evlilikten, bütün bu... Hayır... Orada şimdi çay içerim. Konu­
şuruz." Samim'in evinde konuşulabilecek şeyleri gözden geçirince 
sıkıldı. "Evet, onlar bana hayran. Zengin, akıllı, iyi okumuş 
olduğum için, bir milletvekilinin kızıyla nişanlı olduğum için. 
Ne yapayım? Geri mi döneyim?" Anacaddeden ara sokaklara 
sapmıştı bile. Geri dönerse otelde içeceğini düşündü ve bu 
düşünceyi beklediği kadar korkunç bulmayınca şaşırdı. "Sa-
mim'den niye hoşlanmıyorum? Çünkü orada ağzımın içine 
bakıyorlar, en sıradan, en saçma sözlerimi bile büyük şeylermiş 
gibi dikkatle dinliyorlar. Bana kimsenin göstermediği bir yakınlık 
gösteriyorlar. Bir annenin günün birinde paşa olan oğluna 
gösterdiği cinsten bir yakınlık!" Suratını buruşturdu, tam geri 
dönüyordu ki Samim'in saf, içten gülümseyişini hatırladı. "Ama 
o kötü bir insan değil ki! Kötü değil,ama herkes gibi! Beni 
sevmesinde ikiyüzlülük yok. Beni o niteliklerimden dolayı se­
viyor, ama farkında değil!" Bir kere Samim'in karısı bir eşit olarak 
görmediği, ama bir eşiti olmak istediği Nazlı'ya, bir eşitiymiş 
gibi davranmaya kalkışmış, bu çok tuhaf gözükmüş, herkes 
şaşırmış, hiçbir şey de konuşulmamıştı. "Nazlı ile bana aşırı iyi 
davrandılar, çünkü bizim yaşadığımız, ya da yaşamakta oldu­
ğumuzu hayâl ettikleri çevreye girmek, bizim gibi olmak isli­
yorlar. Bunu açıkça belki düşünmüyorlar, ama bizi görür görmez 
içlerinden öyle davranmak geliyor. Hayır, gitmeyeceğim şimdi 
oraya!" Sokağın ortasında durdu. Arkadaşının oturduğu apartman 
elli adım ötedeydi. "Ne çirkin şeyler düşünüyorum!" Yanındaki 
bir evin pencerelerinden biri açıldı, bir kadın başı uzandı, kapıdan 
çıkan bir çocuğa bakkaldan sirke almasını söyledi. "Ne kötü şeyler 
düşünüyorum... Onlar iyi insanlar, ben kötüyüm. Niye? Çünkü 
ben bir kere fatih olmaya karar vermiştim." Birkaç adım daha 
yürüdükten sonra geri döndü. "Bu kadar çirkin şeyler düşün­
dükten sonra zaten orada aradığım rahatlığı bulamazdım!" diye 
söylendi ve ferahladı. 
Yeniden caddeye çıktığında kar dinmişti. Sanki bütün 
dükkânların, evlerin kapısında bunu bekleyen insanlar varmış 
gibi kaldırımlar bir anda dolmuştu. Ömer, "Ne yapayım, ne 
yapayım?" diye mırıldandı. "Nazlı'ya gideyim de her şeyi bir 
daha konuşalım mı? Ama daha kötü bir tatsızlık da çıkabilir. 
42.5