tıların, kesişmelerin, çakışmaların ürünüydü. Bir tutku gibi apan­
sız doğmuş, Özgür'ü hazırlıksız yakalamıştı. İstenmeyen çocuk­
ların boynu büküklüğü vardı onda. 
Rio'daki acı ve korku dolu ilk aylarında, imgelemi, karnı şi­
şip şişip de doğuramayan bir kısrak gibi sancılar içinde kıvranı­
yordu. "Yıkım Süreci" diye bir etiket taktığı dönüşüm akıl al­
maz hızda gerçekleşi yordu. Tropiklerde her şey çabucak çürü­
yordu; çabucak yenileniyordu da. Kesilen ağaçların yerini, bir 
gecede yaban otlarından, dikenli çalılardan, zehirli sarmaşıkiar­
dan oluşan cangıl kaplıyordu. Kaos düzenin yerini alıyordu; par­
çalar bütünün, yabanıl evcilin ... Fizik yasalarınca yönetildiği 
söylenen evrende termodinamiğin dört dörtlük bir kanıtı. .. 
Acemi cesaretiyle adamıştı tutkulara, bir sonradan görme ar­
sızlığıyla ... Sihirli ve sıradan kucaklaşmalarda, geç keşfedilen te­
nin sarhoşluğunu tatmıştı. Fernando, Roberto, Rodrigo gibi 
hep yumuşacık bir "o" sesiyle biten, gitar tmlamalı, Latince ad­
lar tarafından baştan çıkarılmış; her defasmda sırılsıklam aşık ol­
muştu. Kolaylıkla başlarından savmışlardı onu . Bir güzel sözle, 
bir yeminle, sıcak bir gülümsemeyle, yalnızlığı yok etmekten 
çok pıhtılaştıran bir aşk gecesiyle ... (Ve hep aynı açıklama: Me­
seleyi kişiselleştirme lütfen. Burası Rio de J aneiro.) "Seni kesin­
likle görmeliy im. Hemen bu gece. Kokunu öyle özledim ki. Sa­
at beşte arayacağı m." Bu cümleleri farklı sıralamalarla, farklı du­
daklardan sayısız kez dinlemişti. Yalnızca bir kere, ilk kez duy­
duğunda inanmıştı. O tılsımlı "saat beşe" yerişebilmek için bir 
fllmin ortasmda çıkmış, uçan halıya binmişcesine evine gitmişti. 
Saatler, günler, geceler boyu ayrılamamıştı telefonun yanından . 
Bebeğinin ölü doğduğuna bir türlü inanama yan bir anne gibi ... 
Önünde kara tüneller gibi uzanan gecelerle başa çıkamadığı 
için, en yoğun acıların merhemi insan gövdelerine sarılmış; çe­
limsiz cinselliğinin bir doğuştan sambacıdan ötekine şutlanma­
sma uysallıkla boyun eğmişti. Aşk öykülerinde konu mankeni 
olduğunun ayırdma varmıştı varmasma; ama yalnızlıktan öyle 
66