"İnce Memed nam kafir adem, yakalamış bizim Kenanı, 
söyle Murtaza Ağanın yerini, o bilmiyorum, demiş. O bilmiyo­
rum dedikçe ötekiler basmışlar değneği, hayasını burmuşlar, 
bizim Kenan da ölürüm, ölürüm de Murtaza Ağanın yerini 
söylemem, ben onun evinde dünyaya, dosta da düşmana da 
açık sofrasında yemek yedim, demiş. Pıravo, bin pıravo aslaru­
ma da, şehit eviadım Kenanıma ... " 
Kasaba olayı daha o Yüzbaşıya ulaşamadan çok önce duy­
muş, berber Kör Salihin Nazikler adlı dükkanı, arı kovanı gibi 
işlemeye başlamıştı. 
Yalnız Murtaza Ağa kasah ada hem dolaşıyor hem de kor­
kuyordu. Adarraya gitmeden önce Muhtar Kenana bir mektup 
yazdırıp Ankaraya, Adanadan attırt mıştı. Acaba Arif Saim Be­
yin getirdiği mektuplar arasında bu da var mıydı? O zaman o 
mektuplar arasında Muhtar Kenanın iki tane mektubu olması 
gerekti. Birisi avukatın Adarrada yazdığı, öteki de Müddeiu­
muminin bizzat kendi eliyle daktilosunda donattığı mektup ... 
Ulan Müddeiumumi Bey, bir de mektup yazıyor ki, ulan oğ­
lum allameyi cihan mısın, her satırını yiyen köpek kudurur, 
vay vay! Eğer iş böyleyse kıymetli kahraman Muhtar Kenan, 
İnce Memedin değil de · Kertiş Alinin sopaları altında can ver­
miştir. Bunu Yüzbaşıdan öğreneceğim, hem de bu gece, dedi 
kendi kendine. Öğrenmezsem merakımdan ölürüm. 
Gece yarıyı iple çekiyo rdu. Belki de gelen İnce Memeddir ... 
O ki, bu kasahada Ağa bırakmamaya ant içip yemin vermiştir. 
Niçin ilk öldüreceği kişi Murtaza Ağa olmasın, bu kasahada 
ondan görkemli, ondan yiğit, ondan zengin kim vardır ki? O, 
Murtaza Ağanın nur içinde yatası babası Adanadan bu yana 
biltekmil toprakları tapulayan kişi değil midir? O Murtaza ağa­
nın her gece mübarek mezarında yatası babası bu kasahaya 
Maraşlılarla birlikte ilk çeltik eken, ilk pamuk yetiştiren kişi de­
ğil midir? O Murtaza Ağanın soylu Türkmen Beyi babası değil 
midir ki, bu kasabanın ovalarını koyun sürüleri, inek, boğa sü­
rülen, yılkı yılkı atlarla doldurmuş kişi? 
Onun soylu, gök gibi gürleyen dedesi değil midir ki ... Mur­
taza Ağa buraya gelince duruyor, dedesinin yaptığı büyük işle­
ri kendi kendine bile söylemekten ürküyordu. Ama o ne yap-
371