29 
"İşte böyle," dedi Mustafa Bey. "İşte böyle İbrahim İbo. Hemen 
hazırlığı yap ... Akçasazın kıyısında, yılan giremez bir büklüğün ortası­
na, bir yuva gibi, rahat ... Uzun bir süre kalacağız orada. Ona göre ya­
pın hazırlığı. Her sabah gün doğmadan gideceğiz, her akşam gün bat­
tıktan sonra döneceğiz ." 
"Neresi olsun?" diye sordu İbrahim İbo. "En çok nereden geçer 
Derviş, geçtiği yeri bulmalı değil miyiz? En çok geçtiği yolda bekleme­
li değil miyiz?" 
"En çok geçtiği yer yok ki onun. Her yerden geçiyor. Biz bir yere 
oturacağız. Onun oradan geçme sini, atını üstümüze sürme sini bekle­
yeceğiz. Ta ki atını doludizgin üstümüze süre." 
"Doğru," dedi İbrahim İbo. "Bundan b�ka hiçbir gelir yok eli-
mizden. Yerden göğe, gökten yere kadar hakkın var." 
"Atları hazırlayı n."· 
"Adar hazır," dedi Hamdi. 
"Yel Veli geldi mi?" diye sordu Bey. 
"Yarın gelecek," dedi Hamdi. 
"Gelsin," dedi Akyollu. "Belki haberler var onda. " 
"Boyuna kaçıyo r, bir yerde duramıyor, durdurak bilmiyor, bir 
gece uyuduğu yerde bir druıa uyuyamıyor. Bize ondan hayır yok," 
dedi Hamdi. "Hüseyinin ölüsünü gördükten sonra aklını yitirdi. "Bel­
ki aklını yitirmedi. Bir gün duydum, habire, beni ölüm koval ıyor, di­
yordu. Ölüm onu katmış önüne tekmil Çukurova yı, bir b�tan bir 
başa, koşturuyor onu. Bir bakıyorsun Ayas kalesinde, bir bakıyorsun 
Çiçeklideresinde ... Denizden Toro�, Torostan denize." 
Mustafa Bey yüzünü buruşturdu. 
"Zarar yok," dedi. "Biz Dervişi yakalarsak onun da korkusu bi-
ter. "