gelir Memed, Aliyi öldürüp kaçar. Yok yok, Aliyi ben elimle öl­
dürmeliyim. Kurşun sıkmasını onun için belledim ." 
Hatçe: 
"Bu işler," dedi, "ne de karış ık!" 
Iraz: 
"Çok karışık. Bazı oluyor rahatlıyorum. Rızanın yerine Me­
med gibi bir oğul buldum, diyorum, vazgeçiyorum her şeyden. 
Bazı da oluyor ki kızım! Deli divane oluyorum. Rızanın süt em­
diği memelerim sızlıyor. Gönül diyor ki, kap tüfeğini, in köye, 
öldür Aliyi, o zaman ne yaparlarsa yapsınlar. Dur hele kızım! O 
Aliyi kıyma gib i... Kör olası Ali! Fidanıma nasıl kıyd m?" 
Hatçe: 
Her tepeden bir gün doğar , sabreyle teyze, sabreyle ... Ben 
korkuyorum şimdi. Doğar ama ... " 
Iraz: 
"Gene mi?" diye çıkışb. Gözlerini belertti. "Gene mi? Sen 
oğlanı sağ sağ yiyeceksin. Sağ sağ öldüreceks in." 
Hatçe boynunu büktü. 
"Gideli tam bir hafta oldu. O üç günden çok hiçbir yerde 
kalmaz dı. Tam bir hafta ... Ah şu eşkıyalık ... Ah bu dağlar ... Bir 
korku ... Korkuyorum, teyzeciğim. Korkuyorum. Korkuyorum 
işte. Yüreğim daralıyor. Üç günden fazla kaldı mı dışanda? Bir 
iş var başmda Memedin. Ben varayım da köye gideyim. Yollara 
düşeyim. Yollara bakay ım. Başmda bir iş olmasa Memed in, 
çoktan getir di." 
Hüngür hüngür ağlıyordu. 
"Ben gideyim teyzeciğim ." 
Iraz kaşlanru çatb: 
"Otur oturduğun yerde orospu," diye bağır dı. ''Buradan 
bir adım atarsan seni vuru rum. Kımıldama . Başına bela olma 
oğlan ın. Senin yüzünden vurulacak oğlan. Ona hiçbir şey ol-
maz." 
Hatçe kalkb, koşa koşa mağaranın içine girdi, kendini ağzı 
aşağı yere atb. Sırb inip inip kalkıyord u. Uzun zaman böyle ağ­
ladı. Az duruyor , sonra sırb gene inip kalkıyord u. 
Iraz vardı başucuna oturdu. 
"Kızım kızım , güzel Hatçe kızım , neden kendini böyle yi-
405