vermekten de korktuğu için hemen yukarı çıkmadı. Aşağıda 
annesiyle biraz oturdu. Nigân Hanım bu Ayşe-Remzi ilişkisinin 
arlık ciddileştiğini söyleyerek Refik'ten düşüncelerini sordu. 
Refik de gençleri serbest bırakmak gerektiğini söyledi. Sonra 
şundan bundan konuştular. Refik saat tıkırtısına dikkat etme­
yeceğini anlayınca yukarı, okumaya çıktı. 
53 
GENÇLERLE 
Muhittin önde, iki askeri öğrenci arkada, Feride Hanım'a gö­
rünmeden, Serencebey'deki evin arka odasına girdiler. Askeri 
öğrenciler Muhittin'in odasına girer girmez şaşırdılar. Muhittin 
onların bu odayı uzun zamandır düşündüklerini, içinde ne 
olduğunu, nasıl döşendiğini merak ettiklerini seziyordu. Masanın 
arkasındaki sandalyesine oturdu, eli kendiliğinden sigara paketine 
uzandı, ama almadı. Ayakta dikilerek dikkatle çevrelerine bakan 
gençlere öfkelendi. "Keşfedilmekten hiç hoşlanmıyorum!" diye 
düşündü. "Ama ne yapayım, artık meyhanelerde buluşmak da 
yakışıksız oluyordu... Hâlâ bakıyorlar... Ne okuduğumu öğre­
necekler... Hakkımdaki düşüncelerini öğrenmek isterdim, ama 
keşfedilmek hiç de hoş gelmiyor!" 
"Ne bakıyorsunuz öyle, otursanıza yahu?" 
"Ha? Evet!" diye Barbaros mırıldandı. 
"Sen şöyle geç bakayım Turgay! Eee, ne yaptınız bakalım bu 
hafta?" 
Bir sessizlik oldu. Galiba ikisi de ötekinin bir şey söylemesini 
bekliyordu. Sonunda Barbaros: "Hiç!" diye mırıldandı. 
"Demek bütün hafta hiç yaptınız ha? Ne diye yaşıyorsunuz 
siz peki?" 
Barbaros suçlu bir tavır takındı, ama atanmamıştı. Muhillinin 
kendilerine sevgiyi böyle gösterdiğini artık öğrenmişti. Birden 
bir şey hatırlayınca gözlerini kitaplardan uzaklaştırdı: "Turgay 
bir Arnavut teğmeninin selâmını almadı!" 
"Sahi mi?" dedi Muhittin heyecanla. 
46.3