GELECEĞİ ELİNDEN ALINAN ADAMIN
GEÇMİŞİ DE ELİNDEN ALINACAK DİYE KORKUYORDUK
Tutunamayanlar ’ın yazarı önsözlerle, bakış açıları ne olursa olsun “Ha-
yatı ve Eserleri” türünden bönsözler üreten kalem efendileri ile ince-
den inceye alay ediyor. Aklıma çağdaş bir düşünürün, Jacques Derri-
da’nın, önsözün anlamsızlığını vurgulamak için önsözler üzerine bir ki-tabına yazdığı uzun önsöz geliyor: Oğuz Atay’a gönülden katılıyorumaslında; gene de “Hayatı ve Eserleri” için birkaç ön ya da son söz, da-ha doğrusu sondan bir önceki söz yazma gerekliliğini duyuyorum. Bir“hak”sa bu, biraz da şundan doğuyor: Yaşamamış, onun için de hiçbirşey yazmamış bir(kaç) kişinin ‘Hayatı ve Eserleri’ üzerine yazdım dahaönce, neden Oğuz Atay vahasına girmeyeyim, diyorum.
Tamtamına yarım yüzyıl önce doğmuş Oğuz Atay: 1934’te.
1977’de, 43 yaşında ölene dek, hızlı dönen bir dünyanın ne hızına, nede ritmine ayak uydurabilmiş: Harflerine sinen siyah ama ince alayı bi-raz kazıyın, herkes adına kanayan vandal bir yürek bulursunuz orada.Doğduğu yıl, “kenarında” yaşadığımıza inandığı Batı dünyasına deccalinmiş: Hitler’in iktidara geldiği andan başlayarak, daralmış bir Türki-ye’de geçirmiş çocukluğunu. Okuma-yazma öğrenmeye başladığı yıl,Joyce Finnegans Wake ’i yayımlamış ve romanın sınırına değmiş.
DP’nin iktidara geldiği yıl, Ankara Maarif Koleji’nde lise öğrencisi, İs-
13