Yer Demir Gök Bakır 323 
Gözün üstünde de kaşın var diyemez." Oğlunu çağırdı. "Oğlum Ahmet, gel de 
Halildedeyin elini öp." 
Çocuk koşarak geldi, tuttu Koca Halilin elini öptü. 
"Gel Hacı, sen de öp babayın elini." 
Hacı da öptü. 
Şimdi genç kızlar, delikanlılar, gülümseyerek geliyorlar, Koca Halilin elini 
öpüyorlardı. 
Gömleksizoğlu: 
"Halil Ağa, büyüğümüz, dedemiz ama, yeter şimdi. Soğukta titriyor. Geriye 
kalanınız gelir yarın öpersiniz elini." 
Gerçekten Koca Halil tir tir titriyordu . Gömleksizoğlu onu götürdü , ocağın 
başındaki, Fatmanın bu arada çabucak yaptığı yatağın içine yatırdı: 
"Sağlıcakla kal, Halil Emmi," dedi Gömleksizoğlu . "Sen bu köyün tüm büyük 
dedesisin. Allah seni başımızdan eksik etmesin ." 
Kalabalık güle oynaya dağıldı. 
Koca Halil bir boşluk içinde kalmıştı. Demek köylü onu hiç mi hiç öldürme­
yecekti? Nasıl olurdu bu? Adil Efendi belasını kim sardı onların başına? Pamuk­
lar bittikten, öteki köylüler pamuğa girip yarıladıktan sonra onları Çukura indi­
ren kim? Döngeleye yalan söyleten kim? 
Bugün bir oyun oynadılar. Yarın erkenden gelip parçalayacaklar. Ağız tadıyla, 
güle oynaya parçalayacaklar. O Gömleksizoğlunun gözleri beter. 
Yok, yok öldürseler hemen öldürürlerdi. Kıyamete kadar bu işi yapamayacak­
lar. Bu köylüde kan yok ki. Kanı kurumuş domuzların. Salt cılk suya kesmiş yü­
reklerindeki. Bu köyün avratlarını al, hepsini çınlçıplak soy, köyün orta yerinde, 
tam alanın ortasında sabahtan akşama kadar göbek attır, bu köylü gene sesini 
çıkarmaz. Ne yaparsan yap, ne kötülük edersen et, bu köylü hiçbir vakit sesini 
çıkarmaz. 
Bir düşünün, Çukura geç koyuyorsun, bir damla pamuk toplayamıyorlar, işte 
bu yüzden Adile borçlarını veremiyorlar. Borçlarını veremeyince de Ezrail bekler 
gibi korkuyla Adili bekliyorlar. Neredeyse beklemekten topu da delirecek dey­
yusların, orospuların, sonra da geliyorlar bu işi başlarına getiren adamın, Koca 
Halilin elini şapur şupur öpüyorlar. Vicdansızlar, namussuzlar, dört kitapta katli 
vacipler. Bu köyden hiç kimsenin cenazesi kılınmaz. 
Müthiş utanıyordu. Oğlu onu iki kere sıcak tarhana çorbası içmeye çağırdı. 
Koca Halil başını yorganın altından çıkaramadı. Çorba da bir güzel, bir güzel ko­
kuyordu ki ... Vay ocağın b ata senin çorba gibi! 
Onlar çorbayı içip bitirdi. Koca Halil yorganın altından dikizliyordu. Baktı ki