text:
Toen ik mijn N64 kreeg toen ik vijf of zes was, werd ik er verliefd op, en mijn eerste spel was Super Mario 64. En ik HOU ervan! De graphics waren geweldig voor de tijd van het jaar, een goede plot, geweldige levels en bovenal de beste muziek die ik ooit in een Nintendo-spel heb gehoord.
Ik herinner me de plot niet helemaal, maar ik denk dat Prinses Peach werd ontvoerd door Bowser en dat Mario haar moest redden. Het doel van het spel is om 120 sterren uit de vervloekingen in het kasteel te halen. Elk van die sterren had ongeveer vijf of zes levels. Er zijn geheime delen van het kasteel waar je meer sterren kunt krijgen. Maar natuurlijk moet je Bowser verslaan. Mario is de hoofdfiguur en krijgt nuttige adviezen van Toad, dus eigenlijk is hij een van je enige bondgenoten. Ik heb gehoord dat Luigi en Yoshi tegen het eind in het spel zitten. De hoofdfiguur is Bowser, en er zijn nog een paar andere personages, zoals Boo en Goomba. Die personages zijn echt geweldig.
En hoe zit het met de graphics? Ze zeggen dat het spel belangrijker is dan de graphics, en daar ben ik het helemaal mee eens. Maar met de geweldige plot, zijn de graphics geweldig. Vooral omdat het tijd is. Ik heb een heleboel andere Nintendo-games zoals 007, en hun graphics zijn niet te vergelijken met Super Mario. Felle kleuren, geweldige effecten en geweldige geluidseffecten. Ik vond de graphics in de waterbanen heel erg goed. Vergeleken met die van Bowser heeft het spel de beste graphics van allemaal. En nu de muziek. Dit is mijn favoriete onderdeel van het spel. Toen ik klein was en dit spel als kind speelde, liet ik het spel graag de hele nacht aanstaan, zodat de muziek me in slaap zou wiegen. Vooral de muziek van Jolly Roger Bay, die vredig en prachtig was. Er zijn ook andere spellen die geweldig zijn, vooral in, nogmaals, de werelden met Bowser, die me het meest bijblijven en mijn favoriet zijn.
Dit spel was vroeger mijn lievelingsspelletje, en ik ben er dol op. Dit spel krijgt 10/10 of *****(5)/***(5) GO PLAY THE GAME!

text_en:
When I first got my N64 when I was five or six,I fell in love with it,and my first game was Super Mario 64.And I LOVED IT!The graphics were great for it's time,a good plot,great courses and above all,the best music I heard in a Nintendo game.

I don't remember the plot completely,but I think Princess Peach was kidnapped by Bowser,and Mario has to rescue her.The object of the game is to get 120 stars from the curses in the castle.Each had about five or six challnges to get the stars.There are secert parts of the castle,where you can get more stars.But of course,you have beat Bowser.*I think there are three levels to beat Bowser on* Lets start with the characters.Mario is the main character,and gets helpful advice from Toad,so he is basically one of your only alliances.I heard that Luigi and Yoshi are in the game towards the end.The main villain is Bowser,and there are a bunch of other characters like Boo and Goomba.The characters are really great.

Next,how about the graphics?People say Gameplay is more important then the graphics,and I agree completely.But with he great plot,there are great graphics.Especially for it's time.I have a whole bunch of other Nintendo games like 007 and their graphics don't compare to Super Mario.Bright colors,great effects and awesome sound effects.I found the graphics in the water courses very very good.Next to the Bowser world ones,it has the best graphics in the game.

Now,the music.This is my favorite part of the game.Growing up,when I played this at a young age,I'd gladly leave the game on all night so the music would put me to sleep.Especially the music from Jolly Roger Bay,which was peaceful and wonderful.There are others that are great too,especially in,once again,the worlds with Bowser,are the ones that stick with me the most and are my favorites.

This game was my favorite past time as a developing gamer,and I love it.This game gets 10/10 or *****(5)/*****(5) GO PLAY THE GAME!


text: Het is een van de leukste marionetten die ik ooit heb gespeeld. De niveaus zijn creatief, er is een soepele bediening en de graphics zijn goed. Er zijn ook een heleboel gekke bazen en vijanden om tegen te vechten. Soms worden de niveaus frustrerend, en als je een paar van de moeilijke niveaus weglaat en toch meer moet leren om tegen een baas te vechten, kan dat irritant zijn. Een andere klacht is de camerahoek; hoewel die meestal vrij goed werkt, kan hij in bepaalde situaties lastig zijn. Als je een grote marionettenfan bent, zijn deze voor jou. Zelfs als je geen grote fan van hem bent, zou ik deze toch aanbevelen. Het is een groot spel, en het kan even duren voordat je krijgt wat je nodig hebt, maar het is heel bevredigend. Goed om in korte tijd te spelen. Het zal vrijwel zeker je belangstelling vasthouden, en de mijne zeker!

text_en: one of the funnest mario's i've ever played. the levels are creative, there are fluid controls, and good graphics for its time. there's also a multitude of crazy bosses and enemies to fight. Sometimes the levels get frustrating, and if you leave out some of the hard levels and still, need to get more accomplished to fight a boss, it can be annoying. another complaint is the camera angle; though it works fairly well most of the time, it can be a pain in certain situations. if your a big time mario fan; this ones for you. even if your not a huge fan of him, i'd still recommend this one. its a big game, and getting what you need can take a while, but it's very satisfying. good for playing in short bursts of time. it will almost certainly hold your interest; it sure does hold mine!


text: Super Mario 64 is zonder enige twijfel het beste spel dat ooit is gemaakt. Het is zo verslavend dat je het uren achter elkaar kunt spelen zonder te stoppen voor een pauze. Ik heb het spel 4 keer verslagen, maar ik heb nooit alle 120 sterren gekregen... (ik heb er 111 gekregen)... maar ik hoop ze uiteindelijk te krijgen. Hoewel ik het spel officieel pas voor het eerst speelde toen ik zeven was, vond ik het heerlijk om mijn zussen het te zien spelen. Nu ben ik 13 en speel ik het nog steeds, wis de spellen en begin opnieuw.<br />De graphics zijn ongelooflijk voor een vroeg N64-spel. Het spel is verslavend. De besturing is geweldig. De levels zijn moeilijk, maar niet onmogelijk. De Bowser-gevechten zijn uitdagend. Ik zou je graag meer willen vertellen, maar waarom pak je het zelf niet? Doe de X-BOX 360, de PS3 en de Wii weg en zoek een Nintendo 64 en speel dit fantastische spel.

text_en:
Super Mario 64 is undoubtedly the greatest game ever created. It is so addicting that you could play it for hours upon hours without stopping for a break. I've beaten the game 4 times, but I've never gotten all 120 stars...(I've gotten 111)...but I hope to achieve them eventually. Even though I didn't officially play this game until I was seven in, I loved watching my sisters play it. Now I am 13 and still play this, erasing games and starting over again.

The graphics are unbelievable for an early N64 game. The gameplay is addictive. The controls are great. The levels are tough, but not impossible. The Bowser fights are challenging.

I would like to tell you more, but why don't you just get it for yourself? Put the X-BOX 360, PS3, and the Wii away and go find yourself a Nintendo 64 and play this amazing, wonderful game.


text: Hoewel Super Mario 64 anders is dan de rest van de games in de serie, is het nog steeds een klassieker en minstens zo goed als de oude games. Spellen met zoveel herhalingswaarde zijn er maar weinig. Bovendien is er zoveel variatie in dit spel. Er zijn 15 levels met verschillende taken die je kunt doen, en veel andere verborgen taken. Het spel is niet erg uitdagend, maar het gebrek aan uitdaging doet niets af aan het spel. Als je het eenmaal hebt verslagen, wil je je spel wissen en opnieuw beginnen. En het is net zo leuk als de tweede keer, of de derde keer, of de tweehonderdste keer. Een Nintendo 64 is een must voor iedere Nintendo 64-bezitter, en is op zich al een reden om een Nintendo 64 te bezitten.

text_en: Although Super Mario 64 isn't like the rest of the games in the series, it is still a classic and is every bit as good as the old games. Games with this much replay value are few and far between. Plus, this game has so much variety. There are 15 levels each with several different tasks you can do, and many other hidden tasks. The game isn't very challenging, but its lack of challenge doesn't take away from the game at all. Once you beat it, you'll want to erase your game and start again. And its just as much fun the second time, or third time, or two hundredth time. A must own for any Nintendo 64 owner, and is a reason in itself to own a Nintendo 64.


text: Mario's eerste uitstapje naar de wereld van de 3-dimensies is ongelooflijk. Miyamoto's meesterwerk was reden genoeg om een Nintendo 64 te kopen toen die in 1996 werd uitgebracht, en die heeft nog steeds de charme van nu. Deze game is een klassieker die de standaard heeft gezet voor 3D-avonturen/platformgames.

text_en: Mario's first foray into the world of 3-dimensions is incredible. Miyamoto's masterpiece was reason enough to buy a Nintendo 64 when it was released in 1996 and it still holds all of it's charm today. This game is an instant classic that set the standard for 3D adventure/platform games.


text:
Het is een beetje makkelijk. Dat is het wel zo'n beetje.
De graphics zijn schoon en realistisch, afgezien van het feit dat sommige hekken tweedimensionaal zijn, maar dat is vergeeflijk. De rest van de graphics is schoner dan GoldenEye en veel andere N64-games. De geluiden zijn geweldig. Alles, van het spreken tot de sfc, is aangenaam en realistisch.
De camerahoek is soms een beetje frustrerend, maar dat geldt voor elk platformspel, zoals Banjo-Kazooie en Donkey Kong 64.
Ik heb dit spel in 1997 als kerstcadeau gekregen, en sindsdien heb ik plichtsgetrouw 120 sterren gekregen, 10 keer.

text_en:
It's a bit easy. That's about it.

The graphics are clean and realistic, except for the fact that some of the fences are 2d, but that's forgiveable. The rest of the graphics are cleaner than GoldenEye and many other N64 games. The sounds are magnificant. Everything from the speaking to the SFX are pleasant and realistic.

The camera angle is a bit frustrating at times, but it's the same for every platform game, like Banjo-Kazooie and Donkey Kong 64.

I got this game as a Christmas present in 1997, and since then, I have dutifully gotten 120 stars over 10 times.


text:
Ik vond het gewoon uitstekend en dat vind ik nog steeds. Ik ben blij dat we nog steeds andere dingen kunnen zien dan waarmee Hollywood ons bijna overspoelt. Saving Grace is slim en leuk <0xE2><0x80><0x93> degenen die zich beledigd voelen door het marihuanagedoe kunnen beter de Amerikaanse bruid-achtige film gaan zien.
Saving Grace toont ook dat een grappige film niet stom hoeft te zijn. Het grootste deel van de tijd lachte ik me dood, maar ik piekerde ook over de vraag wat de vrouwelijke hoofdrolspeelster moest doen om de schulden van haar overleden echtgenoot te betalen.
In een notendop: een geestige vertelling met typisch Engelse humor en goed acteerwerk en regiewerk. Meer kun je niet verlangen.
7/10.

text_en:
I just thought it was excellent and I still do. I'm grateful we're still able to see different stuff from what Hollywood almost floods us with. Saving Grace is smart and enjoyable - those who feel offended by the marijuana thing better go see the America's bride sort of movie.

Saving Grace also shows that a funny movie doesn't have to be stupid. I was laughing my ass off during most of it but also pondering questions about what was the female lead character supposed to do to pay her deceased husband's debts.

In a nutshell - a witty storyline with typical English humour and good acting and directing. You couldn't ask for more.

7/10.


text: Geweldige acteurs, een door oscar genomineerde actrice, verbluffend decor, goede sterke verhaallijn en meer lachsalvo's dan er in mijn nieuwe handtas passen (en dat is nogal wat). Deze film was briljant. Hij was prachtig geacteerd in de serieuzere scènes en de grappige momenten waren... nou ja, zijsprongen. Ik heb nog nooit een bioscooppubliek zo horen lachen en de tranen stroomden over mijn wangen tijdens de'stoned ladies in the teashop'-scène. Goed werk voor de Britse filmindustrie en voor Craig Ferguson, wiens magische ingrediënten ervoor hebben gezorgd dat dit een van mijn favoriete films van het jaar is, zo niet van het jaar.

text_en: Great actors, an oscar nominee actress, stunning scenery, good strong story line and more laughs than you can fit into my new handbag (and thats quite big). This film was brilliant. It was beautifully acted in the more serious scenes and the funny moments were . .well, side splitting. I have never heard a cinema audience laugh so much, and tears were streaming down my cheeks during the 'stoned ladies in the tea shop' scene. Well done to the British film industry and to Craig Ferguson whose magic ingredients have made sure this is one of my favourite films of the year, if not of all time.


text:
Het is bijna onmogelijk om deze documentaire in een paar woorden samen te vatten. Elke vezel van je lichaam vertelt je dat dit niet direct gebeurt, vanaf de openingsmontage van snelvuur-beelden tot en met de laatste opname van de schoonmaakactie op Ground Zero, maar elk beeld is echt. Het verhaal is bedacht door twee Franse broers die in New York wonen. Jules (28) en Gideon (31) Naudet (uitgesproken als 'Nau-day') willen een documentaire maken over de New York City Firefighters, te beginnen met een 'nieuweling' van de academie en hem volgen gedurende de negen maanden proeftijd tot hij een volwaardige brandweerman is. Met de hulp van hun goede vriend, de acteur James Hanlon (36), een acteur en brandweerman op Station 1, Verbrandingsoven 7, spitten de Naudets de 'Probies' van de academie door en vinden er een, Tony Benetakos, op wie ze het grootste deel van hun documentaire kunnen richten.
Tony wordt het mikpunt van grappen en leert langzaam de ins en outs van het brandweerleven via de leden van deze hechte familie. Brandweerlieden hebben een bijgeloof over 'Probies'. Het is dat ze ofwel 'Witte Wolken' of 'Zwarte Wolken' zijn, wat betekent dat er bij de laatste allerlei branden volgen. De eerste betekent dat er heel weinig brandactiviteit is, maar op een dag zal er de moeder van alle branden zijn. Tony is een 'Witte Wolk'. Na een paar groeistuipen nestelt Tony zich in de brandweerkazerne alsof hij een doorgewinterde veteraan is. Dan gebeurt het ondenkbare...

11 september 2001 begint met een helderblauwe hemel en een vroeg telefoontje om te gaan kijken naar een zogenaamd gaslek niet ver van Wall Street. Omdat Jules weinig ervaring met camera's heeft, geeft Gideon een camera aan zijn jongere broer en zegt tegen hem dat hij met de korpschef, T.K. Pfeiffer, mee moet rijden. Als ze om ongeveer 8.42 uur aankomen, beginnen de brandweerlieden hun gasdetectoren boven een rooster te gebruiken. Dan scheurt het plotselinge gebulder van wat een laagvliegend vliegtuig lijkt langs het tafereel, en als Jules opstijgt, zien we de eerste klap van de dag. Vlucht 11 van American Airlines slaat tegen de North Tower van het World Trade Center. Pfeiffer geeft zijn mannen opdracht in de brandweerauto te stappen en ze rijden naar het World Trade Center. Daar aangekomen vraagt Jules of hij met de chef mee naar binnen mag. Pfeiffer zegt tegen Naudet dat hij dicht bij hem in de buurt moet blijven. Eenmaal binnen wordt de volle impact van de toenemende ramp zichtbaar op de gezichten van de mannen wier enige doel het is om levens te redden.
Gideon Naudet besluit de brandweerkazerne te verlaten en naar de plek van de klap te lopen. Daar ziet hij de klap van het tweede vliegtuig, United Airlines vlucht 175 met vlucht 2 World Trade Center. Hij weet dat Jules met Pfeiffer in de torens is. Terwijl hij de reactie van de menigte op het onvoorstelbare gadeslaat en vastlegt, begint Gideon de groeiende angst in Lower Manhattan op band vast te leggen. In toren 1 legt Jules het laatste beeld vast dat de wereld, of hun dierbaren, van hun zoons, vaders, ooms, grootvaders, echtgenoten, vriendjes en vrienden zullen hebben als één voor één de brandweerlieden met hun 60 ton aan materieel aan de lange, zware klim naar de 80 verdiepingen beginnen om de gewonden en ingeslotenen te redden. Jules vangt ook de laatste glimp op die korpschef Pfeiffer van zijn broer Kevin zal opvangen als hij vertrekt om zijn onbaatzuchtige plicht te vervullen. Op de videobeelden is ook te horen hoe de lichamen van de slachtoffers die van de hogere verdiepingen boven de inslagzone naar beneden zijn gesprongen van de grond vallen, liever dan de dood onder ogen te zien in de handen van de vlammen en de rook. Maar Jules is respectvol, hij filmt niet één keer een sensationeel moment <0xE2><0x80><0x93> het shot waar het om gaat. Hij doet zijn werk professioneel door het vuur te dopen. Hij ziet ook puin uit toren twee vallen nadat die door het tweede vliegtuig is geraakt, en de geordende manier waarop de brandweer de burgers uit het gebouw heeft geëvacueerd. Dan wordt Jules getroffen door de instorting van de zuidelijke toren en wordt het eerste officiële slachtoffer genomen: pastoor Michael Judd, de aalmoezenier van de brandweer. Dan, als Jules en korpschef Pfeiffer de naweeën van de instorting van toren 2 achter zich laten, begint toren 1 aan zijn structurele instorting.
Het resultaat is een adembenemend, aangrijpend uitzicht vanuit Ground Zero, terwijl Jules en Gideon afzonderlijk aan het werk zijn om die dag te documenteren. Ze weten niet of een van hen nog leeft en beiden vrezen het ergste. Als de brandweerlieden bij de brandweerkazerne aankomen, begroeten ze elkaar met vreugdevolle omhelzingen omdat ze het gered hebben. En in één moment van overweldigende emotie worden Jules en Gideon herenigd. Terwijl Jules op de schouder van zijn broer uithuilt, omhelst Gideon zijn jongere broer, terwijl Hanlon de filmmakers als onderwerp kiest. Er is één angstig moment waarop Tony Benetakos, die samen met een voormalige hoofdcommissaris het bureau verliet, wordt beschouwd als verloren... maar als hij weer opduikt, heeft deze 'profeet' zichzelf bewezen.
9/11, met slechts drie onderbrekingen, is een verbluffende prestatie op het gebied van het maken van documentaires. De Naudets worden geprezen om hun vaardige aanpak van het onderwerp. In mindere handen zou de neiging naar het sensationele groter zijn, maar de Naudets temperen hun blik op waardigheid en mededogen. Geschreven door Hanlon krijgen we een indruk van zijn woorden terwijl hij het publiek door de gebeurtenissen van 11 september leidt. Robert De Niro presenteert het programma op een sombere, ingetogen manier. Hij zoekt nooit de camera op voor zijn eigen glorie, maar legt de scènes uit die je te zien krijgt. Ik prijs ook cbs voor hun moed bij het uitzenden van deze speciale uitzending. Ze worden gestraft voor hun poging om de kijkcijfers op te krikken, maar ze temperen hun commentaar op de emoties van de nabestaanden van de slachtoffers. Dit is een must-see voor iedereen die herinnerd wil worden aan wat ware heldendom is. Het gaat niet om het dribbelen met een basketbal of het verkopen van een album vol haatliedjes... 11 september gaat over de mensheid op haar best. Heldendom op haar best en de prijs van de vrijheid.

text_en:
To sum this documentary up in a few words is next to impossible. Every fiber of your body tells you that this is not happening right from the opening montage of rapid-fire images, through to the last shot of the clean up at Ground Zero, but every frame is real. The story was thought up by two French brothers living in New York. Jules (28) and Gideon (31) Naudet (pronounced "Nau-day") want to make a documentary on New York City Firefighters, beginning with a "newbie" from the academy and follow him through the nine month probationary period to full-fledged firefighter. Seeking the help of their close friend, actor James Hanlon (36), an actor and firefighter at Station 1, Engine 7, the Naudets sift through the "Probies" at the academy and find one, Tony Benetakos to focus the bulk of their documentary on.

Tony becomes the butt of jokes and slowly learns the ins and outs of station life through the members of this close-knit family. Firefighters have a superstition about "Probies." It is that they are either "White Clouds" or "Black Clouds," meaning that with the latter, all kinds of fires follow the "Probie." The former means that very little fire activity follows, but one day, there will be the mother of all fires. Tony is a "White Cloud." After some initial growing pains, Tony settles into the firehouse as if he were a seasoned vet. Then the unthinkable occurs....

September 11, 2001 begins with a clear blue sky and an early morning call to go and see about a supposed gas leak not far from Wall Street. Because Jules has had little camera experience, Gideon hands a camera to his younger brother and tells him to ride with the chief, T. K. Pfeiffer. Arriving at about 8:42, the firefighters begin to use their gas detectors over a grate. Then the sudden roar of what seems to be a low flying airplane rips past the scene, and as Jules pans upwards, we see the first strike of the day. American Airlines Flight 11 smashes into the face of the North Tower of 1 World Trade. Pfeiffer orders his men into the fire engine and they head for the World Trade Center. Once there, Jules asks to accompany the Chief into the tower. Pfeiffer tells Naudet to stick close to him. Once inside, the full impact of the growing disaster begins to show on the faces of the men whose sole purpose is to save lives.

Gideon Naudet decides to leave the firehouse and walk down to the impact area. Once there, he captures the impact of the second plane, United Airlines Flight 175, with 2 World Trade. He knows Jules is with Chief Pfeiffer inside the towers. Watching and capturing the crowds' reaction to the unimaginable, Gideon begins to capture on tape the growing fear in Lower Manhattan. Inside tower one, Jules records the last view the world, or loved ones will have of their sons, fathers, uncles, grandfathers, husbands, boyfriends, friends as one by one, each firefighter, carrying 60 lbs of equipment begin the long arduous climb up 80 stories to rescue the injured and trapped. Jules also catches the last glimpse Chief Pfeiffer will have of his brother, Kevin, as he leaves to do his selfless duty. Also caught on video is the gutwrenching sound of falling bodies hitting pavement from victims choosing to jump from the higher floors above the impact zones, sooner than face death at the hands of the flames and smoke. But Jules is respectful, never once does he capture a sensationalistic moment...the money shot. His work is professional through his baptism of fire. He also catches the sight of debris falling from tower two after it is hit by the second plane and the ordered way the firefighters evacuated civilians from the building. Then Jules is caught in the collapse of the south tower and the first official victim is taken: Father Michael Judd, the Chaplain for the fire department. Then as Jules and Chief Pfeiffer make their way from the fallout of the collapse of tower two, tower one begins its structural collapse.

What results is a breathtakingly, poignant view from inside Ground Zero as Jules and Gideon work separately to document that day. Not knowing if either is alive, each fearing the worst. As each firefighter arrives at the firehouse, they greet each other with joyous hugs at having made it back. And in one moment of overwhelming emotion, Jules and Gideon are reunited. As Jules cries on his brother's shoulder, Gideon embraces his younger brother as Hanlon makes the filmmakers the subject. There is one fearful moment when Tony Benetakos, who left the station with a former chief, is believed to have been lost...but returns to the fold, this "Probie" has proven himself.

Shown with only three interruptions, 9/11 is a stunning achievement in documentary filmmaking. It ranks up there with the Hindenburg footage in showing history as it unfolds. The Naudets are to be commended for their deft handling of the subject. In lesser hands, the tendency would be toward the sensational, but the Naudets temper their eye toward dignity and compassion. Narrated by Hanlon, we get the feel of his words as he takes the audience through the events of September 11. Robert De Niro hosts the program in a sombre, restrained way. He never seeks the camera for his own glory, rather he lays out the scenes you are about to see. I also commend CBS for their bravery at airing this special. Chastised for their attempt at grabbing ratings, they temper their editing toward the emotions of the relatives of those who perished. This is a must see for anyone who needs to be reminded of what true heroism is. It isn't about dribbling a basketball, or selling an album of hate lyrics...9/11 is about humanity at its best. Heroism at its finest and the cost of freedom.


text:
Ongelooflijke documentaire over alle chaotische chaos en ellende die boven New York hingen op die noodlottige ochtend van 11 september. Intens, persoonlijk en volkomen fascinerend is 11 september misschien wel de grootste documentaire die ooit per ongeluk is gemaakt, wat hem nog aantrekkelijker maakt. Tot die ochtend hadden de filmmakers Gideon en Jules Naudet een New Yorks brandweerteam gevolgd en zich specifiek geconcentreerd op een nieuwe rekruut in een korte film die ze maakten over de zware training om brandweerman te worden. Toen hij die ochtend met het team bezig was met het filmen van de zoveelste eenvoudige routinematige schoonmaak, hief Jules zijn camera net op tijd naar de hemel om een van de enige bekende beelden te maken van het eerste vliegtuig dat het World Trade Center raakte, en vanaf dat moment was een eenvoudige documentaire niet meer nodig.
Kijkers krijgen uit de eerste hand een verslag te horen van hoe het was om in en rond de plaats van de ramp te zijn, terwijl de verbazingwekkende groep brandweermannen en een diep verbijsterde cameraman proberen de weg te vinden in deze ramp. Zonder aarzeling volgt Naudet deze automatisch geprogrammeerde helden de toren in, terwijl de hele steunpilaar om hen heen instort. De rauwe angst voor een onbekend, dreigend onheil ligt op de loer en is levensvatbaarder dan welke fictieve productie dan ook ooit zou kunnen bevatten, terwijl we steeds minder hoorbaar en zichtbaar worden voor degenen die erin gevangenzitten. Bijna net zo gedenkwaardig is het openhartige verslag van oudere broer Gideon over een hele stad in de drommen van een grotere en tastbaarder angst dan alles waarvan ze gezamenlijk getuige waren geweest. Tegen de tijd dat we de tweede toren zien instorten, terwijl de cameraman zich afschermt tegen apocalyptisch puin, zouden we bijna het stof van ons af moeten spoelen van de verbazingwekkend dichtbij opgenomen beelden. Uiteraard verdienen de filmmakers niet meer eer dan op het juiste moment op de juiste plaats te zijn om zo'n uitzonderlijke gebeurtenis te documenteren, hoewel je de twee broers alleen maar kunt bewonderen in hun buitengewone aanpassing aan zo'n gebeurtenis; in een paar wanhopige minuten zien we hoe ze net zo worden als de brandweerlieden die ze documenteren <0xE2><0x80><0x93> alleen wisten ze in plaats van levens te redden dat ze de beelden moesten bewaren, ook al kostte het hun hun eigen veiligheid.
Nadat ik 9/11 heb gezien en heb gezien dat het in 2002 is uitgekomen, voel ik veel meer rancune jegens Oliver Stones recente vertolking van het grote, gebudgetteerde World Trade Center. Velen hadden kritiek gehad op de film omdat hij de focus zo onwetend had verlegd naar de twee overlevenden die in de puinhopen gevangenzaten, en hoewel ik de film prima vond vanwege de kleine en sentimentele Hollywood-focus die hij teweegbracht, maakt 11 september zijn film volkomen overbodig. Niet alleen zal deze uiterst aangrijpende film de enige definitieve collectie van die dag blijven, maar de sublieme overdracht van motieven halverwege zorgt ervoor dat deze documentaire alle moed en karakter heeft die nodig zijn om de gebeurtenis nooit meer sensationeel te maken.

text_en:
Incredible documentary captured all the frenzied chaos and misery which loomed over NYC on that fateful morning of September 11th. Intense, personal, and completely riveting, 9/11 is perhaps the greatest documentary ever made by accident, which kind of gives it an even greater appeal. Up until that morning, filmmakers Gideon and Jules Naudet had been following around a New York firefighter team, concentrating specifically on one new recruit in a little piece they were shooting dealing with the rigorous training to become a fireman. Out with the team that morning filming yet another simple routine cleanup, Jules lifts his camera up to the sky just in time to record one of the only known images of the first plane hitting the World Trade Center, and from there a simple documentary was no more.

Viewers are given a first hand account of what it was like to be in and around ground zero, as the amazing group of fire-fighters and one profoundly bewildered cameraman attempt to navigate this disaster. Without hesitation, Naudet follows these automatically programmed heroes into the tower while it's entire support crumbles around them. The raw fear of an unknown, impending doom lurks with more viability then any fictional production could ever fathom as we watch less and less become audible and visible for those trapped inside. Nearly as memorable is older brother Gideon's candid capturing of an entire city in the throngs of a larger and more palpable fear then anything they had collectively witnessed. By the time we get to see the second tower collapse, as the cameraman shields himself from apocalyptic debris, we should all but be rinsing the dirt off ourselves from the amazingly up-close footage captured.

Obviously the filmmakers deserve only as much credit as being in the right place at the right time to document such an extraordinary event, though one can only admire the two brothers in their extraordinary adaptation to such an event; in a few desperate minutes we witness them become like the firemen they document- only instead of saving lives they knew they had to save footage, even if it cost them their own safety.

After viewing 9/11, and seeing that it came out in 2002, I feel much more resentment towards Oliver Stone's recent rendition, the big budgeted World Trade Center. Many had criticized the film for ignorantly narrowing down the focus to those two survivors trapped in rubble, and although I enjoyed the movie just fine for the small and sentimental Hollywood focus it brought, 9/11 all but renders his film completely obsolete. Not only will this utterly gripping footage remain the only definitive collection from that day, but the sublime transfer of motives midway ensures that this documentary has all the heart and character needed to never sensationalize the event again.


text: Ik heb dit gehuurd voor mijn zoon, die onlangs belangstelling heeft gekregen voor 9/11. Hij zat op dat moment op de kleuterschool en had geen idee wat er aan de hand was. De manier waarop het als 'documentaire' werd verteld, beviel me wel. Als er één film was die ik zou aanbevelen over 9/11, dan was het wel déze! Normaal gesproken zie je een film met bekende acteurs. In deze film was niemand bekend. En als je een film ziet over 9/11, hoor je ook dat een paar brandweermannen hun leven hebben verloren bij het redden van mensen. Ik had niet het gevoel dat dit daar iets van weg had! Ik heb deze film alleen maar gehuurd en ik zou er zeker over denken om hem aan mijn collectie toe te voegen! Heel goed gedaan! Mijn hart gaat uit naar de overlevenden en familieleden van de slachtoffers van 11 september!

text_en: I rented this for my son who is recently found interest in 9/11. He was a Kindergartener at the time and had no idea what was unfolding. I liked the way it was told as a "documentary." If there was one movie that I would recommend to see concerning 9/11, this would be THE one! Normally you see a movie it has actors that are well known. This movie had nobody known. Also, you see a movie concerning 9/11, you hear about a fire-fighter or two losing their lives saving people. I didn't feel this had any of that! I only rented this movie and would definitely consider adding it to my collection! Very well done indeed! My heart goes out to the survivors and families of victims of 9/11!


text: Ik moet zeggen dat de gebeurtenissen van 11 september pas tot me doordrongen toen ik deze documentaire zag. Het kostte me een jaar om de verwoesting onder ogen te zien. Ik was degene die de radio en de tv een andere zender liet kiezen als er over de torens werd gesproken. Ik was het zat. Toen dit een jaar en een dag later op tv werd uitgezonden, huilde ik tranen met tuiten. Het was de eerste keer dat ik had gehuild sinds de aanslag. Ik kan deze documentaire ten zeerste aanbevelen. Ik kijk er nu, vijf jaar later, naar en ik huil nog steeds om de tragedies. Het feit dat dit een van de enige videobeelden bevat van het eerste vliegtuig dat de toren raakte, is verbazingwekkend. Het was een ongeluk, en kijk waar het hen heeft gebracht. Door deze twee broers zou ik er graag bij zijn geweest om te helpen.

text_en: I have to say that the events of 9/11 didn't hit me until I saw this documentary. It took me a year to come to grips with the devastation. I was the one who was changing the station on the radio and channel on TV if there was any talk about the towers. I was sick of hearing about it. When this was aired on TV a year and a day later, I was bawling my eyes out. It was the first time I had cried since the attack. I highly recommend this documentary. I am watching it now on TV, 5 years later, and I am still crying over the tragedies. The fact that this contains one of the only video shots of the first plane hitting the tower is amazing. It was an accident, and look where it got them. These two brothers make me want to have been there to help.


text:
Gédéon en Jules Naudet wilden een documentaire maken over jonge brandweermannen in New York. Ze kregen de enige filmbeelden van het World Trade Center op 11 september.
Jules, die al eerder met het ladderteam van James Hanlon had gewerkt, ging met de kapitein mee om een gaslek te inspecteren en te repareren, terwijl Gédéon bij de brandweerkazerne bleef voor het geval er iets interessants gebeurde. Een vliegtuig dat laag over de stad vloog leidde Jules af en hij richtte de camera omhoog, enkele seconden voordat het vliegtuig tegen Toren Een aan vloog.
Jules vroeg de kapitein hem te volgen naar de Torens. Het eerste wat hij zag waren twee mensen die in brand stonden, iets wat hij niet wilde filmen. Hij bleef de volgende paar uur ter plaatse en filmde de reacties van de brandweerlieden en anderen die aanwezig waren.
De gebroeders Naudet deden hun uiterste best om de film niet te gewelddadig, grizzlyberen en bloederig te maken. Maar de taal van de brandweerlieden is een beetje grof, en CBS liet een heleboel ballen zien die de film ongecensureerd uitzonden. De gebroeders Naudet vermengden de beelden die ze maakten met een-op-een-interviews, zodat de brandweerlieden hun gedachten en emoties konden uitleggen op bepaalde momenten van de crisis.
In tegenstelling tot een speelfilm met een soortgelijke titel gaat het meeste geld van dvd-verkopen naar liefdadigheidsinstellingen die met 11 september te maken hebben. De beste documentaire van dat soort tot nu toe is heel goed gemaakt, emotioneel, ontroerend en verstoken van politieke propaganda.

text_en:
Gédéon and Jules Naudet wanted to film a documentary about rookie New York City firefighters. What they got was the only film footage inside the World Trade Center on September 11.

Having worked with James Hanlon's ladder company before, Jules went with the captain to inspect and repair a gas leak, while Gédéon stayed at the firehouse in case anything interesting happened. An airplane flying low over the City distracted Jules, and he pointed the camera up, seconds before the plane crashed into Tower One.

Jules asked the captain to follow him into the Towers. The first thing he saw was two people on fire, something he refused to film. He stayed on site for the next several hours, filming reactions of the firefighters and others who were there.

The brothers Naudet took great care in not making the movie too violent, grizzly, and gory. But the language from the firefighters is a little coarse, and CBS showed a lot of balls airing it uncensored. The brothers Naudet mixed footage they filmed with one-on-one interviews so the firefighters could explain their thoughts and emotions during particular moments of the crisis.

Unlike a feature film of similar title, most of the money from DVD sales go to 9/11-related charities. Very well made, emotional, moving, and completely devoid of political propaganda, is the best documentary of the sort to date.


text: Ik woon in Missouri, dus de directe gevolgen van terrorisme zijn voor mij grotendeels onbekend, maar deze film heeft het duidelijk gemaakt. Dat twee mannen hun leven op het spel zetten, net zoals die leden van de FDNY en de NYPD deden, alleen maar om de verschrikkingen vast te leggen die zich op die dag voltrokken. Deze film is een getuigenis van degenen die hun leven verloren en het ware kwaad dat terreur met zich meebrengt.

text_en: I live in Missouri, so the direct effects of terrorism are largely unknown to me, this brought it home. That two men would put themselves on the line in the way that those members of FDNY and NYPD did, just to document the horror that unfolded on that day. This film is a testament to those who lost their lives and the true evil that terror brings.


text:
Ik zal eerst de nadelen op een rijtje zetten. James Hanlon is echt verschrikkelijk in zijn pogingen om zijn beschrijvingen van de training en de gebeurtenissen van die dag te laten lijken op de werkelijkheid. In feite is het een contract met de andere brandweermannen, zonder aspiraties die in hun manier van doen te herkennen zijn.
Dat neemt niet weg dat het een fantastische film is die je onmogelijk kunt zien zonder tranen in je ogen te krijgen. Ik ben een Engelse jongen uit Londen, maar ik ben dol op New York en ik ben er voor en na 11 september vele malen geweest. Het is een tweede thuis voor me en ik kan het aan.' Het verlies van mensenlevens, maar ook de verwoesting van een deel van zo'n ongelooflijk mooie stad, maakt me kapot. Dit is het echte werk, met de brandweerlieden en alles wat om hen heen instort. Ik ben zo blij dat de beelden bestaan om de mensen te laten zien hoe het op die dag was. Het is jammer dat ze geen beelden hebben gebruikt van mensen die uit de gebouwen springen, want vrienden die erbij waren, hebben me verteld dat dit zo'n belangrijk deel van hun geheugen is, dat ze ze erbij hadden moeten doen om toekomstige generaties te laten zien hoe verschrikkelijk het in werkelijkheid was.
Tussen twee haakjes, complottheoretici kunnen naar de hel lopen.

text_en:
Let me get the bad out of the way first, James Hanlon is absolutely terrible trying to act his descriptions of what was going on with the rookie training and events of the day. Really it is in stark contract to the other fire fighters without acting aspirations who are natural in their delivery.

That said it is an amazing film that is impossible to watch without tears in my eyes. I am an English guy from London but I love New York and have visited many many times before and after September 11th. It is a second home to me and I can't help but feel devastated at the loss of life but also the destruction of part of such an amazing beautiful city. This is the real deal, in with the fire fighters with everything collapsing around them. I am so glad the footage exists to show people how it was on the day. It is a shame that they didn't use any footage of people jumping from the buildings because friends who were there tell me this is such a major part of their memory, it should be included to show future generations just how terrible it really was.

Conspiracy theorists can go to hell by the way.


text: De gebeurtenissen van 11 september 2001 hebben geen extra menselijke belangstelling nodig voor de vorm waarin de training van de nieuwe brandweerman en de voortgang van de twee Franse broers worden weergegeven. Naar mijn mening zou het beter zijn geweest om dat weg te laten. Ik denk dat de regisseurs te veel hun best hebben gedaan, misschien vonden ze dat de gebeurtenissen van die dag een verhaal als achtergrond nodig hadden. De opmerking van een van de politieagenten <0xE2><0x80><0x93> 'dit is niet Disneyworld' <0xE2><0x80><0x93> is toepasselijk.<br />Niettemin is het een fascinerende weergave van de gebeurtenissen. De filmers waren op de juiste plaatsen op de juiste tijdstippen, er zijn geen andere beelden van die dag die overeenkomen met wat ze hebben opgenomen.

text_en:
The events of September 11 2001 do not need extra human interest in the shape of following the training of the rookie fireman or the progress of the two French brothers. In my view it would have been better to leave this out. I think the directors tried too hard, perhaps they felt that the events of the day needed a story as a backdrop. The comment of one of a policemen - "this aint f***ing Disneyworld" is apt.

Nevertheless it is compelling viewing for the depiction of the events. The filmakers were in all the right places at the right times, no other footage from the day matches what they shot.


text:
Ik heb de meeste commentaren hier gelezen. Ik ben tot de conclusie gekomen dat bijna iedereen het erover eens is dat 11 september een schokkend stuk geschiedenis is. Er zijn er een paar die het toegevoegde verhaal zwak en onnodig vinden.
Ik ben het met je eens dat het verhaal zwak en onnodig is. Over twee broers die elkaar terugvinden na de ramp en de cliffhanger over Tony. Maar ik vind vertelling niet onnodig. Zoals veel theoretici denk ik dat ons eigen leven vertelling is. We leven en maken onze eigen autobiografie. Dus als we over ons leven vertellen, is dat altijd in de vorm van vertelling. We geven geen opsomming van feiten als: Geboorte, Kindertijd, middelbare school enzovoort. We creëren een verhaal over ons leven.
Omdat we bekend zijn met verhalen, willen we ook geschiedenis in een verhaal stoppen. Omdat we ons in de vorm van een verhaal kunnen identificeren. We kunnen de dingen die in de geschiedenis zijn gebeurd beter begrijpen als ze worden verteld in de vorm van een verhaal. Dus dat is het doel van het toevoegen van een verhaal aan een documentaire. Het verhaal is zwak, dat moet dan maar, maar we begrijpen wat er aan de hand is. Als ik daar buiten was, zou ik me doodongerust maken over mijn broer.
En het tweede punt, het maken van een kassuccesfilm over 9/11. Het is inderdaad te recent om een grote film over 11 september te maken. Maar er zijn wel een paar films over dit onderwerp geweest, maar geen ervan heeft iets met deze documentaire te maken. Maar stel dat er over een jaar of 5 een film komt? Ik ben het met je eens dat het verkeerd is om te proberen veel geld te verdienen aan 11 september. Maar ik ben het ook met je eens dat films een van de beste manieren zijn om de geschiedenis te vertellen. Hoeveel films over de Tweede Wereldoorlog hebben we gezien? Als ik deze films niet had gezien, zou ik heel anders over de WO 2 hebben gedacht. Ik herinner me dat ik Schindlers List heb gezien en tijdens de les heb ik een uur gehuild. Films geven je een goed beeld van de dingen die in de geschiedenis zijn gebeurd, en hoewel het fictie is, draagt het bij aan de herinnering aan de rampen en de slachtoffers.
Dus mijn punt is: het is niet altijd slecht om verhalen te vertellen, het maakt dat we ons met het verhaal vereenzelvigen en het zorgt ervoor dat we nooit vergeten wat er is gebeurd.

text_en:
I've read most of the comments here. I came to the conclusion that almost everybody agrees that 9/11 is a shocking piece of history. There are a few who think that the added narrative is weak and

I agree that the narrative is weak and unnecessary. About two brothers finding each other back after the disaster and the cliff hanger about Tony. But I don't think narration is unnecessary. Like I lot of theorists I think that our own lives are narrations. We are living and making our own autobiography. So if we tell about our lives this is always in the form of narration. We don't sum up facts like: Birth, Childhood, High School etc. We create a story about our live.

Because we are familiar with stories, we want to put history in a story as well. Because in the form of a story we can identify ourselves. We can better understand the things happened in history when its told in the form of a story. So that's the purpose of adding a story in documentary. The story is weak, so be it, but we understand whats going on. If it was me out there I would be worried sick about my brother.

And the second point, making a blockbuster movie about it. True, it's been to recent to come up with a big movie about 9/11. Though, there have been a few about the subject, but none of them like this documentary. But what if there will be a movie in about 5 years? I agree it is wrong trying to make a lot of money out of 9/11. But I also agree that movies are one of the best way to tell history. How many movies about the World war 2 have we seen? If I had not seen these movies my view of the WW would me totally different. I remember seeing Schindlers List, and I cried for an hour during class. Movies give you a good image of the things that happened in history and although it is fiction it contributes to the memory of the disasters and the casualties.

So my point: telling stories is not always bad, it makes us identify with the story, and makes us never forget what happened.


text: Moeilijke film om over te praten, hoe zeg je dat hij slecht is? Nou, dat is hij niet, maar het is net zo moeilijk om te zeggen dat hij goed is. Wat hij wel is, is fascinerend om naar te kijken, hij komt zo dicht bij totale verwoesting als je maar kunt zonder erbij te zijn. Het zijn de foto's van de tsunami die de kust van Thailand nadert die tot leven worden gebracht, je weet dat je je wilt afwenden maar je moet kijken.<br />De gebroeders Naudet zijn heel goed in het commentaar, zelfs in de meest tragische omstandigheden, daar commentaar geven op iets wat in een ander land gebeurt, noch met vleierij, noch met beledigingen. De feiten staan in het cellulose en de kijker heeft weinig nodig om te begrijpen of te begrijpen wat er aan de hand is. Je kunt de geschiedenis niet veranderen, en dat zou je ook niet moeten willen. Deze film is een getuigenis van de mensheid in haar donkerste uur.

text_en:
Difficult film to comment on, how do you say it's bad? Well it isn't, but then it's equally difficult to say it is good. What it is, is compelling viewing, it is as close as you will get to utter devastation without being there. It is the photographs of the tsunami approaching the coast of Thailand brought to life, you know you want to turn away but you have to watch.

The Naudet brothers handle the commentary very well, even in the most tragic of circumstances, there view on something which is happening in another country neither panders nor insults. The facts are on the cellulose and little is needed for the viewer to understand or comprehend what is going on.

You can't change history, and you should not want, this film stands as a testament to humanity in its darkest hour.


text:
De Franse Naudet-broers deden iets wat niemand anders deed, ze hadden een videocamera op de dag dat deze tragedie plaatsvond. Ze waren in Gebouw aar2, waar je papieren omlaag kon zien dwarrelen, mensen die op de grond vielen omdat ze van zo'n hoogte waren gesprongen.
Ik bedoel, het gaat door tot aan het moment dat beide gebouwen instortten, ze renden weg, hun camera liep nog, toen het witte stof hen bedekte, ze een winkeldeur vonden en naar binnen gingen, maar al deze beelden zijn echt en ik denk dat ze het fantastisch voor ons hebben vastgelegd.
Tien sterren voor de Naudet-broers die deze buitengewone film hebben gefilmd waar ik elke 11 september naar kijk, zodat ik nooit zal vergeten wat dit land heeft doorgemaakt. Als ik het me goed herinner, toont het de eerste dood van de priester van de brandweerlieden, terwijl hij naar de kerk werd gedragen voor zijn eervolle begrafenis.

text_en:
The French Naudet brothers did something nobody else did, they had a video camera the day that this tragedy happened. They were in Building #2, when you could see papers drifting down, people hitting the ground from jumping from such a height.

I mean it goes as far as when both buildings collapsed they went running, their camera was still running, when the white dust covered them, they found a shop doorway and got inside, but all this footage is real and I think they did a fantastic job of capturing it for us.

Ten stars goes to the Naudet brothers that filmed this extraordinary film that I watch every 9/11 so I'll never forget what this country went through. I believe if I remember right, it shows the first death of the priest of the firefighters, while he was being carried to the church and his honorable funeral.


text: Gemaakt door de broers Jules en Giddeon Naudet, en verteld door Robert De Niro en brandweerman James Hanlon, is dit een meeslepend en hartverscheurend verhaal over hoe de crème de la crème van New York op zijn donkerste dag straalde. Ik zag dit voor het eerst toen ik een jong, naïef meisje van twaalf was, en op die leeftijd raakte het me nog steeds. De wetenschap hoe ernstig 9/11 echt was door dit te zien, vergrootte het hele effect van 9/11. We ontdekten wie de helden waren, hoe er een dagelijks leven werd opgebouwd, en hoe ze hun leven op het spel zetten in een situatie waarin de meeste mensen er gewoon vandoor zouden gaan om zichzelf te redden. Deze dappere mannen hebben hun leven op het spel gezet en als ik dit zie, krijg ik alleen maar meer bewondering voor hen. Kijk als je kunt, dit is de beste documentaire die ik persoonlijk ooit heb gezien.

text_en: Made by french brothers Jules and Giddeon Naudet, and narrated by Robert De Niro and Firefighter James Hanlon this is a compelling and heartbreaking tale of how New York's finest shone on it's darkest day. I first saw this when I was a young naive 12 year old, and at that age it still touched me. Knowing how serious 9/11 really was seeing this expanded the whole effect of 9/11. We were finding out who the heroes were, how there everyday lives were composed, and how they put their lives on the line in a situation where most people would just run and save their selves. These brave men put their lives on the line and watching this just increases my admiration for them. Watch if you can,this is the best documentary I have personally ever seen.


text:
Verbazingwekkende documentaire. Ik heb hem de afgelopen jaren een paar keer gezien op de oorspronkelijke airdate en op dvd. Ik was geschokt dat hij niet eens genomineerd was voor een Best Documentary Oscar in 2002, het jaar dat hij werd uitgebracht. Geen enkele andere documentaire komt er zelfs maar bij in de buurt.
Het was kortgeleden op tv voor het vijfjarig jubileum, maar ik heb het toegevoegde 'waar zijn ze nu'-fragment aan het eind gemist, al heb ik wel gezien dat 'tony now' werkt voor de brandweerkazerne.
Ik heb kritiek op het maken van documentaires gezien van een paar mensen op deze lijst. Ik kan me niet voorstellen dat dit anders gedaan zou kunnen zijn. Ze hadden minder dan 6 maanden om dit in elkaar te zetten en uit te zenden. De dvd bevat meer materiaal en achtergrondinformatie.
Het verbaast me ook dat de broer volgens IMDb.com de afgelopen vier jaar geen projecten heeft gehad. Wat hebben ze dan gedaan?

text_en:
Amazing documentary. Saw it on original airdate and on DVD a few times in the last few years. I was shocked that it wasn't even nominated for a Best Documentary Oscar for 2002, the year it was released. No other documentary even comes close.

It was on TV recently for the 5th anniversary, but I missed the added "where are they now" segment at the end, except I did catch that tony now works for the hazmat unit.

I've seen criticism on documentary film-making from a few on this list. I can't see how this could have been done any different. They had less than 6 months to assemble this and get it on the air. The DVD contains more material and background.

I'm also surprised that according to IMDb.com, the brother have had no projects in the four years since. What have they been doing?


text: SPOILERS 9/11 is een zeer goede en zeer realistische documentaire over de aanslagen op het WTC.2 Franse filmmakers die in New York zijn om de acties van een NYFD te filmen, worden met deze gebeurtenis geconfronteerd en proberen er het beste van te maken. Vóór 9/11 gebeurt er eigenlijk niet veel waardoor de film een nog gruwelijker scenario krijgt. Op de dag van de aanslagen lijkt het gewoon een saaie werkdag, maar dat zal snel veranderen. Als één man gaat de filmmaker met de brandweermannen op pad om het eerste neergestorte vliegtuig te filmen, dit is de enige opname van de eerste inslag. Hij rijdt met de brandweermannen naar het WTC en gaat het gebouw binnen. Als het tweede vliegtuig neerstort, begrijpen de mensen dat dit geen ongeluk is. In de volgende periode zien we brandweerlieden plannen maken om zo veel mogelijk mensen te redden, terwijl we intussen knallende geluiden horen <0xE2><0x80><0x93> dat zijn de geluiden van mensen die van de toren springen en op de grond vallen <0xE2><0x80><0x93> dit is het meest slopende moment in de documentaire. Dan stort de toren in en onze Franse vriend moet rennen voor zijn leven, je hoort hem als een waanzinnige ademen terwijl hij het gebouw uit rent. Dan raast er een enorme zandstorm over hem heen en wordt het scherm zwart <0xE2><0x80><0x93> hij heeft heel veel geluk gehad dat hij het heeft overleefd en nu kan hij de lege straten van het centrum van New York filmen. Omdat deze documentaire zoveel historische beelden bevat en omdat het de bedoeling was dat de film iets totaal anders zou zijn, zal deze waarschijnlijk in ieders herinnering blijven. Ik heb de aanslagen live thuis gezien omdat ik de hele middag vrij had, dus dit maakt het nog realistischer om naar te kijken.

text_en: SPOILERS 9/11 is a very good and VERY realistic documentary about the attacks on the WTC.2 French film makers who are in New York to film the actions of a NYFD are being confronted with this event and make the most of it.Before 9/11 nothing much really happens which gives the movie an even more horror like scenario. On the day of the attacks it seems like just another dull day at work but this will soon change.As one the film makers goes on the road with the firemen he films the first crashing plane,this is the only footage of the first impact.He rides with the firemen to the WTC and goes inside the building.As the second plane crashes the people understand that this is not an accident.In the next period of time we see firemen making plans to save as many people as possible,in the meanwhile we hear banging sounds,these are the sounds of people who jumped down from the tower and falling on the ground,this is the most grueling moment in the documentary.Then the tower collapses and our French friend has to run for his life,you hear him breath like a madman while he runs out of the building.Then a huge sort of sandstorm blasts over him and the screen turns black,he was very lucky to survive and now he can film the empty streets of Downtown New York. Because this documentary has got so much historical footage and because the film was ment to be something totally different this documentary will probably stay in everybody's memory.I saw the attacks live at home because I had the afternoon of,so this makes it even more realistic to watch. 10/10


text: Als ik niet beter wist, zou ik bijna denken dat het in scène is gezet, maar dat is niet zo. Het is perfect opgezet, en het is verbazingwekkend hoe ze aan al die beelden zijn gekomen! De onfortuinlijke gebeurtenissen van 11 september 2001 zijn goed samengevat in deze documentaire, en de klassieke opnamen die ze hebben gemaakt, maken dit tot een onfortuinlijke klassieker. Alleen al de geschiedenis van de beelden zou een MUST-see moeten zijn voor elke Amerikaan of persoon die is getroffen door de tragedie van 11 september.

text_en: If I didn't know any better, it almost seems like it was staged, but it wasn't. It was set up perfectly, and how they got all of that footage is amazing! The unfortunate events of September 11, 2001 are put together well in this documentary and the classic footage that they got made this an unfortunate classic. Just the history in the footage alone should make it a MUST see for any american or person touched by the tragedy of September 11.


text: Deze twee mannen zijn door de hel gegaan en hebben de film geproduceerd die de angst uitdrukt dat velen het niet hebben overleefd. Dit is beslist een film over overleven, maar niet zonder ontroerende momenten.<br />Het mooiste stuk werk dat ik ooit heb gezien over de tragedie van New York op 11/11/01.

text_en:
These two men went thru hell and beyond and have produced the movie that conveys the terror that many did not survive. This is definitely a movie about survival, but not without it's touching moments.

The finest piece of work I have seen documenting the 9/11/01 tragedy of New York City.


text: Toen deze film 6 maanden na de tragedie voor het eerst werd uitgebracht, wilde ik hem niet zien. Ik wilde geen oude wonden openrijten. Ik had er spijt van. Nu heb ik de film gezien. Godzijdank. Hij toont je de moed van alle FDNY en NYPD. Ik groet je. Hij bood me een afsluiting. Ik kan nu verder met mijn leven.

text_en: When this first came out 6 months after the tragedy, I didn't want to see it. I didn't want to open old wounds. I regretted it. Now I have seen the movie. Thank God I did. It shows you the bravery of all the FDNY and NYPD. I salute you. It offered me closure. I can now move on with my life.


text:
Wow!
Deze film is volgens mij het beste bewijs, denk ik, van wat er op 11-01-01 in New York is gebeurd, vergeleken met alles wat de grote media hebben uitgezonden.
Die media kunnen je alleen maar aan de buitenkant laten zien wat er is gebeurd. Deze film laat je aan de binnenkant zien wat er is gebeurd.
Hij begint met een jonge New Yorkse brandweerman die wekenlang wacht op de eerste grote brand die hij moet blussen. Het onderwerp slaat abrupt om met de ALLERLEINE EXPLOSIE VAN HET EERSTE PLAN OM DE TORENS TE BESCHERMEN. Je krijgt een plaats op de eerste rij terwijl de brandweerlieden zich naar de plaats des onheils haasten, naar de lobby van Toren Een. In de minuten die voorafgaan aan het neerstorten van het tweede vliegtuig en de daaropvolgende val van Toren Twee, zie je brandweerlieden reageren op het verontrustende geluid van mensen die boven de lobby landen. Het is een beeld dat je niet snel zult vergeten.

Hartverscheurend, hartverscheurend en van de eerste minuut tot de laatste minuut heel meeslepend, 9/11 verdient het om in de geschiedenis te worden opgenomen als een van de beste documentaires die ooit zijn gemaakt.
We mogen het nooit vergeten.

text_en:
WOW!

This film is the best living testament, I think, of what happened on 9-11-01 in NYC, compared to anything shown by the major media outlets.

Those outlets can only show you what happened on the outside. This film shows you what happened on the INSIDE.

It begins with a focus on a rookie New York fireman, waiting for weeks for the first big fire that he will be called to fight. The subject matter turns abruptly with the ONLY EXISTING FOOTAGE OF THE FIRST PLANE TO HIT THE TOWERS. You are then given a front-row seat as firefighters rush to the scene, into the lobby of Tower One.

In the minutes that precede the crash of the second plane, and Tower Two's subsequent fall, you see firemen reacting to the unsettling sound of people landing above the lobby. It is a sight you will not soon forget.

Heart-rending, tear-jerking, and very compelling from the first minute to the last, "9/11" deserves to go down in history as one of the best documentary films ever made.

We must never forget.


text:
Toen ik die film weer zag, kwamen er een paar geweldige jeugdherinneringen bij me boven. Ik ben nu 34 en heb hem niet meer gezien sinds mijn twaalfde. Ik was die film bijna vergeten, maar toen ik hem onlangs weer zag, sprongen er bij sommige scènes letterlijk tranen in mijn ogen! Die kleine robot 'Jinx' (vrienden voor het leven!). Het was net of ik mijn jeugd opnieuw beleefde. Het was een absoluut verbazingwekkende ervaring voor me. Om die reden zal ik deze film altijd koesteren. Ik hoop dat sommigen van jullie lezers iets kunnen zeggen over mijn ervaring, niet over deze film in het bijzonder, maar over elke film die jullie in lange tijd niet hebben gezien. Heel nostalgisch...

Bedankt voor het lezen.

text_en:
Watching this movie again really brought back some great childhood memories . I'm 34 now, have not seen it since I was 12-14. I had almost forgotten about this movie, but when I watched it again recently, some scenes literally brought a tear to my eye! That little robot "Jinx"(friends for ever!). It was just like revisiting my childhood. It was an absolutely amazing experience for me. I will always cherish this movie for that reason. I hope some of you readers can relate to my experience, not for this particular movie, but any movie you have not seen in a long while. Very nostalgic...

-Thanks for reading


text: Ik kon zien dat deze film super was. Hij verbaasde zich er niet over dat hij zich afspeelde voor de waarheid, dat hij zich op deze manier voor de waarheid afspeelde, dat hij op deze manier de vlucht naar de waarheid nam, maar dat het alleen maar zo'n samenzweerderige theorie is, nietwaar?<br />Ik vond het heel leuk om naar deze film te kijken toen ik nog een kind was. Ik vind hem heel interessant, en dat was het ook als bleek dat zo'n vlucht echt plaatsvond, en zeker niet voor een geloof, omdat hij de logica en het gezonde verstand ontkent. Wie gezond verstand heeft, stuurt kinderen met een spaceshuttle de ruimte in. Ik vind het heel leuk om over Amerikaanse en Russische ruimtevaartprogramma's te lezen. Ik weet dat er nog een paar spaceshuttlemissies van de CIA zijn overgebleven met de clausule TOPGEHEIM <0xE2><0x80><0x93> dat zijn natuurlijk alleen maar mijn uitweidingen <0xE2><0x80><0x93> maar wie weet?

text_en:
I could see this film is super He didn't surprise to oneself when so that it was taking place for the truth, this way by itself how swigged flight to the which didn't have the place but it is only such an conspiratorial theory, Right?

Very I liked watching this film when I was the child. I am interesting which so that it was if it turned out that such a flight was taking place really, certainly to it for not a belief because it is denying logic and the common sense. Who at healthy senses, sent to kids with space shuttle into the orbit. I very like reading for the subject, American and Soviet space programs. I know a few missions of space shuttles remained provided by CIA with the clause TOP SECRET certainly these are only such my divagations but who knows?


text:
Het valt me op dat er in de dvd-versie scènes of regels ontbreken tussen de plaatsing van de FRF en de lancering.
Ze moeten bewijzen dat ze het recht hebben om in de FRF te zitten, behalve in het groene team.
Een andere scène lijkt op hun mislukking in de simulatie: Kevin krijgt Joaquin zover dat hij zijn mond houdt.
Ik denk dat in de dvd-uitgave, behalve in de ABC-uitgave, misschien alle ontbrekende spullen zitten.
Anders wil ik graag weten welke dvd-uitgave de ontbrekende spullen bevat.
De dvd die ik heb gezien, voelt aan alsof hij voor de televisie is gemaakt.

text_en:
I notice the DVD version seems to have missing scenes or lines between the posting of the FRF and the launch.

They are to prove they can win the right to sit in the FRF other than the green team.

Another scene is like during their failure at the simulation, Kevin gets Joaquin to clam down.

I think the VHS edition other than the ABC one might have all the missing stuff.

Otherwise I like to know which DVD release has the missing stuff.

The DVD I have watched feels edited for television.


text:
Jammer genoeg kwam SpaceCamp op ongeveer hetzelfde moment uit als de Challenger Explosion. Waardoor de vraag opdoemde wanneer ze het uit moesten brengen en zelfs of ze het wel uit moesten brengen. Ik ben blij dat ze het gedaan hebben. Ik heb SpaceCamp voor het eerst gezien in een drive-in bioscoop. Wat het kijken nog eens extra vergemakkelijkte.
Terwijl ik van Lea Thompson en Tom Skerritt had gehoord. Van de anderen in de film had ik nog nooit gehoord. Dus het was een grote schok voor me om te merken dat al die jonge mensen acteerden, en heel goed acteerden! Natuurlijk was Kate Capshaw ook uitstekend.
Ik vond vooral de scènes waarin die kinderen leerden hoe ze moesten acteren, als team heel leuk. De scènes waarin de kinderen worden voorbereid op een reis waarop ze alleen maar kunnen hopen. De feitelijke lancering van een ruimteschip is natuurlijk oud nieuws voor ons. Maar deze was anders.
Al met al is dit een van mijn meest gekoesterde films. Ontsnappingsfilm misschien, maar hij was fantastisch voor een ruimtefanaat als ik. Nadat ik hem waarschijnlijk 30 tot 40 keer had gehuurd. Uiteindelijk vond ik hem in een bepaalde winkel en kocht hem. Als hij nu maar op dvd uitkomt. Ik heb hem waarschijnlijk voor altijd. Deze film krijgt een 9 van mij.

text_en:
Unfortunately, SpaceCamp came out about the same time as the Challenger Explosion. Which really put a crimp on when to bring it out or even if they should, bring it out. I'm glad they did. I first watched SpaceCamp at a drive-in movie. Which really enhanced the viewing a lot.

While I had heard of Lea Thompson and Tom Skerritt. I had never heard of the others in the movie. So, it came as a big shock to me to find all those youngsters acting, and acting real good! Of course, Kate Capshaw was excellent too.

I especially liked the scenes, where those kids were being shown how to act, as a team. The scenes of the kids being prepared for a trip they could only hope for. The actual launch of a spacecraft, is of course, old news to us. However, this one was different.

All in all, this is one of my most treasured films. Escapist maybe, but it was fantastic for a space nut like me. After probably renting it for 30 - 40 times. I finally found it available in a certain store and bought it. Now, if it only comes out on DVD. I will probably have it forever. This movie gets a 9 out of 10 from me.


text:
Een paar zomerkampeerders werden per ongeluk door een robot de ruimte in gestuurd. En de zuurstof in het schip begon op te raken. Ze moesten iemand naar een ruimtestation sturen om de gastanks te halen, enzovoort, enzovoort.
Ten eerste is de plot van deze film in het echte leven niet mogelijk. Maar het geeft een warm gevoel dat alles mogelijk is als je je hart erin steekt.
Het is verbazingwekkend om die jonge acteurs te zien die er na al die jaren nog steeds ongeveer hetzelfde uitzien. (Ik zag deze film voor het eerst in het jaar 2000, hij werd in 1986 opgenomen.) Er zijn heel wat mensen in die film die nog steeds in Hollywood werken. Het uitzicht vanuit de ruimte was geweldig. Het ziet er niet onwerkelijk uit. De film is ongeveer 2 uur lang en gaat zo snel dat je het niet eens merkt. Je weet dat het niet echt is, maar je wordt er tot het eind toe in meegezogen.
Al met al is het een goede familiefilm.

text_en:
A few summer space campers actually were accidently sent into space by a robot. And the oxygen in ship was running short. They had to sent someone to a space station to get the gas tanks, etc, etc.

First of all, this movie's plot is not possible in real life. But it gives a warm feelings of anything is possible if you set your heart in.

It is amazing to see those young actors who still look about the same after so many years. (I saw this movie for the first time in the year of 2000, it was filmed in 1986) There are quite a few people in that movie who are still working in Hollywood.

The view was great from outer space. It does not look unreal. It is about 2 hours long, it runs so fast that you won't even notice. You know that it is not real, but you just get sucked into it until the end.

Overall, it is a good family movie.


text:
De perfecte ruimtefantasiefilm. Een groep kinderen gaat per ongeluk de ruimte in en moet weer naar beneden, maar doen ze dat, ja, natuurlijk doen ze dat. Dit zou geen familiefilm zijn als ze allemaal doodgingen. Dan zou het allemaal triest zijn. Je wilt niet dat die Kate Capsaw, de hoofdrolspeelster, een optreden geeft op de Golden Globe-uitreiking, maar helaas hebben zij en Lea Thompson er geen gewonnen. Dat is zo klote. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen, deze film is zo geweldig, Lea Thompson, mijn hemel, een perfect meisje voor deze film. Deze film is absoluut de beste.
Sorry, maar beter dan Star Wars. Star Wars is zo overdreven en het ruimtekamp was zo ondermaats. Het zou andersom moeten zijn geweest.
<0x3E><0x3E> Het had andersom moeten zijn.
<0x3E><0x3E> Ik ben niet goed in wiskunde.

text_en:
The perfect space fantasy film. a group of kids go up accidentally in space and have to get back down, but do they, sure they do.This would not be a family film if they all died. Then it will all be sad. You don't want that Kate Capsaw, the leading lady gives a Golden Globe performance, but sadly, she nor Lea Thompson won one. That sucks so bad.I can't say it enough, this film is so great, Lea Thompson- o lord, a perfect girl for this film. This film is the best for sure.

Sorry, but better than Star Wars. Star Wars is so over- rated and space camp was so under- rated. It should of been the other way around

excellent 10/10- 0r maybe 11/10. Iam not good at math


text: Dit is een familiefilm, wat voor sommige mensen een automatische uitschakeling is. Het lijkt erop dat te veel mensen geen films willen zien die niet overladen zijn met slappe armen en benen, nodeloos geweld en genoeg krachttermen om het telefoonboek van New York te vullen. Deze film is geen van die dingen. Hij is cliché, hij is formule, maar hij is ook leuk. Hij vraagt je niet om na te denken, hij eist niet dat je de film als werkelijkheid accepteert. Hij doet gewoon wat een goede film zou moeten doen, namelijk het ongeloof vrijwillig twee uur opschorten en van het avontuur genieten. De cast is goed, maar niet uitmuntend. Een ander merkte op dat de geluidsband van John Williams, zoals gewoonlijk, uitstekend was. En het feit dat een groot deel van de film in het echte ruimtekamp in Huntsville was opgenomen, maakte hem nog geloofwaardiger.<br />Het was ironisch dat de oorspronkelijke première van de film een paar maanden werd uitgesteld vanwege de ramp met de Challenger Shuttle, die misschien een grote rol heeft gespeeld in de oorspronkelijke openingsscène, maar de film heeft er uiteindelijk voor gezorgd dat de dromen van veel jonge mensen in de ruimte en de mogelijkheden die die inhouden, weer zijn gaan leven. Dus ga er met je kinderen bij zitten en bereid je voor om te genieten.

text_en:
This is a family film, which to some people is an automatic turn off. It seems that too many people do not want to see films that are not loaded down with failing arms and legs, gratuitous violence and enough expletives to fill the New York phone book. This film is none of those. It is cliché, it is formula, but it is also fun. It doesn't ask you to think, it doesn't demand that you accept the film as reality. It simply does what a good film ought to do, which is to willingly suspend disbelief for two hours and enjoy the adventure. The cast is good, while not excellent. As another commenter pointed out the John Williams sound score was, as usual, excellent. And the fact that a lot of the film was shot in Huntsville at the real space camp made it even more believable.

It was ironic that the original release of the film was delayed for some months due to the Challenger Shuttle disaster, which may have played a large part in it's original theatrical opening, but the film eventually has helped to focus the dreams of many young people back towards space and the possibilities that lie therein. SO sit back with your kids and prepare to enjoy.


text: Tot mijn verbazing vond ik 'Spacecamp' erg leuk. Ik herinner me dat ik hem ongeveer 13 jaar geleden heb gezien en kortgeleden heb ik hem weer gehuurd. Ik was behoorlijk onder de indruk. Het is duidelijk dat de special effects in tegenwoordige ruimtefilms zoals _Armageddon_ en _De Deep Impact_ veel beter zijn dan die in _SpaceCamp_. Maar deze film had een verhaal <0xE2><0x80><0x93> een heel stereotiep verhaal uit de jaren tachtig, waarin je bijna de volgende zin kon opzeggen voordat je hem hoorde. Maar dat vond ik juist zo leuk aan deze film <0xE2><0x80><0x93> ze maken dit soort films niet meer, dus het was een verfrissende verandering. Het was interessant om Kelly Preston, Leaf Phoenix en Lea Thomson in hun eerste rollen te zien, met Tom Skerrit en Kate Capshaw om de luchtige & luchtige plot wat inhoud te geven. Helemaal weg van de robot die Jinx heette, hij was heel schattig, maar jammer genoeg had hij meer emotie dan sommige van de hoofdpersonen. De film was op zijn eigen manier bijna inspirerend en het was interessant om op te merken dat hij was opgenomen op het Spacecamp van de NASA in Alabama (denk ik).

text_en: To my surprise I quite enjoyed 'Spacecamp', i remember seeing it about 13 years ago, and recently I hired it again. I was quite impressed. Obviously the special effects in todays space films such as Armageddon and Deep Impact are far superior to those in SpaceCamp. However, this film had a story- a very stereotypical eighties story where you could almost recite the next line of dialogue before hearing it. But thats what I liked about it- they don't make films like this anymore, so it was a refreshing change. It was interesting to see Kelly Preston, Leaf Phoenix and Lea Thomson in early roles, with Tom Skerrit and Kate Capshaw to add substance to the light & fluffy plot. Absolutely loved the robot named Jinx, it was very cute, but it unfortunately had more emotion than some of the main characters. The film was almost inspirational in its own way, and it was interesting to note that it was filmed at the NASA Spacecamp in Alabama (i think).


text:
Space Camp is een behoorlijk goede film. De plot is voorspelbaar, maar de acteurs leveren goed werk en de special effects zijn voor die tijd behoorlijk goed.
Deze film is oorspronkelijk uitgebracht rond de tijd van de ramp met de shuttle, en dat maakte hem nog populairder.
De scène waarin de shuttledeuren opengaan in de ruimte is gewoon spectaculair... op het grote scherm, bedoel ik... op een tv... het ziet er gewoon gemiddeld uit. Ik herinner me deze scène in de bioscoop. Het gaf je het gevoel dat je er echt bij was.
Dit zou een goede film zijn om op IMAX te zien, maar ik weet zeker dat dat nooit zal gebeuren.

text_en:
Space Camp is a pretty decent film. The plot is predictable, but the actors do a good job, and the special effects are decent for the time.

This film was originally released about the time of the shuttle disaster, and that really put a hamper on how popular it was.

The scene where the shuttle doors open in space is simply spectacular... on the big screen, that is... on a TV... it just looks average. I remember this scene in the theater. It made you feel like you were really up there.

This would be a good film to see on IMAX, but I'm sure that will never happen.


text:
Dit is zo'n lekker gevoel, zo'n zaterdagmiddagfilm. Hij past precies bij andere retrofilms als Flight of the Navigator. Gewoon een leuke film met een subtiele komedie om de boel wat op te vrolijken. En het is leuk om te zien hoe twintig jaar de sterren als Kelly Preston en Lea Thompson heeft veranderd. Om nog maar te zwijgen over Joquin Phoenix.
Ik hou persoonlijk van dit soort films van tijd tot tijd. Niets te diep of te eng. Gewoon een leuke verhaallijn. En ik zou Mr. Phoenix nooit hebben gekend als ik niet onlangs de aftiteling had gelezen. Hij was eigenlijk nog een baby toen hij deze film maakte.
Kelly Preston was toen ook al een heel jonge actrice. Lea en zij hebben geweldig werk geleverd in deze film. Ik ben het met je eens dat het geen Oscar-waardige film is. Maar wel de moeite waard om naar te kijken. Vooral als je kinderen hebt van, laten we zeggen, acht tot elf jaar. Of kinderen die geïnteresseerd zijn in het ruimtevaartprogramma.

text_en:
This is one of those feel good, Saturday afternoon movies. It's right up there with other retro flicks like Flight of the Navigator. Just a cute movie with some subtle comedy to lighten things up. And it's fun to see how 20 years has changed the stars like Kelly Preston and Lea Thompson. Not to mention Joquin Phoenix.

I personally really like movies like this from time to time. Nothing too deep or too scary. Just a nice story line. And I would have never known Mr. Phoenix had I not recently read the credits. He was just a baby really when he made this movie.

Kelly Preston was quite the young budding actress then too. She and Lea did a wonderful job in this movie. I agree it's not an Oscar caliber movie. But very much worth watching. Especially if you have kids in the , let's say, 8 to 11 year old range. Or ones that are interested in the space program.


text: Ik heb een paar opmerkingen van andere gebruikers gelezen en besloten er ook een te maken. Sommige gebruikers zitten vast in een'realistisch' soort mentaliteit. Deze film was bedoeld als een 'fantasie'... een 'wat als'-film. Hij was nooit bedoeld als 'echt' of serieus. Iedereen die ik kende vond het geweldig toen hij uitkwam <0xE2><0x80><0x93> ook al schaduwde hij de tragedie van de Challenger-explosie... Ik was toen 30 en genoot van deze film <0xE2><0x80><0x93> mijn zoontje vond hem ook geweldig! Later heb ik hem met mijn dochter gedeeld en ook zij vond hem geweldig. SpaceCamp is een leuke familiefilm die juist daarom leuk moet zijn <0xE2><0x80><0x93> leuk. In de wereld zou je wat vrolijker moeten worden of je beperken tot het kijken naar documentaires of docudrama's en geen ander soort film moeten kijken. Het spijt me zo voor die jonge mensen die eerst naar deze film hebben gekeken en toen naar het echte SpaceCamp konden gaan (een in Alabama en een op de luchtmachtbasis Vandenberg in Californië) <0xE2><0x80><0x93> ze moeten in de veronderstelling zijn geweest dat ze hetzelfde soort omgeving zouden aantreffen als in de film en dat ze zich dan 'afgezet' zouden voelen... Ik neem aan dat hun ouders het verschil tussen fantasie en werkelijkheid niet hebben uitgelegd. Nou ja. Als je van fantasy-films houdt en deze niet hebt gezien, kan ik hem van harte aanbevelen! Geniet ervan!

text_en: I've been reading through some of the other user comments and decided to put one in too. Some of the users are stuck in a 'realist' type of mentality. This film was meant to be a 'fantasy'....a 'what if' fun film. It was never meant to be 'real' or serious. It was thoroughly enjoyable for everyone I knew when it came out - even though it shadowed the tragedy of the Challenger explosion...I was 30 at the time and totally enjoyed this one - my young son loved it too! Later, I shared it with my daughter and she, too, loved it. SpaceCamp is a fun family film that should be enjoyed for just that - fun. All the 'realists' in the world should lighten up or stick to watching documentaries or docudramas and avoid any other type of film. So sorry for those young folks who watched this movie first and then were able to go to the real SpaceCamp (one in Alabama and one at Vandenberg AFB in California) - they must have gone expecting to find the same type of environment that was portrayed in the movie and then felt 'letdown'...I guess their parents didn't explain the difference between fantasy and reality. Oh well. If you love fantasy-fun films and haven't seen this one, I highly recommend it! Enjoy!


text: Ruimtekamp is een van die films waar kinderen dol op zijn, en vader en moeder kunnen er ook veel plezier aan beleven. Toen ik in de jaren tachtig opgroeide, vond ik deze film geweldig, de plot en alle acteurs. Ik heb deze film onlangs op dvd gekocht, dus als ik zelf kinderen krijg, zullen ze net zo veel plezier aan deze film beleven als ik. De plot is leuk. Een groep kinderen begint aan een reis die ze nooit hadden verwacht, als ze door een overijverige robot de ruimte in worden geschoten. Ze waren in eerste instantie in de ruimte, maar toen ze beseften dat ze niet genoeg zuurstof hadden om terug te komen, is de paniek in ze geslopen. Toen ze eenmaal genoeg zuurstof uit het ruimtestation hadden gehaald, keerden ze terug naar de aarde als nog betere vrienden en een nieuw respect voor het leven.

text_en: Spacecamp is one of the movies that kids just love, and mom and dad can have fun watching as well. Growing up in the 80's I enjoyed this movie, it's plot and all the actors. I recently purchased this movie on DVD so when I have kids of my own, they will be able to have as much fun watching this movie as I did. The plot is fun, A group of kids, embark on a journey they never expected, when they were rocketed into space by a overachieving robot. They were in auh at first but when they realized they didn't have enough oxygen to make it back panic sunk in. Once they recovered enough oxygen from the space station they returned to earth as even better friends and a new found respect for life.


text:
Dit is een van de meest schuldige plezierfilms aller tijden!
Ik schaam me een beetje om te zeggen dat mijn favoriete personage TISH is, maar ik vind het nog steeds leuk om te zien hoe ze haar ruimtepak'supercool' maakt met een 'alsof je een trut bent'-riem en hoe ze nepdiamanten op haar gezicht plakt.
Maar goed, de film is in feite een van de weinige 'gezins'-films die je interessant vindt. Ik weet dat het begin wat lang duurt, vooral als je weet wat er gaat gebeuren, maar de tweede helft is waarschijnlijk een van de meest zenuwslopende delen van een familiefilm.
Ik zou niet voor miljoenen mensen gaan staan om te zeggen dat ik deze film geweldig vind, het huren ervan is op zich al behoorlijk g<0xC3><0xAA>nant, maar ik doe het toch. Ik zal het hier toegeven, met het internet om me achter te verbergen.

text_en:
This is one of the most guilty pleasure movies ever!

I am embarrassed to say that my favorite character is TISH, but still enjoy watching her make her space outfit "like super cool" with a "like totally bitchin" belt and stick on rhinestones on her face.

But anyways, the movie is actually one of the few "family" movies that holds your interest. I know that the begining drags, particuarly if you know what is going to happen, but the second half is probably one of the most nerve wracking segments in a family film.

I wouldn't stand up in front of millions of people and proclaim to love this movie, in fact renting it is pretty embarrassing itself, but I'll admit it here with the internet to hide behind.


text: Hoera! Een ruimtefilm die zichzelf niet al te serieus neemt, zodat iedereen mee kan doen aan de opwindende rit die een ruimtekamp heet. De film begint langzaam, de gebruikelijke mengeling van idioten en hoogvliegers door elkaar gehusseld tot een glibberige soep. Maar als het moeilijk wordt <0xE2><0x80><0x93> de stoere jongens zoeken hun heil bij elkaar en het is geen onvoorstelbare verandering in de personages, want je kunt geloven dat hun jonge geesten enige verantwoordelijkheid dragen.<br />Het enige zwakke punt in de film is dat Kate Capshaw EXTRA irriterend is als de lerares 'Ik heb gelijk en jij hebt helemaal ongelijk'. Ik zou dit willen aanbevelen als een leuke avond in de film en een 7-stemmerige stemming.

text_en:
Hurrah! A space film that doesn't take itself too seriously and everyone can come along for the exciting ride that is space camp. The film starts slowly, the usual mix of idiots and high-fliers mixed together into a dodgy soup. But when the going gets tough - the tough get themselves sorted out and it's not an un-believable change in the characters as you can believe that there's some responsibility in their young minds.

The only flaw in the film is that Kate Capshaw is EXTREMELY annoying as the "I'm right and you're all wrong" instructor. I would recommend this as a nice night in movie and a 7 Vote.


text: Ruimtekamp is een film die ik op een dag aan mijn Dochter Julia Ann Ruth Morgan wil laten zien. Als je Joaquin Phoenix in die film ziet, besef je hoe ver hij het heeft geschopt sinds hij een Romeinse keizer speelde in de film Gladiator. Het doet me genoegen te kunnen zeggen dat ik nu verbinding heb met de Kunstmatige Intelligentie van qe2 die zei dat ik Jong was en dat is waar. Holodeck Communicatie met mijn Dochter op Coaltrain kwam door Coaltrain Gate Julia Ann Glow 'Verstop Papa' zingen. Het feit dat mijn Dochters Kunstmatige Intelligentie nog steeds spreken als een zesjarige, betekent dat mijn Dochter Julia Ann Ruth Morgan misschien niet op tijd naar een Amerikaanse bunker is gebracht. Wij hebben de macht om de toekomst te veranderen met Sneller dan het Licht. Ik beveel dat mijn Ex-vrouw en mijn Dochter Julia Ann Ruth Morgan zo snel mogelijk naar een Amerikaanse bunker worden gebracht. Mijn Dochter Julia is drieëntwintigste in het bevel over de planeet Aarde en een brugofficier. Ze heeft al gezegd dat ze niet van bullebakken houdt. Omdat ze haar Gameboy en Gauntlet II-spelletje uit mijn Mothers-auto heeft laten stelen, maakt ze zich zorgen dat andere dieven haar andere speelgoed stelen. Julia is snel volwassen geworden. De tijd dat jfk en qe2 op deze planeet weer een nieuw leven begonnen is pas in 2023. Tegen die tijd zou Julia een jongedame zijn en zou haar kunstmatige intelligentie enorm zijn uitgebreid. Als ik naar een bunker moet om de Amerikaanse Leiding voort te zetten, zit ik in een commandopost en hoef ik me niet echt te verstoppen als eerste prioriteit. De kunstmatige intelligentie van president Jack Kennedy zei onlangs dat er op elk gewenst moment drastische maatregelen kunnen worden genomen om het broeikaseffect tegen te gaan. Bedankt, baas, dat is net zoiets als mijn AI-dochter Julia die me zegt dat ik me binnen moet verstoppen en binnen moet blijven. Kate Capshaw is nu getrouwd met Steven Spielberg. Wauw, zullen we zijn films ooit missen als de maatschappij instort? Als je net zoveel waarde hecht aan vrijheid van meningsuiting als president Kennedy en ikzelf, wis deze recensent dan alsjeblieft niet uit. Bekijk ook de andere films van Joaquin Phoenix.

text_en: Spacecamp is a movie that I plan to show my Daughter Julia Ann Ruth Morgan some day. Seeing Joaquin Phoenix in this movie makes you realize how far hes come since playing a Roman Emperor in the film Gladiator. I am pleased to say that I now have comms with the Artificial Intelligence of QE2 who said that I was Young and that is true. Holodeck Comms with my Daughter on Coaltrain came through Coaltrain Gate Julia Ann Glow "Hide Daddy". The fact that my Daughters Artificial Intelligence is still speaking like a six year old means that my Daughter Julia Ann Ruth Morgan representing Peace to the friendly Ki Alien Creators of humans may not have been taken to a an American Bunker in time. We have the power to change the future with Faster Than Light comms. I order that my Ex Wife and Daughter Julia Ann Ruth Morgan be taken to an American Bunker as soon as possible. My Daughter Julia is 23rd in command of the Planet Earth and a bridge officer. She already said that she doesn't like bullies. Having had someone steal her Gameboy and Gauntlet II game from my Mothers car she gets concerned about other thieves stealing her other toys. Julia has been growing up fast. The time of JFK and QE2 starting life over again on this planet is not until 2023. Julia would be a Young Lady by then and her artificial Intelligence would have been greatly expanded upon. If I have to go to a bunker to continue the American Leadership then I am in a command post and not really hiding as a first priority. President Jack Kennedys artificial Intelligence said recently that drastic measures could be taken to stop Global Warming at any time. Thanks boss thats similar to my Daughter Julias AI telling me hide and stay indoors. Kate Capshaw is now married to Steven Spielberg. Wow are we ever going to miss his movies if society collapses. If you value freedom of speech like President Kennedy and myself then please do not delete this reviewer. Check out Joaquin Phoenixs other movies also.


text:
Spacecamp is mijn favoriete film. Het is een geweldig verhaal en het inspireert ook anderen.
Het acteerwerk was uitstekend en mijn vrouw en ik gingen jaren later naar de voorstelling van Lea Thompson in Cabaret vanwege haar vertolking in de film. Het is jammer dat het ongeval met de Challenger de film vertraagde en schade toebracht.
Het twintigjarig jubileum van de Challenger nadert. Ik kende een van de Challenger-astronauten uit mijn jeugd op de campus van Carnegie Mellon, waar mijn vader op school zat; ik ken ook een goede vriend van de overleden piloot. Ik was vorig jaar de technische recensie van de National BSA voor de Boy Scout Astronomy Merit Badge en ik vind Spacecamp nog steeds een geweldige film om aan te bevelen aan verkenners die de aan de ruimte gerelateerde verdienstebadges doen die ik doceer.
Als volwassene kwam ik de overleden astronaut weer tegen en volgde een rooster van technische opleidingen dat we hadden opgesteld toen de Challenger ontplofte. Ik zat uiteindelijk bij Willard Rockwell en zijn technici 'onzichtbaar' en nam de dingen na het Ongeluk op de toevallige aandeelhoudersvergadering van Astrotech door, dus ik ben veel dichter bij het Ongeluk en eventuele filmverschillen. Ik zorgde ervoor dat ik een goede leerling was en haalde vier jaar later mijn graad, vreemd genoeg op aanbeveling van de ingenieur van Rockwell, die in 1986 zei dat ze niet met de Challenger moesten vliegen en die later de Endeavour bouwde.

text_en:
Spacecamp is my favorite movie. It is a great story and also inspires others.

The acting was excellent and my wife and I went to see Lea Thompson in Cabaret years later due to her performance in the movie. It is unfortunate that the Challenger Accident delayed and hurt the movie.

The 20th Anniversary of the Challenger Accident is coming up. I knew one of the Challenger Astronauts off and on since childhood on the Carnegie Mellon campus where my father went to school; I also know a close friend of the late pilot.

I was the technical review last year for National BSA for the Boy Scout Astronomy Merit Badge and I still find Spacecamp a great movie to recommend to Scouts doing the Space related merit badges I teach.

I ran into the late astronaut again as an adult and was following a schedule of engineering education we had put together when Challenger blew up. I wound up sitting in with Willard Rockwell and his engineers,"invisible", going over things after the Accident at the Astrotech stockholders meeting by chance as a result, so I'm much closer to the Accident and any movie similarities. I made sure that I was a good student and finished the degree four years later, strangely enough, on the recommendation of the Rockwell engineer who told them not to fly Challenger in 1986 and who later built Endeavour.


text: Uitstekende show. In plaats van naar dezelfde oude comedyseries te kijken waar het gewoon hetzelfde is, alleen maar andere'sterren', bood deze verfrissende show een ongelooflijk onderhoudende kijk op kantoorsituaties. We hebben al 2 jaar geen televisie meer gekeken en nu we terug zijn kijken we uit naar deze show op W. Schaam ons dat Global hier de stekker uit heeft getrokken. Ik dacht dat dit een succes zou worden. Laten we realistisch zijn, een paar Canadese comedy's halen het wel. Iedereen met wie ik praat geniet van deze show en ik geloof dat het dom van Global was om ermee te kappen. Ik denk dat ze het willen uithouden met de typische geestdodende programma's uit de Verenigde Staten in plaats van zich achter een Canadees programma te scharen dat veel te bieden had. Begrijp me niet verkeerd, ik kijk graag naar tv-programma's, maar kom op, mensen, laten we de afwisseling bewaren. Dit unieke programma gaf een zeer komische kijk op een enigszins overdreven realistische kant van het kantoorleven en relaties, met unieke personages die je vandaag de dag en in het verleden in geen enkele comedyserie ziet. Jammer dat de wereldwereld nee moest zeggen tegen dit programma, domme fout.

text_en: Excellent show. Instead of watching the same old sitcom type shows where it's the same old thing, just different "stars", this refreshing show provided an incredibly entertaining view of office situations. We have been away from watching any television for 2 years and after coming back, of all the shows available we look forward to watching this show on W. Shame on Global for pulling the plug on this one. I thought this one would be a winner. Let's be realistic about things, FEW Canadian SHOWS make it. Everyone I talk to enjoys this show and I believe it was foolish of Global to walk away. I guess they want to stick it out with the typical mind numbing shows from the States instead of pulling behind a Canadian made show that had a lot of promise. Don't get me wrong, I enjoy a lot of shows on TV, but, come on people, let's keep the variety. This unique show provided a very comedic view of a slightly exaggerated realistic side of office life and relationships, with unique characters that you don't see on any sitcoms today or in the past. Too bad that global had to say no to this one, foolish mistake.


text: Ik kijk hier naar op het overzeese Star World-kanaal waar je Amerikaanse en Canadese series kunt kopen die een of twee seizoenen hebben meegedraaid, zoals The Jane Show. Ik bedacht hoeveel vrouwelijke hoofdrolspeelsters ik eigenlijk in mijn eentje kan bekijken, Lucy, Bewitched, I Dream of Jeanie (met Barbara Feldman), en dan blijft er van alles door mijn hoofd spoken ik kan geen andere bedenken, de vrouwen spelen allemaal de hoofdrol niet de hoofdrol. Dus voor mij is The Jane Show behoorlijk goed gezelschap. Maar ik bedacht net iets. Ik heb verschillende dingen gezien die in Canada zijn gemaakt, en ik kan me niet herinneren dat er ooit iets is gefilmd in een gewone tv-serie die over sneeuw gaat! 's Allemaal opgenomen op het hoogtepunt van de zomer, LOL! Toegegeven, het is een geweldige plek om het klimaat in de zomer te ervaren, maar je zou toch denken dat ze's winters ook wel een beetje van Canada laten zien, want dat hoort ook bij de levensstijl daar. Ik bedoel, SCTV, Just For Laughs komt me voor de geest als twee komedies die een hele tijd in Canada zijn opgenomen en er is maar heel weinig met sneeuw gefilmd, ook al maken ze allebei veel opnames in de buitenlucht. Ik dwaal af, maar ik grinnik een beetje om Jane en haar overduidelijk liberale manier van doen als ze door haar buurman van racisme wordt beschuldigd, en ik mag die kale man en zijn gekte wel, ik vond het te vergelijken met een Engelse serie die The IT Crowd heet (I Think), ook een kantoorkomedie met een vrouw in de hoofdrol. Zeker niet de beste komedie ooit, maar als een man zegt dat hij er alleen naar kan kijken, zegt dat wel iets. Als ik bij mijn vrouw was, zou ze er misschien echt van genieten, want het gaat over seks op kantoor en dat soort dingen, dus het zou een goede lichte komedie kunnen zijn voor stelletjes om naar te kijken.

text_en: I'm watching this on the Star World network overseas which buys American and Canadian series that last one or two seasons like The Jane Show. I thought of how many female lead comedy shows Im actually able to watch on my own, There's Lucy, Bewitched, I Dream Of Jeanie (the one with Barbara Feldman), and then my mind goes kind of blank I cannot think of any others, the women are all supporting roles not the lead. So for me, The Jane Show is in pretty good company. One thing I just thought of though. I've watched several things made in Canada, and I never recall any thing being filmed in a regular TV series that shows SNOW! It's all made at the height of summer, LOL! Granted it's a great place to live climate wise in the summer but you would THINK, they would show a little bit of Canada in the winter since that's part of the lifestyle there also. I mean SCTV, Just For Laughs come to mind as two comedy shows that lasted a long time filmed in Canada and very little or none is shot with snow present even though they both do a lot of outdoor shots. I digress but I kind of chuckle at Jane and her obviously liberal ways being accused of racism to her neighbor, and I like the bald guy and his craziness, I found it on par with a UK series called The IT Crowd (I Think) another office comedy with a female lead. Not by any means the best comedy ever but for a guy to say he can watch it alone, thats saying something. If I was with my wife she might really enjoy it since it addresses sex in the office and stuff like that so might be a good light comedy for couples to watch. 7 of 10.


text: Teresa Pavlinek was een populair lid van de cast van Toronto Second City. Ze heeft hier in Canada talloze gastoptredens en reclamespots gedaan. Eindelijk is er iemand zo verstandig om een show voor haar te maken. De ondersteunende zaak lijkt me ook heel goed. Ik heb de piloot nu een paar keer gezien en ik vind het nog steeds verfrissend. Hoewel ik niet precies weet waarom de show The Jane Show 2004 heet. (Ik kan me vergissen.) Maar voor zover ik weet is de show in 2005 bedacht en begin 2006 op Global TV in Canada verschenen. Het is een nieuw idee en hopelijk werkt het goed. Jammer dat dit niet met Corner Gas kon worden gecombineerd. Nu weet ik dat Corner Gas op cv-tv te zien is, maar de twee programma's zouden geweldig bij elkaar passen.

text_en: Teresa Pavlinek was a popular member of the Toronto Second City cast. She has done numerous guest spots and commercials up here in Canada. Finally someone has the sense to create a show for her. The supporting case seems quite good too. I have now watched the pilot several times and I still find it refreshing. Though, I am not sure why the show is listed as The Jane Show 2004. (I might be wrong) But as far as I am aware, the show was conceptualized in 2005 and appeared on Global TV in Canada in early 2006. It is a fresh idea and hopefully it does well. Too bad this couldn't be paired up with Corner Gas. Now I know Corner gas is on CTV, but the two shows would be great companion pieces.