dü. Evde 'yürürlükte olan durgunluğu' kitap okunma masına 
ve Sevgi'nin bir süs eşyası gibi -güzel bir porselen, demişti 
onun için-divamn üstünde tozlanmasına bağladı. Nursel 
Hamm çay yapmak için odadan çıkınca, Sevgi'yi evine çağır­
dı. Bir kağıda adresini yazarak uzatu: "Muhakkak gelmelisi­
niz: Yalmzlığınızı gün ışığına çıkarmahy ız." Güzel sözler söy­
lemeğe özenen ve söylemeğe çalışırken de kendinden utanan 
bir görünüşü vardı. Sevgi, hiçbir şey söylemeden başını önü­
ne eğdi, kağıda baktı. 
Bir iki gün sonra, yağmurlu bir öğle üzeri, Sevgi kendi iste­
ğiyle divandan kalktı, Hikmet'in geldiği gün üstünde olan el­
bisesini giydi; Nursel Hamının, ona çok bol gelen tahta düğ­
meli, kukuletalı yeşil gocuğunu üstüne geçirdi ve bir taksiye 
binerek Hikmet'in evine gitti. Genç adam Sevgi'yi kapıda gö­
rünce şaşırdı, fakat bir şey söylemeden onun gocuğunu çıkar­
masına yardım etti. Sevgi, onun tek odasma girdi, bir sandal­
yenin üzerine oturdu, bacaklarım birleştirdi, ellerini bacakla­
nnm üstüne koydu ve düz bir sesle, "Ben geldim," eledi. 
235