ıs 
Daha gün atmadan, tanyerleri ışıyıp gelir, ak karın üstüne kırmızı ışıklarını 
salarken, köylü tüm uyanmıştı. Sanki bir bayramı, hıdrellezi karşılıyorlardı. 
Meryemcenin böyle giyinmesi, öteki kadınlara örnek olmuştu . Hepsi Mer­
yemce gibi en güzel giyitleıini giymişler, takıp takıştırmışlar, köyün alanına do­
luşmuşlardı. 
Gün atarken, köyün içinin renk renk olduğu görülüyordu . Kızlar başlarına 
küçük aynalar takınışiardı ve doğan günün ışınlarıyla aynalar şavkıyordu. 
Delikanlılar kol kola girip Uzun Aliye gitmişler: 
"Çıkar düdüğünü de bize bir iki hava çal, Ali Emmi ," demişlerdi. 
Ali de hemen yerinden fırlamış, köyün alanına gelince düdüğünü belinden 
çıkarıp çalmaya başlamıştı. Ve delikanlılar halaya durmuşlardı. Kızlar da tef ça­
lıp, türkü söyleyerek başka bir köşede oynuyorlardı. 
Dün gece türküsünü söyleyip bitirmiş Kel Aşık da daha hızını alamam ış, o da 
yaşlıları başına toplamış, onlara umutlu, güçlü, gürül gürül eski bir destanı çalıp 
söylüyo rdu. 
Köylü bunca aylık acısını unutmuş, sıkıntısını üstünden atmış gibiydi. 
Bu, ikinci bekleyişin sonuydu. Artık herkes bugün Adil Efendinin geleceği­
ne yüzde yüz inanıyordu. Herkesin malını saklı yerden çıkardığını Adil Efendi 
duymamış olamazdı. Sakladıkla rını o gün duyar da, çıkardıklarını niçin o gün 
duymasındı7 Duyar duymaz da, arkasında candarmaları, niçin köye damlamasın? 
Muhtar Sefer diyordu ki: 
"Bizim köylü gibi asil bir köylü yok. Ve de yeryüzüne böyle güzel bir köylü 
milleti, böyle candan insanlar hiç mi hiç gelmemiştir. Canım kurban olsun bu 
köyün yoluna. Şimdi o, şimdi o Adil gelince ne görecek? Köylüyü iki gözü iki 
çeşme göreceğine, böyle sevinç içinde görecek." 
Arada sırada da içinden bir kötü düşünce geçiriyordu. Ya Adil gelmezse, ya 
bugün köylünün mallarını saklı yerden çıkardığını duymamışsa? Bu düşünce­
yi hemencecik kafasından kovuyordu. Gelmernek olmaz. Duymamasının hiçbir 
mümkünü yok. O köylere ağlarını öylesine kurmuştur ki, burada sabahleyin bir 
kaplumbağa nslasa, orada o, öğleye varmadan duyar. Haberi çoktan, daha dün, 
gün kavuşmadan almıştır ve de yola düşmüştür. 
Kendi kendine bile yalan söylediğinin farkında değildi. 
Öğleye kadar, gülerek sevinerek beklediler. Tam öğleyin, sevinç çığlıkları ko-