Alt katta oturan Kafkas göçmeni Aziz Bey , Rusların elinden
çektiklerini anlatıyordu. Yerli kurşunkalemler boyuna kırı-lıyordu. Daha iki satır yazmadan kalem bitiyordu. Almankalemleri gelmiyordu. T utum haftası düzenleniyordu; yerlimallar haftası düzenleniyordu. Bol bol incir üzüm yeniyor-du. Ortaokulda her derse ayrı öğretmen geliyordu. Öğret-menim denilmesine sinirleniyorlardı. Hocam, denilmesiniistiyorlardı.
Selim’in en küçük olaylarda yüreği ağzına geliyordu. Ho-
calardan korkuyordu. Fizikçi, tarihçi deyimlerinden ürkü-yordu. Müzikçiden çekiniyordu. Not tutulmaya başlanmıştı.
Orta ikide Türkçeciyi sevdi. Yeni şairlerden şiirler ezber-
letiyordu. Savaşın kötü bir şey olduğunu aşılamaya çalışı-yordu öğrencilerine. Müzikçi kadın sivri burunlu ayakkabı-larıyla çocukları tekmeliyordu. Ona, “evde kalmış” deni-yordu. Bazı çocuklar, kısa pantalonlarının altına, derilerininüstüne kopyalar yazıyorlardı. Selim’in yakın bir arkadaşıyoktu sınıfta. Sabri başka bir ortaokula gidiyordu. Onauzun pantalon giydiriyorlardı. Oysa Selim’in boyu Sabri’denuzundu.
Erol’un evine gitmeye başladı. Onunla dergi çıkardılar
evde. Başka dergilerden resim ve yazılar kopya ederek birkartonun üstüne yapıştırdılar. Erol’un annesinin verdiği ye-mekler az ve kötüydü. Para biriktirdikleri, bir ev satın ala-cakları söyleniyordu.
Bisiklete binmesini öğrendi: yalnız, yokuş yukarı çıkamı-
yordu. Sonunda onu da öğrendi. Sabri’yle birlikte ehliyetaldılar. Babası Selim’e bisiklet almadı. Sabri’nin babası zatenfakirdi. Sabri’nin ağabeyi yazın çalışarak bir bisiklet aldıkendine: onun bisikletine bindiler. Ama her gün istenmi-yordu ki.
Selim, edebiyatı seviyordu. Sevdiği Türkçecinin yerine
gelen hoca -Türkçecinin hakkında takibat yapılmış deni-
706