MÜZIK HOCASı (Kemana ve yaya hırsla sanlmış olan Coş­
kun'a bakarak): Biraz daha rahat tutun kemanı. Kavrayış­
lar yumuşak olmalı. Sazın ağırlığını duynıamalıs ınız. 
COŞKUN (Içini çeker): Şimdi önemli değiL. Asıl çalarken 
ağırlaşıyor. (Notalar a bakar, mahzunlaşır.) Tempo da tu­
tacak mıyız? (Müzik hocası, evet anlamında başını sallar.) 
Şey ... biliyorsunuz evimiz ahşap da (döşemeye bakarak) 
ondan söyledim. (Müzik Hocası bu sözlere tepki göstermez, 
gözlerini tavana dikerek bekler.) Siz bilirsiniz. (Kadere bo­
yun eğen bir insan gibi yayı kemana sürtmeye başlar, falsolu 
sesler odayı doldurur.) 
(Coşkun kısa bir süre çaldıktan sonra, sayfa bittiği için, ya­
yı ile sayfayı çevirmek ister, no ta sehpasını devirir. Müzik 
hocası sinirliliğini gizlemek ister ve soğukkanlı görünme­
ye çalışarak sehpayı kaldırır, notaları düzeltir. Coşkun'un 
bu işlere girişmesin de, sanki ders bitinceye kadar kemanı 
boynundan ayırmama zorunluluğu duymasının önemli payı 
vardır. Her aksilikte kemanı daha sıkı dayar boynuna. (Ha­
reketlerinde bi raz da bir tuluat oyununun abartmalı davra­
nışları vardır.) Çalarken terler, ceketinin üst cebine yerleş­
tirdiği bir mendili keman yayıyla, sonra da dişleriyle çıkar­
mak ister, beceremez, boynundaki mendili düşürür ve san­
ki boynuna yapışık kemanı bırakması yasakmış gibi acık­
lı gözlerle yere bakar. Müzik hocası, soğukkanlı görünme­
ye çalışarak, kemanı Coşkun' un elinden biraz zorla alır; her 
şey yeniden düzenlenir ve Coşkun keman çalmaya devam 
eder, sesler gittikçe yükselir , Coşkun da ayağıyla gittikçe 
daha gürültülü bir tempo tutmaya başlar. Arada yan gözle 
de sokak kapısına bakar. Bir süre sonra sokak kapısı çalınır 
ve keman gürültüsünden, önce Coşkun kapıyı duymaz. Ka­
pı daha şiddetle çalınır ve sonunda yumruklanır. Coşkun' da 
keman hocasından gizlemeye çalıştığı bir sevinç vardır. Ke-
29