Şemsi Tebrizi
Şemsi Tebrizi(Farski: شمس تبریزی,  Shams-i-Tabrīzī) ya zi Şems ed-Din Mıhemmed (1185–1248) yew nuştekar u sufio Fars bi. Tebrizi pê embaziya xo pê Rumi name kerdo. Rumi namey ey rê yew diwan nuşto u namey enê diwani zi Diwanê Şemsiyê Tebrizıci (Diwan-i Shams-i Tabrīzī) bi.

O serra 1186i dı sûka İrani Tebriz dı maya xo ra ameo dınya. Namey ey Mıhemmed, leqebê cı zi Şemseddin, Şems, Şemsi Tebrizi u Şems el Heq ve'ed-din biy. Piyê ey wılayetê Xorasani Bezeri ra keyey xo bar kerdo, kırışto Tebrizi. Tebriz dı tucari kerda. Vatışê do bin zi vano ke piyê Şemsiy daiê İsmailiya biyo, dıma vêrdo İslam. No vatış wıni dewam keno, piyê ey waliyê Qela Elamudi Havend Celaleddin biyo. Havend Celaleddin dinê xo vırnao, biyo mısılman. La eno vatış çımeyanê (referansanê) Mewlewiyan dı ca nêgêno u vaciyeno ke lacê Havend Celaleddini lacê pê namey Ehmedi biyo. Ehmed ra ğeyri lacê ey nêbiyo u Ehmed zi Şemsi niyo.

Linkê teberi 
 Browne, E.G. A Literary History of Persia. Cambridge: University Press, 1929.
 Tabrizi, Shams-i. Me & Rumi: The Autobiography of Shams-i Tabrīzīi, edited by William C. Chittick. Louisville: Fons Vitae, 2004.
 Maleki, Farida. Shams-e Tabrizi: Rumi's Perfect Teacher. New Delhi: Science of the Soul Research Centre, 2011. 
 Rypka, Jan. History of Iranian Literature, edited by Karl Jahn. Dordrecht: Reidel, 1968.

Çımey 
 The Autobiography of Shems-i Tabrizi

 
 

Şairê Farsi
Şarê Tebrizi
Sûfiyê Farsi
Sufizm
Merdumê merdey