text:
Mag ik in de eerste plaats zeggen dat ik zo enthousiast over deze film was dat ik me speciaal bij IMDb heb aangemeld om hem te recenseren? En mijn recensie? Dit is verreweg de slechtste film die ik ooit heb gezien.
De synopsis van de film klonk interessant <0xE2><0x80><0x93> nazi's, occultisme, tijdreizen enzovoort, maar het plot van de film wist al die elementen niet goed bij elkaar te brengen. Herinner je je de aflevering van South Park waarin de manatees _Familieman_ schreven met 'ideeballen'? Hebben die manatees ook _Unholy_ geschreven? Het lijkt erop dat de schrijver al die verschillende ideeën wilde opnemen, maar geen idee had hoe hij ze allemaal met elkaar in verband moest brengen, en om het allemaal nog onlogischer te maken had hij aan het eind een tijdreisthema van Donnie Darko opgenomen, waardoor de chronologie in de war werd geschopt.
Ik wist al vanaf het begin dat dit een slechte film was. De special effects waren te pover voor iets beters dan rechtstreeks op dvd. Het acteerwerk was niet geweldig, maar eerlijk gezegd heb ik wel ergere gezien. Ik wil de nazi-schilderijen wel prijzen, die waren eng, maar die kwaadaardige nazi-slachter was gewoon komisch.
Ik heb geen vendetta tegen deze film of zo, maar om eerlijk te zijn hou ik niet eens van het horrorgenre. Maar deze film kan niet worden omschreven als een thriller of een drama. Als dit verhaal goed was verteld, zou het een goede film zijn geweest. Maar hij is te veel opgeklopt.

text_en:
Can I please say first of all, that I felt so strongly about this movie that I signed up to IMDb specifically to review it. And my review? This is easily the worst movie I have ever seen.

The synopsis of the movie sounded interesting- Nazis, occult, time travel, etc., but the movies plot failed to properly bring all these elements together. Remember the episode of South Park that featured manatees writing Family Guy using 'idea balls'? Did these manatees also write Unholy? Its like the writer wanted to include all these different ideas, but had no idea how to link them all together, and then to make things make even less sense, included a Donnie Darko-esquire time travel theme to the ending, messing up the chronology.

I could tell from early on that this was a bad movie. Special effects were too low budget for anything better than straight to DVD. The acting wasn't great, but in fairness I've seen worse. I will praise the Nazi paintings, they were creepy, but the evil Nazi butcher guy was just comic.

I don't have a vendetta against this movie or anything, but to be honest, I'm not even into the horror genre. But this movie cannot be described as a thriller or a drama. If this story had been well told, this would have been a good movie. But it has been over hyped. Waaaaay over hyped.


text: Toen ik naar die film ging kijken, zag ik die gozer uit Buffy, Xander, en ik bedacht hoe leuk het is dat hij nog steeds zijn brood verdient met films maken. Nu kan ik wel tegen een rare film, als het maar een flinke dosis raar is, zoals bijvoorbeeld films van David Lynch, twee bergtoppen, verdwaalde snelweg enzovoort. En je moet er wel een beetje voor in de stemming zijn. Maar deze film deed me spottend denken aan die idiote websites daar over samenzweringstheorieën die helemaal nergens op slaan. Ik bedoel, kom op zeg, nazi's die met Amerika samenzweren om een goddeloze drie-eenheid van kwade machten te maken? Het verbaasde me dat ze in deze film met Hitler- vliegende schotels en hagedismensen de holle aarde niet noemden. Als je 60 gram heldin in de film had, zou het misschien een beetje logisch zijn, maar serieus, ik vergoelijk drugs niet zoals ik deze film vergoelijk. Hij zou verbrand, versnipperd en vergeten moeten worden, zodat die goeie ouwe Xander misschien een andere acteerklus kon krijgen. Maar het was niet zijn acteerwerk, dat was prima, maar het script sloeg gewoon nergens op.

text_en: When I started watching this movie I saw the dude from Buffy, Xander, and figured ah how nice that he's still making a living acting in movies. Now a weird movie I can stand, given that it's a good dose of weird like for example David Lynch movies, twin peaks, lost highway etc. And you sort of have to be in the mood for one. This one however made me mockingly remember the crazy websites about there about conspiracy theory's that make absolutely no sense. I mean come on people Nazi's who conspire with America to make an unholy trinity of evil powers? I was surprised they didn't mention the hollow earth in this movie with Hitler flying saucers and lizard people. Maybe if you had like 60 grams of heroine with this movie it would make some sort of sense, but seriously I don't condone drugs like I don't condone this movie. It should be burned, shredded and forgotten just so good ol' Xander might get another acting job. It wasn't his acting though, that was alright, but the script just didn't make any sense. Sorry.


text:
Ik weet niet zeker of dit een spoiler is; misschien is het een dienst aan het publiek. Als je een van die mensen bent die gericht zijn op onmiddellijke bevrediging en de aftiteling overslaat, zul je de laatste regel van de commentaarstem van de nieuwslezer missen, die zegt dat de Verenigde Staten zich op 7 mei 1945 hebben overgegeven aan nazi-Duitsland om een eind te maken aan de Tweede Wereldoorlog. Hier zijn een paar van de problemen met deze close-up:
1. De oudere kijker moet in gedachten het equivalent van twee of drie andere hemelse films oproepen om de gapende kloof tussen filmevenementen en deze opzienbarende conclusie te vullen.
2. De gemiddelde kijker zal zichzelf echt voor zijn kop slaan dat hij niet heeft 'gekeken'. In plaats van tijd en geld uit te geven om deze goddeloze film in de videotheek (of op de kabel) te zien, kunnen ze beter in hun eigen hoofd zo'n goddeloze film maken.
3)Deze eindaftiteling van een denkbeeldig nieuwsbulletin kan de eerste informatie zijn die jongere kijkers over de Tweede Wereldoorlog te zien krijgen, waardoor ze tot de conclusie komen dat George W. Bush de laatste erfgenaam van de nazi-troon is.

text_en:
I'm not sure this is a spoiler; perhaps it is a public service. If you are one of those people focused on instant gratification who skip end credits, you will miss the final line of the end credits news announcer's voice-over, which states the U.S. has just surrendered to Nazi Germany on May 7, 1945 to end WWII. Here are just a few of the problems with this close:

1)The older viewer must conjure up the equivalent of two or three more UNHOLY movies in their mind's eye to fill in the yawning chasm between movie events and this startling conclusion.

2)The average person will really kick themselves that they did not "watch" one of these UNHOLY fill-in-the-blanks flicks created in their own head for free, instead of shelling out time and money to see this UNHOLY from the video store (or on cable).

3)This end credits sequence of imagined news bulletins may be the first information some younger viewers are exposed to about WWII, leading them to the conclusion that George W. Bush is the latest heir to the Nazi throne.


text:
Ik las Rice' roman met belangstelling en raakte helemaal in de ban van de personages en het hartverscheurende verhaal, gebaseerd op historische waarheden.
Maar ik was eenvoudigweg gecharmeerd van deze rampzalige aanpassing. De rolverdeling was louter gebaseerd op uiterlijk, en niet op acteertalent (met de voor de hand liggende uitzondering van Peter Gallagher, die noch blond was, noch in staat om zich uit een natte papieren zak te bewegen). De g<0xC3><0xAA>nante, onhandige en inconsequente pogingen van de cast om een Frans accent aan te nemen waren hilarisch, maar niet op een onderhoudende manier. Ik merkte dat ik ineenkromp door deze warrige, melodramatische onzin, en was verbaasd dat ik het einde haalde.
Een waarschuwing voor fans van de roman: blijf uit de buurt van deze.

text_en:
I read Rice's novel with interest, and became quite enchanted with its characters and heartbreaking tale based on historical truths.

However, I was simply APPALLED at this disastrous adaptation. The casting was based merely on physical appearance, and not acting talent (with the obvious exception of Peter Gallagher, who was neither blond-haired, or able to act his way out of a wet paper bag). The cast's embarrassingly clumsy and inconsistent attempts at affecting a French accent was hilarious, but not in an entertaining way. I found myself wincing through this muddled and melodramatic tripe, and was surprised I made it to the end.

A warning to fans of the novel - stay away from this one.


text: Deze film was zo slecht geschreven, geregisseerd en geacteerd dat het bijna niet te geloven was. Hij zou herschreven moeten worden met een beter script, een betere regisseur en een betere cast. Het acteerwerk is het grootste probleem. Je hebt ene Jennifer Beals, gepolijst, professioneel en volkomen geloofwaardig, en aan de andere kant Richard, die jammerlijk miscast is en in dit specifieke stuk alleen maar rammelt. Peter Gallagher en Jenny Levine zijn gewoon vreselijk als het slaven-in-eigen-bezit-stel, hoewel ze allebei normaal gesproken goed werk leveren. De acteurs (en de regisseur) hadden helemaal niet moeten proberen een accent te laten horen <0xE2><0x80><0x93> ze zijn inconsequent en ongelooflijk. Het was veel beter geweest als ze zich hadden geconcentreerd op het goed spelen van een echte Engelse rol. De casting is bespottelijk. Waarom zijn de kinderen van een 'Afrikaanse' koopman (dus minder sociaal wenselijk voor de gens de couleur) gecast met heel bleke acteurs, terwijl de zogenaamd sociaal wenselijke Marcel uitgesproken Afrikaanse trekken heeft, waaronder een duidelijk geverfde blonde 'fro'? Het is alsof de casting directors niet de moeite nemen om het script te lezen dat ze schrijven en de juiste acteurs te kiezen uit een grote groep uiterst getalenteerde en fysiek uiteenlopende acteurs van kleur. Het is gewoon zo raar! Dit zou een geweldige film kunnen zijn en hij zou opnieuw gemaakt moeten worden, maar met mensen die het materiaal respecteren en geschikte en vaardige acteurs kunnen kiezen. Er lopen genoeg goede acteurs rond, en het zou leuk zijn om te zien hoe Jennifer Beals, Daniel Sunjata en Gloria Reuben het zouden doen met een geschikte cast, een goed script en een fatsoenlijke regie.

text_en: This movie was so badly written, directed and acted that it beggars belief. It should be remade with a better script, director and casting service. The worst problem is the acting. You have Jennifer Beals on the one hand who is polished, professional and totally believable, and on the other hand, Ri'chard, who is woefully miscast and just jarring in this particular piece. Peter Gallagher and Jenny Levine are just awful as the slave owning (and keeping) couple, although both normally do fine work. The actors (and director) should not have attempted to do accents at all--they are inconsistent and unbelievable. Much better to have concentrated on doing a good job in actual English. The casting is ludicrous. Why have children of an "African" merchant (thus less socially desirable to the gens de couleur society ) been cast with very pale skinned actors, while the supposedly socially desirable Marcel, has pronounced African features, including an obviously dyed blond "fro"? It's as if the casting directors cannot be bothered to read the script they are casting and to chose appropriate actors from a large pool of extremely talented and physically diverse actors of color. It's just so weird! This could be a great movie and should be re-made, but with people who respect the material and can choose appropriate and skilled actors. There are plenty of good actors out there, and it would be fun to see how Jennifer Beals, Daniel Sunjata and Gloria Reuben would do with an appropriate cast, good script and decent direction.


text: Het verhaal en de show waren goed, maar het was echt deprimerend en ik heb een hekel aan deprimerende films. Ri'Chard is geweldig. Hij heeft een topprestatie geleverd en het meisje dat zijn zus speelde was echt geweldig en beeldschoon. Serieus, ik dacht dat ze Carmen Electra was tot ik het IMDb-profiel zag. Ik kan niets slechts over Peter Galleghar zeggen. Hij is een van mijn favoriete acteurs. Ik ben dol op Anne Rice. Ik lees momenteel de _Vampire Chronicles_, maar ik ben blij dat ik de film heb gezien voordat ik het boek las. Dit is een beetje te 'echt' voor me. Ik geef de voorkeur aan de geestige ruzietjes van Lestat en Louis boven de worstelingen van slaven. Eartha Kitt was zo eng en nadat haar personage had gedaan wat ze deed... De film was voor mij verpest; ik kon de rest van de show nauwelijks aan. (Sorry voor de dubbelzinnigheid, maar ik wil niets verraden.) Het spijt me, maar het is gewoon niet mijn soort show.

text_en: The story and the show were good, but it was really depressing and I hate depressing movies. Ri'Chard is great. He really put on a top notch performance, and the girl who played his sister was really awesome and gorgeous. Seriously, I thought she was Carmen Electra until I saw the IMDb profile. I can't say anything bad about Peter Galleghar. He's one of my favorite actors. I love Anne Rice. I'm currently reading the Vampire Chronicles, but I'm glad I saw the movie before reading the book. This is a little too"real" for me. I prefer Lestat and Louis's witty little tiffs to the struggles of slaves. Eartha Kitt was so creepy and after her character did what she did The movie was ruined for me; I could barely stand to watch the rest of the show. (sorry for the ambiguity, but I don't want to give anything away) Sorry, but it's just not my type of show.


text:
'Feest van Allerheiligen?' Waar...? Wanneer...?
Was de verhaallijn en het thema van 'Feest van Allerheiligen' geschrapt?
Wat een verspilling van een prachtige titel! Er is nooit iets in het verhaal dat ook maar in de verste verte verband houdt met het 'Feest van Allerheiligen'. Evenmin is er iets in het verhaal over 'Allerzielendag' waar de term op slaat. Waarom zou je de moeite nemen deze titel te gebruiken als je nooit van plan bent een verhaallijn of thema toe te voegen aan 'Allerzielendag' of het 'Feest van Allerheiligen'?

G<0xC3><0xAA>nant Slecht Script & Amateur Schrijven.

Hoe hebben ze zo'n groot talent aan deze sukkel weten te binden? Het schrijven is zo amateuristisch <0xE2><0x80><0x93> personages die elkaar al hun hele leven kennen houden lange toespraken over hun levensgeschiedenis om het publiek een plezier te doen. Helemaal niet zoals mensen met elkaar praten.
Wat dacht de Directeur?
De regie is even slecht! De geforceerde en overdreven weloverwogen stijl voelt amateuristisch aan. In een van de scènes schreeuwt een personage: 'Blijf met je poten van me af!' en niemand raakt hem aan! De slechtst geacteerde scène is echter de ongelooflijk overdreven strijdscène aan het begin van de film.
Buitensporig Gore in een Heel Namaak, Onbetrouwbaar Strijdtoneel!
Er zijn zoveel doden in de meest namaak strijdscène. Het lijkt wel een parodie op Saturday Night Live!! Je ziet figuranten die wachten op het moment dat ze voor de camera mogen lopen. Iedereen speelt zijn doodsscène als een stel schooljongens <0xE2><0x80><0x93> en overdrijft elke kleine stuiptrekking. Het bloed op de slachtoffers is zo overdreven en slordig aangebracht dat het lijkt alsof iemand een ketchupfles heeft gebruikt en er rechte rode strepen op de kostuums heeft gespoten.
Deze hele strijdscène komt over als de flauwekul van een goedkope oorlogsfilm. Je zou bijna verwachten dat iemand als Will Ferrell en Mike Myers op een paard zou komen aanrijden en de clou zou vertellen.
Wie in het Echte Leven zou zich ooit zo gedragen?!
Het belachelijkste stukje schrijven, regisseren en instuderen is eigenlijk het middelpunt van de scène:

Een klein meisje staat onder het dode lichaam van haar hangende vader <0xE2><0x80><0x93> die verschrikkelijk verminkt is, en het bloed druipt letterlijk uit zijn gapende wonden. Zelfs een volslagen idioot zou weten dat hij dood is! Toch herhaalt ze <0xE2><0x80><0x93> heel monotoon <0xE2><0x80><0x93> steeds weer 'papa, papa...' terwijl ze naar iemand buiten beeld kijkt. Ze bracht het met ongeveer evenveel geloofwaardigheid en passie als je zou kunnen verwachten van een niet-acteurkind dat de hele dag de tekst voor de camera's heeft herhaald.
Zelfs als het arme kind acteertalent had, is de scène volkomen ongeloofwaardig. En zelfs niet midden op het slagveld staan na uren van bloedvergieten <0xE2><0x80><0x93> omringd door honderden lijken, terwijl zij daar rustig staat! Natuurlijke instincten zouden ervoor zorgen dat het kind gillend en doodsbang wegrende van de bloedige slachting!
Zijn we Veronderstel dat we Verschrikkelijk zijn of Lachen...?!
Een bijzonder maf detail, dat de scène een SNL-cartoontoon geeft, is de hangende vader, met een enorme haak door zijn mond en wang. Hij ziet eruit als een vis aan een haak! De onbedoeld grappige details maken dat de hele scène nep en dwaas overkomt.
In _Fantasieland_ zijn Moeders en Dochters het Zelfde Tijdperk!
Een ander grappig detail is dat je een centrale figuur ziet <0xE2><0x80><0x93> het kleine meisje. 's moeder <0xE2><0x80><0x93> aan het eind van de scène en in de volgende, die 20 jaar later plaatsvindt, ziet ze er nog precies hetzelfde uit! Ze is nog steeds jong en mooi, en nu even oud als haar dochter!
Ik had de film bijna meteen uitgezet omdat de regie en de tekst duidelijk afschuwelijk waren <0xE2><0x80><0x93> maar ik probeerde het vol te houden omdat ik de Louisiana-scènes wilde zien en ik hou van alle acteurs. Ik weet niet wat deze voortreffelijke acteurs dachten toen ze deze rollen accepteerden!
Wie was het Doelgericht Auditteam?
De buitensporige hoeveelheid bloed en slecht geacteerd geweld in de openingsscène passen vreemd genoeg niet bij de verhaallijn van een soapserie. Het is ook een vreemde manier om een film te beginnen die, voor de rest van de tijd, gericht lijkt te zijn op een roman over vrouwen. Vreemde inconsequentie in de toon!

text_en:
"Feast of All Saints?" Where...? When...?

Was the Feast of All Saints storyline and theme edited out?

What a waste of a wonderful title! There is never anything in the story that has the remotest connection to the "Feast of All Saints." Nor is there anything in the story about "All Souls Day" which the term is referencing. Why bother to use this title if you never intend to including any kind of storyline or theme about "All Souls Day" or the "Feast of All Saints"?

Embarrassly Bad Script & Amateur Writing

How did they attract such great talent to this clunker? The writing is so amateur--characters that have known each other all their life go into big long speeches about their life history for the sake of the audience. Not at all the way people talk to each other.

What was the Director Thinking?

The directing is equally bad! The forced and overly deliberate style feels amateurish. In one scene, a character is yelling "Take your hands off of me" and NO ONE is touching him! The most badly directed scene however, is the incredibly over-the-top battle scene at the beginning of the film.

Excessive Gore in a Very Fake, Silly Battle Scene

There are so many dead people in the most fake battle scene. It looks like a Saturday Night Live skit!! You can see extras waiting for their cues to walk across camera. Everyone plays their death scene like 4th grade boys--exaggerating every little gasp and twitch. The blood on battle victims is so excessive and carelessly applied it looks like someone used a ketchup dispenser and just squirted straight lines of red on the costumes.

This whole battle scene comes off as the spoof of a really cheesy war movie. You almost expect someone like Will Ferrell and Mike Myers to ride up on a horse and deliver the punchline.

Who in Real Life Would Ever Behave this Way?!

The most ridiculous bit of writing, directing and casting is actually the focus of the scene:

A little girl is standing under the dead body of her hanging father--who is terribly mutilated, and literally dripping blood form his gaping wounds. Even a totally idiot would know he is dead! Yet she is--very monotonously--repeating over and over "Daddy, daddy..." while looking at someone off-screen. She delivered it with about as much believability and passion as you could expect from an non-actor kid that had been repeating the line for the cameras all day.

Even if the poor kid had any acting skills, the scene is completely unbelievable. The little girl wouldn't even BE in the middle of the battlefield after hours of carnage--surrounded by hundreds of dead bodies, while she calmly stands there!! Natural instincts would had the kid screaming and terrified, running AWAY from the bloody carnage!

Are we Suppose to be Horrified or Laugh...?!

One particularly goofy detail, that gives the scene an SNL satire tone, is the father hanging, with a huge hook through his mouth and cheek. He looks like a fish on a hook! The unintentionally funny details, make the whole scene come across as fake and silly.

In Fantasy La-La-Land, Mothers and Daughters are the Same Age!

Another funny detail, is that you see a central character--the little girl's mother--at the end of the scene and in the next scene, that occurs 20+ years later, she looks exactly the same! She is still young and beautiful, and now the same age as her daughter!

I almost turned the movie off right there because the direction and writing were obviously awful--but I tried to stick it out because I wanted to see the Louisiana settings and I like all the actors. I don't know what these fine actors were thinking when they accepted these roles!

Who was the Targeted Audience?

The excessive amount of blood and badly acted violence in the opening scene are weirdly out of place with the soap opera storytelling tone that follows. It is also a strange way to start a movie that, for the rest of the time, seems targeted to romance novel reading females. Weird inconsistency in tone!


text:
Er is hier zo weinig van het fantastische Anne Rice-boek te zien dat wat hier gebeurt nergens op slaat. Sommige personages <0xE2><0x80><0x93> intense en verrassende personages <0xE2><0x80><0x93> komen helemaal niet in beeld, en degenen die dat wel doen zijn zo verwaterd dat er geen reden meer is voor hun bestaan.
Waar is de relatie tussen Christophe en Marcel? Waar is de voortdurende verhouding tussen Marcel en Juliet? Waarom verschijnt Dolly Rose eigenlijk, aangezien haar verhaal nooit is verklaard? Waar zijn de verkrachting en de verlossing van Marie, wier grootste kenmerk (en ondergang) is dat ze voor blank kan doorgaan <0xE2><0x80><0x93> en haar huwelijk met Richard? Waarom eindigt de film met Marcels afranseling door zijn vader? We komen niets te weten over Aglae, behalve dat ze...' Het is een kreng dat een hekel heeft aan haar man; waarom is er geen achtergrondverhaal dat die haat verklaart?
Wat de optredens betreft, er is er niet één die beter is dan middelmatig, hoewel dat waarschijnlijk te wijten is aan het slechte script. Het beste van het stel is dat van de acteur die Richard speelt <0xE2><0x80><0x93> maar Richard is niet goed genoeg op het scherm om de film te redden. Het ergst is Jasmine Guy als Dolly Rose, al komt het er ook nu weer op neer dat de actrice niets te maken heeft met het weinige dat ze heeft om mee te werken.
Al met al is dit gewoon verschrikkelijk. Ik dacht dat geen enkele tot boekverfilming omgevormde film van Anne Rice erger kon zijn dan EXIT TO EDEN, maar GEZOCHT <0xE2><0x80><0x93> het lijkt erop dat die puinhoop een doorslaand succes is. Hoe komt het toch dat Rice zo'n slet is dat ze haar beste werk tot zulke rotzooi op het scherm laat verworden?

text_en:
There's so little here of the fantastic Anne Rice book that what IS here makes no sense. Some of the characters--intense and surprising characters--don't make it to the screen at all, and those who do are watered down to the point that there's no reason for their existence.

Where's the relationship between Christophe and Marcel? Where's the continued affair between Marcel and Juliet? Why does Dolly Rose appear at all, since her story's never explained? Where's the rape and redemption of Marie, whose greatest attribute (and downfall) is that she can pass for white--and her marriage to Richard? Why does the film end with Marcel's beating at the hands of his father? We learn nothing of Aglae beyond that she's a bitch who hates her husband; why no backstory explaining this hatred?

As for the performances, there's not a one that's better than mediocre, though that's likely due to the lousy script. Best of the lot is that of the actor playing Richard--but Richard's not on screen enough to salvage the film. Worst is Jasmine Guy as Dolly Rose, though again, it comes down to the actress having nothing to do with what little she's given to work with.

All in all, this is just terrible. I thought it'd be impossible for any Anne Rice book-turned film to be worse than EXIT TO EDEN, but FEAST OF ALL SAINTS makes that mess look like a critical hit. How is it that Rice is such a slut she'll allow her best works to become such junk on the screen?


text: Een gelikte romantisering van de seksuele uitbuiting van zwarte vrouwen in New Orleans door blanke mannen met macht en privileges. Ooo. Krijg je daar honger van? Nou, ga dan maar op je buik op een videoband of dvd liggen en smul van dit nodeloze rondsnuffelen door een smoezelig deel van de geschiedenis. Voor de goede orde is het uit het boek overgenomen door de beroemde actrice Anne Rice. De regie is net zo weeïg en melodramatisch als de smakeloze dialogen. Het meeste acteerwerk is amateuristisch. Het enige wat de productie de moeite waard maakt, is dat er een stuk of tien zwarte acteurs in meespelen, die allemaal nauwelijks op de markt van vandaag zijn verschenen (Jasmine Guy, Ben Vereen, Pam Grier, Eartha Kitt), inclusief een paar gezichten die nauwelijks te zien zijn (Bianca Lawson, Rachel Cuttrell). Het is ondanks alles ook een geweldige reclame voor Nicole Lyn. Ook de pompeuze en zwaarlijvige James Earl Jones komt in beeld. Net als wijlen Ossie Davis, een minimale ster die zijn succes te danken heeft aan het feit dat hij lid was van de legendarische Negro Ensemble Company. Deze film zou je moeten bestempelen als 't' voor pens.

text_en: A slick romanticizing of the sexual exploitation of NewOrleans black women by white men of power and privilege. Ooh. Does that whet your appetite? Well, then, belly up to a VHS or DVD and gorge on this gratuitous trolling through a seamy segment of history. For good measure, it's adapted from the book by celebrated hack Anne Rice. The directing is as cloying and melodramatic as the cheesy dialog. Most of acting is amateurish. The production's sole worthwhile note is that it employed practically a dozen black actors, all of whom have scarcely been in employed in today's market (Jasmine Guy, Ben Vereen, Pam Grier, Eartha Kitt), including some faces that have barely been seen at all (Bianca Lawson, Rachel Cuttrell). It also is, despite itself, a sterling showcase for Nicole Lyn. The pompous and ponderous James Earl Jones is on-hand as well. So, is the late Ossie Davis, a minimal talent who owes his success to having been affiliated with the legendary Negro Ensemble Company. This film should be rated "T" for tripe.


text:
De studenten die een veroordeelde studentenflat leeghalen, worden gestalkt door een ongrijpbare moordenaar.
The Dorm That Dripped Blood (oftewel _Pranks_ ) is een beetje een mengelmoes voor slasherfans. De productiewaarde van de film is vrij laag en het verhaal is voor het grootste deel nogal routineus, er hangt zelfs een enge zwerver rond die op zoek is naar een dwaalspoor. In feite is een groot deel van de opbouw van het verhaal vrij gemakkelijk te vergeten, op een of twee brute moorden na. Maar de film wordt echt beter door zijn verrassend intense climax (in een sfeervolle omgeving) en een vrij brutale, onconventionele conclusie.
De cast is voor het grootste deel wat mat. Stephen Sachs is de beste van het stel, want hij heeft een heel aardig karakter. Kijk ook eens naar een jonge Daphne Zuniga als een onfortuinlijke studente.
Over dit alles heen ligt een vrij standaard B-slasher, maar de finale is de moeite waard om van te genieten, en voor deze kijker is de film geen complete hocus pocus.

uit het **** _**B**_.

text_en:
College students, who are clearing out a condemned dormitory, are stalked by an elusive killer.

The Dorm That Dripped Blood (aka Pranks) is a bit of a mixed bag for slasher fans. The movies production values are pretty low and the story for the most part is pretty routine, there's even a creepy bum hanging around for a red herring. In fact much of the story's build-up is pretty forgettable, save for one or two brutal murders. But the movie is really made better by its surprisingly intense climax (in an atmospheric setting) and one fairly bold, unconventional conclusion.

The cast is lackluster for the most part. Stephen Sachs is the best of the lot as he does a pretty nice turn in character. Also look for a young Daphne Zuniga as an ill-fated student.

Over all this is a pretty standard B slasher effort, but the finale is well worth savoring and for this viewer saved the movie from being a complete ho-hum.

** out of ****


text: Daphne Zuniga is het enige licht in deze slaperige film, en het licht vervaagt snel. Als zij het niet was, waarom zou ik er dan naar kijken? Vijf studenten hebben zich aangemeld om een oud studentenhuis klaar te maken voor de sloop. Er doen zich automatisch problemen voor als een vreemde dakloze zich aanmeldt, en de groep komt een paar mensen te kort. Dan loopt er een moordenaar rond. Ik wilde echt graag zeggen dat ik van deze zou gaan genieten. Er was een mooi decor, of misschien speelde Daphne Zuniga er alleen in. De film is te langzaam, en bijna zo stil als een bibliotheek. De beroemde componist Christopher Young, bekend van films als 'Hellraiser' en 'Uitlokking', schreef dit voor hem, in een herhaling van een openingszin die beter geschikt was voor een tv-film. Toch lijkt het hoger dan de film verdient. Dus, afgezien van Young en Zuniga, schraapt deze film de bodem uit het vat.

text_en: Daphne Zuniga is the only light that shines in this sleepy slasher, and the light fades quickly. If not her, than what other reason to watch this. five college kids are signed up to prepare an old dorm for its due date of demolition. Problems are automatically occurring when a weird homeless man is soliciting, and the group are short a few people. Then, a killer is on the loose. I honestly wanted to say I was going to enjoy this one. It had a fair set up, or maybe that was just Daphne Zuniga in it. The film is too slow, and almost as silent as a library. Most of the acting is below average, and the "point-of-view" moments are so old news. Acclaimed composer Christopher Young of such films as "Hellraiser" and "Entrapment" scored this, in a repetitive cue line that was better made for a TV movie. Still, it seems higher than the movie deserves. So, other than Young and Zuniga, this one scrapes the bottom of the barrel.


text:
In de kerstvakantie blijft een groep studenten achter om te helpen bij de voorbereidingen voor het slopen en vervangen van de studentenhuizen. Om het werk nog wat moeilijker te maken, zwerft er een moordlustige, Chucks dragende psychopaat door de gangen van het studentenhuis, die de groep op verschillende gewelddadige manieren te grazen neemt.
The Dorm That Dripped Blood, in de jaren tachtig geregistreerd als een van de 74'video nasties', had voor de eerste keer dat ik hem zag al een goede reputatie opgebouwd. De term'video nasties' roept beelden op van een of andere grote, expliciete bloeddorst, geweld, seks enzovoort: allemaal dingen waar een horrorfan van droomt. Dus na het horen van al die informatie stortte ik me op Franks (alt. De film is visueel niet geweldig. De cinematografie, de bloederige scènes (op een paar scènes na) en de algehele sfeer werken allemaal niet. Het is gewoon niet prettig om naar te kijken. Het niet-originele script mist de essentie en gooit er vaak willekeurige dingen in zonder dat daar een echte reden voor is (zoals de openingsscène). Er zijn een paar mooie doodsscènes, waaronder een heel mooi gezicht dat wegsmelt (dat kun je op de poster zien), maar dat is het wel zo'n beetje. Het acteerwerk is niet best, het verhaal lijkt onbelangrijk, de moordenaar is niet cool of eng, en de film lijdt aan de ene grote fout die elke slasherfilm altijd moet vermijden: hij is een beetje saai. Al met al is The Dorm That Dripped Blood, voor een film die is gemaakt door een paar UCLA-studenten voor 90.000 dollar (wat vandaag de dag het dubbele zou zijn geweest), niet echt een rommeltje. Er zitten een paar goede dingen in en je kunt er redelijk naar kijken... Maar als een slasherfilm die op het niveau van films als The House on Sorority Row and Pieces zou moeten liggen... is hij gewoon niet te vergelijken.
-Verplichte Horror Elementen: :

-Subgenre: Slasher
-Geweld/Gruis: Er zijn een paar bruut coole moorden, en het bloed is voor het grootste deel oké... maar niets bijzonders. Ze hebben ook een paar van de beste moorden overgeslagen.
-Seks/Naaktheid: Er is een beetje onaantrekkelijke (voor mij) naaktheid, maar niet erg veel.
- Coole Moordenaar(s): Nee. De laatste monoloog van de moordenaar maakte hem/haar behoorlijk oncool.
-Angst/Suspense: Een paar schrikreacties, maar niet al te effectief.
-Mysterie: Ik denk het wel, ja, maar het kon me gewoon niet genoeg schelen, en het is net zo duidelijk als de neus op het gezicht van de moordenaar.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

text_en:
Over Christmas break, a group of college friends stay behind to help prepare the dorms to be torn down and replaced by apartment buildings. To make the work a bit more difficult, a murderous, Chucks-wearing psycho is wandering the halls of the dorm, preying on the group in various violent ways.

Registered as one of the 74 'video nasties' listed by the U.K. in the 1980s, The Dorm That Dripped Blood had a good reputation built up for it prior to first viewing. The term 'video nasty' strikes into mind some images of some great explicit gore, violence, sex, etc.: All the things a horror fan dreams of. So, after hearing all of that info, I settled into Pranks (alt. title) expecting a sleazy slasher experience. . . and that's what it tried to be, but failed pretty much completely. Visually, the film's not great. The cinematography, gore (except for a couple scenes), and overall direction all fail. It's simply not enjoyable to watch. The unoriginal script is lacking and often throws in random things without any real reason (like the opening kill). There are some cool death scenes, including a pretty nice face melt (which can be seen on the poster), but that's about it for the positive. The acting is pretty bad, the story seems unimportant, the killer isn't cool or scary, and it suffers the one major error that any slasher flick should always avoid: it's a bit boring. Overall, for a film done by a few UCLA film students for $90,000 (which would be over double that today), The Dorm That Dripped Blood isn't a total mess. It has a couple good things, and is fairly watchable. . . But, as a slasher flick looking to be on the level of films like The House on Sorority Row and Pieces. . . it just cannot compare. Don't expect much, and you may at least be entertained. I hate to say it, but this is one of the few films I've seen that would actually be better with a remake. . . and yet, they go after great works like Black Christmas. Oh well. . .

Obligatory Horror Elements:

- Subgenre: Slasher

- Violence/Gore: There are some brutally cool kills, and the gore is okay for the most part. . . but nothing special. Also, they off-screened some of the best murders.

- Sex/Nudity: There's a little unappealing (to me) nudity, but not very much.

- Cool Killer(s): Nah. The ending monologue(s) of the killer made him/her pretty uncool.

- Scares/Suspense: A jump scare or two, but nothing too effective.

- Mystery: I suppose, yeah, but I simply didn't care enough, and it's as obvious as the nose on the killer's face.

- - -

Final verdict: 3.75/10. Bah! Humbug!

-AP3-


text:
Ik ben niet op zoek naar kwaliteit; ik probeer alleen de 74 beroemde video-onzinnetjes door te komen die in Groot-Brittannië zijn verboden. Deze was aanvankelijk verboden en werd in 2001 opnieuw uitgebracht, met een volledige 10 seconden afsnijding.
Sommige studenten besteden hun kerstvakantie aan het opknappen van een studentenhuis. Er hangen een paar enge figuren rond, samen met de vier studenten. Wie van hen is de moordenaar? De moorden zelf zijn niet erg bloederig, dus deze video-onzin is niet echt akelig. Er is het vereiste flitsen van de tieten, maar dat heeft niets met de studenten te maken.
Ik had heel snel een verdachte en ik bleek gelijk te hebben. Misschien heb ik er te veel van gezien. De wending aan het eind was slim; ik moet de schrijvers nageven dat ze dat stukje originaliteit hebben weten te behouden.

text_en:
I'm not looking for quality; I'm just trying to get through the 74 famous video nasties that were banned in Britain. This one was initially banned and re-released in 2001 with a whole 10 seconds cut.

Some college kids spend their Christmas vacation preparing a dorm for renovation. There are some creepy characters lurking about along with the four kids. Which of them is the slasher? The actual killings are not very gory, so this video nastie is not really nasty. There is the requisite flashing of the boobies, but it has nothing to do with the college kids.

I had a suspect very quickly and I turned out to be right. Maybe I've seen too many of these. The end twist was clever; I have to give the writers credit for that bit of originality.


text:
Waarschijnlijk een van de vervelendste slasherfilms aller tijden, slecht geacteerd en slecht geschreven.

De groep van vijf studenten blijft tijdens de vakantie en sluit een studentenhuis af, maar iemand heeft het op hen voorzien en begint hen een voor een te vermoorden, de hoofdverdachte is de enge tuinman John Hemmitt, gespeeld door Woody Roll, of zou het een van de vijf personages kunnen zijn?
ACTIE Niet zo slecht niet zo geweldig, afgezien van Daphne Zungia die veel te snel sterft en de hoofdheldin had moeten zijn, en de rest is nogal saai hoewel Laura Lapinski de hoofdheldin soms haar charmes heeft en je uiteindelijk medelijden met haar krijgt. Ik snap echt niet waarom ze dat hebben verboden, de moorden zien er meestal nep uit, één vent heeft in het begin zijn hand doormidden gesneden wat er echt nep uitziet, maar de andere zijn heel akelig, zoals een meisje met haar hoofd wordt aangereden door een auto, een meisje wordt levend gekookt en een ander wordt levend verbrand.
<0x3E><0x3E> ALSJEBLIEFT, NIET ALLEEN NIET EEN BEETJE BEREIKER KAN EEN HEEL BEETJE BETER ZIJN.
<0x3E><0x3E> ALSJEBLIEFT, EEN BEETJE BEREIKER KAN EEN BEETJE BETER ZIJN.

text_en:
Probably one of the most boriest slasher movies ever, badly acted and badly written.

THE PLOT Five students staying behind during the holidays closing down a dorm, but somebody has designs on them and starts killing them off one by one, the main suspect is the creepy groundskeeper John Hemmitt played by Woody Roll, or could it be one of the five characters.

ACTING Not that bad not that great either apart from Daphne Zungia who dies way too quickly and should have been the main heroine, and the rest well quite dull although Laura Lapinski the main heroine sometimes has her charm and you do feel sorry for her in the end.

THE KILLS Can't really see why they banned this, the kills look fake mostly, one guy has his hand sliced in half in the beginning which looks really fake, but the others are quite nasty like one girl gets her head run over by a car, one girl gets boiled alive and another gets burned alive.

OVERALL Not really a great slasher could have been a lot better


text: Een oninteressante aanvulling op de sluipmoordcyclus die in de jaren tachtig het horrorgenre domineerde. Deze werd gefilmd als Franks, maar uitgebracht als The Dorm That Dripped Blood, een duidelijke ode aan de griezelroman The House That Dripped Blood uit 1970. Daphne Zuniga is het enige herkenbare gezicht van de cast en dit was haar eerste horrorfilm (ze speelde ook in The Initiation en The Fly II).

text_en: An uninteresting addition to the stalk 'n slash cycle which dominated the horror genre in the 1980's. This was filmed as Pranks but released as The Dorm That Dripped Blood which is an obvious steal from the 1970 horror anthology The House That Dripped Blood. Daphne Zuniga is the only recognisable face in the cast and this was her first horror movie (she has also appeared in The Initiation and The Fly II).


text:
De twee dingen die goed zijn aan deze film zijn dat het twee onbekende beroemdheden zijn.

Ten eerste, Daphne Zuniga, die voor het eerst in een film verschijnt, jong en soepel, met een uiterlijk dat vandaag de dag nog steeds haar lichaam omsluit, steelt het begin, en dat is alles wat ze is, en dat is dat. Ze is duidelijk nog maar net begonnen omdat haar acteerprestaties verbeterden bij haar volgende projecten.
Ten tweede, de inmiddels bekende componist Christopher (Chris) Young is degene die ervoor zorgt dat deze stinkerd niet één ster krijgt... ja, ik weet dat één ster meer niet veel is, maar in het geval van deze film is het veel. De rest is alleen maar stomme, zinloze verschrikking van een stel studenten dat een studentenhuis probeert schoon te maken dat binnenkort gesloopt zal worden, dat een voor een om zeep wordt geholpen door een nietsvermoedende moordenaar, bla, bla, bla... We weten allemaal waar dit naartoe gaat.
Kijk de eerste achttien minuten met Daphne Zuniga, en zet hem dan uit.

text_en:
The two things are are good about this film are it's two unknown celebrities.

First, Daphne Zuniga, in her first appearance in a film, young and supple, with looks that still encompass her body today, steals the very beginning, which is all she is in, and that is that. She is obviously just starting out because her acting improved with her next projects.

Second, the score by then known composer Christopher(Chris) Young is what keeps this stinker from getting a one star...yeah, I know one star more is not much, but in this movie's case, it is a lot.

The rest is just stupid senseless horror of a couple a college students who try to clean out a dorm that is due for being torn down, getting offed one by one by an unsuspecting killer, blah, blah, blah...we all know where this is going.

Watch the first eighteen minutes with Daphne Zuniga, then turn it off.


text:
Eh, niet bepaald een goede slasherfilm. Zo-zo-acteurs, effecten, fatsoenlijke maar bekende en inventieve soundtrack.
<0x3E><0x3E> Er zijn drie sterfgevallen vlak na elkaar aan het begin van de film, wat een vrij goede scène oplevert waarin alles goed lijkt te gaan. Afgezien daarvan zijn er een heleboel personages die rondzwerven zonder te beseffen wat er aan de hand is, of die op zoek zijn naar een dwaalspoor; meer mensen dodend dan tijd dodend. Er zijn nog meer sterfgevallen, en de moordenaar is een gelijke gelegenheidsmoordenaar, die geen voorkeur heeft voor een bepaald wapen. De moordenaar vindt het ook leuk om andere mensen ertoe aan te zetten onschuldige mensen te doden. De identiteit wordt tegen het einde niet onthuld, en het motief is nogal mager, en het kan ons echt niet schelen.
De film speelt zich naar verluidt af rond Kerstmis, maar dat is geen belangrijke factor. Eén scène wordt verlicht door kerstlichtjes, dat is het wel zo'n beetje.
De film is meestal nogal duister, met een wazig beeld, althans op de videoband die ik heb bekeken. Een deel van de dialogen ging in sommige openingsscènes een beetje verloren. Het einde had sterker moeten zijn dan het was. We denken dat we beseffen wat er is gebeurd, hoewel er een kans is dat iets anders dat heeft gedaan.

text_en:
Eh, not a particular good slasher flick. So-so acting, effects, decent yet familiar and uninventive soundtrack.

There are three deaths in close succession near the beginning of the movie that make for a fairly good scene in which it would seem anything goes. Apart from that, there's a lot of characters wandering around, not realizing what's going on, or chasing after red herrings; more killing of time, than of people. There are other deaths, and the killer is an equal opportunity murderer, not partial to any one implement. The killer also likes to set other people up to kill innocent people as well. The identity isn't revealed towards the end, and motive is pretty thin, and we really don't care.

Supposedly the movie takes place around Christmas, but this isn't a major factor. One scene gets lit by Christmas lights, that's about it.

The movie is rather dark with a muddy picture most of the time, at least on the videotape I watched. Some of the dialog got a little lost in some of the opening scenes. The ending should have been stronger than it was. We think we realize what happened, although there's a chance something else did.


text: Ik hoorde zoveel over die film dat het een geweldige slasher was en een van die vroege jaren tachtig-films die je als fanatieke fan van de meeste slashersfilms gewoon moet zien. Nou, ik huurde hem en ik moet zeggen dat hoewel hij mijn aandacht vasthield voor zover het de spanning van de meeste slasherfilms betreft, zoals 'April Fools Day', 'Vrijdag 13th' en 'Prom Night', deze film net zo goed had kunnen zijn als het hierboven genoemde, alleen miste hij het echte enthousiasme en de potentie van de personages en van het lopende verhaal. In de film waren personages die ik niet leuk vond de mafkees met het kroeshaar die maar door het studentenhuis bleef sluipen en natuurlijk aan het eind van de film met zijn gezicht naar de moordenaar stond. Een andere was de sjofele gozer met het spijkerjasje, hij had meer rollen in deze film kunnen spelen die de film interessanter hadden gemaakt, maar in de film speelde hij gewoon een loser die onbekende telefoontjes pleegt terwijl hij met zijn vriendin naar bed gaat en dan zijn rol laat vallen en hem afkapt tot het eind wat zonde was, ik was teleurgesteld in zijn rol aan het eind. Wat de ware identiteit van de moordenaar betreft, toen de identiteit werd onthuld, lachte ik alleen maar, maar het was allemaal te voor de hand liggend en hij maakte niet alleen een irritante figuur van zichzelf nadat zijn ware bedoelingen waren onthuld, maar hij maakte ook een echte hufter van zichzelf. Deze film zou voor alle slasherfans op zijn minst één keer te zien moeten zijn, maar geef je zuurverdiende geld er niet aan uit een zeldzame behoefte om verzamelaars te inventariseren.

text_en: I heard so much about this movie how it was a great slasher and one of those early 80's movies that die hard fans of most slasher movies just had to see. Well, I rented it and I have to say that although it kept my attention as far as the suspense goes for most slasher films such as "April Fools Day", "Friday 13th" and "Prom Night", this film could have been right up there with the above mentioned only it lacked true enthusiasm and potential from the characters as well as the on going story. Characters that I found were unfortunate to be in this movie was the weirdo guy with the frizzy hair that kept creeping around the dorm and of course leading up to his true climatic role during the end with he faces the killer. Another would be the dirty scruffy looking guy with the jean jacket, he could have played more roles in this movie that might have made the movie more interesting, instead, the movie played this guy as just another loser out there making unknown calls while he sleeps with his girlfriend and then drops his part and cuts him off until the end which was a waste, I was disappointed in his part in the end. As far as the true identity of the killer goes, when the identity was released as to who he was, I just laughed, but it was all to obvious and he really made a true jerk out of himself as well as an annoying character after his true intentions were revealed. This movie should be one to at least watch once for all slasher fans but don't spend your hard earned money on it in some rare hard to find collectors inventory.


text:
Het is in het begin van de jaren tachtig. Er is een groep verdacht oud uitziende tieners. En er loopt een maniak rond. Ja, dit is slasherville.
Deze film heet Franken. Waarom heet hij Franken? Ik heb geen flauw idee. Tenzij je het een geweldige grap vindt om herhaaldelijk met een honkbalknuppel op iemands eten in te slaan <0xE2><0x80><0x93> al met al geen geweldige grap; eigenlijk een waardeloze grap, om de waarheid te zeggen. Maar zo is het.
De film zelf gaat over een groep tieners die opdracht krijgen een leegstaande slaapzaal op te ruimen. Ze worden zich ervan bewust dat er een psychopaat rondloopt. Om deze ontwikkeling te bestrijden gaan ze uit elkaar en dwalen in het donker rond. Het eindigt voor de meesten van hen in tranen.
Franks is een slecht gemaakte slasherfilm. De dvd-uitgave die ik heb gezien was de Vipco-uitgave. Hij lijkt vrij veel geweld te bevatten. Dat maakt de dvd nog zinlozer, want, laten we eerlijk zijn, een slasherfilm die geen geweld bevat is tijdverspilling. Alleen voor slasherfilms en -video's met akelige completisten.

text_en:
It's the early 80s. There's a group of suspiciously old-looking teens. And there's a maniac stalking around. Yes, this is slasherville.

This movie is called Pranks. Why is it called Pranks? I haven't the faintest idea. Unless your idea of a great prank is to repeatedly hit someone's dinner with a baseball bat - on balance, not a great prank; in fact quite a rubbish prank if truth be told. But there you go.

The film itself concerns a group of teenagers who are tasked with cleaning out a decommissioned dormitory. They become aware that a psychopath is on the loose. To combat this development, they split up and wander about in the dark. It ends in tears for most of them.

Pranks is a badly made slasher movie. The DVD release I viewed was the Vipco one. It appears to be cut of a fair bit of violence. This makes the DVD even more pointless because, let's face it, a slasher movie shorn of violence is a waste of time. For slasher-film and video nasty completists only.


text:
((NB: Spoiler-waarschuwing voor wat het is!))

Ten eerste is dit een tiener slasher-film <0xE2><0x80><0x93> het genre van Spam-In-A-Cabin, zoals Joe Bob Briggs het pikant noemde. Als je op zoek bent naar Roshambo, dan is dit het niet en zou het het ook niet worden. Ik ben totaal niet onder de indruk van de cinematografie, de regie of de acteerprestaties.
Ten tweede was dit niet Zuniga's eerste horrorfilm, het was haar eerste keer dat ze op het scherm verscheen, in de bioscoop, op tv, wat dan ook. Voor wat het waard is: dat geldt ook voor Daphne Zuniga Susan Sarandon of Katherine Hepburn.
Ten derde moet je zelfs een slappe slasher-film rekwisieten geven. Natuurlijk, het volgt de diep beledigende formulerende boodschap van zijn genre: elke jonge vrouw die seks heeft of daar belangstelling voor toont, is rundvlees, en de oogsttijd is nu.
Behalve dat deze film ook de lieve, maagdelijke hoofdpersoon de genadeslag toebrengt! Nu is er een middelmatige tienerfilm die de moed van zijn overtuigingen heeft! Interessant dat dit de enige filmrol van voornoemde ingénue was. _Another One Hit Wonder_, behalve dat die term het meisje te veel eer toekent.
(Aan de andere kant, deze film heeft waarschijnlijk een van de hoogste percentages van één-filmacteurs in de geschiedenis. Van de negentien acteurs die werden gecast, verscheen er een gigantische dertien nooit in een andere film. Drie verschenen er in een andere film van dezelfde producers. Behalve Zuniga is er nog maar één andere film met zes filmcredits. Wat was dit, de Vereniging voor Hulp aan Ongehuwde Hulpverleners?)
Ik geef toe dat ik dit lang geleden heb gezien op een late avondzender, toen ik me verveelde en ik er niet op rekende ooit nog zo verveeld te worden in mijn leven, maar ik zie geen reden om alle betrokkenen op te sporen en ze samen met Joanne in de verbrandingsoven te gooien.

2/10.

text_en:
((NB: Spoiler warning, such as it is!))

First off, this is a teen slasher flick -- the Spam-In-A-Cabin genre, as Joe Bob Briggs piquantly put it. If you're looking for Roshambo, this isn't it and wasn't going to BE it. I'm desperately unimpressed by stabs at its cinematography, directing or acting performances.

Secondly, this wasn't Zuniga's first horror flick, it was her first screen appearance period, cinema, TV, whatever. For what it is worth; neither is Daphne Zuniga Susan Sarandon or Katherine Hepburn.

Thirdly, you have to give even a lame slasher flick props. Sure, it follows the deeply insulting formulaic message of its genre: any young woman having or showing interest in sex is beef on the hoof, and the harvest time is now.

Except this one gives the chop to the sweet, virginal protagonist as well! Now THERE is a mediocre teen death film that has the courage of its convictions! Interesting that this was said ingenue's only film role. Another One Hit Wonder, except that term gives the lass too much credit.

(Then again, this film probably has one of the highest percentage of one-movie actors in history. Of the nineteen credited actors, a whopping thirteen never appeared in any other film. Three appeared in one other movie by the same producers. Only one other besides Zuniga has as many as six screen credits. What was this, the Has Been And Never Were Mutual Aid Society?)

Granted, I saw this a long time ago on late night cable when I was bored and never anticipate being that bored in my life again, but I see no reason to hunt down everyone involved and toss them in the incinerator with Joanne.

2/10.


text: Het is een van de vele slashers die in het begin van de jaren tachtig op de markt kwamen. Alleen bij een vroege voorstelling van Daphne Zuniga (The Sure Thing, The Fly 2), sterft haar personage al vrij vroeg, en de rest van de film is volkomen vergeten.<br />Tijdens hun kerstvakantie biedt een groep studenten aan om het meubilair uit een verdoemd universiteitsgebouw te halen. Een gestoorde moordenaar gooit echter een spaak in het wiel door de jongelui een voor een op een aantal gruwelijke manieren een voor een om zeep te helpen. In het boek levert regisseur Jeffrey Obrow een saaie en oninteressante gruwel die me deed bidden dat de personages zouden worden vermoord, zodat ik verder kon kijken naar iets interessanters. De meeste doden (en laten we eerlijk zijn, dat is de reden waarom we meestal naar dit soort films kijken) zijn kort en niet zo bloederig; de enige echt gruwelijke beelden komen precies aan het eind, wanneer de lichamen van de slachtoffers worden ontdekt door de overgebleven overlevende (er is één bloederig, aan stukken gesneden lijk <0xE2><0x80><0x93> de film had meer kunnen hebben). De film bespaart zich op het laatste moment de schande de laagst mogelijke score van mij te krijgen door een leuk, onverwacht somber einde te hebben, maar dit is echt alleen iets voor bloeddorstige completisten.

text_en:
One of a multitude of slashers that appeared in the early eighties, Pranks is notable only for an early performance by Daphne Zuniga (The Sure Thing, The Fly 2); her character dies fairly early on, and the rest of the film is totally forgettable.

During their Christmas break, a group of students volunteer to clear a condemned college building of its furniture. A crazy killer, however, throws a spanner in the works by methodically bumping off the youngsters one by one in a variety of gruesome ways.

Exploiting every stalk 'n' slash cliché in the book, director Jeffrey Obrow delivers a tedious and unexciting horror that had me praying for the characters to be killed, so that I could get on with watching something more worthwhile. The majority of the deaths (which, let's face it, is why we generally watch this kind of film) are brief and not that gory; the only truly grisly imagery comes right at the end when the bodies of the victims are discovered by the remaining survivor (there is one notably bloody dismembered corpsethe film could've done with more).

At the last minute, the film saves itself from the disgrace of receiving the lowest possible score from me by having a nice unexpectedly downbeat ending, but this really is one for slasher completists only.


text:
Deze past waarschijnlijk niet in het vat met middelmatige Slasher-films, maar het is beslist een verrekt slechte film.

De premisse van Holiday maakte hem wel interessant, maar na de eerste scènes laat de film zien dat het een waardeloze productie is en een stomme plot. Ik bedoel, het subgenre ging op dat moment alleen maar over een onzichtbare maniak die zonder aanwijsbare reden tieners aan mootjes hakt, maar deze ging te ver. Er zit absoluut geen samenhang in de gebeurtenissen of er is niets meer aan toe te voegen.
De clichés zijn meer dan saai, het bloed is minimaal, en dat geldt ook voor het mysterie.
Dit is een vrij middelmatige intro voor een slasher die niet gehypet zou moeten worden, ook al heeft hij een video-nastie-label. Ik ben echt teleurgesteld door dit overschatte stuk vullis.

text_en:
This one probably does not fit in the bottom of the barrel of mediocre Slasher movies but it's surely a damn bad movie.

The Holiday premise made it kind of interesting but after the first scenes the movie demonstrates it's poor production values and stupid plot. I mean, the sub-genre was at the moment all about an unseen maniac slashing teens for no apparent reasons but this one took it too far. There is absolutely no coherence in the events or nothing else to add.

The clichès are more than boring, the gore is minimal, and so does the mystery.

This is a fairly mediocre slasher entry that shouldn't be hyped even if it has a video nastie label.

I am truly disappointed by this overrated piece of trash.


text: Als je ooit een slasher uit de jaren tachtig hebt gezien, is er niet veel reden om deze te zien. Originaliteit is vaak niet een van de sterke punten van slasherfilms, en het is iets waar deze film ernstig tekort aan heeft. Er valt eigenlijk niet veel te zeggen over Franks, dus ik zal het kort houden. De film was een van de 74 die op de lijst van 'Video Nasty' stonden, en dat was de enige reden dat ik hem zag. De plot gaat over een stel kinderen die met Kerstmis in een studentenhuis achterblijven. Als ze in een slasher zitten, besluit iemand hen te gaan elimineren, en dat leidt tot een van de saaiste mysteries die je ooit in een slasherfilm hebt gezien. Het feit dat deze film op de lijst van _Video Nasty_ stond, is bizar omdat deze film, ondanks een paar bloederige scènes, niemand zal corrumperen of verzieken, en bloederige slachters zoals deze (bijvoorbeeld Vrijdag de 13e) werden uiteindelijk niet verboden. Maar ja, er zijn ook verboden films die veel minder bloederig zijn dan deze (de Heks die uit de zee kwam, bijvoorbeeld). Hoe dan ook, de afloop van de film is het beste aan de film, want hoewel het publiek op dit moment echt niet meer kan schelen wie de aanvaller is, is het vrij goed gedaan. Over het geheel genomen is dit een sombere en trieste slachter die zelfs fans van slachters maar beter niet kunnen zien.

text_en: If you've ever seen an eighties slasher, there isn't much reason to see this one. Originality often isn't one of slasher cinema's strongpoints, and it's something that this film is seriously lacking in. There really isn't much that can said about Pranks, so I'll make this quick. The film was one of the 74 films included on the DPP Video Nasty list, and that was my only reason for seeing it. The plot follows a bunch of kids that stay behind in a dorm at Christmas time. As they're in a slasher, someone decides to start picking them off and this leads to one of the dullest mysteries ever seen in a slasher movie. The fact that this movie was on the Video Nasty list is bizarre because, despite a few gory scenes, this film is hardly going to corrupt or deprave anyone, and gorier slashers than this (Friday the 13th, for example) didn't end up banned. But then again, there's banned films that are much less gory than this one (The Witch Who Came from the Sea, for example). Anyway, the conclusion of the movie is the best thing about it, as although the audience really couldn't care less who the assailant is by this point; it is rather well done. On the whole, this is a dreary and dismal slasher that even slasher fans will do well to miss.


text:
Wat krijgen we nou...? Dit moet zonder enige twijfel de grootste verspilling van film, decors en camera ooit zijn. Ik weet dat je niet kunt verwachten dat een 80-seconden film zo goed is, maar dit is te stom om waar te zijn. Ik kocht deze film voor 0,89 dollar en ik voel nog steeds de aandrang om mijn geld terug te eisen. Kun je je voorstellen hoe goed hij is?
Wie is de gewelddadige moordenaar in deze film en wat zijn zijn motieven??? Nou ja, dat kan je onmogelijk iets schelen. En waarom zou je? De makers van dit stuk vullis kon het absoluut niets schelen. Ze probeerden niet eens een beetje spanning te creëren. De regisseur (Stephen Carpenter <0xE2><0x80><0x93> ik denk het wel). Het is veel gemakkelijker om aan geld te komen met zo'n naam ) maakte ook de Kindred-film (1986) en de Soul Survivors-film (1986) en de Soul Survivors-film (1986) en de Soul Survivors-film (1986) en de Soul Survivors-film (1986) en de Soul Survivors-film (1986) en de Soul Survivors-film (1986) en de Soul Survivors-film (1986) en de Soul Survivors-film (1989) en de Soul Survivors-film (1989) en de Soul Survivors-film (1989) en de Soul Survivors-film (1989) en de Soul Survivors-film (1989) en de Soul Survivors-film (1989) en de Soul Survivors-film (1989) en de Soul Survivors-film (1989) en de Soul Survivors-film (1989) en de Soul Survivors-film (1989) en de Soul Surviv en niet alleen hun karakters

Mijn nederige mening over lan 0/10.

text_en:
What the ........... is this ? This must, without a doubt, be the biggest waste of film, settings and camera ever. I know you can't set your expectations for an 80's slasher high, but this is too stupid to be true. I baught this film for 0.89$ and I still feel the urge to go claim my money back. Can you imagine who hard it STINKS ?

Who is the violent killer in this film and what are his motivations??? Well actually, you couldn't possible care less. And why should you? The makers of this piece of garbage sure didn't care. They didn't try to create a tiny bit of tension. The director ( Stephen Carpenter -- I guess it's much easier to find money with a name like that ) also made the Kindred (1986) wich was rather enjoyable and recently he did Soul Survivors. Complete crap as well, but at least that one had Eliza Dushku. This junk has the debut of Daphne Zuniga !!! ( Who ?? ) Yeah that's right, the Melrose Place chick. Her very memorable character dies about 15 min. after the opening credits. She's the second person to die. The first victim dies directly in the first minute, but nobody seems to mention or miss him afterwards so who cares ? The rest of the actors...they don't deserve the term actors actually, are completely uninteresting. You're hoping they die a quick and painful death...and not only their characters

My humble opinion = 0 / 10


text:
Ik heb Fred MacMurray altijd graag gemogen, en hoewel haar carrière op tragische wijze werd beëindigd, vind ik Carole Lombard leuk om naar te kijken. Voeg deze twee grote en aantrekkelijke sterren samen, voeg topspelers toe als Jean Dixon, Anthony Quinn, Dorothy Lamour en Charles Butterworth, geef ze een romantisch script, koppel ze aan de bekende regisseur Mitchell Leisen en je krijgt een middelmatige filmervaring.
Skid Johnson (Fred) en Maggie (Carole) 'ontmoeten elkaar' tijdens haar bezoek aan het Panamakanaal en worden de volgende paar weken verliefd. Skid is een geweldige trompettist, dus begint hij aan een muzikale carrière die, zoals te verwachten was, zowel in opkomst als in verval is. Tijdens zijn klim naar het muzikale sterrendom negeert hij Maggie, die hem later inspireert om opnieuw te beginnen nadat hij de bodem heeft bereikt. O ja, dit is de echte happy ending in Hollywood, die niet te vroeg komt.
<0x3E> Sterren en een regisseur van dit kaliber zouden succes moeten garanderen, maar deze film is zo voorspelbaar en traag dat het soms moeilijk is om ernaar te kijken. De eerste scènes, die zich in Panama afspelen, zijn zo saai dat ze eeuwig lijken te duren, en later dwaalt een alcoholische Skid gewoon eindeloos door New York. Fred en Carole doen hun best, maar het vermoeide script en de S-L-O-W-aanpak geven hun gewoon geen kans. Zelfs de laatste scène, waarin Maggie Skid aanmoedigt op te staan uit de as van alcohol en teleurstelling, klinkt niet echt geloofwaardig.
Deze film moet je één keer zien om een paar vroege optredens van sterren als MacMurray en Lombard te zien. Maar ik garandeer je dat je er zo'n 48 uur over zult doen.

text_en:
I've always liked Fred MacMurray, andalthough her career was tragically cut shortI think Carole Lombard is fun to watch. Pair these two major and attractive stars together, add top supporting players like Jean Dixon, Anthony Quinn, Dorothy Lamour and Charles Butterworth, give them a romantic script, team them with noted director Mitchell Leisen and you geta mediocre movie experience.

Skid Johnson (Fred) and Maggie (Carole) "meet cute" during her visit to the Panama Canal, and spend the next few weeks falling in love. Skid's a great trumpeter, so he embarks on a musical career, which is predictably meteoric in both its rise and fall. During his climb to musical stardom, he neglects Maggie, who later inspires him to start over after he's hit rock bottom. Ah, yesit's the true Hollywood happy ending, which comes none too soon.

Stars and a director of this caliber should guarantee success, but this movie is so predictable and slow-paced that it's difficult to watch at times. The early scenes set in Panama are so draggy that they seem to go on forever, and later an alcoholic Skid just wanders endlessly in New York. Fred and Carole try their best, but the tired script and S-L-O-W direction just don't give them a chance. Even the final scene, in which Maggie encourages Skid to rise from the ashes of alcohol and disappointment, just doesn't ring true.

This movie should be seen once to watch some early performances from stars MacMurray and Lombard. However, I guarantee that watching it will seem to take about 48 hours.


text: Ik ben een grote fan van Fred MacMurray en Carole Lombard. En naast hen speelde Charles Butterworth (een erg leuke bijrollenspeler) in deze film... dus waarom vond ik het dan niet bijzonder leuk? Nou, ondanks een goede cast is dit een van de armzaligste en meest clichématige 'films' die ik ooit heb gezien. Gezien het talent en het geld dat aan deze film is besteed, is het schokkend hoe slordig het geschreven is. Ik wist dat de film saai zou zijn toen ik in het begin van de film keer op keer EXACT voorspelde wat er daarna zou gebeuren <0xE2><0x80><0x93> en ik had altijd gelijk! En dat is niet omdat ik een soort 'filmsavant' ben, maar omdat er bijna geen fantasie of inspanning aan te pas kwam. Het leek bijna alsof de film niet meer was dan een lange reeks clichés die allemaal aan elkaar geknoopt waren! Bovendien vond ik het een beetje irritant dat Fred Carole de hele film zo slecht behandelde en dat ze uiteindelijk toch, zoals gebruikelijk, naar hem toe kwam rennen. Uggh! Er is meer spanning in een Lassie-film ('Zal hij mensen meebrengen om Timmy te redden of zal het touw waaraan hij bungelt breken?').<br />Ondanks het heel, heel vermoeide en clichématige script waren er een paar positieve punten aan de film. Het was best cool om Fred aan het eind van de film te zien als een gebroken zuiplap <0xE2><0x80><0x93> het was best geloofwaardig en hij zag eruit alsof hij in geen dagen had gegeten, geschoren of geslapen. Bovendien leverde Charles Butterworths 'gebrabbel' een paar licht komische momenten op. Maar dit alles was niet genoeg om deze film er anders uit te laten zien dan een 'B-film'. Het is jammer... het had zoveel beter kunnen zijn.

text_en:
I am a big fan of Fred MacMurray and Carole Lombard. And, in addition to them, Charles Butterworth (a very enjoyable supporting actor) was in this film,...so why didn't I particularly enjoy it?! Well, despite a good cast, this is one of the poorest written and most clichéd "A pictures" I have ever seen. Given the talent and money spent to make this film, it is shocking how slip-shod the writing was. I knew the film would be tedious when time after time early in the film I found myself predicting EXACTLY what would happen next--and I was always right! And this isn't because I am some sort of "movie savant", but was because almost no imagination or effort went into it. In fact, it seemed almost as if the film was just a long string of clichés all strung together! Also, I found it a bit irritating that Fred mistreated Carole so bad throughout the film and yet, true to convention, she came running to him in the end. Uggh! There is MORE suspense in a Lassie film ("will he bring people to rescue Timmy or will the rope he is dangling from break?").

Despite the very, very tired and clichéd script, there were a few positives about the film. It was pretty cool seeing Fred look like a broken lush at the end of the film--it was pretty believable and he looked like he hadn't eaten, shaved or slept in days. Also, Charles Butterworth's "prattle" did provide a few mildly humorous moments. But all this just wasn't enough to make this film look any different than a "B movie". It's a shame,...it could have been so much better.


text:
In wat zijn eerste scenario zou worden, gebaseerd op zijn eigen korte verhaal 'Turn About', vertelt William Faulkner een bizar verhaal over loyaliteit, opoffering en heel vreemde relaties. Het verhaal ging oorspronkelijk alleen over de Tone-, Young- en Cooper-personages, maar MGM moest Joan Crawford in een andere film spelen om aan haar contractuele verplichtingen te voldoen, en Faulkner was zo vriendelijk om een vrouwelijke rol te creëren. Crawford stond erop dat haar tekst geschreven werd in dezelfde afgebeten stijl als die van haar tegenspeelsters Young en Tone, wat leidde tot veel onbedoelde hilariteit als deze drie met elkaar communiceren in een telegrafische steno die klinkt als een Monty Python-tekening ('Wuthering Heights' in telegramstijl). Serieus, de bijna geheel passieve zinnen doen Ernest Hemingway lezen als Henry James. De film weerspiegelt ook een aantal bekende thema's van Faulkner, met een bijna onnatuurlijk hechte relatie tussen broer en zus (zoals te vinden in zijn 'Heiligdom' en elders). Wanneer Young in aanwezigheid van Tone Crawford een aanzoek doet, wisselen zij in plaats van de verlovingsring uit hun jeugd alle drie hun gegraveerde ringen met elkaar uit. De hechte band tussen Tone en Young is ook merkbaar, vooral wanneer ze hun Thelma & Louise-lot tegemoet gaan. Eerlijk gezegd is het griezelig.
Maar voor deze New Yorker is het niet zo griezelig als het terugkerende thema van de enorme kakkerlak Wellington, die Crawford vrolijk vangt (en die op de film over haar handen dartelt <0xE2><0x80><0x93> ik moest me afwenden!) en Young in een gladiator verandert. Er zijn ook een paar mooie voorstellingen. Young speelt met name een rol in een scène waarin hij in Coopers gevechtsvliegtuig wordt gedropt, en Roscoe Karns is verrukkelijk als Coopers vliegmaatje. Tone heeft, ondanks het feit dat hij zich niet kan uitdrukken door realistische dialogen, een mooi moment als hij zijn eigen heimelijke tranen om het lot van zijn vriend Young wegveegt. Crawford, die ook geen zinvolle dialogen meer heeft, komt meestal over als houterig of melodramatisch, wat voor één rol nogal een evenwichtsoefening is.
De gevechtsscènes <0xE2><0x80><0x93> wat voor een film van Howard Hawks niet verwonderlijk is <0xE2><0x80><0x93> zijn het meest opwindende deel van de hele film. Maar niet genoeg. Wat mij betreft is dit vijfenzeventig minuten van mijn leven die ik nooit meer terug zal krijgen.

text_en:
In what would be his first screenplay, based on his own short story "Turn About," William Faulkner delivers a bizarre story of loyalty, sacrifice, and really strange relationships. The story originally was about only the Tone, Young, and Cooper characters, but MGM needed to put Joan Crawford in another picture to fulfill her contract, and Faulkner obliged by creating a female role. Crawford insisted that her lines be written in the same clipped style as her co-stars' Young and Tone, leading to much unintentional hilarity as these three communicate in a telegraph-like shorthand that sounds like a Monty Python sketch ("Wuthering Heights" performed in semaphore). Seriously, the almost entirely pronoun-less sentences make Ernest Hemingway read like Henry James.

The film also reflects some familiar Faulkner themes, with an almost unnaturally close relationship between brother and sister (as may be found in his "Sanctuary," and elsewhere). When Young proposes to Crawford, in Tone's presence, in lieu of an engagement ring ALL THREE exchange their childhood engraved rings with one another. The closeness of Tone and Young is also noticeable, especially as they go off to their Thelma & Louise fate. Frankly, it's creepy.

Not as creepy to this New Yorker, however, as the recurring theme of the massive cockroach, Wellington, which Crawford cheerfully catches (and which is shown gamboling over her hands--I had to turn away!) and Young turns into a gladiator. Blech.

That being said, there are some nice performances. Young is particularly engaging in a scene where he's taken up in Cooper's fighter plane, and Roscoe Karns is delightful as Cooper's flying buddy. Tone, despite his inability to express himself through realistic dialogue, has a nice moment, dashing away his own furtive tears over his buddy Young's fate. Crawford, stripped of meaningful dialogue as well, mostly comes across as either wooden or melodramatic, which is quite a balancing act for one role.

The battle scenes--not surprisingly, for a Howard Hawks film--are the most exciting part of the entire picture. But not enough. As far as I'm concerned, this is 75 minutes of my life I'm never going to get back.


text: Mijn vrouw en ik dachten dat met deze cast en regisseur de film op zijn minst de moeite waard zou zijn om naar te kijken. We hadden het mis. Na drie kwartier gaven we het op. Het idee dat Crawford, Young en Tone Brits zijn maar met een Amerikaans accent praten was voor mij onmogelijk te bevatten <0xE2><0x80><0x93> moeilijk te geloven dat dit Engeland is als niemand met een Brits accent praat. Er is geen enkele chemie tussen Crawford en wie dan ook, en om een eerdere opmerking te herhalen: het idee dat Cooper en Crawford plotseling zonder enige reden verklaren dat ze van elkaar houden is belachelijk. Er is geen enkele reden om iets om de personages te geven, en daarom gooiden we halverwege de film de handdoek in de ring. Ik vond het moeilijk te geloven dat Hawks dit had geregisseerd, want geen van de acteurs sprak met het kenmerkende Hawks-accent. Dus spaar je tijd en sla deze film over.

text_en: My wife and I thought that with this cast and director, the movie would have to be at least worth watching. We were wrong. In fact, we gave up on it after 45 minutes. The idea that Crawford, Young and Tone are British but speak with American accents was, for me, impossible to get past -- hard to believe this is England when no one talks with a British accent. There is zero chemistry between Crawford and anyone, and to echo a previous comment, the idea that Cooper and Crawford suddenly declare their love for one another without any reason is ludicrous. There is no reason to care about any of the characters, which is why we threw in the towel halfway through. I found it hard to believe that Hawks directed this, as none of the actors spoke with the trademark Hawksian rat-a-tat delivery. So save your time, and skip this one.


text: Kon het niet geloven! Geknipte zinnen? Goeie genade! Weet je wat? Het is allemaal waar! Hebben echte mensen ooit zo gepraat? Dacht het niet. Brave meid! Stevige kerel! Stevige bovenlip! De enige reden waarom ik film 2 in plaats van 0 Gary Cooper zo'n schotel vond. Film als een volslagen belachelijke film, tenzij je van eindeloze tweedekkergevechten houdt. Die leken in elk geval eindeloos. Dacht dat alle dialogen van Franchot Tone nagesynchroniseerd waren. Als Crawford en Young een speciale poging doen om Brits te klinken, komen ze over als Iers. Handige tip <0xE2><0x80><0x93> wij Britten knippen woorden, geen zinnen. En op de een of andere manier slagen we erin om tegelijk te draaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa

text_en: Couldn't believe it! Clipped sentences? Good grief! Know what? All true! Real people ever talk like this? Don't think so. Good girl! Stout fellow! Stiffen upper lip! Only reason given movie 2 instead of 0 Gary Cooper such a dish. Movie as a whole ridiculous unless you like watching endless biplane dogfights. Seemed endless, anyway. Think all Franchot Tone's dialogue dubbed. When Crawford and Young make a special effort to sound British they come over as Irish. Handy tip - we Brits clip words, not sentences. And somehow we manage to draaaaaaaawl at the same time. But that's only if we've been to a really good public (that's private to you) school.


text: Lulu (Louise Brooks) werkt als typiste en ziet iets over het hoofd in haar leven. Ze doet mee aan een Miss Frankrijk-verkiezing tegen de wens van haar vriend Andre (Georges Charlia) in en wint. Ze vertrekt naar de Miss Europa-verkiezing en laat haar vriend achter. Ze wint weer, maar gaat terug naar Andre omdat hij haar dat heeft gevraagd. Als ze weer bij elkaar zijn, wordt haar leven weer gewoon, dus op een avond schrijft ze hem een briefje en vertrekt om de roem te ervaren die haar als Miss Europa wacht. Andre volgt haar...<br />Deze film is een stomme film met een pianomuziektrack die helemaal doorloopt. Hij wordt ook versneld, zodat alles snel lijkt. Na afloop is er een soort dialoog aan toegevoegd en die is heel onecht. De cast doet het goed, want ze weten dat het een stomme film is. Het beste deel van de film komt aan het eind, maar het verhaal gaat een beetje te lang door. Nadat ik dit heb gezien, weet ik niet meer precies wat er zo bijzonder was aan het uiterlijk van Louise Brooks <0xE2><0x80><0x93> ze heeft een vreselijk kapsel waardoor haar gezicht dik lijkt. Ik hoef er niet nog een keer naar te kijken.

text_en:
Lulu (Louise Brooks) works as a typist and is missing something in her life. She enters a Miss France contest against the wishes of her boyfriend Andre (Georges Charlia) and she wins. She sets off for the Miss Europe title leaving her boyfriend behind. She wins again but returns home to Andre because he has asked her to. Once back together, her life becomes mundane again so one night she writes a note to him and leaves to experience the fame that is waiting for her as Miss Europe. Andre follows her.....

This film is a silent film with a piano music-track all the way through. It is also sped-up so everything seems fast. Limited dialogue has been added on afterwards and it is very phony. The cast are alright bearing in mind that it is a silent film. The best part of the film comes at the end but the story goes on a little too long. After watching this, I'm not really sure what the big deal was over the looks of Louise Brooks - she has a terrible haircut that makes her face look fat. I don't need to watch it again.


text:
Let op: ik zie in de verschillende berichten dat er een originele stille versie was en ook een geluidsversie van deze zelfde film. Ik heb de geluidsversie gezien en die was esthetisch gezien niet om aan te zien. Als je nagaat dat sommige berichten aangeven dat de oorspronkelijke versie LANGER was en niet een of andere waardeloze imitatie, moet je dit in je achterhoofd houden bij het lezen van mijn recensie.
Hoewel ik weet dat Rene Clair een fantastische reputatie heeft als filmmaakster en dat Louise Brooks ook een beetje een cultstatus geniet, is dit in veel opzichten een technisch slecht gemaakte film. Hoewel Hollywood rond 1929 al min of meer op de geluidsmodus was overgeschakeld, van het begin van de jaren dertig tot bijna halverwege de jaren dertig, waren veel beroemde Franse films in feite stomme films <0xE2><0x80><0x93> met een paar dialogen en geluidseffecten die heel slecht over de film heen waren gelegd. De lipbewegingen komen in veel van die films, en vooral in deze, bij lange na niet overeen met wat er wordt gezegd, en dat zou verklaren waarom een Amerikaan als mevrouw Brooks een Franse film kon maken. Dit is gewoon slordig, en ik had liever gehad dat ze gewoon een stomme film hadden gemaakt <0xE2><0x80><0x93> en als stomme film zou dit een gemiddelde film zijn geweest <0xE2><0x80><0x93> met uitstekend camerawerk (soms) en fatsoenlijk acteerwerk in stomme stijl. Het probleem dat ik ook met de film had, was de al te simplistische plot. Voor een zwijgend moraliteitsspel rond 1920 zou het prima zijn geweest, maar naar de maatstaven van 1930 is de plot een beetje ouderwets (dat betekent 'oud' <0xE2><0x80><0x93> niet'slettenbak'). Een dame wint een schoonheidswedstrijd en haar macho verloofde kan het niet aan. Ze geeft het allemaal op, tijdelijk, maar wordt teruggelokt naar het luxeleventje en dat betekent haar einde! Een tikkeltje melodramatisch, hè? En ook een beetje simplistisch en onderontwikkeld.
Ten slotte vond ik het personage van de vriend van de verloofde erg verontrustend en onwerkelijk. Hij leek op Harold Lloyd en werd in het grootste deel van de film misbruikt en gepest door de vriend en alle anderen. Omdat hij het tijdens de film alleen maar deed en er geen oplossing kwam, leek zijn karakter overbodig en de behandeling die hij kreeg laag-bij-de-gronds. Moest het publiek lachen toen hij werd mishandeld? Dat lijkt me wat er wordt gesuggereerd en ik vind het helemaal niet leuk.
Er zijn FAR-betere Franse films uit die tijd (Le Million, La Femme du Boulanger, Fanny, Regain en andere) en ook betere stomme films. Ik begrijp alleen niet waarom deze film zo goed is.

text_en:
Please Note: I see from the various posts that there was an original silent version and also a sound version of this same film. I saw the sound version and it was esthetically yicky. Considering some indicate that the original version was LONGER and without crappy dubbing, my review must be read with this in mind.

Although I know that Rene Clair has a lovely reputation as a film maker and Louise Brooks has a bit of a cult following as well, this is in many ways a technically poorly made film. While Hollywood had already pretty much switched to sound mode around 1929, up through the early to almost the mid-30s, a lot of famous French films were essentially silent films--with some dialog and sound effects very poorly slapped over top the film. The lip movements in many, and in particular this film, don't even come close to matching what is being said and this would explain why an American like Ms. Brooks could do a French film. This is just sloppy and I would have preferred they had just made a silent film--and as a silent film this is would have been an average film--with excellent camera work (at times) and some decent silent-style acting.

The problem I also found with the film was the overly simplistic plot. For a silent morality play circa 1920, it would have been fine, but by 1930 standards the plot is a bit hoary (that means "old"--not "slutty"). A lady wins a beauty contest and her macho fiancé can't handle it. She gives it all up, temporarily, but is lured back to the fancy life and this spells her end! A tad melodramatic, huh? And also a bit simplistic and underdeveloped.

Finally, the character of the fiancé's friend(?) I found very disturbing and unreal. He looked like Harold Lloyd and spent much of the movie being abused and picked on by the friend and everyone else. As he just took it throughout the movie and no resolution came about, his character seemed superfluous and the treatment he received mean-spirited. Were audiences supposed to laugh as he was abused? This seems to me that's what is implied and I don't like it at all.

There are FAR better French films of the era (Le Million, La Femme du Boulanger, Fanny, Regain, and others) as well as better silent films. I just can't understand this film's high rating.


text:
Deze recensie bevat misschien een paar spoilers.
Net toen je dacht dat ze niet meer zo extreem slecht waren, komt Rae Dawn Chong op de proppen als een ruimteheks en Willie Nelson als een indiaanse toverdokter! Het is nog erger als je in aanmerking neemt dat deze twee de BETERE aspecten zijn van _SonStarlight_, een film die alleen voor de lol bekeken zou moeten worden.
Chong is een buitenaards wezen dat naar de Aarde is gestuurd om de enige overgebleven halfbloed op te zoeken, deels mens en deels buitenaards wezen. Blijkbaar verkeert de Aarde in grote moeilijkheden. Er is iets mis met de genen van de mensheid en over een paar decennia zal de wereld veranderd zijn in een vervuilde woestenij. Alleen door het DNA van de halfbloed te dupliceren kan het vriendelijke buitenaardse ras de planeet redden. Vraag me niet hoe, want de film geeft de indruk dat de wereld vernietigd zal worden door vervuiling, die door mensen wordt veroorzaakt. Je zou denken dat de aarde alleen gered kan worden door de vervuilende wezens uit de weg te ruimen, niet door ze te redden! Hoe dan ook, de halfbloed blijkt Billy Wirth te zijn, een man die in een klein stadje in het Zuidwesten van de Verenigde Staten woont. Hij is voor een deel indiaan van moederskant, ondanks het feit dat zijn moeder een blanke met een rode haardos is en zijn grootvader Willie Nelson. Was dit niet het soort onzin dat de bombastische Carmen Electra-bom <0xE2><0x80><0x93> 'De Uitverkorene' <0xE2><0x80><0x93> zo'n huilebalk maakte? Chong arriveert op haar schip op het moment dat Wirth bijna verdrinkt nadat hij in een vlaag van roekeloosheid met zijn motor in een meer is gereden, het gevolg van het feit dat hij het net heeft uitgemaakt met zijn vriendin. Voordat je het woord'smeris' kunt zeggen, vertelt Chong haar geheim aan Wirth, die daar geen moment van opkijkt, en vertelt het door aan Wirths familie. Chong maakt ook vriendjes met Wirths moeder, die in de loop der jaren een paar van haar ogen is kwijtgeraakt. Nou ja, dat komt omdat Wirths vader een buitenaards wezen was dat haar in de steek heeft gelaten. Natuurlijk is hij de standaardbuitenaardse buitenaardse die zo handig dit moment heeft uitgekozen om naar de aarde te komen om Wirth op te halen zodat hij Wirth kan gebruiken. Zijn lachwekkende pogingen om zijn telepathische krachten te gebruiken en Wirth te pakken te krijgen zijn de ergste scènes van de film. Niet alleen zijn ze saai, maar het zijn ook de scènes waarin je de grootste blunders ziet.
De ideeën zijn op papier misschien leuk, maar hier worden ze met de grootste domheid behandeld, vooral in de eerder genoemde scènes met het buitenaardse wezen. Maar het effect is de vloek van de film. De eerste scène gaat over Chong in haar ruimteschip, die communiceert met haar meerdere, iemand die we niet zien, maar met wie Chong communiceert via een vat dat roze licht uitstraalt. Ze gebruiken geen gesproken woorden, maar telepathie, en dus worden we getrakteerd op ondertitels. Het probleem is dat de ondertitels van zowel _Chong_ als van haar meerdere op elkaar lijken, en de regisseur geeft je geen enkele aanwijzing over wie van de twee op een bepaald moment eigenlijk aan het woord is, waardoor het hele gesprek niets anders is dan wartaal. Het ruimteschip is het ergste effect dat Hollywood aan deze kant van een film van Ed Wood kan produceren. Nu ben ik meestal niet zo scheutig met effecten als ik te maken heb met een lowbudgetfilm als deze, maar deze effecten raakten me echt. Het meest aanstootgevend was het eenvoudigste: een nepnachthemel. De sterren aan de hemel zijn zo nep dat ze bijna een zoemtoon laten horen. Het meest in het oog springend zijn de momenten waarop Chong tegen iemand zegt dat ze uit de Pleiaden komt en we een opname van de zeven sterren krijgen. Het punt is dat de zeven sterren in de film ongeveer de helft van de nachtelijke hemel in beslag nemen, maar iedere sterrenkijker weet dat de Pleiaden een sterrencluster zijn tussen de sterren Perseus en Taurus, en dat die cluster niet veel ruimte in de hemel in beslag neemt. Die effecten worden zo beroerd dat je kaak met het verstrijken van de tijd steeds lager komt te hangen. Wees voorzichtig, want tijdens de finale gaat hij dwars door de vloer heen, terwijl de effecten Willie Nelson in een menselijke spotlight veranderen en... O, je moet het zien om het te geloven! '
_Sterrenlicht, ster helder; laatste ster die ik vanavond zie; ik wou dat het kon, ik wou dat het kon; ik hoef vandaag niet meer naar die rotzooi te kijken_.'
_Zantara's score: 1 van de 10_.

text_en:
This review may contain some SPOILERS.

Just when you thought they didn't make them so extremely bad anymore, along comes Rae Dawn Chong as a space vixen and Willie Nelson as a Native American witchdoctor! It's even worse when you factor in that these two are the BETTER aspects of `Starlight,' a film that should only be viewed for laughs.

Chong is an alien sent to Earth to seek out the only remaining half-breed, part man and part alien. Apparently, the Earth is in dire straits. Something is wrong with the genetics of mankind, and in a few decades the world will be turned into a polluted wasteland. Only by duplicating the DNA of the half-breed can the kindly alien race save the planet. Don't ask me how that is, since the movie gives the impression that the world will be destroyed by pollution, which is caused by humans. You would think Earth could only be saved by getting rid of the polluting creatures, not saving them! Anyway, the half-breed turns out to be Billy Wirth, a man living in a small Southwestern town and is part Native American from his mother's line, despite the fact that his mother is a red-headed Caucasian and his grandfather is Willie Nelson. Wasn't this the sort of malarkey that made the bombastic Carmen Electra bomb `The Chosen One' such a howler? Chong arrives in her ship just as Wirth nearly drowns after driving his motorcycle into a lake in a fit of recklessness being the result of just breaking up with his girlfriend. Before you can say utter the word `hogwash,' Chong is revealing her secret to Wirth, who isn't surprised for a moment, and spreading the word to Wirth's family. Chong also makes pals with Wirth's mother, who seems to have lost a few of her marbles over the years. Well, this is because Wirth's father was an alien that abandoned her. Of course, he is the standard rogue alien that has conveniently picked this moment to come to Earth for Wirth so he can use Wirth's DNA to make the people of Earth his slaves. (Huh?) His laughable attempts to use his telepathic powers and capture Wirth suck up most of the screen time and are the worst scenes in the movie. Not only are they boring, but they are the scenes where you will be spotting the flubs the most.

The ideas might be nice on paper, but they are handled here with the utmost of stupidity, particularly in the aforementioned scenes with the rogue alien. But the effects are the bane of the movie. The opening scene involves Chong on her spaceship, communicating with her superior, someone who we do not see but that Chong communicates with through a vat that emits pink light. They use no spoken words, but telepathy, so we are treated to subtitles. Trouble is, both Chong and her superior's subtitles both look alike, and the director gives you no indication as to which of the two are actually `speaking' at any given moment, which makes the whole conversation nothing but gibberish. The spaceship is the worst effect to come out of Hollywood this side of an Ed Wood film. Now, I am usually lenient on effects when dealing with a low budgeted film such as this, but these effects really got to me. The most offensive was the most simple one: a fake night sky. The stars in the sky are so phony they almost sound off a dial tone. Most notably are the moments where Chong tells someone she comes from Pleiades, and we get a shot of the seven stars. Thing is, the seven stars take up about half the night sky in the movie, but any stargazer knows that Pleiades is a star cluster between the constellations Perseus and Taurus, and the cluster doesn't take up much room in the sky at all. These effects just get so lousy that your jaw will hang lower and lower with every passing moment. Be careful, for it will go right through the floor during the finale when the effects have Willie Nelson turn into a human spotlight and . . . Oh, it has to be seen to be believed!

Starlight, star bright; Last star I see tonight; I wish I might, I wish I may; not have to watch any more of this trash today.

Zantara's score: 1 out of 10.


text: Ik heb gisteravond eindelijk 'Starlight' op de televisie gezien en het enige wat ik kan zeggen is... wauw! Ik weet niet goed waar ik moet beginnen: de ongelooflijk hocus pocus-speciale effecten (kijk eens naar de laserstralen die uit Willies ogen schieten!), het afgrijselijke acteerwerk, de zwaarwichtige dialoog, het niet bij elkaar passende gebruik van beeldmateriaal, of de lucht van serieuze pretentie die de hele productie doordringt. Dit is echt een unieke ervaring, en daar mogen we allemaal dankbaar voor zijn. Ik benoem Jonathon Kay tot de ware erfgenaam van Ed Wood!

text_en: I finally caught up to "Starlight" last night on television and all I can say is. . . wow! It's hard to know where to begin -- the incredibly hokey special effects (check out the laser beams shooting out of Willie's eyes!), the atrocious acting, the ponderous dialogue, the mismatched use of stock footage, or the air of earnest pretentiousness that infuses the entire production. This truly is a one-of-a-kind experience, and we should all be thankful for that. I nominate Jonathon Kay as the true heir to Ed Wood!


text: Dit verhaal heeft een interessante, zij het wat fantasierijke plot, maar het is verspild aan slechte regie en sjofele special effects. Rae Dawn Chong is aantrekkelijk, ondanks het gebrek aan een geloofwaardig verhaal en een regie die passen bij haar talent.

text_en: This has an interesting, albeit somewhat fanciful sci-fi plot, but it's wasted with poor direction and shlocky special effects. Rae Dawn Chong is appealing, despite the lack of a believable story and direction consistent with her talent.


text: Ik kan alleen maar zeggen dat ik blij ben dat ik sokken aan het breien was terwijl ik naar de film keek, anders zou ik heel boos zijn geweest omdat ik 2 uur van mijn leven had verspild. Het acteerwerk was verschrikkelijk, de plot nog erger. Er waren een paar scènes die serieus bedoeld waren, waar mijn man en ik hardop om moesten lachen. Ik kan deze film van harte aanbevelen aan mensen die graag hun eigen versie van MST3K doen.

text_en: All I can really say is that I'm glad that I was knitting socks while watching the movie, or I would be very angry for having wasted 2 hours of my life. The acting was terrible, the plot was even worse. There were some scenes that were meant to be serious that had my husband and I laughing out loud. I highly recommend this movie to people who like to do their own version of MST3K.


text:
Ik moet er niet aan denken wat de mensen van milieuactivisten moeten hebben gedacht na het zien van deze aanmatigende, prekerige, filmische troep. Starlight is zo volgepropt met indianenonzin en ruimtevaartonzin dat iedereen die ook maar iets om de planeet geeft er uitziet als een vederlichte, kristallen liefkozende idioot.
Het complot? De buitenaardse Rae Dawn Chong arriveert om een fluitspelend ondergoedmodel te begeleiden in een mystieke queeste om de ophanden zijnde ondergang van het milieu op Aarde te voorkomen. Maar eerst moeten ze een kwaadaardig buitenaards wezen verslaan dat nog het meest lijkt op een vluchteling uit een straatbar van Castro. Ik heb de mystieke opa Willie Nelson bij me om me te helpen (hij lijkt zich een beetje te generen voor de gang van zaken, en terecht), samen met emmers goedkope F/X en rekken zinloos aanzwellende muziek.
Natuurlijk helpt het lompe script om de banale plot en het duizelingwekkende tempo van de film te verdoezelen, maar dat is nog maar het topje van deze smeltende ijsberg. Iedereen die bij deze film betrokken is, zou zijn vakbondskaart moeten laten intrekken tot hij een echte cursus milieukunde heeft afgerond.

text_en:
I shudder to think what people must have thought of environmentalists after viewing this piece of overbearing, preachy cinematic trash. Larded with enough Indian-wannabe nuttery and space brother buffoonery to stock a new-age shop, Starlight makes anyone who gives a damn about the planet look like a feather-wearing crystal-fondling idiot.

The plot? Alien Rae Dawn Chong arrives to guide a flute playing underwear model in a mystical quest to avert Earth's impending environmental collapse. But first they must defeat an evil alien who looks nothing so much like a refugee from a Castro street bar. Fortunately, they've got mystical grandpa Willie Nelson along to help (who looks faintly embarrassed by the proceedings, as well he ought to be) along with buckets of cheap F/X and reams of pointlessly swelling music.

Sure, the clunky script helps to obscure the film's trite plot and staggering pace, but that's just the tip of this melting movie iceberg. Everyone concerned with this film should have their union cards revoked until they complete a real course in environmental science.