ŞAHENDE HANlM 
(Pek büyük bir üzüntüyle) Susunuz ... Allah aşkına 
susunuz ... 
İHSANBEY 
Her hususu pek güzel, pek tedbirlice idare ediyor­
sunuz, fakat Nuri'ye gelince bütün iradeniz elden 
gidiyor. Matem sevdasıyla bütün dünyanın muhab­
betlerine karşı gönlünüzü kapatmış olduğunuz Nuri, 
bari bu vefamza değer bir malıluk olsa. O şimdi bu 
saatte evlilik yatağında sevgili karısıyla kim bilir nasıl 
bir yekvücut halinde yatıyor. 
ŞAHENDE HANlM 
(Sendeler. Düşmernek için kulise tutunar ak) Nikahlı 
karısı. Neme lazım, Allah sefalarını artırsın. 
İHSANBEY 
Yok, yok. Her tarafınız sapır sapır titriyoı: Artan bir 
üzüntüyle sola sola balmumuna dönüyors unuz. 
ŞAHENDE HANlM 
Ölsem de bu sözleri işitmesem. 
İHSANBEY 
Allah korusun, niye öleceksiniz? Karşınızda Nuri'nin 
vefasızlığını size unutturacak, açtığı muhabbet yarasını 
saracak bir kalp, benim gibi fedalciı; taşkın bir aşık 
varken ölüm düşünülür mü? Kalp yaraları diğer bir 
aşkın iksirinin verilmesiyle tedavi ediliı: 
ŞAHENDE HANlM 
Ben tedavi istemiyorum. Ölmek istiyorum. 
İHSANBEY 
Hayatın bu gençlik ve tazelik zamanın da. 
ŞAHENDE HANlM 
Aman, hayat ne çekilmez bela! 
İHSANBEY 
(Şahende Hanım'a atılır. Bu defa sımsıkı kucaklayar ak) 
Bir kalp yalnız, üzgün, umutsuz kalınca öyle ... fakat ... 
ŞAHENDE HANlM 
(Deb elener ek) Bırakınız, bırakınız! 
159