51 
YOLCULUK 
Ömer uyanır uyunmaz yataktan kalktı, kravat ve ceketle uyumuş 
olmasına rağmen, sanki üzerinde yeni giyilmiş elbiseler varmış, 
yüzünü de soğuk suyla yıkamış gibi kendini diri ve neşeli his­
sederek otel odasının içinde hızlı hızlı yürüdü. Saatine baktı: 
Beşbuçuk. "Pazar öğleden sonra... Eh, niye bugün gitmeyeyim?" 
diye düşündü. "Ama belki telefon etmiştir!" Odasındaki telefon 
çalmamıştı, ama gene de aşağıya inip delikanlıya kendisine telefon 
edilip edilmediğini sordu. Kimsenin aramadığını öğrenince 
yeniden odasına çıktı ve aynı diri gücün kendisini harekete 
geçirdiğini hissederek acele acele bavulunu kaptı. Aşağıya indi, 
delikanlıya, bir süre için Kemah'a gideceğini, hesabı ödemek 
istediğini söyledi. İçerden otelin daha yaşlı bir yöneticisi çıkıp 
geldi, odasını boş tutmak istediklerini söyleyerek Ömer'e nereye 
gittiğini, ne zaman döneceğini sordu. Ömer çalıştığı şantiyede 
kalan bazı araç ve makineleri yeni mevsim yaklaşırken satacağını 
ve kısa bir sürede döneceğini söyledi. Sonra hesabı ödedi, bir 
taksiye binip istasyona indi. Trenin yedide kalkacağını sabah 
sorup öğrenmişti. Biletini aldıktan sonra karnını doyurmak için 
yeni istasyon binasının lokantasına gidip oturdu. Garsondan 
bir dana bonfile istedi. 
Öğle yemeğinde de bonfile yediği, bu bonfilenin bütün o güzel 
sabahı taçlandıran bir nimet olduğunu düşündüğü için şimdi 
gene aynı şeyi istiyordu. Muhtar Bey'in evinden çıktıktan sonra 
otele dönmüş, içkiyi bırakmaya karar verip yatıp uyumuştu. 
Deliksiz bir uykudan uyandıktan sonra gene bir saat önce 
uyandığı gibi kendini diri hissederek giyinmiş, kravat takmış 
ve böyle yapılması gerektiğine, böyle zamanlarda herkesin özür 
dileyeceğine karar vermek üzere Muhtar Bey'in evine gitmek için 
yola koyulmuştu. Sabah hava o kadar güzeldi ki, dışarı çıkar 
çıkmaz taksiyle değil yürüyerek Yenişehir'e gitmeye karar ver­
mişti. Hiçbir bulutun örtmediği bir güneş, teiniz bir gök vardı. 
Kar gece de yağdığı için dallarda, duvarlarda, damlarda birikmişti. 
Pazar sabahı olduğu için caddeler boştu. Ömer yürüdükçe 
448