412
D inleyenler arasında oturan A zur dayanam ayıp yüksek 
sesle güldü. C üretkâr sesi salondaki sessizliği delip geçti. 
Tüm gözler ona çevrildi. Konuşm acınınkiler dahil.
"Vay» vay! Kimi görüyorum  karşım da? Yanılmıyorsam P ro­
fesör A zur teşrif etmiş» varlığıyla şereflendirm iş9 dedi konuş­
m acı alaycı. "Artık profesör değil gerçi.9
S eyirciler -m eslek ta şla r ve öğ re n cile r- daha iy i görebil­
m ek için  boyunlarını uzatırken dalga dalga A sıltılar yayıldı 
salona. A zur usulca ayağa kalktı. Yanında oturan Ş irin in  yü­
zü bir hayaletinin gibi bem beyaz olm uştu.
"H aklısınız. A rtık ders verm iyorum .9
Dudaklarım  bükerek» "Evet» duymuştum9 dedi konuşm acı. 
"H ollanda’da bizlere kadar ulaştı haberler.9 Halden anlarm ış 
gibi sahte b ir gülüm sem e yayıldı yüzüne. "Ama biliyorum  ki» 
yüce T ann seni nedam et ışığıy la  aydınlatabilir. G ünahlan- 
nın affolm ası için dua edeceğim  ben de.9
"Alm ayayım  senin duam 9 dedi Azur. "Hem karanlıkta o l­
duğumu kim söylem iş?9
“Eh» belli oluyor...9
A zur dim dik durdu. "Velev ki günahkârım » velev k i kotu 
olan ne varsa bende m evcut. Am a eğer Tann varsa ve dediğin 
gibi yol gösteriyorsa, o zaman hepim iz um utlanabiliriz. Çün­
kü belki gün gelir, senin gibi örüm cek kafalı yobaz b ir h erifi 
bile değiştirebilir. Belki gün gelir, sen de sıyrılırsın önyargı­
larından, kim bilir.9
"Am an ne şahane9 dedi konuşm acı. "B ir gün tartışalım  
herkesin önünde. K eyifli olur. Am a şu anda izn in le, buraya 
beni dinlem eye geldi insanlar, seni değil.9
Ve böyle dedikten sonra, Azuı^u orada öylece d ik ilir halde 
bırakarak konuşm asına devam  etti sahnedeki adam.
*  *  *