10 
İRFAN, böyle bir ruh hali ve ümitsizlik içindeyken üç gün­
den beridir gelişini beklediği kadm sonunda geldi. Zavallı sev­
dalı, sevgilisinden haber getiren bu siyah çarşaflı kadını gö­
rünce üç gündür geçirdiği o can yıpratan bekleme denemesin­
den ileri gelen bir kırgınlıkla az kaldı ki kadına: 
—• Yürü Leylâ yürü, ben Mevlâ'yı buldum... 
Diye bağıracaktı. Kendine uzatılan mektubu aldı. Zarftan yayı­
lan hafif bir leylak kokusu sinirlerin deki buhranı biraz yatış­
tırdı. Bilinmeyen sevgilisinin irfan için varlığının alâmeti işte 
bu kokudan ibaretti. Her mektup alışında bu hoş kokuyla sanki 
ona dokunma zevki alırdı. 
Dili tutuldu. Kadına bir şey diyemedi. O da emanetini tes­
lim ettikten sonra bir şey söylemeksizin bir temenna ederek 
çıktı. Acaba mektupta ne sitemler, ne azarlamalar, belki.de ne 
hakaretler vardı... ilgi kesmeyi bildiren bir söz olmasın da ir­
fan her şeye razıydı. Titreyen parmaklarıyla zarfı açtı. Şu 
mektup çıktı: 
Ah, aman anneciğim, o neydi? Ne aşırıydı? Dün sabah 
gördüm. Anlayınız, keşfediniz bakalım Beyefendi... Ne gördü­
ğümü söyleyiniz. Bildiniz değil mi? Evet, evet işte onu... ta ken­
disini... kuyrukluyu gördüm... Korkmamaya bu kadar kararlıy­
ken hâlâ korkudan titriyorum. ' 
Gazeteler şehrimizde Halley'in sabahleyin alafranga saat 
üçü çeyaek geceden dörde on kalaya kadar görülebUeceğini ha­
ber verdiler. Çalar saatimi tamam buna göre kurdum. Karyola­
mın başı ucuna koydum. Döşeğime girdim. Her türlü kuruntu­
ma rağmen çok sürmeden uyuya kalmışım. Tepemde bir gürül­
tüdür koptu. Gözlerimi açıp baktım id ortalık alaca karanlık. 
Saat kızmış bir canavar gibi hâlâ hırıldıyor, gürültü ediyordu. 
Süürime dokundu. Döşekten kendimi aşağıya attım. Pencereye 
koştum. Birkaç gündür yazlığa taşındık. Venüs, ağaçların üs­
tünde gökyüzüne asılmış bîr lüks-lambası parlaklığıyla ışıklar 
saçıyor. Ufak tefek başka, yddızlar da var. Güneş ufkun altında, 
tanyerini daha yeni ağartıyor. Güneşin beliren ilk çizgisiyle Ve-