Bana ise en sulu adamlar bile tek bir defa takılma­
dılar. Bununla ô"vünüyorum. 
Biliyor musun, sana bu haftaki ruh halimi akset­
tiren bir şiir yazacaktım her zamanki gibi ama pos­
tanede kart bulamadım, bu mektubu, dişlerimi yap­
tırmak i,cin beklerken, diŞfide yazıyorum. Bu neden­
le defter kağıdına yazılıyor bu satırlar. Ama ne ô"ne­
mi var, yeter ki insan yazmak için vakit bulsun ... 
Her gün hastaneye iniyorum. Tıpkı doktorlar gi­
bi! Onlarla beraber çalışıyor, öğreniyorum. İçlerin­
de biri var, yanında bulunmaktan huzur duyuyo ­
rum, hep ona yardım ediyorum. İçim dopdolu olu­
yor, hayatımı yaşıyorum. Arkadaşlar rest pektiler, 
kızıyorlar ona olan alakama ama bana vız geliyor. 
Üstün bir insanın yakın alakasına pok ihtiyacım 
var. Sadece dost kalabileceğimiz ihtimali bile bana 
büyük huzur veriyor. Uğuru kaçar diye yazmak iste­
miyorum ama yazmak da bir ihtiyaç! .. " 
Uğuru kaçar diye! 
On beş yaşımın tek taraflı ilk platonik aşkından 
ve yüzünü ancak iki, üç kere gördüğüm mektup ar­
kadaşımın satırlarında gelişen yine tek taraflı aşktan 
sonra, şimdi aşk zannettiğim bir duyguyu, nihayet 
doludizg in ve karşılık görerek yaşıyordum. 
Yaşadığı m, hayal ve gerçekle iç içe örülmüş bir 
aşktı. 
Bu kez, bir zamanlar mektup arkadaşımı tarif 
ederken kullandığım güzel sözcüklerin hiçbiri dö-
80