MUNİSE 
HALİL 
MUNİSE 
HALİL 
MUNİSE 
HALİL 
MUNİSE Badem çiçek açh. Dönüp bir bakmadın bile. 
Onca sevdiğin, rengine, kokusuna, diriliğine 
türküler çağırdığın badem çiçekleri ... Başını 
çevirmedin ... Oğlunu bir görmek istemedin ... 
(Sessiz ağlar.) 
(Katı) Arkadaşımı gizlemen gerek ... Yanında­
kini de ... Bir iki gün. Belki sadece bir gün. İyi 
sakla onu. Karnını doyur ... elinden geldiğin­
ce. Kimseye duyurm a. (SEHER'e bakar.) O 
sezmesin. 
Niye gizliyorsun? Kimden? Hem ben nasıl? .. 
Söylesene, şu avuç içi kadar yerde? .. Candar­
malar durmadan gelip geçiyor. Kuş uçsa mil­
letin haberi olur. Ben nasıl? .. 
(Gevşer.) Ağlama anam ... Güzel anam, dertli 
anam .. Kötü bir şey yapmadım. Erol da, o 
arkadaşım da kötü bir şey yapmadı. Nerde 
ne yansa, nerde ne yıkılsa gençlikten bili­
yorlar. Bahane! (Ağzının içinde) Bizim istedi­
ğimiz ... Bana güven. Biliyorum, şimdi inan­
mak güç senin için ... Ama bir gün inanacak­
sın. Yakmak değil bizim işimiz anne. Yap­
mak! Sesimizi duyurmak istedik. Desem ki 
sana, senin için duyurmak istiyoruz sesimi­
zi... 
Siz sağ olun. Ben ne isterim başka oğul! İşte 
bir bağ, bir bahçe. Okumak istedin, okuyasın 
diye çırpınırım. Bir oğlumsun, soyumuzun 
temel direği ... 
Boş ver sen soyu sopu! Eni, sonu Domdom 
Ali'ninkiler ... Savaşlarda oraya buraya sürül­
müş bir garip, sahipsiz ... 
(Gururu incinmiştir.) Ben büyüklenmiyorum. 
Ama sen de o denli küçüklenme Halil... Ne 
olsa deden Yemen' de çarpışmış. Baban Yu­
nanla vuruşurken çavuş çıktı ... 
239