FAKİR BAYKURT
 
99
 
 
Hamdi beyim! Onlar için heç merak etme efendim. Ataş gibi yapar, 
senin karşına dikerim. Valla dikeri m!..»
 
«Ka
ç gün sürecek bu iş?»
 
Batta kendini attı ortaya:
 
«Affedersin Hamdi beyim, efendime söyleyim... yani biz bu işe 
Irıza’yı sokmasak da olurdu emme, adımlayarak, ölçerek pay ediyoruz. 
Yazı çizi ilâzım oluyor. Derinliği de o gösteriyor...»
 
«Bu söylediklerine 
kendin inanıyor musun Battal? Siz adım 
adımlamayı, derinlik ayarlamayı bilmiyor musunuz? Hem ne payı? Pay 
neymiş?»
 
Battal utandı...
 
«Ne payı, söyle?»
 
«Pay... yani bütün komşuya pay verecegım!ze dair, efendime 
söyleyim... köyün karar defterine...»
 
«Bana da 
pay ayırdınız mı?»
 
Battal güldü:
 
«Sen bizimle zevkleniyorsun Hamdi beyim! Tozak köyünde hiç 
kimse mamıra rüşvet vermez. Neden vermez? Çünkü verilecek hiçbir 
şeyi kalmamıştır...»
 
«Oşt! Oşt!..» diye parladı Hamdi bey. «Topla ağzını! Ne rüşveti? 
Rüşvet böyle 
mi olurmuş? Ben bu köyün fahrî komşusu değil miyim? 
Bütün komşuya pay ayırırken beni bundan yoksun tutmanızın sebebi 
nedir?»
 
Söyleyecek söz bulamıyor, Rıza da gülüyordu.
 
«Eğer aradığınız çalışmaksa, aha çalıştım! Daha da çalışırım... 
Gece gündüz çalışırım.
..»
 
Eline bir kazma aldı, başladı kazmaya.
 
Akşama kadar kazdı. Daha çok da Rıza’nın payda çalıştı. 
Yoruldum, ırıldım demedi.
 
Bir ara Kır Abbas geldi yanına. Önce hep birlikte çalıştıklarını,