780 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
Meryemce onun bu haline öfkelendi: 
"Yürü gidinin alçağı," dedi. "Şimdi görürsün gününü. Sana sultanlığı da pa­
dişahlığı da şimdi gösteririm. Seni alçak seni. Meryemce senin canına sıçacak, 
anladın mı lapacı?" 
"Geh geh," diye horozu çağırdı ve elindeki ipe dizili mısırları yere attı. Horoz 
koşarak geldi, hemen yemin üstüne atıldı, ilk mısırı yuttu. Meryemce aldırma­
dı. O durmadan mısırları yutuyordu . Bu arada yay gibi gerilmiş Meryemce ter 
içinde kaldı. Birden ipe asıldı, asılmasıyla horoz çırpındı, kıyameti kopardı ama 
boşanamadı. Tüy, kanat, toz biribirine karıştı, Meryemce hemen horozun üstü­
ne atıldı, yakaladı. Horoz teslim olmuyor, Meryemcenin kucağında bile çırpı­
nıyordu . Güçlü bir horozdu. Meryemcenin koları bir süre sonra yoruldu, horoz 
yorulmadı. Sonunda Meryemce horozu tuttuğu ipin öteki ucuyla ayaklarından 
bağladı, yere attı. 
"Meryemce senin ayaklarını bağladı ki demirden muhkem. Haydi çırpın çır­
pınabildiğin kadar. Meryemce seni kesecek. Bir köz yakacak bugün, vay, vay, 
vay anam vay! Meryemce seni közde kızartacak." 
Havayı kokladı, kızarmış horozun kokusu bumuna geldi. 
"Şimdiden kızarmış kokunu duyuyorum horozcuk Sen Meryemceye bir 
hafta yetersin. Meryemce seni kokutmaz, kurutur. Bak, horozcuk, seni bitir­
dikten sonra, her sabah konuştuğun öteki köydeki arkadaşı n var ya, onu da ... 
Şimdi Meryemce Kör Alinin kurumuş odunlarını yakacak. .. Kurumuş kor gi­
bi olmuş." 
Odunlan kucak kucak yığdı, ateşi bastı. Odunlar bir anda yalımlandı. Mer­
yemce eski ocağa odunları yığdıkça yığıyordu . Az bir sürede odunlar yandı, es­
ki ocağın içi ışıl ışıl, kocaman bir köz yığınıyla doldu. Tepeleme bir köz yığını. 
içerden kösre taşını aldı, cebinden çakısını çıkardı, çakısını kösrelemeye başla­
dı, çakı kılı keser oldu. Horozu dibek taşının yanındaki taşlığa yatırdı. Horoz 
ona şaşkın, yalvaran gözlerle baktı. Meryemce horozun bağlı ayaklarına sağ aya­
ğını bastı, kanatianna da sol ayağını. Başını da sol avucuna aldı, çekti. Horo­
zun boynu uzadı, Meryemce çakının ağzıyla tüyleri sıyazladı, çakıyı boynuna 
çalacakken eli duruverdi. Yüreğine bir acı geldi oturdu, içi acıdı, horozun başını 
bıraktı, hemen ayaklarını çözdü, bağazındaki ipi çekti çıkardı, horozu bıraktı. 
Horoz birkaç kere çırpındı, kaçtı öteki ağıla çıktı, uzun uzun öttü. 
Meryemce bir ocaktaki tepeleme köze baktı, bir ağılın üstündeki horoza: 
"Horozcuk, horozcuk," dedi. "Meryemcenin şu dan dünyadaki tek yoldaşı, 
acından ölse de Meryemce seni kesip yiyemeyecek. Allah güzel sesini eksik et­
mesin Meryemcenin kulaklanndan. Horozcuk, horozcuk, güzel sesli, güzel tüy­
lü horozcuk. .. Meryemcenin can bir yoldaşı..."