15  
15.Benim Ad ım Ester 
 
 
 
Aşk m ı insan ı budala yap ıyor, yoksa yaln ızca budalalar m ı âşık oluyor? Y ıllard ır bohçac ılık, çöpçatanl ık 
yap ıyorum, bunun cevab ını bilemiyorum. Birbirlerine tutuldukça daha zekile şen, daha bir kurnaz olup ak ıllıca 
dolaplar çeviren bir çifti, hele bir erke ği tan ımak isterdim çok. Bildi ğim; kurnazl ıklara, küçük tuzaklara, hilelere 
başvuruyorsa, bir erke ğin hiç mi hiç â şık olmad ığıdır. Kara Efendimiz ise daha şimdiden so ğukkanl ılığını 
kaybettiğini, benimle Şeküre'den bahsederken bile bütün ölçüleri kaç ırdığını gösteriyor. 
Pazar yerinde ona Şeküre'nin sürekli onu dü şündüğünü, onun cevab ını sorduğunu, onu hiç böyle 
görmediğimi ve bunun gibi, herkese söyledi ğim nakarat ı ezberden söyledim. Öyle bir bak ıyordu ki bana, ac ıdım 
ona. Bana verdi ği mektubu acele do ğru Şeküre'ye götürmemi söyl edi. Bütün budalalar, a şklar ında sanki çok özel 
bir acele gerektiren bir durum var san ıp, aşklar ının şiddetini aç ığa vurup, â şıklar ının eline silah verir; onlar da 
akıllıysalar cevab ı geciktirirler. Sonuç: A şkta acele i şleri geciktirir. 
Bu yüzden, Kara Efendi, "acele acele" diye verdi ği mektubu önce ba şka bir yere götürdü ğümü bilseydi bana 
şükrederdi. Çâr şı yerinde onu uzun uzun beklerken donmu ştum. Is ınmak içini önce yolumun üzerindeki 
evlatlar ımdan birine u ğrayay ım dedim. Mektubunu ta şıyıp, kendi elimle evlendirdi ğim k ızlar ıma, evlad ım, derim 
ben. Bu kaknem k ız öyle müte şekkirdir ki bana, pe şimde çevremde pervane olmaktan ba şka, elime birkaç akçe 
de tutuşturur. Gebeymi ş, sevinçliydi. Ihlamur kaynatt ı, tad ım ç ıkararak içtim. Yaln ız kald ığımda Kara Efendi'nin 
verdiği paralar ı da sayd ım. Yirmi akçe. 
Tekrar yola koyuldum. Ara sokaklardan, çamuru donup yürünmez hale gelmi ş uğursuz geçitlerden geçtim. 
Evin kap ısını vururken şakac ılığım tuttu da ba ğırdım. 
"Bohçac ı geldi, bohçac ı," dedim. "Padi şah'a lay ık en âlâs ından raksbendi tülbentim var, Ke şmir'den gelmi ş 
harika şallar ım, Bursa kadifesinden ku şakl ığım, en iyisinden kenar ı ipekli M ısır bezinden gömlekli ğim, nak ış 
nak ış tülbentten örtülerim, dö şek ve yatak çar şaflar ım, rengârenk mendillerim var, bohçac ı!" 
Kap ı aç ıldı, içeri girdim. Her zamanki gibi ev, yatak, uyku, k ızarm ış yağ ve nem kokuyordu. Ya şlanmakta 
olan bekâr erkeklerin o korkunç kokusu. 
"Cadaloz," dedi. "Niye ba ğırıyorsun?" 
Hiçbir şey demeden ç ıkar ıp mektubu verdim. Yar ı karanl ık odada gölge gibi yakla şıp bir anda kapt ı onu 
elimden. Yan odaya geçti, orada yanan bir lamba vard ır hep. Kap ının eşiğinde durdum. 
"Baban Efendi yok mu?" dedim. 
Cevap vermedi. Kendinden geçmi ş, mektubu okuyordu. B ırakt ım okusun. Lamba arkas ında olduğu için 
yüzünü hiç göremiyordum. Mektubu bitirince, bir daha okumaya ba şlad ı. 
"Evet," dedim. "Ne yazm ış?" 
Hasan okudu: 
"Sevgili Şeküre Han ım. Ben de, y ıllarca bir tek ki şinin hayaliyle ya şadığını için kocam beklemeni, ondan 
başka hiç kimseyi dü şünmemeni takdirle anl ıyorum. Senin gibi bir kad ından dürüstlük ve iffetten ba şka ne 
beklenir ki. (Bir kahkaha att ı Hasan!)  Ama nak ış için baban ı görmeye gelmem seni taciz etmek de ğildir. Bu hiç 
akl ımdan geçmez. Senden i şaret, hele cesaret ald ığımı öne sürecek hiç de ğilim. Yüzün pencerede bana nur gibi 
gözüktüğünde, bunun Allah' ın bana bir ihsan ı olduğundan ba şka bir şey düşünmedim. Çünkü senin yüzünü 
görebilmek mutlulu ğu bana yeter.  ("Buras ını Nizami'den araklam ış" diye araya girdi öfkeyle.)  Ama madem bana 
yaklaşma diyorsun, söyle, bir melek misin ki sen yan ına yaklaşmak korkunç olsun? Dinle beni, şunu dinle: 
Gece yar ılar ı umutsuz bir hanc ı ile idam kaçk ını haydutlardan ba ş kimseciklerin konaklamad ığı ıssız ve 
lanetli kervansaraylar ın pencerelerinden ç ıplak dağlara vuran ay ışığını seyrederek ve benden de bahts ız yaln ız