Fyodorovna  Antipova  rengini  görmek  istercesine  dikkatle  baktı  ko-
casına.  Ve birden,  onun  değişemeyecek  kadar  sabitkadem  olduğu-
nu kabullenmek  zorunda  kaldı.  Yaşından  ötürü  böyleydi  (fazla  yaş-
lıydı;  hep  yaşından  birkaç  adım  önde  gitmiş,  şimdiyse  bir köşede 
durmuş,  yaşının  kendisine  yetişmesini  bekliyordu);  unvanından 
ötürü  böyleydi  (fazla  yüksekteydi;  hep  daha  fazla  yükselmeye 
odaklanmış,  derken  daha  fazla  yükselebileceği  bir yer kalmadığını 
fark ederek  mıhlanmıştı);  cüssesinden  ötürü  böyleydi  (fazla  heybet-
liydi;  geçebilmesi  için  eğilmesi  gereken  kapılardan  hiç geçmemeyi 
yeğleyecek  kadar  bükülmez,  eğilmez,  esnemez  bir cüsseye  sahipti). 
Pavel  Pavloviç  Antipov,  özünde  zayıf  ve de bunun  fazlasıyla  farkın-
da olan,  başkaları  gibi  olmak  için  değil,  kendi  gibi  olmamak  için ik-
tidarına  dört  elle  sarılan,  ne istediğini  gayet  iyi bilen  ve tüm  ömrü 
boyunca  bunun  için  gıdım  gıdım  uğraşmış,  adım  adım  tırmanmış, 
üstelik  sonunda  da bir hayli  başarılı  olmuş  bir adamdı.  Herhangi  bir 
değişime  ayak  uydurabilecek  en son  tür! 
Oysa  Agripina  Fyodorovna  Antipova,  gençliği  ve toyluğuyla, 
kendi  başına  hiçbir  şey yapmamışlığı  ve de yapmaya  kalkışmamış-
lığıyla,  ilerleyen  hamileliğiyle  uyum  içinde  yusyuvarlak,  tostopar-
lak bir sıfırdı.  Bıraktığınız  yerde  durabilirdi  rahatlıkla,  hiç kıpırda-
madan,  ilanihaye  durabilirdi.  Ama  güçlü  bir esintide,  yuvarlana  yu-
varlana  oraya  buraya  savrulabilirdi  aynı  kolaylıkla.  Cahillere  özgü 
o arı cesarete  ve kendi  başına  hiçbir  şey elde  etmediği,  sahip  oldu-
ğu her şey ona  etrafındakiler  tarafından  bahşedildiği  için,  kaybet-
tiklerinin  de gene  aynı  kolaylıkla  kendisine  bir gün  bir şekilde  iade 
edileceğine  dair  bakir  bir beklentiye  sahipti.  Hâlâ  vaktinin  çoğunu, 
Rusya'ya  döndüğünde  neler  yapacağına  dair  uzun  listeler  hazırla-
makla  geçiriyordu.  O gün  gelene  kadar,  pekâlâ  çalışabilirdi.  Böyle-
ce, daha  önce  hiç yapmadığı  bir şeyi  yapmaya,  kocasından  medet 
ummaktan  vazgeçip,  bizzat  iş aramaya  karar  verdi. 
Talih  ondan  yanaydı,  çünkü  talih  böyle  bir iddiayla  karşısına  çı-
kanları  sınamaya  bayılır.  Böylece  Beyoğlu'nun  en muteber  pastane-
lerinden  birinde,  garson  olarak  iş buldu.  Artık  günboyu  bu narin  vit-
raylarla  bezeli  aynalı  pastanede,  cümlesi  pürtuvalet  müşterilerle  tar-
çın ve krema  kokulu  mutfak  arasında  mekik  dokuyordu.  Hepsi  de 
kulağına  aynı  raddede  ahenksiz  gelen  farklı  farklı  dillerden,  bölük 
42