yokluktan, ölümden konuştular. Deve boynunda bir tüccann 
soyulduğundan söz açtılar. Birkaç tanesi bunu İnce Memedin 
yaptığını söy ledi. İnce Memed lafı geçince, arkasından toprak 
dağıtma meselesi akla geliyordu . Burada da öyle oldu. Yaşlıca 
bir köylü, "Toprağı dağıtmış dağıtmaya ya, çakırdikenliği ne 
diye yakhrmış köylüye, bu deli köppoğlu su?" diye merakla 
sordu. Ötekiler çakırdikenliğin yakılması üstüne akla hayale 
gelmedik laflar ettiler. Memed hırsından kudurdu. İçinden küf­
retti . Esas meseleyi, sebebi hiçbirisi de söyle medi. Akıllanna 
gelm edi. Siniri geçince içinden güldü. Çukurova köylüsü çakır­
dikenliği ne bilsin? Ne mene bir beladır, ne bilsin! 
Sonra adamlar oldukları yere kıvrılıverdiler. Memed de 
kıvnldı. Uyandığı zaman gün kuşluktu. Bir köylü başucuna 
durmuş, "Bre çocuk," diyordu, "gün kuşluk oldu. Yekin gayri . 
Atların, eşeklerin ayakları alhnda kaldın. Kalk gayri ." 
Şaşkın şaşkın uyanan Memed hızla kalktı, kasahaya doğru 
koşareasma yola düştü. O hızla kasahaya girdi. Çarşının orta­
sından geçti. Çarşı eski gördüğü gibi ydi. Sarı güğümlü şerbetçi 
ortada dolamyor du. Kör Hacı nal dövüyordu aşkla şevkle . Na­
la Kozanoğlu türküsü söyletiyordu Memed yarundan geçerken. 
Kebap dumanları dükkaniardan dışarı fırlıy ordu. Kara şalvarlı 
köylü kadınlar dükkandan dükkana girip çıkı yorlardı. 
Memed korkarak, büzülerek, belediye bahçesinin yanınd a, 
yukarı doğru giden bir köylüyü durdurdu: 
"Hapisaneye nereden gidilir?" diye sordu. 
Köylü: 
"Şu sokağı doğru çık, şu karşıdaki taş kapıdan içeri gir," 
dedi, yürüdü. 
Memed kapıdan girdi. Bir bölük candarma dizilmiş, hazı­
rol durumunda çavuşu bekliyordu . Bir hoş oldu bu kadar can­
clarınayı bir arada görü nce. Dönüp dağlara doğru kaçmak geçti 
içinden. Hiçbir zaman, hiçbir yerde bu kadar sıkılmamış, yüre­
ği daralmamıştı. Candarmalann ilerisinde, sağında basık, pen­
ceresiz bir dam gözüküyor du. Damın duvarları yosun bağla­
mıştı. Önünde, iki üç köylü kadın bekleşip duruyorlardı. 
Memed, belini iyice kambur laştırdı. Büzüldü. Küçücük kal­
dı. Damın hapisane olduğunu, üstünde dolaşan nöbetçiden an-
366