ola ve kulaklar ı kam ış yaprağı gibi ve iki kula ğı aras ı geniş ola; iyi at ufak di şli, yumru al ınlı, kuru kaşlı, uzun 
boylu uzun saçl ı, k ısa belli, küçük burunlu, küçük omuzlu, yass ı sırtlı, oyluğu dolu, boyu uzun, çok gö ğüslü, 
kuyruk yata ğı geniş, butlar ı aras ı etli ola. Ma ğrur ve zarif ola, ve yürürken iki taraf ına selam verir gibi yürüye." 
"Tam bizim doru at ımız bu," dedim at resmine hayranl ıkla bakarak- 
"At ımızın kim oldu ğunu anlad ık," dedi Üstat Osman ayn ı mahçup gülümseyi şle. "Ama nakka şının kim 
olduğu konusunda ne yaz ık ki hiçbir i şe yaram ıyor. Çünkü akl ı başında hiçbir nakka şın gerçek bir ata bakarak at 
resmi çizmeyece ğini biliyorum. Nakka şlar ını tabii ki at ı ezberden, bir hamlede çizerler. Bunun kan ıtı çoğunun 
atın d ış çizgilerini çizmeye toyna ğının ucundan ba şlamas ıdır." 
"At toprağa basabilsin diye ayaklardan ba şlanmaz m ı?" dedim özür diler gibi. 
"Kazvinli Cemalettin'in Atlar ın Nakşı'nda dediği gibi, aya ğından çizmeye ba şlad ığımız bir at resmini, ancak 
bütün at ezberimizdeyse hakk ıyla bitirebiliriz. Dü şünerek ve hat ırlayarak, daha da gülüncü, gerçek bir ata baka 
baka çizilecek bir at resminin ba ştan boyuna, boyundan da gövdeye do ğru çizilece ği malumdur. Böyle bir resmi, 
yani sokakta görülen s ıradan bir. yük beygirinin resmini karars ızlıklarla deneye boza yap ıp terzilere, kasaplara 
satan baz ı Frenk ressamlar ı varm ış. Art ık böyle bir at resmi, âlemin manas ına, Allah' ın yaratt ığı güzelliğe hiç 
değinmez. Ama eminim onlar bile, gerçek nak şın gözün o s ırada görmekte oldu ğu şeyin yard ımıyla değil, elin