724 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
Alinin yanından öteki uca kayıverdi. 
Ali ürperdi, titredi. O da bu sessizliğin kendisine öfkeden olduğun u biliyor­
du. Biliyor, korkuyordu. 
"Nereye gideyim, nereye kaçayım?" diye düşündü. "Öldürürlerse öldürsün-
ler," diye yılgın, mınidanarak toprağa çöktü. 
Elif, incecik, duyulur duyulmaz korku dolu bir sesle: 
"Ne oldu sana Ali?" diye sordu. 
Ali bir baygınlıktan uyanırcasına: 
"Öldürürlerse öldürsünler. Şuradan şuraya bir tek adımımı atmam. Öldür-
sünler de kurtulayım," dedi. 
Yılgındı, bitkindi. 
Titreyen parmaklar ıyla bir kozaya dokundu, iki parmağıyla pamuğun u çekti. 
Birden, kuzeyden buz gibi ince bir yel esti. Terli bedenleri serinletti. Karta-
lın donmuş gövdesinde bir kımıldama oldu, sarsıldı, yalpaladı, sonra gene yele 
karşı süzülmeye başladı, olduğu yerde. Yel sağdan, soldan, batıdan, doğudan, 
güneyden esmeye başladı. Karıştıkça karışıyor, hıziandıkça hızlanıyor, bir so­
ğuk, buz gibi bir dalgayla geliyor ovayı üşütüyor, bir yalım gibi bir dalgayla geli­
yor ortalığı kavuruyordu. Az sonra göz gözü görmez oldu tozdan. Havada süzü­
len koca karta! olduğu yerde süzülüyor, bir toz bulutuna batıyor, bir çıkıyordu. 
Yel azıttıkça azıttı. Kadınların başörtülerini, kimi alaçıkları, çadırları aldı 
götürdü. Ağaçların dallarını kırdı. Bir göl gibi durgun Ceyhan ırmağı dal­
galandı, köpürdü. Dalgalar kıyıya yüklendiler. Esen yel bir su direğini aldı, 
yardan yukarı fışkırttı. Çukurova delirdi, uçtu. Harmanlar, saplar, pamuk 
öbekleri karmakarış ... Her şey karman çorman. Tozdan bir karanlık, hiç 
kimse yanındakini göremiyor. lrgatlar oldukları yerde kalakaldılar. Hiç kim­
seden çıt çıkmadı. Herkes olduğu yere çöküverdi. 
Uzaktan, kuzeyden, Toros üstünden, kapkara zifiri bir gece gibi kesilmiş bir 
bulut geldi. Bulut bütün göğü örtmüş, doludizgin Akdeniz üstüne doğru sağılı­
yordu. Göğü baştan başa kesen birkaç şimşek çaktı, yeri sarsarcasma gök gürle­
di ve ilk damlalar iri, sıcak, tap tap diye Çukurova toprağına düştü ve her dam­
la düştüğü yeri oydu. Sonra yalı m gibi bir sıcak yel geldi ... Onun arkasından 
soğuk, buz gibi bir yel. Yağmur başladı. Gökten bir anda boşandı. Gökten su 
duvarları iniyordu . lrgatlar ne kaçtılar, ne kıpırdadılar. Oldukları yerde, yağmu­
run altında durdular kaldılar. Bu yağmur ırgadın ölümüydü . Pamuk ırgadı için 
bundan daha beteri olamazdı. Şimdi bütün pamukları yağmur toprağa dökecek, 
çamura, toprağa bulayacaktı. Çamura, toprağa bulanmış pamuk, ne kadar te­
mizlersen temizle ağır çekerdi, çekerdi ama, bir kere toplaması zor olur, ikinci­
si, tarla sahibi artık kilosuna yirmi kuruş vermezdi. Ya ona, ya on beşe inerdi. 
Artık insafına kalmış. Verimli, bol pamuklu tarlaların yerinde yeller esiyordu