SAADET NlNE (Kendisine yaklaşan Ümit'i iterek): Daha uy­
kum yok benim. Daha biraz önce kalkmıştım, daha yeni 
uyanmıştım. 
ÜMIT: Birazdan Cemil Paşa seni ziyarete gelecek Saadet Ni­
ne, odanda biraz hazırlanmal ısın. 
SAADET NlNE (Gözleri parlar ve bastonuna dayanarak doğ­
rulur): Biraz sonra gelecek mi? (Gururlu) Hani daha önce 
gelmişti, daha yeni gelmişti. Gördünüz mü? Demek daha 
önce değilmiş, daha sonra ... (Koluna giren Ümit'in yardı­
mıyla yürür, koridorda kaybolurlar. Saffet önündeki kağıt/a­
n ciddi bir yüzle incelemeye devam eder, arada bir gülümser. 
Coşkun onu endişeyle izler, gülümsemelerde birazf erahlar. 
Saffet'in suratı asılır, Coşkun telaşla ona bakar.) 
SAFFET: Şey Coşkun Bey ... (Sinirlenerek) Ama Coşkun Bey, 
bu ne biçim bulvar komedisi? Tam sekiz sayfa yazmış­
sınız, henüz çapkın kocanın karısı gelmemiş. Iki saattir 
bekliyorum (Oynar gibi) "Eyvah karım geliyor!" sözüne 
susadım artık. 
KOMŞU KADıN (Saffet'in "Eyvah kanm geli yor" sözünü duy­
duğu için şaşkınlıkla ona döner): Efendim? 
CEMILE (Gülümsemeye çalışarak): Şey canım ... oyun yazı­
yorlar da ... 
COŞKUN (Telaşla atılır): Evet, gerçek değil canım, oyun iş­
te. Bildiğimiz oyun. 
CEMILE (Sinirli): Provamız bitti sayılır. (Komşu kadına) Is­
terseniz biz içeri geçelim. (Coşkun'a bezgin bir yüzle bakar; 
komşu kadınla birlikte koridorda kaybolurlar.) 
COŞKUN: Beni konu komşuya rezil ediyorsun Saffet. 
SAFFET (Umursamaz bir tavırla): Siz de böyle oyunlar ya­
zarak asıl kendinizi rezil ediyorsu nuz. (Önündeki kağıtla-
16