muş sıtrnalı kalabalığın bumuna kadar ulaşıyordu. Sıtrnalılar 
tozlu yollarda, caddelerde, sokaklarda, cami avlulannda, ev 
aralannda tir tir titreyerek, yüzleri safran sarısı, kimi cehen­
nemde yanareasma göyünerek, kimisi de, buz kalıplarının üs­
tüne çırılçıplak yatırılmışçasına üşüyerek, yerde yuvarlanıy or, 
of, çekerek debeleniyorlard ı. Kimisi çamura, kimisi de toza bat­
mış çıkmıştı. Memede bir tabak daha getirdiler, Memed hiç far­
kında olmadan onu da yedi. Kebabm mis kokusu onun başını 
döndürüyordu . 
İkindiye doğru kebapçı işi çaktı: 
"O adam çoktandır gelmiyor," dedi. 
Memed uykudan uyanırcasma onun yüzüne pel pel baktı. 
"O adam, çoktandır gelmiyor," diye yineledi kebapçı. 
Memed kendine geldi, gözleri parladı, ayağa kalktı, telaşh 
telaşlı : 
"O adam değil mi, o adam, ayaklarında boğa derisinden 
ham çank olan, hani çarığının kırmızı tüyleri de uzun ... " 
"Çanğıru manğını bilmem ya o adamı biliyorum . Senin 
onunla bir geçmişin olacak." 
"Nerede o?" diye sordu Memed heyecandan tıkanarak. 
"Gelmedi, o günden bu yana hiç gelmed i." 
"Bir daha gelmeyecek mi?" 
"Onun orasını bilemem ." 
"Adı ne onun, sen onu tamyor musun?" 
"Bir kere gördüm. Bir daha da gözükme di." 
''Yann gelir mi?" 
"Bileme m." 
Ertesi sabah erkenden gene dükkanın kapısındaydı Me­
med, gene kepenkler gümbürtüyle açıldı, aydınlık suyun dibin­
den balıklar kaydı, çınann gölgesinin bir ucu suyun ayağının 
üstüne düştü, apak martı gökte uçtu. Gavur dağlarının başı ay­
dınlandı, kebapçı geldi dükkanını açtı. Kıymalar çekildi, soğan­
lar doğrandı, kırmızı acı biberler koktu. Kebapçmm yardımcıla­
rı geldil er, önlüklerini taktılar, ocağa odunkömürü doldurup 
körükleyerek yaktılar. Ocak tepeleme kızıl közle doldu. Usta 
közleri ocağın üstüne serdi. Öğle oldu, usta ilk kebabı Memed 
için ocağa sürdü. Memed, kendinde olmayarak keb aplan yedi .