gelsin  de bir, bakalım  neymiş"  oluyordu.  Günlere  gidilmez,  dolayı-
sıyla  vanlmaz;  günler  insana  gelir  ve gelirken  de yanlarında  muhak-
kak bir şeyler  getirirlerdi.  Tanıdığım  en yarınsız,  hesapsız,  hırssız 
insan  ve tek anti-tarikat  tarikat  ehliydi.  Eğer  aniden  çekip  gitmesey-
di aramızdan,  Ethel'in  haremindeki  tahtımı  elimden  alacağına  şüp-
hem yok. 
"Denizin  kıyısında  durmuşuz.  Ayaklarımızı  suya  salmışız  Ethel. 
Sen diyorsun  ki 'şu ilerideki  elli beşinci  dalgaya  yüzelim  birlikte. 
Bak o dalga  ne kadar  güzel!'  Ben  de 'hangisi?'  diye  soruyorum.  Da-
ha sorumu  bitirmeden  yer değiştirmiş  oluyor  senin  işaret  ettiğin  dal-
ga. Bak  artık  söylediğin  yerde  değil.  Elli  beşinci  değil  de otuz  be-
şinci  olmuş  şimdi.  Giderek  yaklaşıyor.  Yani  zaten  o bu tarafa  geli-
yor. Gelirken  de elbet  bir şeyler  getiriyor  yanında.  Şimdi  önünde  iki 
seçenek  var.  Ya atlayacaksın  denize,  dalgaları  filan  unutup,  sen de 
bir katre  olacaksın  onun  içinde.  Ya da kıyıda  durup,  bekleyeceksin. 
Dalgaların  kıyıya  vurup,  parçalanmasını  seyreyleyeceksin.  O za-
man da onlar  birer  katre  olacak  gözlerinin  önünde.  İki türlü  yaşanır 
hayat  eğer  bir şeye  benzeyecekse.  Ya kendini  yok  edeceksin  haya-
tın içinde,  ya da hayatı  yok  edeceksin  kendinde." 
Biçare  Ethel,  bunca  zaman  onca  sevgilinin  ahım  almış  kepaze 
Ethel,  sersem  sepelek  dinlerken  bu laflan,  masanın  altından  bana 
tekmeler  atıp  acıklı  bakışlar  fırlatıyordu.  Dünyevi  dillerin  her türlü 
girdisini  çıktısını  şıppadak  çakozlayabilirdi  de, şu semavi  soyutla-
malar  karşısında  bir çocuk  kadar  çaresizdi.  Bir müddet  sonra  ken-
dini suçlamaya  başladı.  Bu dili biliyor  olmalıydı.  Vaktiyle  annean-
nesinin  anlattıklanna  burun  kıvırıp,  Yahudi  mistisizmiyle  ilgilen-
mediğine  şimdi  bin pişmandı.  Sevgilisi  bu eksikliğini  anlamasın  di-
ye, deli  gibi  okumaya  başladı:  önce  çocukken  eline  tutuşturulan  ki-
tapları,  sonra  da başkalarını.  Kabala'ya  duymaya  başladığı  ilgi,  bir 
ucunun  illa ki sevgili  neyzeninin  anlattıklarına  çıkmasını  beklediği 
bir köprü  mahiyetindeydi.  Çantasında  en az birkaç  kitap  ve muhak-
kak Mesnevi'nin  bir cildiyle  dolaşıyor;  sık sık Beyazıt'taki  bunak 
bir sahafa  uğrayıp,  gizemli  bir el yazmasının  peşindeymişçesine 
dükkânın  arkasında  adamla  fısır  fısır  bir şeyler  konuşuyor  ve her se-
ferinde  oradan  torba  torba  kitapla  çıkıyordu.  Öyle  beter  kaptırmış-
tı ki gönlünü,  tüm  hayatını  toptan  değiştirmeye  razı,  sevgilisinin  is-
163