yaklaşabilmesi için gövdemin pisli ğinden ç ıkabilmesi gerekir. Ba şkalar ının başına da gelen bu istisnai durumum, 
ruhuma korkunç ac ılar veriyor. Kafatas ımın paramparça olmas ını, gövdemin yar ısının buz gibi bir suda k ırıklar 
ve yaralar içinde çürümesini duymuyorum da, gövdemi terk etmek için ç ırpman ruhumun derin azab ını 
hissediyorum. Sanki bütün âlem benim içimde bir yerde s ıkışarak daralmaya ba şlıyor. 
Bu daralma hissini, o e şsiz ölüm an ımda hissetti ğim şaşırtıcı genişlik hissiyle kar şılaştırabilirim ancak. O hiç 
beklemedi ğim taş darbesiyle kafatas ım kenar ından k ırıldığında, o alça ğın beni öldürmek istedi ğini hemen 
anlad ım da, öldürebilece ğine inanamad ım. Umutla dopdoluymu şum, ama nakka şhane ile evim aras ındaki solgun 
hayat ımı yaşarken hiç farketmezmi şim bunu. Hayata parmaklar ım, t ırnaklar ım ve onu ısırdığım dişlerimle 
tutkuyla sar ıldım. Başıma yediğim diğer darbelerin ac ısıyla sizlerin can ını sıkmayay ım. 
Öleceğimi kederle anlad ığım zaman, içimi inan ılmaz bir geni şlik hissi sard ı. Geçiş an ım, bu geni şlik hissiyle 
yaşadım: Bu yana varmam, insan ın kendi rüyas ında kendini uyur gibi görmesi gibi yumu şacık oldu. En son, 
alçak katilimin karl ı, çamurlu ayakkab ılar ını gördüm. Gözlerimi uyur gibi kapad ım ve tatl ı bir geçişle bu yana 
vard ım. 
Şimdiki şikâyetim, di şlerimin kanl ı ağzıma leblebi gibi dökülmesinden, yüzümün tan ınmayacak kadar 
ezilmesinden, ya da bir kuyunun dibine s ıkışıp kalm ış olmaktan de ğil; hâlâ ya şıyor san ılmaktan. Beni sevenlerin 
sık s ık beni dü şünüp, İstanbul'un bir kösesinde aptalca bir me şgaleyle hâlâ oyalan ıyor olduğumu, hatta ba şka bir 
kad ının peşinden gitti ğimi hayal etmeleri huzursuz ruhuma büsbü tün azap veriyor. Bir an önce cesedimi 
bulsunlar, namaz ımı kılıp, cenazemi kald ırıp beni gömsünler art ık! Daha önemlisi, katilim bulunsun! O alçak 
bulunmad ıkça, istiyorlarsa en muhte şem mezara gömsünler beni, huzursuzluk içinde mezar ımda döne döne 
bekleyece ğimi, hepinize inançs ızlık aşılayacağımı bilmenizi isterim. Katilim olacak orospu çocu ğunu bulun, ben 
de size öte dünyada göreceklerimi tek tek anlatay ım! Ama katilimi bulduktan sonra ona mengene aletiyle i şkence 
edip kemiklerinden sekiz onunu, tercihan gö ğüs kemiklerini, yava ş yavaş çıtırdatarak k ırman ız, sonra da o i ğrenç 
ve yağlı saçlar ım, işkencecilerin bu i ş için yap ılm ış şişleriyle kafatas ının derisini delerek, tek tek ve ba ğırtarak 
yolman ız gerekir. 
Onca öfke duydu ğum katilim kim, hiç beklenmedik bir şekilde beni niye öldürdü? Merak edin bunlar ı. Âlem 
beş para etmez alçak katillerle dolu, ha biri, ha di ğeri mi diyorsunuz? O zaman sizi şimdiden uyar ıyorum: 
Ölümümün arkas ında dinimize, geleneklerimize, âlemi görü ş şeklimize kar şı iğrenç bir kumpas var. Aç ın 
gözlerinizi, inand ığınız ve yaşadığınız hayat ın, İslam' ın düşmanlar ı beni neden öldürdü, bir gün sizi neden 
öldürebilir ö ğrenin. Bütün sözlerini gözya şlar ıyla dinledi ğim büyük vaiz Erzurumlu Nusret Hoca'n ın dedikleri 
bir bir ç ıkıyor. Başımıza gelenlerin, hikâye edilip bir kitapta yaz ılsa bile, en usta nakka şlârca bile asla resimlen 
enleyeceğini de söyleyeyim size. T ıpkı Kuran- ı Kerim gibi, -yanl ış anlaşılmas ın, hâşa!- bu kitab ın sars ıcı gücü 
asla resimlenemez olu şundan da gelir. Bunu anlayabildi ğinizden ku şkuluyum. 
Bak ın, ben de ç ırakl ığımda derinlerdeki gerçekten, ötelerden gelen seslen korkar da dikkatimi vermez, alay 
ederdim böyle şeylerle. Sonum bu rezil kuyunun dibi oldu! Sizin de ba şınıza gelebilir bu; gözünüzü dört aç ın. 
Şimdi iyice çürürsem, i ğrenç kokumdan beni belki bulurlar diye umutlanmaktan ba şka yapacak hiçbir şeyim 
yok. Bir de rezil katilime, bulundu ğunda, hay ırsever birinin edece ği işkenceleri hayal etmekten ba şka.