miş. Bunun üstüne, Abdi Ağa başını aldı, köyden gitti. Kimi di­
yor ki kasahada oturuyo r, kimi diyor ki aşağı Çukurova köy­
lüklerine inmi ş. Kimi de Ankaraya, büyük hükümete kaçmış 
diyor. Yani Abdi Ağa Memedden kendisini saklıyor. Ben de Ab­
di Ağa köyde yokken gül kızıma gideyim, dedim. Yaa gül kı­
zım işte böyle ... " 
Bunlan anlahrken yüzü rahat, gülümser gibiyd i. Bitirince, 
yüzü yemyeşil, ölü yeşiline kesti. Boğulur gibi bir hal aldı. . 
Memedin eşkıya oluşuna Iraz da, Hatçe de sevinmişti. Göz 
göze geldiler. Gözleri konuştu. 
Anasının yeşil, boğulacakmış gibi olan yüzünü görünce 
korktular. 
Hatçe kekeleyerek: 
"Ana, ana ne var?" diyebildi ancak. 
Ana; 
"Sorma kızım," dedi. "Sana kötü bir haber vereceğim. in­
şallah yalan. Gelirken duydum. Dilim varmıyor demeye kı­
zım. Dilim varmıyor. Sabahleyin kızım, sabahleyin duydum 
ki, dün sabahleyin kızım. Duydum ki, bir yörük ağası yüzün­
den Deli Durduyla Memed dövüşmüşler. Deli Durdu iki ar­
kadaşıyla birlikte Memedi de vurmuş. Öyle duydum, kızım. 
Memed, yörük ağasını kayırmış. Deli Durdu da onu vurmuş. 
Bir atlı geçmiş köyün içinden, atlı bir yörükmüş. Üstü başı 
cephane doluymuş. İki tane tüfeği varmış. Yörük ağasına 
yardıma gittiğini söylemiş . Kan tere, köpüğe batmışmış allın­
daki at. Köylüler öyle söylediler. O söylemiş Memedin vurul­
duğunu ... " 
Hatçe, ilk önce dondu kald ı. Sonra Irazın ellerine yapışıp 
kendisini onun kucağına ath: 
"Bu da mı geliciydi başıma teyze?" diye bash çığlığı. Sonra 
birden sustu. 
Ana: 
"Ben gidiyorum," dedi. "Allahaısmarladık kızım. Sana 
doğru bir haber ulaşhnnm yarın bir gün. Heybede yağ var. Yu­
murta, ekmek var. Gelecek Cuma gene gel.irim. O gavur köye 
gene gelmemi şse. Heybeye sahip ol. Yitmesi n. Sağlıcakla ka­
lın," dedi, yola düştü. 
224