Sarmaşığının Laneti'ni düşünmüştü. Ama bugün diziyi kaç ırmas ı 
için bir sebep yoktu ki? O kadar m ı dalg ınlaşmıştı? O kadar m ı 
meşguldü zihni?  
Banu Teyze aniden k ızlar ın sandalyelerinden dikkatle onu 
süzdüklerini fark etti.  
"Teyzecim, Armanu ş Tarot fal ına bak ıp bakamayaca ğını so-
ruyor," dedi Asya en yumu şak sesiyle.  
"Neden fal bakt ırmak istiyor ki?" dedi Banu Teyze sükûnetle. 
"Geleceği parlak, gayet de güzel ve ak ıllı bir genç han ım olduğu-
nu söyle ona. Şimdi durumu parlak olmayanlar illaki gelecekleri-
ni öğrenmek ister."  
"K ırma misafirimizi ya. Madem öyle kavrulmu ş fındık fal ına 
bak," diye üsteledi Asya, tercümeyi es geçerek.  
"Art ık f ındıklara bakm ıyorum," diye diklendi Banu Teyze. 
"O kadar da iyi bir yöntem olmad ığı ortaya ç ıktı." 
"Biliyor musun, teyzem son derece pozitivist bir falc ı," dedi 
Asya Armanu ş'a göz k ırparak. "Fallardaki hata pay ını bilimsel 
olarak ölçüyor." Asya İngilizceyi kesip Türkçe daha ciddi bir ses-
le devam etti: "Madem öyle kahve fal ımıza bak."  
"Bak o ba şka," dedi Banu Teyze, kahve fal ına asla "hay ır" di-
yemezdi. "Ona ne zaman olsa bakar ım." 
Kahveler yap ıldı. Armanuş'unki sade, Asya'n ınki bol şekerli, 
her ne kadar o fal ına bak ılsın istemese de. Asya kafeinin pe şin-
deydi, kaderinin de ğil. Yirmi dakika kadar sonra, Armanu ş'un fin-
can ının dibi soğuduğunda fal aç ıldı ve Banu Teyze saat yönünde 
ilerleyerek şekilleri okumaya ba şlad ı. 
"Burada çok evhaml ı bir kad ın görüyorum."  
"Annemdir," dedi Armanu ş içini çekerek.  
"Çok endi şeli. Sürekli seni dü şünüyor, seni çok seviyor ama 
ruhu gergin, k ıpır k ıpır daima. K ızıl... k ızıl köprülü bir şehir de 
var burada. Su var, deniz, rüzgâr ve... sis. Perde perde sis inmi ş 
şehrin üstüne. Orada bir aile görüyorum, bir sürü kafa, bak bak, 
bir sürü insan, bol bol sevgi, ihtimam ve yiyecek..."  
Armanuş böyle keşfedilmekten bîraz utanarak ba şını sallad ı. "Sonra..." dedi Banu Teyze, fincan ın dibindeki murdar haberi 
atlayarak - yak ında, çok uzaklarda bir mezara çiçekler b ırak ı-
lacakt ı. Fincan ı tombul parmaklan aras ında çevirdi. Sonraki söz-
leri istediğinden daha yüksek sesle ç ıkınca hepsini irkiltti. "Se-
ninle yak ından ilgilenen genç bir adam var. Ama nedense bir tü-
lün arkas ında... tül gibi bir şeyin."  
Armanuş'un kalbi duracak gibi oldu.  
"Sak ın bilgisayar ekran ı olmas ın?" diye sordu Asya h ınzırca, 
Beşinci Sultan kuca ğına hoplam ıştı. 
"Kahve fal ında bilgisayar görmem," diye itiraz etti Banu Tey-
ze. Teknolojiyi ruhani evrenine kar ıştırmaktan ho şlanmazd ı. 
Banu Teyze ciddile şti birden, fincan ı usulca döndürdü. Yüzü 
kayg ılı görünüyordu. "Senin ya şlarında bir k ız görüyorum. K ıvır-
cık saçl ı, kuzguni siyah... iri gö ğüslü..."  
"Teşekkür ederim teyzecim, mesaj al ınm ıştır," dedi Asya gü-
lerek. "Ama bakt ığın her fala akrabalar ını sokmamal ısın, buna il-
timas denir."  
Banu Teyze gözlerini k ırpıştırdı. 
"Burada bir ip var, kal ın, güçlü bir ip, ucunda kement gibi bir 
ilmek var. İkiniz birbirinize çok güçlü bir ba ğla bağlanacaks ınız... 
ruhani bir ba ğ görüyorum... Dostlu ğunuz baki!"  
Banu Teyze ba şka bir şey söylemeden fal ı bırakt ı, kahve fin-
can ını tabağın içine koyup, şekiller kar ışsın, kimseler görmeden 
silinsin diye içini so ğuk suyla doldurdu. Kahve fal ının bu iyiliği 
vard ır; Cenab- ı Hakk' ın görünmez mürekkeple aln ımıza yazd ığı 
kaderin aksine, kahvenin telveyle yazd ığı kader daima y ıkan ıp 
akıtılabilir.  
Kafe Kundera'ya giderlerken Armanu ş şehri bütün ihti şam ıyla 
görsün diye vapura bindiler. Vapurun kendisi gibi yolcular ında da 
bir dermans ızlık havas ı vard ı ama koca tekne lacivert denize aç ıl-
dığında kopan ani rüzgâr bu havay ı çabucak da ğıttı. İçerideki ka-  
 
  '