birşeyler daha söylemek istedi ama soluğu yetmedi, sustu. Ya­
pabildiği tek şey olan, küçümseyici, suçlayıcı gözlerle çevresine 
baktı. 
Cevdet Bey, Mari'ye dönüp: "Doktor çağırmadınız mı?" diye 
sordu. 
Bu sırada ağbisi: "Doktor istemez! Benden iyi doktor mu olur? 
Doktorluk insanlığın düşmanıdır!" diye mırıldandı. 
Mari, "Bu durumda ben ne yapabilirim?" diye düşünüyormuş 
gibi Cevdet Bey'e baktı. 
Cevdet Bey, "Evet doktor çağırmak bana düşüyor!" diye 
düşündü. Sonra, Mari ile gözgöze geldikleri için utandı. Kadının 
güzel olmasa bile, şirin olduğunu aklından geçirdi. Sarhoş, hasla 
ve parasız olan ağbisinin, böyle bir kadınla nasıl olup da ilişki 
kurduğunu merak etti. Odayı inceledi: Bir masanın üstünde 
leğenler, tabaklar, bardaklar duruyordu. Bunlar, belli ki, sık sık 
kullanılıyor, sık sık yıkanıyordu. Bir köşede yeni yıkanmış, 
ütülenmiş çarşaflar, gömlekler vardı. Eşya, duvarlar, pencereler 
her yer tertemiz, pırıl pırıldı. Oda bir hasta odasından çok, az 
sonra konuk ağırlanacak bir zengin evinin yeni temizlenmiş 
bir odasına benziyordu. Cevdet Bey, temizlenen ve bakılan bir 
evin odaları ve eşyası içinde bir kadın ve çocuklarla birlikle 
yaşama isteğinin içinde uyandığını farkederek bir daha Ermeni 
kadına baktı ve gene kızardı. Sonra, ağbisine döndü. Nusret ağır 
ağır ve zorlanarak soluyordu. Cevdet Bey ağbisiyle bu kadının 
bu odayı doldurduklarını, kendisinin bir fazlalık olduğunu 
düşündü. Sonra yeniden Ermeni kadına bakarak, hayatında bir 
kere böyle bir kadının, hayır, herhangi bir kadının sevgisini 
kazanamadığını aklından geçirdi. 
Bu sırada ağbisi: "Ziya'yı hiç gördün mü?" diye sordu. Ziya 
dokuz yaşındaki oğluydu. Nusret onu Haseki'deki akrabalarının 
yanına bırakmıştı. 
Cevdet Bey şaşırarak: "Hayır!" dedi, Haseki'ye hiç gitmediğini 
ağbisi biliyordu. İki kardeşin Haseki'yle olan ilişkilerini, Cevdet 
Bey'in ev işleri için Vefa'daki eve aldığı Zeliha Hanım sağlıyordu. 
Son zamanlarda Ziya hakkında yeni bir haber duymamıştı o 
kadından. 
Nusret: "Ziya'yı köye, annesinin yanına yollayayım mı diye 
26