Ölmez Otu 667 
Öylesine dalmıştı ki, sırtını yakan, kanını emen, eline yüzüne sıvanmış siv­
risineklerden haberi bile olmuyordu. 
Az sonra köylüler Ceyhanın kıyısına büyük ateşlerini yaktılar, yelin, duma­
nın altına geçip oturdular. 
Bugünden sonra bu ateş sabaha kadar yanacak, köylüler dumanın altında 
uyuyacaklar, sineksiz. Her gece de bir kişi nöbetçi kalacak, ateşi sabaha kadar 
söndürmeyecekti. İlk günün nöbetçisi Memidikti. Memidik ilk günün nöbetçi­
liğini kabul etmek istememiş, ama köylülere söz geçirememiş, derdini bir türlü 
onlara anlatamamıştı. 
Memidiğin ateşi yakarken içi gidiyor, korkudan, meraktan yüreği kopuyor­
du. Bir türlü gözünü kuyunun göğünden alamıyor, kulağına ta oralardan kanat 
şapırtıları geliyordu . Kuyunun taş teknesine oturmuş kalmış adam daha orada 
oturuyor mu acaba? Ölüyü çıkardı mı acaba? 
Yarın, yarın sabah erkenden kalkmış bakmışsın ki, tüm Çukurova göğü kar­
tala kesmiş. Güneş görünmüyor. Bu gidişle böyle olacak, besbelli. Nereden gel­
dikleri belirsiz, akın akın kanallar doluşuyor Çukurovanın göğüne, dönüyorlar. 
Ay ışığında kartalların gökte dönmeleri de bir hoş oluyor ... Uzun, rüzgarcia sal­
lanan dev bir şal gibi dalgalanıyorlar. Pırıltılı. Ay ışığında kanatlarının bir par­
lak yeri şavkıyor. 
"Bağladılar, mahsustan beni buraya bağladılar. Bilerek. .. Herkes biliyor za­
ten. Herkes biliyor da, alttan alta, beni seyreyleyip bana gülüyorlar zaten. Bil­
memelerinin hiçbir mümkünü çaresi yok. Ne mümkün bilmemek!" 
Ali Elifin elinden tuttu: 
"Şu köylünün alçaklığına bak. İnsanoğlu bu kadar da alçak olur mu?" dedi. 
"Şu köylüyü düşündükçe kusacağım geliyor. Hiçbir köylü bunların bana yaptı­
ğını hiç kimseye yapmaz. Bunlar alçak. Ve de alçak oğlu alçak. Gittiler de hükü­
mete haber verdiler. Az daha ipte bulacaktım kendimi. Bereket versin ki, Çavuş 
akıllı bir oğlandı. Köylüye değilde bana inandı. Üsteğmen de sevdi beni." 
E lif: 
"Nasıl oldu da böyle oldu, şu hükümette de ... " 
"Çavuş Antepli," dedi Ali. "Antepliler iyi ve de yiğit ve de akıllı olurlar. Keşki 
Antepli olsaydım, bu kötülüklerin hiçbirisi başıma gelmezdi . Bir de anam öl­
müşse ... Bir de köye varmışız ki, ne görelim, anam ölmüş, upuzun yatıyor... Bir 
kolu da bir köpeğin ağzında ... İşte o zaman ... " 
İkisi de sustu. 
Gece cikiliyordu . Sivrisinek vızıltıları ortalığı almış, ötüyordu. Yel kesilmiş, 
yapış yapış, boğucu bir sıcak almıştı geceyi. Topraktan dalga dalga yalım gibi 
bir hava yayılıyor, yalıyordu yüzlerini. 
"Taşbaş kardaş belki de erişmiştir. Belki de şimdi Kırklar mağarasında Kırk