Cuma akşamı 20:30 sularında Abed Zehra'yla havaalanından dönecekti. 
Parti o sırada daha yeni başlıyor olacaktı. Pek fazla kişi gelmemiş 
olacağından, herkesi oturma odasına tıkıp kapıları sıkı sıkı kapamak 
mümkündü, böylece Abed Zehra'yla bir likte geldiğin -
174
de onu arka kapıdan hemen üst kata çıkaracak ve annesinin istenmeyen 
canavarları görmesini engelleyecekti. Gecenin geri kalanında Zehra 
üçüncü kattaki yatakodasında kalıp mışıl mışıl uyuyabilir, orada 
emniyette olurdu.
Bu plan çok sayı da düzenleme gerektirdiğinden akşama kadar o işlerle 
uğraştılar. Bazı eşyalar üçüncü kattan Abed'in yatakodası -na taşındı 
(Yeni Kudüs İncil'i, Hıristiyanlık Tarihinin Önde Gelen Azizleri Özel 
Sayı, haçını sırtlamış porselen bir İsa, Mavi Madonna gece lambası, 
16x20'lik Koruyucu Melek resmi, Piyu'nun çarşaf -larıyla pijaması, 
Alegre'nin ona yazdığı özel notlar ve aşk mektupları ve Arroz'un 
eşyalarıyla, havada sıçrayıp yakalaması için alınmış ama bir kez olsun 
tutmaya zahmet etmediği fosforlu frizbi). Tabii bir inci kattan Abed'in 
yeni odasına taşınması gereken bir dolu şey de vardı (Kuran -ı Kerim, 
Abed'in babasının resmi, nazara karşı Zehra'nın verdiği ve her gittiği 
yere götürmesini söylediği deri bir muska, Safıye'nin mektuplarını 
sakladığı bir müzik kutusu, giysiler, çarşaflar, kitaplar ve çengelli 
iğneler de dahil odadaki bütün sivri şeyler).
Gizlemekte gittikçe zorlandığı artan bir keyifle evdeki bu karşılıklı 
dini nesne tahliyesini seyreden Ömer de karşı cinsle gü ndelik libidinal 
rutinine ara vererek bu feragatlere katkıda bulunmaya hazırdı. Ama en 
büyük feragat Alegre'den geliyordu. Mutfağım Zehra'ya teslim edecekti.
Hazırlıklar bitip, feragatler yapıldıktan, eşyalar geçici olarak 
sürgüne gönderildikten sonra, Abe d akşamın ilerleyen saatlerinde 
nihayet rahatladı. Sofada sigaraların birini söndürüp birini yakan 
Ömer'e eşlik etti, sonra şaşırtıcı bir biçimde ondan bir sigara ödünç 
aldı. Abed sise dumana boğularak komik komik içiyordu sigarayı; içmeye 
alışık olmayanların her denemelerinde yaptıkları gibi. Ömer gülmemek 
için kendini zor tuttu. Gözleri evin önündeki ak- çaağaçta, sokağa 
bakarak sessizce, kımıldamadan oturdular.
"Geçen sene baban öldüğ ünde... burada miydin?"
"Babam ben gelmeden hemen önce vefat etti," dedi Abed bir al-tokümülüs 
daha püfürdeterek. "Tufts Üniversitesi'nden kabul gel-
175
misti, hazirana kadar her şeyi hazırlamıştım. Yola çıkmadan iki hafta 
önce babam öldü. Uyurken kalbi durmuş. Huzur içinde öldü, dediler. 
Cenazeden sonra planlarımı değiştirmeye karar verdim, Zehra'yı yalnız 
bırakmak istemedim. Taziyeye gelenler Zehra'ya kocası arkada bir erkek 
evlat bıraktığı için memnun olması gerektiğini söylüyorlardı. 
Oradakilerin zihniyeti bu yani. Baba yoksa anneyle ilgilenmek oğulun 
vazifesidir. Ama Zehr a kabul etmedi. Sana annem hakkında bir şey 
söyleyeyim Omar dostum. Kafasına bir şeyi koymuşsa dünya üzerinde onu 
aksine ikna edebilecek HİÇBİR ŞEY yoktur. Beni buraya gönderdi ve 
diplomamı almadan dönmememi tembihledi."
Ağdalı, karamelimsi bir koku doldurdu sessizliği. "Harika kokuyor 
Alegre," diye bağırdı Abed omzunun üzerinden, öğleden sonra ona 
aksilendiği için kendini hâlâ kötü hissediyordu.
"Gulyabani Çöreği" diye bağırdı Alegre'nin şen sesi mutfaktan, onu 
çoktan atfetmişti. "İyice pişince daha da güz el kokacaklar."
Bir araba, akçaağaçla birlikte verandayı da bir -iki saniyeliğine 
aydınlatarak geçti. Son günlerde ağacın yaprakları harika bir kızıla 
dönüşmüştü, tam zamanında, diye düşündü Abed memnuniyetle, Zehra da 
görecek. O anda elinde şu renk kataloglarından biri olsa bu renge Kiniz