Orta Direk 199 
"Avrat, siz kalın. Ben onunla gideyim. Gece yarısına dönerim. Yolda gönlünü 
eder de sırtıma alabilirsem daha da çabuk gelirim." 
Hemencecik anasının arkasından yetişti, önüne geçti, çömeldi: 
"Gel güzel anam, sırtıma bin de gidelim. Köylünün Çukurovaya inmesine 
altı gün, pamuğun açmasına da on dört gün var. On dört günde ta Çanakkale 
Boğazına varılır da, Geliboluna gidilir." 
Meryemce değneğini yana çekip, önüne çömelmiş oğlunu dalandı geçti, ar­
kasına bakmadan gitti. Ali bir zaman orada, yolun içinde çömeldi kaldı. Sırtı 
korkmuş, anasının önüne oturunca bütün bedenini bir ürperme almıştı ki, da­
yanılmaz. Anası sırtına birrrneyince sevinci bir kat daha arttı. 
"Anaların anası, anaların anası senin gibi var mı ki," diye söylenerek ayağa 
kalktı. "Sen ne iyisin sen. Sen hürü meleksin sen! Kadrini kıymetini bilmedi­
ğim. O Koca Halil domuzunu atma bindirip de, gül gibi, sağlam, daha on yıl 
yaşayacak atını öldürdüğüm ... " 
Arkasından koştu: 
"Anam," dedi, "hatunların hatunu, hanımların hanımı, benim soylu anam, 
sana çok kötülük ettim. Şimdi iyice anladım ki atını ben öldürdüm, seni ben 
böyle perişan koydum. Koca Halili, o uğursuzu, yılan gözleri meymenetsizi atı­
na bindirmeyeydim, senin de atın ölmezdi. Biz de böyle perperişan dağda ya­
ban yollarında sürünmezdik. El ilen bile varır da pamuğumuzu toplardık O 
Koca Halil sebep oldu ." 
Meryemce başını şöyle belli belirsiz döndürdıl . Alinin yüzüne şöyle bir göz 
attı. At öldüğünden bu yana ilk olarak Alinin yüzüne bak ıyor, onu ilk olarak 
görüyordu. Belki ömründe de Aliyi ilk olarak görüyordu . Ona öyle geldi. 
Yaaa Uzun Alicik. Aklın başına geldi mi? Büyük sözü tutmazsın, ananın ata­
nın yolundan çıkarsın. Aldın mı Uzun Ali? Geldin mi sözüme! O uğursuzdur, 
mendeburdur demedim mi? O rezil, pis, o sürüngen, o solucan demedim mi? 
O Akçadeniz gölüne şöyle bir göz atsa da baksa kurutur. Yeri toz duman olur. 
Torosun ormanından geçse yan baksa kurutur. Yeri toz duman olur. Torosun 
ormanından geçse yangın yerine çevirir. Adana şehrine girse zelzeleye uğratır. 
Yıkar da taş üstünde taş koymaz demedim mi? Şimdi geldin mi sözüme? Hiç ça­
balama. Sana ağzını açmam. 
Ali anasının kendisine şimdi daha az düşmanca, daha yumuşak baktığının 
farkına vardı. Sevindi. Kadının yüzü bir anda ışıyıvermişti. 
"Bundan sonra ben o Koca Halile bir çöp bile vermem. Yılkı yılkı atiarım or­
lasa Çukurova toprağında, hem de Akçadeniz kıyısında, Koca Halilin de ayak­
ları kesilse, kökünden kopsa da onu bir atıının sırtına bindirmem. Onu atıının 
tımağına kurban ederim. Ambar ambar buğdayiarım yatsa, sürü sürü koyun­
larım süt verse, kovan kovan ballanm süzülse, gömü gömü altıniarım parlasa,