text:
De ervaren regisseur en producent Allan Dwan, wiens enorme reeks films zowel het volstrekt onvergetelijke als het steeds opnieuw getoonde (bijvoorbeeld John Wayne in _Sands of Iwo Jima_ ) bevat, waagde zich aan een grote musical met _I Dream of Jeanie_. Hij zette een cast van zangers met weinig ervaring in het verleden en, zoals later bleek, vrijwel geen toekomst op de planken, en spon een fictief en in niet geringe mate aanstootgevend verhaal over de grote Amerikaanse songwriter Stephen Foster.
Bill Shirley is de jonge, verliefde Foster, wiens vriendelijkheid voor slavinnen zich uitstrekt tot het geven van het geld voor een verlovingsring om de ziekenhuiskosten voor een klein zwart jongetje te betalen. Zijn aanstaande is Inez McDowell (Muriel Lawrence), wier irritante jongere zusje, Jeanie (Eileen Christy) zich langzaam realiseert dat ze verliefd is op de bijna onbemiddelde zanger. Foster is verliefd op Inez, die walgt van de compositie 'O Susannah' van de componist, nummer 1 op de Levee Hit Parade Tune, 'O Susannah'. De minstreel Edwin P. Christy (Ray Middleton) treedt op om Foster te helpen bij het opstarten van de winstmakende fase van zijn carrière.
Dit is, naar de maatstaven van de muziekfilm uit het begin van de jaren vijftig, een grootse productie. De decors zijn overdadig, op die speciale Hollywood-manier waarop namaak met alle toeters en bellen werd geportretteerd. De zangers zijn lang niet slecht en de Foster-liedjes zijn bijna onmogelijk te verpesten.
Maar dit is ook een letterlijke weergave van het vooroorlogse Zuiden. Het grootste aantal bevat een zwart gezicht voor iedereen op het toneel, een historische anomalie en een hedendaags staaltje van onnadenkend racisme. Als deze weergave van zwarten ook maar enigszins in de buurt van de werkelijkheid zou komen, zouden de abolitionisten terecht veroordeeld worden omdat ze zich bemoeiden met zo'n heilzaam instituut.
'I Dream of Jeanie' zonk kennelijk in de kluis van de studio weg met nauwelijks een doodsfluistering. Nu herleefd door Alpha Video voor slechts 4,99 dollar is het een periodiek artikel met charmante liedjes en afstotelijke sentimentaliteiten over de slachtoffers van Amerika's grootste misdaad, de slavernij.
Dit was wat Hollywood twee jaar voor 'Brown versus Board of Education' uitzond. Het moet de harten verwarmd hebben van sommige bioscoopbezoekers die hun beddengoed naar het theater droegen.

text_en:
Veteran director and producer Allan Dwan, whose huge string of films includes both the utterly forgettable and the recurrently shown (for example, John Wayne in "Sands of Iwo Jima") tried his hand at a big musical with "I Dream of Jeanie." Harnessing a lead cast of singers with little past film experience and, as it turned out, virtually no future, he spun a fictional and in no small part offensive story about the great American songwriter, Stephen Foster.

Bill Shirley is the young, lovestruck Foster whose kindness to slaves includes giving the money saved for an engagement ring to pay the hospital cost for an injured little black boy. His intended is Inez McDowell (Muriel Lawrence) whose pesky younger sister, Jeanie (Eileen Christy), is slowly realizing she's in love with the nearly impecunious song-smith. Foster is in love with Inez who is revolted by the composer's Number 1 on the Levee Hit Parade Tune, "O Susannah." Enter minstrel Edwin P.Christy (Ray Middleton) to help launch the profit-making phase of Foster's career.

This is, by the musical-film standards of the early Fifties, a big production. The sets are lavish in that special Hollywood way that portrayed fakes with all the trimmings. The singers aren't half bad and the Foster songs are almost impossible to ruin.

But this is also a literal whitewash of the antebellum South. The biggest number features black-face for all on stage, an historical anomaly and a contemporary piece of unthinking racism. Were these portrayals of blacks anywhere near reality, the abolitionists would be rightly condemned for interfering with so beneficent an institution.

"I Dream of Jeanie" apparently sank into the studio's vault with barely a death whisper. Now revived by Alpha Video for a mere $4.99 it's a period piece with charming songs and repulsive sentimentalizing about the victims of America's great crime, slavery.

This was what Hollywood was putting out two years before Brown v. Board of Education. Must have warmed the hearts of some moviegoers who wore their bed linen to the theater.


text:
Deze overschatte, kortstondige serie (een miezerige twee seizoenen) is ongeveer even experimenteel en uniek als een vrachtwagenchauffeur die naar een stripclub gaat. Ik weet niet precies wat ze bedoelen met 'inheems' en 'origineel' als ze Lynch en zijn onnozele tv-opus zo vleien. Wat zijn precies hun criteria voor wat origineel is? Zeker, vergeleken met de 'Bill Cosby Show' of de 'Hill Street Blues' is het origineel. Absoluut. Vergeleken met 'Law & Order' spuwt TP links en rechts originaliteit uit.
Fans van TP zeggen vaak dat de serie werd geannuleerd omdat te veel kijkers niet slim genoeg, niet open genoeg waren voor de zogenaamde 'raarheid' van de serie, de zogenaamde wilde vernuftigheid, of wat dan ook. Ik ben zelf ook een fan van het vreemde, dus ik moet die misvatting rechtzetten. Er is niets vreemds aan TP; het is gewoon een kijkbare, nogal dwaze whodunit die in cirkels ronddraait en in elke hoek een web weeft, maar (of juist daardoor) uiteindelijk nergens heen gaat. De zogenaamde vreemdheid is altijd geforceerd; de personages gedragen zich niet zozeer op een vreemde manier als wel op een imaginaire manier. Er is een verschil...
Als ik naar de 'rare droom'-sequentie in 'Living In Oblivion' kijk, waarin de dwerg de regisseur (Buscemi) bekritiseert omdat hij zich heeft laten verleiden tot het afgezaagde laten-we-een-dwerg-in-een-droom-scène-scenario, denk ik aan Lynch. Wil je raar? 'Eraserhead' is raar <0xE2><0x80><0x93> het is zelfs meer dan raar, het is in wezen abstract. Wil je een uniek tv-programma? Kijk dan naar _The Prisoner_. Wil je een vreemd uitziende cast? Dat kun je krijgen in de films van Felini en Leone. _TP_ ziet eruit als een overdreven gekapte misdaadserie van de tv, waarin alle jonge mensen eruitzien als fotomodellen. De cast geeft _TP_ een plastic uitstraling. Kens & Barbies en masse.
Een van de producenten van _TP_ zei zelfs dat Lynch op zoek was naar 'unieke gezichten' voor de serie. 'Unieke gezichten'? Zoals dat van Lara Flynn Boyle? Of dat van Sheryll Fenn? Of van die'snoepjes' met verwijfde gezichten die zo uit een mannencatalogus (of een homoblad) lijken te komen? En ik heb Lynch' misplaatste fascinatie voor Kyle MacLachlan nooit begrepen (ik zou een medaille moeten krijgen voor de moeite die het me heeft gekost om zijn naam goed te spellen). Hij is niet onsympathiek, maar hij mist charisma, hij lijkt een beetje te nietszeggend en gepolijst. De lachwekkende 'excentriciteiten' van zijn personage waren helemaal niet interessant, het was gewoon een van Lynch' vele pogingen om die eigenaardigheid te forceren, een poging om zijn reputatie waar te maken <0xE2><0x80><0x93> hij was zijn scherpte toen al helemaal kwijt. Alles wat Lynch post-'Elephant Man' maakte, was heel erg onder de maat vergeleken met zijn eerste twee films. Wat volgde waren vaak middelmatige pogingen die afhankelijk waren van Lynch' acteertalent. 'Lynch' relatief kleine, maar fanatieke fanbasis is bedoeld om hem in het oog te houden door betekenis te geven aan zijn slecht in elkaar gezette verhalen die bij nadere beschouwing geen stand houden. Met andere woorden, Lynch is de lieveling van elke intellectueel-wannabe.
'Dus Laura Palmer werd vermoord door haar vader...? Hij was geobsedeerd door de duivel of zoiets onzinnigs. Dat is het beste wat deze 'grote geest' kon bedenken... Je hebt horrorfilms in de B-categorie die met meer originaliteit eindigen.'
'Lynch is niet intelligent en ook niet hardwerkend genoeg om met een geweldig verhaal te komen.'
'Ga naar http://rateyourmusic.com/drofe8 en bekijk mijn 'tv & cinema: 150 ernstigste gevallen van nepotisme'-lijst.

text_en:
This overrated, short-lived series (a measly two seasons) is about as experimental and unique as a truck driver going to a strip bar. I am not quite sure what they mean by "ground-breaking" and "original" when they fawn all over Lynch and his silly little TV opus. What exactly is their criteria of what is original? Sure, compared to the "Bill Cosby Show" or "Hill Street Blues" it's original. Definitely. Next to "Law & Order" TP spews originality left and right.

Fans of TP often say that the show was canceled because too many viewers weren't smart enough, open enough for the show's supposed "weirdness", its alleged wild ingenuity, or whatever. As a fan of weirdness myself, I have to correct that misconception. There is nothing too off-the-wall about TP; it is a merely watchable, rather silly whodunit that goes around in circles, spinning webs in every corner but (or because of it) ultimately going nowhere. The supposed weirdness is always forced; the characters don't behave in a strange way as much as they behave in an IDIOTIC way half the time. There's a difference...

Whenever I watch the "weird dream" sequence in "Living In Oblivion" in which the dwarf criticizes the director (Buscemi) for succumbing to the tired old let's-use-a-midget-in-a-dream-scene cliché, I think of Lynch. You want weird? "Eraserhead" is weird - in fact, it's beyond weird, it's basically abstract. You want a unique TV show? Watch "The Prisoner". You want a strange-looking cast? Felini's and Leone's films offer that. TP looks like an overly coiffed TV crime drama in which all the young people look like fashion models. The cast gives TP a plastic look. Kens & Barbies en masse.

In fact, one of the producers of TP said that Lynch was looking for "unique faces" for the series. Unique faces? Like Lara Flynn Boyle's? Sheryll Fenn's? Like those effeminate-faced "hunks" straight out of men's catalogs (or gay magazines)? Don't get me wrong; there is nothing wrong with getting an attractive cast, especially with beauties like Fenn (the way Madonna would look if she were 1000 times prettier), but then don't go around saying you're making a "weird show with weird-looking people". And I have never understood Lynch's misguided fascination with Kyle MacLachlan (I should get a medal for bothering to spell his name right). He is not unlikable, but lacks charisma, seeming a little too bland and polished. His character's laughable "eccentricities" were not at all interesting, merely one of Lynch's many attempts to force the weirdness, trying hard to live up to his reputation - him having completely lost his edge but that time. Everything Lynch made post-"Elephant Man" was very much sub-par compared to his first two movies. What followed were often mediocre efforts that relied on Lynch's relatively small but fanatical fan base to keep him in the public eye by interpreting meanings into his badly put-together stories that don't hold any water on closer scrutiny. In other words, Lynch is every intellectual-wannabe's darling.

So Laura Palmer was killed by her Dad...? He was obsessed by the devil or some such nonsense. That's the best this "great mind" could come up with... You've got B-movie horror films that end with more originality.

Lynch is neither bright nor hard-working enough to come up with a terrific story.

Go to http://rateyourmusic.com/~Fedor8, and check out my "TV & Cinema: 150 Worst Cases Of Nepotism" list.


text:
Ik begrijp niet waarom zoveel mensen dit programma zo goed vinden. Twin Peaks is een van de saaiste programma's die ik ooit in mijn leven heb gezien.
Nu heb ik alle afleveringen van seizoen 1 gezien, en ook aflevering 2 van seizoen 1. Ik kan dit programma gewoon niet meer aan.
1) Waar is de juiste inductie in crimineel onderzoek?
2) In seizoen 1 was er een scène waarin agent Cooper stenen naar een fles gooit. Kun je raden waarom hij dat deed? Hij wil gewoon een moordenaar identificeren door deze 'grap' te maken terwijl hij het heeft over bovennatuurlijke krachten die door de Tibetaanse droom worden gegeven. Wauw!!!
3) Er zijn te veel onnodige scènes in dit programma.
4) Seizoen 2 begon met een 'grappige' scène. Het is een scène waarin een domme oude man agent Cooper een beker melk geeft terwijl Cooper op de grond ligt. (Hij heeft de kogels al in zijn buik.) Deze oude man doet niets anders dan domme opmerkingen maken. Dat is alles.
Deze scène is echt saai en zelfs lang (3 min 30 sec.... Het lijkt de hel wel).
Ik zou nog liever een paar stripboeken lezen dan deze show nog zien.

text_en:
I can't understand why so many peoples praised this show. Twin peaks is one of the most boring titles I have ever seen in my life.

Now I have seen all season 1 episodes, and seeing season 2 episode 1. Simply I can't take this show anymore.

1) Where is the proper induction in criminal investigation?

In season 1, there was a scene that agent Cooper throws stones to a bottle. Can you guess why he did that? He just want to identify murderer by doing this 'joke' while mentioning supernatural ability given by Tibet dream. Wow!!!

2) There are too many unnecessary scenes in this show.

For example, season 2 started with a 'funny' scene that a dumb old man serves agent Cooper with a cup of milk while Cooper are laying down on the floor.( He got the gun shoots in his belly already. ) This old man is doing nothing but saying some dumb comments. That's all.

This scene is really boring and even long ( 3 min 30 sec.... It's like Hell. )

I would read some comic books rather than see this show anymore.


text: We zijn niet in het sprookje van de naakte keizer. We kunnen de waarheid van wat we zien bekennen, zonder dom te zijn, bekennen dat deze show in veel opzichten gewoon onbegrijpelijk is en dat het duidelijk is dat veel ervan is ontstaan uit pure intuïtie, zonder echt concept.<br />Nou, het is duidelijk dat veel mensen van dat soort dingen houden. Ik niet. Ik geef de voorkeur aan goed doordachte shows. En ik beken ook dat de show naar mijn smaak veel te serieus is en saai... die liefdes- en drugsverhalen... Er zijn zoveel opwindende soaps met veel spanning (Dallas bijvoorbeeld), maar Twin Peaks trekt mijn aandacht niet. Ik geef niets om die mensen, behalve om Cooper en Gordon Cole.

text_en:
We are not in the fairy tale of the naked emperor. We may confess the truth of what we see, without being stupid, confess, that this show is in many aspects just incomprehensible and that it is clear, that much of it was created out of pure intuition without real concept.

Well, obviously many people like such stuff. I don't. I prefer well thought and planed shows. And I also confess, that the show is much to serious for my taste and boring...those love and drug stories...There are so many exciting soaps with lot of suspense (Dallas e.g.), but Twin Peaks can't catch my attention. I don't care about those people, except Cooper and Gordon Cole.


text:
Er is niets unieks in de tv-series en de film. Wat een voorloper is van de tv-show, die je niet overal in het leven en het amusement tegenkomt. Zowel vóór David Lynch als erna is het een walgelijke manier om een verhaal te vertellen.
Vanaf het moment dat het lichaam van een arm, misleid meisje aanspoelt op het strand. En dat ze wordt voorgesteld aan een van de meest verdovende, bijna pedofilie-achtige figuren uit de Twin Peaks.
Voor de geest is het een verdovende, bijna pedofilie-achtige, walgelijke manier waarop de film romantisch lijkt te vertellen over de vernietiging van een menselijk leven door middel van een of andere willekeurige psychedelische verschijnselen in de film Twin Peak: _Fire Come Walk with me_.
Ik heb het allemaal gezien om er zeker van te zijn dat ik het goed had.' Ik heb niets gemist. Helemaal niets. Het is gewoon een man die zijn overduidelijke seksuele fetisj uitbreidt over een lange reeks die is onderbroken door een belachelijke, overdreven pornografische film. Bespaar jezelf de kwelling van de spanning en kijk naar iets anders dat in elk geval het vermogen heeft een verhaal te vertellen, in plaats van je te verleiden tot een of andere mentale pornofilm.
Ik heb veel recensies, tirades en uitbarstingen gehoord over hoe geweldig David Lynch is. Vanwege zijn vermogen om ellende en tragedie te definiëren en er iets prachtigs van te maken. Dit is niet het leven dat kunst imiteert, maar een zieke, verwrongen versie van kunst die zijn best doet om een compleet geestloos leven te inspireren. Doe jezelf een lol en vermijd dit gelul.

text_en:
There is nothing unique in either the TV Series nor the Movie. Which is a prequel to the TV Show, that isn't found everywhere else in life and entertainment. Both before David Lynches disgusting style of story telling, and after.

From the Moment the body of a poor misguided girl washed up on the beach. And being introduced to some of the most mind numbing shady immoral character of the Twin Peaks.

To the Mind numbing almost pedophilia disgusting way the movie seems to romantically tell of the destruction of a Human Life through some random psychedelic phenomena in the Movie Twin Peak:Fire Come Walk with me.

I watched it all just to make sure I wasn't missing anything. I didn't. It's is simply one mans obvious sexual fetish extended over long series fallowed by a ridiculous overly pornographic movie. Save your self the agony the suspense and watch anything else that at least has the ability to tell a story, rather then seduce you into some kind mental porn movie.

I have heard a lot of reviews, rants and raves about how great David Lynch. Because of his ability to define misery and and tragedy and making it into some kind of a wonderful thing. This is not life imitating art, as much as it is some sick twisted version of art doing its best to inspire complete mindless life.

Do yourself a favor and avoid this garbage.


text: Dit soort films waarin een of andere psychopaat probeert de reputatie van een of andere naïeve persoon te beschadigen (en uiteindelijk helemaal te elimineren) om de macht in zijn of haar leven over te nemen, zijn daar enkele voorbeelden van. Fatal Attraction, Pacific Heights, The Hand that Rocks the Cradle, Single White Female en duizend tv-films zijn daar enkele voorbeelden van. Maar terwijl een paar films, met name Fatal Attraction en Pacific Heights, op zijn minst een paar extreem paranoïde, spannende personages of een paar plotwendingen kunnen bieden, speelt Unlawful Entry alles volgens het boekje. En als de sterren Kurt Russel, Ray Liota en Madeline Stowe er niet waren geweest, zou deze film sneller tot middelmatigheid vervallen dan een Danielle Steele-miniserie. <br />Russel speelt Michael Carr, een onophoudelijk naïeve man die de hulp inroept van een stel agenten wanneer iemand bij hem inbreekt en zijn vrouw probeert aan te vallen (Madeline Stowe). Helaas lucht hij zijn woede over het feit dat hij zich zo hulpeloos voelt in stilte op aan de verkeerde agent (Ray Liotta), een typische psychopathische schurk zonder grenzen voor zijn macht. In eerste instantie voelt de agent sympathie voor Carr (waarschijnlijk alleen maar door te doen alsof), en hij sluit vriendschap met het stel. Maar al snel wil de agent dat Carr uit de weg wordt geruimd, dus hij vernietigt de mannen op bijna alle mogelijke manieren (wat vrij gemakkelijk is als je een agent bent, en als je de agent bent die de man heeft geïnstalleerd). Het verhaal speelt zich geheel volgens het boekje af, je kunt waarschijnlijk elk voorval voorspellen voordat het op het scherm komt, als je maar genoeg van die films hebt gezien. Vanaf het'schokkende' moment waarop ons hoofdpersonage beseft dat hij het slachtoffer is van creditcardfraude (veroorzaakt door de psychopathische schurk) tot de 'hij is niet echt dood'-finale.

text_en:
These kind of movies where a psycho of one variety or another tries to damage the reputation (and eventually eliminate altogether) some naive person in order to take over their life. Fatal Attraction, Pacific Heights, The Hand that Rocks the Cradle, Single White Female, and a thousand made-for-TV movies are some examples of this. But while a few, especially Fatal Attraction and Pacific Heights could offer at least some extremely paranoid, suspenseful characters or a few plot twists, Unlawful Entry plays everything by the book. And were it not for the notoriety of its stars (Kurt Russel, Ray Liota, and Madeline Stowe), this movie would sink to mediocrity faster than a Danielle Steele miniseries.

Russel plays Michael Carr, an incessantly naive guy who calls on the help of a pair of officers when someone breaks into his house and tries to attack his wife (Madeline Stowe). Unfortunately, he quietly vents his anger about feeling so helpless in the situation to the wrong cop (Ray Liotta), a typically psychopathic villain with no limits for his power. At first empathizing with Carr (probably only pretending to do so), the cop befriends the couple. But soon enough, the cops wants Carr out of the way so, destroying the guys life nearly any way he can (which is pretty easy when you're a cop, and when you're the cop who has installed the guy's security system in his house) in order to take over and presumably, get his wife. It seems less ends-oriented, and more like the cop just wants to prove his power. The wife is more like a trophy, in other words, than an end. And the story plays out entirely by the book, you can probably predict every occurrence before it happens on the screen if you've seen enough of these movies. From the "shocking" moment our main, naive character realizes he is a victim of credit card fraud (perpetrated by the psychopathic villain) to the turn-around-he's-not-really-dead finale.


text: Typische thriller, is al vele malen eerder gedaan. Eenvoudige plot: agent Liotta raakt geobsedeerd door Russells vrouw en hij probeert die goeie ouwe Kurt te naaien zodat hij haar kan hebben. Dit is meer dan voorspelbaar, het probeert je niet eens te laten raden, de plot is de plot en er wordt niet buiten de geijkte kaders gedacht. Ik denk dat je de film alleen maar hoeft te zien om te zien hoe hij zich ontwikkelt, maar er wordt niets oorspronkelijks of interessants in gedaan. Er valt eigenlijk niets over deze film te zeggen, hij is niet bijzonder slecht, maar er zitten ook geen goede punten in. Russell speelt Russell en je weet wat je krijgt als je hem in een film ziet. Idem dito Liotta. Stowe heeft een irritante Cher-achtige stem. Ik las de plot en zag de film in gedachten voor me, zo voor de hand liggend en simpel. Ik keek ernaar en hij rolde voor mijn ogen, precies zoals ik me had voorgesteld. Ik voelde geen greintje emotie. Ik heb geen enkel gevoel bij deze film, het is alsof ik er zelfs nooit naar heb gekeken. Als je dit in aanmerking neemt, is het een tamelijk zinloze film, nietwaar? Toch zal ik hem om de een of andere reden 3/10 geven.

text_en: Typical thriller, has been done many times before. Simple plot outline; cop Liotta becomes obsessed with Russell's wife, and he tries to bump off good ol' Kurt so he can have her. This is beyond predictable, it doesn't even try to make you guess, the plot is the plot and there's no thinking outside the box here. I guess then the only reason to watch it is to see how it develops, but nothing is done originally or interestingly. There's not really anything to say about this film, it's not particularly bad, but there's no good points either. Russell plays Russell and you know what you're gonna get when you see him in a film. Ditto Liotta. Stowe has an annoying Cher-esque voice. I read the plot outline and I could see the film in my head, it was so obvious and basic. I watched it and it rolled out in front of my eyes exactly as I had imagined. I felt not a drop of emotion throughout. I have no feeling towards this film, it's as if I never even watched it. Considering this, it's a pretty pointless film isn't it? Still, I'll give it 3/10 for some reason.


text:
Dit is weer zo'n typisch ongelooflijk en onzinnig staaltje Hollywood-onzin.
Kurt Russell, als Slang Pliskin in een net pak, overtuigt me ervan dat hij een betere 2e honkman was. Ray Liotta als de psychotische smeris is volkomen voorspelbaar en absurd. Madeline Stowe is zoals gewoonlijk van karton en doet weinig om een overtuigend slachtoffer te zijn.
Elke scène in deze persiflage is tot het einde toe volkomen voorspelbaar als Kurt Ray een klap geeft met een vaas of zoiets, waardoor hij tegen de grond slaat en buiten westen raakt. Kurt en Madeline doen dan hun verplichte omhelzing aan het eind van de film, en IEDEREEN <0xE2><0x80><0x93> behalve Russell en Stowe <0xE2><0x80><0x93> weet dat Liotta weer zal opstaan en het stel weer zal bedreigen. Dat doet hij, natuurlijk, en Russell schiet 10 keer op hem met zijn 9mm, wat HEEL NIET nodig was. Deze film had net zo goed kunnen eindigen met de scène waarin hij wordt doodgeknuppeld - Afgezien van Hollywood-fanaten die dol zijn op onnodig geweld, en hoe meer ze eraan kunnen toevoegen, of'vertonen', hoe kwijlender ze worden.

text_en:
This is another typical unbelievable and non-sensical piece of Hollywood dreck.

Kurt Russell, as Snake Pliskin in a business suit, convinces me he was a better 2nd baseman. Ray Liotta as the psychotic cop is totally predictable and absurd. Madeline Stowe is her usual cardboard self, and does little to be a convincing victim.

Every scene in this persiflage is absolutely predictable all the way to the end when Kurt clouts Ray with a vase or something, knocking him down and out. Kurt and Madeline then do their obligatory end-of-the-movie embrace, and EVERYBODY--- except Russell and Stowe, KNOWS Liotta is going to get back up and menace the couple again.

He does, of course, and Russell drills him 10 times with his 9mm, which was ENTIRELY unnecessary. This movie could just as well ended with the bludgeoning scene--- EXCEPT Hollywood dotes on unnecessary violence, and the more they can add, or "enhance", the more slobbery they get.


text:
Soms begint een premisse goed, maar vanwege de eisen die aan een publiek met een aandachtsstoornis worden gesteld, wordt het een ongerijmde puinhoop. En voor drie gerespecteerde acteurs die ervoor en erna beter werk hebben geleverd, is dat een doodzonde.
Eens kijken. Voorwaarde: een verliefd stel dat in een prachtig huis woont, wordt bedreigd door een slechte agent. Interessant, op zijn zachtst gezegd. Maak de opdringerige agent een beetje verontrustend, waarom niet? Het was goed gedaan in de hand die de kartel- en de enkel-witte-vrouwelijke geslachtsdelen maakt, en het is een bewezen toegangsbewijs voor een succesvolle thriller.
En nu zit ik met het dilemma. Creëer een verontrustend verhaal dat de moeite neemt om de hoofdpersonen echt te bedreigen, maar ga nooit zo ver dat je jezelf belachelijk maakt, of een schijn van werkelijkheid ophoudt, voed de schokfactor en maak deze agent zo extreem - een ultraslechte variatie op alle andere superschurken die sinds het stille tijdperk in de bioscopen zijn verschenen.
De producenten en regisseurs kozen voor het laatste. En zo is de film die daaruit voortkwam - slecht gemaakt, met acteurs die hun uiterste best doen om de rol te spelen die ze eerder hebben gespeeld, en niets wat er nog veel minder toe doet.

text_en:
Sometimes a premise starts out good, but because of the demands of having to go overboard to meet the demands of an audience suffering from attention-deficit disorder, it devolves into an incongruous mess. And for three well-respected actors who have made better work before and after, this is a mortal shame.

So let's see. Premise: a loving couple who lives in a beautiful home is threatened by a bad cop. Interesting to say the least. Make the encroaching cop a little disturbing, why not. It was well done in THE HAND WHO ROCKS THE CRADLE and SINGLE WHITE FEMALE, and it's a proved ticket to a successful thriller.

Now herein lies the dilemma. Create a disturbing story that actually bothers to bring some true menace into its main characters while never going so far as to look ridiculous, or throw any semblance to reality, amp up the shock factor, and make this cop so extreme -- an ultra bad variation of every other super-villain that's hit cinemas since the silent age.

The producers, and directors, chose the latter. Thus is the resulting film -- badly made, with actors trying their darnedest to make heads or tails in roles that they've essayed before, and nothing much amounting to even less.


text: Ik herinnerde me dit programma uit de tijd dat ik nog een kind was. Ik kon me er niet veel meer van herinneren, alleen een paar kleine dingetjes over de personages. Om de een of andere reden herinnerde ik me dat het heel heftig was. Ook was het heel vroeg in de ochtend op tv. Uiteindelijk, nadat ik een hele tijd op het web had gezocht, vond ik een aflevering. de eerste aflevering was no-less. Criminey! Dit programma was zo afschuwelijk. Het was duidelijk alleen maar gemaakt om kinderen te laten zien die tikkertje speelden en zich geweldig amuseerden. de show begint met bhodi li die tegen zijn mammie zegt'mijn namen zijn niet Christopher, ik ben bhodi li-pHOTON WARRIOR!!!!!' en dan worden we gedwongen te kijken naar kinderen die tikkertje spelen bij het liedje 'voet los'. en niet zomaar een klein beetje, maar het hele nummer. ahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh

text_en: I remembered this show from when i was a kid. i couldn't remember too much about it, just a few minor things about the characters. for some reason i remembered it being really intense. also it was on really really early in the morning up in PA. I finally, after looking around the web for a long time, found an episode. the first episode no-less. Criminey! This show was so horrible. it was obviously just made to show kids playing lazer tag and having a great time. the show opens with bhodi li telling his mommy "my names not Christopher, I'm bhodi li-PHOTON WARRIOR!!!!!" we then are forced to watch kids playing lazer tag to the song "foot loose". and not just a quick little bit, but the whole song. ahhhhhhhhh my brain hurts just thinking about it. oh yeah, and as if i couldn't get worse, you cant even see the laser beams from their guns. its like they're just running around to the entire "foot loose" song. later on, after bhodi goes up into space or where-ever, they have a crappy laser gun fight to the Phil Collins song "su-su-sudio." ah, trust me, you don't want to know the rest. what can i say......THE LIGHT SHINES!!!!!!!!!!!


text: Ik heb die film gezien op het festival in Rotterdam, waarschijnlijk net als alle andere stemgerechtigden. De regisseur was er ook en hij leek heel hard te hebben gewerkt en heel toegewijd te zijn aan het project, wat volgens mij de bovengemiddelde ontvangst verklaart en verklaart waarom het zo'n succes werd. Het lijkt het meest op een aflevering over de volle lengte van een Aussie-serie die de voorkeur geeft aan 'Round the Twist', maar zelfs die verademende aflevering is te serieus van opzet. De film op zich is misschien de moeite van het bekijken waard als je een filmische wereldtournee wilt maken langs alle staten die lid zijn van de Verenigde Naties, want ik kan me geen andere Fijiaanse film voorstellen, maar over het geheel genomen was het nietszeggend, slecht geacteerd (al was het maar door een amateur) en ten prooi aan de subaltern mentaliteit. De moraal van het verhaal leek te zijn dat inheemse eilandbewoners zullen proberen elkaar te belazeren, maar zolang er een in wezen fatsoenlijke blanke gouverneur is die zich ermee bemoeit, kunnen alle problemen worden opgelost (door van het eiland weg te gaan).

text_en: I saw this film at the Rotterdam Festival, as did presumably all the other voters. The Director was present and seemed to have worked very hard and be very committed to the project, which I think explains the above average reception and mark it got. It's most similar to a feature length episode of Aussie kids favourite "Round the Twist" but it takes itself too seriously to have even that redeeming feature. The movie in itself is maybe worth seeing if you're trying to do a cinematic world tour visiting all UN member states, as I can't think of another Fijian movie but overall it was generic, poorly acted (albeit by an amateur cast) and prey to the subaltern mentality. The moral of the story seemed to be that native islanders will try and screw each other over, but as long as there is an essentially decent white governor to step in, all problems can be solved (by leaving the island).


text:
NOMAD heeft zeker een paar van de beste paardrijscènes, zwaardgevechten en verrukkelijke landschapsfilms die je waarschijnlijk zult zien, maar dat is niet wat een film goed maakt. Het helpt wel, maar het verhaal moet er boven op al die dingen doorheen schijnen. En dat is waar Nomad rondzwerft.
Het verhaal is gekunsteld, waardoor het de indruk wekt dat het alleen maar in elkaar is gezet om een 'coole' film te maken die er geweldig uitziet. Om nog maar te zwijgen van het feit dat veel van de hoofdpersonen niet uit de streek komen waar dit verhaal zich afspeelt (en het is overduidelijk met namen als Lee en Hernandez). Als filmproducenten ons willen onderdompelen in een cultuur als de Jugars en de Kazaks, kunnen ze maar beter acteurs/actrices gebruiken die er echt uitzien.
Vechtende stammen, een profetie, broederlijke liefde en respect, een liefdesrelatie die onze 'helden' scheidt, worden allemaal aangeroerd, maar met zo weinig impact en tijd op het scherm dat de meeste kijkers ze opzij zullen schuiven ten gunste van de volgende gevechtsscène, de volgende actiescène of de adembenemende schoonheid van het landschap.
Het is de moeite waard te vermelden dat er tijdens de opnamen van _Nomad_ een aantal belangrijke veranderingen werden doorgevoerd, met name de regisseur en de filmer. Ivan Passer (regisseur) werd vervangen door Sergei Bodrov en Ueli Steiger In één opzicht lijkt Laustsen een beter oog te hebben, aangezien zijn visioenen van de landen de uiteindelijke montage vormden die we hier zien. Absoluut een goede zaak. Maar het was misschien niet zo verstandig om Bodrov als regisseur te nemen. Van wat ik hier zie, ligt de nadruk op de veldslagen en niet op de mensen, en ik heb het gevoel dat dat door Bodrovs ogen komt en niet door die van Passer. Een echte travestie.
Het meest beschamende aspect is dat dit een fantastische film had kunnen zijn, met zowel karakters als actie. Helaas besloten de hoge omes dat actie het enige was wat nodig was en kozen ze voor de goedkope (intellectueel gesproken) uitweg.
Ook al kan ik dat niet. Geef deze film geen positieve beoordeling, het is de moeite waard om naar te kijken, al was het alleen maar voor het fantastische filmwerk. Maar dat is alles.

text_en:
Certainly NOMAD has some of the best horse riding scenes, swordplay, and scrumptious landscape cinematography you'll likely see, but this isn't what makes a film good. It helps but the story has to shine through on top of these things. And that's where Nomad wanders.

The story is stilted, giving it a sense that it was thrown together simply to make a "cool" movie that "looks" great. Not to mention that many of the main characters are not from the region in which this story takes place (and it's blatantly obvious with names like Lee and Hernandez). If movie makers want to engross us in a culture like the Jugars and the Kazaks, they damn well better use actors/actresses that look the part.

Warring tribes, a prophecy, brotherly love and respect, a love interest that separates our "heroes", are all touched on but with so little impact and screen time that most viewers will brush them aside in favor of the next battle sequence, the next action horse scene, or the breathtaking beauty of the landscape.

It is worth mentioning that there were some significant changes made to Nomad during its filming, specifically the director and cinematographer. Ivan Passer (director) was replaced by Sergei Bodrov, and Ueli Steiger (cinematographer) was replaced by Dan Laustsen. In one respect, Laustsen seems to have the better eye since his visions of the lands made the final cut that we see here. Definitely a good thing. However, the changing over to Bodrov as director may not have been the wisest choice. From what I'm seeing here, the focus is on the battles and not the people, which I sense comes from Bodrov's eyes and not Passer's. A true travesty.

The most shameful aspect is that this could've been a really fantastic film, with both character and action focuses. Unfortunately, the higher-ups apparently decided that action was what was needed and took the cheap (intellectually speaking) way out.

Even though I can't give this film a positive rating, it is worth watching simply for the amazing cinematography work. But that's all.


text: Ik ben een groot liefhebber van krijgersfilms. Een paar van mijn favorieten zijn Braveheart, Troy, The Last samoerai en Gladiator. En nadat ik _Mongol_ had gezien, wat echt geweldig was, en die ik van harte kan aanbevelen, had ik hoge verwachtingen van een film van Sergei Bodrov. Maar het was verschrikkelijk, afschuwelijk, zelfs zielig is in dit geval niet het juiste woord. De hele film wachtte ik tot er iets opwindends zou gebeuren, maar dat gebeurde niet, en toen verwachtte ik op zijn minst een groot episch gevecht aan het eind, maar zelfs dat was een enorme teleurstelling, gewoon een willekeurige man die rondrende, zwaaiend met zijn zwaarden... Er zijn zoveel goede krijgersfilms, maar deze hoort daar niet bij.

text_en: I am a huge fan of warrior movies. Some of my favorites are Braveheart, Troy, The last samurai and Gladiator. And after watching Mongol, which is absolutely awesome, and which i strongly recommend, i had high expectations from a Sergei Bodrov movie. But it was terrible, awful, even pathetic is not a strong word in this case. The whole movie i was waiting for something exciting to happen, but it didn't, then i was at least expecting a big epic battle at the end, but even that was a huge disappointment, just some random running around, waving with the swords... There are so many good warrior movies, this one is not one of them.


text:
Deze film liet me duidelijk in de steek. Het was een geweldig concept dat verpest werd door een afschuwelijk script. Het verhaal vloeide gewoon niet en was op z'n best onsamenhangend. Er zaten zoveel elementen in dit verhaal die niet verklaard werden, of die gedwongen werden op hun plaats te vallen zonder dat er echt over nagedacht werd. elementen als het liefdesverhaal hadden iets uitgebreid kunnen worden, en de kanonnen hadden beter geschreven moeten worden. het hele hoofdpersonage van 'opgroeien' had meer te maken met de training die hij kreeg en minder met rondhangen. iedereen houdt van een goed 'kleine jongen wordt overmeesterd'-verhaal en dat was veelbelovend maar met het schrijven van het script mocht het niet zo zijn. Hoewel er in de slotscène wat vuurwerk te zien was, was het geheel door een gebrek aan choreografie nogal mat. Dit maakte het tot een om gek van te worden.
Het had zo goed kunnen zijn!
Het had zo goed kunnen zijn!

text_en:
this movie let me down decidedly hard. it was a great concept that was ruined with a horrible script. The story just didn't flow and was disjointed at best. There were so many elements to this story that were not explained, or were forced into place with out any real thought. elements like the love story could have been expanded on a bit more, and the cannons need to be written in better. the whole main character growing up thing needed more about the training he was receiving and less standing around. everyone likes a good "little guy overcomes" story and this showed promise but with the scripting failures wasn't to be. While it did have some pyrotechnics in the final battle sequence it was lackluster due to a lack of choreography. this made for a maddeningly boring watch

it could have been so good :(


text: Een teleurstellende film. De acteerprestaties zijn zwak. De sets zijn goed, hadden beter kunnen zijn. Het verhaal is ook zwak. De gevechtsscènes zijn afschuwelijk. De geluidskwaliteit en de beeldkwaliteit van de film zijn waardeloos. De geschiedenis van de Kazachstaanse bevolking werd heel slecht verteld. In deze film hadden meer Kazachstaanse acteurs een belangrijke rol moeten spelen. En hij had ook in het Kazachstaans moeten zijn. Kuno Bekker en Jay Hernandez zijn van Latijns-Amerikaanse afkomst. Ik snap het niet. Sinds de tijd dat Latijns-Amerikaanse mensen Turken en Mongoolse mensen spelen. Deze film is de schande van de Kazachstaanse cinema. Rustam Ibragimbekov stelde me teleur. Hij is een van de beste filmmakers ter wereld. De regisseur van Czekh is geëxcuseerd, aangezien hij niet van nomadische afkomst is, kan hij de ware geest en de geschiedenis van de nomaden niet kennen.

text_en: Disappointing film. Performance of actors is weak. Sets are fine, could have been better. The story is also weak. Battle sequences are awful. Sounds and quality of film are trashy. The history of Kazakh people was told very poorly. This film should have included more Kazakh actors, in leading roles. And also should have been in Kazakh language. Kuno Bekker and Jay Hernandez are Hispanic origins. I don't get it. Since when Hispanic people play Turkic-Mongolian people. This film is shame of Kazakh cinema. Rustam Ibragimbekov disappointed me. He is one of the finest filmmakers in the world. Czekh director is excused, since he is not nomadic origin, he cannot know true spirit and history of nomads.


text: Dit is eenvoudig gezegd de slechtste film die ik ooit heb gezien. Hij duurt van 2 uur's middags tot een uur of 3's middags en de box-art was volkomen misleidend. Mijn vrienden en ik hebben hem gehuurd omdat we dachten dat het een armzalige 300 zou zijn. Je weet wel, om te lachen en de draak mee te steken. Nee. Er is niets grappigs aan deze film, alleen pijn. Dan begint de film en spreken ze een soort andere taal. We denken: 'O, dit is nog maar het begin.' Maar nee, vanaf dat moment stort de film in en wordt meer een supersaaie film die je op de lagere school moest lezen, waar letterlijk urenlang niets gebeurt en de gevechtsscènes die van 2 kinderen die vechten op een speelplaats met elkaar wedijveren. Laat Cinematografie maar zitten, en deze film hoort in een afvalvernietiger thuis. Films als deze zullen ons naar de wereld leiden die we in Wall-E zien, wat trouwens een goede film was.

text_en: This is simply put, the worst movie I have ever seen. It ranges from like 2+ hours, and the box art was totally misleading. My friends and I rented it because, we thought it would be a poor man's 300. You know, to laugh at and make fun of. No. There is nothing funny about this movie, only pain. Then, the movie starts up, and they are speaking some sort of different language. We think, 'Oh its just the beginning.' But no, from there the movie plummets and becomes more of like a super boring book you had to read in grade school, where nothing literally happens for hours, and the battle scenes rival those of 2 kids fighting on a playground. Omit Cinematography, and this movie belongs in trash compactor. Movies like this will lead to the world we see in Wall-E, which by the way was a good movie.


text:
Zielig. Dat gebeurt er als de regisseur op zijn werk komt, alleen omdat iemand hem ervoor betaalt.
De bedoelingen waren goed, geweldige locaties en decors voor een film van epische proporties. Maar de uitvoering, verdomme! Ik zweer het, op sommige opnamen zie je figuranten op de achtergrond in de camera staren, of naar de acteurs kijken, omdat niemand hun vertelt wat ze moeten doen als ze 'Actie!' horen. De gevechtsscènes zijn zo slecht dat je je afvraagt: zijn deze mensen echt? Ze hadden meer schade kunnen aanrichten door elkaar alleen maar te omhelzen. In de slow-mo-scènes zie je mensen op het slagveld rondlopen of gewoon staan, zwaaiend met hun handen. Alleen de actie op de voorgrond wordt op de een of andere manier benadrukt. Maar waarvoor? Het verhaal is zo onlogisch en discontinu, het lijkt op willekeurige situaties in chronologische volgorde, soms zelfs dat niet. De dialogen zijn stom, de liefdesgeschiedenis is g<0xC3><0xAA>nanter en belachelijker dan in Hongkongse actiefilms.

Met een budget van veertig miljoen dollar, en je kunt elke dollar die erin is geïnvesteerd op het scherm zien, is het uiteindelijke resultaat van al die enorme inspanningen een glanzende, ronde laserschijf in de dunne hoes die op de plank in de videotheek ligt.

text_en:
Pathetic. This is what happens when director comes to work just because someone is paying him to.

The intentions were good, great locations and settings for a film of epic proportions. But the performance, damn! I swear, in some shots you can see extras on the background staring in the camera, or looking at the actors because no one told them what they should do when they hear "Action!". The battle scenes are so bad you wonder - are these people for real? They could've done more damage just by hugging each other. In the slow-mo scenes you can see people on battle field walking around or just standing, waving their hands.

Only action in the foreground is somehow emphasized. But for what? The story is so illogical and discontinuous, it seems like random situations in chronological order, sometimes not even that. The dialogs are dumb, the love plot is more embarrassing and ridiculous than in Hong Kong action movies.

With a budget of 40 million, and you can see every dollar invested on the screen, in best case scenario, the final result of all this enormous effort is a shiny round laser disk in the thin cover placed on the shelf in video store.


text: Ja, vast.<br />Het eerste uur zat ik geduldig te wachten tot de film begon. Hij was afschuwelijk saai en bestond voornamelijk uit mensen die in het wilde weg door de heuvels reden, zonder duidelijke richting. Dan komt de held in beeld. Geboren als een Aziaat, maar toen hij opgroeide, werd hij blank. Duidelijk blank. Hij kon niet eens voor Aziaat doorgaan. Hij leek op Justin Timberlake. Het leidde me enorm af en het verhaal deed niets om de zaak te helpen. Zinloze gevechten en slappe dialogen. Het duurt een uur en vijfenveertig minuten en aan het eind probeerde ik mijn eigen gezicht op te eten. Ik heb dit gezien omdat mensen in de videotheek waar ik werk me altijd vragen of deze film goed is. Nu heb ik een antwoord. Het gaat ongeveer als volgt: ahem. 'NEE! GOOD GOD NEE! HET IS GEWOON VERBORGEN! DOE DIT NIET AAN JEZELF! Ik zou een andere film aanbevelen, misschien een die amusant is.'

text_en:
Yeah, right.

I spent the first hour waiting patiently for the movie to take off. It was horribly boring, and consisted mostly of people riding randomly around the hills with no apparent direction. Then the hero comes into the picture. Born as an Asian, but when he grew up, he became white. Obviously white. He wasn't even close to passing for Asian. He looked like Justin Timberlake. It was extremely distracting, and the story did nothing to help the cause. Pointless battle sequences and lame dialogue. It's an hour and forty five minutes long, and by the end I was trying to eat my own face. I watched this because people at the video store where I work are always asking me if this movie is any good. Now I have an answer. It goes something like this: ahem. "NO! GOOD GOD NO! IT'S HORRIBLE! DON'T DO THIS TO YOURSELF! I would recommend another movie, perhaps one that's entertaining."


text: Ik wist niets van deze film voordat een vriend me ervan overtuigde hem te gaan zien. Hij had gehoord dat het een 'non-stop epische strijdscène van begin tot eind' was. Dat kon niet verder bezijden de waarheid zijn. Dit was een van de saaiste, slecht geschreven, amateuristisch geregisseerde, afschuwelijk geacteerde films die ik ooit heb gezien. Ik zou hem op de lijst zetten met de film die ik als de slechtste van alle tijden beschouw... Battlefield Earth. Er is eigenlijk geen verhaal, het is moeilijk te geloven dat de makers van deze film dachten dat deze goedkope soapshit serieus genomen zou worden als een historisch feit. Er zitten ook een paar van de slechtste dialogen in die ik ooit heb gehoord... De scène waarin de man wordt gevierendeeld, heeft het publiek flink aan het lachen gemaakt, want het zag er belachelijk goedkoop uit en het geluid van de man die in stukken werd gescheurd, deed me denken aan iemand die met zijn mond een scheetgeluid maakt. Als deze film in een bioscoop in de buurt wordt gedraaid, moet je hem koste wat kost vermijden. Deze film is zo slecht dat ik na ongeveer drie kwartier besloot dat ik mijn slaap moest inhalen... en dat heb ik gedaan. Vreselijk.

text_en: I knew nothing of this film before I was convinced to see it by a friend who had heard it was a "non-stop epic battle scene from beginning to end". That couldn't have been further from the truth. This was one of the most boring, poorly written, amateurishly directed, horribly acted films I've ever had the misfortune to lay my eyes upon. I'd rank it up there with the movie I consider to be the worst film of all time... Battlefield Earth. There basically is no story, it's hard to believe that the makers of this film thought that this cheesy soap opera crap would be taken seriously as actual historic fact. It also features some of the worst dialogue I've ever heard... like this little gem... Guy tells girl "You smell like the moon.". Girl replies "What does the moon smell like?" OMG! You have to be kidding me! The scene where the guy was drawn and quartered got some good laughs from the audience since it looked so ridiculously cheap and the sound FX of the guy being ripped apart reminded me of someone making a fart sound with their mouth. If this is playing at a theater near you, avoid it at all costs. This movie is so bad that I actually made the decision about 45 minutes through that I needed to catch up on my sleep... and I did. Awful.


text: Ik zou deze film 5 in plaats van 3 geven als hij tenminste op tijd zou komen... Als ik hem voor het eerst zie was het precies wat je kon verwachten van het werk dat niet is gebaseerd op de artistieke capaciteiten van de regisseurs maar op de idealistische of ik zou liever zeggen idiote gewoonten van onze (Kazakhstan) regering... Het is jammer, want 'Qazaqfil'm' maakte mooie films toen hij niet werd geëerd door de naam Shaken Aimanov, maar hij werd wel door hem geregisseerd. De films als 'Konec Atamana', 'Kyz Zhibek' of zelfs 'Aldar Kose'. Maar na de dood van de heer Aimanov ging de productie van kwaliteitsfilms bijna dramatisch achteruit in 10 jaar tijd werden er heel weinig films geproduceerd. Maar aan het eind van de jaren tachtig werd 'Assa' opgenomen, het was een film over de eerste georganiseerde misdaadgroepen in het grote land, een jaar later maakte de heer Rashid Nugmanov een andere film met in de hoofdrollen dezelfde acteur/zanger V.Tsoy, in die tijd was hij al een sovjet/Russische rocklegende <0xE2><0x80><0x93> de film die 'Igla' (De Naald of zoiets) heette was volkomen nieuw, iemand noemde die periode de wederopstanding of een nieuwe filmgolf van Kazachstan. Jammer genoeg hebben we tegenwoordig geen kwaliteitsfilms meer, onze regisseurs maken films op basis van de franje en de Japanse financiële steun, en dus zijn films niet meer voor het publiek maar voor de professionele critici van de schrijvers, sommige krijgen een prijs op internationale auteursfilmfestivals, maar slechts een enkeling wordt een zakelijk product... En weer terug naar onze 'nomaden'. Zulke films zijn meestal impopulair vanwege de enorme aspecten. Hetzelfde gold voor Nikita Mikhalkovs 'Sibirski Cyrilnik' over de Russische tsaren, die ook op basis van franje werd opgenomen met buitenlandse partners, ik denk franje of misschien Brits. Nobdy vond het mooi, zelfs in het Russische publiek werd het een hoofdonderwerp van komieken en komieken als 'KVN'.

text_en: I would give this movie 5 rather than 3 if it would be at least in time... When i've seen it in first time it was just what you could wait from the work that is based not on the artistic abilities of the directors but on the idealistic or i would rather say idiotic habits of our (Kazakhstan) government... It's a shame, because 'Qazaqfil'm' was been shooting nice movies when it was not honoured by the name of Shaken Aimanov, but it was actually ran by him. The movies like 'Konec Atamana', 'Kyz Zhibek' or even 'Aldar Kose'. But after Mr Aimanov's death the production of quality movies went down almost dramatically in 10 years time there were very few films produced. However, in late 1980s, 'Assa' was shot, it was a film about first organised crime groups in the big country, one year later Mr. Rashid Nugmanov shot another film with the co-staring of the same actor/singer V.Tsoy, at that time he was already a soviet/Russian rock legend, - the movie called 'Igla' (The Needle or something) it was completely new, somebody called that period as resurrection or a new Kazakh movie wave. Unfortunately nowadays we do not have a quality movies, our directors shooting movies on the french and Japanese financial support, and thus movies are not for the public but for the authors professional critics, some of them take a price on international author movie festivals but there a very few of them become a business asset products... And again back to our 'nomads'. Such movies usually unpopular because of vast aspects. The same effects was with Nikita Mikhalkov's 'Sibirski Cyrilnik' about Russian tsars, that was also shot on parities with foreign partners, i think they were french or maybe British. Nobdy liked it, even in Russian public it become as a main topic of a comedians and comedy shows like 'KVN'. IMHO


text: 'Dracula II: Ascensie' is het verhaal van een groep medische studenten die het lichaam van Dracula vinden. Als er een mysterieuze vreemdeling verschijnt en de studenten honderdtwintig miljoen dollar biedt om het lichaam te oogsten en het bloed te stelen voor de veiling, is dat een aanbod dat ze nauwelijks kunnen weigeren. Al snel worden de studenten ook nog eens meedogenloos achtervolgd door een vampierdoder uit het Vaticaan! 'Dracula II: Ascensie' is een enigszins onderhoudende horrorfilm met veel gebreken. De personages zijn eendimensionaal en het acteerwerk is vrij gemiddeld. Er zijn een paar goede bloederige effecten, zoals een echt coole dubbele onthoofdingsscène, maar er is niet genoeg geweld naar mijn smaak. De film wordt al snel saai en vergeetbaar en er is absoluut geen spanning. Dus als je van moderne vampierfilms houdt, moet je hem maar eens bekijken. Ik geef de voorkeur aan sfeervolle vampierkoelers uit de jaren zestig en zeventig, zoals 'Lips of Blood', 'The Brides of Dracula' of 'Lemora: A Child's Tale of Supernatural', om maar een paar van de tien te noemen.

text_en: "Dracula II:Ascension" is the story of a group of medical students who come across the body of Dracula.When a mysterious stranger appears and offers the students $30 million to harvest the body and steal its blood for auction,it's an offer they can hardly refuse.Soon the students also find themselves relentlessly pursued by a vampire killer from the Vatican!"Dracula II:Ascension" is a slightly entertaining horror film that has many flaws.The characters are one-dimensional and the acting is pretty average.There are some good gore effects like really cool double decapitation scene,but there is not enough violence for my liking.The film becomes quickly boring and forgettable and there is absolutely no suspense.So if you like modern vampire flicks give it a look.I prefer atmospheric vampire chillers from 60's and early 70's like "Lips of Blood","The Brides of Dracula" or "Lemora:A Child's Tale of Supernatural" to name only a few.4 out of 10.


text: In feite is _Opstanding_ een stap vooruit ten opzichte van wat de oorspronkelijke film in verhaal en special effects was. Jason Scott Lee is goed als vampierjager die zelf op zoek is naar de graaf (als je je hem nog herinnert, kwam hij uit de film _Ghost, The Bruce Lee Story_.) Jason London is grappig als Luke, de jongen die de vrouw van wie hij houdt helpt om Dracula's lichaam van de snijtafel te stelen. Diane Neal is goed als de vrouw die Dracula's lichaam steelt om een geneesmiddel te vinden voor haar stervende vriend. En Stephen Billington is geweldig als Dracula zelf. Hij geeft een betere voorstelling dan Gerard Butler in de oorspronkelijke film. Roy Scheider rondt de rest van de cast van deze film af, en hij doet het behoorlijk als de mentor van Jason Scott Lee's personage. Dit is het tweede vervolg in de trilogie, en ze beginnen goed. Het hangt in de lucht of de laatste film de serie op een goede manier zal afsluiten.

text_en: Ascension is actually a step up in terms of what the original movie was in story and in special effects. Jason Scott Lee Is good as a vampire hunter looking for the count himself (if you remember him, he was from the movie Dragon, The Bruce Lee Story.') Jason London is funny as Luke, the kid who helps the woman he loves from a far steal Dracula's body from the slab. Diane Neal Is good as the woman who steals Dracula's body in order to finds a cure for her dying boyfriend, And Stephen Billington is great as Dracula himself. Giving a better performance than Gerard Butler did the count in the original film. Roy Scheider rounds out the rest of the cast in this movie, and he does a decent job as the mentor of Jason Scott Lee's character. This is the second sequel in the trilogy, and they are off to a good start. It's up in the air whether the last film will close the series out on a good note.


text:
De film begint met een beeldschone dame in een gerafelde witte jurk die door een stereotiepe Oost-Europese stad rent. We weten dat ze door iets wordt gevolgd, want ze kijkt steeds achterom. En algauw zien we dat ze wordt achtervolgd door een mysterieuze man in een zwarte regenjas. Dan beseffen we dat de man in werkelijkheid de vampierjager is en dat hij achter haar aan zit. In de recensies worden de tweelingbroers genoemd als de tweelingbroers van het kwaad, wat natuurlijk de titel is van de laatste aflevering van de hamerkarnsteintrilogie, en daarmee is de plot zo goed als dood.
De kleine plot die er nog is, draait om dracula (die er handig gebruik van maakt om elke keer als hij herboren wordt van uiterlijk te veranderen, zodat de producent niet dezelfde dracula hoeft in te huren) die naar een mortuarium komt, de medicijnenstudenten die beseffen dat hij ondood is en denken: wauw, wat een kans, misschien moet ik al die films maar overslaan die zeggen dat het drinken van vampierbloed je in een vampier verandert en dat je het bloed van de vampier gebruikt om een geneesmiddel te vinden voor de kwaal van onze eikel van een vriend. Het is een nieuw concept, maar het heeft een folterende uitwerking. De film blijft prachtige situaties creëren en weigert er iets mee te doen.
De studenten medicijnen proberen bijvoorbeeld drac weer tot leven te wekken door hem in een met bloed gevulde badkuip te leggen in een afgelegen landhuis. Het huis zelf is angstaanjagend genoeg om het middelpunt van de film te zijn, maar blijven we daar? Nee, want ze besluiten de vampier mee te nemen naar een verlaten zwembad. Zoals ik al eerder zei, is de openingsscène regelrecht uit de hamer gekomen, en dit huistafereel zou perfect zijn geweest voor een hamerachtige film, maar de film schakelt snel naar een andere versnelling en verandert in een medische horrorfilm.
Het andere probleem is dat ze zoveel personages introduceren dat het bijna onmogelijk is om medelijden met ze te hebben. Je hebt de medicijnenstudenten en hun in een rolstoel gebonden 'vrienden' die de medicijnenstudenten allemaal zijn: arrogant, saai, geldbelust en dom. Hoe ze het <0xC3><0xBC>berhaupt voor elkaar hebben gekregen om medicijnen te gaan studeren, is me een raadsel, tenzij de medicijnenfaculteit zijn spierballen/grote borstquotum moest halen. En dan is er nog de vampierjager die tijdens de film een mysterie blijft. Hé, dat kan ik respecteren, maar het zou leuk zijn als ze het niet zo hadden opgezet dat de film over hem gaat. Dan heb je priesters, smerissen en wetenschappelijke types. Er worden zoveel mensen geïntroduceerd en dan weer snel vergeten, tot ze die persoon nodig hebben om de boel te redden of weg te springen voor een goedkope griezelfilm, dat het al snel saai wordt.
Het komt erop neer dat dit een luie film is. geen echte griezels, alleen een paar voorspelbare griezels die wegspringen. De opzet hiervoor is zo uitgebreid dat het hilarisch is. voor het examen: de badkuip vol bloed. het is zo duidelijk dat drac uit het troebele bloed zal springen. '... en toch moeten we veel te lang wachten om bij de onvermijdelijke sprongangst te komen. Hierna vermoordt hij een van de dommere en grotere borstmedicijnstudenten. We weten allemaal dat ze een van de ondoden zal worden, maar wat doen de anderen? Ze begraven haar in een ondiep graf vlak bij het huis. Een zucht, zodat je weet wie er boven op je springt als de politie voor de deur staat...'
'Nou ja.'
'Nou ja.'
'Misschien krijgt iemand de hint dat het onmogelijk is om een enge vampierfilm te maken en gaat hij gewoon voor de sfeer, en dan eindigen we met een hele film die net zo goed is als de openingsscène.'
'
'

text_en:
the movie opens with a beautiful lady in a tattered white gown running through a stereotypical eastern european town. we know she's being followed by something, because she keeps looking behind her. and soon we see she's being chased by a mysterious man in a black trenchcoat. then we realize that the man is actually the vampire hunter and he is after her. but look is that her reflection in the store window??? no its just her identical twin vampire! but unfortunately they both get it.

after this brilliant and amazingly fun throwback to the old hammer films of the 60's and 70's (in the credits the twins are listed as the twins of evil, which of course is the name of the final instalment in hammer's karnstein trilogy), the plot pretty much dies.

What little plot there is involves dracula (who conveniently changes his appearance each time he is reborn, so the producer doesn't have to rehire the same dracula) coming to a morgue, the med students realizing he's undead and thinking....wow what an opportunity, maybe i'll just disregard all those movies that say that drinking vampire blood turns you into a vampire and use the vampire's blood to find a cure for our jerk friend's ailment. obviously this is a mistake and everyone becomes a vampire.

A new concept but pulled off excruciatingly badly. The movie keeps setting up wonderful situations and refuses to do anything with them.

For example the med students attempt to bring drac back to life by placing him in a bathtub filled with blood in a secluded run down country mansion. The house itself is scary enough to be the center of the film, but do we stay there? no because they decide to take the vampire to an abandoned swimming pool. sigh. This movie has a real problem with "homages" as i mentioned before the opening scene is straight out of hammer, and this house scene would have been perfect for a hammer-like movie, but the movie rapidly switches gears and changes to a medical horror.

The other problem is that they introduce so many characters it is almost impossible to feel sorry for any of them. There are the med students and their wheelchair bound professor-type "friend" the med students are all: arrogant, boring, money hungry, and stupid. how they made it to med school at all amazes me, unless the med school had to meet its muscle bound hunk/big breast quota. and then there is the vampire hunter who remains mysterious through the movie. hey i can respect that but it would be nice if they didn't set it up like the movie would be about him. then you have random priests, cops, and science types. so many people are introduced and then quickly forgotten about until they need that person to either save the day or jump out for a cheap scare that it becomes quickly tedious.

Basically this is a lazy movie. no real scares, just a few predictable jump scares. The set up for these is so elaborate it is hilarious. for examp le the bathtub full of blood. it is so obvious that drac is going to pop out of the murky blood. and yet we have to wait far too long to get to the inevitable jump scare. after this he kills one of the dumber and larger breasted med students. we all know she's going to become one of the undead. but what do the others do? bury her in a shallow grave near the house. sigh, so you know who will jump out at you when the cops show up at the house..........

Oh well.

Maybe someone will get the hint that it is impossible to make a scary vampire movie and just go for atmospheric, and then we will end up with an entire movie that is as good as the opening scene.


text:
Ik kan niet geloven dat dezelfde man deze onzin en _Dracula 2000_ heeft geregisseerd. _Dracula 2000_ was vernieuwend, fris en goed geschreven, zij het slecht geacteerd.
Deze stapel kan dat niet eens beweren. Hij begint met de nederlaag van Dracula aan het eind van _Dracula 2000_. Dan negeert hij het verhaal dat daarna volgt, waarin wordt beschreven wat er daarna gebeurde. Als hij het verhaal goed had gevolgd, had dit op de een of andere manier een goed vervolg kunnen zijn, maar Craven koos ervoor om in de stijl van zijn oudere films te spelen, omdat hij alleen de naam van de hoofdschurk had om mee te beginnen.
Zelfs de acteur die Dracula speelde was anders (van donker haar in _Dracula 2000_ tot blond haar hier).
Vermijd deze film als je enig respect hebt voor je smaak in films.

text_en:
I cannot believe the same guy directed this crap and Dracula 2000. Dracula 2000 was innovative, fresh, and well written, if poorly acted.

This pile can't even claim that. It starts with the defeat of Dracula at the end of Dracula 2000. Then ignores the narrative afterwards describing what happened after that. Following the narrative properly could have made this a good sequel somehow, but Craven chose to go in the style of his older films, having no good tie but the main villain's name.

Even the actor playing Dracula was different (going from dark hair in Dracula 2000 to a blonde here).

Avoid this movie if you have any respect for your taste in movies.


text: Dit moet wel een van de slechtste opnamen van vampiers zijn die ooit door mensen zijn gemaakt. Hoe kan iemand zo'n hypnotiserend onderwerp omzetten in een totaal niet inspirerend verhaal? Ongetwijfeld niet zo'n moeilijke taak... Ten eerste is een _conditio sine qua non_ van een vampierfilm een donkere en sombere sfeer met een leuke, sexy toets, in deze film ontbreekt dat allemaal. Te veel licht <0xE2><0x80><0x93> de vlekken! O mijn god, waarom in de naam van Christus/Judas? Er was maar één scène die het bijna de moeite waard maakte om naar te kijken, vlak voor het einde van de film (een verrukkelijke dansscène met Dracula en zijn nieuwe verovering). Ik heb echt genoten van de eerste, de Judasdraai was absoluut origineel, maar deze is gewoon niet goed, in geen enkel opzicht. Hopelijk zal in de derde de vampierhandtekening zitten die ik zo mooi vind in andere klassiekers zoals Herzogs Nosferatu, Coppola's Dracula of zelfs Interview with the Vampire.

text_en:
This must me one of the worst takes on vampires ever conceived by men. How can one turn such a mesmerizing subject into a totally uninspiring story? Apparantly not such a difficult task... First of all, a conditio sine qua non of any vampirefilm is a dark and gloomy atmosphere with a nice sexy touch, this one lacks all these things.. Too much light - the spots! oh my god, why in the name of Christ/Judas was that about?

Every time Dracula came about he was devoured by light (in the script to keep him weak, for the record: just weak) There was only one scene that made it almost worth watching, near the ending of the movie (beatiful dancingscene with Dracula and his new conquest). I really enjoyed the first one, the Judas-twist was defintely original, but this one's just not good, not in any way. Hopefully the third one will cary the vampire-signature I like so much in other classics like Herzog's Nosferatu, Coppola's Dracula or even Interview with the vampire.


text:
*** Mogelijke mislukkelingen***

Toen ik dit vandaag zag verwachtte ik wel een beetje hoe het zou gaan, niet te hoog, maar ook niet laag. Maar dit was helemaal niet wat ik had verwacht, het lijkt wel of de filmmakers niet konden beslissen wat voor soort film ze zouden maken.
**In het begin van de film is het een beetje mysterieus en een beetje opwindend, maar dat verandert al snel in een paar belachelijke scènes <0xE2><0x80><0x93> heel voor de hand liggende scènes...** Terwijl ik verder keek viel ik een paar keer bijna in slaap.
**Maar de afloop is de meest belachelijke van allemaal, bijna een komische scène...**
**Ik zeg niet dat er geen goede scènes in zitten <0xE2><0x80><0x93> het is alleen zo dat de film nooit 'volledig' wordt.

4/10 Movie-Man 4/10.

text_en:
***Possible Spoilers***

When I saw this today I had some expectation of how it would be like, not too high, but not low either. This was nothing like I expected at all though, it seems to me like the movie makers couldn't make up their mind of what kind of movie to make.

In the begining of the film it's somewhat mysterious and kinda exciting, but that'll soon change to some ridiculous scenes - very obvious scenes... As I watched further I almost fell asleep a couple of times.

The ending is the most ridiculous of all though, almost splatter/comedy...

I'm not saying it doesn't have some good scenes it's just that the film never becomes "whole".

4/10 Movie-Man


text: 1 van de 10.<br />Dit is zo'n film waarvan je niet kunt geloven dat je net 2 uur van je leven hebt verspild als je de hoofdrol ziet. Ik denk echt dat ik een betere vampierfilm zou kunnen maken... en ik weet er niets van. Het enige wat niet gewoon waardeloos is (harder dan een vampier) is Jason Scott Lee... zijn personage is in elk geval een beetje cool, heeft een beetje mysterie en een beetje lef.

text_en:
1 out of 10.

This is the kind of movie that you cant believe you just wasted 2 hours of your life as you see the credits role. I honestly think I could make a better Vampire movie.... and I know nothing. The only thing that does not just suck (harder than a Vampire) is Jason Scott Lee.... his character is at least a little bit cool, has some mystery, and kicks a little butt.


text: Het is net als wat andere Dracula-films altijd doen, de volgelingen van Dracula die altijd aan Dracula's kant staan, wat me aan het eind zo teleurgesteld heeft. Of iemand nu vampier wil blijven of niet, ik zou graag zoiets willen zien als in de eerste film, waarin de volgeling tegen zijn meester vecht. Het is heel interessant (aangezien je bijna kunt voorspellen hoe het verhaal afloopt) dan alleen de priester of D. die het spel wint (we hebben een paar verrassende intriges nodig!).

text_en: It's like what other Dracula movies always do, the minions of Dracula always on Dracula's side, which is what disappointed me at the ending. Regardless the person wants to stay a vampire or not, I would like to see something like in the first movie that the minion fights against her master. It is much interesting (since you can almost predict how the story goes) than just either the priest or D. win the game (we need some surprising plots!).


text:
Ik wist niet eens van het bestaan van deze film af tot ik kort na het zien van Blade: Trinity wat zat te klooien op het Trinity-forum en ik een of andere gebruiker zag zeggen dat de Wes Craven-serie een stuk beter is dan de'shit' die Blade is. Dus deed ik snel wat onderzoek: controleerde de scores op IMDb & Rotten Tomatoes for Dracula: Ascension, en ergens tijdens het zoeken kwam ik erachter dat dit een vervolg is op Dracula 2000. Het viel me ook op dat er binnen de Wes Craven Dracula-forums heel veel belangstelling was voor deze film, wat een grote tegenstrijdigheid is met de scores die ik zag.
Laten we nu een snelle persoonlijke samenvatting geven. Ik weet nog dat ik _Dracula 2000_ heb gezien, en ik weet nog dat ik er helemaal niet van hield, en toen ik de film _Dracula 2000_ zag, werden mijn verwachtingen alleen nog maar lager, maar ja, ik ben nu eenmaal het type dat de film zelf moet zien (wat voor film dan ook) om zich een eigen mening te kunnen vormen.
Een paar dingen die ik wist toen ik deze film ging bekijken, waren dat het een lowbudgetfilm was, dus daarom zal ik een heleboel v/fx moeten negeren en er gewoon van uit moeten gaan dat hij goed is.' Ik was ook een beetje onder de indruk van een paar acteurs in deze film (Jason London, Roy Schieder & Jason Scott Lee)
O jee! Deze film was cheesy! Maar cheesy kan in elk geval amusant zijn, ik vond hem behoorlijk lachwekkend, de slechte geluidssynchronisatie van de dialogen in een paar scènes, de stommiteiten van de personages in deze film. Natuurlijk wisten ze allemaal van vampiers en een paar basisdingen, Luke had er zelfs een boek over, maar weerhield dat hen ervan om opzettelijk 'besmet' te willen worden? Nee, dit is het ergste dan zijn er slasherfilms waarin het meisje uit de douche moet komen om het geluid te controleren dat ze hoort met alleen een handdoek aan.
<0x3E><0x3E> Ik moet ook op een gegeven moment met mijn ogen hebben geknipperd, want ik weet niet zeker hoe 'Dracula' kleren aan zijn lijf heeft gekregen, vooral omdat hij groot wild en boos is & ik denk dat als ik in die situatie zat, ik niet degene zou willen zijn die hem aankleedde.
<0x3E><0x3E> Dus de film eindigt zoals elke tussenfilm van een trilogie eindigt het niet, in plaats daarvan is het een 'Cliff Hangar' waar ik nu moet wachten op de derde aflevering 'Legacy'.

text_en:
I didn't even knew this movie existed until shortly after seeing Blade: Trinity, I was messing around on the Trinity board when I saw some user mention how the Wes Craven series is a lot better then the 'crap' that's Blade, So I did my quick research: Checked the scores on IMDb & RottenTomatoes for Dracula: Ascension, and somewhere along the search I found out that this is a sequel to Dracula 2000. I also noticed that within the Wes Craven Dracula boards there was a real strong following for this movie which is a big contradiction to the scores I was seeing.

Now let's take a quick personal recap here. I remember seeing Dracula 2000, and I remember not liking it at all, and then seeing the scores of Dracula: Ascension just lowered my expectations even more, but then again, I'm the type of person that truly needs to watch the movie myself (any movie) so that I can form my own opinion.

A couple of things I went in knowing when I started watching this movie was that it's low budget, so because of that, I'm going to have to ignore a lot of the v/fx and just figure it's going to compensated by story & acting, I was also slightly impressed by some of the casting in this movie (Jason London, Roy Schieder & Jason Scott Lee)

Oh geez This movie was CHEESY! But cheesy can be entertaining at least, I found it pretty fricken laughable, the bad audio synch from the re-recording of dialogue in a FEW scenes, the stupidity of the characters in this movie. Sure they all knew about vampires and some of the basic things, Luke even had a book on it, but did it prevent them from wanting to purposely get 'infected'? Nope, this is worst then slasher flicks where the girl has to get out of the shower and check out the noise she hears with nothing more than a towel on.

I also must've blinked at some point, because I'm not sure how 'Dracula' got clothes on his body, especially since he's big wild and angry & I figure if I was in that situation, I wouldn't want to be the one dressing him.

So the movie ends like any middle movie of a trilogy it doesn't, instead it's a 'Cliff Hangar' where I now get to wait for the 3rd installment 'Legacy'. Oh the entertainment value of Cheesy movies.


text: Deze film straalde middelmatigheid, luiheid en onnadenkendheid uit. Als je een film over vampiers wilt maken die al duizenden keren is gemaakt, dan kun je maar beter verdomd goed werk leveren. Ik zal de eerste zijn om te zeggen dat deze film het gewoon niet haalde. Sommige eng-horrorfilms slaagden er gewoon niet in om de vorm van de 'leugens doen iets verbodens en onvergeeflijks voor de lol omdat alle verhalen gewoon leugens zijn'-fabel te doorbreken. Deze film was helaas niet anders, en zoals bij alle enge films, als je je eenmaal op die weg waagt, is er geen weg terug.<br />En het einde? Hoe komt het dat de helden de hele film lang hetzelfde doen, maar dan op mysterieuze wijze opgaan in het moment en het werk uiteindelijk niet kunnen doen? Het einde was erg anti-klimaat en werd gespeld als deel 3 dat ik nooit zal zien. Verschrikkelijke film.

text_en:
This movie had mediocrity, laziness, and thoughtlessness written all over it. If you are going to do a movie about vampires that has been done thousands of times already, then you better do a damn good job. I'll be the first to say that this movie just did not cut it. Some scary/horror movies just fail to break the mold of the "lets do something forbidden and forsaken for the sake of fun because all the stories are just lies" cliché. This one, sadly, was no different, and like all scary movies, once you venture down that road there is no going back.

And the ending? How do the heroes do the same job over and over throughout the movie, but then mysteriously they get wrapped up in the moment and cannot do the job in the end? The ending was very anti-climatic and spelled part 3 which I will never watch. Terrible movie.


text:
Een pijnlijk langdradig, sentimenteel en voorspelbaar drama, mijn vijfentwintigste Sidney Lumet-film, Garbo Talks, wordt overhaast aan de lage kwaliteitskant van mijn queeste toegevoegd.
De film gaat over een gekwelde jonge arbeider die Gilbert heet (Ron Silver), en de zoon is van Estelle Rolle (Anne Bancroft), excentriek, opvliegend en bovenal een geobsedeerde fan van Greta Garbo. Als Estelle een hersentumor krijgt, besluit haar zoon zelf op een geobsedeerde zoektocht te gaan: hij gaat op zoek naar Greta Garbo en brengt haar naar zijn moeder. Meisje waar de film van houdt, waar ze haar mond voorbijpraat tegen mensen, en opkomt voor haar idealen, en de hele tijd in de gevangenis belandt. Ze staat buiten de film als een voor de hand liggende kunstmatige constructie, en elke scène met haar is klote, klote, klote. De rest van de personages is net zo eendimensionaal, maar veel minder interessant. Ron Silver is zo plat als maar kan, en zijn poging tot een driehoeksverhouding is net zo gefaxt als al het andere in de film: hij heeft verkering met de welgestelde Lisa Rolfe (Carrie Fisher), maar wordt smoorverliefd op de excentrieke collega Jane Mortimer (Catherine Hicks), en ik noemde elke scène drie scènes voordat ze plaatsvonden.
Dat is het andere probleem. Eendimensionale personages kunnen overleven als ze worden geïmpliceerd in een intrigerend en boeiend verhaal, maar hier is eenvoudigweg niets te vinden. Het tempo van de film is ijzig, schitterend met materiaal uit de buitenwereld dat absoluut niets versterkt, en als de film inderdaad een lineaire plot begint te volgen, is hij zowel zwoegend als oninteressant. Er zijn, om het zo maar te zeggen, een heleboel gaststerren, onder wie Harvey Fierstein als een homoseksuele New Yorker (stel je voor) in weer een andere hoogst onbelangrijke scène. In het laatste deel van de film probeert hij een min of meer fatsoenlijke verklaring te geven voor de aard van afgoderij en de rol die het in ons leven speelt, maar tegen die tijd bestaat geen van de personages nog als echte mensen, en de film had me zo verveeld dat ik me aan hem had onderworpen, dus functioneert hij als een geval van veel te weinig, veel te laat. De film is mijn vijfentwintigste door Lumet geregisseerde film, waardoor hij met gemak mijn best bekeken regisseur is, maar afgezien van een paar kolossale missers (Een Vreemdeling onder ons, wie?), heeft hij de pijnlijk oninteressante diepten van Garbo Talks niet weten te doorgronden.
<0x3E><0x3E> Prijs: 4,5/10 (C/C-) / neur21 (van 24) van 1984 / neur23 van 25 Lumet-films.

text_en:
A painfully protracted, maudlin and predictable drama, my twenty-fifth Sidney Lumet film, Garbo Talks, gets filed precipitously on the low quality end of my quest.

The film documents a harried young working man named Gilbert (Ron Silver), who is son to Estelle Rolle (Anne Bancroft), eccentric, feisty and above all, an obsessive fan of Greta Garbo. When Estelle becomes afflicted with a brain tumor, her son decides to go on an obsessive quest of his own: track down Greta Garbo, and bring her to his mother.

Anne Bancroft is in full-on, chew-the-scenery Auntie-Mame mode here, that kind of feisty ol' gal that film loves, where she mouths off to people, and stands up for her ideals, and ends up in jail all the time. She stands outside of the film as an obvious artificial construct, and every scene with her is yuk-yuk lame; every note striking false. The rest of the characters are equally as one-dimensional, but tremendously less-interesting. Ron Silver is flat as can be, and his attempted love triangle is as telegraphed as anything else in the film: He is dating affluent Lisa Rolfe (Carrie Fisher), but becomes smitten with oddball co-worker Jane Mortimer (Catherine Hicks), and I called every scene three scenes before they happen.

That's the other problem. One-dimensional characters can survive if they are posited in an intriguing and captivating story, but there's simply nothing here. The film's pace is glacial, resplendent with extraneous material that strengthens absolutely nothing, and when the film does begin to follow a linear plot, it's both plodding and uninteresting. There are plenty of guest stars, so to speak, including Harvey Fierstein as a gay New Yorker (imagine that) in yet another highly inessential scene.

Late in the film, it attempts to make a halfway-decent statement on the nature of idolatry and its role in our lives, but by that time, none of the characters exist as real people, and the film had bored me into submission, so it functions as a case of far-too-little, far-too-late. The film is my twenty-fifth Lumet-directed film, making him easily my most-viewed director, but outside of a couple egregious misses (A Stranger Among Us, anyone?), he hasn't plumbed the painfully uninteresting depths of Garbo Talks.

{Grade: 4.5/10 (C/C-) / #21 (of 24) of 1984 / #23 of 25 Lumet films}


text: Anne Bancroft speelt Estelle, een stervende joodse moeder die haar toegewijde zoon (Ron Silver) vraagt om de kluizenaarster Greta Garbo op te sporen en de twee aan elkaar voor te stellen voordat Estelle voorgoed verdwijnt. Ze had 'Bancroft Talks' kunnen heten, want de actrice gaat de onzekere komische/dramatische/sentimentele materie voor de duur ervan te lijf. De hete-of-koude regisseur Sidney Lumet kan geen consistent ritme vinden, en Bancrofts voortdurende overacting wordt door de filmmaker helemaal niet teruggedrongen; hij houdt haar gewoon recht voor zijn raap: schattig, met betraande ogen en raaskallend. Estelle wordt een plaag voor dit scenario (niet dat er verder nog veel gebeurt in de weinig uitgewerkte plot). Silver en de co-sterren Carrie Fisher en Catherine Hicks hebben uiteindelijk weinig anders te doen dan de ster steunen, en iedereen wordt onder de voet gelopen door haar gehamer. 1/2 van **** <0x7C> 1/2 van **** <0x7C>

text_en: Anne Bancroft plays Estelle, a dying Jewish mother who asks her devoted son (Ron Silver) to locate reclusive one-time movie star Greta Garbo and introduce the two before Estelle checks out for good. Might've been entitled "Bancroft Talks" as the actress assaults this uncertain comedic/dramatic/sentimental material for its duration. Hot-or-cold director Sidney Lumet can't get a consistent rhythm going, and Bancroft's constant overacting isn't scaled back at all by the filmmaker--he keeps her right upfront: cute, teary-eyed and ranting. Estelle becomes a drag on this scenario (not that the thinly-conceived plot has much going on besides). Silver and co-stars Carrie Fisher and Catherine Hicks end up with very little to do but support the star, and everyone is trampled by her hamming. *1/2 from ****


text:
Deze film was gebaseerd op werkelijke feiten? Ik hoop van harte van niet!
We krijgen te zien dat een aantal gewapende agenten een even grote hoeveelheid wapens leegschiet op twee kerels die alleen een gepantserd bovenlichaam hebben. Dat is een geweldig idee: mikken op het pantser!... Neem me niet kwalijk, maar hoe zit het met die grote, dikke, niet te missen hoofden of hun benen, godbetert! Of hadden ze onzichtbare tanks die hen beschermden? Waren ze van Crypton? Heb ik iets gemist?
Deze film begon redelijk aardig, maar na 20 minuten schieten en schieten slaat hij echt een beetje door.
En die documentairestijl beviel me ook niet, maar dat is gewoon iets wat je aardig vindt of niet. '
Hoogst ongeloofwaardig spul dat het moeilijk maakt om het tot het eind door te zien.
'
3/10 voor de goede montage.

text_en:
This movie was based on actual fact? I sincerely hope not!

We get to see what appears to be numerous armed cops empty an equal amount of guns at 2 guys who only got armored torso's. That's a great idea; aim for the armor!...excuse me, but how about those big fat unmissable heads or their legs for crying out loud. Or were there invisible tanks protecting them? were they from Crypton?Did i miss something here?

This movie started out decent enough but after 20 minutes of shoot-out it really takes a turn to boringlane.

And that documentary style didn't work for me either, but thats just something one finds likable or not.

Highly unbelievable stuff which makes it hard to see it through 'til the end.

3/10 for the fine editing.


text:
In tegenstelling tot mijn principes, moet ik eerst een conclusie trekken, want ik heb net dit kunstwerk gezien en heb er nog steeds een sterke indruk van. De lezer wordt verzocht mijn sterkere vocabulaire te excuseren.
Nou, deze film is absoluut afschuwelijk en ik zou nooit de moeite nemen er een woord over te schrijven, als ik niet zo misselijk was geworden van '44 Minutes', wat me zelden overkomt. Het feit dat ik ervoor heb betaald, maakt me niet bepaald vrolijker, net zomin als het feit dat de film hier de hoogste waardering verdient.
Dus wat is er mis met de film? Hij heeft een modieuze titel: '44 Minutes'. Je denkt eerst aan '44 Minutes'. 15 Minutes', wat overigens een veel betere film is, maar in mijn ogen nog steeds slecht, en de twee kunnen inderdaad tot op zekere hoogte vergeleken worden. Maar het toeval wil dat de dingen die ze gemeen hebben, hun slechtste eigenschappen zijn. In beide films speelt de heer Oleg Taktarov, die met zijn sterke Russische accent duidelijk aansluit bij de verwachtingen en vooroordelen van het publiek. Zijn doel is om de geest van de Koude Oorlog aan te spreken. Ach, wat missen we de goeie ouwe tijd. Ik wil niet zeggen dat hij een slechte acteur is, ik moet zijn ware prestaties nog beoordelen, maar hij is hier gewoon geen echt individu, hij is meer een archetype. Hoe iemand zich nog aan zulke dingen kan overgeven, gaat mijn verstand te boven. We kunnen hier de moderne Amerikaanse xenofobie herkennen. Het moment in de film waarop Taktarov aan zijn metgezel uitlegt dat Roemenen geen Duitsers zijn en dat ze in Amerika zijn, is werkelijk lachwekkend. Moeten we aannemen dat het ellendige duo het liefst 'echte' Amerikanen wil worden?
En dan is er nog de kwestie van de media. Ja, het lijkt erop dat het meeste wat we te weten komen van camera's, interviews en verslaggevers komt. De regisseur had ons het ritme van de veronderstelde 44 minuten moeten laten voelen. In plaats daarvan verveelt hij ons met interviews door de hele film heen, als in een goedkoop tv-programma, in een poging het wiel opnieuw uit te vinden. In 15 Minutes draait alles om de media. Dat wordt duidelijk gemaakt op de manier waarop een leraar een domme leerling toespreekt, maar dat is een apart commentaar, want we zijn nu met 44 Minutes bezig. Dus ik heb geprobeerd het doel van deze film te achterhalen. Wat is het? Het publiek een leuke tijd te bezorgen? Wapens te verheerlijken? De politie te verheerlijken? Geweldpleging? O ja, de agent geeft de bijbel aan de minderjarige delinquent. Dus het moet uiteindelijk toch voor vrede en begrip zorgen? Ik denk het niet, maar vraag het me niet. Ik weet alleen dat ik er niet van heb genoten.
Ah, Michael Madsen. Ik geef toe dat ik een grote fan ben. Ik hoopte dat hij een lichtpuntje zou zijn, maar ik had het mis. Maar het is niet zijn schuld.
Zoals de laatste regel, die 'vuurkracht' vergeleek met 'wilskracht' aan het eind van de film, een van de ergste was die ik ooit heb gehoord.
Om het samen te vatten, op de schaal van 1 tot 10, geef ik het een zuivere, onvervalste 1.

text_en:
Contrary to my principles, let me first come up with a conclusion, because I have just seen this piece of "art", and still am under strong impressions. The reader is asked to excuse my stronger vocabulary.

Well, this movie is absolutely horrible, and I would never bother to write a single word about it, if it were not for the fact that "44 Minutes" made me sick to death, which rarely happens to me. The fact that I paid for that does not exactly makes me feel better, as well as the fact the movie deserved the high user rating here.

So what is wrong with the movie? It has a fashionable title - "44 Minutes". One first thinks about "15 Minutes", which is by the way a much better movie, but still bad in my book, and indeed the two can be compared to some extent. But, as luck would have it, the things they share are their worst characteristics. They both feature Mr. Oleg Taktarov, who with his strong Russian accent obviously meets the popular expectations and prejudices. His purpose is to appeal to the Cold War mind. Ah, do we miss the good old times. Now, I don't imply that he is a bad actor, I am yet to judge his true performance, but he is simply not a true individual here, he is more like an archetype. How anyone can still indulge in such things is completely beyond my comprehension. We can recognize modern American xenophobia here. The point in the movie when Taktarov explains to his companion that Romanians are not Germans, and that they are in America is truly laughable. Are we to assume that the greatest desire of the wretched duo is to become "true" Americans?

Then, there is the media issue. Yes, it seems that the most of what we learn comes from cameras, interviews and reporters. The director should have made us feel the rhythm of the presumed 44 minutes. Instead he bores us with interviews throughout the movie like in a cheap TV show, trying to reinvent the wheel. In 15 Minutes the issue of media is the central one.The point is presented in a way a teacher addresses an obtuse student, but that deserves a separate comment, we are focusing on 44 Minutes now. So, I have been trying to identify the purpose of this movie. What is it? To provide good time for the audience? To glorify weapons? To glorify police? Portray violence? Oh yes, the officer gives the Bible to the underage delinquent. So it must promote peace and understanding after all? I don't think so, but don't ask me. I only know I didn't enjoy any of this.

Ah, Michael Madsen. I admit, I am a big fan. I hoped he would be a bright point, but I was wrong. It's not his fault though.

As the final note, comparing "firepower" to "willpower" at the end of the movie was one of the worst lines I have ever heard.

To summarize, on the scale 1-10, I give it a pure, unadulterated 1.


text: De grappigste scène van deze film is waarschijnlijk wanneer onze redders hun medailles en plaquettes en wat al niet meer krijgen. Het idee is dus dat de politie een miljoen keer sterker is dan die gangsters, maar dat ze machteloos zijn omdat de wapens van de boeven een beetje groter zijn. Ik denk dat de munitie van de politie gewoon een beetje afketst. Ze besloten deze film documentaireachtig te maken met nepinterviews en zo en serieus, wat is er mis met die kerels? Ze praten alsof ze gewapend zijn met opgerolde kranten. Oké, ik geef toe dat het waarschijnlijk nog steeds gevaarlijk is om in de vuurlinie te staan, zelfs als de situatie zo in je voordeel is, maar ga niet door het lint. En waarom duurde het verdomme 44 minuten om alles op te lossen? Ik zou zeggen dat dat een heel lange tijd is als je ze omsingeld hebt en je mag schieten. Ze zijn zo'n 10 meter van je vandaan, ze raken helemaal niets. Dan gaan ze zelf grotere wapens kopen om hun heldhaftigheid te vergroten. En ja, daar heb je het al, een van de agenten raakt echt iemand. De kogel werd waarschijnlijk afgeleid door een lantaarnpaal of zoiets. Ik moest er hard om lachen, denk ik.

text_en: The funniest scene of this movie is probably when our saviours get their medals and plaques and whatnot. So the basic idea is, the police outnumbers these gangsters by like a million to one, but they're powerless because the villains' guns are just a bit bigger. I guess police ammo just kinda bounces of. They decided to shoot this movie in documentary style with fake interviews and all and seriously, what is wrong with these guys? They're talking like they were armed with rolled-up newspapers. Okay I admit, it's probably still dangerous to be in the line of the fire, even when the situation is so much to your advantage, but don't go nuts. And why the hell did it take 44 minutes to solve everything anyway? I'd say that's a very long time when you have them surrounded and you're allowed to shoot. They're like ten ft. away, they hit absolutely nothing. Then they go and buy bigger guns themselves to increase their heroism. And then yeah, there you have it, one of the cops actually hits someone. Bullet was probably diverted by a lamp post or something. I had a good laugh I guess.


text:
Mannen, wat ben ik toch dol op politiefilms vol actie, schietpartijen, achtervolgingen et cetera.
Jongen, wat heb ik me laten gaan na het kijken van deze korte en onbevredigende film. We hebben het allemaal al eerder gezien, de gijzelaars, de bank, de omgeving... En toch, 2 slechteriken die meerdere agenten neerschieten en onschuldige mensen die gewoon in de vuurlinie blijven <0xE2><0x80><0x93> zonder geraakt te worden door een kogel uit een kogelwerend vest.
Niet een paar schoten, nee, honderden schoten. Terug naar de bank, waar de domme gijzelaars de kluis niet op slot deden en de deuren niet op slot deden toen de slechteriken naar buiten gingen. Hoe stom dacht de regisseur dat we zouden zijn? Oké, de opnamen tussen de nepdocumentaire en de film waren goed, maar nadat ik de film had gezien, kon ik alleen maar denken: waarom heeft de politie geen fatsoenlijke schietcursus gekregen? En waarom waren er zoveel agenten en was het arrestatieteam op een heel lange pauze uit. Echt heel erg.

text_en:
Men, do I love police movies filled with action, shooting, chases etcetera.

Boy, was I let down after watching this short and unsatisfying movie. We've seen it all before, the hostages, the bank, the surrounding... Yet, 2 bad guys that shoot down multiple officers and innocent people who simply stay in the line of fire - without getting hit due to some Kevlar.

Not just a few shots, no, hundreds of shots. Going back into the bank, where the dumb hostages didn't lock the safe or doors when the bad guys went out. How stupid did the director think we'd be.

Okay, the shots in between that fake a documentary were good, but after seeing the film I only got the thought: why didn't the police get a decent shooting course? And why where there so many cops and was SWAT on a real long break. Truly bad.


text: Ja, Madsens personage <0xE2><0x80><0x93> terwijl hij met de vrouw van het tv-station praat <0xE2><0x80><0x93> heeft gelijk: de LAPD is een corrupte, gewelddadige en racistische politie. En deze film verandert daar niets aan. Oké, hier zijn de goede agenten, de morele agenten, zelfs een zwarte, ach, wat een christen, een martelaar. Maar dit is een sprookje, geef het maar toe. Zo is de werkelijkheid niet. En het belangrijkste voor de actiefans: de schietpartij is saai. Het is alleen maar schieten en schieten en schieten. Niets meer. Speel Counter Strike, dan heb je tenminste iets te doen. De enige moraal van deze film is: de LAPD is nu goed. Er zitten geen slechte agenten meer in. Als je van onkritische, eufemistische commercials voor de politie en het leger houdt, moet je deze film eens zien. Het is de langste commercial die ik ooit heb gezien (2 punten voor camera en montage).

text_en: Yeah, Madsen's character - whilst talking to the woman from the TV station - is right: the LAPD IS a corrupt, violent and racist police. And this movie changes nothing about it. Okay, here are the good cops, the moral cops, even a black one, whow, a Christian, a martyr. But this is a fairy tale, admit it. Reality is not like that. And most important for the action fans: The shoot out is boring. It's just shooting and shooting and shooting. Nothing more. Play Counter Strike, then you will at least have something to do. The only moral of this film is: The LAPD is good now. No more bad cops in it. If you like uncritical, euphemistic commercials for police and military service, watch this movie. It's the longest commercial I've ever seen. (2 Points for camera and editing).


text: Zoals we allemaal weten vindt Hollywood het leuk om historische gebeurtenissen voor ons plezier te veranderen, en 44 minuten is zo'n houtskoolfilm. De bankrovers gingen bijvoorbeeld niet terug naar de bank toen ze op de politie van Los Angeles begonnen te schieten, maar in de film zien we ze twee keer terug naar binnen gaan! Een ander voorbeeld is het aantal agenten van de politie van Los Angeles dat tegen het eind van de film werd neergeschoten, dat is verre van waar! Maar natuurlijk moet Hollywood een goed bloederig einde hebben, dus voegen ze er nog wat meer bloed en ingewanden aan toe. Sommige gebeurtenissen werden gecombineerd en veel van de hoofdrolspelers speelden verschillende mensen, maar dat heeft Hollywood altijd gedaan, dus waarom zou je klagen? Het enige wat een beetje triest is, is dat ik een paar documentaires van een uur over de schietpartij in North Hollywood op TLC heb gezien die veel beter waren dan deze!

text_en: As we all know Hollywood enjoys changing historical events around for our enjoyment, and 44 minutes is one of those hollywoodized movies. For example the bank robbers never did go back in the bank when they started shooting at the LAPD yet in the movie we see them go back inside twice! Another example is the number of LAPD officers who were shot near the end of the movie, this is far from the truth! But of course Hollywood must have a good bloody ending so they *add* some more blood and guts. Some events were combined and many of the lead actors played several different people but this is what Hollywood has always done so why complain? I guess the only sad part is that I have watched some one hour documentaries about the North Hollywood shootout on TLC that were far better then this!