dan bağırdı : 
"Buldum, buldum, buldum Bey!" 
Atı doldurdu. Hem atı var gücüyle sürüyor, hem de durmadan, 
gırdağını yırtarcas ına, "Buldum, buldum," diy� bağırıyo rdu. 
Must afa Bey atının başını çekti" : 
"Ne buldun?" diye tepeden, umur samaz sordu. 
Hamdi coşkudan titriyordu : 
"Buldu m," dedi . "Bizim hapiste bir Kara Beki r vardı." 
"Eeee?" dedi Musta fa Bey. 
Adarı yan yana sürdüler. 
"Kara Bekir yirmi yaşında bir delikaniıyı öldürmü ştü. Nasıl öl­
dürmüştü?" 
"Nasıl öldürmüş tü?" 
"İşte orasını hiç sorma Beyim. Hiç sorma. Şimdiye kadar düşün­
düm düşündüm, taşındİm düşündüm, düşündüm taşındım, Kara Be­
kirinki aklıma neden gelmedi acep ? Bundan güzel i, bundan münasibi 
bulunmaz. Yeryüzünü, İranı Turanı ve de İngilizi, hem deAlamanı 
dolaşsan böyle kimse kimseyi öldüremez, hem de düşünemez bile ... 
Kara Bekir içeri geldiğinde, ben üç yıllık hapistim. Kapkara, kurumuş 
bir insan getirdiler. Kurumuş gitmiş, uzam ış, kapkara, yarı Araba ben­
zer. Kocaman, kara gözlü. Geçti oturc!u koğuşa: Herkes hoş geldin, 
dedi . Ona herkes hoş geldin dedikten sonra, Kara Bekir, çok yorgu­
nuro arkadaşlar, dedi. Çok yorgu num ama, çok çok yorgun um ama, 
size başımdan geçenleri bir bir anlatmal ıyım. Beni asacaklar, dedi . 
Varsın assınlar. Suçum yok ama assınlar. Ne olacak yani, asılmak kötü 
bir şey mi? Belki de asmazlar. Kara Bekir o gün gee�· yarısına kadar ba­
şından geçenleri anlattı bitirdi. Sabahleyin uyanir uyanmaz gene baş­
ladı anlatmaya. Aradan bir ay geçti, her Allahın günü, al baştan Kara 
Beki r bir kere, fırsat bulursa, adam bulursa birkaç kere hikay esini an­
latıy ordu. Aradarl. bir yİl geçti. Kara Bekir daha durmadan, eline bir 
kişi geçmes in, mahpushaneye yeni bir kişi gelmesin Bekire gün doğu­
yordu. Öyle her zaman yeni mahpus da gelmiyordu. Hapistekiler de 
Kara Bekirin hikayesinden bıkmış us�mışlardı. Kara Bekir kimin ya­
nına varsa, o kaçıyor, aman Kara Bekir, canımdan bezdi m, diyo rdu. 
Sonunda kara Bekir Lütfiyi buldu." 
"Eeee ?" dedi Mustafa Bey. 
249