"Ben bu pos.tu çok beğendim, demektir Beyim." 
"Eveeet, beğendim demek tir. Kahves ini içmiş, yemeği ni yemiş 
tam kalkacakken dedemiz Hacı Kutulmuş demiş ki, Padişahım demiş, 
bu gece burada benim konuğum olaca ksınız, ordu da, siz de ... Padi­
şah taaccüp etmiş, iki, yüz bin kişilik orduyu bir oba Beyi nasıl konuk­
lar diye. Çok da merak etmiş. Peki kalıyorum, demiş. Ordu o gece 
öyle bir konııklamış ki, sofralarında kuşsüdü eksik ... İkincisi, Padişah 
dedemiz Hacı Kutulmuşu huzuruna çağırıp, dile benden ne dilersen 
demiş. İstersen seni Anadolu Beylerbeyi yapayı m, demiş. Dedemiz 
Hacı Kutulmuş yer öpmüş, ben salt PadiŞah ımın canının sağlığı nı, 
hi.ikmünün yeryüzüne yürüm esini isterim, demiş. Sultan Murattır, 
parmağı ndan yüzüğünü çıkartmış dedemiz Hacı Kutulmuşa vermiş, 
kendi eliyle de parmağına takmış, sonra da, ya Hacı Kutulmuş, demiş, 
hiçbir şey kabul etmemekte hakkın var. Ben koca Al Osman ülkesi nin 
Padişahıyı m, senin saltanatın bende yok, dem iş." 
Birden bir hıçkırık sesi duyuldu, Ala Temir elleriyle yüzünü ka­
pamış ağlıyordu ... Derviş Bey hemen onun yanına vardı, telaşla : 
"Ne oldu sana, ne oldu Ala Temir kardeş, ne oldu sana?" 
"Bir şey ol... ol... olmadı Bey. Sen anlat . .. N olur, nolur, nolur 
anlat ... Demek ... De ... de ... de ... demek, o günlerden buraya gel­
dik?" 
�·o günlerden bu hale düştük işte Ala Temir ... " Hızla ayağa 
kalktı, kendisi de anlattıklarına bozulmuştu. "İşte Çiftçibaşı, · Sarıoğlu, 
Sultan Murat da içinde şu adam gibi bir adamı konuklamamıştır. Bu 
Ala Temirdir ... Yüz bin lira verip ... Bu Ala Temir gibis i.:." 
Ala T emir yaşlı gözlerini kurularken bir gülmeden ağlamaklı 
yüze, bir ağlamaklı yüzden gülüms erneye geçiyor, Derviş onunla alay 
mı ediyor, yoksa ciddi mi konuşuyor bir şey anlayamıyordu. Derviş 
Beyin, sesi de bir düzeyde degildi. Bazı insafsız bir alayda .keskinleşi­
yor, bazı da sıcak, candan, inandırıcı oluyor du. 
Derviş tam öğleye kadar böyle konuştu sustu, sustu konuştu. 
Çiftçibaşı Uç kere dışarı çıkıp geri geldi. Derviş Bey Ala T emirio yanı­
na onıru.fken o yeniden dışarıya çıkıyordu. 
Dervit Bey boşalmış, sevinç li, gülerek elini Ala T emirio sırtına 
koydu : ' 
"Eecıe• Ala Temir sen öyle boş yere bir eve gelmezsin, isteği ni 
437