-Ben onun mutluluğunu sizin kuşunuz olmasında bu­
luyorum. 
-Kampiimanınıza teşekkür ederim. Lakin o kafesinde 
öter, kimin esiri olduğunu bilmez ... 
-Onun bu mutlu esaretiyle hürriyetlerini değiştokuş et­
mek isteyenler vardır ... ı 
Cevher Hanım ince ince beni süzerek hüzünlü bir telaf-
fuzla: 
-Öyle mi düşünüyorsunuz ? 
-Tecrübesi sizin için kolaydır. 
Alimin karısı birden sözü değiştirerek: 
-Bu hanımla evleneli çok oluyor mu? 
-Pek çok değil... Hemen hemen bir buçuk sene ... 
-Sizde ilme, edebiyara büyük bir merak görmüyorum. 
Niçin böyle meşhur bir yazarla evlenıneye heves ettiniz? 
-Aifedersiniz Hanımefe ndimiz, aynı soruyu size sor­
ınama müsaade eder misiniz? 
Cevher Hanım güldü. İkimiz de bakışlarımızı birbirimi­
zin ayakuçlarına düşürerek sustuk. Bir müddet Caruso'nun 
şakrak nağmelerini dinledik. Sonra muhatabım gözlerini 
ağır ağır yüzüme kadar yükselterek: 
-Her şeyin kadere bağlandığı bir memlekette yaşıyo­
ruz. Sizin evliliğiniz için de benimki için de çöpçatan çatmış 
demekten başka bir söz bulamayacağım ... 
-Hanımefendi, karşı karşıya bu ilk görüşmemiz ... Fa­
kat kırk yıldır tanışıyormuşuz gibi birbirimizi anlıyoruz. 
-Evet, çünkü dert bir, kader bir ... 
Alimin karısını biraz deşebilmek için malızun bir bakışla 
dedim ki: 
-Evliliğiniz dışarıdan pek mutlu görünüyor . Size gıpta 
eden ne kadar çok kadın var bilseniz ... 
Cevher Hanım küçük bir göğüs geçirmesinden sonra 
kendini toplamaya uğraşarak: 
Bu cümle kitapta Cevher Hanım'ın konuşmasının devamı olarak, ıefri­
kada ise Şadan Bey'in konuşması olarak verilmiştir . Akışa uygun olarak 
tefrika esas alındı. 
99