yiyip, adaçayı sabunla -rıyla yıkanan insanlardı bunlar.
İlk Reiki seansları için buluştuklarında "Sen durulmak ve hu -
230
zur bulmak diye buna mı diyorsun!" dedi Ömer kaşlarını çatarak Gail'e.
Bir saat sonra hâlâ aynı  soruyu tekrar ediyor ama her seferinde 
susturulup çikolata dükkânının arkasındaki kuytu odayı sarmalayan 
tiitsülü yoğun sessizliğe geri çekiliyordu. Reiki'ye uyum sağlama 
sürecinin bu kadar uzun sürmemesi gerekiyordu ama Ömer'in yüksek sesli 
müdahaleleri yüz ünden Gail onun içinde uyuyan yeteneği uyandırmakta 
güçlük çekiyordu.
"Ellerini birle ştir, sırtını dikleştir," buyurdu, bu seter biraz daha 
sert bir sesle. "Hayatın yüklerini bırak akıtıp gitsinler."
Ömer sırtım dikleştirdi, bir anlığına çözdüğü parmaklarını birbirine 
kenetledi ve abartılı bir pofurtu daha bıraktı ki akıııp gitsin. Oda 
hoş kokuyordu, sandal ağacı ve duvarlara oynak gölgeler saçan karamel 
renkli mumların çeşit çeşit aramaları.
"Gail, bunun bir halta yarayacağı ndan emin misin?" diye sordu 
inançsızca, gerçi bir hafta önce olsa bu sorunun üzerine bir de 
fazladan kinizm sosu koyardı. Midesi kanlı bir isyanla baş kaldırıp 
ödünü koparmasa şimdi burada değil bambaşka bir yerde olacağını ikisi 
de biliyordu.
"Konuşmamaya çalış !"
Ömer dişlerinin arası ndan tıslarcasına bir nefes verdi, kış güneşi 
altında eriyen karın söylediklerine kulak kabarttı, her zamanki gibi 
eriyordu kar, her zamanki gibi parlıyordu güneş, her şey neyse oydu. 
kendisi hariç, sadece kendisi kendi olamıyordu. Tek bir sigaraya, tek 
bir fincan kahveye, tümüyle kaybettiği o önemsiz gündelik mutluluklara 
öyle büyük bir özlem duyuyordu ki. Geçmişte bu keyifleri keyifsizce 
tükettiğine pişmandı. O kadar fazla sigara, ondan da fazla içki içtiği 
için dertliydi. Aşın tüketimle geçen bütün o yılları silmek, skoru 
sıfırlamak ne müthiş olurdu. Sigara ya da içki içmemiş olsa şimdi 
bunları bol bol tüketebilirdi. Sonra o çarpık ne -dametiyle bu odada 
bulunduğuna pişman oldu. Belli ki bu Reiki denen şey bir işe 
yaramayacaktı.
"Pişman olmamaya çalış !"
En azından kulaklıklarını takıp Better Things'ı (Ehven Şeyler)
uıı-ııu Kere aınıese, Delia Kendini daha iyi hissederdi.
"Burada bulunmaya direnmemeye çalış !"
Bu talimatı beğenmemişti. Bütün bunların ne faydası vardı, burada 
olmaya direnmeden Dasein'ın ne anlamı olurdu.
"Şşş... korkmamaya çalış ," dedi Gail. "Tüm bunlar hep korkudan..."
Korku? Ömer duraladı, korktuğu filan yoktu. Sıkılmış ya da kendince 
ıstırap çekiyor olabilirdi, ama korktuğu yoktu. Bu Reiki tam bir 
hataydı. "Belki başka bir gü n denemeliyiz Gail. Daha sonra..." diye 
kekeledi.
"Şşşş..." dedi Gail.
O akşam geç vakit eve giren Ömer'i gören Piyu, "Kelime Karı na," diye 
bağırdı.
"Eş anlamlısı Zaman -kaybı" diye cevap verdi Abed ocağın başından; bir 
elinde kitap, diğerinde kepçe bir taraftan lahana çorbası karıştırıyor, 
bir taraftan Photoshop 5.0'a benzeyen bir şeye bakıyordu. "Dünya 
ironilerle dolu," dedi yüksek sesle, aynı anda hem çorbayı karıştırıp 
hem sayfayı çevirmeyi kotararak. "Şark dünyasından gelen biraderimiz 
Batı dünyasında tinselliği keşfediyor! Ne günlere kaldık. Tam tersi 
olması lazımdı, zındık, her şeyi yanlış yapıyorsun!"
Ömer bu saldırılara tam bir evliya sabrıyla katlandıktan sonra içeri CD 
çalara koştu ve bir anda mutfağı Nico'nun These Days'i {Bugünler)