Sen de senin o pasak lı, otuz çocuk doğurmuş karıdan başka ... Dü�ya 
malı dünyada kalır Ala Temir. Sende gani dünya malı ... Bas üç bini, 
b ,.. ' 
as. 
"Haşa! Haşa! Haşa Beyim! Biz ekmek yediği sofraya bıçak sokan 
değiliz. Onlar bizim Beyle rimiz. Onların ayaklarının vardığı yere bi­
zim başımız varam az." 
"Bas ulan üç bini, bas! Dünya malı dünyada kalır. Kefenin cebi 
yok Ala Temir! Şu dünyada bir dem de sen sür. Mademki kazandın, 
mademki onların Allahı para, o da sende var, bas üç bini ... Ve hem 
de karıları güzel, ipek gibi ... Ben onların karılarını bilirim ." 
"Haşa Beyim, başa! Haşa! " 
Ter içinde kalıp bütün bedeni cıpıldak suya batmış Ala Temir üç 
kere ayağa kalktı, elleri dizlerinden ayrılmadan, başa, başa, bin kere 
başa diye yerine oturdu. 
Derviş ayağ- .ı kalkmış, uzun adımlarla sofayı bir boydan bir boya 
arşınlıyor : "Bas," diyordu, "has! Hakkı n, hem de alın terin, göz nu­
mn, kan emeğin, emeğinin hakkı bas!" ' 
Artık Ala Temir bir şey duymuyor, kulakları uğulduyordu. 
Bir süre sofada bir uçtan bir uca gidip gelen Derviş Beyin bağır­
dığını duydu Ala T emir : 
"Çocuklar, çocuklar ... Kim var orada, kim?_ Çukurovanın en de­
•ğedi misafıri benim evime inmiş siz bir kahve bil� getirmediniz. En 
kıymedi, değerl i, aslan ... Yüz bin liraya bir kere avrada ... Söven ... 
çabuk kahve ... " Sesinde öldürücü kalıredici bir alay vardı. "Çabuk 
kahve! Çabuk! Hiday et!" ' 
"Buyur Bey im." 
"Hemen aşağı in, bir koyun al kes konuğuma ... Dünyanın en il­
ginç konuğu benim konuğum, onu yolu yordamıyla ağırlamayacak 
mıyım? Haydi yallah , çabuk!" 
Yürüdükçe hızlanıyor, hıziandıkça öfkeleniyor, Ala Temir bir fır­
tınanın yaklaştığını sezip duruyo r, ne yapacağını bilemiyor, kaçacak 
delik arıyor, geldiğine bin pişman, onu buraya gönderenlere içinden 
basıyordu kalayı. Gün yüzü görmemiş küfürlerle . r. 
Bu arada Çiftçibaşı içeriye girdi, Derviş Beye dişlerini gıcırdata-
rak baktı.- -- -
DerViş Bey : 
435