"Ne oldu sana?" 
"Na ... na ... namaz kılıyordu m." 
"Ne namazı ?" 
"Yemek yemiy or, su içmiyor , yatak serdim yatmıyor , sözü­
nü de geri almıyor. Bu Anacık Sultan ölecek, ölümünü de bizim 
üstümüze atacaklar. Arif Saim Bey de benim rütbemi sökecek ." 
Yüzbaşı kaşlarını çattı: 
"Demek onu konuştura madm?" 
"Konuşturamad ım." 
"Evet senin rütben sökülecek. Bununla da kalsalar iyi." 
"Ölec ek." 
"Git ve ona sözünü geri aldır. Bir saat sonra Arif Saim Bey 
buraya gelecek ve o kadını sözünü almış bulmazsa, gerisini sen 
düşün." 
"Ölecek ." 
"Ölsün ama, sözünü geri aldıktan sonra ölsün." 
Kertiş Ali Onbaşı bakh ki Yüzbaşıdan imdat yok, bitmiş tü­
kenmiş, başı dönerek gözalhna indi. Kapıyı açmaya gücü yet­
medi, nöbetçiye buyurdu, nöbetçi kapıyı gürültüyle açh. Ana­
cık Sultan koltuğun köşesindeydi. Gitti ayaklarına kapandı, ni­
yaza durdu. İki damla yaş Anacık Sultanın ellerini ıslattı. 
"Sana benim elim nasıl kalkar Anacık Sultanım, dağ koku­
lum, dağ kokulum. Ben ne yapayım şimdi, söyle bana ne yapa­
yım? Sizin Ocağınız merhamet, sizin Ocağınız bağışlama, sizin 
Ocağınız dertliye derman dağıtan bir Ocak değil mi, niye beni 
şefaatinden mahrum ediyorsun, ben ne yaphm ki size, neden 
sözünü geriye almıyorsun, niye yemek yemiyor sun? Biliyorum 
öleceksin. Öl istersen, kimse sizin, sizin gibi ermişlerin işine ka­
rışamaz, şu sözünü geri al da öyle öl, olur mu Anacıkların ana­
sı? Beni de, çocuklarımı da öldürme. Sen sözünü geri almadan, 
böyle yemek yemeyerek, su içmeyerek ve hem de uyumayarak 
ölürsen, benim rütbemi sökerler. Bunca emeklerim boşa gider. 
Hiç gözümün yaşına bakmazlar. Çoluk çocuğum da acından 
ölür. Avradım da beni bırakır gider. Benim avradım kimin kızı 
biliyor musun Sultanım? Bizim köyün en zengininin kızı, o kızı 
bana verirler miydi sanıyorsun? Ben uzatmalı Onbaşı oldum 
da, koluma bu rütbeyi takhm da, ondan sonra köye gittim de, 
527