Horali: 
"Et ama Ağa, onlar iki kişi." 
Kalaycı: 
"öteki kim?" diye sordu. 
"Uzun Cabbar." 
Kalaycı: 
"Allah için Uzun Cabbar, temiz çocuk. Babayiğit çocuk." 
Hor ali: 
"Ne gelir elden? O da onunla gidecek." 
Kalaycı: 
"Gitsin," dedi. 
Sonra birden: 
"Bana bak Horali kar daş,'' dedi, "onun bulunduğu yeri bu­
luruz. Sen gidersin onu bizim çeteye davet edersin. Bu olmazsa 
başka bir çaresine bakarız." 
Horali: 
"Belki davete gelir de bu işi kolayca hallederiz. Belki gelir. 
Tuzaği muzağı akıl etmez o." 
· Kalaycı: 
"Tamam mı?" 
Horali: 
"Tamam." 
Kalaycı: 
"Yerini çabuk bulabilir miyiz ola? Belli bir yeri var mı?" 
Horali: 
"Daha yeni fıkaracık," diye gülümse di. "Nereden yeri ol­
sun! Ama bulması kolay. Ben onu bulurum." 
318