il. MİSAFİR 
KADIN 
ANNE! 
il. MİSAFİR 
KADIN 
I. MİSAFİR : Ah, ah sorma. Benim kız geçen gün ne dese beğe­
nirsin? "Ben ne zaman evleneceğim" demez mi? 
Bayılıverecektim. Bir güzel sopa çektim. Düşün, 
daha yedi yaşında ... 
: (!'inci Misafir Kadına) Ya, ya ... Gene seninkiler oğ­
lan. Ya biz ne yapalım? Kız anaları? .. Ben Lale'yi 
dünyada o okula vermem. 
: Biz de yakın diye verdikti. Ne bilelim. Ama gele­
cek yıl kızı ardan alacak babası. Bir mahalle aşağı 
gidiversin, ne yapalım . 
KADIN : (Bağırır.) Hasan! Haydutluğa başlama gene!.. Bak 
ne cici kardeş. Hadi onunla oyna. 
ANNE 1: Çağırsana ağabeyi kızım. 
il. MİSAFİR 
KADIN 
ANNE! 
I. MİSAFİR 
KADIN : Şu çocuk milleti de bir türlü insana sokulmaz 
nedense. Vahşi mübarekler. 
: Ayol, bir hahr bile soramadım. Nasılsınız? (I'in­
ciye) Nasıl Kemal Bey? 
: İyidir çok şükür. 
ANNE 1 : (II'nciye) Ya seninki? 
11. MİSAFİR 
KADIN 
ANNEI 
I. MİSAFİR : İyi valla. Çalışıp duruyor işte. 
: Aman, Allah sağlık versin de. 
KADIN : Ayol tebrik ederiz. Kocan terfi etmiş. 
II. MİSAFİR 
KADIN 
ANNE! : Ya. Duyunca pek sevindik. 
: Eksik olmayın. Terfi, terfi. Adı büyük işte. Otuz 
lira zam geldi, o kadar. 
29