Hasan Onbaşı bakkala: 
"Şu aslanlar ne istiyorlarsa ver. Bana da helva ekmek ver ." 
M em ed: 
"Bize de helva ekmek versin," dedi. 
İpil ipil eden gaz lambasının ışığında helvalarıru iştahla ye­
diler. 
Handaki odaya geldiklerinde, kendi yataklarından başka 
bütün yataklan dolmuş buldular. Soyunma dan yatağa girdiler. 
Odayı kalın bir sigara durnam doldurmuştu. Sigara dumanı kat 
kattı. Sigara dumanlarının arkasında kirli, tahta kurusu ölüle­
riyle benek benek olmuş duvarda bir gaz lambası hayal meyal 
gözüküyordu. Yataktakilerin hepsi her yerden gürültüyle ko­
nuşuyor lardı. 
Hasan Onbaşı, yatağa yerleşmeye çalışan delika nlılara: 
"Demek ilk defa handa yatıyorsun uz?" 
M em ed: 
"Heyye," dedi. 
Sonra devam etti: 
"Adam bu dumandan, bu kokudan bağulacak gibi." 
Memedie Mustafanın yatakta kıpırdanmalan durdu . 
Hasan Onbaşı: 
"Nasıl, kasabayı beğendiniz mi?" 
M em ed: 
"Çok büyük," dedi. "Kocaman evleri var. Saray gibi ... " 
Hasan Onbaşı güldü: 
"Ya Maraşı görserriz siz!" dedi. "Bir bedesteni var, renk 
renk ışık. Her şey yüzüne güler. Lal olur kalırsın karşısında. Bir 
yanda kutnu kumaşçılar, bir yanda saraçlar, bir yanda bakırcı­
lar ... Ne demezsin. Bir cennettir Maraş! Maraş bunun gibi yüz 
tane gelir !" 
Memed düşündü, düşündü: 
"Abooov !" dedi. 
Hasan Onbaşı: 
"Yaa," dedi. ''Ya, işte böyle. Bir de İstanbul u görseniz ... " 
Memed içindekini arhk tutamayacakmış gibi gerindi. Yüzü 
karardı, kırıştı. Birden söyleyince de ferahladı: 
"Bu kasabanın ağası kim?" 
78