Ağa yı görsün, ya da kendisi doğrudan doğruya Koca Hakimi görsün ," 
dedi. . . 
Orada akşamı konuşarak, kasahada olanları bitenleri birbirlerine 
anlatarak ettiler. Sonra atlara binip konağa geldiler. · 
· Karakız Hatun orada, direğe sarılmış, ayaklarını altına toplamış, 
sandalye nin üstüne tünemiş bekliyordu. Must afa Bey onun önünden 
başı yerde geçti. Karakız Hatun önünden geçip giden oğlunun arka­
sından bütün gövdesiyle dönerek baktı, bir şeyler mırıldandı · ama 
Mustafa Bey duyamadı. 
"Sürüyorlar bizi Mustafam, sürüyorlar. Dünyanın öteki ucuna. 
Daha öteki ucuna da düşmanımızı sürüyorlarmış. Kısas kıyamete kal­
sın. Murtazaın ın kanı yerde kalsın diye ... " 
Mustafa Bey ardından odaya giren karısına sordu : 
"Anam ne söyleniy or?" dedi. 
"Bugün T ellal gittikten sonra başladı ağlamaya, söylenmeye. Bizi 
sürüyorlar diye çığlıklar atmaya. Daha şimdi dur du." 
Birden kapı açıldı, Karakız Hatun kapıya gerildi : 
"Elini çabuk tut Must afam, elini çabuk. Bak şimdi de bi�i sürü­
yorlar. Kısas kıyamete, Munazamın kanı yerde kalma sın. Kalmasın 
Mustafam, kalma sın." 
Döndü kapıyı kapadı gitti, vardı sandalyesine tünedi. 
Biraz sonra yemeğe oturdular. Süleyman Sami durmadan konu­
şuyordu. Bir ara sofranın başında küçÜlmüş kalmış, bir avuç Teliala 
gözü ilişti : . 
"Bu Ağalar azıttı ," dedi. "Bak, bak Bey şimdi de şunu öldürecek­
lermiş. Kunboğa, şuncacık Tellalı ... " Parmağını dikti. "İşte şuncacık 
adamı, bu zavallıyı öldürmek için üç tane ızbandut gibi adamı silah­
landırmış. Adam olan adamın şuna eli kalkar mı?" 
Süleyman Sami böyle koriuştukça Tellal ona alttan alta öfkeyle 
balayor, mırıldanıyordu .. 
Yemek biter bitmez Tellal hemen ayağa fırladı : 
"Bana izin," dedi. "Yolum uzak." 
Mustafa Bey onun nereye gideceği ni anlamıştı. Önüne geçmeye 
çalışmadı, bu gece bUfllda kal da yarın sabah giders i� demedi. Onu 
avlu kapısma kadar uğurlayıp alacakaranlıkta cebine bir şeyler koyu-
verdi. '·· · 
397