dileyen birşeyler vardı. 
Seyfi Paşa birden: "Quels livres lisez-vous mon enfant?" dedi. 
Cevdet Bey telâşla düşündü, heyecanlandı, ama hemen he­
celeyerek söyledi: "Monsieur, je lis Balzac, Musset, Paul Bourget 
et..." 
Seyfi Paşa Cevdel Bey'in cümlesini yarıda keserek: "Bu kadar 
Fransızca bilmeniz bile iyi bir şey çocuğum!" dedi. "Konuşa 
konuşa da açılırsınız!" Sonra yeniden ev sahibine dönerek, son 
günlerin yeni siyasi dedikodularını anlatmaya başladı. 
Cevdet Bey, anlatırken kamburu daha çok çıkan, sakalları da 
gömleğine sürünen Seyfi Paşa'yı, onu keyifle dinleyen Şükrü 
Paşa'yı seyrediyor, Nigân'ın bu paşalardan birinin kızı olduğunu, 
ötekinin de az önce elini öptüğünü hatırladıkça rahatsız oluyordu. 
Bir ara, "Böyle olmamalıydı. Bunda bir çirkinlik var. Ben daha 
iyiyim!" diye düşündü. Sonra, Nigân'ın arabaya binişini hatırladı. 
Onun kendine göre olduğunu, gerçek bir zafer duygusuyla hissetti 
ve heyecanlandı. "Öyle, evet, ben onlardan iyiyim. Ben ilerdeyim. 
Ben daha temizim!" Birden bu odada, eşyanın içinde kendisini 
korkutan, anlaşılmaz ve ulaşılmaz gözüken her şeyin gülünç 
ve çürümüş olduğuna inanarak neşelendi. O kadar neşelendi 
ve heyecanlandı ki, bu duyguların kirlenmesinden korkmaya 
başladı. "Hemen kalkıp çıkayım, şimdi!" diye mırıldandı. Bu 
sırada uşak elinde çay tepsisiyle içeri girdi. 
"Çörek de getirseydin!" dedi Şükrü Paşa. Sonra konuğunun 
dizine bir küçük tokatçık vurarak: "Ne tatlı anlatırsın sen!" 
dedi. 
Seyfi Paşa suratını astı. Sonra Cevdet Bey'e dönüp "Siz nerede 
oturuyorsunuz?" diye sordu. 
Cevdet Bey: "Nişantaşı'nda oturacağız!" dedi. 
Paşa: "Hayır, şimdi nerede oturuyorsunuz?" diye homurdan­
dı. 
"Vefa'da," dedi Cevdet Bey. Beklediği gibi öfkelenmediğini 
larkederek sevindi. "Nigân ile Nişantaşı'nda o evde oturacağız!" 
diye düşündü. Çayını bir an önce içip bu konaklan hemen çıkmak 
geldi içinden. 
Çaylarını içerlerken Seyfi Paşa bomba olayı ile ilgili dedi­
koduları anlatmaya başladı. Haliyeler dikkatli çalışmadığı için 
62