Gökşin ge ldi, diz dize, el ele oturduk, konuşurk en. 
O anlıyor, biliyor ondan ne istediğimi. Ayşe Kulin 
geldi, çok az konuştuk ama çok şey söyledik. Bazı 
kişilerle anlaşmak için söz söylemek gerekmiyor. 
Başka kim vardı listemde? Galiba görmek, konuş­
mak istediğim kimse kalmadı. Bütün işlerimi ta­
mamladım. Konser gecesini de atlattıktan sonra, 
kemoterapiyi kestirece ğim. Yolcu yolunda gerek! 
ÇYDD'nin yıllık genel kurulu, konser gününe 
denk geldi. Bu yüzden hazırlanmama yardımcı ola­
mıyor Ayşe. Onun genel kurulda bulunması şart. 
Neler yapılması gerektiğini o biliyor, nasıl geçtiği­
ni de bana o anlatacak, konserden önce. 
Evde son dopingimi yapıyorlar konser öncesi. 
Aslında, benim dopingim, birkaç gün önce verdik­
leri müjdeydi! Patricia Kopatchinskaja, Cihat Aş­
kın, Çağ Erçağ, Tolga Sal man, Burcu Karadağ ve 
Güvenç Dağüstün, Fazıl Say gibi, hiçbir ücret talep 
etmeden konser vereceklermiş o gece. 
Kortizondan karpuz gibi şiş her tarafım. Hiçbir 
şeye sığmıyorum. Allahtan 26 Şubat'da Türkiye'dl' 
eğitime yaptığım katkılar için Koç Holding'in ver­
diği ödülümü almaya giderken, Ayşe'nin ısrarıyla 
aldığım gri pantolon takımım var. 
Ödül törenine üç beş gün vardı, Van'dan tele­
fon etti Ayşe. Rüyasında beni görmüş, saray gibi 
bir yerde, büyük bir kalabalığın ortasında yatıyor-
372