xx 
Hürrem ile Sabiha fezalarda uçarken, biz Cevher Ha­
nım'la Gayya kuyusuna ı dalmıştık. Kanaryanın ötüşüyle 
uyandık. 
O, kollarıının arasından sıyrılıp çıktı. İkimizde de hirhi­
rimizin yüzüne dik bakamayacak birer mahcubiyet gölgesi 
geziniyord u. Onu bu hızlı düşüşünden dolayı bir pişmanlıkla 
sarsılıyor gibi gördüm. Bu an, kadının en fazla teselliye muh­
taç olduğu nazik bir zamandır. Günah işlendikten sonra gü­
nah çıkaran papazlar gibi merhametli ve teselli edici sesimle: 
-Hanımefendi, size olan ateşim elli ise şimdi kesin yüzü 
aştı. 
O, zarif ökçeli terlikleriyle tepinip, göz pınarında asılı du-
ran bir damla yaşı yuvarladıktan sonra: 
-Düşüşüm bu kadar hızlı olmalı mıydı? 
-Yok ... Düşüş tabirini kabul etmem ... 
-Herhalde buna bir yücelme diyemezsiniz ya? 
-Aynı fiilden dolayı kadının günahını erkeğinkinden 
pek çok ağır bulmakta bir mana göremiyorum. Bu eski 
anlayış biçimi çoktan değişti. Günahkarsak ikimiz de aynı 
derecede günahkarız. Kadınla erkek arasında bir çekim var 
ki bazı anlarda buna direnmek mümkün olamıyor. Tabiatın 
iradelerimizi yenmesiyle meydana gelen bu günahtan biz mi 
mesut olacağız? 
-Mesul tutmak için bizden başka üçüncü bir şahsı bu­
labilmek mümkün müdür? dedi. 
Yanımdankaçar gibi bir hızla yürüdü. Salona uğramak­
sızın başka bir kapıdan kayboldu. Kadınlığının çökme belir­
tilerini göstermernek için bir müddetçİk benden gizlenmeye 
gittiğini sandım. 
Hamının karşısında biraz malıcup duruyordum ama kal­
birnde hiç pişmanlık eseri yoktu. Bilakis bu hızlı zaferimden 
pek memnun fakat çehre ve kıyafetçe bozuktum. Balkonun 
Gayya (azgınlık) kuyusu: Cehennemde bulunduğuna inanılan derin kuyu. 
İnsanın içine düştüğü ve kurtulamadığı yer, belalı ve ümitsiz durum. 
104