text: Iemand had een geweldig idee: laten we Misty Mundae haar eigen versie van Lara Croft laten doen <0xE2><0x80><0x93> met twee pistolen, niet alleen in minieme outfits, maar ook topless. Het WAS inderdaad een geweldig idee. Het probleem was dat de mensen die het hadden geen script of budget konden bedenken om het te ondersteunen. Daarom krijgen we een 'film' die nauwelijks de middellange termijn bereikt door veel van de rollen te herhalen (vaak in slow motion) en die kennelijk helemaal in een garage is opgenomen. De aantrekkingskracht van Misty Mundae is nog steeds duidelijk: ze is ongelooflijk knap en heeft een natuurlijke schoonheid. Maar haar twee vrouwelijke medespeelsters hier, met wie ze een lange lesbische scène deelt, kunnen niet aan haar tippen. Als 'Mummy Raider' als Youtube-video zou worden aangeboden, zou ik het hoger aanslaan, maar als een 'film' bestemd voor dvd-consumptie, kan hij niet meer dan 1/2 1/2 * van 4 * krijgen.

text_en: Someone had a great idea: let's have Misty Mundae do her own, R-rated version of Lara Croft - firing two guns not only in skimpy outfits, but topless as well. It WAS indeed a great idea. The problem is that the people who had it couldn't come up with any sort of script or budget to support it. Therefore, we get a "film" that barely reaches medium length by replaying many of its parts (often in slow-motion), and was apparently shot entirely inside a garage. The appeal of Misty Mundae is still evident: she is unbelievably cute and has a natural girl-next-door beauty. However her two female co-stars here, with whom she shares a lengthy lesbian scene, are nowhere near her league. If "Mummy Raider" was presented as a Youtube video, I'd rate it higher, but as a "film" destined for DVD consumption it cannot get more than 1/2 a * out of 4.


text: Niet lang genoeg om een hoofdfilm te zijn en niet abrupt genoeg om een korte film te zijn, heeft dit ding maar één reden: om een lesbische driedelige film te zijn. Er zijn ergere redenen om te bestaan. Eén triest ding is dat dit een fatsoenlijke hoofdfilm had kunnen zijn. Misty past lekker in haar kleding en is een heel verwaand meisje, en als mensen zo verliefd zijn op een spelpersonage als Lara Croft dat ze naaktkalenders van haar maken, dan weet je dat een softcorefilm op ontploffen staat. Helaas is dit nogal zielig. Vooral de pijnlijk namaakseksscène tussen Darian en Misty, waarbij je kunt zien dat haar hand in de lucht fladdert. Ik krijg nooit genoeg van Misty of Ruby, die een leuk blondje is en altijd een goede baan heeft.

text_en: Not long enough to be feature length and not abrupt enough to a short, this thing exists for one reason, to have a lesbian three-way. There are worse reasons to exist. One sad thing is that this could have made a decent feature length movie. Misty fits snuggly into her outfit and is a very cocky girl and when people are so infatuated with a game character, like Lara Croft, that they make nude calenders of her, you know that a soft-core flick is set to explode. Unfortunately, this is pretty pathetic. Especially the painfully fake sex scene between Darian and Misty, where you can see her hand is fingering air. Watch this if you just can't get enough of Misty or Ruby, who makes a nice blonde and has zee verst jerman akcent ever.


text: Ik kan niet zeggen dat ik veel ervaring heb met mistige Mundae-films <0xE2><0x80><0x93> ik heb er maar een paar gezien <0xE2><0x80><0x93> maar het is duidelijk dat deze film met een minimum aan middelen is gemaakt, en hoewel het misschien respectabel is dat de filmmakers in staat waren een Tomb Raider in een garage te verpatsen, is dat niet omdat het volkomen duidelijk is dat ze dat deden. De film duurt maar vijfenveertig minuten, en dat is maar goed ook, want er is bij lange na niet genoeg plot om hem langer te rekken. Het heeft iets te maken met een kwaadaardige naziwetenschapper (die er ongeveer net zo kwaadaardig uitziet als een pornoster die een naziwetenschapper speelt), een mummie, die duidelijk een man in een wc-rol is, en Misty <0xE2><0x80><0x93> de filmversie van Tomb Raider, die haar topje veel minder lang aanhoudt dan Angelina Jolie in de grote budgetversie. Ik moet zeggen dat deze film ondanks zijn tekortkomingen beter had kunnen zijn. Om te beginnen heeft hij Misty Mundae, en als je het mij vraagt is het nog beter dat hij ook de nog knappere Darian Caine in de hoofdrol heeft. Het paar krijgt alle lesbische seks die je van een Seduction Cinema-film zou verwachten en dat gaat ten koste van de niet-bestaande plot, hoewel dat eigenlijk niet zo erg is. Dit is natuurlijk een waardeloze film <0xE2><0x80><0x93> maar het feit dat hij kort is, strekt hem tot eer, en als je op een beetje lesbische seks uit bent, kun je het slechter treffen.

text_en: I can't say I'm all that experienced in misty Mundae flicks having seen only a handful, but it's obvious that this was made on a shoestring, and while it might have been respectable that the filmmakers were able to make a Tomb Raider rip-off inside a garage, it isn't because it's completely obvious that this is what they were doing. The film only runs for forty five minutes, and this is definitely a good thing as there isn't nearly enough plot here to stretch it out for any longer. It has something to do with an evil Nazi scientist (who looks about as evil as a porn star playing a Nazi scientist ever could), a mummy, which is clearly a man wrapped up in toilet roll and Misty - this film's version of Tomb Raider, who keeps her top on for much less time than Angelina Jolie did in the big budget version. I have to say that even in spite of its shortcomings, this film could have been better. It's got Misty Mundae for a start, and even better than that if you ask me is the fact that it also stars the even hotter Darian Caine. The pair gets to engage in all the lesbian sex that you would expect from a Seduction Cinema film and this is at the expense of the nonexistent plot, although that isn't really a bad thing. Obviously, this is a rubbish film - but the fact that it's short is to its credit, and if you're after a bit of lesbian sex, you could do worse.


text:
May Contaiment SPOILERS

De rol van topless heldin redt nog een beeldschone baby en haar vader (een excentrieke professor wiens tropenhelm in het ene shot gebroken is en in het volgende shot weer heel) van een door de motten aangevreten, goedkope mummie en gemene nazi's die <0xE2><0x80><0x93> wat anders? <0xE2><0x80><0x93> een Vierde Rijk aan het bouwen zijn. Misty's kostuum wordt, net als dat van een paar andere vroedvrouwen, vager naarmate de film vordert. Het laatste deel van de film is gewijd aan een langdurige lesbische actie; deze beelden worden echt heel saai, heel snel, wat meer zegt over de schepsels achter de camera dan over de welgevormde schepsels ervoor. Misty krijgt eerst en snel haar nominale plot uit de weg, en besteedt dan onverdeelde aandacht aan naaktheid en softcore seks. Dit maakt Mother's Rainder tot een terugblik op films uit de jaren zestig van de twintigste eeuw, gemaakt door kerels als Stan Borden, David F. Friedman en Harry Novak. Stel je eens voor: als dit wonderwerk veertig jaar geleden uit de kast was gehaald, zou het nog jaren in 42nd Street te horen zijn geweest, samen met WHAM BAM DANK YOU SPACEMAN EN KISS ME QUICK. Maar zoals het er nu voor staat, ging Mother's Rainder rechtstreeks naar de homevideo. Grijp je kans, snel, voordat het uit de handel wordt genomen.

text_en:
**MAY CONTAIN SPOILERS**

The titular topless heroine rescues another beautiful babe and her father (an eccentric professor whose stock pith helmet is broken in one shot and whole in the next) from a moth-eaten, dime-store mummy and nasty Nazis out to--what else?--build a Fourth Reich. Misty's costume, like those of some other wimmen, gets skimpier as the movie rolls on. The last portion of the movie is devoted to protracted lesbian action; this footage actually gets real boring, real fast, which says more about the critters behind the camera than the curvaceous creatures in front of it. MISTY gets its nominal plot out of the way first and fast, then gives undivided attention to nudity and soft-core sex. This makes MUMMY RAIDER a throwback to movies made in the 1960s by guys like Stan Borden, David F. Friedman and Harry Novak. Just think: if this wonder-work had been cranked out four decades ago, it would have played for years on 42nd Street along with WHAM BAM THANK YOU SPACEMAN and KISS ME QUICK. As it is, MISTY MUNDAE MUMMY RAIDER went straight to home video. Grab yours, quick, before it goes out of print.


text: Er is geen sprake van dat je ook maar iets om die figuren gaat geven. Een stel verwende, uit de middenklasse afkomstige kinderen neemt op een feestje wat drugs en gaat met elkaar op de vuist. Ik heb het net op tv gezien en ik had niet het idee dat het een 'film' was, meer een post-'This Life'-uitspatting die geen enkele resonantie of gepaste dramatiek heeft. Zulke dingen worden helaas al sinds onheuglijke tijden op de planken gebracht, irrelevante 'lifestyle'-troep uit de middenklasse die zichzelf veel te serieus neemt. David Baddiel speelt er in mee en die vogel uit 'Cold Feet', je weet wat je kunt verwachten. In 2000 was er een hoop van dat gedoe, het was een typisch Britse malaise 'ze zijn goed opgeleid en doen drugs? vrienden, maar een beetje disfunctioneel en met incestueuze relaties? Klinkt geweldig!' Dit soort onzin, en post-Guy Ritchie-komedie-gangstergedoe... duistere tijden. Als je smaak hebt, zal dit je tot op het gewelddadige af irriteren.

text_en: There is no way on earth you are going to care about any of these characters. A bunch of spoilt middle class overgrown kids take some drugs at a party and get off with each other and argue. I've just seen this on TV and I didn't think it was a 'film' as such, more a post-'This Life' indulgence that really has no resonance or proper drama to it. Stuff like this will get commissioned for time immemorial unfortunately, irrelevant middle class "lifestyle" crap that takes itself far too seriously. It's got David Baddiel in it and that bird out of "Cold Feet", you know what to expect. There was a lot of this stuff about in 2000, it was a particularly British malaise..."they're educated and doing drugs? friends, but kinda dysfunctional and with incestuous relationships? sounds great!". This kind of nonsense, and post-Guy Ritchie comedy- gangster stuff...dark days. If you have taste, this will annoy you to the point of violence.


text: Ik vind het zelden nodig om online een opmerking te maken over een film. Maar ik begrijp niet hoe deze is gemaakt. Wie heeft hem gemaakt? Hoe hebben ze in vredesnaam kunnen denken dat ze in staat waren om een speelfilm te maken? Hebben ze een weekendcursus gevolgd op een of andere filmacademie, een mooie grote cheque van pappie gekregen en de familie van David Badiel een voor een ontvoerd tot hij erin toestemde om erin mee te spelen? Of was hij toevallig een oude vriend/verre verwant van de familie die dit uit pure, misplaatste vriendelijkheid deed? Het kan me niet schelen, ik wil het niet weten. Zelfs hij lijkt zich vreselijk te schamen dat hij erin meespeelt, hij mompelt zijn tekst en houdt zijn gezicht voor de camera. Intussen moet de DOP de baas van Neighbours zijn geweest, er leek absoluut geen geluidsontwerp te zijn, het script, de regie en de montage waren allemaal abominabel, en eerlijk gezegd betekent de apathie die me nu overspoelt dat ik geen zin meer heb om nog langer over deze film na te denken.

text_en: I'm rarely moved to make a comment online about a film. But I can't understand how this one got made. Who made it? How could they have possibly thought they were capable of making a feature film? Did they do a weekend course at some film school, get a nice big cheque from daddy and kidnap David Badiel's family one by one until he agreed to be in it? Or was he by any chance a longtime family friend/distant relation doing this out of sheer, misplaced kindness? I don't care, don't want to know. Even he looks utterly embarrassed to be in it, mumbling his lines and hiding his face from the camera. Meanwhile the DOP must have been the gaffer from Neighbours, there seemed to be absolutely no sound design, the script, the direction and editing were all abysmal, and quite frankly the apathy that overwhelms me right now means that I can't be bothered to spend any more of my life thinking about this film.


text: Ik ben niet van plan me te laten overhalen om deze film te huren. Hij heeft niets te maken met een ontsnapping uit de dodencel, ondanks de (gewoonlijke) titel. Ik kan niets goeds over de film zeggen. Slecht acteerwerk, slecht scenario, slecht regie... lachwekkende 'plot', en de muziek was zo irritant dat het een wonder is dat deze film geen waarschuwingslabel heeft. De enige manier om deze film te bekijken en ervan te genieten, is door hem te bekijken met een historisch verantwoorde bril op. Zulke slechte films maken ze gewoon niet meer.

text_en: do not be suckered into renting this movie. It has nothing to do with an escape from death row, despite the (english) title. I can't think of a single good thing to say about the movie. Poor acting, poor editing, poor directing... laughable "plot", and the sound/music was so irritating, it's a wonder this movie doesn't come with a warning label. The only possible way to sit through this movie and enjoy it is for it's historical cheesiness quality. They just don't make films this bad anymore.


text: Kalifornia is verontrustend. Ik geloof niet dat er een reden is om dit verhaal te vertellen. Het is noch amusant, noch heeft het sociale waarde. Technisch gezien is de film heel goed gemaakt, de uitvoeringen zijn eersteklas en eersteklas. Het verhaal ontwikkelt zich op een intrigerende manier die de aandacht vasthoudt. Maar aan het eind wordt deze film misselijk en is hij weerzinwekkend voor het fatsoen. Ik kan Kalifornia aan niemand aanbevelen.

text_en: Kalifornia is disturbing. I believe there is no reason for this story to be told. It is neither entertaining nor does it have social value. Technically, the movie is very well make, the performances are top rate and first class. The story develops in an intriguing way that holds interest. But at the end this movie sickens and is abhorrent to decency. I recommend Kalifornia to no one.


text:
Eerlijk waar, als iemand hersens heeft, is er geen positief ding aan hem te ontdekken.

over deze film te zeggen wat hij maar wilde.
Ik ben mijn huurcontract kwijt. Ik lach liever om Will Smith die zegt: 'Als je een droom hebt, moet je hem beschermen.'
Alle acteurs moeten zich hebben verveeld of waren in die tijd nog niet beroemd. Zelfs Matthew Mc Conahay <0xE2><0x80><0x93> hoe je het ook spelt <0xE2><0x80><0x93> was beter dan alle acteurs in deze film, toen hij een psychopaat speelde in Texas Chainsaw 4. Als je deze film ziet en iets goeds te zeggen hebt, moet je IQ extreem laag zijn, met zo'n slechte smaak in films dat het pijn doet. Dank U... en de waarheid is gesproken! '
Red jezelf van de ellende.
'Neem Devil's Rejects, dat is een klassieker.'

text_en:
honestly, if anyone has a brain, there's not 1 positive thing

to say about this movie what so ever.

I lost my $1 renting this. I'd rather laugh at Will Smith saying "If you got a dream, you got to protect it".

all the actors must've been bored or had no fame at the time. even Matthew Mc Conahay *however you spell it* was better then all the actors in this movie, when he played a psycho in Texas Chainsaw 4. If you see this movie, and have anything good to say, you IQ, must be extremely low, with such bad taste in movies, it hurts. Thank YOU...and the TRUTH, has been spoken!

Save yourself from the misery.

Get Devil's Rejects, now that's a classic.


text: Ik had verwacht dat ik van deze film zou houden <0xE2><0x80><0x93> film noir, seriemoordenaar, duistere ironie. Ik was verbijsterd over de vele keuzes die de personages maakten ('Hé, ik weet dat ze er eng uitzien, maar laten we toch maar een tochtje door het land maken!'), vond het ijsberen ijzig en de nadruk op sombere belichting de plaats innemen van de oorspronkelijke gedachten van de regisseur en de filmer.<br />Nu ik erover nadenk, zou het een veel betere film zijn geweest als iemand het script had doorgenomen met de _gezond verstand-o-meter_ (model 1992) voordat hij met filmen was begonnen...

text_en:
I was expecting to love this movie--film noir, serial killer, dark irony. I was baffled by many choices the characters made ("Hey, I know they're creepy looking, but let's hook up for a cross-country road trip anyway!"), found the pacing to be glacial, and the emphasis on moody lighting to take the place of original thought by the director and cinematographer.

Thinking about it now, this would have been a much better movie if someone had just run the script through the common sense-o-meter (1992 model) before starting to film...


text: De smakeloze, clichématige thriller gaat over een jong stel dat onderzoek doet op de meest beruchte moordlocaties van Amerika. Ze worden reisgenoten van een onnozele jonge vrouw en haar grommende vriend, die een echte psychopaat is. De film is kunstig en vervreemdend, en de toon varieert tussen pruilende pseudo-ironie en onnozele flamboyantheid. Hij is misschien wel goed gemaakt, maar uiteindelijk lachwekkend. Brad Pitts rol als goedkope moordenaar is godvergeten slecht.

text_en: Distasteful, cliched thriller has young couple doing cross-country research on America's most infamous murder sites, becoming road partners with a dim-witted young woman and her snarling boyfriend--who is an actual psycho. Arty and alienating, the film's tone alternates between pouty pseudo-irony and silly flamboyance. Handsomely-made perhaps, but ultimately laughable. Brad Pitt's performance as the low-rent killer is godawful. * from ****


text: In een interview heeft David Duchovny gezegd dat hij zelfs het eerste uur van deze film niet heeft kunnen kijken <0xE2><0x80><0x93> en dat zou jij ook niet moeten kunnen. De scène waarin hij de eigenaar van een huis waar een moord is gepleegd vraagt of hij even mag rondkijken <0xE2><0x80><0x93> als hij de naam die hij noemt zou kunnen veranderen, zou hij zijn optreden uit zo'n beetje elke aflevering van de X-Files kunnen halen. Hij staat de hele film op de automatische piloot.

text_en: In an interview, David Duchovny said he hasn't been able to watch even the first hour of this film - and neither should you. The scene where he asks the owner of a house where a murder was committed if he can look around - change the name he gives and he could had lifted his performance from just about any episode of the X-Files. He's on autopilot for the whole film. Brad Pitt overacts appallingly.


text: Nog een film te lijden zonder dat er een avontuur aan te pas komt, zonder een raadsel op te lossen. Gewoon een ziekenbroeder die zich als een dier gedraagt. Geen goede reden om deze reis te maken.

text_en: Another movie to suffer without an adventure to run, no enigma to solve. Just an illness man, acting like an animal. No a good reason to take this journey. Pitt and Lewis are great actors; magnificent Michelle Forbes but a weak David Duchovny performance...


text: De enige Buttgereit-film die ik ooit had gezien was _Nekromantik_ en ik haatte elke minuut ervan, maar <0xE2><0x80><0x93> schokkend <0xE2><0x80><0x93> deze film is nog erger! Der Todesking is op dezelfde manier zinloos als _Nekromantik_, maar het is een nog ergere film omdat hij zo saai is als maar weinig films ooit zijn geweest (het is eigenlijk niet veel anders dan _The Blair Witch Project_ ). Sommige mensen zeggen dat deze film 'ziek' en'schokkend' is, maar dat is hij echt niet. De regisseur mag dan een punt hebben gemaakt over de dood, maar hij is de enige die weet wat het is. Hoe iemand naar deze film kan kijken zonder zich te vervelen, gaat mijn verstand te boven. De film draait om het thema van zelfmoord en volgt de dood van zeven verschillende mensen in de loop van een week. Ja, dat betekent dat we een zinloze en saaie aflevering hebben voor maandag, een zinloze en saaie aflevering voor dinsdag, een zinloze en saaie aflevering voor woensdag enzovoort. Deze film slaagt erin nog saaier te zijn dan mijn gemiddelde week!<br />Der Todesking is kennelijk een 'kunstfilm', hoewel dat meer een verwijzing lijkt naar de manier waarop niet veel zin heeft dan een verwijzing naar de film die enige gelijkenis met 'kunst' vertoont. Elk segment van de film is bedoeld om een afzonderlijk verhaal te vertellen <0xE2><0x80><0x93> maar dat doet hij niet! We krijgen alleen een korte schets van zelfmoord te zien, en je vraagt je alleen maar af waar het om gaat. De film voelt aan alsof hij diep zou moeten gaan, maar er is een grote leegte waar de intelligentie zou moeten zijn en niets om die te vullen. Buttgereit maakt gebruik van een paar beelden die herinneringen oproepen; maar het is niet waarschijnlijk dat ik me er meer dan een week of zo iets van zal herinneren, want deze film is gewoon niet zo gedenkwaardig. Er is een shot waarin het lichaam van een in ontbinding verkerende man vrij vaak voorkomt, maar dat wordt vrij snel oud en het enige wat je overhoudt is de rest van de film, wat jammer is. Als ik al moeite zou hebben om iets goeds te zeggen over deze onzin, dan is het enige waar ik aan kan denken dit: de titel klinkt cool. Zoals ik al zei, is Nekromantik de enige andere film die ik van deze amateurregisseur heb gezien; ik heb exemplaren van Schramm en Nekromantik 2, en nu heb ik eigenlijk ook geen haast om ernaar te kijken. Der Todesking is een saaie film zonder zin, en iedereen die het 'kunst' noemt, heeft het helemaal mis. Vergeet het maar.

text_en:
German nut case Jörg Buttgereit apparently has fans - but I don't know why, and I'm Definitely not one of them! The only Buttgereit film I'd seen previously was Nekromantik and I hated every minute of it, but - shockingly - this film is worse! Der Todesking is pointless in the same way as Nekromantik, but it's a worse film because it's boring in a way that few movies have ever managed (it's not far off The Blair Witch Project, seriously). Some people say that this film is 'sick' and 'shocking', but it really isn't. The director may have been making a point about death, but only he knows what it is. How anyone could watch this film and be anything other than bored with it is completely beyond me. The film revolves around the theme of suicide, and follows the deaths of seven different people over the course of a week. Yes, that means we have a pointless and boring episode for Monday, a pointless and boring episode for Tuesday, a pointless and boring episode for Wednesday etc etc. This film manages to be even more boring than my average week!

Der Todesking is apparently an 'art' film, although this would appear to be a reference to the way that not very much makes sense rather than a reference to the film bearing any resemblance to 'art'. Each segment of the film is meant to tell a separate story - but it doesn't! We just get a quick little sketch on suicide, and it only makes you wonder what the point is. The film feels like it should be deep, but there's a great big void where the intelligence should be and nothing there to fill it. Buttgereit uses a few evocative images; but I'm unlikely to remember any of them for more than a week or so because this film just isn't that memorable. There's a shot involving a decomposing man's body that features fairly often, but that gets old pretty quick and all you're left with is the rest of the film, which is unfortunate. If I were to struggle for good things to say about this crap, all I can think of is this; the title sounds cool. As I mentioned, Nekromantik is the only other film I've seen from this amateur director; I have copies of Schramm and Nekromantik 2, and now I'm really in no rush to watch either. Der Todesking is a dull film with no point and anyone that calls it 'art' is very much mistaken. Give it a miss.


text: Niettegenstaande het onderwerp is dit een amateurfilm, een exhibitionistische film <0xE2><0x80><0x93> of een poging daartoe <0xE2><0x80><0x93> die ongeveer even interessant en gedurfd is als het opstelboek van een humeurige middelbare scholier vol met 'doodspoëzie'. Het zal kijkers storen die erop gebrand zijn om gestoord te worden, maar het succes zal aan henzelf te danken zijn, niet aan de regisseur. Om echt in iemands huid te kruipen, zijn gevoeligheid, discipline, techniek en talent nodig, evenals een oog en een oor. De film bevat wel een beeld dat associaties oproept, getoond als still (en ook gebruikt op de videodoos), maar zonder dat er een ontwikkeling naar of vanaf leidt. Als de regisseur er oog voor had gehad, zou hij het hebben beschouwd als een mogelijk uitgangspunt voor een interessante film <0xE2><0x80><0x93> dat wil zeggen, een film.

text_en: The subject notwithstanding, this is an amateur, exhibitionist movie--or an effort at one--which is about as interesting and daring as a moody high school student's composition book full of death "poetry". To be sure, it will disturb viewers who are hell-bent on being disturbed, but the success will be attributable to themselves, not to the director. To genuinely get under somebody's skin requires sensibility, discipline, technique, and talent, as well as an eye and an ear. The film does contain one evocative image, shown as a still (and also used on the video case), but with no development leading up to or away from it. If the director had had an eye, he would have seen it as a possible starting point for an interesting movie--that is, a movie.


text: Het spijt me, maar dit is gewoon verschrikkelijk. Ik heb mensen over deze film verteld en over de slechte acteerprestaties die erin zitten, en ze geloven me bijna niet. Er is niets mis met het idee, de moderne Japanse troepen worden teruggevoerd in de tijd naar de dagen van de Busido-krijgers en met hun moderne wapens zijn ze bijna overal tegen opgewassen. Als de troepen zich voor het eerst realiseren dat er iets vreemds aan de hand is, hoeft dan iedereen achter in het konvooi alleen maar te zeggen: 'Hé, mijn horloge staat stil'? Stel je voor dat zulke zinnen 15 keer worden herhaald voordat ze iets anders zeggen en je hebt het gebrek aan grootsheid van de film in een notendop.

text_en: I'm sorry but this is just awful. I have told people about this film and some of the bad acting that is in it and they almost don't believe me. There is nothing wrong with the idea, modern day Japanese troops get pulled back in time to the days of Busido warriors and with their modern weapons are a match for almost everything. When the troops first realise something strange is happening does every single person in the back of the transport need to say "Hey my watch has stopped"? Imagine lines like that being repeated 15+ times before they say anything else and you have the movie's lack of greatness in a nutshell.


text: Terwijl ik naar 'Surrender, Dorothy' van CBS keek, bleef ik me afvragen waarom Diane Keaton erin wilde spelen (niet omdat het een televisiefilm is <0xE2><0x80><0x93> met het gebrek aan aanlokkelijke rollen voor iets oudere actrices is het geen wonder dat succesvolle acteurs als Keaton de overstap naar de tv maken <0xE2><0x80><0x93> maar omdat het Keaton geen gelegenheid biedt om te schitteren). Een alleenstaande moeder, die rouwt om de plotselinge dood van haar twintigjarige dochter, sluit zich aan bij <0xE2><0x80><0x93> en raakt geleidelijk bevriend met <0xE2><0x80><0x93> de groep jonge mensen met wie haar dochter bevriend was ten tijde van het ongeluk. Gewend aan het boek geeft deze teleplay ons een groep egocentrische personages die je het liefst zou mijden. Afgezien van het feit dat ze grof en vaag zijn, zijn deze nepfiguren ongelooflijk weinig overtuigend, net als het keurige scenario en de bungalow bij het strand waar de kinderen wonen (een jongeman, die een sporthemd draagt om ons te laten zien dat hij homo is, hoort Diane Keaton zeggen: 'Geef je over, Dorothy', en hij vraagt zelfs: 'Dat komt toch uit "De Tovenaar van Oz", nietwaar?'... Nee, geniaal, het komt uit "Burger Kane"!). Het kan zijn dat Keaton dit materiaal heeft willen maken op basis van het onderwerp: de confrontatie met de dood. Ze probeert deze uitgesproken onsympathieke vrouw te veranderen in een schaduw van haar eigen personage (veel idiote outfits), maar dat valt niet goed bij de kijker, omdat Keaton altijd op een warme, sympathieke en flexibele manier is geweest. De film vergeet al snel dat het over een dode jonge vrouw gaat en wordt een odyssee naar het zenuwslopende wrak van een moeder, die een overjarige hippie lijkt die nog nooit iemand heeft verloren die haar dierbaar was. Dit is het soort film dat acteurs promoten in talkshows met de waarschuwing: 'Het zou een heleboel rouwende moeders daarbuiten moeten helpen.' Ik kan me niet voorstellen dat het iemand zou helpen, want het is in wezen een deprimerende, verwarrende film. Hij is gestoord.

text_en: Watching CBS's "Surrender, Dorothy", I kept wondering why Diane Keaton would want to be in it (not because it's a television movie--with the dearth of enticing roles for slightly older actresses, it isn't any wonder why Academy Award winning performers such as Keaton turn to TV--but because it offers no opportunities for Keaton to shine). A single mother, grieving the sudden death of her twenty-something daughter, imposes upon--and gradually becomes friends with--the group of young people her daughter was close to at the time of her accident. Adapted from the novel, this teleplay gives us a group of self-absorbed characters one would cross the street to avoid. Aside from being coarse and dim, these phony people are incredibly unconvincing, as is the tidy scenario and the bungalow near the beach where the kids reside (one young man, who wears muscle shirts to tell us he's gay, hears Diane Keaton say, "Surrender, Dorothy" and actually asks, "That's from "The Wizard of Oz", right?"...no, genius, it's from "Citizen Kane"!). Keaton may have wanted to do this material based on the subject matter of confronting death. She tries turning this distinctly unlikable woman into a shadow of her own personage (lots of kooky outfits), but it doesn't sit well with the viewer since Keaton has always been warmly likable and flexible in a flaky way. Here, she's a crazed harpy who doesn't learn many lessons on her journey of self-discovery (the movie quickly forgets it's about a dead young woman and becomes an odyssey for the nervous wreck of a mom, who appears to be an overage hippie who has never lost anyone close to her). This is the kind of film actors promote on talk shows with the caveat, "It should help a lot of grieving mothers out there". I can't imagine it helping anyone since it is intrinsically a downer, muddled and baffling. It's deranged.


text: Ik keek vol verwachting uit naar de première van deze film, ervan uitgaande dat hij beter zou worden geportretteerd dan de film 'The Christmas Box', gebaseerd op het boek van Richard Paul Evans. Ik stuurde veel e-mails naar vrienden en familie met de vraag of ze alsjeblieft naar deze film wilden kijken, in de hoop dat ze iets meer zouden begrijpen van mijn 'nieuwe' leven. Na het zien van deze film was ik erg teleurgesteld. Als moeder die in november 2003 haar enige kind had verloren en de pijn echt kende, had ik gehoopt dat deze film licht zou werpen op ouders die 'denken' te begrijpen hoeveel verdriet een ouder heeft die een kind heeft verloren. Deze film was een heel luchthartige film en de dwaasheid van Diane Keaton was een klap in het gezicht van ouders die een kind hebben begraven. Het was van begin tot eind heel onrealistisch. Na de film kreeg ik een paar telefoontjes, elke keer hetzelfde: 'Dat was zo misplaatst en het leek alsof je in korte tijd weer onderweg was en naar liedjes op de radio luisterde en het leven was weer terug.' Wat een gelul! Het is duidelijk dat de regisseur en Keaton nog nooit een kind hebben verloren, want geen van beiden zou ooit een film hebben gemaakt die zo misplaatst was. Ik denk dat dat Hollywood is.

text_en: I waited for this movie to play in great anticipation. Assuming it would be more accurately portrayed like the movie, "The Christmas Box" based on the book by Richard Paul Evans. I sent out many emails to friends and family asking them to please watch this show, hoping they would better understand a tiny amount of my "new" life. After seeing this movie I was so disappointed. As a mother who lost her only child in November 2003 and REALLY knowing the pain, I had hoped that this movie would shed light to parents who "think" they understand the grief a parent goes through who has lost a child. This movie was a very light hearted movie and the silliness of Diane Keaton was a slap in the face to parents who have buried a child. It was VERY unrealistic from start to stop. I had a few calls after the movie, each call the same, "That was so off the mark and made it appear that in a short time you are back on the road and listening to songs on the radio and life is back" What a bunch of bull! It is clear that the director and Keaton have never lost a child because neither would have EVER made the movie to be so off the mark. I guess that's Hollywood.


text:
(Erg luchtig, misschien.)
Normaal gesproken ben ik een fan van Diane Keaton en vanavond probeerde ik ernaar te kijken. Ik moest hem voor het tweede uur uitzetten omdat ik geen enkele sympathie voelde voor de dochter of de moeder. Ze kwamen allebei over als egocentrisch met weinig oog voor anderen, en de dochter voegde er ook nog eens onbeschoft, respectloos en roekeloos aan toe. Toen de dochter stierf, dacht ik alleen maar: 'Nu hoeven we tenminste niet meer naar haar te kijken.' Keaton slaagde er goed in om in haar verdoofde toestand in de rouw te raken, maar voor mij was het toen al te ver gegaan. Ik vond het gewoon niet leuk meer, dus keek ik niet meer. Als je wilt dat ik me om de hoofdpersoon bekommer, moet je zorgen dat ik me veel eerder om de personages bekommer <0xE2><0x80><0x93> als het al bijna een uur is en het kan me niet schelen, is het te laat.
De bijrollen waren oprecht en goed gespeeld <0xE2><0x80><0x93> ik voelde met hen mee! <0xE2><0x80><0x93> en de homoseksuele beste vriend was geweldig, maar zelfs in combinatie was dat niet genoeg om de film voor me te dragen.

text_en:
(Very light spoilers, maybe.)

Normally a fan of Diane Keaton, I tried to watch this tonight. I had to switch it off before the second hour because I found myself with absolutely no sympathy for daughter or mother. Both came across as self-absorbed with little regard for others, with the daughter also adding in rude, disrespectful and reckless to the mix. When the daughter died, the only thing I thought was, "At least we won't have to watch her anymore." Keaton did a good job of moving into her stunned state and into the grieving, but it was too far gone for me by then. I simply wasn't enjoying it, so I stopped watching. If you want me to care for the protagonist, you need to get me caring about the characters much sooner--if it's nearly an hour in and I don't care, it's too late.

The supporting cast was sincere and well played--I felt for *them!*--and the gay best friend was wonderful, but even combined, that wasn't enough to carry the film for me.


text:
1/2 voor deze klucht van Diane Keaton.
Iemand zou het Ms. Keaton moeten vertellen, genoeg met jullie Annie Hall-filosofie en hoeden.
Deze film is net iets te veel Keatons dochter, Sara, die bij een verkeersongeluk om het leven komt, terwijl haar vriendje het overleeft.
Keaton, die aanvankelijk niet telefonisch te bereiken was omdat ze met haar vriendin in bed lag en de stekker eruit had getrokken, rouwt op een nieuwe manier voor rouwenden.
Ze trekt zich terug in het zomerhuis waar al Sara's vriendinnen logeren. Ze maakt het huis schoon, slaapt twee dagen en begint dan dingen te onthullen die beter niet onthuld hadden kunnen worden. Het blijkt dat de lieve Sara met haar vriendin naar bed is geweest en met de man die uiteindelijk met de laatste is getrouwd. Bovendien heeft ze dankzij die man een abortus gehad. We zitten nu allemaal met een schuldgevoel.
Haar enige hoop is het ongrijpbare dagboek te vinden dat Sara heeft bijgehouden. Ze hoopt ook dat haar vriend, Adam, die toneelschrijver is, dit niet allemaal in een ander toneelstuk zal opnemen.
Als het dagboek wordt gevonden, is het in het Japans geschreven. Sara is gepromoveerd in deze taal. Het is niet zo'n geweldig nieuws voor mam als een gedeelte van het dagboek wordt vertaald door een Japanse kok in een Japans restaurant.
Natuurlijk lijkt uiteindelijk alles op zijn plaats te vallen. En alsof dat nog niet genoeg is, vertelt Keaton Adam in de loop van deze bizarre uitspatting van rouw dat hij niet de zoveelste Woody Allen moet worden in zijn film Interiors, waarin hij met succes probeerde Ingmar Bergman te imiteren. Mevrouw Keaton probeert ook drugs te gebruiken met de groep. Kom op, mensen, kunnen we realistisch gezien geloven dat iemand die bij zijn volle verstand is zo zou kunnen rouwen?
Deze film is op zijn best redelijk tot middelmatig.

text_en:
**1/2 for this Diane Keaton farce.

Someone should tell Ms. Keaton, enough with your Annie Hall philosophy and hats.

This flick is just too much as Keaton's daughter, Sara, dies in a traffic accident, while her boyfriend survives.

Keaton, who could not be reached by phone at first, as she was in the sack with her pal and had pulled out the phone plug, grieves in a new way for grievers.

She retreats to the summer locale where all of Sara's friends are staying. She cleans the house, sleeps for two days and then begins to reveal things which were better not to be revealed. It appears that sweet Sara slept with her girlfriend and the guy who ultimately married the latter. In addition, she had an abortion thanks to this guy. We're all now put on this guilt trip.

Her only hope is to find the elusive diary that Sara kept. She also hopes that boyfriend,Adam, who is a playwright, will not include all this in another play.

When the diary is found, it has been written in Japanese. Sara had a Ph.D in this language. It's not that great news for mom when an excerpt of the diary is translated by a Japanese cook in a Japanese restaurant.

Naturally, everything seems to tie up nicely in the end.

The title of this shmaltz comes from The Wizard of Oz. Every time mom and Sara would speak, they would both utter Surrender Dorothy.

As if this isn't enough, during the course of this bizarre extravaganza of mourning, Keaton tells Adam not to be another Woody Allen in his film, Interiors, where he tried to successfully emulate Ingmar Bergman. Ms. Keaton also tries drugs with the group. Come on, folks, can we realistically believe that anyone in his right mind could mourn like this?

Fair to mediocre best sums up this film.


text:
Hoewel de casting voor deze film bewonderenswaardig was, met name die van Dianne Keaton en Tom Everett Scott, was de kwaliteit van de tekst zo slecht dat het voor geen enkele acteur of regisseur mogelijk zou zijn om deze film de moeite van het bekijken waard te maken.
Mijn vrouw en ik kwamen tot de conclusie dat de reden waarom we de hele film hebben bekeken, was dat het net een treinongeluk was, en dat het bijna onmogelijk was om je af te wenden. Het kan zijn dat we 'hoopten' dat de boodschap uiteindelijk duidelijk zou worden, en dat we enige betekenis aan deze poging zouden kunnen ontlenen. Helaas gebeurde dat niet.
Natuurlijk kan het publiek in staat zijn geweest om er 'iets van te begrijpen'. De schrijvers deden echter n<0xC3><0xAD>éts om deze aangeboren behoefte die we lijken te hebben om betekenis te vinden te bevorderen.
Het was duidelijk dat de betrokkenen gewoon doorgingen met het uitoefenen van hun respectievelijke ambachten, en dat elke intrinsieke passie voor de personages of het verhaal ofwel van secundaire of niet-bestaande aard was.
Helaas lijken tv-films in de loop der jaren te zijn ontaard. Terwijl in het verleden het overbrengen van een boodschap aan het publiek misschien de voornaamste belangstelling van de schrijvers was, lijken tegenwoordig schrijvers en producenten hun publiek neerbuigend te bejegenen en zich voornamelijk te concentreren op het manipuleren van ons om 'afgesteld' te blijven. door de onophoudelijke reclame die de enige reden schijnt te zijn waarom films als Surrender, Dorothy gemaakt worden.

text_en:
Although the casting for this film was admirable, particularly Dianne Keaton and Tom Everett Scott, the quality of the writing was so poor that it would be impossible for any actor or director to make this film worth watching.

My wife and I decided that the reason we watched the entire film was that it was like a train wreck, and it was almost impossible to turn away. It may have been that we "hoped" that the message would eventually make itself apparent, and that we would be able to glean some meaning from this effort. Unfortunately, this did not happen.

Of course the audience may have been able to "make sense" of this convoluted tale, a credit to the ingenuity of the human brain to make sense of the absurd. The writers, however, did NOTHING to facilitate this innate need we seem to have for finding meaning.

It was apparent that those involved were simply going through the motions of their respective crafts, and that any intrinsic passion for the characters or the story was either secondary or non-existent.

Unfortunately, made-for-TV movies have seemed to devolve over the years. Whereas communicating a message to the audience may to have been the primary interest of the writers in the past, present-day writers and producers seem condescending to their audience, concentrating primarily on manipulating us to "stay-tuned" through the incessant advertising which seems to be the only reason movies such as Surrender, Dorothy are made.


text: Ik kon niet geloven hoe afschuwelijk deze film was; ik kijk zelden naar commerciële tv-programma's, maar ik dacht: Diane Keaton is altijd de moeite waard om naar te kijken. Ik neem mijn woorden terug. Alle betrokkenen zouden hun hoofd moeten laten hangen van schaamte.<br />Ik besef dat er niet veel geweldige rollen zijn voor vrouwen van een bepaalde leeftijd, maar het script van deze film was zo onbeholpen, clichématig en verbijsterend dat het me verbaast dat hij ooit tot ontwikkeling is gekomen, of dat Ms. Keaton dacht dat ze een zijden tasje kon maken van het oor van deze zeug. Geen van de personages had ook maar een greintje geloofwaardigheid en ze waren zo ongelooflijk onaantrekkelijk. Het acteren leek op oefeningen in een beginnersklas <0xE2><0x80><0x93> ik staarde met open mond van afgrijzen naar het grootste deel van deze beschouwingen...' Wat dachten ze wel?' Heel, heel triest dat het zover heeft moeten komen. Verspil je tijd niet.

text_en:
I could not believe how awful this film was; I rarely watch commercial TV, but thought "Well, Diane Keaton is always worth watching". I stand corrected. Everyone involved should be hanging their heads in shame.

I realize there are not a lot of great roles for women of a certain age, but the script to this was so inept, clichéd and baffling that I am surprised it ever got into development or that Ms. Keaton thought she could make a silk purse out of this sow's ear. None of the characters had a shred of believability and were so incredibly unlikeable. The acting looked like exercises in a BEGINNING class - I stared in open-mouthed horror through most of this wondering "What were they thinking?". Very, very sad that it has come to this. Don't waste your time.


text: Ik kan niet geloven dat we naar die totale onzin hebben gekeken, maar we hebben het gedaan en ik voel me verplicht om anderen te waarschuwen dat ze het koste wat het kost moeten vermijden. Als een van de hoofdpersonen in de eerste vijf minuten twee keer verkondigt dat hij homo is, negeer dat dan niet als typische pc-onzin en denk niet dat het beter moet worden omdat dat niet zo is. Als je niet misselijk wordt van zijn nichterige vriendje dat om hem heen hangt, wees dan dankbaar dat de freak die deze onzin heeft geschreven en/of geregisseerd op de een of andere manier probeert zich in te houden. Het is één ding om een homoseksueel personage in een film te laten optreden in een tijd die zo verknipt is als deze, maar het is iets heel anders om het voortdurend op het scherm te laten verschijnen en van dichtbij en persoonlijk te bekijken wanneer de tekst duidelijk aangeeft dat de film gaat over een moeder die een soort 'afsluiting' zoekt over de plotselinge dood van haar dochter. Wat heeft het een met het ander te maken, zou je kunnen vragen. Blijkbaar zijn die twee zaken onlosmakelijk met elkaar verweven. En alsof dat nog niet erg genoeg is, is er die bebaarde dame in de ijssalon. Ik bedoel, serieus, heeft die arme vrouw nooit van elektrolyse gehoord? Waarom moet ze zo rondlopen? Wat dacht je ervan om dat lelijke ding eraf te scheren, en als je toch bezig bent, laat dan die afschuwelijke moedervlekken ook maar weghalen. Wil je een ijsje slurpen dat ze je net heeft gebracht? Ik denk het niet. Het moet iets uit New Jersey zijn.<br />Je zou denken dat Diane Keaton dit stuk vreten zou kunnen redden, maar denk nog maar eens goed na. Probeerde ze echt lippenstift op een lijk te smeren? Ik wil er niet eens aan denken. Wat maakt het uit dat het lijk dat van haar eigen dode dochter had moeten zijn? Dit groteske excuus voor film is van het begin af aan waardeloos en dat is alles. Je zou willen dat al deze figuren gewoon de golven in liepen en gewoon doorgingen. Geen van deze geschifte lieden wekt ook maar in de verste verte onze sympathie. Geloof me <0xE2><0x80><0x93> geef dat stuk rottigheid door. Het gaat niet over de dood, een moeder die per ongeluk haar dochter heeft laten stikken, of zelfs die andere, veel onsmakelijkere kwesties die het telkens weer naar voren brengt, hoe weinig je er ook van wilt horen. Het is een lading perverse rotzooi van een misleide en talentloze regisseur.

text_en:
I can't believe we watched this total piece of crap but we did and I feel obligated to warn others to avoid it at all costs. When one of the main characters announces that he's gay twice in the first five minutes, don't ignore it as typical PC nonsense and figure it has to get better because it won't. If his faggoty boyfriend hanging all over him doesn't make you sick, then be thankful the freak who wrote and/or directed this grossout is somehow attempting a little restraint. I mean, get real. It's one thing for there to be a gay character appearing in a movie in such screwed up times as these but quite another to have it continually slapped on the screen and examined up close and personal when the the liner notes clearly state the flick's supposed to be about a mother seeking some sort of "closure" over the sudden death of her daughter. What does one thing have to do with the other, one might be tempted to ask? Apparently, the two issues are inextricably interwoven. And if that weren't bad enough, there's the bearded lady at the ice cream parlor. I mean, seriously, hasn't that poor woman ever heard of electrolysis? Why must she go around like that? At the very least, how about shaving the ugly thing off, and while you're at it, have those horrible moles removed, too. Would YOU slurp up some ice cream she just served you? I think not. It must be a New Jersey thing.

You'd think Diane Keaton might save this piece of drek, but think again. Was she actually trying to put lipstick on a corpse? I don't even wanna think about it. So what if the body was supposed to be that of her own dead daughter. This grotesque excuse for cinema is slop from the word go and that's all there is to it. One wishes that each of these characters would simply walk out into the waves and just keep going. None of these flaky people even remotely gain our sympathy for an instant. Trust me -- pass this piece of crap up. It's not about death, a mother who inadvertently suffocated her daughter, or even the other much more unsavory issues it keeps bringing up no matter how little you want to hear it. It's a load of perverted trash from a misguided and talentless director.


text:
De eerste 30 minuten van de film waren onscherp en moeilijk te volgen (tenzij je het boek leest <0xE2><0x80><0x93> wat ik niet heb gedaan).
Als je het bij de eerste helft kunt houden, is de tweede helft aardig <0xE2><0x80><0x93> voorspelbaar, ja, maar toch aardig.
De manier waarop hij was opgenomen zou je doen denken dat hij in het begin van de jaren tachtig was opgenomen, niet in 2005.
Geen stand-upmomenten, niets bijzonders, maar hij ging door zonder me te vervelen.
Ik zou graag willen weten waarom Keaton deze rol had gekozen, haar rol zou beter zijn geweest met een speler die meer op het niveau van de andere acteurs zat om het evenwicht te bewaren.

text_en:
The first 30min of the flick was choppy and hard to know just what was going on (unless you read the book - which I had not).

If you can stick with the first half, the second half is sweet - predictable, yes, but sweet none-the-less.

The way it was shot one would think it was produced in the early 80's, not 2005.

No stand-out moments, bland, but it moved along without boring me.

I would like to know why Keaton selected this role, her part would have been better cast with a player more at the level of the other actors to keep the balance.


text: Terwijl ik werd blootgesteld aan de middelmatigheid van de televisie, vroeg ik me af waarom. Waarom was Dianne Keaton akkoord gegaan met deze rotzooi? De film gebruikt zinloze, gekunstelde verhaallijnen om duizenden mensen rotzooi aan te smeren. De film haalt een politieke agenda naar een nieuw niveau. De film was zinloos, en alle geloofwaardigheid ging verloren door het overdreven gebruik van stereotypen.<br />Het was duidelijk dat Keaton haar best had gedaan om deze film de moeite waard te maken, maar uiteindelijk moet ze zich het oude adagium herinneren dat je een drol niet kunt polijsten. Ik hoop dat je je nieuwjaarsdag niet hebt verknoeid met het kijken naar een geesteloze vrouw die voor een tv-film werd gecast. Ik weet nu waarom de tv-zenders zondagavond begonnen met het uitzenden van series, om ons van het afval te verlossen!

text_en:
As I sat subjected to this televised mediocrity, I wondered why? Why did Dianne Keaton agree to this trash? The movie uses meaningless, contrived plot lines to deliver trash to homes of thousands. The movie takes a political agenda to a new level. The movie was meaningless, and all creditability was lost to the excessive use of stereotype.

It was obvious that Keaton tried to make this movie worthwhile, but in the end she needs to remember the age old adage that you cannot polish a turd. I hope that you did not waste your New Year's Day watching another mindless made for TV movie. I now know why the networks started airing series on Sunday night, to rid us of trash!


text: Mijn vrouw en ik begonnen vol verwachting naar de film te kijken. Hij zag er warm en ontroerend uit. Hij begon goed, maar werd al gauw saai en na een tijdje ronduit idioot. Hij werd zo slecht dat we hem uitzetten. De film was slecht geacteerd en eerlijk, we konden het niet echt begrijpen of wilden niet begrijpen waarom of hoe ze het in godsnaam uithielden met die vrouw! Je had geen sympathie meer voor haar nadat ze onbeschoft was en idioten zong en schoonmaakte. Ik zou haar hebben laten opnemen. En natuurlijk moesten we er, zoals bij de meeste films en T.V.-series die in Hollywood worden gemaakt, een symbolisch 'homo'-personage in stoppen! Deze film was saai. Ik verwachtte meer van Diane Keaton!

text_en: My wife and I started to watch this movie with anticipation. It looked warm and touching. It started out well; but, soon became boring and frankly idiotic after a while. It got so bad that we turned it off The movie was poorly acted and honesty, we couldn't really understand or wanted to understand what exactly why or how the hell they could put up with this woman! You lost sympathy for her after she was rude and acting wackos singing and cleaning. I would have had her committed. And, of course, like most movies and T.V series made in Hollywood we have to throw it a token "gay" character! This movie was boring. I was expecting more from Diane Keaton!


text:
Ik heb net een boek gelezen over het werk van Anita Loos en de foto in TCM Magazine van MacDonald in haar engelenkostuum zag er geweldig uit (indrukwekkende vleugels), dus ik dacht dat ik die film maar eens moest gaan zien. Ik had nog nooit van die film gehoord, dus ik had er helemaal geen vooropgezette ideeën over. Ik vond het een leuk begin met Eddy als de playboy en MacDonald als de secretaresse van wie hij niet weet dat ze bestaat. De scène waarin ze op het feest verschijnt in haar eenvoudige engelenkostuum met een aureool dat niet wil meewerken en vleugels die niet willen blijven zitten, was echt vertederend. Ik was zelfs bij de film als Eddy in slaap valt en haar voor zich ziet als een echte engel. Maar na een tijdje begon het voor mij gewoon uit elkaar te vallen. Eddy blijft de hele rest van de film'slapen', dus het is allemaal een droom. Wat er daarna gebeurt doet er niet echt toe, want hij droomt alleen maar. De rest was zo'n beetje minder intrigerend en zinloos. Ik moest mezelf dwingen om ermee door te gaan. En het laatste nummer, waarin MacDonald in een of andere krankzinnige hallucinatie van het ene musicalnummer naar het andere gaat, was gewoonweg bizar.
<0x3E><0x3E> Als Eddy eerder 'wakker' was geworden en het oorspronkelijke verhaal was doorgegaan, of als hij echt met een engel was getrouwd, denk ik dat het veel interessanter zou zijn geweest. Ik wilde meer van haar ware karakter zien.
<0x3E><0x3E> De eerste paar nummers waren goed, maar het jitterbug-nummer van MacDonald was als spijkers op een schoolbord. Volkomen verkeerd voor haar operastem. Desondanks slagen Eddy en MacDonald erin te schitteren en te laten zien wat een echte sterren ze waren.

text_en:
I just finished reading a book on Anita Loos' work and the photo in TCM Magazine of MacDonald in her angel costume looked great (impressive wings), so I thought I'd watch this movie. I'd never heard of the film before, so I had no preconceived notions about it whatsoever. Thought it got off to a cute start with Eddy as the playboy and MacDonald as the secretary he doesn't know exists. The scene where she shows up at the costume party in her simple angel outfit with an uncooperative halo and wings that won't stay on was really endearing. I was even with the film when Eddy goes to sleep and imagines her as a real angel. But after a while it just started to fall apart for me. Eddy stays "asleep" for the entire rest of movie, so it's all a dream. Whatever happens from there on doesn't really matter, because he's just dreaming. The rest of it was pretty much plot less and pointless. I had to force myself to stick with it. And the final number where MacDonald goes from musical number to musical number in some mad hallucination was just plain freaky.

Had Eddy "woken" a sooner and the original story continued, or had he really married an angel, I think it would have been a lot more interesting. I wanted to see more of her real character.

There weren't really enough musical numbers to call it a musical. The first few songs were good, but the jitterbug number that MacDonald performs was like nails on a chalkboard. Completely wrong for her operatic voice. Even so, Eddy and MacDonald still manage to shine, showing what true stars they were.


text:
Ik moet één ding zeggen over Jeanette en Nelson <0xE2><0x80><0x93> zelfs als ze gestrand zijn in zo'n vreugdeloze, stompzinnige, pijnlijk onbeholpen musical als deze, is er nog steeds die twinkeling in hun ogen. Ja, de chemie tussen het beroemde duo is er zelfs als het materiaal flinterdun is. Zelfs als de score praktisch een wegwerpartikel is, dat alleen maar afhangt van een paar pakkende nummers. En zelfs als de omstandigheden zo ongelooflijk zijn <0xE2><0x80><0x93> ja, zelfs voor een fantasie.
Om de waarheid te zeggen, er is meer chemie tussen haar en Nelson dan met haar eigen man Gene Raymond in SILLIN' THROUGH, wat niettemin een aanzienlijk betere film was.
Sorry, ik hou net zoveel van Jeanette en Nelson als van de volgende fan, maar dit is het laagste van het laagste. Jeanette is meer dan g<0xC3><0xAA>nant in haar ene nummer met Binnie Barnes <0xE2><0x80><0x93> en Nelson kan alleen maar met een lege blik voor zich uit staren als hij met de meest bespottelijke situaties wordt geconfronteerd.

Men kan zich alleen maar afvragen hoe het er in 1938 op Broadway aan toeging. Er moet meer humor en stijl aan te pas zijn gekomen dan men in deze zwakke MGM-productie kan ontdekken. Edward Everett Horton sputtert in een weinig geestige rol en geen van de andere spelers kan ook maar enige schijn van leven in deze puinhoop aanbrengen. Het is een soort amateurtoneel in de studio, zelfs voor de paar beroepsacteurs die zich onder de andere spelers bevinden.
<0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> Opvoeren: een pijnlijk onhandige vertolking van een Rodgers en Hart-musical. Kan het niet aanbevelen, zelfs niet voor fans van MacDonald en Eddy. En ook al stralen Jeanettes close-ups nog steeds haar ragfijne schoonheid uit, deze film is adembenemend slecht.

text_en:
I'll say one thing for Jeanette and Nelson--even when stranded in a mirthless, witless, painfully inept musical like this, there's still that twinkle in their eyes. Yes, the chemistry between the famous duo is there even when the material is paper thin. Even when the score is practically a throwaway, non-existent one depending on just a couple of catchy tunes. And even when the circumstances are so unbelievable--yes, even for a fantasy.

Truth to tell, she has more chemistry with Nelson than with her own real-life husband Gene Raymond in SMILIN' THROUGH, which, nonetheless, was a considerably better film.

Sorry, I love Jeanette and Nelson as much as the next fan, but this is the bottom of the heap. Jeanette is more than embarrassing in her one "hep" number with Binnie Barnes--and Nelson can only come up with a blank stare when faced with the most ludicrous situations.

One can only wonder what this was like on Broadway in 1938. Surely, it must have had more wit and style than is evident in this weak MGM production. Edward Everett Horton fizzles in an unfunny role and none of the supporting players can breathe any semblance of life into this mess. It's like amateur night at the studio even with the few professionals sprinkled among the supporting cast.

Summing up: Painfully clumsy rendering of a Rodgers and Hart musical. Can't recommend it, even for fans of MacDonald and Eddy. And even if Jeanette's close-ups still glow with her gossamer beauty, this film is jaw-droppingly bad.


text:
Als iemand in een film van dit soort verzeild raakt, is het niet zonder reden dat een overdosis van dat geweldige, overal verkrijgbaar hersenmedicijn, Versterking van het Ongeloof, heel goed van pas komt.
Jeanette MacDonald speelt twee rollen: Anna/Brigitta, de vrouw die sinds het begin der tijden door Nelson Eddy is genegeerd, maar die dat ook is - een engel die naar de Aarde is gezonden.
Mijn reactie toen ik dit zag was een gesmoord 'hè?' Waar heb ik dit eerder gezien? Het blijkt dat ik het eerder heb gezien, maar in een film die veel later is gemaakt dan deze. DATET met een engel, een vergeten hoopje drek dat in 1987 was gemaakt, gebaseerd op de etherische schoonheid van ene Emmanuelle Beart, die geen tekst had, ook een blonde pruik droeg en het leven tot een hel maakte voor soapacteur Michael Knight. Veel erger in elke denkbare invalshoek met ultralage waarden uit de jaren tachtig, maar meer dan waarschijnlijk een gemoderniseerde versie van deze kalkoen uit 1942.
Hoe dan ook, om er niet over uit te weiden, dit is geen gedenkwaardige film en hij dient als een deurstop van informatie omdat het de laatste keer was dat MacDonald en Eddy, geen erg goede acteurs maar geweldige zangers, samen de 'onschuld' en'schoonheids'-romance zouden spelen waar ze om bekendstonden. Daarna heb je misschien een koude douche nodig, niet omdat er hier scènes met stoom zijn, maar om de herinnering kwijt te raken.

text_en:
When anyone comes into a film of this type of film it's not without saying that an overdose of that great over-the-counter brain-medicine, Suspension of Disbelief, comes in mighty handy.

Jeanette MacDonald plays two roles: Anna/Brigitta, the woman who Nelson Eddy has ignored since the beginning of time, but who also is -- an angel sent to Earth.

My reaction when I saw this was a mute gasp of "Hunh?" Where have I seen this before? It turns out, I have seen it before, but in a movie made much later than this one. DATE WITH AN ANGEL, a forgettable pile of dreck made in 1987, cashed in on the ethereal beauty of one Emmanuelle Beart who had no speaking lines, also wore a blond wig, and made life hell for soap-actor Michael Knight. Much worse in every conceivable angle with ultra-low 80s values but more than likely an updated version of this 1942 turkey.

Anyway, not to elaborate, this is not a memorable film and stands as a doorstop of information because it was the last time MacDonald and Eddy, neither very good actors but terrific singers, would be together playing up the "innocence" and "clean-cut" romance that they were known for. After that you may need a cold shower, not because there are any steamy scenes here, but to get rid of the memory.


text: Het laatste paar van Nelson Eddy en Jeanette MacDonald is in wezen een volslagen miskleun. Het script is zwak en slecht gebracht. De film heeft gewoon geen leven. Eddy en MacDonald zouden beter af zijn geweest als ze alleen maar een gefilmd concert hadden gegeven voor hun laatste paar. Er is niets mis met hun zang, het is alleen al het andere in deze kalkoen dat te gaar is.

text_en: The final pairing of Nelson Eddy and Jeanette MacDonald is basically a complete misfire.The script is weak and has been presented badly.The film just has no life in it.Eddy and MacDonald would have been better off just making a filmed concert for their final pairing.There's nothing wrong with their singing,its just everything else in this turkey thats overcooked.


text:
De _Sentinel_ vertegenwoordigt alles over de zielloosheid van Hollywood en het treurige gebrek aan verbeeldingskracht dat tegenwoordig in zo veel films aanwezig is. Ik kan er geen goeds aan ontdekken, het is allemaal zo algemeen, zo fabrieksmatig en zo lui in elkaar gezet dat het eigenlijk alleen maar bestaat als een infomercial over hoe je geld kunt verdienen aan het nietsvermoedende, onwaardige publiek.
Een plot over een agent van de geheime dienst die van plan is de Prez te vermoorden zou heel vermakelijk kunnen zijn. Dat wil zeggen, als het wordt gedaan door een goede regisseur of een zorgzame cast. Douglas is degene die erin wordt geluisd. Basinger is de First Lady, met wie hij een verhouding heeft (een onontwikkeld, onopgeloste plot). Sutherland is de beste vriend die gelooft dat hij schuldig is, omdat er geen film zou zijn als hij dat niet deed. En Longoria stelt niets voor. Een vrouw met een fortuin aan Maybelline en... dat is het. Ik denk dat er voor vrouwen minder vereisten zijn als ze bij de Secret Service gaan werken. Zoals gewoonlijk in een film als deze is de rol van de Prez zelf niets meer dan een werktuig, een symbool, en het is heel slecht geschreven.
De mechanische richting van Clark Johnson, die ons in 2003 de al even zielige SWAT gaf, mist elke vorm van signatuur en heeft alle visuele verfijning van een goedkope tv-film. Douglas, Basinger en Sutherland zien er ongelooflijk verveeld uit en bellen hun optredens van een afstand op. Eva Longoria, de meest overbelichte vrouw van de 21ste eeuw, is eigenlijk alleen in deze film te zien om de aandacht van het publiek van Desperate Housewives te trekken. Haar rol is 100% zinloos en ze doet absoluut niets om de plot te versterken of karakterontwikkeling te bevorderen. Ze heeft amper 2 zinnen om aan elkaar te lijmen. Een waarlijk schaamteloze marketingtruc.
Als je een veelvraat bent, laat me je dan niet tegenhouden. Maar het is tijd en geld dat je niet terugkrijgt.

text_en:
The Sentinel represents everything about the soul-lessness of Hollywood and the saddening lack of imagination present in so many movies these days. I cannot possibly think of one good thing about it, it's all so generic, so factory-made and so lazy assembled that it really only exists as an infomercial on how to make money from the unsuspecting, undeserving public.

A plot about a Secret Service Agent planning to assassinate the Prez could well be entertaining. If handled by a good director or caring cast that is. Douglas is the one who is framed. Basinger is the First Lady, with whom he is having an affair (an undeveloped, unresolved plot contrivance). Sutherland is the best pal who believes his guilty because there would be no movie if he didn't. And Longoria is nothing. A woman with a fortune of Maybelline and...that's it. I guess there are less requirements for women when entering the Secret Service. As usual in a film like this the role of the Prez himself is nothing more than a tool, a token and is very badly written.

Clark Johnson's, he who gave us the equally as pathetic SWAT back in 2003, mechanical direction lacks any kind of signature and has all the visual sophistication of a cheap TV-movie. Douglas, Basinger and Sutherland look incredibly bored and phone-in their performances from afar. Eva Longoria, the most over-exposed woman of the 21st Century, is basically only in this to attract to the Desperate Housewives audience. Her role is 100% pointless and she does absolutely nothing to further the plot or add to character development. She barely has 2 lines to rub together. A truly shameless marketing ploy.

If you're a glutton for punishment then don't let me stop you. But it IS time and money you won't be getting back.


text:
Dit is, bij gebrek aan een betere term, een waardeloze film. Waar zal ik beginnen...?
Cinemafotografie: Dit was misschien wel de slechtste film die ik dit jaar heb gezien. Het leek wel of de camera van de ene cameraman naar de andere werd gegooid. Misschien hadden ze maar één camera. Het geeft je het gevoel dat je een volleybal bent.
Er zijn een heleboel scènes, lukraak, zonder enige continuïteit. Toen ze het'splitscreen' deden, was het absurd. Alles was platgedrukt, het zag er belachelijk uit.
De kleuren klopten niet. Deze mensen moeten leren hoe ze een camera in evenwicht moeten houden. Deze 'film' is slecht gemaakt, en slecht gedaan.
De plot: Dat meen je niet. Als ik een agent van de ss was, zou ik de producenten aanklagen. Als ik een agent van de ss was, zou ik de producenten aanklagen omdat ze er met hun radio's en wapens uitzagen als de Marks Brothers. Sutherland was in zijn '24'-modus <0xE2><0x80><0x93> dat kan ik gratis zien. Eva Longoria zou beter zijn geweest met wat minder op en veel meer in de schijnwerpers. Als actiesterretje stelde ze niet veel voor.
Ik zag geen echte plot, behalve dat Douglas de vrouw van de president neukte. Ik heb nooit begrepen waarom de huurlingen probeerden de pres te vermoorden. Ik zie gewoon de president van de Verenigde Staten niet rennen voor zijn leven in de diensttunnels van een gebouw, als een rat in een doolhof.
Hollywood is dood. Deze film is het bewijs. Ik hou van 'het witte doek'. Dat is al zo sinds ik een kind was. Nog veel meer van dit soort 'films' en ik hou er mee op. Wat doet het ertoe dat Hollywood, dat zoveel meidenfilms heeft gemaakt, niet meer weet hoe je een echte film moet maken? Als ik een bioscoop had, zou ik de oude films gaan draaien. Die met echte acteurs, goede verhaallijnen <0xE2><0x80><0x93> en goede Cinemaphotografie.
Deze 'film' is een hond. Verspil er je tijd of je geld niet aan. Ik geef deze 'film' een nul! Douglas is niet geschikt voor deze rol. Ik zie er ouder uit dan hij, maar hij is gewoon een watje dat dit niet aankan.

text_en:
This, for lack of a better term, movie is lousy. Where do I start......

Cinemaphotography - This was, perhaps, the worst I've seen this year. It looked like the camera was being tossed from camera man to camera man. Maybe they only had one camera. It gives you the sensation of being a volleyball.

There are a bunch of scenes, haphazardly, thrown in with no continuity at all. When they did the 'split screen', it was absurd. Everything was squished flat, it looked ridiculous.

The color tones were way off. These people need to learn how to balance a camera. This 'movie' is poorly made, and poorly done.

The plot - You got to be kidding. If I was an SS agent, I'd sue the producers. looked like the Marks Brothers with radios and guns. Sutherland was in his '24' mode - I can see this for free. Eva Longoria would have been better with a little less on, and a lot more showing. As an action bimbo she wasn't much.

I couldn't see a real plot, other than Douglas boinking the Presidents wife. Never did say why the mercenaries were trying to kill the pres. I just don't see the President of the United States running for his life in the utility tunnels of a building, like a rat in a maze. p-l-e-a-s-e.

Hollywood is dead. This movie is the proof. I like 'the big screen'. Have since I was a kid. Many more 'movies' like this and I'll quit going. Whats the matter Hollywood, made so many chick flicks, forget how to make a real movie? If I owned a theater, I'd start running the old movies. The one with real actors, good story lines - and good Cinemaphotography.

This 'movie' is a dog. Don't waste your time or money on it. I rate this 'movie' a zero! Douglas isn't suited for this role. I can over look his age, but his just is to much of a wimp to carry this off.


text: Slow, Slow, Slow... Er is niets mysterieus of opwindends aan deze film. Als je er in de eerste tien minuten niet achter komt wie de'mol' is, moet je hersendood zijn. Dat moet de geheime dienst ook zijn geweest, want die had de hele film nodig om hem in elkaar te zetten. Er zijn geen dwingende personages in de film (niet in de film). Het tempo van de film is traag, er is geen spanning. De huurmoordenaar is een uitstekende schutter, tenzij hij op Michael Douglas mikt, want het enige wat hij lijkt te raken zijn grote ruiten. De grappigste scène in de film is wanneer de vrouw van de president aan het eind van de anticlimax het codewoord zegt. Het is een belachelijke lach. Minstens zes mensen stonden vroeg op en verlieten de film. Ik zou me bij hen hebben gevoegd als ik niet midden in de rij had gezeten. Ik zou deze film aan niemand aanbevelen.

text_en: Slow, Slow, Slow... There is no mystery or excitement in this film. If you don't figure out who the "mole" is in the first ten minutes you must be brain dead. The secret service must have been too, because it took them the whole film to put it together. There are no compelling characters in the movie (not film). The pace of the movie is slow there is no tension. The hired killer is an excellent shot unless he is aiming at Michael Douglas than all he seems to be able to hit is large panes of glass. The funniest scene in the movie is when the presidents wife says the code word at the anticlimactic ending. It is laugh out loud ridiculous. At least six people got up and left the movie early. I would have joined them if I were not sitting in the middle of the row. I would not recommend this film to anyone.


text: Bijna elk detail van de plot in deze film is onlogisch en ongeloofwaardig. Er zit niets in wat op een echt menselijk verhaal lijkt, doods en saai. Het is een parodie op Hollywood, met stukjes trompetmuziek die je doen denken aan een film van Denzel Washington, onvaste camerashots en focus, racistische stereotypen, volstrekt onnodige en komische shots en gebaren van beroemde mensen in kledingcatalogusposes. De film is gemaakt om aan te sluiten bij de massa zombies die hun betekenis in het leven ontlenen aan het kijken naar beroemdheden. Het enige goede in de film zijn de aftiteling en het funky nummer dat ermee gepaard gaat. Ik voel me een idioot dat ik hiernaar kijk, red jezelf.

text_en: Almost every plot detail in this movie is illogical and implausible. It carries no semblance of a genuine human story, dead and dull. It is a parody of Hollywood, with trumpet musical bits that remind you of a Denzel Washington movie, wobbly camera shots and focusing, racist stereotypes, absolutely unnecessary and comical shots and gestures of famous people in clothing catalogue poses. It is made to cater for the multitude of zombies whose meaning in life derives from watching celebrity names. The only good thing in the movie is the end credits and funky song that accompanies it. I feel like an idiot for watching this, save yourself.


text:
Het zou behoorlijk moeilijk zijn om je zoiets banaals als THE SENTINEL voor te stellen. Er zijn vele problemen. Het resultaat is verschrikkelijk en zit vol gaten.
Michael Douglas speelt Pete Garrison, een agent van de geheime dienst die tijdens de aanslag op Reagan 'een gat in de lucht sprong'. Jaren later vinden we Pete terug bij de Whitehouse Familie, voornamelijk als bewaker van de First Lady (Kim Basinger, L.A., VERTROUWELIJK). Er ontstaan problemen als we zien hoe nauw Pete betrokken is bij de First Lady, en een plotselinge bedreiging van de president zelf (David Rasche, UNITED 93). Als Pete niet slaagt voor een test met de leugendetector, wordt hij aangewezen als een ontevreden agent door rechercheur David Breckinridge (Kiefer Sutherland, 24 tv-series). Terwijl het moordcomplot zich ontvouwt, is Pete op de vlucht voor zijn eigen mensen. Zijn enige vertrouwelinge is de First Lady, en zij wil niemand iets vertellen over hun genegenheid voor elkaar (wat de reden is waarom Pete voor de leugendetectortest is gezakt). Maar is Pete echt onschuldig? Of probeert hij alleen maar tijd te rekken tot hij de president kan vermoorden? Als hij onschuldig is, hoe kan hij dan helpen de moordaanslag te voorkomen terwijl hij op de vlucht is voor de geheime dienst?
Het enige grote, overweldigende probleem met deze film is dat er geen rechtvaardiging is voor de reden achter de presidentiële dreiging. Daar gaat de film toch over? Dat zou je denken! Maar het publiek wordt nooit ingelicht over de reden waarom de moordenaar(s) de Prez willen vermoorden. Hmm. Is iemand vergeten dat ergens in het script te zetten?
En hoe zit het met David Breckinridge' (Kiefers) nieuwe partner, Jill Marin (Eva Longoria, CARLITA'S WERK)? Het schijnt dat ze in de film is gezet als een stuk snoepgoed. Wat was haar doel ook alweer? Deed ze nog iets anders dan er leuk uitzien in een strakke broek en een laag uitgesneden blouse?
Er zijn zoveel problemen met het basisprincipe van _The Sentinel_ dat het lachwekkend is. De actie wordt te gemakkelijk in de war gestuurd door de 'Wat krijgen we nou...?'-reacties die zeker zullen worden geuit door degenen die de pech hebben de film te zien.

text_en:
Trying to conceive of something as insipid as THE SENTINEL would be pretty difficult. The problems are many. The result is terrible and loaded with plot holes.

Michael Douglas stars as Pete Garrison, a Secret Service agent who "took one" for Reagan during the attempt on his life. Years later we find Pete assigned to the Whitehouse Family, mainly as a guard for the First Lady (Kim Basinger, L.A. CONFIDENTIAL). Troubles arise as we see Pete's close involvement with the First Lady, and a sudden threat against the President himself (David Rasche, UNITED 93). When Pete fails a polygraph test, he's singled out as a disgruntled agent by investigator David Breckinridge (Kiefer Sutherland, 24 TV series).

As the presidential assassination plot unfolds, Pete finds himself on the run from his own people. His only confidant is the First Lady, and she's reluctant to tell anyone about their affections for one another (which is why Pete failed the polygraph in the first place). But is Pete really innocent? Or is he simply trying to buy time until he can kill the President? If he is innocent, how can he help prevent the assassination attempt while running from the Secret Service?

The one, big, overwhelming problem with this film is that there's no justification for the reason behind the presidential threat. Isn't that what the movie's supposed to be about? One would think so! But the audience is never let in on why the assassin(s) want to kill the Prez. Hmm. Someone forget to put that in the script somewhere?

And what's with David Breckinridge's (Kiefer's) new partner, Jill Marin (Eva Longoria, CARLITA'S WAY)? Seems that she was put in the film strictly as a piece of a$$-candy. What was her purpose again? Did she do anything other than look nice in tight pants and a low-cut blouse?

There are so many problems with the basic premise of The Sentinel as to be laughable. The action is too easily stymied by the "What the...?" responses sure to be uttered by those unfortunate enough to watch the movie.


text:
Laten we deze recensie beginnen met het feit dat ik alleen maar heb getekend om de recensie te schrijven en de mensen te waarschuwen dat ze hun geld moeten sparen!
Dit was een van de ergste rotzooi die ik sinds _The Hulk_ heb gezien. De verhaallijn was de meest voorspelbare rotzooi die je maar kon bedenken. Als je 24 verwacht maar op het witte doek, spoel die verwachting dan meteen door de plee samen met het geld dat je voor een kaartje zou gebruiken. Op die manier krijg je misschien meer plezier. Het acteerwerk was verschrikkelijk, de plot was volkomen onrealistisch, samen met de zogenaamde 'draai' aan het eind. Ik moet dit zeggen: het einde verraste me. Ik heb het niet over de plotwending die me verraste, maar over de moeiteloze manier waarop ze de enige scène van enigszins fatsoenlijke actie in de hele film in elkaar draaiden. Ze werkten het einde zo snel af dat ik niet eens besefte dat het voorbij was tot ik de aftiteling zag, en op dat moment overwoog ik de filmband te verbranden als ik er maar achter kon komen hoe ik in die filmzaal kon komen.
Om een paar redenen was het acteren verschrikkelijk. Ten eerste moesten ze per ongeluk de rollen hebben verwisseld, want Michael Douglas speelde de rol die CLEARLY Keifer Sutherland had moeten spelen. Terwijl Douglas agenten besluipt, telefoonlijnen aftapt, systemen hackt en mensen uitschakelt die achter hem aan zitten, speelt Sutherland de minder capabele agent, die altijd in een slecht humeur is, zelfs als het hem niet zo slecht gaat. Hij speelt een heel saaie agent, niets van zijn Jack Bauer-rol waar wij 24-fans zo dol op zijn.
Ik kan je bijna beloven dat deze film op alle fronten teleurstelt. Hij kan het beste worden vergeleken met een remake van 'The Fugitive'/ 'In The Line of Fire', maar dan geschreven door mensen met een verstandelijke beperking.

text_en:
Lets first start this review with the fact that I SIGNED UP JUST TO WRITE THE REVIEW AND WARN PEOPLE TO SAVE Their MONEY!!

This was one of the worst pieces of trash i have seen since The Hulk. The storyline was the most predictable garbage you could possibly come up with. If you are expecting 24 but on the big screen, flush that expectation down the toilet immediately along with the money you would use for a ticket.. You may get more enjoyment that way. The acting was terrible, the plot was completely unrealistic, (along with the so called "twist" in the end. I must say this.. The ending did surprise me. I am not referring to the plot twist that surprised me, but instead the effortless manner that they put together what could be considered the ONLY scene of somewhat decent action in the entire movie. They rushed the ending so quickly that I didn't even realize that it was over until I saw the credits rolling and at that point i considered burning the reel of film if I could just figure out how to get into that screening room.

Casting was awful for a few reasons. First of all, they must have accidentally switched the character assignments, because Michael Douglas played the roll that CLEARLY Keifer Sutherland should have been playing. While Douglas was sneaking around agents, tapping phone lines, hacking into systems and taking out people who are chasing after him, Sutherland plays the less capable agent who is always in a bad mood even when things aren't going that badly for him. He plays a very bland agent, nothing like his Jack Bauer type roll us 24 fans love.

I can just about promise you that this movie will disappoint in all areas. It can be best compared to a remake of the "The Fugitive" / "In The Line of Fire" but written by people with mental disabilities


text: Er is goed. Er is slecht. En dan hebben ze ook nog The Sentinel, een politieke 'thriller' van het laagste allooi, die tot de slechtste films behoort die ik ooit heb gezien. De plot van een mol bij de Secret Service is goed, maar nog nooit is een film met zoveel potentieel zo volledig uitgemolken. De regie van Clark Johnson, die met knoeierige 'nervositeit' werkt, lijkt erop te wijzen dat elke acteur in deze film op de automatische piloot werkt. Zelfs de grote Michael Douglas ziet er hier verveeld uit. Ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik in mijn hele leven nog nooit een film heb gezien met zoveel gapende gaten in de plot. De wending is vanaf het begin voorspelbaar, en de motieven van de personages zijn zo volslagen belachelijk dat ze het publiek aan het lachen maken. Vermijd dit ten koste van alles. Dit is een catastrofe van een film die zijn waarde heeft verloren.

text_en: There is good. There is bad. And then their is The Sentinel, a bottom-barrel political "thriller" that ranks among the worst movies I have ever seen. The plot of a mole in the Secret Service is a good one, but never has a movie with so much potential been so utterly butchered. Directed with ham-handed "edginess" by Clark Johnson, every actor in this film seems to be working on autopilot. Even the great Michael Douglas looks bored here. I can honestly say I have NEVER, in all my life, viewed another film with so many glaring plot holes. The twist is predictable from square one, and the character's motives are so utterly ridiculous that they inspired laughter from the audience. Avoid this at all costs. This is a catastrophe of a movie with no redeeming value.


text:
Serieus, ik weet niet eens waar ik moet beginnen. Het is net alsof iemand een miljoen dollar aan een autistische derdeklasser heeft gegeven en heeft gezegd: 'Maak een film over de geheime dienst voor me.' De montage is belachelijk, de filmopnamen waren op z'n best willekeurig, elke lettergreep van de dialogen was volslagen achterlijk en de regie... tja, was er wel een regisseur? Alles was gewoon zo zinloos en lamlendig en zinloos... en willekeurig... en lamlendig.
Hier is een SPOILER voor je; deze film is het stomste wat je ooit zult zien.
Maar als je dit stuk leuk vond, zul je er ook van genieten: Deterrance, Dark Blue en een gedeeltelijke frontale lobotomie.

text_en:
Seriously, I don't even know where to begin. It's like somebody gave a bazillion dollar budget to an autistic third-grader and said 'make me a movie about the secret service'. The editing is ridiculous, the cinematography was random at best, every single syllable of dialogue was completely retarded and the directing ... well, was there even a director there? Everything was just so pointless and lame and pointless...and random....and lame.

Here's a SPOILER for you; this movie is the dumbest thing you'll ever see.

However, if you liked this piece, you'll also enjoy; Deterrance, Dark Blue, and a partial frontal lobotomy.


text: Ik heb de film vanavond gezien bij een gratis voorvertoning, en ondanks het feit dat ik geen stuiver heb betaald om deze film te zien, voelde ik me toch belazerd. Dames en heren, tijd is geld, en als je deze film ziet, laat je een Benjamin op je stoel achter. Het acteerwerk is op zijn best sloom; Kiefer Sutherland belt in zijn slechtste imitatie van Jack Bauer, en Michael Douglas ziet eruit alsof hij beseft dat hij een slechte keuze heeft gemaakt door Catherine Zeta-Jones achter te laten voor de tijd die het kostte om deze kalkoen dood te schieten. Eva Longoria is een nul; ze ziet eruit alsof ze haar tekst van een teleprompter voorleest. Als je echt een goede thriller van de geheime dienst wilt zien, moet je _In the Line of Fire_ huren. Als je _In the Line of Fire_ ziet en erin trapt, ga je vrezen voor de veiligheid van de president, omdat de geheime dienst eruitziet en zich gedraagt als de volwassen versie van _90210_. Hoe je ook over _W_ denkt, laten we hopen dat deze 'kunst' het leven niet nabootst.

text_en: I saw the film tonight at a free preview screening, and despite the fact that I didn't pay a dime to see this film I still felt ripped off. Ladies and gentlemen, time is money and if you see this film you are leaving a Benjamin on your seat. The acting is torpid at best; Kiefer Sutherland phones in his worst impersonation of Jack Bauer, and Michael Douglas looks like he realizes he made a bad choice leaving Catherine Zeta-Jones for the duration it took to shoot this turkey. Eva Longoria is a non-entity; she looks like she's reading her lines off a teleprompter. And if you can't spot the "mole" within the first 20 minutes, then you just landed on this planet from a world without TV and recycled story lines. If you truly want to see a good secret service thriller, rent In the Line of Fire. If you see and buy into this one, you'll start to fear for the president's safety because the Secret Service looks and acts like the grown-up versions of the kinds from 90210. No matter what your feelings about W, let's hope this "art" does not imitate life.


text: Ik heb heel wat meegemaakt met actiefilms aan het eind van het voorjaar en het begin van de zomer, maar dat was meestal te danken aan het feit dat de meeste een redelijke winst opleverden (d.w.z. coole special effects, interessante plotwendingen, komische waarde, Steve Buscemi, enz.). Maar in deze film was daar geen sprake van. Het enige wat we kregen was de goedkope opwinding van een paar minuten van Eva Longoria's decolleté (een exemplaar van Maxim is goedkoper dan een bioscoopkaartje). Er is een beschamend gebrek aan plot, spanning, achtergrondverhaal, karakterontwikkeling, continuïteit, enz. Ik zou graag in details treden, maar eerlijk gezegd ben ik het grootste deel van de film al <0xE2><0x80><0x93> misschien wel vrijwillig <0xE2><0x80><0x93> vergeten. De hele tijd dat ik in het theater was, kon ik mezelf wel voor mijn kop slaan dat ik niet gewoon de hele middag naar een 24-seizoen op dvd had zitten kijken. Bespaar je de moeite, mensen. Tenzij je Eva Longoria's decolleté echt heel, heel erg mooi vindt.

text_en:
I've been willing to put up with a lot from late-spring/summer action fluff movies, but in general that's been due to the fact that most of them have reasonable payoff (i.e. cool special effects, interesting plot twists, comic value, Steve Buscemi, etc.). This movie, however, had none of this. All that we got was the cheap thrill of several minutes of Eva Longoria's cleavage (an issue of Maxim is cheaper than a movie ticket). There is an embarrassing lack of plot, suspense, back story, character development, continuity, etc. I would get into specifics, but quite frankly I've already-maybe willingly-forgotten most of the movie.

The entire time I was in the theater, I was kicking myself for not just spending the afternoon watching a 24 season on DVD. Save your money on this one, folks. Unless you really, really, really like Eva Longoria's cleavage.


text:
Niet te verwarren met de bovengemiddelde bovennatuurlijke thriller 'The Sentinel'. The Sentinel was een ontzettend saaie film voor mij, die niet de constante actie uitstraalde die een paar critici me op de achterkant hadden beloofd. Ik had het gevoel dat iedereen het maar half deed en er alleen maar op uit was om snel wat geld te verdienen, want dit leek me echt iets voor een tv-film. The Sentinel is een herhaling van een aantal betere films, zoals 'In The Line of Fire', waar geen enkele originaliteit in zit, en toen ik Michael Douglas zo rond zag rennen, voelde ik me een beetje belachelijk, vond ik. Het grootste probleem was niet zozeer dat het geen originele film was, maar dat het zo'n traag tempo had. Ik werd vaak afgeleid terwijl ik deze film probeerde te bekijken, terwijl ik keek hoeveel tijd er nog over was, meer dan één keer. Niet alleen door het mislopen van de rol van Eva Longoria, die geen greintje overtuiging in zich had.
Performances. Michael Douglas is gewoonlijk een betrouwbare acteur, hier doet hij duidelijk zijn best. Hij overtuigt niet als man die op de vlucht is, of als geheim agent. Zijn chemie met Bassinger was ook niet goed. Ik ben een grote fan van Kiefer Sutherland, maar hier is hij alleen maar oké, meer niet. Hij probeert nors over te komen, maar slaagde erin om eerder minzaam dan iets anders te zijn, en om eerlijk te zijn leek hij niet zo geïnteresseerd. Eva Longoria Parker is vrij middelmatig. Ze overtuigt niet in haar rol en was puur oogverblindend. Kim Basinger is als de dame van de eerste klasse behoorlijk slecht. Ze lijkt tot tranen toe verveeld, en haar rol ligt op een haar na naast haar, meer dan wat dan ook. Martin Donovan heeft een grote rol aan het eind, maar niet genoeg om belangrijk voor me te zijn.
Het komt erop neer dat de _Sentinel_ nog steeds een politieke thriller is die me tot tranen toe heeft verveeld. Hij is te oud, te moe, en vooral het gebrek aan inspanning is klote. Niet aanbevolen.

4/10

text_en:
Not to be confused with the above average supernatural thriller "The Sentinel". The Sentinel was a big bore of a movie for me, not delivering the consistent action, a couple of critics promised on the back. To me it seemed like everyone was Halfassing it, and only there to make some quick cash, because this felt very much like a made for TV film. The Sentinel is a rehash of several better films, like "In The Line Of Fire" this does not have any originality in it, and watching Michael Douglas run around, felt kinda silly in my opinion. The Main problem besides it's unoriginality, had to be the poor pace. I often got distracted while trying to view this movie, while looking how much run time was left, more then once. Not only the miscasting with Eva Longoria, who couldn't convince worth a lick.

Performances. Michael Douglas is usually a dependable actor, here is obviously going through the motions. He does not convince as a man on a run, or a secret agent. His chemistry with Bassinger, was also off. I'm a big fan of Kiefer Sutherland, but here he is only OK, nothing more then that. He tries to come across as a gruff, but managed to be more bland then anything else, and to be honest, he didn't seem that interested. Eva Longoria Parker is pretty mediocre. She does not convince in her role, and was pure eye candy. Kim Basinger is pretty terrible as the 1st lady. She looks bored to tears, and her role is a throw away, more then anything else. Martin Donovan has a big part in the end, but not enough to matter for me.

Bottom line. The Sentinel is yet, another political thriller, that bored me to tears. It's too old, too tired, and most importantly the lack of effort sucked. Not recommended.

4/10


text: Ik heb de trailer van de film een paar keer in de bioscoop gezien en ik vond hem geweldig. Hij zag eruit als een klassieke actiefilm zoals die uit de jaren negentig. Hij deed me ook denken aan _Fugitives_, een kat-en-muisspel tussen Douglas en Sutherland. Maar _The Sentinel_ is de meest smakeloze actiefilm aller tijden. Ik heb gehoord dat veel mensen zeggen dat dit net een tv-film is. Dat is niet helemaal waar. Ten eerste zijn er in dit genre veel betere tv-films. Ten tweede kunnen tv-films soms heel leuk zijn, maar deze film is precies het tegenovergestelde van leuk. Hij is visueel helemaal niet stijlvol en, het belangrijkste, de toon van de film is onaantrekkelijk. Dit is geen actiefilm, er zijn twee actiescènes die bestaan uit een achtervolging en een botsing. Het zijn ook geen grote actiescènes, maar het ergste is dat die actiescènes net zo smakeloos zijn als de hele film. De liefdesaffaire tussen Douglas en Bassinger was heel onnodig. Bovendien is de moordaanslag op de president ook het meest cliché in dit genre, maar daar staan ze op. En dit is geen kat-en-muis-film zoals hij zou moeten zijn. Hoewel Douglas nu heel oud is, heeft hij nog steeds de capaciteiten om in een actiefilm te spelen. In de film kan Michael Douglas bijvoorbeeld niet zo zijn als Tommy Lee Jones. Sutherland is ook een verkeerde keus, want je hebt het gevoel dat je naar Jack Bauer kijkt en op de een of andere manier is het karakter van die film een van de redenen waarom de film op een tv-film lijkt, Eva Longoria Parker is een vreemde keus, natuurlijk is ze te passief of rechtlijnig in deze film, omdat ze een soapactrice is. De film was zelfs voor mij geen seconde leuk, dus ik kon er een tijdje niet over uit.

text_en: I saw the trailer of the film several times at theater and I excited. It looked like a classic action thriller like the ones made in 1990's. It recalled me also Fugitive movies, a cat and mouse chase between Douglas and Sutherland. However, The Sentinel is the most tasteless action thriller of all time. As I see, many people say that this is like a TV movie. Not exactly. Firstly, there are much more better TV movies in this genre. Secondly, TV movies might be very fun sometimes, but this film is the exact opposite of having a good time. It is not stylish at all visually and the most important, the tone of the movie is unappealing. This is not an action movie, there are two action scenes consist of a chase and a clash. Also they are not big action scenes, but the worse is that those action scenes are very tasteless like the whole movie. The love affair between Douglas and Bassinger was very unnecessary. Besides, the assassination plot to the president is the most cliché story in this genre either, but they insist on that. And this is not a cat and mouse film as it is supposed to be. Although, Douglas is very old now, he has still potential for acting in an action thriller. In the film, Michael Douglas cannot be like Tommy Lee Jones, for example. Sutherland is a wrong choice either, because you feel as if you watch Jack Bauer and somehow, its character is one of the reasons which make the film like a TV movie, Eva Longoria Parker is a strange choice, of course she is too passive or straight in this movie, because she is a soap opera actress. The movie was not fun even one second to me, so I could not get over for a while.


text: Het doet me verdriet om een film te beoordelen met een aantal van mijn favoriete acteurs, locaties en genres, d.w.z. Douglas, Sutherland, Washington D.C. en politieke thrillers, maar 'The Sentinel' scoort echt laag. Het is alsof ze van tevoren een geweldig idee hadden, de juiste cast hadden gestrikt en een paar geweldige stadsshots hadden gemaakt en vervolgens vakantie hadden genomen om de rest van de crew de rest te laten improviseren. En ik wou dat ik de schuld kon geven aan weer zo'n nietszeggend optreden van Basinger (ik vind haar niet alleen een van de slechtste acteurs in Hollywood, maar meer dan tien jaar later ben ik er nog steeds van overtuigd dat zij de enige, en beslist de enige, slechte acteur in de film was, die een Oscar voor 'L.A. Confidential' heeft gewonnen). Maar zij was niet het enige probleem. Sutherland, van wie ik hou als Jack Bauer in '24', speelt weer als Jack. Ik mis zijn oude 'A Time to Kill' of 'A Few Good Men'-dagen. Douglas heeft in elk geval een pauze in zijn acteerwerk ingelast en heeft dit ingeleverd. Een complot: iemand, een of andere verrader van de geheime dienst, wil de president dood hebben en Douglas wordt er (haphastisch) ingeluisd. Zal iemand hem geloven? In feite geen spoiler: zodra ze halverwege dat subplot zijn gekomen, is het voor je het weet voorbij. En waarom wilde iemand(n) de president dood hebben? Zal dat in het vervolg onthuld worden? Te veel gaten in de plot, te veel deuren die open- en dichtgaan en te voorspelbaar is 'The Sentinel'. Als je maar één film per jaar ziet, weet je misschien niet wie de mol is, maar iedereen die bekend is met dit soort films of zelfs maar één aflevering van Law & Order heeft gezien, herkent je in de eerste paar scènes. Was het vreselijk? Niet echt, de film was goed, en hoewel Sutherland weer Jack speelt, heeft hij het nog steeds.

text_en: It saddens me to rate a movie with a lot of my favorite actors, locations and genres, i.e. Douglas, Sutherland, Washington, D.C. and political thriller, but 'The Sentinel' really hits a low. It's like they had a great idea up front, signed the right cast and had some great city shots and then took a holiday letting the remaining crew improvise the rest. And I wish I could blame it on yet another bland performance from Basinger (not only do I feel she's one of the worst actors in Hollywood, but I'm still steaming more than a decade later that she was the only one, and definitely the only bad actor in the film, to win an acting Oscar for 'L.A. Confidential.') But she wasn't the only problem. Sutherland, who I love as Jack Bauer on '24' once again playsJack. I miss his old 'A Time to Kill' or 'A Few Good Men' days. Douglas certainly took a hiatus from acting and phoned this one in. Plot: Someone, some Secret Service traitor, wants the President dead and Douglas is (haphazardly) being framed. Will someone believe him? Actually, no spoiler here: as quickly as they came up with that subplot half-way through, it's over before you know it. And why did someone(s) want the President dead? Is that to be revealed in the sequel? Too many plot holes, too many doors opened and never closed and too predictable 'The Sentinel' is. If you only see one movie a year, you may not know who the mole is, but anyone who's familiar with these types of movies or even just seen one 'Law & Order' episode you'll know in the first few frames. Was it terrible? Not really, the cinematography was good, and despite Sutherland playing Jack again, he's still got it.