201
“Hah, aynen! TVıhaf bir isim olduğunu biliyordum!* Söyle­
diğini vurgulamak istercesine parmaklarını şıklattı. "Şeyy, 
kardeşim merak etti... sana sormamı istedi, Azuı'un öğrenci­
si miydin?”
“Hayır, profesörü pek tanımazdım* dedi Peri hiç duraksa­
madan. “Fotoğraftaki kızlar öğrencileriydi. Ben sadece onla­
rın arkadaşıydım. Zaten koptuk gittik.*
“Yaa, öyle mi?” dedi kadın; hayal kırıklığı belli olsa da işin 
peşini bırakmaya razı değildi. “Faeebook’u dene. Ben bütün 
üniversite arkadaşlarımı öyle buldum vallahi, hatta ilkokul- 
dakileri bile. Nohutlu pilav günlerimiz filan oluyor...*
İşgalci bir düşman ordusu gibi özel hayatını ve geçm işi­
ni yağmalayan bu can sıkıcı kadından kurtulmak hevesiy­
le başını salladı Peri. AzuFun ismini -başarılarını, ödülleri­
ni, kitaplarını, fotoğraflarım, söyleşilerim - kaç kez internet­
ten bulup okumuştu halbuki. Tabii skandali da. Her şey ora­
da yazılıydı. Bir daha silinmemek üzere işlenmişti sanal or­
tama. Bunların hiçbirini anlatmayacaktı tabii ki kadına.
“Kardeşim dedi ki, bu profesörün dersini alan bir Türk kı­
zı varmış o zamanlar. Bütün şehrin diline düşmüşler. Öyle 
diyor.*
Aralarında soğuk bir hava esti. “Ne demek istiyorsun?* di­
ye sordu Peri; sesi de, bedeni de kaskatı.
“Hiiiç, sadece merak ettim* dedi reklama kadın pişkin piş­
kin.
Berduş geldi bir an Peri’nin gözünün önüne. Sıska bede­
ni, insanın içine işleyen gözleri, egzamalı elleri, Bally kokla­
yışıyla. Ayrıcalıklı konumuna ve parasına rağmen, bu kadın 
da ondan daha az bağımlı değildi. Kendi hayatından bir sü­
reliğine kaçabilmek için, başka insanların mahremiyetini de­
şiyor; sırlar ve dedikodularla dolu bir torbanın içine burnunu 
sokup soluyor, soluyordu.
“Keşke sana anlatabileceğim daha ilginç şeyler olsaydı*