"Anlamıştım," dedi Ali Safa Bey. "Arkasında böyle birisi 
olmasa köylü bu kadar diretemezdi. Şimdi anlaşıldı."
"Anlaşıldı ya..."
"Onlar nerede şimdi, nasıl, ne yapıyorlar?"
"Dur Ali Efendi, sabırlı ol! Bir geceydi. İki mi, üç ay mı ne 
önceydi. İnce Memed köye gelmiş dediler. Dut ağacının altına 
vardım ki, ne görürsün, ortalık mahşer... Kalabalığı yardım, 
yanlarına vardım. Ortaya ateş yakmışlar. Halılar, kilimler ser­
mişler dutun altına. Seyfali üç koyun kesmiş. Konuşuyorlar. İn­
ce Memed dedikleri bir ince, sırık gibi uzun adam. Allah boy 
vermiş ki, boy vermiş. Kavaklar gibi ığranıp durur. Niye geldin 
diye sordu Seyfali, hoş gelip safalar getirmişsin ya, hacetin ne 
diye sordu Seyfali. Uzun boyunlu Seyfali. O da Ali Safayı öl­
dürmeye geldim dedi. Köylülere zulmettiğini duydum, onu öl­
dürmeye dağlardan Çukurovaya indim, dedi."
"Demek böyle dedi ha?"
"Böyle de dedi, daha çok şeyler de söyledi. Bana Memed 
demesinler, yıkmaz isem konaklan, dedi. Abdiyi öldürdüm, de­
di, Abdi hiç, Ali Safayı öldüreceksin ki dünyaya, tekmil dağlara, 
Ankaraya kadar namın yürüyecek. Güldü, çok güldü. Şimdi 
onun, o Ali itinin hiç haberi yok, diyordu. Öleceğinden, onun 
Azrailinin dağlardan indiğinden hiç haberi yok, diyordu."
"Desin," dedi Ali Safa. "Ben ben, ben ben ben... Kaç kişiy­
diler?"
"Çok, çok... Hepsi de silahlıydılar, sırma fişeklik kuşanmış­
lardı. Çok kişiydiler. Gözleri çelik gibiydi. Yemin ediyordu bo­
yuna. Korkmayın köylüler, diyordu. Ben yaşadıkça korkmayın. 
Ben sağiken şaha sultana eyvallah etmeyin. Hepsinin hakkın­
dan gelirim. Elleri kocamandı. Bir elleri vardı, alıcı kuşun pen­
çesine benziyordu. Ben bir Ali Safayı öldüremedikten sonra ne 
demeye İnce Memed olmuşum da dağlara düşmüşüm, diyor­
du. Dağlar şahini olmuşum. Ona, yanındakiler bir de ad tak­
mışlar. İnce Memed demiyorlar ona, hep şahin diyorlar."
"Şimdi nerede, köyde mi?"
"Ne kurnazdır o, ne kurnaz! Köyde kalır mı hiç o? Bizim 
köyde bile bir o gece kaldı. Ben, diyordu, zaten bu Çukurovada 
kalmayacağım. İşimi göreyim, tez günde şu Ali Safarim kanım
408