6 BiLGE 
Sokağın başında indi. Köşede çiçekçi var. Peki, beni evde bu­
lacağını nereden bildin de çiçek aldın? Yok canım, böyle şey 
sorulur mu? insan, kendine eziyet olsun diye, böyle münase­
betsiz sözleri düşünür ancak. Fakat, bir tuhaf bakılır gene de. 
Ben de ayağa kalkar, kitaplara bakanın. Çiçek almıştım da 
(neden almıştın? ), buradan geçiyordum, ışığı görünce çiçekle 
birlikte geldim (elimden atamazdım ya). lki yıldan fazla mı 
olmuş? Günlerde ne çabuk. .. Çiçeklerin de isimlerini bilmem 
ki; parmağımla gösteririm çiçekçiye; Şu kaça? şundan da koy, 
şunu demetle mi satıyorsun? Hiçbir kadın, çiçeğe dayana­
maz. tık gidişimde baklava götüremezdim ya. Bunlar taze 
mi? (Anlarmış gibi yapıyorum .) Çok pahalı. (Allah Allah, he­
men indirdi fiyatı.) Sen hiç çiçek almadın mı? Aldım. Eve mi 
alıyorsunuz? diye sorarsa çiçekçi, hayır, demeyi bilirim mese­
la. Elbette eve alınır ama, öyle denmez. Yoksa, uydurma bir 
kagıda sarar. Bir de kartvizitim olsaydı, bakkala gönderirdim 
buketi. Çok yakışıklı bir beyden, kendisi de yolda. Ha-ha. 
Apartmanın dış kapısı kapalıydı. Dünyada zili çalmam. On-
136