sele sümüğe boğulabiliyormuş pekâlâ; erkeklerin her zaman, her fırsatta yaptıkları alelade  
bir şey. ilk aşkında düşünce birliği beden birliğinden önce geliyordu da ne oluyordu?  
Ayrıca, trenin ardından da o kadar acı çekmek, telin ucunu, bütün titreşimleri sürekli  
algılayacak biçimde sıkı sıkıya tutmak gerek-miyormuş; onlar yaparsa, biz de yaparız;  
üstelik delikanlıda ne anı, ne inanç kalmış diyorlar, böyle yukarlarda, çokyıldızlarda  
dolaşıyormuş; o halde işte buyrun, aydınlık, güzel bir oda, işte mis gibi kolalı keten  
çarşaflar, işte pırıl pırıl bir banyo, işte dişfırçam, işte dişmacunu! Yaşasın kadınlığım! Ah  
hayır, artık canım sizi hiç çekmiyor uzay bilginciğim. Benimkisi biraz meraktandı. By,  
by...
Böylece uluslararası bilimsel toplantılarda da yeni bir şey öğrenmiş bulunuyordu. Bu yeni  
bilgiyle, hiç beklemediği halde, bir çeşit eşitlik duygusu bile edinmiş. Ancak, istek
boygösterdiğinde kendini denetim altında tutmayı da. Uzay bilginine thank you'larla...
Hem zaten böylesi birkaç kez denenecek kadar meraka değer bir şey de değilmiş.  
Durmadan bıyığını okşayan bir erkeği nekadar merak edersin, sorarım sana?
Peki boyölçüşmek?
Boyölçüşmeye gelince; o da kısa boylulara kalsın. Onların alanına girmeyelim. (Çünkü ne  
olsa, uzay bilginiyle olunan geceden edindiği bilgiyi çantasına yerleştirirken kısa boylar  
safından orta boylar safına terfi etmiş bulunuyordu.)
Perdeler lekeli olabilir, ama ilk aşk lekesizdir.
(Onu boğan sadece kül.)
Saflığı geri getiremezsin.
Aşk öğrenilir, seks yapılır.
Içdenetim sağlanabilir. Ancak bu içdenetim demokratik-liği bir yana kor da, kişiyi  
ortadan kaldıracak bir despotluk edinirse ne olur?5-
Bir masal gibi sevgilim, yıllar yıllar sonra güzel bir otel odası daha olabilir; fakat içinde  
sen bulunmalısın, donuk gümüş rengi gövdesiyle tarihe saplanmış hançerine hayran bir  
uzay bilgini değil!
Chopin'in Prelüd'ü gerilemiş, Sultâniyegâh burnunun ucunu göstermiş olabilir ama, usta  
parmakların dokunuş-larıyla Satie'den bir piyano parçası neşeli, cesur adımlarla  
ilerlemektedir.
Henüz belli bir süreklilik kazanamamış tınlamalar, kendini belli belirsiz duyuran  
dokunuşlar...
Kadın bir ân uzanıp elini adamın masada duran eli üstüne koymak, parmaklarını oradaki  
ince kumral kıllarda dolaştırmak isteği duymuyor mu acaba?
Duyuyormuş: Kendi bıyığını okşayan parmaklar hem çekiyor buna beni, hem müthiş  
itiyor. Artık oraya bakmıyorum, kendi kendimle kalmak...
Adam da dilini kadının çene çukurunda tüysü ılık dokunuşlarla gezdirdiğini düşlemekle  
yetiniyor olmalı.
Böylece, ikisi de masanın birer ucunda, öyle uslu uslu oturmaktalar. Birbirine kaçamak  
değdikçe ürperen bakışlarda bile belli oranda bir içdenetimin izleri okunmakta.
Yemeğini bitiren herkes hemen bir sigara yakmaktadır. Havalandırma çalışmıyor değil,  
ama yine de duman buradaki her insanı incecik külrengi tül bir perdeyle ötekinden  
ayırıyor.
Başka bir masada iki kadın oturmuş, beyaz şarap yu-dumluyorlar.
"Martininiz, efendim."
Kadın başını eğiyor, önüne konulan kadehe bakıyor. Soğuk, buğulu.