xvm 
Cevher Hanım bizi merdiven başından samimi bir karşı­
lamayla baş salonlarına aldı, en rahat, en yumuşak koltuk­
luianna oturttu. Burası üslup ve renkçe aralarında hiçbir uy­
gunluk, ahenk bulunmayan gelişigüzel eşyayla döşenmişti. 
Allame'nin karısını kandamlası kırmızı benekli beyaz 
muslin ı elbiseleri içinde ilk görüşümdense bugün daha güzel 
buldum. Yeni makyajının tazeliğiyle gerçek bir cevher kadar 
güzeldi. Karım bile bugün, onun yontutmuş zannedilecek 
heyket gibi boynuyla omuzlarının yuvarlaklıklarına imrenir 
gibi bir dikkatle bakıyor, güzellik bakımından bu kadının 
kendinden kat kat üstün olduğunu teslim etmek mecburiye­
tinde kaldığını sanki saklayamıyordu. 
Şuradan, buradan konuşuyorduk. Ev sahibesi hizmetçi­
tere iş buyurur gibi arada bir dışarı çıkıyor, bir iki dakika 
sonra yine geliyordu. Cevher Hanım'ın bu kısa kayboluşla­
rından biri esnasında karım yavaşça dedi ki: 
-Dikkat ettin mi? 
-Neye? 
-Bunlar da orada yatıyorlar ... 
-Nerede? 
- Osman Sadık Bey'in karısını öldürdüğü odada ... 
Şimdi durup dururken karımın bana bu cinayeti hatır­
latmaktan maksadı neydi? Yüzüne dikkatle baktım. Hiçbir 
kasıt keşfedemedim. 
Kısa bir suskunluktan sonra ilave etti: 
-Belki de bu cinayetten haberleri yoktur ... 
-Bu mümkün mü? İyi bir şey olsa kimse bunu tekrardan 
zevk almaz. Fakat böyle korkunç hadiselerin tellah çoktur. 
-Üzerinden seneler geçmiş bir cinayetin hangi odada 
vuku bulduğunu ne bilecekler ... 
Cevher Hanım içeri girdi. Lakırdıyı kestik. Bir özür tav­
rıyla: 
Sık dokunmuş parlak, ince, yumuşak bir kumaş türü. 
92