Gazetelerde resimler... Bir ak sakallı dede gidiyor, üzerinde 1971 
yazılı bir kuşakla gelen gürbüz çocuk neşeyle karşılanıyor. Pazar 
ekinde bir karikatür: Aman, gelen gideni aratmasın?.. Küçük 
burjuvazi gelecekten korkuyor! Zaman aksın! 1970! 16-17 
Haziran! Devalüasyon! Benim resimlerim! Ve bir darbe. Yetmiş 
eksi kırk, eşittir otuz yaşındayım. Hâlâ her şeyin merkezindeyim 
ve bir baltaya sap olamadım!" Askerdeyken kendisine öğüt veren 
bir yaşlı albayı hatırladı. İşini sormuş, ne yaptığını öğrenince 
evlenmesini, bir baltaya sap olmasını, toprağa kök salmasını 
öğütlemişti... "Şimdi o askerler... Eniştem..." Nişantaşı'nın 
köşesinde durdu. Eve değil karşıdaki gazeteciye doğru yürüdü. 
Cinsel yayınlar, çocuklar için kovboy, büyükler için renkli sinema 
ve aile dergileri, yarının gazeteleriyle yanyana bir masanın üzerine 
ve yerlere serilmişti. Ahmet başını bükerek bir gazetenin baş­
lıklarını okudu: "Komutanlar dün de toplantı yaptılar... Muh­
tırada Atatürkçü Kurucu Meclis öngörülüyor..." Ahmet, "Tamam 
işte!" diye düşündü. "AP'den istifa eltiler. Boğaz Köprüsü için 
tahvil çıkartılması teklif edildi... Doktorlar eylem kararı aldı..." 
Gazeteyi alacaktı, ama caydı. Eve doğru yürümeye başladı. 
"Tamam işte. Hapı yuttuk! Darbe! Torrez! Nasıl bir darbe olur 
bu? Bari çabuk olsa da fazla meraklanmadan görsek. Çabuk, 
çabuk, ne olacaksa olsun, bilsin! Şu bekleyişten kurtulalım!" 
Güldü, esnedi, anahtarı çıkarıp kapıyı açtı. "Ak zaman, ak!" 
Birden aklına kuramlar, sözler üşüştü. Kendiliğindencilik, 
cuntacılık eleştirileri mırıldandı. Cemil'lerin katından hâlâ 
gürültü geliyordu. Osman'larda ses yoktu. Babaannede hâlâ ışık 
yanıyordu. Hemşire birisine seslendi galiba. Kendi kapısını 
açarken homurdandı. "Çalışacağım!" diye mırıldandı. İçeri girdi, 
kokuyu içine çekti, resimlerden ve kendinden hoşlandı. İçinden 
durmadan yıllarca çalışmak geliyordu. Heyecanlanarak bu öğ­
leden sonra üzerinde çalıştığı resme baktı. Bir yere hemen bir 
fırça vurmak istedi, ama ilk heyecana kapılmamak için biraz 
beklemeye başladı. İlknur'un doldurduğu küllüğü, çay fin­
canlarını içeri götürdü. Babasının kitaplarını, defterleri de bir 
kenara kaldırıyordu ki, bunları bir daha görmemek ve düşün­
memek için aşağı inmeye karar verdi. Merdivenleri inerken, 
defterlerde umduğunu bulamadığını düşündü. 
606