(Hıçkırık) Kime ne kötülüğümüz var? Kimin neyi­
ne kanşhk? Kimi ... 
Ill. KADIN : Ağlama şimdi! Ağladığın duyulursa korktuğu-
muzu anlarlar. 
il KADIN : (Titreyer ek) Korktuğumuzu anlamamalılar ... 
111. KADIN : Hem niye korkacakmışız? (Kaçmaya yeltenir.) 
il. KADIN : (Onu iter. l.'ye) Bu kapıyı kilitlemiyecek misin? 
Ara kapıyı? 
1. KADIN : (Aksırığını tutarak) Kitlemek daha mı iyi? 
il. KADIN : (Titremeye çalışarak) Elbet daha iyi. Deliği pek iyi 
hkayamadık çünkü. 
(I. KADIN koridor kapısını acele çeker kilitler.) 
il KADIN : Keşke buna da çift kilit koysaydınız ... 
(Uğultular iyice artmıştır .) 
111. KADIN: Ne dedin? Duymadım? 
1. KADIN : (Yüksek) Kulağını getir. (III.'ye fısıldar.) Çift kilit di­
yor. 
il. KADIN : (III.'ye) Öteki kulağını getir. (III. kulağını uzatır. 
Beriki fısıldar.) Biz ara kapılara da çift kilit koy­
durduk. 
(Bir an. Yalnız uğultular.) 
1. KADIN : Ne yapsak? 
ili. KADIN: Koltukları iyice yaklaştıralım birbirine. Sımsıkı 
oturalım. 
il KADIN : (I.'ye) Oturacak mıyız? 
1. KADIN : (II.'ye) Oturmayacak mıyız? 
ili. KADIN: Ne yapacağız? 
(Koltuklan birleştirirler.) 
l. KADIN : Halı toplandı! (Acele halıyı düzeltir.) Durun ... Va­
zo!.. (Bir vazoyu alır, kaldırır.) 
(Üçü de yan yana, sımsıkı, ama titreyerek otururlar. 
Bu andan sonra kapı zili artık düzgün aralıklarla çalı-
66