mizi söyledi mi Dervişe, söyle dikten sonra da o tadıca canını teslim 
etti mi Hidayetin yağlı kurşunlarına? Ne dersin Mustafa Bey, it soyu! 
Her gün geçen Derviş, hem de bu yoldan, konağı nın önünden, biz bu­
rayı bekledik bekleyeli niçin hiç geçmiyor? Sunu niçin hiç diİşünmü­
yor da boyuna karıncalada uğraşarak, fikaraların canlarını yakarak, ge­
lecek diyor sun? Derviş bugün bugün gelecek diyorsun. Bekledik bek­
leyeli her gün, düş gördüm, Derviş bugün buraya gelecek diyors un, 
jşte gelmiyor. Gelmiyor, gelmiyor, gelmiyor işte. Gelmiyor, işte gelmi­
yor. Gelmiyor. Çada da pada! Gelecek, ben de biliyorum gelecek. 
Ama her gün gelmeyecek. Bir gün gelecek. Sen düş görsen de gelecek, 
görmesen de ... Tıpı§ tıpış gelecek. Al atının üstünde dimdik gelecek. 
Bir bakmışsın .... BirbJmuşsın ... Bir bakmışsın ... Derviş atının 
tımağ ınin dibinde, ala kan içinde debeleniyor, dön kur şunun dördü­
nü de göğsünden yemiş, dön delikten dön oluk kan fişkırıyor ötele­
re ... O kıvranıyor, yerleri cınıyor, atının ayakla rına sarılıp, atm tay­
nakları nı dişliyor. At oqu tekmeliyor. Biz karşıda dur:muş onu seyrey­
liyoruz, dön · kö§C, hemencec ik ölmesin diye de Allaha dua ederek. 
Maraşlı Veliyi, . Altındiş Veli derlerdi adına, Mustafa Beyle böyle öl­
dürmemiş miy�? Kuqun yiyip atının arnağ ının dibine düşmüş, 
Veli aanın ön bacağına yapışmış, b:ı.cağa dişini geçirmiş bırakmıyor. 
At deliriyor, dönüyor, çırpınıyor, şaha kalkıyor, kaçıyo r. Veli bacağa 
yapışmiş bırakmıyor. Uzun sürdü Velinin bu hali. Bey, di:Ye yalvar­
dım, bakın bakın, şu küçücük karıncalara, ne yapıyor, bakın bakın, 
tuh �a allahsız alçak, tuh sa'ria, tuh sana, Bey dedim, yazık şuna, bir 
kuqun sallayalım, ölü versin. V diye acımıyorum, ama atın ne günahı 
var? Yeliyi ben düşürm\iştüm ama, benim ne günahım var, Bey em­
retmiş ti. Yok. dedi, Veli, dedi, üç günde de ölse, böyle dişleriyle aa­
nın ayağına yapışmış ölecek. Velinin suçu neydi, ne bileyim ben, 
ununuro herhal�e büyük bir suçu vardi. Olmaz olur rn.u? Gene Der­
vişlerle ilgili bir suç olacak. Bey etme, dedim, dayanamaz oldum; .. 
Derken at şaha kalkarken daha V di çözülüverd i, ağzı yukarı, kolları, 
haCakları sonuna kadar açılmış toprağa, mavi dağial esinin arasına seri­
liverdi. Kurtulan at aldı yatırdı, Mustafa Bey, işte bu karıncalartan oy­
nayan köpek, üç kuqun yetişilim ann ardı�dan. At bir tökezidi, kalk­
tı, bir ... Kalktı bir daha, sonra tepesinin üstüne gitti. Alçak pezevenk, 
alçak pezevenk. Daha ata yüreğim yanar. Şimdi de şu küçümencik ka-