cenin sabah ında döşeğime yüzüstü uzand ım. Yaralar ımın ağ- 
rısından uyumak mümkün olmasa da, içimde bir yerlerde bil- 
mediğim türden bir huzur, bir teslimiyet vard ı. 
Her yanım ağrıyordu ağrımasına ama ne tuhaf, art ık o ka- 
dar yanm ıyordu can ım. 
Ella 
Boston, 3 Haziran 2008 
Beklemiyordu, haziran ın ilk günlerinde ba şına öyle şeyler 
geldi ki hiçbirine haz ır değildi. Özellikle de Gölgeyi mutfakta 
ölü bulmaya. Köpe ğinin yaşlandığını, vadesinin doldu ğunu iç- 
ten içe bilse de bunca zamand ır evdeki en yak ın arkada şı olan 
varlığı kaybetmek Ella'y ı derinden sarst ı. Ardından Orly'nin 
okul müdüründen bir mektup ald ı. Mektupta k ızının gençlik 
buhranı geçirdi ği ve bir psikolog görmesinde fayda olabilece ği 
yazılıydı. Meğer sınıfındaki herkes durumun farkmdaym ış. 
Ella derin bir suçluluk duygusuyla kar şıladı bu haberi. Nas ıl 
olmuş da öz evlad ının bunalımda oldu ğunu anlayamam ıştı? 
Neden burnunun dibindeki hakikatleri fark etmekte geç kal ı- 
yordu? Belki suçluluk duygusu Ella için yeni bir unsur de ğildi 
ama anneli ğinden şüphe etmek var ya, i şte o yeniydi. 
  
184 
Bu zaman zarf ında Ella her gün Aziz Z. Zahara ile yaz ış- 
maya başladı. Günde iki, üç, hatta bazen be ş altı mesaj yaz- 
dıkları oluyordu. Akl ına gelen, can ını sıkan her konuyu 
Aziz'e anlat ıyordu. O da gecikmeden cevapl ıyordu. Bu kadar 
seyahat etmesine ve dünyan ın en ücra yerlerine gidip gelme- 
sine rağmen nasıl olup da internet ba ğlantısını yitirmedi ği 
bir muammayd ı Ella için. Fark ında bile olmadan Aziz'in ke- 
limelerinin müptelas ı olmuştu. 
Artık her fırsatta e-postalar ını denetliyordu. Sabah uyan ır 
uyanmaz, kahvalt ı sonrası, sabah yürüyü şünden dönünce, 
öğlen yemek pi şirirken, d ışarı çıkmadan evvel, hatta sokak- 
ta alışveriş yaparken bile internet kafelere dalarak mesajla- 
rına bakıyordu. En sevdi ği diziyi izlerken, Füzyon Yemek Pi- 
şirme Kulübü'nde domates do ğrarken, kom şularıyla telefon- 
da konuşurken, yahut ikizlerin okul ve ev ödevi d ırdırlarım 
dinlerken bile dizüstü bilgisayar ı hep yan ında, mesaj kutusu 
hep açıktı. Aziz'den yeni posta gelmemi şse eskileri ba ştan 
okuyordu. Ve ne zaman yeni bir mektup gelse liseli â şıklar gi- 
bi heyecanlanmadan edemiyordu. Zira art ık biliyordu ki bu 
yazışmalar masum bir arkada şlıktan ibaret de ğildi. 
Azizle yaz ışmaları hız kazand ıkça Ella o eski hâlim selim- 
liğinden uzakla ştığını hissediyordu. Griler ve bejlerle dolu 
bir tuvale benzeyen hayat ına şimdilerde capcanl ı bir renk ek- 
leniyordu: Parlak, simli, neredeyse ç ığırtkan bir mor. Çekini- 
yordu bu renkten. Ama çekimine kap ılmamak mümkün de- 
ğildi, biliyordu. 
Aziz öyle havadan sudan mesajlar yazan bir adam de ğildi. 
Kalbini k ılavuz kılmayan, a şka teslim olmayan kim varsa 
Aziz'e göre nebattan farks ızdı. Laf olsun diye yazm ıyordu 
Aziz. Mesajlar ında hep bir özen vard ı. Temel meseleler hak- 
kında yazıyordu: ölüm ve dirim, inanç ve felsefe, bir de a şk 
hakkında. Ella bu tür kallavi konularda fikir belirtmeye hiç 
alışkın olmadığı hâlde ona aç ılıyordu. 
  
185 
Bu ilişkinin bir yerinde sakl ı bir flört hâli varsa, ki vard ı, 
bunun zarars ız bir flört oldu ğuna inan ıyordu Ella. Siberuzay 
denen sonsuz olas ılıklar labirentinin iki ayr ı köşesinden bir- 
birlerine kur yapmalar ında ne sak ınca olabilirdi ki? Bu saye-