"Yanlış bir iş olacaktı."
"Sen Topalı tanımıyorsun. Hiç de yanlış bir iş olmayacak­
tı..."
Koca Süleyman kapıyı açmaya gitti homurdana homurda- 
na. Memed de arkaya...
Kapı açılınca Topal önde, Yel Musa arkada içeriye girdiler. 
Memedle Topal Ali kucaklaştılar.
Koca Süleyman bir onlara bakıyor, bir:
"Şu bizim oğlanda iş var," diyordu. "Eşkıya değil erkanı­
harp oğlan..."
Topal Ali çabucak durumu anlattıktan sonra, onlara Yel 
Musayı tanıttı. Koca Süleyman da Memed de Yel Musanın adı­
nı duymuştu.
Koca Süleyman gülerek:
"Sor Memede, ulan topal köpek seni öldürüyordum," dedi. 
"Seni Kel Hamzanm iti bilip öldürüyordum. Allah billah aşkına 
öldürüyordum. O zaman şu dünya bir kafirden temizlenirdi. 
Şu dünya bir tek Yel Musaya kalırdı. Bu dünyada bir tek olmak 
hem de Yel Musanm hakkı..."
Topal Ali:
"Gördüm, inandım, iman ettim ki hakkı..."
Memed:
"Bir dakika daha gecikseydim yüreğinin başmdan yiyor­
dun kurşunu," diye hayıflandı. "Deli misin sen? Şu köylerde 
öyle bir ün yapmışsm ki, köylü seni eline geçirse havada pişire­
cek. Neden salıveriyorsun kendini?"
Koca Süleyman:
"Bir de kapının ağzma gerilmişti ki, şimdi topal bacağı ha­
vadaydı, Memed yetişmeseydi."
"Yaptığım iyilikler karşına durdu da canımı kurtardı," dedi 
Topal.
Bir süre şakalaştılar.
Koca Süleyman:
"Musa Ağa," diye sordu, "şu senin için anlatılanlar doğru 
mu? Gün doğarken Maraştan kalkar, gün batarken Adanada 
olurmuşsun, doğru mu? Kuş kanadıyla bu kadar yolu alamaz, 
gerçekten doğru mu?"