text: Het gaat niet echt over turnen; als je af en toe een trainingsmontage uitwisselt, zou het net zo goed over boogschieten kunnen gaan, of over microbiologie, of over een snotterig toernooi. In plaats daarvan gaat het, net als alle andere Rocky/Flashdance-equivalenten die de jaren tachtig overspoelden, over het overwinnen van tegenspoed door vol te houden en alle sociale/persoonlijke werkelijkheden irrelevant te maken voor je eigen eenzaamheid <0xE2><0x80><0x93> met de liefdesrelatie erbuiten, natuurlijk. Kortom, Ronald Reagan van top tot teen; dus als film gaat het om de details. Sommige acteurs zijn zo eigenzinnig dat ze de boel opvrolijken <0xE2><0x80><0x93> vooral de liefdesrelatie, die je wordt voorgeschoteld door niemand minder dan meneer Keanu Reeves, die zich opwarmt voor Ted; heldin Olivia D'Abo' De gehate alcoholist van een vader en de stiefzus met het grote haar zijn interessanter dan de ziekelijke moeder of haar volkomen inerte bitch-nemeses/teamgenoten, van wie er eentje van porselein lijkt te zijn. Het is mijn instinct om geschokt te zijn door de komische zwarte jongens, maar aan de andere kant spelen ze in elk geval mee in de film. Maar D'Abo is niet echt overtuigend met haar onbeholpen meisjesgedoe, en bij gebrek aan een andere verhaallijn doet het gebrek aan belangstelling voor de gymnastiek zelf er wel degelijk toe; het zijn allemaal maar lichamen die rondtollen, en niet alleen is de uitkomst van het grote toernooi een uitgemaakte zaak, het wordt allemaal uitgevoerd door een overduidelijke dubbelganger.

text_en: It's not really about gymnastics; swap out the occasional training montages and it could just as easily be about archery, or microbiology, or a booger-flicking tournament. Instead, like every other Rocky/Flashdance derivative that flooded the 80s market, it's about conquering adversity with stick-to-it-iveness, rendering all social/personal realities irrelevant by your lonesome - with love interest standing by of course. Ronald Reagan top to bottom, in short; so as a piece of cinema it's down to the details. Some of the actors are quirky enough to liven things up - especially the love interest, brought to you by none other than Mr. Keanu Reeves, warming up for Ted; heroine Olivia D'Abo's hateful alkie dad and big-hair stepsister are more interesting than the sickly mom or her utterly inert bitch-nemeses/teammates, one of whom appears to be made of porcelain. It's my instinct to be appalled by the comic-relief black guys, but on the other hand at least they're in the movie. But D'Abo doesn't quite convince with her awkward-girl shtick, and in the absence of any other narrative focus the lack of interest in the gymnastics themselves really does matter; it's all just bodies hurtling around, and not only is the outcome of the big tournament a foregone conclusion, it's all performed by an obvious double.


text:
Ik heb hem vandaag pas gekocht, in de winkel van 99 cent, en ik denk nog steeds dat ik belazerd ben. 'Dream to Believe' is een nogal saai en onrealistisch gymnastiekdrama en rin1 is hier gewoon veel te duur voor. Deze film is waarschijnlijk alleen bekend om 2 dingen: 1. Hij heeft een jonge Keanu Reeves. En 2. Hij is geregisseerd door Paul Lynch, de man die ook Promo Night heeft gemaakt. En nu over naar de film.
Het gaat over een meisje dat Robin heet (gespeeld door Olivia D'Abo) en zwaargewond is geraakt bij een auto-ongeluk dat ook haar vader het leven heeft gekost. Het ongeluk verhindert haar dus om mee te doen aan gymnastiektoernooien, ze wordt tijdens haar lessen vaak gepest en uiteindelijk ontmoet ze een wilde jongen die Tommy heet (gespeeld door Keanu). Als ze niet traint, werkt Robin samen met haar moeder en stiefzus parttime in een wasserette die het eigendom is van haar stiefvader, die haar mishandelde. Uiteindelijk wordt ze uitgekozen om mee te doen.
Al met al is het alleen Keanu en een paar pakkende nummers uit de jaren tachtig die mij ervan weerhouden deze film een ster te geven, en het is ook niet een van de slechtste films ooit, maar nog steeds verre van goed. De dvd zelf krijgt ook geen medailles omdat hij afkomstig lijkt te zijn van een oude videorecorder, en tegen het eind loopt het geluid uit de sync en als de aftiteling bijna voorbij is, wordt alles zwart, ook al is het geluid nog te horen. Dus dit kan waarschijnlijk als een illegale kopie worden beschouwd. De beelden op de dvd slaan ook nergens op omdat er zo te zien recente foto's van Keanu en Olivia op staan, en de achtergrond heeft niets met de film te maken, omdat die ook niet in de film zelf voorkomt, dus het omslag is duidelijk gefotoshopt. Hoe dan ook, vermijd het ten koste van alles, tenzij je een Keanu-fanaat bent. Ik zal er waarschijnlijk niet meer naar kijken. 'Ik geef hem waarschijnlijk aan The Cinema Snob, die is een geweldige yt-criticus. Hé, als iemand van jullie een of andere waardeloze film heeft die hij niet langer in zijn gezichtsveld wil hebben, dan mag hij die best aan mij schenken om zijn show draaiende te houden.'

text_en:
I only today, picked this up at the 99 cents only store today, and I still think I got ripped off. "Dream to Believe" is a pretty boring and unrealistic gymnastics drama and $1 is just too freakin' expensive for this. This film is probably only notable for 2 things: 1. It has a young Keanu Reeves. And 2. It's directed by Paul Lynch, the man who also did Promo Night. Now onto the movie.

It's about a girl named Robin (Played by Olivia D'Abo) who is badly injured from a car accident that also cost her father's life. So the accident prevents her from competing in gymnastic tournaments, she is often picked on during her classes and eventually she meets some wild kid named Tommy (Played by Keanu.) Robin, when not in training, works part-time, along with her mother and stepsister, at a Laundromat owned by her abusive stepfather. Eventually she is chosen to compete.

Overall, Keanu alone and some catchy 80s tunes are what prevent me from giving this 1 star, and it's also not one of the worst movies ever, but still far from good. The DVD itself is not getting any medals either as it appears to be sourced from an old VHS and towards the end, the sound goes out of sync and when the end credits are almost over, it fades to black, even though sound can still be heard. So this can probably be passed as a bootleg. The DVD artwork makes no sense either as it has what appears to be recent photos of Keanu and Olivia and the background has nothing to do with the movie, as it's also not in the movie itself, so the cover's obviously photoshopped. In any case, avoid at all costs, unless you're a Keanu fanatic. I probably won't be hanging to it any longer. I'm probably gonna give it to The Cinema Snob, who's a great YT critic btw. Hey, if any of you have any crappy movies that they no longer want in their sight, feel free to donate to him to keep his show running.


text: Deze film voelde aan als zo'n schooluitje, alleen met minder geld en minder andere dingen. Ik denk dat dit bedoeld was als een soort inspirerende film, maar voor mij werkte het niet. Toch komt het op mij over als prekerig. Er zitten heel bleke tinten Flash Dance in, maar wat dan nog? Er zit gewoon geen enkele opwinding in deze film. De dialoog is gekunsteld en clichématig. Natuurlijk voelt de hele film aan als een slecht cliché uit de jaren tachtig. Het acteerwerk was niet geweldig, hoewel dat veel te maken heeft met wat de acteurs hadden gekregen (of in dit geval niet hadden gekregen) om mee te werken. Daar komt nog bij dat de keuze van de liedjes slecht was, met heel slechte teksten. Ik geneerde me voor alle betrokken acteurs. Ze hebben allemaal talent, maar dat kun je niet van deze film zeggen. Dit is natuurlijk alleen mijn mening, maar ik moet Vliegende AKA Dream de kans geven om een 1/10 te geloven.

text_en: to movie,this movie felt like one of those after school specials,only lower budget and lower everything else.i guess this was supposed to an inspirational movie of some sort,but it didn't work for me.yet some how it comes across as preachy.it has very pale shades of Flash Dance,but so what?there just isn't any excitement in this movie.the dialogue is contrived and clichéd to death.of course,the whole movie feels like a bad 80's cliché.the acting was less than stellar,though that has a lot to do with what the actors were given(or in this case-not)to work with.on top of that is the poor song choices,with really bad lyrics.i felt embarrassed for all the actors involved.they are all talented,but you can't tell from this movie.this is just my opinion of course,but i have to give Flying AKA Dream to Believe a 1/10


text:
Wat een opwindende en redelijk originele serie van Fox was, is gereduceerd tot een mengelmoes van flauwekul. Tijdens het eerste seizoen stond Dark Angel op mijn wekelijkse'moet je zien'-lijst, en niet alleen vanwege Jessica Alba.
Jammer genoeg besloten de hoge pieten bij Fox dat ze de plotlijn moesten 'oppoetsen'. Binnen 3 afleveringen van de seizoensopener waren ze me als kijker volledig kwijt (zelfs Jessica Alba niet!). Ik vond de nieuwe personages die in het tweede seizoen werden toegevoegd te belachelijk en te amateuristisch. De nieuwe plotlijnen rekten de continuïteit en geloofwaardigheid van de show te veel op. Bij een van de afleveringen van het tweede seizoen lieten ze Max zelfs slapen en dromen <0xE2><0x80><0x93> terwijl het eerste seizoen had verklaard dat ze biologisch gezien niet kon slapen.
De moraal van het verhaal (die Hollywood nooit krijgt): als het werkt, maak er dan geen puinhoop van!

azjazz.

text_en:
What was an exciting and fairly original series by Fox has degraded down to meandering tripe. During the first season, Dark Angel was on my weekly "must see" list, and not just because of Jessica Alba.

Unfortunately, the powers-that-be over at Fox decided that they needed to "fine-tune" the plotline. Within 3 episodes of the season opener, they had totally lost me as a viewer (not even to see Jessica Alba!). I found the new characters that were added in the second season to be too ridiculous and amateurish. The new plotlines were stretching the continuity and credibility of the show too thin. On one of the second season episodes, they even had Max sleeping and dreaming - where the first season stated she biologically couldn't sleep.

The moral of the story (the one that Hollywood never gets): If it works, don't screw with it!

azjazz


text:
Verschrikkelijk, gewoon verschrikkelijk. Het bewijst mijn theorie over'sterrenkracht'. Dit moet een geweldige tv-show zijn omdat de vent die (battlestar) Titanica regisseerde dezelfde vent is die deze shlop schtock schtock schtick over een kuiken regisseerde. B O R I N G.
Zoek iets wat duizend keer interessanter is om te doen <0xE2><0x80><0x93> bijvoorbeeld naar je tv kijken zonder beeld en zonder geluid. 1/10 (ik gaf het zo'n hoge score dat er geen negatieve scores zijn in het IMDb.com-scoresysteem).

-Zefod
PS: Mijn theorie over'sterrenkracht' is: hoe meer'sterrenkracht' in een show wordt gebruikt, hoe zwakker de show is. (Dat heet een indirecte verhouding: kwaliteit 1/'sterrenkracht', minder'sp' zorgt voor betere kwaliteit, enzovoort. Een andere manier om het te bekijken is:'meer is minder.')
-Z.

text_en:
Awful, simply awful. It proves my theory about "star power." This is supposed to be great TV because the guy who directed (battlestar) Titanica is the same guy who directed this shlop schtock schtick about a chick. B O R I N G.

Find something a thousand times more interesting to do - like watch your TV with no picture and no sound. 1/10 (I rated it so high b/c there aren't any negative scores in the IMDb.com rating system.)

-Zaphoid

PS: My theory about "star power" is: the more "star power" used in a show, the weaker the show is. (It's called an indirect proportionality: quality 1/"star power", less "sp" makes for better quality, etc. Another way to look at it is: "more is less.")

-Z


text: God, ik verveelde me te pletter terwijl ik naar die piloot keek. Ik had er veel van verwacht, want ik ben een enorme fan van James Cameron (en niet alleen sinds 'Titanic', mag ik wel zeggen), en zijn naam in de credits leek me een garantie voor kwaliteit (aan de andere kant schreef hij ook de loodzware Strange Days...). Maar het ding faalde jammerlijk om op enig moment tijdens de bijna twee uur durende uitzending mijn aandacht te trekken. In al die tijd ging het nauwelijks verder dan een tweeregelige samenvatting, en ik zou heel erg mijn best moeten doen om een samenhangende plot te bedenken uit al die losse eindjes die nergens heen leidden. Bovendien geloof ik niet dat de acrobatische toeren zelfs die van een gewone A-Team-aflevering overtroffen. Wat Alba betreft, ja, ze is natuurlijk beeldschoon, maar het feit dat ze de hele film maar één enkele gezichtsuitdrukking vertoont (pruilend en knorrig) maakt dat ik ook al snel genoeg krijg van haar 'gal me een houding'-klucht. U kunt mij hierbuiten laten, meneer Cameron!

text_en: God, I was bored out of my head as I watched this pilot. I had been expecting a lot from it, as I'm a huge fan of James Cameron (and not just since "Titanic", I might add), and his name in the credits I thought would be a guarantee of quality (Then again, he also wrote the leaden Strange Days..). But the thing failed miserably at grabbing my attention at any point of its almost two hours of duration. In all that time, it barely went beyond its two line synopsis, and I would be very hard pressed to try to figure out any kind of coherent plot out of all the mess of strands that went nowhere. On top of that, I don't think the acrobatics outdid even those of any regular "A-Team" episode. As for Alba, yes, she is gorgeous, of course, but the fact that she only displays one single facial expression the entire movie (pouty and surly), makes me also get bored of her "gal wit an attitude" schtick pretty soon. You can count me out of this one, Mr. Cameron!


text:
Wauw, daar hebben we het dan eindelijk: de actiefilm zonder actie. In een echt lowbudget setting (misschien missen we de hilarische vliegende schotels die een paar keer langsvliegen) van een toekomstig Seattle vinden we een hersenloze hardbody die haar jeugd probeert te wreken.
Er is niets origineels of interessants aan de plot en de acteerprestaties van de acteurs kunnen alleen maar wedijveren met de stompzinnigheid van de pogingen om uit andere films te stelen, voornamelijk 'Matrix', zonder het geld om het goed te doen. Ja, we krijgen wel een paar rennende mensen op muren te zien en slow motion-schietpartijen (ongeveer 45 sec.), maar deze scènes zijn ongeveer net zo cool als de pogingen van die stomme hardbody om af en toe grapjes te maken over mannelijke incompetentie. En ja, we krijgen ook een aantal aanknopingspunten die absoluut nergens toe leiden, alsof het script is uitgedacht door de tot dan toe onzichtbare acteurs die de scènes hebben opgenomen.
Geloof me, slechter kan het niet worden. In feite verdient het niet serieus te worden genomen, maar misschien kan ik een paar van jullie zover krijgen dat jullie het niet huren en je geld sparen.

text_en:
Wow, here it finally is; the action "movie" without action. In a real low-budget setting (don't miss the hilarious flying saucers flying by a few times) of a future Seattle we find a no-brain hardbody seeking to avenge her childhood.

There is nothing even remotely original or interesting about the plot and the actors' performance is only rivalled in stupidity by the attempts to steal from other movies, mainly "Matrix" without having the money to do it right. Yes, we do get to see some running on walls and slow motion shoot-outs (45 secs approx.) but these scenes are about as cool as the stupid hardbody's attempts at making jokes about male incompetence now and then.

And, yes, we are also served a number of leads that lead absolutely nowhere, as if the script was thought-out by the previously unseen cast while shooting the scenes.

Believe me, it is as bad as it possibly can get. In fact, it doesn't deserve to be taken seriously, but perhaps I can make some of you not rent it and save your money.


text: Ik probeer me het decor voor Dark Angel voor te stellen. 'Ik denk aan Matrix, ik denk aan Bladerunner, ik denk aan die griet die Faith in Angel speelt, in glimmend zwart leer, of een griet zoals zij, die laten we hier zitten. Alleen <0xE2><0x80><0x93> let op! <0xE2><0x80><0x93> doen we het zonder plot, dialogen, karakter, fatsoenlijke actie of budget, alleen een paar harde knallen en een lekker wijf in glimmend zwart leer op een grote, bonkende motor. Fanboys houden van harde knallen en lekkere wijfjes in glimmend zwart leer op grote, bonkende motoren, toch?'<br />Flashy, oppervlakkig, saai, saai, zonder passie, saai, saai, dom, zonder humor, onsamenhangend, nauwelijks bekwaam. Live action-anime zonder enige actie, of zelfs zonder leven. SF zoals Joe Fanboy het graag heeft, eigenlijk. :()

text_en:
I'm trying to picture the pitch for Dark Angel. "I'm thinking Matrix, I'm thinking Bladerunner, I'm thinking that chick that plays Faith in Angel, wearing shiny black leather - or some chick just like her, leave that one with us. Only - get this! - we'll do it without any plot, dialogue, character, decent action or budget, just some loud bangs and a hot chick in shiny black leather straddling a big throbbing bike. Fanboys dig loud bangs and hot chicks in shiny black leather straddling big throbbing bikes, right?"

Flashy, shallow, dreary, formulaic, passionless, tedious, dull, dumb, humourless, desultory, barely competent. Live action anime without any action, or indeed any life. SF just the way Joe Fanboy likes it, in fact. :(


text: Het stuk van Lillian Hellman, dat door Dashiell Hammett met hulp van Hammett wordt aangepast, wordt een merkwaardig project dat uit het korrelige Warner Bros. voortkomt. Paul Lukas, die zijn Broadway-rol opnieuw opvoert en de Oscar voor beste acteur in de wacht sleept, speelt een antinazi-Duitse ondergrondse leider die strijdt tegen de fascisten. Hij sleept zijn Amerikaanse vrouw en drie kinderen door heel Europa voor hij zijn toevlucht zoekt in de Verenigde Staten (via de grens met Mexico). Ze vestigen zich in Washington bij de rijke moeder en broer van de vrouw, hoewel een kostganger die in het landhuis woont de nieuwkomers onmiddellijk verdenkt en veel tijd doorbrengt op de Duitse ambassade om te pokeren. Het lijkt een eeuwigheid te duren voordat dit drama zijn focus heeft gevonden, en als we ons realiseren wat de kern van het materiaal is (de wijze, eerlijke, directe vluchtelingen die de onnozele, met het hoofd in het zand zittende Amerikanen leren hoe de wereld plotseling is veranderd), lijkt het een beetje neerbuigend <0xE2><0x80><0x93> de kijker wordt letterlijk op de plaats van de familie gezet, krijgt een preek. Lukas heeft een aantal toespraken in de derde akte die hem ongetwijfeld de Academy Award hebben opgeleverd, maar voor het grootste deel van de film lijkt hij weinig anders te doen dan in- en uitzoomen, in- en uitzoomen. Als zijn echtgenote spreekt Bette Davis als geen ander en werkt ze haar grote ogen goed uit, maar in die rol krijgt ze niet veel kleur. Hun kinderen (allemaal met verschillende accenten! Het doel van deze film was ons op een smaakvolle, tactvolle manier te laten zien dat een man uit het WHI-tijdperk misschien een Duitser is, maar dat dat nog geen sympathisant van de nazi's maakt. Dat krijgen we in de eerste paar minuten te horen; de rest van deze smaakvolle, tactvolle film bestaat uit een uiteenzetting, een verdedigende confrontatie en, uiteindelijk, mededogen. Het zou een bedwelmende mix moeten zijn, maar in plaats daarvan is het nogal saai en inert.

text_en: Lillian Hellman's play, adapted by Dashiell Hammett with help from Hellman, becomes a curious project to come out of gritty Warner Bros. Paul Lukas, reprising his Broadway role and winning the Best Actor Oscar, plays an anti-Nazi German underground leader fighting the Fascists, dragging his American wife and three children all over Europe before finding refuge in the States (via the Mexico border). They settle in Washington with the wife's wealthy mother and brother, though a boarder residing in the manor is immediately suspicious of the newcomers and spends an awful lot of time down at the German Embassy playing poker. It seems to take forever for this drama to find its focus, and when we realize what the heart of the material is (the wise, honest, direct refugees teaching the clueless, head-in-the-sand Americans how the world has suddenly changed), it seems a little patronizing--the viewer is quite literally put in the relatives' place, being lectured to. Lukas has several speeches in the third-act which undoubtedly won him the Academy Award, yet for the much of the picture he seems to do little but enter and exit, enter and exit. As his spouse, Bette Davis enunciates like nobody else and works her wide eyes to good advantage, but the role doesn't allow her much color. Their children (all with divergent accents!) are alternately humorous and annoying, and Geraldine Fitzgerald has a nothing role as a put-upon wife (and the disgruntled texture she brings to the part seems entirely wrong). The intent here was to tastefully, tactfully show us just because a (WWII-era) man may be German, that doesn't make him a Nazi sympathizer. We get that in the first few minutes; the rest of this tasteful, tactful movie is made up of exposition, defensive confrontation and, ultimately, compassion. It should be a heady mix, but instead it's rather dry-eyed and inert. ** from ****


text: De personages zijn clichématig en voorspelbaar, en iedereen is ofwel sneeuwwit, ofwel puur slecht. Het acteerwerk is te gekunsteld om op een amusante, overdreven manier slecht te zijn. Het is dubbel teleurstellend als je een fan van Bette Davis bent, want haar personage is geen typisch grappig Bette-Davis-type; ze fronst alleen heel vaak peinzend haar wenkbrauwen.<br />Over het geheel genomen vonden mijn vrouw en ik de film niet interessant, ontroerend of zelfs maar leuk.

text_en:
The characters are cliched and predictable, with everyone being either snow-white pure or wholly evil. The acting is too stilted for it to be bad in an amusing, over-the-top way. It's doubly disappointing if you're a Bette Davis fan, because her character is not a typically fun Bette-Davis-type character; she just gets to frown pensively a lot.

On the whole, neither my wife nor I found the movie to be interesting, moving or enjoyable at all.


text:
Ik vind het al net zo ongelooflijk dat iemand kan zeggen dat deze film niet prekerig is. Hij is niet alleen benauwend prekerig, maar ook absurd, gesitueerd op het toneel, theatraal rechttoe rechtaan en pijnlijk overtrokken. Als je ernaar kijkt, voel je je net een 8-jarig kind dat gestraft wordt door 100 keer 'Ik word geen fascist' op het schoolbord te moeten schrijven.
Nu begrijp ik dat de film op het hoogtepunt van de Tweede Wereldoorlog is gemaakt en bedoeld was als een dappere veroordeling van Hitler en het vreselijke lijden dat hij teweegbracht (wat iedereen van harte zou toejuichen) en ik weet zeker dat hij de stemming van de dag goed heeft weergegeven. Maar het wordt op zo'n onvolwassen, overdadige manier gepresenteerd als een voorhamer, dat het hopeloos tekortschiet als een kunstwerk.
De enige goede rollen hier zijn die van Paul Lukas, die oprechtheid en intensiteit aan zijn rol als stille heldhaftige antifascist toevoegt, en Lucile Watson als de amusant slechtgemanierde rijke grootmoeder die zich langzaam realiseert hoe gevaarlijk de wereld is geworden. Hoewel hun ontwortelde opvoeding hen aan allerlei soorten ontberingen heeft blootgesteld, worden de kinderen belachelijk genoeg afgeschilderd als robotachtig welgemanierde snotneuzen. Ze lijken in de verste verte niet op echte menselijke wezens. En Bette Davis, een groot actrice, is hier zo'n dimensioneel nobel wezen dat ik elke keer dat ze op het witte doek verscheen ineenkromp. Elk woord, elk gebaar van haar is bedoeld om duidelijk te maken hoe toegewijd en begripvol ze is voor de doodvonnissen die haar man moet voltrekken en voor het grote vonnis waar hij voor vecht, en dat ze een pijnlijke elektrische schok moet hebben gekregen als ze ook maar de geringste twijfel of schaduw in haar vertolking durfde te laten doorschemeren.
Dus ja, dit is een heel belangrijke film, alleen niet zo'n goede.

text_en:
It as absolutely incredible to me that anyone could make the comment that this film is not preachy. It is not only oppressively preachy, but absurd, stagebound, dramatically straight-jacketed, and painfully overwrought. Watching it, one feels like an 8 year old child being punished by having to write "I will not become a fascist" on the blackboard 100 times.

Now I understand that it was made during the height of WW2, and was intended to be a brave condemnation of Hitler and the terrible suffering he brought about, (which anyone would whole-heartedly applaud) and I'm sure it accurately captured the mood of the day. But it is presented in such an immature, over-obvious, sledgehammer way, it fails abysmally as a work of art.

The only good performances here are from Paul Lukas, who brings sincerity and intensity to his role as a quietly heroic anti-fascist; and Lucile Watson as the amusingly ill-mannered rich grandmother who slowly comes to realize how dangerous the world has become. Though their rootless upbringing has subjected them to all kinds of hardships, the children are ridiculously shown as robotically well-behaved little snips. They do not even remotely resemble real human beings. And Bette Davis, a great actress, here is so one dimensionally noble I cringed every time she was on screen. Her every word, her every gesture is meant to convey how SUPPORTIVE and UNDERSTANDING she is of the SACRIFICES her husband has to make and the great CAUSE he is fighting for, that she must've been wired to receive a painful electric shock if she dared allowed any hint of doubt or shading to surface in her portrayal.

So yes, this is a very IMPORTANT film, just not a very good one.


text: Als het om Watch On the Rhine gaat, lijkt er weinig tussenin te zijn. Je vindt de film of het stuk - over de activiteiten van Europese vluchtelingen in Washington tijdens de oorlog - verschrikkelijk saai, vooral de moeite waard vanwege het acteerwerk, en zelfs dan nog maar af en toe. Dat de schrijfster Lillian Hellman aan de kant van de engelen stond, doet niet ter zake. Haar stukken waren geschreven voor mensen die haar standpunt deelden, en ze ging zelden op zoek naar ideeën die dat niet waren.' De auteur en haar toehoorders hebben het boek al in hun bezit, behalve om erop te wijzen hoe vreselijk de 'andere kant' is. Zelfs als ik het voor honderd procent eens ben met wat ze te zeggen heeft, zoals in Rhine, kan ik de manier waarop ze het zegt nog steeds niet uitstaan. Haar personages zijn onwerkelijk, en hoewel ze een goed oor heeft voor dialogen en een zekere aanleg voor de manier waarop mensen praten, bezit ze geen genialiteit of originaliteit. Ze had echt niets nieuws te zeggen. Ik ben het helemaal eens met de langverwachte ontmanteling van de reputatie van Hellman door wijlen Mary McCarthy, een paar jaar geleden. Voor degenen die denken dat het theater dood of ten dode opgeschreven is en verlangen naar de goede oude tijd, dring ik aan op een blik op Watch on the Rhine, dat op zijn manier net zo slecht is als Angels in America, wat alleen maar bewijst dat het theater zestig jaar geleden met één voet in het graf stond.

text_en: There seems to be little in the way of middle ground where Watch On the Rhine is concerned. One either likes it very much, applauding its sincerity, its liberal point of view and fine acting, or else loathes its obvious propaganda, mediocre dialogue, cardboard characters and overall tendentiousness. I fall very much in the latter category, and found the film and play,--concerning the activities of European refugees in Washington during wartime--a crushing bore, worthwhile mostly for the acting, and even then only intermittently. That author Lillian Hellman was on the side of the angels is irrelevant. Her plays were written for people who shared her point of view, and she seldom explored ideas that weren't already held by the author and audience except to point out how dreadful the "other side" is. Even when I find myself in one hundred percent agreement with what she has to say,--as in Rhine--I still can't stand the way she says it. Her characters are unreal, and while her ear for dialogue shows a certain facility for the way people talk she possesses no real brilliance or originality. She really had nothing new to say. I thoroughly agree with the late Mary McCarthy's long overdue dismantling of Hellman reputation some years ago. For those who think the theatre is dead or in extremis and yearn for the good old days, I urge a peek at Watch On the Rhine, as bad in its way as Angels In America, which only goes to show that the theatre had one foot in the grave sixty years ago.


text:
Het kenmerk van een klassieke film is dat hij veroudert als een goede rode wijn. Deze film is geen Cabarnet en zeker geen Casablanca. Ik ben het met de andere recensenten eens dat de kinderen in de film een onfortuinlijke mutatie zijn die ons nu's avonds in zitcoms kwelt en de dialogen zijn stijf en prekerig. Maar laten we eens kijken naar het verouderde thema van de film.
Met het verstrijken van meer dan zestig jaar geschiedenis komt wijsheid. Sinds Watch on the Rhine is de auteur Lillian Hellman ontmaskerd als een Biden-achtige plagiaatpleiter met haar zogenaamde levensechte verhaal 'Julia' uit haar boek 'Pentimento'. Als een van de meest weerzinwekkende van een overvloed aan westerse apologeten van de Sovjet-Unie is het duidelijk dat haar thema in het toneelstuk en de film was om Amerika tot actie aan te zetten om de bloedige Sovjetdictator Stalin en het internationale communisme te redden van de fascisten, die zojuist hun militaire superioriteit in Spanje hadden bewezen.
Zoals een recensent terecht opmerkt, is dit geen pro-Amerikaans toneelstuk en de film, aangezien Lillian als een Amerikaans-afschuwelijke communist het graf in ging. Deze film brengt verslag uit van de bekende zelfvoldane stompzinnigheid van de intellectuele elites die destijds het Amerikaanse links vormden, net zoals nu de vollemaanspresentator Links van The Daily Kos en Michael Moore de samenzweringstheorieën hebben doorzien en opnieuw hulp en troost hebben geboden aan degenen die Amerika wilden vernietigen.

text_en:
The sign of a classic movie is that it ages like a fine red wine. This movie is no Cabarnet and certainly no Casablanca. I agree with the other reviewers that the children in the movie are an unfortunate mutation that now plagues us nightly in sit-coms and the dialogue is stilted and preachy. But let's look at the obsolete theme of the movie.

With the passage of sixty plus years of history comes wisdom. Since Watch on the Rhine, author Lillian Hellman has been exposed as a Bidenesque plagiarist with her so called real-life story "Julia" from her book "Pentimento". As one of the most odious of a plethora of Western-based USSR apologists, it is obvious her theme in the play and movie was to stir America to action to save the bloody Soviet dictator Stalin and international communism from the fascists, who had just proved their military superiority in Spain.

As one reviewer correctly noted, this is not a pro-American play and movie, as Lillian went to her grave an American-loathing communist. This film chronicles that familiar smug stupidity of the intellectual elites that made up the American Left then, just as now the full mooner Left of The Daily Kos and Michael Moore has bought into the conspiracy theories and once again given aid and comfort to those who would destroy America.


text:
Toen ik jonger was, vond ik het echt leuk om naar slechte televisie te kijken. We hebben ons er allemaal wel eens schuldig aan gemaakt, maar mijn excuus om naar dingen als 'Buck Rogers in de 25e eeuw' en 'Silver Spoons' te kijken, is dit: ik was jong en naïef; ik wist niet wat een show echt de moeite waard maakt.
Gelukkig kan ik nu het goede spul waarderen. Stargate SG-1 is niet goed. De 12-jarige ik zou dol zijn op elk afgezaagd stukje ervan, elke stroeve dialoog, elk overbodig technobabbeltje. Het schrijven is meer dan banaal; het is zo saai en ongeïnspireerd dat je _Star Trek: Voyager_ zou moeten missen. Als ik door jouw show naar de slechtste _Star Trek_ ooit verlang, zit je in de problemen. De film Stargate is een heerlijk, schuldig genoegen, met in de hoofdrollen James Spader en Kurt Russell, vol fascinerende Egyptische architectuur en cultuur, een prachtige musicalsong en coole sciencefictionideeën. Met uitzondering van een beetje van de oorspronkelijke muziek, komt niets van wat de film leuk maakte in dit programma voor. Zelfs Richard Dean Anderson, die MacGyver kijkbaar en legendarisch maakte, lijkt in de meeste afleveringen half in slaap te zijn gevallen.
Het budget moet heel laag zijn geweest, want de sets zien er soms uit als iemands kelder. De cinematografie is niet veel beter, net zo vanille en saai als het scenario. Het verbaast me dat er met veel meer stijl (zoals _Farscape_ ) en inhoud (zoals _The Battlestar Galactica_ ) kleinere, minder fanatieke fanbases zijn dan deze zooi.

text_en:
When I was younger I really enjoyed watching bad television. We've all been guilty of it at some time or another, but my excuse for watching things like "Buck Rogers in the 25th Century" and "Silver Spoons" is this: I was young and naive; ignorant of what makes a show really worthwhile.

Thankfully, I now appreciate the good stuff. Stargate SG-1 is not good. The 12 year-old me would love every hackneyed bit of it, every line of stilted dialogue, every bit of needless technobabble. The writing is beyond insipid; so bland and uninspired it makes one miss Star Trek: Voyager. If your show makes me long for the worst Trek show ever, you're in trouble.

The film Stargate is a wonderful guilty pleasure, anchored by two solid performances by James Spader and Kurt Russell, full of fascinating Egyptian architecture and culture, a wonderful musical score, and cool sci-fi ideas. With the exception of a little of the original music, none of what made the film fun appears in this show. Even Richard Dean Anderson, who made MacGyver watchable and Legend interesting, seems like he's half asleep most episodes.

The budget must have been very low because the sets sometimes look like somebody's basement. The cinematography isn't much better, as vanilla and dull as the scripts. It amazes me that shows with a lot more style (like Farscape) and substance (like the reimagined Battlestar Galactica) have smaller, less rabid fanbases than this pap. It just doesn't deserve it.


text:
Ik kan niet geloven hoe populair dit programma is. Ik beschouw mezelf als een enthousiaste sf-fan. Ik heb talloze sf-romans gelezen en heb veel sf-films en tv-programma's gezien. Ik zou dit niet eens als echte sf willen beschouwen. Elke aflevering die ik heb gezien was een slappe, verwaterde versie van een aflevering van _Star Trek_, zonder iets wat het interessant of opwindend zou kunnen maken.
Het is in wezen een stel mensen die in legerkleding rondhangen en over iets saais praten, die af en toe door de Stargate gaan en dan op een planeet terechtkomen die er net zo uitziet als de Aarde, met mensen die er net zo uitzien en net zo klinken als Mensen! Het leek me een extreem goedkoop programma. De personages zijn allemaal vergeetbare, eendimensionale uitsneden, en de vele pogingen tot humor lopen op niets uit. Het doet me denken aan een reclame met een beroemde atleet die probeert grappig te zijn, maar dat is hij niet. Het is gewoon triest.
De film was ook verschrikkelijk. Er is zoveel te doen met een poort door de ruimte, en toch is elke plek waar de mensen van het leger heen gaan BETER! Dit getuigt niet van fantasie! Ik vond de tv-serie _Alien Nation_ van een paar jaar geleden (gebaseerd op de film _Alen Nation_ ) eigenlijk veel beter. Die serie had goede verhaallijnen en fatsoenlijke personages. Ik was niet dol op _Alen Nation_, maar vergeleken met deze overschatte rotzooi was het geweldig! In tegenstelling tot de grote nieuwe 'Battlestar Galactica'-serie, imiteerde 'Stargate' het uiterlijk en de sfeer van de slappe film maar al te goed! Ze hadden op zijn minst het afgezaagde 'toilet doorspoelen'-effect moeten updaten als iemand door Stargate liep.

text_en:
I cannot believe how popular this show is. I consider myself an avid sci-fi fan. I have read countless sci-fi novels and have enjoyed many sci-fi movies and TV shows. I really wouldn't even consider this true sci-fi. Every episode I have sat through was like a lame, watered down version of a Star Trek episode, minus anything that might make it interesting or exciting.

It's basically a bunch of people standing around in ARMY fatigues, talking about something boring, who occasionally go through the Stargate and end up on a planet that looks just like Earth, with people who look and sound just like Humans! It seemed extremely low budget. The characters are all forgettable one dimensional cutouts, and the many attempts at humor fall flat. It reminds me when you see a commercial with a famous athlete in it, trying to be funny, but he is not. It is just sad.

The movie was terrible as well. There is so much you can do with a portal through space, yet every place the ARMY people go is BORING! This shows no imagination! I actually thought the TV series "Alien Nation" from a few years back (based on the movie Alien Nation) was much better. That show actually had good story lines and decent characters. I wasn't crazy about "Alien Nation", but compared to this overrated crap, it was great!

Also, unlike the great new "Battlestar Galactica" series, "Stargate" copied the look and feel of the lame movie too closely! They should have at least updated the cheesy "toilet flushing" special effect of whenever somebody goes through the Stargate.


text:
Ik kijk er nu naar op roze (Servisch tv-station) en ik moet zeggen dat het een zootje is. Oppervlakkig, geen acteerwerk, de effecten te slordig ik bedoel, wie heeft deze serie gemaakt?
Dit was een stomme poging van de Studio's om meer geld te verdienen aan het succes van de film. Oké. De film was geweldig in 1994 toen hij uitkwam. Maar de serie?
Soms kun je zien hoe idioot de zinnen zijn in de spraak van de personages. Ik bedoel, hebben ze echt iemand betaald om dat te schrijven, was dat een familielid van iemand in de Studio? Dit is geen SciFi.
De film was de bom, de serie was waardeloos.

text_en:
Im watching it now on pink (Serbia TV station) and I must say this is a crap. Shallow, no acting, effects too sloppy I mean, who made this series?

This was a stupid attempt of the Studios to make some more money on the success of the film. OK. The film was great in 1994 when it came out. But the series?

Some times you can see how idiotic the lines are in the speech of the characters. I mean, did they actually pay someone to write that, was that someones relative at the Studio? This is no SciFi.

The film was the bomb, the series suck.


text:
Omdat ik de eerste tien afleveringen heb gezien, moet ik zeggen dat deze serie waardeloos is.
Wat me het meest dwarszit, is dat de serie in Canada is opgenomen. Ik weet dat het goedkoper is, maar ze hadden hem in Californië moeten opnemen, zodat we scènes in de woestijn hadden kunnen hebben. Dat zou meer bij de film hebben gepast. De eerste scène waarin ze buiten in een andere wereld zijn, is in de bergen, met veel dennenbomen waar het koud lijkt. Dat voelt niet erg Egyptisch. Wat zo goed werkte in de film, was dat het voelde alsof je in het oude Egypte was. En dan is er nog Richard Dean Anderson. Hij is geen Kurt Russel. Oké, hij doet zijn werk goed en hij probeert Russels optreden een beetje te imiteren, maar hij is gewoon niet zo cool als Russel. En hij is bij lange na niet zo'n goede acteur als Russel. En Russells manier om O Neill te spelen, nou, die was veel cynischer. Andersons O Neil is veel te soft. Ik vond het wel leuk dat Russels versie net zo was.' Het kon hem geen zier schelen en het kostte hem geen enkele moeite de bom tot ontploffing te brengen, tot het einde van de film.
Michael Shanks doet het heel goed als Jackson, hoewel hij het van James Spader overneemt.
Teal'c is een echt irritant personage. Hij is Jaffa. Geen Jaffa. Gewoon Jaffa. Aaaaargh! Een voormalige lijfwacht van een zielige Ra-figuur, die je alleen nog maar in de piloot en één andere aflevering tot nu toe hebt gezien. Teal'c praat en gedraagt zich als een robot. Ik heb beter acteerwerk gezien van Jean Claude van Damme.
En het feit dat Teal'c en de Ra-figuur en de mensen die ze in de film hebben gered opeens Engels spreken, is ook ongelooflijk stom. Wat de buitenaardse wezens in de film zo angstaanjagend maakte, was dat ze een oude taal spraken en echte monsters waren.
Wat de special effects betreft, die zijn echt goed in de piloot. Maar de zeer zeldzame effecten in de eigenlijke show zijn slecht en zien er goedkoop uit. Vooral op een planeet die ze met kristallen bezoeken. Het is zo duidelijk dat ze rondlopen op een geluidspodium met een slecht gemaakt schilderij op de achtergrond. Het is een belediging voor ons kijkers dat ze het er zo goedkoop hebben laten uitzien. Vooral omdat ze het voor een blauw scherm met een cgi-achtergrond hadden kunnen maken.
De X-files hadden betere effecten toen ze hun eerste afleveringen in 1993 uitzonden. Dat was 4 jaar voordat SG-1 begon. En ze hadden niet het kennelijke budget van twee miljoen dollar per aflevering, dat SG-1 zogenaamd had. Ze moeten al het geld aan de catering hebben besteed. Want ik zie het niet op het scherm.
Ongelooflijk saaie en zinloze show, die geweldig had kunnen zijn als ze de show in Hollywood hadden opgenomen met een groter budget en betere schrijvers en betere personages.

text_en:
Having seen the first ten episodes, I must say this show sucks.

What bothers me the most, is that the show was shot in Canada. I know it's cheaper, but they should have shot it in California, so we could have had scenes in the desert. That would have been more true to the movie. The first scene where they are outside in another world is in the mountains, with lots of pinetrees where it looks cold. That does'nt feel very Egyptian. What worked so well in the movie was that it felt like you were in the ancient Egypt. Here it feels like they're running around fighting aliens in a Canadian forrest. And it's so lame that appaerantly, on other planets, the fall comes as well. You can see leaves on the ground in the forrests that all look like forrests outside Vancouver. It just makes the show even more unbelievable and dumb.

And then there is Richard Dean Anderson. He is no Kurt Russel. Sure he does a decent job and he tries to copy Russels performance a little bit, but he is just not as cool as Russel. And not nearly as good an actor as Russel. And Russells way of playing O Neill, well he was much more cynical. Andersons O Neil, is way too soft. I liked it that Russels version just did'nt give a s*** and had no trouble detonating the bomb until the very end of the movie.

Michael Shanks does a really good job as Jackson though taking over from James Spader.

Teal'c is a really annoying character. He is Jaffa. Not a Jaffa. Just Jaffa. Aaaarrgh!! A former bodyguard of a pathetic Ra character, seen only in the pilot and in one other episode so far. Teal'c speaks talks and acts like a robot. I've seen better acting from Jean Claude Van Damme.

And the fact that Teal'c and the Ra character and the people they saved in the movie, can speak English all of a sudden is also incredibly dumb. What made the aliens so scary in the movie was that they spoke an ancient language and were real monsters.

As for the special effects, they are really good in the pilot. But the very rare effects in the actual show are badly done and looks cheap. Especially a planet they visit with crystals. It's so obvious they walk around on a soundstage with a badly made painting in the background. It's an insult to us viewers that they made it look so cheap. Especially when they could have made it in front of a bluescreen with cgi backgrounds.

The X-files had better effects when they aired their first episodes in 1993. That was 4 years before SG-1 started. And they did'nt have the apparent two million dollar budget per episode, that SG-1 supposedly had. They must have spend all the money on catering. Because I don't see it on the screen.

Incredibly boring and pointless show, that could have been great if they had shot the show in Hollywood with a bigger budget and better writers and better characters.


text:
Hoe komt het dat iedereen elkaar volmaakt kan begrijpen zonder apparaten als universele vertalers of vertaalmicroben? Beseften de makers van dit programma dat mensen die uit verschillende delen van de aarde werden gehaald, in verschillende tijdsdimensies (Attilla de Hun was geen tijdgenoot van pre-geletterde Helleense culturen, evenmin waren de Vikingen tijdgenoten van de bouwers van de Piramide), verschillende talen spreken en nooit een taal kunnen ontwikkelen die zo lijkt op het hedendaagse Engels (behalve de verbuigingen die ze "niet" gebruiken), dat is beïnvloed door Latijn, oud-Grieks, Deens en Frans?
2 Culturele verschillen kunnen dat niet? Het is zo gemakkelijk te overwinnen, het vertrouwen moet gewonnen worden, maar overal waar het team arriveert, worden ze zonder enige achterdocht verwelkomd en beginnen ze mensen te commanderen alsof ze hun leiders zijn. Natuurlijk zouden echte fans zeggen dat ze als goden worden beschouwd. De mensen die ze ontmoeten, zouden geschokt moeten zijn door hun technologie en hen van hekserij en dergelijke beschuldigen.
3 Historische achtergrond: geen. Het zou je vaag kunnen doen denken aan de Griekse of Vikingcultuur, maar iedereen kan een stel tafelkleden aantrekken of naar een plaatselijke kostuumverhuurder rennen voor een plastic helm met hoorns en beweren dat hij er zo uitziet. Een theatergroep in een kleine stad heeft waarschijnlijk betere rekwisieten.
4 Saai! Weer zo'n waardeloze Canuck-productie, die op onverklaarbare wijze tien lange jaren doorging. Als kinderserie zou hij het kunnen halen, maar iedereen die ook maar een beetje verstand heeft van menselijk gedrag en taal zou het niet kunnen verdragen om ook maar naar de eerste twaalf afleveringen van seizoen 1 te kijken, zoals ik net heb gedaan. Ik wilde heel graag geloven dat ik een fatsoenlijke sciencefictionserie had gevonden, anders zou ik hem afsluiten en mijn computer na de eerste vijf minuten van dit toevluchtsoord ontdoen!

text_en:
1 How is it that everyone can understand each other perfectly without devices like universal translators or translator microbes? Did the creators of this show realize that people who were taken from different parts of the earth, in different time frames (Attilla the Hun wasn't a contemporary of preliterate Hellenic cultures, nor were the Vikings contemporary to the Pyramid builders) speak different languages and can never develop a language so similar to modern day English(except for the inflections they "do not" use), which has been influenced by Latin, ancient Greek, Danish and French?

2 Cultural differences can't be overcome so easily, trust has to be won, yet everywhere the team arrives they are welcomed without any suspicion and start ordering people around like they are their appointed leaders. Of course real fans would comment that they are perceived as gods. The people they meet should be shocked by their technology and accuse them of witchcraft and the like.

3 Historical background: none. Visually it might vaguely remind you of Greek or Viking culture, but anyone can dress in a bunch of tablecloths or run to a local costume rental for a plastic helmet with horns and claim to look the part. A small-town theater group probably has better props.

4 Boring! Another lame Canuck production, which inexplicably ran for ten long years. As a kids show it could make the grade, but anyone who has a little knowledge about human behavior and language couldn't bear to even watch the first twelve episodes of season 1, like I just did. I very much wanted to believe I had found a decent sci-fi show, otherwise I would shut it of and cleansed my computer of this refuge after the first five minutes!


text: De episodische versie van Robert Heinleins _Starship Troopers_ speelt zich in een dodelijk traag tempo af. Johnny Rico verlaat zijn ouders, het (niet erg aantrekkelijke) meisje dat hij begeert, en voegt zich bij de mobiele infanterie. De buitenaardse wezens in de show lijken in niets op de barbaarse insecten uit de film. In plaats daarvan zijn het inktvisachtige monsters die lasers uit hun mond schieten.<br />Terwijl ik naar deze versie zat te kijken, stond ik er voortdurend van te kijken hoe sappig ze het allemaal hebben weten te maken. De serie gaat voornamelijk over de relatie tussen de rekruten en de pijnlijke, langdurige blikken die ze elkaar toewerpen door hun vizier, met soms een synthetische popsong uit de jaren tachtig die opduikt tijdens de schaarse gevechten die uiteindelijk in de laatste paar afleveringen opduiken. Wat de constructie betreft is de serie aan Top Gun verschuldigd dat hij veel deelt in termen van ijsberen en inhoud (en alles wat dat inhoudt).

text_en:
The episodic version of Robert Heinlein's Starship Troopers plays out at a deathly slow pace, following Johnny Rico leaving his parents, the (not very attractive) girl he lusts for, and joining the mobile infantry. The aliens in the show are nothing like the barbaric bugs from the film, instead being squid-like monsters that shoot lasers out of their mouths.

Throughout watching this version, I was continually amazed at just how fruity they've managed to make the whole thing. The show is concerned mostly with the relationships between the recruits, and the aching, prolonged gazes they give each other through their battle armour visors, with 80s synth pop sometimes arriving *during* the sparse battle sequences which at last turning up in the final few episodes. In terms of construction, it owes a debt to Top Gun, sharing much in terms of pacing and content (and all that implies).


text: Je kunt maar beter Paul Verhoeven's kiezen, ook al heb je het gezien.

text_en: You'd better choose Paul Verhoeven's even if you have watched it.


text:
De plot van deze verschrikkelijke film is zo ingewikkeld dat ik de spoiler heb ingeschakeld omdat ik niet zeker weet of ik iets prijsgeef. Het publiek ziet eerst een man in Jack the Ripper-kleren die honderd jaar geleden een oude man vermoordt in een steegje. Dan zijn we in de moderne tijd en zoekt een jong Australisch stel een huis. We krijgen een ongelooflijk lange rondleiding door het huis en de man ziet een gestalte in een oude spiegel. Er woonde een vrouw van honderdvijf. Er zijn ook grote ijzeren panelen die een muur in de studeerkamer bedekken. Een ouderwets scheermes valt eruit als ze aan het verbouwen zijn en de man houdt het. Ik denk dat hij bezeten raakt van het scheermes omdat hij rare dromen krijgt. O ja, het echtpaar kan geen kind krijgen omdat de man losse flodders afvuurt.
Een of andere schimmel lijkt tegen de muur op te klimmen nadat het echtpaar de ijzeren panelen heeft verwijderd en de schimmel heeft de vorm van een mens. Aan het eind van het verhaal is er een complot over een grote berg geld & de echtgenoot vermoordt de bewaker & een collega en steelt het geld. Zijn vrouw is plotseling zwanger.
Wat is er in godsnaam aan de hand?? Wie weet?? Er wordt niets uitgelegd. Was de 105-jarige vrouw het kind van de seriemoordenaar? Het kleine zusje? WAAROM ZOU DE SLACHTOFFER ZICH IN DE RUIMTE HOUDEN? WAAROM ZOU DE SLACHTOFFER ZICH IN DE RUIMTE HOUDEN? ZOU DE SLACHTOFFER DOOR ZIJN GEZIN in de kelder worden opgesloten? ZOU DE SLACHTOFFER DOOR ZIJN GEZIN in de kelder worden opgesloten? WIE IS DE SLACHTOFFER, EN WAAROM ZOU HIJ DAAR ZO SNEL DE SLACHTOFFER KRIJGEN? WAAROM HEEFT DE SLACHTOFFER MENSEN VERMOORD? We zien alleen die ene oude man die is vermoord. Was er een patroon of een motief of iets dergelijks? WAAROM WORDT DE VRIJHEID VAN DE VRIJHEID VAN DE SLACHTOFFER WAARD? IS HET HET VERDOMDE GEbroed van de SLACHTOFFER? Is het hem gelukt om het zaad van de echtgenoot te infiltreren? En waarom is de echtgenoot, als hij in staat was om een enorme, potige bewaker te overmeesteren en te vermoorden, niet in staat om zijn vrouw te overmeesteren? En hoe krachtig is het voltagesysteem in Australië, dat hij gewoon door de kamer vliegt als hij alleen maar een lichtdraad doorsnijdt? En waarom blijft de vrouw in huis? Is ze nu bezeten door de seriemoordenaar? Wordt de baby de reïncarnatie van de moordenaar?
Deze film was zo'n frustrerende ervaring dat ik mijn PBS-station wilde bellen om mijn geld terug te vragen! Het enige leuke aspect van dit verhaal was dat ik de echtgenoot een groot deel van de tijd in zijn boxershort zag rondrennen, maar zelfs dat kon deze verwarde, onsamenhangende puinhoop niet goedmaken.

text_en:
The plot of this terrible film is so convoluted I've put the spoiler warning up because I'm unsure if I'm giving anything away. The audience first sees some man in Jack the Ripper garb murder an old man in an alley a hundred years ago. Then we're up to modern day and a young Australian couple is looking for a house. We're given an unbelievably long tour of this house and the husband sees a figure in an old mirror. Some 105 year old woman lived there. There are also large iron panels covering a wall in the den. An old fashioned straight-razor falls out when they're renovating and the husband keeps it. I guess he becomes possessed by the razor because he starts having weird dreams. Oh yeah, the couple is unable to have a baby because the husband is firing blanks.

Some mold seems to be climbing up the wall after the couple removes the iron panels and the mold has the shape of a person. Late in the story there is a plot about a large cache of money & the husband murders the body guard & a co-worker and steals the money. His wife is suddenly pregnant.

What the hell is going on?? Who knows?? NOTHING is explained. Was the 105 year old woman the child of the serial killer? The baby sister? WHY were iron panels put on the wall? How would that keep the serial killer contained in the cellar? Was he locked down there by his family & starved to death or just concealed? WHO is Mr. Hobbs and why is he so desperate to get the iron panels?? He's never seen again. WHY was the serial killer killing people? We only see the one old man murdered. Was there a pattern or motive or something?? WHY does the wife suddenly become pregnant? Is it the demon spawn of the serial killer? Has he managed to infiltrate the husband's semen? And why, if the husband was able to subdue and murder a huge, burly security guard, is he unable to overpower his wife? And just how powerful is the voltage system in Australia that it would knock him across the room simply cutting a light wire? And why does the wife stay in the house? Is she now possessed by the serial killer? Is the baby going to be the killer reincarnated?

This movie was such a frustrating experience I wanted to call my PBS station and ask for my money back! The ONLY enjoyable aspect of this story was seeing the husband running around in just his boxer shorts for a lot of the time, but even that couldn't redeem this muddled, incoherent mess.


text: Een van de redenen waarom ik zo onder de indruk was van Foxx' acteerprestaties in _Ray_, was dat ik me nooit had kunnen voorstellen dat hij ooit een Oscar in de wacht zou slepen. Als mensen me vijf jaar geleden hadden verteld dat Jamie Foxx op een dag een Oscar in de wacht zou slepen, zou ik ze recht in hun gezicht hebben uitgelachen. Wie weet? Misschien is het beter voor hem om zich tot het drama te beperken, want als je naar _Bat_ kijkt, is het duidelijk dat komedie niet zijn sterkste kant is. Ik zweer het je, Jamie speelt in deze film zo'n grote rol dat het me verbaast dat zijn gezicht er niet af valt. En waarom moet hij bij elke gelegenheid die hij krijgt die stomme stemmen nadoen? Iedereen die bekend is met komieken als Bob Newhart en Steven Wright, weet dat het niet nodig is om luidruchtig en onhebbelijk te zijn als je komedie speelt. Als een grap grappig is, is hij ook grappig. Als hij niet grappig is, maakt een of ander idioot accent hem niet grappiger. Het probleem dat ik heb met sommige komieken die besluiten om te gaan acteren, is dat ze het leuker vinden om te lachen om hun rol. In het echte leven hebben normale mensen niet altijd geestige opmerkingen en kwinkslagen. Zoals Albert Brooks zei in een interview over zijn personage in 'Taxi Driver', is het belangrijk om grappig te zijn als je personage, in plaats van grappig te zijn als komiek. Een goed voorbeeld van Jamies overtreding van die regel is de misselijkmakende scène waarin zijn politiefoto's worden genomen, en hij als een model voor die foto's gaat poseren. Als een gewoon mens in de gevangenis zou worden gegooid, zou hij dan echt zo idioot doen terwijl zijn foto's worden gemaakt? En zou de politie hem dan niet op zijn kop geven? In de film komen veel van dat soort scènes voor. Een andere afschuwelijke scène is die waarin Jamie zonder het te weten met de schurk aan de telefoon hangt, en hij een nep-Caraïbisch accent aanneemt. Niet grappig! Om nog maar te zwijgen van het feit dat Jamie nooit lijkt te beseffen wanneer er een grap wordt gemaakt. Een komische voorstelling geven vereist geduld, terwijl hij recht op de clou afgaat, of het nu het juiste moment is of niet. Ik ben niet eens een grote fan van Mike Epps, maar zelfs zijn optreden is goed in vergelijking met dat van Jamie. Eigenlijk is dit de eerste keer dat ik me een beetje opgelucht voelde wanneer hij op het toneel verscheen. Epps heeft dezelfde gebreken als het op komedie aankomt, maar hij kiest tenminste voor een wat ingetogener aanpak. Een van de weinige lichtpuntjes in deze klungelige komedie is David Morse, een zwaar onderschatte acteur die vooral bekendstaat om zijn bijrollen als schurken. Hij lijkt de enige acteur in de film te zijn die zich bezighoudt met het gronden van de film. Maar Doug Hutchison, de Green Mile-ster, is walgelijk over de top als de schurk. Een grote verrassing, als je bedenkt dat hij in 'The Green Mile' een uitmuntende voorstelling gaf en ook een zware rol speelde. Antoine Fuqua heeft zijn kwaliteiten als regisseur bewezen in films als 'The Replacement Killers' en 'Training Day'. Zelfs in 'Aas' laat hij zien dat hij een verdomd goede actiescène kan regisseren. Zijn enige probleem leek het straffen van Jamie Foxx te zijn, die waarschijnlijk de helft van het script improviseerde met de ene na de andere slechte grap. Tenzij je een fanatieke fan van Foxx bent, hap alsjeblieft niet.

text_en: ...that Jamie Foxx would ever deliver such a wonderful, Oscar-winning performance. One of the reasons why I was so impressed with Foxx's performance in "Ray" was because from watching his hammy, obnoxious acting in movies like "Bait" and "Booty Call," I would never imagine he would ever hold the Oscar. If people told me five years ago that Jamie Foxx was one day going to win an Oscar, I would laugh right in their faces. Who knows? Maybe he's better off sticking to drama, because if you watch "Bait," it's clearly evident that comedy is not his forte. I swear, Jamie mugs so much in this movie that I'm surprised his face didn't fall off. And why does he have to do those stupid voices at every chance he gets? Anyone familiar with comedians like Bob Newhart and Steven Wright knows that doing comedy doesn't require being loud and obnoxious. If a joke is funny, it's funny. If it's not funny, then doing some crazy accent is not going to make it any funnier. The problem I have with some comedians who decide to try acting is that they favor getting laughs over being in character. In real life, normal people don't always have witty comebacks and quips. Like Albert Brooks said in an interview discussing his character in "Taxi Driver," it's important to be funny as your character, rather than be funny as a comedian. A prime example of Jamie violating that rule is the nauseatingly awful scene where his mug shots are being taken, and he starts posing for the photographs like a model. If a regular person were being thrown in jail, would he really be acting goofy while having his mug shots taken? And wouldn't the police try to scold him if he was? There are many scenes like that throughout the film. Another awful sequence is one where Jamie is on the unwittingly on the phone with the villain, and he starts doing a phony Caribbean accent. Not funny! Not to mention Jamie never seems to acknowledge the timing of a joke. Giving a comedic performance requires patience, whereas he goes straight to the punchline, whether it's the right time for it or not. I'm not even a big Mike Epps fan, but even his performance is good in comparison to Jamie's. As a matter of fact, this is the first time I felt somewhat relieved whenever he would appear on screen. Epps has the same flaws when it comes to comedy, but at least he chooses a more low-key approach. One of the few bright spots in this clunker of a comedy is David Morse, a highly underrated actor mostly known for his supporting roles as villains. He seems to be the only actor in the film concerned with grounding it in reality. However, fellow "Green Mile" star Doug Hutchison is disgustingly over-the-top as the villain. A big surprise, considering he gave a superb performance in "The Green Mile," also playing a heavy. Antoine Fuqua has proved his directing chops in movies like "The Replacement Killers" and "Training Day." Even in "Bait," he shows he can direct a hell of an action sequence. His only problem seemed to be in disciplining Jamie Foxx, who probably improvised half the script with one bad joke after another. Unless you're a die-hard fan of Foxx, please don't take the bait.


text: Na een dag werken ging ik zitten om me te ontspannen en zette ik de filmkanalen aan. De film verscheen op de gids en klonk interessant, dus ik zette hem vlak voordat hij begon aan. De eerste 30 minuten waren genoeg om mijn belangstelling te wekken, maar het gebrek aan acteertalent van Jamie Foxx en de trage plotbewegingen maakten dat ik tijdens de film wilde opstaan om eten te gaan zoeken. Als er enige eer te behalen valt aan het acteren in deze film, dan moet die naar David Morse gaan, die in elk geval probeert de film interessant te maken. Al met al moet je niet van plan zijn om indruk te maken op je vrienden door deze film te kiezen als huurder voor een filmavond.

text_en: After a day at work, I sat down to relax and turned on the movie channels. The movie came up on the guide and sounded interesting so I tuned in just before it started. The first 30 minutes were enough to make me interested, but the lack of acting ability in Jamie Foxx and the slow plot movement made me want to get up and find food during the movie. If there is any credit to be given for acting in this movie it should go to David Morse who at least tries to make the movie interesting. All in all, don't plan on impressing your friends by picking this one as a renter for a movie night.


text: Jamie Foxx is mijn favoriete komiek. Maar ik heb het gevoel dat hij zich heeft laten omkopen om zijn eerste grote budgetrol te krijgen. Foxx treedt in de voetsporen van mensen als Chris Tucker, Martin Lawrence en Dave Chapple, die hun talenten hebben vergooid aan stereotiepe producenten die zwarte mannen die mooie misdaden plegen een grappig idee vinden (Zie: Money Talks, Blue Streak).<br />Oké, ik heb een paar keer gelachen en ik geef toe dat al deze komieken nog steeds hilarische rollen krijgen, maar ik zou het geweldig vinden om te zien hoe deze mannen hun ala Marlon Wayans verbreiden in Requiem to a Dream. Of hoe Tommy Davidson en Damon Wayans In Living Colors vertolken in Spike Lee's satire Bamboozled.

text_en:
Jamie Foxx is my favorite comedian. However, I feel that he sold out in order to gain his first big budget lead role. Foxx follows in the footsteps of the likes of Chris Tucker, Martin Lawrence and Dave Chapple, who have all seen their talents wasted by stereotyping producers who think black males who commit pretty crimes is a funny concept (See: Money Talks, Blue Streak).

Okay I laughed a few times and granted all of these comedians continue to pick up hilarious roles, but I would love to see these guys branch out ala Marlon Wayans portrayal in Requiem to a Dream. Or In Living Color's Tommy Davidson and Damon Wayans moving performances in Spike Lee's satire Bamboozled.


text: Jamie Foxx is leuk, maar deze film is al eerder gemaakt. De slechterik speelt een'malkovitsjiaans' personage uit _In the Line of Fire_. De politie doet er alles aan om de slechterik te vinden <0xE2><0x80><0x93> en natuurlijk heeft de goede man twee groepen slechteriken en een groep agenten achter zich aan <0xE2><0x80><0x93> en ondertussen probeert hij gewoon een nieuw blad om te draaien.

text_en: Jamie Foxx is fun but this movie has been done before. The bad guy plays a "malkovichian" character from "In the Line of Fire". The cops will do anything to find the bad guy - and of course the good guy has two sets of bad guys and one set of cops after him - all the while he is just trying to turn over a new leaf...


text:
Nou, ik kan en zal heel kort zijn. Dit is een verkeerd uitgebalanceerde, niet-overtuigende film die een beetje beter had kunnen zijn. Het script lijkt niet te weten hoe het verder moet... van grappig tot serieus tot en met... het is een beetje dwaas. Dat, plus te veel zinnen die we al eerder hebben gehoord: 'de hacker is in florida, of nee, hij is in de gekte, nee, hij is in... hij neukt het signaal.'
4 van de 10.
4 van de 10.

text_en:
Well, i can and will be very short. This is a wrong-balanced, non-convincing film that could have been a little bit better. The script seems to not know which way to go ... from funny to cliche-wise serious... it's a bit silly. That plus too much sentences we have heard before "the hacker is in florida, or no, he is in madrid, no he is in ... , he is screwing the signal".

4 out of 10


text: De fotografie was te schrikachtig om te volgen. Donkere scènes waren moeilijk te zien.<br />Had een goede verhaallijn die jammer genoeg ergens verloren is gegaan. Te veel lawaai voor wat er echt gebeurde.

text_en:
photography was too jumpy to follow. dark scenes hard to see.

Had good story line too bad it got lost somewhere. Too noisy for what was really happening Bottom line is it's a baddddd movie


text:
Dit is de eerste keer dat ik een film met Jamie Foxx zie, en ik durf te wedden dat het ook de laatste keer zal zijn. Ik begreep niet waarom hij zo grappig was, hoewel de mensen in het publiek het erg grappig vonden als hij een gezicht trok naar de camera, of als hij zei: 'Ik ga even douchen.'
De plot is volkomen voorspelbaar. De slechterik komt achter de goedaardige aan. De goedaardige heeft een vrouw, dus gebruikt de slechterik haar. Tussendoor maken de autoriteiten er een potje van. De laatste scènes zijn volslagen ongeloofwaardig. Je besteedt twee jaar en miljoenen dollars aan het opsporen van een vent, maar je doet je huishoudelijk werk niet om een triviaal raadsel op te lossen?
'Daar.' Het acteerwerk is niet geweldig, er is niet veel plot of verhaallijn, en de opnamen zijn in MTV-stijl gedaan. Verspil je geld niet aan deze film.

text_en:
This is the first time I ever saw a movie with Jamie Foxx, and I bet it will be my last. I failed to see why he was funny, although people in the audience thought it was very funny when he made a face to the camera, or for saying "I am going to take a shower".

The plot is completely predictable. The bad guy comes after the good guy. The good guy has a woman, so the bad guy uses her. In between, the officials screwing up. The final scenes are utterly unbelievable. You spend 2 years and millions of dollars chasing a guy, but you don't do your home work to solve a trivial riddle?

There's no great acting, there isn't much of a plot or storyline, and the shooting is done MTV style. Don't waste your money on this one.


text:
Ik ben gek op Jamie Foxx.
En ik ben dol op 99 procent van alle films die ik zie.
En ik liep deze film uit.
Nu moet ik toegeven dat het misschien iets te maken had met de twee blanke vrouwen van middelbare leeftijd achter in de zaal die om elk klein dingetje lachten ('O nee, Jamie klopt op een deur! HEE HEE HEE!'), maar... dit was gewoon zo ongelooflijk irritant. Er mocht geen langdurig camerashot zijn, en geen camerashot vanuit een conventionele hoek... alles moest recht in je gezicht, luid en irritant.
De slechterik probeerde gladjes en Malkovich-achtig te zijn, maar op dit moment is het gewoon oud en moe. Hij had niets nieuws of interessants bij zich. Uit alle personages komen te veel regels die je zag aankomen, te veel regels die je eerder hebt gehoord, en te veel regels voor 'harde jongens'... en ik vind dat soort dingen eigenlijk niet zo erg, zolang het maar een beetje origineel is. In feite was de hele ondersteunende cast eigenlijk gewoon waardeloos.
Ik ben gek op Jamie Foxx, en ik vind hem echt grappig, en ik vond hem grappig in deze film... maar bij lange na niet grappig genoeg om al het andere te kunnen verdragen.
Deze film had minder schietpartijen nodig, minder irritante camerabeelden, meer emotie, meer gevoel, en meer Jamie Foxx. Ik gaf hem een 2.

text_en:
I love Jamie Foxx.

And I enjoy 99% of all movies I see.

And I walked out of this one.

Now, I admit, it may have had something to do with the two middle-aged white women in the back of theatre who laughed at every little thing ("Oh no, Jamie's knocking on a door! HEE HEE HEE!"), but... this was just so incredibly annoying. There could be no sustained camera shot, and no camera shot from a conventional angle... everything had to be in-your-face, loud, and annoying.

The bad guy tried to be smooth and Malkovich-like, but at this point, it's just old and tired. He brought nothing new or interesting. From all the characters, too many lines you saw coming, too many you've heard before, and too many "tough guy" lines... and I don't mind that sort of thing, really, as long as there's a bit of originality to it. In fact, pretty much the entire supporting cast just sucked.

I love Jamie Foxx, and I think he's really funny, and I thought he was funny in this movie... but not nearly funny enough for me to endure everything else.

This movie needed less shoot-em-up, less annoying camera shots, more emotion, more feeling, and more Jamie Foxx. I gave it a 2.


text: Wat? Hoort Jamie Foxx grappig te zijn? Gelooft hij echt dat hij grappig is? Nou, het is grappig om te zien hoe zelfverzekerd hij is als hij grappig is. De man heeft geen enkele identiteit... Ik bedoel, je kunt meteen zien wie zijn idolen zijn, Denzel Washington en Martin Lawrence, want hij doet echt zijn best om hen in de meeste van zijn films te imiteren. Het enige probleem is dat hij het slecht doet, onevenwichtig, en wat eruit komt is dat hij soms een beetje op Denzel lijkt, met die machohouding, en dan opeens Martin Lawrence wordt, de grappige en onhandige komiek. Er zit geen persoonlijk tintje aan dat alles, ik bedoel, hij draagt niets bij aan de persoonlijkheid die hij probeert te verkopen, en ik weet zeker dat hij persoonlijk niets te zeggen heeft. Hij is echt de saaie jongen in eigen persoon.<br />Ik hoopte echt op Hollywood, en dat de zwarte gemeenschap in Amerika iemand zou vinden die het supersterrendom zou lanceren, zoals Don Cheadle bijvoorbeeld, maar misschien dat de zielige Jamie de generatie vertegenwoordigt die de oude vervangt.

text_en:
What? Is Jamie Foxx supposed to be funny?Does he really believe he is funny?Well, it's funny watching his confidence in being funny.The man has no identity whatsoever...I mean you can immediately see who his idols are, Denzel Washington and Martin Lawrence, because he tries really hard to imitate them in most of his movies.The only problem is that he does it bad, uneven, and what comes out are some parts where he somewhat looks like Denzel, with that macho-s**t attitude and then abruptly goes to being Martin Lawrence, the funny and clumsy-silly comic. There's no personal touch to all that, I mean he contributes nothing to the personality he tries to sell, and I'm sure he has nothing to say personally. He really is Mr. Dull-boy in person.

I was really hoping Hollywood, and the black community in America would find somebody better to launch into super stardom, like Don Cheadle for example, but perhaps the pathetic Jamie better represents the generation that remixes the old.


text: Ik was een van de nogal wat figuranten in deze grote bom. Ik was toevallig op de juiste plaats om de veiligheid te waarborgen voor de racescènes in het A.I.R., zoals het toen heette. Godzijdank kwam mijn scène in de eerste paar minuten van de film en hoefde ik niet het hele stuk uit te zitten. Het was meer een groot feest dan een filmdecor maar ach, het betaalde goed. Aandacht voor details was geen sterk punt voor deze film, maar wie zou het zeggen. Het grappige was dat de auto's op de baan heel langzaam reden en in de film versnelden tot bijna de normale snelheid. Veel scènes werden veranderd naarmate ze werden gefilmd... ik denk om de kosten en de tijd te besparen. Maar iedereen had het zo naar zijn zin... en het kon niemand wat schelen!

text_en: I was one of quite a few extras in this big bomb. I just happened to be in the right place working safety for the race scenes at A.I.R. as it was know as back then.Thank goodness my scene in in the first few minutes of the movie and I don't have to sit through the whole thing. It was more of a big party than a movie set but hey, the pay was good.Attention to detail was not a strong point for this one, but who was going to know.The funny thing was seeing the cars in the track at the really slow speed and then in the movie speeded up to the what was close to normal speed.A lot of the scenes were changed as they were filmed I suppose to shave cost and time.But every one was having such a good time who cared!


text: Dit is beslist een van de slechtste films die ooit gemaakt en uitgebracht zijn door een grote Hollywoodstudio. De plot is gewoonweg stompzinnig. De dialogen zijn geschreven in clichés; daardoor kun je heel wat zinnen in het script afmaken. Het acteerwerk is belachelijk slecht, vooral dat van Rod Cameron. De 'choreografie' is dwaas en volkomen onerotisch. Je kunt alleen maar medelijden hebben met de recensent die de dans van de 23-jarige Yvonne als seksueel zag; het is gewoon een heel slechte choreografie. De balletscène in het begin van de film is vooral belachelijk. Als je van slechte films houdt en ervan houdt om een paar van Hollywoods sukkels uit te lachen, dan is dit iets voor jou. Ik heb de kleurenversie op VHS gekocht, die de film nog erger maakt. Door haar zware make-up ziet ze er altijd uit als een clown. En zij is het beste deel van de film. Wat een manier om een carrière te beginnen.

text_en: This is surely one of the worst films ever made and released by a major Hollywood studio. The plot is simply stupid. The dialog is written in clichés; you can complete a great many sentences in the script because of this. The acting is ridiculously bad, especially that of Rod Cameron. The "choreography" is silly and wholly unerotic. One can only pity the reviewer who saw 23-year-old Yvonne's dance as sexual; it's merely very bad choreography. The ballet scene in the film's beginning is especially ludicrous. If you are into bad movies and enjoy laughing at some of Hollywood's turkeys, this is for you. I bought the colorized version on VHS, making the movie even worse. Yvonne's heavy makeup, when colored, has her looking like a clown all the time. And she's the best part of this film. What a way to launch a career.


text: Deze film gaat over Britse krijgsgevangenen uit de Tweede Wereldoorlog die uit een kamp in Duitsland ontsnappen.<br />Ik vind 'The Wooden Horse' teleurstellend saai. Het onderwerp had spannend kunnen zijn, spannend en vol adrenaline, maar 'The Wooden Horse' wordt op een heel eenvoudige manier verteld. Het is een verzameling eenvoudige en slecht vertelde gebeurtenissen, zonder onderbrekingen en zonder spanning. De eerste helft vertelt hoe de krijgsgevangenen een tunnel groeven, maar de gebeurtenissen zijn zo eenvoudig, met niet genoeg blunders en bijna-botsingen om me nerveus te maken. De tweede helft van de film is nog erger, ze gaan gewoon van de ene plek naar de andere zonder dat er een kat-en-muisspelletje wordt gespeeld. En konden de personages maar wat minder praten en wat meer actie hebben in een actiefilm! Ik ben teleurgesteld in 'The Wooden Horse', het heeft het potentieel om een geweldige film te worden verspeeld.

text_en:
This film is about British prisoners of war from the World War II escaping from a camp in Germany.

I find "The Wooden Horse" disappointingly boring. The subject could have been thrilling, suspenseful and adrenaline fuelled, but "The Wooden Horse" is told in a very plain way. It's a collection of plain and poorly told events, with no suspension and thrill. The first half plainly tells how the prisoners of war dug a tunnel, but the events are so plain, with not enough blunders and close shaves to make me on edge. The latter half of the film is even worse, they are just moving from one place to another without any cat and mouse chase. And could the characters talk a bit less and have more action in an action film! I am disappointed by "The Wooden Horse", it wasted the potential to be a great film.


text: De eerste film, geregisseerd door D.W. Griffith, gaat over een stralend gelukkige koning (Arthur V. Johnson) en zijn koningin (Marion Leonard) <0xE2><0x80><0x93> maar wacht even! Als de koning de scène verlaat, maakt zijn koningin muziek met de Minstreel van het paleis (Henry B. Walthall). Als de koning de geliefden ontdekt, besluit hij een afschuwelijke wraakscène te spelen. Het is moeilijk te geloven dat de geliefden niet kunnen horen wat er tegen hen wordt bekokstoofd, hoewel de acteurs afwisselend luidruchtig (de geliefden) en stil (de betonmolens) proberen te kijken. Door de decors lijkt 'De verzegelde kamer' erg geënsceneerd. De uitvoeringen zijn goed en het verhaal is gemakkelijk te volgen.<br />***De verzegelde kamer (9/2/09)** D.W. Griffith van Arthur V. Johnson, Henry B. Walthall, Marion Leonard.

text_en:
Early film directed by D.W. Griffith; it features a gloriously happy King (Arthur V. Johnson) and his Queen (Marion Leonard) - but, wait! When the King leaves the scene, his Queen makes music with the palace's Minstrel (Henry B. Walthall). When the King discovers the lovers, he decides to enact a horrific Edgar Allen Poe-type revenge. It's difficult to believe the lovers can't hear those plotting against them; although the actors are trying to look alternately noisy (the lovers) and quiet (the cement mixers). The sets make "The Sealed Room" look very staged. The performances are okay, and the story is easy to follow.

*** The Sealed Room (9/2/09) D.W. Griffith ~ Arthur V. Johnson, Henry B. Walthall, Marion Leonard


text:
In tegenstelling tot mijn collega-recensenten probeer ik in elke film die ik zie altijd iets goeds te ontdekken. Ja, de kwaliteit van de montage en de belichting is abominabel, het acteerwerk is houterig en de openingsscène is uiterst misleidend met al die wellustige, lesbische vampiers met hun druipende bloed. Er moet iets mis zijn met de vertaling van het woord 'Bloedzuiger' uit het Italiaans in de titel; bijna alsof de producenten oorspronkelijk van plan waren een griezelverhaal te filmen en vervolgens van gedachten veranderden, maar zich niet konden veroorloven hun dramatische openingsscène op te geven, dus hebben ze het toch maar op de film geplakt.
Deze in 1975 gemaakte film is kortgeleden op dvd uitgebracht en heeft zijn eigen trailer, die in sommige opzichten gewaagder is dan in de film te zien is! Nu heeft iedereen die deze film koopt waarschijnlijk de synopsis al gelezen en weet wat hij kan verwachten: Italiaanse softporno uit het midden van de jaren zeventig. Ik heb hem gekocht omdat ik me aangetrokken voel tot Christa Nelli (meestal aangeduid als 'Krista Nell'). De afwezigheid van een cast van personages vind ik het meest frustrerend in veel van die Eurosleaze-films uit de jaren zestig en zeventig. Ik had gehoopt dat Imdb de cast van personages zou laten zien als je hun namen in de film hoort, maar zonder een castlijst is het erg moeilijk om ze in verband te brengen met de betreffende acteur. Ik denk dat Krista Nell 'Cora' speelde, maar onder dat enorme kapsel, kostuum en make-up is het moeilijk om haar echt te herkennen.
Er is voornamelijk een tweedimensionale weergave van de acteurs van hun rollen en niemand valt echt op. Misschien is er iets verloren gegaan bij het kopiëren. Wat waren de positieve punten? Nou, de muziek was sfeervol en als je van mooie, lesbische softporno houdt, is het daar natuurlijk goed. De buitenlocaties die zijn gebruikt waren goed en ik zou graag willen weten waar ze het kasteel op het eiland hebben gefilmd. Het schijnt te spelen in 'Ierland' (Het Noorden of de Republiek?) in 1902, dus iedereen draagt kostuums uit die periode. Sommige scènes vond ik onbedoeld grappig, vooral die seksscènes! Hoe dan ook, een leuke stoeipartij. Ik vond het 4/10.

text_en:
In contrast to my fellow reviewers, I always try to find something redeeming in any film I see.Yes, the quality of the dubbing and lighting is abysmal, the acting is wooden and the opening sequence highly misleading what with all those lascivious female lesbian vampires with blood dripping.Something must be lost in the translation of the word "Bloodsucker" from the Italian in the title; almost as if the producers were originally going to film a Gothic Vampire tale and then changed their minds but could not afford to give up their dramatic opening sequence, so tacked it onto the film anyway.

This film made in 1975 has recently been issued on DVD and comes with its own theatrical trailer which in some respects is more daring than seen in the film!Now anyone who buys this film has probably already read its synopsis anyway and knows what to expect - Italian softporn from the mid 1970s.I bought it because I am attracted to Christa Nelli (credited most often as "Krista Nell").The absence of a cast of characters I find most frustrating in a lot of these Eurosleaze films from the 60s & 70s.I had hoped Imdb would show the cast of characters as one hears their names in the film but without a cast list, it is very difficult to link them to the actor concerned.I think Krista Nell played "Cora" but underneath that massive hair style, costume and make-up it is difficult to distinguish her for sure.

There is mostly a two dimensional portrayal by the actors of their parts and no one really stands out.Maybe something is lost in the dubbing process.What were the positive points?Well the music was atmospheric and of course if you're into beautiful lesbian soft porn its there.The external locations used were good and I would like to know where they filmed the castle on its island.It purports to be set in "Ireland" (North or the Republic?)in 1902, so everyone sports period piece costumes.Some of the scenes I found unintentionally funny especially those sex scenes!!Anyway an enjoyable romp.I rated it 4/10.


text:
(alia: The Bloodsucker Leids the Dance)

Veel naakte meiden in deze film met een paar lesbo-scènes. De film zou in Ierland moeten spelen maar volgens mij lijkt het meer op Rome en de Adriatische Zee.

Gothische lesbiennes worden voor het weekend uitgenodigd op het eilandkasteel van een graaf. Een voor een lijken ze hun hoofd te missen vanwege een gek die daar rondloopt.
Het is niet erg eng of bloederig en de kamers zien eruit alsof ze verlicht worden door schijnwerpers ook al zijn er kaarsen aangestoken. Stel je voor... (sic)
Dubbing is erger dan normaal en de plot dient alleen als excuus voor de erotiek en de naaktheid. Op het lijf geschreven door de Europese horroracteur Alfredo Rizzo, is dit een echte slome duikelaar.

Nogal een saaie 2 van de 10.

text_en:
(aka: The Bloodsucker Leads the Dance)

Lots of naked babes in this one with a couple of lesbo scenes thrown in. The film is supposed to take place in Ireland but it looks more like Rome and the Adriatic to me.

Gothic lesbians get invited to a Count's island castle for the weekend. One by one they seem to be missing their heads due to a madperson running around.

It's not very scary or bloody and the rooms look like they are lit with floodlights even though candles are lit. Go figure...(sic)

Dubbing is worse than usual and the plot only serves as an excuse for the eroticism and nudity. Directed by euro horror actor Alfredo Rizzo, this is one snoozer.

Pretty boring 2 out of 10


text:
Wauw <0xE2><0x80><0x93> dit is waardeloos. Ik ga het zo snel mogelijk samenvatten.
Een graaf nodigt 4 naïeve sletten uit om mee terug te gaan naar zijn kasteel. Er gebeurt een hele tijd helemaal niets. Er gebeuren een paar slappe, on-erotische, softcore seksscènes. Sommige meisjes laten hun hoofd afhakken (van het scherm) <0xE2><0x80><0x93> Einde.
Het enige positieve aan deze film zijn de fatsoenlijk uitziende sets en kostuums, een paar slechte nasynchronisaties die leiden tot een paar onbedoeld grappige dialogen en een paar korte seksshots. En geloof me <0xE2><0x80><0x93> die dingen zijn niet genoeg om de negentig minuten saaiheid van deze film goed te maken. In feite <0xE2><0x80><0x93> en dat is het beste gedeelte <0xE2><0x80><0x93> is het ingekorte begin van de distributeur met een paar sletterige gothic grietjes die onder het bloed zitten en hun tieten laten zien <0xE2><0x80><0x93> en nogmaals <0xE2><0x80><0x93> dat is de toegangsprijs voor deze troep beslist niet waard. Zoals iedereen al heeft opgemerkt <0xE2><0x80><0x93> de titel van de film is volkomen onzinnig <0xE2><0x80><0x93> omdat er in de film absoluut niet wordt bloedgezogen en ook niet wordt gedanst. De film had net zo goed 'De geit-verkrachter leidt de cirkel-neuker' kunnen heten <0xE2><0x80><0x93> en dan zou hij tenminste een betere titel hebben gehad die ook nergens op slaat. Een juiste titel zou '90 Minutes of Torture' zijn geweest <0xE2><0x80><0x93> nog zo'n verleidelijke titel die in elk geval de waarheid zou hebben gesproken... voor de kijker. Op de schijf staan alle beste delen (en ik gebruik de term 'beste' heel losjes...), dus ik raad je ten zeerste aan om die te bekijken als je nog steeds nieuwsgierig bent. Ik kan me niet voorstellen dat iemand van dit wrak van een film houdt <0xE2><0x80><0x93> volg alsjeblieft mijn advies op en laat deze op de plank staan.

text_en:
Wow-this one sucks. I'm gonna sum it up as quickly as possible.

A count invites 4 naive sluts back to his castle. A bunch of nothing happens for a long time. Some lame and un-erotic soft-core sex scenes happen. Some girls get their heads cut off (off-screen)-The End.

The only things going for this one are the decent looking sets and costumes, some bad dubbing which leads to some unintentionally funny dialogue, and a few brief nudie shots. And believe me-those things are not enough to redeem the 90-minutes of tedium that this film is. In fact-the best part is the tacked on beginning from the distributor that features some slutty goth chicks covered in blood and showing their tits-and again-this is definitely not worth the price of admission for this garbage. As everyone else has noted- the title of the film is completely nonsensical-as there's absolutely no bloodsucking, nor dancing of any sort in the film at all. It may as well have been called 'The Goat-Raper Leads the Circle-Jerk'-and at least then it would have had a better title that also pertains to nothing in the film. An accurate title would have been '90 Minutes of Torture'-another alluring title that would have at least been truthful...for the viewer. Honestly-the trailer that's on the disc shows all the best parts (and i use the term 'best' extremely loosely...) so I highly suggest watching that instead if you're still curious.  I can't imagine anyone liking this wreck of a film-please take my advice and leave this one on the shelf. 2/10


text: Deze hybride van Gotische Horror en Giallo (met een flinke dosis Erotica) creëert gedurende de hele film een vlakke sfeer die in feite wordt gecompenseerd door de manier waarop hij wordt gepresenteerd, wat ronduit afschuwelijk is! Hier zien we de gebruikelijke groep mensen (een toneelgezelschap) die op een eiland is gestrand (waar ze door een graaf zijn uitgenodigd omdat hij verliefd was geworden op de hoofdrolspeelster, die sprekend op zijn vermiste echtgenote lijkt)! De personages zijn zo'n beetje stereotypen: een stoere held van middelbare leeftijd (gespeeld door Giacomo Rossi-Stuart, wiens familiegeschiedenis meer dan genoeg gewelddadige tragedies kent), een ingetogen heldin, een sletterige metgezel (die zich Mae West herinnert en de meest irritante van het stel blijkt te zijn), een gedweeë maar toegewijde toneelmeester (die door iedereen wordt berispt om zijn onmannelijke gedrag!), een paar lesbiennes, een mysterieuze tuinman (de alomtegenwoordige Luciano Pigozzi, die voor één keer meedoet, als je begrijpt wat ik bedoel), een jaloerse huishoudster (maar met een nominatie voor Femi Benussi, voor wat het waard is, dit is eigenlijk een ensemblestuk), een godsdienstfanaat van een butler, een ontvankelijk kamermeisje, enzovoort. Hoewel de film beslist de moeite van het bekijken waard is, wordt de zaak er niet beter op door het afgrijselijke scenario, het slakkentempo, de slechte productie (met scènes die de woeste zee uit een zwart-witfilm halen!) en het feit dat de moorden pas in het laatste halfuur worden gepleegd. Bovendien komt de rol van Marcello Giombini, hoewel op zich aangenaam, onder deze omstandigheden als ongerijmd modern over; dat gezegd hebbende, blijkt de onthulling verrassend uitgebreid (gezien het feit dat er zeker geen gebrek aan verdachten is).

text_en: A particularly maligned example of Italian cult cinema with a nonsensical title to boot (if anything, the alternate THE MARK OF Satan is even less relevant to the plot!), this hybrid of Gothic Horror and Giallo (with a strong dose of Erotica) only contrives a flat sort of atmosphere throughout  actually matched by handling which is downright dreadful! Here, we get the usual group of people (an acting troupe) stranded on an island (to which they were invited by a Count  since he had become enamored of the leading lady, a dead-ringer for his missing spouse)! The characters are pretty much stereotypes: middle-aged but dashing hero (played by Giacomo Rossi-Stuart and whose family history bears more than its share of violent tragedy), demure heroine, sluttish companion (recalling Mae West and emerging the most annoying of the lot!), a meek but devoted stage manager (forever chided by one and all for his unmanly behavior!), a couple of lesbians, a mysterious gardener (the ubiquitous Luciano Pigozzi who, for once, gets in on the action, if you know what I mean), an envious housekeeper (nominal star Femi Benussi though, for what it is worth, this is really an ensemble piece), a religious fanatic of a butler, an impressionable chambermaid, etc. While the film is not by any means unwatchable, the atrocious dubbing, snail's pace, shoddy production (with the scenes depicting the raging sea lifted from some black-and-white film!) and the fact that the murders only occur within the concluding half-hour do not help matters. Besides, Marcello Giombini's score, though pleasant in itself, comes off as incongruously modern under the circumstances; that said, the revelation proves a surprisingly elaborate one (considering there is surely no shortage of suspects here).


text:
Na een eerste uitgave van 4 zeer goede Eurotrash-titels is REDEMPTION erin geslaagd de onderkant van de loop te beschadigen met THE BLOEDSUCKER LEADS THE DANCE. Ik heb nergens in deze film een bloedzuiger kunnen ontdekken.
Het verhaal is eenvoudig. Een mysterieuze graaf nodigt een aantal actrices uit om een tijdje op zijn kasteel te komen logeren. Na een paar obscene seksuele capriolen worden de meisjes een voor een onthoofd. Wie is de moordenaar? Wie weet het? In deze film zitten meer dwaalsporen dan op de plaatselijke vismarkt op vrijdag.
Het tempo is ondraaglijk. Het verhaal is dwaas en de huidscènes zijn ook niet zo geweldig.
Deze moet je overslaan.

text_en:
After an initial release of 4 very good Eurotrash titles, REDEMPTION has managed to scrape the bottom of the barrel with THE BLOODSUCKER LEADS THE DANCE. I found NO Bloodsuckers anywhere in this movie.

The story is simple. A mysterious count invites several actresses to his castle for a little vacation. After some sofcore sexual shenanigans the girls get decapitated one by one. Who is the killer? Who knows? There are more red herrings in this one than at the local fish market on Friday.

The pace is excruciating. The story is silly and the skin scenes aren't all that terrific either.

Give this one a miss.


text: Deze film is niet alleen een heel slechte film, met afschuwelijke acteurs <0xE2><0x80><0x93> of vermeende acteurs <0xE2><0x80><0x93>, een verveelde regie en een onaantrekkelijk verhaal, maar ook een kopie van een scène uit de voortreffelijke 'giallio' 'Torso', geregisseerd door Sergio Martino in 1973 (twee jaar eerder), een van de beroemdste psychothrillers van de Italiaanse film en een cultfilm over de hele wereld. In 'La Sanguinusa conduce la danza' speelt de regisseur de bedscène tussen het zwarte meisje en het blanke meisje, met een gluurder die vanuit het raam van de slaapkamer toekijkt. Natuurlijk is de scène in Rizzo's film belachelijk en inferieur aan de tederheid en charme van Martino's film. Om nog een zwart meisje, nog een blank meisje en nog een gluurder de scène te laten herhalen, is gewoon de meest toepasselijke manier om te bewijzen dat Rizzo's film geen ideeën, geen originaliteit, geen smaak en helemaal niets heeft. Ik denk dat zulke dingen een belediging zijn voor de toeschouwer.

text_en: This movie is not only a very bad movie, with awful actors --or presumed actors--, a bored direction and a story unattractive, it also copies exactly an scene from the excellent "giallio" "Torso", directed by Sergio Martino in 1973 (two years before), one of the most celebrated psycho-thrillers of Italian cinema and a cult-movie around the world. In "La Sanguinusa conduce la danza", the director replays the bed scene between the black girl and the white girl, with an peeping-tom watching from a window of the bedroom. Naturally, the scene in Rizzo's movie is ridiculous and inferior to the softness and charming in Martino's film. To put another black girl, another white girl and another peeping-tom replaying the scene is simply the most appropriate way of prove that Rizzo's movie has no ideas, no originality, no taste, and nothing at all. I think that such things are an offense to spectator.