Ölmez Otu lı17 
toprağı bile titretiyordu. Ona yaklaşan erkek değil, köpek, kuş, kannca, böcek, 
sinek, ona kim yaklaşsa azıyor, çiftleşecek birini bulmak için çıldmyor. 
Taşbaşoğlu Efendimiz Kırklara karışmadan önce dedi ki, kimse konuşmasın 
bu mendebur köpekle. Ve de onun Allah indinde katli vaciptir ... Katli vaciptir. 
Hiç kimse, Yalak köyün kanncası bile konuşmadı onunla. Avratları bile, akraba­
ları, kimse bile konuşmadı. Konuşsunlar bakalımı Yürekleri varsa konuşsunlar! 
Taşbaş Efendimiz Kırklar dağından bir hışımla inip gelir. Gelir de o kafirle kim 
konuşursa vurur başına, gözlerini kör eder, dilini lal eder, elini kolunu tutmaz 
eder. Konuşsunlar bakalım. Birden aklına geldi, kimse artık Muhtar Seferle konu­
şamaz ki ... Sefer şimdi nerde, suyun altında, çınar ağacının dibinde, derin bir ku­
yunun içinde, üstünde insan başı büyüklüğünde otuz tane çakıltaşı. Üstünden su 
geçiyor. Onu kimse bulamaz. Hiç kimse. Yarın sabah ne diyecekler? Taşbaşoğlu 
Efendimiz Seferi aldı götürdü , diyecekler. Seferin ne olduğunu kimse bilmeyecek. 
Bir de kanı fışkırdı. Bir de çok ki, akarsu, çakıltaşları, balıklar, böğürtlen çalıları, 
çınar ağacı, sığır kuyruğu çiçekleri, kanncalar kana batmış. Seferin mezarına kan 
dolmuş. Ağacın kökleri kan içinde. Üstünden su geçiyor. Kimse bulamaz. Kimse 
kimse kimsecik. .. Bulsalar bile, ölü Sefere benzemiyor ki. .. Memidik büzüldü. Sır­
tında binlerce sivrisinek iğnesi ... Sinekler vızılıyor. Kulağını sağır edercesine. Sırtı, 
elleri, ayakları, boynu, burnu, kulaklan kanadı. Delicesine ayak bileklerini, ba­
caklarını, sırtını karıyor. Uzun, kirli tırnakları etini yırtıyor. Ölü diriye benzemez. 
Değişir. Hiç benzemez. Ölü Sefer, diri Sefere hiç benzemiyor. Hiç! Hiçl Ölüler ölü 
gibi olurlar. Ölüler ölü gibi ... 
Sıcak. Soluk alamıyor. Kalktı, soyundu, suya girdi. Su buz gibi geldi ona. Hal­
buki kan ılık. Titredi . Üşüyor, üşümekten eli ayağı tutmuyor. Titreyerek, suyun 
içinden aşağılara doğru kaydı. Çınann altına geldi. Ölü çınara sırtını vermiş, öy­
lece duruyordu. Gözleri de kocaman kocaman açılmış. Ölüyü hemen aldı, götür­
dü çukura upuzun uzattı. Dallarla üstünü kapatırken bir çınrtı duydu, arkasına 
döndü baktı, kocaman kapkara bir insan üstüne eğilmiş, onlara bakıyor. Bir çığlık 
attı, yere kapandı. Eli ölünün soğuk, \'ıcık vıcık kan içinde baldınna değdi. Kusa­
cağı geliyor, elini bir türlü beriye çekemiyordu . Birden bir ışık içinde balkıyarak 
gökyüzünde ay patladı, ortalık gündüz gibi oldu. Memidik çınlçıplak kanlı vıcık 
vıcık ölüyle tir tir titriyordu . Korkarak, usul usul başını arkasına çevirdi, baktı 
baktı ki karartı yok olmuş. Ayağa fırladı, çabuk çabuk Muhtar Seferin ölüsünün 
üstünü kapattı, toprakla, dikenlerle, buğday sapları, sığırkuyruğu çiçekleriy le, 
küller le, tozla ... Koşarak suya girdi. Bir kurşun külçesi gibi suyun dibine indi, so­
luk soluğa yüzüne çıktı, giyitlerini giyindi. 
Ovayı yağlı, mazot dumanlı, sıcak, buğulu, terli, ışıklı, fınn ağzı gibi, kokulu 
bir gürültü almış çalkanıyor, Çukurova uyanıyordu. Çukurova yorgundu. Serilmiş­
ti. Ağır ağır soluk alıyor, homurdanıyo rdu. Sıcak, yakıcı, şehvetli, azgın, kudurtucu, 
uyuşuk, devingen, ele avuca sığmayan bin başlı ejderha ... Uyanıyordu. Yağlı, gü­
neşte kavrulan, yanmış bir san ... Fınn ağzı. Billur kırmızısı yalımı, tozu savrulan.