6 
Çiftliğe gönderilen yanaşma İngiliz kırması al bir ah alıp 
gelmişti. At, beş yaşında, dayanıklı, bineği iyi, rahat bir attı. 
Murtaza Ağa gerçekten, kendi bindiği attan sonra bunu sever­
di, iyi de koşan bir attı. Aliyle birlikte avluda duran atın yöre­
sinde dönüyorlar, ata hayran bakıyorlardı. Demek Ali bu ata 
binecekti ... Ali gözlerine bir türlü inanamıyordu. Parlak güz 
güneşinde atın tüyleri pırıl pırıldı . Alnı sakar, sağ ayağı dize 
kadar sekili at onlar yöresinde dönerlerken keyifli kuyruğunu 
sallıyÇ>rdu. 
"Çerkes eyeri mi Ali, Türkmen eyeri mi, hangisini sever­
sin?" 
Ali sıkıldı, ellerini ovuşturdu, başını yere dikti, yüz etleri 
geril di. 
"Sıkılma bre Ali, sen benim kardaşımsın ." 
"Ağam bilir." 
"Git içeriye, içerde bir oda dolusu eyer var, hangisini beğe-
nirsen al." 
"Ağam bilir. Sen hangisini münasip görürsen ." 
Murtaza yanaşmanın elindeki ah aldı: 
"Git de içerden kaşı gümüş savatlı Çerkes eyerini getir," 
dedi. 
"Baş üstüne Ağam." 
Eyer gelince Ali gözlerine inanamadı. Eyer, çok değerli bir 
eyerdi, attan bile değerli ydi. 
"Ali, eyeri ahna sen vur." 
94