ceği bir sesle : "Baba, baba, baba," diyordu İbrahim, "ne zaman, ne 
zaman öldüreceksin bunların hepsini de beni kurtar acaks ın? Beni, 
beni, beni, beni de öldürecekler baba. Öldürecek ler." 
Sürgünlük sözüne ilk önce çok sevindi İbrahim. Sevincinden kö­
yün içinde dört döndü üç gün. Onları memleketin bir ucuna, . Akyol­
luları da öteki ucuna sürecekler, ne onlar bulundukları yerden çıkabi­
lecekler, ne de ötekiler. Oh, ne güzel, ne güzel! Bu sevinçle, baba sının 
çok değer verdiği sedef kakmalı sapı olan nagant tabancas ını Aliye ver­
di. Bundaiı böyle tabancanın ne gerekliği olaca ktı? Öldürülme kten 
kurtulmuştu, hem de ölünceye kadar. Kasahaya gitti, deli gibi, sevinç­
ten taşarak çarşıyı, demircileri, saraçları, arahacıları dol�tı, bir iki san­
dık boyalı şekerleme aldı, köyün bütün çocuklarını toplayıp dağıttı. 
Babası sürüleceklerine çok üzülüyor, deli divane oluyordu. "Ben bu 
kasabayı yaka rım eğer beni sürerlerse, " diyordu da b�ka bir şey demi­
yord u. "Koca Reise de söyle dim, ben bu kasabayı kökünden silerim 
eğer beni sürerlerse, dedim. Bu kasahada ot bitmez ederim. Bu kasaba 
ören olur. Sonra da bu örenin üstünde benim ölümü bulurla r." 
Babası da ölümden çok korkuyordu, anası da ... Tekmil köylü de 
öldürülmekteıi korkuyo rlardı. Akyolluların köylüleri, fıkaralar, kovu ­
lup kurtuldular. Peki bu kadar korkan insanlar neden sürgünü sevinç­
le karşılamıyorlar da kasabayı yakmak istiyorlar, yıkmak istiyorlar t� 
üstünde � komamacas ına? .. 
Babas ının bu tepkisini duyduğu günün gecesi koşaraktıln , ardın­
dan uğuoarak gelen, onu yakalayı p, dişle rinin arasında parça parça er­
leyecek canavarın elinden kurtulmak için var çabasını harcayarak Ana­
varza kayal ıklarına çıktı, o her zamanki vardığı yere vardı, uçurumun 
b�ında durdu, bağıraraktan sallan maya b�ladı. Tetikteki Ana v.arza 
çobanları hemen varıp onu yakaladılar, baygın, kayalıklardan ovaya 
indirip çiftliğe götürdüler. İbrahimi her getirişlerinde Derviş Bey on­
lara yüklüce bir bahşiş veriy or, çobanlar da keçilerini hep uçurumun 
yakınlannda otlatıyorlard ı. 
"Yavr um, azıcık bana bak hele, DerviŞ Bey konağında mola? Ben 
geldim. Ala T emir derler adıma." · 
"Yukarda ," dedi İbrahim güzleri fal �ı gibi açılarak. Bu Ala Te­
miri çok duymuştu, bu muydu? Bu tuhaf , dört köşe kütük gibi adam 
mıydı Çukuro vanın en bec erikli, en çalışka n, en zengin adam ı? Gidip 
431