266
“Selam. Seni korkutmak istememiştim.”
“Beni mi arıyordun?” diye sordu Peri kuşkuyla.
“Hayır... şey, aslında evet. Meraklanma, benden zarar gel­
mez.” Troy sırıtarak Peri’nin elindeki kitabı işaret etti. “Aris­
toteles okuyorsun. Sakın A zu/un dersi için deme.”
“Öyle” dedi Peri, kendini rahatsız hissederek.
“Sana o adamın şeytan olduğunu söyledim ama beni ciddi­
ye almıyorsun.”
“Neden AzuıMan nefret ediyorsun?”
“Çünkü haddini bilmiyor. Sen bunu iyi bir şey sanıyorsun 
ama değil. Hoca dediğin hoca gibi davranmalı. Ötesine geç­
memeli.”
“Nasıl davranıyor ki?”
Troy iç geçirdi. “H erif Tann felsefesi öğretmiyor. Görecek­
sin bak, Tann'yı oynuyor. Kendini Tann zannedip öğrencile­
rinin hayatlanna karışıyor!”
“Gerçekten mi?” diye sordu ne diyeceğini bilemeyen Peri.
Troy, söylemek istediğinden fazlasını açık etmiş gibi bir 
adım geri gitti. “Her neyse, gitmem lazım. Arkadaşlar bekli­
yor; sen de bize katılmak ister misin?”
“Teşekkür ederim ama çalışm am  gerek” dedi Peri. Bir 
yandan da anlamaya çalıştı, dolaylı bir “çıkma teklifi” mi al­
mıştı?
“Peki. Belki başka zaman ha? Hadi iyi bak kendine. Söyle­
diklerimi düşün.”
Peri kütüphaneden çıktığında hava kararmıştı. Gökyüzü o 
kadar yakın görünüyordu ki sanki uzansa tutup çekebilecek, 
laciverdi bir şal gibi omuzlarına sarabilecekti. Yürürken ba­
şım yukan kaldırdı. Yüzlerce yıllık sırlan koruyorlarmış gibi 
binanın mazgallı siperlerinden aşağı bakan çirkin, ürkütücü 
yaratık heykellerine baktı. Ürperdi nedense. Bu şehrin kadim 
sokaklannda kim bilir ne anlaşmazlıklar, ne hikâyeler yaşan­