"İnce Memed ölünce ... " Sesi ışık gibi çınlıyor du. 
"Allah göster mesin." 
"İnce Memed ölünce on bin, yüz bin, yüz yüz bin, bin bin, 
milyon İnce Memed gelecek. Neden ki dersen fakir fıkaralar 
çokluk, zenginler azlık. .. Sonu nda tükenecek ler." 
"Anladım," diye onu kucakladı Seyran. "Bir iyice anladım. 
Sonunda kırıla kırıla soyları tükenecek. Sen şimdi gir içeri de 
yemeğini ye ... Kaç gündür açsın, kim bilir ." 
Memed içeriye girdi, Seyran da köyün yakınındaki tepeye 
yollandı. Tepe o kadar yüksek değildi ya gene de tepe sayılı rdı. 
Birden anımsadı ki çalınan davullar, bu kurulan düğün onunla 
İnce Memed için ... 
Tepeye çıkıyor, iniyor, çalınan davulla halaydan halaya ge­
çişini dinliyor, yanan ocağın durmadan ölçerilişini izliyor, dü­
ğününü düşünüyor, Anacık Sultanın yüzüğünü aklından çıkar­
mıyor, ama gene de korkudan kurtulamıyo rdu. Şu adam, şura­
dan, başına bir hal gelmeden kurtulsa gitse diye Tanrıya yalva­
rıyord u. 
Ama İnce Memedin bütün yaşamı böyle, bugünkü gibi 
geçmeyecek miydi, buna can mı dayanırdı. Derin, kaygan, 
umutsuz bir karanlığın içine yuvarlan dı. Dayanarnayıp ıslak 
toprağa oturdu, ardından da başını elleri arasına aldı. 
Sonra birden kendine geldi. "Orospuya bak," dedi gülerek 
kendi kendine. "Şu korkak, ahmak orospuya bak. .. Hep böyle 
korkacakmış. Oğlan ne dedi, hiç anlamadın mı, hey ahmak ka­
fa Seyran, sümüklü, Ağalar az, fıkaralar çok. .. Kırıla kırıla tüke­
necekler. Dünya kurulduğund an bu yana berikiler kırıldılar, 
kırıldılar tükenmediler. Bu sefer de ötekiler ... " 
Koca Osmanın avlusuna geldiğinde gençleri yeni bir hala­
ya durmuş buldu. Köyün kızları, gelinleri, kadınları da en gü­
zel bayramlık, düğünlük giyiderini giymişler, takmışlar takış­
tırmı şlar birer bahar çiçeği gibi açmışlardı. Seyranı aralarına al­
dılar, geniş safalı bir eve götürdüler, eski, sevinçli güzel türkü­
lerine başladılar. Bunun bir oyun değil, gerçek bir düğün oldu­
ğunu daha yeni anlamışlardı. Az bir sürede Seyrana çok güzel 
bir gelin başı yaptılar. 
Gece yansına doğruydu ki doludizgin gelen atlı Koca Os-
499