keçileri. Ta şu ötelere de gidebilirsin. Yalnız şu kınalı tepenin 
ardına geçme. O taraf sizin köy, seni alır götürürler." 
"Gitmem," dedi. "İyi ki söyledin." 
Süleyman: 
"Haydi dönelim," dedi. 
Döndüler. Gökteki bulutlar bembeyazdı. Harman yerleri 
koyu yeşil birer daire halinde taşlı tarlalara serpilmişti. Uzun 
otlara yapışmış tek tük sümüklüböcek göriUüyordu. 
Süleyman: 
"Bre İnce Memed," dedi, "çok mu sıkıştırdı keçi sakallı Ab­
di seni?" 
Memed durdu. Süleyman da durdu. Memed , yeni çarıkia-
rına bir göz daha ath. 
Süleyman: 
"Şuraya oturalım." 
Me med: 
"Oturalım," dedi. Sonra da başladı anlatmaya: 
"Bak sana deyim Süleyman Emmi, babam öleli var ya, eli­
mizde nemiz var, nemiz yoksa hepiciğini almış Abdi Ağa. 
Anam bir laf söylese döve döve öldürü r. Beni de tutar kolum­
dan yere çakar. Beni birinde iki gün ağaca bağladı. Bıraktı gitti 
yazının ortasında. Yaa, orada, ağaca iki gün sanlı kaldım da 
anam geldi açtı. Anam olmasaydı beni kurtlar parçalardı ora­
da." 
Süleyman içini çekti: 
"Demek böyle senin işler İnce Memed ?" dedi kalktı. Arka­
sından Memed de kalktı. 
Süleyman: 
"Dediğim gibi eyle İnce Memed. O kınalı tepenin arkasma 
geçme. Birisi görür, haber verir keçi sakallı Abdiye, seni alır gö­
türürler ." 
M em ed: 
''Tövbeler olsun," dedi. 
Ertesi sabah, Memed çok erken uyandı, yataktan kalktı. 
Hemen dışanya fırladı. Şafağın yeri usul usul ağanyordu. Sü­
leymanın yatağına gitti. Horultuyla uyuyordu. Dürterek Süley­
manı uyandırdı. 
27