82 genişledi. Ben de kendimi yemeğe ver dim (ilk günlerde). Evin her 
tarafını yiyecekle doldurdum. Masaların sehpaların üstleri yiyecek 
artığı tabaklarla kaplıy dı; yatak odamda meyve kabuklan ve 
çekirdekleri dolaşı yordu. Sürekli yemek, nedense okuma isteğimi 
körükledi. Uzun süredir aklıma takılan bir düşünceyi 
gerçekleştirdim: Mektupla yabancı dil dersleri almaya başladım. 
Bakkalın çı rağı mektupla rımı götürüyordu. Bu yüzden, bana bir 
tuhaf baktığını sanıyordum. Çevremde benim hakkımda dediko -
dular çıktığını, gözlerinden okuyordum. Kimseyi görmedi ğim için, 
genellikle bu duruma önem vermiyordum; fakat her sabah onunla 
karşılaşınca, neden hiç evden çıkmadığı mı açıklamak gerektiğini 
hissediyordum. Gazetede resmim çıkmıştı. (Tabii, birinci sayfada 
değil.) Sinemalar da filmim de oynuyordu herhalde. (Ben, ilk 
gençlik yılla rımda başka türlü geçmek isterdim gazetelere.) 
Resmim oldukça büyüktü. Gülümsediğim sanılabilirdi. Adım yazılı 
olmakla birlik te, hayatımdan söz edilmiyordu. Bir 'haber' olsaydım 
daha çok sevinirdim. Neyse. Mektup öğretmenin verdiği dersle re 
ciddi olarak çalışıyor, ödevlerimi yapıyordum. Pek de fe na notlar 
almıyordum; fakat sınıftaki durumumu bilemedi ğim için, kaçıncı 
olduğumu, çalışkanlık derecemi filan kes tiremiyordum. Bir gün de, 
gazetenin birin de gördüğüm halk üniversitesine yazıldım. (Her 
zaman üniversiteye gitmek is terdim. Şimdi üniversite bana 
geliyordu. Hoşlandım bundan.) Dersleri çok zor bulmadım. 
Sonunda bir diploma da verilecekti. Sıcak sonbahar bitmişti, birden 
serin bir sonba har gelm işti. Bu şehirde yazın ve kışın varlığı pek iyi 
anlaşılmıyordu. Tabiata biraz daha dikkat etmeye karar verdim. (Bu 
sefer, sarı yapraklar kaybolmadan onları uzun uzun seyrettim. Her 
zaman kaçırırdım da. İnsanlar ne buluyordu bu sarı yapraklarda? 
Yağlıboya  tablolarda gene neyse, fakat yer de? Bilmem ki.)  
Mektup üniversitesini pekiyi dereceyle bitirdim. Mektup kursunda 
üçüncü sınıfa geçtim. Üniversiteden postayla bir de diploma 
gönderdiler. (Mutfakta duruyor, dolabın altı na iğneledim. En çok,