O bana kedisini, gülerek, naklediyor: 
«Bilseniz mavi boncuk nasıl yaraştı» — diyor. 
Ya bu kadın delidir, yahut ben çıldırmışım, 
Ben ki, birçok kereler kırılmışım, kırmışım, 
Ömrümde duymamıştım böyle derin bir acı; 
Birden onun yüzüne haykırmak ihtiyacı 
İçimde alev alev tutuştu yangın gibi, 
Bir dakika kendimin olamadım sahibi; 
Hiç olmazsa hıncımı böyle alırım, dedim, 
Yola mağrur uzanan gölgesini çiğnedim. 
131