tan ne kadar ho�lamrd1: Bir giin Ankara'da, begendigi bir ge­
ce lambasm1 antikac1dan ahrken, bir saate yakm pazarhk et­
mi�ti; ka<; kere vazge<;ip diikkandan <;1kar gibi yapm1�b. 
Sonund a Jale Hamm ev i�ini ele ald1: "Ben herkesle ug­
ra�1nm, yeter ki sen raz1 ol," dedi. Mustafa inan koltugunda, 
gozleri kapah dii�iiniiyordu, bu i�le ilgili olanlarm yiizlerini 
goriir gibi oluyordu; bu hayaller onu rahats1z etti gene, yiizii­
nii buru�turd u: "Sana giiveniyorum Jale, sen yaparsm ," dedi. 
"Yalmz beni bu adamlarla kar�1 kar�1ya getirme ne olur." 
Mustafa Hoca'ya kalsa hepsinden ka<;ard1. Hakh olmak ba�­
ka �ey, miicadeleci olmak ba�ka. Jale Hamm kocasm1 iizme­
di ger<;ekten : Kalfalar, ustalar <;agnld1, eksikler tamamland1; 
e�yalar da Hocanm Ankara yolculugu sirasmda ta�md1. 
Mustafa inan dondiigii zaman eski kira evinde kimseyi bula­
mad1. $imdi yeni bir ev vard1, zavalh kans1 kimbilir nas1l <;a­
h�m1�, nas1l yorulmu�tu: "Sen bu gidi�le hast alanacaksm, 
bir giin birdenbire <;okeceks in, diye soyleniyordu Mustafa 
Hoca. Fakat yeni evde ilk hastalanan Mustafa inan oldu. 
Ki� aylannda birden hastaland1 Mustafa Hoca. Karh bir 
giinde, kansmm 1srarlanna ragmen derse gitmi� ve vas1ta 
bulamad1gi i<;in okula kadar yiiriimek zorunda kalm1�b. Onu 
yollamak istemeyen Jale Hamm'a, "Bu i� �akaya gelmez, 
demi�ti, "Bir miihendisi iyi yeti�tirmezsek, sonra felaketlerle 
kar�1la�mz; yap1lar <;oker, �akas1 yok bunun. Sonra hemen 
yataga dii�tii. Once, ii�iitmii�siin dedi doktorlar. Fakat ate� 
bir tiirlii dii�miiyordu. Mustafa inan, ben kahb1mm adam1 
degilim, biinyem de ne kadar zay1f diye iiziiliiyordu. Ben <;o­
cuklugumdan beri bir tiirlii diizelmedim doktor. Damdan 
dii�tiikten sonra bir daha, dort ya�1mda n beri tam olarak 
kendime ge]emedim. Bugiine kadar biitiin hayabm boyunca 
ge<;im s1kmtis1 <;ektim say1hr. Bor<;tan <;ok korktugum halde 
giin geldi asistanlanmdan bile bor<; ald1m, bugiin de bor<;lu­
yum. iki kere diinya sava�1 ya�ad1m, kara vagonlar i<;inde 
237