"'Güzel miydi?' diye sordum onlara. 'Güzeldi,' dediler. Ben 
de, 'O zaman odur,' dedim. Ama başında hasır şapka varmış. 
Ben seni hasır şapkayla hiç görmed im." 
"Kocaman bir hasır şapkam var, eşeklere taktıkları cinsten." 
Gözleri yumuşamış, sevgiyle dolmuştu. Avuçlarında bir kuş 
tutarcasına, gözbebeklerinin ta içinde saklıyordu beni. 
"Bugün başım belaya girdi, ondan gelemed im. Yoksa senin 
son günündü, mutlaka burada olmalıyd ım." 
Gerçekten de korkunç çaresiz görünüyord u, telaşlandım. 
"Ne oldu?" 
"Polise yakaland ım." 
Aklıma ilk marihuana geldi, buralarda yasak değildi ki! 
"Nasıl enselendin ?" 
"Enseleme" sözcüğünü bilmeme şaşırmış gibi baktı. Kısa bir 
suskunluktan sonra ağır ağır anlatma ya başladı. 
"Deniz kabuğu çıkarırken. 'Bırakın gideyim,' dedim, bırak­
madılar. Bu ikinci enselenişim. Bütün gün tuttular. Seni bugün 
hindistancevizi ağaçlarına götürecekti m, birlikte hindistancevizi 
sütü içecektik. Söz vermiştim." 
"Boş ver, önemli değil. Ne olduğunu anlatsa na!" 
O kadar sarsılmıştı ki kafasını bir türlü toparlayamıyor du. 
Anlattığı karmakarışık hikayeden anladığım kadarıy la, çıkarılma -
sı yasak olan bir tür deniz kabuğu yüzünden yakalanmıştı ve bu 
suçu ikinci defa işlediği için mahkem eye verilecekti. Büyük ola­
sılıkla iki bin dolar ceza yiyecek, cezayı ödemezse de hapse gire­
cekti. Günde, tanesi on, yirmi dolara, bir-iki deniz kabuğunu 
güçlükle satabilen Tony, iki bin doları kesinlikle bulamazdı. 
"Ne yapacaksın? Bu kadar paran var mı?" 
"Bulacağ ım." 
"Nasıl?" 
"Kokain işine geri döneceğ im. Daha önce de yapmıştım, sa­
na anlattım ya. Tekrar yaparım." 
"Bu iş çok tehlikeli, Tony!" 
119