İşte rüzgârda uçan alevleriyle yer yer 
Siyah ağaçlıklardan parladı meş'aleler.. 
Dumanlı bir kızıllık ormanı gölgeliyor 
Şanlı esirleriyle Haramiler geliyor.. 
...Ağaçsız bir meydanda büyük kütükler yandı: 
Haydutların karanlık yüzleri aydınlandı... 
Küçük bir oda gibi yosunlanmış bir taşı 
Kendisine taht yapan Haramilerin Başı: 
Bir şeyler mırıldandı bir şeyler emreyledi 
Sonra boğuk bir sesle: Haydi kesiniz, dedi.. 
Haydutlar ağır ağır çekilirken geriye 
Geniş yüksek bir gölge itildi ileriye... 
Tunç bir çehre parladı alevin rüzgârıyla 
Yüksek gururlu alnı, geniş omuzlarıyla 
Kolları kesilecek kahraman esirdir bu... 
Ne dudakları sarı, ne gözlerinde korku 
Bir demir heykel gibi öyle hissiz bekliyor... 
Nihayet hep kütükler olunca bir yığın kor: 
Haydutların içinden birisi ilerledi 
Kolların kesilecek haydi hazırlan dedi... 
Zulmette parıldadı çeliği bir baltanın 
Kuru bir ses duyuldu, sonra fışkıran kanın 
Damları ateşten yer yer duman çıkardı: 
Şimdi şanlı esirin yalnız bir kolu vardı... 
Ormanı baştan başa dolaştı boğuk bir ses 
«Öteki kolu da kes! Öteki kolu da kes!..» 
Bıraktığı baltayı cellât alırken yerden, 
Meydana gölgeleri yakınlaşan göklerden: 
Haykırdı bir büyük şanlı mazinin yâdı 
Birden balta esirin elinde parıldadı!.. 
95