text: Toen ik zag dat Noah Wyle en Ricky Schroder in dezelfde film speelden, dacht ik: wauw! Ik geef toe dat ik ernaar verlangde de film te zien. En ik moet zeggen dat de eerste vijftien minuten op een bepaalde manier nostalgisch waren. Toen ging het helemaal bergafwaarts. Ik had niet verwacht dat het een zootje politiek correcte burgerrechten-onzin zou zijn. Ze gebruikten elk mogelijk controversieel onderwerp en gooiden het in één stom verhaal. Ik was ontzet dat Noah bij iets dergelijks betrokken was, vooral zijn rol. Niemand met een volledig functionerend brein zou al die onzin over de Vietnamoorlog serieus nemen. Als iemand echt wil weten hoe het communisme in elkaar zat, moet hij er maar eens een boek over lezen. En niet eentje dat het de hemel in prijst of ertegen is, maar gewoon de kille, harde feiten.<br />Ik keek alleen hier en daar een paar scènes omdat ik Ricky's lichaam wilde zien, maar dat was het enige wat me interesseerde. Al het andere aan deze film irriteerde me.

text_en:
When I spotted that Noah Wyle and Ricky Schroder were in the same movie, I was like, score! I admit, I was eager to see the movie. And I have to say, the first fifteen minutes or so were nostalgic in a way. Then it went all down hill. I didn't expect it to be a dump of politically correct civil rights mumbo jumbo. They took every possible controversial topic and threw it into one stupid story. I was appalled that Noah was involved in anything of the sort, especially his role. Nobody with a fully functional brain would actually accept all that crap about the Vietnam War. If anyone really wants to know how Communism was like, sit down and read a book on it. And not one that praises it or is against it, just the cold hard facts.

I only watched a few scenes here and there only because I wanted to see Ricky's body, but that was all that interested me. Everything else about this movie irritated me.


text: Vergelijking met American Graffiti is onvermijdelijk, dus spaar je geld en je tijd door die tijdloze klassieker te huren. Over tijd gesproken, er was een aflevering van Cheers waarin Norm en Cliff wedijverden wie het meest anachronisme in een film kon vinden. Ze zouden deze film geweldig hebben gevonden <0xE2><0x80><0x93> van sommige liedjes en sommige kleding, bijvoorbeeld <0xE2><0x80><0x93> áls er al een fout in zat. Er werd geniepig verwezen naar 'They paved paradise to put up a parkeerterrein'. De filmmakers hoopten dat ze ons een glimlach konden ontlokken, maar in feite kon ik alleen maar kreunen.<br />De personages in deze film zijn ongelooflijk politiek en sociaal geslepen voor tieners. Bijna net zo slim als de mensen die in de dertig en veertig waren toen ze die verrekte film schreven. Er was maar heel weinig van wat de personages zeiden geloofwaardig. Als je de slechte tekst en de slechte acteerprestaties bij elkaar optelde, kon deze film gewoon niet deugen. Hoewel er twee uitzonderingen waren: Kelli Williams die de boel wat opvrolijkte als het toekomstige bloemenkind en, in tegenstelling tot wat een andere recensent zei, Rick Shroeder die heel goed was, met die broeierige eigenschap die in zijn uiteindelijke rol in 'N.Y.P.D. Blues' tot volle wasdom zou komen.

text_en:
Comparison with American Graffiti is inevitable so save your money and time by renting that timeless classic. Speaking of timeliness, there was an episode of Cheers where Norm and Cliff competed on who can find the most anachronism in a movie. They would have loved this movie everything from some of the songs and some of the clothing were wrong. There were sly reference such as 'they paved paradise to put up a parking lot'. The filmmakers hoped to elicit some smiles from us but basically made me groan.

The characters in this movie are incredibly politically and socially astute for teenagers. Almost as smart as the people who were in their thirties and forties when they wrote the darn movie. Very little of what the characters said were believable. Combine the bad writing and bad acting this movie just totally fail. Although, there were two exceptions Kelli Williams liven things up as the future flower child and, despite what another reviewer said, Rick Shroeder was quite good. Showing that brooding characteristic that would come to full boil in his eventual appearance in "N.Y.P.D. Blues".


text:
Het kampioenschap wordt over een paar dagen gespeeld, maar in New Orleans is het niet zoals het zou moeten zijn. Van spelers met huwelijksproblemen tot drugsoverdoses en gokproblemen tot een moordenaar die vrij rondloopt, het leven staat in de weg van wat een gedenkwaardige, fantastische tijd zou moeten zijn. Kunnen de zaken weer op orde worden gebracht en een moordenaar worden tegengehouden voordat de grote wedstrijd wordt verpest?
Ondanks wat je misschien denkt als je voor het eerst over Superdome leest, is dit geen footballfilm. In feite is football niets meer dan een plot en een nasleep. In plaats daarvan is Superdome weer zo'n waardeloze soap-opera-achtige film uit de jaren zeventig, gemaakt voor de televisie, bevolkt door Hollywood is geweest en Hollywood zal nooit meer zijn. De cast slaapwandelt zich door de film heen zonder dat er echt iets goeds te zien is. Het beste (of slechtste) voorbeeld is Van Johnson in een heel kleine rol, die totaal niet begrijpt waarom hij daar is. De plot is saai, oninteressant en ongelooflijk. Donna Mills als huurmoordenaar? Ja hoor! Het is ongeveer net zo geloofwaardig als de verhouding die ze heeft met de in drank gedrenkte, doorgedraaide David Jansen. De film heeft ook geen tempo. Als je probeert alle vier of vijf verhaallijnen in de film te krijgen, zapt de Superdome alle kanten op. Zonder drama of spanning wordt Superdome uiteindelijk een heel slecht voorbeeld van een tv-film uit de jaren zeventig. Het enige hoogtepunt voor mij was de voice-over van wijlen Charlie Jones, een sportverslaggever naar wie ik niet meer luister. De welsprekende manier waarop hij de intrige overdrijft en de sfeer in New Orleans overdrijft, is pure kaas op z'n best.
Zoals de meeste anderen die Superdome hebben gezien, heb ik dat ook gedaan met dank aan Mystery Science Theater 3000. Het mag dan een van de KTMA-programma's zijn die voor iedereen toegankelijk zijn, maar het is een van de beste voorbeelden van programma's die vroeg beginnen. Dus ook al heb ik Superdome maar een 2/10 gegeven, ik geef deze aflevering een royale 3/5 op mijn MST3K-ranglijst.

text_en:
The championship game is only a couple of days away, but things in New Orleans aren't as they should be. From players with marital problems to drug overdoses to gambling problems to a killer on the loose, life is getting in the way of what should be a memorable, wonderful time. Can things be put back into order and a killer stopped before the big game is ruined?

Despite what you might think when you first read about Superdome, this is not a football movie. In fact football is nothing more than a plot device and an after thought. Instead, Superdome is another of those lousy soap opera-ish 70s made-for-TV movies populated with Hollywood has beens and those that never will be. The cast sleepwalks its way through the thing with no one really looking good. The best (or worst) example is Van Johnson in a very small role looking generally lost as to why he's there. The plot is dull, uninteresting, and unbelievable. Donna Mills as a hit"man"? Yeah, right! It's about as believable as the affair she has with the liquor soaked David Jansen. The movie also lacks any pace. Trying to get all four or five story lines into the film zaps whatever flow Superdome might have had. With no drama or suspense in sight, Superdome ends up being a very poor example of a 70s made-for-TV movie. The lone highlight for me was the voice-over work from the late Charlie Jones - a sportscaster I miss listening to. The eloquent way he overstates the intrigue and over-hypes the atmosphere in New Orleans is pure cheese at its finest.

Like most others who have seen Superdome, I also did so courtesy of Mystery Science Theater 3000. It may be one of the KTMA public access episodes, but it's one of the best examples of the shows early start. So even though I've only rated Superdome a 2/10, I'll give this episode a generous 3/5 on my MST3K rating scale.


text:
Het is 1978, en ja, natuurlijk zitten er ook te veel zwarte spelers in de teams! De fans zullen van streek zijn, en de 75.000 plaatsen zullen zeker vol zijn, alleen zullen ze minder blij zijn dat er zoveel zwarte spelers op het veld staan! Dit is echt een tv-Super Bowl-film om naar te kijken. Het is niet veel meer, maar het is echt verrassend om te zien hoeveel getalenteerde acteurs (voorlopig) hun opwachting maken, waarschijnlijk vooral Tom Selleck. Helaas wordt elke goedheid die Selleck op het scherm brengt al snel overvleugeld door 'acteurs' als Dick Butkus.
Het is een stom verhaal over superbowl-weddenschappen. PJ Jackson krijgt van 'New York' (lees: maffia) de opdracht om ervoor te zorgen dat de wedstrijd eindigt in hun voordeel, in dit geval met een inzet van 10.000.000 dollar. PJ is onschuldig genoeg, en hij lijkt vrij spel te hebben door hier en daar een paar mensen om te kopen. Maar het lijkt erop dat het voor hem uit de hand loopt. Een andere persoon, de onvermoede Lainie, neemt de leiding. Een tijdlang is het mysterie van de moorden niet echt bekend, maar bij de laatste moord blijkt duidelijk dat Lainie de nieuwe tegenstander is.
Het is een slechte film, maar je kunt er wel naar kijken. De acteerprestaties zijn redelijk en de opnamen zijn oké. Er waren in elk geval geen domme, typische autoachtervolgingen uit de jaren zeventig (ze hebben hun plaats, alleen niet hier). Als je openstaat voor stereotypen uit het verleden en het cocaïnetijdperk, overleef je het wel.

2/10 (misschien een 2,5)

text_en:
It's 1978, and yes obviously there are too many black players on the teams as well! Fans will be upset and certainly the 75,000 seats will be full, only less happy there are so many black players on the field! This made for TV Super Bowl movie is watchable. It's not much more, but it's really surprising the cast of talented actors that make an appearance (for the time), probably most notably Tom Selleck. Unfortunately any goodness Selleck brings to the screen, is quickly trumped by "actors" like Dick Butkus.

It's a silly story about super bowl betting. PJ Jackson is charged by "New York" (read mafia) for ensuring the game ends for their favor, in this case a $10,000,000 bet. PJ is innocent enough, and seems to have a loose grasp by buying off a few people here and there. But things seem to fall apart for him. Another person, the unsuspected Lainie, takes charge. For a while, the mystery of murders isn't known for certain, but is revealed rather plainly at the final murder that Lainie is the new antagonist.

It's a bad movie, but is watchable. The acting is decent, and the filming is OK. At least there weren't any silly typical 70s car chases (they have their place just not here). Just keep an open mind about past stereotyping and the cocaine era and you'll survive.

2/10 (maybe a 2.5)


text: Superdome is zo'n film waarvan je je afvraagt waarom hij gemaakt is. De hele plot draait om iemand die de superkom probeert te saboteren, en alle pogingen om hem tegen te houden. Hoe de carrières van Tom Selleck en Donna Mills dit hebben weten te overleven is me een raadsel. Maar het meest frustrerende eraan was nog wel dat er helemaal geen voetbal in zat! Vermijd deze als het even kan.

text_en: Superdome is one of those movies that makes you wonder why it was made. The whole plot concerns someone trying to sabotage the superbowl, and all the attempts made to stop them. How Tom Selleck and Donna Mills' careers managed to survive this is beyond me. However, the most frustrating thing about it was THERE WAS NO FOOTBALL IN IT AT ALL! Avoid this one if possible.


text: Deze tv-film laat zien dat er ook slechte films bestaan. De enige reden dat ik dit zag, was dat het werd uitgezonden op een KTMA MST3K. Het is de Super Bowl in de Superdome in New Orleans. Maar er wordt helemaal geen football gespeeld en we zien de mensen achter de schermen naar vrijwel niets kijken. Met de vele sterren in deze film maakte het geen verschil. Ik weet echt niet waarom ik dit heb gezien.

text_en: This TV movie goes to show that bad films do exist. The only reason I saw this was it was covered on a KTMA MST3K. It's Super Bowl at the Superdome in New Orleans. However, no football is played whatsoever and we see the behind the scenes look at basically nothing. With the many stars in this film, it made no difference. I really don't know why I watched this.


text: Als hij accuraat wilde zijn, had hij een paar inwoners van Frisco moeten kiezen en niet een stel NY-acteurs die niets weten van het Sucka Free (niet Sucker Free). Ik heb mijn hele leven in SF gewoond, en de mensen hier praten en gedragen zich niet zoals die acteurs. Alles was overdreven gedramatiseerd, en de enige kat die ik vanuit de baai zag was J.T. de Bigga Figga met zijn kleine rol als rapper. Het was geen verrassing dat hij de enige in de film was die zich hier echt als een kat kleedde (hij droeg zijn Warriors-shirt). Ik heb niet één keer iemand gezien die Giants- of 9-shirts droeg; in plaats daarvan stopte hij ze in een of andere goedkope, op maat gemaakte SF- of Oakland-shirts. HP heeft geen bowlingbanen, zwarte en Aziatische bendeleden dragen NIET hoofd- of polsbanden met de kleuren van Afrika of China's Olympische team, en ook draagt niet elke Chinese gangster een Yao Ming-shirt en probeert hij zwart te klinken terwijl hij zwarte hoepels schiet. Bovendien, terwijl er nu een aanzienlijke yuppiegemeenschap in de Mission is binnengedrongen, is er alleen een blanke gast te zien en een '100% Westkust Boriqua' die zichzelf uitroept tot '100% Westkust Boriqua'. Dit is NIET New York! Er zijn hier maar weinig Porto Ricanen, en de latino's in de Mission zijn heel, heel anders dan de 1e die hier te zien was, die ongetwijfeld uit New York kwam. Bovendien is HP niet de enige zwarte buurt in de City. Een goede afbeelding zou het drama tussen HP-sets in hun eigen wijk laten zien, evenals die van Fillmore, Sunnydale, Lakeview, enzovoort.<br />Deze film had veel beter kunnen zijn als Lee wat meer huiswerk had gedaan en een betere verhaallijn had bedacht.

text_en:
If he wanted to be accurate, he should have chosen some Frisco natives and not a bunch of NY actors who know nothing about the Sucka Free (not Sucker Free). I've lived in SF my entire life, and folks here do not talk or act the way these actors did. Everything was over-dramatized, and the only cat I saw from the Bay was JT the Bigga Figga with his little cameo as a rapper. No shock that he was the only one in the film who really dressed like cats out here (ie his Warriors jersey). Not once did I notice anyone wearing any Giants or 9ers gear; instead he fitted them in some cheesy made-up SF or Oakland jerseys that aren't even sold around here. HP has no bowling alleys, black and Asian gangbangers do NOT wear head or wristbands with the colors of Africa or China's Olympic team, nor does every Chinese gangster wear a Yao Ming jersey and try and sound black while shooting hoops. Further, while there now is a significant yuppie community that has invaded the Mission, all that was shown was some white dude and a self-proclaimed "100% West Coast Boriqua." This is NOT New York! Puerto Ricans here are few and far between, and the Latinos in the Mission are very, very different from the ONE that was shown here, who was without a doubt from NY. Also, HP is not the only black neighborhood in the City. An accurate depiction would have shown the drama between HP sets in their own hood as well as vs. Fillmore, Sunnydale, Lakeview, etc.

This film could've been much better if Lee had done some more homework and had a better storyline to work with.


text:
San Francisco is een grote stad met geweldige acteurs. In deze film deden de filmmakers geen enkele poging om de stad te gebruiken. Ze slaagden niet eens in de meest elementaire, realistische details. Dus ik zou hem aan niemand aanbevelen op basis van het feit dat het een film over San Francisco is. Je zult niet denken: o, daar ben ik geweest, je zult niet denken: hoe is het mogelijk dat een verhaal van twee verhalen in een smoezelige oksel een rustige hotellobby is geworden? Sommige hoofdrolspelers gebruikten spraakstijlen en aanstellerij van de oostkust. Dat leidt af, maar het acteerwerk was altijd competent.
De verhalen leken in drie verschillende stijlen te zijn opgenomen, in elk geval in het begin. Het verhaal over Chinatown was het meest effectief en interessant. De plot is zwak, de ene scène na de andere geknipt uit chique Hongkongse actiefilms. De originelen hadden veel meer spanning en emotionele resonantie, ze waren beter ingelijst en georkestreerd. Maar het acteren is leuk en we krijgen James Hong en andere sterren te zien.
De intro van de blanke jongen was zinloos. Ik denk dat de filmmakers niet wisten wat ze ermee aan moesten, dus lieten ze het losjes gestructureerd en knipten het af. De vader is een vreemde poging tot een liberaal uit Berkeley <0xE2><0x80><0x93> echt, mensen, iedereen weet dat het niet 'hip' is om in het getto te wonen <0xE2><0x80><0x93> maar zijn rollen zijn het grappigst. Ze hebben een paar goede kansen vergooid. Opgevoed en verbitterd aan de westkust is een yuppie-knul hier een ander soort yuppie-knul dan ze in New York maken. Ze zijn even onuitstaanbaar, maar altijd te herkennen. Dat zou interessant zijn geweest; dit niet.
De intro van Hunter's Point was de meest teleurstellende. Het was de meest afgeleide van de drie, en qua stijl het verst verwijderd van San Francisco. Je hebt het eerder gezien en je hebt het beter gezien. Zelfs het videospel was beter!
Ondanks de algemene non-lokaliteit en het doelloze script hebben deze personages potentieel, de acteurs hebben talent, en iets interessants begint zich een weg te banen door de onhandige richting... ongeveer tien minuten voor het einde. Goed concept in de verkeerde handen gelegd. PS Er ontbreekt hier een minderheid, kijk eens of je kunt raden welke.

text_en:
San Francisco is a big city with great acting credits. In this one, the filmmakers made no attempt to use the city. They didn't even manage the most basic of realistic details. So I would not recommend it to anyone on the basis of being a San Francisco movie. You will not be thinking "oh, I've been there," you will be thinking "how did a two story firetrap/stinky armpit turn into a quiet hotel lobby?" Some of the leads used East Coast speech styles and affectations. It detracts, but the acting was always competent.

The stories seemed to be shot in three distinct styles, at least in the beginning. The Chinatown story was the most effective and interesting. The plot is weak, ripped scene for scene from classy Hong Kong action movies. The originals had a lot more tension and emotional resonance, they were framed and paced better. But the acting is fun and we get to see James Hong and other luminaries.

The white boy intro was pointless. I think the filmmakers didn't know what to do with it, so they left it loosely structured and cut it down. The father is an odd attempt at a Berkeley liberal - really, folks, everyone knows it's not "groovy" to live in the ghetto - but his segments are the most humorous. They threw away some good opportunities. Educated and embittered on the West Coast, a yuppie jerk here is a different kind of yuppie jerk than they make in New York. They are equally intolerable but always distinguishable. That would have been interesting; this was not.

The Hunter's Point intro was the most disappointing. It was the most derivative of the three, and stylistically the most distant from San Francisco. You've seen it done before and you've seen it done better. Even the video game was better!

Despite the generic non-locality and aimless script, these characters have potential, the actors have talent, and something interesting starts to force its way around the clumsy direction... about ten minutes before the ending. Good concept placed in the wrong hands.

PS, there is a missing minority here, see if you can guess which one.


text: Ik heb het net gezien op het filmfestival van Venice, en ik weet niet goed wat ik ervan moet denken. We mochten nooit dicht genoeg bij de personages komen om ons om hen te bekommeren. Misschien ging het daar juist om, dat we allemaal in een eigen 'bel' zitten, maar deze mensen dwongen me niet om me zorgen om hen te maken of geschokt te zijn over hun lot. Op een looptijd van iets meer dan een uur waren de personages niet erg goed ontwikkeld. Veel tijd werd besteed aan opnamen van fabrieksapparatuur (vorklifts, lopende banden, schoppen); en de enigszins griezelig uitziende babypoppen met verrassend levensechte ogen, die de meeste personages maakten voor de kost, waren op de een of andere manier interessanter dan de levende mensen. Een interessant experiment, maar op de een of andere manier is het nooit helemaal gelukt.

text_en: I just saw this at the Venice Film Festival, and can't quite decide about it. We were never allowed to get close enough to any of the characters to care about them. Maybe that was the point, that we are all in a "bubble" of our own, but these people didn't compel me to be concerned about them or shocked at their various fates. At a running time of just over an hour, the characters weren't very well developed. Lots of time was devoted to shots of factory equipment (forklifts, conveyor belts, shovels); and the slightly-creepy-looking baby dolls with surprisingly lifelike eyes, that most of the characters made for a living, were somehow more interesting than the live people. An interesting experiment, but somehow it never quite came together.


text: Als ik denk aan de onthulling dat het hoofdpersonage in _Bubble_ aan het eind van de film opduikt, moet ik denken aan _Machinist_ van de afgelopen jaren met Christian Bale. Het enige verschil tussen de twee films is het letterlijke fysieke gewicht van de hoofdpersonen.<br />Een ingehouden, maar volkomen realistische weergave van het leven in een kleine stad. De titel is reden tot contemplatie. Misschien zijn wij, het publiek, degenen in _Bubble_, omdat we in de film maar 90 minuten de tijd krijgen om de film uit te kijken. De reacties van het publiek waren vaak zelfvoldaan en oordelend, wat duidelijk aangeeft hoe afstandelijk mensen kunnen zijn als ze ook maar een greintje menselijkheid zien in personages die hun zo vreemd zijn. Deze personages zijn degenen die door de mensen worden aangeduid als degenen die George W. Het is ontnuchterend om te bedenken hoe reality-tv ons gevoel voor realiteit bederft als we zien hoe het publiek opspringt voor de aftiteling zodra de titelrol is uitgespeeld. Deze film heeft zijn verdiensten en verdient het om te worden geprezen voor de dingen die hij niet rechtstreeks zegt.

text_en:
When thinking of the revelation that the main character in "Bubble" comes to at films end, I am reminded of last years "Machinist" with Christian Bale. The only difference between the two films is the literal physical weight of the characters.

An understated, yet entirely realistic portrayal of small town life. The title is cause for contemplation. Perhaps, we, the audience are the ones in the "Bubble" as we are given no payoffs in the films slim 90 minute running time. Audience reactions were often smug and judgmental, clearly indicating how detached people can be from seeing any thread of humanity in characters so foreign to themselves. These characters are the ones people refer to as those that put George W. back in office for a second term.

It's sobering to consider how reality television has spoiled our sense of reality when watching an audience jump to their feet for the exit as soon as the credits role. This film has it's merits, and is deserving of consideration for the things it doesn't say outright.


text:
Deze film is me aanbevolen door een vriendin die in Californië woont. Ze vond hem geweldig omdat hij zo echt was. 'Precies zoals de mensen in de Ohio Valley zijn!' Ik kom uit die streek en ik ervoer de film als 'net zoals de mensen in Californië denken dat we zijn'. Ik heb in Marietta en Parkersburg gewoond en daar een minimumloonbaantje gehad. We lachten veel, we kregen een band met mensen van onze eigen leeftijd en gingen af en toe uit; de jonge mensen gingen's avonds samen uit. De oudere mensen hadden weinig vrije tijd na het werk omdat ze voor hun gezin zorgden. De streek is prachtig in de zomer en niet somberder in de winterregen dan elders. Afgezien van de 'als je in een geprefabriceerd huis woont, moet je wel depressief zijn'- neerbuigendheid, miste het verhaal alle charme, mysterie en zelfs een gevoel van angst.
Martha's karakter was het ergst. Het valt te betwijfelen of iemand die zo gedeprimeerd was, tot een kerk zou hebben behoord, maar als dat wel het geval was geweest, zou ze er waarschijnlijk vrienden hebben gemaakt. Ik heb recensies gelezen waarin wordt aangenomen dat Martha jaloers was op Rose omdat Rose 'jonger, knapper en slanker' was, maar als dat zo is, wordt het niet getoond. Het enige wat we in feite zien, is dat Martha een hekel aan Rose begint te krijgen om redenen die net zo goed van toepassing zouden zijn geweest als de drie vriendinnen van dezelfde leeftijd en sekse waren geweest. We zien Martha zich buitengesloten voelen tijdens de rooksessies, buitengesloten wanneer er sociale plannen worden gemaakt, gebruikt maar niet gewaardeerd, en ten slotte vernederd en gekwetst.
Nog één ding: worden we geacht Kyle van moord te verdenken omdat hij ooit een paar paniekaanvallen heeft gehad? Alsjeblieft. Dit maakt het stigma van geestesziekte tot een nieuw niveau.

text_en:
This film was recommended to me by a friend who lives in California. She thought it was wonderful because it was so real, "Just the way people in the Ohio Valley are!" I'm from the area and I experienced the film as "Just the way people in California think we are!" I've lived in Marietta and Parkersburg and worked minimum wage jobs there. We laughed a lot, we bonded with and took breaks with people our own age; the young people went out together at night. The older people had little free time after work because they were taking care of their families. The area is beautiful in the summer and no gloomier in the winter rain than anywhere else.

Aside from the "if you live in a manufactured home you must be depressed" condescension, the story lacked any elements of charm, mystery or even a sense of dread.

Martha's character was the worst drawn. It's doubtful that anyone so repressed would have belonged to a church, but if she had, she probably would have made friends there. I've read reviews that seem to assume Martha was jealous of Rose because Rose was "younger, prettier and thinner" but if this is the case it isn't shown. All we actually see is Martha learning to dislike Rose for reasons that would apply just as much if the three friends had been the same age and gender. We see Martha feeling left out during smoking sessions, left out of the loop when social plans are made, used but not appreciated, and finally disrespected and hurt.

Just one more thing: Are we supposed to suspect Kyle of murder because he had once had a few panic attacks? Please. This takes stigma against mental illness to a new level.


text: Ik verwachtte eigenlijk niet veel van deze film, want er spelen mensen uit Parkersburg WV in mee, en dat is waar ik woon. Dit is een saaie stad en dat is deze film ook. Er waren een paar fatsoenlijke scènes in de film, maar ik werd afgeleid door alle waardeloze oriëntatiepunten die ze duidelijk wilden laten zien. Deze film was misschien goed als er echt in werd gespeeld, maar dat was niet zo. Tenzij je uit Parkersburg komt en geïnteresseerd bent in wat je elke dag ziet, moet je uit de buurt van deze film blijven. De dialogen zullen je in slaap brengen, het acteren zal je tot tranen toe vervelen en Steven Soderberg zou zijn geloofwaardigheid wel eens kunnen verliezen na dit soort flauwekul. Het is een voorspelbare film zonder verrassingen. Wat je ziet is wat je te zien krijgt en dat is een rondleiding van 73 minuten door Parkersburg West Virginia en Belpre Ohio zonder verteller.

text_en: I really didn't expect much from this film seeing as it has people from Parkersburg WV, which is were I live, acting in it. This town is dull and so is this film. There were a few decent scened in the movie but I was distracted by all the crappy landmarks they made a point to show. This movie may have been good if there was actual acting in it but there wasn't any. Unless you are from Parkersburg and are interested in seeing what you see everyday, then stay away from this movie. The dialog will put you to sleep, the acting will bore you to tears and Steven Soderberg should lose some credibility after shooting crap like this. Its a predictable movie with no surprises. What you see is what you get and that is a 73 minute tour of Parkersburg West Virginia and Belpre Ohio without a narrator.


text: Een typische Lanza-film die een beperkt publiek aantrok met een zwakke verhaallijn die in elkaar was gezet om Lanza's MGM-contract op dat moment te rechtvaardigen.<br />Zoals gemeld door lid Lastliberal (boven) kon Grayson Lanza niet uitstaan vanwege zijn obscene avances buiten (en soms in) de camera. Daar kwam nog bij dat zijn ordinaire manier van doen en de voortdurende alcohollucht in haar gezicht tijdens scènes die ze samen opvoerden, onverdraaglijk waren. Na hun tweede (en laatste) film samen, 'Toast of New Orleans', stormde de gewoonlijk zo rustige Grayson het kantoor van Louie B. Mayer binnen en vertelde hem in niet mis te verstane bewoordingen dat ze nooit meer met Lanza zou samenwerken. Mayer vond dat Grayson veel waardevoller was voor MGM dan Lanza, dus bleef Graysons verklaring hangen. Grayson kreeg vervolgens de hoofdrol in een aantal veelgeprezen (en veel lucratievere) musicals met Howard Keel en anderen. Toen haar later in haar leven gevraagd werd om Lanza en Keel te vergelijken, was haar antwoord dat er geen vergelijking tussen hen bestond, en dat Keel geweldig was om mee te werken en veel meer aantrekkingskracht had op de 'echte mensen' in het publiek.

text_en:
A typical Lanza flick that had limited audience appeal with a weak story line that was put together simply to justify Lanza's MGM contract at the time.

As reported by member Lastliberal (above) Grayson could not stand Lanza because of his obscene advances towards her off (and sometimes on) camera. In addition, his gutter mannerism and the continual smell of alcohol in her face during scenes they did together were intolerable. After doing their second (and last) film together, "Toast of New Orleans", the normally quiet Grayson stormed into Louie B. Mayer's office and told him in no uncertain words that she would never work with Lanza again  period. Mayer felt that Grayson was much more valuable to MGM then Lanza, so Grayson's statement stuck. Grayson went on to star in a number of widely received (and far more profitable) musicals with Howard Keel and others. Later in life when asked to compare Lanza and Keel her reply was that there was no comparison between them, and that Keel was great to work with and had much more appeal to the "real people" in the audiences.


text:
Meer uitpuilende ogen, hysterische hypervrolijkheid uit de jaren vijftig die een nieuwe betekenis geeft aan a-sociaal, pathologisch gedrag. Danza en Grayson zullen je smeken om genade.
Het is jammer dat alle mensen die betrokken waren bij de totstandkoming van deze film nu dood zijn (of in een verpleeghuis zitten). Ik overwoog ze min of meer aan te klagen wegens marteling. Toen deze film zijn schaamteloos agressieve, opera-achtige aanval begon op mijn arme, weerloze trommelvliezen, voelde ik onmiddellijk een sterke pijn die mijn hele wezen omhulde. Dat verdomde gespierde vibrato kan Sovjettanks in kleine stukjes breken, glas doet er niet toe.
'Waarom heb je niet een ander kanaal gekozen als het je niet beviel?' zou je boos kunnen vragen. Goed punt, goed punt... Het antwoord is dat ik dat wel wilde, maar de pijn was zo plotseling en ondraaglijk dat ik op de grond viel, kronkelend van de pijn. Met mijn laatste beetje energie probeerde ik de afstandsbediening te pakken, maar dat lukte niet.
Een onnozele kleine visser met het twijfelachtige talent om met een irritante operastem te zingen wordt ontdekt door Niven, die hem vervolgens 'permalioneert'. Lanza is verliefd op de asymmetrische Grayson, maar ze behandelt hem, zoals te verwachten was, met minachting tot ze uiteindelijk een relatie krijgen. Dit lijkt misschien een nogal mager plot, maar deze luidruchtige film zit zo tjokvol met zang en muziek dat er nauwelijks sprake is van een dialoog. Deze film is grenzeloos. Vergeet het martelen van hippies en krijgsgevangenen met Slayer.' 'Reign in Blood' (als in een aflevering van South Park). Wat voor gesprekje er ook gevoerd wordt tussen de onnozele volwassenen die deze vreemde musicalwereld van de jaren vijftig bevolken, het is allemaal kinderlijk <0xE2><0x80><0x93> alsof het allemaal 6-jarigen waren die volwassenen nadeden. Ik kan alleen maar jaloers zijn op mensen die dit soort films grappig vinden. Het moet geweldig zijn om zo gemakkelijk te behagen: wat een wereld van verwondering zou zich voor me openen als ik van elke dwaze oude mop kon genieten als hilarische, hartverscheurende komedie.
Maar laten we dit fenomeen, de musical uit de jaren vijftig, eens nader bekijken. Ik gok erop dat de musicals uit de jaren vijftig de meer dagdromende idealisten onder ons een blik in Utopia of Hemel boden (afhankelijk van of je naar de kerk gaat of naar Lenin). TTONO is meer een afspiegeling van de hel, maar dat ligt aan mij. Ik geloof niet dat ik musicals'snap'. De mensen praten, er is een verhaal <0xE2><0x80><0x93> maar dan begint iedereen opeens 4 minuten lang te zingen, waarna ze abrupt tot bedaren komen en vervolgens doen alsof er niets bijzonders is gebeurd! Als je erover nadenkt, zijn musicals vreemder dan welke sciencefictionfilm ook.
Erger nog, TTONO (mijn favoriete pizzasoort, btw) is niet zomaar een musical uit de jaren vijftig, maar een met operagegil. Opera is het bewijs dat er zoiets bestaat als het trainen van een stem <0xE2><0x80><0x93> tot het punt waarop het een oorverdovend wapen wordt in plaats van een middel om de luisteraar te plezieren. Het duidelijkste voorbeeld van deze travestie is wanneer Lanza en Grayson hun Dark Side-stemmen bundelen voor een werkelijk ondraaglijk duet. Ik probeerde het volume te verlagen. Ik verlaagde het van 18 naar 14. Toen van 14 naar 10. Toen 8. Uiteindelijk verlaagde ik het tot een 1, wat meestal zo laag is dat het alleen gehoord wordt door speciaal getrainde honden en bepaalde soorten buideldieren, en toch kon ik die twee nog steeds als ezels horen balken!
Neem de scène in het bootje in de rivier. Danza begint met een van zijn oorverdovende, hersendodende deuntjes en dan... niets. Nergens dieren te zien. Zelfs de krokodillen, die voor het merendeel doof zijn, zijn bijna allemaal vertrokken. Als je goed kijkt, zie je misschien zelfs de bomen binnen een paar minuten van kleur veranderen, van groen naar geel. Nee, dit was geen continuïteitsfout, het was gewoon een oude marteling van de flora. En die bomen waren alleen maar matte schilderijen! Stel je voor hoe echte bomen zouden hebben gereageerd. De reden waarom glas breekt als er een hoge C uit de dikke buik van een operazangeres wordt geboerd, is niet te danken aan natuurkundige wetten die verband houden met golven en frequentie, maar aan het feit dat glas alleen maar menselijk is <0xE2><0x80><0x93> daarom kan het maar een bepaalde hoeveelheid pijn verdragen voordat het zelfmoord pleegt door een spontane zelfontbranding. Ik kan urenlang naar de luidste, minst vriendelijke deathmetalband luisteren, maar geef me een minuutje van een sopraan en ik krijg een barstende hoofdpijn.

text_en:
More wide-eyed, hysterical 50s hyper-cheerfulness that gives new meaning to anti-social, pathological behaviour. Danza and Grayson will leave you begging for mercy.

It's a shame that all the people involved in the making of this movie are now dead (or in nursing homes). I kinda thought about suing them for torture. As this movie started unleashing its shamelessly aggressive operatic assault onto my poor, defenseless ear-drums, I felt instant, strong pain envelop my entire being. That damn muscular vibrato can shatter Soviet tanks into tiny bits, nevermind glass.

"Why didn't you switch the channel if you didn't like it?", you might ask angrily. Fair point, fair point... The answer is that I wanted to, but the pain was so sudden and excruciating that I fell to the floor, writhing in agony. With my last ounces of energy, I tried to reach the remote but couldn't.

A silly little fisherman with the questionable talent of singing with an annoying opera voice is discovered by Niven, who then proceeds to "pigmalionize" him. Lanza is in love with asymmetrical Grayson, but she predictably treats him with contempt until they finally hook up. This may seem like a rather thin plot, but this noisy movie is so chock-full of singing and music that there is barely any dialogue at all. This movie is RELENTLESS. Forget about torturing hippies and war prisoners with Slayer's "Reign In Blood" (as in a South Park episode). Whatever little conversation there is amongst the silly adults that infest this strange 50s musical world, it's all infantile - as if they were all 6 year-olds impersonating grown-ups. I can only envy people who find movies like this funny. It must be great being easy-to-please: what a world of wonder would open up to me if only I could enjoy any silly old gag as hilarious, gut-busting comedy.

But let's examine this phenomenon, the 50s musical. My best guess is that 50s musicals offered the more day-dreaming idealists among us a glimpse into Utopia or Heaven (depending on whether you're church-going or Lenin's-tomb-going), or at least very cheesy version of these fantasy-inspired places. TTONO is more akin to a representation of Hell, but that's just me. I don't seem to "get" musicals. People talk, there is a story - but then all-of-a-sudden everyone starts singing for about 4 minutes after which they abruptly calm down and then pretend as if nothing unusual happened! When you think about it, musicals are stranger than any science-fiction film.

Worse yet, TTONO (my favourite type of pizza, btw) is not just a 50s musical, but one with opera squealing. Opera is proof that there is such a thing as over-training a voice - to the point where it becomes an ear-piercing weapon rather than a means of bringing the listener pleasure. The clearest example of this travesty is when Lanza and Grayson unite their Dark Side vocal powers for a truly unbearable duet. I tried lowering the volume. I lowered it from 18 to 14. Then from 14 to 10. Then 8. I ended up lowering it to a 1, which is usually so low that it's only heard by specially-trained dogs and certain types of marsupials, and yet I STILL could hear those two braying like donkeys!

Take the scene in the small boat in the river. Danza starts off with one of his deafening, brain-killing tunes, and then... nothing. No animals anywhere to be seen. Even the crocodiles, who are mostly deaf, have all but left. If you look carefully, you might even see the trees change colour, from green to yellow, in a matter of minutes. No, this was not a continuity error, it was plain old torture of the flora. And those trees were just matte paintings! Imagine how real trees would have reacted.

The reason glass breaks when a high C is belched out of the overweight belly of an operatic screamer is not due to any laws of physics relating to waves and frequency, but because glass is only human - hence can take only so much pain before committing suicide through spontaneous self-explosion. I can listen to the loudest, least friendly death metal band for hours, but give me just a minute of a soprano and I get a splitting headache.


text:
Onwillekeurig moest ik denken aan wat er achter dat masker schuilging: de opkomst van leslie vernon (een nog veel verbazingwekkender film) als je deze film zag, vanwege het realistische gevoel dat hij je gaf, en vanwege het geweldige, vernieuwende idee. Dit had een GROTE film kunnen zijn. Het acteerwerk is... van sommige acteurs wel, ja. Van anderen is het ronduit afschuwelijk.

Afgezien daarvan is het idee geweldig en is het scenario geweldig. het verhaal is ook vrij goed, hoewel het vaak zwaar te verduren heeft van de logische geest.
dat is toch niet zo erg, of wel? het is uiteindelijk toch een horrorfilm.
ik wil dit echt herschreven zien... ik wil echt dat het de fantastische film wordt die het wil zijn.
hoe dan ook (en dat kun je niet). 'Ik kan het de mensen achter de film niet echt kwalijk nemen dat dit) duidelijk gebouwd is op het budget van een schoenenfabriek, en de film heeft de filmwereld echt schade berokkend.'
<0x3E><0x3E> Geweldige film... als je zou inruilen voor wat beter acteerwerk en iets beter acteerwerk.
<0x3E><0x3E> Maar wie hem ook geschreven heeft, hij moet doorgaan, geweldig idee hier.

text_en:
i couldn't help but think of behind the mask: the rise of leslie vernon (a massively more amazing film) when watching this because of the realistic feel to it as well as the great innovative idea. this could have been a GREAT film. the acting is...from some of the actors alright. from others...it's downright horrible.

that aside the idea is great and the format is great. the story is pretty good as well, though suffering often from big blows to the logical mind.

nevermind that though right? it IS a horror movie after all.

i really want to see this remade...i really want it to be the fantastic film that it wants to be.

however (and you can't really fault the minds behind the movie for this) this is obviously built upon a shoe string budget. and the fx really hurt the film overall.

great movie. ...if you were to swap out for some better acting and slightly better fx.

whoever wrote it should keep going though, great idea here.


text: Slashers... nou, als je van horror houdt, dan is dit er beslist een om te zien, anders hoef je niet eens de moeite te nemen. Het is volkomen duidelijk dat deze film een extreem laag budget heeft. Het ziet er bijvoorbeeld uit alsof de hele film ergens in een pakhuis is opgenomen, en bij talloze gelegenheden zul je de schaduw van de microfoon en de schaduw van de cameraman zien, geloof me, je hoeft er niet naar te zoeken. Probeer ook de goedkope acteurs te negeren, als je ze zo wilt noemen!! De basisgedachte is dat een paar mensen besluiten mee te doen aan een spelshow waarin ze een nacht in een groot doolhof moeten overleven omdat er 3 moordenaars vrij rondlopen en degene die aan het eind overblijft wordt rijk. Nu is er iets aan deze film dat je blijft bekijken en tegenwoordig vind je dat zelden met zo'n goedkope, budget-gruwel. Toen ik hem bijvoorbeeld zag, dacht ik bij mezelf dat ik dit spelletje best eens zou willen spelen, vooral voor 12.000.000 dollar. dus ik zou je aanbevelen om hem te bekijken en je eigen besluit te nemen.

text_en: Slashers.....well if you like horrors its definitely one to see, otherwise don't even bother.It is completely obvious that this film has an extremely low budget, For instance it looks as if the entire film has been shot in a warehouse somewhere, and on numerous occasions you will see the mike boom shadow and the camera mans shadow, trust me you wont need to look for them.Also try to ignore the cheesy actors, if thats what you call them!!The basic outline is a few people decide to go on a game show where they have to survive a night in a big maze due to their being 3 killers on the loose and whoever live's at the end gets rich. Now there is something about this film that keeps you watching and rarely do you find that with a cheap budget horror these days,For example when i watched it i thought to my self i would'nt mind having a go at this game! especially for $12.000.000. so anyway i would recommend you watch it and make up your own mind.


text: Het werd gespeld als S-L-A-S-H-E-R-S. Ik was blij toen het hoofdpersonage haar tieten liet zien. Dat was behoorlijk strak. Voor en na die tijd is de film nogal saai. Het acteerwerk is E-list en het wordt goed weergegeven in de film. Om nog maar te zwijgen over het feit dat het zo'n goedkope film is dat Preacherman en Kettingzaag Charlie door dezelfde persoon worden gespeeld. De hele film ziet eruit alsof hij met een camcorder is opgenomen in plaats van een half fatsoenlijke film. De enige andere reden waarom ik de film leuk vond, was omdat Kettingzaag Charlie en Doctor Ripper grappig waren. Ze zeiden veel stomme dingen waar ik om moest lachen. Afgezien daarvan, als je deze film bij Blockbuster ziet, doe iedereen dan een plezier en verstop hem achter Lawnmowerman 2. Iedereen die denkt dat deze film goed is, moet mentaal geëvalueerd worden.

text_en: Its spelled S-L-A-S-H-E-R-S. I was happy when the main character flashed her boobs. That was pretty tight. Before and after that the movie pretty much blows. The acting is like E-list and it's shown well in the movie. Not to mention it is so low budget that Preacherman and Chainsaw Charlie are played by the same person. The whole movie looks like it was shot with a camcorder instead of half way decent film. The only other reason I liked the movie was because Chainsaw Charlie and Doctor Ripper were funny. They said many stupid things that made me laugh. Other than that if you see this movie at Blockbuster do everyone a favor hide it behind Lawnmowerman 2. Anybody that thinks this movie is good should be mentally evaluated.


text:
Ik heb verschillende goede recensies gelezen die de verschillende aspecten van deze film hebben verdedigd en verdraaid. Een van de dingen die ik keer op keer zie, is ergernis over Megan, de idealistische politicologe die probeert de wereld te veranderen. Ik hield van haar personage. Misschien omdat ik een drieëntwintigjarige studente politicologie ben en ik denk dat ik ook de wereld ga veranderen, dus ik heb een band met Megan. Bovendien is ze leuk. Ze is geen supermodel, maar een leuk buurmeisje.
Oké, ze huilde en schreeuwde veel. Het is heel dramatisch en het lijkt overdreven, maar past het niet bij haar personage? Ze doet mee aan dat programma met de bedoeling haar leven op te offeren om iets te bewijzen. Ze denkt dat mensen die van zo'n show houden niet goed bij hun hoofd zijn. Volgens mij heeft ze haar argument goed onder woorden gebracht. Als jong, naïef meisje is ze natuurlijk doodsbang voor wat haar te wachten staat. Ik denk dat ze met haar acteerwerk een accuraat beeld schetst van een jong meisje dat ondanks haar overweldigende angst morele moed toont. Bovendien denk ik dat ze gedurende de hele film een zekere waardigheid heeft behouden, ondanks de wanhopige situatie waarin ze zich bevond.
Wat de film in het algemeen betreft, was hij, afgezien van Megan, min of meer wat ik ervan had verwacht. Hij had uitstekende bloederige scènes, volgens microbudgetnormen. De plot was misschien even snel bedacht, er was nauwelijks over nagedacht. Het is in wezen gewoon een donkere, humoristische, zinloze slasherfilm, zoals de naam al aangeeft. Ik ben dol op het sadisme van de dokter. Hij bleef maar Megans shirt van haar lijf rukken, niet alleen voor de lol (hoewel dat grotendeels het geval was), maar ook om haar te kwellen voordat hij haar vermoordde. Die boerenkinkel van een Kettingzaag was hilarisch. Voor slasher-filmfans was hij waarschijnlijk het beste personage.
Ik geef deze film een 4 van de 10. Hij had een goede setting, bijna geen plot en een mengeling van goed en verschrikkelijk acteerwerk. Ik zou hem aanbevelen voor een goedkope kick, maar niet als een diamant in de ruwe diamant van een horrorfilm met een klein budget.

text_en:
I have read several good reviews that have defended and critised the various aspects of this film. One thing I see, over and over, is annoyance with Megan, the idealistic political scientist, trying to change the world. I loved her character. Maybe, because I am a 23 year old political science student and I think I'm going to change the world too, so I relate to Megan. Besides, she's cute. She's no super model, but more of a cute girl next door.

OK, so she cried and screamed a lot. It's very dramatic, and seems overdone, but doesn't it fit her character? She goes on that show with the intention of sacrificing her life to prove a point. She thinks people who enjoy such a show are sick. I think she made her argument very well. Of course, being a young naive girl, she is terrified of what she is about to face. I think her acting accurately portrays a young girl showing moral courage despite her overwhelming fear. Furthermore, I think she maintained a certain dignity throughout the film despite the desperate situation she was in.

As for the movie in general, other than Megan, it was pretty much what I expected. It had excellent gore scenes, by micro-budget standards. The plot maybe took a quick thought, hardly any contemplation. It's basically just a dark humorist senseless slasher film, which the name implies. I love the sadism of the doctor. He kept ripping Megan's shirt off, not just for the cause of sleaze (though largely so), but also to torment her, before he kills her. The Chainsaw hick was hilarious. For slasher film lovers, he was probably the best character.

I give this film 4 out of 10. It had a good setting, almost no plot, and a mix of good and terrible acting. I would recommend it for a cheap thrill, but hardly a diamond in the rough that is micro-budget horror.


text: hoe kan deze film een 5,5 hebben deze film was een stuk skunk sit. in het begin waren de acteurs echt heel slecht ik bedoel met die kettingzaag was Charlie zo achterlijk. want helemaal in het begin als hij zijn hoofd in de houten hut steekt (die toevallig ongeveer een halve centimeter dik is (dat echt goedkope, flinterdunne stuk hout) en hij dacht niet eens dat hij het kon doorsnijden hij dacht dat hij het niet kon doorsnijden hij dacht dat hij het niet kon doorsnijden hij dacht dat hij het niet kon doorsnijden hij dacht dat hij het niet kon doorsnijden hij dacht dat hij het niet kon doorsnijden hij dacht dat hij het niet kon doorsnijden hij dacht dat hij het niet kon doorsnijden hij dacht dat hij het niet kon doorsnijden hij dacht dat hij het niet kon doorsnijden hij dacht dat hij het niet kon doorsnijden hij dacht dat hij het niet kon doorsnijden hij dacht dat hij het niet kon doorsnijden hij dacht dat hij het niet kon doorsnijden hij dacht dat hij het niet kon doorsnijden hij dacht dat hij het niet kon doorsnijden hij dacht dat hij het niet kon doorsnijden

text_en:
how can this movie have a 5.5 this movie was a piece of skunk s**t. first the actors were really bad i mean chainsaw Charlie was so retarded. because in the very beginning when he pokes his head into the wooden hut (that happened to be about oh 1 quarter of an inch thick (that really cheap as* flimsy piece of wood) and he did not even think he could cut threw it)second the person who did the set sucks as* at supplying things for them to build with. the only good thing about this movie is the idea of this t.v. show. bottom line DO NOT waste your hard earned cash on this hunk of s**t they call a movie.

rating:0.3


text: SLASHERS (2 van de 5 sterren)<br />Niet echt een goede film... maar het idee erachter beviel me wel... en de filmmakers hebben het er best goed uit laten zien, gezien het kleine budget waarmee ze moesten werken. De film is zogenaamd een 'aflevering' van een live Japanse realityshow die een aantal deelnemers een verzegelde 'gevaarlijke zone' in stuurt en daarna drie verkleedde griezels achter hen aan stuurt om hen te vermoorden. De overlevende, als die er al is, wordt beroemd en rijk... alle anderen eindigen gewoon dood. Het grootste nadeel van deze film is dat het acteerwerk behoorlijk slecht is. Geen van de 'echte' mensen lijkt echt. De acteurs die de moordenaars spelen zijn best leuk... omdat ze goedkope en overdreven karikaturen afbeelden van populaire moderne griezelfilmstypes... en dat is precies hoe ze zouden zijn als dit een echte show was. De film pretendeert alles in één take te doen... er is een cameraman die de deelnemers door de 'gevaarlijke zone' volgt en alles wordt gezien vanuit het gezichtspunt van zijn camera... maar de lichten blijven voortdurend aan en uit flikkeren (om de 'cuts' van de ene take naar de andere te verbergen, zou ik denken).

text_en:
SLASHERS (2 outta 5 stars)

Not really a very good movie... but I did like the idea behind it... and the the filmmakers did make it look pretty good considering the tiny budget they had to work with. The movie is ostensibly an "episode" of a live Japanese reality show that sends several contestants into a sealed off "danger zone" and has three costumed creeps sent after to them to kill them. The survivor, if there is one, wins fame and fortune... everyone else just winds up dead. The main drawback to this movie is that the acting is pretty bad. None of the "real" people seem real at all. The actors playing the killers are kind of fun... because they are portraying cheesy and over-the-top caricatures of popular modern horror movie types... and that's exactly how they would be done if this was an actual show. The movie pretends to be done all in one take... there is one cameraman who follows the contestants around the "danger zone" and everything is seen from the point of view of his camera... but the lights keep flickering on and off constantly (to hide the "cuts" from one take to another, I would imagine).


text: Als liefhebber van goedkope horrorfilms zag ik dit in mijn videotheek en ik dacht dat ik het maar eens moest proberen. Nu ik het heb gezien, wens ik het geen levende ziel op deze planeet toe. Ik krijg mijn filmverhuur gratis en ik heb het gevoel dat ik mijn geld niet waard heb gekregen. Ik heb in mijn leven een paar slechte goedkope horrorfilms gezien, verdomme, ik ben er een fan van, maar dit was gewoon een belediging.

text_en: Being a fan of cheesy horror movies, I saw this in my video shop and thought I would give it a try. Now that I've seen it I wish it upon no living soul on the planet. I get my movie rentals for free, and I feel that I didn't get my moneys worth. I've seen some bad cheesy horror movies in my time, hell I'm a fan of them, but this was just an insult.


text: Men zegt wel eens: 'Een stad op een heuvel kan zich niet verbergen', en Virginia City, Nevada, dat op 6200 meter ten westen van Tahoe op de flank van Mount Davidson ligt, is daar een goed voorbeeld van, of zou dat in de context van de film moeten zijn. Virginia City explodeerde in de Amerikaanse droom als een regen van goud en zilver, vermoedelijk in hetzelfde jaar dat de Burgeroorlog begon. Het was de geboorteplaats van de decaan van de Amerikaanse letteren; het was de plaats waar een jonge verslaggever, Samuel Clemens, de naam 'Mark Twain' begon te gebruiken en de beroemdste schrijver van Amerika werd. Het was ook de geboorteplaats van het grote Hearst-fortuin en de lanceerbasis van John Mackay, die de rijkste man van Amerika werd, de op twee na rijkste man ter wereld. Hé, ze hadden die film over hem moeten maken! In de jaren zestig van de negentiende eeuw was de Virginia CITY DE groeistad van alle groeisteden, de thuishaven van de grote goudmijn, ooit de grootste'metropolitan' wijk ten westen van St. Louis en ten oosten van San Francisco. Maar Virginia City (de film) mist dat alles en gaat meer over een knoeiboel van Noord-Zuid tussen de rollen van Errol Flynn en Randolph Scott. Flynn is kapitein Kerry Bradford, een officier van de Unie die krijgsgevangen zit in een concentratiekamp dat wordt geleid door een gemene bevelhebber van de Confederatie die kapitein Flynn heet. Vance Irby, gespeeld door Scott. Die twee lopen elkaar voortdurend voor de voeten. Bradford ontsnapt en probeert dan te voorkomen dat een zending goudstaven uit de vc wordt 'gesmokkeld' door wie anders dan... Irby! 'Hé, wat doet hij hier?' Afschuwelijk. Bogart speelt een lachwekkende Mexicaanse bandiet die niet kan beslissen aan welke kant hij staat. Miriam Hopkins speelt een duistere figuur die 'Julia Hayne' heet, kennelijk een historische aanval op de eerste vrouw van de stad, Julia Bulette, die in het echte leven een beroemde prostituee is. Ze gaat naar Washington en praat over Eerlijke Abe, die BRADFORD (niet Irby) van de galg probeert te redden en blablabla. Kun je nagaan. Ze hadden de schrijver moeten ophangen. Twain schrijft dat op de laatste dag van de oorlog de ondergaande zon ervoor zorgde dat de Amerikaanse vlag boven op Mount Davidson op een vreemde manier in brand leek te staan, een beetje zoals in de film. Drie dagen later ontdekten ze dat het Zuiden op die dag capituleerde. Een interessant trekje in de film is dat Alan Hale en Guin Williams hun pistolen naar voren laten schieten als ze schieten, alsof ze aan het vissen zijn, of proberen de kogels sneller te laten gaan. Geen slecht idee voor de film. In de hele film zit eenzelfde soort mafheid over het sap en de maïs gesmeerd. Goh, hoe konden ze de goudkoorts missen, de verkwistende rijkdom, de vuurgevechten in de zilvermijnen, Mark Twain die de stad uit wordt gejaagd en in elkaar wordt geslagen na een krachtmeting, de corrupte spoorwegmaatschappij, de brand in het Opera House, Artemis Ward, Bulettes enorme begrafenis, de Chinese tangen, de zwarte saloons, de Veiling...? En dat allemaal hoog op een berg omringd door de woestijn? De waarheid was onwerkelijk. Had die fabelachtige rijkdom werkelijk de grote Amerikaanse holocaust veroorzaakt? Nou, als je deze film meerekent, zou het niet het eerste debacle zijn dat uit Virginia City kwam. Het is een teleurstelling voor fans van Virginia City, omdat ze missen wat van de stad een'stad van illusies' heeft gemaakt, waar het kwaad naar verluidt uit de grond opwelt. Oké, afgezien daarvan is het een grappige film. Flynn en de bende zijn altijd geweldig, wat voor geschiedenis ze ook aan het vernietigen zijn. Als Flynn gewoon zichzelf zou spelen, zou ik mijn score verdubbelen.

text_en: It has been said, "a city on hill cannot hide itself" and Virginia City, Nevada, perched on the side of Mt. Davidson at 6200 ft. west of Tahoe, is a prime example, or in the context of the movie, should be. Virginia City exploded in the American dream as a shower of gold and silver, suspiciously the same year the Civil War began. It was the birthplace of the dean of American letters; it was where a young reporter named Samuel Clemens began using the name "Mark Twain" and went on to become America's most famous writer. It was also the birthplace of the great Hearst fortune, and the launching pad of John Mackay, who became the wealthiest man in America, the third wealthiest man in the world. Hey, they should have made the movie about him! In the 1860's Virginia CIty was THE boomtown of all boomtowns, the home of the big bonanza, at one time the largest "metropolitan" area west of St. Louis and East of San Francisco. But Virginia City (the movie) misses all that and is more about a hogwash North/South duello between the characters played by Errol Flynn and Randolph Scott. Flynn is Capt. Kerry Bradford, a Union officer who is a POW in a concentration camp run by a mean Confederate commander named Capt. Vance Irby, played by Scott. These two are always getting in each other's way. Bradford escapes and then tries to stop a shipment of gold bullion being "snuck" out of VC by who else other than . . . Irby! "Hey, what's he doing here!?" Horrible. Bogart plays a laughable Mexican bandit who can't decide who's side he's on. Miriam Hopkins plays a murky character named "Julia Hayne", obviously a historical lunge at the town's first lady, Julia Bulette, who in real life a celebrated prostitute. She goes to Washington and talks Honest Abe about saving BRADFORD (not Irby) from hanging and blah blah blah. Go figure. They shoulda hung the writer. In "real life" Twain reports that on the last day of the War, the setting sun caused the American flag atop Mt. Davidson to appear to the puzzled residents to be weirdly on fire, kind of like the movie. Three days later they discovered that on that day the South capitulated. One interesting quirk in the film is how sidekicks Alan Hale and Guin Williams flick their pistols forward when they shoot, like they're fishing, or trying to make the bullets go faster. Not a bad idea for the movie. The same kind of goofiness is lathered over sap and corn throughout the movie. Gosh, how could they miss the gold madness, profligate wealth, gun battles in the silver mines, Mark Twain getting run out of town and beat up after a showdown, the crooked railroad, the Opera House fire, Artemis Ward, Bulette's huge funeral, the Chinese tongs, the black saloons, the Auction . . ? All this high on a mountain surrounded by desert? The truth was unreal. Did its fabulous wealth actually spark the great American holocaust? Well, if you count this movie, it wouldn't be the first debacle to come out of Virginia City. It's a disappointment for Virginia City fans because it misses what made the town a "city of illusions," where it is said evil seeps out of the ground . . . Okay, other than that it's a fun movie. Flynn and the gang are always great no matter what history they're destroying. If Flynn would just play his rotten self I'd double my rating.


text: Humphrey Bogart wilde duidelijk niet in deze film spelen en gedwongen worden een half-Mexicaanse rol te spelen, anders zou hij geschorst zijn. Geloof me, hij maakte de verkeerde keuze! Na het succes van 'Dodge City' probeerde Warners het waarschijnlijk nog eens met Errol Flynn en zijn gebruikelijke vriendenlijst, zoals Alan Hale, Guinn (Big Boy) Williams, Frank McHugh en de altijd aanwezige John Litel, maar ze maakten de enorme fout te proberen Miriam Hopkins te presenteren als een liefdesrelatie voor Flynn versus Randolph Scott, en als zangeres om het nog erger te maken, want ze heeft één ding bewezen, en dat is dat ze niet kan zingen. Het verhaal was niet al te slecht, maar omdat Bogie ook duidelijk niet de juiste rol speelde, bleek het een armzalige western te zijn die veel te lang was en een laag budget had, maar eerlijk is eerlijk, kleur zou niet hebben geholpen.

text_en: Humphrey Bogart clearly did not want to be in this film, and be forced to play a part-Mexican or he would have been suspended. Believe me , he made the wrong choice! Presumably, after the success of "Dodge City", Warners tried a follow-up with Errol Flynn and his usual list of buddies, like Alan Hale, Guinn (Big Boy) Williams, Frank Mc Hugh and the ever-present John Litel, but they made the huge mistake of trying to present Miriam Hopkins as a love interest for Flynn v. Randolph Scott, and as a singer to really make things bad, because she proved one thing, and that is she cannot sing. The story was not too bad, but with Bogie clearly miscast also, it turned out to be a poor Western that was overlong, and on a low budget, but in fairness, color would not have helped.


text:
Ik kan niet geloven dat de carrière van Steven Segal zo'n deuk heeft opgelopen dat hij alleen nog maar vierderangs films kan maken met tweederangs acteurs. Ik heb hem zien acteren in de verwachting dat hij sommige mensen in elkaar zou slaan, zoals hij meestal doet. Maar als hij alleen nog maar een enkele judoklap tussen de schouderbladen kan uitdelen om een tegenstander uit te schakelen, en de man valt als een baksteen, dan is er iets mis.
De plot is als film ongelooflijk, en zelfs als je de beelden verwaarloost en dit verhaal als roman had gelezen, zou je je afvragen waarom je het boek eigenlijk had meegenomen.
Steven Segal voert de handelingen uit en lijkt dat alleen maar te doen omdat hij daartoe verplicht is. Hij toont geen inspanning en geen enthousiasme, en in sommige scènes komt hij helemaal niet opdagen.
Ik vind het vervelend om commentaar van andere mensen te moeten herhalen, maar het gebruik van beeldmateriaal voorgeknipte scènes en beelden van vliegende vliegtuigen is pathetisch. De toestand van die ingeknipte scènes is beverig en de scènes zelf lijken in de loop der tijd te zijn verslechterd. De zappruder-film waarop president John F. Kennedy wordt vermoord is stabieler en schoner. Ik ben eerlijk gezegd van mening dat u uw tijd niet moet verdoen met het zien van deze film, want hij voldoet niet aan de maatstaven van zijn werk met de glimmerman of de uitgangswonden. Ik heb een recensie gelezen waarin stond dat de film een budget van twaalf miljoen dollar had (waarvan Segal er vijf betaalde) en dat de film nog steeds onder het budget bleef. Ik ben het daarmee eens.
Het is geen wonder dat dit een rechtstreekse dvd-film is, want geen enkele gewetensvolle theatereigenaar zou deze film spelen.

text_en:
I can't believe that Steven Segal's career has hit so low that he has been reduced to making 4th rate films with 5th rate secondary actors. I watched this moving expecting to see him beet the crap out of some people the way he usually does. When he is reduced to using a single judo chop between the shoulder blades to take out an opponent and the guy falls like a ton of bricks something is wrong.

The plot is unbelievable as a movie, and even if you excuse the visuals, and had read this story as a novel, you'd be left wondering why you had even picked up the book.

Steven Segal goes through the motions and seems as if he is only doing this because he is under obligation. He shows no effort and no enthusiasm, and in some scenes he doesn't show up at all.

I hate to repeat other peoples comments, but the use of stock footage for cut scenes and for visuals of the aircrafts in flight is pathetic. The condition of those scenes chopped in, is shaky and scenes themselves seemed to have deteriorated over time. The zappruder film showing President John F Kennedy being assassinated is steadier and cleaner.

My honest opinion is to tell you not to waste your time seeing this movie, it is not up to the standards of his work in the glimmer man or exit wounds. I read one review that said the movie had a 12 million dollar budget (Segal being paid 5 of that) and that the movie still came in under budget. I must concur.

It is no wonder that this is a direct to DVD movie, as no conscientious theatre owner would play this movie .


text:
Na de ontstellende aanval van de aanvalsmacht was de kans groot dat Seagal maar één stap omhoog zou kunnen gaan met Flight of Fury. Het zou heel wat moeite kosten om de aanvalsmacht te overtreffen. Flight of Fury is over het geheel genomen een aanzienlijke verbetering, maar nog steeds in het grote geheel van denken en doen middelmatig. Middelmatigheid is tegenwoordig kennelijk een prestatie van Seagal, een triest inzicht in de neergang van zijn filmcarrière. Terwijl Attack Force een allegaartje was van plotlijnen die drastisch veranderden van conceptie tot filmopnamen tot postproductie, houdt Flight of Fury de plot eenvoudiger. Iemand steelt een hightech stealth-jager met de bedoeling die te gebruiken voor het afvuren van chemische wapens (die, zoals we later, bizar genoeg, de hele wereld in achtenveertig uur vernietigen). Dat is eenvoudig, geen irritante subplots en samenzweringen die de film verzwakken zoals veel van zijn recente werken. Maar dat wil niet zeggen dat de verhaallijn opeens goed is, die is behoorlijk slecht. De introductie van de bijfiguren is bijvoorbeeld slecht gedaan.
In filmtermen is FOF slecht. Het is slecht geacteerd door alle betrokkenen, en Seagal ziet er bijna uit alsof hij zich dood verveelt. Hij ziet eruit als een peuter die gedwongen is om tegen zijn wil het kerstspel op school te spelen, en dus speelt hij het met een voortdurende grimas en een air van halfslachtigheid. Kunnen we het Seagal kwalijk nemen als het materiaal zo weinig ambitieus en slecht is? Niet echt. Dit is de laatste film van zijn Castel-studio, een multi-productie. Hij neemt niet de moeite om iets te maken wat ook maar in de verste verte goed is, belooft een budget van ongeveer 12 miljoen dollar en (na de verplichte 5 miljoen van Seagal) zelf waarschijnlijk ook nog een flink deel daarvan ('Als de film voor de resterende 7 miljoen is gemaakt, ben ik Elvis Pressley!'). Dus waarom zou Seagal in dat opzicht moeite doen voor een film die al is gedistribueerd voordat hij is gemaakt? Fans zullen daar misschien tegenin brengen, maar hij is hun in elk geval die moeite verschuldigd. Hij ziet er ernstig afgemat uit, en het voortdurende gebruik van stand-in's en figuranten is daar een verdere aanwijzing voor. Michael Keusch regisseert met enige doelmatigheid, terwijl de cinematografie vrij goed is, maar op alle technische gebieden (en zoals gewoonlijk bij Castel een waardeloos stuntteam) is er iets mis.' Het is niets meer dan middelmatigheid, en niets wat de film boven zijn materiaal doet uitstijgen, en een verveelde hoofdrolspeler. Ook hier zijn er een paar actiescènes die zich op andere personages dan Seagal richten, wat we eigenlijk helemaal niet willen zien.
Over het geheel genomen is de actie niet al te slecht. Het is leuk en gewelddadig, en af en toe worden we getrakteerd op een paar rake klappen van de gemene Seagal, maar over het algemeen niets bijzonders. Gedeeltelijk te wijten aan een slechte stuntploeg en het gebrek aan tijd om iets te ingewikkelds of opwindends te filmen. Voor mij was Shadow Man een aangenamere film, want hoewel de onsamenhangende, verwarde plotlijn werd genegeerd, waren er meer klassieke Seagal-momenten, en meer van hem midden op het toneel. Hij verdween nooit voor langere tijd tijdens de film. Seagal verdwijnt op een bizarre manier tijdens een actiescène, en verschijnt daarna weer, met weinig uitleg. Er wordt veel te veel beeldmateriaal gebruikt. Het gebruik van beeldmateriaal is niet helemaal afschrikwekkend, maar het als steuntje gebruiken wel. We worden de hele tijd getrakteerd op talloze opnamen van marineschepen, die irritant zijn. Bovendien is de continuïteit van de beeldmateriaal overal te zien (controleer alleen de achtergronden, knippen en verwisselen).
De film bevindt zich net midden op de weg. Het zegt alles dat de beste scène in films een volkomen overbodige en overbodige meisjesscène is, met twee hete meiden. Seagal knapt zelfs eventjes op! Over het geheel genomen is dit misschien een van de betere actiefilms die er zijn, maar dat zegt niet veel. Veel fans zullen hier blij mee zijn, maar ze moeten wel bedenken dat Seagal zelf waarschijnlijk het bestaan van deze film zou willen vergeten.

text_en:
Following the appalling Attack Force, chances were that Seagal could only have a step up with Flight Of Fury. To out-stink Attack Force would take some doing. Flight Of Fury is a marked improvement overall, but still in the grand scheme of thinks, mediocre. Mediocrity is seemingly an achievement for Seagal these days, a sad insight into his movie career's decline. Where Attack Force was a hodge-podge of plot lines altered drastically from conception, to filming, to post production, Flight Of Fury keeps the plot line more simple. Someone steals a high-tech stealth fighter, planning to use it to fire chemical weapons (which we later, bizarrely discover, will destroy the whole world in 48 hrs). Seagal has to get the plane back. It's that simple, no annoying sub-plots, and conspiracies weighing the film down like far too many of his recent works. That's not to suddenly say the storytelling is good though, it's pretty poor. The introduction to side characters is badly done for example.

In filmic terms FOF is bad. It's badly acted by all involved, and Seagal looks bored to tears almost. He's just got the look of a toddler who's been forced to perform the school nativity against his will, and so performs with a constant grimace and air of half assedness. Can we blame Seagal though when the material is so un-ambitious and cruddy? Not really. This is the final film of his Castel Studio's, multi-picture deal. The producers can't be bothered to make anything remotely good, promising a 12 or so million dollar budget, and (after Seagal's obligatory 5 million) probably pocketing a nice hefty chunk of it themselves (If the film was made for the remaining 7 million, then I'm Elvis Pressley!). So in that respect why should Seagal put the effort into a film that's already got distribution sorted before it's made. Fan's though may argue, he at least owes them the effort. He's seriously looking jaded, and the continued use of stand ins and dub-overs is further indication of this. Michael Keusch directs with some efficiency, while the cinematography is quite good, but in all technical areas (and as usual with Castel, a bog standard stunt team) there's nothing more than mediocrity, and nothing to help the film rise above its material, and bored leading man. Again there's a few action scenes focusing on characters other than Seagal, which in all truth we don't want to see.

Overall the action isn't too bad. It's nice and violent, and on occasion we're treated to a few vintage nasty Seagal beatings, but overall nothing special. Partly due to a poor stunt crew, and the lack of time to film anything too complex or exciting. For me, Shadow Man was a more enjoyable film, because while ignoring the incoherent, jumbled, plot line, there were more vintage Seagal moments, and more of him in centre stage. He never disappeared for long periods during the film. Seagal disappears bizarrely during one action scene here, and re-appears after, with little explanation. There's far too much stock footage used. Using stock shots isn't an entirely horrendous thing, but using it as a crutch is. We're treated to countless establishing shots of naval ships, all the time, which get annoying. Plus the continuity of the stock footage is all over the place (just check the backdrops, chopping and changing).

The film is just middle of the road. It says it all that the films best scene is a completely needless, and gratuitous girl on girl scene, with two hot chicks. Seagal even perks up briefly then too! Overall this may be one of the better stock footage based actioners out there, but that's not saying much at all. This will please many fans, but they should bear in mind, Seagal himself would probably want to forget this one's existence. **


text:
Gewoonlijk geef ik geen commentaar (ik lees de andere meningen)... maar dit, dit moet ik zeggen... ik was ervan overtuigd dat ik deze film moest bekijken door werelden als actie, F-117 en andere high-tech dingen, maar na een paar eerste minuten veranderde ik van gedachten.... Belabberd acteerwerk, belabberd scenario en een grote science-fictionfilm.
Het is een van de slechtste films die ik ooit heb gezien..
Eenvoudig... doe geen moeite..
En nog iets, voor elke film controleer ik meestal de commentaren en de beoordelingen op deze site... 3,7 punten en ik probeer deze film, nu vraag ik me af WIE deze film meer dan 2 punten geeft???

text_en:
I usually don't comment anything (i read the others opinions)... but this, this one I _have_ to comment... I was convinced do watch this movie by worlds like action, F-117 and other hi-tech stuff, but by only few first minutes and I changed my mind... Lousy acting, lousy script and a big science fiction.

It's one of the worst movies I have ever seen...

Simply... don't bother...

And one more thing, before any movie I usually check user comments and rating on this site... 3.7 points and I give this movie a try, now I'm wondering WHO rate this movie by giving it more than 2 points ??????????


text:
'Flight of Fury' is een schokkend ijzingwekkende maar de ergste van alle saaie Action Films <0xE2><0x80><0x93> ik verwacht niet veel van een Seagal Film, het enige wat ik verwacht is dat ik een minuut of negentig matig vermaak met wat hersenloze actie <0xE2><0x80><0x93> helaas is dat niet zo.' De actiescènes zijn schaars en ver uit elkaar, de plot (die in deze films volkomen irrelevant is) is nodeloos ingewikkeld en verwarrend, met overal enorme gaten in de plot. Het acteren is werkelijk abominabel <0xE2><0x80><0x93> op het g<0xC3><0xAA>nante af met Seagal en zijn gefluisterde een-op-een-uitvoeringen die de beste zijn van het armzalige stelletje derderangs acteurs <0xE2><0x80><0x93> ik vind het moeilijk te geloven dat er ook maar iets van 4000 pond aan deze afgrijselijke rotzooi is uitgegeven, tenzij 400 pond van dat 12e pond Seagals salaris was <0xE2><0x80><0x93> op de een of andere manier betwijfel ik dat! Het enige moment dat voor nette jongens of homo's van enig belang is, is als uit het niets twee lekkere grietjes in een soort lesbische seksscène terechtkomen, compleet met enorme tieten op een andere plek <0xE2><0x80><0x93> het is middelmatig spul dat niet verschilt van de vele B-films van Michael Dudikoff die ik heb gezien <0xE2><0x80><0x93>

1/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/10/1

text_en:
'Flight Of Fury' is a shockingly dire but worst of all boring Action Film - I don't expect a lot from a Seagal Film, all I expect is to be moderately entertained for 90 or so minutes with some mindless action -unfortunately this doesn't even achieve that low expectation, The action scenes are few and far between, the plot (which is totally irrelevant in these Films) is needlessly complicated and confusing with huge plot holes throughout, The acting is truly abysmal - bordering on embarrassing with Seagal and his whispering One expression performance being the best among the sorry lot of 3rd raters - I find it hard to believe that anything close to $12M was spent on this dire mess unless $11M of that 12 was Seagal's Salary - I somehow doubt it! The one moment of any interest to Straight guys or gay girls is that out of seemingly nowhere two hot chicks end up in a lesbian sex scene of sorts complete with huge baps on display other than that - It's mediocre stuff which is no different to many of the Michael Dudikoff B-Movies I've endured

1/10


text: Steven Seagal lijkt als een slaapwandelaar door een afschuwelijke film te lopen, die bijna helemaal in close-up is opgenomen om het totale gebrek aan budget en middelen te verdoezelen. Om de technische tekortkomingen aan te pakken <0xE2><0x80><0x93> zilveren F/A-18's en F-14's die van een vliegdekschip worden gehaald voor een luchtaanval en die op wonderbaarlijke wijze in gecamoufleerde F-16's veranderen voor de daadwerkelijke aanval <0xE2><0x80><0x93> zou deze film geloofwaardiger maken dan hij verdient. Laat ik volstaan met te zeggen dat het interessantste in de film de krediettitels zijn, die verdwijnen en vervolgens in een bliksemflits verdwijnen, die waarschijnlijk voor alle gebruikers van Final Cut Pro beschikbaar is. Als je al je creativiteit in je eigen krediet stopt, plaats je Michael Keusch in dezelfde categorie als Marcel Mandu.

text_en: Steven Seagal appears to be sleepwalking through a dreadful movie shot almost entirely in close-up to disguise the complete lack of budget and resources. To pick on the technical flaws - silver F/A-18s and F-14s take of from a carrier for an air-strike, and miraculously become camouflaged F-16s for the actual strike - would give this movie more credibility than it deserves. Suffice it to say that the most interesting thing in the movie is the credit titles which fade on and then disappear in a lightning wipe, which presumably is available to all users of Final Cut Pro. Putting all your creativity into your own credit puts Michael Keusch in the same category as Marcel Mandu.


text: Voor een film van Steven Segal is dit de bodem van het vat. Zijn beste was alleen maar voer voor verveelde tieners. Deze slaat de weegschaal om, en valt dan weer terug. De personages zijn allemaal van karton. Het verhaal is dubbel lam. Ik kan het niet bederven door je te vertellen hoe het afloopt. Je weet al hoe alle films van Steven Segal aflopen als je er een hebt gezien. Daar gaat-ie. Hij is een supergeile regeringsagent die te veel weet om los te laten, en dus besluiten ze, in plaats van hem te vermoorden, zijn hersenen te verdoven tot hij geen moer meer weet. Hij ontsnapt natuurlijk, wordt gearresteerd en wordt opgespoord door zijn oude generaal, die zijn enige man met een miljoen ervaring nodig heeft om een stealth-vliegtuig terug te krijgen dat aan een terroristenbende in Afghanistan is overgedragen door een verraderlijke luchtmachtpiloot die <0xE2><0x80><0x93> wat een verrassing, wat een verrassing <0xE2><0x80><0x93> door Segal is opgeleid. Alle helden, behalve Segals personage en zijn donkere vriendin, sterven heldhaftig en Steve-Baby redt de hele wereld in één klap, of in één klap. Wat dan ook. Gemaakt met wat overtollige vliegfilms van de luchtmacht en de marine. En een heleboel boem-boem-boem. Neem in plaats daarvan maar een paar Popeye-cartoons.

text_en: As Steven Segal movies go this one is bottom of the barrel. His best was just fodder for bored teenagers. This one tips the scales, then falls off. The characters are all cardboard. The story is double lame. I can't spoil it by telling you the ending. You already know how all Steven Segal movies end if you have seen one. Here goes. He is a super-dooper government agent who know too much to turn loose so they decide, instead of killing him, to dope his brain until he don't remember squat. He escapes, of course, gets arrested and is located by his old general who needs his one man in a million experience to get back a stealth plane that has been handed over to a terrorist gang in Afghanastan by a rogue Air Force pilot who, surprise, surprise, Segal trained. All the heroes, except Segal's character and his dusky girlfriend, die heroically and Steve-Baby save the whole world in one swell foop, or fell swoop. Whatever. Made with some surplus Air Force and Navy flying film. And a lot of boom-booms. Get some Popeye cartoons instead.


text:
FURY neemt de mantel over van de allerslechtste Steven Seagal-film die ik ooit heb gezien... tot nu toe.
Het is een afschuwelijke film, zonder enige actie, Seagal doet niet echt zijn best <0xE2><0x80><0x93> hij is dik en zijn stem is weer eens nagesynchroniseerd.
De Co-stars verging het niet beter, omdat ze een zielig stelletje derderangs acteurs waren.
De Direction van Keusch is erg slecht en het is geen verrassing dat hij ook verantwoordelijk is voor een paar andere stinkers van Seagal (SHADOW MAN & ATTACK FORCE). Volgens IMDb 412M is uitgegeven aan die saaie lading oude troep <0xE2><0x80><0x93> als deze cijfers kloppen, dan heb ik het gevoel dat er met de belasting geknoeid is, want er is bij lange na niet zoveel uitgegeven.

FURY is in feite een opname voor een remake van de film BLACK THUNDER van Michael Dudikoff <0xE2><0x80><0x93> en die moet beter zijn dan deze troep.
Dit heeft absoluut geen positieve eigenschappen.

text_en:
FLIGHT OF FURY takes the mantle of being the very WORST Steven Seagal flick I've ever seen...Up to now.

It's a dreadful bore with no action scenes of any interest, Seagal isn't really trying in this - he's fat and his voice is dubbed once more.

The Co-stars fare no better, being a rather sorry load of 3rd raters.

The Direction by Keusch is very poor and it comes as no surprise that he's also responsible for another couple of Seagal stinkers (SHADOW MAN & ATTACK FORCE) The screenplay Co-written by Seagal himself is laughably inept.

According to IMDb $12M was spent on this boring load of old tosh - If these figures are correct I sense a big tax fiddle as nowhere near that amount was spent.

FLIGHT OF FURY is actually a shot for shot remake of the Michael Dudikoff flick BLACK THUNDER - which has to be better than this tripe.

This has NO redeeming qualities whatsoever,Give it a MISS! 1/2 * out of *****


text:
De Flight of Fury begint als generaal Tom Barnes (Angus MacInnes) een onofficiële testvlucht van de X-77 organiseert, een nieuw stealth-jachtvliegtuig dat letterlijk onzichtbaar kan worden. Generaal Barnes geeft zijn beste piloot kolonel Ratcher (Steve Toussaint) de opdracht & alles gaat goed tot de X-77 verdwijnt, nog letterlijker dan Barnes had gewild, want Ratcher vliegt ermee naar Noord-Afghanistan & levert hem af bij een terroristische groepering die bekendstaat als de Zwarte Zondag-aanvoerder Peter Stone (Vincenzo Nicoli) die van plan is de X-77 te gebruiken om ongemerkt het Amerikaanse luchtruim binnen te vliegen & een paar bommen te laten vallen die een heleboel mensen zullen doden. Generaal Barnes maakt zich zorgen over het verlies van zijn vliegtuig & stuurt een leger onder leiding van John Sands (schrijver & uitvoerend producent Steven Seagal) om het terug te halen & alle slechteriken die daarbij betrokken zijn te doden...
Deze Amerikaanse, Britse en Roemeense coproductie werd geregisseerd door Michael Keusch & was de derde film waarin hij Seagal regisseerde na de net zo afschuwelijke Shadow Man (2006) & Attack Force (2007), gelukkig kwam iemand tot de conclusie dat de samenwerking niet werkte & een nietsvermoedend publiek is gelukkig gespaard gebleven voor verdere samenwerking tussen de twee. s zelfs het delen van dezelfde naam dus precies dezelfde dialoog zou kunnen worden gebruikt zonder dat de makers dingen zoals namen hoeven te veranderen hoewel ik moet toegeven dat ik Zwarte Donder nooit heb gezien & daarom kan ik de twee niet vergelijken. Flight of Fury is een verschrikkelijke film, de slecht gemaakte & geschreven tijdverspilling waar Seagal zich tegenwoordig in specialiseert. Het is saai ook al is het niet zo traag, de karakters zijn slecht, het zit vol clichés, er gebeuren willekeurige dingen, de plot is slecht, de redenering achter de gebeurtenissen bestaat niet & het is een heel luie productie want de kijker wordt er niet één keer van overtuigd dat ze in de buurt van Afghanistan zijn of dat de juiste militaire procedures worden gevolgd. De actiescènes zijn slap & er zit geen echte opwinding in, de schurken zijn even saai als de helden & het zit er dik in dat Seagal het slechtste heeft gemaakt.
Flight of Fury lijkt grotendeels te bestaan uit stockbeelden die niet eens bij elkaar passen... de achtergrond kan veranderen, de kleren van de mensen kunnen veranderen, de omgeving kan veranderen, de lucht kan veranderen, de lucht kan veranderen, de kwaliteit van de film kan heel plotseling veranderen omdat het maar al te duidelijk is dat we naar fragmenten kijken van andere (betere) films die erin zijn opgenomen. Verdomme, Seagal komt in deze film zelfs niet in de buurt van een vliegtuig. De actiescènes bestaan uit schietpartijen die zo slecht zijn bewerkt dat het moeilijk te zeggen is wie wie is & natuurlijk Seagal die de armen van de mensen breekt. De hele productie voelt erg goedkoop & prullerig aan.
De imdb denkt dat er een budget van ongeveer 12.000.000 dollar was en ik denk dat dat volslagen onzin is, ik bedoel waar is al dat geld gebleven? Hoewel de film in Afghanistan is opgenomen en een door oorlog verscheurde en droge woestijn is en het lijkt alsof hij in de plaatselijke bossen is opgenomen, is hij in werkelijkheid in Roemenië opgenomen & het Roemeense platteland maakt geen overtuigend Afghanistan. De acteerprestaties zijn verschrikkelijk zoals je zou verwachten & Seagal ziet er weer uit als een figurant.
Flight of Fury is een vreselijke actiefilm die saai en amateuristisch is & toch een bijna scène-voor-scène remake van een andere film is. Nog zo'n luie & slecht geproduceerde actiethriller van Seagal, waarom doe ik nog meer moeite?

text_en:
Flight of Fury starts as General Tom Barnes (Angus MacInnes) organises an unofficial test flight of the X-77, a new stealth fighter jet with the ability to literally turn invisible. General Barnes gives his top pilot Colonel Ratcher (Steve Toussaint) the job & everything goes well until the X-77 disappears, even more literally than Barnes wanted as Ratcher flies it to Northern Afghanistan & delivers it to a terrorist group known as the Black Sunday lead by Peter Stone (Vincenzo Nicoli) who plans to use the X-77 to fly into US airspace undetected & drop some bombs which will kills lots of people. General Barnes is worried by the loss of his plane & sends in one man army John Sands (co-writer & executive producer Steven Seagal) to get it back & kill all the bad guy's in the process...

This American, British & Romanian co-production was directed by Michael Keusch & was the third film in which he directed Seagal after the equally awful Shadow Man (2006) & Attack Force (2007), luckily someone decided the partnership wasn't working & an unsuspecting public have thankfully been spared any further collaboration's between the two. Apparently Flight of Fury is an almost scene-for-scene word-for-word remake of Black Thunder (1988) starring Michael Dudikoff with many of the same character's even sharing the same name so exactly the same dialogue could be used without the makers even having to change things like names although I must admit I have never seen Black Thunder & therefore cannot compare the two. Flight of Fury is a terrible film, the poorly made & written waste of time that Seagal specialises in these days. It's boring even though it's not that slow, the character's are poor, it's full of clichés, things happen at random, the plot is poor, the reasoning behind events are none existent & it's a very lazy production overall as it never once convinces the viewer that they are anywhere near Afghanistan or that proper military procedures are being followed. The action scenes are lame & there's no real excitement in it, the villains are boring as are the heroes & it's right down there with the worst Seagal has made.

Flight of Fury seems to be made up largely of stock footage which isn't even matched up that well, the background can change, peoples clothes change, the area changes, the sky & the quality of film changes very abruptly as it's all too obvious we are watching clips from other (better) films spliced in. Hell, Seagal never even goes anywhere near a plane in this. The action scenes consist of shoot-outs so badly edited it's hard to tell who is who & of course Seagal breaking peoples arms. The whole production feels very cheap & shoddy.

The IMDb reckons this had a budget of about $12,000,000 which I think is total rubbish, I mean if so where did all the money go? Although set in Afghanistan which is a war torn arid desert Flight of Fury looks like it was filmed down my local woods, it was actually shot in Romania & the Romanian countryside does not make a convincing Afghanistan. The acting is terrible as one would expect & Seagal looks dubbed again.

Flight of Fury is a terrible action film that is boring, amateurish & is an almost scene-for-scene remake of another film anyway. Another really lazy & poorly produced action thriller from Seagal, why do I even bother any more?


text: Steven Seagal, in eigen persoon Mr. Personality, is deze keer de grootste Stealth-piloot van de Verenigde Staten, die bij het begin van de film waarvoor hij uit de basis ontsnapte (later gepakt nadat hij een bende overvallers had tegengehouden tijdens een schietpartij bij een benzinestation) probeerde zijn geheugen te wissen, als het hem lukt met succes te infiltreren op een terroristenbasis in Noord-Afghanistan, die wordt gerund door een groep die Black Sunday heet, en die dankzij een Amerikaanse verrader een stealth-jager van de luchtmacht heeft gevorderd. Samen met een collega-piloot die de verrader bewonderde, zal Jannick (Mark Bazeley), John Sands (Seagal) naar vijandelijk gebied vliegen en daar hulp krijgen van zijn Arabische minnares, Jessica (Ciera Payton) en een vrijheidsstrijder, Rojar (Alki David) als ze eenmaal op de grond staan. Jannick wordt ontvoerd door de leiders van Zwarte Zondag, Stone (Vincenzo Nicoli) en zijn vrouwelijke uitvoerder, Eliana (Katie Jones), en Sands moet een manier bedenken om niet alleen het commando over de ontvoerde stealth-jager weer over te nemen, maar hem ook te redden. En misschien kan Sands daarbij wraak nemen op de verrader die hij heeft opgeleid, Rather (Steve Toussaint). Sands heeft 72 uur de tijd voordat een piloot van de marine van de generaal het hele gebied bombardeert. Aan boord van de stealth-jager heeft Black Sunday een biochemische bom geplaatst, in de hoop die op de Verenigde Staten te laten ontploffen.<br />Seagal krijgt de kans om Afghanen neer te schieten als hij hun de keel niet met messen doorsnijdt. De film bestaat voornamelijk uit machinegeweren die afgaan en lichamen die dood neervallen. De omgeving van Afghanistan is niet overtuigend genoeg om er kritisch naar te kunnen kijken... evenmin als hoe gemakkelijk Seagal en co. Seagal is niet meer zo'n actieve held als hij ooit was en zijn actiescènes zijn slecht gecensureerd, want het is moeilijk voor te stellen dat hij zijn vijanden uitschakelt, in tegenstelling tot de goede oude tijd. Een van Seagals slechtste prestaties en hij is net zo onderkoeld als altijd (... geen compliment). Nog teleurstellender is het feit dat Seagal nooit een gevecht van man tegen man aangaat met de grootste schurken uit de film, dat is jammer. Hij breekt zelfs nooit een pols of breekt op een zichtbare manier een nek (... ). We zien wel een vage gelijkenis met een stuk gereedschap dat wordt rondgeslingerd, maar het is niet zo'n duidelijk beeld als ik graag zie, omdat de filmmakers zulke snelle bewerkingen en duizelingwekkende close-ups maken).

text_en:
Steven Seagal, Mr. Personality himself, this time is the United States' greatest Stealth pilot who is promised a pardon from the military(..who attempted to swipe his memory at the beginning of the movie for which he escaped base, later caught after interrupting a gang of robbers in a shootout at a gas station)if he is able to successfully infiltrate a Northern Afghanistan terrorist base operated by a group called Black Sunday, who have commandeered an Air Force stealth fighter thanks to an American traitor. Along with a fellow pilot who admired the traitor, Jannick(Mark Bazeley), John Sands(Seagal)will fly into enemy territory, receiving help from his Arab lover, Jessica(Ciera Payton)and a freedom fighter, Rojar(Alki David) once they are on ground. Jannick is kidnapped by Black Sunday leaders, Stone(Vincenzo Nicoli)and his female enforcer, Eliana(Katie Jones), and Sands must figure out how to not only re-take command of the kidnapped stealth fighter, but rescue him as well. And, maybe, Sands can get revenge on the traitor he trained, Rather(Steve Toussaint)in the process. Sands has 72 hours until a General's Navy pilots bomb the entire area. On board the stealth, Black Sunday equipped a biochemical bomb, hoping to detonate it on the United States.

Seagal gets a chance to shoot Afghans when he isn't slicing their throats with knives. The film is mostly machine guns firing and bodies dropping dead. The setting of Afghanistan doesn't hold up to scrutiny(..nor does how easily Seagal and co. are able to move about the area undetected so easily) and the plot itself is nothing to write home about. The movie is edited fast, the camera a bit too jerky. Seagal isn't as active a hero as he once was and his action scenes are tightly edited where we have a hard time seeing him taking out his foes, unlike the good old days. One of Seagal's poorest efforts, and he's as understated as ever(..not a compliment). Even more disappointing is the fact that Seagal never fights in hand to hand combat with the film's chief villains, tis a shame. He doesn't even snap a wrist or crack a neck in any visible way(..sure we see a slight resemblance of some tool getting tossed around, but it's not as clear a picture as I enjoy because the filmmakers have such fast edits and dizzying close-ups).


text:
Deze film had nooit gemaakt moeten worden.
Wat zonde van het budget.
Neem alsjeblieft overtuigende acteurs in dienst en maak een echte film. Heel dunne plot en weinig overtuigende dialogen. Bijna hilarisch, en dat is jammer voor een actiefilm...
Beslist niet de moeite waard.
Ze blijven maar dezelfde'shots' afspelen van een wegvliegend Stealth-vliegtuig. Je hebt ze al een keer of 3, 4 gezien, en dat was niet de moeite waard om nog een keer te bekijken.
Het wordt tijd dat Steven Seagal stopt met filmen.
Zijn films worden elke keer erger.
Black Dawn en Submerged waren al erg, maar deze film is nog erger.

text_en:
This movie should have never been made.

What a shame of the budget.

Please hire convincing actors, and make a proper movie. Very thin plot, and unconvincing lines. Almost hilarious, and that is a shame for an action movie....

Definitely not worth watching.

They keep replaying the same "shots" of an Stealth airplane flying away. You have seen it ones, and that was not worth re-running 3 or 4 times.

It is time for Steven Seagal to retire from movie-making.

His movies are getting worser every time.

Black Dawn, and Submerged were already bad, but this movie is even worse.