Amca Bey umutsuzca Sadri'ye hitaben: 
-Aşağı bahçede düştü. Sonra bu tepeye nasıl şıktı? .. Al 
sana işte bir soru. Hem haklı bir soru. Gel buna bir cevap 
uydur da ver bakalım! Aşağıda düştü, ala ... Yukarıya nasıl 
şıktı? Ve ne halt etmeye şıktı? Bacak kadar kölesini kandı­
ramadıktan sonra şimdi koskoca Efendisine nasıl meram 
anlatacağız bilmem ... (Biraz düşündükten sonra) Haydi 
Beşir sen git. Geliyorlar de. Biz de şimdi iniyoruz. 
Beşir ellerini şıkırdatarak: 
-Aşağıda düştü. Yukarıya şıktı ... Dombala babam 
dombala hay ... diyerek oynaya oynaya yokuştan aşağı gitti. 
Amca Bey derin düşünerek: 
-Damat beyefendi biz biraderio yanına gitmezden 
evvel çoraplarımızın taban tarafına pamuk yün gibi şeyler 
sıkıştırırsak fena olmaz. Çünkü bu işin neticesi falakaya 
çıkacak zannediyorum. 
-Korkma korkma, kurtuluruz. Güya çarkıfelek gibi 
dönmek üzere üç kişi birbirimize sarılıp trapeze çıkmış ola­
lım. Sonra ip kopmuş olsun. Biz de yuvarlanmış bulunalım. 
-Bu böyle pek güzel. Ya sonra aşağıda düştü. Yuka­
rıya şıktı. Dombala babam dombala hay! Buna ne cevap 
verilecek ? 
-O da kolay. Trapezden düştükten sonra bir tarafımı­
zın ineinip ineinmediğini anlamak üzere koşa koşa koruya 
çıkmış olalım. 
-Ben böyle kalçarnın un ufak olduğunu ta koruya 
çıktıktan sonra anlamış olursam bu ağrı sızıları hissetmekte 
pek gecikmiş olmaz mıyım? Bu cevaplar pek düşük, pek 
sarkık, pek açık kalıyor. Ama haydi öyle söyleyelim de 
Cenabıhak yardımcımız olsun. 
Bu durum karşısında iki rakip artık mecburen barıştılar, 
ya da öyle görünüyorlardı. Amca Bey Sadri'nin omzuna 
dayana dayana bin meşakkatle korudan indiler. Trapezin 
önünden geçerken çakı ile bir tarafının ipini kestiler. Kopuk 
zannolunsun fikriyle kesilen uçları pürüzlendirdi ler. Bu iş 
bittikten sonra temizleornek için mutfağın yanındaki çeşme­
ye gittiler. Aşçıbaşı yine kapıdan başını çıkarıp: 
124