II. KADIN : Ben kalkarken düşünüp aldım yünlerim i... Sen 
neden almadın? 
III. KADIN: (Yakanr.) İki adımcık. .. İki adım atacağız şuraya ... 
(l. KADIN şiddetle aksırır.) Aksırma işte!.. Aksır­
ma ... 
II. KADIN : (I.'ye) Böyle aksırıp gürültü edersen odaya girme­
yiz. 
(III. KADIN boncuk torbasını toplarken) 
1. KADIN : Aksırmam. Aksırmam. Hadi arhk. 
(ikisi sola yürürler.) 
III. KADIN: Durun... Durun... BoncuğtU".lun biri yere düştü! 
(Eğilir. Telaşla aranır. Bulur. Torbaya koyar . .Ötekilerin 
yanına koşarken) Aldım işte ... Kayıp olsaydı daha 
mı iyiydi? 
(Soldaki koridor kapısını usulca açarlar. Kapı büyük bir 
gıcırtı yapar.) 
il. KADIN Ayy!.. 
III. KADIN : Üff!.. 
I. KADIN : Kapıları yağlamah. Geçen gi.in hepsini yağladım, 
bir bunu unutmuşum ... 
II. KADIN : Tutun beni ... 
III. KADIN: Beni bırakmayın ... 
I. KADIN : Yavaş olalım ... Yavaş olalım ... 
(Usul adımlarla korudora çıktıkları sırada sağ yanın 
sahne ışıkları kararır. Koridora bağlı odanın ışıkları ha­
fifçe aydınlanır. Üç kadın içeri girerlerken dışardan du­
yulan uğultu bir an için azalır.) 
il. KADIN : (En önden odaya giren I. KADIN'ın eteğine tutuna-
rak) Ohh, burası daha sessiz ... 
1. KADIN : Buranın pencereleri daha küçük de ondan. 
ili. KADIN : (Zorla girerek) Kapısı da daha dar galiba. 
1. KADIN : (Usulca hıçkırır.) İşte bakın. Boş ... Çocukların yata­
ğı bomboş. 
(Odada iki küçük yatak ve kanarya kafesi) 
60