255
Azur sarışın çocuğa döndü. “Normalde öğrencilerin bir­
birlerinin fikirleri hakkında yorumda bulunmalarını bekler, 
hatta bunu teşvik ederim. Ama henüz çok erken. Yumurta­
dan çıkmaya çalışan civcivler gibiyiz. Başımızı bir uzatalım 
hele kabuğumuzdan dışan. Sonra başlarız tartışmaya.”
Bir sonraki öğrenci, Olivia, belirgin bir Ispanyol aksanıy- 
la konuşan alımlı bir kızdı. İri kahverengi gözleri, koyu, ipek 
gibi saçlan vardı. Katolik bir ailede büyüdüğünü, her hafta 
ayine gidecek kadar dindar olduğunu söyledi. Oxford Kato­
lik Topluluğumda güzel dostluklar kurmuştu. Bununla birlik­
te bakış açışım genişletmek istiyordu. “Bu dersi almak ilginç 
v!ur diye düşündüm. Alıştığım çevrenin dışına çıkmak, başka- 
lan Tann’ya nasıl: yaklaşıyor anlamak... O yüzden...” Cümlesi­
ni tamamlamadı, sonunu başkalarının getirmesini bekler gibi.
“Sıra bende sanırım” diye atıldı sanşın çocuk; kalemi da­
ha da hızlı çeviriyordu. “Adım Kevin. California’dan geliyo­
rum, burslu.”
Kevin dedi ki, zaten her konuda haklı olan Ernest He- 
mingway, kafası çalışan herkesin ateist olacağını söylediğin­
de haklıydı. Mesela kendisi ateşli bir ateistti. “Bu zırvaların 
hiçbirine inanmam, bu yüzden buradayım. Sizin Tann deyip 
durduğunuz şey üstüne yapıcı tartışmalara girmek istiyo­
rum. Gerçi eminim herkesin tepesini attınnm .”
Birileri öksürdü, ya tesadüfi ya tepkisel.
Ondan sonra konuşan oğlian kendini şöyle tanıttı: “Herke­
se merhaba. Adım Avi. Oxford Şabat Topluluğu üyesiyim. Ay­
rıca, Yahudi Kütüphanesinde yan-zamanlı gönüllü olarak ça­
lışıyorum.”
Avi dedi ki, insanlığı üçüncü dünya savaşına savurmaya 
yetecek kadar nefret ve husumet vardı şu an dünyada. Ta­
rihin hayaleti dolanıyordu aramızda/ Yahudi soykırımında 
ve ikiz Kulelerin yıkılmasında görüldüğü gibi, insanoğlu ak­
la hayale sığmayan kötülükler yapmaya kabildi. Dinler ara-