KARANfİLLER VE DOMATt:s suyu�· 
Küçük bir çam ormanı. Vakit sabah. Arı, sinek, kuş se­
si. Bir siyah güzlükten görülen yerde ve ağaçlarda güneş 
parçaları. Sonra uzak, göğün �endi renginden biraz daha 
koyu kıyılara giden hudutlu bir deniz ... İşte böyle bir yer­
de köyün insanlar ını düşünüyo rum. Kitaplar , bir zam�n 
bana, insanları sevmek lazım geldiğini, insanları sevince 
tabiatın, tabiatı sevince dünyanın sevileceğini oradan ya­
şama sevinci duyulacağını öğretmiştiler . Hayır, şimdi in­
sanları kitapların öğrettiği şekilde sevmiyorum. Kitaplar 
dediğime bakıp da büyük ilmi kitaplar , yahut da dört meş­
hur kitaptan birisini okuyup iman ettiğim sanılmasın. Şi­
irler, romanlar , hikayeler, masallar bana bu ilmi tahsil et­
tirmişlerdi. Beyinin vapurdan iner inmez çantasını kapan 
uşaktan iğrenmeyi, sabahleyin altı buçukta tabiatla kavga 
için sokağa fırlamayan adamın çalışmadığ ını kendi kendi­
me öğrendim. Ama şu sabahleyin altı buçukta tabiatla 
kavga için sokağa fırlamayan adam. isterse akşama kadar 
insanl;:ırı :-ılıiatmak için didinsin. Kaç para eder! Gözüm­
Je, milyona olsa da:� kalp para ile metelik etmez. 
Şimdi artık kimi sevdiğimi, kime saygı duyduğumu bi­
liyorum. Günlerden beri kafamı bir adam kaplıyor (işgal 
ediyor dememek için). 
Köyde ona "Kör Mustafa" derlerdi. Bir gözü sola doğ­
ru biraz kaymıştı. Sağ tarafının beyazı ile gözkapağı ara-
" Bu hikaye herhangi bir dergide yayımlanm amış, yazar tarafından doğru­
dan kitaba alınmıştır. (Yay. N.) 
3