yana geliyord u. Kır kısrak huylandı, kaçmaya davrandı. Porta­
kal kokuları denize doğru esti. Kır kısrağın burun delikleri tit­
redi. Denizdeki at başı gittikçe yaklaşıyordu. Geldi geldi, tam 
önlerinde denizden çıktı. Lekesiz kır, iri, gözleri büyük, kulak­
lan kalem, yeleleri mavi boncuklu bir aygırd ı. Silkindikten son­
ra kır kısrağa yaklaştı. Onu kokladı. Kısrak hiçbir şey yapmı­
yor, hiçbir devinimde bulunmuyord u. 
Yağız şaşırmış, kır kısrak ne yapacak diye bakıyordu. Ay­
gır onun her bir yerini kokluyord u. Denizden kipkırmızı bir 
yalım sağılıverdi kıyıya, yağız şahlandı, aygıra saldırdı. Kır kıs­
rak bir yana çekilmiş bu biribirine girmiş azgın atlara bakıyor­
du. 
Dövüşleri uzun sürdü. Kuyruk, yele kılları havada uçuşu­
yor, keskin dişierin yaraladığı bedenlerden kanlar akıyor, atlar 
kırmızıya boyanıyordu. Sonunda ikisinde de kıpırdayacak bir 
durum kalmadı ya, yağız biraz daha canlıydı. Aygın önüne 
kattı, tarlalardan, portakal bahçelerinden onu dağlara sürdü. 
Aygır arınanda yitinceye kadar arkasından kovaladı. Döndü 
denizin kıyısına geldi. Kır kısrak onu orada bacaklarını açmış 
bekliyordu. Yağız yorgunluğuna bakmadan ona aştı. Bu sırada 
da bir kelebek bulutu gelip pır pır üstlerini örttü. 
Bulut dağılınca eli urganlı köylü kalabalığını karşılarında 
buldular. Bu sefer çok daha kalabalıktılar. Hep birden onları 
yakalamak için urganlannı attılar. Bir yalım patladı. Yağız ken­
di yöresinde üç kere döndükten sonra denize atladı, kır kısrak 
da arkasından ... Kalabalığın bağırtısı, şamatası az sonra geriler­
de kaldı. İki at yan yana uçsuz denizde sonsuza doğru yüzü­
yorlardı. 
559