"Ne dedin, ne dedin?" diye bağırdı Yüzba şı. "Bunların ara­
sında İnce Memed yok mu, dedin? Bir de dua ettin öyle mi?" 
"İnce Memed yok," diye yaşlı adam kendisinden beklen­
meyen bir sesle gürledi. "Ben İnce Memed oğlumu sever im." 
"Sever misin o kafiri, o kanlı katili?" diye var gücüyle ba­
ğırdı gene Yüzb aşı. Yumruklannı sıkmış ayağını yere vuruyor­
du. 
"Ne bağınyor sun?" diye başını kaldınp Yüzbaşıya baktı 
yaşlı. "Niye öyle yırhnıyorsun yavrum, sen daha belekteyken 
ben Çanakkalede, Sarıkamışta, Yunanda düşman kurşunlannı 
yiyor dum. Sen öyle bağırmas ana. Bana kim derler biliyor mu­
sun, bana San Çavuş derler, hiç adımı duydun mu?" 
"Seni şimdi Ali Onbaşıya bir teslim edersem ... " 
"Et bakalım et! O dinsiz imansız Kertişe, ben de Mustafa 
Kemal Paşaya bir telgraf çekeyim de, bakalım o size ne yapar ... 
Kertişi de, seni de bir güzelc e... Çanakkalede ben onun neyi 
olurdum bir sorsana Yüzbaşı Faruk Efendi ... " Uzun sakalım 
tuttu kaldırdı. "Çok şükür, çok şükür ki Allaha bunların içinde 
İnce Memed yok. Sen mi kaldın, bu Kertiş mi kaldı İnce Meme­
di öldürecek . .. " Asım Çavuşa döndü, sevgiyle baktı: "Buna sö­
züm yok," dedi. "Bu Asım Çavuş değil mi? Buna sözüm yok. 
Bu Asım var ya, yiğit adam, has adam, taşağı dört okka adam. 
Haydi teslim etsene beni Kertişine, o soysuz celladına, Mustafa 
Kemal de bunu bir duysun da ... " 
Yüzb aşı: 
"Bu adam bunamış," dedi gülerek "Bunak ihtiya r! Alın 
götürün şunu ." 
"Bak bak Yüzbaşı," diye bağırdı San Çavuş. "Bak İnce Me­
med orada." Kayalıktaki atı gösterdi. ''Yiğit isen onu yakalasa-
na." 
Yöredeki köylüler: 
"Onun kusuruna kalma Yüzbaşım," dediler. "O çok buna­
dı. Ne gözü görüyor, ne de kulağı duyuy or." 
"Eskiden böyle miydi bu San Çavuş?" 
"Bir zabit görse ta uzaktan hemen sıçrayıp ayağa kalkar 
esasa geçerdi." 
"O hiç böyle konuşur muydu kumandanın karşısında ... " 
115