text:
Toen de 2000's ten einde liepen, ging de geadopteerde dochter van de koning verder en kondigde met tranen in haar ogen aan dat haar show ten einde was.
Terwijl juffrouw Winfrey zat te huilen, lachte en gilde ik als een wilde indiaan uit het oude westen.
Wat doet Oprah dan? Ze neemt beroemde mensen op en zet ze in haar show. Wat voor beroemde mensen? Mensen die geleden hebben (net als zij, alleen hebben deze mensen meer verloren dan hun maagdelijkheid), mensen die gesmolten gezichten hebben gekregen (waar gebeurd), ledematen missen (waar gebeurd, zie het einde van de paragraaf), en mishandeld zijn door de echtgenoot (te veel om te tellen). En op de een of andere manier komen ze in de show en vertellen ze hun verhaal, alsof wij dat ook hebben gedaan. Ik heb het al tonnen en tonnen keren gehoord ('Bethany Hamilton, ik heb je verhaal over het verlies van een arm aan een haai al vanaf de eerste dag gehoord, en dat was op 31 oktober 2003. Je gaat me toch niet vertellen dat je geen wrok koestert?') Maar het belangrijkste item bij Oprah was waarschijnlijk het interview met Michael Jackson in 1993, nadat hij ervan was beschuldigd een kinderlokker te zijn. Helaas is Mr. Jackson sindsdien overleden, maar dat ene programma ging over Michaels privéleven, iets waar toentertijd niet veel mensen van wisten.
De echte invloed van Oprah komt van vrouwen van middelbare leeftijd en voetbalmoeders. Ze schijnen soms te denken dat ze een soort persoonlijke Jezus is. maar het enige wat ik in Oprah zie is een of andere grote gettodame die het ver heeft geschopt, en ze loopt alleen maar op te scheppen hoe rijk ze is.
Ik ben blij dat er binnenkort een eind komt aan haar shows. We hebben betere tv-programma's nodig.

text_en:
As the 2000's came to a close, king Kong's adopted daughter went ahead and made a tearful announcement her show as coming to an end.

While Miss Winfrey was tearing up, i was laughing and screaming like a wild Indian from the old west.

So what does Oprah do? she takes famous people, and puts them on her show. what kind of famous people? people who've suffered (just like her, except these people have lost more than their virginity) they've suffered melted faces (true story), missing limbs (True story, see end of paragraph), and spousal abuse (too many to count). and somehow they come on the show and tell their story, as if we haven't heard it before tons and tons of times (Bethany Hamilton, i've heard your tale about losing an arm to a shark since day one, which was October 31st, 2003. don't tell me you have no hard feelings.) But the biggest thing probably on Oprah was Michael Jackson's interview in 1993, after being accused of being a child molester. sadly, Mr. Jackson has since passed away. but that one particular show told about Michael's personal life, something not many people knew about at the time.

Oprah's Real influence comes from middle aged women and soccer moms. They seem to think she's like a personal Jesus sometimes. but all i see in Oprah is some big ghetto lady who made it big, and she's just showing off how rich she is.

I'm glad her shows going to end soon. we need better television programs.


text: Guy de Maupassant was een romanschrijver die een roman schreef over een man, een arme man, zonder enige morele kwaliteiten. Hij wilde alleen maar succes hebben in een samenleving waar alle mensen, de politici, de zakenlieden, de journalisten, de vrouwen, corrupt zijn. De enige koning is MONEY. De Maupassant-held, Charles Forestier, stijgt steeds hoger op de maatschappelijke ladder dankzij zijn verleidingstruc. Hij is verliefd op alle vrouwen die hem konden helpen om de maatschappelijke ladder te beklimmen. Aan het eind van de roman trouwt hij met de dochter van de grootste dagbladeigenaar, in de grootste kerk van Parijs: 'La Madeleine'. 'Le Tout Paris' is daar. Hij heeft een fortuin en nog meer, hij zal lid van het parlement worden en later minister. De 'zinloze' vrouwen vallen buiten zijn gezichtsveld, maar hij houdt altijd contact met de mooie en nuttige vrouwen. Het schilderij 'De particuliere eigendommen van BEL AMI' is een verhaal over MORALITEIT. Het is alles, maar geen verhaal in de zin van de Maupassant.

text_en: Guy de Maupassant was a novelist who wrote a novel about a man, a poor man, without any moral qualities. He only wanted to success in a society where all the people, the politic men, the businessmen, the journalists, the women are corrupt. The only king is MONEY. The Maupassant hero, Charles Forestier is going higher and higher in the society scale thanks to his seduction poser. He is in love with all the women who could help him in his action to climb the society stapes. At the end of the novel, he married himself with the biggest daily paper owner's daughter, in the greatest church of Paris : "La Madeleine". "Le Tout Paris" is there. He has a fortune and more, he will become a member of Parliament and later a Minister. The "useless" women are out of his view, but he is always keeping in touch with the pretty and the usefull women. The picture "THE PRIVATE AFFAIRS OF BEL AMI" is a story of MORALITY. It is everything, but not a story in the Maupassant idea. Why had they put "BEL AMI" in its title ?


text: Uit de afgeleefde gelederen van het toch al oververzadigde subgenre 'Hillybilly Horror' komt dit treurige verhaal over een gezin op vakantie dat wordt geterroriseerd door inteeltboeren. Klinkt dat bekend? Nou, dat zou het zeker moeten doen bij iemand die ook maar een beetje verstand heeft van het horrorgenre. Dit is absoluut nieuw. De film lijkt er genoegen mee te nemen om alle oude versleten clichés te recyclen (misvormde boerenkinkels, een vredig gezin dat als puntje bij paaltje komt in een stel met vuurwapens zwaaiende moordenaars verandert, de opstandige dochter, de enige 'freak' die goed van hart is et cetera...), maar doet zelfs dat halfslachtig genoeg om dit tot een volslagen tijdverspilling te maken. eerder in zijn carrière, wat inderdaad een nogal ironisch voorteken was.

text_en:
From the decrepit ranks of the already over-saturated 'Hillybilly Horror' sub-genre comes this woeful tale of a vacationing family terrorized by inbred rednecks. Sound familiar? Well it most definitely should to anyone with even a cursory knowledge of the horror genre. There is absolutely new here. The film seems content to recycle all thee old worn out clichés (deformed hicks, a peaceful family turned gun-toting killers when push comes to show, the rebellious daughter, the one 'freak' who's good at heart, etcetera...), but does even that half-heartedly enough to make this an utter waste of time. This is forgettable dreck, but humorously enough lead J.D. Hart once starred in a movie called "Films that Suck" earlier in his career, quite an ironic omen indeed.

My Grade: D-


text:
Een gezin dat op zoek is naar wat oude attracties langs de weg om in het koffietafelboek van de vader op te nemen, stuit op een stokoude, aftandse freakshow die wordt geleid door een excentrieke eenogige man. Als het gezinsbusje bij het verlaten van de show instort, zijn ze gedwongen te verblijven in een bijna verlaten viskamp dat tientallen jaren eerder de locatie was van een ontsnapping uit de gevangenis.
Er zijn veel films geweest in de subgenre van horror over freaks, variërend van Tod Brownings geliefde 'Freaks' (1932) tot Alex Winters hilarische 'Freaked' (1993). Dat zijn allebei klassieke films (of binnenkort 'Freaked'). 'Side Sho' zal dat echter nooit worden. En als het ooit de status van klassieke film zal bereiken... nou, dan zal het een duidelijke aanwijzing zijn voor de droeve staat van ons genre. Van het belachelijk slechte openingsnummer tot de zeventienjarige dochter die duidelijk ouder is dan haar biologische moeder, had deze film niet veel om het op te baseren. Het schrijven was onder de maat, maar niet helemaal afschuwelijk... alleen maar saai. De regie was slecht en de zeldzame freakeffecten waren behoorlijk afgrijselijk en ongelooflijk. Het acteerwerk was abominabel en de casting was nog erger. Iedereen die de leeftijden van deze twee tieners uit het kamp zou geloven, zou denken dat ze al heel lang geen tiener meer hadden ontmoet. Er was verre van genoeg bloed & geweld om het gebrek aan andere kwaliteiten te compenseren. Vergeet niet de laatste vechtscènes te noemen die, eerlijk gezegd, een van de ergste waren die ik ooit in een film heb gezien. Over het geheel genomen is dit een gemakkelijk te vergeten en slecht gemaakte horrorfilm die het verdient om op de bodem van de vuilnisbak te worden gegooid.
Einde vonnis: 2,5/10.

text_en:
A family looking for some old roadside attractions to include in the father's coffee-table book come across an ancient, decrepit old freak show run by an eccentric one-eyed man. When their family van breaks down upon leaving the sideshow, they're forced to stay at a nearly abandoned fishing camp that was the site of a prison break decades prior.

There have been many films in the 'freak' subgenre of horror, ranging from Tod Browning's beloved 'Freaks' (1932) to Alex Winter's hilarious 'Freaked' (1993). Those are both classics (or soon-to-be with 'Freaked'). 'Side Sho,' however, never will be. And if it ever does reach classic status. . . well, it will be an obvious clue to the sad state of our genre. From the ridiculously bad opening song to the 17-year-old daughter that's obviously older than her natural mother, this film did not have much going for it. The writing was subpar, but not completely awful. . . just boring. The direction was poor, and the rare freak effects were pretty horrendous and unbelievable. The acting was abysmal and the casting was even worse. Anyone who would believe the ages of these two camp-age teenagers must not have met a teenager in a long, long time. There was far from enough gore & violence to make up for the lack of any other quality. . . and when there was a bit of violence, it was not well done at all. And, I can't forget to mention the ending fight scenes which were, with all honesty, some of the worst I've ever, ever seen in a film. Overall, this is an easily forgettable and poorly made horror film that deserves to be left alone at the bottom of the dollar bin.

Final verdict: 2.5/10.


text: Na 30 seconden besef je al dat er geen echt budget was voor dit goedkope namaakwerk. Het verhaal is ontleend aan grote films als 'Texas Chainsaw Massacre' en 'Hills have Eyes'. Ik hou van dat soort films, ook al zijn ze goed nagesynchroniseerd (Verkeerde Afslag, Timber Falls, Carver).<br />Maar 'Side Sho' is moeilijk om naar te kijken: de acteurs zijn echt slecht, de dialogen zijn goedkoop en de muziek is stom en totaal misplaatst. Het kan je helemaal niet schelen wat er met de personages gebeurt. De zogenaamde slechteriken zijn ook helemaal niet interessant en nogal stereotiep. Dus hoe zit het met het bloed en het geronnen bloed? Nou, dat is er wel, hoewel het nogal goedkoop is en de handeling heel slecht wordt uitgevoerd. 2 Punten, alleen voor het bloed en het geronnen bloed maar begrijp wel dat dit nauwelijks een blik waard is, zelfs niet voor de bloedhonden.

text_en:
After 30 seconds, you already realize that there was no real budget for this cheap knock-off. The story is taken from great movies like "Texas Chainsaw Massacre" and "Hills have Eyes". I like those kind of movies, even if they're duplicated well (Wrong Turn, Timber Falls, Carver).

But "Side Sho" is hard to watch: the actors are really bad, the dialogue is cheesy and the music is stupid and totally misplaced. You do not care at all what happens to the characters. The so-called bad guys are also not interesting at all and rather stereotypical. So how about the blood and gore ? Well there is some, although it is rather cheap and the action is executed very poorly. 2 Points, just for the gore and blood but do understand that this is hardly worth a look, even for the gore-hounds..


text:
Toch nog een film over een groep niet al te intelligente individuen op een reis die van hun oorspronkelijke reisroute afdwalen om een kortere weg te nemen of, in dit geval, om een vervallen kermisattractie te bezoeken. Het resultaat is, zoals te verwachten was, helemaal niet goed, aangezien deze kermisattractie het huis is van een stel gestoorde, ongehuwde bewoners die jaren eerder uit de gevangenis waren ontsnapt. De vader, die kennelijk beroepsfotograaf is, MOET gewoon stoppen om foto's van het huis te maken, om vervolgens te ontdekken dat het nog steeds bewoond is. De verschillende leden van het gezin gaan op pad om de verschillende attracties te bekijken, maar worden afgeschrikt. Ze denken dat ze veilig op weg zijn, maar dan explodeert de band van de bus (verrassing! ), hen achterlatend om hun toevlucht te zoeken in de kleine stad, die, zoals we ontdekken, uitsluitend door de freaks wordt bewoond (verrassing!).
Deze film verloopt zoals verwacht, waarbij het gezin door de freaks wordt achtervolgd en vermoord. Er is een paar keer teruggevochten op de gezinnen, maar die behoren waarschijnlijk tot de slechtste scènes van de film, omdat ze slecht zijn uitgevoerd. Er is hier niets wat ook maar in de verste verte origineel is, tenzij je de volkomen ongepaste soundtrack meetelt die wordt afgespeeld tijdens bepaalde scènes die de sfeer en de stemming van de film volledig verpesten. De acteerprestaties zijn ongeveer net zo slecht als ik ze in lange tijd heb gezien (het is behoorlijk slecht als je cast wordt overtroefd door de cast van 'Camp Blood'). De special effects zijn waardeloos en door het einde kreeg ik zin om mijn televisie kapot te slaan.
Maar ondanks alle negatieve dingen genoot ik toch een beetje van deze film. Hij heeft beslist een 'zo slecht dat het goed is'-uitstraling. Ik heb de hele film uitgekeken en werd zelfs aangenaam vermaakt toen ik eenmaal de belachelijk clichématige plot, het afschuwelijke acteerwerk en de smakeloze special effects achter de rug had. Hoewel ik me door het einde bedrogen en boos voelde, vooral omdat de film om te beginnen al niet zo geweldig is en het einde de hele film zinloos maakt.
Het komt erop neer dat ik een lijst kan maken van talloze films die je, als je ze hebt gezien, ook dit hebt gezien. Het verschil is dat de meeste van die films beter zijn. Hoewel het geen complete verspilling is, is deze film behoorlijk slecht en in de verste verte niet eng.

Mijn graad: D.

text_en:
Yet ANOTHER movie about a group of less-than-intelligent individuals on a road trip who wander off their original travel route for either a short-cut or, in this case, to visit a run-down side show attraction. The results, as expected, are not at all good, as this particular side show is home to a bunch of lunatic, in-bred residents who were escaped prison inmates from years before. The father, who is apparently a professionally photographer, just HAS to stop and take pictures of the place, only to find that it still inhabited. The various members of the family wander off to view the various attractions, only to be scared away. Thinking they made it safely on their way, the van tire explodes (surprise!), leaving them to seek refuge and accommodations in the small town, which we find out is inhabited solely by the freaks (surprise!).

This film plays out as expected, with the family being stalked and killed by the freaks. There is some fighting back on the families part, but these are probably among the worst scenes in the film, as they are badly executed. There is nothing remotely original here, unless you count the totally inappropriate soundtrack that is played during particular scenes that completely ruins the atmosphere and mood of the film. The acting is about as bad as I have seen in quite some time by everyone involved (it is pretty bad when your cast is out-acted by the cast of "Camp Blood). The special effects are lousy and the ending made me want to punch my television.

Still, though, despite all the negatives, I somewhat enjoyed this film. It definitely has a "so bad it's good" vibe to it. I made it through the entire movie and was even pleasantly entertained once I got past the ridiculously clichéd plot, terrible acting, and cheesy special effects. Though the ending left me feeling cheated and angry, particularly because the film is not that great to begin with and the ending makes the entire film pointless.

Bottom line, I can list countless films that if you have seen them, you have seen this. The difference is most of those film are better. Though not a complete waste, this film is pretty bad and not remotely scary.

My Grade: D


text:
'Fred Claus' verhindert op de een of andere manier dat 'The Santa Clause' van dit jaar wordt, door in elk geval iets amusanter te zijn dan die starrer van Tim Allen, maar dat betekent niet dat de film genoeg te bieden heeft om een reisje naar de bioscoop waard te zijn.
Als het om vakantiefilms gaat, zijn ze gekunsteld en sentimenteel. Maar als 'Fred Claus', die er prat op gaat dat hij David Dobkin ('Shanghai Knights', 'The Wedding Crashers') aan het roer heeft, bevat bijna geen echt grappig moment, terwijl het onhandig de grens tussen een lomp voertuig van Vince Vaughn en een wazige kerstfilm overschrijdt. Uiteindelijk komt er van beide niet veel terecht. En met een bezetting die bestaat uit Paul Giamatti, Kevin Spacey, Rachel Weisz en Kathy Bates, wordt je des te meer teleurgesteld.

Vaughn speelt Fred, Nicks (Giamatti) oudere en van hem vervreemde broer, die hem en hun ouders (Bates en Trevor Peacock) ooit in de steek heeft gelaten nadat hij er genoeg van had gekregen dat zijn ouders zijn jongere broer voortrokken. Nick groeit op tot kerstman (en zoals de voice-over ons vertelt, bevriest de tijd jou en je familie als je een heilige wordt), terwijl Fred een door de kerstvakantie geharde repo-man in Chicago wordt die er moeite mee heeft zich de verjaardag van zijn vriendin Wanda (Weisz) te herinneren. Hij heeft problemen met de wet en moest zijn jongere broer bellen (die er griezelig genoeg minstens tien jaar ouder uitziet dan hij) om hem uit de gevangenis te krijgen. Nick is het ermee eens, maar alleen als Fred meehelpt met het speelgoedverpakken op de Noordpool. Fred stemt schoorvoetend toe, maar zijn cynisme botst met de kerstman en de eeuwig opgewekte aard van de elfen, zelfs als een efficiëntie-expert (Spacey) de speelgoedfabrieken controleert, maar al te graag bereid om de hele arctische fabrieken te laten sluiten als de zaken mislopen.
De film heeft, zoals gezegd, zijn momenten, maar de gecapitonneerde looptijd rekt ze uit. Daartussenin liggen stapels clichés uit kerstfilms die beter in, laten we zeggen, 'Elf' waren verwerkt, en de pogingen tot sentimentaliteit zijn even vertederend als de vruchtencake van vorig jaar.

Zoals gewoonlijk brengt Vaugn zijn grove charme in de strijd, maar het gecastreerde script van Dan Fogelman weerhoudt hem ervan om echt zijn ding te doen. Giamatti, onder het slechte dikke pak, brengt een leuke, oude charme in zijn iconische personage, maar helaas moet hij tweede viool spelen naast Fred. Spacey brengt zijn stoere gezicht, maar zijn rollen eindigen meestal zo saai als het maar kan.
Uiteindelijk wordt 'Fred Claus' een vergeetbare film die onderdoet voor wat degenen die erbij betrokken zijn verdienen. Natuurlijk, er zijn slechtere manieren om het seizoen in de bioscoop te beginnen, maar er zijn zeker betere manieren.

text_en:
"Fred Claus" somehow avoids becoming this year's "The Santa Clause" by at least having a bit more amusing moments than that Tim Allen starrer, but it doesn't mean that it's got enough going for it that's worth a trip to the theater.

As holiday movies go, it's contrived and sentimental. But actually, that could be the least of one's concern as "Fred Claus," boasting of having David Dobkin ("Shanghai Knights," "The Wedding Crashers") at the helm, contains virtually nary a genuinely funny moment as it clumsily treads the line between a boorish Vince Vaughn vehicle and a fuzzy Christmas film. In the end, it amounts to not much of both. And with a cast that comprises of Paul Giamatti, Kevin Spacey, Rachel Weisz, and Kathy Bates, all the more it leaves one disappointed.

Vaughn plays Fred, Nick's (Giamatti) older and estranged brother, who once upon a time, left him and their parents (Bates and Trevor Peacock) after having had enough of enduring his parents' favoritism of his younger sibling. Nick grows up to be Santa Claus (and as the voice-over tells us, time freezes on you and your family when you become a saint), while Fred becomes a Yuletide-jaded repo man in Chicago who's having a hard time remembering his girlfriend Wanda's (Weisz) birthday.

He runs in trouble with the law and had to call his younger brother (who eerily looks at least a decade older than him) to bail him out of jail. Nick agrees but only if Fred agrees to help out on the toy-wrapping business up in the North Pole. Fred reluctantly agrees but his cynicism clashes with Santa and the elves' perpetually cheery nature, even as an efficiency expert (Spacey) is checking on the toy factory operations, only too happy to have the whole Arctic operations shut down if things fail.

The film, as said, does have its moments, but the padded running length stretches them thin across its duration. In between are piles of Christmas film clichés that were handled better in, say, "Elf" and the attempts at sentimentality are as endearing as last year's fruitcake.

Vaugn, as usual, brings on his coarse charm to the table, but the neutered script of Dan Fogelman keeps him from REALLY doing his thing. Giamatti, underneath the bad fat suit, brings a jolly old charm to his iconic character, but unfortunately, has to play second fiddle to Fred. Spacey brings his game face, but his turns usually end as unfunnily vapid.

Ultimately, "Fred Claus" becomes a forgettable film that falls below what those involved in it deserve. Sure, there are worse ways to start the season at the cinema, but there are certainly far better ways.


text:
My Take: Een afgezaagde kerstkomedie. De lachsalvo's zijn afgezaagd en de talenten die erachter zitten lijken dat ook te zijn.
Ik hou net zo veel van de feestdagen als ieder ander (ook al heb ik vaak een ernstig geval van de feestdagen-blues), maar het lijkt erop dat het gewoon een dumpplek is voor een stel kerstkomedies die op elke andere dag van het jaar een slechte film zouden zijn, maar dat maakt ze niet minder pijnlijk tijdens het seizoen. Alsof we al genoeg santa claus-films hebben (we tellen er nog drie en *gulp* mee af), wie wil er nou een film over zijn broer zien? In een plot dat thuishoort in Disneys santa claus-franchise (behalve dan de af en toe grove humor en de kerstman). s 'Kleine' Helper in een kort rokje), FRED CLAUS is een hypothese die 116 minuten duurt. Goed, de Vrolijke Oude Kerstman heeft een broer, maar hoe gaat het verder?
Het is eigenlijk jammer. FRED CLAUS is gezegend met een cast die er een leuke kerstkomedie van had kunnen maken die waarschijnlijk samen met de sneeuw zal wegsmelten, maar het zou zoveel beter zijn geweest dan dit. Vince Vaughn is een typische snob, maar we hebben ons laten wijsmaken dat hij in werkelijkheid de lang verloren gewaande broer is van de nooit levende Kerstman (Paul Giamatti), die zijn goeie ouwe broer uitnodigt om op bezoek te komen. Claus (Miranda Richardson) is aarzelend, en erger nog, een efficiëntie-expert (Kevin Spacey) is gekomen om een wakend oog te houden op de Kerstman, en die van DIT staat op het punt te worden gesloten. Ha! En raad eens wie de moeder van de Kerstman speelt? Kathy Bates natuurlijk. Elizabeth Banks is de Helper Charlene van de Kerstman, John Michael Higgins is een van de elfen, en Rachel Wiesz speelt de vriendin van Fred! SI weet niet of ik de rolbezetting zou aanbevelen of zou afkraken. We hebben hier een paar bekende gezichten om een beetje kwaliteit toe te voegen, maar ze hebben veel te weinig om mee te werken.
Wat humor betreft, het beste wat FRED CLAUS zou kunnen bedenken is dat de broer van de Kerstman precies het tegenovergestelde is van wat hij is, en een grap over een dj-elf. Ik moet toegeven dat ik een paar keer heb gegiecheld toen Fred een groepstherapie bijwoonde voor beroemdhedenbroers (waar hij gezelschap kreeg van Stephen Baldwin, Roger Clinton en Frank Stallone), maar het gegiechel begint en eindigt daar. Erger nog, de film bezwijkt zelfs voor sentimentaliteit die ons 'goed moet doen' en ons een lesje moet leren over 'wat Kerstmis echt betekent'. Wat Kerstmis voor Hollywood blijkbaar betekent, is dat ze zo veel mogelijk van ons overgebleven kerstinkopengeld proberen te krijgen.
Rating: van de 5.

text_en:
My Take: A tired formula Christmas comedy. The laughs are tired and the talents behind it seem to be too.

I love the holidays as much as the next guy (even if I often have a bad case of the holiday blues), but it seems it's just being a dumping ground for a bunch of Holiday comedies that would be bad movies on any day of the year, but that doesn't make them any less painful during the season. As if we already had enough SANTA CLAUSE movies (three and *gulp* still counting), who wants to see a movie about his brother? In a plot that would be at home with Disney's SANTA CLAUSE franchise (save the occasionally crude humor and Santa's "Little" Helper wearing a short skirt), FRED CLAUS is a one-joke premise that goes on for 116 minutes. Sure, Jolly Ol' Saint Nick has a brother, but where does it go from there?

It's a shame really. FRED CLAUS is blessed with a cast that could have made it an enjoyable Christmastime comedy that will probably melt away along with the snow, but it would have been so much better than this. Vince Vaughn is your typical snob, but we are led to believe he's really the long lost brother of the never-aging Santa (Paul Giamatti), who invites his good ol' brother to visit. Mrs. Claus (Miranda Richardson) is reluctant, and worse, an efficiency expert (Kevin Spacey) has come to keep a watchful eye on Father Christmas, and his THIS close to being shut down. Hah! And guess who plays Santa's mother! Kathy Bates of course. Elizabeth Banks is Santa's Helper Charlene, John Michael Higgins is one of the elves, and Rachel Wiesz plays Fred's girlfriend! SI don't know if I'd praise the casting or to bash it. Here we have some familiar faces to add a touch of quality, but they're given way too little to work with.

As for humor, the best that FRED CLAUS could possibly come up with is Santa's brother being his exact opposite and some joke about a DJ elf. I have to admit I had a few giggles involving Fred attending a group counseling for celebrity brothers (where he is joined by Stephen Baldwin, Roger Clinton and Frank Stallone), but the giggles begin and end there. Worse still, the movie even succumbs into sentimentality that's supposed to make us "feel good" and teach us a lesson about "what Christmas really means". Apparently, what Christmas means to Hollywood is getting as much of our leftover Christmas shopping money as they can.

Rating: ** out of 5.


text:
Het is altijd moeilijk om een broer of zus te hebben die het beter doet in het leven dan jij, het is altijd een worsteling om onder die schaduw uit te komen en je niet door verbittering van je familie af te laten houden. Dus stel je voor dat je oudere broer de Kerstman is, en stel je dan voor hoe moeilijk dat moet zijn. Dat is hier het uitgangspunt.
Vince Vaughn speelt de Fred uit de televisieserie, een verbitterde loser die een hoop energie steekt in het zorgen dat mensen niet verwachten dat hun iets goeds overkomt, of dat hij zijn broer, de Kerstman (gespeeld door Paul Giamatti) te veel lof toezwaait omdat hij gewoon de op de voorgrond tredende, op roem beluste, ietwat enge kerel is voor wie Fred hem zou willen uitbeelden. En voor je het weet, heeft Fred een financiële gunst nodig en moet hij dat goedmaken door zijn broer te helpen met de aanloop naar Kerstmis. En dat leidt tot hilariteit en levenslessen.
Nou, dat is wat er zou moeten gebeuren. De werkelijkheid is dat we een kerstfilm krijgen met een paar goede momenten van Vaughns gepatenteerde snelle gepraat, een belachelijk muziekvideomoment, Kevin Spacey die een auditor speelt die erop uit is de operatie van de kerstman te sluiten (en hij is een van de zwakste slechteriken die ik in tijden heb gezien), niet genoeg van de beeldschone Elizabeth Banks in een weelderige kerstoutfit, te veel van John Michael Higgins in zijn elfenoutfit (al is hij eerlijk gezegd wel een hoogtepunt) en een film die...' Ze is te verbitterd om zich een goede seizoenskost te voelen, maar te sentimenteel in de tweede helft ervan om zich een leuke plaaggeest te voelen bij alle slechte dingen van de commercie van die tijd.
Rachel Weisz doet ook mee, net als Kathy Bates, maar het is eigenlijk niet meer dan een film voor Vaughn, en als je zijn stijl leuk vindt, zul je hier iets vinden om van te genieten. Helaas is er weinig anders dat deze seizoensstank kan aanbevelen. Afgezien van Vaughns tirades bevat het script nauwelijks iets fatsoenlijks, met uitzondering van een bijzonder goede scène over een hilarische praatgroep die met een heel specifiek probleem zit.
David Dobkin' Hij is net zo middelmatig en bezadigd als de kerstkaart van 20 pence die je naar de tante stuurt die je 10 jaar niet hebt gezien, en hij schijnt te denken dat alleen al het samenvoegen van de ingrediënten zonder een goed mengsel of een behoorlijke zorg, garant staat voor een heerlijke kerstpudding. Nee hoor, we krijgen een verbrande, saaie klont met te veel suiker erop. Vergeet dat maar en zet de hilarische elf weer op als je een geweldige, moderne kerstkomedie wilt.
Zie dit als je wilt: The Santa Clause 2, Santa Baby, The Santa Clause 3: The Escape Clause.

text_en:
It's always tough having a sibling doing better in their life than you, always a struggle to get out from under that shadow and not let bitterness keep you away from your family. So, imagine that your older brother is Santa and then imagine how tough that must be. That's the premise here.

Vince Vaughn plays the titular Fred, an embittered loser who spends a lot of his energy making sure that people don't go around expecting good things to happen to them or giving his brother, Santa (played by Paul Giamatti), too much praise for simply being the limelight-hogging, fame-hungry, slightly creepy guy that Fred would want to portray him as. Then, wouldn't you know it, Fred needs a financial favour and so has to make up for it by helping his brother on the run up to Christmas. And hilarity and life lessons ensue.

Well, that's what should happen. The reality is that we get a Christmas movie featuring a few good moments of Vaughn's patented fast-talking, a ridiculously out-of-nowhere music video moment, Kevin Spacey playing an auditor out to close down Santa's operation (and he's one of the weakest baddies I have seen in some time), not enough of the gorgeous Elizabeth Banks in a lush Christmas outfit, too much of John Michael Higgins in his elf outfit (to be fair, he's a highlight though) and a movie that's too swimming in bitterness to feel like good seasonal fare yet too schmaltzy in it's latter half to feel like a fun poke at all the bad things about the commercialism of the time.

Rachel Weisz is along for the ride too, as is Kathy Bates, but it's really nothing more than a movie for Vaughn and if you like his style you will find something to enjoy here. Unfortunately, there's very little else to recommend this seasonal stinker. Outside of Vaughn's rantings the script barely throws up anything decent with the exception of one particularly good scene involving a hilarious support group dealing with a very specific problem.

David Dobkin's direction is as mediocre and staid as the 20p Christmas card that you send the auntie you haven't seen in 10 years and he seems to think that simply putting the ingredients together without a good mix or decent care taken will guarantee a delicious Christmas pudding. Nope, we get a burnt, bland lump with too much sugar on top. Forget this and stick the hilarious Elf on again if you want a great, modern Christmas comedy.

See this if you like: The Santa Clause 2, Santa Baby, The Santa Clause 3: The Escape Clause.


text:
Het meest belachelijke aan deze belachelijke film is de verwaandheid van het idee dat als iemand een heilige wordt, hij of zij en zijn of haar familie en zijn of haar naaste familie voor altijd blijven leven. Laten we vergeten dat om een heilige te worden, de heilige dood moet zijn, en heiligen hebben geen naaste familie. Dat Nick een millennium lang de Vrolijke Elf van Freds Scrooge is geweest, daar wordt zelfs niet op gezinspeeld! Begin met Nick die leert hoe hij speelgoed moet maken, dan Fred die leert hoe hij cijfers moet bijhouden; Nick die een ziek kind een pop geeft, Fred die de pop terughaalt, samen met de boerderij van de familie! Na nog een paar van dat soort episodes verandert hij in een Fred die zijn gal spuwt tegen Anonieme Losers terwijl zijn medeslachtoffers meelevend knikken. Zo, ik heb net een samenhangender verhaal geschreven dan deze idiotie!
Deze Kerstman, die maar één 'ho, ho, ho, ho' verwijderd is van een zware hartaanval, is een neurotisch watje dat is opgezadeld met de Koningin van de Harpijen, een operatie die regelrecht uit de Mega-Mall Hel komt, en hij moet verantwoording afleggen aan een Raad (huh?) die de Paashaas net zijn roze ei heeft gegeven. O, en zijn rechterhand is een snuggere blondine in een nauwsluitend mini-jurkje en gogo-laarzen. Ho... ho... ho... ho... ho!
Maar wat me echt over de rand deed tuimelen was dat Slam werd genoemd op de Stoute Lijst. De toekomstige Hitlers en Stalins? Kinderen die het ware embleem van het kwaad zijn? Nee hoor, voor de oude Sausage-Vingertjes, een brave jongen die uithaalt omdat hij ongewenst en onbemind is, is het Demonenzaad!
<0x3E> De nerds achter Fred Claus zouden in hun eigen pudding gekookt moeten worden! Bah!

text_en:
The most ridiculous thing about this ridiculous movie is its conceit that if one becomes a saint, he or she and his or her family and his or her significant other live forever. Let's forget that in order to become a saint, the saint must be dead, and saints don't have significant others. That, for a millennium, Nick has been the Jolly Elf to Fred's Scrooge is never even hinted at! Open on Nick learning how to make toys, then on Fred learning how to run numbers; Nick giving a sick child a dolly, Fred repossessing the dolly, along with the family farm! After a few more such episodes, morph to present-day Fred venting his spleen at Siblings Anonymous as his fellow losers nod in empathy. There, I just wrote a more cohesive storyline than this idiocy!

This Santa, who is one "ho, ho, ho, ho, ho" away from a massive coronary, is a neurotic wuss saddled with the Queen of the Harpies, an operation straight out of Mega-Mall Hell, and answers to a Board (huh?) which just gave the Easter Bunny his pink egg. Oh, and his right-hand man is a ditzy blonde in a skin-tight mini-dress and go-go boots. Ho... ho... ho... ho... ho!

But what really sent me over the edge was Slam being named #1 on the Naughty List. Shouldn't a Naughty List be reserved for the future Hitlers and Stalins? Children who are the true embodiments of evil? Nope, to Old Sausage-Fingers, a good boy who lashes out because he is unwanted and unloved is the Demon Seed!

The nimrods behind Fred Claus should be boiled in their own pudding! Bah!


text: Ik ging naar die film in de verwachting dat hij echt verschrikkelijk zou zijn. En dat was hij ook. Ik had echt medelijden met de met sterren bezaaide cast <0xE2><0x80><0x93> Kathy Bates was een geweldige actrice... voordat ze deze film maakte <0xE2><0x80><0x93> Vince Vaughn en Paul Giamatti waren zoals gewoonlijk teleurstellend, maar Miranda Richardson kon niet een van die fantastische optredens doen waarvoor ik haar ken en waar ik van hou. Freds vader, gespeeld door Trevor Peacock (onder anderen bekend als Dominee Dibley) had ongeveer één zin.<br />De plot was voorspelbaar en zat vol humor, en de humor... ontbrak. (Maar er was wel een deel van de film waarin de Kerstman het huis van een Joods gezin binnengaat... waar ik om moest lachen omdat hun gezichtsuitdrukkingen zo klassiek waren). Deze film moet je niet zien tenzij je enige andere alternatief een frontale botsing met een trein is (of misschien is de trein beter...).

text_en:
I went into this movie expecting it to be really god-awful. And it was. I really felt sorry for the star-studded cast- Kathy Bates was a wonderful actress... before she made this movie- Vince Vaughn and Paul Giamatti were disappointing as usual but Miranda Richardson couldn't put in one of the fabulous performances I know and love her for. Fred's dad, played by Trevor Peacock (of Vicar of Dibley fame, amongst others), had about one line.

The plot was predictable and all over the place, and the humour was... lacking. (However, there was one part of the movie where Santa enters the house of a Jewish family... that made me laugh just because their expressions were classic) Don't see this movie unless your only other alternative is having a head-on collision with a train (actually- maybe the train would be better...)


text: Heeft iemand het script gelezen? Dit moet wel een van de slechtste scripts en regies van het hele jaar zijn. Drie grote acteurs, Paul Giamatti, Rachel Weisz en Miranda Richardson, konden dit niet voor elkaar krijgen. Ongeveer twee derde van de film leek te zeggen: ik kan niet geloven dat ik het contract heb getekend. Het is niet de slechtste film die ik ooit heb gezien, maar hij staat wel op de lijst van echt heel slechte kerstfilms. Niet genoeg tekst, maar wat moet je anders zeggen? Oké, de film beweegt gewoon niet met Vaughns dialogen als oplichters, zijn personage is gewoon een enge vent waar je niet langs kunt komen. Het was gewoon een matte film, waar niemand in leek te kunnen komen.

text_en: Did anyone read the script. This has to be some of the worst writing and directing of the entire year. Three great actors, Paul Giamatti, Rachel Weisz and Miranda Richardson couldn't pull this one out. About two-thirds it looked like Giamatti eyes were saying, I can't believe I signed the contract. It's not the worst movie I ever saw, but it's on the really really bad Christmas movie list. Not enough lines, but what else can be said? Okay, the movie just doesn't move with Vaughn's con-man dialogue, his character is just a creepy guy that you just can't get past. It was just a lackluster walk through, that no one seemed to be able to get into.


text: O jee. Ik besloot met een paar vrienden naar de bioscoop te gaan, omdat ik zo'n milde, leuke kerstfilm wilde zien, en ik loop vol walging naar buiten. De film ging niet. Helemaal niet. Paul Giamatti, die ik als een goed acteur beschouw, speelde zijn personage en speelde het afschuwelijk goed, samen met Vince Vaughn, die altijd een persoonlijke favoriet van me is geweest. Ze proberen een kerstfilm te veranderen in een nieuwe stijl. Een beetje slecht, vermengd met goed, maar het liep allemaal helemaal verkeerd. De eerste tien minuten waren niet al te slecht, maar toen we de kerstman zagen, was het voorbij. Het werd niet beter, het tempo bleef hetzelfde, er was geen karakterontwikkeling, en het is zeker een van de slechtste kerstfilms die ooit zijn uitgevonden. Kijk er niet naar, wat je ook doet.

text_en: Oh my. I decided to go out to the cinemas with some friends, wanting to watch one of those mild, feel-good Christmas movies, and I walk out disgusted. The movie failed. Full-stop. Paul Giamatti who I consider as a good actor played his character and roll just horribly, along with Vince Vaughn who has always been a personal favourite of mine. They try and turn a Christmas movie, into some new-style. Sort of bad, mixed with good, but it all turned out very wrong. The first ten or so minutes weren't too bad, but once we saw Santa, it was over. It didn't get any better, the rate stayed the same, there was NO character development, and certainly is one of the worst Christmas movies ever invented. Don't watch it, whatever you do.


text: Dit zijn bijna twee films <0xE2><0x80><0x93> de ene geletterd en onderhoudend, de andere stom en clichématig. Het is eigenlijk jammer dat alle problemen niet zijn opgelost met het schrijven, maar als je bedenkt hoe snel de meeste B-films werden geschreven en geproduceerd, is dat niet zo ongewoon. Het is wel echt jammer, want dit had een heel goede film kunnen zijn.<br />Eerst het goede. De film is origineel en gaat over codekrakers uit de Tweede Wereldoorlog. Dat is behoorlijk fascinerend en ik vond het leuk om te zien hoe de hoofdrolspeler (Lee Bowman) zijn eerste stappen als meester-codekraker zette. De eerste twee derde van de film was zelfs heel goed. Maar nu het slechte: de film duurde veel te lang en was na ongeveer 50 minuten afgelopen. Daar komt nog bij dat Jean Rogers de hoofdrol speelde. Voor elke slimme zet die Bowman deed, kwam de idioot Rogers tussenbeide om de boel te verknoeien als een soort misplaatste 'komische figurant'. Als haar rol intelligent geschreven was, zou de totale film er veel beter hebben uitgezien! Maar als je haar zo ziet, is het moeilijk te begrijpen hoe we de Tweede Wereldoorlog hebben gewonnen!

text_en:
This is almost like two films--one literate and engaging, the other stupid and clichéd. It's really a shame all the problems weren't worked out with the writing, but considering how quickly most B-movies were written and produced, this isn't too unusual. It's a real shame, though, as this could have been a very good film.

First the good. The movie is original and involves WWII code-breakers. This is pretty fascinating and I liked watching the leading man (Lee Bowman) go through his paces as a master code-breaker. In fact, the first two-thirds of the film was very good. But now for the bad, the film just went on way too long and lost steam at about 50 minutes. Additionally, Jean Rogers' role as the "kooky girlfriend" must rank as one of the worst-written and distracting roles in film history!! For every smart move made by Bowman, the idiot Rogers then stepped in to screw things up as some sort of misguided "comedy relief". If her role had been intelligently written, the overall film would have improved immensely! Instead, watching her, it's hard to understand how we actually won WWII!!


text:
Dit is een nogal tam stuk over de codes van de Tweede Wereldoorlog die worden gebroken, gestolen, enzovoort. Het acteerwerk is ongeveer wat ik had verwacht van deze cast van MGM 'B'-acteurs.
Eén grote waarschuwing. Jean Rogers, die zo geweldig de sexy Dale Arden speelde in de eerste twee Flash Gordon-series, is gewoon afschuwelijk in deze film. Haar personage is buitengewoon irritant. Ze houdt absoluut nooit op met haar overacting. We worden verondersteld te geloven dat ze op het hoogtepunt van een wereldoorlog, in wat duidelijk een Geheime Geheime Code-faciliteit zou zijn, gewoon elk kantoor van haar keuze in en uit zou mogen wippen, hoewel ze geen officiële functie heeft. Van dat standpunt uit bezien, geloof ik dat we moeten geloven dat ze op het hoogtepunt van een wereldoorlog, in wat duidelijk een Geheime Geheime Code-faciliteit zou zijn, gewoon elk kantoor van haar keuze in en uit zou mogen wippen, hoewel ze geen officiële functie heeft. Het spijt me dat ik deze film ooit heb gezien. Hij heeft mijn kijk op mevrouw Rogers voorgoed veranderd. Wat talent betreft, is ze een extreem lichtgewicht.
Lee Bowman is zijn gebruikelijke zelf, wat betekent dat hij alleen maar toereikend is.

text_en:
This is a rather tame fluff piece concerning WW II codes being broken, stolen, etc. The acting is about what I expected from this cast of MGM "B" actors.

One big caution. Jean Rogers, who did such a great job playing the very sexy Dale Arden in the first two Flash Gordon serials is just awful in this movie. Her character is extremely annoying. She absolutely never lets-up with her overacting. We are supposed to believe that during the height of a World War in what would obviously be a Top Secret code facility, she would be allowed to just pop in and out of any office of her choosing although she has no official function. From that standpoint I'm sorry that I ever watched this film. It has forever changed my perception of Ms. Rogers. Talentwise, she is an extreme lightweight.

Lee Bowman is his usual self, meaning that he is merely adequate.


text: Belachelijke schendingen van de meest elementaire veiligheidsvoorschriften zijn nog maar het begin. Het is moeilijk te begrijpen hoe ze zo'n onvoorstelbare rotzooi op zo'n laag budget voor elkaar hebben gekregen. Ik heb hem een keer uitgezet, en toen ben ik nieuwsgierig geworden of het nog erger kon. Dat kon het.

text_en: Ludicrous violations of the most basic security regs are only the beginning. It's hard to see how they achieved such abysmal trash on such a low budget. I turned it off once, then got curious to see if it could get any worse. It did.


text: Ik ging naar die film (in feite ging ik naar Familieportretten, waar Cutting Moments tussen 2 andere korte films van Douglas Buck in zitten) op het Mar del Plata-festival (Argentinië)... Ik kon er gewoon niet naar kijken! Na de eerste helft van Cutting Moments moest ik mijn ogen bedekken en af en toe een blik werpen. Tegen de tijd dat het afgelopen was, stond mijn maag op zijn kop en voelde ik me licht in mijn hoofd. Een paar minuten na het begin van de 2e korte film (BTW, natuurlijk was ik niet de enige die de zaal verliet) moest ik de bioscoop verlaten. Het was te gewelddadig en te walgelijk voor me! Ik ben onder de indruk van de vele dappere mensen die er echt van hebben genoten. Ik snap gewoon niet hoe je van dat soort films kunt houden! De schokkende en bloederige en afschuwelijke beelden die ik heb gezien, zijn echt twee dagen lang in mijn hoofd blijven hangen!! Ik probeer ook het verhaal te analyseren (mijn vriend heeft het hele verhaal gezien en het me verteld) en ik geloof gewoon niet dat het ergens op slaat. Ik bedoel, die hoeveelheid geweld en zo, slaat nergens op en is alleen bedoeld om mensen te shockeren. En dat is volgens mij geen goede reden. Er is absoluut niets in deze film wat ik kan zeggen: 'Nou, dat "x"-gedoe was in elk geval goed.' Maar goed, ik denk dat ik dat soort films nooit zal begrijpen.

text_en: I went to see this movie (actually I went to see Family Portraits, which contains Cutting Moments + 2 other short films by Douglas Buck) at the Mar del Plata festival (Argentina)... I just couldn't watch it! I had to cover my eyes after the 1st half of Cutting Moments and take a peek every once in a while. By the time it was over, my stomach was upside down and I felt light headed. I just HAD to leave the cinema a few minutes after the 2nd short begun (BTW, of course I was not the only one who left the room). It was WAAAAY too violent and disgusting for me! I am impressed by the many brave people who actually loved it. I just don't get how you can love that kind of movies! The shocking and bloody and horrible images I saw got really stuck in my head for like two days!! I also try to analyze the story (my boyfriend did see the whole thing and told me about it) and I just don't think it makes any sense. I mean, that amount of violence and stuff, makes no other sense than to try to shock people. And that's not a good enough reason, I think. There's absolutely nothing in this movie that I can say "Well, at least 'x' thing about it was good". But well, I guess I will never understand that kind of films.


text: De reden dat de dvd-uitgaven van deze film in zwart-wit zijn, is dat niemand de hand kan leggen op een kleurenprint van deze openbare-waardenfilm, op zijn best een bescheiden zeeverhaal.<br />De dvd's (of vhs'en) die tegenwoordig voor deze titel worden verkocht, zijn allemaal afkomstig van dezelfde 16mm-televisieprint. De films die voor 1963 voor de televisie werden verspreid, waren vaak in 1-mm-films, omdat de meeste kijkers toch geen kleurentelevisie hadden. Het maken van 1-mm-films voor de televisie was ook goedkoper, omdat er vaak heel wat afdrukken voor nodig waren om alle zenders te bedekken die een film uitzonden.

text_en:
The reason the DVD releases of this film are in black and white is because nobody can get their hands on a color print of this public domain film, a modest sea story at best.

Distributed for television thru Allied Artists, DVD's (or VHS) on the market at this time for this title are all coming from the same 16MM television print. Films distributed for television prior to 1963 were often distributed in b/w prints, because the bulk of viewers did not have color sets anyway. Striking b/w prints for television was also cheaper, as it often involved quite a few prints to cover all stations running a film on a syndicated basis.


text: 'Een drietal schatzoekers is in West-Indië op zoek naar een verborgen fortuin. De verlokking van het goud zorgt voor een toename van de spanning naarmate de mannen dichter bij de locatie van de schat komen. De diepzeeduikers hopen het goud op te sporen, maar komen tot de ontdekking dat hebzucht en haat tot moord leiden,' aldus de samenvatting op de dvd-hoes. 'Manvis' is de naam van hun boot, geen monster. Het skelet dat de gespierde kapitein John Bromfield (als Brannigan) zijn helft van de schatkaart geeft, is heel goed. De oude zoutzak Victor Jory (als professor) zorgt voor de andere helft van de kaart. Eerste stuurman Lon Chaney jr. (als Zweed) houdt zich van de domme, en de sexy Tessa Prendergast (als Alita) bewaakt de rum (niet erg goed, uiteraard). Het beeld werd ontsierd door ernstige problemen met de montage en de continuïteit, die anders misschien iets zouden hebben opgeleverd.<br />*** Manfish (2/56) W. Lee Wilder sn. John Bromfield, Victor Jory, Lon Chaney jr.

text_en:
"A trio of treasure hunters is searching the West Indies for a hidden fortune. The lure of gold makes for a rise in tension as the men come closer to the treasure's location. The deep-sea divers hope to track down the gold, but find that greed and hatred leads to murder," according to the DVD sleeve's synopsis. "Manfish" is the name of their boat, not a monster. The skeleton who gives muscular Captain John Bromfield (as Brannigan) his half of the treasure map is very good. Old salt Victor Jory (as Professor) provides the other half of the map. First mate Lon Chaney Jr. (as Swede) plays dumb, and sexy Tessa Prendergast (as Alita) guards the rum (not very well, obviously). Serious editing and continuity problems mar the picture, which otherwise might have amounted to something.

*** Manfish (2/56) W. Lee Wilder ~ John Bromfield, Victor Jory, Lon Chaney Jr.


text:
Heb je wel eens naar een film zitten kijken als er 20 of 30 minuten voorbij zijn gegaan en je opeens beseft dat je de film al eens eerder hebt gezien? Dat overkwam mij met 'The Young Graduates'. Het omslag van de videodoos, als je de video kunt vinden, is buitengewoon misleidend. Ik zou zweren dat de twee vrouwen op het omslag niet eens in de film voorkomen.
Hoe dan ook, ik ben of tien jaar te laat geboren om de fijnere details van deze film te kunnen waarderen, of... het is gewoon zinloze rotzooi. Ik neig sterk naar het laatste, maar ik vermoed dat er mensen zijn die iets met deze film te maken hebben.
Hmm... plot. Een plot. Eens kijken... er moet hier ergens een plot zijn. 'Ik kan het niet vinden. Het gaat min of meer over een stel middelbare scholieren die zich suf gedragen, drugs gebruiken en een taal spreken die al tientallen jaren oud is. Een van de vrouwelijke leerlingen is verliefd op haar leraar. De leraar heeft een frigide vrouw (die hij inderdaad een ijsberg noemt) en is dus ontvankelijk voor de avances van het meisje.
'
Er wordt veel rondgereden, er worden zinloze dialogen gevoerd en er wordt veel spastisch gedanst. Onze kat, BooBoo, was gebiologeerd door de dansende scholieren. Ze keek met verbazingwekkende intensiteit toe hoe de dansers ronddraaiden en op de dansvloer uiteenvielen. Het is leuk om te zien dat ten minste één soort iets interessants in dit relikwie heeft gevonden.

text_en:
Have you ever sat watching a movie when 20 or 30 minutes have gone by and suddenly you realize that you have actually seen the movie before? That happened to me with "The Young Graduates". The cover of the video box, if you can find the video, is extremely deceiving. I'd swear that the two women on the cover aren't even in the film.

Anyway, I was either born a decade too late to appreciate the finer points of this film or...it is simply pointless junk. I'm heavily leaning toward the latter but I guess some out there have developed a connection to this movie.

Hmm...plot. A plot. Let's see...there must be a plot around here somewhere. Nope, I can't find it. It's pretty much about some high school seniors acting dopey and doing drugs and speaking in a language that became outdated decades ago. One of the female students has a crush on her teacher. The teacher has a frigid wife (whom he indeed refers to as an iceberg) so he is receptive to the girl's advances.

There's a lot of driving around and inane dialogue and plenty of spastic dancing. Our cat, BooBoo, was transfixed by the dancing high school kids. She watched with amazing intensity as the dancers gyrated and shook out on the dance floor. It's nice to see that at least one species has found something interesting in this relic. 1/10


text: 90 minuten Mindy... Mindy is een plaaggeest voor Bill... Mindy danst op het schoolfeest... Mindy liftt naar Big Sur, steelt een 'herdersbrood' uit een winkel, Mindy wordt bijna verkracht... Ah, de genoegens van een drive-inbioscoop op Crown International. Je moet niet vergeten dat deze films nooit zijn gemaakt om van begin tot eind op dvd-spelers te worden bekeken. Ze waren bedoeld als 90 minuten ambiance, zodat de tieners uit de jaren zeventig een soundtrack zouden hebben als ze hem op hun Pinto's en Citations afspeelden. Het gebrek aan tempo en structuur maakte voor het oorspronkelijke publiek niet uit <0xE2><0x80><0x93> ze luisterden waarschijnlijk pas toen de T & A op het scherm overeenkwam met wat ze op de parkeerplaats aan het doen waren. De film is echt irritant als je hem bekijkt als een verhaal. Het is veel leuker om erover te praten dan om ernaar te kijken. Mijn favoriete onnozelheden: 1) Bill en zijn vriend gaan met de leraar mee om Mindy te zoeken. Zonder bagage of schoon ondergoed brengen ze 2 nachten door in een motelkamer met de leraar, net als in het echte leven. 2) Nadat ze zijn ontvoerd en bijna verkracht door verdorven bikers en nadat hun onschuldige vriendin 'Pan' in elkaar is geslagen, vinden Mindy en haar vriendin een motor zonder bestuurder op de weg. Mindy fleurt meteen op en kweelt: 'Ik ga naar Big Sur!' Maar nogmaals, het is veel leuker om erover te praten en te lezen dan om erbij te zitten.

text_en: 90 minutes of Mindy...Mindy is a tease to boyfriend Bill...Mindy prances at the high school dance...Mindy hitchhikes to Big Sur, shoplifts a loaf of "shepherd's bread," Mindy nearly gets gang-raped... Ah, the pleasures of Crown International drive-in features. You must remember that these films were never designed to be watched start to finish on DVD players. They were made as 90 minutes of ambiance so the teens of the 70s would have a soundtrack as they got it on in their Pintos and Citations. The lack of pacing and structure didn't matter to the original audience -- they probably only tuned in when the T & A on screen matched what they were up to, out in the parking lot. The film is really irritating when watched as a story. It's a lot more fun to talk about it than watch it. My favorite inanities: 1) Bill and his friend accompany the teacher to find Mindy. With no luggage or change of underwear, they spend 2 nights sharing a motel room with the teacher, just like in real life. 2)After being abducted and nearly raped by depraved bikers, and after their innocent friend "Pan" is savagely beaten, Mindy and her girlfriend find an unattended motorcycle on the road. Mindy immediately brightens up and chirps, "I'm going' to Big Sur!!" But again, it's a lot more fun to talk/read about than sit through.


text:
Ik heb gisteravond vol verwachting naar deze film gekeken, maar ik was niet erg onder de indruk.
Met uitzondering van 'Combo' vond ik de acteerprestaties slecht en het verhaal beperkt. Het kwam over als een drama dat voor de tv was gemaakt.
Ik vond de film erg gekunsteld. Het hele gedoe in de context aan het begin (ja, we snappen dat dit het Engeland van de jaren tachtig is <0xE2><0x80><0x93> je kunt er nu wel mee ophouden) was vermoeiend en gaf een heel eenzijdige kijk op het leven in het Engeland van de jaren tachtig <0xE2><0x80><0x93> armoede, oorlog in combinatie met vorsten, Margaret Thatcher, maar niets daartussenin? Er bestonden toen nog echte middenklassen <0xE2><0x80><0x93> gewone werkende mensen met een fatsoenlijk loon en een hypotheek. De clips van de Falklands leken er tegen het eind ook nog lukraak aan toegevoegd te worden, voor het 'dramatische effect', neem ik aan.
De opeenvolging van gebeurtenissen voelde een beetje onsamenhangend aan, terwijl de personages van de ene handeling naar de andere gingen zonder dat we zagen hoe hun geestesgesteldheid zo snel kon zijn veranderd.
De relatie tussen 'Shaun' en 'Ruik' was tenenkrommend. Ik kon niet eens kijken tijdens de zoenscène. Ik kan maar moeilijk geloven dat ze zich aangetrokken voelde tot een jongen die niet alleen zoveel jonger was, maar er ook zoveel jonger uitzag. Ik weet dat er maar vier jaar tussen hen zat, maar vier jaar is niets als je eenmaal in de twintig bent, en toch is het een enorm verschil in je tienerjaren! Mijn ervaring is dat zo'n tienerleeftijdsverschil alleen optreedt als het meisje de jongste is, omdat meisjes veel sneller volwassen worden en meer op de golflengte zitten van jongens die een paar jaar ouder zijn. Sorry, maar ik trapte er niet in <0xE2><0x80><0x93> een overbodige plottwist, bedoeld om te choqueren.
Het einde was enigszins abrupt en, opnieuw, gekunsteld. Als het incident met de vlaggenstok iconisch had moeten zijn, dan viel het in mijn ogen een beetje tegen.
Het zit me dwars dat Britse films zich alleen bezighouden met de hogere klassen of de armen. Begrijp me niet verkeerd, ik ben dol op Trainspotting en Four Weddings heeft zijn charmes, maar kunnen wij Britten niet iets anders verzinnen? Waarom wordt er in onze films altijd zoveel nadruk gelegd op het klassensysteem? Ik ben geboren in 1973, dus in leeftijd verschilde ik niet veel van 'Shaun' in 1983. Ik ben opgegroeid in een eenoudergezin in een behoorlijk vervallen woonwijk in een stad in Engeland. Mijn jeugdervaringen waren echter heel anders dan die in de film <0xE2><0x80><0x93> ik kan me niet eens herinneren dat racisme een probleem was (hoewel ik niet wil beweren dat het niet bestond). 'Dit is Engeland'? Niet dat ik weet.
Het komt erop neer dat ik het gevoel had dat deze film geen inhoud had, en dat ik me de hele tijd verveelde en niet onder de indruk was.

text_en:
I watched this film last night with anticipation, but really wasn't very impressed.

With the exception of 'Combo', I thought the acting was poor and the narrative was limited. It came across like a 'made for TV' drama.

I felt that the film was very contrived. The whole set up of hammering in the context at the start (yes, we get that this is 80s Britain - you can stop now) was tiresome, and gave a very one-sided view of what life was like in 80s Britain - poverty, war juxtaposed with royalty, Margaret Thatcher, yet nothing in between? There were actually middle-classes who existed back then - just ordinary working people, with a decent wage and a mortgage. The Falklands clips also seemed to be added randomly towards the end, for 'dramatic effect', I presume.

The sequence of events felt a tad disjointed, as the characters moved one one action to the next without us seeing how their mindset could've changed so quickly.

The relationship between 'Shaun' and 'Smell' was toe-curling. I couldn't even look during the snogging scene. I find it very hard to believe that she would've been attracted to a boy who was not only so much younger, but also looked so much younger. I know there were only four years between them, but four years is nothing once you reach your twenties, yet it's a huge difference in your teens! In my experience, that kind of teen age difference only occurs when the girl is the younger one, since girls mature so much quicker, and are more on the wavelength of boys a few years older. Sorry, but I didn't buy it - an unnecessary plot point created for shock value.

The ending was somewhat abrupt and, again, contrived. If the flag throwing incident was supposed to be iconic, then it fell somewhat short in my eyes.

It bugs me that British films only concern themselves with either the upper classes or the poverty-stricken. Don't get me wrong, I love Trainspotting, and Four Weddings has its charms, but can't we Brits come up with anything different? Why are our films always so hung up on the class system? I was born in 1973, so wasn't much different in age to 'Shaun' would've been in 1983. I grew up in a single parent family on a fairly down-trodden council estate in a city in England. However, my childhood experiences were vastly different to those portrayed in the film - I don't even remember racism being an issue (although i'm not saying it didn't exist). 'This is England'? Not in my experience.

The bottom line is that I felt this film lacked substance, and I was completely bored and unimpressed throughout.


text:
De sfeer van deze film is vrij goed en hij vat het gevoel van de jaren tachtig goed samen met een paar goede optredens.
Maar....

Het script wordt door de molen gehaald, met uitzondering van een paar komische momenten, en het komt op mij over als een beetje vreemd, terwijl het naar ik aanneem bedoeld was om prikkelend te zijn. De personages zijn volkomen overdreven gedramatiseerd en ongelooflijk en zitten vol rechtse clichés die de scriptschrijver waarschijnlijk heeft gezien toen hij naar een panoramadocumentaire aan het nationale front keek. Het grootste probleem is dat deze film geen echt verhaal heeft. Hij tikt alle'rechte' hokjes aan, maar er gebeurt eigenlijk niets en aan het eind vraag je je af wat het nut ervan was.
Heel teleurstellend.

text_en:
The mood of this movie is pretty good and it captures the feel of the 80's well with some good performances.

However.....

The script is run of the mill with the exception of a couple of comedic moments and comes off as being weird where I expect it was intended to be edgy. The characters are totally over dramatized and unbelievable and full of right wing clichés that the script writer probably saw watching a panorama documentary on the national front. The biggest problem is this movie has no real story. It ticks all the right "arty" boxes but nothing actually happens and at the end you are left wondering what the point was.

Very disappointing


text: De titel van deze obscure en (bijna terecht) vergeten 80's slasher doet me onvermijdelijk denken aan The Cure's mega-smash-monster hit met dezelfde titel, vandaar een stukje van de tekst in het titelgedeelte van dit gebruikerscommentaar. Bovendien had ik verder toch niets nuttigs te zeggen. Maar hé, 'The Forest' is niet helemaal hopeloos en zelfs niet zó slecht, eigenlijk. In elk geval gehoorzaamt het in elk geval aan de, toegegeven, ongeschreven, eerste regel van de 80's slasher: dood iemand binnen de eerste 10 minuten van het speelkwartier. Zeker, je hebt wel tien keer gehoord over de basisbeginselen van deze film, maar laat je daardoor niet ontmoedigen om ernaar te kijken, als 'The Forest'. Er zijn een paar dingen die de film meer te bieden heeft dan alleen een aantrekkelijk sinistere dekmantel. Het is eigenlijk een beetje een atypische slasher uit de jaren tachtig! De hoofdpersonen zijn geen gewone hersenloze tieners en het script heeft grote ambities in de richting van het bovennatuurlijke. Het concept is niet altijd succesvol, laat staan geloofwaardig, maar het is meer dan interessant genoeg om je aandacht vast te houden en er zijn zelfs een paar verrassend sterke momenten van spanning en plotwendingen om van te genieten. Twee getrouwde stellen besluiten te gaan kamperen in de meest afgelegen bossen van Californië, maar vanwege een stomme weddenschap reizen de vrouwen gescheiden van hun man. Nauwelijks klaar voor de nacht krijgen ze een griezelig bezoek van een moeder die op zoek is naar haar twee kinderen, de kinderen zelf en ten slotte de vader die op jacht is naar mensenvlees. Het demente gezin mag dan echt of denkbeeldig zijn, de vrouwen verkeren beslist in gevaar en tegen de tijd dat hun echtgenoten arriveren, zijn ze al verdwenen. Ook de mannen komen het gezin tegen en ze komen meer te weten over de enigszins gestoorde achtergrond. 'The Forest' is een vreemde en ongebruikelijke film, om het zacht uit te drukken. Het is niet bepaald een meesterwerk van intriges, maar de door en door vreemde sfeer zal de ruimdenkende liefhebbers van horrorfilms uit de jaren tachtig zeker aanspreken. De moorden zijn tamelijk gruwelijk en op een bepaalde manier gefilmd, met inbegrip van een doorgesneden keel en een pijnlijke zaagmassage, en de locaties zijn adembenemend mooi. Hoe meer je nadenkt over het verhaal en de abrupte wendingen, hoe minder het ergens op slaat, dus mijn advies is om gewoon zo lang als het duurt van deze vreemde kijkervaring te genieten en geen minuut langer. De acteerprestaties zijn net boven het gemiddelde, de muziek is oké en in elk geval regisseur Donald Jones (die ook verantwoordelijk was voor de uitbuitingsziekte 'Schoolgirls in Chains' in de 70's) probeerde iets creatiever te zijn dan het merendeel van de horrorfilms uit de 80's. Jammer dat het uiteindelijk niet lukt.

text_en: The title of this obscure and (almost righteously) forgotten 80's slasher inevitably reminds me of The Cure's mega-smash-monster hit song with the same title, hence a piece of the lyrics in the title-section of this user comment. Also, I didn't have anything else to say that was useful, anyway. But hey, "The Forest" isn't totally hopeless and not even *that* bad, actually. If nothing else, at least it obeys the, admittedly unwritten, first rule of 80's slasher: kill someone within the first 10 minutes of playtime. Sure you've heard about the basic premise of this film a dozen times before, but don't let that discourage you from watching it, as "The Forest" has a couple of things more to offer than just an appealingly sinister cover image. It's actually a bit of an atypical 80's slasher! The main characters aren't ordinary brainless teenagers and the script has solid ambitions towards supernaturalism. The concept isn't always successful, let alone plausible, but it's more than interesting enough to hold your attention and there are even are a couple of surprisingly strong moments of tension and plot twists to enjoy. Two married couples decide to go camping in the most isolated woods of California, but due to a stupid bet the wives travel separately from their husbands. Barely set up for the night, they receive uncanny visits from a mother looking for her two children, the children themselves and finally the father who's out hunting for human flesh. The demented family may be real or imaginary, but the women are definitely in danger and by the time their husbands arrive, they have already vanished. The men too encounter the family, and they find out more about the slightly dysfunction background. "The Forest" is a weird and unusual film, to say the least. It's not exactly a masterpiece of plotting, but the thoroughly strange atmosphere will certainly appeal to open-minded fans of 80's horror. The murders are fairly gruesome and will-filmed, including a slit throat and a painful saw-massacre, and the filming locations are stunningly beautiful. The more you contemplate about the story and its abrupt twists, the less it makes any sense, so my advice would just be to enjoy this odd viewing experience for as long as it lasts and not a minute longer. The acting performances are just above average, the music is okay and at least director Donald Jones (also responsible for the 70's exploitation-sickie "Schoolgirls in Chains") tried to be a little more creative that the majority of 80's horror films. Too bad it ultimately fails.


text: Een van de saaiste slashers aller tijden... als je het zo kunt noemen. Ik zou hier niet naar kijken als het uiteindelijk een soort pornofilm zou worden, waar het wel op lijkt. Het feit dat je naar een kleine groep mensen van middelbare leeftijd in het bos kijkt, is echt onverdraaglijk. Ze maakten dit soort films voor tieners, dus waar waren ze eigenlijk op uit toen ze dit slaapfeestje maakten? Mijn favoriete onderdeel van deze film is de omslag, en dat is de enige reden waarom ik deze film heb uitgekozen, die toevallig deel uitmaakte van een Suspense Classics 50 Movie Pack... en nadat je de andere films in dit 50-pack hebt gezien, zul je beseffen dat hij nergens anders thuishoort. Dus als je in de stemming bent voor een fatsoenlijke thriller in het bos, kan ik _Just Before Dawn_ en _The Final Terror_ aanbevelen.

text_en: One of the most boring slashers ever.. If you can even call it that. I wouldn't watch this if it even ended up being some kind of porno movie, which it completely resembles. The fact that you're watching a small group of middle-aged people in the woods is really unbearable. They made these kinds of movies for teens, so who were they really aiming for when they made this sleep-fest? My favorite part of this movie is the cover art and it's the only reason I chose to seek out this movie, which happened to be part of a Suspense Classics 50 Movie Pack.. and after seeing the other movies in this 50 pack, you'll realize that it belongs nowhere else. So if you're in the mood for a decent slasher in the woods, I recommend Just Before Dawn and The Final Terror.


text:
Er is een kannibalistische binnenlandmoordenaar op jacht en twee ruziënde stelletjes zouden zijn volgende proteïnebron kunnen zijn in dit goedkope kelderappartement op Vrijdag de 13e. Er is letterlijk niets interessants te zien in deze film, de moorden zijn verrassend spaarzaam en als ze plaatsvinden, volkomen amateuristisch. Het voegt ook geesten toe aan het geheel zonder enige reden. Ik voelde me leeg nadat ik ernaar had gekeken alsof mijn hersenen vloeibaar werden en mijn neus leegliep. En het blijft zonder twijfel de slechtste film van Donald Jones. Als je erover denkt hem te huren vanwege de hippe nieuwe dvd-uitgave van _Code Red_, doe dan geen moeite.

Mijn cijfer: F.

text_en:
A cannibalistic backwoods killer is on the prowl and two bickering couples might be his next source of protein in this bargain basement Friday the 13th-clone cheapie. There s literally nothing of interest to see in this one, the killings are surprisingly sparse and when they do happen, completely amateurish. It also adds ghosts into the mix for no reason what so ever. I felt drained after watching it as if my brain was liquefying and draining out my nose. And it remains without a doubt Donald Jones' worst movie. If you're thinking of renting it because of Code Red's snazzy new DVD re-release Don't bother

My Grade: F


text:
Ik bedoel, van al die obscure, over het hoofd geziene lowbudget horrorfilms die wachten tot ze worden herontdekt in een dvd-uitgave, waarom zou je _het bos_ kiezen? Ik ben dol op ultra lowbudget rechtstreekse homevideo's of andere alternatieve horrorfilms. Ik ben dol op hackerhorror uit de jaren tachtig. Ik ben dol op sluipmoordenaars uit de binnenlanden met idioten die de nacht in dwalen om achternagezeten, vermoord en opgegeten te worden door psychopaten. Ik ben helemaal voor het idee dat niet-professionals aan een horrorfilm werken als een manier om misschien in te breken in de industrie of gewoon een film te maken omdat ze dat willen. Ik ben helemaal voor het gebruik van publieke locaties, niet-acteurs, geen naamsbekendheid achter de camera en in de studio. GEEN PROBLEEM! Het meest aangrijpende beeld uit THE BOEST is de openingsscène van een stel dat in de verte door een bos het bos in loopt: we zien hen als kleine, kwetsbare schepsels die een klamme, sombere wereld binnengaan waar mensen misschien niet de top van de voedselketen of het meest gevreesde roofdier zijn. Dan neemt de film een duik & komt nooit meer terug <0xE2><0x80><0x93> we zien het rugzaktoeristenechtpaar kort op het moment dat ze beseffen dat ze gestalkt worden. Ze raken elkaar kwijt, worden allebei afgeslacht, en dan zien we de hoofdrolspelers van de film terwijl ze met hun auto in een verkeersopstopping zitten. Ze komen hun respectievelijke partners tegen en besluiten te gaan kamperen. Het geluid van gesnurk vult de kamer als mensen die naar een film kwamen kijken met hun mobiele telefoon zitten te prutsen om mensen die er niet bij zijn te sms'en dat de film waardeloos is.
Deze film is te traag, deze film is te saai, en deze film is te spraakzaam. Wat niet zo erg zou zijn als de schrijvers de mensen iets anders te zeggen hadden gegeven dan de stomste, stompzinnigste en onnodigste dingen. Je weet dat je horrorfilm in de problemen zit als het personage met de interessantste tekst de slome parkwachter is die iedereen uit de buurt van het kannibalenbos waarschuwt. Ze zien er net zo ver van de bewoonde wereld uit als het overwoekerde braakliggende terrein achter de voetbalvelden, maar dan met grotere rotsen en een beek die erdoorheen stroomt. Er zijn indrukwekkende opnamen van het oerbos, maar je krijgt niet echt het gevoel dat je er middenin zit. Als een van de personages gewoon op het pad zou gaan zitten en lang genoeg zou wachten, zou er wel iemand voorbijkomen.
Wat de film nog erger maakt, is dat hij geen enkele menselijke belangstelling opwekt: ik weet niet wie deze stellen zijn en het kan me niet schelen wat er met hen gebeurt. De kluizenaar-kannibalenmoordenaar is oninteressant, zelfs als hij net doet alsof hij vers gekookt vlees van de poot van een van zijn slachtoffers afzaagt om haar vriend, die toevallig zijn toevlucht in zijn grot zoekt, griezelige hapjes te serveren. De ironie daarvan is het toppunt van 'niet-overweldigen'. Gecombineerd met een opzettelijk onheilspellende synthesizermuziektrack, cinematografie die er verdacht veel uitziet alsof iemand een camera aan een hond heeft vastgemaakt en die de bewegingen van mensen volgt, een gebrek aan waarneembaar bloed, naaktheid, lugubere opwinding en ongezonde sfeer, en wat we hier hebben is een horrorfilm die niet eens zo angstaanjagend is als een educatieve tv-serie over hoe magneten werken.
Ik wil het niet 'uitruimen'. De mensen die achter deze film zitten, hebben het project kennelijk met weinig enthousiasme aangepakt, hebben zich niet ingespannen om creatief te zijn en zijn geëindigd met de zoveelste saaie film over een made die met een mes door het bos achter een vrouw aan zit. Daar is niets mis mee, wat wel mis is, is de fantasieloze en volstrekt burgerlijke manier waarop dit is uitgevoerd, tot en met de volstrekt zinloze conclusie dat de film gewoon ophoudt als de 80-minutengrens is bereikt. Het beste wat je over _THE BOEST_ kunt zeggen, is dat het relatief snel voorbij is en dat er weinig reden is voor een herhaling <0xE2><0x80><0x93> vandaar mijn verwarring over de vraag waarom iemand behoefte zou hebben aan een dvd-uitgave. Het was prima als Prism Video-huurprijs, als dvd zou het binnen een maand op de planken staan. Er is weinig of geen haast bij om de film te zien, tenzij je erover denkt om je eigen ultra-lage budget hacker in een openbaar park te installeren, waar niemand je geld kan vragen om daar te filmen. Hier is een gids met stappen om dat te vermijden.
Na dat alles gezegd en gedaan had de film één interessante scène, of liever gezegd één scène die zo zielig en onbeholpen was bedacht dat hij een raadsel werd in een verder uitgeknipte film: de gek komt thuis en vindt zijn vrouw in bed met de plaatselijke aannemer. Hij stuurt zijn geliefde op pad met een keukenmes dat eruitziet alsof het speciaal gemaakt is om in een horrorfilm te worden gebruikt en gaat achter de indringer aan. De kerel steekt over en valt zijn prooi aan, die opzij stapt & wegrent, maar dan verschijnt de psychopaat in zijn voetspoor met een groter, slechter wapen. De psychopaat valt opnieuw aan en de kerel ontsnapt. De psychopaat verschijnt opnieuw en opnieuw ontsnapt de kerel. En nog een keer! Bij de vijfde poging laat de psychopaat de kerel struikelen zodat hij op een soort mesachtige constructie valt. Hoe is het mogelijk dat hij steeds weer verschijnt met grotere, slechtere wapens? Is er een bovennatuurlijk element aan deze psychopaat? Aangezien de film het in beide gevallen niet duidelijk maakt, is de scène alleen maar een raadsel, in scène gezet om enige spanning op te bouwen. Het doel blijft onduidelijk. De hele film is eigenlijk zo: hij bestaat zonder dat er iets voor nodig is om hem te maken en op zo'n houterige, oninteressante manier uit te voeren dat je je onwillekeurig afvraagt wat het doel ervan was.
3/10, en voldoende bewijs dat het feit dat je een film op dvd kunt uitbrengen niet noodzakelijkerwijs betekent dat je dat ook moet doen.

text_en:
I mean of all the obscure, overlooked, low budget horror movies waiting to be re-discovered in a DVD release, why pick THE FOREST? I love ultra low budget direct to home video or other alternative release horror. I love 80s hacker horror. I love backwoods slashers with fools wandering off into the night to be chased, murdered and eaten by psychopaths. I am all for the idea of non-professionals working on a horror movie as a way to maybe break into the industry or just making a movie because they want to make one. I am all for using found public locations, non-actors, no name talent behind the camera and in the studio. NO PROBLEM! The most evocative image from THE FOREST is it's opening shot of a couple walking in the distance across a forest into the woods: We see them as tiny, vulnerable creatures entering a dank gloomy world where humans may not be the top of the food chain or most feared predator. Then the film takes a dive & never recovers -- we briefly meet the backpacking couple just as they realize that they are being stalked. They get separated, both are butchered, and then we meet the movie's protagonists as they drive their car in a traffic jam. They meet up with their respective mates and decide to take a camping trip. Sounds of snoring fill the room as people who came over to watch a movie fiddle with their cell phones text messaging people not there telling them how much the movie sucks.

This film is too slow, this movie is too boring, and this movie is too talky. Which wouldn't be such a bad thing if the writers had given the people something to say other than the most stupid, asinine and unnecessary things. You know your horror movie is in trouble when the character with the most interesting lines is the droopy-faced park ranger who warns everyone away from the Cannibal Woods. And speaking of these "woods" they look about as far away from civilization as the overgrown vacant lot behind the soccer fields, only with bigger rocks and a stream flowing through it. There are impressive shots of the forest primeval, but no real sense of being out in the middle of it. If any one of the characters just sat down on the trail and waited long enough someone would amble by.

What is worse about the film is that it fails to generate any human interest: I don't know who these couples are and don't care what happens to them. The hermit cannibal slasher guy is uninteresting even when pretending to saw freshly cooked meat off the leg of one of his victims to serve grisly bites to her boyfriend, who just happens to seek shelter in his cave. The irony of which is the epitome of "underwhelming". Coupled with a deliberately ominous synthesizer music score, cinematography that suspiciously looks like someone strapped a camera on a dog and it follow people's movements, a lack of appreciable gore, nudity, lurid thrills and unwholesome atmosphere and what we have here is a horror movie that isn't even as frightening as a PBS educational TV show about how magnets work.

I don't mean to "dish it out" to the people behind this film, since they obviously went into the project with next to nothing, did not push themselves to be creative and ended up with just another boring movie about some maggot chasing women through the woods with a knife. There is nothing wrong with that concept, what is wrong is the unimaginative and utterly pedestrian way this was executed, right down to the utterly pointless conclusion when the film simply peters out at about the 80 minute mark. The best thing that you can say about THE FOREST is that it is over relatively quickly and there isn't much to command a repeat screening -- Hence my confusion at why anyone would feel the need for a DVD release. It was fine as a Prism Video rental years oddity, as a DVD it will be $5.99 rack fare inside a month of hitting the shelves. There is little or no urgency to see the film, unless you are considering making your own ultra low budget backwoods hacker set in a public park where nobody can charge you money for filming there. Here is a guide of steps to avoid making.

With all that said and done, the film did have one interesting sequence, or rather one sequence that was so pathetic and ineptly thought out that it becomes an enigma in an otherwise cut & dried film: The madman comes home to find his wife in bed with the local contractor. He dispatches his beloved, arms himself with a kitchen knife that looks like it was made just to be used in a horror film and takes off after the interloper. The guy corners and attacks his quarry, who sidesteps & runs away, only to have the psycho materialize in his footsteps with a bigger, badder weapon. The psycho attacks again, and the guy gets away. The psycho materializes AGAIN, and once more the guy gets away. Then AGAIN! Finally on the fifth try the psycho trips the dude so to fall on some sort of a bladed contraption. How did he keep materializing armed with bigger badder weapons like that? Is there some supernatural element to this psycho? Since the film never makes it clear either way the scene is just an enigma, staged to build some tension. It's purpose remains unclear. The whole film is like that really, existing without any need to be made and executed in such a ham-fisted, uninteresting manner that one cannot help but wonder what the point of it was.

3/10, and ample evidence that just because you can release a movie on DVD that doesn't mean you necessarily should.


text:
Een vriend en ik hebben een paar jaar geleden een fase doorgemaakt waarin we de slechtste horrorfilms uit de videotheek uitkozen voor een avondje amusement. Om de een of andere reden kocht ik uiteindelijk deze (waarschijnlijk z. z. goedkoop).
De goedkope synthetische soundtrack is een klassieker van tijd en genre. Er zijn ook een paar zeer amusante scènes bij. Een daarvan is een scène waarin een man wordt aangevallen en zich verdedigt met een aantal onwaarschijnlijke voorwerpen, ik moest er destijds om lachen (het lijkt achteraf niet zo grappig maar zo is het).
Afgezien daarvan is het allemaal gelul, let wel. Maar waarschijnlijk een horloge waard als je van films als 'Chopping Mall' houdt. Ja, die heb ik ook gezien.

text_en:
A friend and I went through a phase some (alot of) years ago of selecting the crappest horror films in the video shop for an evening's entertainment. For some reason, I ended up buying this one (probably v. v. cheap).

The cheap synth soundtrack is a classic of its time and genre. There's also a few very amusing scenes. Among them is a scene where a man's being attacked and defends himself with a number of unlikely objects, it made me laugh at the time (doesn't seem quite so funny in retrospect but there you go).

Apart from that it's total crap, mind you. But probably worth a watch if you like films like "Chopping Mall". Yes, I've seen that too.


text:
De film begint met een stel kampeerders, een man en een vrouw, vermoedelijk samen, die in hun eentje door de uitgestrekte wildernis trekken. En ja hoor, de man hoort iets en dat doet hem zo'n pijn dat hij op onderzoek uitgaat. Onze moordenaar begroet hem met een messteek in zijn buik. Vervolgens gaat hij achter het meisje aan en snijdt haar keel door. De camera filmt de openingsscène vanuit het gezichtspunt van de moordenaar.
Vervolgens maken we kennis met onze vier hoofdrolspelers, twee echtparen, van wie er een op de rotsen zit. De mannen maken grapjes over het feit dat de vrouw nooit in haar eentje zou kunnen kamperen tijdens een dubbele date, wat de wens van de symbolische blondine om een week eerder te vertrekken aanwakkert. Onverwacht vertrekken de mannen op dezelfde dag en hun auto slaat af. Uiteindelijk komen ze's avonds aan. Als de mannen aankomen, worden ze door een gestoorde Ralph doppler gewaarschuwd dat er mensen in het bos verdwijnen. Ze negeren de waarschuwing en wagen zich in de donker wordende nacht en op de achtergrond klinkt een nummer uit de jaren tachtig met teksten over vermoord worden in het donkere bos. De mannen verdwalen.
In de volgende scène beseffen we dat dit niet zomaar een kloon van De brand is, maar een spookverhaal! De vrouwen, bang en eenzaam, zitten dicht opeengepakt bij het vuur. Er verschijnen twee kinderen in de schaduw en ze besluiten Tom te spelen die gluurt. Nou, het zijn duidelijk spoken, te oordelen naar de echo van hun stemmen! Hun moeder verschijnt, terwijl het bloed uit een gat in haar voorhoofd druipt, en vraagt de twee dames of ze haar kinderen hebben gezien, waarna ze natuurlijk weer verdwijnt.
De kinderen rennen naar huis, naar papa, en vertellen hem over de twee mooie dames bij de rivier. Dat veroorzaakt nogal wat opschudding en hij staat op en pakt zijn mes van de haard. 'Papa gaat jagen,' roept het kleine meisje uit, met slecht acteerwerk. Het is duidelijk dat de vader geen geest is, zoals zijn kinderen.
In het bos wordt het symbolische blondje door iets overvallen en ze rent blindelings de nacht in, met een mes in haar hand. Ze komt de vader tegen, die uitlegt dat hij honger heeft en dat het snel zal gaan. Het slaat nergens op, vanwege het gegrom van de panter dat we al eerder hebben gehoord (Misschien is hij allergisch! Zijn panters echt wel eerlijk in Californië?). Uiteindelijk verwondt ze hem een klein beetje voordat ze in zijn hoofd wordt gestoken. Er breekt een onweersbui uit en de mannen zoeken onderdak, en dat blijkt de plek te zijn waar papa woont. Er woont hier duidelijk iemand, want er is een brand en er ligt iets vreemds te roosteren. De kinderen verschijnen en waarschuwen hen voor papa, die even later ook verschijnt. Ze verdwijnen zodra hij arriveert.
Om de een of andere reden gaat onze moordenaar alleen achter vrouwen aan. Hij nodigt de mannen uit om iets te eten en vertelt ons het verhaal over zijn ex-vrouw. We krijgen een flashback waarin zijn vrouw wordt betrapt op overspel. De oude man vertelt hun echter niet dat hij haar en haar minnaar daarna vermoordt, maar dagdroomt erover. We krijgen de reden voor de dood van de kinderen niet te horen. De mannen gaan slapen en worden ongedeerd achtergelaten. De volgende ochtend ontdekken de mannen het lege kampeerterrein van hun vrouwen. Na een korte discussie splitsen ze zich op. De een blijft op het kampeerterrein, terwijl de ander hulp gaat halen. Degene die teruggaat naar zijn auto breekt zijn been. Dan worden we herenigd met de kinderen, die aan de overlevende vrouw uitleggen dat ze geesten zijn die zichzelf hebben gedood door verdrietig te zijn over hun moeder. Ze stemmen erin toe de vrouw te helpen herenigd te worden met haar vrienden.
De volgende scène druist in tegen de logica van de film als papa de man vermoordt die op het kampeerterrein staat te wachten. Hij had ook een relatie met de blondine of was met haar getrouwd. Op de een of andere manier beseffen de kinderen dat hij vermoord is en ze vertellen de vrouw erover. Ze besluit het zelf te gaan zien en loopt de moordenaar tegen het lijf. Gelukkig laten de kinderen hem stoppen door te dreigen hem voor altijd te verlaten. Je weet waar dit naartoe gaat.
De film verdient vier van de tien sterren, en dat is royaal. Ondanks alle twijfels is de muziek goed. Hij is ook nog steeds de moeite waard. Er zijn een paar camerastandpunten die er professioneel uitzien, en sommige sets zijn goed gedaan. De plot is ongelooflijk. Er bestaat zoiets als een vrijwillige opschorting van ongeloof, maar met die pad op 6 mijl afstand kan ik me niet voorstellen dat die voor de vorm blonde er midden in de nacht vandoor zou gaan. Ik bedoel, kom op!
- Alan 'Skip' Bannacheck.

text_en:
The movie starts with a pair of campers, a man and a woman presumably together, hiking alone in the vast wilderness. Sure enough the man hears something and it pangs him so much he goes to investigate it. Our killer greets him with a stab to the stomach. He then chases the girl and slashes her throat. The camera during the opening scene is from the point of view as the killer.

We next meet our four main characters, two couples, one in which is on the rocks. The men joke about how the woman would never be able to handle camping alone at a double date, sparking the token blonde's ambition to leave a week early. Unexpectedly, the men leave the same day and their car breaks down.. They end up arriving in the evening. When the men arrive, they are warned about people disappearing in the forest by a crazy Ralph doppleganger. They ignore the warning and venture into the blackening night and an eighties song plays in the background with lyrics about being murdered in the dark forest. The men get lost.

In the next scene we realize that this isn't just another The Burning clone, but a ghost story! The women, scared and lonely are huddling together by the fire. Two children appear in the shadows and decide to play peeping Tom. Well they are obviously ghosts by the way their voices echo! Their mother appears with blood dripping from a hole in her forehead and asks the two ladies if they've seen her children, before disappearing of course.

The children run home to papa and tell him about the two beautiful ladies by the river. This causes quite a stir and he gets up, grabbing his knife from atop the fireplace. "Daddy's going hunting," The little girl, exclaims with bad acting. It is apparent here, that the dad isn't a ghost like his children.

Freaked out by something in the woods, the token blonde splits, running blindly into the night, carrying a knife. She encounters the father who explains he's starving and it will be quick. This doesn't make sense because of the panther growls we heard earlier (Maybe he's allergic! Are panthers honestly even in California?) She ends up wounding him slightly before getting stabbed in the head. A thunderstorm erupts and the men seek shelter, which turns out to be where papa resides. Clearly someone lives here because there's a fire and something weird is roasting over it. The children appear and warn them of papa, who shows up moments later. They disappear as soon as he arrives.

For whatever reason, our killer only goes after females. He invites the men to have something to eat and tells us the story about his ex wife. We are given a flashback of his wife getting caught cheating. The old man doesn't tell them however that he kills her and her lover afterwards, but daydreams about it. We aren't given the reason for the children's demise. The men go to sleep and are left unharmed. The next morning the men discover the empty campground of their wives. After a brief discussion they split up. One is to stay at the campsite, while the other goes and gets help. The one that is going back to his car breaks his leg. We are then reunited with the children as they explain to the surviving woman that they are ghosts who killed themselves from being sad about their mother. They agree to help the woman reunite with her friends

The following scene defies the logic of the movie when papa kills the guy waiting at the campsite. He was also dating or married to the blonde. Somehow the children realize he is murdered and tell the woman about it. She decides to see it for herself and obviously runs into the killer. Luckily the children make him stop by threatening to leave him forever. You know where this is going.

Overall the movie deserves four stars out of ten, and that's being generous. For all its misgivings, the musical score is well done. It's still watchable too. There are some camera angles that look professional, and some of the sets are done well. The plot is unbelievable. There is such a thing as willing suspension of disbelief, but with the toad 6 miles away; I can't imagine the token blonde would take off like that in the middle of the night. I mean, come on!

- Alan "Skip" Bannacheck