kendinden dahi kuşkuya düşecek bir duruma itilmiştir. Kim bi­
lebilir? Hem, durmadan düş kırıklığına uğramaktansa, her şeyi 
havada, bir soru işareti halinde bırakırsın, olur biter. 
Ancak bundan hoşnut olduğum söylenemez. 
"Efendim?" 
Usulca başını silkeliyor: Ancak bundan hoşnut olduğum 
söylenemez. 
"Özür dilerim, ben ... " 
Duraksıyor: Ah, kolay mı sanıyorsunuz çekip gitmek? 
Çok üzgünüm. O uçağa binmeliydim. 
Evet, evet, görüyorum onları; duyuyorum da. Uçak, kadı­
nın yanındaki boş bir yerle havalanıyor. İbrişim ipi incecik bir 
sızı, havayı delerek geçiyor, diye düşünmekteyim hatta. Dahası, 
şimdi artık ortalığa yalnız ikisi için yerleşen şu çok değerli, o 
oranda da pahalı sessizliği bile paylaşıyorum onlarla. 
Ayakların ucuna basarak, prelüdün son notalarına yaklaştı­
ğı an' da .. 
.. açıklanması gerekli her şey açıklanıp bitmiş, artık herhan­
gi bir açıklama olmaksızın da taze otla örtülü kırlıklarda elele 
yürüyebilirlermiş -yürüyorlarmış- gibi, sorgulamalardan uzak 
bakışlarla bakıyorlar birbirlerine. 
Ben de bakıyorum. 
Bunlar resimler. Bir dizi tablo. Arada fotoğraflar da var. 
EROTİK HAYATIMIZ sergisi. Bu, ufukta gözden silinip giden 
tren fotoğrafını da neden koymuşlar, ne ilgisi var? Şu bir çift ka­
dın pabucunun ne kadar ilgisi varsa, bunun da var işte. Ama 
onlar yine de kadın pabucu. Bunlar da tren yolları, ne yapalım 
yani? 
Evet, bakıyorum. İlkağızda kesinlemeci bile davranabiliyo­
rum. Öyle ya, kuşkuyu henüz tanımadığınız bir çağda, beyaz 
şaraptan rahat rahat bir yudum alarak ... 
.. bunun, enikonu geniş boyutlarda bir ruh üşümesinin atla­
tılmasına aday an olduğundan ... 
pek de emin değilim. 
Ne olsa, hayli tehlikeli, çok ince bir çizgide durmaktalar. Yi-
22