"Öyleyse ne yapalım? Sen bir akıl ver." 
Ana: 
"Ben sana yüz kere söyledim. Vazgeç bu Hatçed en. Yüz 
kere, bin kere söyledim. Vazgeç! Onu Abdi Ağanın yiğenine ni­
şanlıyorlarmı ş. Olmaz . Böyle kafalardan vazgeç !" 
M em ed: 
"Vazgeçemem. Abdi Ağa olmazsa, kim olursa olsun. Vaz­
geçemem. Abdi Ağa herkesin gönlünün ağası mı? Alır kaçarım . 
Benim bir tek korkum var, o da sana zulmederler. Benim kork­
tuğum bu! Yoksa ... evelallah ... " 
Ana: 
"Evimi harkımı yurdumu yuvaını bırakıp da hiçbir yerlere 
gidemem. Sen, al git Hatçeyi. Gene de sana derim ki oğlum sen 
yalnızsın. Bundan iyilik çıkmaz . Karşında beş köyün kocaman 
ağası var. Kızı onun yiğeni istiyor. Bunun sonu iyi çıkmaz . 
Vazgeç bu işten. Kız mı yok sana!" 
Memed kızdı. Anasına karşı pek az kızm ışh: 
"Kız yok," dedi. "Dünyada Hatçeden gayrı kız yok." 
Memed bir daha ağzını açmadı. 
İki gün sonra duyuldu ki, Abdi Ağanın öteki köydeki yiğe­
ni Hatçe için dünür gönderm iş. Dünürleri arasında Abdi Ağa 
da var. Çığırıp bağırmasına, çağırmasına bakmadan, kızı ilk ge­
lişte Abdi Ağanın yiğenine veriyorlar. Abdi Ağanın yiğeni bu­
lunmaz kısmet. Kızı kendi gönlüne bıraksan, ya çingeneye va­
rır, ya davulcu ya. Hatçeyse ağlar ağlar avunur. 
İki gün sonra da nişan takıldı. Abdi Ağa da gelinine bir be­
şi biryerde takh. 
Nişandan sonra köyün içine bir dedikodudur yayı ldı. Ka­
dınlar konuşuyor, çocuklar konuşuyor, yaşlılar, gençler, erkek­
ler konuşu yordu: 
"Memed, kaçırır onu. Yedirmez Hatçeyi Abdi Ağanın kel 
yiğenine." 
"Korkar Memed ." 
"Hiç de korkmaz ." 
"Memedin gözünde kimse korkuyu görem ez." 
"Göremez ." 
,"Memed bu!" 
90