182 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
yacak bir öfke duyarak önüne oturdu. Şimşek gibi bir "bin!" çıktı ağzından. Ka­
yan, ıslık gibi, kurşun ıslığı gibi dişlerinin arasından çıkan bir "bin" di bu. 
Meryemce: 
"Elimdeki yeşilcecik ot, sana diyorum, kimseciklere demiyorum. Üstlerine 
alınmasınlar. Yeryüzünün süsü, toprağın canısın sen. Doğmaz, ölmezsin, gü­
neşe bulaşır, dağ dağ, düz düz parlarsın. Dünyanın gözüsün. Yeşilcecik ot, be­
nim elim, ayağım tutarken, şu koca yokuşu da çıkmışken ben yürür de giderim. 
Kimsecikler yerinmesin. Sevinsinler, sırtlarına binecek değilim. Yeşilcecik ot, 
dur şurada da şu yokuştan aşağı bak. Gözün kararır. Bu yokuşu çıkan, şu düz 
yolu yürüyemez mi? Ben yürüyoru m, sen sağlıcağlan kal, yeşilcecik ot!" 
Otu elinden fıldırdı yere attı. Attığına pişman oldu. Gözünü yerdeki ota dik­
ti. Bir Şeyler söyleyecekti, söyleme di. Gözüne azıcık ötede, bir çalı yığını çarptı, 
ona doğru yürüdü. Çalıdan bir dal kesmeye uğraştı. 
Uzun Ali koşarak çalıya gitti. En uzun dallarından birini belinden çıkardığı 
bıçağıyla kesti, çabucacık budadı. 
"Al ana," dedi. 
Meryemce doğruldu . Aliyle göz göze geldiler. Meryemce gözlerini indirmedi. 
Çivi gibi Alinin gözlerine dikti kaldı. Alayım mı, almayayım mı diye azıcık ikir­
ciklendikten sonra aldı. Yola düştü. 
Öylesine yürüyordu ki, Ali yetişemi yordu. 
Kurban olayım sana, güzel dizim, güzel ayaklarım. Kurban olayım sizin gi­
bileri yaradana. De yürüyün, geride kalsın Uzunca Ali. Haydi yürüyün! 
Ancak gün kavuşur, Meryemce ormana girerken Ali arkasından yetişebil­
mişti. 
Gönülsüz gönülsüz: 
"Ana gel azıcık bin sırtıma. Bizim konak işte şurada. Şurada, prnarın baş�nda. 
Aklında mı ana, hani Keçigözü pınarı vardı? Bir kuzu kestik de kızarttıydık?" 
Meryemce içinden, aklımda ya. Hiç aklımda olmaz mı, Uzunca Ali? Bir 
budunu tüm sana közleme yaptıydım da uyudun uyandın yediydin. Aklıma 
düşürme o günleri. Hiç düşürme. Utanmadan da ... 
Ali: 
"Ana gelsene." 
Meryemce gene bitmişti ama, birkaç kere iyice yalvarmasını bekledi. Karşı­
lık vermedi. 
O karşılık vermeyince Ali de sustu. "Dur sırtına bineceğim," der diye ödü 
patlıyordu. 
Alacakaran lığa doğruydu. Azıcık, güneyden bir yel efiledi. Erimiş gibi sıcak 
bir sakız, bin türlü çiçeğin karışımı kokuyordu orman.