Nâzım Hikmet bu şiirini, 1917 yılında bir aile toplantısında, Bahriye 
Nazırı Cemal Paşa'ya okuyor: «Cemal Paşa, Nâzım'ın denize dair yaz­
dığı kahramanlık şiirini dinliyor. Şiirin yazıldığı tarihi öğreniyor: 1330. 
Bu tarihte Nâzım'ın yaşını soruyor: 12-13. Böylesi yetenekli bir çocuğun 
Bahriyeye alınmasının iyi olacağını düşünüyor. (...) 
«Cemal Paşa durumu Matbuat Genel Müdürü olan Hikmet Bey'e 
(şairin babası) açıyor. Nâzım'ı da çağırıyorlar yanlarına, Bahriye okulu­
na girip girmeyeceği konusunda ne düşündüğünü soruyorlar ona. 
«— Bahriye'ye girmeyi isterim, diyor Nâzım.» (AY, S. 33-34). 
Gerçekten de Nâzım Hikmet, bir süre sonra, Heybeliada Bahriye 
Mektebi'ne yazılır. 
«ŞEHİT DAYIMA» 
Bu şiirde anılan kişi, Nâzım Hikmet'in ölü dayısı Mülâzım (teğmen) 
Mehmet Ali'dir. Enver Paşa'nın oğlu ve Müşir Mehmet Ali Paşa ile Mus­
tafa Celâlettin Paşa'nın torunudur. Şiire ve resme istidadı varmış. Bal­
kan Savaşı'na gönüllü gitmiş. Çanakkale'de kahramanca savaşarak şe­
hit düşmüş. 
Nâzım Hikmet bu olayın acı hikâyesini büyüklerinden dinlemiş, çok 
sarsılmıştır. Bunun etkisiyle öfke ve öç duygusuyla beslenen başka 
şiirler yazmıştır: «Benim Dayım, Şehit Dayıma, Şehit Dayıma Mabaat». 
«Şehit Dayıma Mabaat»ın son mısraı (AY, S. 31) ile bizim ilk der­
lememizde (Bütün Eserleri I, 1975, S. 18) «Beni öyle titretme» biçimin­
de verilmiştir. Oysa, şairin el defterinde «Bana bakıp beni öyle titret­
me» biçiminde geçmektedir. Bu yüzden, ikinci ve üçüncü basımda def­
terdeki metne uyduk. 
«IRKIMA» 
Bu şiirin son mısraı, «Sana ilim öğretsin.» Aydın Aydemir'in derle­
mesinde (AY, S. 48) atlanmıştır. 
«ÇELİK» 
Haziran 1331 (1915)'de yazılan bu şiirde yer alan 
Toplarımı hep döken 
Düşmanımın titrediği 
Süngülere heybet veren 
269