dı delinin; kobalt mavisi, metalik, tuhaf bir partltı yayıyor, nere­
deyse kütlesi olan bir ıJınım sapıyorlardı. Karanlığı emmif yü­
zünde parlayan iki yıldız, patlama noktasına yakla1an iki süper­
nova. Hem yakıcı, hem dondurucu bir kimyasal alev bilincini 
sarmıJtı. 
Gulyabani, koskoca yer yüzünde bafka hiç kimseyle bir alıp ve­
remediği kalmamı fCasına dosdoğru ona geldi. Heybetli bir çı­
nar gibi tepesinde dikildi. Çok, çok uzun boyluydu; kartat kana­
dı gibi bir burnu, Kızılderilileri andıran, dümdüz, kuzguni 
sa.r:ları vardı .. Gö'zlerinin altında da iri iri, kara kara halka­
lar ... Gerçekten çok çirkindi ama çirkinfiğinde bile bir görkem 
tapyordu. 
"Seus olhos,)) (Gözlerin) dedi adam, seçilemeyen birkaç sözcük 
mırıldandı. 
Tiyatrocu-akrobat Andre'nin, sesini alpaltmaya gerek görm e­
den, cc Merak etme gringa, zararsızdır, '' dediğini ifitti hayal me­
ya!. ŞaJkınlıktan dili tutulmuftU. 
"Meus olhos?)) (Benim gözlerim mi?) diye kekeledi, vurguları 
iyice bozulmuf Portekizce'siyle. 
"Estrangeira ?)) (Yabancı?) 
Uysal uysal bapnı salladı. Adam kusursuz bir Oxford aksa­
nıyla İngilizce konu1maya bafladı. 
"Sana gözlerinin benzersiz olduğunu söyledim.'' 
Ağır bir uyufturucudan sıyrılmak istercesine silkindi, yanın-
da oturan İspanyol-Kızılderili melezi Tanja'yı iJaret etti. 
"Onun gözleri benimkilerden daha güzel.'' 
"Ben �üzel' sô'zcüğünü kullanmadım ki. (Benzersiz' dedim.'' 
ccBenzersiz))le neyi kastettiği ni sormak geçtiyse de içinden hala 
sersem gibiydi. 
İnsan giysisi dökme Demirdir, 
Kızgın bir Dökümhane İnsan Sureti, 
İnsan Yüzü damgalanmıJ bir Ocak ... 
55