benimsiyoru �. Yani, edebiyat ın da artık, edebiyatsal 
bilgi ile, edebiyatsal bilgiden beslenen sezgi'nin or­
taklaşa bir işi olduğunu kabul ediyoruz. 
Ne ki, edebiyatsal bilgi ile (yani toplumcu gerçek­
çi yöntemle ), bilimsel bilgiyi (yani diyalektik maddeci 
yöntemi) özdeşleştirmeğe çalışan R.A.P.P. (Rus Pro­
leter Yazarlar Birliği)nin, çağımızın gerçekliğini kav­
ramakta düşkülü kalması ve toplumcu gerçekçi edebi­
yatın da bir aşınıma uğraması, acaba edebiyatsal bil­
gi ile bilimsel bilginin bir bağlaml ık içinde bulunduğu 
görüşünün yanlışlığından mı doğmuştur, yoksa Astak­
hov'un da (Naci'nin de alıntı yaptığı bölümde) altını 
çizerek belir ttiği gibi bu özd eşleştirmeyi «vulgaire» 
(bayağı) bir biçimde yaptığı için mi doğmuştur? Doğ­
rusu. üzerinde biraz durmak gerek. 
Gene, Naci'nin varolduğunu kesin bir biçimde sav­
ladığı «bilimsel bilgi ile edebiyatsal bilgi arasındaki 
dağlar kadar fark» gerçekten edebiyat ile bilim ara­
sındaki ((yöntem, anlatım ve amaç» başkalıklarından mı 
acaba ileri geliyor? Bilimsel bilgi ile edebiyatsal bil­
giyi bütünleştirmeğe çalışan günümüz toplumcu ger­
çekçi edebiyat ın böylesi bir aşınıma uğraması da, yok­
sa temeldeki bu aykırılıklar yüzünden mi? 
Doğrusu, Fethi Naci'ye katılmak zor. 
Çünkü, 1978'lerdeki bilgimizle, örneğin bilimle top­
lumcu gerçekçi edebiyat arasında bir amaç farklılığı­
nın bulunduğuna kesinlikle inanamıyoruz. Bizce, her 
ikisinin de ana amacı, gerçekliği bütünlüğü içinde kav 
ramaktır. Sadece, gerçeklikten söz açmak değil. 
Nitekim Ernst Fischer de «Bilim ve sanat, gerçek· 
leri kavramanın iki ayrı yoludur. Sanatın da, gerçeklik 
alanında birtakım yenilikler bulduğu, daha önce görün­
meyeni gösterdiği, duyulmayanı duyurduğu da doğru-
41