sessizce sopalarını yontarlarken Kutlug birdenbire sordu:
‘Erkeklik tohumları, karnımızın altına doğru bir yerdeymiş.Sen daha iyi bilirsin: doğru mu acaba?’
“Farsus karşılık vermedi; yalnız, Dandini’ye belli etme-
den karnının alt tarafını hafifçe yokladı. Kutlug Dandini,yere bakarak sözlerine devam etti:
‘Yalnız, tohumların aşağı inmesi için insan, organını eline
alıp kuvvetle yukarı doğru, karnındaki o yere durmadanvurmalıymış. Organı o yere yetişecek kadar uzun değilse,tohumları olgunlaşmamış demekmiş. Çobanın oğlu Portelsöyledi dün. Bizim denediğimiz biçime pek benzemiyor da,bir de sana sorayım, dedim.’
“Farsus, küçümseme dolu bir gülüşle sordu: ‘Portel dene-
miş mi?’
‘Hayır. Yanaşma Oter yaparken seyretmiş gizlice.’ Sonra
telaşla ekledi: ‘Kadınla yaparken buna ihtiyaç yokmuş tabii.Ne dersin?’
‘Gidip Oter’e sorsaydın sen de.’“Kutlug, sözü değiştirmek istedi: ‘Irmağın kıyısına gidip
taş kaydıralım mı?’ Dasdana bu oyunda her zaman karde-şinden üstündü.
‘Hayır’ İkisi de başka yerlere bakıyordu konuşmadan. Bir-
den Farsus; ‘doğru değildi bütün anlattıklarım. Hiçbirininaslı yoktu. Bunu sen de biliyorsun,’ dedi.
“Kutlug atıldı: ‘Hayır, hayır. Hepsi doğru, hepsine inanı-
yorum. Sen gene anlat, ne olur’
“Farsus yerinden kalktı, ırmağa doğru koşarak uzaklaş-
tı. Kutlug, kardeşinin arkasından bağırıyordu: ‘Hiç olmaz-sa başkalarından duyduklarını anlatırsın. Ne olur Farsus,gitme.
“Irmağın kıyısında taş kaydırırlarken Kutlug durmadan
anlatıyordu:
‘Bir daha duvarlara yazı yazmayacağıma söz veriyorum.
172