Ebrehe: 
-"Dediğimi yap. Bu arada, hattatlara bir ferman hazırlata­
lım. Konusunu sana daha sonra söylerim. Şimdi işimize ba­
kalım. Adamı işkence masasına yatırın, ama bukağılan önce 
domuz kanıyla sıvayın. Yoksa koparabilir. İşiniz bitince çı­
kın. Sorgulamayı ben, tek başıma yapacağım ". 
Bünyamin bu konuşmaların ardından odada uzun süre 
zincir şakırtıları ve inlemeler işitti. Hücre kapısı gürültüyle 
kapandıktan sonra, Ebrehe'yle haşhaşa kalan tutuklunun so­
luk sesleri bile rahatça duyulabil iyordu. 
Ebrehe: 
-"Topkapısı'nda göründüğün an senin Mehdi olduğun­
dan oldukça kuşkulanmıştım. Ama çuvalı tependen geçirdi­
ğimiz an bundan hiç kuşkum kalmadı. Çünkü bu çuval llir 
yıldır domuz yağında bekletildiği için senin bütün gücünü 
alıverdi." 
Adam: 
-"Yemin ederim ki ben Mehdi değilim. Söylediğiniz şey 
benim gücümü almış da değil. Çünkü ben zaten güçsüzüm. 
Lütfen bana işkence yapmayın. Bildiğim her şeyi anlataca­
ğım size. Görevimi, manastırı , adamlarımızın tek tek isimle­
rini, her şeyi. Ama beni yine de bir tehlike olarak görüyorsa­
nız öldürün gitsin. Yeter ki eziyet etmeyin. Acı çekmeye hiç 
dayanamam. Oy Anacığım! Anacığım, neredesin !" 
Bünyamin, ağlamaya başlayan adamın hıçkırık seslerinin 
ardından bir tokadın şaklamasını işitti. Tokadı atan Ebrehe 
şunları söylüyordu: 
-"Sus! Beni kandırmaya çalışma! Dişlerin seyrek. Dilin 
ağır. Sırtındaki nişan bile kitaplarda yazıldığı gibi. Üsteli � 
yıllar önce elime geçen bir ayna senin bugün tam da o kapı­
dan gireceğini göstermişti. Her şey senin Mehdi olduğunu 
gösteriyor. Ve sen beni yoketmek için buraya geldin. Bunu 
biliyoru m. Ama seni yakalayan ve gücünü alan ben oldum. 
204