Ve Sultan Murat Bağdat ordusunu onun üstüne çekti . Sa­
karya dağlannda mubalağa cenk olundu . O gün akşama kadar 
Şeyhin ordusundan hemen hemen kimse kalmadı. Ve akşa­
müstü Şeyhi yakaladılar. Yalım karası gözlerinde korku, soluk, 
güzel yüzünde keder yoktu. 
Konya şehrinde onu bir eşeğe ters bindirip eellada teslim 
ettiler. Cellat onun derisini ağır ağır yüzdü, mafsallarını kanır­
dı. Onun yüzünde en küçük bir sızlanma gözükın edi. 
Cellat boynunu uçur madan: 
"Eriş ya Dede Sultan," dedi. 
Sabaha karşı biraz uyumuşlardı. Memed hiç uyumak iste­
miyor, günlerce, gecelerce Hocayı dinlemeye can ahyordu. Bu 
Ferhat Hoca da ne çok şey biliyordu ... İnsanı, ağacı, otu, çiçeği, 
yıldızları, şu dünyada ne var ne yoksa, tekmil gizleri ondan 
sormalıydı. Bu dağlarda niçin bu kadar çok dolaşmıştı, eşkıya 
desen eşkıyaya, imam desen imama, kaçakçı desen kaçakçıya, 
asker kaçağına, şehirliye, köylüye benzemiyordu. Memed şaş­
kınlık içindeydi, bu yaşa gelmiş buna benzer hiçbir adamı gör­
memişti. 
Tanyerleri ışırken, bütün bir gece uyumuşlar gibi dipdiri 
kalkhlar, giyinip gölün kıyısına indiler. Sabahın sisi içindeki 
gölün dibinin aydınlığında yıldırım hızındaki kırmızı benekli 
alabalıklar oynaşıyorlar, bir anda bir yere toplanıp, bir anda da 
ortalığa kıvılcımlar fışkırtarak kayıyor yitip gidiyorlar dı. Suda 
balıklarla ışıkların oyunu karmakarıştı. 
"Eriş ya Dede Sultan, demiş, başka bir şey dememiş öyle 
mi, cellat palayı çalarken öyle deyişi, kellesinin kanlar saçarak 
yere düşmesi olduğu gibi gözlerimin önünde. Bu gece düşüm­
de Pir Sultan oturmuş bir ak taşın üstüne türkü söylüyor, Şeyh 
de durmadan, eriştin mi bana Dede Sultan, diyor, ışık gibi arı, 
gökyüzü gibi duru gülüyor du." 
"Bu dünya işte onlardaki mayanın yüzü suyu hürmetine 
duruyor, onlar olmasa bu dünyayı zulüm, kötülük, pislik alır 
götürürdü çoktan." 
"Götürürdü," diye onu onayladı Memed. Gözlerini suya 
dikmiş çok derin, etiyle kemiğiyle, saçlarının köklerine, hrnak­
larının uçlarına kadar bütün bedeniyle düşüneeye kesmiş dü-
550