Babama mektup  
Sevgili babacığım,  
Belki hatırlamazsın ama bugün sen öleli tam iki yıl oluyor. Ne 
yazık ki bu süre içinde ben daha iyi ve akıllı olama dım; bu 
fırsatı da kuşanamadım. Oysa yıllar önce,Tazı zamanlar, seri 
olmasaydın birçok şey yapab ileceğimi düşünür düm. Şimdi 
artık suçun kendimde olduğunu görmek zorundayım.  
Sana bazı şeyleri anlatamadım. Bir iki yıl daha yaşasaydın ya 
da dünyaya dönseydin - kısa bir süre için - her şey başka türlü 
olurdu sanki. Çaresizlik yüzünden birçok şeyin anla mı 
kayboluyor. Sen olmadıktan sonra sana yazılan mektup ne işe 
yarar? Fakat ben artık bir meslek adamı oldum baba cığım. 
Yakın çevremde seninle ilgili bir hatıramı anlattığım zaman, 
"Ne güzel," diyorlar, "Bunu bir yerde kullansana."  Onun için, 
çok özür dile rim sevgili babacığım, seni de bir yerde, mesela 
bu mektupta kullanmak zorundayım. Geçen zaman ancak 
böyle değerleniyormuş; insanın geçmi ş yaşantısı ancak 
böylece anlam kazanıyormuş. Ben, seninle ilgi li olayları 
anlatırken aslında seni n nasıl bir insan ol duğunu belli 
etmemeye çalışıyorum; aklımca asıl babamı kendime 
saklıyorum. Sonra da sen i anlamadıkları zaman onlara 
kızıyorum. Bana kızınca - bu çok sık olurdu-  "Senin aynadan 
gördüğünü ben 'dıv ardan' görürüm," derdin. Annemle bir likte 
'dıvar' sözü nle alay ederdik. Ben de şimdi küçükleri me karşı 
-artık benden küçük olanlar da var babacığım - bu cümleni 
kullanıyorum, gülüyorlar. Bu sözü kullanırken as lında 
amacımın ne olduğunu sezmiyorlar tabii. Seni gülünç duruma 
düşürmek istediğimi ya da genellikl e eski kuşakla rı alaya 
almak istediğimi sanıyorlar. Herhalde, ben tam be -
lirtemiyorum ne demek istediğimi. Gülümsemenin içinde ki 
sevgiyi demek ki anlatamıyorum. Şimdiki gençler başka türlü 
babacığım: Her sözden tek anl am çıkarıyorlar. Ben de o zaman 
çileden çıkıyorum gerçekten: Asıl amacımı unutup seni onlara 
beğendirmeye çalışıyorum. Aslında bu çabanın anlamsızlığını 
sezmiyor değilim. Ülkenin en zengin ada mı senin paltonu 
tutarken ya da, "Rica eder im Cemil Bey, müsaade buyurun,” 
diyerek bizzat kendisi p altoyu giydir mekte ısrar ederken' senin 
gibi hissedemedikten sonra, in san o paltonun içinde kendisi 
varmış gibi gururlanmadık tan sonra, seni beğenmeleri hatta