54 
 önünde beyaz giysisi içerisinde belirdi tümcesi, ben ruh durumum bakımından artık o Şeyh 
Bedrettin Destanı’nı yazacak duruma geldim demektir. Ve Şeyh Bedrettin Destanı  bir sanatın, 
bir büyük sanatçının sezgi gücü Mehmet Şerafettin adlı bir darülfünun müderrisinin yazdığı bir 
risaleyi, Bedrettin risalesini okuyup o risalenin gerisinde çok büyük insan, çok büyük bir olay 
olduğunu sezmek ve o olaydan yıllarca, yüzyıllarca geriye giderek tüm Türkiye halkının 
haksızlığa, sömürüye, baskıya karşı boyun eğmeme eğilimini, geleneğini ortaya çıkarmak 
müthiş bir umut üretmek demektir. Ve zaten oradan o sezgi gücüyle o imgelem gücü, kurgulama 
gücünün bir araya gelmesinden sonra muhte şem o Şeyh Bedrettin destanı ortaya çıktı. Anıtsal 
bir yapı, aşılamaz bir yapıttır. Eğer Nazım hikmet o Şeyh Bedrettin Destanı’nı yazmamış 
olsaydı Türkiye’nin en entelektüeli bile Şeyh Bedrettin adlı çok muhteşem bir insanın 
yaşadığını bilmeyecekti. Bir sa natçının sezgi gücü yani o Şeyh Bedrettin üzerine bir risalede 
okuduğu çok büyük bir olayın olduğunu sezmesi muhteşem bir umut kaynağıdır. Ve her zaman 
için bugün bile zaten büyük sanat, büyük sanatçı, büyük sanat yapıtı her zaman yaşamı yeniden 
yeniden ür etebilir. Bu niteliği açısından da bir başka sanattan da burada söz edelim. Müzik 
bizim gerçekten Anadolu insanının da edebiyatın yanı sıra, türküsünün yanı sıra, şiirinin yanı 
sıra müziği de tabii çok önemlidir. Ama sadece sanat söz konusu olunca da her ş eyi kendimizle 
sınırlandırma hakkımız yok. Dünya sanat üretiyor, dünya müzik üretiyor, dünya edebiyat 
üretiyor. Dünyanın ürettiği de bizden çok fazla, çok zengin, çok renkli. O bakımdan da çok 
seslilik bakımından, çok renklilik bakımından çok değerli arkad aşım birlikte de 3 yıl Kültür ve 
Turizm Bakanlığında görev yaptık. Gerçekten bilgisiyle, insanlığıyla, insancılığıyla ve Atatürk 
devrimleri konusunda duyarlılığı ile her zaman örnektir kendisi. Prof. Rengim Gökmen, 
Orkestra şefimiz, Devlet Opera ve Balesi eski genel müdürü değerli arkadaşıma bırakıyorum 
sözü.  
Rengim GÖKMEN   
Teşekkür ederim. Her şeyden önce beni bu çok değerli toplantıya davet ettikleri için 
sayın başkanımıza, sayın hocama, sayın Onur Bilge Kula’ya bu güzel kongrenin paydaşı 
yaptıkları için çok çok teşekkür etmek istiyorum. Tabii bu kadar güzel nükteli ve ifadeli, 
üstadımız Arif Keskiner’in sunumundan sonra değerli dostum Enver Aysever’in olağanüstü 
güzel belagat becerisiyle sunmuş olduğu konuşmalardan sonra benim konuşmamın biraz 
didaktik ka lmasından korkarım ama sizlerle kısaca düşüncelerimi paylaşmak istiyorum. Çünkü 
müzik konusu aslında en çok anlaşıldığı zannedilen üzerinde en çok konuşulan ama bence en 
yanlış anlaşılan ve toplumların kültürüne genel anlamıyla çok zor vardıkları bir olgud ur. Çünkü, 
müzik soyut bir sanat dalı ürettiği malzeme açısından. Mesele demin sevgili Aysever’in 
bahsetmiş olduğu somut mesajları, edebi mesajları, sinemanın taşımış olduğu siyasi içeriği 
zaman zaman taşımıyormuş gibi gözüken müzik sanatının, toplumlarda bir algılama yaratması 
için çok üst düzeyde bir ince yaklaşımın, eğitilmiş bir toplumun olması gerektiğidir. Ama müzik 
genel anlamda bizim yaşantımızın her anına temas eden, bizimle birlikte yaşayan bir olgudur. 
Hatta demin otelden gelirken arabada bir müz ik dinliyorduk, buradan çıktığımızda başka bir 
müzik dinlemeye başlayacağız. Belki de akşam başka bir müzikle baş başa kalacağız. Bütün 
bunların içinde müzik nedir? nasıl bir olgudur? bizle nasıl bir etki yaratıyor? Özellikle Atatürk 
müzik devrimi nedir? H atta Atatürk müzik devrimi diye bir şey var mıdır? Bu konuda bir çok 
aydın arkadaşım bazı nedenlerle böyle bir şeyin olamayacağını yani “müzikte devrim olmaz” 
diyorlar. Yani bir toplumun müziğinin devrimsel bir yaklaşım biçimi ile değiştirilemeyeceğini 
savunuyorlar. Ancak Atatürk müzik devrimi bir toplumun müziğini değiştirmek değil müzik 
olgusuna toplumsal açıdan farklı bir bakışla yaklaşmak demektir. Benim kanaatimce Atatürk 
müzik devriminin çok özel bir anlamı ve dünya kültür tarihinde önemli bir yeri va rdır. Atatürk