Başka Bir Dün yaya Yolculuk
finin ortas ı nişangâh olmu ş, arabalardan s ıkılan tabanca kurş unlar ıyla 
delik deşik edilmi şti. Delikler de paslanm ıştı. 
Bir dakika sonra k ırm ızı leke yi ufukta görünce, mutluluktan bir
kahkaha att ım. Yakla şırken hız kestim. Hâlâ k ızg ın ve küskün bir  
ifadeyle yolun sa ğından yürüyordu. Beni görünce durmad ı. Uzan ıp 
araban ın sağ penceresini açt ım. 
"Hadi can ım, bin de dönelim, geç kal ıyoruz." 
Ama cevap vermedi. 
"Füsun, inan bugün yolumuz çok uzun." 
"Ben gelmi yorum, siz gidin," dedi çocuk gibi, yürüyüş hızın ı da hiç  
kesmeden. 
Arabay ı onun yürüyü ş h ızıyla sürüyor, sürücü koltu ğundan ona  
sesleniyordum. 
"Füsun, can ım şu dünyan ın, şu harikulade âlemin güzelliğ ine bak,"  
dedim. "Öfkelerle, kavgalarla hayat ı zehirlemenin hiçbir anlam ı yok." 
"Sen hiç anlam ıyorsun." 
"Neyi?" 
"Senin yüzünden hayat ım ı yasayamadan Kemal," dedi. "Gerçekten 
artist olmak istiyordum ben." "Özür dilerim." 
"Ne demek özür dilerim?" dedi a şırı bir öfkeyle. 
Bazan araban ın ve onun hızı birbirini tutmu yor, birbirimizi  
anlayam ıyorduk. 
"Özür dilerim," diye yeniden bağ ırd ım bu sefer, beni anlamad ığını 
sanarak. 
"Feridun ile sen benim filmlerde o ynamama bile bile mani oldunuz.  
Bunun için mi özür diliyorsun?" 
"Papat ya gibi, Pelür'deki sarho ş kad ınlar gibi olmak isti yor mu ydun 
gerçekten?" 
"Zaten art ık hep sarho şuz," dedi. "Üstelik ben onlar gibi olmazd ım 
hiç. Ama siz, me şhur olur, sizi b ırak ır giderim diye kıskançl ıkla hep  
evde tuttunuz beni." 
 
533