Ben - Sus ablacığım, sus ... 
Hanımefendi -Bu davul zurna sana çalınıyor. Sen 
Arap'ın övünmesine bakma ... Ruşen'le Çeşmifelek bu evin 
eski metalarıdır, periler artık onlara ilan-ı aşk ede ede usandı. 
Ben -Hanımefendiciğim, beni korkutuyorsunuz. Ben 
erkeğin insanından bile hoşlanıp kocamla geçinemedim. 
Şimdi periye nasıl varacağım? .. 
Ruşen-Aman aman, susunuz, köşk yıkılıyor ... (Sonra 
bana dönerek) Kız yoksa bu akşam onların tütsülerini yakıp 
şerbederini vermedin mi? 
Evet, ben bu kabalıari işlemiş, bu akşam tütsüyü şerheti 
unutmuştum. Hemen kusurumu itiraf ederek: 
-Ben günahımı saklamam. Bu akşam nasılsa bu mühim 
hizmeti görmeyi unutmuşum. 
Arap gözlerini açtı: 
-Bak onlar şaka ya gelmezler. Sonra yalnız kendini değil 
hepimizi birden boğdurtursun. Hanımefendiye acırsan on­
ların hizmetlerinde zerre kadar kusur etmemelisin ki biraz 
rahat eldim ... 
O aralık odanın açık penceresinde bir çıtırtı oldu. Başımı 
çevirdim. Bir de ne göreyim? .. Koyun pöstekisi gibi tüylü, 
korkunç bir baş, cam gibi parlayan bir çift müthiş göz bize 
bakıyor. Ben hemen korkudan secde eder gibi yere kapan­
dım. Ruşen Abla, "Salli helaleküm! .. Gaynü'l-inani ... Ture­
tü'l-mebal ... Mafiş selame fi'l-indi'l-harame ... Def'ü'l-kaza­
ya ve'l-belaya ... Uhruç ya Samsam!" diye, şimdiye kadar hiç 
işitınediğim türden bir dua okumaya başladı. 
Hanımefendinin arkası pencereye dönüktü. Sordu: 
-Ne var? 
Kalfa yavaşça: 
-Samsam geldi, dedi. 
Aman Rabbim, bu pösteki çehreli korkunç mahlfık, bu 
Samsam kimdi? İzdivacıma talip olacak peri delikanlıların­
dan biri mi? Bana ilan-ı aşka mı geldi? Ya içeri girerse? O 
saate kadar gürültülerini patırtılarını işittim, fakat onlarla 
böyle yüz yüze, göz göze gelmemiştim. 
53