üzerinde erirken, bundan böyle k ızına Amy demeye karar verdi. 
Ve bu beklenmedik vaftiz töreninin bir parças ı olarak k ızına öpü-
cük gönderdi aynadan. 
Sonraki kav şakta ışığın yeşile dönmesini beklediler. Rose, 
kasetçalardan yükselen Gloria Estefan'a parmaklar ıyla direksi-
yonda ritim tutarak e şlik etti. 
Modern a şk istemem, tela ştan başka ne ki, İlkel 
aşk isterim, a şkın en ilkel halini...  
Mustafa sat ın ald ığı üç beş şeyi kasiyerin önüne koydu: Kalama-
ta zeytini, dondurulmu ş ıspanakl ı pizza, konserve mantar çorbas ı, 
konserve kremal ı tavuk çorbas ı ve konserve şehriye çorbas ı. 
ABD'ye gelene kadar hiç yemek pi şirmesi gerekmemi şti. Şimdi 
iki odal ı öğrenci dairesindeki küçük mutfakta ne zaman bir şeyler 
pişirmeye uğraşsa kendini sürgünde devrik bir hükümdar gibi his-
sediyordu. Onu daima el üstünde tutan annesi, anneannesi ve dört 
kız kardeşi taraf ından hizmet edilip yedi ği önünde yemedi ği ar-
dında beslendi ği günler geride kalm ıştı. Bulaşık y ıkamak, oda 
toplamak, ütü yapmak, hele al ışveriş büyük bir yüktü s ırtında. Bu 
tür işlerin başkalar ı taraf ından onun için yap ılmas ı gerektiği his-
sinden bir kurtulabilse, belki de o kadar zorlanmayacakt ı. İş yap-
maya al ışık değildi, t ıpk ı yaln ızlığa al ışık olmad ığı gibi. 
Mustafa'n ın bir ev arkada şı vard ı; az konu şan, durmadan ders 
çal ışan ve geceleri uyumadan önce Da ğ Irmaklar ının Ezgisi ya da 
Balinalar ın Gizemli İletişimleri gibi tuhaf tuhaf kasetler dinleyen 
Endonezyal ı bir öğrenci. Mustafa bir ev arkada şı olursa, Arizo-
na'da kendini daha az yaln ız hissedece ğini ummu ştu ama sonuç 
bunun tam aksi olmu ştu. Geceleri yata ğında tek ba şına ve ailesin-
den kilometrelerce uzakta uzan ırken zihnindeki sesleri bast ıram ı-
yordu. İçinde onu sorgulayan ve suçlayan sesler vard ı. Pek iyi 
uyuyamiyordu. Ço ğu geceler, televizyonda baya ğı komedileri 
 seyrederek ya da internette sörf yaparak geç saatlere kadar oturu-
yordu. Faydas ı da oluyordu hani. Ba şka şeylerle ilgilenince ken-
di içindeki zehirli sesler azal ıyordu. Ama öyle olsa bile gün ışığıy-
la birlikte geri dönüyordu benli ğini t ırmalayan fikirler. Evden 
kampüse yürürken, ders aralanndayken ya da yemekhanede s ıra 
beklerken, buram buram İstanbul hasreti çekerken yakal ıyordu 
kendini. Ke şke bilgisayar belle ği gibi olabilseydi insan ın belleği. 
Haf ızas ında tuttu ğu tüm bilgileri silmeyi, eski dosyalan tümden 
iptal edip program ı yeniden ba şlatmay ı nas ıl isterdi. 
Arizona, Mustafa'y ı kuşakbekuşak Kazanc ı sülalesindeki bü-
tün «kekleri vuran kötü kaderden kurtaracakt ı. Bu niyetle yollan-
mıştı ta buralara, bu kadar uza ğa. Ama Mustafa böyle hurafelere 
inanmazd ı. Hurafelerin kad ınlara has tekinsiz bir âlemin ni şane-
leri olduğuna inan ırdı. Kad ınlar zaten tuhaf mahluklard ı. O kadar 
kad ının aras ında büyüdü ğü halde kendini kad ınlara bu kadar ya-
banc ı hissetmesini aç ıklayam ıyordu Mustafa. 
Doğrusu Mustafa'n ın ta buralara gelmeyi kabul etmesinin se-
bebi ailesindeki erkekleri bekleyen kaderden kaçma hayali de ğil, 
ailesindeki kad ınlardan uzakla şma arzusuydu. Bilinçli bir tercih-
ten ziyade istemsiz bir refleks. 
Mustafa erkeklerin vaktinden çok evvel ve hep ans ızın ölü-
verdikleri bir ailenin tek erkek evlad ı olarak büyümü ştü. Annesi, 
büyükannesi ve haklannda fantezi kurmas ı tabu olan dört k ız kar-
deş aras ında... Geceleri yata ğa yatt ığında, "bu çat ı alt ındaki tek 
erkek benim" dü şüncesiyle kas ıhrd ı bazen. Ç ıkard ığı her sesi, ak-
lından geçirdi ği her özlemi biliyor görünüyordu sanki ailesindeki 
kad ınlar. Zihni a ğza al ınmayacak dü şüncelere kayar, üzerinden 
atamad ığı bir suçluluk duygusuyla kendi-kendine dokunmaya 
başlard ı. Cinsellik buydu, bast ınlm ış kelimeler aras ından boy-
gösteren i ğreti bir duraklama, patlamaya haz ır bir sessizlik. İlk 
başlarda Mustafa neredeyse kutsal gözüyle bakard ı kad ınlara. 
Onu reddedece ği baştan belli k ızlara âşık olur, uzaktan uza ğa ta-
nışma hayalleri kurar ama asla el süremezdi k ızlara, değil kendi-
lerine hayallerine bile... Dergilerdeki top model foto ğraflar ına so-