nedik-Floransa-Milano-İstanbul turu düzenleyen acentanın ka­
filesine katılır. Fakat, yıldızın parladığı değil ama, tarihin çanını 
çaldığı anlardan biridir: Venedik' e varışlarının daha ertesi gü­
nü, henüz doğru dürüst Dükalar Sarayı'nı, Rialto'yu bile göre­
memiş, saray zindanlarında katledilenlerin acısına ortak olama­
mışken, Lido'ya giden vaporettolardan birinde bir kitap bulur. 
Oturduğu yerde, kimbilir hangi turist tarafından unutulmuş bu 
hayat hikayesi kitabını şöyle bir karıştırayım derken okumaya 
başlar; fakat asıl o gece, kaldıkları oteldeki odasında elinden bı­
rakamaz; saatler, bir Venedik sabahına daha yaklaşırken o da, 
kitabın son sayfalarına yaklaşmıştır. Ama ne yaklaşış! Gazeteci, 
eski Fransız bakanlarından Françoise Giroud'nun hikaye etti­
ği hayat tarafından büyülenmiştir. Çok güçlü bir çekim altına 
girmiştir. Ömründe ilk defa kendine tanıdığı 'öte yaka'ya geç­
me hakkını kullanmak üzere hazırlık adımlarını atarken dahi 
bukadar heyecanlanmamış, böyle sabırsız olmamıştı. Yatağın­
da, bir yandan son sayfaları parçalarcasına yutmakta, bir yan­
dan büyücünün çırılçıplak göründüğü sahneleri dönüp dönüp 
yeniden okumaktadır. Artık durduğu yerde duramama kta ... 
Tur kafilesind eki insanlar uykularının en tatlı saatlerindey­
ken sokaklara fırlamak, onu, kitaptaki hayatın kahramanını, bü­
tün erkekleri peşinden koşturan bu 'Viyanalı Siren'i, kafasını al­
tüst eden, herhalde bir asır sonra kendi kanını da tutuşturan 
'Rüzgarın Nişanlısı'nı işte burada, burada, Venedik evinde, girip 
çıktığı kahvelerde, yemek yediği lokantalarda, localarına ışıltıyla 
yerleştiği operalarda görmek, sesini işitmek, kokusunu kokla­
mak ister. Direnilemeyecek bir çağrı. Aşk gibidir. Aşktan da üstün. 
Dehşetli bir çekim. Geçmişten öç almak. Dünü bugüne, bugünü 
yarına borçlu çıkarmak. Düşman kırmak. Hesap sormak. Şeyta­
na uymak. Kendini bırakmak. Ölüme meydan okumak. 
Burada, gecenin bu saatinde kendimden de bir şeycik ekle­
mek isterim: Böyle kentler vardır. İnsanları sonsuz özgürlüğe, 
ölüme çağırır. Parantezi kapatıyorum . 
Kitabı vaporettoda unutan Fransız turist, belki bir film reji­
sörü, bir senaryo yazarı belki, sayfalarda bazı satırların üstün­
den yeşil ispirtolu kalemle geçmişti. Örnekse şunların: 
Venedik'te bir ev satınaldı. 
175