Hayli vakit geçmiş, Servinaz'ı okşayamamıştım. Serze­
nişler dolu gözleriyle bir önüne baktı, bir bana, bir de duva­
ra. Birkaç defa yutkundu. Ödüm koptu. Karım sert bir sesle: 
-Kız ne duruyors un? 
Bu kısa azar karşısında Servinaz, aldığı emri ifa etmeye 
hiç acelesi olmadığını gösterir soruurtkan bir rehavetle beni 
ve hanımını süzerek yürüdü. 
Karım öfkeli bir bakışla hizmetçinin arkasından: 
-Bu kızlar çekilmez bir hale geldiler. Bu kadar kimden 
yüz buluyorlar bilmem ki? 
-Belki pederiniz beyefendiden ... Belki biraderiniz beye­
fendiden ... 
-Hakkın var Şadan. Şimdiki hizmetçiler evde hanımla-
ra cheınıniyet vermiyorlar . Onların dertleri beylerle ... 
Sözü değiştirmek için laf karıştırmaya uğraşarak: 
-Şimdi biz ziyarete ne kıyafetle gideceğiz? 
-Ne kıyafetle olursa olsun, Hürrem Bey merasime 
tapan bir adam değil... Görmüyor musun bahçeye bazen 
pijama, bazen uzun robdöşambr , bazen pamuklu hırkayla 
çıkıyor. Sanırım ki bu derya gibi engin bilgin her şeyi oku­
muş, fakat böyle beyhude merasimle uğraşmak için bir Sa­
voir- Vivrel sayfası açmamıştır , öyle büyük adamların kafa­
larında beşerin bu nevi gülünç adetlerine ait malumatı ez­
berlemeye mahsus yer yoktur. Bu adabımuaşeretin fazlasıyla 
ancak işsiz güçsüz kimseler meşgul olabilirler. Bu müthiş bir 
şeydir. Salondan girerken evvela hangi ayağını atacaksın? Ev 
sahibinin karşısında kaç defa reverans yapacaksın? Kanepe­
nin neresinde oturacaksın? Kaç kelime konuşacaksın? Bu 
adedere alışmamış kimseler için böyle misafirliklerde bir şey 
yemek, bir şey içmek maazallah büyük bir işkencedir. Her 
hareketinin şekli, müddeti, tarzı, edası belirlidir. Bir eksiklik 
yahut fazlalık yaparsan derhal ridicule 2 olursun. Tüm bun­
ları eğitilmiş maymun gibi kendine yaraştırarak, bu adedere 
(Fr.) Adabımuaşeret El Kitabı. 
(Fr.) Gülünç. 
90