çizer ... Şunu da büyük bir utançla itiraf edeyim ki hazretin 
derin makalelerinden benden ziyade o anlar. 
Benim bu cahilliğimi itirafım, allameliğe kayıtsızlığım ka­
dını memnun etti, hemen tatlı bir tebessümle: 
-Kocam alimdir, faziletlidir . Bununla iftihar ediyorum, 
lakin yazdığı makaleler bana hiçbir şey söyle mez. Bu bakım­
dan doğrusu kendilerine denk bir kadın değilim. 
Bu dotaylı cümlelerle ben karımdan o da kocasından his 
ve zevkçe uzak olduğumuzu birbirimize anlatmış olduk. 
Allame, bu sözlerin tahlilinden çok başka şeylere dalmış 
görünüyor, faziletlerine hayran karımı arada bir derin bakış­
larta süzüyordu. Sabiha da ne benim sözlerime ne de Cevher 
Hanım'ınkilere asla ehemmiyet vermeyerek olağanüstü bir 
olay karşısında şaşıran bir mektep çocuğu hayretiyle dalıiyi 
inceliyordu. 
O esnada Muhsine Kadın belinde mavi bir peştamal, ba­
şında kalın, kirli bir örtü, adi bir tepsiyle misafirlere kahve 
getirdi. Kadını o halde görünce yüreğime inecekti. Çünkü bu 
karı evin en kaba işlerini gören yaşlı, çaçaron, terbiyesi kıt, 
fakat pek eski emektarlığı yüzünden kovulmayan, çekilmez 
bir baş belasıydı. 
Gözlerini giyimi kuşamı, süsü püsü biraz rokoko olan 
Cevher Hanım'a dikti. Fincanları dağıtmak için tepsiyi bu­
runlarımıza sokarcasına birer birer suratlarımıza dayıyordu. 
Hiçbir komedya hizmetçisi bundan daha gülünç kılıklı, bun­
dan daha aptal tavırlı, daha alık salık ve tuhaf olamazdı. 
işaret etsem ahmakça bir karşılık verecek, büsbütün rezil 
olacağız. Hala gözleri Cevher Hanım'da, elindekitepsiyine 
yaptığını bilmez bir patavatsızlıkla oraya buraya uzatıyor. 
Neredeyse kahveleri üzerimize dökecek! 
Karım bitkin, baygın bana bakıyor. Ben de dudaklarımı 
ısırarak ona bakıyorum. Böyle sıkılacak, resmi bir misafir 
geldiği zaman yeni önlüklerini giyerek kahveyi ya Servinaz 
getirirdi, ya Nevres ... Bugün neden bu ad etin aksine misafir­
terin karşısına en kirli iş kıyafetiyle Muhsine Kadın çıkıyor? 
Bunun sebebini anlayamadık. 
63