KAPLUMBAĞALAR
 
50
 
 
«Tükenecek deye korkmayın!» dedi Kır Abbas. «Uç okkadan fazla 
dağıtmam! Onu da eşeğin kirasına sayarsınız!»
 
Üzüm alan her çocuk, uzun uzun bakıyordu üzüme. Sonra tane 
tane k
oparıp yiyorlardı. Bilinmeyen bir meyveydi bu. Ellerindeki 
çilkimin bitive^esinden korkuyorlardı. Bazıları, küçük taneleri önce 
yiyip irileri sona bırakıyordu. Tozlu tozlu kara üzümlerdi. Güneş 
altında, dört beş köy ötedeki yollardan gelmişlerdi. Ama tazey
diler, 
soğuktular...
 
«Yiyin!. .» dedi Kır Abbas. «Yiyin de benizlerinize kan gelsin 
birez...»
 
Üzüm vermediği çocuk kalmadı. Ama hala birer ikişer geliyorlardı 
kapıdan. Kır Abbas, salkımı eline alıp sallıyor:
 
' «Ha bubam haaa!.. Tilki gibi her salkım!.. Hay
 
maşşal
-
 
laah! ..» 
diye bağırıyordu. Sonra elindeki salkımı, çilkim çilkim bölüp veriyordu 
çocuklara.
 
Pat Ali'nin gözü avlu kapısındaydı. Çocukların ardı gelse de 
küfeleri örtseydi. Abbas ağası da bağırıp çağırıp köyün bütün döllerini 
toplamasaydı buraya!.
.
 
Ali’nin karısı içeri gitti. Bir ilistir getirdi. Üç salkım üzüm koydu 
içine: «Oturun siz de yin Abbas ağam,» dedi.
 
Kır Abbas’ın kaplumbağa gözleri açıldı. Gülmeye, gürlemeye 
başladn:
 
<<Getir, getir!» dedi. «İki tas da su dök üstüne' Ben Dur
-
 
muş’un 
düğünde iki tas eksik içerim şarabı, getir!..»
 
Üzümlerin üserine iki tas su döküp yemeğe başladılar.
 
«Gözel üzümmüş Ali, gözel üzümmüş bizim oğlan!. .» diyordu 
Kır Abbas. Kaça aldın?»
 
Pat Ali, ellerini dizlerine vurdu, ufladı:
 
«Sorma Abbas ağam, orasını hi
ç sorma! Kaça aldığımı, nasıl 
aldığımı sana söküversem, şaşar şaşar kalırsın! ...
-
> diye başladı. Kesik 
kesik konuşuyordu. «Tekeli’ye vardım ikindin oldu. Bir eşek altımda, 
bir eşek yedeğimde. Bütün dürzüler bildi üzüm almaya vardığımı: