Statement: ইয়াৰ আটাইতকৈ সাধাৰণ আকাৰত, সংগীতক এটা শিল্প ফৰ্ম বা সাংস্কৃতিক ক্ৰিয়াকলাপ হিচাপত বৰ্ণনা কৰে এনে ক্ৰিয়াকলাপবোৰ মাজত আছে সংগীত ৰচনাসমূহ সৃষ্টি কৰা (গীত, সুৰ, ছেম্ফোনি আৰু বহু) সংগীতৰ সমালোচনা, সংগীতৰ ইতিহাসৰ অধ্যয়ন আৰু সংগীতৰ নান্দনিক পৰীক্ষা। প্ৰাচীন গ্ৰীক আৰু <MASK>য় দাৰ্শনিকসকলে সুৰক অনুভূমিকভাবে সুৰ হিচাপে আৰু উল্লম্বভাবে ঐক্যতান হিচাপে আদেশ কৰিছিল। "গোলকৰ সামঞ্জস্য" -ৰ নিচিনা সাধাৰণ বক্তব্য এই ধাৰণাটোক ইঙ্গিত কৰে যে সংগীত প্ৰায় শৃঙ্খলাবদ্ধ হয় আৰু শুনিবলৈ আনন্দদায়ক হয়। কিন্তু, বিংশ শতাব্দীৰ সুৰকাৰ জন কেজে ভাবিছিল যে কোনো শব্দ সংগীত হব পাৰে, উদাহৰণস্বৰূপ, "কোনো শব্দ নাই, কেৱল শব্দ" 

 Option A: যুক্তৰাজ্য

 Option B: অষ্ট্ৰেলীয়া

 Option C: ভাৰতী

 Option D: আমেৰিকা