KAPLUMBAĞALAR
 
396
 
 
«Kel Sırrı almış dilekçenizi, cırt cırt bir derkenar; “Aidiyeti 
cihetiyle malmüdürlüğüne...” tamam! Gül yüzlü başbakanınız 
“Duru
mun incelenmesi ...” diyor. Biz zaten durumu incelemişiz. Elde 
kesinleşmiş bir karar var. Bir de kanun var. Kararın suretini çıkardım, 
kanun maddesini aynen yazdım, bir mühür, bir imza, yolladım Kel 
Sırrı’ya. Kel Sırrı yolladı valiye. Vali yolladı bakana. 
Bakan da yollar 
heralda başbakana. Böylece kardeşim Tozak muhtarı, siz bugün yarın 
dilekçenizin cevabını alırsınız: “Filân sayılı kanunun, falan maddesine 
göre durumunuz. hakkında yapılacak bir işlem olmadığını bildirir, 
gözlerinizden öperim...” Bekleyin..
.»
 
Battal sustu kaldı. Çalışan çırpınan komşularına, saman 
yığınlarına, kağnılara baktı. Küçücük buğday yığınları başında kalbur 
sallayan kadınlara, çuvalları elleşip kağnılara koyan er
 
keklere baktı. Bu yılın harmanı da bitiyordu. Bağ işi bu yazı zehir 
et
mişti. Gelecek yılın harmanı nasıl geçecekti bakalım...
 
Uzakta bağlar sessizliğin içindeydi. 
Ü
zümler ballanıyordu iyice. 
Köyün başına bu uğursuzluk gelmese Kır Abbas şimdi orda olacaktı. 
Kuyudan su çekip başına dökerdi. Beş on gün sonra şenliklerle üzüm 
kı
rarlar, kalburlarla, sepetlerle Ankara yoluna çıkıp saçı kılarlardı. 
Gelip geçen taşıtları durdururlardı.
 
«Şimdi dinle bakalım Tozak muhtarı! İlçede açık artırmayı yaptık. 
Talip çıkan olmadı. Siz de gelmediniz. Demek bu işten 
vazgeçiyorsunuz! Şimdi bağlara
 
Hazine vaziyet edecektir. Bozumu 
yapacak, kendi payını alacak, sizinkini de size ayıracaktır. Götürüp 
üzümleri Ankara Hali’nde satarız. 
İ
ki, üç kamyon bu işi görür. Ama 
daha buna vakit var sanıyorum. O vakte kadar Hazine bağları 
emniyete almak ister. Kanu
nların verdiği yetkiye dayanarak Tozak 
Köy Kurulunu “yed
-
i emin” tayin ettik. 
Ü
yelerini topla, mahalline 
gidelim, teslim tesellüm işini yapalım. Efendim biz Tozak halkını 
severiz. Ama görevimizi daha çok severiz. Bu süre içinde bağlardan 
siz sorumlusunuz. 
Tamam mı Tozak muhtarı?»
 
Battal silkindi: «Tamam... Tamam Omar beyim!» dedi. «Kanun 
önünde boynumuz kıldan ince...»
 
«Haydi madem gidelim!»