27 Hep böyle mi durdum resimlerde? Yüksekçe bir  yere oturdu, başını 
ellerinin arasına alıp düşünmeye başla dı. Onun da yüzü kim bilir 
nasıldı? Herhalde ben suçluyum; resim çekilirken değil... belki o 
sırada haklıydım, muhakkak haklıydım. Çok daha önce... çok daha 
önce.  
Bir an önce kitaplara ulaşmak ist edi, geriye doğru bu sonsuz 
yolculuk bitsin istedi. Eski balo ayakkabısını ayağından çıkarmaya 
çalıştı. Sonra, arkası kapalı yumuşak terlikleri ni bulamadı  bir türlü. 
Sende leyerek el fenerine doğru yürüdü. İ lerideki köşede olmalıydı 
kitap sandığı. Fakat orada, ki tap sandığına benzemeyen karanlık 
çıkıntılar vardı. Feneri, bu garip yığına doğru tuttu. Korkuyla geri 
çekildi: Biri vardı orda, oturan biri. Feneri alıp bütün gücüyle deliğe 
kaçmak istedi, kımıldayamadı. Korkusuna rağmen fenerle birlikte, 
ona yak laştı. Ne yapmışsa korkusuna rağmen yapmıştı ha yatı 
boyunca. Yoksa çoktan kaybolup gitmişti. Feneri onun yüzüne 
tuttu: Aman Allahım! Eski sevgilisi yatıyordu yerde. Tozlanmış, 
örümcek bağlamış; tavan arasındaki her şey gibi. Kitap sandığına ve 
resim tahtalarına örümcek ağları yla tut turulmuş eski bir heykel gibi. 
Sağ kolu bir masanın kenarı na dayalı; parmakları kalem tutar gibi 
aşağı kıvrılmış, boş lukta. Dizleri titredi, dişleri birbirine çarptı, 
ayağının altın dan kayıp gitti döşeme; kayarken de ayağına  çarpan 
resim masası devrildi. Kol gene boşlukta kaldı: Örümcek ağlarıy la 
tavana tutturulmuştu. Bu eliyle ne yapmak istedi? Bir şeyler mi 
yazmaya çalıştı? Ne yazık, hiçbir zaman bilemeyeceğim. Sol el 
yerdeydi, bir tabanca tutuyordu. Ah! Kendini mi öldür dü yoksa? 
Olamaz! Bir şey yapsaydı ben bilirdim; her şeyi söylerdi bana. Öyle 
konuşmuştuk. Beni bırakmazdı yal nız başıma. 
Sonra hatırladı: Bir gün tavan arasına çıkmıştı eski sevgi lisi, 
şiddetli bir kavgadan sonra. İkisinin de, artık dayanamı yorum, 
dediği bir gün. Ayrıntıları bulmaya çalıştı: Belki de büyük bir 
tartışma olmamıştı. Biraz kavgalıydılar galiba. Gü lümsedi: Bu 
'biraz' sözüne ne kadar kızardı. Onu tavan ara sında bırakıp sokağa 
fırlamıştı: Öleceğini hissediyordu. Peki ama neden? Bilmiyordu;