ri hizmetini yapmaya hazırlanıyordu. Ben yine oğ­
lum için kimseden torpil isteyemedim. Kurada 
Hakkari'yi çekti, mecburi hizmetini Uludere'de 
yaptı Çınar. Bir anne olarak, üzüldüğ ümü, telaş­
landığımı itiraf etmeliyim. Ama Doktor Türkan 
Saylan olarak, çok sevinmiştim. Çünkü benimle ay­
nı branşı seçen oğlum, benim tecrübelerime erken 
yaşta sahip olacaktı. Cüzamı yöresinde görecek, 
memleketini, en kötü şartlarım, yaşayarak tanıya­
caktı. Onun orada, o şartlarda geçireceği bir yılın 
deneyimini, ona on yıl boyunca hiç durmadan an­
latsam, tüm ayrıntılarıyla aktaramazdım. Çınar 
mecburi hizmeti sırasında, bitlendi, pirelendi, yok­
luğun, yoksulluğun ve cehaletin ne olduğunu öğ­
rendi. Döndüğünd e bambaşka bir Çınar'dı. Sonra 
Çınar, evlenerek Almanya'ya yerleşti. Biz Çağla­
yan 'la baş başa kaldık ve birlikte yaşamaya devam 
ettik. Bu yüzden Çağlayan 'la pek çok anlatmaya 
değer komik amm vardır benim. 
Bir keresinde, Muğla'ya bir seminere davet edil­
miştim. Çağlayan'ın tatiline denk gelmişti. Semi­
nere giderken onu da yanıma aldım ama bir taraf­
tan da düşünüyordum, çocuğun saçları ncrdeyse 
omuzlarına değecek kadar uzun, kılık kıyafeti ise, 
tam bir hippi . Genellikle bir yere konuşma yapma­
ya gittiğim zaman, gittiğim yerin resmi erkanıyla 
bir araya geliyorum. Kaymak amlar, valiler, Çağla­
yan'ı bu haliyle nasıl kabul edecekler? Ama yapacak 
258