daşımın arkadaşı Metin. Ona göre konuş. Şerefimize uygun
bir yer olsun.” Garson, T urgut’un kulağına eğildi. “Hayır.Olmaz. Halkın arasında olmak istemiyorum.” Garson, sırı-tarak eğildi gene. “Hayır, orası daha sonra. Önce nereye gi-delim?” Metin’in yüzü biraz aydınlanmıştı. Gülümseyerekonlara bakıyordu. “Anlaşıldı sende iş yok. Biz kendimiz bu-luruz. Duyularımız yol gösterir bize. Yürü dostum.” Metin,bu garip arkadaşın çekiciliğine kapıldı, yürüdü.
T urgut, Metin’i hemen bir yere oturtmadı. Bir saat kadar
pavyondan pavyona dolaşıp durdular. Gecenin ikinci yarısı-na başlıyoruz oğlum Metin. Önce havasına bir alışmalısın.Merdivenler indiler, merdivenler çıktılar. Çıkmaz sokaklaragirdiler, ana caddelerde, ışıklı meydanlarda gezindiler. Bit-mez tükenmez salonlara göz gezdirdiler; bazılarında otururgibi oldular. T urgut, hemen orasını Metin’e uygun bulmadı;çıktılar. Bazılarının orkestrası yetersiz bulundu. Bir kısmıloş değildi. Bir kısmı da kızlarının geçkin oluşu dolayısıylabeğenilmedi. Sonunda, Metin herhangi birine razı olacakduruma geldi. T urgut, daha iyisi, daha iyisi diye salonlarasaldırıyordu. Karanlıkta birbirine benzeyen bu karanlık iz-belerde, bu dumanlı kutularda, bu neon-kapıcı-vestiyer-kır-mızı perde-kırmızı örtülü masa-pist-orkestra platformu-kır-mızı halılar-iki basamak merdiven-kızlar-kızlar-kızlar-pist-perde-vestiyer-kapıcı-neon çemberinde, Metin’i oradan ora-ya savuruyordu.
Sonunda, T urgut da yorulmaya başladığı için, bir tanesin-
de biraz fazla durdular. Metin, T urgut gene beğenmez kor-kusuyla, arkadaşını lafa tutmaya çalışarak, hemen bir masa-ya oturdu: “Ben ne iyi orkestra, ne de taze kız istiyorum.”Rahat bir nefes aldı: “Böyle yerlere alışık değilim aslında.Sen de benim hatırım için idare edersin.” T urgut sırıttı: “Buakşam senin için yaşıyoruz, biliyorsun. Elbette taze kız bu-lacağız burada. En kötü barda bile daima iyi müşteriler için
255