Füsun'un Gözya şlar ı
21 "Değ iştirmeyelim," dedim utançla. "Paray ı geri almak istiyoruz." 
Yüzünde bir ş aşkınl ık gördüm, neredeyse bir korku. "Neden?" di ye 
sordu. 
"Bu çanta gerçek bir Jenn y Colon de ğilmiş , sahte ymiş," di ye 
fısıldad ım. 
"Nas ıl!" 
"Ben anlamam böyle ş eylerden," dedim çaresizlikle. "Burada böyle bir 
şey olmaz!" dedi sertçe. "Paran ızı hemen mi istiyorsunuz?" "Evet!" 
Yüzünde yo ğun bir ac ı ifadesi belirdi. Allah ım, diye düş ündüm, ni ye 
şu çantay ı çöpe at ıp Sibel'e paras ını geri ald ığım ı sö yleme yi ak ıl
edemedim! "Bak ın bunun sizinle ya da Şenay Han ım'la hiç il gisi yok.
Avrupa'da moda olan her şeyin sahtesini, taklidini biz Türkler ma şallah
hemen yap ıveriyoruz," deyip gülümsemeye çal ıştım. "Benim için -bizler  
için mi demeliydim- bir çantan ın insanın i şini görmesi, bir kad ının eline
yak ışmas ı yeterlidir. Markas ı, kimin yapt ığı, orijinal olmas ı filan değil." 
Ama o da benim gibi sözlerime inanm ıyordu. 
"Hayır, size paras ını iade edece ğim," dedi sertçe. Kaderime raz ı,
kabal ığımdan utan ır bir havayla önüme bakıp sustum. 
Gene de bu utanç an ının yoğunluğuna rağmen Füsun'un yapmas ı 
gereken şeyi yapamad ığını, bir tuhafl ık olduğunu hissettim. Füsun,  
kasaya içinde cinler olan büyülü bir e şyaymış  gibi bak ıyor, 
yaklaşam ıyordu bir türlü. K ıpk ırm ızı olan yüzünün buruş tuğunu,  
gözlerinde ya şlar birikti ğini görünce tela şa kap ıld ım, ona do ğru iki  
ad ım att ım. 
Hafif hafif a ğlama ya baş lam ıştı. Nasıl oldu hiçbir zaman tam  
hat ırlayamad ım, ona sar ıldım. O da ba şını göğsüme yaslayıp ağlad ı. 
"Affedersin Füsun," di ye f ısıldad ım. Yumuş ak saçlar ını, aln ını okşad ım. 
"Unut lütfen bunu. Sahte ç ıkmış  bir çanta sonunda."