Türk okuruna roman ve hikaye okuma zevkini veren roman­
cının o çeşit çeşit eserleri, başka başka semtlerde, fakat mutla­
ka hep günün aynı vaktinde yazılmıştır. Onların hepsi de serin 
sabahların mahsulüdür. Kim biliı; ruha ve zihne heyecan ve 
düşünceden önce bir nevi dinlenme ve huzur veren eserlerinin 
bu özelliği, sabahların tazeliğinden geçmiş bir şey midir? 
Biraz hayret, biraz hüzünle karşılarda sislere ve duman­
lara gömülmüş İstanbul'a bakıyoruz. Bulanık ve gölgeli bir 
ufuktan başka bir şey değil. .. Üstadın en hararetli sözü bu 
manzaranın ruhuna kasvet veren halini anlatmak oldu ve 
adeta içindeki ferahlığı bozan bir şeyden şikayet eder gibi 
ondan şikayet etti: 
-Ne tuhaf ... Kah yanar, kah kaybolur, kah duman ve 
gölge olur, dedi. 
Hakikaten İstanbul'un manzarası karşıdan bin bir renge 
ve şekle giren bir alemdir. Onu görmek de tahayyül etmek 
de mümkündür. Bu manzara, muhterem yazarın bazı özel­
liklerini dinlememize, bazı büyük ve küçük isimleri yad et­
memize vesile oldu. 
-Beni bu manzara sıktığı gibi, oranın gürültüsü ve ha­
vası da sıkıyor, diyor. 
Evet, onun herkesten bir ayrılığı da İstanbul şehrine, eser­
lerinin özünü onun sokaklarından, evlerinden, insanların­
dan, hatta en tahammülfersa insanlarından aldığı bu şehre 
tahammül edemeyişidir. Oraya indiği günler yerini yadırgar, 
sıkılır ve derhal dönmek istermiş. 
-Sükun ve sükunetin içime verdiği zevki bir şeyde bu­
lamıyorum, dedi. 
Fakat insan içine çıkmaktan, hayatın gürültüsüne karış­
maktan ne vakit hoşlanmıştır. Hiç, hiçbir zaman ... Kendi­
sinden dinlemedim, fakat öyle söylüyorlar ki yirmi yaşına 
kadar büyükannesinin dizinin dibinden ayrılınayan ve on­
dan sonra da tenha ev içlerini, sokak hırgürüne tercih eden 
bir insandan izdihamı sevmesini nasıl bekleyebiliriz? 
Üstat artık sükun ve uzlet piri olmuştur. Sükun aşkı, evi­
nin -ona yuva demek daha doğrudur- yuvasının bütün hava-
Vl