74
Selma kıpkırmızı oldu. “Uğraşıyorum efendim ama beni 
dinlemiyor ki. Hep babasının yüzünden.”
“Peki ne olacak şimdi?” diye araya girdi Peri.
Adam yanıt vermek yerine, Peri’yi omuzlarından tutup yü­
züne doğru eğildi, hiç bitmeyecekmiş gibi gelen bir süre bo­
yunca öylece durdu ve sonra aniden bağırmaya başladı. "Ba­
na bak, adın her ne ise, bulur çıkannm . Derhal terk et bu 
masumu. Başka birini bul! Yoksa seni bin pişman ederim!” 
Peri korkudan titreyerek gözlerini sımsıkı kapattı. Omuz­
larını tutan parmaklar gevşedi. Cin çıksın diye beklediler. 
Hiçbir şey olmadı.
Hoca, bir yandan şeytan kaçıracak dualar okuyarak Pe­
ri’nin başına gül suyu serpti. Sonra üstlerinde Arapça bir 
şeyler yazan m inik kâğıtlar yutturdu çocuğa; Peri’nin dili 
mürekkepten öyle parlak bir maviye boyandı ki, sonrasında 
günlerce ışıldayacaktı. Yine hiçbir şey olmadı. O gece, hoca­
nın talimatları ve annesinin ısrarlarıyla Peri, bir sokak lam­
basının soluk ışığı altında saatlerce yapayalnız oturdu. En 
ufak çıtırtıda havaya sıçrayarak. Ertesi gün sokak köpeği sü­
rülerini kovalamaya yolladılar çocuğu. Ama köpekler onu ko­
valadı asıl.
"Ey cin, sana son bir şans veriyorum” dedi hoca, ikinci kez 
ziyaretine gittiklerinde. Elinde bir kızılcık sopası vardı. "Ya 
kendin tıpış tıpış çıkarsın ya da fena döverim bak!”
Daha Peri bu sözlerin anlamım idrak edemeden, adam sır­
tına bir darbe indirdi. Bir çığlık kopardı çocuk.
Selma’nın beti benzi attı. "Şart mı bu?”
"Başka yolu kalmadı” dedi üfürükçü. "Korkutmak gerek, 
yoksa nasıl çıkacak?”
“Buna... izin veremem” dedi Selma; dudakları gerilip ince­
cik olmuştu. Hocaya ne kadar hürmet etse de kızının canını 
yakmasına onay vermesi mümkün değildi. "Biz müsaade is­
teyelim.”