KAPLUMBAĞALAR
 
36
 
 
nasıl izin aldın?» Alay etti, sorularını uzattı. Sonra kardeşinin yanına 
oturdu. Dizie bir şaplak attı:
 
<<Aslan küçük bilader, adı gözel Ali!»
 
Pat Ali, kardeşinin şakalarıyle ilgilenmedi:
 
«Şu oğlanı evermeye karar verdiğime itler gibi pişman o
ldum 
Abbas ağa!»
 
«Neden?»
 
«Evde bir fincan şarap yok Abbas ağa! Yarın canlar gelip cem 
olacak, Pat Ali’nin oğlunun düğünü deyecekler... Ne sunacağım 
onlara?»
 
«Evet?»
 
«Beş kuruş para da yok elde avuçta! Gidip bağı olan köylerden 
dört köfe üzüm alsam, sıksam
...
-
 
ekin kısa geldi! İşler bombok Abbas 
ağa! Acaba kim bana biraz yardım eder? ..»
 
«Bilmiyorum!» dedi Kır Abbas.
 
«Şarap sunmaktan vazgeçip de bir yoksul düğünü yapsam nasıl 
olur? diyorum, emme gelenler, “Şarap, şarap!’’ diye tuttururlarsa ne 
yaparım? En e
yisi vazgeç oğlanı evermekten diyorum kendime. Şarap 
sunmaktan, davul dümbelek çaldırmaktan... Oğlanı dersen, askerliğini 
yaptı. Azdı da bir yandan. Evermem şart. Koyu koyu düşünüyorum... 
»
 
Kır Abbas:
 
«Vazgeç şarap sunmaktan!» dedi birden. «Yap bir yoksul 
düğünü. 
Canların canı cehenneme olsun! Can neyimiş? Dağ gibi borçların 
altına girme! Nasıl ödersin, neyle ödersin'? Ekinler yıl yıldan kısa 
geliyor. Vazgeç şarap sunmaktan!»
 
Pat ali kıvranıyordu:
 
«Kınarlar emme beni, çok kınarlar... Ehli Beytin bunca 
yıllık 
töresine uygun olmaz, hemi de çok kınarlar...»
 
Kır Abbas kesip atmaya çalıştı:
 
. «Öyleyse düğün etmekten vazgeç Ali! Ya düğün etmekten