-Hazretin yalnız gelişinde mutlaka mühim bir sebep 
olmalı ... Hakikat neyse şimdi anlarız. Çünkü Allame sır sak­
lamaz. 
Ben: 
- Aklıma fena şeyler geliyor ... 
Sabiha: 
-Ne gibi? 
Ben: 
-Sakın aralarında ayrılık vuku bulmuş olmasın? 
Benim bu faraziyem üzerine Halis'in yüzü büsbütün 
soldu. Kaynıma böyle ne oluyordu? Heyecanını bize hisset­
tiernernek için ıslıkla bir kanto söyleyerek yerinden kalktı. 
İki elini arkasına kenetleyip pencereden bahçeye bakmaya 
başladı. 
Delikanlının bu garip teessürü bizi meraka düşürdü. Karı 
koca derin derin birbirimizle bakıştık Halis'in bu gocunma­
sı nedendi acaba? 
Kaynım ezildi büzüldü, kıvrandı mıvrandı, salonun enini 
boyunu birkaç defa dolaştıktan sonra nihayet ellerini ovuş­
tura ovuştura abiasının önünde durarak: 
-Arkadaşlara söz verdim. Saat beşte Kadıköy'de olaca-
ğım. Müsaadenizle ben gideyim. 
Abiasından evvel hemen cevaba atılarak: 
-Olmaz! Olmaz! dedim. 
Halis: 
-Niçin? 
-Çünkü Hürrem Bey gelecek ... Senin bugün burada ol-
duğunu biliyor. Hazretten kaçmışsın gibi olur. 
-Niye kaçmışım gibi olacak canım ... Her ziyaretinde 
Allame'nin huzurunda bulunmaya mecbur değilim ya! 
-Mecbursun! 
Bilmem nasıl oldu, bu mecbur sözü ağzımdan çıktı. Key­
finden başka amir tanımayan Halis ekşi bir surada dik dik 
yüzüme bakarak: 
-Bu mecburiyetimin sebebini izah eder misiniz? 
- Baş üstüne ... 
179