- Söyle bakayım, benim duyduklarım seninkilere uya­
cak mı? 
-Hanımefendi Nevres'i kaç defa oğlu Halis Bey'in koy­
nundan çıkardı. 
Oh, yüreğim birden serinledi. Bu mühim sırrı bilmek be­
nim için önemliydi. Çünkü başıma açılması muhtemel bir 
kızlık bozma davasına karşı şimdi bu yasak yola ilk benim 
sapmamış olduğumu ispat kolaylaşıyordu. Kızı daha fazla 
söyletmek için ben bu ifşa ya hiç şaşırmış gibi görünmeyerek: 
-Bunu ben de duydum ... 
-Ya Büyük Beyefendi'yle olan rezaleti? 
-Bak onu bilmiyorum ... 
-Onu bir ben bilirim, bir Nevres, bir de Büyük Efen-
di'nin kendisi ... İşte bir de şimdi siz duyacaksınız ... 
-Ne olmuş? 
-Ne olacak! Oğlunun koynundan çıkıyor babasının 
kolları arasına giriyor. Güya Hanımefendi evlatlık yetiştiri-
yor. Bir kere düşününüz rezaleti ... Nevres, Hanımefendi'nin 
evvela gelini oluyor, sonra ortağı ... Beyefendi de hem onun 
kayınpederi oluyor hem aşığı ... 
-Canım Büyük Bey ferah ferah onun dedesi yerinde ... 
-Ahlaksız ihtiyar! Bana da kaç defa el uzattı. Tenezzül 
eder miyim hiç. O yaştan sonra Nevres'e denk görünmek 
için saçını sakalım boyadı. 
-Nevres'in midesinasıl kabul ediyor? 
-Doğrusunu söylemek gerekirse Nevres bu ihtiyarı 
uzun müddet reddetti. Onunla çok becelleşti.l Önceleri gelip 
benimle dertleşirdi. Nevres onu borlamak için, "Ak sakalın­
dan sen utanmıyorsun ama ben utanıyorum" demiş. Bu söz 
üzerine ertesi günü saka! ocak kurumu gibi karardı. 
-Tüylerini karartınakla ihtiyara güç kuvvet gelir mi? 
-Nevres de öyle söylüyor. "Zavallı adam kendini erkek 
sanıyor" diyor. 
-Hala Nevres hem oğluyla hem babasıyla ? .. 
Cebelleşmek. 
79