111. KADIN : (Kürküne bakar.) Hem biz o kürkü alıncaya kada­
ar!.. 
1. KADIN Kristal komposto takımım ... Anamdan kaldı oba­
na ... 
II. KADIN Benim de gümüş kupalarını ... 
III. KADIN : Benim de acem halılarım ... Babam ölürken demiş 
ki, söylemesi ayıp "Kızım evlenirken bu bir çift 
halı onundur" demiş. 
1. KADIN 
il. KADIN 
J.KADIN 
III. KADIN: 
il. KADIN 
1. KADIN 
il. KADIN 
1.KADIN 
III. KADIN : 
il KADIN : 
1. KADIN Onların da analarından kalsaydı, ne yapalım .. . 
Onlarında babaları baba olsaydı, onların da .. . 
Gözü kalanın gözü çıksın! (Kanarya yeniden ötmeye 
başlar. Müziğe karışır.) Nasıl? Ötüyor işte. Akşam 
oldu mu, kaparız kapımızı penceremizi. Çocuklar 
bir yanda, kanaryamız bir yanda ötüşür dururlar. 
(Boncukları dizerken) Bizimki gazete okuyor. Her 
şeylerden haberi oluyor. 
(Ağlamaklı) Yine aya gidiyorlarmış doğru mu? 
(Önlerin deki masanın üstünü düzeltir.) Ben ilk git­
tiklerinde de inanmadım ya ... 
Gitmişler... Gitmişler. .. Aydan sesleri duymadın 
mıydı? 
Biz o zaman tatildeydik. Deniz kıyısında ... 
Biz ağustosta gittik. Ne olur, ne olmaz, adamlar, 
söylemesi ayıp, ayı başımıza yıkarlar da , evimiz 
barkımızdan uzak, gurbette gömülür kalırız diye 
çekindik. 
Biz o örümcekten çok korktuk. Azman bir şeymiş. 
Evimizi, çok şükür, bol bol yiyecekle doldurduk. 
Konservel er, iki çuval pirinç, üç teneke yağ falan ... 
İyi ki aklıma getirdin! (Aksırır. Ortadaki şeker kabı­
na bakar.) Şeker! Evde üç kutu şekerden başka 
yok. Bir felaket olsa, çocuklar çayı dünyada şeker­
siz içmezler ... (Aksırır.) Aş da eriyorum bir yan­
dan ... 
44