Nehcu'l-Enam
Nehcu’l-Enam yew kitabê Mela Xelîlê Sêrtî (1754–1843) yo. Derheqê eqîde de nusîyayo.
No kitab bi şekilê mesnewî nusîyayo û 273 beytî yo. Sey Eqîdeya Îmanê ya Ehmedê Xanî Nehcu’l-Enam zî weznê erûzî de, bi qalibê feʿûlun feʿûlun feʿûlun feʿûl nusîyayo.

Nehcu’l-Enamî de 22 beşî estê. Sernuşteyê beşan bi erebkî yo. Hetê mewzûyî ra di qisimî yo. Qisimo yewin derheqê eqaîdî de yo û 127 beytî yo. Qisimo dîyin derheqê tesewuf û exlaqî de yo û 146 beytî yo. Qismê eqaîdî de, mewzûyanê sey sifetê Homayî, melekî, pêxamberî, mîrac, Homa dîyayîş, hûmara pêxamberan, tesîrê duayan, cuzê îxtîyarî, sualê qebre, qîyamet ûsn ra behs beno. Qismê tesewuf û exlaqî de zî behsê tayê mezîyetanê exlaqî, behsê wezîfeyê ezayanê însanan, adabê werdişî, xotêbestişî û nimajî beno.

Destpêkê Nehcu’l-Enamî wina yo:“Tu guh dêre nutq û beyana fesîhJi bo ferzu ʿeynan e merdê melîhKu îman û îslam û sewm û selatLi ser maldaran e hecc û zekatLi ser te ji ferzan e ey nûrê can,Bizanî tu erkan û şertê di van” Nehcu’l-Enam medreseyan de seba perwerdeyî ameyo wendene û ezberkerdene. Mîyanê kurdan de, badê qedênayîşê Quranê Kerîmî hema zî wanîyeno. Gelek vila bîyo û ser o şerhî nusîyayê. Ehmed Hilmîyê Qoxî, serra 1983 de bi nameyê Rehberê Ewam Şerha Nehcu’l-Enam  bi kurmanckî û Zeynelabidîn Amîdî, bi nameyê Şerhû Nehcu’l-Enam bi erebkî Nehcu’l-Enamî ser o şerhî nuştê.

Çimeyî 

Meqaleyê ke be alfabeyê Bedirxanî nusîyayê
Kıtabi