Ertesi gün Oğuz bütün çocuklardan erken geliyor alana, 
başlıyor oyuna ... Bir bilye ne kadar uzak olursa olsun, Oğuz 
o bilyeyi yeter ki nişan alsın, ya da, nişan almasın, şöyle bir 
baksın hemencecik vurur. Onun, bunca yıl bilye oynamıştır, 
vuramadığı bir tek bilye olmamıştır. Bu işe Oğuz da şaşmıştır. 
Bir avuç bilye alır eline, döne döne, hiç durmadan, el inde kaç 
bilye varsa, eli ndek i bilyeleri ne kadar uzak olursa olsun yer­
deki bilyeleri mutlaka isabet ettirir. 
Kazanıp kazanıp satıyordu misketleri 
"Misketleri topluyordu m herkesin elinden, sonra misketleri, 
yan i üttüğüm misketleri, gene oradaki çocuklara, parası olan 
çocuklara satıyordu m. Bazı günler eldeki misketler üç kere 
devrediyordu. Yani bütün misketleri üç kere kazanıp üç kere 
satıyordum çocuklara. Bu kumar deği l ki, hüner diyordu hü­
ner Hoca. Ben de her gün yüz lira kazanıyordum. Paraları da 
saklasın diye Hocaya veriyordum. Her gün oynamıyorlardı ki 
çocuklar. Oynasalar da benimle oynamıyorlardı. Bir hafta on 
gün oynamıyorlar, sonra dayanamayıp gene geliyorlardı bana. 
Ben de ilk günler ellerindeki misketlerin hepsini almıyordum, 
yavaş yavaş ... Sonra birden bastırıyor, üç kere devrediyordum 
bilyeleri , sonra bir hafta, on gün gene kayboluyorl ardı çocuklar. 
Sonra dayanamayıp gene geliyorlardı." 
Misketçilikte en güzel günleri yaşamış Oğuz, bir düş dün­
yası yaşamış. Misket oynadıkları alana çıktıklarında Oğuz 
kend ini kral sanıyor muş. Kendisini Atatürkün oğlu sanıyor­
muş. Kendisini, ne bileyim ben, en büyük sanıyor m uş. Öyle 
koltukları kabarıyor muş ki ... Üstüne kimse yok ki ... Duyan 
yeni çocuklar da taaa öteki mahallelerden övüne övüne ona 
geliyorlar, sümüklerini akıtarak, arkalarına baka baka ger i 
dönüyorlar mış. Bir çocuk musallat olmuş Oğuza, batırm ış ba­
basını anasını... Küçükyalıdan mı ne oralardan oluyormuş, bir 
kam yon sahibi nin mi ne oğluymuş. Her gün yeniliyor, yenil-
10