text:
Paul Verhoeven heeft een van de vreemdste oeuvres van alle grote regisseurs: hij begon met het maken van arthousefilms in zijn geboorteland Nederland, waarna hij naar Hollywood verhuisde, waar hij subversieve genrestukken begon te maken die door het grote publiek vaak als louter amusement worden beschouwd. The Fourth Man uit 1983 was de laatste film die hij maakte voordat hij naar de Verenigde Staten verhuisde, en het lijkt erop dat het voor hem een overgangsfilm was.
Vanaf het begin van The Fourth Man is het duidelijk dat de film gezien zal worden vanuit het perspectief van de beroemde, zij het verarmde auteur Gerard. De film _The Third Man_ uit 1949 heeft dezelfde titel als de film _The Third Man_ uit 1949. De film begint met een schrijver die op reis is om een lezing te houden voor een groep literatuurliefhebbers. De overeenkomsten eindigen echter daar, waar Gerard geen grote complicaties tegenkomt voordat hij in de aula arriveert en de lezing zelf vrij soepel verloopt. Ondanks het betrekkelijke gemak waarmee hij deze functie voltooit, weten we dat de auteur enigszins in de war is, want hij heeft realistische fantasieën over het vermoorden van zijn huisgenoot voordat hij zijn huis verlaat, en hij heeft ook een surrealistische fantasie over een hotel dat hij in een advertentie ziet staan en een losse oogbal die uit een kijkgaatje in een deur groeit. Dat hij er soms moeite mee heeft zijn fantasieën van de werkelijkheid te scheiden, wordt des te duidelijker wanneer een anekdote die hij vertelt als onwaar wordt ontmaskerd en hij toegeeft dat hij 'liegts liegts de waarheid doet tot hij niet meer weet of iets wel of niet is gebeurd'.
The Fourth Man zit vol surrealistische fantasieën en dromen die des te verontrustender zijn omdat het heel gemakkelijk is te zien hoe ze in verband staan met gebeurtenissen die we hebben zien gebeuren en omdat ze soms gebeurtenissen voorspellen die nog niet hebben plaatsgevonden. Door de doeltreffendheid van de onrealistische scènes en door Verhoevens zorgvuldige montage wordt dit uiteindelijk de meest sfeervolle film van deze kant van de oceaan. Kijk Nu is net als die film vol dubbelzinnigheid. In tegenstelling tot die film is The Fourth Man ook pervers grappig, omdat Gerards diepgewortelde katholieke overtuigingen in elk aspect van zijn leven, inclusief seksualiteit, doorsijpelen. Hij associeert natuurlijk een vrouwelijke kapster die hij goed kent met de bijbelse Delilah, hoewel hij bang is dat ze met haar schaar een nog belangrijker symbool van mannelijkheid zal verwijderen. In een erotische fantasie die Luis Buonuel zou doen blozen, vervangt hij een man tot wie hij zich aangetrokken voelt voor een levensgroot standbeeld van Christus aan het kruis. De Vierde Man is een horrorfilm die de kijker in de geest van de hoofdpersoon weet te brengen, terwijl hij tegelijkertijd een zekere dubbelzinnigheid in stand houdt: het lijkt er inderdaad op dat Gerard in gevaar verkeert, maar het kan net zo goed zijn dat hij 'de waarheid liegt'. De film zit ook vol met zowel subtiele als niet zo subtiele visuele symboliek die het tot een unieke en bevredigende filmervaring maakt.

text_en:
Paul Verhoeven has one of the strangest oeuvres of any major director: he started off making art-house films in his native Netherlands before moving to Hollywood where he began making subversive genre pieces which are often seen as mere entertainments by the mainstream crowd. 1983's The Fourth Man was the last film he made before moving to the U.S. and it seems to have been a transitional film for him.

From the beginning of The Fourth Man it's clear that the film will be seen from the perspective of the famous albeit impoverished author Gerard. In a seeming homage to Carol Reed's similarly titled 1949 film The Third Man the film begins with an author making a trip to speak to a crowd of literature enthusiasts. The similarities end there, however, as Gerard runs into no major complications before arriving at the auditorium and the speech itself goes fairly smoothly. In spite of the relative ease with which he completes this function we know that the author is somewhat troubled as he has realistic fantasies about murdering his roommate before leaving his house and he also has a surreal fantasy involving a hotel he sees advertised and a detached eyeball growing out of a door's peephole. That he sometimes has trouble keeping his fantasies separate from reality is made all the more clear when an anecdote he tells is exposed as untrue and he admits that he "lie{s} the truth until {he} no longer knows whether something did or didn't happen."

The Fourth Man is full of surreal fantasies and dreams which are made all the more disturbing because it's very easy to see how they relate to events which we have seen occur and because they sometimes foreshadow events which haven't occurred yet. Between the effectiveness of the unreal sequences and Verhoeven's careful editing style this ends up being the most atmospheric film this side of Don't Look Now and like that film this one is full of ambiguity. Unlike that film The Fourth Man is also perversely funny as Gerard's deeply held Catholic beliefs seep into every aspect of his life including sexuality. He naturally associates a female hair stylist he knows intimately with the Biblical Delilah though he fears she'll remove an even more important symbol of masculinity with her scissors. In an erotic fantasy sequence that would make Luis Buñuel blush he substitutes a man he's attracted to for a life size statue of Christ on the cross.

The Fourth Man is a horror film which manages to bring the viewer into the mind of the protagonist while still maintaining a certain ambiguity: it certainly seems as if Gerard is in danger but it may just be more of his "lying the truth." The film is also full of both subtle and not so subtle visual symbolism which helps make it a unique and satisfying cinematic experience.


text: Dit is de laatste Nederlandse taalfilm die Paul Verhoeven maakte voordat hij de populaire Hollywoodfilms _Basic Instinct_, _Robocop_ en _Total Recall_ ging maken, onder andere. Hij zet het verhaal in met een zwarte weduwe die een prooi in haar web opvangt, waarna we kennismaken met Gerard Reve, een irritante, egocentrische schrijver met een morbide fantasie. Gerard is uitgenodigd als gastspreker op een bijeenkomst van de Literaire Club in een kustplaatsje, ongeveer een uur rijden van Amsterdam. Verhoeven laat ons zien hoe Gerards verbeelding de werkelijkheid verdraait. Als hem wordt gevraagd of schrijvers niet te dicht bij de waanzin komen, geeft hij toe dat hij, als hij de krant leest, 'en er staat "boem" ik las "doem" en er staat "overstroming" ik las "bloed".' Als hij een verhaal maar vaak genoeg vertelt, begint hij het te geloven: 'Ik lieg de waarheid.' Hij accepteert een aanbod om te logeren bij de penningmeesteres van de Club, een mooie, rijke salonhoudster. Als hij haar leert kennen en hoort dat haar man is overleden, begint hij zich voor te stellen dat ze 'een zwarte weduwe' is. Is dit zijn meer van zijn werkelijkheidskant of is ze een moordenares? Dit is een psychologisch drama en toen ik vertelde welke van deze oude films in mijn geheugen zijn blijven hangen, kwam ik erachter dat het mijn favoriete geslacht is. Als ik naar zijn werkstuk kijk, lijkt het Paul Verhoeven te zijn.' En hij is er een meester in om ons aan het twijfelen te brengen over ons eigen begrip van de werkelijkheid. Het is een welkome afwisseling van het gebruikelijke Hollywood-gedoe. Ik heb hem in 1983 gezien en het is een film die blijft 'hangen'.

text_en: This is the last Dutch language film Paul Verhoeven made before going on to make mainstream Hollywood films "Basic Instinct," "Robocop," and "Total Recall," among others. He sets the stage by opening this story with a black widow spider catching prey in her web before we meet Gerard Reve, an annoying self-centered writer with a morbid imagination. Gerard has been invited to be the guest speaker at a Literary Club meeting in sea-side town an hour or so from Amsterdam. Verhoeven lets us have glimpses of how Gerard's imagination twists reality. Asked if writers are a bit close to insanity he admits when he reads the newspaper "and it says 'boom' I read 'doom,' when it says 'flood' I read 'blood,' when it says 'red' I see 'dead.'" When he tells a story enough times he begins to believe it; "I lie the truth." He accepts an offer to be the overnight guest of the Club treasurer, a beautiful wealthy salon owner. As he gets to know her and learns her husband has died, he begins to imagine she is 'a black widow.' Is this his more of his reality twist or is she a murderess? This is a psychological drama and in recounting which of these old films have stuck in my memory, I figured out is my favorite gender. Looking at his body of work it is seems to be Paul Verhoeven's too, and he is a master in making us question our own understanding of reality. It's a nice change of pace from the usual Hollywood fare. I saw it in 1983 and it is a film that "stuck."


text: Deze laatste Nederlandse sprekende film van Verhopven deed me goed lachen. Als filmfanaat op zoek naar alle kleine details en kruisverwijzingen in elke film kan ik iedereen die geïnteresseerd is in filmkunst verzekeren dat dit stuk alle zintuigen amuseert. Ik heb het boek van Gerard Reves, waarop de film is gebaseerd, niet gelezen, maar ik geloof nog steeds dat we een ongedwongen beeld krijgen van een enigszins zelfverzonnen dichter/schrijver die de zijne krijgt (in zekere zin <0xE2><0x80><0x93> hier niet overdrijven). Een antiheld omringd door personages die hun dubbelzinnige bedoelingen hebben, net als hij. Dit alles in een voortreffelijk verpakte cinematografie, het lukt Paul Verhopven om de verder nogal schattige 'gesellich(?)' Nederlandse locaties om te toveren tot een spannende film-noir setting, indrukwekkend werk!

text_en: This last Dutch speaking film of Verhooven made me laugh good. As a film buff looking for all the small details and cross references etc in any movie I can assure anyone interested in film art that this piece amuses all the senses. I haven't read Gerard Reves book, on which the film is based, but I still believe we get a candid picture of a somewhat self-conceited poet/writer who gets his (in a way - no spoiling here). An anti-hero surrounded by characters that have their ambiguous intentions, as has he. All this in a superbly packaged cinematography, Paul Verhopven manages to turn the otherwise rather cute "gesellich(?)" Dutch locations into a suspenseful film-noir setting, impressive work!


text: Gerard is een schrijver met een enigszins overactieve verbeelding. Hij is ook homoseksueel, katholiek, geneigd tot katholieke schuldgevoelens en een beetje helderziend, zo lijkt het althans. Tijdens een reisje naar Flushing wordt hij'verleid' door Christine. Als hij ontdekt dat Christines nieuwe vriend de ruige bink is op wie hij van een afstandje verliefd is geworden, besluit hij te blijven. Per slot van rekening heeft gedwongen heteroseksualiteit zo zijn voordelen. Dan dringt het tot hem door dat Christines vorige drie echtgenoten een gewelddadige dood zijn gestorven. Heeft Christine hen vermoord en wordt hij of de vriend, Herman, 'de vierde man'? Christines oververhitte, overrijpe melodrama is een verrukkelijke mengeling van Hitchcock en David Lynch, vol OTT-erotiek en religieuze beeldspraak, en met een verschrikkelijke hoeveelheid rood. Een groot deel van de tijd ziet het eruit en voelt het aan als een droom en we kunnen er nooit zeker van zijn dat wat we zien echt is of een product van Gerards verbeelding. De lol zit hem in het uitvogelen ervan. En ook in het feit dat Christine een oneindig sympathieker personage is dat ofwel de pedante Gerard ofwel de botte Herman bedoelt, zodat we geen van beide mannen boven haar zullen verkiezen. Het is zelfs eerlijk om te zeggen dat Gerards verdiende loon niet snel genoeg kan komen. Ook geweldige voorstellingen van Jeroen Krabbe en Renee Soutendijk en met gemak Verhoevens beste film tot aan zijn prachtig subversieve stuk sciencefiction 'Starship Troopers'.

text_en: Gerard is a writer with a somewhat overactive imagination. He is also homosexual and Catholic prone to Catholic guilt and something of a clairvoyant, or so it seems. On a trip to Flushing he is 'seduced' by Christine. When he discovers that Christine's new boyfriend is the bit of rough trade he's been fancying from afar he decides to stick around. After all, enforced heterosexuality has its compensations. Then he realizes that Christine's previous three husbands have all died violent deaths. Did Christine murder them and is he or the boyfriend, Herman, going to be 'the fourth man'? Verhoeven's overheated, over-egged melodrama is a delicious blend of Hitchcock and David Lynch, full of OTT eroticism and religious imagery and an awful lot of the colour red. A lot of the time it looks and feels like a dream and we can never be sure that what we are seeing is real or a figment of Gerard's imagination. The fun is in figuring it out. Also the fact that Christine is an infinitely more likable character that either the priggish Gerard or the bullish Herman means we are hardly like to root for either of the men over her. In fact, it's fair to say Gerard's comeuppance can't come soon enough. Super performances, too, from Jeroen Krabbe and Renee Soutendijk and easily Verhoeven's best film up to his wonderfully subversive piece of sci-fi "Starship Troopers".


text:
In de loop van de tijd was deze film een en al controverse (zoals de meeste van Verhoevens projecten).
Het bevat zeer grafische doodsscènes: een parachute die niet _knal_ opengaat als het lichaam van een man op de grond ligt; een man die wordt opgegeten door een leeuw _knalt_ tanden in zijn keel; en een man die wordt overreden door een speedboot _zoem_ als een bloederig lijk in elkaar zakt.
Maar behalve bloederige scènes bevat deze film ook enkele briljante (en verbluffend mooie) scènes, gefilmd in de grijze vissersboot. 's stad, dat is Vlissingen.

Duizenden rozenknoppen vliegen over het scherm, in een enigszins irrelevant deel van de film, een mooie (heilige) vrouw die bloemen in een melkblik doet, omringd door stukken bloederig vlees en een dampende liefdesscène tussen twee mannelijke personages, op een kerkhof.

Het verhaal eindigt in een koortsachtige, maar bevredigende 10 minuten, die niet teleurstellen en je een zucht van verlichting doen slaken.
Natuurlijk komen met de pro's ook de mislukkelingen. Sommige speciale effecten zijn te overdreven en worden duidelijk gedaan om te zien hoe ver Verhoeven de bloederige factor kon doorvoeren (bijvoorbeeld de verschillende oogballen die uit hun kassen hangen). Terwijl de twee hoofdrolspelers (Jeroen Krabbé en Renée Soutendijk) er uitstekend in slagen hun personages leven in te blazen, voelt het personage Herman (gespeeld door de weinig charmante Thom Hoffman) zich enorm onderontwikkeld, waardoor hij zelfs na zijn tragische dood moeilijk in de hand te houden is.
Ik heb mijn best gedaan je een idee te geven van wat je van deze verbazingwekkende film kunt verwachten, en zoals je ziet is dat niet in woorden uit te drukken. Dus doe jezelf een lol, als je deze film ergens tegenkomt, kijk hem dan! En geniet van de unieke stijl en inhoud van dit meesterwerk.

text_en:
In it's time, this movie had controversy written all over it (like most of Verhoeven's projects).

Containing very graphic depictions death-scenes; A parachute that doesn't open *smack* guys body on the floor. A guy being eaten by a Lion *chomp* teeth in the throat. And a guy being run over by a speedboat *zoom* bloody corpse going down.

But besides gore, this flick also contains some brilliant (and stunningly beautiful) scenes, filmed in the gray fisher's town that is Vlissingen;

Thousands of rosebuds flying over the screen, in a somewhat irrelevant part of the movie, a beautiful (holy) woman putting flowers in a milk-can, surrounded by slabs of blood-dripping meat and a steamy love scene between two male characters, in a graveyard.

The story is concluded in a frantic, but fulfilling 10 minutes, that don't disappoint, and will leave you sighing a breath of relief.

Of course with the pros come the cons, Some special-effects are too over-the-top, and are obviously done to see how far Verhoeven could push the gore-factor (e.g. the several eyeballs hanging out of their sockets). Also, while the two lead actors, (Jeroen Krabbé and Renée Soutendijk), do an excellent job of breathing life into their characters, the character of Herman (portrayed by the rather un-charming Thom Hoffman) just feels enormously underdeveloped, making him hard to care for, even after his tragic death.

I've done my best to give you a slight idea of what to expect of this amazing movie, and as you can see, it's not easily summed up in words. So do yourself a favor, if you happen to find this movie somewhere, watch it ! And enjoy the unique style and substance of this masterpiece.


text:
Ik hou van Verhoeven omdat ik in zijn film geniet van een briljant pscychoseksueel verhaal dat ik al eerder heb gezien in 'Basic Instinct'. Het is echt een geweldige thriller waar ik erg van heb genoten. Het is dus duidelijk voor mij om naar een andere Verhoeven-film te kijken.
Nou ja, het is zijn vorige film voordat hij met 'Basic Instinct' kwam en daarom was ik erg nieuwsgierig naar die film en ja, de film heeft mijn hoop en verwachting vervuld.
Deze film 'The Fourth Man' is een briljant pscychoseksueel drama dat voor sommige toeschouwers een beetje ingewikkeld is. het verhaal van deze film gaat over een homoseksuele schrijver die 'Reve' heet. (Krabbe), een alcoholist die leeft volgens zijn eigen morele waarden en veel visioenen ziet die hem kunnen waarschuwen voor een toekomstig ongeluk. Na het einde van zijn lezing stelt hij een verleidelijke vrouw voor, 'Christine', die een mysterieus verleden heeft dat ze niet wil onthullen. Reve heeft seks met haar bij haar thuis, omdat ze een jongen is. De volgende ochtend ziet hij de foto van haar sexy, macho vriendje op haar tafel, degene die hij op het station heeft ontmoet. Hij is nieuwsgierig naar hem en vraagt Christine hem uit te nodigen bij haar thuis.
<0x3E><0x3E> Dat is het. Ik wil niet het hele verhaal vertellen, want het is een film van Verhoeven en het eind van de film is echt verrassend!
<0x3E><0x3E> Vooral omdat ik het personage 'Reve' leuk vind. die briljant gespeeld wordt door 'Krabbe'. Ik vind zijn acteerwerk eigenlijk wel leuk omdat ik me als homo puur vereenzelvig met zijn personage en ja, ik vind zijn charmante gezicht leuk.
<0x3E><0x3E> Ik zou meneer Verhoeven willen bedanken dat hij zo'n zwarte komedie heeft gemaakt.
<0x3E><0x3E> Ik geef deze film een 10 uit 10.

text_en:
basically, i like Verhoeven film because in his film, i enjoy a brilliant pscychosexual story that i have seen before in "Basic Instinct".it is really a wonderful thriller i enjoyed very much.so it is obviously for me to watch this another Verhoeven movie.

well, it is his previous direction before his block buster hit "Basic Instinct" and for that i was very much curious to watch that movie and yeah, the movie has fulfilled my hope and expectation.

this movie "The Fourth Man" is a brilliant pscychosexual drama which is a lit bit complex for some audiences. the story of this movie is about a gay writer named "Reve"(Krabbe), an alcoholic person who is lives by his own moral values and sees many visions that may warn him from a future accident.after the end of his lecture, he introduce a seductive woman named "Christine", who has a mysterious past she doesn't want to reveal.Reve do sex with her at her house as she is a boy.next morning, he watch her sexy, macho boyfriend's picture on her table, the person he met at the station.he is curious to meet him and tell Christine to invite him to her house.

that's it. i don't want to reveal the entire story because it is a Verhoeven movie and the end of the film is really surprising!

especially, i like the character "Reve" which is brilliantly played by "Krabbe".i basically like his acting because as a gay person i am purely identified with his character and yeah i like his charming face.

i would like thanks Mr.Verhoeven to make such a black comedy.

i rate this movie: 10 out of 10.


text: Uitgebreide, traag lopende, onderhoudende erotische thriller met veel visuele en 'blasfemische' scènes die de kijkers ongetwijfeld zullen storen. Maar het zal zelfs voor hen moeilijk zijn om de verschillende fantasierijke scènes die deze film bevat niet te waarderen, of om Krabbes eersteklas acteerprestaties te negeren. Verhoeven houdt gedurende de hele film een intrigerende ambivalentie in stand en speelt met de betekenis van de visioenen van de held. Helaas wordt alles in de laatste 5 minuten wazig en het onbevredigende einde is zeker niet zo goed als de rest van de film.

text_en: Offbeat, slow-paced, entertaining erotic thriller with many graphic and "blasphemous" scenes that will undoubtedly disturb some viewers. However, it'll be hard even for them not to appreciate the several imaginative sequences this film contains, or to ignore Krabbe's first-rate performance. Verhoeven maintains an intriguing ambivalence throughout the film, playing with the meaning of the hero's visions-omens. Unfortunately, in the last 5 minutes everything turns into a blur, and the unsatisfying ending is certainly not as good as the rest of the movie. (***)


text: Als je de samenvatting van deze film leest, zou je kunnen denken dat dit een beetje een vreemde film is, en in zekere zin is dat ook zo, want de hoofdpersoon van deze film, Gerard Reve (Jeroen Krabbé) wordt achtervolgd door visioenen en hallucinaties. De visioenen die Gerard ziet zijn allemaal (min of meer) subtiele aanwijzingen voor wat er met hem zal gebeuren als het verhaal verdergaat, en het is heel leuk voor de kijker om te proberen achter de symboliek te komen die in de film wordt gebruikt. Ondanks het gebruik van symboliek en een paar aanwijzingen voor het einde van de film, blijft de film een heel hoog niveau van opwinding behouden en wordt hij geen minuut saai. Dit is voornamelijk te danken aan de geweldige optredens van Jeroen Krabbé en Renée Soutendijk (Christine) en de geweldige regie van Paul Verhoeven. Zijn stijl van regisseren is duidelijk zichtbaar en je kunt zeggen, als je het vanuit verschillende invalshoeken bekijkt, dat 'De Vierde Man' een typische Verhoeven-film is. Het zal niet alleen typerend zijn voor mensen die bekend zijn met zijn Amerikaanse films vanwege de naaktheid en de beeldende, gewelddadige scènes, maar het zal ook typerend zijn voor mensen die bekend zijn met zijn Nederlandse films, vanwege dezelfde dingen en zijn talent om een geweldig verhaal te vertellen. Als mensen Verhoevens Amerikaanse films zien, zouden kortzichtige mensen kunnen zeggen dat hij geen talent heeft voor het vertellen van een goed verhaal en zich alleen op bloed en seks richt. Dat is wat sommige mensen denken, terwijl ik denk dat hij een zeer getalenteerde regisseur is die bij elke film een diepere boodschap probeert over te brengen. Hoewel het geen goede film is, is Hollow Man (zijn laatste Amerikaanse film) een voorbeeld van wat Verhoeven meer kan dan films met sciencefiction overspuiten en misschien zouden bedrijven hem meer moeten vertrouwen en hem meer verschillende films moeten aanbieden. Dat heeft hij nodig. Kijk alleen maar naar zijn Nederlandse films. Ze laten niet alleen zien dat hij een zekere mate van vrijheid nodig heeft, maar ze laten ook zien dat hij een opmerkelijk talent heeft. 'De Vierde Man' bracht hem een stap dichter bij Hollywood en is zeker een van zijn beste.<br />8 van de 10.

text_en:
When you read the summary of this film, you might come to think that this is something of an odd film and in some ways it is, for the primary character of this film, Gerard Reve (Jeroen Krabbé) is haunted by visions and hallucinations. The visions Gerard see are all (more or less) subtle hints to what will happen to him as the story continues and it is great fun for the viewer to try and figure out the symbolism used in the film. Despite the use of symbolism and a couple of hints to the ending of the film, the film maintains a very high level of excitement throughout and does not get boring for one minute. This is mostly due to the great performances of Jeroen Krabbé and Renée Soutendijk (Christine) and the great direction of the whole by Paul Verhoeven. His directing style is clearly visible and one can say, looking at it from different angles, that 'De Vierde Man' is a typical Verhoeven film. It will not only seem typical for people familiar with his American films because of the nudity and the graphic violent scenes, but it will also seem typical for people familiar with his Dutch films, because of the same things and his talent to tell a great story. When people watch Verhoevens American films, short sighted people might say, he has no talent in telling a good story and only focuses on blood and sex. That is what some people think, whereas I think that he is a very talented director who tries to convey a deeper message in each with each film. Although not a good film, Hollow Man (his last American film) is an example that Verhoeven can do more than science fiction splatter movies and maybe companies should trust him more and offer him more various films to helm. He needs that. Just watch his Dutch films. Not only do they show that he needs a certain amount of freedom, but they also show that he has remarkable talent. 'De Vierde Man' brought him one step closer to Hollywood and is certainly one of his best.

8 out of 10


text: De eerste keer dat ik deze film op een buitenlands filmfestival in het theater zag, vond ik hem intrigerend, fascinerend, de gevoelige biseksuele kunstenaar. Zo heel erg Europees, zo heel erg Nederlands! Ik heb hem onlangs voor een tweede keer gehuurd en moest onwillekeurig lachen om dat overwerkte thema van de gekke schrijver met een religieus-seksuele vervolgingscomplex. Beheers je! Deze man is een klaploper, leeft van de hand in de tand. Ik vermoed dat de echte reden voor zijn fantasie-nachtmerries over de'spinnenvrouw' is dat zijn schuldgevoelens toeslaan na jaren het advies van zijn moeder te hebben genegeerd om in auto's (en bed) met vreemden te stappen! Hij verdient niet alleen buitensporige bedragen (waarschijnlijk belastingvrij) aan het verzinnen van verhalen (en liegt dat hij barst van de schuldgevoelens), maar hij is ook te gierig om een knipbeurt te betalen, vandaar dat hij de eigenares van de schoonheidssalon omkoopt. En dan heeft hij ook nog het lef om te klagen over de rekening! Maar ik vermoed ook dat de wereld erg is veranderd sinds deze film is gemaakt. In alle ernst: het was vermakelijk om wat camerawerk van Jan de Bont te zien en een van Paul Verhoevens eerdere films. Hmmm, misschien is de wereld toch niet zo erg veranderd?

text_en: The first time I saw this film in the theatre at a foreign film festival, I thought it intriguing, fascinating, the sensitive bi-sexual artist. So very European, so very Dutch! I recently rented it for a second viewing and could hardly keep from laughing at that overworked theme of the mad writer with a religious-sexual orientation persecution complex. Get a grip! This guy is a freeloader, living off of society. I suspect that the real reason he is having these fantasy-nightmares about the "spiderwoman" is that his guilt complex is kicking in after year's of ignoring mother's advice about getting into cars (and bed) with strangers! Not only is he making outrageous sums of (probably taxfree) loot for making up stories (lying guilt trip) but he is too cheap to pay for a hair cut, hence he hustles the beauty salon owner. Then he has the nerve to complain about the bill! But I also suspect the world has changed alot since this film was made. On a serious note it was entertaining to see some of Jan de Bont's camera work and one of Paul Verhoeven's earlier films. Hmmm, maybe the world hasn't changed so very much after all?


text:
De Vierde Man is een af en toe surrealistische thriller die bij de meeste mensen een gevoelige snaar raakt. De hoofdpersoon van het verhaal is een biseksuele, aan alcohol verslaafde katholieke schrijver, Gerard (Krabbe), met een ernstig verwrongen gevoel voor fantasie.
Gerard is een voorbeeld van alles wat er mis is met de moderne mens. Hij is lui, lijdt aan waandenkbeelden, is niet in staat zijn driften te beheersen, bang om zich te binden aan iets wat hij niet kan waarmaken, en hij is volkomen apathisch ten aanzien van het leven in het algemeen. Zoals het personage zelf op een gegeven moment zegt, is hij een beroepsleugenaar, niet in staat zich de waarheid te herinneren.
De film begint met Gerard die droomt over spinnen die Christus opvreten en dan wakker wordt om aan de lange mars naar zijn eigen ondergang te beginnen. Hij jaagt achter een man aan (waarschijnlijk een vriend) en jaagt op een treinstation achter een andere man aan. Later, tijdens een lezing, ontmoet hij een vrouw die hem lijkt te willen helpen, of misschien heeft ze nog meer snode plannen.
Ze neemt Gerard snel in haar web op, verleidt hem met seks en geld, en heeft van allebei meer dan genoeg. Ze heeft ook nog eens
'... geheimen, als drie dode echtgenoten. Is ze eenzaam en echt op zoek naar iemand die ze kan koesteren <0xE2><0x80><0x93> of is ze een dodelijke zwarte weduwe, die Gerard naar zijn dood lokt?'
Zal Garard de vierde man zijn die ze vermoordt? De vrouw heet Christine (Soutendijk) en Verhoeven doet zijn best om je te laten raden wat ze van plan is. '
Dit is een interessante film, met veel seks en intriges. Hij lijkt op Verhoevens 'Namelijk het basisinstinct', maar hij heeft veel meer diepgang en is zeker schokkender. Er zit een hoop heel sterke homo-ondertoon in, waar sommige kijkers misschien van schrikken. Zeer aanbevolen voor fans van intelligente mensen.
'
psychologische thrillers, of voor iedereen die op zoek is naar iets heel nieuws.

text_en:
An occasionally surrealistic thriller that will push most people's buttons., the 4th Man is sure to offend anyone with a taste for the politically correct. The story's protagonist is a bisexual alcoholic Catholic writer, Gerard (Krabbe), with a seriously twisted sense of imagination. Verhoeven offers up

Gerard has an example of everything wrong with the modern man. He's shiftless, delusional, unable to control his urges, afraid to commit to

meaningful relationships, and utterly apathetic about life in general. As the character himself states at one point, he is a professional liar, unable to recall the truth.

The movie opens with Gerard dreaming of spiders consuming Christ, and then waking to begin the long march to his own destruction. He chases off

one man (a boyfriend presumably), then chases another at a train station. Later, at a lecture, he meets a woman who seems to want to help him, or

perhaps she has more nefarious plans.. She quickly captures Gerard in her web, enticing him with sex and money, having plenty of both. She's also got

secrets, like three dead husbands. Is she lonely, and genuinely looking for someone to nurture - or is she a deadly black widow, luring Gerard to his

death? Will Garard be the 4th man she kills? The woman is Christine (Soutendijk), and Verhoeven does his best to keep you guessing what she's up to.

This is an interesting movie, with a lot of sex and intrigue. It's similar to Verhoeven'sBasic instinct, but has a lot more depth, and is certainly more shocking. There's a lot of very strong gay content, which may make some viewers squirm. Highly recommended for fans of intelligent

psychological thrillers, or anyone looking for something entirely new.


text: Verschrikkelijke dromen, wilde voorgevoelens, godslastering en homoseksuele fantasieën zijn doordrenkt met Paul Verhoevens (aanvechtbaar) meesterwerk over een ware femme fatale die van haar mannen houdt en ze vervolgens vermoordt. Vervuld van bloed en af en toe ook geronnen bloed is The Fourth Man werkelijk neurotisch. Mannen springen letterlijk op als Renee haar schaar uitslaat...

text_en: Awful dreams, wild premonitions, blasphemy and homosexual fantasies permeate Paul Verhoeven's (arguable) masterpiece of a true femme fatale who loves her men then kills them. Filled with blood and occasional gore, The Fourth Man is truly neurosis inducing. Men will literally leap when Renee swings out her scissors......


text: Jerome Crabbe heeft de hoofdrol in deze film. Ik heb deze film 6 keer gezien en ik ben er nog steeds niet moe van. Deze film lijkt in sommige opzichten op Flesh Haupt Blood. Gerald Soetman is een groot schrijver. Hij heeft alle Nederlandse films van Paul Verhoeven geschreven. Paul Verhoeven is een van de grootste regisseurs. Ik heb al zijn films gezien, behalve Showgirls. Mijn moeder mag hem niet zo, maar ik ben het niet met haar eens. Ik vind al zijn films geweldig, vooral Total Recall en Basic Instinct. Jerry Goldsmith heeft een paar van zijn films gemaakt, waaronder Total Recall, Basic Instinct en Hollow Man. Ik wou dat Jerry Goldsmith nooit was gestorven. Nederlandse films zijn anders, maar nog steeds leuk.

text_en: Jerome Crabbe has the lead role in this movie. I saw this movie 6 times and I still am not tired of it. This movie is similar to Flesh + Blood in some ways. Gerald Soetman is a great writer. He wrote all of Paul Verhoeven's Dutch films. Paul Verhoeven is one of the greatest directors. I have seen all of his movies all except for Showgirls. My Mom does not like him so much but I disagree. I think all of his films are a ride to watch especially Total Recall and Basic Instinct. Jerry Goldsmith did some of his movies which include Total Recall, Basic Instinct and Hollow Man. I wish Jerry Goldsmith never died. Dutch films are different but still enjoyable.


text: Vrienden, films als 'La Beindete' (ook wel 'Het Beest' of 'O Monstro' genoemd) kunnen alleen op het oude continent gemaakt worden, in deze film zien we alles: smerige seks met paarden, nymfomane soort van gorilla's, zintuiglijke waarnemingen, enzovoort, enzovoort, enzovoort... In de tegenwoordig serieuze termen, is het een allegorie, dat mannen soms bestiaal, diepgeworteld en wreed kunnen zijn, toont Walerian Borowczyk (de regisseur) ons het verlies van onschuld, seksueel geweld, verkrachting en wreedheid. Het is een verbazingwekkende filmervaring, bizar en vol groteske scènes. Voor alle fans van Europese schokkende uitbuiting kan ik deze film aanbevelen. Als je van deze houdt, kan ik hem aanbevelen: 'Orloff tegen de Onzichtbare Man' en 'Veranderde Staten'.

text_en: Now my friends, films like "La Bête" (aka "The Beast" or "O Monstro")only can be done in the old continent :),in this film we see all: horses dirty sex, nymphomaniac kind off gorilla, non sense dialogs, etc, etc, etc... In the serious terms now,its an allegory, that men sometimes could be bestial, visceral and brutal,Walerian Borowczyk (the director) shows us the loss of innocence, sexual violence, rape and brutality. Its a astonishing cinematic experience, bizarre and full of grotesque scenes. For all fans of European shocking exploitation, i recommend this film.If you like this one i recommend: "Orloff Against the Invisible Man" and "Alterated States".


text: Voor iedereen die alleen de prachtig geanimeerde versie van 'Beauty & the Beast' van Disney Productions heeft gezien, of zelfs Jean Cocteaus surrealistische sprookjesvisie, zal deze Franse (maar met een Poolse regisseur) versie uit 1975 nogal schokkend zijn. Het verhaal gaat over een Franse familie van in verval geraakte aristocratie die trouwt met een Engelse familie van stand. De hoofdmoot van het verhaal is dat de bruidegom een oude vloek over de familie uitspreekt. De film bevat ook veel flashbacks (waarschijnlijk) die deze familievloek verklaren. Vanaf de openingstitels tot aan het einde is het een bijna non-stop erotische kermisattractie, met een zeer expliciete & grafische seksuele inhoud (vandaar dat de film in de Verenigde Staten een X-rating heeft). De film zal je waarschijnlijk doen denken aan een van Bunuels uitstapjes naar een soortgelijke situatie. Als je van echt bizarre films houdt en je niet stoort aan 'taboe'-materiaal, dan kan deze film je misschien op andere gedachten brengen.

text_en: For anyone who has only seen Disney Productions beautifully animated version of 'Beauty & The Beast', or even Jean Cocteau's surreal fairy tale vision will be quite taken aback by this 1975 French (but with a director from Poland) version. The plot concerns a French family of fading aristocracy that is marrying into a well to do English family. The major catch is that the bridegroom is carrying an ancient curse on the family. The film also includes many flashback sequences (potentially) explaining this family curse. From the opening credits, to the very end, it's a nearly non stop erotic fun house ride, with some VERY explicit & graphic sexual content (hence the film's X rating in the U.S. in it's initial run,which is now unrated). The film's somewhat contemptuous sentiment at the ruling class will probably remind one of Bunuel's flights into similar territory. If you have a taste for the truly bizarre, and are not offended by "taboo" material, then this film may just scratch that itch for you.


text:
Ongeacht de persoonlijke mening die men mag hebben over het groteske en toch prachtige juweel 'La beindete' van Walerian Borowczyk uit 1975, moet men toegeven dat dit bizarre juweel een absoluut unieke filmervaring is. Het erotische sprookje van Borowczyk werd in verschillende landen lange tijd verboden, en het is heel duidelijk waarom dit controversiële juweel ten prooi viel aan domme filmcensoren. 'La beindete' is een fascinerende mengeling van intense en mooie sprookjesachtige sfeer, heel expliciete erotiek en oprechte vreemdheid die dapper weigert enig compromis te accepteren. Het feit dat beestachtigheid (of iets dergelijks) een van de centrale thema's van de film is, heeft de censoren zeker niet geholpen, maar het maakte het zeer controversieel en daardoor bekend bij een breder publiek.

Pierre de l'Esperance (Guy Tréjan), hoofd van een Franse aristocratische familie, heeft het zo geregeld dat zijn enigszins demente zoon Mathurin (Pierre Benedetti) met Lucy Broadhurst (Lisbeth Hummel) kan trouwen, de jonge en mooie dochter van een rijke Engelse familie. Door een oude vloek is Mathurins oom (Marcel Dalió) fel tegen het huwelijk gekant. Als Lucy en haar moeder op het Franse landgoed arriveren, wordt Lucy onmiddellijk gefascineerd door een portret van de achttiende-eeuwse voorouder Romilda (Sirpa Lane) en door een oud boek met bizarre tekeningen. Het verhaal daalt al snel af naar een bizarre seksuele koortsdroom... Zonder al te veel te verklappen kan ik zeggen dat fans van uitzonderlijke cinema deze film niet mogen missen. Ongetwijfeld is het ook verbluffend mooi van stijl, decor en film. De koortsdroom-achtige sfeer is aanwezig, zowel binnen als buiten de droomsequenties. Het landgoed in het bos en het imposante familiehuis vormen een schitterende omgeving, en de prachtige decors en de ongelooflijke film zorgen voor een overweldigende sfeer voor dit groteske verhaal. De zeer expliciete seksualiteit varieert van erotisch (elegante vrouwelijke naaktheid, betoverende actrices) tot ernstig gestoord en zelfs enigszins walgelijk (close-ups van de genitaliën van paarden tijdens de geslachtsgemeenschap...); in beide gevallen zal het niet snel worden vergeten. De hele cast van 'La beindete' is fantastisch en alle betrokkenen leveren geweldige prestaties met excentrieke personages (waarvan sommige ernstig gestoord zijn). De film profiteert van een uitzonderlijk mooie cast, of het nu gaat om Lisbeth Hummel in de hoofdrol, de Finse actrice Sirpa Lane (die in 1999 helaas aan Aids is overleden) als de voorouder in de droomsequenties, of de relatief onbekende maar bijzonder betoverende actrice Pascale Rivault, die de aristocratische dochter speelt die elke gelegenheid aangrijpt om seks te hebben met een zwarte bediende in een kast.
Ik geef met opzet geen volledige beschrijving van de belangrijkste delen van de plot, want die moet je gewoon zien om ze te kunnen geloven. Sommige scènes behoren tot de meest bizarre die ooit op film zijn vastgelegd, waaronder de scènes met het 'beest'. Een kop thee, maar zeer aanbevolen voor liefhebbers van controversiële en ongebruikelijke cinema. Een waar cultobject!

text_en:
Regardless of what personal opinion one may have of Walerian Borowczyk grotesque yet beautiful gem "La bête" of 1975, one has to admit that this bizarre gem is an absolutely unique cinematic experience. Borowczyk erotic fairy tale was banned in several countries for a long time, and it is quite obvious why this controversial gem fell victim to stuporous film censors. "La bête" is a fascinating blend of intense and beautiful fairy-tale-like atmosphere, quite explicit eroticism and genuine weirdness that bravely refuses to take any compromise. The fact that beastiality (of sorts) is one of the film's central themes did certainly not help it with the censors, but it made it highly controversial and therefore known to a wider audience.

Pierre de l'Esperance (Guy Tréjan), the head of a French aristocratic family, has arranged for his somewhat demented son Mathurin (Pierre Benedetti) to marry Lucy Broadhurst (Lisbeth Hummel), the young and beautiful daughter of a wealthy English family. Due to an old curse, Mathurin's uncle (Marcel Dalió) is strictly against the wedding. When Lucy and her mother arrive at the French estate, Lucy immediately gets fascinated with a portrait of the 18th century ancestor Romilda (Sirpa Lane), and with an old book depicting bizarre drawings. The story soon descends into a bizarre sexual fever-dream... Without giving away too much, I can say that fans of exceptional cinema should not consider missing this film. As bizarre as it is, "La bête" is doubtlessly also stunningly beautiful in style, settings and cinematography. The fever-dream-like atmosphere is present within- and out of dream-sequences. The forest estate and the imposing family mansion are magnificent settings, and the beautiful score and incredible cinematography build an overwhelming atmosphere for this grotesque tale. The very explicit sexuality ranges from erotic (elegant female nudity, ravishing actresses) to seriously demented and even somewhat disgusting (close-ups on horses' genitalia while having intercourse,...); in either case it is not likely to be forgotten. The entire cast of "La bête" is fantastic and all involved deliver great performances in eccentric characters (some of which are seriously demented). The film profits from an exceptionally beautiful cast, be it Lisbeth Hummel in the lead, Finnish actress Sirpa Lane (who sadly died of Aids in 1999) as the ancestor in the dream-sequences, or the relatively unknown but particularly ravishing actress Pascale Rivault, who plays the aristocratic daughter who takes ever opportunity to have sex with a black servant in a cupboard.

I am intentionally not giving a full description of the most important parts of the plot as they simply have to be seen to be believed. Some scenes are among the most bizarre ever caught on film, the scenes with the eponymous 'beast' definitely being among them. Certainly not everybody's cup of tea, but very highly recommended to fans of controversial and unusual cinema. A true cult gem!


text: Een goede film, heel jaren zeventig, je kunt niet veel verwachten van een film als deze, Sirpa Lane is een actrice van erotische films, een mooi lichaam maar niets buitengewoons voor een pornografische actrice, maar in de jaren zeventig werd een klein lichaam getypeerd door kleine borsten en eenvoudige erotiek. Tegenwoordig wordt er niet veel van deze films gevraagd, de wereld is ongelooflijk veranderd. De plot is eenvoudig en de acteurs niet uitzonderlijk. En de brunette heeft een enkel lichaam, heeft een borst die iets groter is. Wees tevreden. Papaja is ook niet geweldig maar deze films hebben tenminste een zekere charme... Download ze nog eens maar wie weet wat je voor ze verzwijgt.

text_en: Good movie, very 70s, you can not expect much from a film like this,, Sirpa Lane is an actress of erotic films, a nice body but nothing exceptional savant to a pornographic actress from the body disappears, but the '70s were characterized a small breasts and a simple eroticism. Not demand a lot from these films are light years away from the movies today, the world has changed incredibly. The plot is simple and the actors not extraordinary. And the brunette actress has a single body, has one breast slightly bigger. Be satisfied. Papaya also is not great but at least these films have a certain charm ... Download them again but then again who knows what you pretend not to them.


text:
Ik heb deze film in 1975 in een Londense bioscoop gezien en heb hem sindsdien niet meer gezien. Ik vond hem hilarisch. Ik hield van de originaliteit ervan. Het komt zelden voor dat iemand een film als deze maakt <0xE2><0x80><0x93> en hij is ook triest.
Wat ik bedoel is dit: ik heb eens een boek gelezen dat The Black Hotel heette <0xE2><0x80><0x93> en als filmfan 'zie' ik boeken altijd als films. Ze 'aanpassen', weet je wel? Maar toen ik het las, dacht ik: nou, dit zou een geweldige film worden <0xE2><0x80><0x93> maar natuurlijk zou hij moeten worden 'aangepast' <0xE2><0x80><0x93> op zo'n manier dat hij weinig met het boek te maken zou hebben.
Maar toen dacht ik: waarom? Natuurlijk, het zou nooit op zondagmiddag op de televisie te zien zijn, maar als het in bioscopen voor abonnees zou worden vertoond, wie weet wat er dan te zien zou zijn, waar is dan de HARM? Verdomme, mijn burgerlijke vrijheden werden hier verpletterd. Een regisseur zou in staat moeten zijn een letterlijke filmversie van 'The Black Hotel' te maken.
In een ideale wereld zou de censuur van films voor volwassenen niet bestaan. Maar helaas, hoewel ik accepteer dat een dergelijke vrijheid bij volwassenen onschuldig zou kunnen zijn, zouden er altijd mensen zijn die niet de redelijkheid zouden hebben om onderscheid te maken tussen fantasie en werkelijkheid, en die ertoe zouden kunnen worden aangezet om slechte daden te begaan.
Maar het is moeilijk te zien hoe 'La Bete' in die categorie valt. Toen de film in Engeland in première ging, wees de Britse censuur de film onmiddellijk af. Ondanks de ontspanning in 1969 op het gebied van naaktheid, gezien het theoretische thema van bestialiteit in de film, zou hij, als de censuur ook maar iets van de film had toegelaten, op maandag op zoek zijn gegaan naar een nieuwe baan.
Maar... in die tijd was er een alternatief. De G.L.C. Dit was een plaatselijk gemeentebestuur met een afdeling die de macht had om een film alleen voor Londen door te laten gaan, waar men vond dat het publiek 'opzichtiger' was dan de mensen die in de rimboe woonden.
De film werd naar behoren ingeleverd en toegelaten. Later bleek echter dat de 'raad' slechts uit vier mensen bestond <0xE2><0x80><0x93> drie die stemden, plus een 'voorzitter'. En op die dag was een van de kiezers ziek. En dus gingen de twee overgebleven kiezers en de voorzitter 'La Bete' bekijken.
Een van die kiezers dacht, net als ik, dat de film hilarisch was en dat niemand er een slechte daad in zou zien. De ander had geen fantasie en vond het gewoon een walgelijke film. En de voorzitter begreep het niet, dus besloot hij zich aan de kant van VRIJHEID te scharen.
Toen de ontbrekende kiezer de film eindelijk zag, vond ook hij het walgelijk, maar het was te laat! De film had zijn 'X-London'-certificaat gekregen en kreeg gemengde reacties. Kort daarna werd de filmcensuurcommissie van G.L.C. opgeheven! 'Maar ik ben er blij om. Het is geweldig! Als je het nog niet hebt gezien, moet je dat doen. Het is fantastisch, en als zodanig veel minder verontrustend dan de meeste dingen die je tegenwoordig op het nieuws ziet...'

text_en:
I saw this film in a London cinema in 1975 and have not seen it since. I found it hilarious. I loved it's originality. It's rare that someone MAKES a movie like this - and it's sad too.

What I mean is, I once read a book called "The Black Hotel" - and as a film-fan, I always "picture" books as films. Kinda "adapt" them, you know? But as I read it, I thought, well, this would make a great movie - but of course it would have to be "adapted" - to the point where it would bear little relationship to the book.

But then I thought, well WHY? Sure, it could never be shown on Sunday afternoon TV, but provided it were shown in cinemas to ADULTS, who knew what it contained, where's the HARM? Dammit, my civil liberties were being crushed here. A director SHOULD be able to make a literal film adaptation of "The Black Hotel".

In an ideal World, censorship of films for adults should not EXIST. But sadly, whilst I accept that with INTELLIGENT adults, such freedom might be harmless, there would always be those who would lack the rationality to differentiate between fantasy and reality, and who might be spurred on to commit foul deeds.

However, it's hard to see how "La Bete" falls into that category.

On it's appearance in England, the British censor dismissed it out of hand. Despite the '69 relaxation on nudity, given the film's theoretical theme of bestiality, had the censor passed ANY of it, he'd have been looking for a new job on Monday.

BUT... in those days, there was an alternative. The G.L.C. This was a local town council with a department who had the power to pass a film just for London, where it was deemed audiences were more "sopisticated" than those who lived out in the sticks.

The film was duly submitted and PASSED. However, it later emerged that the "board" consisted of just four people - three who voted, plus a "chairman". And on the day, one of the voters was off sick. Thus the remaining two voters and the chairman sat down to view "La Bete".

One of said voters thought, like me, that the film was hilarious and hardly likely to encourage foul deeds by ANYONE. The other lacked imagination and simply thought the piece disgusting. And the chairman didn't understand it, so decided to err on the side of FREEDOM.

When the missing voter finally saw the film, they too thought it disgusting, but it was TOO LATE! The film had received its "X-London" certificate and opened to mixed reaction. The G.L.C. film censorship board was disbanded soon after! Thus "La Bete" only opened in London by what could best be termed a FLUKE! But I'm glad it was. It's GREAT! If you haven't seen it, DO so. It's a FANTASY, and as such, it's far less disturbing than most things you see on the news these days...


text: Deze film is gewoonweg ongelooflijk! Ik had iets heel anders verwacht van de film die ik in werkelijkheid heb gezien. Maar hij is zeer verhelderend in die zin dat hij de agressieve aard van de menselijke seksualiteit toont en het verband met dierlijk gedrag. Ik waarschuw degenen onder de lezers van dit artikel die zich snel beledigd voelen door een inhoud die al te seksueel is, want de expliciete seksuele aard van deze film voelt aan als een soort pornografie met een hoge dunk van zichzelf. Er zit zelfs een scène in die heel dicht bij verkrachting komt.<br />Intussen stel ik met klem voor dit zeldzame werk van'seksuele kunst' te gaan zien. Elke minuut van de film ademt, tussen haakjes, de seksuele geest van de jaren zeventig. Men moet niet vergeten hoe de tijden veranderd zijn! Gaat u maar kijken! Het is uw geld en uw tijd waard!

text_en:
This movie is simply incredible! I had expected something quite different form the film that I actually saw. However, it is very insightful in that it shows the aggressive nature of human sexuality and its linkage with animal behavior. Let me warn those among the readers of this article who are easily offended by content that is all too sexual, for the explicit sexual nature of this film feels like a high-brow sort of pornography. It even features a scene that comes extremely close to rape.

Meanwhile, I strongly suggest seeing this rare work of "sexual art". Every minute of the picture breathes the sexual spirit of the seventies, by the way. One should not forget how times have changed!

Go see it! It´s worth your money and time!


text:
Vreemd erotische gotische griezelfilm die door Hammer House of Horror-fans over de hele wereld geliefd zal zijn. Lijkt een interessante invalshoek voor _Beauty and the Beast_. Het is beslist de moeite waard om ernaar te kijken en verrassend goed gespeeld als je rekening houdt met het genre en het tijdperk.
Corsets, kastelen, bronstige paarden, dolende monsters van imitatiebont in de bossen, het bewijs dat niemand in de jaren zeventig een Braziliaan had, en meer lichaamsvloeistoffen dan je met je ogen kunt knipperen, wat wil je nog meer?!
Het heeft mijn zondagmiddag beslist opgevrolijkt!

text_en:
Strangely erotic schlock Gothic horror that will be loved by Hammer House of Horror fans the world over. Appears to be an interesting take on "Beauty and the Beast". It is definitely worth a look and surprisingly well acted when taking into consideration the genre and era.

Corsets, castles, rutting horses, rampaging faux fur monsters in the woods, proof that no-one had a Brazilian in the 70's, and more bodily fluids than you can shake a stick at, what more could you possibly want?!

It certainly brightened my Sunday afternoon!


text: Er valt niet veel over te zeggen, behalve dat het te maken heeft met een zelden aangesneden onderwerp in beestachtige films. Ik begrijp waarom deze film zo lang verboden is geweest, de onderwerpen die in de film aan de orde komen zijn nog steeds een klein taboe voor het grootste deel van de wereld en zullen zeggen dat de erotiek in de film terecht is en past bij de sfeer van de film. Het is een goede film die goed geacteerd is en een doel dient... de kijker te choqueren en grenzen te overschrijden die we in films niet vaak zien. Ik kwam deze film op het net tegen en dacht dat ik hem zou kunnen bekijken. Ik genoot van de film omdat hij zowel provocerend als een beetje erotisch werd gevonden. Iets wat je tegenwoordig niet vaak meer in films ziet.

text_en: this one is out there. Not much to say about it except that it deals with a rarely touched topic in films of beastiality. I can see why this film was banned for so long, the topics dealt within the film are still a little taboo for most of the world will say the eroticism in the film is well deserved and fits in with the mood of the film. It's a good film that is well acted and serves a purpose ...to shock the viewer and cross boundaries that we don't see to often in films. I came across this film on the net that I thought I might check out. I enjoyed the film as it is thought provoking and somewhat erotic at the same time. Something you don't rarely see in films today.


text:
Ik moet zeggen dat ik dacht dat ik alles al had gezien. Ik ben een ontzettend blasé filmfanaat. Deze film schokte me absoluut niet. Dat stadium ben ik allang voorbij. Maar hij bracht me wel naar bepaalde emotionele plekken waarvan ik niet wist dat ik ze kon bereiken. Ik had geen idee dat ik ooit het idee van beestachtigheid erotisch zou kunnen vinden. Nooit nooit nooit. Nooit. Nooit. Maar het is hem gelukt. Dat moet ik de regisseur nageven. Hij heeft het voor elkaar gekregen.
De eerste 40 minuten is deze film ontzettend saai. We beginnen met heel expliciete beelden van twee paarden die seks hebben. Na vijf minuten begon ik me af te vragen of het geen vergissing was geweest om deze film te kopen. Dan praat een oude man in een rolstoel met een andere oude man over twee mensen die gaan trouwen. Dan scheert een zenuwachtige man zich. Dan zien we (kort) een lekker wijf dat het doet met een butler (maar dit is heel kort). Op dat moment zat ik de film hardop te vervloeken terwijl ik wakker probeerde te blijven. Sterker nog, ik viel rond de veertig minuten in slaap en dwong mezelf hem de volgende avond af te maken.
Eindelijk krijgen we het goede materiaal als een meisje (wie weet wie ze is, of wie wie dan ook is in deze film) droomt over een meisje uit de Victoriaanse tijd dat wordt aangevallen door een beest-ding in het bos. De scène gaat nog een hele tijd door en is eigenlijk het vlees (heh-heh) van het hele verhaal. Het is prachtig gefilmd, voortreffelijk bewerkt, en de film brengt de boodschap over. Ze proberen de plot aan het eind af te ronden en dat is eigenlijk wel logisch, maar eigenlijk ook niet. Nou ja. Ik zou deze film zeker aanbevelen. De eerste 40 minuten maakten dat ik mezelf (en mijn tv) wilde neerschieten, maar de laatste 50 minuten maken dat helemaal goed.

text_en:
I must say, I thought I had seen it all. I am an extremely jaded movie buff. This movie didn't shock me, by any means. I'm way past that point. But it did take me to certain emotional places I didn't know I could go to. I had no idea I could ever find (ick) the idea of beastiality erotic. Never never never. Ever. Ever. But there you go. He did it. I have to give the director credit. He pulled it off.

For the first 40 minutes this movie is a TOTAL bore. We start off with some very explicit footage of two horses having sex. After five minutes of this I started wondering if buying this movie wasn't a mistake. Then an old guy in a wheelchair talks to some other old guy about two people getting married. Then some nervous guy shaves. Then we see (briefly) a hot chick getting it on with a butler (but this is very brief). At this point I was cursing the movie out loud while trying to stay awake. In fact, I fell asleep at about the 40 minute mark and forced myself to finish it the next night.

We finally get the good stuff when a girl (who knows who she is, or who anyone is in this movie) has a dream about a Victorian-era gal being ravaged by a beast-thing in the forest. The scene goes on for quite some time and is really the meat (heh-heh) of the whole deal. It's beautifully shot, superbly edited, and does deliver the goods. They do try to wrap up the plot at the end and it sort of makes sense but sort of doesn't either. Oh well. I would definitely recommend this film. The first 40 minutes made me want to shoot myself (and my TV) but the last 50 minutes totally redeems it.


text: Wauw. Eh... nou... wauw! Ik zal maar beginnen met de plot. Een verloofde vrouw (Lucy) arriveert bij haar familie in Frankrijk, bij haar echtgenoot (Mathurin), waar ze wachten op de komst van de bisschop of kardinaal of iemand van de katholieke kerk om met hen te trouwen (om een testament te bekrachtigen). Tijdens het wachten hoort de jonge Lucy over een legende over een Beest dat eeuwen geleden over het terrein zwierf. Die avond in bed begint ze te fantaseren over het Beest en zijn verkrachting-met-toestemming-vervolgens-afspraakje met de voormalige vrouw des huizes. Dan wordt het interessant! De plot is eigenlijk nogal mager (en het lijkt midden in de film een hele tijd te duren), maar de filmmaker beloont (? Degenen die het volhouden met een schokkende en hilarische finale.<br />Deze film is niet voor iedereen. Als je op zoek bent naar een geweldige film, kijk dan elders. Als je op zoek bent naar een fantastische film over bestialiteit (die bijna een meelevende blik op het onderwerp werpt), dan is deze film voor jou! (Als je een zwakke maag hebt, moet je niet bang zijn voor deze film. Afgezien van een of andere actiescène in het begin, zijn de 'daden' behoorlijk cartoonachtig, IMO).

text_en:
Wow. Uhm...well...wow! I guess I'll start with the plot. A betrothed woman (Lucy) arrives at the family home of her would be husband (Mathurin) in France, where they are awaiting the arrival of the Bishop or Cardinal or someone in the Catholic Church to marry them (to satisfy a will.) While waiting, young Lucy learns about a legend of a Beast who roamed the grounds centuries before. In bed that night, she begins fantasizing about the Beast and his rape-turned-consensual tryst with the former lady of the house. That's where it gets interesting! The plot is really pretty thin (and it seems to drag on for quite a while in the middle of the flick), but the filmmaker rewards (?) those who stick it out with a shocking and hilarious finale.

This movie isn't for everyone. If you're looking for great cinema, look elsewhere. If you're looking for a far-out movie about bestiality (that almost casts a sympathetic glance over the subject) this movie is for you! (If you have a weak stomach, don't be afraid of this one. Outside of some horse-on-horse action at the beginning, the 'deeds' are pretty cartoonish, IMO)


text: Als je was geboren rond de tijd dat deze film was voltooid, en net zo'n ruimdenkend gezin had als ik, weet ik zeker dat je in het begin van de jaren tachtig voor het eerst werd geconfronteerd met je ouders die naar pornofilms of extreme pornofilms zaten te kijken. Je weet wel, niet 100% pornografisch, maar eerder een alchemistisch mengsel van drama en pornografie, of dat je hun collectie binnenglipte en de plastic rechthoek van zo'n film in een grote videorecorder stopte die ze een vhs noemden. Je moest heel stil en ninjaachtig zijn, maar toch een lichte hartstilstand krijgen als er enorme popgeluiden werden gemaakt als je op de tabletachtige knoppen drukte, uit angst dat je werd ontdekt. Hoe het ook zij, zulke films werden naar je achterhoofd gestuurd, wachtend en wachtend tot ze werden herenigd met dergelijke visuele 'kunst'. Het hoeft geen betoog dat deze film past in de eerder genoemde beschrijving tot een 'T'. Veel mensen zullen commentaar leveren op het extreme seksuele karakter van de film, maar misschien omdat ik ongevoelig ben geworden, ben ik meer verontrust door de subtiliteiten. Sprak de schepper tot ons op een dieper niveau van menselijke vleselijke lusten en of wat als een echte gruwel kan worden beschouwd, interraciale relaties, masturbatie in bed, voyeurisme, of zou het wanhoop om sociale status tot op het moordpunt kunnen zijn, pedofilie/homoseksualiteit of de onderdrukte seksuele aard van sociale elitaire vrouwen in Frankrijk in de achttiende eeuw? Wie zal het zeggen, maar ondanks de heer Borowcyk' Omdat zijn voorliefde voor levendige, rauwe seksualiteit de 'norm' voor zijn werk is, zou ik zeggen dat deze film inderdaad op een dieper niveau tot de kijker spreekt over bestiale vleselijke lusten. Toen ik dit eenmaal wist, werd het verhaal veel interessanter dan de duizelingwekkende schokwaarde en daarom is het de moeite waard om het na te trekken.

text_en: If you were born around the time this movie was finished, and had a liberal/open minded household that I had, I'm sure during the early 80's you'd be first introduced to walking in on your parents watching dirty movies or extreme dirty movies. You know, not 100% pornographic but rather an alchemical mixture of actual drama and pornography, or that you'd sneak into their collection and pop in the plastic rectangle representation of such a film in a big dookie machine called a VHS. You had to be very quiet and ninja like but still having minor heart failure when huge pop noises were made when pressing the tablet-like buttons out of fear of being discovered. Whatever the case, such films were sent into the back of your mind, waiting and waiting to be reunited with such visual "art". Needless to say, this movie fits into the aforementioned description to a "T". Many people will comment on the extreme sexual nature of the film but perhaps due to me being desensitized, I am more disturbed by the subtleties. Was the creator speaking to us on deeper levels of human carnality and or what could be considered a true abomination, interracial relations, bed frame masturbation, voyeurism, or could it be desperation for social status to the point of murder, pedophilia/homosexuality, or the repressed sexual nature of social elitist females in 18th century France? Who can say, but despite Mr. Borowcyzk's taste for vivid, raw sexuality being the "norm" for his works, I'd say that indeed this movie does speak to the viewer on a deeper level concerning bestial carnality. Once I have learned this, the story became much more interesting beyond the giddiness of shock value and there fore, it is well worth checking out.


text: Ik neem aan dat dit een soort herziening of update is van _Beauty and the Beast_, maar ik kan niet zeggen dat ik ooit een film heb gezien die begon met een paar minuten levendige paardenseks. Wauw. Hoe dan ook, het schijnt dat een jonge vrouw en haar... tante? Naar een kasteel in Frankrijk zijn gereisd waar de vrouw gaat trouwen met de zoon van de kasteeleigenaar, die de man is die ervoor zorgt dat de paarden hun hoogtepunt bereiken. Het schijnt dat er in dat gebied legenden bestaan over een beest dat nogal, eh, dartel was, zou je kunnen zeggen, met de dames, of in elk geval één in het bijzonder. In dat opzicht zitten allerlei verwijzingen verstopt, maar elke keer dat de binnenkort blozende jonge bruid er een in haar nieuwsgierige handjes krijgt, onttrekt de vader van de bruidegom het aan haar blik. Hoe dan ook, de jonge bruid-in-spé gaat naar boven om te slapen terwijl de familie wacht tot er een kardinaal op de bruiloft verschijnt (een familielid, neem ik aan) en terwijl ze droomt, droomt ze van een beest in het bos dat zich aan haar vergrijpt. Het effect hiervan laat iets te wensen over, en elke poging tot erotiek (niet dat ik daar veel van weet) wordt min of meer belachelijk gemaakt, vooral wanneer bepaalde uitstulpingen ongeveer net zo realistisch lijken als een bedstijl of een honkbalknuppel. Dit heeft een nogal vreemd en abrupt einde, met een vreemd eind, zonder echt aanwijzingen of iets wat erop wijst, maar het was wel passend en zeker niet wat ik had verwacht. Ik weet het niet, dit is een beetje moeilijk om door te komen, maar het heeft zijn momenten en het is absoluut vreemd.

text_en: I guess this is meant to be a sort of reworking or updating of "Beauty and the Beast", but I can't say I've ever watched a movie that began with several minutes of graphic horse sex. Wow. Anyway it seems that a young woman and her..aunt? Have traveled to this castle in France where the woman is to be married to the son of the castle owner, who is the man who takes care of making sure the horses get their rocks off. It seems that there are legends in that area of a beast that was rather, uh, frisky, I guess you could say, with the ladies, or at least, one in particular. There are all kinds of references tucked away in that regard but every time the soon-to-be-blushing young bride gets her curious little hands on one the groom's father removes it from her sight. Anyway, the young bride-to-be goes upstairs to sleep while the family is waiting for a Cardinal to show up to the wedding (a family member, I guess) and as she dreams she dreams of a beast in the woods that has its way with her. The effects in this leave a little to be desired, and any attempt at eroticism (not that I know much about that) is kind of rendered laughable, especially when certain featured appendages appear about as realistic as a bed post or a baseball bat. This has a rather strange and abrupt, yet twist ending, with not really any clues or much build up to it, but it was kind of fitting and definitely not what I expected. I don't know, this is kind of a tough one to get through but it has its moments and is definitely weird. 7 out of 10.


text:
Dit is een film die de vrouwelijke seksualiteit onderzoekt op een manier die niet zo vaak wordt gebruikt. Bijna elke andere film met dit soort seksuele scènes wordt beoordeeld als X en wordt dus beschouwd als een pornografische film. Dit is een soort romantische griezelfilm, gecombineerd met de 'eigen bevrediging' van de vrouwen.
Een heel goede film!
Een heel goede film!

text_en:
This is a film exploring the female sexuality in a way not so often used. Almost every other film with this kind of sexual scenes always becomes rated X, and so seen as a pornographic movie. Here is a kind of romantic horror story combined with the females "own satisfaction" need.

A very good film!


text: Hayao Miyazaki heeft geen gelijke als het gaat om het gebruik van met de hand getekende animatie als vorm van verhalen vertellen, maar toch wordt hij vaak vergeleken met Walt Disney. Dat is zo ontzettend oneerlijk, want als je naar Miyazaki's films kijkt, wordt duidelijk dat hij de beste kunstenaar is. Hij heeft echt de gave om volwassenen en kinderen te betoveren, en Laputa is inderdaad een adembenemende rit.<br />Maar waar moet ik beginnen met het beschrijven van een film die zo magisch en adembenemend is? Miyazaki's werk blijft me verbazen. Laputa is een groots avontuur en ik vraag me af hoe een film zo vol details en verbeeldingskracht kan zijn. Stel jezelf de volgende vraag: als je een kind bent dat droomt van een avontuur dat zo groots van omvang en zo magisch is, hoe zou het dan zijn? Het antwoord zou zijn dat je jezelf in een stoel zou vastbinden en naar Laputa kijken, want het is echt een kinderdroom die werkelijkheid wordt. Elke minuut van de film is rijk en boeiend... van de achtervolging van de trein tot de verbijsterende scènes in de lucht... en tot de wonderbaarlijke aanblik van het zwevende kasteel zelf. Om nog maar te zwijgen van de uitstekende score van Joe Hisaishi! Alles wat je ooit uit een avonturenfilm zou willen hebben, is hier te vinden.

text_en:
Hayao Miyazaki has no equal when it comes to using hand-drawn animation as a form of storytelling, yet often he is being compared to Walt Disney. That is just so unfair, because it becomes apparent by watching Miyazaki's films that he is the superior artist. He really has a gift of thrilling both grownups and children, and Laputa is indeed one awesome ride.

But where can I begin to describe a movie so magical and breathtaking! Miyazaki's works have never cease to amaze me. Laputa is an adventure of a grand scale and I wonder how a film can be so packed with details and imagination. Ask yourself this question: if you are a kid dreaming of an adventure so grand in scope and so magical, what would it be like? The answer would be to strap yourself in some seat and watch Laputa, because it's truly a childhood fantasy come true. Every minute of the movie is rich and engrossing ... from the train chase to the amazing air-flying sequences... and to the wonderous sight of the floating castle itself. Not to mention the excellent score by Joe Hisaishi! Everything you ever possibly want from an adventure movie is here.


text:
Ik heb zo'n beetje alle films van Miyazaki gezien, en ze zijn allemaal mooi en boeiend. Maar deze steekt boven de rest uit. Ik was helemaal onder de indruk van deze film!
Ik werd verliefd op Pazu en Sheeta, en op hun lieve, zorgzame vriendschap. Zij maakten de film voor mij. Natuurlijk is de animatie ook schitterend en de muziek vat de gevoelens in de film perfect samen. Maar de personages zijn het stralende middelpunt van deze film: ze zijn zo goed ontwikkeld en zo vol persoonlijkheid.
Laat ik het even verduidelijken: ik heb het eigenlijk over de Japanse versie van de film (met Engelse ondertiteling). Hoewel de Engelse versie goed is (voornamelijk), valt hij in het niet bij de oorspronkelijke taalversie. De stemmen zijn beter, de dialoog, alles. Daarom stel ik voor de film te zien (en te horen) zoals hij oorspronkelijk was.

text_en:
I have seen just about all of Miyazaki's films, and they are all beautiful and captivating. But this one rises above the rest. This movie totally impressed me!

I fell in love with Pazu and Sheeta, and their sweet, caring friendship. They were what made the movie for me. Of course, the animation is also superb and the music captures the feelings in the film perfectly. But the characters are the shining point in this movie: they are so well developed and full of personality.

Now, let me clarify: I'm really talking about the Japanese version of the movie (with English subs). While the English dub is good (mostly), it simply pales in comparison to the original language version. The voices are better, the dialogue, everything. So I suggest seeing (and hearing) the movie the way it originally was.


text:
Dit is een van de beste geanimeerde familiefilms aller tijden. Bovendien zijn vrijwel alle serieuze rivalen voor deze titel afkomstig uit dezelfde creatieve geest van Hiyao Miyazaki en zijn Studio Ghibli. Andere grote films zijn onder meer 'My Neighbor Totoro' en 'Kikki's Delivery Service'. 'Geanimeerd weg' is heel goed, maar een beetje te eng voor een familiefilm <0xE2><0x80><0x93> beter voor tieners en volwassenen. Het enige wat 'Laputa: Kasteel in de lucht' onderscheidt van andere Miyazaki-films is dat het veel meer een met spanning gevuld avontuur is.
Waarom is deze film zo goed? Omdat het een compleet pakket is: de animatie is heel De meeste Japanse animatiefilms zijn fantasievol, maar beslist duister, cynisch of gewelddadig; en de animatie zelf is vaak schokkerig, gestileerd en kinderlijk. Geen van deze problemen zijn de oorzaak van _Kasteel in de lucht_. Het heeft een levendige fantasie en de personages zijn goed getekende, zij het lichtelijk overdreven versies van realistische mensen. (Niet van die trenchcoats met poseerders.) Er is veel avontuur, maar geen bloed en geronnen bloed. De animatiefilm is soepel, gedetailleerd en op een cinematografische bondgenoot gebaseerd <0xE2><0x80><0x93> niet veel vlakke shots. De achtergronden zijn prachtig.
De stem in de nagesynchroniseerde Engelse versie is eersteklas, vooral de twee hoofdrollen, Pazo (James Van der Beek) en Sheeta (Anna Paquin). De geluidstechniek is ook geweldig. Gebruik je studiogeluid, als je dat hebt.
Eén aspect waar ik bijzonder van genoot, is dat veel van het achtergrondverhaal onverklaard blijft. Laputa is eens bewoond geweest en is nu verlaten. Waarom? Dat weten we nooit. We weten zoveel als we moeten weten, en dan moeten we de rest gewoon accepteren, wat gemakkelijk is omdat de verzonnen wereld zo volledig is gerealiseerd. Je zou zelfs kunnen zeggen dat de wereld meer volledig is gerealiseerd dan de meeste van de minder belangrijke personages, die voor het grootste deel eendimensionale hoofdpersonen zijn (bv. de norse generaal, de malle sidekick, de geschifte oude mijnwerker, enz.). Zeer aanbevolen voor mensen van zes tot zestig jaar!

text_en:
This is one of the best animated family films of all time. Moreover, virtually all of the serious rivals for this title came from the same creative mind of Hiyao Miyazaki and his Studio Ghibli. Specifically, other great films include "My Neighbor Totoro" and "Kikki's Delivery Service." Spirited Away is quite good, but a bit too creepy for typical family fare - better for teenagers and adult. The one thing that sets "Laputa: Castle in the Sky" apart from other films by Miyazaki is that it is far more of a tension-filled adventure ride.

Why is this film so good? Because it's a complete package: the animation is very well done, and the story is truly engaging and compelling.

Most Japanese anime is imaginative, but decidedly dark or cynical or violent; and the animation itself is often jerky, stylized, and juvenile. None of these problems plague Castle in the Sky. It has imagination to burn, and the characters are well drawn, if slightly exaggerated versions of realistic people. (None of those trench-coat wearing posers) There is plenty of adventure, but not blood and gore. The animation is smooth, detailed, and cinematic ally composed - not a lot of flat shots. The backgrounds are wonderful.

The voice acting in the dubbed English version is first rate, particularly the two leads, Pazo (James Van der Beek) and Sheeta (Anna Paquin). The sound engineering is great, too. Use your studio sound, if you've got it.

One aspect that I particularly enjoyed is that much of the back story is left unexplained. Laputa was once inhabited, and is now abandoned. Why? We never know. We know as much as we need to know, and then we just have to accept the rest, which is easy to do because the invented world is so fully realized. Indeed, it is fair to say that the world is more fully realized than most of the minor characters, who are for the most part one-dimensional stock characters (e.g., gruff general, silly sidekick, kooky old miner, etc.) Highly recommended for people aged 6 to 60!


text: Ik zag deze film voor het eerst toen ik een jaar of acht was en hij in Engeland op de televisie werd uitgezonden (waar hij 'Laupta: The Flying Island' werd genoemd). Ik vond hem geweldig en mijn hart brak toen hij een tijdje later werd herhaald en ik hem miste. Ik was betoverd door het verhaal en de personages, maar vooral door de meeslepende en prachtige muziek. Het moet de oorspronkelijke Engelse versie zijn geweest die ik zag <0xE2><0x80><0x93> soms ten onrechte aangeduid als de 'Streamline Dub' (de dub was in werkelijkheid van Ghibli zelf en werd alleen door Streamline verspreid) die helaas niet beschikbaar is, behalve als onderdeel van een belachelijk dure laserdisc-set.<br />Jammer genoeg heb ik het gevoel dat de release gedeeltelijk is bedorven door Disney. De acteerprestaties zijn oké, maar de dialogen hebben niet dezelfde rauwe energie als de'stroomlijn'-tune of de oorspronkelijke Japanse versie, en ik denk dat James Van der Beek te oud klinkt om de hoofdrol te spelen. Ze hebben een paar zinloze veranderingen aangebracht, zoals het veranderen van de naam van de hoofdpersoon van 'Pazu' in 'Patzu', en ze hebben wat dialoog toegevoegd. Maar het ergste van alles vind ik dat ze veel scènes hebben verpest met opdringerige muziek <0xE2><0x80><0x93> de openingsscène van de luchtschepen was bijvoorbeeld oorspronkelijk stil, maar is verpest door Disneys idiote eis dat er muziek klinkt als er iemand niet praat, wat ik in veel Disney-films irritant vind. Deze film is nog steeds een van de meest recente animatiefilms en ik kan hem niet genoeg aanbevelen. De plot is eenvoudig maar boeiend en de film vertoont een flair die jammer genoeg ontbreekt bij de meeste moderne, gehomogeniseerde animatiefilms.

text_en:
I first saw this film when I was about 8 years old on TV in the UK (where it was called "Laupta: The Flying Island"). I absolutely loved it, and was heartbroken when it was repeated a while later and I missed it. I was enchanted by the story and characters, but most of all by the haunting and beautiful music. It would have been the original English dubbed version which I saw - sometimes erroneously referred to as the "Streamline Dub" (the dub was actually by Ghibli themselves and only distributed by Streamline) which is sadly unavailable except as part of a ridiculously expensive laser disc box-set.

Unfortunately I feel that the release has been partly spoiled by Disney. The voice acting is OK but the dialogue doesn't have the same raw energy that the "streamline" dub or the original Japanese had, and I think James Van Der Beek sounds too old to play the lead. They have made some pointless alterations, such as changing the main character's name from "Pazu" to "Patzu", and added some dialogue. But worst of all I feel that they have ruined many scenes with intrusive music - the opening scene of the airships for example was originally silent but has been spoiled thanks to Disney's moronic requirement that there be music playing whenever anyone is not speaking, which I find annoying in many Disney films.

This film still blows away most recent animated films, and I cannot recommend it highly enough. The plot is simple yet captivating and the film shows a flair which is sadly missing from most modern mass-market, homogenized animation.


text: Dit is een van mijn favoriete films aller tijden, PERIOD. Ik kan geen andere film bedenken die zoveel mooie filmeigenschappen combineert als deze. Deze film heeft het allemaal: Action, Adventure, Science Fiction, Good vs. Bad en zelfs een beetje Romance (zonder zelfs maar een onschuldig 'likje' op de wang tussen de Pazu en Sheeta). Misschien wel het beste van alles: je hoeft niet in _Mensa_ te zitten om'm te krijgen' en van de film te genieten zoals je van sommige van Miyazaki's andere films doet (ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik kijk films om even niet na te denken). Dit is gewoon een heerlijke film waar iedereen van zal genieten, dus doe jezelf een lol en koop hem. De enige snerpende noot is de Amerikaanse Dubbing. Ik vond Vander-Geek gewoon irritant. Maar alles is nog niet verloren, de originele Japanse versie staat op de tweedisc-set en die is geweldig! Wat maakt het uit als je het gesproken Japans niet verstaat? Als je kunt lezen op een niveau van de tweede klas, kijk dan naar de originele Japanse opname met Engelse ondertitels. Je zult er geen spijt van krijgen.

text_en: This is one of my all time favorite movies, PERIOD. I can't think of another movie that combines so many nice movie qualities like this one does. This flick has it all: Action, Adventure, Science Fiction, Good vs. Bad and even some Romance (without even an innocent "peck" on the cheek between the Pazu and Sheeta). Maybe best of all, you don't have to be in Mensa to "get it" and enjoy the movie like you do with some of Miyazaki's other movies (I don't know about you, but I watch movies to take a break from thinking). This is just a flat-out enjoyable movie that everyone will like, so do yourself a favor and go buy it. The only sour note is the American Dubbing. I found Vander-Geek to be just plain annoying. But all is not lost, the original Japanese version is on the two-disc set and it rocks! Who cares if you can't understand spoken Japanese? If you can read at a second-grade level then watch the original Japanese recording with English subtitles. You won't regret it.


text:
Dit zag ik voor het eerst in het begin van de jaren negentig op de Engelse tv, ik vond het toen wel leuk maar ik heb de kans gemist om het op te nemen, er gingen vele jaren voorbij maar de film is me altijd bijgebleven en ik verloor de hoop om hem nog eens op de tv te zien, het belangrijkste wat me bijbleef was het einde, het gedeelte over de bunker raakte me echt, het is gemakkelijk om te kijken, het heeft een geweldig verhaal, geweldige muziek, de lijst gaat maar door, het is oké als ik zeg hoe goed het is maar iedereen neemt zijn beste stukjes mee als ze het eenmaal hebben gezien, ja de animatie is top en prachtig om te zien, het laat in heel weinig delen zien hoe oud het is maar dat is het wel. is nu een deel van me geworden, schoonheid, ik ben zo blij dat het op dvd is uitgekomen want het is een van mijn top 10-films aller tijden. Koop het of huur het gewoon, je kunt het het beste's avonds kijken met iets te eten en te drinken binnen handbereik zodat je de film niet hoeft te onderbreken.

Geniet ervan.

text_en:
I first saw this back in the early 90s on UK TV, i did like it then but i missed the chance to tape it, many years passed but the film always stuck with me and i lost hope of seeing it TV again, the main thing that stuck with me was the end, the hole castle part really touched me, its easy to watch, has a great story, great music, the list goes on and on, its OK me saying how good it is but everyone will take there own best bits away with them once they have seen it, yes the animation is top notch and beautiful to watch, it does show its age in a very few parts but that has now become part of it beauty, i am so glad it has came out on DVD as it is one of my top 10 films of all time. Buy it or rent it just see it, best viewing is at night alone with drink and food in reach so you don't have to stop the film.

Enjoy