69 
Casusluğu, niye bir kad ını izlediğini, kad ının kendisini bile unutuyordu, 
kalçalar al ıp götürüyordu onu. 
Kadın birden durdu. Dönüp Hüsrev Beye bakt ı. Hüsrev Bey de kad ının yanında 
durup ona bakt ı. Kadın birşeyler söyledi. Hüsrev Bey önce anlamad ı. Kadın 
söylediklerini bir daha yineledi. Arapça konu şuyordu. Belli belirsiz bir 
ingiliz aksan ı vardı. Bu da kad ını daha çekici yap ıyordu. 
Kentin en ünlü lokantas ının adresini soruyordu. 
— Ben de o tarafa gidiyorum, sizi götüreyim... Birlikte  yürümeye   
koyuldular.   Kad ın   kendisi 
hakkında bilgi vermeye ba şladı. Arkeologdu. Oxford Üniversitesinden bir 
profesörle birlikte çal ışıyordu. Önemli bir kaz ı yapmayı düşünüyorlard ı. 
Onun ön haz ırlığını yapmak için gelmi şti. 
Hüsrev Bey de kendisinden söz etti. Zahire tüccar ı olduğunu söyledi. 
Lokantan ın önüne gelince Hüsrev Bey sordu: 
— Yalnız mı yemek yiyeceksiniz? 
— Evet... 
—  Size kat ılabilir miyim? 
— Tabii... Sevinirim. 
70 
ON ÜÇ 
Bir erkek benim için ac ı çekmeye ba şlarsa onu hemen b ırakırım, bir daha da 
aramam. Benim için çekilen ac ı bana sıkıntı verir, erke ğin acısı içinde 
boğulup yok oldu ğumu hissederim, kurtulmak için hemen kaçar ım. O kadar da 
çok acı çekerler ki, insan şaşar. Bana dokunduktan bir süre sonra içten içe 
yanmaya ba şlarlar, ac ının kokusunu al ırım hemen, insan ac ısının tuhaf, 
değişik bir kokusu vard ır, ama sezdi ğimi sezdirmem onlara, onlar bir şey 
söylemeden ben de bir şey söylemem. Susarlar bir süre, yan ık kokular ı ve 
dalgın gözleriyle bo ş boş yüzüme bakarlar, bazen birden gözleri dolar ya 
da aniden co şuverirler, umutsuz, sonuçsuz bir çabayla beni e ğlendirmeye 
çalışırlar. Ben e ğlenirsem ac ılan geçecekmi ş gibi gelir onlara, ama 
eğlendiremezler, kendileri de e ğlenmez zaten, ba ştan umutsuz olduklar ından 
başaramazlar bunu. Dü şmanlaşırlar o zaman, beni en çok sevdikleri s ırada 
bana en dü şmanca yanlar ını gösterirler, benim de can ımı acıtmaya 
uğraşırlar, hiç olmazsa ac ıyı paylaşalım, bir ortakl ığımız olsun diye 
çabalarlar, i şte tam da orada b ırakırım onları, açılarıyla baş başa, 
yapayaln ız kalırlar. Onlar için üzülürüm bir zaman, o bo ş bakışlarını 
anımsarım, sonra da akl ımdan çıkarır atarım. Benim a şklarım hep aşktan 
biter, a şk çoğalınca, açılabilece ği, sınırlarını genişletebilece ği tek bir 
yer 
71 
vardır, bilinin onu, o da ac ıdır işte, onun için korkar ım aşkın, sevginin 
çoğalmasından, sınırlarını genişletmesinden, ula şılacak her yer, her 
seferinde, her erkekle hep ayn ı yerdir. 
Her erkek ba şlangıçta neşelidir, güven doludur, benim onlardan ho şlanmam 
kendilerine olan güvenlerini daha da art ırıp tazeler onlar ı. Bana sezdi 
rmeme-ye çal ışırlar, ama bana sahip olduklar ını düşünürler. Sonra, a ğır 
ağır bana sahip olamad ıklarını ve hiç sahip olamayacaklar ını anlamaya 
başlarlar. Bu, onlar ı dehşete düşürür, bir çocuk gibi korkup paniklerler, 
güvenlerini kaybederler, güvenlerini kaybettikçe a şkları artar, daha da 
tutkuyla sar ılmaya çal ışırlar bana. Sonra da o ac ı gelip gözlerine yerle şir. 
Acı çekmeye ba şladıklarında, benim her kahkaham onlara bir ihanet gibi