"Yalnız üniversite ini?" dedi Necdet. "Her şey felâket! Her 
şeyden önce balık başlan kokmuş, kıç ne yapsın?" 
Bir gülüşme oldu, ama sonra bir sessizlik başladı. 
Lâle: "Necdet sen artık içme!" dedi. 
"Yok yahu, haklı!" dedi Cemil. "Adam benzine su karıştırıyor! 
Söylemiştim değil mi? Kimse onu kontrol etmezse, kimse onu 
cezalandırmazsa adam niye karıştırmasın? Bakıyor ötekiler de 
karıştırıyor, tek enayi ben miyim diye düşünüyor o da... Bak şimdi, 
ben de bizim labrikada ampul teli için ne düşündüm..." 
Osman huzursuzlanarak: "Sen de çok içiyorsun!" dedi. 
Cemil öfkeli bir tavırla babasına baktı. Ahmet ikisinin arasında 
oturduğu için havayı yumuşatacak birşeyler söylemesi gerekliğini 
düşündü, aklına bir şey gelmedi. Ama sofranın bu ucundaki 
tatsızlıktan çoğunluğun haberi olmamıştı galiba. 
Lâle: "Geçen gün manav Aziz'e gittim," dedi. "Ona dedem 
zamanında o kadar yardım etmiş. Babama, anneme de hür­
metlerini söyledi, sonra meyvenin en kötüsünü verdi!" 
"Alın işle!" dedi Necdel. "Adam niye yapıyor bunu?" 
Remzi tabağını uzatarak: "Alışkanlıktan!" dedi. 
Ayşe: "Sen zaten çok yedin!" dedi. 
Mine: "Alışkanlıktan değil, bozuk düzenden!" dedi. Dönüp 
Ahmet'e baktı. 
"Aaa, evet, bozuk düzen!" dedi Cemil. "Kompradorların bozuk 
düzeni. Eylem yapmak lâzım! Hah, hah, ha..." O da Ahmet'e 
bakıyordu: "Peki, o manav şimdi komprador mu sayılıyor?" 
Ahmet bozularak: "Hayır, ithalatçılar, ihracatçılar öyle sayılıyor," 
dedi. Sonra onu rahatsız elmek için ekledi: "Montajcılar da." 
"Bak, bak şimdi!" dedi Osman, ama bu sefer rahatsız olmamıştı 
galiba. 
"Evet, herkes bozuk düzenden şikâyet ediyor, ama kimse bir 
şey yapmıyor!" dedi Necdel, Ahmet'e bakarak ekledi: "Bir gençler 
var..." 
Cemil: "Aa son cumhurbaşkanı fıkrasını biliyor musunuz?" 
dedi ve bir fıkra anlatmaya başladı. 
"Onu biliyoruz!" diyerek Necdet bir başka fıkra anlattı. 
Herkes gülüyordu. Solraya ikinci yemek olan zeytinyağlı ıs­
panak gelmişti. 
579