fife alınacak bir karar de ğil, büyük bir ciddiyetle, dikkatle  
düşünmeli." 
"Yani şimdi siz bana, faraza bir gün ba şka birine â şık ola- 
bilirim diye bugün deli gibi sevdi ğim insan ı terk etmemi mi 
salık veriyorsunuz?" diye sordu Scott. 
Konuşmanın bundan sonras ı yokuş aşağı tepetaklak yu- 
varlanmaktan farks ızdı. Karşılıklı beklentiler, sitemler, ha- 
yal kırıklıkları, laf dokundurmalar.... hepsi birbirine kar ıştı. 
Sonunda telefonu kapatt ıklarında, Ella'n ın elleri sinirden 
titriyordu. Hemen mutfa ğa seğirtti ve ne zaman içi daralsa 
yaptığı şeyi yapmaya koyuldu: Yemek pi şirmek! 
*     *     * 
Yarım saat sonra kocas ından bir telefon geldi. 
"Kulaklar ıma inanam ıyorum Ella. K ızınla evlenmesin di- 
ye Scott'u aram ışsın. Olacak i ş mi bu? Lütfen, böyle bir saç- 
malık yapmad ığını söyle." 
Ella'nın bir an nefesi kesildi. "Vay be, haberler amma tez 
yayılıyormuş. Peki... Do ğru aradım. Ama izin ver de durumu 
anlatayım..." 
Ama David'in bir şeye müsaade edecek hâli yoktu. Dayana- 
madı, tekrar lafa girdi. " İzah edecek ne var? Nas ıl yapars ın böy- 
le bir şeyi? Scott, Jeannette'e anlatm ış. Kızın yıkılmış hâlde. 
Birkaç gün Laura'da kalacakm ış. Seni görmek istemiyor..." 
Bir süre duralasa da laf ın sonunu getirdi David: "Bana so- 
rarsan, haks ız da değil böyle hissetmekte. Herkesin hayat ı- 
na niye bu kadar çok kar ışıyorsun?" 
O gece eve gelmeyen tek ki şi Jeannette de ğildi. David El- 
la'ya cepten mesaj yollay ıp acil bir durum ç ıktığını, eve gele- 
meyeceğini iletmi şti. Bu acil durumun ne oldu ğuna dair hiç- 
bir açıklama yoktu. 
  
 
59 
  
58 
Daha önce hiç böyle bir şey yapmam ıştı hâlbuki. Evlilikle- 
rinin ruhuna ayk ırıydı davranışı. Çiçekten çiçe ğe konuyordu, 
orası aşikâr. Ba şka kadınlarla yat ıp kalkıyordu muhtemelen, 
hatta avuç avuç para da harc ıyordu onlara. Öyle ya da böyle 
tüm bunlar ı kanıksamıştı artık Ella. Ama bugüne de ğin ko- 
cası her akşam vaktinde evine gelmi ş, yemek masas ında ye- 
rini almay ı bilmişti. Aralar ı ne kadar aç ık olursa olsun, Ella 
onun için yemek pi şirmekten, David de taba ğına konanlar ı 
tebessümle, minnetle yemekten geri durmam ıştı. Ve her ye- 
mekten sonra David gönülden bir "Eline sa ğlık" derdi mu- 
hakkak. Ella ne zaman bu iki kelimeyi duysa, kocas ının ken- 
disinden örtülü bir biçimde özür diledi ğini varsayard ı. 
Ve affederdi onu. Hep affetmi şti. 
Şimdiyse kocas ı ilk kez böylesine aymaz davran ıyordu. El- 
la bu durumdan ötürü kendini suçlad ı. Ama zaten biteviye 
suçluluk duymak, ba şkalarının hatalar ını sırtlanıp taşımak, 
Ella Rubinstein'in ki şiliğinin ayr ılmaz parças ıydı. 
*       îi:       * 
İkizlerle masaya oturdu ğunda Ella’n ın suçluluk duygusu 
yerini melankoliye b ırakmıştı. Ne Avi'nin pizza sipari ş etmek 
için tepinmesini dikkate ald ı, ne Orly'nin hiçbir şey yemek is- 
tememesini. Her ikisini de t ıkabasa bezelyelerle, ha şlanmış 
sebzelerle besledi. İlk bakışta, evlatlar ıyla son derece alâka- 
dar, ipleri s ıkı sıkı elinde tutan o her zamanki anneydi hâlâ. 
Oysa günbegün büyüyen bir bo şluk taşıyordu içinde. Keyif- 
sizdi, nicedir tad ı yoktu.