KADIN: Evet. Kaçtım Hakim Bey ... Ne yalan söyleyeyim, kaç­
tım ... Önceleri daha seyrek sanırım. Ama son günler 
daha sık. 
ERKEK : Geceleri... Gece olunca ... El ayak çekildiğinde ... Tam 
yatacağımız sırada, bir de bakıyorum, karım kaçmış. 
KADIN: Doğrusunu isterseniz nedenini pek bilmiyorum. Kaç­
madığımı sanıyorum. Bir de bakıyorum, kaçmışım ... 
Kaçmak için kaçmıyorun anlaşılan. Kaçmak için kaç­
mıyorum da, kocamı bulmak için kaçıyorum. Yani, 
öyle sanıyorum. Diyeceğim efendim, bir de bakıyo­
rum, kaçmışım. Gece, sokakta bekçiyi görüyorum da, 
kaçtığımı o zaman anlıyorum . 
ERKEK : Dedim ya, bir uğursuzluk var bu işte, ama ne?. Önce­
leri neden kaçtığını ben de anlamıyorduın. Müthiş öf­
keleniyordum, Hakim Bey ... Sonraları Baktım ki ka­
rım haklı. Hoş, gel zaman, git zaman, ben de dayana­
madım .. : E, ne olsa ben erkeğim Hakim Bey. .. Daha 
dayanıklıyım havasızlığa. Ama kadın dediğiniz ço-
cuksu bir şey... · 
KADIN : Sonraları kocamla hep sokakta buluşmaya başladık 
işte. Bütün gece sokaklarda yürüyorduk. Yorgunluk­
tan, uykusuzluktan bitkin düşene dek. .. 
ERKEK : Demek istediğimiz, bekçi bizi hep sokaklarda dolaşır­
ken gördü. Bunun için, isterseniz onun tanıklığına 
başvura bilirsiniz. 
KADIN : Ama Hakim Bey! Tanık dediniz. Tanık gösterdik size 
işte! 
ERKEK : Karımın ne kusuru var bu işte? Evden kaçtığı için di­
yorsunuz ama Hakim Bey ... Dinleyin hele ... Evet, ev­
den kaçıyor. Ama ben de kaçıyorum . Neden olduğu­
nu da anlattık size. 
KADIN : Deli, hasta falan değiliz. Önceleri biz de hastayız ya 
da deliyiz sanıyorduk. Doktora gittik. Değilmişiz. 
ERKEK : (İç cebini karıştırır, acele bir kağıt çıkarır) Buyrun, işte 
sağlık raporlarımız. Bunlar da doğruluk kağıtlarımız. 
21