göz göze uzun uzun bak ışırlar, herkesin önünde kokla şırlar, sonra Üstat Osman kalemi en k ıvrak, renk f ırças ı en 
sağlam olan ın Kelebek oldu ğunu ac ımas ızca ilan ederdi. Ço ğu zaman do ğru olan bu yarg ı, k ıskanç nakka şlar 
aras ında kalemler, f ırçalar, hokkalar ve kalem kutular ının edepsiz kinayeler, şeytanca telmihler ve aç ık saç ık 
istiareler için kullan ıldığı bitip tükenmez kelime oyunlar ına yol açard ı. Bu yüzden, bugün Üstat Osman' ın 
kendinden sonra nakka şhanenin ba şına Kelebek'i geçirmek istedi ğini sezen tek ben de ğilim. Başkalar ına benim 
kavgac ılığım, geçimsizli ğim ve dik.. ba şlılığımdan söz ederken asl ında büyük üstad ın kafas ında bu oldu ğunu 
uzun zamand ır anl ıyordum. Benim Zeytin'den ve Kelebek'ten çok daha fazla Frenk usûllerine yatk ın olduğumu, 
"eski üstatlar asla böyle nak şetmezdi," deyip Padi şahımızın yeni isteklerine s ırt çevirmeyece ğini de hakl ı olarak 
düşünüyordu. 
Bu noktada Kara ile s ıkı bir işbirliği yapabilece ğimi biliyorum: Yeni ve heyecanl ı damad ımız, rahmetli 
Eniştesinin kitab ını bitirmeyi yaln ızca güzel Şeküre'nin kalbini fethetmek ve babas ının yerini tutabilece ğim 
göstermek için de ğil, k ısa yoldan Padi şahımızın gözüne girmek için de çok istiyor olmal ıydı çünkü. 
Böylece, hiç beklemedikleri bir yerden yakalad ım işin ucunu: Eni şte'nin kitab ının eşi benzeri görülmez bir 
mutlu mucize oldu ğunu söyleyerek konuyu açt ım. Bu harika, Padi şahımızın buyurduklar ı ve rahmetli Eni şte 
Efendi'nin istedi ği gibi bitirildi ğinde, bütün dünya Osmanl ı Padişahı'nın gücüne, zenginli ğine ve biz usta 
nakkaşlar ının hüner, zarafet ve marifetine parmak ısıracakt ı. Bizlerden, gücümüzden ve ac ımas ızlığımızdan hem 
korkacaklar, hem de dertlenip gülü ştüklerimize, Frenk üstatlar ının usûllerinden bir şeyler ald ığımıza, şen şakrak 
renklerimize ve en hurda ayr ıntıyı görmemize bak ıp en zeki sultanlar ın nadiren sezebildikleri şeyi, bizlerin hem 
nakşettiğimiz resmin âlemi içinde bir yerde, hem de çok uzakta, eski üstatlar ın aras ında bir yerde durdu ğumuzu 
korkuyla hissedeceklerdi. 
Kelebek önce, z ırhımın hakiki olup olmad ığını anlamak isteyen bir çocuk gibi vuruyordu, sonra z ırhımın 
sağlaml ığını denemek isteyen bir arkada ş gibi vurmaya ba şlad ı, daha sonra, önceki iki bahaneyle, z ırhı bir 
şekilde delip can ımı yakmak isteyen iflah olmaz bir k ıskanç gibi vurmaya ba şlad ı. Asl ında, benim kendisinden 
de hünerli oldu ğumu anl ıyor, dahas ı Üstat Osman' ın bunu bildi ğini de ac ıyla seziyor olmal ıydı. Kelebek, Allah 
vergisi yetene ği yüzünden e şsiz bir üstat oldu ğu için, onun k ıskançl ığı bana daha da gurur verdi: Ben onun gibi 
ustam ın kam ışını tutarak de ğil, kendi kam ışımın gücüyle usta oldu ğum için, onun üstad ı olduğumu ona kabul 
ettirebilece ğimi hissettim. 
Sesimi yükseltip, ne yaz ık ki Padişahımızın ve rahmetli Eni şte'nin bu mucize kitab ını baltalamak isteyenler 
olduğunu anlatt ım. Üstat Osman hepimizin babas ı, üstad ıydı; her şeyi ondan ö ğrenmiştik! Ama Padi şahımızın 
Hazinesi içinde iz sürüp, alçak katilin Zeytin oldu ğunu anlad ıktan sonra, onu bilinmez bir nedenden saklamaya 
çal ışmıştı. Evinde bulunamayan Zeytin'in, Fenerkap ı yak ınlar ındaki metruk Kalenderi tekkesinde gizlendi ğinden 
emin oldu ğumu söyledim. Bir rezillik ve ahlaks ızlık yatağı olan bu tekkenin bu yüzden de ğil, Acemlerle bitmez 
tükenmez sava şlar yüzünden Padi şahımızın dedesi zaman ında kapat ıldığını, Zeytin'in bir zamanlar kapal ı tekkeyi 
"beklemekle" övündü ğünü hat ırlatt ım. Eğer bana güvenmiyor da dedi ğimin arkas ında bir kumpas oldu ğunu 
düşünüyorlarsa, hançer onlar ın elindeydi, cezam ı orada verebilirlerdi. 
Pek çok z ırhın dayanamayaca ğı iki ağır hançer darbesi daha vurdu bana Kelebek. Bana hak veren Kara'ya 
döndü, çocukça ba ğırdı ona. Arkadan yakla ştım ve z ırh içindeki kolumu Kelebek'in boynuna dolay ıp kendime 
çektim onu. Öteki elimle kolunu büküp hançerini dü şürdüm. Asl ında ne tam dövü şüyorduk, ne de tam oyun 
oynuyorduk. Şehname'deki böyle bir meclisin hikâyesini anlatt ım. Az bilinen bir meclistir: