Aynı günlerde çok romantik bir mektup daha 
yazmışım. Güya sırılsıklam aşığım ama kadim dos­
tum Ali'den bir türlü kopamadığım da kesin. 
" ... İstanbul' da sonbahar bütün hasmeti ile hü-
' 
küm sürüyor. Sana ve Aykıtt'a bahçedeki armutla-
rın bir dalından iki yaprak kopardım. Şahane bir 
renk karışımı içinde bunlar. Eğer renklerini kay­
betmeden eline geçerse, çok şey bulacaksın, kırmızı, 
yeşil, sarı, kahverengi ve beyazda. Bütünüyle tek bir 
yaprak bile bir alem ... Dün Ali'den bir mektup al­
dım. Topçu olarak askerlik yapıyormuş. Evliliğin­
den hiç bahsetmiyor, mektup istiyor. Derhal yaz­
dım.)) 
Niye derhal yazmışım? Niye? 
Ali'nin mektupla rı kesildiğinde, Gökşin'e, "Oh! 
Nihayet bitti bu iş. Rahat ettim,,, diye yazan ben 
değilmişim gibi, Ali'nin elyazısıyla yazılmış zarfı 
gördüğüm an suratıma kocaman bir gülümseme 
yayılmıştı. 
Vefakar dostun geri dönüşü! Nihayet! 
Aşk ile dostluğu ayrı kutulara koymanın bir be­
deli olacaktı elbet. Aşkı ve dostluğu bir türlü birbi ­
rinin içinde eritemediğim için mi aşklarımı dost­
luklara, dostluklarımı aşka dönüştüremedim ben? 
Sadece kızların gittiği bir lisede okumaktan veya 
aşırı korumacı ailemin erkek çocuklarla arkadaşlığı­
mı sıkı takibinden kaynaklanan bir davranış mıydı, 
83