lim’in geneleve ilk gidişinde yanında taşıdığı şu... tamam
sensin. Evet... İkiniz de ilk defa gidiyordunuz. Birinci evdekadın seni merdivenlerden aşağı kovalamıştı. Kadını, so-yunduktan sonra, zevkine uygun bulmadın, işi yarıda bı-raktın. Düşün ki o da insan; mesleğe hakaret. Fakat ikincievde, esmer ve ufak tefek kadına tenbih edildi. Evet... hep-sini hatırlıyorum. Selim iki misli para verdi kadına. Sonragene bu acı tebessüm -nasıl hatırlayamadım- ve romantiksözler: “İşte bunu da öğrendik. Büyütüldüğü kadar önemlideğil.” Kadın müstehcen şarkılar söyledi. Sen ise yeni gelingibi korkuyordun. Neydi o şarkı: “Annem bakkala yolladı,adam şeyini salladı” Metin bu işi ters anladı. Güzel bir tan-go olurdu. Odada kırmızı renk hâkimdi muhakkak. Jarti-yerlerin görünüyordu. Korkma yavrum, ben adam yemem.Peki, bu hayat size zor gelmiyor mu? Duvarda bir yazı: Be-lediye Bilmem Ne İşleri Müdürlüğünden. Zor tarafları vartabii. Her hafta muayene. Şarkı: ben erkeğe erkek demem.Rahat etmem erkekte... Ne dedin? Ona, hiç öyle dendiğinibilmiyordum. Yatağa ayakkabılarınla mı gireceksin? Selim,çekingen, aşağıda bekliyor. “T urgay Bey daldınız? Ne tuhaf-lık düşünüyorsunuz gene?” T urgay Bey mi? Öyle ya, kendi-mizi öyle tanıttık ya. Gizli servis meselesi. “Öyle bir tuhaf-lık ki, göstersem korkarsınız.” Bir kahkaha daha. Ben ölüyübile güldürürüm. Selim’i? Uzatma. “İkimizi lüks bir apart-manın yatak odasında düşünüyordum.” Metin pabuçlarınıçıkardı, yatağa girdi. Kadına, “şimdi ne yapacaksın?” diyesordu, Metin... “Çapkın!” dedi kadın Turgut’a. Selim kadı-na: “Arkadaşımı bekliyorum,” dedi. Metin kadına: “Dans-tan yoruldunuz mu?” diye sordu. Kadın T urgut’a: “T urgay ,bir içki daha içebilir miyim?” diye sordu. Adam ol: ısmarla-madan sor. Metin kadına: ‘Her gün bir sürü erkekle yatmaknasıl bir şey?’ diye sordu. T urgut kadına: bu hayata dayana-biliyor musunuz?” diye sordu. Hayır yorulmuyorum. Hayır
262