"Az, az," dedi Müslüm . "Haydi yürüyelim, daha çok yolu­
muz var." 
"Müslüm, sen buralannı çok iyi biliyorsun. Daha önce gel-
miş miydin bu köye?" 
"Ben buraya hiç gelmedim ." 
"Öyleyse az ilerde bir dere olduğunu ne biliyorsun ?" 
"Bilirim," diye övündü Müslüm. "Belli olur o. indiğimiz 
sel yatağından dolayı. Her sel yatağının yanında birkaç dere 
olur. Sen bunu bilmez misi n?" 
Dere çakıltaşlı bir kuru dereydi. Sel suyu azalmışh. Yokuşu 
da azdı. Sulann içinden yürüd üler. Kurşun sesleri daha durma­
dan geliyord u. 
Derenin üstüne ormana çıkh klannda karanlık kavuşmuş-
tu. Bir süre ormanda bekleyip soluklandılar. 
Şahan: 
"Ben bu yukanlan iyi biliri m. Şu koyaktan yürüyeli m." 
Islak dallar yüzlerini acıhyord u. Koyağı çıkarlarken Me-
med: 
"Durun," dedi. "Önüm üzde birisi var." 
Durdular, kulak verdiler yöreyi dinlediler. 
"Kıpır dama! Kim o?" 
"Benim İnce Memed," dedi bir ses. 
"Sen kims in?" 
"Sefil Aliyim ben, Sefil... Aniadın mı?" 
"Gel Ali, buradayız, bekliyoruz seni." 
Ali çaWann arasından, çalılan yararak sesler çıkararak bir 
süre sonra geldi onlan buldu. Memedie kucaklaştılar. 
"Sizi anyordum. Burada olduğunuzu duydum, ata bindim 
sürdüm. Buraya gelince de sanldığınızı anladım. Ben de arka­
dan candarmalara ateş etmeye başladım . Neye uğradıklanm bi­
lemediler. Şimdi, nedense, az önce köyü kurşunlamayı durdur­
dular. Gelin şu ilerdeki kayaya gidelim. Ahm orada. O kayayı 
tutarsak, dört kişi olduk şimdi, ateşe bir başlarsak sanldıklannı 
sanarlar, hele bir ikisini vurursa k. .. " 
''Vururuz," dedi Memed . "O kolay. Tüfeklerinin yalımına 
ateş açanz, o tamam. İstediğim kadanm ... " 
"Dana gibi böğürtürüz," dedi Şahan. 
577