Iraz da Memedi beklemeden kalkh, kayaya hrma ndı. 
Korktu . Elleri düşecekmiş kadar yoruldu ama Memed geri 
döndüğünde onu kayanın başında buldu. 
"Sen ezelden eşkıyaymışsın Iraz teyze!" 
"Ezelden ." 
Mağaranın ağzı büyük değildi o kadar . Üç insan gövdesi 
girecek büyüklükte ydi. Mağara derindi. Uzundu. Tabanı un gi­
bi yumuşak, kömür tozu gibi kara bir toprakh . Toprağın üstü 
kuş gübreleriyle doluydu. Duvarlar , damar damar ak çizgilerle 
örtülüyd ü. 
M em ed: 
"Buraya insan ayağı basmamıştır /' dedi. 
Iraz: 
"Daha iyi." 
Hatçe: 
"Bizim köyüm üz." 
Iraz: 
"Bizim evim iz." 
Hatçenin sevinçten, gözleri ıslak ıslakh: 
"Haydi evimizi temizleyelim ." 
Iraz: 
"Ya," dedi. 
M em ed: 
"Ben köye gidiyorum. Alın şu tabancayı l Evinize ne ge-
rek?" 
Hatçe: 
"Bir ayna," dedi. 
Iraz güldü: 
"Hey gidi gençlik hey!" 
"İki mind er, iki yorgan. Bir çam bardak, bir tencere, bir sac, 
un, başka da can sağlığı, gerisini sen düşün." 
M em ed: 
"Sağlıcakla kalın." 
Gece yansı Durmuş Alinin evine geldi. Kapıyı kadın açh. 
Memed olduğunu anlayı nca: 
"Susss! dedi. "Susss !" 
Memed içeri girdi usuldan. 
395