hat Hocamn üstüne atılması, o itince de taşlara, kesekiere sarıl­
ması bir oldu. Hem bir yandan Hocayı taş, kesek yağmuruna 
tutuyor, bir yandan da bağırıyordu: 
"Öldür, öldür, öldür bizi sakalı boklu Hoca, öldür. Madem 
öküzlerimizi öldürecektin, önce neden bizi öldürmedin? Biz, 
biiiiiz, biz şimdi ne yapacağız, biz şimdi, öldür bizi de kurtula­
lım." 
Taşları, kesekieri bırakh, geldi Hocan ın yakasma yapışh, 
"Öldür , öldür , öldür bizi," diyor, başka bir şey söylemiyordu. 
Memed, öteki eşkıyalar, Hocamn yakasını kadının elinden al­
maya çalışıyor lar, kadımn kartal pençesi gibi Hocanın abasının 
yakasına geçirmiş ellerini bir türlü sq.\<emiyo rlardı. 
Adamsa başları kan içinde kalmış öküzlerin başucuna git­
miş çömelmiş, hiç ses çıkarmadan, derin bir hüzünde ığram­
yordu. Yüzü uzamış, ölü yüzü gibi olmuştu. 
Sonunda Şahan kadının elini Hocanın yakasından kopara­
bildi, "Dur, anam, dur, azıcık bekle, bağırma, sövme, sonra piş­
man olursun," diyerek, onu götürdü, eski yerine, ağacın alhna 
koydu. Oradan da vardı adamın kolu ndan tuttu kaldırdı . 
Adam ayakta duramıyordu. Bıraksa yere düşecekti, öylesine 
hacakları feldirdiyordu. Adamı getirdi Hocanın önüne dikti. 
Hoca, elini koynuna soktu, yeşil atlas bir büyük kese çıkardı, 
Memedi çağırdı: 
"Söyle bana İnce Memed," dedi, "bu adam iki genç, yiğit 
öküzü kaç altına alabilir?" 
Kadının yüzü değişti, gözleri yuvalarında fıldır fıldır dön­
dü, hemen ayağa fırla dı kocasının yanına geldi, orada dimdik 
durdu. Gözlerini Hocanın gözlerine dikti. Adamın da o anda 
bacaklarının feldirdemesi durmuştu. Onun da gözleri Hocamn 
elindeki keseye takılmışh. 
"Beş alhna," dedi Memed . 
Hoca kızdı : 
"Yahu oğlum Memed, ben beş alhna bir sürü öküz alırım, 
etme eyleme. Sen ne diyorsun yahu, sen!" 
"Aşağı olmaz. Adam neredeyse ölüyordu Hocam. Beş altın." 
"İyi bilin ki bu beş alhn çok. Ama neyleyim ki, çeteb aşı İn­
ce Memed buyuruyor, boynumuz kıldan ince." 
354