paylaştığı Kalbiye Han ım'ı fark ında olmadan k ırdığını düşünmek zavall ı Şeküre'ye yeni bir keder oluyor," 
dedim. 
Şeküre'yi aray ıp sormad ığını, başsağlığına ve yas ını paylaşmaya gelmedi ğini, hatta bir helva yap ıp 
göndermeyi de içine sindiremedi ğini Kalbiye Han ım mağrur bir edayla do ğrulad ı. Kibrinin arkas ında 
saklayamad ığı bir sevinç de vard ı tabii: K ırgınlığının farkedilmi ş olmas ı. İşte bu zay ıf noktadan ba şlayarak 
öfkesinin nedenlerine, olup bitenlere girmeye çal ıştı sizin ak ıllı Esteriniz. 
Haz ırlatt ığı kitaptan dolay ı merhum Eni şte Efendi'ye k ızgın olduğunu Kalbiye'nin aç ıklamas ı çok sürmedi. 
Merhum kocas ının bu işi üç beş akçe fazla kazanmak için de ğil, Enişte Efendi bu kitab ın Padişah' ın buyruğu 
olduğuna onu ikna etti ği için kabul etti ğini söyledi. Ama Eni şte Efendi'nin onca tezhibini yapt ırdığı nak ışlı 
sayfalar ın, yavaş yavaş nak ışlı sayfa olmaktan ç ıkıp düpedüz resim olmaya ba şlad ığını, bu resimlerin de akla 
hayale gelmeyecek dinsizlik, münkirlik, hatta küfür i şaretleri ta şıdığını görmeye ba şlad ıkça rahmetli kocas ının 
huzursuzluk geçirdi ğini, doğru ile yanl ış aras ında bocalamaya ba şlad ığım anlatt ı. Ama Zarif Efendi'den çok daha 
akl ı başında ve dikkatli bir kad ın olduğu için de ihtiyatla ekledi: Bütün bu şüpheler, bir anda de ğil, yavaş yavaş 
başlam ış, zavall ı merhum Zarif Efendi, hiçbir zaman belirgin bir küfür ile kar şılaşmad ığı için, huzursuzluklar ım 
kuruntu diye yat ıştırm ıştı. Zaten rahmetli Zarif Efen di, Erzurumlu Nusret Hoca'n ın vaazlar ını hiç kaç ırmaz, 
vaktinde namaz ını kılmazsa içten bir huzursuzluk duyard ı. Dinine sofuca ba ğlı olduğu için nakka şhanedeki kimi 
rezillerin kendisiyle alay ettiklerini bildi ği gibi, bu edepsiz şakalar ın kendi hünerine ve sanat ına duyulan hasetten 
yap ıldığının çok da fark ındayd ı. 
Pırıltılı, iri bir gözya şı tanesi Kalbiye'nin p ırıltılı gözünden ta şarak yana ğa akt ı ve iyi niyetli Ester, ilk 
fırsatta Kalbiye'ye rahmetli kocas ından daha iyi bir koca bulmaya karar verdi. 
"Bütün bu dertlerini benimle de öyle çok payla şmazd ı rahmetli," dedi Kalbiye dikkatle. "Hat ırlad ıklar ımı 
kendi kendime kafamda ben birle ştirdim de her şeyin başımıza en son gece gitti ği Enişte Efendi'nin 
resimlerinden geldi ğine karar verdim." 
Bu bir çe şit özürdü. Kar şılık olarak ben de Eni şte Efendi'nin de şimdi kimbilir belki ayn ı "rezil" taraf ından 
öldürüldü ğünü söyleyerek Şeküre ile Kalbiye'nin kaderlerinin ve dü şmanlar ının birleştiği noktay ı hat ırlatt ım. 
Şimdi beni kenardan dikkatle süzen koca kafal ı iki yetim çocuk da, durumlar ını birbirine benzetiyordu Ama 
içimdeki ac ımas ız çöpçatan mant ığı, Şeküre'nin çok daha güzel, zengin ve esrarl ı olduğunu bana hat ırlat ıverdi 
hemen. İçimden gelen şeyi söyleyiverdim: 
"Şeküre, bir kabahatim olduysa özür dilerim, diyor," dedim. "Sana karde ş ve kaderda ş dostluğu sunuyor ve 
şunu bir dü şünmeni, ona yard ım etmeni istiyor. Rahmetli Zarif Efendi son gecesinde buradan ç ıkarken, Eni şte 
Efendi'den ba şka bir kimseyi görece ğinden hiç söz etti mi? Bir ba şkas ıyla karşılaşacağını sen hiç dü şündün mü?" 
"Bir bu ç ıktı cebinden zavall ı Zarifimin," dedi. 
İçinde nak ış iğneleri, kuma ş parçalar ı ve bir koca ceviz duran kapakl ı has ır kutudan katlanm ış bir kâğıt 
çıkar ıp uzatt ı. 
Buruş buruş kaba kâğıdı al ıp yak ından dikkatle bak ınca, suda "mürekkebi da ğılm ış pek çok şekil gördüm. 
Onlar ın neye benzedi ğini ancak anlam ıştım ki, Kalbiye seslendirdi dü şüncemi. 
"At onlar," dedi. "Rahmetli Zarif Efendi y ıllard ır yaln ızca tezhip yapar, hiç at çizmezdi, kimse de ondan at 
çizsin istemezdi." 
Hızla çizilmi ş, ama suda da ğılm ış atlara bak ıyordu da pek bir şey anlayam ıyordu sizin ihtiyar Esteriniz. 
"Bu kâğıdı alıp ona götürsem Şeküre çok sevinir," dedim. 
"Bu kâğıdı istiyorsa Şeküre kendi gelsin buraya," dedi Kalbiye ma ğrurca.