121 
Şems aynı vakur edayla devam etti: "K ızıl Çömez, tasavvuf 
ummanına kendini adamak istedi ğini söylersin ama kar şılığın- 
da hiçbir bedel ödemeye niyetin yok. Bu i ş öyle olmaz! Kimi için 
para pul, kimi için şan şöhret, kimine k ıdem itibar, kimine ten 
şehvettir esas tuzak! İnsjm_ngye_fazlaca k ıymet veriyor şa__şu 
dünyada, evvela ondan kurtulmas ı şarttır bu yollarda." 
Bunu da dedikten sonra Tebrizli Şems eğilip atının boynu- 
nu okşadı. Lafı nihayete erdirmek istercesine, "Zann ım odur 
ki, Bağdat'ta kalsan, anana atana dönsen hakk ında daha ha- 
yırlı olur. Namuslu bir zanaatkar bul, ona ç ırak ol. İçimden 
bir his diyor ki ileride senden gayet ba şarılı bir tüccar olur. 
Aman gözü doymazlardan olma sak ın! Şimdi müsaadenle yo- 
la düşeyim." 
Bana son kez selâm verdi. Topuklar ıyla atını mahmuzla- 
dıktan sonra deli rüzgâr, ta şkın nehir gibi h ızlanarak dörtna- 
la uzakla ştı. Atının toynaklar ının altında kayıp gidiyordu 
dünya. Ben de at ıma atlad ım, tâ Ba ğdat'ın eteklerine varana 
dek onu kovalad ım. Ama aram ızdaki mesafe gittikçe aç ıldı. 
En sonunda ufukta minnac ık bir bene ğe dönüştü. 
Bekledim. Ve Allah biliyor ya o kapkara benek ufuk çizgi- 
sinde damla gibi eriyip kaybolduktan çok sonra dahi, Şems'in 
yakıcı bakışlarını üzerimde, tâ yüre ğimin derinlerinde his- 
settim. 
Ella 
Boston, 24 May ıs, 2008 
Bahar mevsimi boyunca Rubinsteinlar ın görkemli malikâ- 
nesinde her sabah ilk uyanan, mutfa ğa ilk gelip kahvalt ıyı 
hazırlayan Ella'yd ı. Kahvalt ının en faydal ı öğün olduğuna 
inanırdı. Kadın dergilerinin birinde okumu ştu. Bir ara ştır- 
  
222 
maya göre düzenli kahvalt ı eden aileler, aile fertlerinin aç bî- 
ilaç kap ıdan fırlayarak güne ba şladığı ailelere k ıyasla çok 
daha uyumlu ve mutlu oluyorlard ı. Her ne kadar bu k ıyasla- 
maya inanc ı tam olsa da, dergide sözü edilen o keyifli kahval- 
tıları henüz ya şamamıştı Ella. Kendi evlerindeki kahvalt ılar 
pek öyle uyumlu filan olmuyordu. Daha ziyade herkes ayr ı 
bir telden çal ıyor, kimse ayn ı yiyeceği paylaşmıyordu. Biri re- 
çelli tost ekme ği yemeyi tercih ederken (Jeannette), di ğeri 
ballı mısır gevreğini kaşıklıyor (Avi), bir ba şkası tavada yu- 
murtasını tam kıvamında isterken (Davidj; dördüncüsü hiç- 
bir şey yememekte ısrar ediyordu (Orly). Gene de Ella'n ın 
nezdinde kahvalt ı önemliydi. Her sabah usanmadan herke- 
sin yiyeceklerini haz ırlar; böylece çocuklar ının okulda abur 
cubur yemek zorunda kalmayacaklar ını düşünerek, bir anne 
olarak k ıvanç duyard ı. 
Ama işte bu sabah Ella mutfa ğa girdiğinde, her zamanki 
gibi kahve haz ırlamak, portakal s ıkmak ve ekmek k ızartmak 
yerine, ilk olarak mutfak masas ına geçip dizüstü bilgisayar ı- 
 
nı açtı. Mesaj kutusunu açar açmaz ışıltılı bir gülümseme 
kapladı yüzünü. Bekledi ği e-posta gelmi şti. Aziz Zahara ce- 
vap yazm ıştı! 
Sevgili Ella, 
Kızınla aran ızın düzelmesine çok sevindim. Ben 
de bu sabah erkenden Momostenango'dan ayr ıldım. 
Tuhaf şey, burada sadece birkaç gün kald ığım 
hâlde veda etme zaman ı geldiğinde bir burukluk 
hissettim. Guatemala'daki bu ufac ık köyü bir da- 
ha dünya gözüyle görebilecek miydim acaba? San-