"Kırk gün içinde atı getirmezsen babam senin de, Sofinin 
de, Musa Beyin de başını vurduracakmış."
Ahmet:
"Doğru," dedi.
Gülbahar bir inilti gibi konuştu, ama ne dediği belli olmadı.
"Beni hatırladın mı?" diye sordu. "Hani yaylada Küp gölü­
nün üstündeki toyda?"
Gülbahar:
"Hiç aklımdan gitmedin," dedi. "Koçer başı şendin. Sen de 
beni?"
Ahmet:
"Şimdiki gibi gözlerimin önündesin. Ayak bileklerinde kır­
mızı mercandan halhallar vardı."
Gülbahar, tatlı, kendinden geçmiş, bir düş içinde uçuyor­
du. "Yaylada," diyordu. "Küp gölünün üstünde, uzun saçlı bir 
dengbej üç gün, üç gece Siy Ahmede Silivi türküsünü söylemiş 
de bitirememişti. Daha başındaydı türkünün."
Ahmet:
"O, o türküyü kırk gün söyler," dedi. "Çok uzundur."
Gülbahar;
"At gelmezse, babam üçünüzü de öldürür," diye derinden 
içini çekti. "Aaah!"
Ahmet:
"Bizim boynumuzu vurduracak, vurdursun. Ama yüz ya­
şında Sofinin de boynu vurulur mu? Bu zulüm işte," dedi. 
"Dünya dünya oldu olalı yapılmamış, görülmemiş, duyulma­
mış bir zulüm. Yazık Sofiye. Çok kocalmış. Ama hiç aldırmı­
yor. Boyuna kaval çalıp gülüyor, oynuyor, iki büklüm beliylen. 
Yazığım geliyor Sofiye. Çok yazığım geliyor. Elimden bir gelir 
olsa kurtarırdım Sofiyi. Bu yaştaki bir insanın boynu vurduru- 
lamaz. Paşa diyormuş ki ilk önce Sofinin boynunu vurduraca­
ğım, onların gözlerinin önünde diyormuş."
Gülbahar:
"Hiç kimse öldürülmesin," dedi.
Ahmet sustu.
Gülbahar onu kucakladı.
45