Saim Bey de biliyor. Dostumuz, kardeşimiz Arif Saim Bey. Ve 
buna deli divane oluyor. Adem size ne yaptı, Zeynel size ne 
yaptı da zavallıları öldürdünüz? Üstelik Zeynel sizin köylünüz 
olur. Üstelik beş de çocuğu yetim kaldı. Efendiler, efendiler, 
efendiler bu cinayetleri sizin yanınıza bırakmayacağım. Adam­
larınım kanım yerde bırakmayacağım. Eğer bu memlekette hak 
hukuk, kanun varsa, onların kanı yerde kalmayacak."
Birden ayağa fırladı, deli gibi elini kolunu sallamaya, ayak­
larını küt küt yere vurmaya başladı.
"Kalmayacak, kalmayacak! Bu can bu tende durdukça kal­
mayacak. Siz arkanızdakine güveniyorsunuz. Arkanızdaki kim 
olursa olsun, benim arkamda da koca Allah var."
Arkasına döndü, dimdik donmuş kalmış adamlarını gös­
terdi. Sesini alçaltıp:
"İşte bunlar da var," dedi duyulur duyulmaz. Göz kırpar 
gibi de bir işaret yaptı.
"Kimseye güvenmeyin. Güvenip de haksız işler yapma­
yın."
Sesi perde perde iniyordu.
"Sizi kanunun pençesinden hiçbir kuvvet kurtaramaz."
Sesi iyice inmişti. Kuru, tok, kararlıydı.
"Şimdi diyeceğime gelelim. Size on günlük bir mühlet veri­
yorum. On gün içinde bu köyü boşaltıp gideceksiniz. Boşaltıp 
gitmezseniz sizinle canahcı mücadeleye karar verdim. Bu köy 
benim. Bu köyün toprakları benim. Hakkımı kimseye yedir­
mem. On gün içinde köyü boşaltıp gitmezseniz, size karşı bü­
tün varımı ortaya koyacağım. Sizi zorla topraklarımdan dışarı 
atacağım. Öldürürmüşsünüz beni, varm öldürün. Kan döküle­
cek, hanumanlar sönecekmiş, varsın sönsün. Evler yakılacak, 
imamlar, hocalar sakallarından ateşe verileceklermiş, verilerek- 
ten öyle canlan çıkacakmış, varsın çıksın. Evleri gece basacak­
lar, avratlan, kızlan dağa kaldıracaklarmış, varsm kaldırsınlar, 
köyleri ateşe vereceklermiş, varsm versinler. Gözümü kırp­
mam. Üstüme gelen ateş, su olsa da, ecel olsa da, ejderha olsa 
da, hükümet olsa da gözümü kırpmam."
Arkasına döndü, kasılmış kalmış, put gibi dikilmiş adam­
larını parmağıyla gösterdi:
374