rar yerime oturdum. Co şmuştum. İyi parayd ı doğrusu. Bu ci - 
nayeti i şlersem uzun seneler rahat edecektim. Ba şlık parası 
için tasalanmama gerek kalmayacakt ı. Hemen evlenebilecek 
ve bundan kelli nas ıl iki yakam ı bir araya getirece ğimi dü- 
şünmeyecektim. Dervi ş ya da ba şkası, bu şartlar alt ında her- 
kesin can ını alabilirdim. 
Nereden bilebilirdim o an ömrü hayat ımın en büyük hatas ı- 
nı yaptığımı ve sonra pi şmanlıktan kahrolaca ğımı? Bu dervi şi 
öldürmenin ne kadar zor olaca ğım, öldükten sonra bile hançer 
gibi bak ışlarını sinemde ta şıyacağımı nereden bilecektim? 
Avluda Şems'i öldürüp kuyuya atal ı beş sene geçti. Hâlâ 
duymadım etinin suya dü ştüğünde çıkardığı sesi. Ç ıt bile ç ık- 
madı kuyudan. Sanki suya dü şeceğine, arşa yükseldi dervi- 
şin bedeni. O öldü öleli kâbussuz bir gecem geçmedi. Ve hâlâ 
ne vakit bir su birikintisine bakmaya kalksam, so ğuk bir 
dehşet buruyor tüm vücudumu; ellerim titremeye ba şlıyor ve 
midem bulan ıyor. 
Ne zaman o geceyi hat ırlasam iki büklüm olup kusuyo- 
rum. Sanki içimde biriken ne varsa ç ıkarmak istiyorum. Ç ı- 
karmak ve kurtulmak... Bir deri bir kemik kald ı kollarım, ba- 
caklarım. 
Ne tuhaf! O öldü ama hâlâ ya şıyor. Bense her gün yeniden 
ölmekteyim. 
  
Bölüm Bir 
TOPRAK 
Hayattaki derin, sakin, 
katı şeyler... 
  
Şems 
Semerkand yak ınlarında bir kervansaray, Mart 1242 
Bu akşam yemekte, gene öteki âleminin içine çekildim. Bu 
kez gördüklerim öyle canl ı, öyle gerçek, öyle berrakt ı ki... 
Avlusu tomurcuklanm ış sapsarı güllerle bezeli büyükçe bir 
ev. Avlunun ortas ında dünyan ın en serin suyuna gebe bir ku- 
yu... Güz sonu, gökte dolunay, s ırlı bir gece... Karanl ıktan 
dem alan birkaç hayvan geziyordu ortal ıkta; bayku ş, yarasa, 
kurt, kimi ötmekte, kimi ulumada... Bir süre sonra geni ş 
omuzlu, nazik bak ışlı, ela gözleri derinlerde, orta ya şlı bir 
adam çıktı evden. Yüzünde koyu bir gölge, gözlerinde emsal- 
siz bir keder... 
"Şems, Şems, neredesin?" diye seslendi sa ğa sola. 
Deli bir rüzgâr esti, ay bulutlarla tüllendi, sanki tabiat bi- 
le çekinmekteydi olacaklara şahitlik etmekten. Bayku şlar öt- 
mez, yarasalar kanat ç ırpmaz, oca ğın ateşi çatırdamaz oldu. 
Tüm dünyaya mutlak sessizlik, durgunluk çöktü. 
Adam ağır ağır yaklaştı kuyuya, e ğildi bakt ı tâ dibine. 
"Şems, canca ğızım" dedi f ısıltıyla. "Orada m ısın yoksa?" 
Yanıt vermek için a ğzımı açtım ama dudaklar ımdan tek 
bir ses ç ıkamadı. 
Adam daha da e ğildi ve dikkatli gözlerle tarad ı kuyunun di- 
bini, ilk ba şta karanl ık sulardan ba şka bir şey göremedi. Son- 
ra birden a şağıda, bir f ırtına sonras ında ummanla sallanan, 
sallandıkça umman ı dalgaland ıran bir sal misali avare avare 
  
48 
suyun yüzeyinde gezinen elimi seçti. Ard ından, yukar ı bakan 
bir çift gözü fark etti. Kal ın kara bulutlar ın ardından peyda 
olan dolunaya bak ıyordu gözler, gözlerim, tâ kuyunun dibinden. 
Aya bakıyordum at ıldığım yerden, katlimin hesab ını sema- 
ya sorarcas ına.