odasında Anne TV, Kız'a [hep aynı} gelinliğini giydirir. !kisi de cenaze 
evinde gibi.) 
I. MİSAFİR 
KADIN : Demek düğüne ha komşum? 
il MİSAFİR 
KADIN : Düğüne ya. Siz gelmiyor musunuz? 
1. MİSAFİR 
KADIN 
il. MİSAFİR 
KADIN 
I. MİSAFİR 
KADIN 
il. MİSAFİR 
KADIN 
I. MİSAFİR 
KADIN 
il. MİSAFİR 
KADIN 
1. MİSAFİR 
KADIN : Bizi çağırmadıl ar. Hıh, sanki gözümüz vardı. 
: Ayıp etmişler doğrusu. Aslını istersen benim de 
gidecek halim yoktu ya. Öğlen vakti. Bizimki ye­
meğe gelir. 
: Erkekler akşama toplanıyormuş, öyle mi? 
: Öyleymiş. Gidiym de gelini bir göreyim dedim. 
Eh, işte n' olsa komşuluk hatırı. 
(Bu arada iki çocuk kaçamak yolla birbirlerini sü­
zerler.) 
: Gelin de ne gelin ya. Kızın turşusu çıkh nerdeyse. 
: Ee, adı çıkanın turşusu çıkar elbet. Babası zengin 
olmasaydı gene de zor satardı kızını. 
: Ne dersin sen şu Allahın işine. O ister vermezl er, 
bu ister vermezler. Hepsine bir kusur. Ne oldu 
sanki? Yere göğe koymadıkları kızlarını sonunda 
meteliksiz bir serseriye yamamak zorunda kal­
dılar işte. 
64