larını kötüleştiriyor, dakikaların geçişi uydurulacak cevabın 
ikna gücünü azaltıyordu. Bu öyle bir cevap olacaktı ki hem 
kendilerine yönelen şüpheleri kesin olarak kaldırsın, hem 
de Şemi'nin aptalca hatasını hafifletsin. Verilecek cevabın 
Dehri Efendi'ye makul görünmesiyle beraber Şemi'ye ilk 
ifadesini değiştirrecek bir yol gösterir nitelikte olması gereki­
yordu. Çünkü ortaya Şemi'nin aklını büsbütün karıştıracak 
bir cevap atılırsa delikanlının korkunun etkisiyle aptallığını 
ileri götürüp "masa altı" işini pederine itiraf etmek ihtimali 
vardı. Fakat böyle durumu her bakımdan kurtaracak bir 
yalanın bir anda uydurulması kolay mıdır? İşte bu yalanı 
bulmak için Amca Bey'le Sadri içlerinden kıvrım kıvrım kıv­
randıkları halde dışarıya bu kalp çarpıntılarını belli etme­
meye uğraşarak o tehlikeli suskunlukta devam ediyorlardı. 
Dehri Efendi kızgınlığının derecesini gösterecek şekilde 
yüzünü buruşturup: 
-Niçin cevap vermiyors unuz? Hangisi doğrusu? 
sorusunu tekrar etti. 
Sadri, Amca Bey'in korkudan çenesi titremeye başladı­
ğını görüp artık bu konuda ondan bir yardım bekleneme­
yeceğini anladı ve bütün cüret ve dil becerisini toplayarak 
dedi ki: 
-Şemi Bey bu gece bizimle beraber koruda besbelli 
rüyasında gezinmiş olmalı! Bu akşam koruya değil bahçe­
ye bile çıkmadım. Çıkmış olsam niçin saklayayım? Gece 
koruda gezinmek bir cinayet midir? Oğlunuz bunu öyle 
zannediyor da galiba cezası hafifler ümidiyle bizimle bera­
ber gezindiğini söylemek gibi yüce huzurunuzda çocukça bir 
yalan söylüyor. 
Sadri'nin şu sözlerinden Amca Bey'e de biraz cüret gele­
rek Şemi'ye hitaben dedi ki: 
-Sen bu akşam koruda kendi kendine gezindinse o 
başka... Ne için bizim de beraber bulunduğumuzu iddia 
etmek gibi bir yalanda bulunuyorsun? Öyle bir yalan ki 
garip ... Manasız ... Abes ... Tuhaf ... Acayip ... Yoksa uyku 
sersemliği ile şaşırıp da ne söylediğini bilmiyor musun? 
94