139 
ra kaza nmaktan daha derin olduğu nu düşünürler. Gönülle­
ri ister istemez, emeğin en yüce değer oldu� ve kültüriin yü­
celtildiği sosyali zme kayar. 
Bu yüzden "post-komün izm" dönemi, toplumsal sorunlar la 
ilgilenen, sorumluluk duyan, bağımlı entelektüel tipini "di­
nozor" ilan ederek kendi aydınını yaratmaya girişti. 
Yeni dönemin kapitalizme yakın duran makbul entelek­
tüelleri, aynen bir banker gibi, kendi çıkarını her şeyin önü­
ne koyan ; kardeşlik, dayanış ma, merhamet gibi kavramları 
çag"dışı olarak niteleyen; düzenle hanşık yepyeni bir tipolo­
ji oluşturdu. 
Bence yanlış bir yoldaşlık bu, zorlama bir beraberli k. 
Çünkü gerçek entelektüelin benlig-inde adalet, barış ve 
kardeşlik alevi yanar. Gerçek entelek tüel, sömürü olan yerde 
ahlak ve namusta n söz edilmemesi gerektiğini bilir. 
Biz görmeyeceğiz ama bence insanlık bundan sonraki dev­
reyi de yaşayacak. Yani Marx 'ın öngördüg-ü gibi insan bencil­
liğine, egosuna ve hırsına dayalı kapitalizmin çöküp, gerçek 
bir sosyalizmin geleceği günü. 
!lk işaretleri görülmüyor mu zaten? 
* * * 
Fallada'nın sözü, aklını ve kalemini bir partinin, iktida­
rın ve bürokrasinin emrine veren aydınlan eleştir iyor. Hak­
lı! Çünkü entelektüel, yapısı gereği muhaliftir . Her dönemi 
sorgular, düşünür. Sürüleşmiş kitlelere katılmaz, tam tersi­
ne toplumu siyasi beyin yıkamalara karşı uyarmaya çalışır 
ve kaçınılmaz olarak er geç bu tutumunun bedelini ödemek 
zorundıı kalır. Bazen koca bir ülkeye karşı tek başmad ır. Yağ­
mur gibi yag-an suçlamala r onu bir önyarg ılar batakhg-tnda 
bog-ulmaya mahküm eder. 
Ama o başka türlü davranamaz; elinde değildir. Böyle ya­
şamaya mecburdur.