"Nereden belli İnce Memedin ah olduğu bunun?" 
"Çünkü at, İnce Memedin öz bir abdır da oradan belli. Yani 
İnce Memedin abıun alnında Peygamber mührü mü var?" 
Seyis Seydi ayağa kalktı: 
"İnce Memedin ahnın alnında Peygamber mührü yok ya, 
ağzında, tam damağında koskocaman bir mühür var, şimdi ba­
kacağız bakalım, bu İnce Memedin atı mı, değil mi?" 
İki candarma atm ağzını açtı� bakh: · 
"Yok," dedi, "götürün." 
Yaşlı adam: 
"Bu İnce Memedin ahydı," diye inler gibi konuştu. "Eyvah, 
siz İnce Memedin atını hiçbir zaman bulamayacaksınız. Çünkü 
. � 
Ince Memedin atı buydu, kaçır dınız. Eyvah ki eyvah!" 
Atın boynundaki kıl örmeyi tuttu, çekti çekti, terledi, bağır­
dı, at yerinden kıpırdamadı. Yalvarırcasına komisyona, candar­
malara, köylülere baktı, komutanlık avlusunun öte yüzünü, bü­
yük, üst üste bir kalabalık doldurmuştu, onların üstünde yalva­
rırcasına, gözlerini gezdir di. Baktı ki kimse onun1a ilgilenmi­
yor, Seyis Seydi de Peygamber mührü var mı yok mu, diye baş­
ka bir atm ağzına bakıyor. 
"Bakın," diye gürledi yaşlı adam, kendinden umulmadık 
bir sesle, ''bana bir iyice kulak verin, bu at İnce Memedin öz bir 
atıdır. Nereden belli diyeceksiniz, çünküleyim bu at onun atı­
dır. Siz, parayı vermemek için, bu atm ağzında mühür yok, di­
yorsu nuz. Oysa bu ahn ağzında da mührü var." Gitti ahn kuy­
ruğunu kaldır dı. "Bakın, bakın götünde de mührü var." Kuyru­
ğu bıraktı, ahn başına koştu, boynundaki kıl örmeyi çözdü. "Bu 
at İnce Memedin atıdır bunu iyi bilesini z. Ben bu atı size arma­
ğan ettim ." 
Atm sağnsına bir tokat aşkedip oradan uzaklaştı, bir anda 
da avlu duvarının arkasındaki kalabalığın içinde yitti. 
Seyis Seydi büyük ciddiyetle, işini seven bir insanın ağır­
başlılığı, vakarıyla öteki atların da ağzını teker teker açbrıp, da­
maklarında Peygamber mührü var mı yok mu, diye bakh. Ne 
yazık ki, hiçbir atm damağında Peygamber mührü yoktu. At 
sahipleri ses çıkarmadan, atiarını aldılar gittiler. Kimisi daha 
aviuyu çıkar çıkmaz, kimisi çarşının içinde, kimisi de kasabayı 
202