text: Het leven in een toekomstige fascistische of bijna-fascistische staat, die de persoonlijke vrijheid ernstig beperkt, is een terugkerend thema in de moderne literatuur en voor filmmakers. Zulke boeken geven ons waarschuwingen voor ongewenste trends in onze samenleving om op te letten; maar om effectief te zijn, moeten ze ook onderhoudend zijn. Helaas zijn de meeste boeken waarschijnlijk effectiever in het geven van waarschuwingen dan in het onderhoudend genoeg zijn om veel gelezen te worden; terwijl het bij de films meestal andersom is. Het eerste boek dat zo bekend werd, was waarschijnlijk George Orwells '1984' (dat voor het eerst in 1948 gepubliceerd werd), en dat is nog steeds gemakkelijk verkrijgbaar, zowel in de vorm van een boek als in de vorm van een film. En als je je dan een beetje gedeprimeerd voelt door de onmenselijkheid van de mens ten opzichte van de mens, ga dan naar Assepoester 2000. Dit is een vederlichte lowbudgetfilmkomedie, gebaseerd op hetzelfde thema, die je moeiteloos maar niet bepaald bevredigend kunt bekijken; en net als met 1984 is de kalender nu verder gevorderd dan zijn oorspronkelijke periode. Het grootste deel van de komedie is met een troffel op de grond gelegd, hoewel er maar een paar echt grappige momenten zijn. Om je geest bezig te houden in de lange tussenliggende perioden, kun je je richten op de vraag of deze film een nieuwe verlengstuk van het leven zal worden door als dvd te worden uitgebracht, of dat hij uiteindelijk in de vergetelheid zal verdwijnen omdat bestaande kopieën niet meer te redden zijn. Er verschijnen tegenwoordig veel ergere films als dvd, en eerlijk gezegd kan het me niet veel schelen wat er gebeurt.<br />Tot nu toe zijn de beste films van dit genre waarschijnlijk 'Het verhaal van de dienstmaagd' geweest, maar ik zou ze heel graag allemaal willen ruilen voor een goed gemaakte film van Jack Londons torenhoge roman 'The Iron Heel'. Hoe ambitieus dit ook zou zijn, het lijkt nog steeds ongelooflijk dat geen enkele moderne filmproducent het tot nu toe heeft gedurfd (IMDb vermeldt alleen een B/W-stille versie die in 1919 in Rusland is gemaakt).

text_en:
Life in some future fascist or near fascist state which severely restricts personal freedoms is a recurrent theme both in modern literature and for film makers. Such works post us warnings about undesirable trends in our society to watch out for; but to be effective they must also be entertaining. Unfortunately most of the books are probably more effective in posting the warnings than in entertaining us enough to become really widely read; whilst with the films the problem is usually the other way round. The first such work to become really widely known was probably George Orwell's "1984" (first published in 1948), and this is still readily available both in the form of a book and as a film.

Watch or read it: and then, when you are feeling a little depressed by man's inhumanity to man, reach for Cinderella 2000. This is a feather light low budget film comedy based on the same theme which provides effortless but unrewarding viewing; and as with 1984 the calendar has now passed beyond its erstwhile period. Most of the comedy is laid on with a trowel although there are just a few genuinely funny moments. To exercise your mind in the long intervals between these you can focus it on the question of whether this film will gain a new extension of life by being released as a DVD or whether it will finally disappear into oblivion as existing tape copies deteriorate past redemption. There are many worse films appearing as DVD's these days, and frankly I do not care much what happens either way.

So far the best of the films of this genre has probably been "The Handmaiden's Tale", but I would very happily swap them all for a well made film of Jack London's towering novel "The Iron Heel". Ambitious as this would be, it still seems incredible that no modern film maker has yet dared to attempt it (IMDb only lists a B/W silent version made in Russia in 1919).


text:
Deze film is pure guano. Mijn moeder zei altijd: als je niets aardigs kunt zeggen... maar zelfs mijn moeder zei dat ik mijn steentje moest bijdragen om anderen voor deze film te waarschuwen.
Ik kan je garanderen dat dit de film is waarvan Geoffrey Rush zou willen dat hij gewoon weg zou gaan. Ik hoop dat Greg Kinnear zijn agent uit de weg ruimt omdat hij hem het script heeft gegeven. Na deze film bidt Ben Stiller waarschijnlijk dat iemand 'There's Still Something About Mary' gaat zingen. Ik ben altijd een fan van Wes Studi geweest, dank je wel voor het feit dat hij tijdens de film een masker droeg, zodat de mensen hem misschien niet zullen herkennen. Het begint veelbelovend met een stilistisch spoof van de cinematografie van de Batman-films en verliest dan gewoon iets... zoals een samenhangende plot en half behoorlijke effecten.
De grappen worden een uur voor de clou gefaxt, en zelfs dan vallen ze in het water. Als je een effectieve spoof van de wereld van de stripboeken wilt zien, kijk dan naar 'Chasing Amy'.
Rennen! Loop niet weg van'mysterieuze mannen'!

text_en:
This movie is pure guano. Mom always said if you can't say anything nice... but even Mom would say I had to do my part to warn others of this movie.

I can guarantee this is the film that Geoffrey Rush wishes would just go away. I would hope that Greg Kinnear fired his agent..from a cannon for giving him the script. After this Ben Stiller is probably praying for someone to pitch "There's Still Something About Mary." I have always been a fan of Wes Studi's, thank whatever you hold holy that he wore a mask through the film so maybe people won't identify the film with him.

It starts of promisingly with a stylistic spoof of the cinematography of the Batman films and then just loses something...like a coherent plot and half decent effects.

The jokes are telegraphed an hour before the punchline comes, and even then they fall flat. If you want to see an effective spoof of the comic book world see "Chasing Amy".

RUN! DON'T WALK AWAY FROM "MYSTERY MEN"!


text: O, het komt door de film <0xE2><0x80><0x93> ik dacht dat ik te lang had gewacht om de hond uit te laten... Ik kan niet geloven dat ik de hele film heb gezien. Ik denk dat ik optimistisch verwachtte dat het beter zou worden. Vreselijk onsamenhangende dialogen, pathetisch acteerwerk en volkomen onwaarschijnlijke gebeurtenissen. Zoals Toby's moeder die zich ophangt in de tijd die Col nodig heeft om naar boven en weer naar beneden te lopen in een kamer met een plafond van 24 graden en zonder stoelen, tafels of iets anders om haar bewegingloos hangende lichaam heen waar ze op had kunnen klimmen om zichzelf te verminken. Het kleine meisje dat de dochter van de laatste familie speelde, was de beste acteur in de hele film, en de puppy van het eerste stel was een goede tweede. De verhaallijn heeft potentie en met een goed script en een goede regisseur zou het een behoorlijk enge film kunnen worden, maar deze versie is dat helaas niet. Ik word elke maand banger als ik mijn elektriciteitsrekening open.

text_en: Oh, it's the movie - I thought I waited too long to take out the dog... I can't believe I watched the whole thing. I guess I was optimistically anticipating that it was going to get better. Horribly disjointed dialog, pathetic acting, and totally improbable events. Like Toby's mom hanging herself in the time it takes Col to walk upstairs and back down in a room with a 24' ceiling and no chairs, counters or anything around her motionlessly suspended body that she could have possibly used to climb on to do herself in. The little girl that played the daughter of the last family was the best actor in the whole movie, and the puppy of the first couple was a close second. The basic storyline has potential and with a good script and director could be a seriously creepy flick, but this version sadly is not it. I get more scared when I open my electric bill every month.


text:
Dit is niet helemaal een slechte film. De plot (het nieuwe huis van de buren lijkt wel een spookhuis) is niet slecht, de sfeer is al eng genoeg, en het acteerwerk is oké. Het grote probleem was dat ik, omdat ik Lara Flynn Boyle kende (uit Twin Peaks en andere shows), niet kon geloven hoe anders ze eruitziet met haar kennelijk nieuwe, grote lippen. Ik bleef er maar naar staren. Ze lijken zo misplaatst op haar gezicht! Daardoor ziet ze er heel anders uit (en niet beter).
Mark-Paul Gosselaar, de acteur die Kim speelt, de architect die het huis ontwerpt en er zijn hart en ziel in legt, doet het prima. En Lara (als Col) is ook best goed (maar die lippen! als de eigenares van het huis ernaast. Haar man, Walker (Colin Ferguson) is toepasselijk houterig. De verschillende personages die in het huis wonen, waren ook prima. Ik vond vooral Pie (Charlotte Sullivan) en haar man, Buddy (Stephen Amell), de eerste mensen die in het huis kwamen wonen, erg aardig. De poging om ons te betrekken bij de algehele sfeer in de buurt mislukt jammer genoeg, aangezien de andere buren niet bepaald sympathiek zijn.
Om de een of andere reden is de regisseur er niet in geslaagd om het'spokenhuis' bijzonder onheilspellend te maken. Andere films (zoals Amityville Horror, The Legend of Hell House) slagen erin om dat spookachtige gevoel te bereiken, maar hier gebeurt het gewoon niet. Het komt er nog het dichtst bij als Col een afbeelding van het huis schildert. Voor mij is de plotwending die zich voordoet met Kim, de architect, een kolfje naar mijn hand. In eerste instantie lijkt hij net als de anderen het slachtoffer van het huis te zijn (het heeft hem van zijn inspiratie beroofd), maar later lijkt hij in het kwaad de handen ineen te hebben geslagen.
Al met al geen slechte film voor horrorfans als je je ogen van die grote lippen af kunt houden!

text_en:
This is not an entirely bad movie. The plot (new house built next door seems to be haunted) is not bad, the mood is creepy enough, and the acting is okay. The big problem I had is that, being familiar with Lara Flynn Boyle (from Twin Peaks and other shows), I couldn't get over how different she looks with her apparently new, big lips. I kept staring at them. They look so out of place on her face! They make her look completely different (and not better).

Mark-Paul Gosselaar, the actor who plays Kim the architect who designs and pours his heart and soul into the house, does a fine job. And Lara (as Col) is also quite good (but those lips!) as the owner of the house next door. Her husband, Walker (Colin Ferguson) is appropriately wooden. The various characters who live in the house were also fine. I particularly liked Pie (Charlotte Sullivan) and her husband, Buddy (Stephen Amell), the first people to move into the house. The attempt to involve us in the overall neighborhood vibe fails, unfortunately, as the other neighbors are not particularly likable.

For some reason the director was unable to make the "haunted" house particularly ominous. Other movies (such as Amityville Horror, The Legend of Hell House) manage to achieve that spooky feel, but it just doesn't happen here. The closest is when Col paints a depiction of the house.

Another thing that didn't work for me is the plot twist that occurs with Kim, the architect. Initially, he appears to be a victim of the house like the others (it has sucked him dry of inspiration), but later he seems to have joined forces with it in evil.

Overall, not a bad movie for horror fans if you can take your eyes off those big lips!


text:
Of Ann Rivers Siddons het materiaal voor 'The House Next Door' uit haar roman uit de jaren zeventig, die dezelfde titel had, had aangepast, of dat iemand anders dat had gedaan, werd niet vermeld. Deze Lifetime-achtige film werd geregisseerd door de Canadese regisseur Jeff Woolnough. Omdat we het boek al een hele tijd geleden hadden gelezen, besloten we het erop te wagen toen de film werd vertoond in een kabelversie van wat duidelijk een film was die voor de televisie was gemaakt. Dat weet je als de kritieke momenten aan de reclames voorafgaan, die je in deze versie natuurlijk niet kunt vinden.
De ster van de film is Lara Flynn Boyle, die er een nieuw uiterlijk op na houdt dat de kijkers een schok bezorgde vanwege de cosmetische transformatie die deze actrice heeft ondergaan. Van de nieuwe wenkbrauwen tot andere delen van haar lichaam is mevrouw Boyle nauwelijks herkenbaar als Col Kennedy, het personage in het middelpunt van het mysterie. Dit was niet een van de betere actrices voor de camera. Dat geldt ook voor de rest van de voornamelijk Canadese acteurs die beter verdienden.
De film heeft een gevoel van een kruising tussen 'Desperate Houswives' met 'The Stepford Wives' en andere bekendere rollen, gecombineerd met een lichte dosis griezeligheid. Het beste aan de film was het huis dat als decor dient.

text_en:
No mention if Ann Rivers Siddons adapted the material for "The House Next Door" from her 1970s novel of the same title, or someone else did it. This Lifetime-like movie was directed by Canadian director Jeff Woolnough. Having read the book a long time ago, we decided to take a chance when the film showed on a cable version of what was clearly a movie made for television. You know that when the critical moments precede the commercials, which of course, one can't find in this version we watched.

The film's star is Lara Flynn Boyle who sports a new look that threw this viewer a curve because of the cosmetic transformation this actress has gone through. From the new eyebrows to other parts of her body, Ms. Boyle is hardly recognizable as Col Kennedy, the character at the center of the mystery. This was not one of the actress better moments in front of the camera. That goes for the rest of the mainly Canadian actors that deserved better.

The film has a feeling of a cross between "Desperate Houswives" with "The Stepford Wives" and other better known features, combined with a mild dose of creepiness. The best thing about the movie was the house which serves as the setting.


text: De cast is oké. Het script is af en toe wat onhandig en het duurt even voor je doorhebt wat de bedoeling van de film is. Ik merkte dat ik me erop verheugde om de afwas te doen. Het stuk over Shehan is een slappe afspiegeling van de oorlog. Ik denk dat het de bedoeling was dat we het niet zouden zien... maar dat deden we wel. Het is een huis, je hebt niet meer gedaan dan vijfenveertig minuten doden. Het gedeelte onder de douche... huh? Waar ging dat over? Letterlijk is het: ik heb een klant: 'Oke, je kunt onze douche gebruiken.' Gaap. De hoeken doen hun uiterste best. Er was een bos, plotseling is het weg omdat je er dwars doorheen kunt kijken, en dan is het weer diep en sterven er dieren. Uiteindelijk wordt het een afgrijselijke film van saaie proporties.

text_en: The cast is OK. The script is awkward at times, and it takes a while to figure out what the point of the movie is. I found myself looking forward to doing the dishes. The Shehan bit is a cheesy statement on the war. I guess we were supposed to not notice it...we did. Its a house, you did nothing more than kill forty five minutes. The shower part...huh? What was that about? Literally, it is I have a client, "Ok you can use our shower." Yawn. The angles are trying way to hard. There was a set of woods, suddenly its gone cause you can see right through, then next it is deep and animals are dying. In the end this is a horrendous movie of boring proportions.


text: Het zou helpen als ik wist waarom het zo lang duurde voordat een boek dat zo 'filmklaar' was als 'Het huis hiernaast' voor film of televisie was aangepast. Het boek was in 1978 auteursrechtelijk beschermd. Een van de redenen zou kunnen zijn dat het ontwerpen van 'het huis' moeilijk was. Het huis in deze Lifetime-film is echt zo lelijk dat ik me niet kan voorstellen dat iemand het zou kopen. Het is zelfs zo lelijk dat iemand het waarschijnlijk meteen na de bouw zou hebben vernietigd.<br />Ik ben niet dol op horrorboeken, maar dit boek was moeilijk weg te leggen toen ik het zo'n tien jaar geleden tegenkwam. De hoofdpersonen zijn niet het soort mensen dat op zoek gaat naar iets occults in het leven, en dat is een van de sterke kanten van het boek. Het zijn geen mensen die zouden concluderen dat de architect een of andere demon was (of de duivel in eigen persoon) zonder getuige te zijn en de gebeurtenissen te analyseren die zo goed in het boek worden beschreven. Maar het is voor het grootste deel een somber boek, en ik denk niet dat dat de mensen die Lifetime runnen aanspreekt. Misschien komt er in de komende jaren iemand met een andere versie van het boek. Een beter huis... betere muziek... een beter scenario en donkerdere verlichting... zou zeker helpen.

text_en:
It would help to know why it took so long for a book as movie-ready' as "The House Next Door" to be adapted for film or television. The book was copyrighted in 1978. One reason could be problems designing 'the house'. The house in this Lifetime film is really so ugly that I can't imagine anyone buying it. In fact it's so ugly that someone would probably have come and destroyed it as soon as it was built.

I'm not crazy about horror genre books, but this one was hard to put down when I came across it around ten years ago. The main characters are not the kind of people to look for anything occult in life, and this is one of the book's strengths. They are not people who would conclude that the architect was some type of demon..(or the devil personified) without witnessing and analyzing the events described so well in the book. However, it is a downbeat book for the most part, and I don't think that appeals to the people who run Lifetime. Maybe someone will come up with another version of the book in years to come. A better house..better music..a better screenplay and darker lighting...would certainly help.


text: Niet dat ik echt verbaasd was... films zijn nooit zo goed als de boeken waar ze uit voortkomen. Ik verheugde me erop deze film te zien, want dit is een van mijn lievelingsboeken, ook al wist ik dat het waarschijnlijk waardeloos zou zijn. Ik hoopte aangenaam verrast te worden. Maar ze dwaalden te veel af van de verhaallijn van het boek, en de filmversie gaf niet aan hoe afschuwelijk dit huis werkelijk was. Het einde was ook anders. Lara Flynn Boyle zag er vreselijk uit door een paar heel slechte cosmetische ingrepen. Het acteerwerk was op zijn best onopvallend. Misschien zou het een betere film zijn als er een theatrale versie van was gemaakt, zodat ze niet zo lang hoefden te blijven hangen in de 'gemaakt voor tv-film'-box van Lifetime. Als je deze film hebt gezien, raad ik je ten zeerste aan het boek op te sporen en te lezen. Ik betwijfel of je teleurgesteld zult zijn en hoop dat je er net zo van zult genieten als ik elke keer dat ik het lees.

text_en: Not that I was really surprised....movies are never as good as the books that they originated from. I was looking forward to seeing this movie because this is one of my favorite books, even though I knew it would probably suck. I was hoping to be pleasantly surprised. However, they strayed from the book's storyline too much, and the movie version did not convey how horrible this house really was. Ending was different too. Lara Flynn Boyle looked terrible due to some really bad cosmetic surgery. The acting was unremarkable at best. Perhaps if a theatrical version was made so that they wouldn't have to stay so much in Lifetime's "made for TV movie" box, it would be a better flick. If you saw this movie I highly encourage you to track down the book and read it. I doubt you'll be disappointed and hope you enjoy it as much as I do every time I read it.


text:
Ik heb het boek een hele tijd geleden gelezen en ik herinner me de plot niet precies maar wel dat ik ervan heb genoten. Aangezien ik ziek thuis op de bank lig leek het me een goed idee en Hé! Het is een Lifetime-film.
De film zit vol B-acteurs en -actrices.
De vrouwelijke cast komt regelrecht uit Desperate Housewives. Ik heb de serie nooit gezien maar er zijn een heleboel reclamespots voor en ik snap de strekking. Is er dan helemaal niets origineels meer? Tuurlijk wel, maar niet in Lifetime.
De mannelijke cast ziet er allemaal nogal verwijfd uit en acteert maar de meisjes moeten denk ik een man hebben. In de ene scène worstelt een vrouw met een man, voor haar leven, en wat doet ze??? Ze schopt hem tegen zijn ballen. Wat nog meer? Vrouwen zijn daar dol op, maar ik zal jullie eens iets vertellen... Het is niet zo gemakkelijk als het er altijd uitziet.
Het was niet allemaal slecht. Ik kreeg wel een paar keer de rillingen, dus dat moet ik iemand nageven.

text_en:
I read the book a long time back and don't specifically remember the plot but do remember that I enjoyed it. Since I'm home sick on the couch it seemed like a good idea and Hey !! It is a Lifetime movie.

The movie is populated with grade B actors and actresses.

The female cast is right out of Desperate Housewives. I've never seen the show but there are lots of commercials for the show and I get the gist. Is there nothing original anymore? Sure, but not on Lifetime.

The male cast are all fairly effeminate looking and acting but the girls need to have husbands I suppose.

In one scene a female is struggling with a male, for her life, and what does she do??? Kicks him in the testicles. What else? Women love that but let me tell you girls something... It's not as easy as it's always made to look.

It wasn't all bad. I did get the chills a time or two so I have to credit someone with that.


text: Ondanks alle visuele verrukkingen zou de renaissance veel beter zijn geweest in live-action. De animatie is fantastisch op het grote doek, ja, maar de personages zijn koud en hol, net als het verhaal en de stijl van deze film. Met echte acteurs zou de wereld van de film misschien niet zo levenloos hebben aangevoeld. Er valt veel te bewonderen, maar aan het eind merkte ik dat ik alleen maar kon bewonderen. Ik vond de film niet zo leuk, en het verheldert iets wat ik eerder niet zag: dat de visuele elementen het bepalende positieve aspect van een film kunnen zijn, maar dat het zonder een goed verhaal en sterke personages allemaal voor niets kan zijn. Ik zal niet zo ver gaan om te zeggen dat deze film nergens toe leidt, maar soms komt het daar gevaarlijk dicht bij in de buurt. Ik ben dol op sciencefictionthrillers. Blade Runner en Dark City zijn twee films waarvan ik dacht dat ze geweldig waren. Maar Blade Runner had zijn tragische schurk en Dark City had zijn verhaallijn die tot nadenken stemde. Renaissance heeft schaduw en licht, maar verder weinig. Ik wilde dat ik deze film leuker had gevonden, maar het zwakke verhaal en de lege personages stonden dat in de weg. De Renaissance was een historische en artistieke uitbarsting van kleur en leven. Wat ironisch dat een van de somberste en levenloosste films die ik dit jaar heb gezien zijn titel ontleent aan de Renaissance.

text_en: For all its visual delights, how much better Renaissance would have been in live action. The animation is fantastic in the big picture, yes, but the characters are cold and hollow, much like the story and the style of this film. With real actors, perhaps the world of the film would not have felt so lifeless. There is much to admire here, but at the end I found that all I could do was admire. I did not enjoy the movie that much, and it clarifies something that I did not see before: that the visual elements can be the defining positive aspect of a film, but without a good story and strong characters, it can all be for nothing. I will not go so far as to say that this movie comes to nothing, but sometimes it comes dangerously close. I love Dark sci-fi thrillers. Blade Runner and Dark City are two films I thought were wonderful. But Blade Runner had its tragic villain and Dark City had its thought-provoking story arc. Renaissance has shadow and light, but little else. I wish I could have liked this movie more, but the weak story and the empty characters stood in the way of that. The Renaissance was a historical and artistic burst of color and life. How ironic, then, that one of the most bleak and lifeless movies I've seen this year takes its title from the Renaissance.


text: Er werd een beverige handcamera gebruikt, waarschijnlijk om de film een documentaire aanzien te geven, maar het effect was zo overdreven dat ik al misselijk werd als ik er alleen maar naar keek. Het leek wel of iemand met hersenverlamming de camera vasthield (ik wil niet beledigend zijn, maar ik denk niet dat je veel werk als filmer kunt verwachten!). Het camerawerk was zo misselijkmakend en zo afleidend dat mijn vrouw en ik het oninteressant vonden en het na 10 minuten martelen opgaven. Ik keek een tijdje later terug (het was op tv) en het was er niet beter op geworden. Ik raad je aan deze te laten voor wat hij is, tenzij je van de slechte sushi's af wilt die je misschien hebt gegeten!

text_en: A shaky hand-held camera was used, presumably to give the film a documentary look, but the effect was so exaggerated that I started to get motion-sickness just from watching it. It looked like someone with cerebral palsy was holding the camera (no offense meant to CP sufferers, but I don't think you would expect to get much work as a cinematographer!) The camera work was so nauseating, and so distracting, that my wife and I considered it unwatchable and gave up on it after 10 minutes of torture. I checked back a while later (it was showing on TV), and it hadn't gotten any better. I suggest giving this one a miss unless you need to get rid of any bad sushi you may have eaten!


text:
Waarom dromden er zoveel mensen samen voor een avondvoorstelling van Roberto Moreira's 'Up Against Them All' ('Contra Todos') op het filmfestival van San Francisco? 'Het gaat over een huurmoordenaar,' zei mijn vriend. 'Nou... en het is Braziliaans,' voegde ik eraan toe. Mooie, veelkleurige mensen, tropisch weer, weelderige ritmes en een hippe gangsterbende? Ongetwijfeld genoeg verlokkingen.
Iemand vergat ons een klein detail te vertellen: dit is een heel slechte film, eigenlijk behoorlijk afschuwelijk, en even onplezierig om te zien als slecht gemaakt.
Dus hoe was het in vredesnaam mogelijk dat 'Contra Todos' de ronde deed in Berlijn, Melbourne, Londen, Manilla, Stockholm, Cairo, Chicago, op talloze kleinere plaatselijke festivals en nu ook in San Francisco? Blijkbaar vanwege de manier waarop de promotieprocedure en het circuit van het filmfestival werken.
Ten eerste won de film de eerste prijs op het Rio Film Festival, waar hij de beste Braziliaanse film van het jaar werd genoemd. Het moet een slecht jaar zijn geweest; ze hebben veel, veel betere films gehad. Vervolgens leiden gelikte synopsis in catalogi plus denkbeeldige opwinding naar volle zalen en omdat de film nergens wordt vertoond en dus de kritische blik van de critici vermijdt, gaat hij de ronde.
Feestartikelen die op promotie zijn gericht, jagen hem soms veel te veel op. Een exemplaar van het Chicago Festival heette 'Contra Todos', 'een speedball-cocktail die rechtstreeks uit Brazilië komt' en verwees naar Claudia's vriendje als 'de' Soninha is 'Teodoro's nimfachtige tienerdochter van ontluikende seksualiteit'. De film wordt 'afgedraaid met de urgentie van een vaak in de hand gehouden camera', en de regisseur 'bouwt een oprecht en tastbaar gevoel van frustratie op, voortkomend uit huiselijke wanhoop en verval'. Het effect is 'ondraaglijk rauw en eerlijk', en de film zoeft 'naar een slot dat even doodloopt als de levens die worden getoond'. Niet het beste boek, maar het pompt zeker de opwinding op voor een bepaald soort potentiële kijker.
'Contra Todos' gaat over een huurmoordenaar, twee huurmoordenaars om precies te zijn, en een vrouw en dochter en een herboren christenvriendin. Ze filmden <0xE2><0x80><0x93> in afgrijselijke, lelijke digitale video's zonder enig talent achter de camera's <0xE2><0x80><0x93> meestal in een kale, arme buitenwijk in plaats van in een van de krioelende 'favelas' of dorpachtige Braziliaanse sloppenwijken waar zulke prachtige films als 'Black Orpheus', 'Pixote' en 'City of God' werden gemaakt, en deze keer niet in Rio, maar in S<0xC3><0xA3>o Paulo.
De huurmoordenaar met familieproblemen is Teodoro ( Giulio Lopez) en zijn partner met een drugsprobleem is Waldomiro (Ailtan Gradea). Beide acteurs hebben een beetje tv-ervaring, net als de actrice die Teodoro's sletterige blonde vrouw Cláudia (Leona Cavalli) speelt en Silvia Lorendero, die zijn pruilende, opstandige dochter Soninha speelt. Deze acteurs zouden door de achterste hoeken van een paar telenovelas heen kunnen breken. Wie weet <0xE2><0x80><0x93> in een betere film zouden ze zelfs goed kunnen zijn. Afgezien daarvan zijn er een paar jongemannen die door Teordoro worden afgetuigd of, als hij het druk heeft, door bendes schurken. De hoofdrolspelers werken niet erg aan hun uitstraling, hoewel de camera hun poriën uitvergroot.
Een paar toeschouwers, een op het Festival in Berlijn en een op het Festival in Londen, zagen de tekortkomingen van de film, maar die liggen helaas begraven in het achterland van het web. Henry Sheehan merkte uit Berlijn op dat de 'film' (zijn citaten) 'de ergste van de videowerken' was. 'De filmmaker schijnt video te hebben gekozen omdat het een goedkoop alternatief was voor film,' schreef Sheehan, 'en hij heeft geen creatief gebruik gemaakt van het nieuwe medium.' '- en verder heeft hij niets creatiefs gedaan, voegt hij eraan toe.
Sheehan wees op de eerste grote fout van de film: die 'begint als een huiselijk drama dat bedoeld is om de spanning op te voeren als Moreira na een halfuur in actie te zijn gekomen onthuld dat de vader en een van zijn vrienden professionele huurmoordenaars zijn. Wachten op het halfuur voegt niets toe aan de film; het lijkt een volkomen willekeurige beslissing en is op z'n minst tijdverspilling. Maar de spanning opvoeren is het enige wat Moreira ooit doet, als een klein kind dat een gereedschapskist voor zijn verjaardag heeft gekregen en dat alles wat in de buurt is zonder enige vorm van ritme, rede of vaardigheid neukt.' Vernietigend, maar waar.
Hij schreef over het Londense festival voor Kamera in 2004. Metin Alsanjak probeerde de positieve kant van de zaak te zien, maar verraadde niettemin het gebrek aan opbeurende kenmerken in het noemen van de optredens'makkelijk de beste eigenschap van de film'. Ja, heel gemakkelijk, gezien het feit dat al het andere zo slecht is. Alsanjak gaf toe dat 'dit lowbudget, gewelddadige en slonzige verslag van de wettelozen in S<0xC3><0xA3>o Paulo verstoken is van sympathieke personages, en als gevolg daarvan van hoop. Te duister en cynisch om een onthullend verslag te zijn van de toestand van de mens, wordt de film niet geholpen door slechte subtiliteiten...' Het feit dat Alsanjak Contra Todos in verband bracht met 'Dogme' en Mike Leigh maakte het er niet beter op. Afgezien van dat betekenisloze eerste halfuur waarin niets de verveling verdrijft van het wachten op de eerste geweldsdaden <0xE2><0x80><0x93> die, als ze komen, gewoon 'alles wat ze tegenkomen in elkaar rammen zonder rijm, rede of vaardigheid' <0xE2><0x80><0x93> probeert Moreira onhandig zijn abrupte slotscène goed te maken door er iets aan toe te voegen wat eruit lijkt te springen, gevolgd door een onwaarschijnlijk ironische slotscène waarin een van de personages trouwt. Ongetwijfeld wilde de regisseur de 'banaliteit van het kwaad' laten zien van huurmoordenaars op laag niveau in arbeidersbuurten, maar hij kan de personages, die hij in het algemeen ziet, niet tot leven wekken voor ons. En uit de structuur van de film blijkt dat hij zijn materiaal ook niet kan bewerken.
(Gezien op het San Francisco International Film Festival op 28 april 2005).

text_en:
Why were there so many people crowding into an evening showing of Roberto Moreira's "Up Against Them All" ("Contra Todos") at the San Francisco Film Festival? "It's about a hit man," my friend said. "Well. . . and it's Brazilian," I added. Beautiful multicolored people, tropical weather, lush rhythms, and a hip gangster plot? Ample enticements no doubt.

Somebody forgot to tell us one little detail: this is a very bad movie, really pretty horrible, and as unpleasant to watch as it is poorly made.

So how on earth did "Contra Todos" get to make the rounds of Berlin, Melbourne, London, Manila, Stockholm, Cairo, Chicago, numerous smaller local festivals, and now San Francisco? Apparently, because of the way the promotional process and the film festival circuit work.

First of all, it won first prize at the Rio Film Festival where it was called the best Brazilian movie of the year. It must have been a bad year; they've had much, much better ones. Next, snappy synopses in catalogs plus imaginary buzz lead to crowded auditoriums and -- since the movie isn't featured anywhere and so avoids close scrutiny by critics -- it keeps going the rounds.

Festival blurbs aimed at promotion sometimes goose it up a lot. A Chicago Festival one called "Contra Todos" "a speedball cocktail shot straight out of Brazil" and referred to Claudia's s boyfriend as the "stud of the slum-like neighborhood." Soninha is "Teodoro's nymph-like teen-aged daughter of burgeoning sexuality." The movie is "shot with the urgency of a frequently hand-held camera" and the director "works up a genuine and palpable sense of frustration borne from domestic desperation and decay." The effect is " unbearably raw and honest," and the movie hurtles "toward a conclusion as dead-ended as the lives on display." Not the best writing, but it sure pumps up the excitement for a certain kind of potential viewer.

"Contra Todos" does concern a hit man, two hit men actually, and a wife and daughter and a born-again Christian girlfriend. It's shot -- in execrably ugly digital video with no talent behind the camera-work -- mostly in a barren-looking poor suburb rather than in one of the teeming "favelas" or village-like Brazilian city slums where such wonderful films as "Black Orpheus", "Pixote," and "City of God" were made, and not in Rio this time, but São Paulo.

The hit man with family problems is Teodoro ( Giulio Lopez) and his partner with a drug problem is Waldomiro (Ailtan Graça). Both actors have a little TV experience as does the actress who plays Teodoro's sluttish blonde wife Cláudia (Leona Cavalli) and Silvia Lorenço who plays his pouting, ready-to-revolt daughter Soninha. These actors might make it through the back corners of a few telenovelas. Who knows? -- in a better directed film they might even be good. Aside from them there are some young men who get bumped off by Teordoro or, when he's busy, gangs of thugs. The principals don't work up much presence, even though the camera magnifies their pores.

A couple of observers, one at the Berlin Festival and one at London's, did see this movie's failings but alas they're buried in the Web hinterlands. Henry Sheehan noted from Berlin that the "film" (his quotes) was "the worst of the video works" shown. "The filmmaker seems to have chosen video simply because it was a cheap alternative to film," Sheehan wrote, "and hasn't made any creative use of the new medium" -- nor, he adds, done anything else creative.

Sheehan pointed out the movie's first big mistake: it "starts off as a domestic drama that's supposed to ratchet up when, half an hour into the action, Moreira reveals that the father and one of his friends are professional hit men. Waiting the thirty minutes adds nothing to the movie; it seems like a perfectly arbitrary decision and is, at the very least, a waste of time. But ratcheting up is all Moreira ever does, like a little kid who's gotten a tool kit for his birthday, and goes around banging everything in sight without rhyme, reason or skill." Devastating, but true.

Writing about the 2004 London festival for Kamera.com, Metin Alsanjak tried to look at the positive side but nonetheless gave away the lack of redeeming features in calling the performances "easily the film's best feature." Yes, very easily, given that everything else is so bad. Alsanjak admitted that " this low-budget, violent and seedy account of the lawless in Sao Paulo is devoid of any likable characters, and as a result, of hope. Too dark and cynical to be a telling account of the human condition, the film is not helped by poor subtitling.. ." Alsanjak's connecting Contra Todos to "Dogme" and Mike Leigh didn't help matters.

Apart from that meaningless first half hour in which nothing redeems the boredom of our wait for the first acts of violence -- which, when they come, are just "banging everything in sight without rhyme, reason or skill" -- Moreira clumsily tries to redeem his abrupt finale by adding what appear to be outtakes right after it, followed by an implausible ironic concluding scene where one of the characters gets married. No doubt the director wanted to exhibit the "banality of evil" of low-level hit men in working class neighborhoods, but he can't make the characters, which he sees generically, come alive for us. And the structure of the film shows that he also can't edit his material.

(Seen at the San Francisco International Film Festival on April 28, 2005.)


text:
Ik vond het tempo ijzig en het oorspronkelijke verhaal ver buiten proporties van de inhoud. Mijn vrouw sliep het grootste deel van de tijd en ik probeerde haar niet wakker te maken, omdat ik het gevoel had dat ze niets miste.
Als Holmes en Watson het huis binnengaan en vervolgens worden betrapt, is het onduidelijk hoe ze hun inbraak- en inbraakgereedschap zo snel kunnen verbergen. Het is ook onduidelijk hoe de deur naar de studeerkamer op slot zit, waardoor de bedienden niet naar binnen kunnen.
Wat me verbaasde was dat er helemaal aan het eind een glinstering in het oog van het gebroken wetboek te zien was. Ik heb geen idee wat dat zou moeten voorstellen.

text_en:
I found the pace to be glacial and the original story blown way out of proportion to the content. My wife slept through most of it and I did not try to wake her because I felt she was not missing anything.

When Holmes and Watson enter the house and then are potentially caught, it is unclear how they could hide all of their entry and burglary tools so quickly. It is also unclear how the door to the study is locked, preventing the servants from getting in.

The thing that puzzled me was right at the end when there was a glint in the eye of the broken statute. I have no clue what this was supposed to represent.


text: Aan het eind van deze aflevering vraagt Holmes aan Watson om de zaak niet voor het nageslacht vast te leggen. Met een goede reden! De superspeurder heeft zijn kleine grijze cellen (sorry Agatha) thuisgelaten voor dit verhaal. Er is geen deductieve redenering, geen acute analyse van aanwijzingen op plaatsen delict. Holmes hobbelt vijftig meter achter de plot aan. De laffe moordaanslag wordt uiteindelijk afgehandeld door een oude rot <0xE2><0x80><0x93> op een manier die het hart van Charles Bronson zou hebben doen zwellen van trots <0xE2><0x80><0x93> met zes kogels in de broodmand. In de daaropvolgende achtervolging krijgt een achtervolger een van Watsons schoenen te pakken. Gelukkig besloot de schrijver niet om het verhaal van Assepoester te gebruiken om de film langer te maken. De moordenares, Holmes en Watson, ontkomen. Nou ja, het is een beetje een verandering in het late Victoriaanse Londen.

text_en: At the end of this episode Holmes asks Watson not to record the case for posterity.For a good reason! The super sleuth left his little grey cells(sorry Agatha)at home for this tale. There is no deductive reasoning,no acute analysis of signs at crime scenes. Holmes bumbles along fifty yards behind the plot. The dastardly CAM is finally dealt to by an old frail-in a manner that would have made Charles Bronson's heart swell with pride-six bullets in the breadbasket.In an ensuing chase a pursuer gets hold of one of Watson's shoes.Mercifully the writer didn't decide to tack on the story of Cinderella to lengthen the film.The murderess,Holmes and Watson,escape scot free. Oh well,it is a bit of a change of pace in late Victorian London.A bit of sixgun law:-)


text: Mijn kamergenote kreeg de soundtrack van _No, No, Nanette_ als dub op een bandje en ze luisterde er non-stop naar. Nadat het me uiteindelijk volledig had gehersenspoeld, vond ik de liedjes onweerstaanbaar, vooral de beroemde, ik wil gelukkig zijn, maar ik kan niet gelukkig zijn... Maar van het grove van de soundtrack had ik geen idee waar de film over ging. Dus laatst zag ik er een kopie van in de videotheek en ik huurde wat een lang verloren versie van de film zou moeten zijn. Ik dacht dat het geweldig zou worden, omdat de soundtrack zo schattig is. Helaas waren de meeste liedjes waar ik van hield nergens te vinden in de video die ik heb gezien. Nu heb ik nooit de versie uit 1930 van de musical gezien maar deze versie was erg teleurstellend omdat er heel weinig werd gezongen en bijna niet werd gedanst en bovendien was het geluid heel slecht en kon je vaak niet goed verstaan wat de mensen zeiden. Eigenlijk waren de enige hoogtepunten van deze film de belachelijke mode van 1940. Nanette draagt zo'n gekke hoed met twee veren die eruitsteken als konijnenoren en Kansas Kitty heeft zo'n bizarre mof met veren die ze op haar voorarm draagt en dan heeft ze een netsjaal om. De ene dansscène is ook een beetje vreemd, met Nanette die rare ballettrucs doet met een pin-upmeisje over haar heen. Nog een lichtpuntje in de film was de kunstenaar Guillespe, die ervan droomt een goed kunstenaar te worden, maar die op het moment veroordeeld is tot het tekenen van pin-upmeisjes voor geld. Ik vind het leuk dat Guillespe het bij het oude liedje houdt en Nanette de les leest als zijn meesterwerk, het stuk dat zijn carrière zou maken, door Nanette wordt verkocht voor een armzalige 5250 dollar. Beseft ze niet dat dat stuk zijn onsterfelijkheid betekende? Domme konijn/meisje met je veren konijnenoren op je hoed. Wanneer leer je het nou eens? Waarom rookt hij niet gewoon een sigaretje voordat de reclamejongens het werk meenemen?

text_en: My roommate got the No, No, Nanette soundtrack as a dub on a tape and she proceeded to listen to it non-stop. After it finally totally brainwashed me into submission, I found the songs to be irresistible, especially the famous, I want to be happy, but I can't be happy... But of coarse from the soundtrack I had no idea what the film was about. So the other day I saw a copy of it at the video store and I rented what was supposed to be a long lost version of the film. I was thinking that it was going to be amazing, because the soundtrack is so cute. Unfortunately most of the songs that I loved were nowhere to be found in the video I saw. Now I've never seen the 1930 version of the musical but this version was sadly disappointing because there was very little singing and practically no dancing and beside that the sound was really bad through out and you couldn't really understand what people were saying a lot of the time. Really the only highlights of this film were the outrageous 1940's fashion. Nanette wears this crazy hat with two feathers that stick out like rabbit ears and Kansas Kitty has this bizarre feather muff that she keeps on her fore arm and then has herself wrapped in this net scarf. The one dance sequence is a little weird too with Nanette doing this weird ballet stuff with pin-up girl imagery superimposed on top of her. Actually one more bright spot of the film was the artist Guillespe who dreams of being a fine artist but it currently condemned to drawing pin-up girls for money. I like how Guillespe keeps it old school, and disses Nanette when his masterpiece, the piece that was to make his career, is sold by Nanette for a paltry $5250. Doesn't she realize that that piece was his immortality? Silly rabbit/girl with your feather rabbit ears on your hat. When will you learn? Why doesn't he just pencil in a cigarette before the ad men take the Work away?


text: Deze versie is waarschijnlijk in de plaatselijke dvd-winkel te koop. De beeldkwaliteit is niet geweldig, net zomin als het geluid, maar als je 1.00 en 90 minuten de tijd hebt, krijg je waar voor je geld (wat niet wil zeggen dat het veel is). Anna Neagle is extreem geesteloos als Nanette. Wat haar charmes in die tijd ook waren, in deze film zijn ze niet te zien. Er komt een groot aantal uitstekende karakteracteurs in voor (Helen Broderick, Zasu Pitts, zelfs Arden), maar het materiaal schiet verbazingwekkend tekort aan hun talenten. Toch is het interessant om te zien hoe zulke doorgewinterde acteurs het beste uit het zwakke schrift halen. De muzieknummers (er zijn er eigenlijk maar twee) zijn afschuwelijk. Het was duidelijk dat de studio zich niet gedwongen voelde om te profiteren van de rijke muzikale kwaliteit van het oorspronkelijke 'Nee, nee, Nanette'. Voor wat het waard is, de dvd is te koop voor 1.00 uur. Het is het waard om alleen al te zeggen dat je hem hebt gezien.

text_en: This version is likely available at your local dollar store on DVD. The print is not great, nor is the sound, but if you have $1.00 and 90 or so minutes to spare, you'll get your money's worth (which is not saying an awful lot). Anna Neagle is extremely vapid as Nanette. Whatever her charms may have been back in the day, they are not evident in this film. A great number of fine character actors appear in this film (Helen Broderick, Zasu Pitts, Even Arden), but the material falls remarkably short of their talents. Still, it is interesting to see how such accomplished performers make the most of the weak writing. The musical numbers (there are really only two) are quite horrible. Clearly the studio did not feel compelled to cash in on the rich musicality of the original "No, No, Nanette". For what it's worth, the DVD can be had for $1.00. It's worth that much just to say you've seen it.


text: Deze trieste kleine film vertoont weinig gelijkenis met de revival op Broadway van 1971, die zo'n 'nostalgische' hit was. Vergeet niet dat Burt Shevelove, toen hij die revival regisseerde, het boek uitgebreid herschreef. Ik heb het gevoel dat deze scenarist ook een grote verandering heeft aangebracht in de oorspronkelijke versie uit 1925. Ik speelde de 'onschuldige rokkenjager' Jimmy Smith in 1974 op het podium en dacht dat deze 21-dvd herinneringen zou oproepen. Geen schijn van kans. Zelfs het verwachte genoegen om 'Topper' Roland Young'mijn' rol te zien spelen was een grote teleurstelling. Drie nummers uit het toneelstuk blijven hangen en worden heel slecht gespeeld. Zelfs het klassieke duet 'Tea For Two' is een virtuele solo. De vele bekende gezichten in dit fiasco uit 1940 maken zelf helemaal geen trotse indruk, en de ster, Anna Neagle, schaamt zich er alleen maar voor. Als ik me bekocht voel omdat ik een dollar heb uitgegeven, weet ik dat de film slecht moet zijn. Een andere commentator had het over de Doris Day-versie, die in werkelijkheid Thee voor twee heet en over het toneelspel (het origineel, natuurlijk) gaat, zodat degenen die op zoek zijn naar de ware 'No No No Nanette' daar een herkenbarere versie kunnen vinden.

text_en: This sad little film bears little similarity to the 1971 Broadway revival that was such a 'nostalgic' hit. Keep in mind that when Burt Shevelove directed that revival, he rewrote the book extensively. I have a feeling that this screenwriter wrought as much of a change from the original 1925 version as well. I played the 'innocent philanderer' Jimmy Smith on-stage in 1974, and thought this $1 DVD would bring back memories. Not a chance. Even the anticipated delight of seeing "Topper" Roland Young play 'my' part was a major disappointment. Three songs from the play remain, and are done very poorly. Even the classic duet, "Tea For Two", is done as a virtual solo. The many familiar faces in this 1940 fiasco do not do themselves proud at all, and the star, Anna Neagle, just embarrasses herself. When I feel gypped by spending a dollar, I know the film must be bad. Another commentator mentioned the Doris Day version, which is actually called "Tea For Two" and is about doing the stage play (the original, of course), so those who are seeking the true "No No Nanette" might find a more recognizable version there.


text:
Nou, ik heb net een dollar betaald voor een dvd van deze film, en die was het niet eens waard. Hij lijkt van een slechte prent te zijn en is in het publieke domein, vermoed ik.
Neagle is <0xE2><0x80><0x93> ondanks haar roem, onderscheidingen en reputatie <0xE2><0x80><0x93> een lelijk Brits meisje dat niet kan zingen, dansen of acteren.

Sommige van de voortreffelijke oude Hollywood-acteurs die hier te zien waren, moeten hebben gedacht dat ze een klassieker aan het maken waren. Directeur Herbert Wilcox (Neagles echtgenoot) vond Anna altijd de opwindendste en meest getalenteerde vrouw op het witte doek. Hij vergiste zich. Ze was onwaarschijnlijk populair in Groot-Brittannië voor en na de Tweede Wereldoorlog. Haar'serieuze' rollen zijn nog belachelijker dan haar muzikale verschijning hier. Er staan maar een paar beroemde liedjes in en geen van beide zijn ze goed. Sla dit nummer over en zoek het nummer op met Doris Day in de hoofdrol. Dan krijg je tenminste een echt komisch en professioneel dansnummer!

text_en:
Well I just paid a dollar for a DVD of this movie, and it wasn't even worth that. It seems to be from a poor print and is in the public domain, I am guessing.

Neagle - despite her glory, awards, and reputation - is a homely British gal who can't sing or dance or act.

Some of the fine old Hollywood character actors on display here must have thought they were doing a classic. Director Herbert Wilcox (Neagle's husband) always thought Anna was the most exciting and talented femme on the screen. He was mistaken. She was improbably popular in Britain before and after WWII. Her "serious" roles are even more ludicrous than her musical appearance here.

Only a couple of the famous songs are included and neither one is well presented. Skip this one and find the one that stars Doris Day. At least you get some real comedy and professional style dancing!


text:
Deze film, oorspronkelijk uitgebracht met Kerstmis 1940, was al lang vergeten. Er is een heel slechte kopie opgedoken die nu te koop is. Niet kopen! De film is onuitsprekelijk verschrikkelijk. De cast is slecht, het script is afschuwelijk en de regie is afschuwelijk.
Foto van zingende en dansende Roland Young. En dat was het hoogtepunt.
Misschien is deze film opzettelijk verloren gegaan.

text_en:
This film, originally released at Christmas, 1940, was long thought lost. A very poor copy has resurfaced and made into a CD, now for sale. Don't buy it! The film is unspeakably terrible. The casting is poor, the script is awful, and the directing is dreadful.

Picture Roland Young singing and dancing. And that was the highlight.

Perhaps this movie was lost deliberately.


text:
Franco Rossi's zes uur durende Italiaanse miniserie over Quo Vadis uit 1985 is een heel vreemd beest. Hij creëert een absoluut overtuigende wereld in het oude Rome, gefilmd op de nuchtere manier (heel weinig lange shots, geen grote stadsgezichten), maar hij weet het drama zo te verdoezelen met toespelingen op klassieke literatuur en geschiedenis dat het verhaal voortdurend op de achtergrond verdwijnt.

De veranderlijke structuur (een groot deel van aflevering 1 wordt via de stem verteld) en het gebrek aan urgentie van het verhaal maken dat de volledige zes uur durende versie tegelijkertijd veeleisend en weinigeisend is, en zeker veel te vaak oninteressant, maar het heeft wel iets. De twee sterke punten zijn de karakterisering van Petronius (een dankbaar gecaste Frederic Forrest, wiens stem zijn dialogen vrijwel zeker zou smoren) als een man die zo lang op zoek is geweest naar een scherpzinnige invalshoek om het hofleven te overleven dat hij niet meer in staat is emoties te ervaren, en de unieke visie van Klaus Maria Brandauer op Nero als wannabe-acteur die bij alles wat hij doet en doet rekening houdt met hoe zijn 'publiek' het zal opvatten. Elders duikt Max Von Sydow in een paar afleveringen op, waarvoor hij beloond wordt met de indrukwekkendste en ontroerendste scène uit de serie: hij komt een kind tegen dat Rome probeert te verlaten. Het is het soort werk dat de show met meer mensen zou kunnen doen, maar het lijkt maar al te vaak elk potentieel emotioneel, inspirerend of opwindend moment te verdoezelen.
Helaas is Francesco Quinn een onthutsend anonieme held, die opgaat in de muren en minder overkomt als een Romeinse officier dan die stille, ietwat onnozele maar onschuldige vent die op hetzelfde kantoor werkt als jij en die nooit veel zegt op kantoorfeestjes <0xE2><0x80><0x93> je weet wel, die vent van wie jij denkt dat hij Dave of zoiets heet. De budgettaire beperkingen zijn duidelijk te zien als de tijd van de Verzameling van de Leeuwen voor de christenen en de strijd van Ursus met de stier zo vastberaden op een laag pitje wordt gezet dat het gewoon voorbij is voordat de show abrupt zijn belangstelling verliest en plotseling eindigt.
Geen reis die ik met name kan aanbevelen, vrees ik, maar als je er toch aan begint, is het er een die niet geheel zonder kleine beloningen is.

text_en:
Franco Rossi's 1985 six-hour Italian mini-series of Quo Vadis is a very curious beast, creating an absolutely convincing ancient Roman world shot in matter of fact fashion (very few long shots, no big cityscapes), but playing the drama down so much in favour of allusions to classical literature and history that the story constantly gets lost in the background.

The shifting structure (much of episode one is played out via voice over letters) and lack of narrative urgency makes the full six-hour version simultaneously demanding and undemanding, and certainly far too often uninvolving, but it has something going for it. The two main strengths are the characterisation of Petronius (a thankfully dubbed Frederic Forrest, whose own voice would almost certainly flatten his dialogue) as a man whose spent so long looking for an astute angle to survive court life that he's become incapable of experiencing emotion, and Klaus Maria Brandauer's unique take on Nero as a wannabe actor whose every move and action is calculated on how his 'audience' will receive it. Elsewhere, Max Von Sydow briefly appears in a few episodes, being rewarded with the show's most impressive and genuinely moving scene here he encounters a child as he attempts to leave Rome. It's the kind of thing the show could do with more of, but it seems all too often to flatten every potentially emotional, inspiring or exciting moment under it's relentlessly low-key direction.

Unfortunately Francesco Quinn makes a staggeringly anonymous hero, blending in with the walls and coming over less as a Roman officer than that quiet, slightly gormless but inoffensive guy who works in the same office as you who never says much at office parties - you know, the one who you think is called Dave or something like that. The budgetary limitations are very visible once its Meet the Lions time for the Christians and Ursus battle with the bull is so determinedly low key that it just passes over you before the show just abruptly loses interest and suddenly ends.

Not a trip I can particularly recommend, I'm afraid, but if you do embark on it it's one not entirely without its small rewards.


text: Laat je niet misleiden door de naam van deze film. In werkelijkheid is Jake Speed in werkelijkheid waarschijnlijk de luiste actieheld die ooit op het witte doek is verschenen. Als Jake Speed niet bezig is maagdelijke meisjes te redden van kwaadaardige gekken, wat hij vaak niet is, is hij wel heel erg ontspannen. Misschien draagt dit bij tot zijn charme, maar naar mijn mening wordt van een actieheld niet verwacht dat hij zich 'ontspant' zodra hij de kans krijgt. Bovendien heeft deze man, in tegenstelling tot andere moedige helden die gewoonlijk een indrukwekkende lijst van talenten hebben, die niet, tenzij je slapen natuurlijk een talent noemt. Hoe dan ook, deze film is in wezen waardeloos, het scenario is onder de maat en de actie, als die er al is, is erg slap. Dus, als je in de stemming bent om naar een film te kijken die een remedie tegen slapeloosheid is, dan is dit stuk perfect voor je <0xE2><0x80><0x93> het heeft een held die niet alleen zichzelf in slaap brengt, maar ook zijn publiek.

text_en: Don't let the name of this film deceive you, In reality Jake Speed the character is quite possibly the laziest action hero ever known to film. When Jake Speed is not saving virgin girls from evil madmen, which he is often not, he's seriously relaxing. Perhaps this adds to his charm, but in my opinion an action hero is not suppose to "chill out" whenever he gets the chance. Furthermore, unlike other daring heros who usually have an impressive list of talents, this man has none, unless of course you call sleeping a talent. Anyhow, this movie is basically worthless, the writing is sub par and the action, when there is some, is very lame. (The machine guns on the jeep weren't bad, but that's about it) So, if you're in the mood to watch a movie that is a cure for insomnia, then this piece is perfect for you - It has a hero that not only puts himself to sleep, but also his audience.


text: Dus wat is er zo erg aan om een INDIANA JONES-wannabe te maken als je een acteur hebt die is gecast als een fictief personage uit avonturenboeken en die geen zin heeft om op avontuur te gaan? Degene die het script voor JAKE SPEED heeft geschreven, is waarschijnlijk ontslagen, maar om welke reden dan ook ontbreekt het in deze film aan opwinding! Dat wil niet zeggen dat er geen actie in zit, maar kijk eens naar de duistere kant van de film. Deze film lijkt absoluut niet op INDIANA JONES of andere actiefilms met cliffhangers en ontsnappingen op het nippertje, en JAKE SPEED is op die manier gepromoot met behulp van slimme propaganda om mij en verscheidene anderen geïnteresseerd te maken! Bovendien heb ik nog nooit van die vent gehoord, dus wie heeft zijn aandacht nodig?

text_en: So what's the big fuss out of making an INDIANA JONES wannabe when you have an actor who's cast as a fictional dude from adventure storybooks who doesn't want to go out on an adventure??? Whoever wrote the script for JAKE SPEED was probably fired, but for whatever reasons possible, this movie greatly lacks in excitement! That doesn't mean it has no action, but look on the dark side of the picture. This has got to bare no resemblance to INDIANA JONES or other action-adventure thrills containing cliffhangers and narrow escapes, and JAKE SPEED was promoted that way using clever propaganda to make me and several others interested in it! Besides, I've never heard of the guy, so who needs his attention?


text: Dit zou een sterke kandidaat kunnen zijn voor 'The Worst Flick Ever'. Misschien zou het, zonder de aanwezigheid van John Hurt, kunnen worden getolereerd als een kinderfilm. Maar de TRAGISCHE VAN deze hele onderneming is dat John Hurt, een van de beste acteurs van het scherm, zichzelf hierin verlaagt... Ik gaf het twee punten omdat meneer Hurt opkwam... Ik geef 8 punten af omdat hij niet snel genoeg wegrende. Wat de rest van de cast betreft, die zijn gewoonweg verschrikkelijk. Janine Turner, hoe knap ze ook mag zijn, kan niet acteren om haar ziel te redden. En de hoofdrolspeler is in alle opzichten AWFUL. Als je jezelf deze g<0xC3><0xAA>ne kunt besparen, doe dat dan alsjeblieft. Het is zo erg dat het bijna HURTS is.

text_en: This could be a strong candidate for "The Worst Flick Ever". Perhaps without the presence of John Hurt, it could be tolerated as a kid-film. However, the TRAGEDY of this entire endeavor, is that John Hurt, one of the screen's greatest actors, diminishes himself in this....I gave it two points just because Mr. Hurt SHOWED UP...I take AWAY 8 points, because he didn't run from it fast enough. As far as the rest of the cast, they are, simply, terrible. Janine Turner, as pretty as she might be, cannot act to save her soul. And the lead actor is, for all intents and purposes, AWFUL. If you can spare yourself this embarrassment, please do so. It's so bad, it almost HURTS.


text: Ik had deze film graag een nul gegeven, maar dat was geen optie! Deze film is waardeloos!!! De vrouwen kunnen niet acteren. Ik had moeten weten dat het waardeloos zou worden toen ik Bobby Brown zag. Niemand in mijn huis kon geloven dat ik na de eerste 15 minuten niet naar een andere zender had gezapt. het idee van zwarte vrouwen als revolverhelden in de westerse tijd is belachelijk. het is niet alleen een kwestie van rassen, het is ook een kwestie van sekse. de combinatie van die twee dingen is belachelijk. het spijt me omdat sommige mensen in de film geen slechte acteurs/actrices zijn, maar de film zelf was afschuwelijk. het was niet geloofwaardig als film. het zou 'amusant' kunnen zijn. 'Ja, dat is zo,' zei ik. 'Ik heb een paar keer met een bepaalde groep mensen te maken gehad, maar ik hoor niet bij die groep.'

text_en: I would have liked to give this movie a zero but that wasn't an option!! This movie sucks!!! The women cannot act. i should have known it was gonna suck when i saw Bobby Brown. Nobody in my house could believe i hadn't changed the channel after the first 15 minutes. the idea of black females as gunslingers in the western days is ridiculous. it's not just a race thing, it's also a gender. the combination of the two things is ridiculous.i am sorry because some of the people in the movie aren't bad actors/actresses but the movie itself was awful. it was not credible as a movie. it might be 'entertaining' to a certain group of people but i am not in that group. lol. and using a great line from a great, great movie..."that's all I have to say about that."


text:
Oké, ik kreeg de verschrikkelijke rol toebedeeld. Ik kreeg het feit toebedeeld dat Lil Kim een paar kanonnen afvuurde en dat haar armen of handen niet bewogen, ik kreeg de wevingen toebedeeld, ik kreeg de gekleurde contactlenzen toebedeeld.
Dit was voor mij de genadeslag: in de scène waarin de vier rozen aan de tafel zitten te ruziën, staan Lisa-Raye en Monica Calhoun op en dan staat Lil Kim op om de vijandelijkheden te beëindigen met de woorden: 'Ho, ho, ho, wacht eens even. Laten we even een HELE KEER OPSTIJGEN.' Ik ben een liefhebber van het westernfilmgenre en ik heb nog nooit iemand in een van de films van Clint Eastwood op zo'n manier horen praten. Als iemand denkt dat deze film boven de 1 een 1 verdient, vertel me dan alsjeblieft een andere film die nog erger is dan Gang of Roses.
Ik ben klaar.

text_en:
Alright, I got passed the horrible acting. I got passed the fact that Lil Kim was blasting some cannons and her arms or hands weren't moving, I got passed the weaves, I got passed the colored contacts.

This is what killed it for me: In the scene where the four roses were sitting at the table arguing. Lisa-Raye and Monica Calhoun stand up and, and then Lil Kim gets up to break up any hostilities by saying, "Whoa, Whoa, Whoa, Hold up. Let's CHILL OUT here for a HOT SECOND." I am a fan of the western movie genre, and I never heard anyone talk slang like this in any of Clint Eastwood's movies.

If anyone thinks this movie deserves over a 1 rating, please tell me another movie that's worse than Gang of Roses.

I'm through.


text: Dit was een uitstekend idee en de omgeving was prachtig, maar daar houdt het op. Het leek een matte combinatie van _Set It Off_ en _The West_. De plot was nauwelijks te volgen. Er waren te veel personages en te weinig tijd om hun persoonlijkheden te ontwikkelen. Er gebeurden te veel onnodige dingen die niet bij de plot pasten en die ook niet bijdroegen aan het verhaal. Er waren ook lange, lege momenten waarop de plot onderzocht had kunnen worden, maar die werden gebruikt voor stiltes of onnodige gesprekken. Het script had even logisch moeten zijn als de regie. Ik had een enorm vraagteken op mijn hoofd als ik naar deze film keek. Als je alleen maar op zoek bent naar een snoepje, dan is dit de film voor jou.

text_en: This was an excellent idea and the scenery was beautiful but that's where it ends. It seemed like a lackluster Set It Off meets The West. The plot barely made any sense. There were so many characters and not enough time to develop their personalities. There were too may unnecessary things going on that didn't pertain to the plot nor did it help further the story along. There were also long blank moments where the plot could have been explored but was used for silence or unnecessary conversations. The script should have made more sense as well as the directing. I had a huge question mark on my head watching this movie. But the casting was great in my opinion. If you're only watching for eye candy then this is the movie for you.


text: Ik moet het eens zijn met de andere recensent. Dit moet wel de slechtste film zijn die ik ooit heb gezien, laat staan een western. Vreselijk acteerwerk, dialogen die fantasieloos en meelijwekkend waren (laat staan volkomen ongepast voor iemand die in de negentiende eeuw zou hebben geleefd), en o, had ik al gezegd dat een van de personages een batterij op de rug droeg? Ik zat te wachten tot de microfoon midden in een scène zou vallen. En het einde? Het minste wat ik kan zeggen, is dat het in overeenstemming was met de rest van de film... volkomen afschuwelijk. En ja, het bevatte elk cliché uit het boek, van de langzame wandeling over de lege, stoffige weg tot het lachwekkende 'laten we niet vergeten wanneer'. 'Ik weet niet of je het weet, maar als een van de hoofdpersonen sterft, worden er altijd een paar schoten gelost. Gelukkig heb ik dit op gratis tv gezien.

text_en: Must have to agree with the other reviewer. This has got to be the WORST movie, let alone western I have ever seen. Terrible acting, dialogue that was unimaginative and pathetic (let alone completely inappropriate for supposedly being in the 1800s), and oh, did I mention a battery pack prominently displayed on the back of one of the characters? I was waiting for the boom mike to fall in the middle of a scene. And the ending? The least I can say is that it was consistent with the rest of the movie...completely awful. And yes, it did contain every cliché in the book from the slow walk down the empty dusty road to the laughable "let's remember when" shots when a main character dies. Luckily I saw this on free TV. Don't waste your time.


text:
'... de kostuums, de dialogen, de historische accuratesse zijn verschrikkelijk. Stacey Dash bijvoorbeeld en de ophanging. De strop was nauwkeurig (voor zover ik kon zien), maar zo'n soort strop brak de nek van de persoon. Mevrouw Dash hangt aan het eind van het touw zonder nadelige gevolgen tot het touw is doorgeschoten. Dit soort niet wurgde de persoon niet, het doodde hem aan het eind van de val.'
En vlak voordat ze naar binnen gaan om een bank te beroven (in een flashback), blijven ze op straat staan voor een groepsknuffel <0xE2><0x80><0x93> met hun bandana's voor hun gezicht <0xE2><0x80><0x93> die de mensen op straat duidelijk zouden hebben gezien. De slechte montage <0xE2><0x80><0x93> dat is een batterij onder dat shirt, en het is duidelijk, de clip van de 'lange rit' laat zien hoe ze meerijden, en dan wordt de film omgedraaid.
Ik vond het wel leuk dat ze de scène met het paard dat schijt <0xE2><0x80><0x93> het leek symbolisch. De hele film was schijt.

text_en:
the costumes, the dialog, historical accuracy are terrible. For instance, - Stacey Dash and the hanging scene. The noose was accurate ( as for as I could tell), but that type of noose broke the person's neck. Ms. Dash is left hanging at the end of the rope with no ill effects until the rope was shot. This type of not did not strangle the person, it killed them at the end of the drop.

And right before they go in to rob a bank (in a flashback), they pause on the street for a group hug - with their bandannas hiding their faces - that would have been obvious to people on the street.

The poor editing - that is a battery pack under that shirt and it is obvious, the clip of the "long ride" shows them riding along, then reverses the film.

I did like the fact that they kept the scene with the horse taking a crap - it seemed symbolic. The entire movie was crap.


text:
Een enorme, stomende hoop koeienmest. Ik vind het ongelooflijk dat deze film zelfs maar gemaakt is. Hip-Hop en westerns lijken gewoon niet te passen. Aan welk publiek dachten deze mensen toen ze deze treinramp voorbereidden?
Niet alleen is het concept en de plot een grap, maar het acteerwerk is ook nog eens afschuwelijk en het feit dat sommige fatsoenlijke acteurs zelfs in deze nachtmerrie van een film meespeelden, maakt hun hele carrière tot een lachertje. Het grietje dat geen idee had, zou nooit vergeven mogen worden en haar laatste restje waardigheid wordt haar ontnomen. Nadat ze de eerste tien pagina's van het dialoog had gelezen, had ze zich moeten afvragen wie van haar vrienden deze misselijke grap opvoerde. Na enig speurwerk vond ik een lijst van andere acteurs die in deze film hebben gespeeld: Jada Pinkett-Smith, Denzel Washington, Brandy, Monique, Kim Kardasian, Jenna Jameson, Oprah, en ten slotte Marge Simpson.
Eenvoudig gezegd: ik zou liever naar een lege tv staren dan deze film nog een keer te zien.

text_en:
An absolute steaming pile of cow dung. It's mind-blowing to me that this film was even made. Hip-Hop and old westerns just don't seem to mix. What target audience were these people thinking of when planning this trainwreck.

Not only is the concept and plot a joke, but the acting is atrocious and the fact that some decent actors were even in this nightmare of a film makes their entire careers a laughing stock. The chick from clueless should never be forgiven and she is stripped of any remaining dignity she had. After reading the first ten pages of dialogue she should have been asking which one of her friends was playing this sick joke. After some research, I actually found a list of some other actors who passed on this film: Jada Pinkett-Smith, Denzel Washington, Brandy, Monique, Kim Kardasian, Jenna Jameson, Oprah, and finally Marge Simpson.

Simply put, I would rather stare at a blank TV than watch this movie again.


text:
O, kom nou, de mensen geven deze film een kans. Het enige wat ik er leuk aan vond was... Sorry, ik denk nog steeds na. O ja!!!! Toen John Wayne kwam en de slechteriken neerschoot. O, sorry, verkeerde film, ik dacht aan een betere kwaliteit. Eens even kijken, ik probeer het nog steeds te verdedigen. O ja, die griet uit Clueless kwam erin voor. Zet Stacy Dash niet neer. Ik bedoel, we maken allemaal fouten. Maar tjonge, Stacy, je hebt er een zootje van gemaakt.
Hé, iets wat nog nooit in een western is gedaan, zelfs niet in een door vrouwen gespeelde film, ze hebben echt een vrouw aan de galg gehangen. Dat zou wel eens de eerste western kunnen zijn. Hoewel haar nek gebroken had moeten zijn en ze de beproeving had overleefd, moet je de regisseur toch enige moeite geven om eerst een western te proberen. Bovendien heb ik in geen enkele western ooit een vrouw van een paard gelyncht zien worden, hoewel dat in deze film niet gebeurde. Ik dacht alleen dat ik de regisseur nog een idee voor Gang of Roses 2 moest geven, die meteen na Ed Wood's Bride of The Monster 22 gemaakt zou moeten worden. Misschien was dat wel waar de makers van deze film voor gingen. Orginaliteit, vooral met een volledig Afrikaanse vrouw in de hoofdrol en een oosterse cowgirl.
Hé, als de makers van Gang of Roses een vervolg willen maken op deze puinhoop, dan zou je dingen kunnen zeggen als: 'Hé, niet doen!' Je kunt ook een hulpsheriff van het surftype hebben die dingen zegt als: 'Dat vuurgevecht was HELEMAAL GOED, man.' Dat soort dingen weet je.

text_en:
Oh, come on people give this film a break. The one thing I liked about it was......... Sorry, still thinking. Oh yeah!!!! When John Wayne came and shot up the the bad guys. Oh, sorry, wrong movie, I was thinking of a better quality film. Let me see now, I'm still trying to defend it. Oh yeah, the chick that was from Clueless was in it. Don't put down Stacy Dash. I mean, we all make mistakes. But boy, Stacy, you made a dooooosie.

Hey, one thing that has never been done in a western, even an all female cast, they actually hung a woman from the gallows. That might be a western first. Even though her neck should have been broken and she survived the ordeal, still, you've got to give the director some effort for trying a western first. Also, I've never seen a woman lynched from a horse in any western, although that didn't happen in this movie, I just thought I would give the director another idea for Gang Of Roses#2, which should be made right after Ed Wood's Bride Of The Monster #2. Maybe that was what the makers of this film were going for. Orginality, especially with an all African woman cast and an oriental cowgirl.

Heeey, if the makers of Gang Of Roses want to make a sequel to this mess, you could have such slang like, "Hey, don't you be takin about my homegirls" and "talk to the hand, baby, talk to the hand." You could also have a surfer dude type deputy marshal that says things like, "That gunfight was TOTALLY RAD man, totally." You know things like that.


text: Wie? Wat? Waar? Wanneer? Waarom? Het acteerwerk was verschrikkelijk. Heel robotachtig, ingestudeerd. Ik heb alle acteurs in deze film in betere rollen gezien. Het scenario was heel elementair. Tegen het eind van de film was de verhaallijn al vastgeroest. En Jeane Claude LaMarre zou ook vastgeroest moeten zijn. Zodat hij nooit meer een poging zou doen om een andere film te schrijven/regisseren.

text_en: Who? What? Where? When? Why? The acting was terrible. Very robotic, rehearsed. I have seen all of the actors in this film in better roles. The screenplay was very elementary. By the end of this film, the story line was tied up. And Jeane Claude LaMarre should be tied up, too. So that he never attempts to write/direct another film.


text:
Sistas in die hoodie. Op zoek naar wraak en blingbling. Alleen is die hoodie aan het eind van de negentiende eeuw een wilde westelijke stad. Ik kan me geen westerns zoals deze herinneren toen ik opgroeide. Wat zou Randolph Scott zeggen? Als hij Lil' Kim zag, zou hij misschien zeggen: 'Oké! Ik moet toegeven dat ik dit alleen maar heb opgezet om haar te zien. Kale middenrifjes en laag uitgesneden blouses zijn niet het hoofdbestanddeel van de gebruikelijke cowboyfilm, maar dit zijn de cowgirls, en die zijn prima.'
Nou, ga hier niet op zoek naar een groot verhaal, en de gebruikelijke dingen uit de gettomisdaaddrama's spelen zich af in een andere omgeving. En wanneer heb je John Wayne voor het laatst iemand 'Dawg' horen noemen? En ik kan me niet herinneren dat de gebroeders Earp elkaar omhelsden en zoenden voordat ze naar de OK Corral marcheerden.
Ik kijk dit op BET, dus ik heb de actie gemist die het een R-status heeft gegeven, maar ik betwijfel of ik de dvd zal kopen om hem te zien, tenzij ik er zeker van kan zijn dat het Lil' Kim in die actie was.

text_en:
Sistas in da hood. Looking for revenge and bling bling. Except da hood is a wild west town in the late 1800s. I do not remember any westerns like this when I was growing up. What would Randolph Scott say? If he saw Lil' Kim, he might say, "Alright! I have to admit that I tuned into this just to see her. Bare midriffs and low cut blouses are not the staple of the usual cowboy flick, but these are the cowgirls, and they are fine.

Now, don't go looking for any major story here, and the usual stuff of ghetto crime drama are here in a different setting. And, when's the last time you heard John Wayne call someone, "Dawg"? And, I don't remember the Earp brothers hugging and kissing before they marched to the OK Corral.

I watch this on BET, so I missed the action that got it an R rating, but I doubt if I will buy the DVD to see it unless I can be assured it was Lil' Kim in that action.


text:
Ik had het kunnen weten toen ik naar de doos in de videotheek keek en Lisa Raye zag <0xE2><0x80><0x93> voor mij is ze de vrouwelijke Ernie Hudson A.K.A. 'Le Kiss of Death' voor _ANY_ -film. Het staat bijna _garant_ dat de film slecht zal zijn (bijvoorbeeld Congo) als Hudson erin voorkomt (met uitzondering van de Ghostbusters, die opzettelijk kitscherig en slecht waren). Ondanks mijn intuïtie en het feit dat ik net _Civil Brand_ had gezien, nog zo'n filmische 'tour de force' met Lisa Raye in de hoofdrol, huurde ik hem toch. Per slot van rekening negeerde ik mijn 'Hudson-instinct' op OZ en keek ik uiteindelijk naar een heel goede serie, dus ik dacht dat ik deze film een kans moest geven. Als je van slechte films houdt, moet je deze beslist zien! Dit moet de meest onbedoeld grappige film zijn die ik in lange tijd heb gezien. De plot is vrij simpel: Racheals (Monica Calhoun) zus wordt vermoord door een bende struikrovers (geïnfiltreerd door Bobby Brown!) en net als in veel andere actiefilms bindt ze haar wapens voor de laatste keer om en zweert ze de dood van haar zus te wreken. Om dat te doen, roept ze de Bende van Rozen weer bij elkaar (naar verluidt gebaseerd op een waargebeurd verhaal over een vrouwelijke bende) en gaan ze op wraak uit. Onderweg komt er een subplot of zoiets over goud dat in de stad begraven zou kunnen liggen. Een van de leuke dingen die ik over deze film wil zeggen, is dat de sterren voor zover ik het kon zien zelf ook meededen en dat ze er geweldig uitzagen in galop.
De grappigste (albies onbedoeld grappige) scènes? Kijk naar wanneer ze het personage van Stacy Dash introduceren of wanneer Calhouns personage haar gelofte intrekt om haar revolvers niet in te pakken (vervuld met een gebalde vuist naar de hemel) of Lil' Kims personage dat grapjes maakt over het personage van Lisa Raye of het personage van Stacy Dash dat wordt vermoord of Lil' Kims personage dat het personage van Lisa Raye overhaalt om zich weer bij de bende aan te sluiten of de Asian Chick of het personage van Macy Grey dat zegt: 'De schuld is afbetaald' enzovoort. Ik kan me de namen van de andere personages niet eens meer herinneren omdat ik zo hard moest lachen toen ze aan me werden voorgesteld.
Als de regisseur voor parodie en breed uitgemeten komedie had gekozen, zou het een geweldige film zijn geweest. Helaas probeert-ie hem serieus te nemen zonder eerst een presentatie te houden, een geluidsontwerp (tot z'n verdediging moet ik aanvoeren dat Hip-Hop berucht is omdat je d'r moeilijk een periode in een stuk in kunt verwerken), een decorontwerp, het schrijven van een script en het doen van historisch onderzoek (kwam het door mij, of waren dit de schoonste mensen met de witste tanden van het oude westen?) serieus te nemen. Meestal als ik een film zie die niet zo goed is, vraag ik mezelf: 'Had je het beter kunnen doen?' Dit is de eerste keer in lange tijd dat het antwoord een ondubbelzinnig 'ja' is.

text_en:
I should have known when I looked at the box in the video store and saw Lisa Raye - to me, she's the female Ernie Hudson A.K.A. "Le Kiss of Death" for *ANY* movie. Its almost *guaranteed* the movie will be bad (e.g. Congo)if Hudson is in it (with the exception of the Ghostbusters films, which were intentionally campy and bad). Despite my instincts, and the fact that I just saw Civil Brand, yet another cinematic "tour de force" starring Lisa Raye, I rented it anyway. After all, I ignored my "Hudson instinct" on OZ and ended up watching a very quality series so I figured I'd give this movie a chance.

If you are a lover of bad movies, this is a definite must see! This has got to be the most unintentionally funny movie I've seen in a loooong time. The plot is fairly straightforward: Racheal's (Monica Calhoun) sister is killed by a band of brigands (Led by Bobby Brown!) and, like many an action movie before this, she straps on her guns ONE LAST TIME and vows to avenge her sisters death. To do this, she reassembles the titular Gang of Roses (supposedly based on a true story of a female gang) and they go out and exact revenge and, along the way, there's some subplot or something or other about some gold that might be buried in the town. One nice thing I will say about this movie is that from what I could tell, the stars did their own riding and they looked GREAT galloping.

The funniest (albiet unintentionally funny) scenes? Look for when they introduce Stacy Dash's character or when Calhoun's character rescinds her vow not to strap on her guns (replete with a clenched fisted cry to the heavens) or Lil' Kim's character joking with Lisa Raye's character or Stacy Dash's character being killed or Lil' Kim's character convincing Lisa Raye's character to rejoin the gang or the Asian Chick or Macy Grey's character talking bout "The debt is paid", etc. With the exception of Calhoun's Racheal and Bobby Brown's Left-Eye, I can't even remember the names of the other characters cuz I was laughing so hard when they were introduced.

If the director had gone for parody and broad comedy this would have been a great movie. Unfortunately, he tries to take it seriously seemingly without first taking exposition, sound design (in his defense, Hip-Hop is notoriously difficult to work into a period piece), set design, script writing nor period historical research (was it me,or were these the cleanest people with the whitest teeth in the old west?) seriously. Usually when I see a movie that's not so good, I ask myself "Could you have done any better?" This is the first time in a long time where the answer is an unequivocal "YES!"


text:
Hmm, Hip Hop-muziek bij een western uit die tijd. Moderne uitdrukkingen als 'cool' en te veel andere om bij te houden. 'The sistahs are in tha house'??? French manicure nagels op hardrijdende meisjes. Microfoonpakjes duidelijk zichtbaar op Li'l Kims rug. Ik kan gewoon niet doorgaan met de litanie van fouten die de regisseur en de redacteuren hebben gemaakt.
Het acteerwerk is niet zo slecht als ik het ooit heb gezien. De vrouwen deden het goed genoeg met een slecht script.
Het was vreemd om Louis Mandylor te horen praten met zijn geboorte-accent.
De meisjes zijn prachtig. De kostuums zijn fantastisch, al zijn ze volkomen onjuist. Ik kan gewoon niet geloven dat ze iets wat een geweldig verhaal had kunnen zijn zo hebben afgezwakt. Ik zou me beledigd voelen als ik moest geloven dat deze film overladen was met zoveel poeha dat hij in de binnenstad goed zou vallen.

text_en:
Hmm, Hip Hop music to a period western. Modern phrases like "cool" and too many others to keep track of. "The sistahs are in tha house"!?French manicured nails on hard riding girls. Microphone packs CLEARLY visible on Li'l Kim's back. I just can't go on with the litany of errors made by the director and editors.

The acting isn't as bad as I've ever seen. The women did well enough with a poor script.

It was weird hearing Louis Mandylor speaking in his native accent.

The girls are beautiful. The costumes fabulous albeit completely incorrect. I just can't believe they would dumb down what could have been a great story. I would feel offended to believe that this movie was loaded with such trappings that it would play well in the inner city.


text: Pathetisch is het juiste woord. Slecht acteerwerk, pathetisch script, kleffe dialogen en hiphopmuziek en mode... wat was daar in godsnaam aan de hand? De regisseur van deze film gedraagt zich net zo slecht als de film die hij heeft gemaakt. Als iemand de tijd en moeite had genomen om de hele film te herzien, had hij misschien een kans gemaakt. Ik durf te wedden dat de studio's nog steeds proberen uit te vogelen hoe ze het zo kunnen verknallen.<br />Het allerbeste aan deze film was Stacey Dash... die Aziatische griet was ook niet zo slecht. Die meiden hadden de hele film bij zich. Als zij er niet waren geweest, zou ik mijn exemplaar van deze film hebben vernietigd. Als iemand dit nog niet heeft gezien en op het idee is gekomen, verspil je tijd dan niet... je zult er later alleen maar spijt van krijgen.

text_en:
Pathetic is the word. Bad acting, pathetic script, cheezy dialog and hip hop music & fashion...what the hell was up with that? The directer of this movie acts as bad as the movie he made. If someone would have taken some time and effort to rework the whole thing, it may of had a chance. Bet the studios are still trying figure out how they could screw up up so badly.

The absolute best thing about this movie was Stacey Dash...the Asian chick wasn't too bad neither. These too gals carried the whole movie. If it weren't for them I would have destroyed my copy of this movie.

If any of those who have not seen this yet and had a notion to, don't waste your time...you'll only regret it later.


text: Wacht, laat me raden... ze gooiden de film weg en bewaarden de opnamen. Weet je, deze film had opgenomen kunnen zijn in een achterafsteegje in New York. De 'Gangster Bangster', denk ik. Gangster Rap, Designer-gangsterkleding, inclusief de hoofddoek die op de een of andere manier van de nek naar het hoofd werd verplaatst om het te beschermen tegen de stofstormen. Ik denk dat het was om het hoofd te beschermen tegen de hitte die door de K-Mart-petten werd gefilterd. 'Een goedkoop huurrijtuigje', schijnt het, verschafte de paarden. De enige slaapkamerscène waarin het meisje praatte en de man haar woorden nadeed... Ik dacht dat hij praatte. Weet je, als je deze film ziet, bevestigt dat alleen maar dat het niet meer om het acteren gaat... het gaat om het uiterlijk en zo.' 'Het gaat niet om het geld. Daar kan die film niet veel mee te maken hebben gehad. Nou ja, al met al denk ik dat deze film de allerslechtste is die ooit is gemaakt. Nog één ding: waar was Ice T? Is hij eindelijk bij Oprah geweest?'

text_en: Wait, don't tell me... they threw out the movie and kept the out takes. You know, This movie could have been shot in a back alley in New York. The "Gangster Bangster" I guess. Gangster Rap, Designer gangster duster clothes including the kerchief which somehow got moved from the neck for protection from the dust storms to the head. I guess it was to protect the head from the heat filtering through the K-Mart hats. "Budget rent-a-horsie", it seems, supplied the horsies. The one bedroom scene where the girl was talking and the guy was mouthing her words.... I though it was him talking. You know, watching this movie just confirms that, it isn't about the acting anymore... its about looks and it's about the money. Couldn't have been too much of that where this movie is concerned. Well, all in all, I think that this movie will go down as the all time worst movie ever made. Just one more thing though, where was Ice T? Did he finally get to go on Oprah?


text:
Hoe is het mogelijk dat er zo'n slechte film gemaakt kan worden. Slecht acteerwerk. Slecht script. Gewoon een g<0xC3><0xAA>nante vertoning. Dit is gewoon het ene na het andere slechte cliché.
Deze film heeft zelfs een paar grote namen in de hoofdrol. Helaas zijn het zangers en geen acteurs.
Deze film heeft nauwelijks geld verdiend, en dat heeft een goede reden. De aantrekkingskracht van zwarte cowboyfilms is er gewoon niet. Het is jammer dat ze geen goed verhaal te vertellen hadden.
Deze film heeft inderdaad een paar grote namen in de hoofdrol. Helaas zijn het zangers en geen acteurs.
Deze film heeft nauwelijks geld verdiend, en dat heeft een goede reden. De aantrekkingskracht van zwarte cowboyfilms is er gewoon niet. Het is jammer dat ze dat niet hebben gedaan.' Ik heb geen goed verhaal te vertellen.

text_en:
How is it possible that a movie this bad can be made. Bad acting. Bad script. Just an embarrassment all around. This is just one bad cliché after another.

This movie actually has some big name stars in it. Unfortunately they're singers and not actors.

This movie made hardly any money for a good reason. The appeal of black cowboy movies just isn't there. It's a shame they didn't have a good story to tell.

This movie actually has some big name stars in it. Unfortunately they're singers and not actors.

This movie made hardly any money for a good reason. The appeal of black cowboy movies just isn't there. It's a shame they didn't have a good story to tell.


text: Eerlijk gezegd heb ik niet zoveel westerns gezien, maar ik heb genoeg gezien om te weten wat een goede is. Dit is verreweg de slechtste western van vandaag de dag. Om te beginnen zijn daar de zwarte mensen in het wilde westen. Kom nou! Wie had ooit gedacht dat dit een coole western zou kunnen zijn waar iedereen gek op zou zijn, was lichtelijk, nee nee, volslagen achterlijk! Ten tweede waren vrouwen in die tijd vooral zwarte vrouwen niet geneigd om wapens te dragen of te gebruiken. Ten derde, wat heeft dat Aziatische grietje dat perfect Engels spreekt? Als de setting western is, is Azië niet waar je heen gaat. Ten slotte, dat boosaardige homoseksuele grietje was te veel van het goede, de film was vanaf het begin waardeloos. Begrijp me niet verkeerd, ik...' Ik ben niet racistisch of blank dus word niet kwaad als je dit leest maar deze film, deze film is de slechtste voorstelling van zwarte mensen die ik ooit heb gezien!

text_en: To be completely honest,I haven't seen that many western films but I've seen enough to know what a good one is.This by far the worst western on the planet today.First off there black people in the wild west? Come on! Who ever thought that this could be a cool off the wall movie that everyone would love were slightly, no no, completely retarded!Secondly in that day and age women especially black women were not prone to be carrying and or using guns.Thirdly whats with the Asian chick speaking perfect English? If the setting is western,Asia isn't where your going. Finally,the evil gay chick was too much the movie was just crap from the beginning.Now don't get me wrong I'm not racist or white either so don't get ticked after reading this but this movie,this movie is the worst presentation of black people I have ever seen!


text: Sommige mensen hebben deze film bewust niet uitgezonden omdat ze twijfelen aan de geloofwaardigheid van zwarte mensen in het oude Westen, Aziatische mensen in het oude Westen of vrouwen met wapens in het oude Westen. Verman je en lees een boek. Er waren vrij veel Aziaten (Chinezen), er waren vrij veel zwarten (vrijgezellen) en iedereen buiten de niet-joodse klasse had gemakkelijk toegang tot wapens; het is het tweede amendement dat je kent. En wat het gebruik van de moderne taal betreft, geen van die westerse mensen is nostalgisch geworden over de daadwerkelijk gebruikte taal die consistent was met de beschreven periode. Amerikanen hadden verschillende accenten, gebruikten verschillende stembuigingen, spraken in een heel ander tempo en gebruikten een heleboel woorden en uitdrukkingen die tegenwoordig onherkenbaar zouden zijn. Geef de historische onnauwkeurigheid niet de schuld van het feit dat je het gewoon niet begreep. Wees eerlijk. Misschien voel je je gewoon niet op je gemak met wat je ziet.

text_en: Some people have made a point of dissing this movie because they question the plausibility of black people in the Old West, Asian people in the Old West or women with guns in the Old West period. Get a grip and read a book. There were quite a few Asians (Chinese), there were quite a few blacks (freedmen) and everybody outside of the gentile class had ready access to guns; it is the second amendment you know. And as far as the use of modern language goes, none of those Westerns people have waxed nostalgic about actually used language that was consistent with the era depicted. Americans had different accents, used different inflections, spoke at a very different pace and used plenty of words and phrases that would be unrecognizable today. Don't blame historical inaccuracy for the fact that you just didn't dig it. Be honest. Maybe you're just uncomfortable with what you're seeing.


text:
Mario Van Peebles komt nog geen vijf seconden in beeld. Glenn Plummer komt iets langer in beeld, maar dat zijn allemaal dames. Stacey Dash en Lisa Raye hebben betere projecten gedaan. Bobby Brown zit te grijnzen en te grijnzen in zijn korte tijd op het scherm. Dit is hoe het is opgezet... Vijf stoere vrouwen die schieten en verliefd zijn op het Wilde Westen. Vier zwart en één Aziatisch. O, en Lil Kim is een stoere pratende hartenbreker en Marie Matiko kan de vredelievende randmarkt aanboren. We kunnen het schieten voor minder dan vijftien miljoen. Rechtstreeks op de video en we verdubbelen of verdriedubbelen waarschijnlijk onze dollars.
Greenlight die puppy.
Je hebt'm, baas.

text_en:
Mario Van Peebles pops up for less than a five second cameo. Glenn Plummer shows up a little longer but its a ladies show all the way. Stacey Dash and Lisa Raye have been in better projects. Bobby Brown leers and mugs through his little time on screen. This is how it was pitched...Five tough women shootin' and lovin' in the Wild Wild West. Four black and one Asian. Oh and Lil' Kim is a tough talking' heartbreaker and Marie Matiko can bring in the pacific rim market. We can shoot it for less than 15 million. Straight to video and we'll double but more likely triple our dollars.

Greenlight that puppy.

You got it boss.


text: Dit doet de blues geen recht. Het begint slecht met beelden van de ruimtesonde en Blind Willie McTell (of was het Blind Lemon Jefferson? In elk geval iemand die blind was) die ons uit de ruimte (?) het levensverhaal van verschillende bluesmuzikanten vertelt. Hoe komisch het ook is, dit zou wel eens het meest interessante deel van deze documentaire kunnen zijn. Naderhand is er alleen nog maar te zien hoe acteurs incompetent de klassieke melodieën zingen, in zwart-witbeelden uit de jaren twintig, terwijl mensen als Beck en Shemekia Copeland dezelfde liedjes daarna verkrachten. Dit is een goed middel om ons te laten zien waarom de oude bluesgrootheden echt zo geweldig waren, maar het levert geen boeiende beelden op. Er is hier nauwelijks iets dat het maken van een film en niet van een radioprogramma rechtvaardigt. Niemand zou gedwongen moeten worden om deze slecht uitgevoerde heropvoeringen te zien. Het is jammer voor Wenders, Scorsese en vooral voor de Blues. Vermijd ze ten koste van alles.

text_en: This really doesn't do the blues justice. It starts out badly with images from the voyager probe and Blind Willie McTell (or was it Blind Lemon Jefferson? Someone blind anyway) apparently narrating from outer space (?) and telling us the life stories of various blues musicians. Corny as it is, this might be the visually most interesting part of this documentary. Afterwards the only thing to see is actors incompetently mouthing the classic tunes, filmed in fake 20s black and white intercut with the likes of Beck and Shemekia Copeland raping the same songs afterwards. This is a good device to show us why the old Blues greats were really so great, but it doesn't make for compelling viewing. There is hardly anything in here that could justify making it a film and not a radio play. Nobody should be forced to see these badly done reenactments. It's a shame for Wenders, Scorsese and especially for the Blues. Avoid at all costs.


text: Deze film is een grote teleurstelling. Niet alleen omdat Wenders slechts een zeer beperkt spectrum van bluesmuziek ten gehore brengt, maar ook door zijn subjectieve en persoonlijke belangstelling voor delen van de muziek die hij in zijn films gebruikt. Het enige hoogtepunt van de film is het interview met een Zweeds stel dat bevriend raakte met J.B. Lenoir en zowel hun eigen video-opnamen als hun verhalen laat zien. Wenders' inleiding van het filmische onderwerp begint heel interessant <0xE2><0x80><0x93> hij zinspeelt op de wereldcultuur (of eigenlijk de Amerikaanse cultuur) die door de ruimte reist, maar zijn beperkte kijk op het thema en de noch grappige, noch uiterst fascinerende reproductie van verhalen uit de jaren dertig maken deze film tot een slaapmiddel. Gaap. Ik had meer van hem verwacht.

text_en: This film is deeply disappointing. Not only that Wenders only displays a very limited musical spectrum of Blues, it is his subjective and personal interest in parts of the music he brings on film that make watching and listening absolutely boring. The only highlight of the movie is the interview of a Swedish couple who were befriended with J.B. Lenoir and show their private video footage as well as tell stories. Wenders's introduction of the filmic topic starts off quite interestingly - alluding to world's culture (or actually, American culture) traveling in space, but his limited looks on the theme as well as the neither funny nor utterly fascinating reproduction of stories from the 30s renders this movie as a mere sleeping aid. Yawn. I had expected more of him.


text: Het kijken naar deze film is eigenlijk tijdverspilling, want de boegbeelden op de schepen doen het beter dan de mensen. Het is maar goed dat Anthony Quinn niemand anders heeft kunnen overhalen om na deze kalkoen nog andere films te regisseren.<br />Maar het heeft wel iets komisch, want Yul Brynner heeft haar, Lorne Greene heeft een niet overtuigend Frans accent en de rest van de grote namen paradeert rond in de stijl van een stripverhaal.

text_en:
Watching this film for the action is rather a waste of time, because the figureheads on the ships act better than the humans. It's a mercy that Anthony Quinn couldn't persuade anyone else to let him direct any other films after this turkey.

But it is filled with amusement value, since Yul Brynner has hair, Lorne Greene displays an unconvincing French accent, and the rest of the big names strut about in comic-book fashion.