text:
Het is een axioma van Frank Zappa dat'muziekjournalistiek bestaat uit mensen die niet kunnen schrijven en mensen die niet kunnen praten voor mensen die niet kunnen lezen'. Als je ooit bewijs nodig hebt dat musici niet kunnen praten, dan is dit de film voor je. Herhaalde pogingen tot diepzinnigheid struikelen over elkaar en eindigen in eenlettergrepige opmerkingen die met ontzag in hun stem worden uitgesproken: 'Wauw.' (Dank je, Idris Muhammed.) Deze film is pretentieus, maar hoewel veel van het gekakel van Youssou N'Dour en zijn bende vrolijke mannen (en één symbolische vrouw) je de stuipen op het lijf jaagt, redt de muziek je de dag.
Het voornaamste idee achter de film (wat ik als het voornaamste idee beschouw dat uit het onsamenhangende commentaar wordt gevist) is interessant. Om een groep musici uit Amerika en Europa bijeen te brengen en hen mee te nemen op een reis door de verschillende muziekstijlen die zijn ontstaan in en na de slavernij, terug naar hun wortels in de muziek van West-Afrika, en een concert in het oude slavenfort van Gorée voor de kust van Senegal. We worden getrakteerd op gospel, blues, jazz en variaties daarop, waaronder een paar fantastische drumsolo's, zowel in New Orleans als in Senegal. Er is ook veel van N'Dours eigen composities.
Helaas is dat ook een zwakte. Het is nooit helemaal duidelijk wat N'Dour zelf wil bereiken. Tot op zekere hoogte lijkt de film een oefening in zelfpromotie van N'Dours kant. Hij wil zijn eigen muziek spelen, tot op zekere hoogte opgezweept en uitgevoerd in het gezelschap van een stel muzikanten die hij bewondert. Hij schaamt zich daar duidelijk een beetje voor en in het begin van de film krijgt hij de zegen van de curator van het Gorée-museum.
De botsing tussen de verschillende agenda's komt op verschillende plaatsen tot uiting. Zo vond iemand het kennelijk niet mogelijk om het verhaal van de zwarte muziek te vertellen zonder een gospelkoor erbij te betrekken, maar N'Dour en de meeste van zijn vrienden zijn moslim (een punt dat in de hele film herhaaldelijk wordt gemaakt). De hele vroege reeks van zwarte christenen is onplezierig, en dan verdwijnen ze uit het verhaal tot aan het eind van de film de close harmony-groep (de enige zwarte christenen die een toon kunnen houden?) in Dakar opduikt. (Eerlijk is eerlijk, ze komen triomfantelijk terug en spelen het beste stuk van de film.) Als het verhaal van de zwarte muziek in de richting van het evangelie moet wijzen, waarom dan niet ook in de richting van Latijns-Amerika? Waar zijn de zwarte muzikale invloeden uit het Caribisch gebied en Brazilië? Samba? Reggae? Dan heb je Europa. Hier lijkt de zwarte diaspora geen muzikanten van het juiste kaliber te hebben voortgebracht, aangezien N'Dour ervoor kiest om een Oostenrijkse gitarist en een trompettist uit Luxemburg in te huren. Zit hij in het team omdat N'Dour al eerder met hem heeft gespeeld? Wat ik persoonlijk het meest irritant vond, was de lange reeks waarin werd geprobeerd een soort beatnik/zwarte macht/Nation der islam te reconstrueren die in de jaren zestig in het huis van Amir Baraka (ook wel bekend als Leroi Jones) in New York plaatsvond. Mensen hoorden praten over het belang van 'je geschiedenis kennen' en vervolgens in één adem 'onwetendheid in stand houden'. Waarom geloven zo veel Afro-Amerikanen dat het aannemen van een Arabische naam een bevestiging is van hun Afrikaanse wortels? En waarom vinden ze de Arabische islam zoveel bewonderenswaardiger dan het Europese christendom? Wie hebben volgens hen de handel in Afrikaanse slaven in het leven geroepen? De film niet. Ik heb niet veel te zeggen over de situatie in West-Afrika van tegenwoordig, afgezien van het cliché dat 'de huidige omstandigheden' het gevolg zijn van het feit dat de intelligentste en beste mensen al driehonderd jaar zijn weggevoerd. De Senegalezen lijken een arm maar gelukkig, muzikaal begaafd volk, vriendelijk en gastvrij, respectvol tegenover ouderen (en niet te beroerd om de Amerikanen die op de vismarkt langskomen het vel over de oren te halen). Is dit etnische stereotypering of verbeeld ik het me maar? Er wordt niets gezegd over de gewapende wachtposten die N'Dour en de cameraploeg nodig schijnen te hebben in de openingsscène, als ze door de straten van Dakar lopen.
Er zit ook een sterke suggestie in de film dat de slaven die uit Dakar werden weggevoerd uit Dakar kwamen. De overeenkomst tussen de trommelstijl van New Orleans en de trommelstijl van Senegal wordt genoemd. Het laatste wat de slaven hoorden voordat ze werden verscheept, was het trommelen van hun thuisland om afscheid van hen te nemen. Behalve natuurlijk dat de slaven die vanuit Dakar werden verscheept, over het algemeen niet uit Dakar kwamen. Ze werden door de kustnomaden gevangengenomen of vanuit het binnenland verhandeld en verkocht aan kooplieden van de Europese macht die op dat moment het slavenfort in Gorée in handen had. De inwoners van Dakar zijn niet de afstammelingen van Afrikanen die aan de slavenhandel zijn ontsnapt, ze zijn net zo goed - en waarschijnlijker - afstammelingen van de mensen die hun zwarte broeders als slaaf verkochten en in ballingschap stuurden. In het laatste deel van de film botsen de twee agenda's opnieuw. Er zijn twee afzonderlijke eindes. Aan de ene kant het concert dat N'Dour en Co onderweg hebben gerepeteerd en voorbereid en dat ze ten gehore brengen op de binnenplaats van het slavenfort Gorée. Het andere einde is wanneer de Harmony Harmoneers het spirituele 'Return to Glory' zingen in de deuropening van het slavenfort aan de zeekant. Dit is diep ontroerend, ook al is het moeilijk te geloven dat de voorstelling zo spontaan is als hij lijkt.
Dit is een film die niet klopt. Onduidelijk van het verhaal dat hij probeert te vertellen en in verschillende richtingen getrokken. Irritant, verwarrend, mooi en afwisselend emotioneel. Kijk ernaar (luister ernaar) om de muziek en het gevoel, maar verwacht geen verlichting of intellectuele gestrengheid.

text_en:
It is a Frank Zappa axiom that "music journalism is people who can't write interviewing people who can't talk for people who can't read." If you ever needed proof that musicians can't talk, this is the film for you. Repeated attempts at profundity stumble over themselves to end up in monosyllabic comments delivered in awestruck voices: "Wow." (Thank you, Idris Muhammed.) This film is pretentious but, while much of the pontificating from Youssou N'Dour and his gang of merry men (and one token woman) grates, the music saves the day.

The main idea behind the film (what I take to be the main idea, dredged out of the inarticulate commentary) is interesting. To gather a group of musicians from America and Europe and take them on a journey through the different styles of music that grew up in and out of slavery, back to their roots in the music of West Africa, and a concert in the old slave fort of Gorée off the coast of Senegal. We are treated to gospel, blues, jazz and variations of these, including some fantastic drumming both in New Orleans and Senegal. There's also a good deal of N'Dour's own compositions.

Sadly, that's another weakness. It's never entirely clear what N'Dour himself wants to achieve. To some degree, the film appears to be an exercise in self-promotion on N'Dour's part. He wants to play his own music, jazzed up to some degree and performed in the company of a bunch of musicians he admires. He's clearly a little embarrassed by this and early in the film obtains the blessings of the Curator of the Gorée museum.

The clash between the different agendas shows through in several other places. For example, somebody obviously felt that it was not possible to tell the story of black music without involving a gospel choir, but N'Dour and most of his mates are Moslems (a point made repeatedly throughout the film). The whole early sequence involving the black Christians is uncomfortable and then they disappear from the story until the close harmony group (the only black Christians who can hold a tone?) turn up in Dakar at the end of the film. (To be fair, they turn up triumphantly and perform the best piece in the film.) If the story of black music needs to nod in the direction of gospel, why not also in the direction of Latin America? Where are the black musical influences from the Caribbean and Brazil? Samba? Reggae? Then there's Europe. Here the black diaspora doesn't seem to have produced any musicians of calibre, since N'Dour chooses to draft in Austrian guitarist and a trumpet player from Luxemburg. Are they in the team just because N'Dour has played with him before? What I personally found most irritating, though, was the long sequence which tried to recreate a kind of 60s beatnik/black power/Nation of Islam cultural happening in the New York home of Amir Baraka (a.k.a. Leroi Jones). Hearing people talk about the importance of "knowing your history", and then in the next breath perpetuating ignorance. Why do so many African-Americans believe that taking an Arabic name is an assertion of their African roots? And why do they think Arabic Islam is so much more admirable than European Christianity? Who do they think established the trade in African slaves in the first place? The film doesn't have much to say about the situation in West Africa today beyond the platitude that "present conditions" are a consequence of all the brightest and best having been shipped away for 300 years. The Senegalese appear to be a poor but happy, musical gifted folk, friendly and welcoming, respectful of their elders (and not above fleecing the visiting Americans in the fish market). Is this ethnic stereotyping or just my imagination? There is no comment on the armed guard that N'Dour and the camera crew seem to need in the opening sequence as they walk through the streets of Dakar.

There is also a strong implication in the film that the slaves who were taken from Dakar came from Dakar. The similarity between the folk drumming style of New Orleans and the folk drumming style of Senegal is cited in evidence. The last thing the slaves heard before they were shipped away was the drumming of their homeland, bidding them farewell. Except, of course, that by and large, the slaves shipped from Dakar did not come from Dakar. They were captured or traded from the interior by the coastal Senegalese and sold to merchants of whichever European power currently held the Gorée slave fort. The people of Dakar are not the descendents of Africans who escaped the slave trade, they are just as likely  more likely  to be descendents of the people who sold their black brethren into slavery and exile.

The two agenda's clash again in the final part of the film. There are two separate endings. On the one hand, the concert which N'Dour and Co have been rehearsing and preparing along the way and which they deliver in the courtyard of the Gorée slave fort. The other end comes when the Harmony Harmoneers sing the spiritual "Return to Glory", in the seaward doorway of the slave fort. This is deeply moving, even if it is hard to believe the performance is quite as spontaneous as it appears.

This is a film that is flawed. Unclear of the story it is trying to tell and tugged in different directions. Irritating, confusing, beautiful and emotional by turns. Watch it (listen to it) for the music and the feeling, but don't expect enlightenment or intellectual rigour.


text: Dit was een grote teleurstelling voor me. Ik denk dat dit de slechtste Mastroianni-film is die ooit is gemaakt. Cosmatos doet te veel zijn best om van deze film een meesterwerk te maken en dat maakt deze film tot een typische 'kunstfilm'. Ik geef 4/10 voor deze film.

text_en: This was a big disappointment for me. I think this is the worst Mastroianni-movie ever made. Cosmatos tries too hard to make this movie a masterpiece and that makes this movie a typical "art"-movie. I give 4/10 for this movie.


text: Het is een slecht gemaakte film, de actie/geweldscènes zijn belachelijk.<br />1 punt voor de aanwezigheid van Burton en Mastroianni 1 punt voor de tragische gebeurtenis van het bloedbad van de onschuldige italianen: 2/10.

text_en:
very badly made film, the action/violence scenes are ridiculous.

1 point for the presence of Burton and Mastroianni + 1 point for the real tragic event of the massacre of the innocent italians: 2/10.


text: Dit verraadt trouwens wel iets van de plot. A Charlie Brown Christmas is een van die tijdloze klassieke films die je de waarde van Kerstmis leren en je gewoon laten genieten van de feestdagen. Dit echter niet. Het probeert de emotie van A Charlie Brown Christmas te vangen, er is zelfs weer een kerstspel, maar het faalt met zijn matte en gemakkelijke grappen. Charlie Brown vraagt zich niet langer af wat de geest van Kerstmis is, maar wil in plaats daarvan een cadeautje kopen voor Peggy Jean (handschoenen... wat?). Zijn zus Sally is het meest irritante personage in de film. Hier is een van haar grappen: Sally wil een brief aan de Kerstman schrijven, maar doet dat niet. Ik weet niet hoe ik Charlie moet spellen (om de een of andere reden moet hij in haar brief staan), dus besluit ik hem Sam te noemen, omdat zij weet hoe ze Sam moet spellen. Bovendien speelt Sally een engel in het toneelstuk met één woord per dag: 'Hark!' In plaats daarvan zegt ze hockeystick (har har). Als Sally 12 keer 'hark' zegt (en het allemaal vreemd genoeg precies hetzelfde klinkt) ga je er niet dood aan, niets gaat dood. Pepermunt Patty en Marcy zijn een belangrijk middelpunt, maar dat maakt het er niet beter op. Marcy reageert raar op Patty, maar Patty is een ander verhaal. Ze klinkt als een jongen (wat de geruchten niet verdrijft) en wordt kwaad als ze het schaap in het toneelstuk moet spelen (die vreselijke baas en zo). Blijkbaar is ze elk jaar het schaap, en is ze bang dat ze haar tekst zal vergeten (teksten die ze niet heeft). Ze is zo bang dat ze het twee keer zegt, vlak na elkaar, en dezelfde reactie krijgt. Ik neem aan dat ze een kortetermijngeheugenverlies heeft of zoiets. Lucy en Linus zijn welkomer (hoewel Linus nog steeds irritante adviezen geeft), maar veel zendtijd is het niet. Ik weet zeker dat Schroeder er niet eens in voorkomt. Al met al probeert het een parasiet te zijn van het origineel, maar het heeft de boodschap gecompromitteerd voor een paar korte lachsalvo's.

text_en: This does give away some of the plot, by the way. A Charlie Brown Christmas is one of those timeless classics that teach you the value Christmas and just enjoying the holiday. This, however, does not. It tries to capture the emotion of A Charlie Brown Christmas, there even is another Christmas play, but fails with lackluster and easy jokes. Charlie Brown is no longer wondering about the spirit of Christmas but is instead wants to buy a present for Peggy Jean ($25 gloves...what?). His sister Sally is the most annoying character in the movie. Here is one of her jokes: Sally wants to write a letter to Santa, but doesn't know how to spell Charlie (for some reason he needs to be in her letter) so instead decides to name him Sam, because she knows how to spell Sam. Also, Sally plays an angel in the play with one word to day: "Hark!" She instead says hockey stick (har har). If Sally saying hark 12 times (all oddly sounding exactly the same) doesn't kill you, nothing will. Peppermint Patty and Marcy are a large focal point, but that hardly makes it better. Marcy is funny with her responses to Patty, but Patty is another story. She sounds like a boy (which doesn't dispel the rumors) and gets mad when she has to be the sheep in the play (terrible baas and all). Apparently she is the sheep every year, and is worried she will forget her lines (lines she doesn't have). She is so worried she mentions it twice, one right after the other, and gets the same response. I'm assuming she must have short term memory loss, or something. Lucy and Linus are more welcome (although Linus still has annoying advice), but hardly amount to much air time. I'm sure Schroeder isn't even in this one. All in all, it tries to be a parasite to the original, but compromised the message for a few quick laughs.


text: Toen ik zag dat 'Hamish Macbeth' in de Verenigde Staten werd uitgezonden, was ik dolblij. Toen had ik de pech dat ik dat verrekte ding moest bekijken. Ik ben dol op de boeken van M.C. Beaton over de fantastische Schotse stadswacht. De personages in het boek zijn onderhoudend en heel goed geschreven. De machthebbers die verantwoordelijk zijn voor dit mengelmoes hebben blijkbaar nog nooit een van Beatons boeken gelezen. Alleen de naam 'Hamish Macbeth' heeft iets met de serie te maken. Afgezien van het gebrek aan bekende personages vind ik de hele serie beledigend luid. Het lijkt wel of de acteurs het gevoel hebben dat ze hun tekst moeten schreeuwen en tegen elkaar moeten schreeuwen. Als je van de aanbiddelijke Hamish Macbeth van M.C. Beaton houdt, verspil dan je tijd niet aan die onzin.

text_en: When I noticed that "Hamish Macbeth" was being broadcast in the United States, I was thrilled. I then had the misfortune to watch the darn thing. I adore M. C. Beaton's books about the wonderful Scottish Constable. The characters in the book are entertaining and very well-written. The powers that be who are responsible for this mish-mash apparently have never have read one of Beaton's books. Only the name "Hamish Macbeth" has anything to do with the series. Besides the lack of familiar characters, I find the whole show offensively loud. It seems that the actors feel they must shout their lines and scream at each other. If you love M. C. Beaton's adorable Hamish Macbeth don't waste your time on this rubbish.


text: Ik ging naar die film op basis van de recensie van Siskel & Ebert; niet alleen werd ik voor de gek gehouden, maar ik nam ook nog eens een paar vrienden mee, en moest me de rest van de dag uitgebreid verontschuldigen omdat ik ze al die zinloze onzin had laten aanhoren. Daarna ben ik nooit meer naar een film gegaan die uitsluitend op het advies van Siskel & Ebert was gebaseerd.

text_en: I went to see this film based on the review by Siskel and Ebert; not only did I get duped, but I took some friends along, and had to spend the rest of the day profusely apologizing for making them sit through this pointless crap. After this, I never went to see a movie based solely on Siskel & Ebert's advice.


text:
Het verbaast me hoeveel opmerkingen er in dit programma worden gemaakt over hoe 'echt' het is. Misschien maak ik wel geen deel uit van hetzelfde universum, want als Veronica Mars al iets is, dan is het wel over de top.
Het acteerwerk vreet aan het decor en de plot heeft gaten waar je met een vrachtwagen doorheen zou kunnen rijden. Dat is niet wat ik 'echt' noem.
Het is zo oprecht in zijn verlangen om'relevant' te zijn, dat het alleen maar aantoont hoe ver verwijderd Rob Thomas en zijn medewerkers zijn van de werkelijkheid.
Al met al vond ik het op zijn best een slaapverwekkend programma en op zijn slechtst meer dan een beetje irritant. Het is moeilijk te zeggen met de over de top stijl van de hele show.

text_en:
I'm amazed how many comments on this show are about how "real" it is. Maybe I'm not part of the same universe because if Veronica Mars is anything, it's over the top in a big way.

The acting is chewing the scenery with enthusiasm and the plots have holes you could drive a truck through. That's not what I call real.

It is so earnest in its desire to be "relevant" that it only shows how cut-off from reality Rob Thomas and his staff are.

Overall, I found it to be at best a snooze-fest and at worst more than a little annoying. Kristen Bell looks like she could be a good actress, but it's hard to tell with the over-the-top style of the whole show.


text:
Het grootste mysterie van Veronica Mars was er niet een dat ze op het scherm moest zien te ontrafelen.
Het mysterie was eerder waarom die eeuwige teleurstelling over de kijkcijfers nog steeds in de lucht hing. Deze week was een dieptepunt voor Veronica Mars: ze stond 146 van de 146 programma's in de grote 6 (het zal spoedig de grote 5 worden). Ja, je leest het goed. Veronica Mars werd verslagen door alle programma's van de inmiddels opgeheven WB en alle programma's op UPN. Ze werd verslagen door alle programma's op Fox en natuurlijk door alle programma's van ABC, CBS en NBC.
Nu zullen de hippe hypes zeggen: maar dit was een re-run. Maar alles op de tv die week was min of meer een re-run! Het is een raadsel waarom CW voor deze bewezen kijkcijfers heeft gekozen, want het was een van de weinige programma's die ze van UPN hebben gered.
Het is duidelijk dat er achter de schermen iets gaande is. Er worden gunsten uitgewisseld en invloeden uitgewisseld.
Het spijt me dat ik zo cynisch ben, maar welke andere verklaring is er? De 'Veronica Mars heeft potentieel'-lijn is duidelijk dood, nu ze twee jaar de tijd heeft gehad om zich te vestigen en dat niet heeft gedaan.
Misschien komt het door de invloed en invloed van Joel Silver, maar eerlijk gezegd begrijp ik niet waarom iemand zijn invloed zou willen besteden aan een slecht programma waar geen publiek naar kijkt.
Een groot mysterie en een zeer ongunstig debuut voor CW.

text_en:
The biggest mystery of Veronica Mars is not one that she had to tackle on screen.

Rather, the mystery is why this perennial ratings disappointment is still on the air. This week marked a nadir for Veronica Mars: it ranked 146 out of 146 shows in the big 6 (soon to be Big 5). Yes, you read right. Veronica Mars was beaten by every show of the now-defunct WB and every show on UPN. It was beat by all the shows on Fox and of course by all the shows on ABC, CBS and NBC.

Now, the hip hypesters are going to say: but this was a re-run. But everything on TV that week was pretty much a re-run! It boggles the mind why CW would choose this proved ratings disappointment as one of the few shows it saved from UPN.

Clearly something is going on behind the scenes. Favors are being exchanged and influence peddled.

Sorry to be so cynical, but what other explanation is there? The "Veronica Mars has potential" line is clearly dead now that it's had two years to establish itself and failed to do so.

Maybe it's Joel Silver's influence and clout, but frankly, I am at a loss why anyone would choose to spend their clout on a bad show that no audience is watching.

A great mystery and a very inauspicious debut for CW.


text:
Vorige week keek ik naar de wekelijkse Nielsen-cijfers, en daar was Veronica Mars, zogenaamd 'de beste show die je niet kijkt'.
Nou, ze hebben gelijk dat je hem niet kijkt. Hij werd twee keer uitgezonden en stond op de 147e en 145e plaats in de 147e.
Vertaling: dit is de laagst geplaatste show van alle landelijke zenders... en terecht. Ik heb een paar keer geprobeerd ernaar te kijken vanwege alle persverklaringen die het afschilderen als een 'geweldige' show, een'realistische' kijk op het leven en dat soort onzin. De werkelijkheid was anders. Veronica Mars is vervelend. Zo onrealistisch als het maar kan, en het verdient het om te worden geschrapt. Het enige Mysterie is waarom CW zich gedwongen voelde zijn inaugurele programma <0xE2><0x80><0x93> de laagste show uit de geschiedenis <0xE2><0x80><0x93> op te voeren na twee jaar van voortdurende commerciële en artistieke mislukkingen.

text_en:
Last week, I took a look at the weekly Nielsen ratings, and there was Veronica Mars, supposedly "the best show you're not watching".

Well, they're right that you're not watching it. It aired twice and was ranked 147 and 145 out of 147.

Translation: this is the lowest-rated show on any nationally broadcast network... and deservedly so. I tried to watch it a couple of times because of all the press coverage hyping it as a "great" show, a "realistic look" at life and all such nonsense. The reality was otherwise. Veronica Mars is a bore. It's as unrealistic as it gets, and it richly deserves to be canceled.

The only Mystery is why CW felt compelled to put on its inaugural schedule the lowest-rated show in memory, after two years of continued commercial and artistic failure.


text:
Ik was zo teleurgesteld over dit programma. Nadat ik alle ophef erover had gehoord en gelezen, dat het een 'vloershow' was en allerlei wilde beloften, al was het dan van goede kwaliteit, probeerde ik ernaar te kijken.
Wat een afknapper! Het acteerwerk was veel te geforceerd en overdreven. Het verhaal sloeg nergens op. En wat betreft de zinspelingen op het 'onderzoek naar het leven van tieners', ik zag alleen maar een armzalige poging die net zoveel realiteit bevatte als een realityshow.
Sommigen vragen zich af waarom er zoveel negatieve opmerkingen over dit programma zijn. De reden is dat het...' Het is eigenlijk helemaal niet zo goed en als je de kwaliteit van deze show door de vingers ziet, is dat alleen maar bedoeld om de aandacht te vestigen op het feit dat hij slecht gemaakt is.

text_en:
I was so disappointed by this show. After hearing and reading all the hoopla about it, how it was a "ground breaking show" and all sorts of wild promises if quality, I tried to watch it.

What a letdown!! The acting was way forced and exaggerated. The story made very little sense. As for any hint of the vaunted "look into teenagers' lives", I could only see a paltry attempt that had as much reality to it as a reality show.

Some are wondering why there are so many negative comments about this show. The reason is that it's really not all that good and beating the drums over quality on this show only serves to attract attention to how poorly made it is.


text: Ik geef deze film een 1, want het is echt een afschuwelijke film. De geluidsband van de dvd is zo slecht dat mijn oor er pijn van doet. Maar het beeld, hoe onsamenhangend ook, toont iets heel chics in de Italiaanse samenleving. Ik zal niet in details treden over wat er in werkelijkheid zo schokkend was, maar de verschillende incidenten zijn absoluut abnormaal. Dus voor de kink in de kabel geef ik er een. Verder zijn de video, de foto's en het acteren van de volwassen acteurs/actrices gewoon onder de maat, een praktische grap voor mensen die van buitenlandse films houden. Roberto, de hoofdfiguur, heeft het volledige spectrum aan emoties, maar is zo overdreven dat het bijna niet te geloven is. Maar de kinderen in de film zijn meestal drie of vier jaar oud, en ze zijn echt, en de film geeft een glimp van het Italiaanse leven.

text_en: I give this movie a ONE, for it is truly an awful movie. Sound track of the DVD is so bad, it actually hurts my ear. But the vision, no matter how disjointed, does show something really fancy in the Italian society. I will not go into detail what actually was so shocking , but the various incidents are absolutely abnormal. So for the kink value, i give it one.Otherwise, the video, photography, acting of the adults actors /actresses are simply substandard, a practical jock to people who love foreign movies.Roberto, the main character, has full spectrum of emotions but exaggerated to the point of being unbelievable.however, the children in the movie are mostly 3/4 years old, and they are genuine and the movie provides glimpse of the Italian life..


text: Verschrikkelijk! Absoluut verschrikkelijk! Geen plot, geen punt, geen einde. Het lijkt wel of de regisseur de camera heeft aangezet en toen is de hele crew gaan lunchen. Elke dag. Ik probeer deze video weg te geven, maar niemand wil hem hebben. Ik geef hem een 2 in plaats van een 1 omdat ik Benigni leuk vind. Roger, ik zal hier mijn duimen over moeten laten zakken.

text_en: Awful! Absolutely awful! No plot, no point, no end. It looks like the director turned the camera on and then the whole crew went to lunch. Every day. I'm trying to GIVE this video away but no one will take it. I'm giving it a 2 instead of a 1 because I like Benigni. Roger, I'm going to have to say thumbs down on this one.


text: Ik hou van stomme films, maar dit was een beetje te debiel. Hoe graag ik ook zou willen zeggen dat het het uur dat ik rechtop stond waard was, ik kan het niet. Ik geloof dat geen enkele versie van de film ook maar in de buurt van het boek komt. En probeer het niet op kinderen uit, die gaan misschien door het lint. En de dame die Pollyanna speelde, hoe oud was die? 38? Ik weet dat de arbeidswetten toen anders waren... MAAR KOM OP MENSEN.

text_en: I like silent films, but this was a little too moronic. As much as I wish I could say that it was worth the hour I stood up I can't. I don't think any version of the movie even comes close to the book. And don't try it out on kids, they might freak. And the lady who played Pollyanna, how old was she? 38? I know the labor laws were different back then... BUT COME ON PEOPLE.


text: Ik kon het verhaal met geen mogelijkheid volgen, doorgronden of begrijpen. Naarmate de plot vordert, blijft ook die onbegrijpelijk. Ik zal een gokje wagen en zeggen dat er een probleem was in de preproductie van het verhaal/de plot dat nooit is opgelost. De producers konden nooit de vele details scheiden die een roman, of welke roman dan ook, in tijd en ruimte kan creëren uit het andere idee, namelijk een film maken over een seriemoordenaar en de achtervolging van de moordenaar door de politie. Uiteindelijk gebeurden er te veel dingen in een verboden tijdslimiet voor speelfilms. Heel jammer eigenlijk, want ze hadden een goede cast, een regisseur die weet hoe hij dingen moet verfilmen en een uitstekende cinematografie. In feite een goed gemaakte film waar je een paar uur lang van kon genieten en je ontspannen.

text_en: I could not, for the life of me, follow, figure out or understand the story. As the plot advances it too stays incomprehensible. I'm going to guess and say that there was a preproduction story/plot problem that never got sorted out. The producers could never separate the many details that the novel, or any novel, has the time and space to create from the other idea, which was to make a movie about a serial killer and the killer's pursuit by the police. They ended up with too many things happening in a proscribed feature film time limit. Too bad really because they had a solid cast, a director who knows how to move things around and excellent cinematography. In fact, a well made movie that one could enjoy and relax with for a couple of hours.


text:
Toen we nog op de middelbare school zaten, lieten sommige jongens af en toe stinkbommen afgaan. Dat werd toen grappig gevonden. Maar de producenten, regisseurs en cast van 'Semana Santa' ('De Engel des Doods' op de dvd-afdeling van je plaatselijke videotheek) zijn volwassen mensen en ze laten ze NIET MEER afgaan.
Net als de vorige recensent, die zich afvroeg of de cast graag van de set weg wilde en naar huis wilde, betwijfel ik of er meer dan één keer naar een van de scènes is gekeken.

Mira Sorvino, die goed is in 'Mighty Aphrodite' en andere topfilms, lijkt zichzelf te hebben onderverkocht aan dit project. Ze acteert niet, en beperkt zich voornamelijk tot weemoedige blikken die moeten aangeven hoe 'gevoelig' ze is. Ze is de wanhoop van de diverse slachtoffers van de film.
Maar ik waarschuw je <0xE2><0x80><0x93> word niet het volgende slachtoffer! Ga weg bij de dvd als je hem op de plank vindt. Er zijn niet veel goede beenshots van Mira (de enige hoogtepunten die ik in de film kon vinden) en de bijrollen zijn van inferieure kwaliteit. Ze brengen een mengelmoes van slecht geacteerde dialogen met g<0xC3><0xAA>nante 'Spaans'-accenten die de beste toneelproductie van de middelbare school waardig zijn.

text_en:
When we were in junior high school, some of us boys would occasionally set off stinkbombs. It was considered funny then. But the producers, directors and cast of "Semana Santa" ("Angel of Death" in the DVD section of your local video rental) are adults and they are STILL setting them off.

Like the previous reviewer who wondered if the cast were anxious to get off the set and home, I doubt more than one take was done for any of the scenes.

Mira Sorvino, hot in "Mighty Aphrodite" and other top-rated films, seems to have undersold herself to this project. Her acting is non-existent, confined mostly to wistful stares that are supposed to indicate how "sensitive" she is to the plight of the film's various victims.

But let me warn you--do not be the next victim! Step away from the DVD if you find it on the shelf. Tbere are not many good leg shots of Mira (the only high points I could find in the film) and the supporting cast is of inferior quality, delivering a mishmash of badly-done dialogue with embarrassing "Spanish" accents worthy of the best high school theatrical production.


text:
Ik heb die film om een aantal redenen gezien, waarvan de belangrijkste Mira Sorvino was. Met haar in de cast kon het niet zo slecht zijn. En het leek zelfs alsof er een mysterie in zat en dat Olivier Martinez haar vriendje was en dat hij vrij goed was in 'Ontrouw'. Het verhaal speelt in Spanje, dus het had een exotische, onderhoudende film kunnen zijn met een van mijn favoriete actrices.
Als je aan hetzelfde denkt, moet ik je waarschuwen: dit is echt een afschuwelijke, oninteressante, saaie film. Het enige bijvoeglijk naamwoord dat in me opkomt is zielig.
Het verhaal is opgebouwd uit subplots die niets aan het verhaal toevoegen. Ze proberen een thriller/thriller te maken met een blik op het fascisme in Spanje, maar dat mislukt op een afschuwelijke manier. De wendingen zijn ongeloofwaardig en het zogenaamde onderzoek leidt nergens toe.
De personages zijn flinterdun! Ik gaf om niemand. Sterker nog, het zijn irritante en behoorlijk haatdragende mensen.
Het acteerwerk is afgrijselijk. Mira wat is er met je aan de hand? Waarom Mira? Je bent een oscarwinnaar! Bewaar je waardigheid! Haar personage was zwak maar dat is geen excuus voor zo'n verschrikkelijke voorstelling. Ze lijkt de hele film lang te slaapwandelen. Nu ik erover nadenk, geloof ik dat ik in sommige scènes haar ogen langzaam zag dichtvallen. Ik dacht altijd dat deze vrouw sexy was. Nou Als je wat huid wilt zien, moet je Romi en Michelle eens proberen, want er is hier niets te zien. En dat accent? Mijn god...

Olivier Martinez is nog het ergst. Het is te pijnlijk om aan zijn optreden te denken om het hier te beschrijven. Het spijt me, maar ik kan het niet. Ik heb genoeg te lijden gehad met deze troep.
Deze hele film is deprimerend! Hij is in alle opzichten zo slecht dat het een wonder is hoe hij zelfs maar gemaakt is. Een waardeloos team om een waardeloos script te produceren en wat geld te verdienen met de naam van de acteur. Val er niet voor.
Vermijd het!

text_en:
I saw this movie for a number of reasons the main being Mira Sorvino. With her on the cast it couldn't be so bad. And it even seemed like it had some mystery and Olivier Martinez was her boyfriend at the time and he was pretty good in `Unfaithful'. The story is set in Spain so it could be an exotic entertaining movie with one of my favorite actresses.

If you're thinking about the same thing let me warn you: this is a truly awful, uninteresting, boring movie. The only adjective that comes to mind is pathetic.

The story is contrived with sub-plots that add nothing to the narrative. They try to build a slasher/thriller with a look at fascism in Spain but fail horribly. The twists have no credibility and the so-called investigation leads nowhere.

The characters are paper-thin! I didn't care about anyone. More than that they're irritating and pretty hateful people.

The acting is atrocious. Mira what is wrong with you? Why Mira? You're an oscar winner! Keep some dignity! Her character was weak but that is no excuse for such an awful performance. She seems to be sleepwalking all movie long. Come to think of it, I actually think I saw her eyes slowly closing in some scenes. I used to think this woman was sexy. Well she isn't here. If you want to look at some skin try Romi and Michelle because there's nothing to see here. And that accent? My god...

Olivier Martinez is even worst. It's too painful to remember his performance to describe it here. Im sorry but I can´t. Ive suffered enough with this garbage.

This whole movie is depressing! It's so bad in every way it's a wonder how it was even made. A lousy team to produce a lousy script and make some money over the actor's name. Don't fall for it.

Avoid it!


text:
Het was een kwellende slechte film. Hij zal je hart uitvreten terwijl je ernaar kijkt. Ik smeek je: kijk niet naar deze film! Je zult het vreselijk vinden dat je 1,5 uur van je leven kwijt bent! Het is niet zo dat sommige films zo slecht zijn dat je ernaar kunt kijken en genieten van... deze film is zo saai als... er is niets zo saai als deze film. Je zult jezelf haten nadat je naar deze film hebt gekeken tot het eind. En je zult jezelf haten omdat je niet naar mij hebt geluisterd.
Ik haat mezelf. Ik heb mezelf gemarteld en ik heb deze film tot het eind bekeken. Neem me nu niet kwalijk, ik zal mezelf doodschieten. Ik heb alles gezien.
Alsjeblieft. Lees dit heel zorgvuldig. Kijk niet naar deze film.
Alsjeblieft!

text_en:
It was agonizingly bad movie. It will eat your heart out while you watch it. I beg you: don't watch this movie! You will hate you losing 1,5 hours of your lifetime! It's not as some movies that are so bad that you can watch those and enjoy... this movie is boring as... there is nothing as boring as this movie. You will hate yourself after watching this movie till the end. And you will hate yourself that you didn't listen to me.

I hate myself. I tortured myself and I did watch this movie to the end. Now excuse me, I will shot myself. I have seen all.

Please. Read this very carefully. Don't watch this film.

Please!


text:
Ik ben het eens met de vorige opmerking, wat een teleurstelling. Ik heb hem gehuurd met het idee dat het een goede film zou worden, want Mira en Olivier spelen erin. Ik was verbaasd over hun optreden, had meer verwacht omdat het goede acteurs zijn.
Ik dacht dat het een traag begin was, maar het werd nog erger. Ik heb zelfs gelachen om een paar slechte stunts!! _wanneer_ is zogenaamd een detectivefilm. Je kunt zelfs raden wie de moordenaar is!!!
Echt waar wat is er gebeurd???
Sorry dat ik het zeg, maar doe geen moeite, je verspilt tijd en geld.
Saai!!!

text_en:
I agree with the previous comment, what a disappointment. Rented it thinking it was going to be a good movie since Mira and Olivier where in it. I was surprised by their performance, expected more since they're good actors.

Thought it was a slow beginning but it got worse. I even laughed at some bad stunts!! when is supposed to be a mystery movie. You can even guess who is the killer beforehand!!!

For real what happened??

Sorry to say but don't even bother you'll waste time and money.

Boring!!!


text: Dit zou wel eens de slechtste film kunnen zijn die ik ooit heb gedraaid. Onsamenhangend zou een compliment zijn. Zelfs het einde sloeg nergens op, maar het was een enorme opluchting dat het eindelijk voorbij was. Ik keek ernaar met een soort fatalistische fascinatie om te zien of hij kon blijven verslechteren en dat deed hij. Tegen het eind van deze puinhoop had ik er spijt van dat de personages het hadden overleefd en ik had ook niet veel goeds over voor de acteurs. Als je een treinramp wilt zien, raad ik je aan om op een station rond te hangen. Zelfs wachten op een verlaten perron is beter dan deze puinhoop. Ik heb genoeg stoom afgeblazen om mijn voorgeschreven tien regels te vullen, dus met het risico dat het overbodig is, zal ik het nog één keer zeggen. Deze film is nul komma nul en het zou minder zijn als ik een woord had voor een nog lagere score. Wat dacht je van minus nul?

text_en: This may actually be the worst movie that I have ever scene. Incoherent would be a compliment. Even the end made no sense but it was a tremendous relief that it was finally over. I watched it with a kind of fatalistic fascination to see if it could continue to deteriorate and it did. By the end of this mess I was sorry any of the characters survived and I wasn't feeling too charitable about the actors either.If you want to watch a train wreck, I recommend hanging out at a train station. Even waiting on a deserted train platform beats this mess. Apparently I haven't vented enough to fill up my prescribed ten lines so, at the risk of redundancy, I will say it one more time. This movie is a zero and it would be less if I had a word for an even lower rating. How about minus zero?


text: 'Semana Santa' of 'De Engel des Doods' is een heel zwakke film. Mira Sorvino speelt een rechercheur die een moordenaar probeert te vinden die pijlen in mensen schiet. Mira heeft een Italiaans accent dat af en toe hapert. Zou ze niet gewoon Engels kunnen spreken? Alle andere personages hebben een geforceerd Mexicaans Duits-Engels accent dat afleidt. De dialoog is heel slecht en de vertolking is houterig. De film ziet er goed uit, maar dat is niet genoeg om deze onzin te redden. DE VOLGENDE STUK VAN DE VOLGENDE REVIEW DOET CONTANT SPOILERS!!!!<br />Tijdens de climax ziet het ernaar uit dat de schurk zal ontsnappen, maar dan komt hij de trap af om neergeschoten te worden en een coole stunt langs de leuning uit te halen. Dat laat alleen maar zien dat dit script helemaal niet origineel is. AVOND!

text_en:
"Semana Santa" or "Angel Of Death" is a very weak movie. Mira Sorvino plays a detective who is trying to find a killer who shoots arrows in people. Mira has an Italian accent which falters from time to time. Couldn't she just speak English? All the other characters have a forced Mexican\English accent which is distracting. The dialogue is very bad and the delivery of it is wooden. The cinematography looks nice, but that's not enough to save this tripe. THIS NEXT PART OF THIS REVIEW DOES CONTAIN SPOILERS!!!!

During the climax it looks like the villain is going to get away, but then he comes back down stairs to get shot and do a cool stunt down the railing. That just shows this script has no originality whatsoever. AVOID!


text:
Semana Santa is zo verschrikkelijk slecht. Het is zo verkeerd in zoveel opzichten dat ik niet weet waar ik moet beginnen. Dus, even kijken... Mira Sorvino, wier man, de rechter, is neergeschoten terwijl hij haar beschermde, gaat voor haar baan bij de politie van Madrid naar Sevilla. Tijdens de heilige week (Semana santa, snap je?... iedereen valt in slaap... ik zei toch dat het op zoveel punten slecht was, al vanaf het begin), executeert een moordenaar zijn slachtoffers als stieren in een arena voor stierengevechten. Ze gaat een team vormen met Olivier Martinez, het mannelijke, chauvinistische zwijn, en de aardige Feodor Atkine. Al snel ontdekt ze dat zij het volgende doelwit van de moordenaar zal zijn (die een rood gewaad draagt). Waarom, o, waarom?
Waarom... dat is de vraag die de hele film door in mijn hoofd heeft rondgespookt.
VRAAG: Waarom ben je naar die film gaan kijken? A: Omdat ik van Mira Sorvino hou (ik neem het haar zelfs kwalijk dat ze die eerste film-onzin uitkraamt)
VRAAG: Waarom waren er maar 8 mensen in de zaal deze zaterdag aan het begin van de vakantie? A: ah-ah-ah. Spinnenman werd op dezelfde dag afgekeurd. Maar ook omdat de film een daverende recensie heeft gekregen.
VRAAG: Waarom is deze film gemaakt? A: Geld, denk ik. Maar tjonge, wat had Mira dat geld nodig.
VRAAG: Waarom?????????????? Ten eerste is er altijd iets mis met de europese coproducties. hier heb je een franse-breed-duits-italiaans-spanisch-danisch-productie. yi-ha.
VRAAG: Dan wil hij op dezelfde speelplaats spelen als Amerikaanse thrillers/slashers/whodunit/mysteries/wat dan ook. Zelfs Valentine was, hoewel onnodig en slecht geënsceneerd en gefilmd, veel beter in de spanning en de pret.
En dan, om het verhaal wat krediet te geven, wilde de scenarist er nog een politiek tintje aan geven. Fout: gedaan in flashbacks in een Traffic-achtige film, is het zeker het interessantste deel van de film. Had het kunnen houden, dan had het niet de hele film hoeven te duren. Ga maar liever meteen naar Guillermo del Tros' THE DEVIL'S BACKBONE (El espinazo del diablo) voor een slimme grap.
Dan de homofobie. Bullseye! De eerste slachtoffers zijn sm-verslaafde homotweeling die doodgestoken wordt. De irritante olivier Martinez gaat naar een datingbureau dat wordt gerund door een slecht geschoren, te dikke travestiet met een blonde platinablonde pruik. Noemt mira Sorvino's personage de hele tijd een grote pot. Hebben we dit soort dingen nodig? Nee. Alleen maar nodeloze aanstootgevende opmerkingen, net als vroeger.
Dan de spanning. Jippie. Geen aanwijsbaar motief. De eerste moorden zijn pure illusie, alsof ze een afbeelding van een beroemd schilderij zijn. Maar nee. En de onthulling van de moordenaar (een afschuwelijke fascist, natuurlijk) had van het begin af aan kunnen gebeuren, als hij aan het eind van de film verschijnt, zoals het voor de regisseur waarschijnlijk tijd was om te zeggen: 'Nou, tijd om die verdomde film af te maken. 's onthullen op dit moment wie de moordenaar is en waarom hij moordt.'
Dan denkt de regisseur dat hij een regisseur is. Fout: geen gevoel van spanning, geen gevoel dat hij de acteurs regisseert, geen besef dat hij van tempo verandert. Een Reus, mega-boem. De scènes van de heilige week zijn overbodig (misschien een regel van de coproductie: oké, film in Sevilla maar laat wat beelden zien van dit prachtige historische stadje met de paasfestiviteiten. Zie je wel: een mysteriefilm voor toeristen!)
Dan de acteurs. Allemaal fout. Mira Sorvino verveelt zich dood: ze doet praktisch niets, behalve in haar rechterhand gestoken worden. Alles waar ze goed in was (de Replacement Killers, Mighty Aphrodite...) was alsof ze nooit hadden bestaan. Olivier Martinez... Hallo, is daar iemand? Wanneer de producenten erachter komen dat hij geen acteur is, maar een etalagepop zonder spraakvermogen of gevoel? Feodor Atkine, nietszeggend en doorzichtig. Alleen hebben we veel respect voor Alida Valli, een van de grootste actrices van de afgelopen eeuw (en ik hoop dat ze nog een paar rollen in deze eeuw krijgt). Zij is hier de voornaamste attractie, omdat zij de enige is die haar zwakke rollen nieuw leven inblaast. Ik zal het maar niet over de andere acteurs hebben, want dat zijn maar eenzijdige personages, oninteressant en oppervlakkig.
Onsamenhangende richting, inconsequente acteurs, onwaarschijnlijke plot. Incarnatie van gekte.
Superwonderscoop zegt: 1.

text_en:
Semana Santa is jaw-droppingly bad. It's so wrong in so many ways I don't where to begin. So, let's see...Mira Sorvino, whose judge husband has been shot while protecting her, goes from Madrid to Seville for her cop job. During the holy week (Semana santa, see?...everybody begins to fall sleep..told u it was bad in so many points, even from the beginning), a killer executes his victims like bulls in a bullfighting arena. She teams up with male chauvinist pig Olivier Martinez and nice Feodor Atkine. Soon she discovers she'll be the next target of the killer (who wears a red robe). Why, oh but why?

Why..;that's the questionthat has been in my head the whole movie.

Q :Why did go to see that A : Because i love Mira Sorvino (i even excuse her for that AT FIRST SIGHT crap)

Q : Why were we only 8 people in the theater this saturday on the first week end of release? A : ah-ah-ah. Spider-man got relaesed the same day. But also the fact that the movie has been blast with execrable reviews.

Q : Why this movie has been made? A : Money I guess. But boy did Mira need the money.

then...why???????????? first of all, there's always something wrong with european co-productions. here you got a french-english-german-italian-spanish-danish production. yi-ha.

Then it wants to play on the same playgroung as US thrillers/slashers/whodunit/mysteries/whatever. Even VALENTINE, though unnecessary and badly scripted and shot, was much better in the suspense and the fun.

Then , to give some credit to the story, the screenwriter wanted to add some political sight to the story. Wrong : done in flash-backs in a Traffic-like photography, it's certainly the most interesting thing i n the movie. Could have stick to it, it wouldn't have to sit through the whole movie. Better go straight to Guillermo del Tros's THE DEVIL'S BACKBONE (El espinazo del diablo)for some clever fun.

Then the homophobia. Bullseye! The first victims are S&M drug addicted gay twins who got stabbed to death. The annoying olivier Martinez goes to a dating agency held by a badly shaved overweight transvestive with a blond platinum wig. Calls mira Sorvino's character a big dyke all the time. Do we need this kind of stuff? Nah. Just needless offensive remarks, just like ol'times.

Then the suspense. Yipee. No apparent motive. The first murders are plain illusion as they're a representation of a famous painting. But no. And the revelation of the killer (a horrible fascist, of course) could have been done from the beginning as he appears at the end of the movie as, I guess, it was time for the director to say "weel, time to finish that damn movie. let's reveal right now who the killer is and why he kills".

Then the director thinks he's a director. Wrong : no sense of suspense, no sense of directing the actors, no knowledge of change of pace. A Giant, mega-bore. The scenes of the holy week are needless (maybe a co-production rule saying : ok, shoot in Sevilla but show some creditsof this beautiful and historical town with the celebrations of Easter. There we are : a mystery movie for tourists!)

Then the actors. All wrongs. Mira Sorvino bores herself to death : she does practicly nothing except getting stabbed in the right hand. Everything she did best (the Replacement Killers, Mighty Aphrodite...) were like they never existed. Olivier Martinez...hello, anybody here? When the producers will learn that he's not an actor but a mannequin with no ability of speech nor feelings? Feodor Atkine, bland and transparent. Only do we pay great respect to Alida Valli, one of the greatest actress this last century (and I hope for some more roles in this current one). She's tha main attraction here as she's the only one to give life to her poor lines. I won't mention the other actors as they're only one-sided characters, uninteresting and shallow.

Incoherent direction, inconsistent actors, implausible plot. Idiocy incarnated.

Superwonderscope says : 1


text:
Met alle Europese studio's die bij deze film betrokken zijn, zou je denken dat je op z'n minst een paar mooie foto's zou krijgen, maar de plaatselijke kleuren worden tot een minimum beperkt.
Irritation 1 gaat over Mira Sorvino die een Russisch accent gebruikt om een Spaanse politieagente te spelen <0xE2><0x80><0x93> WTF? Het verhaal is hopeloos verward. Er is een zogenaamd romantisch achtergrondverhaal dat opzettelijk verward is <0xE2><0x80><0x93> is ze nu wel of niet lesbisch? <0xE2><0x80><0x93> en dat geen enkel doel dient. De agenten in de film zijn de stomste die in lange tijd een film over een seriemoordenaar hebben gesierd. Er schijnt een of andere boodschap te zijn over de Spaanse Burgeroorlog halverwege de jaren dertig, maar aangezien zo ongeveer iedereen die daarbij betrokken was dood is, is dat niet zo. Ik zie er het nut niet van in.
Ondanks de stierengevechten op de achtergrond van een deel van het verhaal (wie kan zeggen welk deel?) krijg je nooit een goed beeld van een stierengevecht. Earnest Hemingway zou de regisseur een stomp op zijn neus hebben gegeven <0xE2><0x80><0x93> met mijn zegen.

text_en:
with all the European studios involved in this one, you would think you'd at least get some pretty photography; but the local color is kept to a minimum.

Irritation #1 is Mira Sorvino using a Russian accent in order to play a Spanish cop - WTF? The story is hopelessly confused. There's a supposed romantic back story that is intentionally confused - is she or isn't she a lesbian? - serving no purpose whatsoever. The cops in the movie are the most stupid to have graced a serial killer film in a long time. There seems to be some message about the mid-'30s Spanish Civil War But since pretty much everybody involved in that is dead, one doesn't see the point in it.

Despite the bull-fighting backdrop of part of the narrative (which part? who can tell), you never even get a good look at a bull fight. Earnest Hemingway would have punched the director in the nose - with my blessings.


text: In het begin lijkt het me een interessante film, een Spaanse thriller in een interessante stad als Madrid, maar dat is het niet, het is eigenlijk een film die alleen interessant is voor toekomstige filmregisseurs die willen leren wat ze niet moeten doen als ze een film maken, het kan met andere woorden niet erger, zelfs de aanwezigheid van een oscarwinnaar (Mira Sorvino) is niet genoeg om de 3,00 dollar te rechtvaardigen die ik heb uitgegeven om deze film te zien, het acteerwerk is afschuwelijk en het lijkt alsof de acteurs alleen maar zaten te wachten tot ze de opnamen van de dag konden afmaken om naar huis te gaan, het leidt nergens toe en is saai, zwak en slecht, besteed geen tijd of geld aan deze film.

text_en: I seems in the beginning a interesting film, a Spanish thriller in a interesting nowadays Madrid, but it isn`t none of that, is actually a film only interesting for future films directors learning about what not to do making a film, it can`t be worse in others words, even the presence of a oscar winner ( Mira Sorvino ) isn`t enough to justify the $ 3.00 dollars expended to see this film , the acting is horrendous and it seems the actors were just waiting to finish the daily shots to go home, it lead to nowhere and is boring, weak and bad, don`t expend time or money on this film.


text: De film is waardeloos. Hij deed me denken aan de film Resurrection (Christopher Lambert), die ik ook uitermate saai vond. En Semana Santa is in elk opzicht een nog slechtere film.<br />De enige goede actrice in de cast die iets voor deze film doet, is Alida Valli. Alida is een van de grootse oude dames in de Europese filmgeschiedenis. Ik vond haar maniakale uiterlijk prachtig in 'Suspiria' en 'inferno' (Dario Argento). Ik zal niet meer tijd aan deze film besteden. Ik zal nog iets goeds over deze film zeggen... het gebruiken als je heel snel in slaap wilt vallen...

text_en:
This movie sucks big time. It reminded me of the movie Resurrection (Christopher Lambert), which i also found extremely boring. And "Semana Santa" is in every way an even poorer movie.

Only fine one in the cast doing something for this movie is Alida Valli. Alida is one of the grand old ladies in european movie history. I loved her maniacal looks in "Suspiria" and "inferno" (Dario Argento). I will not spend more time dealing with this movie. I will say another good thing about this movie...use it if you want to fall asleep very quickly...


text: 1. Het is niet de eerste film van de 'nouvelle vague'. Kijk maar naar Agnes Varda's 'la pointe courte' (1956), naar Alain Resnais' 'Hiroshima mon amour' (1958), naar Claude Chabrols 'le beau serge' (1958). 2. De 'nouvelle vague' was soms zwaarwichtig en hard voor hun voorgangers: _Overnight_, Julien Duvivier, _Henri-George Clouzot_, _Claude Autant-Lara_, _Yves allégret_ en een heleboel anderen waren gedoemd tot vergetelheid. Zijn egoïsme en deze minachting zijn kenmerkend voor de 'nouvelle vague'. Je hebt de grote generatie van de jaren dertig (Renoir, Carné, Grémillon, Duvivier al, Feyder) nooit horen (of lezen) lachen om bijvoorbeeld Maurice Tourneur of Max Linder. Dus dankzij Truffaut en co zullen sommige mensen nooit edelstenen uit de Franse jaren vijftig of veertig ontdekken (Duvuviers'sous le ciel de Paris', Autant-Lara's 'douce', Yves Allégrets 'une si jolie petite plage' en'manèges'). Die novelle-achtige kliek ging zelfs zover dat ze zeiden dat William Wyler, Georges Stevens en Fred Zinemann waardeloos waren! 4. Vergeleken met de vernieuwingen van 'Hiroshima mon amour', dat een gloednieuwe vorm heeft, en een nieuwe 'gefragmenteerde' inhoud, 'les 400 coups', verbleekt het belang ervan. Truffaut zal een nieuwe vorm alleen onder de knie krijgen met de hoogst superieure 'Jules en Jim', geholpen door de onvergelijkelijke Jeanne Moreau. 5. De interpretatie is nogal stijf; Jean-Pierre Léaud, aantoonbaar verstaanbaar als hij in het Engels wordt vertaald, is nog steeds fatsoenlijk, maar hij zal spoedig degenereren tot de meest beïnvloedbare van zijn generatie. 'l'enfance nue', Kenneth Loachs 'Kes') Ik wil Truffaut niet bagatelliseren, zijn film is niet slecht, maar eerlijk gezegd, Franse filmfanaten, geven de voorkeur aan 'Jules en Jim', 'l'enfant sauvage' (een eerlijke, waarachtige en commercieel onovertroffen film), 'l'argent de poche' (even academisch als '400 coups', maar veel grappiger) of zijn aardige Hitchcock-pastiche 'vivement dimanche'.

text_en: This film aka "the four hundred blows" is a mistranslation.Faire les 400 coups" means"to live a wild life. As a French,I'm stunned when I see the popularity of this good ,but by no means outstanding film. 1.It's not the first film of the "nouvelle vague" move;check Agnes Varda's "la pointe courte",(1956)Alain Resnais's "Hiroshima mon amour"(1958),Claude Chabrol's "le beau serge"(1958) are anterior .Historically,"les 400 coups " comes after. 2.The "nouvelle vague" was sometimes ponderous and hard on their predecessors:Overnight,Julien Duvivier,Henri-George Clouzot,Claude Autant-Lara ,Yves allégret and a lot of others were doomed to oblivion.THis selfishness and this contempt is typically "nouvelle vague".You 've never heard (or read) the great generation of the thirties (Renoir,Carné,Grémillon,Duvivier already,Feyder) laugh at ,say,Maurice Tourneur or Max Linder.So,thanks to Truffaut and co,some people will never discover some gems of the French fifties or forties(Duvuvier's "sous le ciel de Paris",Autant-Lara's "douce",Yves Allégret's "une si jolie petite plage " and "manèges").THe novelle vague clique went as far as saying that William Wyler,Georges Stevens and Fred Zinemann were worthless! 3."Les 400 coups " is technically rather disappointing:it's very academic ,the story is as linear as it can be,the teachers are caricatures,and the mother Claire Maurier delivers such memorable lines as (you've got to be a French circa 1960 to understand how ridiculous it is): Well ,your father 's got only his brevet (junior school diploma)and,as for me ,I've got only my high school diploma!You've got to know,that circa 1960,hardly 10%of the pupils had the HSD in France! Antoine Doinel should have been proud of his mother after all!She wants him to have diplomas,who can blame her? 4.Compared to the innovations of "Hiroshima mon amour",which features a brand new form,and a new "fragmented " content,"les 400 coups " pales into significance.Truffaut will master a new form only with the highly superior "Jules and Jim", helped by the incomparable Jeanne Moreau. 5.The interpretation is rather stiff;Jean-Pierre Léaud ,arguably listenable when dubbed in English ,is still decent,but he will soon degenerate into the most affected of his generation. 6.The topic=stolen childhood had better days,before (Julien Duvivier's "Poil de carotte" ,Luis Bunuel's "los olvidados") and will have after (Maurice Pialat's "l'enfance nue",Kenneth Loach's "Kes") I do not want to demean Truffaut,his movie is not bad,but,frankly,French movie buffs,prefer "Jules and Jim" "l'enfant sauvage" (a film honest ,true and commercially uncompromizing to a fault)"l'argent de poche"(as academic as "400 coups" but much more funny)or his nice Hitchcock pastiche "vivement dimanche".


text:
Dit is het soort dingen dat de intellectuelen van de film nu pas opwindt. Feiersteins Flex Crush zal je immers laten weten dat Real Men nooit naar iets van Truffaut kijkt.
Het zou interessant zijn geweest als Truffaut hier iets te zeggen had gehad. Het camera-als-voyeur-motief was niets nieuws. Zijn we allemaal De Sica's 'Fietsdief' vergeten? Of iets van Hitchcock?
Dus het enige wat we krijgen is de uitgebreide metafoor van de minderjarige als Truffaut, die al zijn vrije tijd 'doorbrengt met zijn ogen dichtknijpen' in de bioscoop, die de discipline op school verstoort, beschuldigd wordt van plagiaat (de vele kruimeldiefstallen) en uiteindelijk de maatschappelijke begrenzingen ontloopt om 'zijn eigen film' te maken.

text_en:
This is the sort of thing that only now thrills the film eggheads. After all, Feierstein's Flex Crush will have you know that Real Men don't watch anything by Truffaut.

It might have been interesting if Truffaut had anything to -say- here. The camera-as-voyeur motif was nothing new. Have we all forgotten De Sica's "Bicycle Thief"? Or anything by Hitchcock?

So all we get is the extended metaphor of the juvenile as Truffaut, who spends all his free time 'screwing up his eyes' at the movies, who wrecks schoolroom discipline, gets accused of plagiarism(the many petty thefts), and ultimately escapes societal confines to make 'his own movie'. Sorry...been there, done that too many times for this to matter.


text:
Deze film brengt me van mijn stuk. Misschien ben ik gewoon een stomme Amerikaan, maar ik snap echt niets van 400 Blows. Alles wat ik over deze film heb gelezen, was lyrisch, maar het kon me gewoon niet boeien. Ik weet zeker dat het een revolutionaire film was, zoals alle critici beweren, maar als puntje bij paaltje komt, is het gewoon echt heel saai. Misschien komt het door de taalbarrière, misschien ben ik gewoon niet 'gevoelig' of 'artistiek' genoeg, maar hoe dan ook, ik had een hekel aan deze film. Het verhaal zelf is niet slecht; het gaat over een jonge Franse jongen die oneerlijk wordt behandeld door zijn ouders en leraren, en uiteindelijk belandt hij in een jeugdgevangenis. Dat zou op zichzelf interessant moeten zijn, en dat was het ook, in het begin. Er was niets mis met de dialoog, maar het is ook moeilijk te zeggen omdat de helft van de gesprekken niet ondertiteld was en zonder duidelijke reden, dus ik wist niet altijd wat er aan de hand was. Maar voor de dialoog die we konden begrijpen, was het logisch genoeg. De acteurs waren geloofwaardig genoeg, maar het is moeilijk te zeggen wat een echt persoon in zulke situaties zou doen. Dus je voelt mee met de hoofdpersoon, maar alleen in die zin dat als hij in de problemen komt, je denkt: tja, dat is klote. De plot is niet eens een typische plot. Elke keer dat hij in de problemen komt, komt hij meer in de problemen dan de vorige keer, maar de redenen wisselen nooit erg veel. En gedurende de hele film besef je dat de hoofdpersoon er eigenlijk niets aan kan doen. Dus is het meer een kwestie van afwachten hoe het afloopt. Het einde ging me trouwens volledig boven de pet. Het is veel te artistiek voor me, en ik snapte het gewoon niet. Het was gemakkelijk genoeg om het verhaal tot het einde te volgen. De structuur was er zeker, en die was ook logisch, maar alles was echt uitgerekt. Voor de hoeveelheid dialoog en belangrijke momenten had de film een uur korter kunnen zijn. Hij eindigde gewoon niet. Voor een deel kwam dat door de onnodig lange shots, die geen van alle bijzonder gedenkwaardig waren; het einde was bijvoorbeeld een fragment van de hoofdfiguur die over een landweg rende dat ruim dertig seconden duurde. Nu weet ik zeker dat dat ergens een diepere betekenis had, maar voor de gemiddelde toeschouwer was ik liever opgestaan om nog wat meer eten te halen. Of in elk geval iets nuttigers te doen dan naar deze rennende jongen te kijken, zoals mijn was doen of een dutje doen.
<0x3E> Einde dictaat.
<0x3E> Einde dictaat.
<0x3E> Gedurende de hele film had ik het gevoel dat dit waarschijnlijk heel ontroerend en verbazingwekkend zou zijn en dat het me een geweldige levensles zou leren, als ik maar kon krijgen wat de regisseur met zijn unieke beslissingen probeerde te zeggen. Zoals de zaken er nu voor stonden, voelde ik me van twee uur van mijn leven beroofd.

text_en:
This movie bewilders me. It may be that I'm just a stupid American, but I really just don't get 400 Blows. Everything I've read about this movie has been a total rave, but I just couldn't stay interested. I'm sure that it was as revolutionary in film-making as all the critics say, but when it boils right down to it, it's just really really boring. Maybe it's the language barrier, may I'm just not "sensitive" or "artsy" enough, but whatever the case is, I hated this movie. The story itself isn't bad; it's about a young French boy who is treated unfairly by his parents and his teachers, and eventually he ends up in a juvenile facility. That in itself ought to be interesting, and it was, at first. There was nothing wrong with the dialogue, but then again it's hard to say because half of the conversations weren't subtitled and for no apparent reason, so I didn't always know what was going on. But for the dialogue we could understand, it made enough sense. The actors were believable enough, but it's hard to say what a real person would do in these situations. So you feel for the main character, but only in the sense that when he gets into trouble you think, well that sucks. The plot isn't even your typical plot. Each time he gets in trouble, he gets into more trouble than the last time, but the reasons never vary too much. And through the entire film you realize that there's nothing the main character can really do about it. So it's more like just waiting to see how it ends. The ending, by the way, was completely over my head. It's way too artsy for me, and I just didn't get it. Leading up to the end was easy enough to follow. The structure was certainly there, and it made sense as well, but everything was really drawn out. For the amount of dialogue and significant moments, the movie could have been an hour shorter. It just didn't end. Part of it was the unnecessarily long shots, none of which were especially memorable; for example, the ending was a clip of the main character running down a country road that lasted a good thirty seconds. Now, I'm sure that had some deeper meaning in it somewhere, but for the average viewer, I'd rather have gotten up to get some more food during that time. Or at least done something a little more useful than sit and watch this boy running, like doing my laundry, or taking a nap.

Final Verdict

The feeling throughout the whole movie was that this probably would be very moving and just amazing and that it would teach me some great life lesson, if I could only get what the director was trying to say by his unique decisions. As it was, I just felt cheated out of a good two hours of my life.


text:
Mijn titel zou genoeg moeten zijn.
Het verbaast me dat een cultuur die zo rijk is aan literaire voortreffelijkheid (Dumas, Flaubert, Balzac, Maupassant) zulke onzin uitkraamt als de 'nouvelle vague'-filmbeweging. Tot de twintigste eeuw had Frankrijk een grote traditie van artistieke helderheid en slimme filosofie. Maar zodra je ze een filmcamera geeft, beginnen ze te handelen als WOOOOOOO OOK IK KAN LEUK ZIJN! PLOT? HIJ? PSHAW! LAAT EEN FILM EEN PARKERENDE PARKERENDE PARKERENDE PARKERENDE PARKEREN! Dat is tenminste niet zo erg als Godard (die een ongezonde fascinatie heeft voor de achterkant van het hoofd van mensen. O-la-la, quel artiste). Nee, Truffaut bewaart een zekere mate van visuele helderheid. Maar dat geldt ook voor de bewakingscamera in een snackbar. De twee zijn niet van elkaar te onderscheiden.
Haha, gewoon een terzijde voor al die domme filmschoolnerds: ik durf te wedden dat de ader op dit moment aan de zijkant van je hals naar buiten puilt. Maar ga niet weg zonder de laatste zin van mijn recensie te hebben gelezen.
Hoe dan ook, als je van Franse literatuur houdt, zul je dit haten. Mensen die van deze film houden, hebben waarschijnlijk nooit iets anders gelezen dan de onsamenhangende teksten van Jack Kerouac of misschien _Hitchhiker's Guide to the Galaxy_. Of misschien hebben ze de teksten van The Doors-nummers gelezen, en vinden ze dat diep ontroerend. Wat je maar wilt. Ik vind het ironisch dat deze film een paar (zwakke) toespelingen op Balzac inbrengt, een van de beste en meest betekenisvolle schrijvers die ooit hebben geleefd. Leuk geprobeerd, Truffles. Maar je zit er ver naast.
Vermijd deze film als een met hulpmiddelen besmette spuit.
Als je iemand bent die graag nadenkt, hou je dan bij Jean Cocteau (ORPHEE), Robert Bresson (PICKPOCKET) en de Japanse meesters Kurosawa (IKURU), Kobayashi (KAIDAN) en Teshigahara (SUNA NO ONNA).
Als je een idioot bent, geniet dan van je Truffaut, Godard en Andy Worhol. En duw in's hemelsnaam die ader in je hals terug. Je ziet eruit als een kool.

text_en:
My title ought to be enough.

It baffles me that a culture so rich in literary excellence (Dumas, Flaubert, Balzac, Maupassant) would churn out such tosh as the "nouvelle vague" cinematic movement. Until the 20th century, France had a great tradition of artistic lucidity and clever philosophy. But the minute you hand them a movie camera they start acting like WOOOHOOO LOOK HOW WEIRD I CAN BE! PLOT? THEME? PSHAW! LET'S FILM AN AMUSEMENT PARK RIDE GOING ROUND & ROUND! At least this is not as bad as Godard (who has an unhealthy fascination with the backs of peoples' heads. Oh-la-la, quel artiste.). No, Truffaut maintains a degree of visual clarity. But so does the security camera at a quickie-mart. The two are indistinguishable.

Haha, just as an aside to all you dweeby film school nerds: I bet the vein is popping out the side of your neck right now. But don't leave without reading the last sentence of my review.

Anyway, if you like French literature, you will HATE this. People who like this movie probably have never read any books other than the ramblings of Jack Kerouac or maybe "Hitchhiker's Guide to the Galaxy". Or maybe they have read the lyrics to The Doors songs, and they think that's profoundly moving. Whatever floats yer boat. I find it ironic that this film injects some (weak) allusions to Balzac, one of the finest and most meaningful writers who ever lived. Nice try, Truffles. But you're nowhere near the ballpark.

Avoid this film like an aids-infected syringe.

If you're the type of person who likes to think, then stick to Jean Cocteau (ORPHEE), Robert Bresson (PICKPOCKET) and the Japanese masters Kurosawa (IKURU), Kobayashi (KAIDAN) and Teshigahara (SUNA NO ONNA).

If you're an idiot, enjoy your Truffaut, Godard, and Andy Worhol. And for pete's sake push that vein back in your neck. You look like a cabbage.


text: Heb je ooit een film gezien die helemaal uit lange, brede shots bestaat? Nee? Ik ook niet. Nou, ik heb er eindelijk een gezien in 'Spring in my Hometown', en ik moet bekennen dat ik nu weet waarom mensen dit niet doen. De techniek is 'arty', dat is waar, maar hij is beslist NIET rijp voor publieke consumptie. De techniek is zwaar beschadigd, gewoon omdat de kijker geen emotionele band heeft met de personages, en misschien is dat wel de bedoeling van de regisseur. Ik weet het niet, ik kan geen gedachten lezen, en ik weet zeker niet genoeg over de regisseur om een oordeel te vellen.<br />Maar één ding in deze film dat pijnlijk duidelijk is, zijn de belachelijke anti-Amerikaanse gevoelens. Als Amerikaan ben ik me heel goed bewust van de gevoelens van mijn land. Ik ben me er terdege van bewust dat we niet altijd engeltjes zijn geweest, maar ik verdom het om de versie van deze man te accepteren. Volgens deze blinde idioot lagen de Amerikanen niet alleen aan de basis van de oorlog, maar waren wij ook de oorzaak van de oorlog, en hebben we bijna in ons eentje het land vernietigd. Nou ja, meneer de regisseur. En ik neem aan dat u deze film nog steeds in COMMUNISTISCH KOREA zou maken als wij ons er niet mee hadden bemoeid, nietwaar? Over vergeten gesproken. Dit is bijna zoiets als de nazi's tot de 'goeden' maken terwijl de geallieerden de'slechten' worden. Deze film is zo historisch naïef en feitelijk zo onnauwkeurig dat het bijna g<0xC3><0xAA>nant is om te zien. Voor iemand die afkomstig is uit een land dat zijn bestaan te danken heeft aan de Amerikaanse inmenging, komt hij wel heel hoog en machtig en veroordelend over.

text_en:
Have you ever seen a movie made up entirely of long wide shots? No? Me, neither. Well, I've finally seen one in "Spring in my Hometown," and I must confess, now I KNOW why people don't do this. The technique is "arty," to be sure, but it's definitely NOT ripe for public consumption. The technique is heavily flawed simply because the viewer has no emotional attachment to the characters, and perhaps that might be the director's whole intentions. I don't know, I can't read minds, and I certainly don't know enough about the director to make a judgement.

But one thing about this movie that IS painfully obvious is its ridiculous anti-American sentiments. As an American, I'm well aware of my country's participation in the Korean War, and I'm very well aware that we weren't always angels, but I'll be damn if I'll take this guy's version of how things happened. According to this blind fool, Americans were not only at the root of the war, we were the CAUSE of the war, and we almost singlehandedly destroyed the country. Whatever, Mister Director. And I suppose you'd still be making this film in COMMUNIST KOREA if we hadn't interfered, right? Talk about forgetting your history. This is almost akin to making the Nazis the "good guys" while turning the Allied forces into the "bad guys." This movie is so historically naive and so factually inaccurate that it's almost embarrassing to watch. For a man who comes from a country that owes its very EXISTENCE to American interference, he sure comes off as high and mighty and judgemental.


text:
Ik ben zo iemand die naar de plaatselijke bibliotheek gaat en boeken leest over Babbage's differentiaalmotor terwijl mijn klasgenoten aan het voetballen zijn en zo. Dus als er zoiets bestaat als een doelgroep voor deze film, dan denk ik dat ik daar waarschijnlijk ook toe behoor.
Misschien moet ik hem gewoon nog een keer kijken. Een vorige recensent had het erover dat je niet naar deze film moest kijken als je moe was. Misschien was dat mijn fout.
Ik heb mijn best gedaan om van deze film te genieten, en er zijn aspecten die ik wel leuk vind, maar over het geheel genomen vond ik hem amateuristisch en nogal traag.
Omdat ik een beetje een computernerd ben, moet ik bekennen dat ik dat gewoon kan. Het kan geen kwaad om het exacte tijdsbestek waarin de film is gemaakt te vermelden, en hoe de gebruikte grafiek die tijd weerspiegelt (d.w.z. 1997). Omdat ik games van het tijdperk 'Mind Grind' heb gespeeld, om maar een voorbeeld te noemen, kan deze film niet ontkomen aan die 16-bits kleuren lage multimedia-explosie van die tijd. Gelukkig is dat gelukkig iets minder geworden in de laatste jaren in de game-wereld, ten gunste van echte spelletjes.
Ik moet mijn toevlucht nemen tot het kijken naar deze film via een Duits FTA-satellietkanaal (zoals ik niet geloof). Ik vond het lichtelijk amusant om te zien dat de aftiteling vermeldde dat er 4 mensen aan het ontwerp van de film hadden gewerkt. Misschien is het gemeen van me dat ik dat amusant vond, gezien het feit dat er tien jaar zijn verstreken sinds de film is gemaakt, maar het eindresultaat doet de animatiefilms uit de jaren tachtig in vergelijking daarmee er goed uitzien.
Maar wat het hoofdverhaal betreft, ben ik het met je eens dat het format niet het beste idee is. Net als anderen ben ik het ermee eens dat Ada een film verdient zonder de sciencefictioninslag, en een meer rechtlijnige biografische benadering zou misschien beter passen bij het levensverhaal van deze opmerkelijke dame.
Er zijn fundamentele fouten die mijn plezier in deze film ondermijnen. Ten eerste lijkt het onderliggende idee dat verloren gegane informatie uit de echte wereld op de een of andere manier nauwkeurig kan worden gereconstrueerd door middel van een soort extrapolatie via op software gebaseerde intelligente agents, op de een of andere manier bespottelijk.
Ook is nu bekend dat het thema dat door de film heen loopt, dat een computerapparaat inderdaad de mechanica van alle dingen in de loop van de tijd kan voorspellen (bijvoorbeeld de wind), niet het geval is.

Oké, de Victorianen hadden misschien deze opvatting, maar de 20e-eeuwse werken van G. Gedel bewijzen dat geen enkel mathematisch systeem compleet kan zijn. De ss'en werken op de grens van de rekencapaciteit, om nog maar te zwijgen van de chaostheorie en de kwantummechanica, en hebben die ideeën, die centraal lijken te staan in de software van de moderne onderzoeker, volledig ondermijnd.
Ten slotte is het klikken van de muis in de lucht om 'programmeren' te betekenen ook helemaal verkeerd, zoals ik al eerder heb gezegd.
Deze film had misschien oké kunnen zijn, maar in elk geval zou een technisch en wetenschappelijk consult de film wat meer geloofwaardigheid hebben gegeven.
Maar ik zal de film niet vergeten, want net als 'Pi' is het duidelijk een uniek werk, maar met te veel fatale fouten om er echt van te kunnen genieten, 3/10 van mij.

text_en:
I'm the sort of person who went down to the local library and read books on Babbage's difference engine whilst my schoolmates were playing football etc.. So, if there is any such thing as a target audience for this film, then I guess I'd probably be included in that.

Maybe I just need to watch it again. A previous reviewer mentioned not to watch this film whilst being tired. Maybe that was my mistake.

I tried my best to enjoy this film, and there are aspects of it that I do like, but overall I found it amateurish and quite plodding.

Being somewhat of a self confessed computer nerd, I just can't help but pick up on the exact time frame when the movie was actually made, and how the employed graphics reflect that time (i.e. 1997). Having played games of the era c.f. "Mind Grind" to cite one example, this film cannot escape that 16-bit colour low res multimedia explosion of that time. Now thankfully this has somewhat lessened in more recent years in the gaming world at least, in favour of actual game play.

Having to resort to watching this movie via a German FTA satellite channel (as I don't think it's ever been aired on UK FTA TV, well not recently anyway), I was mildly amused to see the end credits note Gottdog (God dog) had 4 people working on it's design. Maybe it's mean spirited of me to be amused by this, given that ten years have elapsed since the movie was made, nevertheless the end result makes movie graphics from the eighties look good by comparison.

But, as for the main story, I agree that the format isn't the best idea. Like others I agree that Ada deserves a film without the sci-fi angle, and a more straightforward biographical approach would perhaps be better suited to covering the life story of this remarkable lady.

There are fundamental mistakes that undermine my enjoyment of this movie. First of all the underlying idea that somehow lost real-world information from the past can be accurately reconstructed through some sort of extrapolation via software based intelligent agents, seems somehow ludicrous.

Also, the theme running through the movie that a computing device can indeed predict the mechanics of all things through the course of time (e.g. the winds) is now known not to be the case.

OK, so the Victorians may have held this view, but the 20th century works of Gödel proving that no mathematical system can be complete, Turing's works on the limits of computability, not to mention chaos theory and quantum mechanics, have all completely undermined these ideas, which seem central to how the modern day researcher's software is supposed to work.

Finally, the clicking of the mouse in the air to mean "programming" is also just plain wrong, as previously mentioned.

This film maybe could have been OK, but at least some technical and scientific consultation would have given the film some much needed credit in the believability stakes.

I won't forget the film though, as like "Pi", it is clearly a unique work, but with too many fatal mistakes for me to truly enjoy it, 3/10 from me.


text: Omdat ik een combinatie van sci-fi en historische film over Ada Lovelace, Charles Babbage, de geschiedenis van de computers enzovoort verwachtte, was ik teleurgesteld door deze onzinnige pseudowetenschap en een mengsel van echte en fabelachtige geschiedenis. De film wekt de indruk dat de schrijfster (Lynn Hershman-Leeson) geen echt begrip heeft van de wiskunde, de technologie of de geschiedenis die het onderwerp van de film vormen, maar dat ze in plaats daarvan werkt met een soort wazige artistieke impressie van die dingen. Dat zit me niet lekker, want ik erger me al heel lang aan de neiging van de kunst om wetenschappelijke termen en ideeën zo vreselijk verkeerd te interpreteren en te misbruiken dat je er bijna van in de war raakt. 'Ik ben er helemaal niet zeker van dat een half leven beter is dan helemaal geen leven.'<br />Deze film doet meer kwaad dan goed <0xE2><0x80><0x93> hij geeft een verkeerd beeld. De enige troost die ik kan bedenken, is dat hij een kijker zou kunnen aantrekken die meer te weten wil komen over het onderwerp dat hij zo vreselijk verdraait. Het is waarschijnlijker, denk ik, om een bijgelovige kijk op wetenschap en technologie te bevorderen die niet te onderscheiden is van magie.

text_en:
Expecting a combination of scifi and period film about Ada Lovelace, Charles Babbage, the history of computers, etc, I was disappointed by this movies nonsensical pseudoscience and mixture of real and fabulous history. It gives the impression that its writer (Lynn Hershman-Leeson) has no real understanding of the Math, technology, or history constituting the film's subject, but is working instead from a sort of fuzzy artistic impression of them. This hits a sore spot with me, as I've long been irritated by the tendency of the arts to glom onto and awfully misuse science terms and ideas to the point of confusion, eg: Emmy Coer: "information waves have a half-life", Ada: "I'm not at all certain that half a life is better than no life at all".

This movie does worse than fail to entertain - it misinforms. The only redeeming value I can imagine for it is that it might attract a viewer to learn about the subject it so badly distorts. It's more likely, I think, to promote a superstitious perception of science and technology of any degree of advancement as indistinguishable from magic.


text:
Vele dagen nadat ik Ada Veroverd heb gezien, ben ik nog steeds onder de indruk dat een groep mensen zoveel tijd besteedt aan het maken van zo'n afschuwelijke film.
Niemand zou deze film moeten zien in de hoop iets te weten te komen over Ada Lovelock, haar collega's of het product van haar inspanningen.
Evenzo zou niemand deze film moeten zien in de hoop vermaakt te worden.
Als sciencefictionfilm zou dit zonder enige twijfel een verschrikkelijke mislukking zijn. Op de een of andere manier slaagt de hoofdpersoon erin het verleden tot leven te brengen en er op haar computer mee te communiceren <0xE2><0x80><0x93> met het advies en de bemoedigende woorden van Timothy Leary. Ik betwijfel of iemand zijn ongeloof voldoende in bedwang kan houden om te voorkomen dat dit volkomen absurd lijkt. Als dramafilm zou dit zonder enige twijfel een rampzalige mislukking zijn. Op de een of andere manier slaagt de schrijver/regisseur erin om vijfentachtig minuten te vullen met een constant, onnodig, irritant en triviaal drama over in wezen niets. Ik betwijfel of iemand zou kunnen voelen dat al het drama in de film alleen maar dient als een irritante afleiding.
Ik vind het moeilijk om mijn mate van minachting voor _Verwekken van Ada_ volledig onder woorden te brengen. De omstandigheden waaronder ik het zag verbieden me het theater te verlaten, maar er is geen twijfel over mogelijk dat ik dat anders zou hebben gedaan. Ik ben nog steeds boos dat ik de tijd heb verspild die het kostte om het te zien. Alleen omdat ik deze film effectiever zou kunnen bekritiseren, zou ik willen dat ik wat welbespraakter was.

text_en:
Many days after seeing Conceiving Ada, I am still in awe that any group of people would spend so much time to make such an atrocious film.

No one ought see this film in hopes of learning anything of consequence about Ada Lovelock, her colleagues or the product of her endeavors.

Likewise, no one ought to see this film in hopes of being entertained.

As a sci-fi film, this would unquestionably be a horrendous failure. Somehow, the main character manages to bring the past to life and interact with it on her personal computer--with the advice and encouraging words of Timothy Leary. I doubt anyone could suspend their disbelief enough to keep this from seeming absolutely absurd.

As a drama film, this would unquestionably be a horrendous failure. Somehow, the writer/director manages to fill eighty-five minutes with constant, unnecessary, annoying and trivial drama over essentially nothing. I doubt that anyone could feel that all the drama in the film serves only as an irritating distraction.

I find it difficult to fully express my degree of contempt for Conceiving Ada. The circumstances under which I saw it forbid me from leaving the theater but there is no question that I would have otherwise. I am still angry that I wasted the time that it took to see it. Only that I might more effectively criticize this movie, I wish that I were more articulate.


text:
Als je door de openingstitels heen komt, is dit misschien wel jouw soort film. Vanaf het eerste schermbeeld van een vrouw die haar handen naar haar gezicht brengt terwijl op de achtergrond de witte lakens wapperen, herinner je je een pretentieuze parfumreclame. Vanaf dat punt gaat het alleen maar bergafwaarts.
De hoofdrolspeelster is in feite een blok hout dat haar computer gebruikt om in het verleden te reiken en de herinneringen aan foto's te reconstrueren, om te praten over het door de geschiedenis over het hoofd geziene genie Ada, die in de negentiende eeuw de eerste computertaal heeft ontwikkeld.
De lowbudgetgraphics zouden vergeeflijk zijn als ze interessant waren, of zelfs enigszins in het script opgingen.
De arme Tilda Swinton is aan het eind van haar Latijn.

text_en:
If you make it through the opening credits, this may be your type of movie. From the first screen image of a woman holding her hands up to her face with white sheets blowing in the background one recalls a pretentious perfume commercial. It's all downhill from there.

The lead actress is basically a block of wood who uses her computer to reach into the past, and reconstruct the memories of photographs, to talk history's overlooked genius, Ada, who conceived the first computer language in the 1800s.

The low budget graphics would be forgivable if they were interesting, or even somewhat integral to the script.

Poor Tilda Swinton is wasted.


text:
Ondanks een paar originele elementen, zoals de 'virtuele decors' die de achtergrond vormen voor de Victoriaanse interieurs met Ada Lovelace en haar kring, valt deze film in het niet en stelt uiteindelijk teleur. Nieuwkomer Francesca Faridany lijkt talent te hebben, maar de rol van Emmy gaat verloren, een personage dat halverwege de film niets anders meer doet dan naar een monitor staren terwijl lady Ada een autobiografie vertelt. 'Ada verwekken' wordt even onderbroken als lady Ada (Tilda Swinton) in beeld komt; de camera blijft hangen op haar gezichtsuitdrukkingen, haar maniertjes, zelfs op het moment dat ze doorschijnend of tijdelijk onzichtbaar lijkt, en zoomt in op scènes om Emmy's 'virtuele' weergave van haar te dramatiseren.

Een rechttoe rechtaan biopic van Ada Lovelace zou de moeite waard zijn geweest, maar deze film maakt helaas een zootje van zowel lady Ada's als haarzelf.' Haar leven en dat van een moderne computerwetenschapper (en haar breedgeschouderde, sullige vriendje).

text_en:
Despite some occasionally original touches, like the "virtual sets" that provide the background for the Victorian interiors featuring Ada Lovelace and her circle, this film falls short and ultimately disappoints. Newcomer Francesca Faridany seems talented, but is wasted as Emmy, a character who by mid-film is reduced to nothing more than staring at a monitor watching Lady Ada narrate an autobiography. 'Conceiving Ada' takes off briefly when Lady Ada (Tilda Swinton) appears; the camera lingers on her facial expressions, mannerisms, even making her appear to be translucent or momentarily invisible, apporting into scenes to dramatize Emmy's "virtual" rendering of her.

A straightforward biopic of Ada Lovelace would have been worthwhile, but this film unfortunately makes a hash of both Lady Ada's life, and that of a modern-day computer scientist (and her broadly-drawn, doltish boyfriend).


text: Dit was een aardige poging om iets te bereiken, maar het is te pretentieus en te saai om er bovenuit te stijgen. Het gebruik van virtuele sets werkt bijna, maar op sommige punten faalt het jammerlijk. Ik denk dat ze goed gebruik hebben gemaakt van het kleine budget. Ik wou alleen dat het verhaal en het grootste deel van de acteerprestaties beter waren. Er zijn een heleboel delen waarin je ziet waar ze op uit waren en het zou geweldig zijn geweest als ze echt die lat hadden gehaald, maar dat doen ze niet. Verwarrend en ongelooflijk verhaal. Slechte dvd-opname ook. Er is niet veel voor nodig om een film in één keer te bekijken. Dit moest ik uitzetten. Het was te saai. Ik kan langzame films maken. Maar maak ze gewoon aantrekkelijk in een bepaald opzicht. Visueel, verhalend, acterend, enzovoort. Dit ontbrak op alle vlakken, dus het leverde nooit iets op wat je echt interessant vond.

text_en: This was a nice attempt at something but it is too pretentious and boring to rise above it's low budget trappings. The use of virtual sets almost works but at some points it fails miserably. They made good use of the small budget I guess. I just wish the story and most of the acting was better. There are a lot of parts where you see what they were aiming for and it would of been great if they actually hit those marks but they don't. Confusing and unbelievable story. Bad DVD transfer too. It doesn't take much for me to watch a movie in one sitting. This I had to shut off. It was too boring. I can do slow movies. But just make them appealing in some aspect. Visually, story-wise, acting, etc. This was lacking in all departments so it never added up to an engrossing experience. Maybe the film maker's next attempt will be better.


text: Ja, na 35 jaar filmen heb ik eindelijk de stinker gezien die alle andere afgrijselijke films overtreft. Baise Moi en Flirt zijn alleen al afschuwelijk. Dit is pretentieus gezwets van de eerste orde... niet eens vermakelijk pretentieus gezwets. De effecten zijn goedkoop, en erger nog <0xE2><0x80><0x93> zinloos.<br />Het script schijnt geschreven te zijn door een eerstejaars studente die niet veel uitgaat, maar vol gewichtigheid wil lijken! Het acteerwerk is gewoon onbeschrijflijk slecht <0xE2><0x80><0x93> Tilda Swinton geeft een carrière vol leeghoofdigheid een finishing touch die neurotisch heen en weer slingert tussen comotose en lachwekkende 'intensiteit'. Blijkbaar heeft de een of andere idioot de regisseur van deze film toegestaan er nog een te maken... Wees op je hoede.

text_en:
Yes, In 35 years of film going I have finally viewed the stinker that surpasses all other ghastly movies I have seen. Beating 'Good Will Hunting' Baise Moi' and 'Flirt' for sheer awfulness. This is pretentious blige of the first order... not even entertaining pretentious bilge. The effects are cheap, and worse - pointless.

The script seems to have been written by a first year film student who doesn't get out much but wants to appear full of portent! The acting is simply undescribably bad - Tilda Swinton caps a career filled with vacuous woodeness with a performance which veers neurotically between comotose and laughable 'intensity'. Apparently, some fool out there has allowed the director of this film to make another one... be warned


text:
Als het gaat om virtual reality, de mogelijkheden van computers, communicatie met het verleden, de voortdurende strijd om je identiteit te uiten in een intolerante samenleving en de fascinerende Ada Byron Lovelace geportretteerd door de fascinerende Tilda Swinton, had deze film geweldig moeten zijn. Maar hij is waardeloos, verschrikkelijk als je de mogelijkheden in ogenschouw neemt! De acteerprestaties <0xE2><0x80><0x93> afgezien van Tilda Swinton en Karen Black <0xE2><0x80><0x93> neigen van draaglijk naar gruwelijk. De plot is op zijn zachtst gezegd onhandig <0xE2><0x80><0x93> de moderne dagprogrammeur is een saaie eenlettergrepige figuur, maar de helft van de film wordt besteed aan het in elkaar zetten van haar personage, en als Ada dan eindelijk op het toneel verschijnt, is dat om de gebeurtenissen uit haar leven te vertellen, niet om een boeiend verhaal te vertellen (Swinton haalt dit bijna). Je leert haar nooit echt kennen als persoon, alleen als een icoon uit het geschiedenisboek van een student.
De digitale effecten, zoals een digitale hond en vogel, zijn waardeloos en afleidend, als je bedenkt dat het 1997 was en niet 1985. En ten slotte is het script gewoon slecht. Slechte, vaak pretentieuze dialogen <0xE2><0x80><0x93> vooral de ruzies tussen de programmeur en haar vriend, waar ik me ongemakkelijk bij voelde <0xE2><0x80><0x93> koude, afstandelijke personages en geen enkele poging om een gevoel van verwondering te creëren. De programmeur neemt met succes contact op met iemand uit het verleden! Ik krijg op dat moment of later geen enkele aanwijzing waarom het gevaarlijk zou kunnen zijn, en het lijkt nooit echt gevaarlijk te zijn.)
Ook al gaat de film over computers en Ada Lovelace en haar liefde voor wiskunde, het is duidelijk dat niemand die bij het script betrokken was ook maar iets van wiskunde-OR-computers afwist <0xE2><0x80><0x93> alle verwijzingen naar deze onderwerpen komen over als een compleet abracadabra dat elke vorm van ongeloof tart.
Een van de scènes, tegen het einde van de film, is heel goed, een monoloog van Tilda Swinton waarin ze haar droefheid uitdrukt over de kwetsbaarheid van het leven, maar haar vreugde over dat leven. Het is aangrijpend, gepassioneerd en inzichtvol, en het lijkt uit een andere film te komen. Dus ik ben teleurgesteld in deze film, omdat het een gemiste kans is voor een fascinerende cultfilm. Als je het onderwerp interessant vindt, zou je hem kunnen huren, maar wees gewaarschuwd. Zie Orlando voor een ander, veel beter onderzoek naar geslachtsrollen in de geschiedenis, met een geweldige Tilda Swinton-uitvoering.
*spionage/vraag: * *

Aan het eind van de film vraagt Ada of haar herinneringen niet bewaard mogen blijven (in wat ik de beste scène van de film vond). Maar dan lijkt de moderne dagprogrammeur het toch te doen, door de herinneringen over te brengen op haar kleine meisje (vandaar de titel van de film). Heb ik het goed dat de programmeur Ada's geheugen heeft geschonden? Of is dit weer zo'n verwarrende plotwending die ik verkeerd interpreteer?

text_en:
Encompassing virtual reality, the potential of computers, communication with the past, the ongoing struggle to express your identity in a constraining society, and the fascinating Ada Byron Lovelace portrayed by the fascinating Tilda Swinton, this film should have been great. But it is lousy, terrible if you consider the potential! The acting - aside from Tilda Swinton and Karen Black - veers from tolerable to atrocious. The plot construction is awkward to say the least - the modern day programmer is a dull one-note character, but half the movie is spent setting up her character, and then when Ada finally appears, it is to narrate the events of her life, not to present an engaging story (Swinton almost pulls this off, though). You never fully get to know her as a real person, just an icon from a grad student's history paper.

The digital effects, such as a digital dog and bird, are lousy and distracting, considering it was 1997 and not 1985. And, finally, the script is just bad. Bad, often pretentious dialog - especially the fights between the programmer and her boyfriend, which made me squirm - cold and distant characters, and zero attempt to create a sense of wonder. The programmer successfully contacts a person in the past! Astonishing! But it hardly seems to surprise anyone, and her boyfriend says, "Well, be careful." (Although we're given no clue then or later why it might be dangerous, and it never seems to actually be dangerous.)

Also, despite being about computers and Ada Lovelace and her love of mathematics, it is clear no one involved with the script had any knowledge of mathematics OR computers - any references to these subjects come across as complete mumbo jumbo that defies any suspension of disbelief.

One scene, towards the end of the movie, is quite good, a monolog by Tilda Swinton expressing her sadness at the fragility of life but her joy in that life. Poignant, passionate, and insightful, it seems to be dropped in from another movie.

So I am disappointed in this movie, because it is a missed opportunity for a fascinating little cult film. If you find the subject matter interesting, you might want to rent it, but be forewarned. See Orlando for another, much much better examination of gender roles in history with a great Tilda Swinton performance.

***spoiler/question: * *

At the end of the movie, Ada asks that her memories not be preserved (in what I thought was the best scene in the movie). But then the modern day programmer seems to do it anyway, transferring the memories into her little girl (hence the title of the movie). Am I correct, that the programmer violated Ada's wishes without even struggling over it? Or is this another confusing plot point that I'm misinterpreting?


text:
Sinds ik twintig jaar geleden uit de James Bond-film Moonraker ben gestapt, heb ik nog nooit zoiets ergs gezien. Alleen dankzij Tilda Swinton heb ik deze hele film kunnen uitzitten, maar zij kon niets doen om dit monster te redden.
Als een kruising tussen 'Pi', 'Orlando' en 'Tron', faalde deze film jammerlijk in alle opzichten die bij het filmen komen kijken. De personages waren van karton en konden geen enkele sympathie opwekken. De plot was volkomen ongeloofwaardig. Het acteerwerk was, met uitzondering van Swinton, amateuristisch. De computeranimatie was nog erger dan in 'Tron'. Timothy Leary was buitengewoon irritant. Ik zou kunnen doorgaan, maar wat heeft het voor zin? Het enige goede dat ik over deze film kan zeggen, is dat Tilda Swinton erin meespeelde. Ik heb geen idee waarom een actrice van haar kaliber erin meespeelde, maar waarschijnlijk heeft ze er nu spijt van.
Verspil je geld of je tijd niet aan deze stinkfilm. Er is hier niets wat de moeite waard is.

text_en:
I haven't seen anything this bad since I walked out of the James Bond movie "Moonraker" twenty years ago. I managed to sit through the entirety of this one only because of Tilda Swinton, but there was nothing she could do to save this beast.

As a cross between "Pi", "Orlando", and "Tron", this movie failed miserably in every aspect of moviemaking. The characters were cardboard and unable to evoke any kind of sympathy. The plot was wholly unbelievable. The acting was, with the exception of Swinton, amateur. The computer graphics were worse than in "Tron." Timothy Leary was extremely annoying. I could go on, but what's the point.

The only good thing I can say about this film is that Tilda Swinton was in it. I have no idea why an actress of her caliber consented to appear in such a dud, but she most likely regrets it now.

Don't waste your money or your time on this stinker. There's nothing worth seeing here.