En başta aradığım alabildiğine huzurdu şüphe­
siz, karşılıklı güven ve hürmetti. Bunlar var, ha­
lihazırda. Dilim geleceğe varmıyor. Sukutuhayale 
uğrayabilmenin korkusuna, paniğine kapılmak iste­
mıyorum. 
Karşımda yaŞFa benden yedi, meslek hayatında 
dokuz yıl büyük ve ileri birisi var. Bağlanma sebeple­
rimin en önemlisi bu galiba. Sen de tahmin edersin, 
yaş insanları, bilhassa erkekleri, ,cocukluktan kurta­
ramasa bile, neyi istediklerini bilmelerini sağlıyor." 
Akşam, 18.20, Vapur. 
Kalemimin mürekkebi kalmamış, oysa boyle ara­
larda yazmayı ,cok severim, bilirsin. Mektupla rımın 
,coğu derslerde, vapurlarda veya diŞFide beklerken 
yazılmıştır ama yine de beni ifade ederler sana! 
Kendimden bahsediyordum değil mi? Tuhaf bir 
kapıp koyuverme i,cindeyim. Her şeyi oluruna bırak­
tım, dinliyorum şimdilik, dinlemek, beraber olmak, 
elini tutmak, birlikte duygulanmak ho,sumagidiyor. 
Eskiden mukabele edemezdim karşımdakilere. Mev­
cudiyetleri ve üzerime düşmeleri sıkar, kahrederdi 
beni. Şimdi yok bunlar. İkimiz de hayatı ve koruma­
mız gereken erdemleri biliyoruz galiba. 
Gökşin, benim gibi me,sakkatli bir mesleği se,cen 
biri i,cin (ve elbette onun i,cin de) meslekten birisiyle 
hayat paylaşmak şart. Bunu sana dahi ifade edebi­
leceğimi sanmıyorum. Ama bizim i,cin eşlerimiz ta­
raftndan anlaşılmamak yıkımdır! (Bu cümlenin 
86