SADIK : (Fatma Hanıma) Ben asıl sizi görecektim. Yüz 
altmış liraya kadın mı çalışhnlır bu zamanda? 
FATMA HANIM : (Bir yandan paltosunu çıkarır, bir yandan eşya­
ları, yastıkları kendi alıştığı şekilde yerl eştirir­
ken) A Sadık Efendi, bana kalsa hiç tutacak 
değildim. Fatma Kadın çok yalvardı da on­
dan ... İstemiyorsan ben zorla alıkoyacak de­
ğilim. 
FATMAKADIN : He ya, ben istedim ... Sen ona bakma hanı­
mım. Çalıştırmayıp da ne edecek? Bi geliri­
miz mi var başkaca? .. 
SADIK : Kız, salak salak konuşup durma sen! (Fatma 
Hanıma) Baksanıza, üç gün oldu duralı, üç 
gündür hava kararmadan eve geldiği yok. 
FATMA KADIN : E işim anca bitiyor tabii... 
FATMA HANIM : Öyle deme Fatma Kadın. Ben seni ne zaman 
tuttum hava kararıncaya kadar'? 
FATMA KADIN : Siz değil hanımım. He ya, Allnhın bildiğini 
kuldan ne saklayım. Burdn işim erkenden 
bitiyor, emme, yukarı çıkıyom işte. 
FATMA HANIM : Orasına ben ne karışırım?.. 
SADIK : Beni de ilgilendirmez. Ben bir yerle pazarlık 
ederim. Öteki de işime gelirse ne ala. Siz 
şimdi bunun aylığını iki yüz yapıyor musu­
nuz? 
FATMA HANIM : Yapamam Sadık Efendi. İstesem de yapa­
mam. Olmazsa al git karını. Ben ona söyle­
dim. Kocan razı gelirse çalışırsın diye. 
SADIK : Ben razı gelirim ama o şartla. Söylediydim 
buna. 
FATMA HANIM : Bana öyle demedi ki. 
SADIK : (Fatma Kadına bakarak) Ben bilirim malımı!.. 
Kız ben sana böyle böyle söyle, demedim 
mi? 
124