du. 16 
Hidayet, Beyin karşısında ayakta kıpır damadan duruyor. 
"Bu böyle olmaz ki," diyordu. "Bu adam bir iyicene şaşırmış." 
Beyin yüzü asıktı ve konuşmuyor, başını da yerden kaldırmıyor-
"Bu adamın yaptığını hiç kimse yapamaz. Yapsa yapsa şu yeni 
yetme Ağalar yapar ." 
Derviş Bey neden sonra başını yerden kaldırıp Hidayete baktı, 
keskin gözlerini onun gözlerinin içine dikti : 
"Hala, hala inanarnıyorum Hidayet. Başkası yapmış olmasın, ne 
dersin Hidayet? Koca Akyolluoğlu Mustafa, soylu adam, benim dii§­
manım bu kadar alçağa dii§er mi? Fakir fıkaranın ekinini yakacak ka­
dar düşer mi, bu kadar · küçülür mü? Bunun uyurken baskın verip, 
adam boğazlamaktan bir farkı var mı? Akyo llu Mustafa benim düşma­
nım ... " Benim düşmantın derken üstüne basıyordu. "Yaaa benim 
düşmanım bu kadar aşağı lık bir kimse olabilir mi, ne dersin Hidayet? 
Konağı yakan, ekiniere ateş veren başkası olmasın? Hele bir düşün." 
Hida yet güvençli bir sesle : 
"Şu koca Çukurovadan ondan başka bizim ekiniere ateş verecek, 
konağı yakacak adam mı çıkar sanıyorsun Bey? Olur mu öyle şey! 
Öyle bir yürek var mı Çukurovada? Ondan başkası akla gelebilir mi?" 
Derviş ellerini dizlerine rurup ayağa kalktı, yarısı yanmış odasın­
da bir duvardan bir duvara yürümeye başla dı. 
"İnanamıyorum , inanamıy orum, inanamıyorum! Düşmanıının 
bu hale gelmesi ağırıma gidiyor. Hatun, sen ne diyorsun bu işe?" 
Ötede konağın yanık rnerdive ninde durmuş onlara bakan karısı­
na seslendi. Hatun ona doğru yürüdü, odan ın kapısında durdu. . 
"Ben sana söyle rim Bey, ama sen dinlemez.Sin. Devran değiş ti. 
İnsan yozla ştı. Şimdi herkes Akyollu gibi ... 'ya da Akyo llu herkes gibi.