“ „Ach Fru, ſed he do, wat ſmeckt my dat Eten ſchoͤn, giv my meer!“ un je meer he at, je meer wuld he hebben, un ſed: „gevt my meer, gy ſoͤlt niks daaraf hebben, dat is as wenn dat all myn weer,“ un he att un att, un de Knaken ſmeet he all unner den Diſch, bett he alles up had.
“ „Ach Frau, sed he da, was schmeckt my das Essen schön, gib my meer!“ un je meer he at, je meer wuld he hebben, un sed: „gebt my meer, gy sölt nichts daaraf hebben, das is as wenn das all mein weer,“ un he aß un aß, un de Knaken smeet he all unner den Disch, Bett he alles up had.