yeni yapılan bir apartmanı gördü. Kimindi burası? Üç gün önceki 
yürüyüşte bunu Nigân Hanım ona söylemişti, ama şimdi ha-
tırlayamıyordu. Sonra hatırladı: İzmirli bir tütün tüccarınındı, 
uzun boylu biriydi, ama adı bir türlü aklına gelmiyordu. Teş­
vikiye'ye kadar dilinin ucundaki kelimeyi arayıp durdu. Sonra 
üzülerek aramayı bıraktı. Havanın soğuk olduğunu düşündü. 
Otuziki yıldır buradaydı. Otuziki yıl önce Teşvikiye'deki 
konağa gelip Nigâni ilk defa görmüştü. Otuziki yıldır Nişan­
taşı'nın karşısındaki evde oturuyordu. Otuziki yıl önce, o ko-
caman eve bir yaz günü Nigân Hanım'la girmişlerdi. Bir hiz­
metçiyle bir ahçı tutmuşlardı. Sonra babası olunce o aşağıdan 
bakan, sessiz, soluk yüzlü çocuk gelmişti. Onlarla birlikte ya­
şamıştı. Asker olmak istiyordu. Cevdet Bey de bir gün ona, "Ziya 
madem ki asker olmak istiyorsun, imtihanları da kazandın, git 
Kuleliye!" demişti. Osman daha yeni doğmuştu, evde mutluluk 
vardı. Ziya'nın sinsi, ürkek bakışları, hiçbir şeye dokunmadan, 
yabancı gibi evde sessiz gezinişi Cevdet Bey'e tatsız bir geçmişi, 
geçen, eski, soğuk yılları hatırlatıyordu. Ziya askeri okula git­
tikten sonra Nişantaşı'ndaki evde huzur daha derinleşmiş, ne­
redeyse elle tutulur olmuştu. Cevdet Bey gene: "Hoşlanmıyordum 
ondan!" diye mırıldandı. Günahlarını benimseyecek bir du­
rumdaydı. Derin derin nefes alıyor, ciğerlerini temizliyordu. 
Arada bir durup derin derin nefes alması gerekiyordu. Doktor 
İzak son gidişinde ciğerlerinden şüphelendiğini itiraf etmek 
zorunda kalmıştı. Cevdet Bey'in temiz havaya ihtiyacı vardı. Bu 
da yazıhaneye gitmemek için iyi bir bahane oluyordu. Osman 
ile Refik bir gün ona, artık yazıhaneye her gün gelmesinin ge­
rekmediğini uzun uzun anlatmışlardı. Cevdet Bey de, sağlık 
bahanesinin, çekilmek için en onurlu yol olduğunu aklından 
geçirmişti. Şimdi derin derin solurken bütün bunları çekinmeden 
düşünecek kadar rahattı. 
Karşı kaldırımdan iri yarı bir adam geçiyordu. Onları görünce 
adımlarını yavaşlattı ve kafasındaki geniş kenarlı fötr şapkayı 
gösterişli bir hareketle çıkardı. Hafifçe eğilerek selâm verdi. Cevdet 
Bey şapkasıyla selâmı alırken tanıdı: Avukat Cenap Beydi. Avu­
katların iş saatlerinin kesin olmadığını düşünerek saatine baktı: 
Saat onbire geliyordu. Bu saatte Maçka'da yürümenin bir erkek 
179