lara-rağmen-seni-ne-kadar-seviyorum-biliyor-musun for-
mülünün dışında garip bir davranış. Bir kadın... bu ne de-mek? Birlikte olduğumu başkalarından öğrendiği bir kadın.Hayat tehlikelerle dolu. Fakat yanlış yollardan her zamandönülebilir. Yeter ki insan, kendisine verilen fırsatı zama-nında kullanabilsin. Nermin de büyük kızını yatırmak üze-re kalktığı sırada, bu fırsatı vermiş oluyordu. Masaya doğruyürürken acele etmedi. T urgut, arkasından seslendi -oysa,bir an önce gazeteyi alıp, sütunlar arasında dolaşarak, dü-şüncelerinden kurtulmak istiyordu-: “Henüz, Selim’denbahsedecek kadar uzak hissetmiyorum olayı.” Nermin dön-dü: sorgulu gözlerle T urgut’a baktı. T urgut, acele ediyordukurtulmak için: “Selim’in başına geleni tam olarak idrakedemiyorum daha. Bu ölüm, benim için bir kelime değilhenüz. Bir gün belki daha rahat konuşacak bir duruma ge-lirim. O zaman...” Sustu. Telaş gösterdiği için utanmıştı.Utanma, birlikte tanıdıkları bir duygu değildi. Kendine kız-dı. Demek bir gün, unutup rahatça bahsedecekti Selim’den.Nermin’i tatmin edememişti ve kendine ihanet etmişti.Nermin bakışlarını yumuşattı: “Nasıl istersen. Ben kendimiçin konuşmadım. Seni düşünerek...” Sözünü tamamlaya-madı; eteğinden çeken Sevgi’yi eğilerek kucağına aldı. Benher şeyden önce, çocuğumun annesiyim, demek istiyordu.Sen de babası olduğunu unutma. Bu meseleyle daha fazlauğraşamam: görevlerim var benim. Senin de var. T urgut ge-ne koltuğuna gömüldü. Nermin’in yere bıraktığı gazeteyi,yerinden kalkmadan aldı. Aile babası Turgut, çocuklarıuyutulurken gazetesine dalmıştı. Bütün günün yorgunluğu-nu, karısının sevgili kocası dinlensin diye Amerikan paza-rından aldığı rahat koltukta gideriyordu. Geriye yaslandı;koltuğun arka kısmı da onunla birlikte hafifçe geriye gitti:aile babalarının geceleri kötü şeyler düşünmelerini önle-mek için sayısız tedbirleri vardı medeniyetin. Gazeteyi tem-
554