dam onu avluda görünce merdivenleri koşarak indi, koluna gi­
rerek onu ak taşın yanında başını sarkıtmış duran kurada bey­
girin yanma getirdi, iki elini açtı, orada beygirin sarkık başının 
önünde öylece bekledi. Atı gören Murtaza Ağanın da sevinci 
yüzünde dondu kaldı. Atın sağına soluna, önüne, arkasına geç­
ti, uzun uzun inceledi. Ata baktıkça yüzü kararıyord u. Kuyru­
ğunu kaldırdı baktı, ağzını açtı baktı, yüzü buruştu, öfkeyle, 
umutsuzlukla candarma dairesinin meröivenlerine atıldı, arka­
sından da Yüzbaşı koştu. Biraz sonra önde Kaymakam, arka­
sında Taşkın Halil Bey, onun arkasında yargıçl ar, Zülfü, Beledi­
ye Başkanı, ötekil er, candarmamn yol açmasıyla avluya girdil er, 
ak taşın yanına varınca atın önü11-de durdular, elleriyle atı gös­
tererek gülüştüler, bu sırada da onları yukardan gören Murtaza 
Ağa koşarak yanlarına geldi. Atm başına birikıniş ler, o yanları­
na gelip de birkaç sözcük söyleyince yüzleri asıldı. Konuşma­
dan, ağır ağır candarma dairesine yöneldiler. Murtaza Ağa, el­
lerini kollarını saHayarak bir şeyler söylüy or, ötekiler başlarını 
yere eğmişler ayakkabılarının burunlarına bakıyorlard ı. Onlar 
merdiveni çıkıp da kapıdan içeri girince kalabalıkta da birden 
bir kaynaşma oldu, her ağızdan bir ses çıkıyor , bağınyarlar ça­
ğırıyorlar , itişiyor kakışıy orlar dı. 
"Lafa bak lafa ... " 
"İnce Memedin de atıymış bu." 
"Tuzlayım da kokma !" 
"İnce Memedin atı hiç yakalanır mı?" 
"O at cind ir, peridir." 
"O at görkeminden güneş gibi parlar." 
"Şu uyuz ata bak, şu uyuz ata." 
"Köroğlunun da alına benziyor. " 
"Kıra ta." 
"Kırat da böyle zayıf tır." 
"Böyle üfürsen yıkıla cak." 
"Ocağın batmaya Kör Haydar Usta ... " 
"Almış da şu beygiri ... " 
"Yılkıya bırakılmış ... " 
"Alacak bin beş yüzü M urtaza Ağa dan." 
''M urtaza Ağanın parası paradır , çakıltaşı değil." 
120