FAKİR BAYKURT
 
77
 
 
Kır Abbas bir yekindi:
 
«Irıza, aldık kabul ettik yeğenim, emme su olmayınca bağ yetişir 
mi?»
 
Rıza: «Yetişi
r,» dedi. «Kır bağları vardır...»
 
«Öyleyse bu iş oldu bitti!» Biraz durup düşündü: «Orayı okul, 
yada köy adına mı bağ yapacağız? Bir de bu nokta açıklansın. .. öyle 
ya!»
 
Battal, «Onun orasını da ben anlatayım komşular...» dedi. «Kaç 
komşu var köyümüzde oca
ğı tüten? Şu kadar. Yani hemen bir liste 
yaparız. Irıza yazma biliyor nasolsa. Sonra komşular, efendime 
söyleyim. .. adımlayıp adımlayıp taş dikeriz... Karı kız, genç koca, 
başlarız kazmaya...»
 
Kır Abbas, «Kazarız anasını satayım!» dedi.
 
«Heç toprak 
kazmadık mı, heç taş kırmadık mı?» dedi Battal. 
«Sabahtan gider akşama kadar kazarız. Yani kazarız ki dini bir 
uğruna...»
 
Rıza gene söz aldı:
 
«Çünkü komşular, belimize kadar kazıp aktardık mı, bağ eyi olur. 
Çevre köyler de görürler ki Tozak köyünün insanı 
nasıl bağ 
yetiştiriyormuş! Hemi de filokseraya karşı delice çubuk dikeriz.»
 
<<Dur Irıza!» dedi Battal. «Abbas emmi sen de dur! Sözümü 
kesmeyin! Söyleyeceklerim var! Purluğun her yanını belimize kadar 
kazıp aktardık mı, listemizde kaç komşu varsa, kardaşlık
 
hakkı, hemi 
de adaletli üzerine, efendime söyleyim... bir kurra çekmek düşer köy 
kuruluna...»
 
Rıza:
 
«Bitti mi Battal ağam?» diye sordu.
 
«Bitti...» dedi Battal.
 
<<Nerden çubuk bulunacak, bu çubuklar nasıl dikilecek? Onun 
orasını da benden isteyin. Yani hep
 
barabar düşünür bir yol buluruz.»
 
Kır Abbas: