nin yangın izleri taşıyan kubbesinde, öksürük sesleri, dualar 
ve küfürler tek tük yankılanıyor, arada bir de rasgele temen­
nisiyle yuvarlanan zarların tıkırtıları duyuluyordu. Uyu­
makta zorluk çeken Bünyamin, loncada geçirdiği ilk gün bir 
hayli bilgi edinmişti. Hınzırye di'den öğrendiği kadarıyla di­
lenciler arasında tam bir hiyerarşi vardı. Bünyamin'in baş 
amiri Alemsattı adında biriyd i. Bu adam, kağıtçıbaşı, göy­
goycubaşı, kasidecibaşı ve amabaşından sorumlu olması­
nın yanısıra, aynı zamanda başgedikliydi. Alemsattı'nın yar­
dımcısı da Öterbülbül adında bir inmeliydi. Loncanın en kı­
demsizi olan Bünyamin, bu aksakallı pirlerin emriyle Utarid 
adında bir kağıtçının çırağı yapılmıştı. Artık görevi, her sa­
bah namazından önce elini öptüğü bu kişiyle birlikte cami­
leri dolaşıp onun usulüne göre sadaka toplamaktı. 
Uyumakta zorluk çeken Bünyamin sabaha karşı tam dal­
mak üzereydi ki, ustası onu değneğiyle dürtüp uyandırdı. 
Utarid nam bu usta dilenci, sol gözü kör, sağ bacağı inmeli, 
uzun ve ağarmış sakalı kir içinde biriydi. Üstünde, sayılama­
yacak kadar çok yama vurulmuş bir cübbe vardı. Cübbesin­
deki yamalar onun başlıca övünç kaynağıyd ı. Çünkü bunlar, 
sadrazamların, kubbealtı vezirlerinin, alimlerin ve geri ka­
lan bir nice eşrafın, bir zamanlar giydikleri hilatlar, kaftan­
lar, donlar ve gömleklerden artakalmış kumaş parçalarından 
ibaretti. Yeni çırağına elini öptüren Utarid ona avuç büyük­
lüğünde bir deste kağıt teslim etti. Her bir kağıdın üzerinde 
"Alnını koyduğun her yer Kabe olsun -Allah rızası için bir 
sadaka" yazıyor ve bu ibarenin üstünü bir Kabe resmi süs­
lüyordu. Bünyamin'in yapacağı şey gayet basitti. Namaz kı­
lınırken hademeleri atlatıp camiye girecek ve namaz kılıp 
secde eden herkesin başını koyduğu yere bu kağıtlardan bi­
rini bırakacaktı. Adam secde ederken ister istemez bu kağı­
dı okuyacak, o sırada dini duygulara garkolduğundan nasıl 
olsa gönlünden bir sadaka kopacaktı. İşte o zaman, cema-
113