içinde buram buram ya şam sevinciyle fikirler, 
projeler pe şinde koşuyor. Bir bakm ışsın omuzlar ı 
çökmüş, gözlerinin feri sönmü ş. Ruh hâlini önce- 
den kestirmek imkâns ızdı.  "Burjuva konforunun 
ikiyüzlülü ğü" dediği hâkim ya şam tarzına ezelden 
kızgındı. Her şeyi en ufak ayr ıntısına kadar sor- 
gulamaktan, ele ştirmekten kaç ınmazdı. Benim gibi 
sakin ve temkinli birinin nas ıl olup da Margot 
gibi çılgın bir kad ın karşısında pani ğe kapılıp 
kaçmadığı muammad ır. Hâlâ anlayamam. Ama kaçma- 
dım. Aksine, kendimi Margot'nun canl ı kişiliği- 
nin girdab ına bıraktım. Hiç dü şünmeden... Â şık 
olmuştum. 
Tuhaf bir kimyas ı vardı Margot'un. Devrimci ve 
yaratıcı fikirler, sivri ele ştirilerle doluydu; 
cesur, ba ğımsız ve asiydi. Ama ayn ı zamanda kris- 
tal bir çiçek gibi narindi. Bir bakm ışsın olma- 
dık bir sözden incinmi ş, kırılmış. Kendi kendime 
söz verdim: Onu d ış dünyanın hoyratl ığından da, 
kendi içindeki y ıkıcı damardan da koruyacakt ım. 
Acaba benim sevdi ğim kadar o da beni sevdi mi? 
Sanmıyorum Ella. Bana sad ık olduğunu da sanm ıyo- 
rum. Ama biliyorum ki o da hiç kimseyi sevmedi ği 
kadar, hatta kendi kendini şaşırtıp ürkütecek ka- 
dar çok sevdi beni. Kendince, kadrince, yapabil- 
diğince... 
Böylece Margot'un pe şine düşüp Amsterdam'a git- 
tim. Orada evlendik. Margot burada biraz duruldu; 
kendini siyasi yahut ekonomik nedenlerden ötürü 
Avrupa'ya iltica edenlere yard ıma adadı. Mülteci- 
lerin ihtiyaçlar ına odakl ı bir sivil toplum örgü- 
tünde çal ışarak dünyan ın en belal ı köşelerinden 
kaçıp Hollanda'ya s ığınan aileiere rehberlik edi- 
  
264 
  
265 
  
 
  
yordu. Onlar ın koruyucu mele ğiydi. Öyle ki Endo- 
nezya'dan, Somali'den, Arjantin'den, Filistin'den 
nice aile k ızlarına onun ad ını verdi. 
Bense böyle idealist davalarla ilgilenemeyecek 
kadar "me şgul" ve galiba maddiyatç ıydım. İşletme 
mezunu h ırslı bir genç adam olarak kurumsal ka- 
riyer basamaklar ını tırmanmaktayd ım. Uluslarara- 
sı bir firmada çal ışmaya başladım. Margot ne sta- 
tümle ne de maa şımla ilgileniyordu ama ben bun- 
ları gün geçtikçe daha çok önemsemeye ba şladım. 
Güçlü olmak istiyordum. Güçlü ve zengin... 
Tüm hayat ımızı ince ince planlam ıştım. İki se- 
ne içinde çocuk yapacakt ık. Kafamdaki mutlu aile 
tablosunda iki k ız çocuğu vardı. Bizi ayd ınlık 
bir gelecek bekledi ğinden emindim. Ne de olsa 
dünyanın en güvenli yerlerinden birinde ya şıyor- 
duk; bozuk bir musluk gibi Avrupa'ya mülteci ak ı- 
tan o karma şık ülkelerden birinde de ğil. Gençtik, 
sıhhatimiz yerindeydi. Hiçbir şeyin yanl ış git- 
mesine ihtimal vermiyordum. Şimdi bu sat ırları