duymuştur. Bu çeşit ilgilerini gizledi herkesten. Aysel’in
birtakım ümitleri olmuştur. Ne olur sen de anlatsaydın Ay-sel. Onu sevdiğini, onun da sana taptığını söyleseydin... birmasal gibi... bir oyun gibi. İnsanın içinden geçenler dahaönemli değil mi? Daha gerçek değil mi? Başka gerçekler devar, diyorsun. Onunla bir süre ilgilendim, diyorsun. Benim-le evleneceğini sandım. Selim’in benimle uğraşmasını, beniadam etmeye çalışmasını bütün genç kızların anladığı gibiyorumladım. Bunun dışında, sıkıntılı yaşantımızda, gelipgeçici bir yenilikti Selim. Onunla neden ilgilendiğimi anla-madı. Anlamıştır; sonunu düşünerek cesaret edememiştir.Bilmiyorum, oyunlarını, onun sevdiği gibi sevmedim. Bü-tün bunları, geçici bir heves sandım. Bundan korkmuşturSelim de: böyle düşünmemden. Parlak bir geleceği vardı: iyibir kısmetti benim için. Oyunlarına fazla düşkündü: gere-ğinden çok ‘sözünün eri’ idi. Böyle olacağını bilseydim buoyunlara katılır mıydım? Ondan hoşlanıyordum ayrıca. İs-teseydi her şey başka türlü olabilirdi. Kendini öldürmezdibelki. Bu kadar ciddi olduğunu bilmiyordum düşüncelerin-de. Fakir yaşantımıza katılmasını bir özenti sayıyordum.Anlaşılmadığını sanan bir budalaydı: tatlı bir budala. Bula-nık hayaller peşinde koştu. Bir yerde bırakmalıydı bunları.Bakışlarımla o kadar uyarmaya çalıştım onu. Hafiftim, gü-zeldim, rüya gibiydim; bakmasını bilmedi. Gene yanlış birortama girmişsin Selim. Önüne gelen nimetleri değerlendir-mesini bilmeyenlerin, seni, senden başka türlü bir insanyapmak isteyenlerin arasına düşmüşsün. Aldatıcı yumuşak-lığınla boş yere ümitlendirmişsin onları. Aslında “EvdekiYabancı” oyununu oynadın onlarla.
T urgut’un üstüne büyük bir ağırlık çökmeye başladı. Çö-
zümsüz sorular saldırdı. Çevresine baktı: odanın çıplaklığı,eskiliği onu rahatsız etti. Odadaki insanları köhne buldu.Sıkıcı ve renksiz bir hayatın izi vardı her yerde; benim ya-
387