içeyim de şu yaz sıcağında yüreğim soğusun da dağlanma çe­
kileyim. Eşkıya adamm bir yanı dağda, bir yanı bağda olmalı. 
Onu öldürünceye kadar Çukurovadan çıkmam, diyordu da 
başka bir şey demiyordu."
"Şimdi nerede olabilir, bir duymuşluğun var mı?"
Sesi iyice titriyordu.
"Var," dedi Şefçe Kahya. Aaah, diye geçiriyordu içinden, 
aaah! O gün, köye geldiğini söyleseydik, İnce Memedin Çuku- 
rovaya indiğini... Bu mendebur bütün bu işleri, korkar da başı­
mıza getiremezdi. Ali Safa Beyin is karası yüzü gittikçe yeşile 
dönüyor, Şefçe Kahya da bundan dolayı sevinç içinde kalıyor­
du.
"Şimdi o, bir, Hemite dağmda olabilir. Hemite dağmda top 
ziyaret ağacımn altmda... İki, Anavarza kalesinde olabilir. Üç, 
Karatepeye doğru geçebilir. Onu bu ovada aramamalı. Çok 
kurnaz bir eşkıya bu ince, uzun herif."
Ali Safa Bey durdu, düşündü, gözleri parladı. Bütün bede­
ni bir sıtmada yandı, is bulaşmış gibi kararmış yüzü kızardı. 
Sonra da soğuk terler döktü.
Şefçe Kahya:
"O kan içici öldürecek seni," dedi. "Mukayyet ol. Bir de 
diyordu ki, benim arkamda çok büyük bir adam var. Ali Efen­
di ne bilsin benim arkamdakini, diyordu. Benim sırtımı daya­
dığım adamı Ali iti bilse, diyordu, haşa huzurdan, Ali iti, di­
yordu! Ali itinin dudağı çatlar da korkusundan, sizin köyü 
değil, şu Çukurovayı, Anadolu toprağını bırakıp da Akçade- 
nizin ötesine kadar kaçar. Ama duymasın, kaçar da onu öldü- 
remem. Amanın, amanm, amanın ha duymasın! Bu itler kor­
kaktırlar, bu alçaklar tavşan gibidirler, yüreksizdirler. Amanın 
kaçar, duymasın. Her şeyi duysun da bes bunu duymasın, di­
yordu."
Ah Safa hemen atıldı, gözleri yerlerinden dışarıya fırladı:
"Söyledi mi?" diye bağırdı. "Kimmiş o?"
"Söylemedi," dedi Şefçe Kahya gerinerek. "Ne kurnazdır 
o! Hiç söyler mi? Ama çok büyük bir adam olduğunu, Ankara- 
da oturduğunu duydum."
"Biliyorum," diye ayağa fırladı Ali Safa Bey. "Biliyorum."
409