geldi. Bir yaşına kadar, yalnız ana sütüyle beslendi. Dört ya-
şında tayyareci elbisesi giydi ve üç tekerlekli bisiklete bindi.Geçirdiği ağır bir hastalıktan sonra şişmanladı. Canı sıkıl-dıkça, evlerinin önündeki köprünün üstünden dereye taşlarattı. Babasının dairesindeki Hüseyin Bey , ona vapur resimle-ri çizdi. Altı yaşında büyük şehre gitmek üzere vapurla yolaçıktı. Vapurda, yalandan gazete satarak, yolcuların sevgisinikazandı. Denizden korktu. Aynı yıl, ilk seyrettiği Lorel-Har-di filmiyle sinemaya başladı. Bu arada, attan, arıdan ve ho-rozdan korktu. Gemici elbisesini, tayyareci elbisesinden da-ha çok sevmeye başladı. Etin kilosunun otuz beş kuruş ol-duğunu öğrendi ve bir daha unutmadı. Anasının kuzusu ol-duğu gerekçesiyle, mahalle çocuklarının alaylarıyla karşı-laştı. Onların horozdan korkmadıklarını görünce hayranlı-ğını gizleyemedi ve alaylarına rağmen aralarına karışmayaçalıştı. Güneşe bakarken daima gözlerini kısardı. Bu yüz-den, o çağlarında çekilen fotoğrafları iyi çıkmadı. Ayrıca,bazı fotoğraflarda, kenarda kaldığı için yüzünün ancak yarı-sı görünür. İki yaşında geçirdiği sıtmanın etkisiyle hızlı ko-şamadığı için saklambaç oyunlarında sık sık ebe olmaktankurtulamadı. Bu ebeyle onu dünyaya getiren ebe arasındakiilişkiyi bir türlü bulamadı.
Okula gittiği yıl da öğrenciyle öğlenciyi karıştırdı. Öğret-
menini sevmedi. Koşmaca oynamadı ve yutturmaca oyunla-rını genellikle kaybetti. Bünyesinin zayıf olduğu ileri sürü-lerek, ortaokulu bitirinceye kadar annesi tarafından yün fa-nila giydirildi ve muska takıldı. Karıncaları ezmenin günaholduğu söylendiğinden karıncayı incitmemeye çalıştı. Boyuuzun olduğu için sınıfın arka sıralarına oturtuldu: gevezeli-ğe alıştı ve çok konuştu. Öğretmeni ona “çenesi düşük” de-di. Çok manzume ezberledi. Bayrak törenlerini sevdi. Ta-kımlardan Galatasaray’ı tuttu. T uttuğu takımın ilk maçınıon bir yaşında görebildi. Macun, halka ve leblebi şekerini
701