Ve kapıya dayandılar. 
"Sultan Ağa, Sultan Ağa ... " 
"Durun geliyorum," diyor Sl}lt an Ağa. "Durun köpekler. Siz bin, 
ben bir kişiyim ama, durun geliyorum," diyor Sultan Ağa. 
Abanoz sakalı, yalım karası gözleri ... Ayağa kalkıyor, ayakta du­
ramayıp düşüyor. 
Ak sakalları uzundu, kirliydi. Duvarın günden yanına oturmuş, 
sırtını ağaca dayamıştı. Gözleri kapalıydı. Derviş Bey. atını sürdü ko­
nağa, konağın yöresinde pencereleri kurşunlayarak doludizgin dönme­
ye başladı. Konaktan hiçbir karşılık gelmiyordu. Sanki ·hiçbir canlı 
yoktu içerde. 
Yaşlı adam gözlerini açtı. Toz direkleri azırmiş garbi yelinde, 
apak şişmiş yelken bulutlarının altında, gölgeleri tarlalarda koşarken, 
yaşlı.adam gözlerini açtı. Derviş Bey dönüyo�, içindeki boşluk büyü­
yordu. Ölümden sonraki gibi. 
"O iyi insanlar o güzel atlara bindiler çekip gittiler." 
545