Orta Direk 247 
Kel Aşık giyinmiş, yatağının yanındaki ağacın gövdesine sırtını vermiş otur­
muştu. 
Muhtar, hiçbir şey söylemeden gitti, vardı onun karşısındaki ağaca, onun gi-
bi belini verdi oturdu. 
Sonra: 
"Heeey turnalar," dedi. 
Kel Aşık: 
"Heeey telli turnalar," diye karşılık verdi. 
"Babamın evinin şenliği, saz çalınca sazının üstüne bülbüller gelip konan 
Aşığım. Heeeeey turnalar'" 
Kel Aşık en çok bu sözden hoşlanır dı. 
"Heheeeey telli turnalar !" 
"Türkü söyleyince dilinden ballar akan, kurdu kuşu dile getiren, dağı taşı 
eriten, köyüroüzün ünü şam ... Şu Allahın güzel sabahında, ala şafağın tanye­
rinde avazı olan ... Heheey turnalar. Ve de tellice. Çok yoruldum, çok koştum. 
Tanyerleri ışımadan, senin Hıdır Kahyanın oğlu senden türküler diler ki, gönlü 
hoş olsun. Başı bunalmış, dört bir yanını düşmanlar çevirmiş, tek başına Yemen 
çölünde kalmış, iki çal söyle ki yüreğine güç gelsin. Düşmanlarının ettiği kötü­
lüğü unutsun." 
Kel Aşığın bozuk bozuk, kırışık içinde kalmış, seyrek kösemsi bir ak sakala 
bürünmüş yüzü, tanyerinin ışığınca aydınlandı. Yaşlıydı. Yaşını ne kendisi, ne 
de köyde kimse bilirdi. Herkes onu bildi bileli böyleydi. Çenesindeki iki üç ak 
kıl salınır dururdu her zaman. 
"Doğan güne, uçan kuşa eyvallah!" 
Sazı kılıfından çıkardı. Usul usul, elleri titreyerek sazı okşadı. Sonra çalma­
ya başladı. Havadan haYaya geçiyor, saza bağrını veriyor, doğrulup başını sallı­
yor, bir topacık kalıyor, yumuldukça yumuluyor, sonra dikleşiyor, büyüyordu . 
Sazın sesine, uyanmamışlar, uyanıp geri uyumuşlar da uyandı. Esen yelde 
üstündeki ağacın dalları usul usul sallanıyordu. 
Önce çocuklar geldiler. Sonra oymakta bir patırtı kütürtü oldu. Gürültü az 
sonra kirp diye kesildi. Ondan sonra kadınlar da geldiler. Kel Aşıkla Muhtarın 
bulunduğu yere halkalandılar. Kimisi oturdu, kimisi ayakta kaldı. Sonra deli­
kanlılar geldiler. Aşığın yanına kadar sokuldular. Yanı başına, biribirlerinin üs­
tüne abanarak oturdular. Erkekler, kocamışlar da gelip toprağa çöktüler. Bu ara 
bir eşek anırdı, gülüştüler. 
Ortalıkta çıt yoktu. Herkes bir soluk kesilmiş, alaca şafakta seher yelleri eser­
ken salkım saçak, Kel Aşığın sazını dinliyorlardı. 
Kel Aşık öyle her zaman coşup söyleyen cinsinden değildi. Bu ocağa Kel Aşık­
lar ocağı derlerdi. Dedesi, dedesinin dedesi, amcası, kardeşleri, kimleri varsa hep-