Bütün gücüyle içeri bağır dı: 
"Ben eşkıyalann başı Recep Çavuşum," dedi. ''Duymadıruz­
sa duyun. O gavur Abdiyi bana teslim edin . Etmezseniz siz bilir­
siniz. Hüseyin Ağa filan tanıma m. O gavur din1iyi teslim edin ." 
Memed de konuştu: 
"Ben de İnce Memedim," dedi. "Anamın, nişanlıının inti­
kamını almak için geldim," dedi. "Köylülerimin intikamını al­
mak için. Fakir fıkaranın intikamım almak için. Onu çıkarın dı­
şan. O içerden çıkmadan biz buradan gitmeyece ğiz." 
İçerdeki ses: 
"Abdi Ağa yok bu evde," dedi. "V ann işinize gidin. Yok 
burada ." 
Çavuş: 
"Bana Recep Çavuş derler. Eşkıyalann piri. Almadan git­
mem Abdi dinsizini. Memed !" dedi sonra da, "çıkar bombayı, 
koy kapının eşiğine. Kapıyı atalım." 
Adam içerden bağırdı: 
"Çoluk çocuk var içerde. Abdi yok evde." 
Recep Çavuş: 
"Öyleyse aç kapıyı ." 
Adam: 
"Açam am." 
Recep Çavuş: 
"Memed," diye bağırdı. "Ateşle bomba yı, koy kapı ya." 
M em ed: 
"Hazır Çavuşum," dedi. "Koyayım mı?" 
Çavuş: 
"Ne duruyorsun ya?" diye bağırdı. 
Bu sırada içerden bir silah sesi geldi. 
Çavuş: 
"Yat Memed yere," dedi. "Yat! O dinsiz sıkıyor. " 
içerden dışan kurşun yağıyordu. 
Çavuş: 
"Memed, bombayı at," dedi. 
"Çoluk çocuğa kıyma yın," diye bir ses geldi içerden. "Çıkı­
yoruz biz. Siz ne yaparsanız yapın. Abdi Ağa, sen de sıkma. Biz 
çıkalım da siz ne yaparsanız yapın ." 
274