"Mustafa’yı örnek alan oldu mu? diye bir soru gelmiştir 
belki akima,1 ' dedi profesör. "Geldi, geldi," dedi genç adam 
utanarak, "Ama sormak gelmedi aklıma." "Çok kişiden, Mus­
tafa’yı kendine örnek aldığını duydum. Yalnız içlerinde beni 
çok etkileyen, gerçekten aklımda kalan sözler statik profesö­
rü Günay Özmen’in: ‘Bütün bilimsel çalışmalarımı kaleme 
alırken, bugün bile, Mustafa Hoca öleli bu kadar yıl olduğu 
halde, hep Mustafa İnan’a hitap ederim içimden. Gözümün 
Önüne Hocayı getiririm ve meseleyi önce ona anlatırım. Ba­
kalım ne diyecek diye düşünürüm. Çünkü bütün konulan 
herkesten önce onun anlayacağını bilirim. Sonra da onun ye­
rine koyanm kendimi: Seminerlerde konuşan Mustafa inan 
gibi davranmaya çahşırım. Yazarken de durmadan Mustafa 
Hoca ile konuşurum. Belki yeni bir şey yapan herkes, meselâ 
bir romancı da böyle yazar gibi geliyor bana. Mustafa Hoca 
ile yaptığım bu sohbet olumlu sonuç verirse rahatlanın; çün­
kü herkes bilir ki Hoca kül yutmaz. Anlattığım konuyu iyi 
karşılarsa mesele yoktur, artık onu herkese açabilirim’."
Mustafa înan otuz üç yaşında profesör olmuştu. İlk dok­
torayı yaptırdıktan sonra, birçok asistan doktorlan, konu­
sunda ona danışmaya başlamıştı; başka kürsülerde doktora 
yapanlar da ona gelirlerdi ‘müşküllerini halletmek için’. 
Mustafa Hoca yedi doktora ve üç yeterlik çalışması daha 
yaptırdı. Hocası Kerim Erim gibi, bilim alanında yeni yeti­
şenleri elinden geldiği kadar dış ülkelerde tanıtmaya çalıştı. 
Herkes de onu tanıyordu: Evet Mustafa İnan gerçekten meş­
hur mukavemetçiydi ülkesinde.
Peki insanlar meşhur bir mukavemetçinin ne işe yaradı­
ğını anlayabilir mi? Derler ki meşhur fizikçi Einstein, bir 
toplantıda Şarlo’ya ‘Siz büyük bir adamsınız,’ demiş, ‘Herkes 
sizi anlıyor, herkes size hayran.’ Şarlo, 'Siz daha büyüksü­
nüz,’ diye itiraz etmiş: 'Size herkes, hiç anlamadığı halde 
hayran.’
218