"Aslında  en iyisi  hayatımızı  kontrol  edemediğimizi  bir an evvel 
itiraf  etmek.  Yaptıklarımdan  sorumlu  tutulabilirim  belki,  ama  yol 
açtıklarımdan  sorumlu  tutulamam,"  dedi  Ece  gözlerini  gözlerime 
dikip,  omuzlarını  silkerek.  "Doğuştan  o adamın  değil  de bu adamın 
kızı olarak  geliyorum  dünyaya.  Ne babamı  seçebiliyorum,  ne mil-
letimi,  ne dinimi,  ne de dilimi...  Fikrimi  sorsalardı  başka  bir ortam-
da doğmayı  tercih  ederdim;  yok  eğer  illa da böyle  olacak  deseler-
di, o zaman  doğmamayı  tercih  ederdim.  Bu kadar  basit  aslında  Sen 
şimdi  farklı  bir yerde  doğmuş  olsaydın,  kafanda  türban  değil  boy-
nunda  haç olacaktı,"  dedi  arkaya  dönüp.  Ama  hep  yan  yana  oturan 
uç türbanlı  öğrenciden  hangisine  hitap  ettiği  anlaşılamadı. 
"Ben  de kadere  inanıyorum,"  dedi  üçlünün  ortasındaki  Seda 
"Oyle  değil  ama,"  diye  kestirip  attı Ece  zillisi.  "Sen  yüce  bir ada-
lete inanıyorsun.  Bu şimdi  böyle  oluyor  ama  sonra  bir bir hesabı  tu-
tulacak  diyorsun,  işte  ne biliyim  kötüler  cehennemde  cezalandırıla-
cak, iyiler  cennette  mükâfatlandırılacak  filan.  Yani  bir adalet  fikri 
var kafanda,  olmak  zorunda  yoksa  inancın  sarsılır.  Fortuna  bunun 
tam tersi.  Uhrevi  bir şey değil,  gayet  dünyevi  bir şey." 
"Bu Fortuna'ya  niye  bu kadar  takıldınız  anlayamadım?"  diye 
çemkırdı  her an camdan  dışarı  çıkacakmış  gibi  sandalyesini  duvara 
yaklaştıran  Cem.  "Mesele  Fortuna  falan  değil,  çember  ile çizgi  ara-
sındaki  fark.  Bir çizgi  üzerinde  yürüdüğünü  zannediyorsan,  bir şey-
leri gende  bıraktığını,  bir yerlere  varabileceğini  de sanırsın  Ama 
çembere  göre  anlıyorsan  hayatı,  ilerleme  diye  bir şey söz  konusu 
olamaz.  Tekerrürlerle  barış,k  mısın  değil  misin,  mesele  bu. Makya-
vellı gibi  bir adam  tekerrürle  banşık  olamaz.  Tekerrürleri  hazmet-
mek ne demek?  Şu anda  yaşadığın  hayatı  gene  yaşayacaksın  demek 
Yann  bugünden  o kadar  da farklı  olmayacak.  Nietzsche'nin  Rous-
seau için  sorduğu  soruya  geliyoruz.  Yalnız  ömrünün  en yalnız  sa-
at,nde  şöyle  mini  minicik  bir iblis  inse  cehennemden,  geçse  karşı-
na ve dese  ki 'korkma  kardeşim,  sana  garanti  veriyorum,  ölüm  diye 
bir şey yok.  Tekerrür  var sadece.  Şu ana  kadar  yaşadığın  her şeyi 
gene  yaşayacaksın.  Aynen  yaşadığın  gibi.  Sonra  gene,  sonra  gene 
Bu böyle  ebediyen  devam  edecek.'  Ne hissedersin  o zaman?  Bu ha-
yatı tekrar  tekrar  yaşamaya  kaçımız  tahammül  edebilir?  Fortuna'nın 
nazını  çekebilenler  asla  cinnet  geçirmezler.  Bu kadar  basit.  Makya-
266