"Niçin yedin iz?" 
"Çok dayandık yememek için. Aç kaldık. Bir ay, iki ay, üç 
ay dayandık Sonra bir tane kestik. .. " 
"Ondan sonra?" 
"Gene acıktık. " 
"Sonra ?" 
"Gene kestik ." 
"Sonra ?" 
"Bütün keçiler tükendi. Son keçiyi de üç gün önce kestik ." 
"Şim di?" 
"Açız ." 
Mahmut Ağa ayağa kalkb, oradakiler onu abna binecek, 
Muhtar Musayı çiğneyerek öldürecek sandılar. Oysa, hiç öyle 
olmadı. Mahmut Ağa yumuşacıktı, ne kadar yumuşak olabilir­
se böyle bir adam, o kadar yumuşaktı. Usulca yerinden kalktı, 
Musanın yanına gitti. 
"Başını kald ır!" diye buyurdu soğuk bir sesle. 
Musa korkuyordu, usul usul başını kaldırdı. 
"Bugün, bu köyden çıkıp gideceksiniz . Bir tek kişi kalma­
yacak. Yarın gene geleceğim, eğer bir tek kişi bile kalmışsa bu 
köyde atıma çiğneterek öldüreceğim. Aniadın mı?" 
"Ağam kıyma bize. Bizi yerimizden yurdumuzdan etme. O 
keçileri yetiştiren bizdik. Gene yetiştirir, bir keçinin yerine üç 
keçi veririz . Bağışla bizi." 
"Yann bu köyde kimseyi görmeyeceğim ." 
Buyruğu kesindi. 
Mahmut Ağa üç gün sonra köye döndüğünde köy bom­
boştu. Adamianna evleri teker teker arattı. Köyde üç yaşlı kö­
pekle, yaşlılıktan ayağa bile kalkamayan bir kankocayı köyün 
dışındaki keçi ağılına sığınmış buldula r. Ağaya getirdiler. 
"Siz niye gitmedi niz?" 
Büzülmüş, çok da temiz giyinmiş kankoca, ona hiç karşılık 
vermediler. 
Mahmut Ağa üstelemedi. Bu yaşlı kişilere çok acımış, göz­
leri dolmuştu. 
"Bunları alın, atlara bindirin, bizim köye götürün. Yolda 
ihtiyarları inciteyim demeyin. İyi bakın onlara. Şu köpekleri 
339