andere Kaymakamı 'nın zorla  verdi ği tabancasını  beline sokmuş tu, gülsün  mü ağlasın  mı bil­
emeyerek.
Tabancayı  edindiğ i günü  de hatırlıyordu,  dün gibi...  Kalka ndere 'ye ilk geldiği gündü.  “Tab­
anca sız olmaz,”  demi şti mesle ktaşı, “burası  Karadeniz.  Çay kampan yası  sırasınd a, kendini 
kadınlardan korumak iç in bile tabancan olmalı.”
“Kad ınlardan mı? N e diyorsun s en y ahu?”
“Kad ınlar  ya! Köylü  kadınl ar, çayları  toplar ken,  veril en talimata  uymuyorlar,  iki buçuk 
yaprak  yerine, dibinden  kesip getiriyorlar  çayı. Fabrika,  kalitesi düşü k ürünü  almak  istemey­
ince de oraklar ını çekip saldırıyorlar,  çayı zorla  satmak  için...  Burada  kadınl ardan  bile 
koruman  lazım canını. Al hel e şu silah ı, inat etme.”
32