cekti işte. Ne etse ne eylese gitmeyecekti . Tabancas ını çekip de öldü­
remezdi ki ... Aşağıdan iki adam çağırıp onu sürükleye sürükleye dışa­
rı attıramazdı ki ... Bir süre, şu insandan bozma yaratığı sürükleye sü­
rükleye dışarı attırayım, diye .düşündü. Belki de bu düşüncesini yerine 
getirecekti, İbrahimin sesini duyar gibi oldu, arkas ına döndü, İbrahim 
durmuş, iki elini kavuş turmuş, "baba, baba, baba ... " diyordu. Sesinde 
bir hüzün, bir yalvarma vardı. Çocuğun bu hali ona her zaman doku­
nurdu. İbra himin hüzünlü sesini duyar duymaz, her şeyi, Ala Temiri 
un'utup yumuşa <lı. · 
"Baba, baba, baba, bak şu adama ne gülünç duruyor! Bak, bak, 
bak nasıl oturmuş öyle! Bak, baba bak!" 
Birden hüzÜnlü ses değiş ti, gülmeye başla dı. Ala Temiri gösteri­
yor gülüyor, gösterip gülüyordu. Onun içten gülmesine Deririş Bey de 
katıldı; o da kasıkiarını tutmuş gülüyordu, bu arada onların gülmele­
rine Ala Tem ir de katıldı. Üçü üç yerden makaraları koyuve rdiler. Bu 
sırada Çiftçibaşı da sofaya girdi, o da başladı gülmeye. Derviş şimdi 
daha açık düşün üyordu. Bu Ala Temir bir meczuptu, bir para delisiy­
di. Hasta bir adamdı. Ne demiş de onu bu kadar ciddiye almış evin­
den kovmaya kalkmıştı, adam yerine koymuştu? Bütün bu paragözle­
rin hepsi deliydi. Bütün değer yargıları, beşe alırım ona satarım değil 
miydi? 
"All ah gözünü kör etsin ulan Ala Temir senin," dedi . "Beni zıva­
nadan çıkardı n. İbrahime şükret ulan deli adam. Yoksa seni kargatu­
lumba şu konaktan attırıp kemiklerini un ufak ettiriyordum . Hay Al­
lah kahretsin seni!" 
Ala Temir kıvançlı, eli dizlerinde bir maymun gibi ayağa kalktı. : 
"Beyim sağ olsun. Et kemikten ayrılır mı hiç? İbrahim Beyime de 
Allah bin ömürler versin. Böyle bir tuvana delikanlıyı . şol Osmanlı 
toprağı şimdiye dek görmemiştir. Efendim. Ta ezelden kurt eniği kurt 
olur. Göl yerinden de su eksik olmaz." 
Geri oturdu. Apak dişleri ışılıyor, gülmekten, yeni davran ıştan 
mest oluy or, aşağıdan gelen etin koku sunu özlemle içine çekiyor, ağzı 
sulanıyordu. 
"Baba, baba! " 
"Söyle İbra him," diye Derviş Bey onun omuzlarına sarıldı, mut-
lu,gülr 
441