şimdi aşağıda başında Nuri'nin beklediği buzdolabıydı, ama daha 
başka şeyler, Nigân Hanım'ı telâşlandıran daha başka şeyler de 
sözkonusu edilmişti galiba. Nermin bütün gün yolculuk için 
hazırlık yapan, sandıkları boşaltıp dolduran, tabakları, fincanları 
eski gazetelere saran bir kadının anlaşılabilir öfkesiyle, Osman'a, 
yeni bir buzdolabı almaları gerektiğini, Nişantaşı'ndaki buz­
dolabını her yıl buradan oraya, oradan buraya taşımanın artık 
yakışıksız olduğunu söylemişti. Osman da ona, adada yalnızca 
yılda üç ay kaldıklarını ve elektriklerin de akşam saat sekizden 
sonra kesildiğini hatırlatarak asıl yakışıksızlığın işler bu kadar 
sıkışıkken ve şirketin paraya bu kadar ihtiyacı varken karısının 
böyle boş masrafları düşünebilmesi olduğunu söylemişti. Osman'a 
göre, Nermin'in daha önce konuşulan bu konuda bu kadar 
direnmesinin asıl nedeni paranın nasıl kazanıldığını bilme-
mesiydi. İşte bunun üzerine Nermin, Nigân Hanım'ı telaşlandıran, 
Osman'ı da kıpkırmızı yapan o sözleri söylemişti: Kocası şirkete 
para ayırırken ailenin harcamalarından değil, hiç de hoş olmayan 
bazı kendi harcamalarından kısıntı yapmalıydı. Büyük gelin bunu 
söyledikten sonra öfkeyle bir kocasına, bir Nigân Hanım'a bakmış, 
kişisel harcama dediği şeyin ne olduğunu söyleyiverecekmiş gibi 
bir tavır takınmış, sonra sofraya bir sessizlik yerleşmişti. Nigân 
Hanım, belki bütün bunlardan telaşa kapılmazdı, ama akşam 
onların odasında ışığın geç saatlere kadar yandığını görmüş, 
üstelik sesinin perdesinden hiç çekinmeyen Nermin'in öfkeyle 
birkaç kere bağırdığını duymuştu. Nigân Hanım, şimdi karşısında 
uslu uslu oturan geliniyle oğluna bakarken, Osman'ın başka 
bir kadınla ilgisi olduğuna, ama ondan uzaklaştığına karar verdi 
ve bu can sıkıcı konuda düşünmeyi bir başka zamana erteledi. 
Oğlunu rahmetli Cevdet Bey'le karşılaştırmaktan çekiniyordu. 
Osman da zaten bu karşılaştırmadan korkuyormuş gibi elindeki 
gazeteyi çarşaf gibi açmış, arkasına gizlenmişti. 
Vapur Burgaz'a yanaşıyordu. Panama şapkalı adam ayağa 
kalkmıştı. Adalar arasında Cevdet Bey'e o şakayı yaptıracak kadar 
kesin bir fark yoktu, ama Rum olmalıydı bu adam. Nigân Ha­
nım'ın aklına Beyoğlu'ndaki terzisi Rum madam geldi. Hoş, güleç, 
geveze bir kadındı. Bir keresinde sırf çirkin kızma iyi bir koca 
bulmak için yazları Burgaz'a gittiklerini ağzından kaçırıvermişti. 
337