KAPLUMBAĞALAR
 
306
 
 
Köylüler asmaların dibine oturdular. Toprak sıcaktı. Ortalık 
yanıyordu. Başka yerlerde toprak yanık kokuyordu.
 
Kır Abbas, ellerini kıçına vurdu, bağın içinde gezinmeye başladı. 
Başını dimdik tutuyordu. «(Böyle mamirler yüzünden hökümet de 
gözden
 
gönülden düşüyor canım!)» diyordu kendi
 
kendine. «(Hökümet ne bok yisin buna!..)» Sonra kendi kendine 
ekliyordı: «(Böyle kuşun böyle kuyruğu olur. Hökümet bu ki, 
mâmirleri de böyle işte!..)»
 
Bir dişi kaplumbağa toprağı eşmiş, yumurtluyordu. 'Ürkütmemek 
iç
in uzağından yürüdü. Kaplumbağa rahat rahat işini bitirmeye çalıştı. 
Daha ötede bir tanesi de aynı işi yapıyordu. Toprakta çok kaplumbağa 
vardı.
 
Malmüdürü işini bitirdi. Elindeki kâğıtları büküp katlayıp 
çantasına tıktı:
 
«Size en kısa yolu gösterdim!» dedi
. «Bakın, daha bir de eciri misil 
meselesi var ki, artık ona hiç dokunmuyorum. Kaç yıldır buradan 
bostan diye, şarap diye, pekmez diye istifade ediyorsunuz! Bunları da 
hesaba dahil ettik mi, borcunuzun miktarı biraz artar tabiî..»
 
«Bu bize bir zulumdur!» d
edi Battal.
 
Malmüdürü:
 
«Aklım ermez bozuk paraya! .. Siz hep kendi çıkarınızı dü
-
 
şünüyorsunuz!Ben de hazinenin çıkarını düşünüyorum!Gâ
-
 
vurun 
hazinesi mi bu? Bakın, ortalıkta bu kadar asker var, memur var... 
Sadece köy hizmetlerindeki memurların sayısı 78
.000!.. Bunlara aylık 
veriliyor, yolluk veriliyor. Nereden geliyor bu değirmenin suyu? Hiç 
düşündünüz mü?..»
 
Köylüler sustular.
 
«Şimdi bana bir hayvan bulun!Şoseye kadar ineyim. Akşam 
olmadan ilçeye dönmem gerekiyor. Bekçiyi çağırın...»
 
Battal döndü, 
Mustafa’yı çağırdı: «Al şu çantayı!» dedi.
 
Ağır ağır köye doğru yürüdüler.