KUYRUKLU YILDIZ ALTINDA BlR EVLENME 65 
ratmış. Alp dağlarına gidenleri, Mont Blanc'a çıkanları, Mı­
sır'da ehramları gezenleri, Baalbek harabelerinde dolaşan­
ları, balonlara binenleri, uçaklarla 'uçanları gazetelerde oku­
dukça ne kadar imrendiğimi size tarif edemem. Birkaç ay 
önce şehrimizde kazada ölen Mösyö Bleriau'nun Tatavla'da 
(Kurtuluş) bir eve çarpan uçağı içinde ben de bulunmadığı­
ma ne kadar üzüldüm, bilemezsiniz. Bu sözlerime gülmeyi­
niz rica ederim Beyefendi. Ben yalan sevmem. Kendimi ol-
a..*— • -—»«mm. Ben yaratılışta bir Türk lozı bulu-
nabUeoeğine belki ihtimal vermezsiniz. Ama inan olsun ki 
ben varan, hem de böyle anlattığım gibiyim. 
Ah, ah... Bütün dertlerimi bu mektupta size anlatmak 
istemem. Belki sonra hafifliğime lıülmıedersiniz. Bu kadar 
spor meraklısı olup da nereyi gezdiğim var? Hele o kapanık 
kış günlerinde evde patlarun Tanrı bilir ya... Evde piyanom 
var, mandolinim var, udum var. Kitaplarım, nakış işleyen 
makmelerim, her şeyün \"Şûr. Anma bazan o kadar sıkılırım 
ki bunların hepsini pencereden bahçeye atacağım gelir. Offff... 
her gün dan dun piyano, dmobır dımbır ut, tıkır tıkır maki­
ne... Usandım bittim, illallah artık. 
Annemden izin isterim. Sokağa gönder diye yalvarırım. 
Gönlü olursa yanıma dadımı, lalamı takar, yüzüm sımsıkı 
kapak olarak Beyazıt'a kadar gönderir. Şöyle bir lameli!' çe­
virip eve döneriz. Lalam var dediğime giünıeyiniz sakın. 
Ne saf adamdır bilseniz... Elinde büyüdüm. Babam kadat 
severim. Ama o da ûısafsızdır. Geçenlerde gene Beyazıt'a 
kadar çıktık. «Kumkapı'ya inelim, Bakırköyü'ne gidip gelme 
birer bilet alalım, azıcık dolaşalım, annem nereden duya­
cak?» diye o kadar yalvardım da kandırmak gene mümkün 
olmadı. 
Sokağa çıkmak için izin alamadığım günlerdeki halimi 
sornıayın artık. O, bizim kapanık, yosunlu bahçemizde ağa­
beyimin bisikleti elimden neler çeker... Kendimi de, onu da 
bir duvardan bir duvara çarparak altımda güya bir at var­
mış gibi âdeta manej yaparını. Ondan da bıktım mı ağaçla­
ra salıncak kurarım. Bütün hıncımı onlardan alırım. Kayı­
sı olsun, armut olsun, bütün bu benden yaşlı ağaçların sa­
katlamadık kolunu, dalını bırakmam. İçimdeki ağırlığı böy-
F: 5