şantım da aynı tatsızlık içinde. Selim olmasaydı ne yapa-
caktık sanki? Ne yapacaktınız - Ne yapıyorsunuz? Getirdi-ğin içtenliğe, canlılığa kapılarını kapadılar aslında; istedik-leri Selim’i içeri aldılar: Selim’in istemediği Selim’i. Herke-sin iyi kötü, yürüdüğü bir yol vardı. Herkesi yoldan çevir-meye çalıştın sokağın köşesinde durup. Hepsi de sana için-den güldü. Dur bakalım, dediler. Dur bakalım hele. Biz mibilmiyoruz nasıl yaşanacağını? Dünkü çocuk, bize akıl mıöğretiyorsun? Başka bir şey yapmak gerekseydi elbette bizbulurduk bugüne kadar senden önce. Senin ortaya çıkışınlamı böyle bir ihtiyaç doğdu? Dur bakalım. Bir düşünelim.Önce bunu biz bulmuş olalım. Çok üstümüze varma. Bizitelaşa boğma. Yoksa hiçbir şey yapmayız inadımızdan. Sengelinceye kadar yaşamıyor muyduk? Öyle mi diyorsun? Ya-nılıyorsun. Herkesin bir işi gücü var, bugüne kadar belledi-ği bir usul var. Herkesin bir yataktan kalkışı, bir yemek yi-yişi var. Senden akıllıları var, senden yaşlıları var, sendentecrübelileri var. Bu kadar adamın düşünemediğini sen mibuldun? Dur bakalım, dur bakalım hele. İki satır öğrendindiye herkesi cahil mi sanıyorsun? Bağırıp çağırarak gözü-müzü mü korkutmaya çalışıyorsun? Ben bilmesem de birbilen vardır elbette. Bu kadar atılışı, saldırışı, yıkışı sana bı-rakırlar mı? Dur bakalım, dur hele. Nereden geldin, nereyegidiyorsun? Belgelerini, izinlerini, tanıklarını, yeteneklerinigöster bakalım. Seni buraya kim soktu, kim izin verdi sanabütün bunları söylemen için? Bir yanlışlık olacak. Kapıcıyıçağırın. Nasıl boş bulunmuş? Dışarı çıkarın şunu: etrafa bukadar saldırmasına göz yummayın. Herkese, ne yaptın? neyapıyorsun? neye yarar bunlar? demesine fırsat vermeyin.Saldırın ona: o ne yapmış? ne yapıyormuş? Gördün mü?Dur bakalım, dur bakalım hele. Öyle kolay değilmiş, değilmi? Kolay olsaydı biz yapardık. Yapmadığımıza göre, bizimde kendimize göre bir bildiğimiz var. Biz de okuduk onları.
388