Orta Direk 117 
Sesi o kadar acı, çaresizdi ki Elifin gözleri yaşla doldu. Meryemcenin yüzüne 
bakınca korktu. Yüzü kara sarı olmuştu. Hastalar ölüme doğru o renge girerler. 
Hemencecik sırtındaki yükünü indirdi, yere attı. Meryemceyi kolundan tuttu: 
"Otur anam," dedi. "Gayretli, güzel anam. Kurban olduğum." 
Meryemce oturdu. Elif, çocuklar, ayakta durmuşlar korkuyla ona bakıyorlar­
dı. Meryemce başını toprağa eğmiş, yüzü gözükmüyordu. Ağzı kupkuru olmuş, 
etleri çekiliyordu. Derin derin bir soluk aldıktan sonra, başında bekleşen ço­
cukların, Elifin korkulu yüzlerini gördü. 
"Geçer gibi oldu. Hiçbir şeyim kalmadı. Adam çok çabuk yürürse, gençken 
de böyle olur. Ne durmuş başımda öyle bakarsınız?" 
E lif: 
"Kul olduğum ana m, bakıyorum ki ... İyisin çok şükür." 
Meryemce karşılık vermedi sustu. Başını da yere eğdi. Uzun bir sessizlik 
oldu. Elif, çocuklar soluklarını bile tutmuşlardı. Neden sonra başını kaldıran 
Meryemce derin derin içini çekti: 
"Ulaştın işte," diye inledi. 
Elifonun yüzünü görünce sevindi. Yüzü açılmış, rengi yerine gelmişti. Yo­
lun kıyısına , Meryemcenin sağına oturdu. Çocuklar da onun yanına oturdular. 
Sıralandılar. 
Aradan epey geçti. Konuşmadılar. Biribirlerinin yüzüne bakmadılar. Göz gö­
ze gelmekten korkuyorlardı. Çocuklar bile. 
Elif, sonunda yarılmış ellerini toprağa bastırıp, ağır, inleyerek ayağa kalktı. 
Sırtındaki ağır yükle ayağa kalkmak her insanın harcı değildi. 
Meryememin başında dikildi kaldı. Ne söyleyeceğini bilemiyordu . 
"Ana," diye derinden, ince bir sesle söze başladı. "Hanım anam, sen bura­
dan kımıldama. Biz Aliye yetişelim. Konağa varınca, biz yanında olmayınca, 
yükü dağda koyup da gelemez. Sen şuracıkta dur da bekle oğlunu. Ben he­
men geri salarım Aliyi." 
Çabuk çabuk yürüdü gitti. Çocuklar da analarının ardına düştüler. Neden 
sonra, onlar ta ötelere uzaklaşmış gitmişlerken, Meryemce başını kaldırdı, ar­
kalarından baktı. Çocukları da analarının arkasında görünce, yüreği ağzına 
geldi. Başından aşağı kaynar kazanlar döküldü. Donmuş, soru dolu gözlerini 
üstlerine dikti. Onlar gediği aşıp da, gözden ırayıncaya kadar oradan gözlerini 
ayırmadı. 
"Ulaştın işte, ulaştın orospu gelin. Boynuzlu herifin avradı. Ulaştın da, geç­
tin de," diye inledi. "Seni şu kör olası Uzunca Aliye almaz olaydım da, Allah be­
lamı vereydi. O Uzunca Aliden sen azıcık daha iyisin ya. Bak o çocuklara, bak 
o it doğurduklarına da domuz döllerine, onlar da ... Ulaştın işte. Ulaştın da beni 
yazıda yabancia koydun da gittin ... "