Ali konuşmuyor. 
"Bunu mu Ali kardaş, bak, çizgileri mor, halis yün." 
Ali susuyor, öteki boyuna gösteriyor. 
Sonunda dükkancı bakh ki bunlar doğru dürüst bir kumaş 
seçemey ecek ler, en üstteki kumlu, koyu mavi kumaş topunu 
indirdi. 
"Kumaş arıyorsanız, işte bu. Ben Murtaza Ağa gibi bir 
soylu Beye bu kumaştan başkasını bu dükkanda layık göre­
mem." 
Murtaza Ağa dükkancının bu davranışına sevindi: 
"Beğendin mi, beğendin mi Ali Kardaş," diye onun yöre­
sinde birkaç kez döndü. 
Ali bir çocuk gibi utanarak kızararak 
"Beğendim," dedi. "Beğendim ama ne zahmet. Yazık değil 
mi bir çuval paraya?" 
Kumaşçı: 
"Ağa, sen paraya bakma," dedi. "M urtaza Ağada para ton 
kadar." 
Murtaza Ağa da onu onayladı başını sallayarak: 
"Hiçbir kıymeti yok." 
Kumaşı alıp dükkandan çıkhlar. Murtaza Ağa kumaşı alır­
ken para vermemiş, salt, "Yaz deftere," demişti kumaşçıya. 
Terzi dükkanı iki dükkan ötedeydi. Hemen oraya vardılar. 
Terzi posbıyıkları ağarmış kısa boylu, yuvarlak yüzlü, küçük 
gözleri fıldır fıldır yuvalarında dönen birisiydi. 
"Hemen, hemen, hemen yarın isterim bu elbiseyi terzi başı. 
Hemen yarın. Paraya pula bakma, hemen yarın. Bu benim öz 
bir kardaşım Ali Ağadır. Böyle bir adam şu Çukurova toprağı­
na şimdiye kadar gelmemiş, bundan böyle de hiçbir zaman gel­
meyecektir." 
"Aman Ağam, buyruğun baş üstüne ama, yarın akşama 
yetişmez." 
"Y etiştireceksin." 
"Y etişmez." 
"Yetişecek." 
Terzi bir anda yumuşadı, uzun uzun Topal Aliye baklıktan 
sonra: 
57