alıp hep Ademi soruyorlar, ondan bir karşılık bekliyorlardı. Ali 
Safa Bey ne karşılık versin, fıkara hık mık ediyor, bir şeycikler 
söyleyemiyor, yutkunuyor. Ne desin fıkara, bizim Adem gitti de 
gelmeyiverdi mi desin? Belki bir şeyler uyduruyordun Çok sı­
kılgan, yalan dolan beceremeyen bir adamdır. Bela olduk ada­
mın başına.
Kendi kendisine kızgınlığı gittikçe de artıyordu. Ya yağız at 
bulunacak, ya da Adem işte böyle Anavarza ovasında sırtında 
bir filinta dolaşıp duracak.
Yağız at sırrolup gitmişti. Adem günlerdir onu aramadık yer 
koymamış, bir türlü bir yerde izine rastlayamamışb. Adem ova­
rım ortasına, yakan günün ahunda saatlarca dikiliyor, terliyor, 
kavruluyor, düşünüyordu. Sıcağın alfanda sabahlardan akşamlara 
kadar öylesine dikiliyor, oradan oraya gün alfanda öylesine seğir­
tiyordu ki, giyitleri göğünüyordu. Yer yarılmış yağız at yerin di­
bine girmişti. Acaba Urfaya, kendi vatanına mı gitti, diye düşü­
nüyordu Adem. Kuş donuna, yılan, böcek, kelebek, tilki donuna 
girip Ademin burnunun dibinde mi dolaşıyordu? Kırlangıç do­
nuna girip fırt fırt burnunun alfandan geçen o olmasın? Anavarza 
kayalıklarında durmadan dönüp duran, iri, tek kartal o olmasın?
Bir gece uyanmış bakmışta ki, bir kocaman hayvan yüzünü 
yalıyor, domuza, kurda, köpeğe, sığıra, hiçbir hayvana benze­
miyor. Apak, iri, bir attan da daha iri bir hayvan. Adem başu- 
cundaki tüfeğini kaptığı gibi Anavarza kayalıklarında soluğu 
almıştı. O acayip hayvan da bir süre arkasmdan gelmiş, sonra 
vazgeçmişti. O olmasm?
Ovada bir yangın patlamıştı. Yangm çıktığında Adem uyu­
yordu. Birden düşünde kendisini bir köz harmanının içinde 
buldu. Hemen sıçradı. Ne görsün, az daha, uyanmasaymış ya- 
nıyormuş. Yalımlar bir anda üstüne atıldı. Adem bir oraya koş­
tu, bir bu yana. Her yönden yalımlar saldırıyordu. Bir yalmı 
çemberinde kaldı. Yalım çemberinin içinde dört dönüyordu. 
Yalımlar ovayı bir uçtan bir uca yalayıp geliyordu. Adem yalım 
çemberinde kendinden geçmiş, dört bir yam dinliyordu. Çığlık­
lar, hayvan, böcek sesleri dolduruyordu ovayı... Kuşlar, yüan- 
lar, böcekler ötüşüyordu, karmakanş. Yalımların örttüğü topra­
ğın sırta kabarıyor, yamyor, inliyordu.
284