690 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
Hasan: 
"Sus," dedi korkuyla. "Nenem duymasın böyle dediğini." 
Ummahan: 
"Nenemi babam öldürdü. Hem de parça parça etti. Nenemin kolu bir kur­
dun ağzında." 
İkisi de iki yerden kirp diye sustular. 
Neden sonra Hasan: 
"Taşbaş Arncam bir gelse," dedi. "Başka hiçbir çaremiz yok. Gelse de babamı 
da, bizi de, köylümüzü de kurtarsal" 
Ummahan: 
"Hasan, ona amca deme. Bir insan ermiş olunca amcalık gider. Ona Efendi­
miz de de, günaha girme," dedi, çok çok yumuşak söyledi. 
Hasan: 
"Taşbaş Efendimiz bir gelse de ... " 
Durdu, düşündü , sonra gözleri yaş doldu. 
"Ama ben onu öyle çok, öyle çok özledim ki ... Bir gelse Taşbaş Amcam!" 
Ummahan: 
"Kuşlan da kurtarsa yılanların elinden." 
Hasan: 
"Ya o gelse, ya beni alsa Kırklar mağarasına. Onların suyunu getirir, kahve-
lerini yapardım," dedi, sesi kanncalandı, titredi. 
Ummahan: 
"Oraya beni de götür. Bir de kız gerek onlara." 
Hasan: 
"Bir de kız," dedi. "Taşbaş Arncam gibi iyi bir adam yoktu ki bu dünyada. 
Çocuklan seven ... Bilse ki biz burada sıkışmışız, bu haldeyiz, hemen gelir. He­
men gelir de ... " 
Arkasını getiremedi, boğazına yumruk gibi bir şey tıkandı. 
"Bilse ki ne haldeyiz ... "