Dışarıdaki davul zurnaya öyle bir hora eklendi ki güm 
güm, çatır çatır ev yıkılıyordu. 
Hanımefendi pencereye doğru biraz başını döndürerek 
bunlara alıştığını gösterir ve neredeyse korkusuz denecek 
yumuşak bir dille: 
-Ne var Samsam ? Haydi çekil, korkuyoruz. 
Borunun son kaba perdesine benzeyen, insanın bütün 
gözeneklerinde akisler, titreyişler peyda eden bir ses cevap 
verdi: 
-Bora bora ... Bom bom ... 
Hanımefendi bir şeyler okuyup başını birkaç defa göğsü­
ne doğru üfleye üfleye çevirerek besbelli aynı lisandan olacak: 
-Lara lara ... Lan lan ... 
Ecinni hapiayarak birkaç hareketten sonra boru gibi şöy­
le öttü: 
-Ro goro ... gara goro ... 
Sonra ses kesildi. Başımı azıcık kaldırarak göz ucuyla 
pencereye doğru baktım. Oh, Yarabbi şükür, ecinni gitmiş! .. 
Bütün siniderim par par boşanmıştı. Korkudan ölecektim. 
Ruşen sordu: 
-Hanımefendiciğim, Samsam ne diyor? 
Hanımefendi etrafa bir iki üflemeden sonra: 
-"Herkes yerli yerine çekilsin!" diyor. Ben bilirim ca­
nım. Onlar benim yanımda insan bulunmasını istemezler . 
Ruşen-Bir şeyler daha konuştunuz? .. 
Hanımefendi -Meclis ne vakit dedim? "Yarın akşam 
havuz başında" cevabını verdi. 
Kadının böyle perilerle boru gibi konuştuğunu işitince 
artık kendisinin iyiden iyiye karışık olduğunu anladım. Bu­
nun aklına da tamamıyla emniyet caiz değildi. 
Artık kendimi tutamayarak: 
-Hanım efendimiz, bu Samsam kimdir? 
-Perilerin elçisi. Onlardan bize haber getirip götürür. 
Yüzü korkunçtur ama zararsız bir cindir. 
-Yarın akşam havuz başında kurulacak meclise kimler 
gidecek? 
54