Aslında karı koca her ikisi de her zaman en iyi becerdikle - 
ri şeyi yapmaktayd ı: "Anlamazdan gelmek." Bir bo şvermişlik 
içinde geçip gidiyordu günler. O bildik, kaç ınılmaz güzergâ- 
hında, mutada amade, al ışkanlıklar üzre, donuk ve tekdüze, 
âdeta tembel tembel, biteviye ak ıyordu zaman. 
Birdenbire a ğlamaya ba şladı Ella. Tutamad ı kendini. Da- 
vid sıkıntıyla yüzünü çevirdi. Kad ınların fazlas ıyla sulugöz 
olduklar ını düşünür, bilhassa kendi kar ısını ağlarken gör- 
mekten nefret ederdi. Bu yüzden Ella kocas ının yamndayken 
kolay kolay a ğlamazdı. Ama işte bugün olan biten her şeyde 
bir anormallik vard ı. Neyse ki tam o anda telefon çald ı ve iki- 
sini de bu gerilimli an ın pençesinden kurtard ı. 
Telefonu David açt ı: "Alo... Evet, kendisi burada. Bir daki- 
ka lütfen." 
Ella uzat ılan ahizeyi al ırken kendini toparlad ı, elinden 
geldiğince neşeli konu şmaya çal ıştı: "Alo, buyurun." 
"Merhaba Ella! Michelle ben. Yay ınevinden ar ıyorum. Na- 
sıl gidiyor?" diye c ıvıldadı genç bir kad ın sesi. "Verdi ğimiz ro- 
manın üzerinde çal ışmaya başladın mı diye merak ettim. 
Editörümüz bir soruver demi şti de, onun için arad ım. Bizim 
Steve çok titizdir bu konularda, haberin olsun." 
"A, iyi ettin aramakla" dedi Ella ama, içinden sessiz bir of 
çekti. 
Şu ünlü yay ınevinde edebiyat editörünün asistan ının asis- 
tanı olarak ona verilen ilk görev, ad ı sanı bilinmeyen bir ya- 
zarın romanını okumakt ı. Evvela kitab ı okuyacak, okuduk- 
tan sonra da hakk ında ayrıntılı bir rapor yazacakt ı. 
"Söyle Steve'e hiç dert etmesin. Çal ışmaya başladım bile" di- 
ye ayaküstü yalan söyleyiverdi Ella. Daha ilk i şinde Michelle 
gibi hırslı ve kariyer odakl ı bir kızla takışmaya niyeti yoktu. 
"Hadi ya, aman çok iyi! Peki nas ıl buldun roman ı?" 
  
26 
Ella duralad ı, ne diyece ğini bilemedi bir an. Elindeki me- 
tin hakk ında hiçbir şey bilmiyordu ki. Tek bildi ği bunun ta- 
rihi, mistik bir roman oldu ğuydu; bir de me şhur şair Rumi ile 
onun Suf ı dostu Şems'i konu edindi ği. Bu kadarc ıktı bilgisi. 
"Şey... eee... valla gayet mistik bir kitap" dedi i şi şakaya 
vurup, vaziyeti idare etmeye çal ışarak. 
Ama Michelle hafiflikten ya da espriden anlayacak biri de- 
ğildi. "H ımm" dedi gayet ciddi. "Bak bence bu i şi iyi planlama- 
lısm. Böyle kapsaml ı bir roman ın raporunu ç ıkartmak tahmin 
ettiğinden uzun sürebilir" dedi ve telefonda kayboldu. 
Michelle'in sesi bir an gitti geldi, geldi gitti. Bu arada Ella 
telefonun öbür ucundaki genç kad ının o anda neler yapt ığını 
kafasında canland ırmaya çal ıştı. Bir yandan birilerine tali- 
mat yağdırırken, bir yandan da yay ınevinin yazarlar ından 
biri hakk ında New Yorker'da ç ıkan bir ele ştiri yaz ısına göz 
gezdiriyor; sat ış raporlar ını denetlerken yeni e-posta geldi mi 
diye ekran ı kolluyor; ton bal ıklı sandviçini h ızlı hızlı yerken 
lokmasını buzlu kahveyle yumu şatıyor olabilirdi pekâlâ. Be ş- 
altı işi birden maharetle yap ıyor olmal ıydı şu esnada. 
"Ella... oradas ın değil mi?" diye sordu Michelle bir dakika 
sonra geri geldi ğinde. 
"Evet, burday ım hâlâ." 
"Hah, kusura bakma. Buras ı o kadar yo ğun ki kafay ı sıyı- 
racak hâle geldim. Kapatmam lâz ım. Aman akl ında olsun, 
işin teslimine üç hafta var. Bir bakal ım... bugün may ısın on 
yedisi. Yani, en geç haziran ın onuna kadar rapor elimde ol- 
malı. Anlaştık, değil mi?" 
"Merak etme" dedi Ella, sesine mümkün oldu ğunca azimli