mamıştım. Ne yapıyordur şimdi Ayşe? Telefonla 
ulaşmaya çalışıyorum ama cebi cevap vermiyor. Bu 
sabah erkenden Van'a uçacaktı, üniversitedeki gö­
revinin başına. Nasıl ulaşacağım kızıma? Yazılar ak­
maya devam ediyor. Tüm ÇYDD'leri hallaç paımı­
ğu gibi dağıtmak ta ve çalışanlarını gözaltına almak ­
talar. Bir kabus bu! 
Bir saat daha geçiyor. 
Kadın polis, rafların birinden aldığı "Siyonizmin 
Çölıüp"i" adlı kitabı mal bulmuş gibi kapmış, amiri­
ne gösteriyor. Amir, "Yok yahu, buna tutanak ha­
zırlanmaz! Koy onu yerine!" diyor. 
Müsvedde kağıdı olarak kullandığım eski kitap­
larımın bilgisayar çıkı�larını çift taraflı okumay.ı 
başladıkları zaman, her şeyi unutup gül meye başlı­
yonım. 
"Çocuklar, onlarla vakit kaybediyorsunuz. O 
yazılar kit�1p halinde kitapçılarda satılıyor şu anda." 
Zeynep kulağıma, "Şeytan azapta gerek, bıra­
kın okusunlar," diye fisıldıyor ama evde gergin bir 
hava hiç yok. Televizyondan izlediğim, isyan duv­
gularımı kabartan havadisler olmasa, herkes için 
hava hoş, diyeceği m. Polisler işlerini yaparken, ev 
halkı nerdeyse güle oynaya onlara destek oluyor. 
Bir ara Moldovalı Cemile, polise akıl danışıyor, vi­
zesini uzattırahilmek için. Ona vize işlerine bakan 
birinin adını veriyorlar. Cemile utanmasa, "Yapıver 
352