ların, eksiklerin, insani bir yanın olsun istemez mi­
sin?" 
"Bana insani yanım olmadığını mı ima ediyor­
sun? Ev kadınlığının ve aşçılığın hakkını veremiyor­
sam, sırf insani yanım kuvvetli olduğu için. Kosko­
ca profesörlerin bile dokunmaya korktuğu zavallı 
lepralılara gönlümü açtım, hayatımı adadım. Beni 
eleştirebilirsin ama insaniyetime laf etme, şimdi 
arabayı durdurur, atarım seni aşağı!" 
Hiç ses gelmedi kocamdan. Yanıma dönüp bak­
tım. Sızmış gitmiş! 
Gökşin bana söylemişti! Özden söylemişti. 
Annem, Turhan ve diğer kardeşlerim de söylemiş­
lerdi. Bu adamı iyice tanımaya fırsat bulmadan, 
çok çabuk evleniyorsun, pişman olacaksın, demiş­
lerdi. Kimseyi dinlememiş tim, Ahh benim inatçı 
kafam! 
Birkaç ay daha geçti. Yemekler imin beğenilme­
mesi bana vız geliyordu da, on yılı aşkın bir zama­
nı, kimseye hesap vermeden geçirdikten sonra, bir­
denbire her saniyeınin gözlem altına alınması, ben­
de çocukluğumda yaşadığım baskıların sıkıntısına 
benzer bir duygu yaratmaya başlamıştı. Fol yok yu­
murta yokken çıkan kıskançlık kavgalarından, ken­
diyle barışık olmayan Cevdet'in sürekli tedirginli­
ğinden, alkol sorunundan, beni kontrol altında 
tutma çabalarından bunalıyordum. 
205