“ Do will de Kaiſer em wat upn Buckel gierwen, „ji, ſeg he, wenn ji dat nig gleiwen willt, will ick ju minen Arm wieſen un aſſe he den Arm wieſt un aſſe de Kaiſer de Wunde ſuͤt, do wert he gans verwuͤndert un ſegd: „villicht buͤſt du Gott ſoͤlvſt ader en Engel, den mie Gott toſchickt hev un bat em uͤm Verzeihnuͤß, dat he ſo grov met em handelt haͤdde, un ſchenket em ſin ganſe Kaiſers Gut.
“ Da will de Kaiser em was upn Buckel gierwen, „ji, seg he, wenn ji das nig gleiwen will, will ich ju meinen Arm wiesen un asse he den Arm wiest un asse de Kaiser de Wunde süt, da wert he gans verwundert un segd: „vielleicht büst du Gott sölvst ader en Engel, den mie Gott toschickt hev un bat em üm Verzeihnüß, das he so grov met em handelt hädde, un schenket em sin ganse Kaisers Gut.