çimeni yeşil gözlü Yörüklere mi teslim ettin, iyi yürekli, tez 
canlı köylüler mi kaplılar senin üstünden onu, söyle bana, kur­
ban olsun İnce Memedin anası Hürüce sana. Söyle ne yaptın bi­
nicini, tüyleri yıldır yıldır gün altında yanan yağız at? .. 
Böyle, atla konuşa konuşa atın yanına kadar çıktı, onun 
birkaç adım berisinde durdu. At yerinden hiç kıpırdamıyor, 
öylece kuyruğunu sallayıp duruyordu. Bundan yüreklenen 
Hürü atın yanına kadar yanaştı, sağ elini kaldırdı yelesine do­
kundu, okşadı usul usul, çekinerek. 
"Kurban olsun Hürüce senin sırma yelene, söyle nereye 
götürdün binicini sen, sağ mı, hasta mı, sayrı mı, iyi ellerde mi, 
başı darda mı?" 
Yağız at tam bu anda kıpırdadı, arkasından da şaha kalktı, 
ön ayakları havayı dövüyordu, Hürü onun birden kayalıklar­
dan aşağıya süzüldüğünü gördü. Olduğu yerden az daha çekil­
meseydi Hürü, yağız at onu kayalıklardan aşağıya yuvarlaya­
cak, o da bin parça olacaktı. 
"Boyu devrilesi de elma gözleri çıkasıca şeytanın öz bir oğ­
lu kara domuz, sen insanlıktan, atlıktan ne anlarsın, delirmiş de 
aklını oyuatmış imansız, merhametsiz ! O senin gibi pise ... İn­
cemde de akıl mı var sanki, onda hiç akıl olsaydı, can bir düş­
manı, hemi de kurdun kuşun, dünyadaki tekmil canlıların düş­
manı, Molla Duranın da kölesi Topal Aliyi hiç yaşatır mıydı? 
Ben de sana koç Köroğlunun Kıratı, dedim! Var da sen kurban 
ol Köroğlunun, o kıyamete kadar yaşayacak bengisu içmiş Kı­
ratının tırnakları na. Sana adı güzel kendi güzel Muhammedin 
B ur ağı dedim, var sen de ... " 
Ata kızmış veriştiriyordu . Öfkesi biraz geçince kayalardan 
indi. 
"Nereye gitti o huysuz, kötü yağız?" diye Kısacık Malımu­
da sordu. 
"Köye," dedi Mahmut. 
Yan yana, ağır ağır köye yöneldiler. Hürü Ana başını önü-
ne eğmiş, hiç konuşmuyordu. 
Böylece eve geldiler. 
Hürü : 
"Kısacık," dedi, "şimdi gitme de bu akşam sana bir güzel 
250