534 Yaşar Kemal -Dağın Öte Yüzü 
Taşbaş oturmuş, işi başından sonuna kadar, hiçbir yerini atlamadan anlatmıştı. 
O anlattıkça Yüzbaşı değişmiş, yumuşamış, sonra da acımaya başlamış: 
"Bu işte sana bir yardımtın dakunabilir mi, Memet birader?" demişti. "Nasıl 
kurtulacaksın bu beladan? Senin işin zor bir iş, arkadaş." 
Taşbaş boyuunu bükmüş: 
"Benim kurtuluşum ," demiş durmuş. "Benim kurtuluşum? .. " demiş durmuştu. 
Yüzbaşı: 
"Bana bak Memet, ben yasa adamıyım ," diye karşılık vermişti. "Sen akıllı bir 
adama benziyorsun. Bir kere bu belaya sürüklenmiş, sele kaptırmışsın kendini. 
Bu beladan kurtulmanın da yolunu gene sen bulacaksın. Sana bu işte, senden 
başka kimse yardım edemez. Sen bu gidişle kötüye gidiyorsu n. Ben sana bir öğüt 
veremem. Ama bir daha böyle karşıma gelirsen, halktan en küçük bir şey bile al­
dığını duyarsam, seni ezerim. Sana ölümü aratınm. Bunu da böylece bilesin." 
Taşbaş, oradan bitmiş, yılmış korku içinde aynlmıştı. Nasıl kurtaracaktı yakayı? 
Köye bu düşünceyle gelmişti ki, ne görsün, evinin önü mahşer. Geleceğini 
nereden, ne zaman haber almışlardı da hemencecik kapıya birikmişlerdi? Kalaba­
lığı görür görmez, içinden köyü, karısını, çocuklarını bırakıp kaçmak geldi. Ama, 
o da biliyordu ki kaçamazdı. Köyü bırakabilirdi. Karısını, çocuklarını da ... Bir şe­
yi bırakamazdı, bir tek şeyden vazgeçemezdi ... Bir tek, bir tek. .. Onu kendi ken­
dine bile söylemiyo rdu. 
Kalabalığa yürüdü ve kalabalığın sevgi gösterisine kendini bıraktı. Ayaklarına 
kapanıyorlar, omuzlarını, ellerini, ayaklarını öpüyorlardı. 
"Yüzbaşı, Taşbaş Efendimizi görür görmez ayaklarına kapanmış. Kusurumu 
bağışla Taşbaş Efendimiz, demiş. Ben de senin için kötü düşünmüştüm. Taşbaş 
Efendimizin alnından bir top ışık çıkmış, pencereden fırlamış gitmiş. Az sonra üç 
top ışık olarak gelmiş alnına konmuş. Yüzbaşının gözleri kamaşmış ki, Taşbaşoğ­
lu, sen bu çağın ermişi, umudusun, demiş. Haydi git köyüne güle güle, insanlara 
umut ver, sağlık ver, bet bereket ver toprağa, demiş. Yüzbaşı çok iyi, temiz süt 
emmiş bir insanoğluymuş." 
İşte, Yüzbaşı bu üç top ışığı duyarsa ... Daha gelir gelmez, köye adımını atar 
atmaz ... Hey Allah, ne var bu işte ı Neden yakasım bırakmaz bu insanlar? 
Baktı ki olacak gibi değil, kapıyı ardına kadar açtı. Sonra da gözlerini közlere 
dikti. Tam bu sırada da Sefer gelip ayaklarına kapanmaz mı? 
Gece basınca, kalabalık dağıldı ama, hastalar gelmeye başladı. Taşbaşoğlu on­
ları içeriye aldı. Hepsiyle teker teker konuştu, hepsine güler yüz gösterdi . Hep­
sinin teker teker elini tuttu. Elini alınlanna koydu. Sonra da Kıbleye dönüp diz 
çöktü, bütün bu hastalar iyi olsunlar diye yürekten dua etmeye başladı... 
"Koca Allahım ," diyordu, "bunlar bana, seni diye gelmişler. Yanında kıl kadar 
değerim varsa, beni köpeklerinle bir tutuyorsan, mademki bunlar bana gelmişler, 
ben onlara bir umudum, iyi et onları."