türlü uzaklaşamıyorum. Her zaman gerekenin tersini yapı-
yorum, çocuklar gibi. Kitaplarla, yani bir çeşit masal dün-yasıyla hayatı karıştırıyorum eskisi gibi. Galiba gittikçe dedüzeltilemez oluyorum bu konuda. Masalın nerede bittiği-ni, hayatın nerede başladığını farkedemiyorum. Bazen, su-ratıma bir garip bakıyorlar; o zaman uyanır gibi oluyorum.
“Benim için bütün oyunlar, romanlar, hikâyeler herkesin
anladığından başka bir anlam taşıyor. Bütün hayat, bütüninsanlık bu kitaplarda anlatıldı, bitirildi. Yeni bir şey yaşa-mak, yeni bir kitap tanımak oluyor benim için. Kitaplarlave onların yazarlarıyla birlikte yaşıyorum. Önsözlerle yaşı-yorum. Hiçbir yazar şaşırtmıyor beni: çünkü hayatlarını so-nuna kadar biliyorum. Gerçek dediğiniz dünyadaysa kiminne yapacağı belli değil. Her gün şaşırtıyorlar beni. Yazarla-rımla yaşamak daha kolay. 1886’da N. kasabasında doğdu.Babası, annesi, kardeşleri, çevresi, yaşarken kimsenin bil-mediği ıstırapları, kuruntuları, arkadaşlarıyla kavgasınıngerçek nedeni, hepsi hepsi satırların arasında. Tanımadığımyönlerini merak ediyorum ilk sayfalarda; fakat biliyorumhemen her şeyi öğreneceğimi.
“Bana kitap kurdu, boş hayaller kumkuması, hayatın cılız
gölgesi gibi sıfatlar yakıştırılabilir. Şövalye romanları okuyaokuya kendini şövalye sanan Don Kişot’a benzetebilirsinizbeni. Yalnız onunla bir fark var aramda: ben kendimi DonKişot sanıyorum.
“Kitaplardan, yaşantılarım için yararlanamadığımı ve
kendimi bir biçime sokamadığımı da yüzüme vurabilirsi-niz. Ne yapabilirim? Kitap okumakla, manavın beni aldat-masına engel olamıyorum bir türlü. Manava inanmadığımhalde beni aldatıyor namussuz. Ya inandığım dostalarımınbeni aldatmasını önlemek: büsbütün imkânsız bu. Dostla-rım alay ediyor benimle. Bu çocuğun sonu ne olacak, di-yorlar. Hiç olmazsa kitaplardan kitaplar çıkarmalıymışım.
370