"Şu aşağıda Anavarza ovasında. Vayvay köyü nde." 
"İşte o gelmiş İnce Memedin ölüsünü görmeye. Çok güzel-
miş." 
"Çok güzeldir," dedi Ali, "Seyran bacım." 
"Dünya güzeliy miş." 
"Öyledir. Şu dünyadaki, oradaki dağlardaki kadınlar için­
de bir tane Seyran daha yoktur. Yüreklidir de ... İnce Memed gi­
bidir o ... " 
"İşte o gelmiş candarma kumandanlığına, usulcana, korka 
korka ölülere yaklaşmış, teker teker hepsine baktıktan sonra ... " 
"Sonr a?" 
"Efendime söyleyim, orada durmuş, ellerini beline koy­
muş, gülmeye başlamış. Ölülerin başında durmuş, gül babam 
gül ediyormu ş. Öyle bir gülüyormuş ki, gülüşüne oradaki se­
yirci kalabalığı da kahlmış. Candarmalar bir bakmış bütün mil­
let gülüyor, onlar da gülmeye başlamışlar. Sonra çarşıya da 
geçmiş buradaki gülmeler. Çarşıda da kim varsa, karınlannı tu­
ta tuta gülmeye başlamışlar, neye güldüklerini bilmeden. Ora­
dan evlere de geçmiş. Bereket versin ki Seyran Hatun gülmek­
ten yorulmuş da millet de ölülere gülrnekten kurtul muş." 
Seyranın İnce Memedin başına gelmesi Topal Aliyi kıvanca 
boğdu. 
"Ulan Sabri," dedi, ''bu haberinden sonra sana ... Ulan ah­
dim olsun, seni ben de gümüşletmezsem ... Demek öyle gülmüş 
ha, sevincinden ... " 
"Sevincinden," dedi Kara Hasan. 
"Bütün kasabayı da, köyleri de güldürmüş ." 
"Böyledir," dedi değirmenci. "Bir kişi bütün dünyayı se­
vincine katar da güldürür, ağıdına alır da ağlahr. Böyledir bu. 
Bir tuhaf yaratıkhr şu insano ğlu." 
"Çok tuhaf," dedi Ali. 
"Ben gidiyorum," dedi Sabr i. 
"Haydi git," dedi Ali. "Aman ha kulağını dört aç. Bakalım 
İnce Memedden başka bir haber var mı. .. " 
Sabri çıkh, biraz sonra da bir yığın haberle geriye döndü. 
İnce Memedin ah, azıcık uzaktan, kayalıklardan giderek Yüz­
başıyı, candarmalan izliyormuş. Yüzbaşı da ne biliyorsa bunun 
184