text:
Kijken naar The Tenants is een interessante ervaring voor me geweest. Het is de eerste film die ik ooit heb gezien waarin ik met grote snelheid door delen van de (non-)actie ben gezoefd <0xE2><0x80><0x93> en normaal gesproken kan ik naar alles kijken, van bombastische actiefilms tot onafhankelijke films van Servo-Kroatische Kroaten, en ze fascinerend vinden.
The Tenants is frustrerend traag en overgeorganiseerd. Een van de belangrijkste problemen van het script is dat er weinig realistische karakterdialoog is, afgezien van de scènes waarin de personages 'botsen' in een zeer gestructureerde omgeving (om dit te laten werken moest de film meer conceptueel zijn, wat niet het geval was). Dit leidt tot een gebrek aan realistische karakterontwikkeling; iedereen lijkt tweedimensionaal. Het ergste hiervan is het personage van Bill Spear, ook wel bekend als Snoop Dogg. Ik vond zijn personage erg onprettig en onsympathiek. Op een gegeven moment heb ik de film zelfs stopgezet omdat ik me zo ergerde aan de agressieve, gewelddadige en monotone manier waarop hij werd neergezet, het ontbreken van enige andere persoonlijkheidslaag behalve die van de reactionaire 'aan'-schakelaar (die na een tijdje echt voorspelbaar wordt) en omdat ik zo wanhopig graag wilde dat hij een paar goede eigenschappen had. Maar een van de redenen voor deze lacune is misschien wel de vage tijdsstructuur van de film (naar verluidt uit de jaren zeventig, hij voelt en ziet er eerder uit als van de vroege jaren nul). Als de tijdsstructuur in de jaren zeventig steviger was geweest, had zijn personage misschien begrijpelijker geleken. De belichting van de film was ook onhandig. De hele film lang probeert de soundtrack een zekere korrelige, jazzy sfeer te creëren die er gewoon niet af komt, voornamelijk omdat het decor te goed verlicht is.
The Tenants is voor mij een ongelooflijke film. Hij laat geen echte mensen zien en biedt geen interessante ideeën over ras, identiteit of het leven van een schrijver, of die nu blank of zwart is.
Vreemd genoeg kreeg ik na afloop het gevoel dat dit project David Lynch nodig had; zijn griezelige, klastrofobie- en obsessieve blik en gevoel zouden zowel de acteurs als het script tot iets heel opmerkelijks hebben verheven.

text_en:
Watching The Tenants has been a interesting experience for me. It is the first film I have ever seen where I have shuttled at speed through parts of the (non)action - and I can normally watch anything from turgid action movies to Serbo-Croat indie and find them fascinating.

The Tenants is frustratingly sluggish and over-orchestrated. One of the main problems of the script is there is little realistic character dialogue, apart from the set pieces where characters 'collide' in a very structured setting (to make this work, the film needed to feel more conceptual, which it didn't). This leads to a lack of realistic character development; everyone seems two-dimensional.

The worse for this is the character of Bill Spear, aka Snoop Dogg. I found his characterization very uncomfortable and very unsympathetic. At one point, I even stopped the film because I got so annoyed by the character's aggressive, violent and monotonal delivery, the lack of any other personality layer apart from that of the reactionary "on" switch (which gets really predictable after a while) and I so desperately wanted him to have some redeeming qualities. However, one reason for this jar might be the nebulous time scape of the film (supposedly 70s, it feels and looks more early noughties). If it had been more securely fixed in the 70s, his character might have seemed more understandable.

The lighting of the film was also awkward. All the way through, the soundtrack attempts to provide a certain gritty, jazz-infused atmosphere that just did not come off, largely because the set was too well-lit.

The Tenants, to me, is an unbelievable film. It doesn't depict real people or propose any interesting ways of thinking about race, identity or the life of a writer, be they white or black.

Strangely, I came away with the feeling that this project needed David Lynch; his eerie, clastrophobic and obsessive look and feel would have lifted both the actors and the script into something quite remarkable.


text: Nooit eerder heeft een film me ertoe aangezet een recensie te schrijven, maar dit was gewoon verschrikkelijk. Ik ben ermee doorgegaan in een poging erachter te komen wat er zo bijzonder aan deze film was dat Snuffel hem als eerste serieuze rol uitkoos, maar eerlijk gezegd was het een slechte keus. Misschien was dit een goed boek, maar als film werkte het zeker niet voor mij. Ik vond het ongelooflijk, het ontbrak aan sfeer en ik vond veel scènes afschuwelijk gekunsteld. Hij mag dan een muzikale maestro zijn, maar een serieuze acteur is Snuffel niet. Het acteerwerk van Dylan was acceptabel, maar niet genoeg om een zwakke plot met een zwakke dialoog te hebben. Misschien heb ik het gewoon helemaal mis, maar voor mij paste het in geen enkel genre. Het wekte geen enkele empathie op met de hoofdpersonen en het maakte ook geen enkele spanning los. Ik betrapte mezelf er zelfs op dat ik bad voor het einde en een diep verlangen onderdrukte om alle drie de hoofdpersonen een klap te geven!

text_en: never before has a film driven me to write a review but this was just dire.i stuck with it trying to find what it was about this film that made snoop pick it as his first serious role but frankly it was a poor choice.maybe this made a good book but it certainly did not work for me as a film.i found it unbelievable,lacking atmosphere and i found many of the scenes hideously stilted.a musical maestro he may be but a serious actor snoop ain't.the acting by Dylan mcdermott and rose byrne was passable but not enough to carry a weak plot with feeble dialogue. perhaps i have just entirely missed the point but to me it didn't fit into any genre,it didn't elicit any empathy with the characters nor did it create any suspense,in fact i found myself praying for the end and quelling a deep desire to slap all three of the main characters!


text:
May (Anne Reid) en Toots (Peter Vaughan) brengen een ogenschijnlijk onregelmatig bezoek aan hun zoon Bobby (Steven Mackintosh) en zijn gezin in Londen. Nog voor het bezoek begint, krijgt Toots een fatale hartaanval, waardoor May stuurloos en onzeker achterblijft en haar leven en toekomst in twijfel trekt. Als ze merkt dat ze zich aangetrokken voelt tot Darren (de vriend van haar dochter), leidt dat tot onvermijdelijke gevolgen.
De Moeder biedt een prachtige film, maar ondanks het realisme en de loftrompet over zich, biedt de film een verzameling van voornamelijk onplezierige, zelfs afstotelijke personages, en vraagt de kijker zich ermee te bemoeien. Reid speelt de rol van May, en het zijn haar vaardigheid en toewijding als voortreffelijk ingehouden acteur die de film redden uit een deprimerend moeras, maar Michell en Kureishi hebben het goedgevonden dat Craig, Mackintosh en Cathryn Bradshaw zulke weerzinwekkende personages creëren, dat het steeds moeilijker wordt om je iets aan te trekken van wat er met May gebeurt. Zoals beschreven zijn de personages die door Mackintosh en Bradshaw worden gespeeld in feite zo zelfzuchtig en kil, dat je je begint af te vragen wat Kureishi precies probeerde te zeggen. Zoals de bedoeling was, zijn ze niet bereid of niet in staat om Bobby en Paula in hun afgrijselijke egoïsme boven de tweedimensionaal te verheffen.
Het bekijken waard voor Reids vertolking, maar weinig meer. Een schande...

text_en:
May (Anne Reid) and Toots (Peter Vaughan) are paying an apparently infrequent visit to their son Bobby (Steven Mackintosh) and his family in London. Even as the visit begins, Toots suffers a fatal heart attack, leaving May adrift, unsure, and questioning her life and future. Finding herself attracted to her daughter's boyfriend Darren (Daniel Craig), her actions lead to inevitable consequences.

Beautifully filmed, but for all its heralded realism and acclaim, The Mother offers a collection of mostly unpleasant, even repellent characters, and asks the viewer to engage with them. Reid shines as May, and it is her skill and commitment as a wonderfully understated actor that salvages the film from a completely depressing mire, but Michell and Kureishi have allowed Craig, Mackintosh and Cathryn Bradshaw to create such utterly obnoxious characters, that it becomes increasingly difficult to care what happens to May. As written, the characters played by Mackintosh and Bradshaw are in fact so utterly selfish and cold-hearted that one begins to wonder what exactly was Kureishi trying to say. As directed, they are either unwilling or unable to lift Bobby and Paula above the two dimensional in their ghastly selfishness.

Worth seeing for Reid's performance, but little else. A crying shame...


text:
Teleurstellend en irritant. De scenarist heeft geen echt inzicht in de menselijke natuur, maar vlecht in plaats daarvan op een onsamenhangende manier clichés aan elkaar. Karakter wordt niet diepgaand onderzocht. Dit zijn marionetten die neergekwakt worden in een plot waarvan hij openlijk toegeeft dat het een dramatisch element nodig had, de verhouding van de moeder met de minnaar van haar dochter.
Anne Reid geeft een uitstekende voorstelling, ondanks het feit dat ze een paar merkwaardige situaties en dialogen krijgt voorgeschoteld en zo passief moet blijven staan om haar boze dochter de kans te geven haar een klap in haar gezicht te geven. Het script portretteert Darren (Daniel Craig) als een dr. Jekyll/Mr. Hyde zonder dat er ook maar enige aanwijzing is waarom, behalve dan dat hij cocaïne snuift voor de grote scène.
Een volwassen schrijver had zoveel meer kunnen doen met dit onderwerp.

text_en:
Disappointing and irritating. The screenwriter has no true understanding of human nature but instead strings together clichés in a disjointed fashion. Character is not explored in depth. These are puppets plunked down in a plot he openly confesses needed a dramatic element, the mother's affair with her daughter's lover.

Anne Reid gives an excellent performance in spite of being given some peculiar situations and lines, such standing passively to allow her angry daughter to slug her in the eye. The script portrays Darren (Daniel Craig) as a Dr. Jekyll/Mr. Hyde without any hints about why, except that he snorts cocaine before the big scene.

A mature writer could have done so much more with this topic.


text: Ik begrijp wat deze film probeerde te laten zien. Dat ouderen vaak worden genegeerd en als lastig worden behandeld, wat betekent dat ze zich uiteindelijk niet gewaardeerd voelen en het gevoel hebben dat hun leven leeg is.<br />Ik heb geen probleem met deze boodschap, maar ik heb gewoon het gevoel dat hij op een minder pijnlijke manier had kunnen worden gebracht. Ik hou wel van een goede kunstfilm, maar als een film te gekunsteld wordt (zoals in dit geval) is het resultaat vaak frustrerend. Inclusief shots van iemand die langzaam een koffer inpakt, wat 5 minuten duurt, in een poging iets duidelijk te maken maar het publiek alleen maar irriteert. De vrouwelijke personages zijn heel zwak en uiteindelijk wil je gewoon tegen ze zeggen dat ze zich moeten beheersen. Dit is een film waarvan je vindt dat je ervan moet genieten of hem hoog moet aanslaan en hij heeft zeker zijn verdiensten, maar ik was gewoon te gefrustreerd om hem ooit aan iemand anders aan te bevelen. Hij had misschien een diepere boodschap dan andere Roger Michell-films (bijvoorbeeld Notting Hill), maar dat was tenminste een film waar je van kon genieten.

text_en:
I understand what this movie was trying to portray. How the old are often ignored and treated like a bother, which means they end up feeling unappreciated and like their lives are empty.

I do not have a problem with this message, but I just feel that it could have been put across in a way that is not so painful to watch. I enjoy a good art movie but when a movie becomes too self-consciously arty (as in this case) the result is often frustrating. Including shots of a person packing a suitcase slowly that take 5 minutes try to make a point but just end up annoying the audience.

The female characters are very weak and you end up wanting to just tell them to pull it together. This is a movie you feel you should enjoy or rate highly and certainly has its' merits but I was just too frustrated watching it to ever recommend it to someone else. It might have a deeper message than other Roger Michell movies (for example: 'Notting Hill') but at least that was a movie you could enjoy watching.


text: Na Life is a Miracle verwachtte ik niet veel. Het is moeilijk te geloven dat deze films door dezelfde man zijn gemaakt als Do You Remember Dolly Bell, bijvoorbeeld. Zavet is twee uur van dwaze capriolen zonder verhaal. De wilde, ongebreidelde humor van Underground lijkt hier te zijn gedegenereerd tot pathetische hansworsterij. Het lijkt erop dat het gestadig bergafwaarts gaat met Kusturica sinds hij levensbevestigende komedies is gaan maken, te beginnen met Black Cat, White Cat, die volgens mij geweldig was, maar al een paar verontrustende tekenen van dementie vertoonde. Ik vond zijn eerste films geweldig, en daarom is het vooral teleurstellend om zoiets te zien. Laten we hopen dat zijn volgende geweldig zal zijn.

text_en: After Life is a Miracle, I did not expect much. It's hard to believe that these films were made by the same man as Do You Remember Dolly Bell, for instance. Zavet is two hours of silly antics with no story. The wild and unbridled humor of Underground seems to have degenerated into pathetic buffoonery here. It appears that Kusturica has been going steadily downhill since he started making life-affirming comedies, beginning with Black Cat, White Cat, which I think was great, but already had some disturbing signs of dementia. I liked his early films so much, and this is why it's especially disappointing to see something like this. Let's hope his next one will be great.


text:
Deze 'film' heeft meer weg van een muziekvideo. Kusturica zei in een interview uit 2004 dat als hij films maakt, hij het gevoel heeft dat hij muziek maakt, en als hij muziek maakt, heeft hij het gevoel dat hij films maakt. Het beste in 'Beloof me dit' is de muziek, geschreven door Stribor Kusturica.
Kusturica zei in hetzelfde interview dat de dialogen in de films voor hem als geluid zijn. 'Beloof me dit' heeft heel weinig 'geluid'.
'Life is a wonder' vond ik mooi. Het was het eerste half uur ook net een muziekvideo, en op sommige punten later ook, maar het had een prachtige plot. 'Beloof me dit' heeft geen plot. Ik wachtte met grote verwachtingen op deze film, omdat ik...' Ik heb gelezen dat het script is geschreven door Ranko Bozic, een van mijn favoriete scriptschrijvers, die ook heeft meegewerkt aan 'Het leven is een wonder'. Ranko Bozic schrijft geweldige dialogen, maar voor Kusturica zijn ze 'ruis', en tot mijn grote spijt heb ik maar twee dialogen gezien, die ik kon identificeren als geschreven door Ranko Bozic. Het andere deel van het script is door de regisseur gebruikt voor het maken van zijn chaotische muziekvideo voor de muziek van zijn zoon Stribor.
Gordan Mihic (de man die de scripts voor 'Tijd van de zigeuners' en 'Zwarte kat witte kat' schreef) zei in een interview dat Kusturica het script nooit volgt. Het was het enige script, zei Kusturica, dat hij niet wil aanraken. Volgens Gordan Mihic komt Kusturica uiteindelijk terug op het script, en als hij dat niet doet, maakt hij geen goede film. En ik denk dat dat ook het geval is met 'Beloof me dit'. Hij had het script van Ranko Bozic moeten volgen.
'Beloof me dit' wordt gepresenteerd als een 'komische film', maar er zijn maar heel weinig momenten die me aan het lachen maken. De komische momenten hebben dezelfde stijl als 'Zwarte kat witte kat', maar zijn helemaal niet zo komisch. Ik denk dat het verschil komt door het feit dat 'Zwarte kat witte kat' door Gordan Mihic is geschreven.
'Maar ik ken een paar mensen die...' Beloof me één ding: ze vinden het een heel goede film.

text_en:
This "movie" is more like a music video. Kusturica said in an interview from 2004 that when he is making movies, he feels like making music, and when he is making music, he feels like making movies. The best thing in "Promise me this" is the music, written by Stribor Kusturica.

Kusturica said in the same interview, that for him the dialogues in the movies are like noise. "Promise me this" has very little "noise".

I liked "Life is a miracle". It was also like music video for the first 30 minutes and at some points later, but it had a beautiful plot. "Promise me this" has no plot. I was awaiting this movie with big expectations, because I've read, that the script has been written by Ranko Bozic - one of my favourite scriptwriters, who participated also in "Life is a miracle". Ranko Bozic writes great dialogues, but for Kusturica they are "noise", and much to my regret, I saw only two dialogues, which I could identify as written by Ranko Bozic. The other part of the script was used by the director for making his chaotic music video for the music of his son Stribor.

Gordan Mihic (the man who wrote the scripts for "Time of the gypsies" and "Black cat white cat") said in an interview, that Kusturica never follows the script. "Black cat white cat" was the only script, for which Kusturica said, that he will not touch it. According to Gordan Mihic, after all Kusturica comes back to the script, and if he doesn't, he doesn't make a good movie. And I think this is the case with "Promise me this". He should have followed the script of Ranko Bozic.

"Promise me this" is billed as a "comedy", but there are very few moments, which made me laugh. The comedic moments are in the same style as "Black cat white cat", but are not that funny at all. I think the difference comes from the fact, that "Black cat white cat" was written by Gordan Mihic.

However, I know some people, who liked "Promise me this", they find it very positive movie.


text:
'A Damsel in Distress' is beslist geen van Fred Astaires beste musicals. Maar zelfs Astaires slechte films hadden altijd wel een paar goede momenten.
In 'Damsel' is Astaire Jerry Halliday, een Amerikaanse musicalster die in Londen is voor een eigen tournee. Hij ontmoet Lady Alice Marshmorton (de negentienjarige Joan Fontaine), een mooie Engelse erfgename, die achter in een taxi springt die hij neemt om aan een menigte bewonderaars te ontsnappen.
Jerry gelooft dat Alice door haar rijke tante tot een huwelijk wordt gedwongen. Hij probeert haar uit het landhuis van haar familie te redden, maar ontdekt al snel dat het personeel weddenschappen afsluit over de man met wie Lady Alice zal trouwen. Keggs (Reginald Gardiner) de achterbakse butler, en Albert (Harry Watson) de brutale huisjongen, die om beurten de romance van Lady Alice met Jerry helpen en saboteren om er zeker van te zijn dat ze de weddenschap winnen.
Deze musical heeft talloze problemen. Ten eerste is er de plot, gebaseerd op een roman van P.G. Wodehouse (die het scenario mede heeft geschreven). Het verhaal is traag, pijnlijk en zenuwslopend. Als Fred niet danst, moeten we eindeloze irritante scènes doorstaan van (a) Fred die Joan Fontaine het hof maakt, of (b) Keggs en Albert die tegen hen en elkaar samenzweren.
De butler en de huisjongen zijn vooral irritant. Het zijn eendimensionale schurkenfiguren, het soort kerels dat je het liefst een stomp op hun bek zou geven. Je zou willen dat ze van het scherm verdwenen om Fred te laten dansen.
Astaire lijdt onder de afwezigheid van zijn gebruikelijke partner, Ginger Rogers. Joan Fontaine is een lusteloze hoofdrolspeelster in deze film en is een misplaatste rol in een musical. Wat karakter betreft stelt ze weinig voor, afgezien van haar mooie gezicht en mooie glimlach.
George Burns en Gracie Allen spelen de hoofdrollen, als Jerry's publiciteitsagente en zijn onbenullige secretaresse. Het duo voegt wat broodnodige chemie toe aan de plot, en Gracie heeft een paar grappige dialogen, maar ze is ook af en toe erg irritant.
De regie van de film van George Stevens is niet goed. Soms is de cinematografie afschuwelijk en onscherp. Om het publiek ervan te overtuigen dat we in Londen zijn en niet in Hollywood, zijn er een paar scènes in de buitenlucht opgenomen, in mistige straten. (Ze moeten tonnen droogijs hebben gebruikt in deze film.) Het voordeel is dat de songs van George en Ira Gershwin geweldig zijn, en inmiddels klassieke songstandaards zijn geworden. En het dansen in de film is natuurlijk uitzonderlijk, dankzij Astaire en zijn choreograaf, Hermes Pan.
Maar de muziek- en dansnummers worden slecht gebruikt en slecht geacteerd. Soms lijkt het wel of de cast begint te zingen en te dansen, omdat, nou ja, omdat het tijd is dat ze beginnen te zingen en te dansen. De muzieknummers lijken willekeurig in de meanderende plot verwerkt te worden. Op een gegeven moment stapt de butler het landhuis uit en begint zonder duidelijke reden een operette solo te spelen. De nummers behelzen: <0xE2><0x80><0x93> 'I'm Dancing and I Can't Be Somering Now' <0xE2><0x80><0x93> Fred danst goed in een mistige Londense straat vol verkeer. Hij doet een geweldige 'cane-twirling' met een opgerolde paraplu <0xE2><0x80><0x93> maar het nummer is te snel afgelopen als Fred op een passerende dubbeldekker springt. (In de Broadway-musical 'Crazy For You' heeft Harry Groener een veel betere versie van dit nummer gedaan met een groep balletmeisjes.)
<0xE2><0x80><0x93> 'Put Me To The Test' <0xE2><0x80><0x93> Fred, George en Gracie doen een tapdans in een Engels huisje. George en Gracie dansen stap voor stap met Fred mee, maar het nummer eindigt slecht omdat iedereen elkaar zonder enige reden schopt.
<0x3E><0x3E> 'Stiff upper lip' (Het nummer van het prethuis) <0xE2><0x80><0x93> In een pretpark dansen Fred, George en Gracie op de draaiende vloer, met een roterende ton en met de spiegels van het prethuis. Het is het beste nummer van de film, maar het wordt af en toe een beetje eentonig.
<0x3E><0x3E> 'Things Are Looking Up' <0xE2><0x80><0x93> Fred en Joan Fontaine doen samen hun dansnummer in de film, terwijl ze door de bossen van het landgoed huppelen. Gelukkig is het een heel eenvoudig dansnummer, want Joan kan niet zo goed dansen.
<0x3E><0x3E> 'A Foggy Day in London Town' 's Nachts dwaalt Fred rond over het mistige landgoed, neuriënd over de mistige dag waarop hij Joan voor het eerst in Londen heeft ontmoet. Soms lijkt het alsof hij niet weet welke kant hij op moet in de mist <0xE2><0x80><0x93> net als het musicalnummer zelf.
<0x3E><0x3E> 'Nice Work If You Can Get It' <0xE2><0x80><0x93> Een geweldig nummer dat in de film verkeerd wordt gebruikt. Tijdens een feest in het landhuis wordt Fred meegesleept in een koor van zangers met norse gezichten die lukraak dit nummer zingen. Elke keer dat Fred meedoet, kijken de andere zangers hem aan alsof ze willen dat hij weggaat. (Ook in 'Crazy For You' had Harry Groener een beter dansnummer met dit nummer.) <0x3E><0x3E> 'Nice Work If You Can Get It' <0xE2><0x80><0x93> Een geweldig nummer dat in de film verkeerd wordt gebruikt. Terwijl Fred en Joan ervandoor gaan, moet Fred stoppen om nog een laatste tapdansnummer te doen terwijl hij op een stel trommels slaat. Zoals gewoonlijk is het een geweldig dansnummer. Maar het is absoluut niet nodig, behalve om de film te verlengen.
Het meest gekunstelde moment in de film is wanneer Fred besluit van een hoog stenen balkon op het landgoed te springen om zijn liefde voor Joan Fontaine te bewijzen. Terwijl hij van het balkon springt, ziet hij een handig geplaatste trapeze <0xE2><0x80><0x93> ja, een _trapeze_ <0xE2><0x80><0x93> aan een boom hangen. Fred (of liever gezegd, een stuntman in Freds kleren) grijpt de trapeze en zwaait hem naar de grond. Het is de moeite waard om de film alleen voor de dansnummers op dvd te kopen, maar je voelt je verplicht aan de man die de Fast Forward-knop op je afstandsbediening heeft uitgevonden. Met de OFF-knop kun je de andere, saaie scènes van de film overslaan om bij de dansnummers te komen.

text_en:
"A Damsel in Distress" is definitely not one of Fred Astaire's better musicals. But even Astaire's bad films always had some good moments.

In "Damsel," Astaire is Jerry Halliday, an American musical star who is in London on a personal appearance tour. He meets Lady Alice Marshmorton (19-year-old Joan Fontaine), a beautiful English heiress, who hops into the back of a cab he is taking to escape a mob of admirers.

Jerry believes that Alice is being forced into a marriage by her rich aunt. He tries to rescue her from her family's country manor house, but soon discovers that the house staff is laying bets on which suitor Lady Alice will marry. Keggs (Reginald Gardiner) the conniving butler, and Albert (Harry Watson), the bratty house boy, each take turns alternately helping and sabotaging Lady Alice's romance with Jerry to make sure they win the bet.

This musical has numerous problems. First, there is the plot, based on a novel by P.G. Wodehouse (who co-wrote the screenplay). The story is slow, painful, and nerve-grating. When Fred is not dancing, we have to endure endless annoying scenes of (a) Fred romancing Joan Fontaine or (b) Keggs and Albert conniving against them and each other.

The butler and the house boy are especially irritating. They are one-dimensional stock villain characters, the kind of guys you just want to punch in the mouth. You wish they would get off the screen and let Fred dance.

Astaire suffers in the absence of his usual partner, Ginger Rogers. Joan Fontaine is a lackluster leading lady in this film, and is miscast in a musical. She has little going for her, character-wise, other than her lovely face and beautiful smile.

George Burns and Gracie Allen are along for the ride, as Jerry's publicist and his ditzy secretary. The duo adds some sorely needed chemistry to the plot, and Gracie has some funny lines, but she is also very annoying at times.

The direction of the movie by George Stevens is not well done. At times, the cinematography is horrible and off-focus. There are a number of outdoor scenes set on extremely foggy streets, to try to convince the audience that we are in London, not Hollywood. (They must have used tons of dry ice in this movie.) On the plus side, the songs by George and Ira Gershwin are terrific, and have become classic song standards. And of course, the dancing in the movie is exceptional, thanks to Astaire and his choreographer, Hermes Pan.

But the musical and dance numbers are ill-used and ill-staged. At times, the cast seems to start singing and dancing because, well, it's time for them to start singing and dancing. The musical numbers seem randomly inserted into the meandering plot. (At one point, the butler steps outside the manor house and breaks into an operetta solo for no clear reason.) The numbers include:  "I'm Dancing and I Can't Be Bothered Now" -- Fred dances well on a foggy traffic-filled London street. He does some great "cane-twirling" with a rolled umbrella -- but the number ends too soon when Fred jumps on a passing double-decker bus. (In the Broadway musical, "Crazy For You," Harry Groener did a much better version of this number with a group of chorus girls.)

 "Put Me To The Test" -- Fred, George, and Gracie do a trio tap dance in an English cottage. George and Gracie match Fred step for step, but the number ends poorly with everyone kicking each other for no reason.

 "Stiff Upper Lip" (The Fun House Number) -- At an amusement park fun house, Fred, George, and Gracie have fun dancing on the revolving floor, rotating barrel, and with the fun house mirrors. It's the best number of the movie, but it gets a little repetitious at times.

 "Things Are Looking Up" -- Fred and Joan Fontaine do their one dance number together in the film, prancing around the back woods of the country manor estate. Fortunately, it's a very simple dance number because Joan is not a great dancer.

 "A Foggy Day in London Town" -- Fred wanders around the foggy manor estate at night, crooning about the foggy day when he first met Joan in London. At times, he looks as if he's not sure which way he's going in the fog -- much like the musical number itself.

 "Nice Work If You Can Get It" -- A great song that is misused in the movie. During a social event at the manor house, Fred gets drawn into a chorus of dour-faced singers who are haphazardly singing this song. Each time Fred joins in, the other singers look at him as if they wish he would leave. (Again, Harry Groener did a better dance number with this song in "Crazy For You.")  "Drum Dance Number" -- As Fred and Joan are eloping, Fred has to stop and do one final tap dance number while banging a group of drums. As usual, it's a great dance number. But there's absolutely no need for it, except to prolong the movie.

The most contrived moment in the film comes when Fred decides to leap off a high stone balcony at the country estate in order to prove his love for Joan Fontaine. As he leaps from the balcony, he finds a conveniently-placed trapeze -- that's right, a *trapeze* -- hanging from a nearby tree. Fred (or rather, a stuntman in Fred's clothes) grabs the trapeze and swings to the ground from it.

The movie is worth owning on DVD for the dance numbers alone, but you feel indebted to the guy who invented the Fast Forward button on your remote. The >>FF button allows you to skip through the other, boring scenes in the film to get to the dance numbers.


text: Arthur Askey's grote talent als komiek lag in de manier waarop hij met zijn publiek communiceerde. Zijn kinderlijke grappen, malle liedjes en malle dansen liepen goed omdat hij in staat was de mensen in zijn ban te brengen en in zijn buitenissige wereldje te lokken. Het gebrek aan een levend publiek was een duidelijk nadeel voor hem en hij voelde zich nooit helemaal op zijn gemak in films. Hij heeft zijn momenten in The Ghost Train en zijn personage, Tommy Gander, is op maat gemaakt om zijn talenten ten volle te benutten, maar Askey de artiest moest gezien worden om gewaardeerd te worden. De steun voor de film is niet erg groot, de vaste co-ster Richard Murdoch is er ook bij, Betty Jardine en Stuart Latham als een suf stelletje op huwelijksreis, en Linden Travers als een 'gekke vrouw'. Ook Peter Murray-Hill is van de partij, die buiten de film met Phyllis Calvert trouwt, die de rol van de figurant speelt en die de rol volkomen neutraal voorleest, en de hoofdrolspeelster Carol Lynne, die net zo'n saaie rol speelt. Het wordt aan actrice Kathleen Harrison overgelaten om de film moeiteloos te stelen als een liefhebbende alleenstaande vrouw die dronken wordt van dr. Morland Grahams cognac.

text_en:
Arthur Askey's great skill as a comic was in the way he communicated with his public. His juvenile jokes, silly songs and daft dances went down well because he was able to engage folk and draw them into his off the wall world. A lack of a live audience was a distinct disadvantage to him, and he was never completely comfortable in films. He has his moments in The Ghost Train, and his character, Tommy Gander, has been tailored to make the most of his talents, but Askey the performer needed to be seen to be appreciated.

Askey's support in the film is not strong, it includes regular co-star Richard Murdoch; Betty Jardine and Stuart Latham as a dopey honeymoon couple; Linden Travers going over the top as a 'mad woman'. Also on board are Peter Murray-Hill, who off-screen married Phyllis Calvert, as the nominal leading man, giving a totally bland reading of the part, and leading lady Carol Lynne, who turns in an equally insipid performance. It is left to character actress Kathleen Harrison to effortlessly steal the film as a parrot loving single woman who gets smashed on Dr Morland Graham's brandy.


text:
Een volslagen hopeloze verspilling van film! Er gebeurt nooit iets. Geen geesten, nauwelijks een trein, geen mysterie, geen belangstelling. De voortdurende en vurige pogingen tot komedie zijn pijnlijk. Al het andere is pathetisch. Het uitgangspunt is idioot: een stel mensen dat midden in het niets is gestrand, omdat hun trein minder dan 3 minuten is opgehouden. Wat? En de spoorweg laat hun geen plek om te overnachten, in een zware storm? Ik denk het niet. O, ze kunnen 4 mijl over de doodse zwarte velden lopen. Eh, ja. Natuurlijk. Of ze kunnen zich dwingen de gastvrijheid van de spoorweg te aanvaarden en op het'spook'-treinstation blijven. Een station dat niets anders bleek te zijn dan DOODSTEUNEN, volkomen zonder geesten, belangstelling of complot. '
'Zo verschrikkelijk saai dat dit onmogelijk lijkt.'
'Dit zou moeten worden toegevoegd aan de lijst van verloren voorwerpen! Verdomme!'

text_en:
An absolutely wretched waste of film!! Nothing ever happens. No ghosts, hardly any train, no mystery, no interest. The constant and BRUTAL attempts at comedy are painful. Everything else is pathetic. The premise is idiotic: a bunch of people stranded in the middle of no-place, because their train was held up for less than 3 minutes. What? And the railroad leaves them no place to stay, in a heavy storm? I think not. Oh, they can walk 4 miles across the dead-black fields. umm, yeah. Sure. Or, they can force themselves on the railroad's hospitality, and stay at the 'haunted' train station. A station which proved to be nothing but DEADLY BORING, utterly without ghosts, interest, or plot.

So very terribly dull that this seems impossible.

This ought to be added to the LOST FILMS list !! aargh !!


text: De dynastie op Hawaï... Vol met clichés, zeer voorspelbaar, onrealistisch en soms zelfs stom. Maar als je niets beters te doen hebt, levert het wel 40 minuten eenvoudig, onprettig vermaak op, eindeloze blikken op grote mannelijke en vrouwelijke spieren en zeer goede fotografie van het spectaculaire Hawaïaanse landschap. Aan de andere kant: als je naar iets anders op zoek bent, blijf dan uit de buurt...<br />O, en trouwens, als je ooit in een Hotel hebt gewerkt of weet hoe je er een moet runnen, heb je twee opties: 1. Je zult je om de twee minuten misselijk voelen door de pure stompzinnigheid en stommiteit van de manier waarop het programma de Hotelbusiness presenteert, of 2. Bekijk het maar als sciencefictionkomedie, net als ik, ga liggen, ontspan je en lach erom!

text_en:
Dynasty Revisited in Hawaii... Full of clichés, highly predictable, unrealistic and sometimes even stupid. If you have nothing better to do however, it does provide 40 minutes of simple, unpretensive entertainment, endless looks at great male and female muscles and very good photography of the spectacular Hawaiian scenery. On the other hand, If you are looking for anything more than that, stay away...

Oh, and by the way, if you have ever worked in a Hotel or know anything about running one, you have two options: 1. You will feel sick every two minutes at the sheer stupidity and silliness of how the show presents Hotel Business or, 2. Look at it as science fiction comedy as I did, lie back, relax, and laugh about it!


text: Iemand had het over redigeren. Dit is slecht geredigeerd, en wat begon als enigszins intrigerend werd een onbegrijpelijke puinhoop. Laat ons om te beginnen weten wat je probeert te doen met deze experimenten. Waarom zijn deze mensen de beste keuzes voor het soort experimenten waar ze bij betrokken zijn? En wat testen ze precies uit? Blijkbaar is er een groots plan dat een of andere dienst gaat uitbuiten. Het acteerwerk is behoorlijk slecht. Iedereen is emotioneel. Iedereen heeft geheimen. Ze hebben het er vaak over dat ze het zouden opgeven als het niet om het geld was. Er is een gestoorde dominee die de Heilige Schrift uitspuwt. Enzovoort. Maar nogmaals, de grootste mislukking is het gebrek aan een speelveld voor de acteurs. Er zijn een paar echt smakeloze elementen. Die kleine kamertjes en die ligstoelen. Dat afschuwelijke behang (was het behang?). Het was interessant, maar het leek nergens toe te leiden.

text_en: Someone mentioned editing. This is edited badly and what started out as somewhat intriguing became an incomprehensible mess. For starters, let us know what it is you are trying to do with these experiments. Why are these people the best choices for the type of experimenting they are involved in? And, what exactly are they testing? Apparently there is some grand plan that some agency is going to exploit. The acting is pretty bad. Everyone is emoting. Everyone is keeping secrets. They frequently mention that if it weren't for the money, they'd hang it up. There's a deranged minister who spouts scripture. On and on. But, again, the biggest hang up is the lack of laying out a playing field for the actors. There are some really cheesy elements. Those little rooms and those chaise lounges. The awful wallpaper (was it wallpaper?). It was interesting, but didn't seem to go anywhere.


text:
O, mijn hemel... ik dacht dat primetime tv-programma's van cbs de ergste waren.

De ergste dingen waarin Gerald McRaney verscheen.

Vier mensen worden geëxperimenteerd door een krankzinnige geestbeheersing.
De computer. Dat is het, huur hem niet.
Ik zag dit onder een van de vele titels <0xE2><0x80><0x93> 'Grey Matter' <0xE2><0x80><0x93> en het is een van de ergste films van de laatste tijd.
Misschien wel een van de slechtste films van de laatste tijd. De andere
De recensies kloppen, het is afschuwelijk. Nooit zoveel premières gehad.
Er verschenen foto's op het scherm, nóóit. De cast is afschuwelijk, de regie is afschuwelijk en het script is afschuwelijk. Ik kan niet genoeg benadrukken hoe afschuwelijk dit is.
Vermijd het zoals je de pokken zou vermijden. Dit wordt (PG) beschouwd als lichamelijk geweld, wat geweergeweld, milde mishandeling, en enkele situaties van volwassenen.

text_en:
Oh, my gosh...I thought CBS primetime television shows were the

worst things Gerald McRaney appeared in...

Four people are experimented on by a crazed mind control

computer. That's it, don't rent it.

I saw this under one of its many titles- "Grey Matter," and it is

perhaps one of the worst films of recent memory. The other

reviews are right, it is awful. Never have so many establishing

shots appeared onscreen, NEVER. The cast is awful, the direction

is awful, and the script is awful. I cannot stress how awful this is.

Avoid it like you would smallpox.

This is rated (PG) for physical violence, some gun violence, mild

gore, some profanity, and some adult situations


text: Au, wat een pijnlijk BOERENDE Sci-Fi-film! En dat is vooral zo triest omdat de eerste 15 minuten zo vol actie waren en zo vol mogelijkheden! Tijdens de intro volgen we een stel nerveuze veiligheidsagenten en huurmoordenaars die een arts achtervolgen die uit een mysterieus laboratorium ontsnapt met een aktetas vol uiterst geheime dossiers. Als hij op het punt staat de zogenaamd gruwelijke & onmenselijke gebeurtenissen die zich in het lab afspelen te onthullen, wordt hij geëxecuteerd. Logisch, hè? Vanaf dat moment vliegt de 'actie' heen en weer tussen twee locaties, het voornoemde laboratorium en het landhuis van een corrupte senator (of zoiets), en het wordt al snel duidelijk dat de experimenten in feite het tegenovergestelde van verontrustend zijn. Eerder saai, zinloos en vaag. Wetenschappers selecteerden vier willekeurige personen zonder levende verwanten, en het is echt heel erg echt heel erg belangrijk dat ze de waarheid spreken, ook al leest een reusachtige machine de inhoud van hun geest, hoe dan ook. Ze verbergen allemaal duistere geheimen uit hun verleden en mensen lijden wanneer die onthuld worden; toch zie ik niet in hoe deze tests ooit zouden kunnen resulteren in een apparaat dat de mensheid bedreigt. Misschien heb ik iets over het hoofd gezien, maar ik betwijfel het. De interacties tussen de patiënten en de artsen zijn nog minder interessant om te volgen, aangezien ze geen van allen een eigen persoonlijkheid hebben. Dus in wezen gaat 'De Breinmachine' alleen maar over een stel kreupele mensen die in een afschuwelijk versierde kamer wonen. De film had ook een half uur korter kunnen zijn als hij...' Duizend statische opnamen van gebouwen! De verplaatsingen van het lab naar de villa en vice versa worden voor ELK GEBIED aangegeven door een opname van vijf seconden van de villa's. Of de makers hadden de vulling echt nodig, of ze gingen er gewoon van uit dat alle Sci-Fi-kijkers imbecielen zijn die zelf geen verandering van locatie opmerken. Voor de tiende keer in slechts vijf minuten naar een verlaten zwembad kijken met een landhuis op de achtergrond wordt behoorlijk irritant, dat kan ik je verzekeren. James Bests optreden als dominee met geestelijke problemen is best aardig, maar één man kan dit ding absoluut niet redden van absolute tijdverspilling. Vermijd!

text_en: Ouch, what a painfully BORING Sci-Fi movie! And that's especially saddening because the opening 15 minutes were so action-packed and full of potential! During the intro, we follow a bunch of nervous security officers and hired hit men as they chase a doctor who escaped from a mysterious laboratory with a briefcase full of top-secret files. As he's about to reveal the supposedly horrible & inhuman events that take place in the lab, he's executed. Figures From then on, the 'action' swifts back and forth between two locations, the aforementioned laboratory and the rural mansion of a corrupt senator (or something), and it quickly becomes clear that the experiments are actually the complete opposite of disturbing. More like dull, pointless and vague. Scientists selected four random persons without living relatives and it's really really really really important that they speak the truth even though a giant machine reads the content of their minds, anyway. They all hide dark secrets from their pasts and people suffer when get revealed; yet I fail to see how these tests could ever result in a humanity-threatening device. Perhaps I missed something, but I doubt it. The interactions between the patients and doctors are even less interesting to follow, as really none of them have personalities. So basically, "The Brain Machine" just handles about a bunch of lame people living in an awfully decorated room. The film also could have been half an hour shorter if it weren't for a THOUSAND stagnant shots of buildings! The relocations from the lab to the villa and vice versa are indicated EVERY SINGLE TIME by a five-second shot of the places. Either the makers really needed the padding or they just assumed that all Sci-Fi viewers are morons unable to notice a change of location by themselves. Staring at a forsaken pool with a mansion in the background for the tenth time in only five minutes becomes quite annoying, I assure you. James Best's performance as the reverend with mental issues is rather decent, but one man definitely can't save this thing from being an absolute waste of time. Avoid!


text:
Ik kocht dit boek (het was maar zaag3, oké?) onder de titel 'Grey Matter'. Het nieuwtje dat ik Sherriff Roscoe in een niet-Dukes-Hazzard-rol zou zien, intrigeerde me. Zoals de andere recensenten al waarschuwden, is het een behoorlijk saai verhaal over een uiterst geheim regeringsexperiment dat is misgelopen.
En ja, er zijn heel wat establishing shots, vooral van een huis met een zwembad ervoor. Sommige personages en interieurs zijn zo nietszeggend dat de filmmakers waarschijnlijk bang waren dat we zouden vergeten wie wie is, dus ze waarschuwen ons steeds door eerst de buitenkant van de gebouwen te laten zien. Het is eigenlijk best grappig. Na een tijdje voelt de opname van het zwembad als het identificatielogo van een tv-zender, wat ons eraan herinnert dat we naar 'Grey Matter' kijken. Ook genoot ik van twee keer schelden. Op een gegeven moment treiterde een boze proefpersoon iemand die de leiding had door haar uit te schelden voor 'wetenschappelijk uilskuiken'. Het is gewoon een zeer ontoereikende belediging. Een paar scènes later liet een ander proefpersoon stoom afblazen door iets te mompelen over dat 'wetenschappelijke uilskuiken'. Ik vond het gewoon heel g<0xC3><0xAA>nant klinken.
Op een dag zal deze film voor altijd verdwijnen. Over tien jaar zal het waarschijnlijk onmogelijk zijn om er nog kopieën van te vinden. Bijna alsof het nooit gebeurd is.

text_en:
I bought this (it was only $3, ok?) under the title "Grey Matter". The novelty of seeing Sherriff Roscoe in a non-DukesOfHazzard role intrigued me. As the other reviewers warned, it's a pretty boring tale of a top secret government experiment gone awry.

And yes, there are plenty of establishing shots, especially of a house with a pool in front of it. Some of the characters and interiors are so nondescript I guess the filmmakers worried we might forget who is who, so they keep tipping us off by first showing the outside of the buildings. It's actually kinda funny. After awhile the pool shot feels like a tv channel's station identification logo, reminding us that we are watching "Grey Matter".

I also enjoyed two bouts of name-calling. At one point an angry test subject taunts somebody in charge by calling her a "Scientific b*tch!". It's just a very inadequate insult. Several scenes later a different subject lets off steam by muttering about that "scientific b**tard!". It just sounded very awkward to me.

Someday this movie will disappear forever. Another decade from now it will likely be impossible to find any copies of it. Almost like it never happened.


text: Eens kijken, dit zijn de 'toppers' van De Breinmachine: 15 foto's van een zwembad en een huis; 15 foto's van een onopvallend kantoorgebouw; 5 foto's van een nietszeggende technicus; 7 close-ups van een dreigende bewaker; en een heleboel technische onzin om ons duidelijk te maken dat dit een hightech-experiment is.<br />Verschillende posters hebben commentaar gegeven op de discrepantie tussen de datum van het copyright van 1972 en de datum waarop de dvd-doos in 1977 werd vrijgegeven. Dat is gemakkelijk uit te leggen. Die hond bleef gewoon vijf jaar op de plank staan, zonder te worden vrijgegeven, tot iemand hem afstofte en dacht dat hij perfect paste bij de wantrouwende sfeer in de regering na Watergate. Nu ik De Breinmachine heb gezien, is het enige wonder dat hij ooit is losgelaten!

text_en:
Let's see, here are the "highlights" of The Brain Machine: 15 establishing shots of a pool and a house; 15 establishing shots of a nondescript office building; 5 countdowns by a bland technician; 7 close-ups of a menacing guard; and a myriad of technical babble to show us this is a high-tech experiment.

Various posters have commented on the discrepancy between the copyright date of 1972 and the release date given on the DVD box of 1977. That's an easy one to explain. This dog simply sat on the shelf unreleased for five years, until someone dusted it off, thinking it fit in perfectly with the post-Watergate mood of distrust in government. After seeing The Brain Machine now, my only wonder is that it ever got released at all!


text:
Deze film over geheime breinexperimenten van de overheid en het corrupte gebruik van de burgerij door heimelijke en verachtelijke schimmige figuren had het potentieel om een echt interessante film te worden. Maar voor mij mislukte hij. Ik zal niet ingaan op de nogal verwarrende plotlijn, maar als je een gedetailleerde verklaring zoekt, geeft het commentaar van de gebruiker'reflexpopster' er een goede beschrijving van.
Maar voor mij werkte het niet. Ik vond het traag, wat niet erg was, maar het leek nergens heen te gaan. De kijker tast in het duister over te veel dingen om echt greep op deze film te kunnen krijgen <0xE2><0x80><0x93> in sommige films kun je zeggen dat de filmmakers de bedoeling hadden om gedachten op te wekken en om die reden de dingen dubbelzinnig te maken. Ik denk niet dat dat hier het geval is.
Wat betreft de regelmatige lange opnamen van twee gebouwen die door andere gebruikers vaak worden genoemd... ik zie dat daar wel iets in zit <0xE2><0x80><0x93> ze geven de kijker de tijd om nog een drankje te halen zonder de 'actie' te missen. En ik vermoed dat veel kijkers de kans om een paar drankjes te drinken zouden verwelkomen om deze film door te komen.

text_en:
This film about secret government mind experiments and the corrupt use of the citizenry by secretive and vile shadowy figures had the potential for being a really interesting movie. But for me, it failed. I won't elaborate much on the rather confusing plot line, but if you are looking for a detailed explanation, the comment by user "reluctantpopstar" gives a good description of it.

But it didn't work for me. I found it slow, which would be okay but for the fact that it seemed to go nowhere. The viewer is left in the dark about too many things to really be able to get a handle on this movie-in some films, one can argue that the filmmakers intended to provoke thought and left things ambiguous for that reason. I don't think that this is the case here.

As for the frequent long shots of two buildings that have been frequently mentioned by other users...I see that they do have a point-they give the viewer time to get another drink without missing any of the "action". And I suspect many viewers would welcome the opportunity to have several beverages on board to get through this one.


text:
Je weet dat je in de problemen zit als de film waar je naar kijkt talloze alternatieve titels heeft. Over het algemeen betekent het dat ze hebben geprobeerd om de kalkoen op verschillende markten te verstoppen. Zo'n kalkoen is _The Brain Machine_, die zeven verschillende titels heeft.
Het gaat over een of ander supergeheim regeringsproject dat verondersteld wordt een computer te kunnen gebruiken om mensen te lezen, maar in plaats daarvan mensen ertoe aanzet elkaar of zichzelf te vermoorden, of zoiets. Het zit vol tv-acteurs van het B-niveau die in een gelambriseerde kamer met tuinstoelen een script proberen te spelen dat bijna nergens op slaat.
Het is een kalkoen van het onappetijtelijke soort. Vermijd hem.

text_en:
You know you're in trouble when the film your watching has numerous alternate titles. Generally it means that they tried and retried to hide the turkey in various markets. Such a turkey is The Brain Machine which has seven different titles.

Its about some super secret government project that is suppose to be able to use a computer to read people but instead it drives people to kill each other or themselves, or something like that. Its filled with B level TV actors sitting in paneled room with lawn chairs trying to act a script that makes almost no sense.

Its a turkey of the untastey kind. Avoid it.


text:
'De Breinmachine' zal in elk geval je eigen hersenen op volle toeren laten draaien om uit te vinden waar het allemaal om gaat. Vier proefpersonen met verschillende achtergronden en intelligentieniveaus zijn geselecteerd voor een experiment dat door een van de onderzoekers is beschreven als een wetenschappelijke studie van de mens en zijn omgeving. Aangezien het enige gemeenschappelijke kenmerk van hen is dat ze geen van allen een bekende familie hebben, zou een tip voldoende moeten zijn <0xE2><0x80><0x93> niemand van hen zal gemist worden.
De hele zaak staat onder toezicht van een mysterieuze engerd die alleen bekend staat als de Generaal, maar het schijnt dat hij zijn instructies krijgt van een senator die anoniem wil blijven. Goed idee van de senator. Het is ook een schimmige bewaker waar de camera voortdurend op inzoomt, die later beweert dat hij zijn aanwijzingen niet opvolgt van de generaal of van 'The Project'. Jammer dat hij niet effectiever was, want hij werd vrij gemakkelijk overmeesterd voordat de hele zaak in het honderd liep.
De film is in elk geval een ware schatkamer van de technologie van de jaren zeventig, met opnamen van telefoontoestellen, computers ter grootte van een kamer en een telex die maar niet ophoudt. Misschien was dat de basis van de alternatieve titel van de film - 'Time Warp'; iets anders zou nergens op slaan. Wat mijzelf betreft, ik zou graag een titel in overweging willen nemen die door het experiment van de vermoorde dr. Krisner werd geopperd en die 'Groepsstressproject' heet. Het is van toepassing op zowel de acteurs als de kijkers van de film.
<0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E>

text_en:
"The Brain Machine" will at least put your own brain into overdrive trying to figure out what it's all about. Four subjects of varying backgrounds and intelligence level have been selected for an experiment described by one of the researchers as a scientific study of man and environment. Since the only common denominator among them is the fact that they each have no known family should have been a tip off - none of them will be missed.

The whole affair is supervised by a mysterious creep known only as The General, but it seems he's taking his direction from a Senator who wishes to remain anonymous. Good call there on the Senator's part. There's also a shadowy guard that the camera constantly zooms in on, who later claims he doesn't take his direction from the General or 'The Project'. Too bad he wasn't more effective, he was overpowered rather easily before the whole thing went kablooey.

If nothing else, the film is a veritable treasure trove of 1970's technology featuring repeated shots of dial phones, room size computers and a teletype machine that won't quit. Perhaps that was the basis of the film's alternate title - "Time Warp"; nothing else would make any sense. As for myself, I'd like to consider a title suggested by the murdered Dr. Krisner's experiment titled 'Group Stress Project'. It applies to the film's actors and viewers alike.

Keep an eye out just above The General's head at poolside when he asks an agent for his weapon, a boom mic is visible above his head for a number of seconds.

You may want to catch this flick if you're a die hard Gerald McRaney fan, could he have ever been that young? James Best also appears in a somewhat uncharacteristic role as a cryptic reverend, but don't call him Father. For something a little more up his alley, try to get your hands on 1959's "The Killer Shrews". That one at least doesn't pretend to take itself so seriously.


text: Ik vond het saai om naar bedrijfsvideo's te kijken. Deze film ging nergens snel heen. Wat een nogal goedkope aflevering van een half uur schemerzone had kunnen zijn, veranderde in een schijnbaar eindeloze verspilling van film over mensen die hun auto parkeren, een foto van het zwembad van een of andere gast (hij moet trouwens echt zijn telefoon beantwoorden) een puntmatrixprinter die zijn werk doet, en Heuy en Louey die in een gele verlichte controlekamer zitten en 'T min 10 en aftellen' herhalen alsof er iets opwindends gaat gebeuren. Dat gebeurt niet, dus verwacht er niet te veel van. Het beste aan deze film is dat je James Best en Gerald McC ziet, in iets anders dan beroemde tv-persoonlijkheden, en dat is heel wat om iets goeds te vinden. En laat me n<0xC3><0xAD>ét beginnen over de muziek, die helemaal bestond uit een tympani, een paar grote zeezoogdieren en de feedback van de microfoon. Deze film is de beste die ik tot nu toe heb gegeven, maar hij krijgt de 2 omdat ik in staat was deze remedie tegen slapeloosheid af te maken en niet in het midden weg hoefde te gaan. VERBODEN TOEGANG VOOR ALLE KOERSEN.

text_en: I thought watching employment videos on corporate compliance was tedious. This movie went nowhere fast. What could have been a somewhat cheesy half hour twilight zone episode turned into a seemingly endless waste of film on people parking their cars, a picture of some dude's swimming pool (he really needs to answer his phone by the way) a dot matrix printer doing its job, and Heuy and Louey sitting in a yellow lighted control room repeating "T minus 10 and counting" as if something exciting is going to happen. It doesn't so don't get your hopes up. The best thing about this movie is to see James Best and Gerald McC, in something other than there famous TV personalities, and that is stretching to find anything good. And do NOT get me started on the music which was totally composed of a Tympani, some large marine mammals, and microphone feedback. This movie is as close as I have given a one yet, but it gets the 2 because I actually was able to finish this insomnia cure, and didn't have to leave in the middle. AVOID AT ALL COSTS.


text: 'Grey Matter' oftewel 'The Brain Machine', maar de mensen van de video vonden dat beter; op het scherm staat 1972, maar op IMDb 1977; zo'n soort film is het. De regering heeft een of andere allesoverheersende belangstelling voor dit 'breinmachine-project', dat vier mensen heeft geronseld <0xE2><0x80><0x93> die ruwweg een filosoof, een geile priester, een getikte veteraan en een patriot zijn die een abortus hebben laten doen <0xE2><0x80><0x93> om in een krimpkamer te zitten met een computer die hun afschuwelijke geheime gedachten kan lezen. Uiteindelijk neemt de regering het lab met geweld over en sterft iedereen. Dit is een film die in alle belangrijke opzichten incompetent is; MY S* heeft betere productiewaarden dan deze. Maar het trok wel mijn aandacht, al was het maar om te zien wat die uitbuitingsfilmers precies dachten te bereiken met hun vier-jongens-in-een-kamer-personagedrama. Het antwoord: een traktaat over hoe de wetenschap inferieur is aan God. Hartstikke bedankt. Het is alsof je een Kinder-ei openmaakt en je verdomme je 30ste legpuzzel krijgt. De priester wordt gespeeld door James 'Roscoe P. Coltrane' Best, de filosoof door Gerald 'de Republikeinse Simon' McRaney. Ook met heel, heel, heel veel establishing and transition shots in grote hoeveelheden, dit gaat bijna net zo langzaam als de liberale conventie.

text_en: "Grey Matter" AKA "The Brain Machine" but the video people thought better of that; the screen says 1972 but IMDb says 1977; it's that kind of movie. The government has some kind of overriding interest in this 'brain machine' project that has drafted four people - who turn out to be, roughly, a philosopher, a horny priest, a crackpot veteran and a patriot who got an abortion - to sit in a shrinking room with a computer that can read their horrendous secret thoughts. In the end the government takes over the lab by force and everybody dies. Here is a movie that is incompetent in every important way; MY s*** has better production values than this. It held my interest, though, just to see what exactly these exploitation filmmakers thought they were doing, dabbling in four-guys-in-a-room character drama. The answer: a tract about how science is inferior to God. Thanks a lot. It's like opening a Kinder egg and getting your 30th goddam jigsaw puzzle. The priest is played by James "Roscoe P. Coltrane" Best, the philosopher by Gerald "the Republican Simon" McRaney. Also featuring very, very, very long establishing and transition shots in great quantity, this moves almost as slow as the Liberal convention.


text:
Voordat dit de voorloper van de tv-film werd, had ik betrekkelijk lage verwachtingen. Dat kwam doordat hij gemaakt werd nadat de laatste aflevering van de serie was uitgezonden en veel van de oorspronkelijke afleveringen verdwenen waren. Er is geen President Sheridan, Delenn, Lennier, Londo, Vir, G'kar of Lyta. Zoals je je misschien herinnert, verlieten alle vaste acteurs, behalve Zack, Vir en kapitein Lockley, B-5 voorgoed. Voor deze film haalden ze Garibaldi (die niet in de laatste B-5-film voorkwam) terug om zich bij Zack en de kapitein en de dokter te voegen, en die maakte een korte en irrelevante indruk. Maar omdat er zoveel van de oude chemie verdwenen is, is deze film nu al ernstig gehandicapt. De film gaat over een Soul Hunter (Martin Sheen) die naar Babylon 5 wordt gebracht, op zoek naar een globe vol zielen die door een archeoloog (Ian McShane) uit een geheime bergplaats is gestolen. Er gebeuren een heleboel griezelige hocus pocus, maar eerlijk gezegd was het allemaal nogal dwaas en zinloos. Ja, ja, het station ging bijna de lucht in, maar het werd gered en zo, maar eerlijk gezegd had ik het gevoel dat het een kwestie was van 'daar ben ik geweest, dat heb ik gedaan <0xE2><0x80><0x93> en dat heb ik in het verleden veel beter gedaan'.
Het tweede plot, dat meer voor de komische noot zorgde, was veel interessanter, toen een ondernemer een holobordeel installeerde en de mensen die de leiding hadden...' Ze wisten niet goed wat ze eraan moesten doen, en toen ze hen onder druk probeerden te zetten om de zaak te sluiten, kregen ze een proces aan hun broek. Dat was flauwekul, maar het leverde wel een paar grappige scènes op - iets wat het andere naargeestige komplot beslist miste.
Tussen twee haakjes, Sheen speelde in het begin uitstekend de Moetende Jager - met zijn wilde ogen en zijn bizarre manier van doen. Maar gedurende de hele episode viel hij herhaaldelijk uit zijn rol. Dit had opgemerkt en gecorrigeerd moeten worden.
Dus het uiteindelijke oordeel is dat dit alleen voor de absolute B-5-gekken (zoals ikzelf) is weggelegd. Anderen die het zien, zouden kunnen denken dat de serie waardeloos is - en dat is een groot onrecht. Dit is een geweldig voorbeeld van een serie die niet weet wanneer hij moet stoppen.

text_en:
Before this made for TV movie began, I had relatively low expectations. That's because it was made after the final episode of the series had aired and many of the series originals were gone. There is no President Sheridan, Delenn, Lennier, Londo, Vir, G'kar or Lyta. If you remember, on the second to last episode of the series, all the regulars except Zack, Vir and Captain Lockley left B-5 permanently. Now for this film they did bring back Garibaldi (who was not in the last B-5 movie) to join Zack and the Captain and the Doctor makes a brief and irrelevant appearance. But because so much is gone of the old chemistry, this film already is severely handicapped.

The movie is about a Soul Hunter (Martin Sheen) who is led to Babylon 5 in search of a globe filled with souls that had been stolen from a hidden repository by an archaeologist (Ian McShane). A lot of spooky mumbo-jumbo stuff occurs but frankly it was all pretty silly and pointless. Yeah, yeah, the station nearly blew up but was saved and all, but frankly I felt like it was a case of "been there done that--and done that a lot better in the past".

The secondary plot, provided more for comic relief, was much more interesting, as an entrepreneur installed a holo-brothel and those in command weren't sure what to do about it and when they tried to pressure them to close, they were slapped with a lawsuit. This was fluff, but it did provide a few laughs--something the other dreary plot was surely lacking.

By the way, Sheen at first did a good job playing the Should Hunter--with his wild eyes and bizarre delivery. However, repeatedly throughout the episode he fell out of character. This should have been spotted and corrected.

So the final verdict is this is only for total die-hard B-5 nuts (like myself). Others seeing it might assume the series sucked--which is a great injustice. This is a great example of a show not knowing when to quit.


text: Ik ben een groot fan van B5, en heb het pas doorgekregen aan het eind van het derde seizoen. Ik heb trouw alle voorgaande seizoenen bekeken toen het werd uitgezonden, en kwam tot de conclusie dat het een van de best bedachte verhaallijnen was die ooit op de televisie zijn gekomen. Zelfs de afleveringen waarin de hoofdrollen werden gespeeld, waren interessant. De films werden ook goed geproduceerd en waren net zo vermakelijk als wat er ook maar in de bioscopen te zien was.<br />Wat ons bij 'River of Souls' brengt. Natuurlijk had ik, nadat ik al het andere had gezien, hoge verwachtingen. Martin Sheen lijkt eerder in een film van Ed Wood te spelen dan in een serieus Sci-Fi-verhaal. Het verhaal zelf had er misschien goed uitgezien in de vorm van een verhaallijn, had zelfs op het prikbord kunnen hangen. Maar het heeft er duidelijk onder te lijden als het tijd wordt om dit idee in een film van twee uur te verwerken. Er zijn geen special effects om ons bezig te houden bij het totale ontbreken van een meeslepend verhaal. Er zijn plaatsen waar ze duidelijk te weinig tijd hadden en gewoon de dialogen improviseerden om het verhaal te vullen. Als dit het gewone seizoen was geweest, zou het tot de ergste episodes worden gerekend.

text_en:
I'm a big fan of B5, having caught on only at the end of season three. I faithfully watched all the previous seasons when it was syndicated, concluding that it was one of the most well-thought out story arcs to ever hit television. Even the filler episodes were interesting. The movies, also, were well produced and as entertaining as anything to hit the theaters.

Which brings us to 'River of Souls'. Naturally, after seeing everything else, I had high expectations. Martin Sheen appears to be acting in an Ed Wood movie rather than a serious Sci-Fi story. The story itself, might have looked good in outline form, even made it to the story board. However, it suffers obviously when it came time to filling this notion out into a two hour movie. There are no special effects to keep us entertained in the total absence of a compelling story. There are places where they were obviously short of time and just improvised the dialog to fill the story out. Had this made the regular season, it would have rated among the worst of the episodes.


text:
Ik was erg teleurgesteld in deze film. Op een bepaalde manier was hij zwak, bijna onnozel: Zielen die de werkelijkheid kunnen beïnvloeden op de manier waarop zij dat doen? Een missie die kennelijk van het grootste belang was voor de Zielenjagers die aan een van hun jongere leden waren toevertrouwd? En het hele B-verhaal met de 'holobrothel' en het proces tegen het station was zo afschuwelijk dat ik op een gegeven moment tegen de televisie flapte: 'Waarom verdoen jullie mijn tijd hiermee?'

Theatraal gezien ging 'Rivier van Zielen' niet dieper in op de kwestie van de ziel dan de oorspronkelijke aflevering 'zielenjager'. We zien dat Zielenjagers fouten kunnen maken, maar we krijgen nog steeds geen gevoel voor hun cultuur. (Zijn er vrouwelijke Zielenjagers? Het acteerwerk was oké, gezien het materiaal waarmee ze moesten werken, en de special effects <0xE2><0x80><0x93> vooral de planeten in de eerste akte <0xE2><0x80><0x93> waren heel indrukwekkend. Maar over het geheel genomen zou ik zeggen: laat dit maar zitten.

text_en:
I was very disappointed in this movie. Plotwise it was weak bordering on silly: Souls who can affect reality in the way they do? A mission apparently critical to the Soul Hunters entrusted to one of their younger members? And the whole B-story with the "holobrothel" and the lawsuit against the station was so awful that at one point I blurted out to the television, "Why are you wasting my time with this?"

Thematically, "River of Souls" didn't really go into the question of the soul in any more depth than the original episode "Soul Hunter" did. We see that Soul Hunters can make mistakes, but we still don't get a feeling for their culture. (Are there any female Soul Hunters?)

The acting was okay, given the material they had to work with, and the special effects - especially the planetscapes in the first act - were very impressive. But overall, I'd say give this one a miss.


text: Ik ben die film gaan zien in de hoop een paar flitsen te zien van de Jet Li waar we zo van onder de indruk waren in Lethal Weapon 4. Helaas zijn te veel van zijn vecht stunts zo duidelijk nep dat het zelfs dat plezier wegnam. De vliegende trappen zouden veel indrukwekkender zijn als je de draden niet kon zien die hem overeind houden terwijl hij 4 seconden en 9 trappen door de lucht vliegt.<br />Te cartoonachtig en erg teleurstellend.

text_en:
Went to see this movie hoping to see some flashes of the Jet Li we were amazed by in Lethal Weapon 4. Unfortunately too many of his fight stunts are so clearly fake that it took even that enjoyment out of it. The flying kicks would be a lot more impressive if you couldn't see the wires holding him up as he flies through the air for 4 seconds and 9 kicks.

Too cartoonish and very disappointing.


text: Het is moeilijk te geloven dat een 'actie'-film van Jet Li zo saai kan zijn, maar dit was transcendente rotzooi. De plot is een samenraapsel van andere kotsmisselijke Hongkongse films. De martial arts-scènes bestaan alleen uit special effects en geen menselijk talent.<br />Het is een stripverhaal over een groep supermenselijke soldaten die gedood moeten worden omdat ze mentaal instabiel zijn. Een van hen (Li) houdt een incompetent leger op afstand om hen te redden en bouwt een leven op als pacifistische bibliothecaris. De geredde moordenaars duiken weer op met een kwaliteitsscenario van Austin Powers om de wereld over te nemen, en Li ontdoet zich van zijn nieuwe leven om de wereld te redden. De versie die ik heb gezien, was verfilmd, en dat heeft misschien de goedkoopheid van de flinterdunne plot en de stripachtige special effects nog eens extra benadrukt. Maar ik vermoed dat zelfs achtjarige Ninja-hagedissen dit kinderachtig en hol zouden hebben gevonden.

text_en:
It's hard to believe an "action" packed Jet Li movie could be so boring, but this was transcendant trash. The plot is an amalgam of other Hong Kong chopsocky flicks. The martial arts action is all special effects and no human talent.

It's a comic book story about a group of super-human soldiers who are to be killed because they're mentally unstable, one of their number (Li) who holds off an incompetent army to save them and rebuilds a life as a pacifist librarian. The saved killers resurface with an Austin Powers quality plot to take over the world, and Li sheds his new life to save the world.

The version I saw was dubbed, and that may have accentuated the cheesiness of the wafer-thin plot and comic-book 25 cent special effects. But I suspect even Ninja-Turtle-watching 8-year olds would have found this juvenile and hollow.


text: Ik gaf dit een 3. Ik had nog nooit zo'n slechte nabootsing gezien. De plot <0xE2><0x80><0x93> bah. Ik weet niet zeker wat de film nog meer verpestte. Jet Li is beslist een geweldige vechtsporter, maar ik hou het bij Jackie Chan-films tot iemand me vertelt dat Jets Engels op peil is.

text_en: I rated this a 3. The dubbing was as bad as I have seen. The plot - yuck. I'm not sure which ruined the movie more. Jet Li is definitely a great martial artist, but I'll stick to Jackie Chan movies until somebody tells me Jet's English is up to par.


text: 'Hak Hap' of 'Black Mask' (in het Engels) was een teleurstelling. Ik kreeg te horen dat het een soort Japanse versie van de Matrix was. Stel je mijn teleurstelling eens voor. De film was of slecht nagesynchroniseerd of de soundtrack was niet goed genoeg voor de film. Nog iets anders is dat de dialoog nogal slecht was. Er was erg weinig aandacht besteed aan de Engelse versie van deze film en die is alleen geschikt voor het genre 'zinloze actie'. Geen film die ik nog eens zou willen zien.

text_en: "Hak Hap", or "Black Mask" (in english) was a disappointment. I was told that it was a sort of "Japanese version of the Matrix". Imagine my disappointment. The film was either badly dubbed or the soundtrack didn't time well with the film. Another thing is that the dialogue was pretty much bad. There was very little thought put into the English version of this film and it appeals only to the "senseless action" genre. Not a film I would want to see again.


text:
Jet Li is een van de beste vechtersbazen ter wereld. Dat is hij al meer dan twintig jaar en hij zet anderen in het genre te kijk. In Azië is hij een grote naam, maar hier in de Verenigde Staten is hij bijna onbekend.
Black Mask wordt geacht een doorbraakfilm voor hem te zijn, maar hij faalt op een afschuwelijke manier. Ten eerste heeft hij een titel. Hoewel de film misschien niet veel om het lijf heeft (de montage komt niet eens in de buurt en de toon is vlak), lijkt hij ongepast voor de gewone filmkijker. Ten tweede doet de regisseur van deze film, Daniel Lee, afschuwelijk werk. Hij snijdt scènes zo snel af dat je soms niet weet wat er gebeurt. Op andere momenten beeft en wiebelt de camera. Fans zien films van Jet Li voor de fantastische vechtsporten. Maar de regisseur redigeert de scènes zo snel dat je de helft van de tijd niet eens weet wie wie is! Op andere momenten blijft een scène hangen (iemand Li begint een gat in de vloer van een jeep te snijden, terwijl de schurken hun wapens in de aanslag houden, en twee seconden later liggen zowel Li als de geliefde al onder de auto!) Andere scènes zijn zo onwaarschijnlijk dat ze het punt van volslagen belachelijkheid overschrijden (killer-cd-roms? Geef hem gewoon _Throwing Stars_!!!!). Li heeft een regisseur nodig die minder geneigd is tot het doorsnijden van machinegeweren en meer tot het creëren van een filmische mise-<0xC3><0xA0>-scène. De toegevoegde rap/techno-muziek varieert van oké tot opdringerig. De plot heeft mogelijkheden, maar die worden allemaal verkwist door stripfiguren die elke geloofwaardigheid wegnemen waar deze film naar streeft. En moeten we echt geloven dat de geliefde Simon niet zou herkennen, omdat hij een half masker op heeft? Zou het haar, de onderkaak of de stem hem niet verraden?
Als je een Jet Li-film wilt zien, probeer dan IJzeren Aap of zijn klassieke Shaolin-tempel. Deze onsamenhangende puinhoop is pure tijdverspilling.

text_en:
Jet Li, is one of the best hand to hand combat fighters in the world. He has been for over 20 years and he puts others in the genre to shame. While he is big in Asia, he is almost unknown here in the US.

Black Mask is supposed to be a breakout movie for him, but it fails horribly. First of all, it is dubbed. While it may have camp value (the dubbing isn't even close and it is flat in tone), it seems inappropriate for the ordinary movie viewer. Secondly, the director in this movie, Daniel Lee, does a horrible job. He cuts scenes so fast, at times, you don't know what's going on. Other times, the camera shakes and wobbles. Fans see Jet Li's movies for the fantastic martial arts. However, the director edits the scenes so fast that you don't even know who's who half the time! Other times, a scene is left hanging (ie Li is beginning to cut a hole in the floor of a jeep, while the badguys arm their guns, two seconds later, both Li and the love interest are already under the car!) Other scenes are so improbable, that they cross over the point of being completely ridiculous (killer CD roms? Just give him Throwing Stars!!!!). Li, needs a director who is less prone to machine gun cutting and more to creating a cinematic mise-a-scene. The added rap/techno music goes from being okay to intrusive. The plot has possibilities but are all squandered by cartoonish characters that take away from any credibility that this movie strives for. And are we really to believe that the love interest would not recognize Simon, because he has a half mask on? Wouldn't the hair, lower jaw, or voice give it away?

If you want to see a Jet Li movie, try Iron Monkey or his classic Shaolin Temple. This disjointed mess is a complete waste of time.....2/10


text: Lage, clichématige actiefilms met superhelden. Ik had hoge verwachtingen van deze film, en het genre van HK-buddy-agentactiefilms is er een die ik niet verafschuw, maar ik zie zelden een verhaallijn die zo afgezaagd en bespottelijk is als deze. Dat zou vergeeflijk zijn geweest, zoals in dit soort films altijd het geval is, als de actie het, helaas, compenseert. De actie draagt wel de kenmerkende surrealiteit en de aard van HK-actie met zich mee, maar hij is niet erg meeslepend, obsceen bloederig en in feite vaak volkomen onsamenhangend (misschien komt dat doordat hij opnieuw is bewerkt voor de Amerikaanse release, hij vertoont op veel plaatsen lappendekens). Ik was erg teleurgesteld.

text_en: Lame, cliched superhero action movie drivel. I had high hopes for this movie, and the genre of HK buddy cop actioneers is one that i don't despise, but very rarely do i see a storyline as trite and ludicrous as this one was. This would have been forgivable, as it always is in these kinds of movies, when the action compensates, unfortunately, it did not. The action does carry the trademark surreality and over the top nature of HK action, but it's not very involving, obscenely gory, and in fact often completely incoherent (perhaps this is due to re-editing for american release, it does show signs in many places of patchwork). I was very disappointed.


text: De film was afschuwelijk. Het was doodstil in de bioscoop, omdat iedereen zich schaamde om naar zulke rotzooi te kijken. Ik denk dat iemand Jet Li een lobotomie heeft gegeven en hem een script heeft laten opvoeren met dialogen van een vijfjarige. De vechtsporten zijn 'oké', maar als je ze vergelijkt met de Jackie Chan-films en 'The Matrix', kun je beter zo'n film kijken.

text_en: The movie was awful. The theater was dead with silence 'cause everyone was embarrassed to be in there watching such trash. I think someone gave Jet Li a lobotomy and made him perform a script with dialogue written by a five year old. The martial arts are 'ok', but when put next to the Jackie Chan movies and "The Matrix" you're better off seeing one of those.


text:
Ik bederf deze film om je de moeite te besparen hem te moeten zien.
De films van Jet Li vallen in twee categorieën: Shaolin-periodefilms en films die zich afspelen in het hedendaagse Hongkong, die zich afspelen rond Triads of Triad-organisaties. Elk genre heeft zijn beste en zijn slechtste films. <0x3E><0x3E> Twin Warriors is Jet Li's beste film uit de Shaolin-periode, terwijl 'The Evil Cult' zijn slechtste is. <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> In ballingschap speelt hij de rol van pacifistische bibliothecaris. Als zijn oude huurlingenteam op rooftocht gaat, wordt Jet Li een burgerwacht die vastbesloten is hen tegen te houden. Hij zet een heel dom kartonnen masker op om zijn identiteit als bibliothecaris voor de politie (en het publiek) verborgen te houden en zijn ware identiteit voor zijn ex-wapenbroeders verborgen te houden.
De versie die ik heb gezien, had een titel, en nog een afschuwelijke ook. Waarom neemt en gijzelt Jet Li zijn collega van de bibliotheek als hij een pacifist is? Is er een liefdesverhaal tussen hen? Waarom kan het de politiechef niets schelen als hij de ware identiteit van de Zwarte Masker ontdekt? De plot is gewoon BEHANDELING. Slecht vanwege de superheldenonzin, slecht in de zin dat personages nooit goed worden ontwikkeld, slecht in de manier waarop de karakters met elkaar omgaan, en dat alles afgesloten met een halfverklaard verhaal waar ik al snel geen belangstelling meer voor had.
De actiescènes en vechtsportscènes zijn veel te overdreven. Er is veel bloed, geronnen bloed (veel afgehakte lichaamsdelen), explosies en supermenselijke vechtsportfiasco's in Matrix-stijl. Helaas zijn dit de beste en enige films met een verkoopargument. Als je Jet Li wilt zien als een moordlustige superheld in een Mission Impossible-stijlfilm, dan is 'Zwarte Masker' een aanrader. Voor de rest van de fans van Jet Li is het een ware teleurstelling. Dit is zo'n film waarin Jet Li nooit de kans krijgt om Jet Li te zijn: hij krijgt niet de kans om ons te charmeren met zijn charisma, noch de kans om indruk op ons te maken met zijn indrukwekkende maar realistische kennis van de oosterse vechtsporten.
Normaal gesproken zou een Chinese imitatie van Ozzy Osbourne genoeg zijn om me in een film te betrekken, maar helaas bleek 'Zwarte Masker' een uitzondering op die regel te zijn. De antagonist van deze film, te oordelen naar de manier waarop hij zich kleedt, zijn lange steile haar en kenmerkende ronde zonnebril, ziet er inderdaad uit als de moderne en bejaarde Ozzy Osbourne. Maar de schurk is niet lang genoeg in beeld om die truc de moeite waard te maken. Ik neem aan dat de gelijkenis met Ozzy opzettelijk was; naast de schurk' 's Kijken, hij runde ook een satanisch ogende schuilplaats. Er had zoveel meer te maken kunnen zijn met die boeventruc van Ozzy Osbourne! Had de schrijver, de regisseur of wie dan ook maar de moeite genomen om het personage van de aartsvijand van de film een achtergrond te geven en te ontwikkelen!
'Zwarte Masker' was de eerste Jet Li-film die in de Verenigde Staten op video werd uitgebracht na Lethal Weapon 4, en ik ben blij dat ik hem tot nu toe niet heb gezien. Misschien heeft hij wel mijn hele beeld van Jet Li als vechtsporter en acteur verpest. Als je Jet Li op zijn slechtst wilt zien, koop dan 'Zwarte Masker' en 'De Kwade Sekte' en maak er een dubbele attractie van of een gruwel, zowel opzettelijk als onbedoeld. Anders moet je je beperken tot manoeuvres die gebruikmaken van de talenten van Jet Li, en met plannen komen die min of meer goed doordacht en plausibel zijn.

text_en:
Mild SPOILERS contained herein. I'm spoiling this film to save you the trouble of having to watch it.

Jet Li's movies fall into one of two categories: Shaolin period movies and movies set in modern-day Hong Kong revolving around Triads or Triad like organizations. Each genre has its best and worst films. `Twin Warriors' is Jet Li's best Shaolin era flick while `The Evil Cult' is his worst. `Fist of Legend' while in the recent past is the best `modern era' Jet Li movie. `Black Mask' without a doubt is the worst.<br /><br />Jet Li plays a self-exiled mercenary who received an injection that gives him superhuman ability, but shortens his life span. In his `new life' in exile he plays a pacifist librarian. When his old mercenary squad goes on a rampage, Jet Li becomes a vigilante determined to stop them. He dons a very silly corrugated cardboard mask so as to conceal his identity from the police (and public) as a librarian, as well as to conceal his true identity to his ex-comrades in arms.

The version I saw was dubbed, and horribly at that. Why does Jet Li capture and hold hostage his library co-worker if he's a pacifist? Is there a love story between them? Why does the police chief not care when he learns of the Black Mask's true identity? The plot is just plain BAD. Bad by way of the superhero cheesiness, bad in the sense that characters are never properly developed, bad in its character interactions, all topped off by a half-explained story I quickly lost interest in.

The action and martial arts sequences are way over the top. Lots of blood, gore (severed body parts aplenty), explosions, and Matrix style superhuman martial arts fiascos are present in the film. Unfortunately this is the films best and only selling point. If you want to see Jet Li playing a vigilante superhero in a Mission Impossible style movie `Black Mask' delivers. For the rest of us Jet Li fans it is a true disappointment. This is one of those movies where Jet Li never gets to be Jet Li: he gets neither the chance to charm us with his charisma, nor a chance to impress us with his impressive yet realistic martial arts ability.

Normally a Chinese knockoff of Ozzy Osbourne would be enough to engross me in a film, sadly `Black Mask' proved to be an exception to that rule. Indeed the antagonist of this movie, by the way he dresses, his long straight hair, and trademark round sunglasses looks like the modern and aged Ozzy Osbourne. However the villain isn't on-screen long enough to make the gimmick worthwhile. I am assuming the likeness to Ozzy was intentional; in addition to the villain's look, he also ran a satanic looking hideout. So much more could have been made from the Ozzy Osbourne villain gimmick! If only the writer, director, or ANYONE had bothered to give a background to and develop the character of the film's arch villain!

`Black Mask' was the first Jet Li film released on video in the USA after Lethal Weapon 4, and I'm glad I stayed away from it until now. It may well have ruined my whole perception of Jet Li as a martial artist and actor. If you want to see Jet Li at his worst, rent `Black Mask' and `The Evil Cult' and make it a double feature or horror, both intentional and unintentional. Otherwise stick to moves that utilize the talents of Jet Li, and have plots that are semi-well thought out and plausible. 3/9 stars.


text:
Dit was de slechtste film die ik ooit op WorldFest heb gezien en hij kreeg ook nog eens het minste applaus! Ik kan alleen maar denken dat hij alleen maar erkenning krijgt op basis van de hoeveelheid bekende acteurs in de film. Het is geweldig om J. Beals te zien, maar ze speelt maar een paar minuten in de film. M.Parker is een veel betere actrice dan de rol toestaat. De rest van het acteerwerk is moeilijk te beoordelen omdat de film zo belachelijk en voorspelbaar is. De hoofdpersoon is totaal onsympathiek en daarom saai om naar te kijken. Het verhaal heeft geen echte emotionele diepgang. Een film die draait om een acteur die geen werk kan krijgen, voelt voor mij niet erg origineel. En dat geldt ook voor de ontwikkeling van de agent. Het voelt aan als een van de vele rechtstreekse videofilms die ik in de jaren negentig heb gezien... En niet eens een goede, naar die maatstaven.

'Ik heb het gevoel dat ik een beetje in de war ben.'

text_en: This was the worst movie I saw at WorldFest and it also received the least amount of applause afterwards! I can only think it is receiving such recognition based on the amount of known actors in the film. It's great to see J.Beals but she's only in the movie for a few minutes. M.Parker is a much better actress than the part allowed for. The rest of the acting is hard to judge because the movie is so ridiculous and predictable. The main character is totally unsympathetic and therefore a bore to watch. There is no real emotional depth to the story. A movie revolving about an actor who can't get work doesn't feel very original to me. Nor does the development of the cop. It feels like one of many straight-to-video movies I saw back in the 90s ... And not even a good one in those standards.


text: Monika Mitchells showbizzkritiek bevat een paar grappen en een paar met voorbedachten rade gepleegde gewelddaden. Ik zou het niet bloederig willen noemen, maar er zijn wel beledigingen en verwondingen. Max Matteo (John Cassini) is een karakteracteur die op het witte doek een eigenzinnige, flexibele uitstraling heeft, maar hij heeft een verschrikkelijke staat van dienst als het gaat om de rollen die hij nastreeft. Er is altijd wel een neefje van een producent of een schijnbaar triviale reden waarom hij de rol die hij nastreeft niet krijgt toebedeeld. Nou ja, het beste wat je kunt doen is je van de concurrentie ontdoen... Max raakt geobsedeerd door dergelijke gedachten. De bevredigende carrière is niet meer dan een draai, een duw en weg is hij. Andere leden van de cast: Rene Rivera, Molly Parker, Jennifer Beals, Frank Cassini en cameo's van Eric Roberts en Sandra Oh. Nou ja, dat is de showbusiness... of niet?

text_en: Monika Mitchell's showbiz satire has some laughs and some premeditated violence. I wouldn't say blood-soaked; but there is insult and injury. Max Matteo(John Cassini)is a character actor that has a quirky adaptable presence on screen, but he has a terrible track record of being chosen for the parts he goes after. There is always a producer's nephew or seemingly trivial reason for his not being awarded the role he seeks. Well, the best thing to do is get rid of the competition...Max becomes obsessed with such thoughts. The rewarding career is just a swing, push and shot away. Other cast members: Rene Rivera, Molly Parker, Jennifer Beals, Frank Cassini and cameos by Eric Roberts and Sandra Oh. Well, that's show business...or is it?


text: Het is net een slechte tv-serie uit de jaren tachtig die probeert om een softpornofilm te worden. O mijn god, wat was het slecht. De plot was nauwelijks relevant. Iets over een stalker, denk ik. Uiteindelijk schiet hij zichzelf dood? Het is niet echt duidelijk, maar op de een of andere manier gaat het om een volleybalwedstrijd. En het hoofdpersonage (Randy) slaapt veel. De enige reden dat mijn vrienden deze film huurden, was omdat Casper Van Dien erin voorkwam, en uiteindelijk wilden ze doorspoelen naar de scènes met hem erin, die nauwelijks te zien waren. Ik wil er geen geld aan uitgeven, maar ik wil dat uur van mijn leven terug.

text_en: It's like a bad 80s TV show got loose and tried to become a soft-core porn movie. Oh my god was it bad. The plots of each character had little relevance. The plot itself wasn't anything to speak of. Something about a stalker, I guess. In the end he shoots himself? It's not really clear, but somehow there's a volleyball game involved. And the main character (Randy) sleeps around a lot. The only reason my friends rented this movie was because Casper Van Dien was in it, and they ended up wanting to fast forward to the scenes with him in it, which were barely watchable at that. Thank god I didn't spend any money on it, but I want that hour of my life back.


text: De meeste scenarioschrijvers laten het volleybal merkwaardigerwijs aan hun neus voorbijgaan. Gelukkig heeft de alom bejubelde regisseur Nelson McCormick ons de op een na beste volleybalfilm aller tijden gebracht (gemiddeld lager dan _Side Out_ en hoger dan, tja, ehm). Maar laat je niet afschrikken door de cover van deze film. Kill Shot duikt op en Koji wordt een moderne Sherlock Holmes. Met behulp van hightech snufjes als een computer die minder krachtig is dan mijn Gameboy is Koji in staat FBI-agenten te helpen een man op te sporen die geen duidelijk misdrijf heeft gepleegd. Hoewel er andere acteurs in de film spelen, onder wie korte cameo's van Denise Richards, een homoseksuele negerin, en een belachelijk lelijk en irritant meisje, speelt Koji deze film in zijn eentje. Een fan van films als The Matrix of Hackers zal Kill Shot beslist geweldig vinden.

text_en: The volleyball genre is strangely overlooked by most screenwriters. Thankfully, highly acclaimed director Nelson McCormick has brought us the second best volleyball movie of all time (rated lower than Side Out and higher than, well, umm). However, don't let the cover of this movie decieve you. Kill Shot stars up and coming star Koji as a modern day Sherlock Holmes. Using such high-tech gadgets as a computer that is less powerful than my Gameboy, Koji is able to aid FBI agents in the tracking of a man who has not committed any obvious crime. While there are other actors in the movie, including brief cameos by Denise Richards, a gay negro, and a preposterously ugly and annoying girl, Koji carries this movie on his own. Any fan of movies such as The Matrix or Hackers will definitely love Kill Shot.


text: Van alle films (en ik ben afgestudeerd aan de filmacademie, als dat je iets waard is), is dit de slechtste die ik ooit heb gezien. Ik weet dat er waarschijnlijk nog ergere zijn die ik gewoon nog niet heb gezien, maar ik heb deze gezien, en dit is de ergste. Een vriend en ik hebben hem op een avond gehuurd omdat Denise Richards op de cover stond. Over jong en achterlijk gesproken. Ze heeft geen credits! Haar rol was ongelooflijk klein! Hoe heeft ze het voor elkaar gekregen om op de cover te staan? IMDb vermeldt het niet eens in haar filmografie. Deze film was zo slecht dat we een briefje naar de videotheek hebben geschreven toen we hem terugbrachten, en hem in de koffer hebben gestopt. Er stond zoiets in als: ''Deze film was zo slecht dat we een briefje naar de videotheek hebben geschreven toen we hem terugbrachten, en hem in de koffer hebben gestopt. Alstublieft, behoed uw andere klanten voor het zien van deze complete en volslagen slechte film!'

text_en: Of all movies (and I'm a film graduate, if that's worth anything to you), this is THE WORST movie I have ever seen. I know there are probably some worse ones out there that I just haven't seen yet, but I have seen this, and this is the worst. A friend and I rented it one night because Denise Richards was on the cover. Talk about being young and retarded. She's uncredited! Her role was unbelievably small! How did she make it on the cover!? IMDb doesn't even list it in her filmography. This movie was so bad, we wrote a little note to the video store when we returned it, and slipped it inside the case. It read something like "please save your further customers from having to view this complete and totally bad movie!"


text: Deze film zal je in verwarring brengen. Bovendien, als je een fan van Denise Richards bent, moet je er niet eens aan denken om deze film te huren. Behalve dat ze de hoofdprijs in de wacht sleept door op de cover te staan en zo'n 10 minuten in de uitzending te zijn, heeft ze niets te maken met de film of de vele verknipte intriges.

text_en: This movie will confuse you to death. Furthermore, if your a Denise Richards' fan, don't even think of renting this movie. Besides getting top billing by being on the cover and about 10 minutes of air time if that, she has nothing to do with the movie or the many messed up plots.


text: Man, dit was hilarisch. Het had onder COMEDY moeten staan. Of STUPID. Dan was het veel makkelijker geweest om te beseffen wat een zooitje dit was. Serieus? Ik wil dat iedereen die met deze film te maken heeft, wordt gefouilleerd, en wel onmiddellijk. Laten we voor iedereen die erover denkt om deze 'film' te gaan zien, een paar plotpunten doornemen. O, wacht. Die zijn er niet. Er is letterlijk geen plot. Ik denk dat Casper Van Dien zich verveelde en besloot iets te filmen met een willekeurig iemand, en op wonderbaarlijke wijze kwam het op videoband. Deze film is letterlijk de slechtste film aller tijden. Geloof je me niet? Ga kijken. Doe het, man. Ik daag je uit. Maar bereid je voor om je ogen uit te steken. Als je dit kunt volhouden zonder een koe te blazen, ben je heel sterk en moedig.

text_en: Man, this was hilarious. It should be under COMEDY. Or STUPID. It would have made realizing what a pile of stank this was much easier. Seriously? I want anyone associated with this movie tased, effective immediately. For everyone who is thinking of watching this "movie", let''s go over a few plot points. Oh, wait. There aren't any. There is literally no plot. I think Casper Van Dien was bored, and he decided to film something with some random someones, and miraculously, it somehow got on videotape. This movie is literally the worst movie of all time. Don't believe me? Go watch it. Do it, man. I dare you. But be prepared to gouge your eyes out. If you can sit through this without blowing a cow, you are very strong and courageous.


text:
Dit was een van de slechtste films die ik ooit heb gezien.
Meestal prijs ik een film voor een bepaald aspect van zijn productie, maar het uiterst irritante gedrag van meer dan de helft van de personages maakte het voor mij moeilijk om ook maar iets van deze film te waarderen.
De meest voorkomende conclusie was dat de vent die het gebouw ontwierp de schuld had van het feit dat het door een lawine instortte. Eh... ok.
En proberen een lawine- slalom-stijl uit te voeren werkt ook niet. Twee meter door een paar bomen rennen werkt ook niet. Helaas werkt het hier wel. Zoals ik al eerder zei: de aangeboren domheid en pure stompzinnigheid van sommige personages is belachelijk. In een afgesloten ruimte, met beperkte zuurstof, zou een vierjarig kind je kunnen vertellen dat het geen goed idee is om een brand te stichten.
Hoe dan ook, ongeveer 5 minuten van de film verzoent zich met zichzelf en krijgt enige waardering. Maar als je ook maar een greintje intelligentie hebt, zul je ook merken dat het grootste deel van deze film moeilijk te verdragen is.

Het doet me pijn dat zoveel kwaliteitsverhalen ongeproduceerd blijven en toch zal iemand betalen voor dit soort dingen.
O, had ik de laatste vijf minuten al genoemd? Nou, dan heb ik een haak voor je waar je naar moet blijven kijken om het nieuwste op het gebied van strijdende lawinetechnieken te zien. Absoluut onbetaalbaar.

text_en:
This was one of the worst films I have ever seen.

I usually praise any film for some aspect of its production, but the intensely irritating behaviour of more than half the characters made it hard for me to appreciate any part of this film.

Most common was the inference that the bloke who designed the building was at fault an avalanche collapsing it. Er ok.

Also, trying to out ski an avalanche slalom style is not gonna work. Running 10 feet into some trees is not gonna work. Alas it does here. As mentioned before the innate dumbness and sheer stupidity of some characters is ridiculous. In an enclosed space, with limited oxygen a four year old could tell you starting a fire is not a good idea.

Anyway, about 5 minutes of the movie redeems itself and acquires some appreciation. However, if you have a modicum of intelligence you too will find most of this film hard to tolerate.

It pains me that so many quality stories go unproduced and yet someone will pay for things like this to be made.

Oh, did I mention the last five minutes? Well to give you a hook you have to keep watching in order to see the latest in combative avalanche techniques. Absolutely priceless.