341
bu n ların  hiçbirinden hoşlanm ayıp su ra t a sışın ı, k avgaya tu ­
tu şm a la rım ... H epsini anladı.
S a n k i P e ri’n in  a k lın d an  geçen leri d u ym u ş g ib i, “B ir  ik i  
duble içtim  tab ii” dedi M ensur. “N e d erler b ilirsin , n a sıl baş­
la rsa  öyle devam  ederm iş yeni sene!”
Peri’n in  k alb i sık ıştı.
“G elem ed in  diye üzülm e” diye devam  e tti M en su r. “D ah a  
ku tlayacak çok yıllarım ız olacak. O ku l h er şeyden m ühim .”
Okul...  Ü n iv ersite ya da fak ü lte d e ğ il, oku l. K en d ileri pek  
e ğ itim li o lm a sa la r da eğitim e son u n a k a d ar in an an  ve h er  
şe y le rin i çocu k ların ın  geleceğin e y a tıra n  sa y ısız  an a  baba  
için neredeyse ku tsal n iteliği olan o sih irli sözcük.
“A b im  n a s ıl? ” diye sordu P eri. H a n g i a b isi old u ğu n u  be­
lir tm e y e  g e re k  d u y m a d ı. H a k a n  o ld u ğ u  b e lliy d i, çü n k ü  
U m u t’ta n  nadiren  söz ed iyorlardı ve ettik lerin d e d e h er z a ­
m an  fa rk lı b ir ses tonuyla.
“İy i, i y i  B ebek bekliyorlar.”
“N e ? Sahi mir
“E vet” dedi M ensur, sesin i gururla yü k selterek . “O ğlan .”
H a sta n ed e k i o b erb at gecenin ü stü n d e n  b ir y ıld a n  fa z la  
geçm işti am a an ısı h âlâ tazeydi. D ezen fek tan  kokusu, duvar­
lard ak i k a sv etli boya, gelin in  avuç içlerin d ek i tırn a k  iz le ri...  
Ve şim d i F erid e bu  izdivacın m eyvesini doğuracaktı. A n n esi­
nin sözleri zihninde yan k ılan d ı: Çoğu evlilikler çatlak temel­
ler üstüne inşa edildi.
“B abacım , ben böyle b ir şeyi asla y a p a m a m ...”
“N eyi?”
“B an a kötü davranan b iriyle evlen em em . Y a da e v li k ala­
m am .”
M en su r u su lca ofladı -  y a n  iç çek iş, y a n  h ak  veriş. “A nnen  
d e, ben de sen i çok seviyoruz” dedi; b ir an du rak sadı, ikisinin  
ad ım  ayn ı solu k ta söylem eye alışık  d eğild i. “S en  ne istersen ,  
d estek leriz. Y eter k i m utlu o l.”