Kertiş Ali On başı: 
''Yüzbaşım," dedi, ''ben buradan iyice bakhm, siz daha tüfe­
ği doğrultur doğrultmaz o at gözükmez oluverdi. Ne oldu, nere­
ye gitti göreme dim. Köylülerin dedikleri gibi bu at büyülü ." 
Yüzbaşının alnı kırışıp bıyıklan titred i: 
"Ne büyülü, ne bir şey," dedi yere tükürerek. ''Vuramadım 
gitti. Çoktan beridir mavzer kullanmıyorum. Keşki benim yeri­
me Asım Çavuş ateş etsey di." 
Asım Çavuş gülü msedi: 
"Haşa Yüzbaşım," dedi, "haşa, sizin vuramadığınızı ben 
hiç vuramazdım. Ali Onbaşının da dediği gibi, siz daha tüfeği 
ona doğrulturken, o, bir sündü, upuzun bir çizgi oldu, bir anda 
boşluğa aktı gitti. O çok kurnaz, hem de deli bir at. O öldürülen 
Ademi, Yobazoğluyla Ferhat Hoca bunun için öldürüyorlar, bu 
at için ... " 
"Fıkara Adem, bu at yüzünden gitti. Rahmetli Ali Safa Bey 
anlatırdı, o, dünyanın en büyük avcısı, nişancısıymış. Öyle bir 
adam bu atın ardından yıllarca dolaşmış da onu vuramamış ... 
Sonunda da Ferhat Hocayla ahn sahibi Ademi. .." 
"Ferhat Hocayla Yobazoğlu asılacak, değil mi?" 
"Asılacak ya, Ağırceza Reisi çok sert bir adam." 
"Kılı kırk yany or." 
"Giyseler giyseler on sekiz yıl giyerler, diyorlar ." 
"Onlar asılacaklar dır." 
"Keşki tez günde asılsalar. Başımıza çok iş açacakl ar." 
"Ne işi?" 
"İnce Memed ... " 
"İnce Memed mi?" Yüzbaşı güldü. "Az sonra onu yakala­
yacağ ız." 
"Ben bu İnce Memedden bu sefer korkuyorum. Çok deney­
lerden geçti. Eğer bu sefer onu elimizden kaçırırsak, başımıza 
çok bela açacak ." 
"Atı gibi, öyle mi Çavuşum?" 
"Atı gibi Yüzbaşım," diye çekinerek gülümsedi Asım Ça­
vuş. 
Yüzbaşı atını sürdü. Asım Çavuş sağ yanında, Kertiş Ali 
Onbaşı solunda, candarmalar da arkadan yürüyorla rdı. 
89