " 
"Önümüz kış, Torosta da yağmurlar başladı." 
"Kaç kişisi varmış yanında, dedin?" 
"Fazlının söylediğine göre üç kişilerm iş." 
"Bahara kadar toparlanırla r." 
"Toparlansınlar. Biz de toparlanınz ." 
"Cab bar?" 
"Belli olmaz," dedi Asım Çavuş. "Beceremezse ölüsü de 
gelir." 
"İnce Memed en yakın arkadaşını öldürür mü?" 
"Öldürür," dedi Asım Çavuş. 
Zülfü Bey o gün çiftliğe Cabbarı alsın gelsin, diye bir adam 
gönderdi. Cabbarla Murtaza Ağa konuşacaktı. 
Murtaza Ağa: 
518