Vardapet delikanlıyı gün doğmadan önce uyandırdı. O 
gün son günleriydi. Ustasının ısrarına dayanamayan Bün­
yamin, paşanın verdiği zırhlı üst lüğü giymek zorunda kal­
dı. Kazdıkları toprağı küfelerle lağım dışına taşıyan adam­
lar dışarıda onları bekliyordu . Lağımdan içeri girip, kuzey 
burcunun dibine yerleştirdikleri barut fıçılarının fitilleri­
ni kontrol ettiler. Nihayet, yirmi birinci adıma gelip iske­
le kurmaya başladılar. Zırhlı üstlüğü adamakıllı ağırlık ya­
parak Bünyamin'i yoruyordu. Sessizce çalışıp akşama doğru 
beş kulaç yukarı çıktılar. Altıncı kulacın ortalarında zemine 
çakıl taşlan düşmeye başladı. Bir yapının temeline eriştikle­
rinin işare tiydi bu. Sonunda kesme taşlara ve çürümüş ka­
laslara eriştiler. Vardapet demir bir kalemle taşlan ve tuğla­
ları birbirine bağlayan harcı ustalıkla oyuyordu. Böylece bir 
tuğlayı yerinden oynatıp aşağıya attığında, açılan bir delik­
ten ışık sızdı. Vakit gece yarısıydı. Aşağıdaki üç muhafız kı­
lınçlarını çekmiş bekliyorlardı. 
Vardapet tuğlaları tek tek söküp deliği büyütürken, kur­
tarmaya geldikleri adamın da yukarıdan kendilerine yardım 
etmeye çalıştığını farketti. Adam, "Allah aşkına çabuk olun, 
neredeyse buraya gelirler" diyordu. Delik, bir çocuğun ge­
çebileceği kadar büyüdüğünde, yukarıdan birtakım gürül­
tüler işitilmeye başladı. Anlaşılan, casusun orada bulundu­
ğu şu ya da bu şekilde haber alındığından baskına gelen as­
kerler kapıyı kırmaya çalışıyorlardı. Casusun sıska bacak­
larını gören Vardapet onun zayıf biri olduğuna hükmedip, 
"Bre adam! Rahatını düşünec eğine bacaklarını sarkıt. Ayak­
larına asılıp seni aşağıya çekelim" diye bağırdı. Fakat casus, 
kalenin erzak anbannı ateşe verdiğini, ama oradayken da­
yanamayıp bir kuzu budunu mideye indirdiğinden karnı 
adamakıllı şiştiği için delikten geçmesinin imkansız oldu­
ğunu söylüyordu. Bu cevabı işiten lağımcı sövüp sayarak iki 
tuğlayı birden yerinden oynatınca, yukarıda, kırılan bir ka-
79