"Birisi daha vardı. Cıv cıv cıv! Birisi daha, birisi daha ... Yel Veli. 
Haydi Yel V eliyi bulalım. Gözünü çıkaral ım, derisini }'üzelim." Kaç 
Yel Veli. Beyim, Beyim, Mustaf a Beyim kaç, geliyorlar. Bak, bak, 
ayakları sararmış, sarkm ış, yüzü kehribar gibi, başı yere sarkm ış, up­
uzun, dili dışarı sarkm ış, uzun . Gözleri pörtlemiş, upuzun . Upuzun , 
upuzun. Beyim, Beyim, Mustafa Beyim kaç. Bak benim ardımdakine, 
bak bak, koval ıyorlar, ben gidiyorum, sen de kaç. Nereye, nereye, ne­
reye V eli? Ben gidiyorum, nereye olursa oraya. Dervişin, ölümün va­
ramadığı yere. Yok yok, orası yok. Ölümün varamadığı yer yok. Sen 
tez ayaklarına güveniyorsun Yel Veli. Nereye gidersen git, ölümün va­
ramadığı yer yok. Olmalı, olmalı, olmal ı. ... Herkes duydu, biltekmil 
Çukurova duydu, olmalı, olmalı, olmalı, diye Anavarza kayal ıkları çal­
kand ı, yankılandı, Çukurova toprağı , Ceyhan suyu, Yılankale, Nur­
hak dağı, Büyükleçe, Küçükleçe, Gavurdağları yankılandı. Olmalı, ol­
malı, olmalı. Murtaza Bey bulurdu, bulsa bulsa o bulurdu. Geldi de 
kendini ölümün kucağına atıverdi. Sığırkuyruk ları, üstünde kızıica 
arılar . . . Kap kara, vızıltısı dünyayı dolduran, yuvarlak, şavklaşarak, ye­
şil bir arı ... Ayak ları güçlü, gür sesli. Dönüyor ha dönüyor. Dönüyor 
ha dönüyo r. Dön Yel Veli. Yel Veli ardına dönüp bakamıyor. Tırpanı 
atmış geliyor. Tarsusu geçerken güneye, güneye ,çavdı bir ok gibi .. . 
Ardı na bir baksa, bakamıyor. Güneş tam tepede. Yaka n, bomboz .. . 
Tüten, çatır çatır. Yel Veli kurudu. Suyu çekildi. Hüseyi nin dili uza­
mış, toprağa değiyor. Toza, toprağa ... Yel estikçe ölü sallanıy or. Yağ­
mur başla dı. Önce yel esti, tozlar kalktı, toz direkleri yükseldi. Serin. 
Sarı bir yağmur başladı, iri taneli, seyrek. Tap, tap, tap! İri taneli. Sap­
sarı, kehribar tespih taneleri gibi. Al seyret bir damlayı, suretin üstüne 
çıksın. Tap! Tap! Tap! Ölünün sureti üstüne çıkıyor. Ölü dalda, çıvgı­
nın ortas ında, bir o yana, bir bu yana sallanıyor, uzamış. Islandıkça, 
dört bir yandan gelen çıvgı nı yedikçe uzuyor boyuna. Neredeyse uza­
ya uzaya, ulu ağacın dalından toprağa kadar uzayacak, değecek. Uzu­
yor. 
Mersin. Şıkır şıkır ışıklar içinde. Gür bir su gibi akıyor ışıklar. 
Deniz mavi bir ışık, çalkan ıyor. Sarı yağmur ışıkların, denizin üstüne 
yağıyor. Dükkanlar, güzel giyinmiş insanlar. Denizin kıyıları turuncu, 
ortası mavi. Üstünde gemiler, havada, ışıkta asılı kalmışlar. Çıvgı nın 
ortasında sallanıyorlar. Altlar ını bir ışık basmış, kapkara gemiler. Ha-
275