"İsviçirayada da okur mu, kafir solcu olur mu!" 
"Öldüreli m," dedi Mestan . :'Ne olacak, kim bilecek bizim öldür-
düğümüzü?" 
"Kim bilecek? " dedi Mustaf a Bey. "Hele bir düşüne lim." 
"Hepsi düşmanımız deği� mi? Ha Derviş, ha Kurtboğan ın oğlu." 
Mustafa Bey derin bir düşüneeye vardıktan sonra başını kaldırdı 
Mestana baktı : 
"Bu işin üstesinden gelemeyecek miyiz yoksa Mestan?" diye göz­
lerini onun gözlerinin içine dikerek baktı. Mestan gözlerini kaçırıp : 
"Geleceğiz Bey," dedi durgun,· ağır. "Üstesinden geleceğiz. Ne 
olursa olsun Dervişi öldüreceğiz ." 
Mustafa Bey gene gözlerini Mestanın gözlerinin içine dikti. Mes­
tan gene gözlerini kaçırdı. Kırçıl sakalları titreyip, yanık, derin kırışıklı 
yüzü wra gelmiş gibi acıyla buruştu. 
"Yel Veli ölmüş .olma sın?" 
Mestan : 
"Şimdiye kadar bir haber ulaştırırdı bize ondan ," diye güvenini 
yeniledi. 
Harndi dik dik : 
"Uiaştırmaz dı," diye sertle şti. "O kadar ölümden korkan bir 
kişi. .. Varıp da, gidip de Dervişin konağı nı gözleyecek de bize ondan 
bir haber ulaştıracak. Tuzla yımda kokma. Kokma e mi Mestan?" 
' · "Olur," dedi ağırba şlı. "Olur kardeş. Olur köpoğlu köpek Ham­
di." 
Bey: 
"Onu öldürmüş olmasın Derv iş?" 
"Kim bilir," dedi Mestan hüzünle. "O öyle bir izciydi ki ... O 
öyle bir ... O öyle bir yürürdü ki ... Kanat takıp. O, o, öyle ... " Ağıt 
söyler gibi başladı. 
Harndi : 
"O öyle bir iz sürerdi ki ... O ağaçların tepesindeki kuşların bile 
o o • " ızını ... 
Mustafa Bey : 
"Onu öldürmüş olmasın Derviş?" diye yineledi, üzgün, yüzü asıl­
mış, azıcık da sararmış, elleri titrer. 
Sustular. Beyin hali hiç iyi değildi. Sıcak da gittik çe çöküyordu. 
270