lar? Ben yalnız suyu ve kahveyi hatırlıyorum. Bu sözlerimi
duysa çok şaşardı Selim. Bana kalırsa adamla konuşurkende, biz onunla alay ederken de, kısa bir süre için bile olsa,biletçinin kızıyla evlenmeyi düşünmüştür! Ve bunu düşün-düğünü hiç unutmamıştır. Bana kalırsa çok güzel, kimseyiincitmeyecek bir şekilde düşünmüştür bütün bunları. Ben ozamanlar, Selim’le ciddi bir tavırla konuşan herkesi, onunciddiye aldığını anlamıyordum. Ve bunun dışında herkestenkuşkulandığını göremiyordum. Gülmek, onun için bir ko-runma aracıydı. Bunu geç anladığım için de cezamı çekmeli-yim Olric. Hiçbir şeyi unutmadı ve her olaydan, hayatınınsonuna kadar rahatsız oldu. Mümkün olsaydı biletçinin kı-zıyla ve yolda gözünün ucuyla gördüğü her kızla evlenirdi.Biletçiyle ve herkesle dost olurdu. Sözün gelişi değil, gerçek-ten yapardı bunu. Bunu yapamayacağını anlayınca, Selimolarak yaşamanın imkânsızlığını görünce, hayatın hızlı akışıiçinde, küçük anları sonuna kadar yaşayamayacağını sezin-ce, önce büyük bir ümitsizlik ve korkuya kapıldı; bütün gü-cüyle varlığını korumaya çalıştı. Sonra da... bilmiyorum Ol-ric, sonra ne oldu. Okumalıyım, öğrenmeliyim. Belki de buişin sonunu hiçbir zaman bilemeyeceğim. Önemli günleryaşıyoruz Olric: tarih düşürelim. Dış etkenlerin karmaşıklığıbizi yolumuzdan çevirmesin: biz işimize bakalım.
Selim’in defterini açtı, okuduğu son sayfanın kenarına
küçük harflerle yazmaya başladı:
Senden hatırladıklarım damla damla su gibidir
Elin ayağın olayım, Selim bana haber getir.Yaşayışın benim için zahmet-i devr-i esatirVesaik-i perişanın sinemde ağu gibidir.
Derlenip toparlandı; kaldığı yerden okumaya devam etti.
630