kümranlığındaydı belki sekiz yüz yıl... Bu adam, bu Bey tepe­
den tırnağa öfkeye kesmez de ne olurdu. Koskoca Ramazanlı 
kuyunun dibine atılmış bir taş gibi köşeye fırlatılmış atılmış tı. 
Murtaza Ağa çok üzülmüş, neredeyse ağlayacaktı . Sonra bir­
den kendisine geldi. Bilgilerini yokladı . Bundan yıllar önce, en 
yakın arkadaşlarından birisi Ramazanoğullarından olurdu . 
Onun işi gücü Ramazanlıyı, onun görkemli tarihini, Yüreğirli 
Beyi olaraktan Çukurovaya gelişlerini anlatmaktı. Ramazanlı­
lar tarih boyunca hiçbir zaman yönetimden düşmemişlerdi. Şu 
anda bile yönetirnde hatırı sayılır ağırlıkları vardı. Daha da ola­
caktı. Göl yerinden hiçbir zaman da su eksik olmamış, olmaya­
caktı. Yakında Ankarayı gene Ramazanlı soyu dolduracaktı. 
Arif Saim Beyi, öteki yeni yetmeleri Bey yutamıyordu. Doğruy­
du, haklıydı ya, azıcık da sabır gerekmez miydi? Doğru, şu an­
da bu çarık çürük, nereden geldikleri bellisiz, soylarının neci 
oldukları bile bilinmeyen kişiler bile mebus olmuşlar, Çukuro­
vada cirit atıyorlardı da, şu koskoca Bey köşesine çekilmiş, ku­
yunun dibindeki taş gibi kalmıştı . O öfkelenmesindi de kimler 
öfkelensindi ... 
İkinci gün tam öğleüstü Avukat Sabit Bey konağa geldi. 
Çantası ağzına kadar kağıtlarla dolmuştu. Mektupları, telgraf­
ları teker teker Murtaza Ağaya okudu. Ağa ömründe bu kadar 
dokunaklı, bu kadar etkili hiçbir sözler duymamıştı, avukata 
hayran kaldı. 
Okuma bittikten sonra Bey: 
"Sizi temin etmeliyim, Karadağlıoğlu Murtaza Ağa, Sabit 
Bey bizim öz bir evladımızdır. Ona verdiğimiz sırlarımız hiçbir 
yere çıkamaz. Bundan müsterih olabilirsiniz," dedi. 
Sabit Bey çekik gözlerini Murtaza Ağaya dikerek kesin bir 
dille konuştu: 
"Bize tevdi edilen sır kellemiz gidene kadar bizde kalır. 
Bunu bilmelisiniz ." 
Murtaza Ağa bu sözler üstüne gene sevincinden uçmaya 
başladı. 
"Telgraflar bugün öğleden sonra Ankaraya çekilecek ve 
mektuplar postaya verilmiş bulunacak tır." 
Sıra ücret işine gelmi şti. Hamurcuzade Sabit Bey bu kadar 
314