yapıyorduk. Şakacı insanlar... Sayfayı çevirin. Bakın tam bir aile... 
İşte Cevdet Bey'i bunun için anıyorum. Bunun için. Evet, Cevdet 
Bey kusursuz bir aile kurdu. Belki gülünç bulacaksınız, ama sizin 
ailenize, Işıkçı ailesine hayranım: Başarılı bir baba, çalışkan 
çocuklar, güzel ve iyi anneler, sağlıklı torunlar... Nasıl olması 
gerekiyorsa öyle. Saat gibi, ama renkli canlı, tam onlar gibi!" 
Birden bir kahkaha kopardı. Ama pek içlen bir kahkahaya 
benzemiyordu bu. Daha çok söylediklerini yumuşatmak, uy­
gunsuz bir şey söylemişse bunun farkında olduğunu hissettirmek 
için gülmüştü galiba. Sonra Refik'in yanından ayrıldı. Likör dolu 
küçük kadehi havaya kaldırdı. "Biz de işte birşeyler yapmaya 
başladık!" dedi. "Likör yapıyoruz. Likör sanayii! Mecidiyeköy'de 
likör fabrikası... Büyük kuruluş! Hah! Güleyim bari... Söyleyin 
şimdi, söyleyin, niye biz böyleyiz de onlar öyle? Niye? Bunun 
sırrını kim biliyor? Söyleyin! Niye biz böyleyiz? Niye biz biziz 
ve böyleyiz? Söyleyin!" 
Güler: "Çok heyecanlandın ağbi!" dedi. "Otursana!" 
Sait Bey elindeki likör bardağını herkese göstererek sallıyor, 
kızkardeşinin söylediklerini duymamış gibi orada dikiliyordu. 
Çevresinde utanç ya da telâş gibi bir şey oluşmuştu. Kimse onun 
ne kadar ciddi, ne kadar içten olduğunu keslircmiyordu. Herkes 
kendini heyecana kaptırmış gibiydi. Ağır yemeğin üzerine 
gevşeyen yüzlere birdenbire beklenmedik bir gerginlik bulaşmıştı. 
Herkes Sait Bey'in durup durup tekrarladığı soruya cevap arıyor 
ve bulamıyormuş gibi üzgün gözüküyordu. Belki biraz da Sait 
Bey'in alaylarına gülüyor, gerçekten bizim niye böyle olduğumuza 
şaşıyormuş gibiydiler. 
"Neden böyleyiz biz?.. Böyleyiz, böyleyiz! Lütfen karışmayın 
bana bu akşam! İçtim ve coştum! Eh, arada bir insan böyle şeyler 
yapmalı. Yüreğin gerçek coşkusuna kendini bırakmalı. Çünkü 
bıktım, yemin ederim ki, bıktım, bıktım kendimi denetlemekten, 
kasılnıaktan." Refik'in kucağındaki Avrupa albümünü işaret elti. 
"Onlar gibi olmak için, onlar gibi olmak için kasılnıaktan ve 
içimden geleni yapmamaktan bıktım. Bu akşam kendimi bıra­
kıyorum. Uzlaşmıyoruın ve bağırıyorum!" 
Sonunda likör kadehini dikti ve bir kahkaha daha atlı. Bu 
seferki kahkaha sinir bozucu bir şeydi. 
226