Tank Be y 
Füsunun ehliyetini almas ından  iki a y sonra, 9 Mart 1984 Cuma günü
Çetin beni Çukurcuma'daki eve ak şam yemeği için b ırakt ığında, bütün
pencerelerin ve perdelerin aç ık olduğunu gördüm. İki katta da lambalar
yan ıyordu. (O ysa Nesibe Hala yemek vakti yukar ıdaki odalarda
herhangi bir lambanın yanmas ına israf di ye çok sinirlenir, bir ış ık
görürse "Füsun, kızım, yatak odan ızın lambas ı aç ık kalmış ," der. Füsun
hemen ç ıkar, lambay ı söndürürdü.) 
Kendimi Feridun ile Füsun aras ında bir aile kavgas ına haz ırlayarak  
yukar ı ç ıkt ım. Y ıllard ır oturup yemek yediğimiz masa bo ştu, sofra  
kurulmam ıştı. Açık televizyonda, oyuncu dostumuz Ekrem Be y, 
Osmanl ı veziriazam ı k ıyafeti içinde, kâfirler hakk ında nutuk at ıyor, 
komşu bir teyze ile kocas ı ne yapaca ğını bilmeden filmi göz ucu yla 
seyrediyorlard ı. 
"Kemal Be y," dedi kom şu elektrikçi Efe. "Tank Be y vefat etti. Ba şınız 
sağ olsun." 
Koşa koşa yukarı ya ç ıkt ım, iç güdüyle Tank Be y ile Nesibe Halan ın 
odas ına değil, Füsun'un odas ına, y ıllard ır hep dü şlediğim bu küçük  
odaya girdim. 
Güzelim yata ğına uzanm ış, iki büklüm olmu ş, ağlıyordu. Beni  
görünce toparland ı, doğruldu. Yanma oturdum. Bir anda bütün  
gücümüzle birbirimize sar ıldık. Ba şını, göğsüm ile boynumun aras ına 
dayad ı ve sars ılarak ağ lamaya ba şladı. 
Onu kollar ımda tutmak ne büyük mutluluktu Allah ım! Dün yan ın 
derinliğini, güzelliğini, s ınırs ızl ığını hissettim. Gö ğsü göğsüme, ba şı 
omzuma da yanm ıştı; onu de ğil, bütün dün yayı kucaklam ışım gibi geldi 
bana. Sars ılmalar ı beni üzüyor, derinden kederlendiri yordu, ama ne  
kadar da mutlu ediyordu! Saçlar ını şefkatle, özenle, nerede yse tarar gibi 
okşad ım. Elimin aln ına, saçlar ının başlad ığı yere yeniden her  
dokunuşunda, Füsun yeni bir gözya şı sağanağı ile titreyerek a ğlıyordu.  
Acıs ını paylaşabilmek için, kendi babam ın ölümünü dü şündüm. 
Ama onu o kadar sevmeme ra ğmen, benimle babam ara-