tane ağa. Daha ince Memed admdan ödleri kopuyor ağaların. 
Onun Çukurovaya indiğini bilmezler mi? Çukurovada sana gel­
diğini de bulamazlar mı? Sen de daha fıkara soluk almadan baş­
ladın, halimiz dirliğimiz, halimiz dirliğimiz... Sana bir şey deyim 
mi Çocuk Osman, sen bu akıllan İnce Memedi ağalara teslim 
edersin. Ben bilmez miyim seni! Ağalar da alırlar İnce Memedi 
hükümetlerine götürürler, onlar da İncemizi asarlar. Ondan son­
ra ipin altında ağla, ağıtlar yak Çocuk Osman..."
Koca Osman bir fırsat buldu:
"Haklısın Kamer, haklısın. Sus. Sus anam sus!"
"Bu senin yaptığın ayıp. Köyün başına yıkılsın. Ali Safa Be­
yin cehenneme gitsin. Ne insanlık kalmış, ne töre... Daha solu­
ğunu almadan... Sürgün ederse sürgün etsin Ah Safa. Sizin tav­
şan yüreklerinizden dolayı."
"Sus Kamer sus," diye bağırdı Koca Osman gür sesiyle. 
"Sus koca karı."
Memed çekişen karı kocayı gülerek, sevgiyle izliyordu.
"Sus koca karı sus, Memed bizim oğlumuz, hem de şahini­
miz. Aaah, ah Kamer, köyün durumunu bilmesi iyi olmaz mı 
Memedimin?"
Kamer Ana azıcık yatışmış:
"İyi olur," dedi. "Öyleyse Zeyneli söyle. Köyün birinci du­
rumu Zeynel. Kel Zeynel."
Koca Osman dudakları sarkmış, hüzünle.
"Şahinim," dedi, "durumlar çok kötü. Sen bugünlerde dağ­
da barınamazsın. O dağ kollarının adamı azıcık yabansı olurlar. 
Hele bugünlerde kudurmuşlar. Ne İnce Memed tanırlar, ne Gi- 
zik Duran. Öz babalarını bile kovalayıp hükümete teslim eder­
ler. Şu Anavarzaya çıksan iki günde yakalanırsın. Şimdilik bu­
rada, bizde kalacaksın. Senin burada olduğunu bu koca kan­
dan başka kimse bilmemeli, oğullarım bile. Seni kimse görmedi 
buraya gelirken, Veliden başka öyle mi?"
"Kimse görmedi."
"İyi öyleyse. Bu koca karının oğulları bile bilmeyecek. Bir 
şu koca kan, bir sen, bir ben, bir de koca Allah..."
Kamer Ana başını salladı, beyaz başörtüsünün altından çı­
kan alnındaki altınlar şakırdadı:
27