Bu Benim Onu Son Görü şüm 
parçan ın koptu ğunu hissedi yordum. Çukurcuma Yoku şu'ndan yukar ı
çıkarken, ruhumun arkada b ırakt ığı yere geri dönmek için  
kemiklerimin içinde ç ırp ınd ığını hissedi yor, ama bu ac ıyı çekip bu i şi
bitireceğimi düşünüyordum. 
Çok yol alm ıştım. Şimdi yapmam gereken, o yalanacak şeyler 
bulmak, güçlü olmakt ı. Kapanmakta olan meyhanelerden birine girdim  
ve masmavi ve a ğır sigara duman ı içinde, bir dilim kavunla birlikte iki  
kadeh rak ı içtim. D ışarı ç ıkt ığımda ruhum, gövdem hâlâ Füsunları n 
evinden uzakla şmad ığım ı bana hissettiri yordu. Bu arada yolumu  
kaybetmi ştim galiba. Dar bir sokakta tan ıdık bir gölgeyle kar şılaştım ve  
bir an bir elektrik geçti içimden: 
"Ooo merhaba!" dedi. Füsunun kocas ı Feridun Bey'di. "Ne 
tesadüf," dedim. "Ben de sizden dönüyordum." "Öyle mi?" 
Genç kocanın gençli ğine -çocuklu ğuna m ı demeliydim- şaştım gene. 
"Geçen geli şimden bu yana bu film i şini düşünüyorum," dedim.  
"Hakl ısınız. Türki ye'de de, Avrupa'daki gibi sanat filmleri yap ılmal ı... 
Siz yoksunuz diye bu ak şam konuyu Füsuna açmad ım. Bir ak şam bunu  
konuşalım mı?" 
Onun da en az benim kadar sarho ş olan kafas ının bu öneriyle bir  
anda kar ıştığını gördüm. 
"Sal ı akşam ı yedide gelip sizi kap ıdan alay ım mı?" dedim. 
"Füsun da gelsin de ğil mi?" 
"Tabii, ni yetimiz hem Avrupadaki gibi sanat filmi çekmek hem de  
başrolde Füsunu oynatmak." 
Uzun yıllar okul arkadaş lığı, asker arkada şlığı edip sık ınt ılar 
çektikten sonra, önlerinde zen gin olma ha yali beliren iki eski dost gibi 
bir an karş ılıklı gülümsedik birbirimize. Feridun Be y ın sokak  
lambas ının ışığı alt ında görebildi ğim çocuksu gözlenilin içine dikkatle  
bakt ım ve sessizce ayr ıldık. 
 
275