-----------------------------------------------Ba şka Bir Dün yaya Yolculuk -------------------------------------------------------- -  
Sağ kulağında kay ıp küpesinin teki vard ı. Seviş irken de kula ğında 
mıyd ı? Bunu niye fark etmemi ştim? Araba çok h ızlanm ıştı. 
"Biraz yava şla!" diye ba ğırd ım, ama gaza sonuna kadar bas ıyordu. 
Çok uzakta, dost köpek sanki arabay ı ve Füsun'u tan ıyarak yolun  
ortas ına ç ıkıyordu. Füsun'un vitesi bü yüttüğünü, gaza sonuna kadar  
bast ığını, kuçu fark etsin de kenara çekilsin istedim, ama çekilmedi. 
Çok h ızlanm ıştık, daha da h ızlan ıyorduk. Köpe ği uyarmak için  
Füsun arabanı n kornas ını çalmaya ba şlad ı. 
Bir an sa ğa gittik, bir an sola gittik, ama köpek hâlâ uzaktayd ı. 
Derken araba, t ıpk ı rüzgâr kesilince dalgalar aras ında bir anda  
doğrulan bir yelkenli gibi hiç yalpalamadan dümdüz bir çiz gi izleme ye 
başlad ı. Ama bu hafifçe yolun dış ına ç ıkan bir çizgiydi. İlerideki otele  
doğru değil, az ötede yolun kenarındaki çınar a ğacına doğru bütün  
hızım ızla yakla ştığım ızı, kazan ın kaç ınılmaz oldu ğunu anlad ım. 
O zaman yaşad ığım mutlulu ğun sonuna geldiğimizi, bunun bu  
güzel âlemden ayr ılış zaman ı olduğunu ruhumda derinden hissettim.  
Son hızla ç ınar ağacına doğru gidiyorduk. Bizi o hedefe Füsun  
kilitlemişti. Bö yle hissettim, kendime onunkinden ba şka bir gelecek de  
görmü yordum art ık. Nere ye gidiyorsak onunla birlikte gidiyorduk ve  
bu dünyadaki mutlulu ğu kaç ırm ıştık. Çok yaz ık olmuştu, ama bu sanki  
kaç ınılmaz bir şeydi. 
Gene de bir iç güdüyle "Dikkaat," di ye bağırd ım, sanki olup bitene  
Füsun hiç dikkat etmi yormuş gibi. Aslında bir kâbustan, s ıradan güzel  
bir ha yata geçmek, u yanabilmek için ba ğıran biri gibi iç güdüyle 
bağ ırıyordum. Bana kal ırsa Füsun biraz sarho ştu, ama benim dikkat  
uyar ıma ihtiyac ı yoktu hiç. Arabay ı saatte yüz beş kilometre h ızla, 
sanki ne yapt ığını çok i yi bilerek yüz beş yıllık bir ç ınar ağacına teslim  
ediyordu. Bunun hayat ım ızın sonu oldu ğunu anlad ım. 
 
535