mesi bitince Yel Eşkıya da yığıldı duvarın dibine. Başı göğsüne 
sarktı.
Eşkıyalar avluda iki gün daha kaldılar. Sıcakta koktular, 
şiştiler, giyitlerine sığmaz oldular.
Tellal Kambur Ahmet, yakasına madalya yerine fincanım 
takmış sabahtan akşama kadar bağırıyordu:
"Duyduk duymadık demeyin millet!" diyordu. "Zalanı- 
noğlunun çetesi candarma kumandanlığının kapısmda yatıyor. 
Bir ibret levhasıdır. Gidin görün... Gidin görün ki, neler doğur­
muşlar analar... Ancak bir gün daha kalacak Zalanmoğlu orada, 
kokuyor, şişiyorlar... Duyduk duymadık demeyin millet!"
Zala, üç gün, üç gece yemeden, uyumadan orada, candar­
ma komutanlığının avlusunda gözlerini oğluna dikmiş, bir to- 
pacık olmuş oturdu kaldı. Onu oradan kimsecikler koparama­
dı.
Üç gün sonra ölüyü Zalaya teslim ettiler. Bir yaralı kartal 
gibi oğlunun üstüne atıldı Zala. Onun kokmuş, şişmiş ölüsünü 
kokladı kokladı...
Yedi eşkıya ölüsünü sahipleri aldılar. Yel Eşkıyanın kimsesi 
yoktu. Onun da ölüsünü candarmalar kasabamn dışındaki eski 
kireç kuyusuna attılar. Ölüsünü köpekler yedi.
Gedikli Çavuş Hanefi çok yaşhydı. Saçları apaktı. İnce Me- 
med diye Zalanmoğlunu vuranlardan birisi de oydu. Kasaba­
nın çarşısına düşmüş, eski bir destancı coşkunluğuyla olayı an­
latıyor:
"İnce Memedi sardık diye seviniyorduk. Tuvarası deresinde 
sarılan İnce Memed, İnce Memed de olsa kurtulamazdı. Her yan, 
yer gök kayalık," diyor başlıyordu. "Kayalığın dibinde de eşkıya­
lar. Çarpışma bir saat sürdü. Bir de baktık İnce Memed, bir men­
dili tüfeğinin ucuna bağlamış bize doğru, teslim teslim, diye bağı­
rarak geliyor. Arkasında da adamları... Yüzbaşı, durun, dedi, ben 
İnce Memedi teslim almam. Yaklaşsın ateş edelim... Hepsini öl­
dürdük. Bir Yel Eşkıya teslim bayrağım açmamıştı. Akşama kadar 
çarpıştı. Sonra mermisi bitti. Onu da yakaladık, öldürdük, ince 
Memedi yakaladık diye sevindik. Köylüler baktılar, bu İnce Me­
med değil, Zalanmoğlu dediler. Yüzbaşı kederinden ölüyordu. 
Bu İnce Memedde ne var, ne var ki yakalanmaz," diyordu.
241