"Böyle," dedi kekeleyer ek. 
Ca b bar: 
"Demek bizi çok aradın?" 
Horali: 
"Çoook." 
Cabbar: 
"Kalaycı bizi ne yapacakmış?" 
Horali: 
"Ben Memed kardaşı çok övdüm de ... Git de bul getir, de-
di. Madem bu kadar övdün." 
M em ed: 
"Çok iyi ettin Horali kardaş," dedi. "Sağ ol." 
Cabbar ona kızgın kızgın baktı. 
M em ed: 
"Gidelim," dedi. "Ben de görmek istiyordum zaten onu. 
Hemen gidelim. Nerede bekleyecek bizi?" 
Horali: 
"Konurd ağda ... " 
M em ed: 
"Olur. Onun davetini kabul etmeyeyim de kiminkini ede-
yim?" 
Cabbar iyice şaşırdı. 
M em ed: 
"Kalaycı davet eder de ... " · 
Hor ali: 
"Çok övdüm." 
Cabbar, Horaliyi getiren adamı bir yana çekip sordu: 
"Seni nasıl buldu, bu eşkıya?" 
Adam: 
"Önüne gelene soruyormuş . Bana getirdiler. Ben, dedi, İnce 
Memedin çetesinden im. Beni götür oraya. Ayrıldık, dedi. Bir 
daha da buluşamadık. Beni götür. Ben de aldım getirdim. Çok 
yalvardı ." 
Ca b bar: 
"Anlaşıl dı," dedi. "Sen git gayri." 
Konurdağı bulundukları yere çok uzaktı. Bir günlük yol­
dan bile fazla. 
339