230 
için eğitim alıyor. Devlet bunun parasını ödüyor. El sıkışma 
kurslan var, bazılan el sıkamazmı ş, bunun da kursu var. En 
son duyduğum kursa çok fi.yakalı bir isim koymuşlar: "Sosyal 
sendrom dan kurtulma kur su." Hani bildiğim iz utangaçlık 
durumlan var ya, ondan kurtulmak için kursa gidiyo rsunuz. 
Böyle bir dünyada yazarlık kursu olmaz mı hiç? Am erika· 
lılar yazma kursları da açmışl ar. Son yıllarda bizde de peş 
peşe açılmaya başlandı böyle kurslar. 
Ama yazar olmayan birisine yazmayı öğretmek mümkün 
değil. Dostoyevski'ye, Nazım Hikmet'e, Yaşar Kemal'e kim 
öğretti yazmayı? Hatta tam tersine, yazmasınlar diye bin bir 
engel çıkanldı önlerine. Hapishanelere atılmış insanlar muın 
ışığında bir şeyler bulup yazdılar. 
Zaten hiçbir büyük yazann asıl derdi "bir şeyler yazmak" 
değil dir. Onların bir meselesi vardır. Hayatı anlamak, i nsa­
nı anlamak, hayata müdahale etmek ... Nazım'ın dediği gibi, 
"anlamak" onlar için müthi ş bir bahtiyarlıktır. Anlatmaktan 
önce, anlamak için uğraşır onlar . 
Edeb iyat kur sunda ne ö�en ebilirsiniz ki ... Dedi ğim gibi 
yazmanın birinci kuralı okuınaktır. Okumak zihninizi açıyor. 
Bir edebiyat ırmağı akıyor beyninize ve gönlünüze. Homeros· 
lardan başlayan bir nehir. 
Evrensel yanılsama 
Homer os diyoruz, ama burada da bir soru işareti var! 
Eski-Yeni Ahit ve Yunan-L atin kültürüne dayalı olan Ba­
tı, beyini erimize öyle bir şey yerleştirmiş ki evrensel olan 
Batı' dır, geri kalaniann hepsi yereldir diye düşünülüyor. Ba­
tı kültürü Eski Ahit'ten (Tevrat' tan), Yeni Ahi t'ten (İncil' den), 
Yunan'dan ve Roma'dan beslendiği için oradan çıkan her şey 
evrensel, onun dışındakiler etnik! Mesela Homeros dendi­
ği zaman hepimiz şapka çıkar tıyo ruz. Elbette çıkarmak ge-