bugün yaptığım gibi kitap okumak... Voltaire, Rousseau... Perihan 
istediğim kitapları alıp yollayacağını yazmış. Aslında utanıyorum, 
çok utanıyorum, ama ne yapayım? 
26 Nisan 
Bahar! Köprülerde açık havada çalışmaya başlandı. Barakanın 
öteki odaları da yeni gelen mühendislerle doldu. Artık odayı 
eski rahatlıkla kullanamıyoruz. Üç kişi geldi, tanıştık. Bu insanlar 
işleriyle ilgim olmadığını öğrenince şaşıyorlar. Ne yaptığımı 
öğrenmek istiyorlar. Açıklamak sıkıcı... Rahatsız oluyorum. Şu 
Enver ile Salih de galiba alaycı açıklamalarda bulunuyorlar. 
27 Nisan 
Şu meşhur Kerim Naci Bey'i dé tanıdım. Atı ile geziyordu. 
Söylendiği kadar var. Nerdeyse atına binmiş Napolyon. Herkes 
ağzı açık, hayran, el pençe divan durup bakıyor. O da ordusunu 
teftiş eden kumandan gibi başını sallıyor. Ömer'in kendi başına 
buyrukluğuna ve girişimciliğine takıldı, ama bunu subayına iltifat 
eden bir paşa gibi yaptı. Benim ne olduğumu anlamadı. Devlet 
denetmenleri de atlarıyla arkadan geliyor... Bir ata bindim, 
düşerim sandım, düşmedim. At yürüyor, her şeyi kendi yapıyor, 
sen üstünde duruyor, gidiyorsun. 
Tasarılarım hızla ilerliyor. Bunun sevinci içindeyim. 
30 
İKİ MÜZİKSEVER 
Cczmi caddenin ortasındaki ağaca, orada dikkat edilmesi gereken 
bir şey varmış gibi bakarak: "Yaz tatilinde ne yapacaksınız?" 
dedi. Taksim'den Harbiye'ye doğru yürüyorlardı. Geniş caddenin 
ortasındaki ağaçlar açmıştı. Mayısın başıydı. Mösyö Balatzs'm 
müzik dersinden çıktıktan sonra birlikte Tünel'den Harbiye'ye 
doğru yürüyorlardı. Cezmi Nişantaşı'na kadar gelmek istiyordu, 
ama Ayşe izin vermiyor, aralarında, uygarlığa, kadın erkek 
288 '