ne zaman evde mü şteriler olsa ya da masan ın üzerine Tarot kart-
lar ı aç ılsa ondan uzak dururdu. Belki de bu sebeptendir ki Asya 
teyzesinin söyledi ği son sözleri gayet iyi duydu ğu halde duymaz-
lıktan gelmi şti. Tam o anda Feride Teyze, üzerinde do ğum günü 
pastas ının parlad ığı kocaman, düz bir tabakla odaya girmese gaf-
letin verdi ği saadeti ya şamaya devam edecekti. 
"Aaa! Ayol senin burada ne i şin var?" dedi Feride Teyze ka ş-
lar ını çatarak. "Burada olmaman laz ım, bale dersin yok mu evla-
dım senin?" 
Bale dersleri! İşte bu da Asya'n ın ayaklar ına vurulmu ş pran-
galardan biriydi. Kendi çocuklar ının, zenginlerin çocuklar ından 
aşağı kalmad ığını görme h ırsıyla yan ıp tutuşan çok say ıda orta s ı-
nıf Türk ailesi gibi, Kazanc ı ailesi de biçare Asya'y ı asl ında zerre 
kadar ilgi duymad ığı faaliyetlere kat ılmaya zorluyordu. 
"Buras ı tam t ımarhane," diye m ırıldand ı Asya. Bu iki kelime 
son zamanlarda pelesenk olmu ştu diline; çekinmeden tekrarl ıyor-
du habire. Sesini iyice yükseltip, "Merak etmeyin," diye gürledi. 
"Zaten ben de ç ıkmak üzereydim." 
"İyi de ne fayda?" diye huysuzca söylendi Feride Teyze, pasta 
tabağını işaret ederek. "Bunun sürpriz olmas ı gerekiyordu. Ne 
anlad ım ben böyle sürprizden!" 
"Zaten hanfendi bu sene pasta istemiyormu ş," diye müdahale 
etti Banu Teyze kö şesinden. Masada bekleyen üç Tarot kart ından 
birini çevirdi bunu derken. Yüksek Rahibe kart ı çıktı. Büinçd ışı-
nm ve fark ındal ığın simgesi - hayalgücüne ve sakl ı yeteneklere 
doğru bir aç ılımın işaretiydi bu kart ama ayn ı zamanda bilinme-
yene de gebeydi. Dudaklar ını büzüp öteki kart ı çevirdi: Kule. Bü-
yük değişimlerin, duygusal patlamalar ın, ani dü şüşlerin simgesi. 
Banu Teyze bir an dal ıp gitti. Sonra üçüncü kart ı çevirdi. Durak-
lad ı. Yak ında bir misafir gelecekti galiba, okyanusun öte yan ın-
dan hiç beklenmedik bir misafir. 
"Ne demek pasta istemiyor? Bugün onun ya şgünü," diye iti-
raz etti Feride Teyze. Gözbebeklerinde asabi birpanlt ı vard ı. Ama 
sonra paranoyas ı tetiklenmi ş olacak ki, gözlerini k ısarak Asya'ya 
 döndü: "Bana bak, yoksa birinin pastay ı zehirledi ğinden mi kor-
kuyorsun?" 
Asya hayretle bakt ı en kaç ık, en deli teyzesine. Geçen onca 
zamana ve onca do ğrudan tecrübeye ra ğmen hâla şaşırabiliyordu 
onun ettiği patavats ız laflara. Hâlâ bir strateji geli ştirmeyi ba şara-
mam ıştı, Feride Teyze'nin feveranlar ı karşısında sükûnetini koru-
mas ını sağlayacak o alt ın stratejiyi bulabilece ğe de benzemiyor-
du pek. Psikolojik hastal ıklar skalas ıni bir baştan bir ba şa dolaşıp 
paranoyaya intikal etmi şti Feride Teyze. Onu gerçekli ğe geri dön-
dürmek için ne kadar u ğraşıyorlarsa, o da o kadar paranoyakla şı-
yord ı galiba. 
"Birinin pastay ı zehirledi ğinden mi korkuyor dedin? Uçtun 
gene Feridecim. Tabii ki hay ır, seni tatl ı kaç ık!"    . 
Konuşan Zeliha Teyze'ydi. Odadaki bütün ba şlar ona döndü. 
Kap ıda dikilmi şti Zeliha Teyze, olanca al ımı ve güzelli ğiyle. 
Omuzlannda fitilli kadife som ye şil bir ceket, ayaklannda yüksek 
topuklu ayakkab ılar, onu iç burkacak kadar güzel gösteren bir ifa-
de surat ında, öylesine çekici, su gibi. Gençli ğinde k ısa etek ve 
yüksek topuktan hevesini alm ış nice Türk kad ının aksine Zeliha 
yaşland ıkça etekleri uzat ıp topuklan k ısaltmam ıştı. Giyim tarz ı 
eskisi kadar gösteri şliydi. Y ıllar ablalanndan çok şey al ıp götür-
düğü halde onu daha da güzelle ştirmişti. Zamana rü şvet yedirmi ş 
olmal ıydı. 
Mevcudiyetinin nas ıl bir etki yaratt ığını bilircesine tebessüm 
etti Zeliha Teyze. Manikürlü t ırnaklanna bakarak kap ıda dikildi 
bir süre. Ellerine çok ihtimam gösterirdi, ne de olsa mesle ğini on-
larla icra ediyordu. Bürokratik kurumlardan ya da komuta zincir-
lerinden hazzetmedi ği için kendine göre bir meslek seçmi şti. 
Hem bağıms ız hem yarat ıcı olabilece ği, bir de içinde az biraz ac ı 
bar ındıran, müşterilerine usul usul ac ı çektirmesine izin veren bir 
meslek: dövmecilik. 
Bundan yakla şık on y ıl önce Zeliha Teyze bir dövme dükkân ı 
açm ış ve kendine özgü desen koleksiyonunu geli ştirmeye ba şla-