çük ania vermez avını. 
"Neden öldürmüş bu adam onu? Neden? Neden?" 
"Neden öldürdün ulan o dağ gibi adam ı? Onun gibi bir adam ın 
bir damla kanı senin gibi bin adamı değerdi. Neden ?" 
"Neden öldürmüş? İnsanoğludur bu. Vardır bir sebe bi." 
"Neden öldürdü n?" 
) ' 
"Neden ?" 
"Niye susuyorsun ulan köpek?" 
"Dişini söke söke, o yılan dilini kopara kopara senin ağzından 
alacağım bunu. Neden?" 
"Mustaf a Bey, Derviş Bey öldür dedi, doğru mu? Söyle kambur 
köpek." 
"Kurtboğa kim, sen kim!" 
"Ancak kötüler kıyar koçy iğide ." . . 
"Yiğidin yiğide kıydığı görül müş müdür?" 
Kurtboğa her şeyi unuttu gitti. Bir kızgınlık için adam adamı öl­
dünür mü be Tella l?. Ne demeye seni öldürsUn bir koca Ağa, değil 
mi? Bir kızgı nlıktır geldi geçti. Sen de işi çok büyüttün be karde şim. 
Adamların işleri ·başlarından aşkın , bir de seninle mi uğra şacaklar. Al­
dırma be. Şu tabaneayı da çıkar belinden .. Beline tabanca takıp da kış­
kırtn:ıa adamı. Sen cengaver misin arkadaş, orada burada da sabahtan 
�ama kadar, her önüne gelene, be�i öldürecek, öldürecek diye. dün­
yayı velveleye verme .. Öldürecekse öldürecek. Öldür sün. Varsın öldür­
sün. Ağır taş batm�n Çeker. İnsari olan ölüm karşıs ında bu kadar telaş­
lanmaz. Ayıp ettin · kambur Felek. Ölüm .nasıl olsa var. Öyle de olsa 
ölüm var, böyle de olsa ölüm var. Çocuklar mı? Çocukların anası gibi 
yiğit ana var mı? Demİrcİ yok mu demirci ? O senin can bir kard eşin 
değil mi? Seni aratır mı onlara hiç demirci ? Çok şükür kazancı da ye­
rinde. Demirci senin çocukları 'değil, isterse daha senin çocuklar gibi 
on çocuk daha besler. Bıyıkları ince, omuzları çok g�niş, pazılan ka­
lın, ıiah beli bu kadar, ince, parmakları çok uzun, koskocam an biçim­
li, güzel, nasırlı elleri ... Demirciniri elleri ne güzel! 
Gelinböc ekleri kaldırım taşlar ını koklayarak, bir yere saplanmış, 
saydam mavi kanatları titreyerek saplanmış gibi durarak, çarşıyı bir 
uçtan bir uca geçiy orlar. Kem irilmiş karpuz kabukianna eşektcılan sı­
vanmış, kıpkırmızı , saydam, dikilmiş kanatları yeşillenerek.