tarlanmış turnalar salınarak geçiyorlar, Van gölüne doğru gidi­
yorlardı.
Ahmedin hiçbir şeyden haberi yoktu. Ala şafakta içerden 
bir kaval sesi geliyordu. Sofi bu güzel kaval sesini çok eskiler­
den bu yana tanırdı. Ahmedin dedesi Sultan Ağa da böylesine 
kaval çalardı. Babası Resul da... Bu evin erkekleri üstüne kaval 
çalan bir kişi daha gelmemişti Ağrıdağma. Belki de şu yeryüzü­
ne. Bunu Sofi söylüyorsa doğruydu. Çünkü Sofi bütün şu do­
ğunun, Kafkasm, İranın, Turanın en ünlü kavalcısıydı.
Sofi atm yanma biraz daha yanaştı. Damgayı daha yakın­
dan gözden geçirdi. At sanki içerden gelen kaval sesini dinli­
yordu, kulağını bir iyice vermiş. Ahmet çok eski bir Ağrıdağı 
türküsünü çalıyordu. Ağrıdağmın iflah etmez öfkesini. Bu tür­
küyü tekmil Ağrı kavalcılarına Sofi öğretmişti.
At boynunu sese iyice uzattı. Sofi de... Bu destanı çalmaya­
lı, dinlemeyeli çok oluyordu. Bir koca dağ nasıl da bir kaval se­
sinde korkunç bir öfkeye geliyordu. Sofi böyle tuhaf, şaşkın 
şeyler düşünürken, şu insanoğluna akıl ermez, diyordu. Bir in­
cecik kavaldan koskoca, kükremiş bir dağ çıkarıyorlar, diyor­
du. Şu insanlar, şu dünyada var oldukça her şeye akıl erdire­
cekler, kartalın uçuşuna, karıncanın yuvasına, ayın, günün do­
ğuşuna, batışına, ölüme, kalıma, her şeye akıl sır erdirecekler. 
Karanlığa ışığa, her şeye, her şeye akıl erdirecekler, tek insa­
noğluna güçleri yetmeyecek. Onun sırrına ulaşamayacaklar.
Ve dağ yürüyordu kaval sesinde. Ve uçurumlar, çığlar, 
ayaz gece, yıldızlar patlıyordu. Ay ışığı patlıyordu. Ve dağ bü­
tün hışmıyla yürüyordu. Terlemiş, soluklanan... Bir ulu dev gibi 
göğüs geçiriyordu Ağrı. Sofi çok derinden Ağrının soluklandı­
ğını duyuyordu. Çok uzak, derin bir uğultu dünyanın ortasına 
doğru soluklanıyordu. Ahmet çalıyor, dağın soluğu, öfkesi bü­
yüyordu. Böyle zamanlarda Sofi kulağını dağın uğuldayan top­
rağına dayıyordu. Dağ gittikçe öfkeleniyor, soluğu derinleşiyor, 
sıklaşıyor, bir iniyor, bir kalkıyor, paramparça oluyor, bütün 
hışmı, bütün ağırlığıyla dünyanın üstüne çöküyordu. Sonra da 
dünyayı bir sessizlik kaplıyordu. Her bir yan ıpıssız. Dünya 
bomboş kalmış, Ağrıdağı başını almış da dünyamızdan çekip 
gitmiş, kurdunu kuşunu, insanını almış götürmüş, yıldızını,
13