(Coşkun doktora bakar: Müzik Hocası, Garson vb. ile aynı ki­
şidir. Coşkun ayağa kalkar.) 
COŞKUN (Doktora): Daha önce bir yerde karşılaşmış mıy­
dık? 
DOKTOR: Bilmem. 
COŞKUN: Genellikle bana engel olmuş bazı kişilere benzer 
gibi... Neyse bu sefer iyi bir iş yapın benim için. (Doktora 
yaklaşır , yavaş sesle) Bu evden şimdi biraz çıkrnam gere­
kiyor, bana yardım edin. 
CEMİLE (Gülümsemeye çalışarak): Kocam oyunlar yazı­
yor da ... 
COŞKU N: Oyun ya da gerçek, bir yolunu bulup gitmem ge­
rekiyor Doktor. 
(Coşkun, kendisine şaşkınlıkla bakan doktorun koluna girer, 
birlikte çıkarlar. Cemile arkalanndan bir süre bakar. 
Sahne karanr. 
Tiyatronun kulisi. Coşkun, elindeki kağıtları inceler. Emel 
girer.) 
EMEL: Nerde kaldın? Bütün sabah tiyatroda seni bekledim. 
(Heyecanla) Cemile'yle konuştun mu? 
COŞKUN (Mahzun): O daha önce davrandı. 
EMEL (Sevinir): Sahi mi? (Durur.) Ne yaptı yani? 
COŞKUN: Sanatımı bırakmarnı istiyor. 
EMEL: Peki neler konuşmuştuk hani, dosdoğru gidecektin, 
her şeyi söyleyecektin. 
COŞKUN (Sıkıntılı): Canım bir oyun yazmıştık ya, Cemi­
le' ye de haddini zaten orada bildirmiştik. İstersen oyu­
na devam ederiz: Ben evden çıkıyorum ve sana iltica edi-
84