"Nereye gidelim Hocam?" 
Herkes bir köyü, saklanacak bir yeri söylüyordu. Hocanın 
yarası, Hoca aldırmaz görünmesine karşın iyice şişmişti. Ağnsı 
da çoğalıyord u. 
''Yakın bir köy olsa daha iyi olur. Bir de cerrah gerekecek 
bana. Biraz şişiy or." 
Sefil Ali: 
"En yakın köy bizim köy." 
"Sizin köyün Ağası da bizim kanımıza susamış. Gidip de 
Mahmut Ağanın kucağına mı düşelim," diye acı gülümsedi 
Ferhat Hoca. 
"Daha iyi ya," diye diretti Sefil Ali. "O bizim ardımızday­
sa, bizim kendi köyüne saklanacağımız hiç aklına gelm ez." 
"Bir tanesi bizim orada olduğumuzu haber veremez mi?" 
"Bizim köyde öyle insan yoktur," dedi Sefil Ali. "Sonra 
cerrah da hazır ." 
"Kasımın boş köyüne gitsek?" 
"Ben oraya gitmesem iyi olur," dedi Kasım. 
Aralannda uzun bir süre tarhştılar. Karanlık kavuşmuş, 
dondurucu bir yel esiyor du. 
"Biz Memedie bizim köyde o kadar kaldık da, söyle Me-
med, kimse bizi kancıkladı mı?" 
"Kims e." 
"Bir kişi bile çıkmaz mı Mahmut Ağa ya haber verecek?" 
"Çıkm az." 
"İkiye aynlacağız," dedi Memed. "Ben, Hoca, Ali, Kasım, 
bir de eşkıya Müslüm, Çiçeklideresi köyüne gideceğ iz. Temir, 
Şahan, ötekiler de Sakızlı köyüne gidecekler. Hangimizin başı 
dara gelirse, o ötekinin imdadına yetişir. Yiyecek var mı yanı­
mızda?" 
"Var," dedi Temir. "Hıdır Ağa o kadar çok azık koymuş ki 
hepimize bir hafta yeter ." 
Düzlükteki yol aynmında biribirlerinden ayrıldılar. İnce 
Memedie Ferhat Hoca, Kasım, Müslüm, Ali Çiçeklideresine, 
ötekilerse boş Sakızlı köyüne gittiler . 
Çiçeklideresine vardıklannda neredeyse gün ışıyacakh, ho­
rozlar daha ötmemişlerd i. Sefil Ali ötekilere köyün dışında bir 
582