58 
 Tiyatrolarımızın sayısız sahnesi o günlerde 1 ile 2 ile sayılan sahnesi yanında… Ve bunun 
yanında tabii yerel yönetimlerimizin son yıllardaki çok önemli girişimleri özel sektörün bu 
konudaki katkısı çok çeşitli orkestra yapılanmaları çıkardı o rtaya. Bunun yanında uluslararası 
yetiştirdiğimiz olağanüstü değerdeki virtüözlerimiz, opera sanatçılarımız, piyanistlerimiz… 
Yani saymakla, burada çoğunun adını unutacağım diye endişe ediyorum. Bunlar gerçekten 
geleceğe çok büyük bir umutla bakmamızı sağl ıyor bizim. Türkiye hiçbir ülkenin başaramadığı 
bir kültürel hamle yapmıştır sahne sanatları ve müzik alanında. Bizim doğumuzda hiçbir 
ülkenin, Japonya’ya kadar bu denli kapsamlı bir kültür ve sanat yaşantısı yok. Bu Atatürk müzik 
devriminin en önemli başa rısıdır. Cumhuriyetimizin işte bu müzik devrimidir. “Bir gecede 
müzik devrimi olmaz” diyenlere verilecek cevabın bu olduğunu düşünüyorum. Yoksa tarihsel, 
kültürel zenginliğimiz olan müzikleri bir gecede yasaklamak, bir toplumun müziğini bir gecede 
değiştir mek değildir.  Atatürk’ün müzik anlayışı bir vizyondur. Bir yeni yöndür, toplumun 
önüne çizilmiş olan. Bu yön bugün varmış olduğu noktada başarısını kanıtlamıştır. 
Cumhuriyetin ilk kuşak Türk bestecileri, 2. Kuşak Türk bestecileri, şu anda belki 4. Ve 5. K uşak 
Türk bestecileri olağanüstü derecede başarılı eserlerini vererek Türkiye’nin evrensel sanat 
müziği alanındaki dağarcığını geliştiriyorlar. Kanaatimce sözlerime belki burada nokta 
koymam gerekir diye düşünüyorum. Bugün varmış olduğumuz nokta gerçekten övünç 
duyduğumuz bir noktadır. Toplumumuzu daha sanatsal bir noktaya taşımamız gerekir diye 
düşünüyorum. Yoksa sanatı toplumsallaştırmak olmamalıdır amaç. Çünkü popüler müzik, 
popüler hareketler her zaman her yerde her toplumda var. Ama gerçek sanat müziği ni yaratmak, 
o toplumların kültürüne varacakları en son aşamadır. Bu bakımdan nerede büyük bir besteci 
varsa gerçekten orada köklü sağlam bir kültür oluşumundan söz edilebilir. Bu son söz rahmetli 
hocam İlhan Baran’ın sözüydü. Çünkü bir bestecinin yetişmes i ortamını sağlayan bir toplum, 
kültürel anlamda gerçekten her türlü olgunluğa erişmiş, zenginliğe ulaşmış demektir. Teşekkür 
ederim.  
Onur Bilge KULA  
Evet, ben de çok teşekkür ediyorum değerli arkadaşıma. Bu müzik arkadaşlarıma da 
daha önce söz ettim. Ben  İbni Sina’nın Müzik Bilimi adlı yapıtını bu sene okudum. Ve 
gerçekten büyük bir hayranlıkla okudum. Orada sadece bir şeyini söyleyeyim; müzik, ses 
biçimlendirilerek oluşturulan bir sanattır. İbni Sina bunu 1030’lu yıllarda falan söylüyor. 
Yaklaşık 800 yy.  sonra Hegel Estetik Üzerine Dersler adlı en önemli sanat filozofudur Hegel. 
Hegel, Estetik Üzerine Dersler adlı 3 ciltten oluşan yapıtında da müzik sanatıyla ilgili olarak 
belirleyici nitemi budur Hegel’in de. Müzik, ses biçimlendirilerek oluşan bir sanat tır. Edebiyat 
dili biçimlendirerek olur. Hegel daha doğrusu estetik felsefesinde sanatlar biçimlendirdikleri 
malzemelere göre değerlendirilirler ve sıralandırılırlar. 1. Sıraya edebiyatı koyuyor. Çünkü 
edebiyatın malzemesi dildir. Dil bir düşünce ürünüdür.  Düşüncenin işlenmiş halidir. Edebiyat 
ise işlenmiş bir malzemeyi 2. kez işlenmekle oluşan bir sanattır. O nedenle 1. sıraya konulmayı 
hak eder. Hegel’in gerekçesini söylüyorum. Müzik hemen edebiyatın ardından gelir. O da sesi 
biçimlendirir. Şimdi bu gelmi ş geçmiş en büyük sanat filozofunun söylediğini 800 yıl önce 
söyleyen insanları çıkaran coğrafyadan hiç umudu kesmemek lazım. Ve biz de bilgimiz aslında 
bildikçe varız. Biz bunları bilmiyoruz. Yeni yeni ortaya çıkıyor veya bilen var da yazmadı ya 
da konuşm adı. Onu da bilmiyorum yani. Ama bilmenin de sonu yok dolayısıyla umudun da 
sonu yok zaten. Umut da bitimsiz bir süreçtir. Hadi Nazım Hikmet’in dizeleriyle bitirelim. 
Umuda asla kurşun sıkılamıyor yani. Hiç kimse onu ne denetim altına alabiliyor ne de yok 
edebiliyor. Mevcut yönetimlerin de sanatta hiçbir şey yapamadık veya sanatta gereği gibi 
başarılı olamadık demelerinin arkasında yatan Enver Aysever arkadaşım da çok yerinde