cinsinki pasiftir. Kadın fazlaca hoppa mizaçlı bile olsa mert 
bir erkek onu daima birçok aşk günahlarından koruyabilir ... 
Hiç böyle kadınlığı hasebiyle karısını hemen hemen yarı 
mazur görüp de bütün hışım ve intikamını aşığa yöneiten 
koca da görmedim. Bu da bir nevi çağdaş felsefe olmalı ... 
Biz böyle konuşurken kuvvetli bir yumrukla güm güm 
oda kapımız vuruldu. Döşekte ikimizi de birdenbire gizli bir 
sıtmanın soğuk nöbeti aldı. Sanki titreyerek donuyorduk. 
Ağzımı Cevher'in kulağına vererek yavaşça sordum: 
-Bu ne? 
O, donarken yüreği katılan bir insanın son titremeleriyle 
iki çenesi birbirine vurarak cevap verdi: 
-Bilmem ... 
-Ne yapacağız ? 
-Bilmem ... 
Dışarıdan güm gümler artan bir şiddetle devam ediyordu. 
-Bu saatte kapıyı böyle gümleten kim olabilir? dedim. 
Yine ondan değişmez bir ifadeyle: 
-Bilmem ... cevabını aldım. Meğerse biz bilmeden ne 
büyük belaya atılmışız. 
-Fakat oda yı sarsan bu darbelere karşı içeriden herhal­
de bir hayat eseri göstermeliyiz. Ne yapalım çabuk söyle ... 
Cevher bir saralı gibi sarsak sursak döşekten kalktı. Ace­
le bir çare bulması için beynini iki avucu arasında sıktıktan 
sonra eliyle bana demin yukarı çıktığımız gizli merdivenin 
kapısını işaret etti. 
Onun bu seri komutuna ben hemen itaat göstereme dim. 
Korkunç bir tereddütle göz göze bakıştık. Çünkü ikimizin 
de hatırasında Osman Sadık Bey ve Raife Hanım faciası can­
landı. O gece de günahkar kadın sevgilisini bu merdivenden 
kaçırmıştı. Bu gece de acaba yalnız şahıslar değişerek aynı 
vaka mı tekerrür edecekti? Nasıl oldu da bu evin uğursuzlu­
ğu bizi aynı tehlikeli yere sürükledi? Kadere inanmayanları 
şaşırtacak bir hal... 
Bununla birlikte uğursuzluğu ne kadar biliniyor olursa 
olsun bu gece o merdivenden başka gizlenecek bir yer yok-
160