ran âdetlerin, Allah' ın yaratt ığı mükemmel eserle ilgisi yoktu.  
"Olur mu öyle şey? Kendi i şlerine baks ınlar" diye itiraz et- 
tim ama Kimya hakl ıydı, biliyordum. Nar ın yanında duran 
bıçağı kaptım. Kimya’n ın gözlerinden endi şeli bir par ıltı geç- 
ti ama hemen durumu anlad ı ve kabullendi. 
Bıçakla sol avcumu kestim. K ırmızı bir çizik aç ıldı ayam- 
da, hesapta olmayan bir kader çizgisi gibi. Çar şafa kanımı 
damlattım. Ve ona uzatt ım. 
"Al bunu. Dedikoducular ın ağızlarını kapatmaya yeter. 
Sen de rahat edersin, ismine kara çal ınmaz." 
Kimya yalvard ı. "Dur lütfen! Gitme" dedi. Aya ğa fırladıysa 
da tam olarak ne yapaca ğım bilemedi ğinden gene ayn ı cüm- 
leyi yineledi: "Art ık karınım ben." 
O an anlad ım ki onunla evlenerek büyük bir hata yapm ış- 
tım. Benim gibi bir adam ne demeye evlenirdi? Kocal ık vazi- 
fesi için yaratmam ıştı beni Yaradan. Bunu şimdi apaç ık gö- 
rüyordum. Ama bu bilginin bedeliydi içimi kanatan. 
Her şeyden kaças ım vardı, hem de her şeyden. Bu evden 
  
373 
ve evlilikten, bu şehirden, hatta ta şıdığım şu fani bedenden. 
Ama sırf Rumi ertesi sabah beni bulamazsa kahrolur diye 
mıhlanmış gibi yerimde kald ım. Yolda şımdı, ruhdaşımdı, kıy- 
metlimdi o benim. Onu bir kez daha terk edemezdim. 
Evlilik hayat ının benim gibi biri için kapandan farks ız ol- 
duğunu anlad ım. Tuzağa düşmüştüm. 
Alaaddin 
Konya, 4 Haziran 1247 
Böyle sinsi ve keskin bir ac ı çekmedim hayat ımda. Kim- 
ya’nın Şems ile evlenece ği gün evde duramad ım. Göğüs kafe- 
simde bir a ğırlık, beynimde bir u ğultu; bo ğuluyorum sand ım. 
Ne yaparsam yapay ım kendime ac ıyordum. A ğlamamak, be- 
bek gibi z ırlamamak için kendime bir tokat att ım. Ve üst üs- 
te defalarca tekrarlad ım: "Artık babanın oğlu değilsin. Art ık 
babanın oğlu değilsin..." 
Anam yok. Babam da. Ve Kimya da yok art ık. Bu evde, bun- 
ca insan aras ında yapayaln ız, bir basmay ım. Babama olan son 
saygım da eridi gitti. Kimya onun k ızı sayılırdı. Onu sevdi ğini 
sanıyordum. Ama tek dü şündüğü Şemsin çıkarlarıymış. Yok- 
 
sa Kimya'y ı nasıl ohun gibi bir adama verir? Şems'ten koca ol- 
mayacağını bilmek için dâhi olmaya gerek yok. Evet, s ırf 
Şems'e kol kanat germek için babam Kimya’n ın saadetini he- 
ba etti. Tabii onunla beraber benimkini de. 
Gün boyu bir kenarda durup evdeki tela şı izledim. Evlen- 
mek istedi ğim kızın düğün hazırlıklarını seyrettim. Yeni ev- 
lilerin yataca ğı odayı tabandan tavana donatt ılar. Cin taife- 
sini uzak tutmak için tütsüler yakt ılar. Onlar ın şahı burda! 
Şems'ten âlâ cin mi olur? 
Akşama doğru artık dayanamad ım. Bu işkenceye daha 
  
374 
  
375 
  
 
  
fazla katlanamayacakt ım. Kapıya yöneldim. 
Arkamdan abimin sesi gürledi. "Alaaddin, dur! Nereye gi- 
diyorsun?" 
"Bu gece İrşadlarda kalaca ğım" dedim yüzüne bakmadan.