Ca b bar: 
"Çare yok, uyandır alım." 
Memed: 
"Uyandır alım." 
Cabbar, Çavuşu dürttü. Çavuş uykulu uykulu solundan 
sağına döndü. Cabbar: 
"Çavuş kalk," dedi. 
Çavuş: 
"Yahu ben ölüyorum," dedi. "Ölüyorum işte." 
"Kalk Çavuş, kalk canım. Yola düşmeliyiz hemen." 
Ellerinden tutup yataktan doğrulttu. 
Çavuş mızırdanıyor du: 
"Etme bunu bana. Ben ölüyorum diyorum size, ölüyo-
rum ." 
Ca b bar: 
"Kalk gözünü sevdiğim aslan Çavuşum. Hani sen çeteba­
şıydın! Çete başılık böyle mi yapılır?" 
Elini bırakınca Çavuş yeniden yatağa düştü. Uyumaya baş­
ladı. 
Memed: 
"Fıkara," dedi, "günlerdir ilk defa uyuyor. Çırpınıp duru-
yordu." 
Cabbar: 
''Ne yapalım öyleyse?" diye sordu. "Burada bırakalım mı?" 
M em ed: 
"Olmaz," dedi. Çavuşu bileklerinden tuttu kaldırdı. Kula­
ğına eğilip birkaç kez bağırdı: 
"Çavuş! Çavuş! Abdi Ağa Aktozlu köyünde imiş. Aktozlu­
da, Aktozluda, Aktozluda ... Ali şimdi geldi. Topal Ali geld i. To­
pal Ali." 
Recep Çavuş gözlerini açh. 
"Nee?" diye sordu. 
M em ed: 
"Abdinin yerini bulduk, Aktoz luda." 
Recep Çavuş: 
''Topal Ali mi bulmuş?" dedi. 
Memed: 
268