yım bu kadar suyu, içecek değilim ya, elbet bir yere bırakaca­
ğım," diye gülerekten karşılık veriyordu. Pişmanoğlu kocaman 
göbekli, hep gülen bir adamdı.
"Varsın şu yaz gününde bir iyice suya doysun teresler," di­
yordu. "Ya susuzların yerinde olsalar ne yapacaklardı? Millet 
aşağıda bir damla su için can veriyor, bu teresler de ayaklarına 
gelmiş nimeti tepiyorlar. Basacağım suyu, basacağım üstlerine. 
Bu sıcakta gözleri suya doysun."
Durmadan kasabada çarşı çarşı, dükkan dükkan böylece 
konuşuyor, milleti güldürüyordu. Daha da çok onun sözlerine 
Ali Safa Bey, Kaymakam, Yüzbaşı Faruk kasıklarım tuta tuta gü­
lüyorlardı.
Uzun, geniş, gittikçe de uzayan, genişleyen toz bulutunun 
içindeki kalabalık kasabanın altındaki kubbeye gelince bir an 
durdu. Azıcık karıştı ortalık, büyük bir gürültü ta kasabaya ka­
dar ulaştı. Buraya gelinceye kadar kalabalıktan çıt çıkmamış, 
susmuşlardı.
Savrun boyu köylüleri, su altmda kalmış çamur içindeki 
Azaplı yöresi köylüleri elleri ayaklan, yüzleri gözleri, saçları, 
tüm bedenleriyle bir toz deryasına batıp çıkmışlar, tozdan adam 
olmuşlardı.
Kasabalılar, köylüler kubbenin oraya gelip durduktan, dün­
yayı gürültüye boğduktan sonradır ki ancak, büyük öfkeli bir 
köylü kalabalığının kasabaya doğru yürüdüğünü duydular. Önce 
şaşkın şaşkın biribirlerinin yüzlerine baktılar, inanmadılar. Bir ses­
sizlik oldu. Sonra güldüler, şakalaştılar. Sonra bir de baktılar ki 
kubbenin altındaki gedikten görülmemiş, bitmeyen tükenmeyen 
bir kalabalık sökün etti. Hemen gürültüyle kepenkler indirildi, 
herkes evine kaçtı sığındı. Kapılar kapatılıp ardından muhkem 
sürgülendi. Yüzbaşı Faruk ne yapacağını bilemiyordu. Kayma­
kam, öteki memurlar, ağalar, candarma komutanlığına sığındılar.
Yüzbaşı sonunda candarmalara sert:
"Süngü tak," emrini verdi.
Bu bir ayaklanma mıydı? Ağaların çoğu tir tir titriyordu. 
Hepsinin de yüzleri ölü yüzü gibi. Kaymakam yere, bir duvarın 
dibine yığılmış, teşbihini çıkarmış, dudakları kıpır kıpır durma­
dan dualar okuyor dört bir yana üflüyordu.
444