ğımdan, bana büyük laflarla ede biyat döktürmek 
düşmüş! 
"... Ah Gökşin, her yerimden kalkışta mehtaba 
bir kez daha bakıyorum, iiyle nefis ki! O ışık sütunu 
ta uzaklara kadar efsunkar bir kıvrılışla uzanıyor, 
kah genişliyor, kah daralıyor, sular sakin ve ışıklar o 
kadar cazip ve bambaşka ki hifbir şair onu mısrala­
rına, hi,cbir ressam tablosuna alamaz ve hi,cbir bes­
tekar onun melodisini bulamaz. Bu tablo, eserleri 
kopya edilemeyecek bir sanatkarın elinden ,cıkmı ştır. 
Şu yeni resim görüşü ve stili (soyut resmi kastediyor 
olmalıyım), belki de insanın tabiat karşısındaki bu 
büyük yenilgisinden, bunu idrak etmesinden sonra 
başlamıştır. Yokta varı aramakJY' 
Vay Vay! Ben ne müthiş bir romantikmişim on 
beş yaşımı sürerken! Aslında romantizmle hiç bağ­
daşmayan mesleğime ve ayaklarımı yere sert bastı­
ran hayat çizgime rağmen, içimdeki saf çocuğun 
yoğun duyguları yıllar içinde azalsa da, bu yaşıma 
dek beni tamamen terk edemedi. Hele de ay ışığı­
na olan tutkum. Doğa güzelliklerinin bende yarat­
tığı coşkuyu kaleme döküp arkadaşlarıma her za­
man yollamıyorum artık ama hala etkileniyorum 
onlardan. Günbatımını, şafağı, mehtabı seyretti­
ğimde ya da yıldızlarla dolu lacivert göğe baktı­
ğımda içime sevinç doluyor. Acılarıma rağmen, ya­
şadığıma şükrediyorum. 
14