Savaş ve Barışı da öylesine başvurulacak bir kaynaktır. 
Faulkner'sız, günümüzde sağlıklı bir roman yaratılabilir 
mi? Kendi ülkemizin geçmiş ustaları ne kadar ustamızsa 
da, dünyamızın ustaları da öylesine ustamız olmazsa ol­
maz. 
Yukarıda da sözünü ettim ya, bir insan gökte n düşmez. 
Onun kişiliğini koşulları oluştu rur. Bu kişilik onun yaratıcılı­
ğını sağlar. İşte, yerel den evrensele yaratıcılık böyle korunarak 
gidilir. Bir gün bir kon ferans ta, New Yorkta bana sormuş lardı : 
"Sen hep boyuna Çukurovayı mı yazacaks ın?" Çok şaşırmıştım 
bu soruya. Şöyle karşılık verdi ğimi anıms ıyorum: "Yalnız ben 
mi yazıyo rum sanıyorsunuz Çukurovayı, Tolstoy da, Balzac da, 
Kafim da, Joyce da, Stendhal de, Faulkner da Çukurovayı yazdı­
lar." 
Bir kişi kendinden, kendi koşullarından, doğduğu toprak­
tan, altında yaşadığı gökyüzünd en, yaşadığı ilişkilerden, zengin­
leştiği dilden, en küçük ayrıntılardan nasıl sıyrılır da bir başkası 
olabilir? Olabilse de niçin ? 
Yabancılaşma üstüne burada bilimsel bir konuşma 
yapacak değilim. Günümüzde işler çok kötüye gidiyor. 
Yabancılaşma elbette bir zorunluktur. Ve bu macera in­
san insan oldukça sürüp gidecektir. Yalnız insanoğlunun 
doğal gelişmesi sürdükçe, insan ne kadar yabancılaşırsa 
yabancılaşsın, bu yabancılaşma onu insanlıktan çıkarama­
yacaktır. İnsanoğlu hep gelişecektir. Yaratıcılığını yitirdi 
dediğimiz yerde, ondan büyük dallarla yaratıcılık ışkın­
ları sürecektir. Yalnızca günümüzde insanlık değerler ini, 
yaratıcılığını yitirmenin eşiğinde. İnsanlık sürü haline ge­
tiriliyor. 
Yukarıda söylediğim gibi silahlı emperyalizm, ül­
kelerde salt kendi işine yarayacak bir aydın tabakasını 
108