Topal geldi: 
"Buyur Çavuşum ." 
Çavuş: 
"İz var. " 
To pal: 
"Karda gözüm alm az. Bana toprak gerek ." 
Oradaki köylüler hep bir ağızdan: 
"Topalın karda gözü almaz. Karda iz süremez," dediler. 
"Sizi yanlış yere götür ür," dediler. 
Asım Çavuş gene de Topalın yakasını bırakmad ı: 
"Süremese de bizimle gelmeli," dedi. 
Topal bunu duyunca yaprak gibi titremeye başladı. 
''Tabanlanru öpeyim Çavuşum, beni götürme bu soğukta ." 
Çavuş: 
"Olmaz," dedi, kesti attı. 
Topal boynu bükülü, sırtını bir duvara dayadı, öylecene 
kaldı. 
Çavuş başındaki candarmasını Alidağına doğru çekti. 
Bir anda bütün köy çalkalan dı: "İnce Memedin izi bulun­
muş. İzi bulunmuş !" 
Bütün köy, kadro erkek, çoluk çocuk, Alidağın eteğine ka­
dar candarmalann arkasınca yürüdüler. Orada, etekte, izin ba­
şında yığılıştılar. Gözlerini ize dikip, bakhlar kaldılar. 
Topal Ali izi görünce yüreği parça parça oldu. Şaşırdı. Ko­
nuştu . Konuştu ama ne konuştuğunu kendisi de bilmiyor. "Ne­
den çalı çekmemiş bu it oğlu?" diyordu usuldan. "Neden ola? 
Bulurlar. Apaşikar iz." 
Asım Çavuş Topalı kolundan tuttu, izin başına götü rdü: 
"Ne ağzın kıpır kıpır ediyor öyle? Ne kıpır kıpır? Söyle, bu 
iz o mu?" 
Topal: 
"Yok," dedi. "Çoban izi bu. Üstelik de bir ay lık." 
Asım Çavuş kızdı, Topalı kolundan tutup, şiddetle karın 
içine fırlattı: 
''Teres," diye bağırdı. "Topal teres. Hem Ağa nın kahyalığını 
yap ar, ekmeğini yersin, hem de İnce Memedi iltizam eders in. Si­
zin hepiniz birer İnce Memedsi niz. Allah size fırsat vermes in." 
416