birlikte daha çok hoşuma gidiyor. Umarım senin için bir sakıncası 
yoktur."
Zarpandit derin bir esef ve ardı ndan daha da derin bir kabulle- nişle 
kızardı. Kendi adı da Debra Ellen Thompson gibi albenili, kudretli bir 
şey olsa, kendisi de adının tamamıyla çağırılmak isterdi.
Toplantı bütün öğleden sonra sürdü ama Zarpandit'in aklında
46
sadece kısa anlar kalacaktı. Yeni gelenlerin kendilerini tanıtmasının 
istendiği o kasvetengiz an, sıranın kendisine geldiği daha da kasve -
tengiz an; Debra Ellen Thompson'm herkesi her kadının içindeki henüz -
keşfedilmemiş kadım dışarı çıkarmaya davet ettiği ve bu amaca hizmet 
edebilecek öneriler talep ettiği bunaltıcı an; karamel rengi örgüleri 
olan bir kızın odadaki herkesin şimdi hemen içindeki kendinden -nefret-
eden kadını yüksek sesle ifşa etmesini teklif ettiği akla ziyan an ve 
herkesin bu teklife atladığı daha da akla ziyan an; odadan tek çıkışın 
önüne gittikçe daha fazla kızın yığılmasıyla Zarpandit'in ıstırapla 
içeride hapis kaldığı sonucuna vardığı dehşetengiz an; Debra Ellen 
Thompson'm araya girip herkesin içindeki kendinden-nefret- eden kadını 
açığa çıkarma fırsatı bulamayacağını çünkü toplantının saat beşte 
bitmesi gerektiğini söylediği o rahatlatıcı an. Odadan çıkmadan önce 
bir sonraki toplantının hangi gün yapılacağı duyuruldu ve herkesin 
gelecek toplantı için işbölümünde bulunması istendi.
İşbölümünde Zarpanclit'e düşenler ekseriya ayak işleri oldu. Her geçen 
gün daha da kabaran sayıda el ilanını fotokopi çektiriyor, boyuyor, 
hazırlıyor, sonra bunları bütün kampüse dağıtmak için elinde iğneler ve 
bantlarla oradan oraya koşturuyordu. Ama hepsi bu kadar değ ildi. Yerine 
getirmesi gereken bir görev daha vardı:
okumak!
Zarpandit'in daimi bir üye olacağı anlaşıldığında Debra Ellen 
Thompson'm başını çektiği grubun önde gelenleri, onun utangaçlığını, 
asosyalliğini ya da topluluk içinde kendini ifade etmesini engelleyen 
her neyse onu bir yenebilse dışa vuracağı çok şey olduğuna ve bu yorucu 
bilinçlendirme sürecini ateşleyecek en iyi yakıtın "kitaplar" olacağına 
oy birliğiyle karar vermişti. Bugünden tezi yok Zarpandit daha fazla 
okumalıydı! Birileri bir yerlerde içe kapanıklığı söyleye cek sözünün 
olmamasıyla, söyleyecek sözünün olmamasını da cehaletle karıştırmış 
olmalıydı. Zarpandit'in umursadığı yoktu bu kavramsal karışıklığı, ne 
de olsa kitapkolik olduğundan canına minnetti daha da çok okumak. Takip 
eden günler ve haftalarda herkes o na illa ki okuması gerektiğine 
inandıkları kitaplar ve
47
KitapçıKlar taşıdı. O da okudu: ne bir tereddüt ne bir itiraz ederek 
okudukça okudu, kitaplarla beslendi ama aynı zamanda muz ve çikolatayla 
da.
Alışıktı ne de olsa. Onu kitaplarla beslemek annesini n en gözde 
projelerinden biri olmuştu, doğrusu Zarpandit'in üzerinde başarıya 
ulaşan tek projesi de buydu. Zarpandit insanların nasıl olup da 
çocukluklarına dair o kadar az şey hatırladıklarına anlam veremiyordu 
pek çünkü kendisi bu gezegen üzerindeki ikin ci yılından itibaren 
çocukluğunun izini sürebiliyordu geriye doğru adım adını. Parça pinçik 
bir sürü ayrıntı vardı ama ilk anısının genel çerçevesi zihninde daima 
tazeydi. Çünkü bu hayattaki ilk anısı aynı zamanda ilk "intihar" 
girişimiydi.
Mutfağı hayal m eyal hatırlıyordu, masanın üzerinde duran kâsedeki 
kusmuğumsu püreyi, çenesiııdeki püremsi kusmuğu ve başka başka 
detayları. Annesinin gözalıcı siyahlıkta ve yumuşaklıktaki saçlarının 
halesini, hüzünlü gülüşlü bir adam oian babasını ve o sıralarda artık