hangi ilaçlara ihtiyaç olduğunu da biliyorlardı. 
Kendilerini bu konuda adeta uzmanlaşmış hissedi­
yorlardı. 
Çocukları, bir önceki yolumuzu takip eden:k 
önce otobüsle Van'a sonra da arabalarla Doğu Be­
yazıt'a yolladım. Ben, Ayşe ve Tülay hemşirelerle, 
bir gün sonra yola çıkacak ve biz de tıpkı onlar gi­
bi, Doğu Beyazıt'tan Çaldıran'a kadar, İran sınırı 
boyunca Unimog kamyonlarla, askerin desteği ve 
koruması altında gidecektik. Çünkü dile getirilme ­
se de, bölgede terör başlamıştı . 
Çaldıran'a varınca yine şaşırıp kaldık! Memlekt.:­
timiz bize durmadan yeni sürprizler hazırlıyordu! 
Çaldıran, hepimizin tahmininin aksine, Bahçesa­
ray'a göre çok gelişmiş ve muntazam bir bölgeydi. 
Deprem sonrası yapılan sağlık ocakları, Bahçesa­
ray'dakiyle ölçülemeyecek kadar modern ve dona­
nımlıydı! Çocuklar taramanın burada çok daha ko­
lay yürüyeceğini düşünerek, ilk gece tatlı bir uyku­
ya yatmışlar ama sabah uyandırıldıklarında, işlerin 
hiç de öyle olmayacağını anlamışlar. Sabahın çok 
erken bir saatinde, derin uykularından kapının vu­
rulmasıyla uyanmışlar. Sağlık ocağı görevlisi, he­
men hazırlanmalarını söylemiş. Dışarıda telaş ve 
gürültü varmış. Alelacele giyinip odalarından çık­
mışlar ki, ne görsünler, bir sürü yaralı insan, yaka 
paça içeri taşınmakta. Sağlık ocağının hekimi, bu­
rada doktorluk yapacağına askere gitmeyi tercih et­
miş olduğu için, sağlık ocağında doktor yokmuş. 
318