text:
In 1987 had Hongkong de wereld films geschonken als Sammo Hungs _Encounters of the Spooky Kind_, _Chow Yun Fat in John Woo's iconische _A Better Tomorrow_, _Zu Warriors_ en de klassieke _Z. Mr. Vampire_. Jackie Chan had internationaal succes met video, maar met _A Chinese Ghost Story_ had HK cinema voor het eerst in vele jaren een echte dwarsdoorsnede van het toneel in het Westen.
Westerse bioscoopbezoekers hadden nog nooit zoiets gezien. Het was een film die diverse ingrediënten gebruikte die HK cinema jarenlang had gebruikt (vliegende zwaardvechters, wild gechoreografeerde vechtsporten en het bovennatuurlijke) en die ze combineerde om een film te creëren die uniek was in zijn uiterlijk, gevoel en uitvoering. Vergeet de armzalige en onnodige vervolgen die hij heeft voortgebracht, dit is het origineel en het beste.
Directeur Siu-Tung Ching (nog steeds het best bekend als Actiechoreograaf van films als Woo's neA Better Tomorrow 2'/'The Killer') heeft onder het toeziend oog van de legendarische producent Tsui Hark een meesterwerk gecreëerd van fantasy-horrorcinema. En met zo'n deskundige ploeg tot zijn beschikking (niet minder dan 6 Martial Arts Coordinators) zou de kans dat de film iets anders dan geweldig zou zijn, ondenkbaar zijn.
Het scenario is geschreven door de verbazend productieve David Wu (die r The Bride With White Hair 2 schreef/regisseerde en klassieke titels als neA Better Tomorrow 1/2/3' regisseerde en de culthit 'The Club' regisseerde) en is eenvoudigweg een geniaal werk. Zijn creatie van de perfect gechoreografeerde hoogvliegende zwaardgevechten met bomen is een van de beste HK-cinema's die ooit zijn gemaakt. Snel bewegend, bizar maar nooit verwarrend zijn ze, zelfs nu nog, het toppunt van hun kunst.
De filmploeg heeft ook wonderen verricht. Dit is een film waarin elk shot een deskundig gemaakt schilderij is. Waarin prachtige, blauw getinte nachtelijke scènes, gehuld in een altijd aanwezige spookachtige mist, het adembenemende podium zijn waarop ons verhaal zich ontvouwt. Het is een film waarin alles wordt gebruikt om een droomachtige schoonheid te weven. Zelfs de zijden gewaden en jurken die Hsiao Tsing draagt, worden levende delen van de film, of het nu romantische scènes of strijdscènes zijn, de altijd aanwezige zijde stroomt over het scherm. Zelfs een eenvoudige scène waarin Hsiao Tsing zijn gewaad verwisselt, verandert in iets van fladderende schoonheid, omdat elke vaardigheid op de set wordt gecombineerd om een zeer gedenkwaardige scène te creëren uit zo'n eenvoudige handeling. De decors zijn ook verbazingwekkend en geven de bossen een andere wereldse sfeer, en de tempel en de hardheid van de verschroeide, met vlaggen bezaaide woestenij van de hel voor de verbazingwekkende finale. Het productieontwerp van Zhongwen Xi verdient de hoogste lof.
Een andere belangrijke factor voor het succes van de film is de muziek van Romeo D<0xC3><0xAD>az en James Wong. De Hongkong-films hebben ons fantastische muziek en liederen gegeven die zo veel hebben bijgedragen aan het succes van een scène, maar op _A Chinese Ghost Story_ : ' De muziek is, heel eenvoudig, van vitaal belang. Vanaf het openingslied wordt de muziek even belangrijk als de personages.
De partituur is een volmaakte mengeling van moderne en traditionele instrumenten. Trommels, bellen en gitaren dreunen over de actiesequenties heen met groot effect, maar in de langzamere, pijnlijk romantische stukken komt de muziek tot zijn recht. Fluiten, snaren en vrouwenkoor-effecten creëren wat mogelijk de mooiste muziek is die je in een HK-film hoort. Voeg daar de vrouwelijke vocale, verbijsterend mooie song aan toe die gespeeld wordt door Tsau-shen en Hsiao Tsing tijdens hun liefdesspel (niemand heeft dat ooit gezien, maar het effect is prachtig. Dit is een liefdevol onschuldige filmromance) en je hebt een schitterend voorbeeld van de kracht van een film.' s muziek kan hebben.
En wij hebben natuurlijk het acteertalent. Leslie Tsjeoeng (bekend van 'Better Tomorrow 1 & 2' en een zeer populaire zanger) is uitstekend als de onschuldige belastinginner. Zijn werk in de (gelukkig milde) komische scènes is nooit overdreven en zijn scènes met Joey Wang worden met precies de juiste passie en onschuld gespeeld.
Joey Wang (die later meestal zou worden overgeplaatst naar bijrollen in films als de klassieke 'God van de gokkers' van Chow Yun Fat en Andy Lau) heeft er nog nooit zo stralend uitgezien als nu. Ze is het toonbeeld van etherische schoonheid. Haar vertolking van de tragische Hsiao Tsing is adembenemend. Ze toont haar personages droefheid over wat ze is geworden en waartoe ze wordt gedwongen, maar ze straalt ook een subtiele erotiek uit in de scènes waarin ze de mannen naar hun gruwelijke dood lokt. De oudgediende acteur Wu Ma ('Meneer de Vampier', 'Zwaardvechter') is geweldig grappig als de wijze, dappere, maar o zo knorrige Yen. Hij bewandelt met geoefend gemak de dunne scheidslijn tussen het excentrieke en het irritante. En wat zo gemakkelijk een personage had kunnen zijn dat de film had kunnen schaden, is in werkelijkheid heerlijk vermakelijk en gedenkwaardig.
Maar hoe zit het met de monsters en de beesten? hoor ik je huilen. Nou, ze varieren van de nogal grove maar grappige stop-motion/animatronische zombies die de tempel bewonen (en die een groots en meeslepend spektakel opleveren met voortdurend gedwarsboomde pogingen om zich te goed te doen aan de amusant nietsvermoedende Tsau-shen) tot de nogal smakeloze maar verrassend doeltreffende Heer Zwart. Compleet met een arsenaal gemene vliegende koppen en uitstekend draadwerk. Waarvan het meeste tot op de dag van vandaag nooit is overtroffen.
Maar het meest opmerkelijke effect en de schepping ervan is de dodelijke tong van de boomgeest. We ontmoeten dit ding voor het eerst met een _envil dead_ -achtig camera-effect als hij zijn slachtoffers een dodelijke kus op de mond geeft die de slachtoffers in zombies verandert. Maar later wordt hij in al zijn krankzinnige glorie getoond. Het kan zo groot en zo lang worden dat het door het bos schiet na een prooi, bomen aan stukken scheurt, zich om gebouwen wikkelt en zich in zo'n slijmerige lengte om mensen heen kronkelt voordat het ze optilt en tegen boomstammen gooit! Het kan zelfs opensplijten en een met tanden gevulde mond onthullen! Het is een belachelijk idee dat, gezien het diep romantische hoofdthema, niet zou moeten werken. Maar dat doet het wel, met een fantastisch en onvergetelijk effect.
Dus waar dit alles op neerkomt is een klassiek voorbeeld van Hongkongse filmproductie. Een echte teamprestatie die ons een echte doorbraakfilm heeft opgeleverd. Het is een film vol geestigheid, uitvindingen, actie, monsters, vechtsporten, spoken, fantastische ideeën, weelderige beelden, prachtige muziek, en het belangrijkste is nog wel dat hij blijft boeien, een van de meest ontroerende romantische films.

text_en:
By 1987 Hong Kong had given the world such films as Sammo Hung's `Encounters of the Spooky Kind' Chow Yun Fat in John Woo's iconic `A Better Tomorrow', `Zu Warriors' and the classic `Mr Vampire'. Jackie Chan was having international success on video, but it was with `A Chinese Ghost Story' that HK cinema had its first real crossover theatrical hit in the West for many years.

Western filmgoers had never seen anything like it. It was a film that took various ingredients that HK cinema had used for years (flying swordsman, wildly choreographed martial arts and the supernatural) and blended them to create a film that was unique in its look, feel and execution. Forget the poor and unnecessary sequels it spawned, this is the original and best.

Director Siu-Tung Ching (still best known as an Action Choreographer on such films as Woo's `A Better Tomorrow 2'/'The Killer') has, under the watchful eye of legendary Producer Tsui Hark, created a masterpiece of Fantasy/Horror cinema. And with such an expert crew at his disposal (no less than 6 Martial Arts Coordinators) the chances of the film being anything but wonderful would be unthinkable.

The editing by the amazingly prolific David Wu (who wrote/directed `The Bride With White Hair 2' and edited such classic titles as `A Better Tomorrow 1/2/3', `Hardboiled' and the cult hit `The Club') is quite simply a work of genius. His crafting of the perfectly choreographed high flying, tree climbing sword fights makes them some of the best HK cinema has ever created. Fast moving, outlandish but never confusing they are, even today, the pinnacle of their art.

The crew of cinematographers have also done miracles. This is a film where every shot is an expertly crafted painting. Where wonderful blue tinged night sequences, shrouded in an ever-present ghostly fog, are the breathtaking platform for our story to unfold. It's a film where everything is used to weave a dreamlike beauty. Even the silken robes and dresses worn by Hsiao Tsing become living parts of the movie, whether in romantic sequences or battle scenes the ever present silk flows across the screen. Even a simple scene where Hsiao Tsing changes robes is turned into a thing of fluttering beauty as every skill on the set combines to create a most memorable scene from such a simple act. The sets are also amazing, giving an other worldly sense to the forests, and the temple and harshness to the scorched, flag filled wasteland of hell for the amazing finale. The production design by Zhongwen Xi deserves the highest praise.

Another major factor to the films success is the music by Romeo Diaz and James Wong. Hong Kong films have given us some fantastic music and songs that have added so much to the success of a sequence, but on `A Chinese Ghost Story' the music is, quite simply, vital. From the opening song onwards the music becomes as important as the characters.

The score is a perfect mixture of modern and traditional instruments. Drums, bells and guitars pound away over the action sequences to great effect, but it's in the slower, achingly romantic pieces that it comes into it's own. Here; flutes, strings and female choral effects create what are possibly the finest pieces of music heard in an HK film. Add to this the female vocal, stunningly beautiful song that plays over Tsau-shen's and Hsiao Tsing's love making, (nothing is ever seen, but the effect is wonderful. This is lovingly innocent movie romance) and you have a shining example of the power a film's music can have.

And we of course have the acting talent. Leslie Cheung (`A Better Tomorrow 1 & 2' and a very popular singer) is outstanding as the innocent tax collector. His work in the (thankfully mild) comic sequences is never over the top and his scenes with Joey Wang are played with just the right amount of passion and innocence.

Joey Wang (who would later be mostly relegated to support roles in films like the Chow Yun Fat/Andy Lau classic "God of Gamblers") has never looked more radiant than how she does here. She is the epitome of ethereal beauty. Her portrayal of the tragic Hsiao Tsing is stunning. She shows her characters sadness at what she has become and what she is made to do, but also gives off a subtle eroticism in the scenes where she is luring the men to their gruesome deaths. Veteran actor Wu Ma (`Mr. Vampire', `Swordsman') is great fun as the wise, brave, but ever so grumpy, Yen. He treads a fine line between the eccentric and the annoying with practised ease. And what so easily could have been a character that could have harmed the film is actually wonderfully entertaining and memorable.

But what about the monsters and beasties?, I hear you cry. Well they range from the rather crude but fun stop motion/animatronic zombies that inhabit the temple (resulting in a great running gag with constantly thwarted attempts to munch on the amusingly unsuspecting Tsau-shen), to the rather cheesy but surprisingly effective Lord Black. Complete with an arsenal of vicious flying heads, and quite outstanding wire work. Most of which has, to this day, never been topped.

But the most outstanding effect and creation is the tree spirit's killer tongue. We first encounter this thing with an `Evil Dead' style rushing camera effect as it powers down its victims throats to deliver a lethal French kiss that turns the victims into zombiefied husks. But later it's shown in all its crazy glory. It can grow so big and long that it shoots through the forest after prey, rips apart trees, wraps itself around buildings and coils it's slimy length around people before picking them up and throwing them against tree trunks!! It can even split open to reveal a fang filled mouth! It's an outrageous idea that given the deeply romantic main plot shouldn't work. But it does, to fantastic and unforgettable effect.

So what all this adds up to is a classic example of Hong Kong movie making. A true team effort that has given us a truly ground breaking movie. It's a film packed with wit, invention, action, monsters, martial arts, ghosts, fantastic ideas, lush visuals, beautiful music, and most important to it's enduring charm, one of cinemas most moving romances.


text: Ik zag deze film voor het eerst op het Berlijnse Filmfestival, en ik had nog nooit eerder een film in Hongkong gezien. Ik had het gevoel dat ik in een achtbaan zat: de actie was zo snel en er was geen saai moment in de film. Er zitten vechtsporten in, liefde, special effects en een fantastische plot. Mijn favoriete scène is die waarin de taoïstische man drinkt, zingt en voor zichzelf vecht <0xE2><0x80><0x93> een van de vele scènes die de buitengewone muzikale component van de film benadrukken. Deze film is absoluut een must!

text_en: I saw this movie first on the Berlin Film Festival, and I had never seen Hong Kong cinema before. I felt like sitting in a roller coaster: the action was so quick, and there wasn't one boring moment throughout the film. It has martial arts, love, special effects and a fantastic plot. My favorite scene is when the Taoist drinks, sings and fights for himself - one of the many scenes which stress the extraordinary musical component of the movie. This film is a definite must!!


text:
Ik zag deze film voor het eerst in 1988, toen hij door de BBC werd uitgezonden toen ik aan 2000AD van Groot-Brittannië werkte. Mijn vriend Steve Parkhouse nam hem op voor VHS en stuurde hem naar me toe. Tot dat moment had ik eigenlijk alleen de kungfufilms van Shaw Bros gezien, met hun felle belichting (zodat het publiek de bewegingen goed kon zien), dus het was een openbaring om iets te zien dat eruitzag alsof het was aangestoken door Ridley Scott die uit Hongkong kwam. Dit was ook mijn eerste kennismaking met de films van Tsui Hark (die kennelijk 'Choy Huk' uitsprak).
Maar ondanks alle rokerige, van achteren belichte buitenkanten en ambitieuze special effects (Stop-motion? In een Hongkong-film? ) in het hart van het Chinese griezelverhaal ligt een eenvoudig en ontroerend liefdesverhaal, des te echter door het voortreffelijke acteertalent van Leslie Cheung (wat een tragische, tragische verspilling van een leven!) en de schoonheid en elegantie van Joey Wong. Toegegeven, Joey is een schoonheid, maar het zijn haar balletachtige handgebaren die haar personage een onbereikbare erotiek geven die moeilijk te analyseren is. En hoewel Joey nu bijna twintig jaar ouder is (jeetje, wie van ons is dat niet?) zal dit altijd het blijvende beeld van die actrice blijven.
Sommige recensenten hier hebben gezegd dat de film simplistisch is en geen verrassingen bevat, maar dat hebben ze niet gedaan. Ik mis het feit dat deze film is gebaseerd op een beroemd Chinees verhaal dat rond 1700 door Pu Songling is geschreven! Dat is net zoiets als klagen dat Romeo en Julia een voorspelbaar einde hebben en dat het gewoon een kopie is van WEST SIDE STREET. (Ik wilde gewoon even mijn hart luchten!)
Voor mij is Chinese moord een typisch romantisch verhaal. Het heeft een grote tragedie, omdat we weten dat Chio Sin en Sin Seen nooit samen kunnen zijn. Het gaat over volwassen worden, want niemand van ons kan volwassen worden voordat we een groot verlies hebben meegemaakt. Het gaat over opoffering, want opoffering is een essentieel onderdeel van de Ware Liefde. En de komedieachtige stijl van Wu Ma doet ook helemaal geen pijn. Je kunt van het Chinese moordverhaal genieten door het niet door een filter van westerse cultuur te bekijken, en dan zul je het prima vinden.

text_en:
I first saw this film when it was transmitted around 1988 by the BBC when I was working on UK's 2000AD. My pal Steve Parkhouse recorded it on VHS and sent it to me. Up till this point, I'd really only seen the Shaw Bros kung fu movies, with their harsh lighting (so audience could see the moves clearly), so it was a revelation to me to see something that looked like it had been lit by Ridley Scott coming out of Hong Kong. This was also my first exposure to the movies of Tsui Hark (pronounced, apparently, "Choy Huk").

Yet for all the smoky, back-lit exteriors and ambitious special effects (Stop-motion? In a Hong Kong Movie?) at the heart of Chinese GHOST STORY lies a simple and moving love story, made all the more real by the outstanding acting talent of Leslie Cheung (what a tragic, tragic waste of a life!) and the beauty and elegance of Joey Wong. Granted Joey is gorgeous, but it's her balletic hand gestures that give her character an unattainable eroticism that's hard to analyse. And though Joey is now almost 20 years older (gawd, which of us isn't?) this will always be the enduring image of that actress.

Some reviewers here have said that the film is simplistic and lacks any surprises, but they're missing the fact that this movie was based on a famous Chinese story written by Pu Songling around 1700! That's a bit like complaining that Romeo and Juliet has a predictable ending and just copies WEST SIDE STORY. (Just wanted to get that off my chest!)

For me, Chinese GHOST STORY is the quintessential romantic tale. It has high tragedy, because we know that Chio Sin and Sin Seen can never be together. It's about becoming mature, for none of us can mature until we've experienced great loss. It's about sacrifice, for sacrifice is an essential component of True Love. And the comedy stylings of Wu Ma don't hurt a bit, either.

Enjoy Chinese GHOST STORY by trying not to view it through a filter of Western culture and you'll get on with it just fine.


text: Deze film is ongelooflijk. Met geweldige personages, vooral de oude zwaardvechter die in de vorm van een vuurbal kan vliegen en over de bomen kan springen, vertelt deze film een klassiek verhaal van strijd tussen goed en kwaad. De uiteindelijke confrontatie is bijzonder adembenemend en de muziek is best wel cool.<br />Heel, heel aanbevelenswaardig. Maar niet voor de kleinste kinderen. Deze verdient een 10.

text_en:
This movie is incredible.With great characters,specially the old swordsman that can fly in the shape of fireball and jump across the trees,this film tells a classic story of battle between good and forces of evil.The final showdown is specially breathtaking and the music score is kinda cool.

Very,very recommendable.Not for the smallest children though.This one deserves a 10.


text:
Dit is de beste Chinese film die ik ooit heb gezien, en naar mijn mening een stuk beter dan Hero of Chrouching Tiger, Hidden Dragon. De film is een unieke combinatie van verschillende genres: het is een prachtig liefdesverhaal, actiefilm, komedie en horror tegelijk. En het meest verbazingwekkende is dat hij in dit alles echt slaagt!
Deze film staat absoluut in mijn top vijf en moet voor elke filmliefhebber een genot zijn. De actiescènes hebben de traditionele, onrealistische sprongen en zelfs vliegen, maar de manier waarop...' De film verschilt heel veel van de stijl van _Hero_ en het vliegen ziet er altijd geweldig uit en is meestal zelfs logisch (spoken kunnen vliegen)
Als je deze film ziet, zul je er geen spijt van krijgen.

text_en:
This is the best Chinese movie I have ever seen, and, in my opinion, a lot better than Hero or Chrouching Tiger, Hidden Dragon. The movie is a unique combination of several genres: It's a beautiful love story, action movie, comedy and horror at the same time. And the most amazing thing is that it really succeeds in all of this!

This movie definitely makes it to my top 5, and should be enjoyable to every movie lover. The action sequences do have the traditional unrealistic jumping and even flying, but the way it's shot differs from the style of Hero a lot and the flying always looks great and usually even makes sense (ghosts can fly)

See this movie, you won't regret it. 10/10


text: Deze film is een van mijn favorieten. Het is een mengeling van genres met ingrediënten uit het Action/Horror/Romantic/Comedy-genre. Sommige special effects lijken misschien ouderwets vergeleken met de moderne normen. Maar die kleine tekortkoming kun je gemakkelijk negeren. Er valt zoveel te ontdekken in dit verhaal. De romantische relatie tussen de twee hoofdpersonen is zo mooi dat het pijn doet. De beelden zijn ook prachtig. De actie is geweldig, wat geen verrassing is, hij is afkomstig uit Honkong, de geboorteplaats van de beste actiefilms ter wereld. De humor lijkt soms een beetje dwaas, maar op een goede manier. Op de een of andere manier weet deze film de verschillende stemmingen in evenwicht te houden en blijft hij goed. Absoluut aanbevolen.

text_en: This movie is one of my favourites. It is a genre-mixture with ingredients of the Action-/Horror-/Romantic-/Comedygenre. Some of the special effects may seem outdated compared to modern standards. This minor flaw is easily ignored. There is so much to discover in this story. The romantic relation between the two main characters is so beautiful that it hurts. The visuals are beautiful too. The action is great which is no surprise, it is originating from Honkong, birthplace of the world's best action movies. The humour sometimes seems a little bit silly but in a good way. Somehow this movie is being able to balance the different moods and keeps being good. Absolutely recommended.


text:
Ik heb die film in mijn jeugd gezien. En na 10 jaar kon ik me niets meer van die film herinneren maar ik ben erachter gekomen ik weet ook niet hoe ik erachter ben gekomen. Het is mijn leven. Mijn allerliefste lievelingsfilm. Mijn woorden zullen niet de ware betekenis bevatten van wat ik in me heb voor deze film. Ik volg deze film. Het is een briljante mengeling van fantasy, komedie, romantiek, horror, erotisch, eng en oosterse vechtsporten. Het verhaal over de kracht van de liefde is behoorlijk ontroerend en warm. Het is een meesterwerk van de Hongkong Cinema.
Sinnui Yauman is zonder twijfel een van de beste spookverhalen die ooit voor film zijn gemaakt. Een Chinees Geestenverhaal, geschreven door Songling Pu en geregisseerd door Siu-Tung Ching, heeft alles in zich. Ling Choi Sin, gespeeld door Leslie Tsjeoeng, is een jongeman die pech heeft en op zoek gaat naar een klooster, diep in de bossen, een plek waar de dorpelingen bang voor zijn. De tocht alleen al is gevaarlijk met de wolven, en in de tempel woont een gekke taoïstische monnik.

Ling Choi Sin ontmoet Tsing, een mooi en mysterieus meisje dat ook in de buurt in een verlaten tempel woont. Ze wordt gedwongen mannen te verleiden voor haar boosaardige meesteres, maar als ze de onschuldige Ling Choi Sin ontmoet, worden ze verliefd op elkaar. '

Ling Choi Sin is een beetje een stuntelende idioot, maar zijn hart zit op de juiste plaats, terwijl Tsing hem probeert te beschermen tegen de andere geesten in het bos, hij probeert haar te beschermen tegen de monnik die de geesten in het bos probeert te doden. Er zijn geweldige vechtsporten, zelfs een monnik die in een dronkenmanslied uitbarst terwijl hij rituele taoistische zwaardvormen uitvoert. In de film worden veel traditionele oude vechtkunstfilms acrobatische toeren uitgehaald, met magie en door de lucht vliegen, van boom naar boom springen, met elegante lange gewaden en sjaals, maar de film is echt, en alles is effectief. '
'Tsing gaat trouwen met een kwaadaardig boommonster, wat niet goed kan zijn, en we voelen haar benarde toestand in haar huis, waar we haar zusters en stiefmoeder ontmoeten, die echt niet aardig is.
'
Uiteindelijk moeten ze vechten tegen een boomheks met een dodelijke tong, en gaan ze met Yin mee naar het hart van de hel om te vechten tegen een duizend jaar oud kwaad om hun zielen te redden, en om Lings as naar huis te brengen voor een fatsoenlijke begrafenis, zodat ze een kans op reïncarnatie krijgt.
'
'Een prachtig verhaal dat echt aandacht besteedt aan de details. Je wordt op vele manieren geraakt door deze film, weet je.' En hoewel Yin en Ling Choi Sin aan het eind onder een betoverende regenboog de ochtendzon in rijden, zullen we nooit weten of Tsing een reïncarnatie is, maar we kennen haar wel.

text_en:
I saw this movie in my childhood. And after 10 years I did not remember anything about this movie but I found out it I also don't know how I was able to find out this movie. Its my life. My all times favorite movie. My words will fall short of true meaning what I have inside for this movie. I follow this movie. It's a brilliant mix of fantasy, comedy, romance, horror, erotic, scary and martial arts. The story about the power of love is pretty touching and warm. It's a masterpiece of Hong Kong Cinema.

Sinnui Yauman, is without a doubt one of the best ghost stories ever made into film. Written by Songling Pu and directed by Siu-Tung Ching, A Chinese Ghost Story has it all. Ling Choi Sin played by Leslie Cheung is a young man down on his luck who goes in search of a monastery for lodging, deep in the woods, a place the villagers seem very afraid to go near. The trek alone is perilous with wolves, and a crazy taoist monk lives at the temple.

Ling Choi Sin meets Tsing, a beautiful and mysterious young girl who also lives nearby in a deserted temple. She is forced to seduce men for her evil mistress, but when she meets innocent Ling Choi Sin they fall in love.

Ling Choi Sin is sort of a bumbling fool but his heart is in the right place, while Tsing tries to protect him from the other spirits in the woods, he tries to protect her from the monk who is trying to kill the spirits in the woods. There's great martial arts, even a monk that breaks out into drunken song as he performs ritual taoist sword forms. The movie does a lot of traditional old martial art films acrobatics, with magic and flying through the air, leaping from tree to tree, with elegant long gowns and scarves, but the movie genuinely flows, and everything is effective.

Tsing is to be married to a evil tree monster, which cant be good, and we feel her plight in her home where we meet her sisters and stepmother who is truly not nice.

In the end they must fight a tree witch with a deadly tongue, and go with Yin deep into the heart of hell to fight a thousand year old evil to save their souls, and bring Ling's ashes back to her home for a proper burial so she may have a chance at reincarnation.

A beautiful story that truly pays attention to details. One is touched in many ways by this movie, you'll laugh, cry, and just have fun with the great martial arts and cinematography. And though at the end, Yin and Ling Choi Sin ride off into the morning sun under a enchanting rainbow, we never know if Tsing was afforded a reincarnation, but we do know her.


text:
Sinnui yauman is zonder enige twijfel een van de beste spookverhalen die ooit zijn gemaakt. Geschreven door Songling Pu en geregisseerd door Siu-Tung Ching: Een Chinees spookverhaal heeft alles. Ling Choi Sin, gespeeld door Leslie Tsjeoeng, is een jongeman die pech heeft en op zoek gaat naar een klooster, diep in de bossen, een plek waar de dorpelingen bang voor zijn. De tocht alleen al is gevaarlijk met de wolven, en in de tempel woont een gekke taoïstische monnik.
Ling Choi Sin ontmoet Tsing, een mooi en mysterieus meisje dat ook in de buurt woont, in een verlaten tempel. Ze wordt gedwongen om mannen te verleiden voor haar boosaardige meesteres, maar als ze de onschuldige Ling Choi Sin ontmoet, worden ze verliefd.
Ling Choi Sin is een beetje een stuntelende idioot, maar zijn hart zit op de juiste plaats, terwijl Tsing hem probeert te beschermen tegen de andere geesten in het bos, hij probeert haar te beschermen tegen de monnik die de geesten in het bos probeert te doden. Er zijn geweldige vechtsporten, zelfs een monnik die in dronken gezang uitbarst terwijl hij rituele taoistische zwaardvormen uitvoert. De film bevat veel traditionele acrobatische kunsten uit oude martiale films, met magie en door de lucht vliegen, van boom tot boom springen, met elegante lange gewaden en sjaals, maar de film is echt, en alles is effectief.
Tsing gaat trouwen met een kwaadaardig boommonster, wat niet goed kan zijn, en we voelen haar benarde situatie in haar huis, waar we haar zusters en stiefmoeder ontmoeten, die echt niet aardig is.
<0x3E> Uiteindelijk moeten ze vechten tegen een boomheks met een dodelijke tong, en gaan ze met Yin diep het hart van de hel in om te vechten tegen duizend jaar oud kwaad om hun zielen te redden, en brengen ze Ling's moeder mee.' Tsing gaat met haar as terug naar haar huis voor een fatsoenlijke begrafenis, zodat ze een kans op reïncarnatie krijgt.
Een prachtig verhaal dat echt aandacht aan details besteedt. Je wordt op vele manieren geraakt door deze film, je zult lachen, huilen en gewoon plezier hebben met de grote vechtsporten en de filmografie. En hoewel Yin en Ling Choi Sin aan het eind onder een betoverende regenboog de ochtendzon in rijden, weten we nooit of Tsing een reïncarnatie heeft gekregen, maar we kennen haar wel.

text_en:
Sinnui yauman, is without a doubt one of the best ghost stories ever made into film. Written by Songling Pu and directed by Siu-Tung Ching, A Chinese Ghost Story has it all. Ling Choi Sin played by Leslie Cheung is a young man down on his luck who goes in search of a monastery for lodging, deep in the woods, a place the villagers seem very afraid to go near. The trek alone is perilous with wolves, and a crazy taoist monk lives at the temple.

Ling Choi Sin meets Tsing, a beautiful and mysterious young girl who also lives nearby in a deserted temple. She is forced to seduce men for her evil mistress, but when she meets innocent Ling Choi Sin they fall in love.

Ling Choi Sin is sort of a bumbling fool but his heart is in the right place, while Tsing tries to protect him from the other spirits in the woods, he tries to protect her from the monk who is trying to kill the spirits in the woods. There's great martial arts, even a monk that breaks out into drunken song as he performs ritual taoist sword forms. The movie does a lot of traditional old martial art films acrobatics, with magic and flying through the air, leaping from tree to tree, with elegant long gowns and scarves, but the movie genuinely flows, and everything is effective.

Tsing is to be married to a evil tree monster, which cant be good, and we feel her plight in her home where we meet her sisters and stepmother who is truly not nice.

In the end they must fight a tree witch with a deadly tongue, and go with Yin deep into the heart of hell to fight a thousand year old evil to save their souls, and bring Ling's ashes back to her home for a proper burial so she may have a chance at reincarnation.

A beautiful story that truly pays attention to details. One is touched in many ways by this movie, you'll laugh, cry, and just have fun with the great martial arts and cinematography. And though at the end, Yin and Ling Choi Sin ride off into the morning sun under a enchanting rainbow, we never know if Tsing was afforded a reincarnation, but we do know her


text:
De hoofdrolspeelster is nu actrice Wang Zu Xian, die Xiao Qian speelde in de film, en ze is 42 jaar oud en op leeftijd. Het is altijd goed om terug te kijken op deze glorieuze tijd als je dit soort HongKong-producties van de oude school ziet.
De film is een van de invloedrijkste titels die in de jaren tachtig zijn gemaakt. De kunstvoorwerpen en andere esthetische facetten zijn allemaal betoverend. Nog fantastischer is dat de film een totaal zwarte humoristische ondertoon heeft. Het voelt als een horrorfilm, maar uiteindelijk is het niet angstaanjagend, alleen maar leuk.
Ik had de ervaring om het tweede script van 'Een Chinees Ghotstverhaal' te vertalen en ik vond dat het een goed script was. Maar toen ik de film zag, was ik eerst teleurgesteld dat de film anders was dan het script, op een kleinere schaal en met meer komische rollen. Maar hij bleek beter te zijn als vermakelijke film.
Als je _The Lord of the Rings_ hebt gezien, zul je de overeenkomsten met _LOTR_ zien. De climax is als een spiegel van Miranda Otto die met de Ringheks vecht. Het is absoluut een lachertje. Bravo!

text_en:
First things first, the female lead is too gorgeous to be missed. Now actress Wang Zu Xian, the one who played Xiao Qian in the movie, is 42 years old and well aged. It's always good to review these glorious times when seeing old-school HongKong productions like this.

The movie is one of the most influential titles made in 1980s. The art set decoration and other aesthetic facets are all mesmerizing. More fantastically the movie had a total black humorous undertone in it. It feels like a horror movie but ultimately it's not scaring, but only fun.

I had the experience of translating the second script of "A Chinese Ghotst Story", and I thought that script was a decent write. However when I saw the movie, I firstly was disappointed in seeing the movie different from the script, like in a smaller scale and involving more comic roles. However, it turned out to be better executed in terms of being entertaining.

If you have seen the Lord of the Rings, you will notice the similarities in this movie to LOTR. The climax is like a mirror of Miranda Otto fighting with the Ring Witch. It's definitely a laugh-out-loud. Bravo!


text: Hoewel ik niet zo'n fan ben van martial-artsfilms op de televisie, beleef ik veel meer plezier aan een film als hij rechtstreeks naar een fantasie leidt in plaats van naar een gevecht, en deze film is een van de beste in zijn soort, met fantastische plotwendingen en waanzinnige vliegensvlugge trucs. Ching Siu Tung heeft hier een betoverende traktatie gemaakt, met een uitstekende prestatie en veel etherische schoonheid. De grote, tragische Leslie Tsjeoeng speelt een belastinginner die de nacht doorbrengt in een spooktempel en in contact komt met een verbluffende vossengeest en een maffe taoist. Cheungs vertolking is vol naïeve maar waardige charme en Wu Ma als de taoïstische monnik is een genot om naar te kijken. Hij laat zien dat hij kan zwaardvechten en krijgt zelfs een muzikaal nummer. Misschien is Joey Wang als de geest van de vossen wel het beste. Hij is werkelijk een genot om naar te kijken en elke beweging en elk gebaar is betoverend verleidelijk. De film neemt elementen op van fantasie, horror, komedie en romantiek, alles door elkaar geroerd tot een constant vermakelijk geheel. Ching Siu Tung, die de choreografie regisseert en regisseert, geeft een paar fraaie staaltjes van metaalbeslag en vult de film met nevels, schaduwen en spookachtig betoverende boskleuren, waardoor elk bostafereel een heerlijk betoverende sfeer krijgt. Ook opvallend zijn de gedetailleerde haarstyling en de prachtige vloeiende kleding van de vrouwelijke personages, met, als ik me niet vergis, Joey Wang die soms haar heeft dat is opgemaakt als vossenoren, een prachtig detail. Hoewel er in de film relatief weinig actie te zien is en er af en toe misschien niet erg bevorderlijk klinkende popsongs te horen zijn, is dit een prachtig staaltje vermaak, met geweldige personages en intriges, zelfs af en toe een fraaie karakterboog, een bijna constante stroom aan visuele vermakelijkheden en een overvloedige dromerige sfeer. Een etherische schat, zeer aanbevolen.

text_en: Though I'm not the biggest fan of wirework based martial arts films, when a film goes straight for fantasy rather than fighting I get a lot more fun out of it and this film is one of the best in terms of fantastical plotting and crazy flying shenanigans. Ching Siu Tung has crafted here an enchanting treat with fine performance and much ethereal beauty. The great, tragic Leslie Cheung plays a tax collector hero who stays the night in a haunted temple and gets involved with a stunning fox spirit and a wacky Taoist. Cheungs performance is filled with naive but dignified charm and Wu Ma is pleasingly off the wall as the Taoist monk, who shows off some swordplay and even gets a musical number. Perhaps best off all is Joey Wang as the fox spirit, truly a delight to behold with every movement and gesture entrancingly seductive. The film takes in elements of fantasy, horror, comedy and romance, all stirred together into a constantly entertaining package. Ching Siu Tung, directing and handling the choreography gives some neat wirework thrills, and fills the film with mists, shadows and eerily enthralling benighted forest colours, giving every forest scene a wonderfully bewitching atmosphere. Also notable are the elaborate hair stylings and gorgeous flowing garments of the female characters, with, if I'm not mistaken, Joey Wang sporting hair done up like fox ears at times, a marvellous touch. Though the film features relatively little action and some perhaps ill advised cheesy pop songs at times, this is a beautiful piece of entertainment, with swell characters and plotting, even the odd neat character arc, a near constant supply of visual treats and copious dreamy atmosphere. An ethereal treasure, highly recommended.


text:
Een meesterwerk van komedie, meesterwerk van horror, meesterwerk van romantiek <0xE2><0x80><0x93> als er al iets negatiefs te zeggen valt over _A Chinese Ghost Story_, dan is het dat de special effects gedateerd lijken in vergelijking met de moderne technologie. De film heeft een eenvoudig uitgangspunt: een arme schuldeiser moet in een afgelegen gebied blijven terwijl hij een schuld probeert te innen. Natuurlijk wordt het er ook spookachtig.
Wat ik niet had verwacht toen ik de film voor het eerst zag, is dat het een van de ontroerendste liefdesverhalen is die ik ooit heb gezien; zonder de slapsticks die je de haren te berge doen rijzen. In tegenstelling tot sommige films van de Aziatische cinema, is _A Chinese Ghost Story_ geen slapstick.' Het is moeilijk te verteren voor degenen die niet bekend zijn met de Chinese cultuur. Sterker nog, de film speelt op tijdloze, cultuurloze thema's van het paranormale en romantiek.
Denk aan Evil Dead 2, als ze er een prachtig liefdesverhaal in hadden gestopt. Deze film is echt, ondanks het feit dat hij door velen over het hoofd is gezien. Het is absoluut een van de beste die ik ooit heb gezien. Het vermogen om de beste aspecten van verschillende genres te combineren en culturele grenzen te overschrijden om overal de mensheid aan te spreken, is ronduit fantastisch. Zeer aanbevolen, 10/10.

text_en:
A masterpiece of comedy, a masterpiece of horror, a masterpiece of romance, if there is anything negative to say about A Chinese Ghost Story, it might be that the special effects looked dated in comparison to modern technology. The film has a simple premise: a poor debt collector has to stay in a secluded area while trying to collect a debt. Of course, it happens to be haunted as well.

What I wasn't expecting the first time I saw this film is that it's one of the most touching love stories I've ever seen; that is without losing any of the slapstick comedy that will have you in stitches. Unlike some films of Asian cinema, A Chinese Ghost Story isn't hard to swallow for those that aren't versed in Chinese culture. Indeed, it plays on timeless, cultureless themes of the paranormal and romance.

Think Evil Dead 2, if they had thrown a wonderful love story into the mix. This film is for real, despite being overlooked by many. It's absolutely among the best I've ever seen. It's ability to combine the best aspects of multiple genres, and cross cultural boundaries in order to appeal to humanity everywhere, is nothing short of fantastic. Highly recommended, 10/10.


text: Een Chinees spookverhaal van Ching Siu Tung en Tsui Hark is niet alleen een van de grootste wuxia pian-films die ooit zijn gemaakt, maar ook een prachtig en romantisch liefdesverhaal en een indrukwekkend gechoreografeerde martial-artsfilm die in de collectie van elke filmliefhebber thuishoort. Leslie Tsjeoeng speelt de zwaar gemiste Hongkongse superster Leslie Cheung, die een rondreizende belastinginner speelt die de nacht doorbrengt in een spooktempel. Tijdens zijn verblijf in de tempel ontmoet hij een kleurrijke cast van personages, waaronder de zwaardvechter Yin (Wu Ma) en Hsiao Hou, de Duivelsboom, en de prachtige geest Lit Sin Seen, gespeeld door de mooie Joey Wong. Om haar te bevrijden uit de klauwen van de kwaadaardige Boomduivel, moet hij haar lichaam reïncarneren en naar de onderwereld reizen om een nog machtiger demon te verslaan.<br />Er zijn genoeg goede dingen over deze film te zeggen. Het tempo is perfect, met een geweldige combinatie van romantiek, actie, fantasie en humor, en de koortsachtige finale geeft je weinig kans om adem te halen. De chemie tussen de prachtig tragische Joey Wong en Leslie Cheung (wiens legendarische carrière veel te vroeg eindigde) stelt de kijker in staat om voor beiden te voelen. Het acteerwerk is over het geheel genomen zo levendig en levendig dat ik zou zeggen dat dit een van de leukste kijkervaringen is die ik ooit heb gehad. Veel eer gaat naar Wu Ma in zijn vertolking van de mysterieuze Zwaardvechter Yin. Zijn overdonderende personage van een gedesillusioneerde Zwaardvechter die erop gebrand is het kwaad te verslaan, leidt tot een aantal geweldige momenten van humor en traditioneel HK-drama. Een prachtige score, weelderige cinematografie met oogverblindende kleuren, en fanatieke actiescènes met dank aan Ching Siu Tung completeren deze prachtige film. Zoek een kopie, waar je maar kunt.

text_en:
Ching Siu Tung's and Tsui Hark's A Chinese Ghost Story, aside from being one of the greatest wuxia pian films ever made, is a beautiful and romantic love story as well as an impressively choreographed martial arts film that should belong in every film lover's collection. The sorely missed Hong Kong superstar Leslie Cheung plays a traveling tax collector who spends the night at a haunted temple. While staying at the temple, he meets a colorful cast of characters that include the swordsmen Yin (Wu Ma) and Hsiao Hou, the Tree Devil, and the beautiful ghost Lit Sin Seen, played by the lovely Joey Wong.

To free her from the clutches of the evil Tree Devil, he must reincarnate her body and travel to the underworld to defeat an even more powerful demon.

Enough good things can't be said about this film. The pacing is perfect, with a great combination of romance, action, fantasy and humor, and the feverishly paced finale should leave you with little chance to breathe. The chemistry between the wonderfully tragic Joey Wong and Leslie Cheung (whose legendary career ended much too soon) really allows the viewer to feel for both of them. Indeed the acting on the whole is so vivacious and full of life, I would say this is one of the most fun viewing experiences I've ever had. Much of the credit goes to Wu Ma in his portrayal of the mysterious Swordsman Yin. His over-the-top persona of a disillusioned swordsman hell bent on vanquishing evil leads to some great moments of humor and traditional HK drama. A wonderful score, lush cinematography with eye popping colors, and frenetic action pieces courtesy of Ching Siu Tung round out this wonderful film. Find a copy anywhere you can. 10/10


text:
Er zijn 21 opmerkingen terwijl ik de mijne aan deze lijst toevoeg, en er is nauwelijks kritiek. Dat komt omdat deze film geweldig vermaak is en van alles een beetje heeft.
Het is misschien een beetje beangstigend voor jongere kinderen, maar mijn 15-jarige zoon vond het in alle opzichten fantastisch, van de actie tot de humor en zelfs de prachtige muziek.
Ik koop alleen dvd's als ik weet dat ze regelmatig bekeken zullen worden, en nu dit eindelijk in het Verenigd Koninkrijk verkrijgbaar is, zal ik het zeker aan mijn verzameling toevoegen.

text_en:
There are 21 comments as I add mine to this list and there is barely a criticism. This is because this film is terrific entertainment and has a bit of everything in it.

It is perhaps a little frightening for younger children but my 15-year old son thought it was fantastic in every way from the action, to the humour and even to the beautiful music score.

I buy DVDs only when I know that they are going to be regularly watched and now that this is finally available in the UK, I will certainly be adding it to my collection.


text:
Af en toe komt er een film uit die de aandacht trekt van alle andere films in zijn genre. Een film van dit kaliber zal de komende jaren invloed hebben op vele films. 'A Chinese Ghost Story' valt in deze categorie. Het is aantoonbaar een van de beste horrorfilms uit de jaren tachtig; mogelijk een van de beste die ooit zijn gemaakt.
De filmmakers hebben een film gemaakt die elke horrorfan aanspreekt. Het verhaal is boeiend en origineel. De schurken zijn gepast dreigend en angstaanjagend. De decors zijn eng en sfeervol. Er is zelfs een beetje bloed en geronnen bloed om de spetterfan van het huis tevreden te stellen. Ik ben geen fan van het genre. Deze film past gemakkelijk in veel verschillende categorieën.
De scenarist heeft de genres drama, komedie, horror, kungfu en romantiek handig gecombineerd tot een heerlijke, luxe filmpizza. 'A Chinese Ghost Story' is een prachtige, epische liefdesgeschiedenis die gelukkig wordt verteld zonder de nodeloze naaktheid en/of expliciete seksscènes die veel Hollywood-liefdesverhalen hebben verpest. Degenen die afkerig zijn van de romantische elementen van het verhaal kunnen achteroverleunen en genieten van het snelle zwaardgevecht en de draad-fu. En alsof dat nog niet genoeg is, bieden de acteurs Leslie Cheung en Wu Ma genoeg humoristische situaties om je honger naar komedie te stillen. Deze film biedt iets voor elke filmfan. Directeur Siu-Tung Ching en producent Tsui Hark hebben een verbazingwekkende cast samengesteld voor deze film. Leslie Tsjeoeng bewijst dat hij niet alleen een getalenteerd acteur is, maar ook een getalenteerde zanger en een charmante komiek. Ik kan me geen andere acteur voorstellen dan Tsjeoeng die Ling Choi Sin beter had kunnen spelen (behalve misschien Chow Yun Fat). Joey Wang is betoverend als Lit Su Seen, de geknechte geest die het hart van Tsjeoengs personage steelt. Haar vertolking van het titelpersonage is werkelijk fascinerend en gedenkwaardig. Wu Ma is hilarisch als de chagrijnige taoist die de jonge geliefden helpt.
Op technisch gebied is deze film heel indrukwekkend, zelfs naar de huidige maatstaven. De regie is voortreffelijk. Ik wou dat Hollywood tegenwoordig getalenteerde kunstenaars als Siu-Tung Ching uitzocht, in plaats van terug te vallen op de gebruikelijke MTV-video's of Pepsi-reclameregisseurs. De cinematografie is schitterend. Je moet elke filmmaker aanbevelen die een film goed kan laten lijken terwijl de meeste cruciale scènes zich in het holst van de nacht afspelen. De special effects zijn eersteklas. Sterker nog, de meeste van de wezenseffecten in deze film blazen de prullerige CGI-monsters en kobolds weg die in moderne horrorfilms aan de orde van de dag zijn.
Sinds de release heeft 'Een Chinees spookverhaal' twee waardige vervolgen voortgebracht, een animatiefilm en talloze imitaties. Maar geen van de films die erop volgden of hem kopieerden, was in staat de magie van deze klassieker te vangen. Deze film is verplichte kost voor elke horrorfan of gewoon voor iedereen die een geweldige manier zoekt om vijfennegentig minuten van je tijd door te brengen.
<0x3E> 10 uit 10.

text_en:
Once in a while, a film comes along that raises the bar for every other film in its genre. A film of this caliber will influence many films following its release for years to come. `A Chinese Ghost Story' falls in this category. It is arguably one of the best horror films made during the 1980's; possibly one of the best ever made.

The filmmakers have crafted a movie that appeals to every horror fan. The story is engrossing and original. The villains are appropriately menacing and frightening. The sets are creepy and atmospheric. There is even a little blood and gore to satisfy the splatter fan of the house. But don't let the `horror' label scare you off, if you're not a fan of the genre. This film easily fits into many different categories.

The screenwriter has deftly blended the drama, comedy, horror, kung fu, and romance genres into a delicious deluxe cinematic pizza. `A Chinese Ghost Story' is a beautiful epic love story told, thankfully, without the gratuitous nudity and/or explicit sex scenes that have ruined many Hollywood `love stories'. Those put off by the romantic elements of the story can sit back and revel in the fast-paced swordplay and `wire-fu'. If that's not enough, actors Leslie Cheung and Wu Ma provide enough humorous situations to satiate your appetite for comedy. This film offers something for every film fan.

Director Siu-Tung Ching and Producer Tsui Hark assembled a truly amazing cast for this film. Leslie Cheung proves that he is not only a gifted actor, but also a talented singer and a charming physical comedian. I cannot possibly think of a performer other than Cheung who could have portrayed Ling Choi Sin better (except maybe Chow Yun Fat). Joey Wang is enchanting as Lit Su Seen, the enslaved spirit who steals the heart of Cheung's character. Her portrayal of the title character is truly haunting and memorable. Wu Ma is hilarious as the cantankerous Taoist who aids the young lovers.

On technical level, this film is very impressive, even by today's standards. The direction is superb. I wish that today's Hollywood executives would seek out talented artists like Siu-Tung Ching rather falling back on the usual MTV video or Pepsi commercial `directors'. The cinematography is gorgeous. You have to commend any cinematographer who can make a film look good when most of its pivotal scenes take place in the dead of night. The special effects make-up is top-notch. In fact, most of the creature effects in this film blow away the shoddy CGI ghouls and goblins that have become commonplace in modern horror films.

Since its release, "A Chinese Ghost Story" has spawned two worthy sequels, a full-length animated movie, and countless imitations. None of the films that followed it or copied it were able to capture the magic of this classic, however. This film is required viewing for any horror fan or just anyone looking for great way to spend 95 minutes of your time. 10 out 10.


text: Ik heb al heel lang niet meer zo'n goede fantasyfilm gezien, magische gevechten zijn hier nog beter dan in LOTR, zelfs als je in aanmerking neemt dat het een film uit 1987 is en geen computerspecial effects heeft. Deze film heeft een goede plot, goed acteerwerk en interessante ideeën. Ik raad iedereen aan hem te gaan zien.

text_en: For long time I haven't seen such a good fantasy movie, magic fights here are even better than in LOTR, even considering that it's a 1987 movie and haven't computer special effects. This movie have good plot, good acting and interesting ideas. Recommend everybody to see it.


text: Ik kan niet geloven dat een film die in 1987 zo goed is gemaakt en die in het westen vrijwel onbekend is, zo goed kan zijn. Ik wil hier geen andere recensies herhalen. De score is heel goed en ontroerend. Het betekent letterlijk 'Dawn, alsjeblieft, komt nooit' <0xE2><0x80><0x93> als die komt, zullen de mooie geest en de minnaar voor altijd uit elkaar zijn. Na 24 jaar zien Joel en Leslie er nog steeds geweldig uit. Ik vond Joel geweldig in God of Gamblers en veel films van Leslie, waaronder Better Tomorrow.

text_en: Cannot believe a movie that can be made that good in 1987 and is virtually unknown in the west. Not to repeat other reviews here. The score is very good and moving. Literally it means "Dawn please never comes" - when it comes, the beautiful ghost and the lover will be apart forever. After 24 years, Joel and Leslie still look great. I enjoyed Joel in God of Gamblers and many movies by Leslie including Better Tomorrow.


text: 'Chinees spookverhaal' is een van de meest fantastische Hongkongse films die ik ooit heb gezien. Het is een briljante mix van fantasy, komedie, romantiek, horror en oosterse vechtsporten. De film heeft een paar prachtige beelden en verbazingwekkende gevechten. Ik vind vooral de vechtscène tussen Wu Ma en de boomdemonentong geweldig. Echt origineel en verfrissend, en een andere balsemer kan ik van harte aanbevelen.

text_en: "Chinese Ghost Story" is one of the most amazing Hong Kong films I have ever seen.It's a brilliant mix of fantasy,comedy,romance,horror and martial arts.The film has some wonderful visuals and amazing fights.I love especially the fight scene between Wu Ma and the tree demon tongue.Truly original and refreshing film and another Embalmer's fine recommendation.


text: Leest u maar eens het oorspronkelijke verhaal dat door Pu in de achttiende eeuw is geschreven. Het is opvallend dat de film de oorspronkelijke sfeer heel goed weergeeft, hoewel de plot enorm is aangepast. De filmtaal, het ritme en het speciale effect zijn allemaal van hout, maar er zit nog steeds een Chinese kern in. Het is verbazingwekkend hoe Hark Tsui erin is geslaagd ze te combineren. Het resultaat is pure schoonheid.

text_en: Just read the original story which is written by Pu in 18th century. Strikingly, the movie despict the original spirit very well, though the plot was modified tremendously. The film language, the rhythm, the special effect are all from hollywood, but still there is a chinese core. It is amazing how Hark Tsui managed to combine them together. The result is pure beauty.


text: Een mengeling van komedie, romantiek, muziek (?!!), actie en horror. Een knaller. Dit is een van de redenen waarom mensen zo dol zijn op Hongkong-bioscoop. Als je op zoek bent naar iets volkomen origineels, moet je niet verder zoeken. Het entertainment is er op zijn hoogtepunt.

text_en: A mix of comedy, romance, music(?!), action and horror. A knockout. This is one of the reasons people rave about Hong Kong cinema. If you're looking for something totally original, look no further. Entertainment at it's peak.


text: Deze film is nooit saai. Prachtige beelden, goede acteurs en een klassiek verhaal over de strijd tussen goed en kwaad. Voornamelijk erg grappig, soms zelfs eng. Een echte klassieker, een film die iedereen zou moeten zien.

text_en: There's never a dull moment in this movie. Wonderful visuals, good actors, and a classical story of the fight of good and evil. Mostly very funny, sometimes even scary. A true classic, a movie everybody should see.


text: Als er een film is die volmaakt genoemd kan worden, dan is het deze. Zo slecht dat het niet zo bedoeld was. Maar in ieder geval voortreffelijk... Ga hem ergens zoeken. Wat je ook doet... Mis hem niet!

text_en: If there is a movie to be called perfect then this is it. So bad it wasn't intended to be that way. But superb anyway... Go find it somewhere. Whatever you do... Do not miss it!!!


text: In een Chinees spookverhaal wordt wijlen de grote Leslie Tsjeoeng genoemd als Ling Choi Sin, een berooide belastingontvanger die besluit de nacht door te brengen in een verlaten tempel, waar hij een mooie vrouw ontmoet die Tsing heet (Joey Wang). Als Ling ontdekt dat Tsing in werkelijkheid een geest is die gedwongen is slachtoffers te verleiden voor een boze boomgeest die zich voedt met 'chi' (levenskracht), besluit hij te proberen het meisje te bevrijden door haar stoffelijke resten een fatsoenlijke begrafenis te geven. Hij roept de hulp in van Zwaardvechter Yin (Wu ma), een krankzinnige taoïstische monnik, en weet de boomgeest met succes te verslaan, maar moet ook in de hel strijd leveren tegen de boosaardige Heer Black, met wie Tsing gaat trouwen. Ik was meteen verliefd op de uitbundigheid, energie, humor, vindingrijkheid en visuele uitmuntendheid van deze film.<br />Twee decennia later, en deze fantastische film is nog steeds een van de mooiste voorbeelden van het genre dat ik ooit heb gezien <0xE2><0x80><0x93> een weelderig, adembenemend meesterwerk dat een briljante mengeling is van horror, komedie, fantasie en romantiek. Met voortreffelijke leiding van Siu-Tung Ching, voortreffelijke montage van David Wu, verbluffende filmografie en een hele reeks fantasierijke special effects (inclusief een enorme dodelijke tong, een heleboel tentakels en een heleboel vliegende hoofden!), is Een Chinees Geestenverhaal van begin tot eind een onvergetelijke en bijzonder plezierige ervaring.

text_en:
A Chinese Ghost Story stars the late, great Leslie Cheung as Ling Choi Sin, a penniless tax collector who decides to spend the night at a deserted temple, where he meets and falls for a beautiful woman called Tsing (Joey Wang). When Ling discovers that Tsing is actually a ghost who has been forced to seduce victims for an evil tree spirit who feeds on 'chi' (life force), he decides to try and free the girl by giving her remains a proper burial. Enlisting the help of Swordsman Yin (Wu ma), a crazy Taoist monk, Ling successfully defeats the tree spirit, but must also do battle in hell against the evil Lord Black, to whom Tsing is due to be wed.

The first Hong Kong film that I saw which wasn't purely martial arts action, A Chinese Ghost Story opened my eyes to the incredible world of Asian fantasy horror, a magical realm inhabited by beautiful female ghosts, bumbling innocent heroes, sword wielding Taoist monks, monstrous spirits, and dark lords of the underworld; I instantly fell in love with the film's exuberance, energy, humour, inventiveness and visual excellence.

Two decades later, and this amazing movie still remains one of the finest examples of its genre that I have seena sumptuous, breathtaking masterpiece that brilliantly blends horror, comedy, fantasy and romance. With superb direction from Siu-Tung Ching, excellent editing from David Wu, stunning cinematography, and a whole slew of imaginative special effects (including a humongous killer tongue, a many tentacled monster, and multiple flying heads!), A Chinese Ghost Story is a completely unforgettable and thoroughly enjoyable experience from start to finish.


text: Was er niet helemaal zeker van wat ik van deze moest verwachten, afgezien van de positieve recensies die ik erover heb gelezen. Blijkt dat ik me deze film nooit had kunnen voorstellen, omdat hij erg veel weg heeft van 'De bruid met het witte haar', omdat hij zo theatraal is en met het fantastische te maken heeft. Dit loopt op het randje van een klucht, een komedie, en gewoon een goed verhaal van een modespook. Er is niets engs aan, dat is het thema niet, het is eigenlijk vooral een liefdesverhaal over een stuntelende vent die een mooie geest ontmoet, die een hoop problemen heeft met andere geesten. Dus het hoofdthema is de vent die de mooie geest probeert te redden. Dit vindt ook plaats in het oude China, met wilde, uitheemse Kung Fu-exposities en een reis naar de hel (min of meer). Sommige van de stop-action-geesten zijn behoorlijk cool, en de visuele effecten zijn altijd van topkwaliteit. Ik zou de hele dag naar dit soort Chinese films kunnen kijken, want ze zijn heel onderhoudend, geweldig om naar te kijken, en je krijgt er bijna zin in in je broek. En ik verheug me ook op het eerste vervolg van deze film. Zeer aanbevolen.

text_en: Wasn't quite sure what to expect with this one, outside of the uniform positive reviews I've read. Turns out, I could have never imagined this movie, because it's very close to "The Bride with White Hair" in being operatic and dealing with the fantastic. This walks a fine line between being a farce, a comedy, and just plain good old fashion ghost story telling. There's nothing scary about it, that's not the theme, it's really mostly a love story dealing with a bumbling guy who encounters a beautiful ghost, who is in a lot of trouble with other ghosts. So the main theme is the guy trying to save the beautiful ghost. This also takes place in ancient China, with wild outlandish Kung Fu exhibitions, and a trip to hell (more or less). Some of the stop-action ghosts are pretty cool, and the visual effects are top rate all the way. I could watch this genre of Chinese movies all day, because they are highly entertaining, great visuals, and pretty much tongue-in-cheek. And I'm looking forward to watching the first sequel of this movie also. Highly recommended.


text: xiao qian is ook heel mooi. & als hij de naald in ma Wu's kont steekt, is het hysterisch. en als hij zegt dat liefde het mooiste op aarde is terwijl hij tussen twee zwaarden staat is het ook geweldig. en dan ook nog het gedeelte waarin hij zijn broodjes opeet terwijl hij toekijkt hoe die vent veel mensen vermoordt. en dan zie je hem gedichten reciteren terwijl hij wegrent om aan de wolven te ontsnappen. de liefdesscènes zijn romantisch, xiao qian en ning zien er schattig uit samen. Voeg daar de komische timing, de enorme tongval aan toe en je hebt horror, romantiek, komedie, allemaal tegelijk.

text_en: this is a great movie. i like it where ning climbs down to get his ink, and the skeletons chase him, but luckily he dodged them, opened the window, and didn't even notice them. xiao qian is very pretty too. & when he stuck the needle up ma Wu's butt, its hysterical. and when he is saying love is the greatest thing on earth while standing between two swords is great too. then also the part where he eats his buns while watching thew guy kill many people. then you see him chanting poems as he ran to escape the wolves. the love scenes are romantic, xiao qian and ning look cute together. add the comic timing, the giant tongue, and u have horror, romance, comedy, all at once. not to mention superb special effects for the 90s.


text: Ik kan me niet herinneren dat ik veel films heb gezien waarin een stuntelende idioot van een held zo grappig was. Leslie Tsjeoeng is zo'n tegenpool van een held dat hij te dom is om zich te laten verleiden door een beeldschone vampier... Ik had het geluk dat ik het op een groot scherm zag en een video vond die ik keer op keer kon afspelen.

text_en: I can't remember many films where a bumbling idiot of a hero was so funny throughout. Leslie Cheung is such the antithesis of a hero that he's too dense to be seduced by a gorgeous vampire... I had the good luck to see it on a big screen, and to find a video to watch again and again. 9/10


text:
De populairste prestatie van meesterregisseur Ching Siu Tung is misschien wel deze serie, Een Chinees spookverhaal 1-3. In een ver verleden in China speelt Leslie Tsjeoeng de hoofdrol van een belastinginner die gedwongen is een nacht door te brengen tijdens zijn 'belastingreis' in een mysterieus kasteel waar een paar vreemde oude krijgers vechten en hem ontmoeten. De beeldschone actrice Joey Wang/Wong is de geest die in dat kasteel woont en onder de heerschappij staat van een machtige demon, een bosduivel die met de hulp van haar prachtige geesten mensenzielen verzamelt. Leslie en Joey worden verliefd, en hoewel geesten niet met mensen mogen samenleven, besluiten ze die regel te overtreden en de rest van hun leven gelukkig samen te leven. Dat is niet wat de bosduivel denkt en onze hoofdrolspelers moeten vechten voor hun leven en hun geluk.
Deze film is niet minder magisch dan andere films van Ching Siu Tung. Zijn meesterwerken zijn onder meer Duel to the Death (1983) en de Swordsman-serie, die allemaal ongelooflijke beelden en kinetische kracht in hun actiescènes hebben. Ghost Story zit vol schitterende bliksem en donkere atmosfeer, die verlicht wordt door de sterke aanwezigheid van de mooie en bereidwillige geest. De effecten zijn eenvoudigweg adembenemend en zouden op het grote scherm hun grootste kracht tonen. De camera beweegt en draait voortdurend en dat verhoogt de sprookjesachtige sfeer die deze film uitstraalt. Er zijn ook een heleboel _draad'fu_ -trucs, en hoewel sommigen denken dat ze dat zijn en er onnodig of stom uitzien als ze in films worden gebruikt, ben ik het niet met hen eens en denk ik dat ze filmbeelden het soort magie, vrijheid en creativiteit geven dat geen ander hulpmiddel kan geven. Als mensen in deze films vliegen, betekent dat dat de films niet alleen over onze wereld gaan, en dat ze gewoonlijk dingen uitbeelden die groter zijn dan het leven, met de kracht van deze groter dan het leven zijnde kunstvorm. Het verhaal over de kracht van de liefde is behoorlijk ontroerend en warm, maar het probleem is (weer) dat de personages een beetje te oppervlakkig zijn en soms onverklaarbaar handelen. Leslie en Joey hadden met meer zorg geschreven moeten worden en hun personages hadden nog warmer, dieper en oprechter moeten zijn om het verhaal een grotere kracht te geven en de film zo een nog opvallender en belangrijkere prestatie te laten zijn. Ook is de boodschap over liefde en kracht op een gegeven moment iets te veel onderstreept en had het aan de kijker moeten worden overgelaten om die te interpreteren en te vinden. Een ander negatief punt van de dialoog is dat het...' Er is te veel dialoog en mensen praten in deze film zonder reden. Dat is erg irritant en toont helaas de fouten die veel scenarioschrijvers geneigd zijn te maken als ze hun films schrijven. Mensen praten maar en praten maar en het is er allemaal om alles zo gemakkelijk mogelijk te maken en dus is de film niet te uitdagend of geloofwaardig vanwege het nodeloze element. Denk maar eens aan de films van de Japanse filmmaker Takeshi Kitano; zijn films hebben heel weinig dialoog en alles wat er is, is het noodzakelijke, want hij vertelt zijn dingen met andere middelen van de film en praat nooit, en hij laat andere personages in zijn films ook nooit te veel praten. Dit is precies het talent dat de schrijvers zouden moeten hebben om grotere scripts te schrijven.
Verder is Chinese Geestenverhaal heel mooi en het ademt de oosterse cinema, en ook het nummer dat in de film wordt gespeeld is heel mooi en hopelijk heeft het destijds een prijs gewonnen bij de filmprijzen in Hongkong. Ik geef Chinese Geestenverhaal op 7/10 en zonder de hierboven genoemde tekortkomingen zou dit zonder twijfel een bijna perfect meesterwerk van het fantasygenre zijn.

text_en:
Master director Ching Siu Tung's perhaps most popular achievement is this series, A Chinese Ghost Story 1-3. Chinese Ghost Story stars Leslie Cheung in some distant past in China as a tax collector who is forced to spend a night during his "collecting trip" in a mysterious castle in which some strange old warriors fight and meet him. Beautiful actress Joey Wang/Wong is the ghost who lives in that castle and is under a domination of one powerful demon, a wood devil who collects human souls for herself/itself with the help of her beautiful ghosts. Leslie and Joey fall in love, and even though ghosts are not allowed to live with humans, they decide to break that rule and live happily together for the rest of their lives. This is not what the wood devil thinks and our protagonists have to fight for their lives and their happiness.

This film is no less full of magic than other films by Ching Siu Tung. His masterpieces include Duel to the Death (1983) and the Swordsman series, which all have incredible visuals and kinetic power in their action scenes. Ghost Story is full of brilliant lightning and dark atmosphere, which is lightened by the strong presence of the beautiful and good willing ghost. The effects are simply breath taking and would work at their greatest power in the big screen. The camera is moving and twisted all the time and it adds to the fairy tale atmosphere this film has. There's plenty of wire'fu stunts, too, and even though some think they are and look gratuitous or stupid when used in films, I cannot agree and think they give motion pictures the kind of magic, freedom and creativeness any other tool could not give. When people fly in these films, it means the films are not just about our world, and they usually depict things larger than life with the power of this larger than life art form.

The story about the power of love is pretty touching and warm, but the problem is (again) that the characters are little too shallow and act unexplainably occasionally. Leslie and Joey should have been written with greater care and their characters should be even more warm, deep and genuine in order to give the story a greater power and thus make the film even more noteworthy and important achievement. Also, the message about love and power of it is underlined little too much at one point and it should have been left just to the viewer's mind to be interpreted and found. Another negative point about the dialogue is that it's too plenty and people talk in this film without a reason. That is very irritating and sadly shows the flaws many scriptwriters tend to do when they write their movies. People just talk and talk and it's all there just to make everything as easy to understand as possible and so the film is not too challenging or believable as it has this gratuitous element. Just think about the films of the Japanese film maker Takeshi Kitano; his films have very little dialogue and all there is is all the necessary as he tells his things by other tools of cinema and never talks, or makes other characters talk too much in his movies. This is just the talent the writers should have in order to write greater scripts.

Otherwise, Chinese Ghost Story is very beautiful and visually breath taking piece of Eastern cinema, and also the song that is played in the film is very beautiful and hopefully earned some award in the Hong Kong film awards back then. I give Chinese Ghost Story 7/10 and without the flaws mentioned above, this would without a doubt be almost perfect masterpiece of the fantasy genre.


text:
Het is een beetje gek, maar ik heb ze allebei opgenomen met TCM, deze Duitse versie van 'Anna Christie' van MGM, en de Engelse... maar ik heb deze het eerst gezien, want ik had gehoord dat veel mensen hem beter vonden dan de Engelse versie.
Als ik de andere niet heb gezien, kan ik ze niet vergelijken, maar dit is in elk geval een uitstekende vroege talkie, met een rechtstreekse voorstelling van Garbo. Ze ziet er heel mooi uit in deze film, haar gezicht straalt helemaal, vooral als cameraman William Daniels die prachtige close-ups van haar maakt. De sfeer van de film lijkt anders dan het gewone MGM-gedoe uit die tijd, hij lijkt heel veel op de franse of duitse expressionistische films uit de jaren dertig, nou ja, hij werd geregisseerd door een geweldige franse regisseur, Monsieur Jacques Feyder, die Garbo in 1929 had geregisseerd in 'The Kiss'.
Theo Shall is uitstekend en geeft een absoluut geloofwaardige voorstelling als Anna's liefje, de hardvochtige, stoere zeeman, die in het lichaam van een man nog maar een kind is. Ook Hans Junkermann geeft een voortreffelijke voorstelling, als Anna's alcoholische vader en Salka Viertel ook, als een goedhartige, oude, goedkope sloerie.
<0x3E><0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> Alles bij elkaar genomen, omdat het de enige film is, kun je Garbo in een vreemde taal horen spreken...' Want alle andere films die ze in Zweden of Duitsland had gemaakt, waren in het stille tijdperk gemaakt.
Serious Flick.

text_en:
It's sort of crazy, but I taped from TCM both, this german version of MGM's "Anna Christie", and the english one...but I got to see this one first, 'cos I'd heard that many people thought it was better than the english version.

Without having seen the other one, I cannot compare them, but anyway this is an excellent early talkie, with a straight-from-the-heart performance by Garbo. She looks very beautiful in this film, her face shines throughout, especially when Cameraman William Daniels, gets those gorgeous close-ups of her.

The atmosphere of the film seems different from the regular MGM stuff made on that era, it looks very similar to french or german expressionistic films from the thirties, well it was directed by a great french director, Monsieur Jacques Feyder, who had directed Garbo in 1929 in "The Kiss".

Theo Shall is excellent and gives an absolutelly believable performance as Anna's sweetheart, the hard-boiled, tough, sailor, who's just a kid in man's body. Also Hans Junkermann gives a very fine performance, as Anna's alcoholic father and Salka Viertel too, as a good-hearted old cheap floozie.

In all quite an experience, because it's the only film were you can listen to Garbo speak in a foreign language...'cos all the other films she did in either Sweden or Germany, were during the Silent Era.

Serious Flick.


text: Deze versie van Anna Christie is in het Duits. Greta Garbo speelt weer de rol van Anna Christie, maar alle andere personages hebben andere acteurs dan in de Engelse versie. Beide versies zijn van achteren naar voren gefilmd, omdat Garbo in Duitsland zo'n grote aanhang had. Garbo zelf zou in deze versie de voorkeur hebben gegeven aan haar Anna Christie boven de Engelse versie. Het is een goed verhaal en een must-see voor Garbo-fans.

text_en: This version of Anna Christie is in German. Greta Garbo again plays Anna Christie, but all of the other characters have different actors from the English version. Both were filmed back to back because Garbo had such a following in Germany. Garbo herself supposedly favored her Anna Christie in this version over the English version. It's a good tale and a must-see for Garbo fans.


text:
Garbo's tweede vertolking van 'Anna Christie' werd door MGM op dezelfde set opgenomen als de Engelse versie, maar dan in het Duits. Garbo's tweede vertolking van 'Anna Christie' profiteerde van haar ervaring en haar kennelijke gemak met de Duitse dialogen. Garbo lijkt meer ontspannen en natuurlijk onder de leiding van Jacques Feyder dan onder die van Clarence Brown, en haar gewoontes van de zwijgende film zijn zo goed als verdwenen, waardoor haar overgang naar de rol van de zwijgende film compleet klinkt. De kracht die ze in het personage heeft gelegd, blijft hier, hoewel die is verzacht, en Garbo onthult meer van Anna's kwetsbaarheid. De hele cast, met uitzondering van Garbo, is anders dan in de vorige versie van de film, en Garbo profiteert van het feit dat ze niet hoeft te concurreren met Marie Dressler, die elke scène stal waarin ze tijdens de Engelstalige versie te zien was. Op de film staat Garbo voortdurend in het middelpunt van de belangstelling, hoewel de drie hoofdrolspelers, met name de vader, uitstekende prestaties leverden.
Feyders regie was zelfverzekerder dan die van Clarence Brown, en zijn gebruik van de camera en de montagetechnieken leken niet zo beperkt door het nieuwe geluidsproces als die van Brown. De film beweegt zich vloeiender dan de Engelse versie, en de statische aard van de eerste film is vervangen door een stroom die de belangstelling van de kijkers vasthoudt. Zelfs de cinematografie van William Daniels lijkt beter te zijn dan die van de Brown-versie. Hij heeft Garbo's luminescentie en de atmosferische storingen van de dokken met stijl vastgelegd. Bovendien heeft het scenario voor het Europese publiek Anna' Het beroep van Garbo was van het begin af aan duidelijk en de explicietheid is voor kijkers die niet bekend waren met het stuk een verheldering van wat er alleen in de film van Brown werd gesuggereerd. De film was echter gemaakt voordat de productiecode werd ingevoerd, wat de censuur raadselachtig maakte.
Garbo's nominatie voor een Oscar voor 'Anna Christie' was altijd al een beetje raadselachtig en ik vermoedde dat het knikje meer was bedoeld als erkenning voor haar relatief soepele overgang naar geluidsfilms dan voor haar acteerprestaties. Maar misschien hebben sommige Academy-stemmers de Duitstalige versie van de film gezien en beseften ze, net als de huidige kijkers, dat haar 'Anna Christie' onder Feyders leiding beslist een Oscar waard was.

text_en:
Filmed by MGM on the same sets as the English version, but in German, Garbo's second portrayal of "Anna Christie" benefited from practice and her apparent ease with German dialog. Garbo appears more relaxed and natural under Jacques Feyder's direction than under Clarence Brown's, and her silent movie mannerisms have all but disappeared, which made her transition to sound complete. The strength she brought to the character remains here, although it has been softened, and Garbo reveals more of Anna's vulnerability. The entire cast, with the exception of Garbo, is different from the previous version of the film, and Garbo benefits from not having to compete with Marie Dressler, who stole every scene she was in during the English-language version. In Feyder's film, Garbo holds the center of attention throughout, although the three supporting players, particularly the father, gave excellent performances.

Feyder's direction was more assured than Clarence Brown's, and his use of the camera and editing techniques did not seem as constrained by the new sound process as did those of Brown. The film moves with more fluidity than the English language adaptation, and the static nature of the first film has been replaced with a flow that maintains viewer interest. Even William Daniels cinematography seems improved over his filming of the Brown version. He captured Garbo's luminescence and the atmospherics of the docks with style. Also, the screenplay adaptation for the European audience made Anna's profession quite clear from the start, and the explicitness clarifies for viewers who were unfamiliar with the play as to what was only implied in the Brown filming. However, the film was made before the Production Code was introduced, which made the censorship puzzling.

Garbo's Oscar nomination for "Anna Christie" was always somewhat mystifying, and I suspected that the nod was given more in recognition of her relatively smooth transition to sound films than for her performance. However, some of the Academy voters may have seen the German-language version of the film, and they realized, as will contemporary viewers, that her "Anna Christie" under Feyder's direction was definitely Oscar worthy.


text:
Na Garbo's inleiding tot 'Anna Christie' in Clarence Browns 'Anna Christie', maakte Jacques Feyder een Duitse versie van de film, waarin alle acteurs, behalve Garbo, anders waren. Hoewel de Amerikaanse versie nog steeds beter verkrijgbaar is in de Verenigde Staten en de meeste Amerikaanse kijkers voornamelijk deze versie hebben gezien, is het waarschijnlijker dat de Germna 'Anna Christie' in Europa wordt vertoond. Aangezien ik beide films heb gezien, vind ik dat ik het recht heb om de twee nauw verwante producties te vergelijken. Is de film van Jacques Feyder anders? Is hij beter dan die van Clarence Brown?
In deze analyse wil ik me eerst concentreren op wat beide films gemeen hebben. Ze hebben identieke sets, zeer gelijksoortige scripts en dezelfde chronologisch gepresenteerde scènes. Hier vindt u ook het verhaal van de jonge vrouw die na jaren van afwezigheid naar haar vader terugkeert en een nieuw leven probeert te beginnen. Hier vindt u ook de humoristische, zij het iets kortere, scène in het pretpark. Maar als ik de nadruk leg op Garbo zelf, kom ik aan het eerste verschil toe. Ze lijkt niet zo'n nieuwsgierigheid op te wekken onder het praten. De kijker concentreert zich meer op haar acteerwerk dan op de manier waarop ze spreekt, wat hoogstwaarschijnlijk het geval was bij de kijkers uit 1931. Garbo was heel goed in de Amerikaanse film en ze is hier ook heel goed. Toch lijkt ze mij nog oprechter in de Duitse versie. Het valt op dat Garbo zich niet zozeer concentreert op de manier waarop ze de woorden uitspreekt (de poging die kunstmatig werd gecreëerd door de sensatie: _garbo praat!_ ). Haar Duits is niet erg goed uitgesproken, maar dat kan niemand iets schelen: alles is volkomen verstaanbaar. Daarom kan ik met gemak hetzelfde zeggen als ik in mijn Amerikaanse versie zei: _skaal Greta Garbo!_ <0x5C>- _Skaal_ Greta Garbo!
Toch verschilt de film in één belangrijk opzicht: de rest van de bezetting. Hier komt de vraag: welke weergave lijkt boeiender, welke is zeker beter? De verschillen zijn talrijk. Salka Viertel (of Salka Steuerman), Garbo's levenslange vriendin, doet het lang niet zo goed als Marie Dressler in de rol van Marthy Owens. Ze is niet slecht, ze is anders, soms overdrijft ze (vanuit het gezichtspunt van vandaag), maar ze is niet meer zo oprecht in de rol van Marie Dressler, die ons nog steeds amuseert en wier momenten absoluut de tand des tijds hebben doorstaan. Sommige mensen beweren zelfs dat Dressler in de film beter was dan Garbo, en hoewel die mening natuurlijk twijfelachtig lijkt, zit er toch een kern van waarheid in. Theo Shall is sympathieker als Matt dan Charles Bickford, maar als je het op hem toepast is dat niet zozeer een kwestie van acteerprestaties als wel van het uiterlijk.
Wie blinkt in de Duitse 'Anna Christie', die echt de aandacht waard is, is Hans Junkermann in de rol van Chris Christopherson, Anna's vader. Marion tegen Hans Junkermann is als een dag-tegen-nacht verschil. Junkermann beeldt een echte alcoholist uit, een man met hoop, met angst, die de zorg voor zijn dochter overdrijft. De scène van Anna's eerste ontmoeting met haar vader is werkelijk schitterend, het begin van Chris' gesprek met Marthy is gedenkwaardig, vooral dankzij zijn gezichtsuitdrukkingen en een vlekkeloze uitvoering. Junkermann is de Chris die je aardig vindt, om wie je soms lacht, met wie je meevoelt, die een beeld van een kalme alcoholische zeeman in je geest achterlaat. Geweldig!
Als je de Amerikaanse 'Anna Christie' hebt gezien en de kans hebt de Duitse versie te zien, kan ik je deze film ten zeerste aanbevelen, omdat hij zo goed is.' 's een iets andere kijk op het verhaal, een mooie en nauwkeurige manier om te vergelijken, een verrijking van de film van Clarence Brown en vooral een geweldige kans om een wonder van acteerkunst te ontdekken: Hans Junkermann. Skaal of Prost, Hans Junkermann!

text_en:
After Garbo's introduction to sound in Clarence Brown's "Anna Christie", Jacques Feyder made a German version of the movie where all of the cast, except for Garbo, were different. While the American version is still more available in the USA and most of the American viewers have primarily seen this version, the Germna "Anna Christie" is more likely to be viewed in Europe. As I have seen both films, I feel the right to compare the two closely-knit productions. Is Jacques Feyder's film different? Is it better than Clarence Brown's?

In this analysis, I would like to focus first on what the both movies have in common. They have identical sets, very similar scripts and the same chronologically presented scenes. Here, you also find the story of the young woman who comes back to her father after years of absence and is trying to start a new life. Here, you also have the humorous, though a bit shorter, sequence in the amusement park. However, when emphasizing Garbo herself, I address the first difference. She does not appear to cause such a curiosity while talking. The viewer concentrates more on her acting than on the way she speaks, which occurred, most probably, to 1931 viewers. Garbo was very good in American film and she is also very good here. Yet, to me, she seems even more genuine in the German version. It is noticeable that Garbo does not focus on the way she says the words that much (the effort that was artificially created by the sensation: GARBO TALKS!). Her German is not very well pronounced; yet no one cares: everything is perfectly understood. Therefore, I can easily say the same I did in my American version comment: Skaal Greta Garbo!

Yet, the film differs in one very important issue: the rest of the cast. Here comes the question: which portrayal seems more captivating, which one is better for sure? The differences are filled with varieties. Salka Viertel (or Salka Steuerman), Garbo's lifelong friend, does not do the equally great job as Marie Dressler in the role of Marthy Owens. She is not bad, she is different, sometimes overacts (from today's perspective) but is no longer that genuine in the role as Marie Dressler who still amuses us and whose moments have absolutely stood a test of time. Some people even claim that Dressler was better than Garbo in the film and that opinion, though appears to be questionable of course, carries some truth. Theo Shall is more sympathetic as Matt than Charles Bickford but when applied to him, this is not the matter of performance so much as the mater of looks.

Who shines in the German "Anna Christie", who is really worth greatest attention is Hans Junkermann in the role of Chris Christopherson, Anna's father. George F. Marion vs Hans Junkermann is like a day vs night difference. Junkermann portrays a real alcohol addict, a man with hopes, with fears, who overdoes the care of his daughter. The scene of Anna's first meeting with her father is truly magnificent, the opening moment of Chris' conversation with Marthy is memorable particularly thanks to his facial expressions and a flawless performance. Junkermann is the Chris whom you like, who you sometimes laugh at, whom you sympathize with, who leaves a picture of a calm alcoholic sailor in your mind. Great!

If you have seen the American "Anna Christie" and have a chance to get the German version, I would highly recommend to you this movie because it's a slightly different look at the story, a nice and accurate way to compare, a fine enrichment to Clarence Brown's movie and, foremost, a wonderful chance to discover a marvel of performance: Hans Junkermann's. Skaal or Prost, Hans Junkermann!


text:
Anna Christie (1931)

Op zichzelf is deze versie van Garbo's Anna Christie, een jaar later in het Duits met een heel nieuwe cast, net zo gepolijst en verfijnd dat hij beter werkt dan de Engelse versie (beide zijn producties van American MGM). Garbo is zo mogelijk nog indrukwekkender (of mooier op het witte doek) en haar acteerwerk is ingetogener. En ze lijkt eerlijk gezegd meer op haar gemak, waarschijnlijk om een heleboel redenen, maar we kunnen speculeren dat ze haar eerste pratende film niet meer maakte en zich dus snel had aangepast.
Zonder de ene film altijd met de andere te vergelijken, is deze Anna Christie nog steeds dezelfde O'Neill met te veel woorden. Zijn thema's van een vrouw die liefde wil zonder haar onafhankelijkheid te verliezen zijn er, maar het komt toch vreemd ouderwets over. Er ontbreken een paar scènes <0xE2><0x80><0x93> het Coney Island-gedeelte is ingekort en niet zo goed <0xE2><0x80><0x93> maar over het geheel genomen is het een directe echo van de eerste film. De regisseur, Jacques Feyder (Belgisch-Frans) herhaalt gewoon wat er al gedaan was, wat naar ik aanneem een frustrerende ervaring moet zijn.
Het is interessant om beide films achter elkaar te zien omdat ze op precies dezelfde manier worden geblokkeerd (niet alleen de sets, maar ook de opnamen zijn allemaal hetzelfde). Af en toe komt er een scène uit de eerdere film naar voren <0xE2><0x80><0x93> een deel van de storm, begrijpelijk, maar ook een korte scène waarin Marie Dressler (uit de Engelse versie) met haar vriendin op een plank over een kanaal loopt, zo dronken als maar kan. Maar het zijn slechts silhouetten, en als de volgende scène hun gezichten laat zien, zien we de Duitse acteurs hun rol spelen. Dressler is niet te vervangen, dat is zeker, maar voor mij is de Duitse vader geloofwaardiger en eerlijker in zijn optreden.

De thema's <0xE2><0x80><0x93> immigratie, eigenzinnige vaders, dochters die de prostitutie in gaan en de problemen om de ware liefde te vinden <0xE2><0x80><0x93> hebben in die tijd duidelijk sterke stromingen, vooral in Europa (Garbo speelt, heel toepasselijk, een Zweedse jonge vrouw).

text_en:
Anna Christie (1931)

On its own terms, this version of Garbo's Anna Christie, shot a year later in German with a whole new cast, is just toned down and refined enough to work better than the English version (both are American MGM productions). Garbo is if anything more commanding (or more beautiful as a screen presence) and her acting is more restrained. And she seems frankly more at ease, probably for a lot of reasons, but we can speculate that she was no longer making her first talking picture, so had adjusted quickly.

Without comparing always one film to the other, this Anna Christie is still the same O'Neill play with too many words. His themes of a woman wanting love without losing her independence are here, but it comes off as oddly old fashioned anyway. There are some scenes missing--the Coney Island section is shortened and isn't as good--but overall it's a direct echo of the first film. The director, Jacques Feyder (Belgian-French), is simply redoing what was done already, which I assume must be a frustrating experience.

It's interesting to see both films in succession because they are blocked out exactly the same way (not only the sets, but the shots, are all the same). There is an occasional scene lifted from the earlier film--some of the storm, understandably, but also a brief scene where Marie Dressler (from the English language version) is walking with her friend on a plank over a canal, drunk as can be. But they are just silhouettes, and when the next scene shows their faces, we see the German actors taking their parts. There is no replacing Dressler, for sure, but for me the German father is more believable and honest in his performance.

Clearly the themes--immigration, wayward fathers, daughters turning to prostitution, and the troubles of finding true love--have strong currents back then, especially with European threads (Garbo, appropriately, plays a Swedish young woman).