266 Yaşar Kem al-Dağın Öte Yüzü 
İyice çeke çeke sardı. Ayağa kalktı. Ama gene, her adım attıkça yüreği bulanı­
yordu. Edemedi, bir taşın üstüne oturdu, başını elleri arasına aldı. 
Burada kalmalıydı. O namussuz köylüyü beklemeliydi. Aaah ... Haa? Az son­
ra bunları burada koyup yola düşmeli. Sel götürsün, kurt kuş yesin. Eşkıyalar 
çöksün başlarına. Hiç olmazsa tek başına pamuğa yetişmeliydi. 
"Elif, ben gidiyorum." 
E lif: 
"Delirdin mi? Baksana havaya, yağmur geliyor. Sel götürür bizi. Sel' Anaının 
koluna girelim. Sürüye sürüye ... " 
Ali gökyüzüne baktı. Kuzeyden üstlerine doğru gelen bulutun bir parçası 
kararıp duruyordu. 
"Yağmur geliyor," diye bağırdı. "Ana yağmur geliyor. Yokuşu çıkmalıyız. 
Yoksa sel götürür bizi. Yükü bu sel yatağından yukarı çıkaralım." 
Yükün bir yanından Elif, bir yanından Ali tuttu, yokuş yukarı, büyük kaya­
nın üstüne kadar taşıdılar. 
"Burası iyi. Burada çocuklara da bir şey olmaz." 
Güneş kızdırdıkça kızdırıyor, cayır cayır yakıyordu. Yokuşun renkli taşlaş-
mış, çakıllaşmış toprağı ocaktaki demir gibi kızmıştı. El değdiremezsin. 
Ali: 
"Ana," dedi, "seni sırtıma alıp yukarı götürebilsem ... " 
Meryemce gene yumulmuş, bir topak kalmıştı. 
"Çocuklar da yükün yanında kalsın." 
Elif Meryemcenin koluna girdi, kaldırdı. Bir iki adım attırmak için gayret et­
ti. Meryemce üstüne yıkıldı, kırılmış kemikleri un ufak olmuş gibi de ayakları 
sürüklendi. 
Ali çocukları yükün yanına götürüp geldi. Anasının koluna girdi. Yokuş yu­
karı yürüdüler. 
Karanlık bulut Aliye güç, umut vermişti. Ayağını duymuyordu artık. Yüreği 
bulanmıyordu. Bacaklarında bir ağrı ki, dayanılmaz. Tabanları da öyle. Ama Ali 
bundan memnun. Yüreğindeki o sızlama olmasın da, isterse tüm bedeni dom­
dom kurşunu yarasıyla dolsun. 
Meryemce ölü gibi omuzlarına asıldıkça asılıyor, ağırlaştıkça ağırlaşıyordu. 
Sürüklenen ayakları da yola iki karışık çizgi çiziyordu. 
Elif soluk alamaz olmuştu. Ali yoruldukça, Meryemce ağırlaştıkça zorlatı­
yor, çabuklaşıyordu. Huyuydu. Huyu kurusun. 
Şimdi Elifle Meryemceyi, ikisini de arkasına takmış, sürüklüyordu. Elifin 
omuzu kopuyordu. Soluğu çıkmıyordu ama bir şey de diyemiyordu. Dese bile 
Ali duymaya caktı. Yüzü korkunçl aşmış, gözleri dışarı uğramıştı. Uzamış boy-