arkadan sürgülüdür. Bir yarık vardır. O yarıktan hançerini so­
kar, yukarı kaldırırsın. Açılır." 
Memed, hiçbir şey söylemeden kalktı, ata doğru gitti çöz­
dü, atladı. Doludizgin ... Rüzgar gibi süzülüyordu at. Yalısı ka­
val gibi dürülüyord u. 
Kulağına aşağıdaki değirmenin şakırtısı gelince kendine gel­
di. Atın başını çekti. Azıak bir süre durdu . Kulak verdi. Sonra, atı 
ağır ağır sürdü. Tüfeğinin ağzına kurşun verdi. Tabancasına da ... 
Tekerekierin evinin orada at ürker gibi yaptı. Burada atı mah­
muzl adı. Çarşının ortasından geçti. Kahvelerin lüks lambaları da­
ha yanıyordu . Birkaç adam ona tuhaf tuhaf baktı. Bugünlerde si­
lahlı adamlara o kadar şaşmıyorl ardı. Olağandı. Boş verdiler. O, 
adamları görmedi bile. Caminin yanındaki sokaktan yukarı sür­
dü. Uzun hacalı ev sola düşüyordu. Evin önünde attan indi. Atı 
avludaki büyük, karanlık dut ağaemın yatık bir dalına bağladı. 
Hançerini soktu, evin kapısını açtı. Yukarda ışık yanıyordu . Mer­
divenleri üçer üçer çıktı. Kadınlar , çocuklar Memedi görünce bir 
kıyamettir kopardılar. Doğru günbatıdaki odaya gitti. Abdi Ağa, 
uykulu uykulu kollarmı açmış geriniyord u. "Ne var? Noluyor?" 
diye soru yor, geriniyordu. Vardı, kolundan tuttu, salladı: 
"Ağa Ağa! Ben geldim Ağa!" dedi. 
Abdi Ağa gözlerini açtı. Önce inana madı. Sonra gözleri 
açık öyle kalakaldı. Gözlerinin karası bile apak kesil di. 
Dışarda bir kıyamettir kopuyord u. 
Memed elindeki tüfeği doğrult tu. Abdi Ağanın göğsüne üç 
el ateş etti. Kurşunların rüzgarından odadaki lamba söndü. 
Yıldırım gibi merdivenlerden aşağı indi, ata bindi . Bu sıra­
da candarmaların haberi olmuş, evi boyuna kurşunluyorla rdı. 
Atı doludizgin Torosa sürdü. Arkasından kum gibi kurşun kay­
nıyordu. O hızla kasabayı çıktı . 
Gün doğuyordu ki köye girdi. Orta yerde atın başını çekti . 
At terden kapkara olmuş, göğsü körük gibi inip inip kalkıyor­
du. Boynu, sağnsı köpüğe batmıştı. Memed de çok terlemişti. 
Ter, kulunçlanndan fışkırmıştı. Yüzü, perçemi ıpıslaktı. 
Gün bir adam boyu yekin di. Gölgeler uçsuz bucaksız batı­
ya doğru uzadı. Islak at tepeden tırnağa ışığa boğuldu. Her ya­
nı pırıl pırıl. Öyle dimdik. 
435