AKŞAM HİSLERİ... 
Kırın tâ sonunda ufka yaslanan 
Dağların sırtında loş gölgeler var; 
Dumanlı yollarda parça parça kan 
Halinde karardı biriken sular... 
Matemle yayılan bu ihtişamın 
Mutlaka önünde durup döneyim 
Alınca rengini sönen akşamın 
O zaman sorarım ben kimim? neyim?.. 
1336 - 1920 - Kış - Kadıköy 
69