Yer Demir Gök Bakır 387 
"Gel," dedi, "gel benim güzel kızım. Gel benim usul boylum. Gel benim öcü­
nü alamayıp da perperişan eylediğim meleğim ... Gel, gel de derdine bir çare bu­
lalım. Gel de yarana bir merhem olayım." 
Kızı götürdü, ocağın başına oturttu. Kendi de yanına oturdu. Kansına da: 
"Sen de," dedi, "git içeriye. Çocuğu al da git. Kızın ifadesini alınam gerekiyor." 
Kadın çocuğu beşiğiyle kucaklayıp, arkadaki bölmeye taşıdı. 
"Söyle, söyle ... Çabuk söyle!" 
Kız anık alışmıştı. Ne söyleyeceğini biliyordu. Eskisi gibi, yani ilk günler gibi 
ölürcesine utanmıyordu. Alışınıştı ya, gene de azıcık utanıyordu. 
"Söyle kızım söyle! Söyle ceylanım! Söyle, söyle ki ... " 
Artık söylemek kızın da hoşuna gidiyordu. Seferle birlikte artık o da bir hoş 
olup kendinden geçiyordu. 
"O köyden İbrahim var ya ... " 
"Geç İbrahimi. Orasının gerekliği yok." 
"Onlarla harman komşusuyduk." 
"Harmanı da geç." 
"Beni kandırdı, seni alacağım diye." 
"Geç, geç oralarını da, mağaraya gel. Seni arkadaşıyla birlikte mağaraya ge­
tirdiler. Mağara ağzına kadar, baş aşağı asılmış kayışkanatla doluydu. İçeri girdi­
niz." 
"İçeri girdik. İbrahim içeri girer girmez uçkuruma el attı. Ben teslim olma­
dım. Aramızdaki dövüş geceye kadar sürdü. Sonra arkadaşı geldi, ona da teslim 
olmadım." 
Muhtarın yüzü yanmaya başladı: 
"Söyle söyle, çabuk söyle!" 
Kız durdu. O da tadını çıkarıyordu. Gözlerini süzdü, gülümsedi. Her yanının 
şehvete kestiğini derinden duydu. 
"Söyle söyle!" 
Kız artık işini biliyordu. Aldırmadı. Ağır ağır, yeniden başladı: 
"Arkadaşı gitti. Ben gidiyorum bu Allahın beteri kızlan uğraşamam. Sen ne 
yaparsan yap' Ben bir sevindim ki o gidiyor diye. Benim gözüro İbrahimde. İb­
rahim üstüme atıldı. Bir de baktım elinde bıçak. Elbisemi kesip bir anda beni 
çınlçıplak koydu. Mağaranın kapısının ağzında ateş yanıyordu. Elbisemi götürüp 
ateşe attı. Yanıncaya kadar beni bırakmadı. Sonracığıma bana sarıldı. Ben kendi­
mi ona Yermiyordum. O da çınlçıplaktı. Yalım gibi sıcaktı, yanıyordu teni, teni­
me değdikçe. Bir yakıyordu, uuuf.. Bir yakıyordul Ben yavaş yavaş dayanamıyor­
dum, çözülüyordum. Deli olacaktım"