Tar ık Be y----------------------  
sında bir gerginlik, bir rekabet vard ı. Füsun ise babas ını biç
zorlanmadan, yorulmadan, çok derinden, insan ın dünyayı, güne şi, 
sokaktan, evini sevmesi gibi rahatça seviyordu. Gözya şlar ı da babas ı 
kadar sanki bütün dünyan ın haline, hayatın biçimine ak ıtıl ıyormuş gibi 
geldi bana. 
"Merak etme can ım," diye kulağ ına f ısıldad ım. "Bundan sonra her  
şey çok i yi olacak. Bundan sonra her şey düzelecek. Çok mutlu
olacağız." 
"İstemiyorum hiçbir ş ey art ık!" deyip daha da ş iddetle a ğlama ya 
başlad ı. Titreyi şlerini kollar ım ın içinde hissederken, odanın içindeki  
eşyalara, dolab ına, çekmece ye, küçük komodine, Feridun'un sinema
kitaplar ına, her şeye uzun uzun, dikkatle bakt ım. Füsun'un bütün  
eşyasının, elbiselerinin oldu ğu bu oda ya girebilme yi sekiz yıl bo yunca
ne kadar çok istemi ştim. 
Füsun'un hıçk ırıkları daha da ş iddetlenince, Nesibe Hala geldi: "Ah  
Kemal," dedi. "Ne yapaca ğız şimdi? Ben onsuz nas ıl yaşarım?" Yata ğın 
kenarına oturup a ğlamaya baş lad ı. 
Bütün geceyi Çukurcuma'daki evde geçirdim. Bazan a şağı ini yor, 
başsağlığına gelen komş ularla, tan ıdıklarla oturuyordum. Bazan yukar ı 
çıkıyor, odasında a ğlayan Füsun'u teselli edi yor, saç ını okşuyor, eline  
temiz bir mendil veriyordum. Yan odada babas ının ölüsü yatarken ve  
aşağıda bir kom şu ve tan ıdık kalabal ığı ça y, sigara içip sessizce  
televiz yon se yrederken, dokuz yıl sonra ilk defa Füsun ile bir yatakta  
uzan ıp birbirimize bütün gücümüzle sar ıldık. Bo ynunun, saçlar ının, 
ağlamaktan terlemi ş teninin kokusunu içime çektim. Daha sonra a şağı 
inip misafirlere çay verdim. 
Durumdan habersiz olan Feridun, o akş am eve gelmedi. Komş uları n 
benim varl ığım ı doğal karşılamaktan baş ka, Füsun'un kocas ı benmişim 
gibi davranmaların ın da nas ıl bir incelik oldu ğunu, şimdi yıllar sonra  
kavr ıyorum. Her birini Çukur-cuma ya gide gele, yolda, bazan eve girip 
çıkarken tanı dığım bu insanlara çay-kahve haz ırlayıp sunmak,  
küllükleri bo şalt ıp kö- 
 
489