maymun  eli gibi  içe kıvrılıyordu.  Bu pençe  eller  ve ailede  kimsenin 
doğru  dürüst  telaffuz  edemediği  Ma-ro-te-aux-la-my-sen-dro-mu 
ile daha  ne kadar  yaşayabilecekti?  İçi cız etti birden.  Beceriksizce 
gülümsedi. 
"Masal  değil  bu, hakikat,"  dedi  munis  bir ifadeyle.  "Çok  eski-
den yaşamış  evliya,  onun  için  öyle  masal  anlatır  gibi  çıkıverdi  ağ-
zımdan.  Gerçekten  olmuş  bunlar.  Türbesi  de var. Gider  görürsün  ba-
na inanmazsan." 
Birden  yaptığı  gafı  anlayıp  suspus  oldu.  7,5-Yaşındaki  büyük  to-
runu  evden  dışarı  çıkmıyordu  artık.  Çıkmamasında  fayda  vardı.  Ya-
şıtlarının  ve kardeşlerinin  aksine,  tüm  dünyası  işte  şu 105  metreka-
relik  evden  ibaretti.  Hacı  Hacı  merhametten  devşirme  bir sevecen-
likle pat pat vurdu  çocuğun  ensesine. 
"Bu ulu evliya,  evliya  olmadan  evvel  bir derviş  imiş.  Fatih  Sul-
tan Mehmed  hazretleri,  İstanbul  şehrini  kuşattığında  o da hemen  ko-
şup yardıma  gelmiş.  Toplarla  gürül  gürül  dövmüşler  surları.  Gün-
lerce  cenk  etmişler  ama  bir türlü  teslim  alamamışlar  Bizans  kefere-
sini. İşte  o zaman  bizim  bu derviş,  padişahın  huzuruna  çıkmış.  De-
miş ki 'sultanım  bana  müsaade  edin,  şu surlarda  kocaman  bir gedik 
açayım,  sonra  askerlerimiz  o boşluktan  içeri  girip  tavuk  budu  kopa-
rır gibi  kırıversinler  keferenin  boynunu'.  Padişah  bakmış:  babayani, 
hırpani  bir derviş.  Ne gelir  ki böylesinin  elinden?  İnanmamış  ona,' 
huzurundan  kovmuş.  Aradan  haftalar  geçmiş,  bir türlü  alamıyorlar 
istanbul'u.  Koskoca  Osmanlı  ordusu  yorgunluktan,  susuzluktan  bi-
tap düşmüş  artık.  İşte  o zaman  padişah  bu dervişi  hatırlamış,  yanı-
na çağırtmış.  Demiş  'işte  sana  müsaade,  git bakalım'.  Derviş  çok se-
vinmiş,  hemen  elini  eteğini  öpmüş  Fatih  Sultan  Mehmed  hazretle-
rinin.  Gitmiş  öteki  dervişlerle  helalleşmiş.  Ondan  sonra  surların  et-
rafında  şöyle  bir yürümüş,  nereyi  seçeyim  diye  düşünmüş.  Sonun-
da bir yerde  karar  kılmış.  Orada  surlar  daha  kalınmış,  üstelik  daha 
çok asker  varmış.  Çünkü  Bizans  kralının  sarayı  hemen  duvarın  ar-
kasındaymış.  Derviş  demiş  ki, 'haydi  şimdi  beni  fırlatın  o yandaki 
surların  üzerine'.  Şaşırmışlar  tabii  ama  gene  de dediğini  yapmışlar. 
Topun  içine  koyup  fırlatmışlar  dervişi." 
"Hadi  ya. Öldürdüler  adamı!"  dedi  7,5-Yaşındaki  dipsiz  bir gü-
lümsemeyle. 
120