Bekleme odas ında üç kad ın ve bir adam oturuyordu. Zeliha hal-
lerine bakarak kad ınlar ı derhal bir "endi şe s ıralamas ına soktu. 
İçlerinde en genç olan en kayg ısızlar ı olmal ıydı. Elinde bir dergi, 
öylesine kar ıştırıyor, metinleri okuyamay acak kadar ü şengeç ol-
mal ı ki sadece resimlere bak ıyordu. Muhtemelen basit bir i şlem 
için buradayd ı - doğum kontrol hap ı dan ışmak için filan. Pence-
renin yan ında oturan, otuzlar ında görünen ve saç dipleri acil boya 
isteyen tombul sans ın ise sinirli sinirli ayaklar ını sall ıyordu 
habire, görünü şe göre akl ı başka yerdeydi. Zeliha onun da o ka-
dar ciddi bir sorunu olmad ığını tahmin etti - herhalde rutin bir 
check-up ve pap-smear testi filan. Ba şörtülü olan ve buraya koca-
sıyla gelen üçüncü kad ınsa en tedirginleriydi muhtemelen; du-
daklar ı kilitli, ka şlar ı çat ık. Daha derin bir derdi olmal ıydı, k ısır-
lık tedavisi filan. Ho ş, k ısırlığın ne denli ciddi bir sorun oldu ğu da 
son tahlilde ki şiden kişiye göre de ğişirdi ya. Zeliha şahsen, hamile 
kalamamay ı bir kad ının başına gelebilecek en talihsiz şey olarak 
görmüyordu bu günlerde. 
"Hoş geldiniiiz!" diye şakıdı sekreter. "Saat üç Randevumuz 
siz misiniz?" 
Sekreter "r" harfini telaffuz etmekte zorlan ıyor gibiydi ve bu 
eksikliği telafi etmek istercesine, dili ne zaman o me şum harfe 
toslasa sesini yükseltiyor ve üstüne bir de fazladan gülümseme 
ilave ediyordu. Zeliha, ba şını sallad ı. 
"Pekâlâ, tam olaRak neydi şikâyetiniz, Saat-üç Han ım?" 
Zeliha sorunun saçmal ığına ald ırmamay ı başard ı. Kimi hem-
cinslerine bol bol nasip edilip de ona zerre kadar bah şedilmemi ş 
bir şey vard ı: Dişil Şakrakl ık. Nedense baz ı kad ınlar bir görev bi-
linciyle tebessüm etmeyi huy edinmi şlerdi, aksatmadan. İnsan 
nas ıl olup da her zaman böylesine şen şakrak dola şabilirdi ki? 
Ama zihnini kurcalayan bu dikenli soruyu öteleyip, sekreterin so-
rusunu cevaplamay ı tercih etti. 
"Kürtaj için..." 
Kelime şişkin bir balon gibi as ılı kald ı havada. Hepsi birden 
sus pus olup, yere inmesini beklediler. Bu arada sekreterin yüzün- deki yap ışkan tebessüm de yok olmu ştu. Zeliha gayri ihtiyari ra-
hatlad ığını hissetti. Böylesi daha iyiydi. Di şil şakrakl ıktan haz-
zettiği söylenemezdi. 
"Randevu almam ın sebebi..." dedi Zeliha, gözlerinin önüne 
düşen bir saç tutam ını gerilere do ğru atarak. Çenesini kald ırıp 
kartal burnunu öne ç ıkard ı. Tekrar etti cevab ını, belki niyet etti-
ğinden bir parça daha yüksek sesle. "Kürtaj olmak..." 
Bu yeni gelen hastay ı tarafs ızca ve profesyonelce randevu 
defterine kaydetmek ile bunca pervas ızlığı kınamak aras ında gi-
dip gelen sekreter, ne yapaca ğını bilemiyor olmal ı ki bir an için 
bocalad ı. Önünde aç ık duran deri kapl ı deftere öylece bakakald ı. 
Yaz ı yazmaya ba şlayabilmesi için birkaç saniye daha geçmesi ge-
rekti. Bu arada Zeliha m ırıldand ı: 
"Geciktim kusura bakmay ın..." Duvardaki saat k ırk alt ı daki-
ka geç kald ığını gösteriyordu. " Şey... yağmur yüzünden..." 
Doğrusu yağmura haks ızlıktı bu, çünkü t ıkanan trafik, k ınk 
kald ırım taşlan, sorumsuz belediye, pe şine tak ılan adam ve taciz-
kâr taksi şoförü, hele hele durduk yerde etti ği al ışveriş de bu ge-
cikmeden sorumlu tutulabilirdi pekâlâ. Ne var ki Zeliha bunlann 
hiçbirinin sözünü etmedi. İstanbullu Kad ınlann Elkitab ından Fe-
rasetin Alt ın Kural ını da Gümü ş Kural ını da peş peşe çiğnemiş 
olabilirdi ama s ıra Bak ır Kurala gelince, bu sefer kitaba uymakta 
kararl ıydı. 
İstanbullu Kad ınlar ın Elkitab ından Bak ır Feraset Kural ı: So-
kakta sark ıntılığa uğrad ıysan en iyisi bir an evvel unutup, hiç an-
mamakt ır, çünkü hadiseyi hat ırlamak sadece sinirlerini daha be-
ter bozmaya yarar!  
Zeliha, şimdi uğrad ığı sark ıntılıktan bahsetse bile, di ğer ka-
dınlann böyle durumlarda destekleyici davranmak şöyle dursun, 
tacize uğrayan hemşirelerini yarg ılamaya daha yatk ın olduklann ı 
bilecek kadar zekiydi. Bu yüzden de cevab ı uzatmad ı ve geriye 
günah keçisi olarak bir tek ya ğmur kald ı.