“Kahretsin!" diye düşündü gönderir göndermez. Selma er­
tesi sabaha kadar görm eyebiliıdi mesajı. Muhtemelen yatmış 
uyumuştu bu saatte. Neyse ki Deniz kardeşleriyle güvendey­
di şimdi. Ama Adnan içerideydi. Kocası, en iyi arkadaşı. Yü­
reği sızladı.
Küt diye bir ses duydu. Bir kadın çığlık  attı. H isterik bir 
kahkahayı andıran bir feryat yükseldi. M eşhur gazetecinin 
kız arkadaşı olm alıydı. “G eldiklerini görem edin m i? B ir de 
kendine medyum diyorsun! Kıçınım medyumu!"
“Kapa çeneni kadın!" diye bir ses duyuldu.
Titriyordu Peri. Kim di bu adam lar? T erörist m i? M afya 
mı? H ırsız m ı? tşadammın terastaki sözlerini hatırladı. Gös­
terişli evinin yaldızlı şıklığında kim b ilir ne karanlık sırlar 
saklıyordu.
Dünya tehlikelerle doluydu. Ç elişkiler ve çatışm alar her 
köşe ardında kol geziyordu. Geçmişte yaptıklarım ıza nispet 
bir tür ilahi ceza m ıydı yaşadıklarım ız, yoksa keyfi bir yaz­
gının kaypaklığı m ıydı? Eğer keyfilik esassa bu âlem de, da­
ha iyi bir insan olmaya gayret etmenin anlamı var m ıydı? Pe­
ri iyi biri olmaya çalışm ıştı -  yıllar önce sevdiği ve kalbinin el 
değmemiş bir kuytusunda hâlâ sevmeye devam ettiği erkek 
dışında herkese iyi davranmıştı.
Azur kafa karışıklığının değerli olduğunu öğretm işti ona. 
Ama ya kanşık olan kafalarımız değil, dünya ise, kâinat ise? 
Ya ortada b ir düzen nizam  yok da, sadece ve sadece kaos 
varsa?
Telaş içinde polisi aradı. B ir memur açtı ve anında soru 
yağmuruna tuttu Peri’yi, sanki tanık değil de suçluymuş gibi 
davranıyordu ona. Peri olabildiğince alçak sesle sözünü kesti 
adamın- “Silahlı adamlar var diyorum ..."
“Duyamıyorum hanımefendi. Daha yüksek sesle konuşun" 
diye azarladı memur.
Peri adresi vermeye çalıştı.403