Selimciğim: dün gece sinüs ve kosinüs münasebetleri yü-
zünden gözüme uyku girmedi.”
Selim: “Daha baştan, ciddiyetten uzaklaştığınızın zapta
geçirilmesini istiyorum. Hangi münasebetten bahsediyor-sun? Sinüsle kosinüs arasındaki münasebetten mi?”
T urgut: “Hayır, onlarla benim aramdaki münasebetten.
Acaba sinüsü mü yoksa kosinüsü mü daha çok seviyorumdiye öyle bir açmaza düştüm ki, sonunda ikisinin de karesi-ni aldım; gene bir neticeye varamadım. Bir de, ‘Hayatın Ko-ordinatları’ meselesi beni çok yoruyor.”
Selim: “Saçmalıyorsun. Bu meselelerin aslı yok. Beni ve
edebiyatı şüpheye düşürmek için mahsus öyle yapıyorsun.Fakat ben, her ikisinin müşterek vekili olarak, seni ispatadavet ediyorum.”
T urgut: “Bu davetlerde dişe dokunur bir şey sunamazsın
sen adama. Demek sen aşkı, sinüs kosinüse çok görüyor-sun. Soyut aşk kavramı sende henüz gelişmemiş. Sen ve se-nin gibiler, ancak beş elmayla on elmayı toplayabilen basitinsanlarsınız. Elle tutulan şeylerle düşünebilir, elle tutulanşeyleri sevebilirsiniz yalnız. Siz A ve B’den değil, üç erkekve beş kadından anlarsınız ancak.”
Selim: “Bir dakika, sayın başkan; kendinizi aşıyorsunuz.
Beni bu tatsız yere getirip, kendinizi ayrık tutmayı nasıl be-cerebildiniz?”
T urgut: “Sinüsün de sevebileceğini, ona da insan muame-
lesi yapılması gerektiğini yeteri kadar savunabileceğimi his-setmiyorum artık. Sinüsün entegralinin nasıl alınacağınıbirden unuttum; mahçup oldum sinüse gösterdiğim bu ih-malden. Fakat siz anlayamazsınız bu duyguları. Gene de‘Hayatın Koordinatları’ hakkında bir açıklama yapmamıbeklersiniz herhalde. Bak Selim! Öldürürüm seni! Bu mese-leyi ilk defa duyduğun halde nasıl şaşırmamış görünürsün?Beni öldürmek için! Beni kudurtmak için! Nasıl sözlerimi
67