text:
Met een titel als 'Attack of the Killer Tomatoes!' zou iedereen die zich hierin verdiept a) een slechte sciencefictionfilm verwachten, of b) een komedie die de draak steekt met slechte sciencefictionfilms. Het is de bedoeling dat het een combinatie van beide is, met een dosis parodie. Helaas wordt het al heel snel niets meer.
Je wordt niet geacht deze film serieus te nemen, dat besef ik, maar je wordt wel geacht hem grappig te vinden, toch? Ik heb maar een paar van de grappen of situaties grappig gevonden (d.w.z. de zij aan zij gevoerde telefoongesprekken, de Russische Olympische spion die steroïdenpap eet, Superman die langs Lois loopt, enz.). 'Attack of the Killer Tomatoes' probeert een cultklassieker te worden, maar dat wordt het niet. Een cultklassieker is een film die zo anders is dat alleen een selecte groep mensen hem begrijpt (of een vergelijkbare beschrijving). 'Attack of the Killer Tomatoes' zou door elk kind met een slecht gevoel voor humor genoten kunnen worden, dus kan hij niet als cultfilm worden beschouwd.
Er zit één goede actrice in het geheel: Sharon Taylor als Lois Fairchild. Ze is een magere, slungelige verslaggeefster, maar ze heeft een innemende persoonlijkheid, is dol op overacting en is een geboren comédienne. Helaas wordt ze hier slecht gebruikt.
'Attack of the Killer Tomatoes' is niet zo grappig als bijvoorbeeld 'Amazon Women on the Moon' of 'Kentucky Fried Movie'. Maar er zitten een paar hilarische momenten in, dus ik zou toch aanbevelen om hem één keer te zien. Vermijd de regisseursscènes, want die worden onderbroken door de producent van de film en door een paar zogenaamd'verloren' beelden in een zogenaamd Afrikaans dialect (ze zijn in het Engels te vinden op de niet-geprinte tape).

text_en:
With a title like "Attack of the Killer Tomatoes!", anyone going into this thing would be expecting either a) a bad science fiction movie or b) a comedy making fun of bad science fiction movies. It's supposed to be a mix of both, with a dose of parody splashed in. Unfortunately, it falls flat very soon.

You're never supposed to take this movie seriously, I realize that, but you're supposed to think it's funny, right? I found only a few of the jokes or situations were funny (i.e, the side-by-side phone conversations, the Russian Olympic spy eating steroid cereal, Superman walking by Lois, etc.). "Attack of the Killer Tomatoes" strives to be a cult classic, but it doesn't make it. A cult classic is a movie that is so different that only a select group of people understand it (or a similar description). "Attack of the Killer Tomatoes" could be enjoyed by any 8-year-old with a bad sense of humor, so therefore, it does not qualify as a cult film.

There is one good actress in the entire thing: Sharon Taylor as Lois Fairchild. She is a thin, gawky reporter, but has an endearing personality, loves to overact, and is a natural comedienne. Unfortunately, she is put to bad use here.

"Attack of the Killer Tomatoes" is not as funny as, say, "Amazon Women on the Moon" or "Kentucky Fried Movie", but it does have a few hilarious moments, so I would still recommend seeing it once. Avoid the director's cut, it has interruptions by the producer of the movie and some supposedly "lost" footage dubbed in a pretend African dialect (it can be found in English on the out of print tape).


text:
Op dezelfde avond dat ik dit zag, keek ik ook naar 'Scary Movie 4', wat resulteerde in één verknipte dubbele aflevering. Jammer genoeg konden deze bloeddorstige tomaten niet op tegen de lachsalvo's van de Scary Movie-franchise. Terwijl ik hier tegen de verveling vocht door naar grappen te kijken die dwaas en stom waren, gruwelijk gedateerd en gruwelijk slecht, moest ik hardop lachen om de recentere parodie. Hoe kon ik meer verlangen dan dat? Directeur John De Bello gaat uit van de veronderstelling dat er een of ander groeihormoon heel erg is misgegaan en dat de tomaten bloeddorstig zijn geworden. Maar zijn voornaamste doel is om het rampengenre, dat destijds zo groot was, te omzeilen. Het script riekt naar stoner-humor, en als je bij je filmavonden verboden middelen gebruikt, zou dit je kopje thee kunnen zijn. Ik, nuchter, zat vast te kijken naar een volwassen man die zich als tomaat vermomt. En die ene mop, die nooit grappig is, waar de discrepantie tussen de Japanse sprekende acteur en de stem hier ook aanwezig is. Sommigen zullen misschien giechelen, ik niet. Ze hadden zelfs een Hitler-mop die niet grappig was, en ik vond alle Hitler-moppen grappig.
Het verhaal van deze film is zo versplinterd (zonder goede reden) dat het bijna onmogelijk is om uit te leggen. Er worden mensen vermoord, de regering probeert het tegen te houden, er worden slechte grappen verteld. Misschien was hun doel wel juist, want tot hun doelwitten behoren de media, het consumentisme en de paranoia (drie dingen die ons leven tegenwoordig nog steeds beheersen). Vreemd genoeg zijn die tomaten niet het belangrijkste verkoopargument van deze film. En als ze dat wel zijn, moet je weten, worden ze gespeeld door echte tomaten. Dat trucje werkte niet bij mij, want ik heb er weinig aan om naar een pak tomaten te kijken die een lichaam verslinden dankzij de magie van stop-met-de-camera-trucs. Er is ook een angst om voor de bijl te gaan op het werk, waardoor deze film niet echt grappig is. De grap dat er in bijna elke scène iemand in slaap valt zal sommige toeschouwers misschien wel bevallen, maar het zal naar alle waarschijnlijkheid worden gezien als een uitnodiging om mee te doen aan de pret.
Ik zou er nog aan kunnen toevoegen dat er hier inderdaad een soort ouderwets menselijk egoïsme aan het werk lijkt te zijn. De mens eet tomaat en dat is zijn avondeten, tomaat eet de mens en dat is een wereldomvattende ramp. Maar zo werkt de wereld nu eenmaal. In de film worden de producten slecht door genetische modificatie, maar in de echte wereld worden onze producten (zie: Taco Bell) slecht door verwaarlozing. En net als bij die slechte groene uien is het leven op de plank van deze film al heel lang geleden afgelopen. Er wordt hier en daar smakelijk gegrinnikt. Het laatste shot was werkelijk schitterend, maar het was bij lange na niet genoeg om deze bescheiden stinkbom te redden. Ik ben er vrij zeker van dat er diep in dit concept een goede film verborgen ligt, maar het script moest door een stuk of tien herschreven versies worden gefilterd om er te komen. En met 'daar' bedoel ik het niveau van 'Scary Movie 4'.

text_en:
The same night that I watched this I also watched "Scary Movie 4," making for one messed up double feature. Unfortunately for these killer tomatoes they could not stand up to the laugh riot that is the Scary Movie franchise. While I fought boredom here watching jokes that were silly and stupid, brutally dated and brutally bad, the more recent parody had me laughing out loud. How could I desire any more than that. Director John De Bello uses the basic premise that some sort of growth hormone has gone terribly wrong and turned the tomatoes into killers. But his main objective here is to slap around the disaster movie genre that was so big back in the day. The script reeks of stoner humor, and perhaps if you take illegal substances with your movie nights this could be your cup of tea. I, sober, was stuck watching a grown man go under cover as a tomato. And that one joke, that is never funny, where the discrepancy between the Japanese speaking actor and the voice over is also here. Some may giggle, I did not. They even had a Hitler joke that wasn't funny, and I thought all Hitler jokes were funny.

The narrative of this film is so splintered (for no good reason) that it is nearly impossible to explain. Tomatoes kill people, the government tries to stop it, bad jokes are told. Their aim may have been correct as their targets include the media, consumerism, and paranoia (three things that still control our lives today). Oddly enough the main selling point of this film, those gosh darn tomatoes, really don't make much of an appearance. And when they do, get this, they're played by real tomatoes. That washed up gimmick did nothing for me as I get very little out of watching a pack of tomatoes devour a body thanks to the magic of stop action camera tricks. There is also a fear of going for broke at work here that prevents this film from being truly funny. The gag of having somebody fall asleep in nearly every scene may please some audience members, but more than likely it will be seen as an invitation to join in the fun.

I might also add that there does seem to be some old fashioned human egotism at work here. Man eats tomato and that's dinner, tomato eats man and that is a worldwide catastrophe. But that is just the way the world works. In the film the produce becomes evil because of genetic modification, but in the real world our produce (see: Taco Bell) becomes evil thanks to neglect. And like those evil doin' green onions this film's shelf life expired a long time ago. There are a few good chuckles to be had. The last shot was really quite splendid, but it was nowhere near enough to save this moderate stink bomb. I'm pretty sure there is a good movie buried deep within this concept, but the script needed to be filtered through about a dozen rewrites to get there. And by "there" I mean to the level of "Scary Movie 4." **1/4


text:
(spoilers)
Ik had het kunnen weten. Op de dvd stond niet eens de tijd of hoe lang hij was. Ik dacht dat Wild Cardz de ergste animefilm was die ik ooit had gezien. Deze is veel erger. Begrijp er niets van. In elkaar geflanst plot. En dat allemaal zodat we bovenmaatse borsten kunnen zien op een figuur dat ze niet ondersteunt.
Het moet een studentenfilm zijn geweest. Die moet een C-status hebben gekregen.

2/10
Quality: 1/10 Entertainment: 6/10 (tot ik erachter kwam dat hij niet zou eindigen). Het einde was verrekte onlogisch.

Herhaalbaar: 0/10.

text_en:
(spoilers)

I shoulda figured. The dvd didn't even show the time or how long it was. I thought Wild Cardz was the worst anime movie I'd ever seen. This one is much worse. Makes no sense. Thrown together plot. All so we can see oversized breasts on a figure that doesn't support them.

It had to of been a student film. That musta gotten a C grade

2/10

Quality: 1/10 Entertainment: 6/10 (until I found out it wasn't going to end.) the ending made no darn sense

Replayable: 0/10


text: Nou, er is geen noemenswaardige plot, het is alleen maar een excuus om een paar scènes van extreem geweld en gratis seks te laten zien (wat soms ook leuk kan zijn, maar in dit geval niet). Wat kan ik hier verder nog over zeggen...? De actie, als die plaatsvindt, is inventief en er is een coole scène waarin twee figuren van een wolkenkrabber vallen (eentje die een paar kilometer hoog moet zijn), maar over het geheel genomen is er niet veel dat 'Kite' kan aanbevelen. Kijk ernaar als je wilt, maar je mist niet veel als je deze overslaat...

text_en: Well, there's no real plot to speak of, it's just an excuse to show some scenes of extreme violence and gratuitous sex (which can sometimes be fun, too, but it's not in this case). What else can I say about this...? The action, when happening, is inventive and there's a cool scene where two characters are falling from a skyscraper (one that has to be several miles high), but overall there's not much to recommend "Kite". Watch it if you want, but you're not missing much if you skip this one...


text:
Een beroemde showmaster gaat met zijn vriendin de lift in. Plotseling vermoordt ze hem en rent weg terwijl een oude dame een hartaanval krijgt. De naam van de vrouwelijke huurmoordenaar is Sawa. Ze gaat nog steeds naar school en werkt voor een gevaarlijke crimineel, Akai, die met haar naar bed gaat. Op een dag komt Sawa erachter dat hij haar ouders heeft vermoord.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Een van de hoogtepunten is een actiescène waarin de goede/slechte heldin Sawa samenvalt met een lijfwacht uit een gebouw, maar de dramatische structuur is bij lange na niet zo goed georkestreerd en de bizarre en groteske animatie van de gezichten van de personages is afschuwelijk van de regisseur Yasoumi Umetsu. En dat niet alleen, de geslachtsgemeenschapsscènes zijn gewoonweg eng.
<0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> Hoogte: 3/10.

text_en:
A famous show master enters the elevator with his girlfriend. Suddenly, she kills him and runs away while an old lady gets a heart attack. The name of the female assassin is Sawa. She is still going to school and works for an vicious criminal, Akai, who is sleeping with her. One day Sawa finds out he killed her parents..

-------

Even the biggest anime fans will have to admit that this vicious action thriller is an disappointing gore fest. "Kite" has style, but it is still trash. The weird plot about a teenage girl that kills people as an assassin tried to be scary and touching at the same time, only causing the story to fall flat on it's face. One of the highlights is an action sequence in which the good/bad heroine Sawa is falling together with a bodyguard from a building, yet the dramatic structure isn't nearly as good orchestrated and the director Yasoumi Umetsu's weird and grotesque animation of the character's faces is awful. Not only that, the intercourse sequences are just simply creepy.

Grade: 3/10


text:
Ik ben een zwarte man die in een voornamelijk zwarte stad woont. Dat gezegd hebbende, heb ik mijn twijfels over het werk van Tyler Perry. Ik besef dat sommige mensen het nodig vinden om hem te prijzen, omdat hij een zwarte is en een positief beeld van de cultuur probeert te schetsen. Maar ik geloof echt dat als Perry White een film had gemaakt, hij de NAACP, Al Sharpton en Jessie Jackson over zich heen zou hebben gekregen.
Ik heb de laatste tijd heel veel naar deze film moeten kijken en bij elke keer dat ik hem heb gezien, kookt mijn bloed. De personages zijn slecht geschreven en spelen slecht. De grappen zijn zo slecht dat ik echt moet horen dat iets grappig moet zijn. Ik ga gewoon deze grote berg s-t-omvergooien.
Madea zuipschuit. Het personage heeft misschien een zekere aantrekkingskracht gehad, maar nu niet meer. Als het enige wat ze ooit lijkt te doen in de buurt van kinderen zuipen is en volwassenen met geweld bedreigen, is ze niet meer dan nutteloos. Ze is overbodig.
De situatie met de vrouw die haar verloofde in elkaar sloeg was pikant. Als een vrouw zo doodsbang was voor haar man, waarom zou ze dan proberen weg te lopen als hij in bed lag te slapen? Zou het niet logischer zijn geweest als ze was weggegaan toen hij aan het werk was? Hoe dan ook, de personages in deze boog waren zo irritant en aanmatigend dat ik hoopte dat hij haar van het balkon zou gooien, en ik was pisnijdig toen hij dat niet deed.
Dan zijn er nog de twee tortelduifjes. Een buschauffeur vraagt een vrouw mee uit door haar lastig te vallen terwijl hij zijn ronde doet. Ik kon het niet geloven. Ik kon het echt niet geloven toen ze erin toestemde nog vaker met hem uit te gaan. Maar wat de kroon op het werk is, is dat een volwassen man werd gereduceerd tot het gooien van steentjes naar een raam en het doorgeven van briefjes als een tienjarig kind door een castrerende megateef. Ik gebruik deze term niet lichtvaardig, maar die vrouw had maar twee standen. Een somber slachtoffer en een psychopathische moeder. Maar welke van deze twee gezichten ze ook liet zien, er was één constante. De buschauffeur zou er geen krijgen. Hij trouwde zelfs met haar zonder de vruchten te proeven <0xE2><0x80><0x93> WTF!
Dan is er de familiere<0xC3><0xBC>nie. Hier hebben we de moederlast die impliciete incestueuze taboes inhoudt, slijpen omwille van het slijpen, shirtloos, overmatig gespierd, b-bal, plus de geweldige smaak van Maya Angelou. Toen die meiden zich naar buiten sleepten en een vergadering bijeenriepen, was het verkeerd van me om te wensen dat de oudste van hen een hartaanval zou krijgen. Al deze onzin vindt plaats op de re<0xC3><0xBC>nie, belachelijk gemakkelijk in afzonderlijke groepen, en dan gaan er belletjes rinkelen. Als dat gebeurt, laat iedereen vallen wat hij heeft.' De enige reden om zo ver te kijken, behalve om je drempel voor pijn te testen, is de hoop dat de tweede schurk in dit verhaal ook op zijn donder krijgt. En raad eens, dat gebeurt niet. In plaats daarvan kiest Perry voor de weg van de minste weerstand en neemt het zekere voor het onzekere. Hij eindigt de film op vergevingsgezinde toon: WTF!! Ik ben er vrij zeker van dat ik, als ik er een dag de tijd voor zou krijgen, een proefschrift zou kunnen schrijven over alle kloterige dingen die er in deze film zitten. En dan heb ik het nog niet eens over de rest van Tyler Perry's films. Ik wil alleen dit zeggen. Naar mijn mening leeft D.W. Griffiths erfenis voort, omdat hij een zwarte is. Het ironische is dat hij dat doet via een zwarte man die geprezen zal worden om wat _Birth of a Nation_ heeft gedaan, namelijk ons de grond in boren. Ik zou alleen willen dat Perry's films mannen waren, zodat ik ze een schop onder hun kont kon geven. Bedankt, man! Waar ga je dit op baseren in 2009, een komedie over het verkrachten en afranselen van slaven in het koloniale Amerika?

text_en:
I'm a Black man living in a predominantly Black city. That being said, I have some major misgivings about Tyler Perry's work. I realize that some people out there feel the need to praise him, because he's Black and trying to portray a positive image about the culture. But, I honestly do believe that, were Perry White, this film would have had the NAACP, Al Sharpton, and Jessie Jackson all over his ass.

I have been forced to watch this movie one whole hell of a lot recently and each repeated viewing makes my blood boil. The characters are poorly written and acted. The jokes are so bad, I have to actually be told something is supposed to be funny. I'm just going to break this big pile of sh-t down.

Madea=suck. The character may have had some appeal, but it doesn't anymore. When the only thing she ever seems to do is smack around children and threaten adults with violence she is less than useless. She is unnecessary.

The situation with the wife beating fiancé was horsesh-t. If a woman was so scared to death of her husband, why would she try to run away when he's sleeping in bed. Wouldn't it have made more sense for her to leave when he was at work. At any rate, the characters in this arc were so annoying and overbearing that I hoped he would throw her off the balcony and was royally ticked when he didn't.

Then there are the two lovebirds. A bus driver asks a woman out by harassing her while he's making his rounds. I couldn't believe it. I really couldn't believe when she agreed to go out with him even more. But, what takes the cake is that a grown man was reduced to tossing pebbles at a window and passing notes like a ten year old by a castrating mega bitch. I don't use this term lightly, but that woman only had two modes. Morose victim and psycho momma. No matter which of these two faces she showed, however, there was one constant. The bus driver wasn't going to get any. He even married her without sampling the goods--WTF!

Then there's the family reunion scene. Here we've got the mother load which includes implied incestual taboos, grinding for the sake of grinding, shirtless, overly musclebound, b-ball, plus the great taste of Maya Angelou. When those babes dragged their butts outside and called a meeting, was I wrong to wish that the oldest of them was claimed by a heart attack. All this crap is going on at the reunion, in laughably easy to separate groups, and then they ring a bell. When they do, everyone drops what they're doing and heads on over for a stern talking too, just like a pack of Pavlov's doggies--WTF!!

Then you have the final five minutes of the film. In it we see the abusive fiancé get manhandled by his longtime victim and all around bad actress. There is an impromptu wedding where Black people are dressed like angels and are hanging from the ceiling--WTF!!! The only reason to watch it this far, besides testing your threshold for pain, is the hope that the second villain of this story gets her ass handed to her as well. Guess what, it doesn't happen. Instead, Perry takes the testicularly challenged way out and plays it safe, ending the movie on a tone of forgiveness--WTF!!

I'm pretty sure that, if given a day , I could probably write a doctoral dissertation on all the ways this movie sucks. Don't even get me started on the rest of Tyler Perry's films. I'm just going to say this. In my opinion, as a Black guy, D.W. Griffith's legacy lives on. The irony is that it is doing so through a Black man who will be praised for doing what Birth of a Nation did, selling us down the river. I only wish Perry's films were dudes so I could kick them in the nuts. Thanks a lot, dude!! What are you going to follow this up with in 2009, a comedy about the raping and savage beating of slaves in Colonial America?


text: De oorspronkelijke serie was zoveel beter. Ze hadden het goed moeten doen. Deze film maakte een einde aan het hele idee. Hij was saai, te dramatisch, en de grappige delen zaten te ver van elkaar om het goed te maken. Deze film leek echt veel te hard zijn best te doen om serieus te zijn, en dat was absoluut niet wat ik van dit vervolg verwachtte. Om nog maar te zwijgen over het feit dat het heel lang deprimerend was om steeds weer over hetzelfde te praten. Dus sorry, Tyler Perry, maar doe de volgende keer beter je best. Deze film is gewoon een beetje saai, en ook niet zo grappig. Sorry. 4/10-sterren is het.<br />Jay Addison.

text_en:
The original show was so much better. They should have left on a good note. This movie killed the whole idea. It was boring, over-dramatic, and the funny parts were too far in between to make up the slack. This movie really seemed like it was trying way too hard to be serious, and that was definitely not what I was wanting from this sequel. Not to mention, that for a long time it was just depressing about the same thing over and over again. So, sorry, Tyler Perry, but try harder next time. This movie is just kinda dull, and not that funny either. Sorry. 4/10 stars is it.

Jay Addison


text: Ik heb de film gisteravond thuis gezien, maar ik vond hem in de eerste plaats veel te lang. In de tweede plaats waren de dingen die ik in de film zag veel te banaal om er een komedie van te maken, zoals de vorige keren. De dingen in de film zijn niet grappig: verloofde die zijn vriendin slaat, afranselingen. De film was veel te lang <0xE2><0x80><0x93> over willen gaan slapen en je afvragen wanneer het afgelopen is als je wakker wordt en hij nog steeds aanstaat! Sommige dingen op de re<0xC3><0xBC>nie waren te veel om vast te leggen <0xE2><0x80><0x93> zoals de zingende dame <0xE2><0x80><0x93> ik had het gevoel dat ik naar een spirituele zangshow zat te kijken! Kom op, Perry, je kunt het beter dan dit!

text_en: I saw the movie last night here at home, but I thought it was too long first of all. Second, the things I saw in the movie were way too out of text to even have in this what I thought was going to be a comedy type movie like the rest before. The things isn't funny in the movie: fiancé hitting his girlfriend, beatings. The movie was way too long--talk about wanting to go to sleep and wondering when it will end when you wake up and still have it playing! Some of the things at the reunion were too much to capture--like the lady singing--i felt like i was almost watching a spiritual song show here! come on Perry, you can do better then this!


text:
Ik had een komedie verwacht, zoals in de 'Big Mama'-films. In plaats daarvan was de film een bizarre mengeling van komedie, drama en een liefdesverhaal.
Deze film heeft drie verhaallijnen: het eerste gaat over Madea en het in huis nemen van een pleegkind. Het tweede gaat over een vrouw die verloofd is met een rijke man die haar misbruikt. Het derde gaat over een relatie tussen een alleenstaande moeder met 2 kinderen en een alleenstaande vader.
Er is eigenlijk maar heel weinig komedie in de film. Er zijn ook een aantal heel verwrongen boodschappen in de film. Madea slaat bijvoorbeeld het pleegkind met een riem (op een komische manier) om het kind ervan te overtuigen dat het zich moet gedragen. Het kind draait zich in feite om. Blijkbaar loont het om kinderen te slaan.
Er zijn intriges die te maken hebben met kinderverkrachting (met instemming van de moeder). Er zijn scènes met oude mannen die naar jonge meisjes lonken die familie van hen zijn. (Het lonken vindt plaats op een familiere<0xC3><0xBC>nie.) De film springt van het ene plot naar het andere, zodat je altijd uit je evenwicht bent. Is dit een komedie, een liefdesverhaal of een drama? Het is in feite niets... behalve een verspilling van tijd en geld.

text_en:
I expected a comedy like the "Big Mama" movies. Instead, the movie was a bizarre mix of comedy, drama and a love story.

This movie has three plots: The first involves Madea and her taking in a foster child. The second involves a woman who is engaged to a rich man who is abusing her. The third involves a relationship between a single mother with 2 children and a single father.

There is actually very little comedy in the movie. There are also a number of very twisted messages in the movie. For example, Madea beats the foster child with a belt (in a comedic manner), to convince the child to straighten out. The child does, in fact, turn herself around. Apparently, it pays to beat children.

There are plots dealing with child rape (with the consent of the mother). There are scenes with old men ogling young girls who are related to them. (The ogling takes place at a family reunion.) The movie jumps from plot to plot such that you are always off-balance. Is this a comedy, a love story, or a drama? It is, in fact, nothing ... except a waste of time and money.


text: Kan ik dit een minpuntje geven? Nee? Nou, laat ik dan zeggen dat dit de afschuwelijkste film is die ik ooit heb geprobeerd te zien. Het was Painful. Boringus Maximus. De plot (?) is goed verborgen in verschillende subniveaus van neveligheid. Ik huurde deze film met een vriend en nadat we ongeveer een halfuur hadden gehoopt dat hij beter zou worden, besloten we om 'even vooruit te kijken' om te zien of het beter zou worden. Het wordt nooit beter. Deze film over een of andere gast die wordt gekidnapt door die twee meisjes, klinkt interessant, maar in werkelijkheid is het alleen maar vervelend. Er gebeurt nooit ook maar iets wat ook maar in de verste verte interessant is. Als je ooit de kans krijgt om dit te zien, doe jezelf dan een lol en probeer 'PLAN 9 VAN OVERLEVEN'. in plaats daarvan.

text_en: Can I give this a minus rating? No? Well, let me say that this is the most atrocious film I have ever tried to watch. It was Painful. Boringus Maximus. The plot(?) is well hidden in several sub-levels of nebulosity. I rented this film with a friend and, after about thirty minutes of hoping it would get better, we decided to "fast forward" a little to see if things would get any better. It never gets better. This film about some dude getting kidnapped by these two girls, sounds interesting, but, in reality, it is just a bore. Nothing even remotely interesting ever happens. If you ever get the chance to watch this, do yourself a favor, try "PLAN NINE FROM OUTER SPACE" instead.


text:
Deze miniserie is in feite amusanter dan sommige andere met veel grotere budgetten en grootse ambities. SOTD ligt ergens tussen 'Kung-Fu' en 'H R Pufnstuff' in. Als het niet zo lang was (bijna 3 uur) denk ik dat kinderen het best leuk zouden vinden. Er zit avontuur in, actie, 'kruiperscènes' en niet te veel romantiek of andere 'griezelige' dingen. Als je jong bent, heb je niet al te veel kritiek op het buigen van rubberen zwaarden, campy acteerwerk en scènes die worden herhaald. (Minstens twee scènes worden in de film op dezelfde manier herhaald, net als in oude series om het publiek op de hoogte te brengen. Tot slot zijn kinderen meestal meer gecharmeerd van Amerikaanse Engelse dialogen die uit de mond van Aziatische acteurs komen. (Om nog maar te zwijgen van het feit dat een aantal van de hoofdrollen worden gespeeld door niet-Aziatische acteurs.)
Ik was van plan deze film drie sterren te geven, maar ik vond dat de regisseur, de producers en de cast wat extra lof verdienden omdat ze in elk geval het project tot een goed einde hadden gebracht. Deze film is geen kunst, maar het kostte, net als het schilderen van je huis, wel wat tijd, moeite en discipline om hem af te krijgen.
Over het algemeen geen aanbeveling om je tijd aan te besteden, maar misschien houden de kinderen zich er wel mee bezig als ze in de minibus reizen.
O ja... hé, IMDb! Jouw spellingcontrole schijnt te denken dat 'dialoog' de juiste spelling is. Hoewel 'dialoog' aanvaardbaar is, beschouwen zowel Webster als de OED het als een alternatieve vorm.

text_en:
This mini-series is actually more entertaining than some others with much bigger budgets and grander aspirations. SOTD falls somewhere between "Kung-Fu" and "H R Pufnstuff" on the entertainment spectrum. If it weren't so long (nearly 3 hours) I think that kids would like it quite a bit. It's got adventure, action, "cliffhanger scenes", and not too much romance or other "icky" stuff. When you're young, you're not too critical of flexing rubber swords, campy acting, and scenes that are repeated. (At least two scenes are repeated identically in the movie, just as was done in old-time serials in order to bring the audience up to speed.) Finally, kids are usually more accepting of American English dialogue coming out of the mouths of Asian actors. (Not to mention the fact that several of the leading roles are played by non-Asian actors.)

I was going to give this movie three stars, but I felt like the director, producers, and cast deserved some extra credit for at least carrying through on the project. This movie is not art, but, like painting your house, it actually took some time, effort, and discipline to get it made.

Overall, not a recommended use for your time, but it might keep the kids entertained while traveling in the mini-van.

Oh, yeah...hey, IMDb! "Dialogue" is the preferred and traditional spelling. Your spell-checking seems to think that "dialog" is the proper spelling. While "dialog" is acceptable, both Webster's and the OED consider it an alternative form.


text: Ja, stom! Ik kijk gewoon door en ik heb nog steeds een nare smaak in mijn mond. Te veel kleuren, te veel onnodige 'addons' in een verhaal, te veel stomme personages (ik neem aan dat ze komisch relief wilden, maar ik wilde alleen maar huilen)... te veel van alles. Jammer om zo'n goddelijk verhaal uit 'Arabian Nights' te bederven. Kinderlijk, naïef (allebei op een slechte manier) en met een hoop magische fouten, ik denk dat dit een kind van vijf niet langer dan tien minuten kan boeien. Prinses is prachtig, maar ze zou geen tong moeten hebben, want actrice weet niet hoe ze een rol moet spelen. De rest van de cast is nog erger... onze'slechte jongen' is écht slecht. Jammer dat de 'goede jongen' niet beter is. Het enige licht in deze duisternis is natuurlijk David Carradine, die helaas ver onder zijn niveau zit, maar in elk geval zijn acteer-'vechterskwaliteiten' op peil houdt. Het spijt me nog steeds dat ik hem in zo'n ding als dit moet zien, maar ik ben blij dat ik iets te zien kreeg in deze hele poppenkast, dus bedankt, David. Alleen, alleen voor hem geef ik deze 2 sterren aan dit fiasco... ik zou er meer voor hem geven, maar dat zou de uiteindelijke score van de hele film verhogen. De rest is zo slecht, dat ik hem misschien wel zou willen uitsteken, maar er is geen uitstekende minnaar dan hier, en ik denk dat dat te veel zou zijn.

text_en: Yeah, stupidity! I just finish watching and I still have bad taste in my mouth. Too much colors, too much unnecessary "addons" to a story, too much stupid characters (I presume they wanted to achieve comic relief, but I only wanted to cry)... too much of everything. Shame to spoil one of divine stories from "Arabian Nights" like this. Childish, naive (both on a bad way) and with lot of magic-breaking mistakes, I don't think this could keep a child of five for more then ten minutes. Princess is lovely, but should be tongueless, cause actress don't know how to carry a role. Rest of the cast is even worse...our "bad guy" is REALLY bad. Shame that the "good guy" is not better. Only light in this dark is, of course, David Carradine, who goes unfortunately deeply down under his level with this, but at least keep his actor/"fighter" skills at top. I'm still sorry to see him in a thing like this, but glad that I had something to watch in whole charade, so thank you David. Only, ONLY, for him, I give this 2 stars to this fiasco...I would give more for him, but that would rise final score to entire movie. The rest is so bad, that I would, maybe, like to grade it, but there is no grade lover then 1 here, and I think that would be too much.


text:
Ik had me zo verheugd op een verfilming van een klassiek verhaal als _The Arabian Nights_. In plaats daarvan werd ik teleurgesteld in een film die vanaf het allereerste begin mijn aandacht niet vast wist te houden, ook al probeerde ik hem twee keer te bekijken!
Het was een bonus dat Caradine in deze film speelde, maar het stelde niet veel voor omdat de acteurs niet sympathiek waren. Voor iets wat een beetje lijkt op _Zorro_ met Anthony Hopkins en Bandaras is het veel beter voor actie, komische momenten en plezier in het algemeen.
Oké, dus _Son of the Dragon_ heeft veel mogelijke fans, maar als je op zoek bent naar iets om over te zwijmelen in termen van vechtsport en plot zul je het niet krijgen. Als je alleen maar wilt dat de kinderen zich op een zondagmiddag thuis voelen, dan is dit het misschien voor jou samen met de 3 ninja's.

text_en:
I was in such high hopes of seeing an adaptation of a classic story like the Arabian Nights. Instead i was disappointed in a film that failed to keep my attention from the very beginning, even though i tried watching it twice!!

It was a bonus that Caradine was in this movie but it didn't amount to much as the actors lacked likability. For something a little similar Zorro with Anthony Hopkins and Bandaras is much better for action, comic moments and overall enjoyability.

OK, so Son of the Dragon has many possible fans out there, but if your looking for something to wow about in terms of martial arts and plot line you wont get it. If you just want the kids to settle down on a Sunday afternoon then maybe this it for you along with the 3 ninjas.


text: Tenzij je twaalf bent, is deze film echt niet de moeite waard. Het is duidelijk een lowbudgetfilm met B-acteurs, en met een genre als fantasy dat soms intens CGI-werk vereist dat niet goed is. Ik wist dat hij slecht zou zijn toen ik hem huurde. Ik vind het leuk om naar slechte films te lachen. Maar ik wist niet hoe slecht. Hij is draaglijk, tot na uur 2, dan begint hij echt te branden. Vechtstijlen gaan tussen normaal vechten dat aan de wetten van de natuurkunde gehoorzaamt, en draadvechten. Er is geen echte verklaring voor de overgangen. Hij heeft een plot, maar ook dit is duidelijk een kinderfilm. Het lijkt alsof er expliciete morele lessen van de dag worden overgebracht, zoals Sesamstraat of zoiets. Hij is draaglijk. Maar het is veel beter als je, laten we zeggen, negen bent.

text_en: Unless you're twelve, this movie really isn't worth it. It's obviously a low-budget film with B actors, and with a genre like fantasy that sometimes requires intense CGI work that's not good. I knew it would be bad when I rented it. I enjoy laughing at bad movies. I didn't know how bad though. It's bearable, until after hour 2, then it really starts to burn. Fighting styles go between normal fighting that obey the laws of physics, and wire-fighting. There's no real explanation for the transitions. It has a plot, but once again, it's obviously a kid's movie. It seems like there are explicit moral lessons of the day that are being conveyed, like Sesame Street or something. It's bearable. But much better if you're, say, nine.


text:
Is er iets in deze film wat NIET voorspelbaar is? Ik denk het niet. In feite is de film het ene cliché na het andere en komt er eigenlijk nooit iets als een verrassing. Het maakt de film extreem voorspelbaar en daarom mist de film ook de spanning. Dus voor een thriller is hij niet gespannen en onvoorspelbaar genoeg, maar als drama is hij ook een mislukking. Dat komt doordat het verhaal van de film zeer onwaarschijnlijk is. Ik bedoel, dit zou nooit in het echte leven kunnen gebeuren, zoals de gebeurtenissen in deze film. Dus de film heeft een echt spannings- en geloofwaardigheidsprobleem.
Maar het zijn echt de clichés die de film de das om hebben gedaan. Het was af en toe om te huilen. Alles in deze film is zo formulair. Het roofdier wordt afgebeeld als een koele, harteloze, bijna psychopaat, als een seksueel gefrustreerde jongen, en het slachtoffer als een naïeve jonge vrouw die doet alsof ze dit allemaal niet heeft zien aankomen. Alles wat er in de film gebeurde was zo voor de hand liggend en leek met een reden te gebeuren. Zoals de scène waarin de 'roofdier' de kapotte auto van de'slachtoffers' repareert. Dat moet een van de oudste clichés uit het boek zijn. Ik wist wat de film daarna probeerde te bereiken. Ik probeerde te kijken alsof de leraar en de leerling echt steeds meer naar elkaar toe groeiden. Het was zo ongelooflijk voor de hand liggend en goedkoop dat ik na dat punt bijna wilde ophouden met naar de film te kijken. De film zit vol met dit soort momenten.
De titel zou kunnen suggereren dat dit een goedkope pornofilm is, maar in feite is dit een klef gemaakte tv-film. Wat betekent dat alles langzaam gebeurt en dat de film de helft van zijn tijd besteedt aan karakterontwikkeling en onnodige subplots om de film nog dramatischer te maken.
Ik moet toegeven dat Elizabeth Berkley behoorlijk goed acteert in deze film. Sommige clichés en gebeurtenissen lijken bij tijd en wijle zelfs bijna realistisch. Haar Hollywoodcarrière is zo goed als voorbij na haar optreden in de Paul Verhoeven-film 'Showgirls', dus helaas zal ze waarschijnlijk alleen nog maar in films en tv-series als deze te zien zijn. Het is zonde van haar talent en ze verdient beslist beter. Alle andere personages zijn een teleurstelling. Corey Sevier speelt de clichématige, tamelijk 'onaanraakbare' rijke jongen en de manier waarop de echtgenoot van het hoofdpersonage wordt afgebeeld is nog erger. Hij lijkt meer op een seksueel gefrustreerd roofdier dan op het echte roofdier van de film. In feite probeert hij in elke scène seks met zijn vrouw te hebben. Hij wordt wakker en wil seks. Voor hij gaat slapen, wil hij seks. Als hij thuiskomt, wil hij seks. Het zou iets realistisch kunnen zijn, maar ik weet het niet, het voelde gewoon niet goed voor een film als deze en het verhaal in het algemeen.
Een met clichés gevulde film en ik kan geen enkele reden bedenken waarom iemand deze film ooit zou moeten zien. Hij is voorspelbaar en mist daarom spanning en geloofwaardigheid. Geen 'afschuwelijke' film en hij is zeker af en toe kijkbaar, maar alle zwakke en clichématige elementen in de film maken dit ook verre van een aanbevelenswaardige film.

4/10

text_en:
Is there anything that happens in this movie that is NOT predictable? I think not. Basically the movie is cliché after cliché and really nothing ever comes as a surprise. It makes the movie extremely predictable and because of that the movie is also seriously lacking in tension. So for a thriller it is not tense and unpredictable enough but also as a drama it's a failure. This is because the movie its story is highly unlikely. I mean, no way this could ever happen in real life, as in the same way as the events occur in this movie. So the movie has a real suspense and credibility problem.

But it truly are the clichés that killed the movie. It was cringing stuff at times. Everything is so formulaic in this movie. The predator is portrayed as a cool heartless, almost psychopath like sexual frustrated boy and the victim as a naive young woman, who acts like she didn't see any of this coming. Everything that happened in the movie was so obvious and all seemed to happen for a reason. Such as the sequence in which the 'predator' fixes the 'victims' broken car. That has got to be one of the oldest clichés out of the book. I knew what the movie tried to achieve after that point. I tried to look as if the teacher and the student were really growing toward each other trough the eyes of the other persons around them. It was so incredibly obvious and cheap that I almost wanted to stop watching the movie after that point. The movie is filled with moments like these.

The title might suggest that this is a cheap porn movie but this in fact is a sappy made for TV movie. Which means that everything is slowly happening and the movie spends halve its time on character development and unnecessary sub-plots to make the movie even more drama like.

I'll admit that Elizabeth Berkley is pretty good acting in this movie. She makes some of the clichés and events look even almost realistic at times. Her Hollywood career is as good as over after appearing in the Paul Verhoeven movie "Showgirls", so unfortunately she will probably only still appear in movies- and television series like this one. It's a waste of her talent and she surely deserves better. All of the other characters are a disappointment. Corey Sevier plays the cliché pretty 'untouchable' rich boy and the way the husband of the main character is portrayed is even worse. He looks more like a sexual frustrated predator than the true predator of the movie. He basically tries to have sex with his wife in every sequence. He wakes up, he wants sex. Before he goes to sleep, he wants sex. He gets home, he wants sex. It might be a realistic thing but I don't know, it just didn't feel right for a movie like this one and the story in general.

A cliché filled movie and I can't think of any reason why anyone should ever watch this movie. It's predictable and therefor also lacks in suspense and credibility. Not an 'horrible' movie and it certainly is a watchable one at times but all the weak and cliché elements in the movie also make this far from a recommendable one.

4/10


text:
Er zijn al eerder opmerkingen gemaakt over de overvloed aan clichés in deze film <0xE2><0x80><0x93> en ik ben het daar helemaal mee eens, zowel wat de personages als de dialogen betreft.
Ik had gelezen over Elizabeth Berkly's verschrikkelijke optreden in de net zo verschrikkelijke 'Showgirls', die ik nooit heb gezien <0xE2><0x80><0x93> en haar optreden hier is weliswaar niet verschrikkelijk, maar het voldoet nauwelijks aan de maatstaven van het ergere werk van Lifetime. Er zat geen enkele diepte in haar personage, maar dat had waarschijnlijk ook niet gehoeven. Als dat wel zo was geweest, zou de film volkomen uit zijn evenwicht zijn geraakt, omdat er geen enkele diepte of charisma <0xE2><0x80><0x93> geen spoortje <0xE2><0x80><0x93> zat in één personage, artiest of scène.
De regisseur bespreekt de rol van Liz' moeder. De eerste klacht van Jenny, nadat haar begeleider haar in de gang had gezoend, was lachwekkend. De eerste reactie en het advies van haar man waren al even lachwekkend (Forrest Gump, die Jenny's vriendje in zijn auto aanviel, was een realistischer, intelligenter actie geweest, en, ach, hij werd geestelijk uitgedaagd).
De zalvende, zalvende advocaat (vergeef me de overbodigheid) vader van de liegende student had in feite iets gepresteerd wat waarschijnlijk lof waard was: hij was zowel lachwekkend als buitengewoon irritant, en dat was geen geringe prestatie. Haar advocaat was meer een gevoelloze nerd, en ook dat was niet ongebruikelijk in zijn vak.
Ten slotte (en eerlijk gezegd genoot ik van dit gedeelte) was de politie zo'n verzameling gevoelloze pummels, dat je het niet meer uithield. Ik vertrouw liever op Barney Fife, zonder Andy, om alle wetshandhaving en onderzoek in uw gemeenschap te regelen. Ik weet dat de meeste echte smerissen de scherpte, intelligentie en empathie missen van het niveau dat de meeste personages in de serie 'Law and Order' en dergelijke hebben <0xE2><0x80><0x93> maar uilskuikens van dit niveau lijken een hoofdbestanddeel van 'Lifetime' te zijn.
Ten slotte vond ik een soort'verhaal in een verhaal'-fascinatie voor Josh' verzinsel dat hij het'slachtoffer' van zijn lerares was. Deze gedramatiseerde vertolking in het verhaal was nog erger dan zijn algehele vertolking in het hoofdverhaal. Dit was min of meer een prestatie, alsof je van 'F' naar 'F-minus' ging. In het echte leven had deze hele idiote situatie in ongeveer 15 minuten opgelost moeten zijn, na een realistische ontmoeting tussen leraar en schoolautoriteiten, waarbij de echtgenoot betrokken was. Maar dan zou het geconstrueerde drama dat daarop volgde niet hebben kunnen plaatsvinden en zou er een blanco filmrolletje van een uur in de camera zijn achtergebleven.
Maar de schrijver(s) hier, bewezen met hun einde, konden nog ergere dingen doen. Toen de situatie eindelijk was 'opgelost' en'rechtgezet', was dat in ongeveer 45 seconden gebeurd, zonder enige indicatie welke maatregelen de dader en zijn ouders in een 'echte wereld' zouden hebben kunnen nemen, of dat ze misschien een soort weg naar verlossing hadden kunnen vinden.
Deze. Het is een 2*-presentatie; het tweede '*' omdat het wel enige milde 'fascinatie' heeft.

text_en:
There are a couple of prior comments here which opine about this flick's abundance of clichés throughout -- and I agree completely, both with regard to the characters AND the dialog.

I'd read about Elizabeth Berkly's awful performance in the equally-awful "Showgirls," which I've never seen - and her performance here, while not awful, is barely up to the standards of Lifetime's worse fare. There was not a hint of depth to her character, but then there probably shouldn't have been. If so, it would have placed the film completely out-of-balance, since there wasn't a hint of depth or charisma - not a trace - in any one character, performer, or portrayal.

The principal's handling of Liz's initial complaint after her tutee had kissed her in the hall was laughable. Her husband's initial reaction and advice were likewise (Forrest Gump, attacking Jenny's boyfriend in his car provided a more realistic, intelligent action, and, hell, he was mentally-challenged).

The smarmy, unctuous lawyer (excuse the redundancy) father of the lying student actually performed something probably worthy of praise in his performance: he was both laughable and thoroughly annoying at the same time, no mean feat. Her attorney was more of an insensitive nerd, also not unknown in the profession.

Finally (and frankly, I rather enjoyed this part), the police were such a collection of insensitive oafs, that you'd rather depend upon Barney Fife, without Andy, to handle all law enforcement and investigation in your community. I know that most real-like cops fall a bit short of the sharpness, intelligence and empathy of the level displayed by most characters on the "Law and Order" series', and the like -- but dolts of this level seem to be a staple on "Lifetime."

Finally, I found a kind of "story within a story" fascination with Josh's concoction of his being the "victim" of his teacher. This scripted performance within the story was even worse than his overall performance in the main story. This was something of an achievement, like going from "F" to "F-minus."

This whole lame situation should have been resolved - in real life - in about 15 minutes, following a realistic meeting between teacher and school authorities, with husband involved. But then that would have precluded the contrived drama following, and left an hour's blank film in the camera.

But the writer(s) here, proved with their ending, they could do even worse. When the situation was finally "resolved" and "righted," this was accomplished in all of about 45 seconds, with no indication of what measures might have been forthcoming in any "real world" context for the perpetrator and his parents, or whether they might have been able to find some sort of path toward redemption.

This one's a 2* presentation; the second "*" because it does have some mild "fascination."


text: Aan de andere kant van het bureau zit een jonge, knappe Corey Sevier, die de aandacht van de jonge, knappe studente Elizabeth Berkley probeert te trekken. Als ik voor mezelf spreek, kan ik naar waarheid zeggen dat geen enkele leraar ooit iets voor me heeft gedaan, op één na. Dat was mevrouw Diaz, een muzieklerares op de Junior High School. Zelfs als jong, homoseksueel meisje kon ik zien wat ze met de rest van de klas deed. Ze was de enige leraar die ik had die op wat voor manier dan ook door Elizabeth Berkley bespeeld had kunnen worden. Omdat Corey zo'n lekker ding is, is hij er ook aan gewend dat hij met vrouwen kan doen wat hij wil, of ze het nu met hem eens zijn of niet. Het feit dat hij van rijke ouders komt, versterkt dat idee. Hij verzuimt scheikunde, dat is wat Berkley hem leert, en om zijn cijfergemiddelde op peil te houden, stemt ze ermee in hem bijles te geven, maar verder gelooft ze er niet in. 's ouders hebben de middelen om hier een goede publiciteitsstunt voor hun zoon van te maken.<br />'Studentenverleiding' is een misplaatste titel, als er al een was. Na de aframmeling die Berkley voor de Showgirls kreeg, was deze tv-film geen stap omhoog in de carrière.

text_en:
Student Seduction finds Saved By The Bell Alumni Elizabeth Berkley on the other side of the desk and attracting the attention of young and hunky Corey Sevier. Speaking for myself I can truthfully say that no teachers save one ever did anything for me hormonally back when I was a student. That was a Ms. Diaz who was a music teacher in Junior High School. Even as a young gay kid, I could see what she was doing to the rest of the class. She was the only teacher I had who in any way could have been played by Elizabeth Berkley.

Corey being the hotty he is, is also used to having his own way with women whether they agree or not. The fact that he comes from rich parents reinforces that belief. He's flunking chemistry which is what Berkley teaches and to keep his GPA up she agrees to tutor, but believe no more.

So when he attempts a rape and gets no for an answer it's damaging to his ego. When Berkley goes out of channels and reports the crime to the police, the cops who are keeping in mind the cases of Pamela Smart and Mary Kay LeTourneau just don't believe here. Sevier's parents have the wherewithal to get a good publicity spin on this for their boy.

Student Seduction which is a misnomer of a title if there ever was one is trash all the way. After the beating that Berkley took for Showgirls this TV film was not an upward career move.


text: Iedereen die deze film een goede recensie heeft gegeven, moet iets te maken hebben gehad met de totstandkoming ervan. Deze film is een pijnlijk zuipfestijn. Het acteerwerk is stijf, de standaardmuziek is lachwekkend, de regie is nietszeggend en het vreemdste van alles, de leraar is helemaal niet zo aantrekkelijk (wat de schaamteloze avances van de student des te g<0xC3><0xAA>nanter maakt). De creatieve geesten achter deze troep zouden zich moeten ontbinden en zich moeten verspreiden om verdere vertoningen van zo'n geconcentreerde slonzigheid te voorkomen. Ik ben ervan overtuigd dat een paar uitgehongerde kinderen in Afrika het geld dat aan dit project is besteed, goed hadden kunnen gebruiken. Verdomme, het geld zou ook een verlichter doel hebben gediend om een crackverslaafde van brandstof te voorzien; er zou in elk geval iemand zijn die er plezier aan beleefde. Om de enige reden dat ik er geen dodelijke ziekte aan heb overgehouden, geef ik deze film een 10.

text_en: Anyone giving this movie a good review obviously must have had something to do with its creation. This movie is a painful suckfest. The acting is stiff, the stock generic soundtrack is laughable, the direction is bland and strangest of all, the teacher really isn't all that attractive (making the student's blatant advances all the more awkward). The creative minds behind this trash should disband and spread out to prevent further displays of such concentrated craptitude. I'm certain that some starving kids in Africa could have used the money squandered on this project. Hell, the funds would have also seen a more enlightened purpose fueling a crack-addict; at least someone would be getting some entertainment out of it. For the sole reason that it didn't give me a terminal illness, I'll give this film a two.


text: Als je van volkomen bizarre films houdt, dan is deze voor jou! Abdoellah is een gemene moeder met een passie om mensen te wurgen en ham te eten. Je moet deze film eens bekijken, gewoon voor de lol. Het is een lowbudget sciencefiction, musical, komedie, kannibalistisch, klassieker. Als de film je halverwege de rit gaat vervelen, moet je doorzetten, gewoon om de buitenaardse wezens te zien, die niet meer zijn dan kleine speelgoedrobotjes, maar naar mijn mening zijn de films hoogtepunten.

text_en: If you like films that are totally bizarre, then this one is for you! Abdullah is one mean mother, with a passion for strangling people and eating ham. You should check this film out, just for a laugh. It is a low budget sci-fi, musical, comedy, cannibalistic, classic. If you get bored of the film half way through you should persevere, just for the sake of seeing the aliens, which are nothing more than little toy robots, but in my opinion are the films highlight. "I'm the Big Meat Eater, pass me


text:
Verschrikkelijke film, gemaakt met een budget van ongeveer 8,99 dollar. Erg voor de hand liggende miniatuursets gebruikt, slecht acteerwerk en een verschrikkelijke verhaallijn over ruimtewezens die afgedankt vlees uit een slagerij gebruiken als brandstof voor hun ruimteschip. De film bevat wat bloed (niet genoeg om te storen) en een figuur met een eierklopper die een van zijn handen vervangt. (Ja, dat heb je goed gelezen.)
Eén redding was een lied dat werd gezongen bij de 'talentshow' (wat een ironie!) door een punk/nieuwe-golfband die volgens mij 'I'm A Heat Seeking Missile' heette. Afgezien daarvan is dit je tijd niet waard, zelfs niet op het niveau van'so bad it's good'. Kijk uit als je van goedkope buitenaardse films houdt, maar iedereen moet uit de buurt blijven.
Rating: 1 van de 10.

text_en:
Terrible film made on a budget of about $9.99. Very obvious miniature sets used, poor acting and an awful storyline concerning aliens who use discarded meat from a butcher shop as fuel for their spaceship. The film contains some blood (not enough to disturb) and a character with an eggbeater replacing one of his hands. (Yes you read that correctly.)

One saving grace was a song performed at the "talent show" (how's that for irony?) by a punk/new wave band that I think was called "I'm A Heat Seeking Missile". Other than that, this is not worth your time, not even on a "so bad it's good" level. Watch if you are into cheesy alien films, but anyone else should steer clear.

Rating: 1 out of 10


text: Ik begon vol verwachting naar de film te kijken. Maar na een uur gaf ik de hoop op, omdat er alleen maar een heleboel onbeantwoorde vragen bij me bovenkwamen. Dit was al begonnen in de openingsscène en het werd alleen maar erger.<br />Waarom zouden ze de Hollander onder een standbeeld begraven? Waarom is er een Italiaanse komiek aanwezig? Waarom heeft de boerenvrouw de Hollander gered? Waarom heeft hij, nadat hij gered was, niet voor zijn leven gerend in plaats van de liefde te bedrijven met de boerenvrouw? Waarom heeft de boerenvrouw de Hollander niet gered op een moment dat de boer niet in de buurt was? Waarom verstonden deze kennelijk ongeletterde boeren Italiaans? Waarom wist de Italiaanse komiek van het goud van de Hollanders? Waarom had hij hem in de beerput verstopt, midden op het land van de kwaadaardige boeren? Er kwamen nog veel meer vragen bij me op, en geen ervan leek op een acceptabele manier beantwoord te worden.

text_en:
I started to watch this movie with high expectations. However, after one hour I gave up on this movie as it only instilled lots of unanswered questions upon me. This already started in the opening sequence and only got worse.

Why would they bury the Hollander under a statue? Why is there an Italian comediant present? Why did the farmers wife save the Hollander? Why did he, upon being saved, not run for his life instead of starting to make love to the farmers wife? Why did the farmers wife not save the Hollander at a time when the farmer wouldn't be around? Why did these presumably illiterate farmers understand Italian? Why did the Italian comediant know about the Hollanders gold? Why did he hide it in the cesspool in the midst of the evil farmers property? These and many more questions popped up, and none of them seemed to get answered in an acceptable way. So I guess I am totally missing the point of this movie, and I am not connecting to the story in any way....


text: Om te beginnen wil ik erop wijzen dat deze film absoluut niets te maken heeft met het Nederlandse folkloreverhaal over het spookschip dat ook wel THE FLYING DUTCHMAN wordt genoemd. In deze film zie je geen enkele zeilboot. Je ziet geen zeelieden, geesten of iets wat ook maar in de verste verte opwindend is. Het is niet het verhaal van het spookschip, en ik wou dat ze het in de hoofdtitels hadden vermeld, anders had ik hem niet gezien, want ik dacht echt dat het de film over de legende was. Het lijkt erop dat veel mensen denken dat de film te maken heeft met de legende van het spookschip, aangezien de film op de Wikipedia-pagina van de 'Flying Dutchman'-legende staat... Ik begrijp niet waarom. Is de film misschien gebaseerd op de legende van de Zwervende Jood? Of hebben ze gewoon de slechtste delen van de legende aangepast? De film begint met een vechtscène die iedereen de hoop geeft dat de film ook gevechtsscènes zal bevatten. Helaas is het de enige gevechtsscène van de film. Daarna zie je Daniel Emilfork (die Krank speelde in _Stad der verloren kinderen_ ) ongeveer twee seconden, en dat geeft iedereen de hoop dat de film goed zal spelen. Helaas is hij heel slecht in de film. Hetzelfde kan gezegd worden van de Italiaanse acteur Nino Manfredi, die een van de Italianen was. 's beste acteurs ooit te zijn, en die hier wordt veroordeeld tot de belichaming van een krankzinnige vogelverzorger zonder achtergrond, die als enige doel lijkt te hebben de 'wijze man' van de film te zijn. En tjonge, wat heeft die film een wijze man nodig! Alle andere personages in het verhaal lijken het leuk te vinden om in uitwerpselen te zwemmen, te schreeuwen, anderen te martelen (in uitwerpselen), te neuken (in uitwerpselen) of voor de lol nog wat meer uitwerpselen neer te leggen. Het lijkt zo leuk te zijn dat elk personage in het verhaal op een gegeven moment op zijn of haar beurt in uitwerpselen wordt gedumpt. Uit de mond van een Nederlandse regisseur zou je misschien denken dat extreme smerigheid en schokkende echte smerigheid noodzakelijke elementen zijn in een periodestuk, elementen die hebben bijgedragen aan de Nederlandse film van Paul Verhoeven, 'Flesh une Blood', zo'n geweldige film. De gedachte aan 'Flesh une Blood' zou iedereen de hoop geven dat een even smerige en visueel rechttoe rechtaan film goed zou zijn. Helaas, en anders dan in 'Flesh une Blood', is er geen sprake van een dramatische ontwikkeling, geen gevechten, geen goed acteerwerk, kortom, geen 'Flesh and Blood'. De fotografie is, naarmate de openingsscène zich ontvouwt, goed gedaan en verlokkelijk. Ook hier houdt de film al heel vroeg op. De roem van de film) is, zo niet irrelevant, repetitief en ergerlijk (het suggereert soms dat er grandeur in een scène zit, terwijl de acteurs op het scherm in vloeibare mest staan te spetteren). Gedurende de eerste 'act' van de film, die niet minder dan een uur duurt (!), speelt de film zich binnen dezelfde omtrek, namelijk rond de boerderij waar de hoofdpersonen wonen. De hoofdpersonen spelen veel met uitwerpselen, verdrinken erin, spelen erin. Door de talloze ellipsen gaat er een lange tijd voorbij, zodat de hoofdpersonen, een jonge jongen die het heerlijk vindt om in uitwerpselen te spelen, ouder worden en nog meer in uitwerpselen spelen. De vogelman praat veel om dwaze dingen in het Italiaans te zeggen. Spaanse conquistadores spreken Frans. Niets is logisch. Alles is verward en het duurt uren voor er iets gebeurt. Dan is er een tweede akte die 'het Schip' heet, waarin we zien wat lang geleden een schip zou kunnen zijn geweest, maar wat nu de overblijfselen zijn van een schip (met uitwerpselen bedekt, had ik dat al gezegd?). De hoofdfiguur, die wat verder van de boerderij af loopt, loopt er toevallig tegenaan en besluit dat het echt cool is, dus laten we erin gaan wonen. De gebochelde die er vroeger in woonde, probeert hem te vermoorden, maar dat vindt hij niet echt erg, want (had ik dat al gezegd?) hij is niet erg slim. Hij denkt dat het schip kan navigeren en hoopt erop te varen, totdat er meer conquistadores opduiken (ze leken tenminste conquistadores vanwege de Don Quichot-achtige hoeden, maar zoals ik al zei: het is echt een warboel wie wie is), de Hollander gevangenzetten, samen met de achterlijke gebochelde, en het schip tot de grond toe laten afbranden. Het laatste deel van de film, dat voor de toeschouwer echt moeilijk te verdragen is omdat het alleen maar bestaat uit nog meer uitwerpselen en nog meer achterlijke boeren van middelbare leeftijd die erin vechten, vindt plaats in een krankzinnigengesticht. En nog meer martelingen en elkaar verdrinken met uitwerpselen. Nog meer rondhangen voor de regisseur, die zijn baan duidelijk heeft opgegeven of heeft overgedragen aan de tweede cameraassistent om de rest van het werk te doen. Uiteindelijk sterven veel van de mentaal uitgedaagde nieuwe 'vrienden' die de Nederlander maakte. De vrouw met wie hij seks had, die om te beginnen de vrouw van zijn broer was, wil dat hij zijn zoon ontmoet. De Nederlander en zijn zoon praten met elkaar. De film eindigt na twee uur wazige beelden en rampzalig acteerwerk en technische uitvoeringen. Dan komen de aftiteling en de toeschouwer heeft even niets meer te doen dan naar afgrijselijke films te kijken zonder plot die doet alsof het iets opwindends is, zoals fantasyfilms gebaseerd op legenden, terwijl ze niets anders zijn dan een opsomming van de hoeveelheid uitwerpselen die sommige films kunnen produceren als ze niet genoeg financiering hebben om er veldslagen of zelfs paarden voor in te zetten.

text_en: First of all I would like to point out that this film has absolutely nothing to see with the Dutch folklore story of the ghost ship that is also called THE FLYING DUTCHMAN. In this film, you will not see a single sailing boat. You will not see sailors, ghosts, or anything remotely exciting. It is not the story of the ghost ship, and I wish they had notified it in the main credits or I wouldn't have watched it, because I really thought it was the film about the legend. It seems many people think the film has to do with the legend of the ghost ship, since the film is listed on the Wikipedia page for the "Flying Dutchman" legend... I don't understand why. It is maybe based on the resembling legend called "The Wandering Jew"? Or maybe did they just adapt the worst parts of the legend? The film begins with a fight sequence that would let anyone hope the film will have battle scenes. Unfortunately, it is the only battle scene of the film. Then you see Daniel Emilfork (who was Krank in City of Lost Children) for about two seconds, and that would let anyone hope the film will have good acting. Unfortunately he is very bad in the film. The same thing can be said about Italian actor Nino Manfredi, who was one of Italia's best actors ever, and who here is condemned to embody a crazy bird wrangler with no back story whose only purpose is to seem to be the "wise man" of the film. And boy, does that film need wiseness! Every other character of the story seems to enjoy swimming in excrement, yelling, torturing others (in excrement), fornicating (in excrement) or laying in excrement some more just for the fun of it. It seems to be such fun that each character of the story gets to have his or her turn being dumped in feces at a point or another. Coming from a Dutch director, you might think that extreme dirtiness and shockingly real filth are necessary elements in a period piece, elements which contributed to make Dutch filmmaker Paul Verhoeven's film, "Flesh + Blood", such a great film. The thought of "Flesh + Blood" would let anyone hope that a film similarly filthy and visually straight-forward would be good. Unfortunately, and unlike "Flesh + Blood", there is no dramatic progression, no fights, no good acting, and put simply, no "Flesh and Blood". The photography, as the opening sequence unfolds, is well-done and enticing. This too, stops very early in the film. The music, from Nicola Piovani (of "La vità e bella" fame) is repetitive and annoying, when not irrelevant (it sometimes implies that there is grandeur in a sequence, while on screen the actors are splashing in liquid dung). Throughout the first "act" of the film, which lasts nothing less than an hour (!), the film takes place within the same perimeter, which is around the farm where the main characters live. The characters play with excrement a lot, drown in it, play in it. A long period of time elapses through numerous ellipses to allows the main character, a young boy who loves to play in excrement, to become older and play in excrement some more. The bird-man talks a lot to say foolish things in Italian. Spanish conquistadors speak French. Nothing makes sense. Everything is confused and takes hours to happen. Then there is a second act called "the Ship", in which we see what might have been a ship, a long time ago, but which is now remains of a ship (covered with excrement did I mention?). The main character, while walking a bit further away from the farm, just happens to run into it, and decides it's really cool so let's live in it. The hunchback who lived in it before is trying to kill him, but he doesn't really mind because (did I mention?) he's not very bright. He thinks the ship can navigate and hopes to sail on it, until more conquistadors show up (at least they seemed to be conquistadors because of the Don Quixote style hats but as I've said it's really confused who's who), make the Dutchman a prisoner, along with the retarded hunchback, and they burn the ship to the ground. The last part of the film, which is really hard to bear for the spectator because it just consists of even more excrement with even more retarded middle-age peasants fighting in it, takes place in a mad asylum. Yet more torture and drowning each other with feces. Yet more loitering for the director, who seems to have definitely given up on his job, or passed onto the second crew camera assistant to do the rest of the job. In the end, a lot of the mentally-challenged new "friends" that the Dutchman made die. The woman he had sex with who was his brother's wife to begin with tries to have him meet his son. The Dutchman and his son talk. The film ends after two hours of dungy images and calamitous acting and technical performances. Then the credits roll and the spectator fells immensely free from having to watch atrocious films with no plot that pretend to be something exciting like fantasy films based on legends, while they are nothing but a mere catalog of how full of excrement some films can get when they don't have enough financing powers to put battles instead or even horses.


text: Verbijsterend melodrama, gebaseerd op een verhaal van William Gibson, geproduceerd door John Houseman en geregisseerd door Vincente Minnelli! Richard Widmark gaat op weg naar een chique, chique, landelijke psychiatrische inrichting, waar zijn losbandige vrouw strijdt met de zelfbenoemde bijenkoningin Lillian Gish, en waar Widmark zelf de aandacht trekt van de nieuwe stafmedewerker Lauren Bacall, die na de dood van haar man en kind haar leven weer op de rails probeert te krijgen. Gevat en warrig, in een tijd en op een willekeurige plaats, en met een 'David en Lisa'-liefdesverhaal verborgen in het pluche moeras. Widmark en Bacall hebben wel wat chemie met elkaar, maar dit script geeft hun niets om op te bouwen. Precies een uur lang draait het grootste deel van de dialoog om de vraag wat er met de gordijnen in de bibliotheek moet gebeuren (deze draad wordt niet als symboliek gebruikt, maar is eerder een dwaalspoor in een niet-mysterie!). De foto hoopt de kibbelaars te laten zien dat mensen die in hetzelfde beroep werken, uiteenlopen als ze in dezelfde branche werken en dat iedereen denkt dat zijn mening juist is, maar helaas is de omslachtige manier waarop Minnelli deze toestand ontrafelt niet informatief, verhelderend of onderhoudend.

text_en: Confounding melodrama taken from a William Gibson story, produced by John Houseman and directed by Vincente Minnelli! Richard Widmark heads up posh, upscale rural nervous asylum, where his loose wife battles with self-appointed queen bee Lillian Gish, and Widmark himself gets the straying eye for staff-newcomer Lauren Bacall, who is putting her life back together after the death of her husband and child. Facetious and muddled, set in an indiscriminate time and place, and with a "David and Lisa" love story hidden in the plush morass. Widmark and Bacall do have some good chemistry together, but this script gives them nothing to build on. For precisely an hour, most of the dialogue concerns what to do about the drapes hanging in the library (this thread isn't used as symbolism, rather it's a red herring in a non-mystery!). The picture hopes to show the loggerheads that disparate people come to when they're working in the same profession and everyone thinks their opinion is right, but unfortunately the roundabout way Minnelli unravels this stew is neither informative, enlightening nor entertaining. ** from ****


text:
Deze film bewijst maar weer eens dat niet elke film die in de glorietijd van Hollywood is gemaakt de moeite waard is om te zien. Dat je een uitstekende cast hebt, wil nog niet zeggen dat die beter is dan een script dat waarschijnlijk door een chimpansee is geschreven! Denk er maar eens over na <0xE2><0x80><0x93> in de film spelen Richard Widmark, Lauren Bacall, Charles Boyer, Gloria Graham, Lillian Gish en Paul Stewart <0xE2><0x80><0x93> en toch was het nog steeds een slechte film! Het uitgangspunt van de film is niet slecht <0xE2><0x80><0x93> een particuliere psychiatrische inrichting waar het personeel nog gekker is dan de patiënten! Bovendien had het subplot met de overwerkte man en vrouw (Widmark en Graham) veel belovends. Maar het script werd behandeld met alle finesses en behendigheid van een dronken buffel <0xE2><0x80><0x93> met veel strijdlust en steeds opnieuw over de top van de scènes. Het leek in feite minder op een drama dan op een heel slechte aflevering van _General Hospital_. Subtiel, deze film is niet! Realistisch, deze film is niet!
Hoewel deze film voornamelijk riekte naar het afschuwelijke script, geef ik de producenten ook de schuld van het verkeerd casten en misbruiken van oude rotten in het vak. Paul Stewart mag dan geen bekende naam zijn, maar deze karakteracteur had een uitzonderlijk talent <0xE2><0x80><0x93> vooral wanneer hij gangsters speelde in films met de titel _Film Noir_. Maar hier heeft Stewart de rol van een heel onopvallende psychiater met een of ander bizar Europees accent <0xE2><0x80><0x93> het werkte gewoon niet, want dit lag ver buiten zijn bereik en zijn personage was totaal onontwikkeld en eendimensionaal. Bovendien leek Charles Boyer gewoon hopeloos verkeerd gecast en totaal niet op zijn plaats. Het leek gewoon bizar om deze knappe romantische acteur als psychiater in het hart van Amerika te zien.
Al met al is dit een nogal afschuwelijke film. Hij is op een bepaalde manier heel goed te zien als een treinongeluk, maar hij is zeker niet erg mooi. Mijn vrouw en ik vonden een groot deel van de film niet leuk, maar we hadden ook het gevoel dat hij heel goed had kunnen zijn als hij goed geschreven was. In een geval van kunst die het leven imiteerde, speelde Oscar Levant een van de patiënten. In het echte leven bracht de briljante Levant een groot deel van zijn leven in en uit psychiatrische inrichtingen door.

text_en:
This film just goes to prove that not every film made during the glory days of Hollywood is worth seeing. Just because you've got an excellent ensemble cast doesn't mean that this can overcome a script that was probably written by a chimp! Think about it--the film featured Richard Widmark, Lauren Bacall, Charles Boyer, Gloria Graham, Lillian Gish and Paul Stewart and yet it still was a bad film! The basic premise of the film isn't bad--a private psychiatric hospital where the staff are more screwed up than the patients! Also, the subplot involving the overworked husband and wife (Widmark and Graham) had a lot of promise. However, the script was handled with all the finesse and deftness of a drunk buffalo--with bellicose and way over the top scenes again and again in the film. In fact, it was less like a drama and more like a very bad episode of "General Hospital". Subtle, this film ain't!! Realistic, this film ain't!!

While most of the reason this film reeked was the awful script, but I also blame the producers as well for miscasting and misusing come veteran actors. For example, Paul Stewart may not be a household name but this character actor had exceptional talent--especially when playing gangsters in Film Noir movies. Yet here, Stewart is cast as a very nondescript psychiatrist with some bizarre European accent--it just didn't work since this was well outside his acting range and his character was totally undeveloped and one-dimensional. Also, Charles Boyer just seemed hopelessly miscast and totally out of place. Seeing this fine romantic actor as a psychiatrist in the heartland of America just seemed bizarre.

Overall, this is a rather awful film. It is very watchable in a train wreck sort of way but it certainly isn't very pretty. My wife and I disliked much of the movie but also felt it could have been very good had the writing been competent.

PS--In a case of art imitating life, Oscar Levant played one of the patients. In real life, the brilliant Levant spent much of his life in and out of mental institutions.


text:
'Het spinneweb' is een van de vele voorbeelden van films die sterke, soms opzienbarende prestaties en hoogtepunten vertonen, maar die helaas worden verpulverd en drastisch worden vertraagd door een duistere plot en heel weinig om het publiek te boeien. De film laat Richard Widmark zien als arts die werkt in een psychiatrische inrichting waar het leven een chaos wordt door familieproblemen en een nogal belachelijk en overwerkt conflict dat eigenlijk helemaal niet zo belangrijk lijkt.
De plot is belachelijk. Het wordt tijd dat de instelling nieuwe gordijnen voor de ramen van de bibliotheek laat maken. Een oude vrouw wil dat haar gordijnen worden opgehangen, maar veel patiënten willen er zelf een maken. En op de een of andere manier bereikt dit belachelijke en onbedoeld krankzinnige conflict het punt waarop levens in gevaar komen en gezinnen uit elkaar vallen. Het klinkt meer als een conflict dat zich zou voordoen tussen heel jonge kinderen.
De vragen over de logica van de plot en of het echt zou kunnen gebeuren, zijn zo groot dat je je afvraagt of alleen een echte gek het zou kunnen geloven. Begrijp me niet verkeerd, er is niets mis met het acteerwerk. De cast die de Widmark volgt, bestaat uit andere grote acteurs, van wie er velen Academy Award-winnaars en winnaars zijn. En af en toe is er een moment in de film dat het briljant uitpakt, maar dat de stompzinnige plot over de gordijnen altijd uitsluit. Jammer genoeg is er te veel te zien van die verdomde gordijnen, waardoor de film te langzaam gaat. Veel opnamen zijn lang en gemaakt vanuit één camerapunt, waarbij het trage heen en weer lopen en het gebrek aan belangstelling van de kijkers niet opvallen.
In een korte analyse is 'Het spinneweb' een onherkenbare film en het wordt duidelijk waarom voor de kijkers, in feite zodra de plot in beeld komt, wat vrij snel gebeurt. Het klinkt gewoon niet leuk om naar te kijken en ik kan je vertellen dat het niet leuk is om naar te kijken.

text_en:
"The Cobweb" is an example of many examples of movies that feature strong, sometimes noteworthy performances and high points, but unfortunately are shattered and slowed down drastically by a murky plot and very little to interest the audience. It stars Richard Widmark as a doctor working at a mental institution whose life becomes in turmoil due to family problems and a rather ludicrous and overworked conflict that really seems like no big deal at all.

The plot is preposterous. Its time for the institution to get new drapes for the library windows. One old woman wants to have her drapes put over them, but a lot of the patients want to make their own. And somehow, this ridiculous and unintentionally loony conflict breaks out into the point where lives are in danger and families start to fall apart. It sounds more like a conflict that would occur between very young children.

The questioning of the logic of the plot and whether it could really happen is so massive that one wonders if only a real-like lunatic could buy it. Don't get me wrong, there's nothing wrong with the acting. The cast following Widmark is composed of other great actors, many of them Academy Award-nominees and winners. And there is occasionally a moment in the film that works out brilliantly, but it always excludes the stupid plot about window drapes. Unfortunately, there is too much about the doggone drapes and thus, the movie slows down. A lot of the takes are long and done from one camera viewpoint, adhering to the slow pacing and lack of viewing interest.

In a short analysis, "The Cobweb" is an unrecognized film and it becomes obvious why to the viewers basically as soon as the plot comes into focus, which it does pretty quickly. It just really doesn't sound like much fun to watch and I tell you that it is not much fun to watch.


text: In het boek _THE COBWEB_ uit 1955 speelt een hele cast, variërend van de zwijgende televisieveteraan LILLIAN GISH tot het nageslacht van de Actors Studio SUSAN STRASBERG. De film speelt in een exclusief psychiatrisch ziekenhuis, en je vraagt je af: wat is dat voor een film over... _high drama_? Dokter & patiëntrelaties? Shocktherapie? Nee, deze huiler gaat over wie er precies de gordijnen van een psychiatrisch ziekenhuis mag uitzoeken! Denk je dat ik een grapje maak? Je gelooft je ogen niet als je naar deze ongelooflijke vertelling kijkt die in een film is veranderd! GLORIA GRAHAM wil ook een graantje meepikken van deze monumentale taak. Net als lange tijd staflid juffrouw Inch (LILLIAN GISH). Onder regie van VINCENT MINELLI vraag je je af of hij echt zo tot in de kleinste details zo betrokken is geraakt vanwege zijn huwelijk, dat je je zorgen maakt over JUDY GARLAND. Getalenteerde acteurs als LAUREN BACALL, SUSAN STRASBERG, CHARLES BOYER en JOHN KERR gaan voorbij aan deze flauwekul. Wat denken ze wel?

text_en: Featured in 1955's THE COBWEB is an all star cast ranging from silent screen veteran LILLIAN GISH to Actors Studio progeny SUSAN STRASBERG. Set at an exclusive psychiatric hospital, what is this movie about you wonder......high drama ? Doctor & patient relationships ? Shock therapy treatment ? No, this howler is about who exactly will get to pick the draperies for a psychiatric hospital ! You think I'm kidding ? You won't believe your eyes as you're watching this unbelievable storyline that was turned into a movie ! Progressive head shrink Dr. McIver (RICHARD WIDMARK) wants to have all of the hospital's patients involved in the design, selection and execution of the needed new draperies. McIver's wife played by marble mouthed GLORIA GRAHAM wants to get her 2 cents in on this monumental task too. So does long time staffer Miss Inch (LILLIAN GISH). Directed by VINCENT MINELLI, you kinda wonder if he really became this overly involved in minute detail because of his marriage to worry wart JUDY GARLAND. Talented actors like LAUREN BACALL, SUSAN STRASBERG, CHARLES BOYER, and JOHN KERR are wasted in this hokey story. What were they thinking ?


text:
Sean, je weet dat ik je absoluut de beste acteur ter wereld vind, maar dit kan ik je niet aanbevelen. Je bent gewoon niet zo goed in komedie.
Maar het was niet allemaal jouw schuld. Sommige dingen waren gewoon te moeilijk om te begrijpen. Alfred Lynch heeft goed werk geleverd, maar je moet je van het begin af aan afvragen waar de tekst vandaan komt.
Nogmaals, Sean... Ik bied je mijn excuses aan.

text_en:
Sean, you know I think that you are absolutely the greatest actor in the world, but I can't commend you for this. Comedy just isn't your strong suit.

However, it wasn't all your fault. Some of the stuff was just too hard to understand. Alfred Lynch did a decent job, but you gotta wonder where the lines came from from the beginning.

Once again, Sean... I apologize.


text:
Sneeuwwitje is naar mijn mening een slechte film vanuit artistiek oogpunt. De plot is redelijk voorspelbaar, de personages zijn stereotypen, het scenario is te overdreven. Hoe dan ook, de film lijkt niet veel artistieke ambities te hebben.
In plaats daarvan denk ik dat dit puur commercieel is. Inclusief een personage uit het franse deel van Zwitserland (de acteur is de leider van de band waarmee hij in de film rondtoert <0xE2><0x80><0x93> de band heet SENS UNIK) lijkt gericht te zijn op een groter publiek. Een echte Duitse-Franse film zou niet verkocht hebben in het franse deel <0xE2><0x80><0x93> en vice versa. Wat me echt op mijn zenuwen werkte, waren de product placements overal in de film. Sommige scènes deden me denken aan reclamespotjes!
Ik denk ook dat het onderwerp 'jonge mensen die drugs gebruiken zonder dat er andere doelen in hun leven zijn' een wijdverbreide realiteit is in Z<0xC3><0xBC>rich. Daarom moet het met meer zorg worden uitgediept. Ik hoop dat Samir genoeg geld heeft verdiend met Sneeuwwitje, zodat hij in zijn volgende film kan laten zien wat hij werkelijk kan.

text_en:
Snow White is in my opinion a bad movie on an artistic point of view. The plot is pretty much foreseeable, the characters are stereotypes, the editing too exaggerated. Anyway, the movie seems not to have a lot of artistic ambitions.

Instead, I think this is a straight commercial thing. Including a character from the french part of Switzerland (the actor IS the leader of the band he is touring with in the movie - the band's called SENS UNIK) seems to aim to a larger audience. A straight German-swiss movie would not have sold in the french part - and vice versa. What really got on my nerves were the product placements all over the movie. Sometines scenes remembered of advertisement clips!

I also think the topic of "young people taking drugs without any other targets in their lives" is a wide spread reality in Zurich. Therefore, it should be elaborated with more care. I hope Samir got enough money with Snow White, in order that his next movie is gonna show his true artistic skills.


text: Ik heb de film per abuis gekocht en ik ben nogal van streek dat ik er zoveel voor heb betaald maar ik zou zeggen dat het in elk geval een huur waard is voor een paar coole sterfgevallen en belachelijk acteerwerk. Het is op geen enkele manier een goede film maar ik moet zeggen dat ik me verrekte heb geamuseerd. Ik denk dat je het zo-slecht-is-het-goed zou kunnen noemen.<br />Zoals ik al zei, het acteerwerk is verschrikkelijk, ik heb het gevoel dat ik het beter had kunnen doen als ik tenminste enige emotie had getoond. Het verhaal is niets nieuws en het is beter gedaan. Ik denk dat ik gewoon een zwak heb voor elk soort film met een kermisaccent. Ik zou zeggen huur deze of download hem maar koop hem beslist niet. Het is niet meer dan één horloge waard.

text_en:
I blind bought this movie and am pretty upset that I paid as much as I did but I would say that it's at least worth a rent for some cool deaths and laughable acting. It is not a good movie in any way but I must say that I was pretty darn entertained. I guess it could be called so-bad-it's-good.

As I said, the acting is awful, I feel like I could have done a better job showing, at least, any emotion. The story is nothing new and has been done better. I guess I just have a soft spot for any carnival-esquire type film. I would say rent this or download it but definitely don't buy it. It is not worth more than one watch.


text:
Een gezin dat op reis is voor de softbalcompetitie van hun dochter, besluit de'scenic route' te nemen en komt in niemandsland terecht. De vader is een enthousiast fotograaf, en als hij hoort van een oude, verlaten kermis in de stad, besluit hij nog een omweg te maken om wat foto's te maken.
Natuurlijk zit de kermis vol met inteeltfreaks, die prompt de vrouwen ontvoeren en de jonge zoon en vader aan hun lot overlaten.
Het enige leuke aan deze film is dat het gezin daadwerkelijk terugvecht tegen de inteelt ontvoerders. Verder is er niets interessants aan de film.

text_en:
A family traveling for their daughter's softball league decide to take the 'scenic route' and end up in the middle of nowhere. The father is an avid photographer, and when he hears of an old abandoned side show in the town, he decides to take another detour to take some photographs.

Of course, the side show is filled with inbred freaks, who promptly kidnap the women and leave the young son and father to fend for themselves.

The only cool thing about this film is how the family actually fights back against their inbred captors. Other than that, there's nothing worthwhile about the film.


text:
Ik ben een enorme fan van Randolph Scott, maar deze film is waardeloos. Het hele ding heeft iets van een ingeblikte, nepachtige geluidsstudio, met echt afschuwelijke projectie op het achterdoek. Er zit een goed plot in dat de scenarist met succes in een onbenullig script heeft verstopt, waardoor het voor het publiek onmogelijk is om zich te verliezen in de actie en echt om de personages te geven. De regie is oppervlakkig en benadrukt alleen maar hoe slecht het script is in plaats van dat het bijdraagt aan de verbetering ervan. Ik heb al heel wat plezierige'soundstage-producties' gezien, maar dit hoort daar niet bij. Het enige wat het doet, is ervoor zorgen dat je de korrelige Scott/Boetticher-films des te meer gaat waarderen.
Randolph Scott is gebruind, slank, en straalt de glimlach van een miljoen dollar uit. Hij is altijd een genot om naar te kijken... zelfs in de ergste van zijn films. Afgezien van Scott was de andere voornaamste reden waarom ik deze film wilde zien, dat ik zo genoten heb van mevrouw Wymore in Errol Flynns film 'Rocky Mountian'. In 'Man Behind the Gun' is ze net zo mooi, en je kunt zien dat ze een goede actrice is, maar ze moest een paar behoorlijk stomme zinnen zeggen, en de blokkering die ze van de regisseur kreeg was echt verschrikkelijk. Ik heb alleen Phil Carey gezien in 'Operation Pacific', en hij speelt hier precies hetzelfde personage... een arrogante lastpost die je bewusteloos wilt slaan. Ik denk dat het bewijst dat hij het is.' Hij is een goed acteur... ik heb een hekel aan hem gekregen. Er zijn een paar slappe pogingen tot komische opluchting die, naar mijn mening, alleen maar afbreuk doen aan de film. Hoewel er veel elementen zijn om op af te gaan, moet ik zeggen dat ik echt heb genoten van de twee Spaanse liedjes die in de muzieknummers worden gezongen... maar dat is niet de reden waarom we naar Randolph Scott-films gaan, hè?
Er zijn beslist ergere Scott-films, en deze is zeker niet ondraaglijk, maar hij kan ook zeker niet als middelmatig worden beschouwd.

text_en:
I'm a huge Randolph Scott fan, but this film is a dud. The whole thing has a canned, fake, soundstage feel to it, with truly awful rear-screen projection. It has a good plot idea that the screenwriter has successfully buried in a nitwit script, which makes it impossible for the audience to become immersed in the action and truly care about any of the characters. The directing is pedestrian, and only accentuates how bad the script is instead of helping to improve it. I've seen plenty of thoroughly enjoyable "soundstage productions" before, but this is not one of them. All it does is make you appreciate the gritty Scott/Boetticher films all the more.

Randolph Scott is tanned, trim, and shines that million dollar smile throughout. He's always a pleasure...even in the worst of his films. Aside from Scott, the other main reason I wanted to see this movie was due to how much I enjoyed Ms. Wymore in Errol Flynn's movie, "Rocky Mountian". In "Man Behind the Gun", she is just as beautiful, and you can tell she's a good actress, but she was forced to say some pretty dumb lines, and the blocking she was given by the director was truly awful. I've only seen Phil Carey in "Operation Pacific", and he plays the exact same character here...an arrogant pain-in-the-butt you want to beat into unconsciousness. I guess it proves he's a good actor...he made me hate him. There are some lame attempts at comic relief that only detract from the film, in my opinion. Although there are many elements to knock, I must say that I found myself truly enjoying the two Spanish songs sung in the musical numbers...but that's not why we go to see Randolph Scott movies, right?

There are definitely worse Scott films out there, and this one certainly isn't unbearable, but it also certainly couldn't be deemed anything beyond mediocre.


text:
O jee! Wat een teleurstelling. Ik kijk al tientallen jaren naar oude westerns op de Britse televisie, en ik zag deze gisteren voor het eerst <0xE2><0x80><0x93> de meeste andere Scott-westerns komen om de paar jaar uit en zijn meestal de moeite van het kijken waard.
De rijke kleuren en buitenopnamen waren goed, maar dat is alles wat ik over deze film kan zeggen. Ik moet het eens zijn met de meeste andere negatieve opmerkingen die al zijn gemaakt. Een paar keer had ik zin om hem uit te zetten, en uiteindelijk deed ik dat, halverwege, iets wat ik bijna nooit doe.
Scott leek ongewoon gladjes in het charmeren van de meisjes, zijn twee handlangers waren irritant en de Mexicaanse bandiet ook. Ik had het gevoel dat de legeruniformen twintig jaar of zo te modern waren, niet dat dit de makers van veel andere westerns heeft gehinderd.
Misschien werd het in de tweede helft beter, maar ik had geen zin om af te wachten.

text_en:
Oh dear!What a disappointment. I've been watching old Westerns on British TV for decades, and I wasn't aware of this one until its showing yesterday - most other Scott Westerns come around every few years or so and are usually worth watching again.

The rich colour and outdoor sets were good, but that's all I can say about this film. I have to agree with most of the other negative comments already made. Several times I felt like turning it off, and finally I did, halfway through, something I hardly ever do.

Scott seemed unusually oily in charming the girls, his two sidekicks were annoying and so was the Mexican bandit lad. And I've a feeling the army uniforms were 20 years or so too modern, not that this has bothered makers of many other Westerns.

Perhaps it got better in the second half, but I couldn't be bothered to wait and see.


text:
De explosie van tv-zenders moet de productielijn van Randolph Scott Western eeuwig dankbaar zijn, want elk moment kan er een van de zo te zien wel honderd Randolph Scott-films op ten minste één niet-budgetstation te zien zijn.
'Man Behind The Gun' is een typisch beginjaren vijftig melodrama met pre-WWII-productiewaarden, dat is gebaseerd op een historisch-tactisch moordmysterie, doorspekt met actiescènes om de totale afwezigheid van karakterontwikkeling en dus van spanning te verhullen. In de jaren daarna zou de rol van deze films worden overgenomen door tv-series als 'Gunsmoke', 'Bonanza' enzovoort <0xE2><0x80><0x93> en die deden het werk eigenlijk beter. Randolph Scott, die er in dit stuk bijzonder vergrijsd uitziet, is de goeierik, die tegen de slechteriken vecht tegen wie hij uiteindelijk zal winnen. Er is niet meer belangstelling voor wat hij emotioneel doormaakt dan voor wat zijn paard voelt, tenzij je je afvraagt of hij tegen het eind het aanvankelijke misverstand met de vrouwelijke hoofdrol zal oplossen. De muziek is een sterkere indicatie van de emotionele toestand van de 'personages' dan het acteren. Maar het is prima als je daarmee je boot laat drijven; en ik zou het je ook niet kwalijk nemen als je van 'Diagnose, moord' genoot.
Werkmansachtig, voetgangerachtig, en snel verouderend. 3 sterren omdat hij competent in elkaar zit; 0 voor artistieke inspanning.

text_en:
The explosion of TV channels must be eternally grateful to the Randolph Scott Western production line, because any any moment there must be one of what seems like a hundred Randolph Scott movies playing on at least one no-budget station.

"Man Behind The Gun" is a typical early 1950's period melodrama with pre-WWII production values that relies on a historically-topical murder mystery plot peppered with action scenes to disguise the script's complete absence of character development, and thus lack of suspense. In years to come the role of these films would be taken over by TV shows like 'Gunsmoke', 'Bonanza', etc - and these actually did the job better. Randolph Scott, looking particularly grizzled in this, is the good guy, struggling against the bad guys against whom he will eventually prevail. There's no more interest in what he goes through emotionally than in what his horse is feeling, unless you count wondering whether he'll sort out the initial misunderstanding with the female lead by the end. The music is a stronger indication of the emotional state of the 'characters' than the acting is. But it's fine if that floats your boat; and I wouldn't berate you for enjoying 'Diagnosis, Murder', either.

Workmanlike, pedestrian, and ageing rapidly. 3 stars for being competently put together; 0 for artistic endeavour.


text:
Dit stuk vuiligheid mag dan zestig jaar geleden zijn bejubeld, het is een van de meest racistische films die ooit zijn gemaakt met indiaanse indianen, gespeeld door blanken. De rechtse republikein James Stewart was in het echte leven een enorme racist, net als zijn goede vriend John Wayne. In 1971 ontsloeg Stewart de acteur Hal Williams uit 'The Jimmy Stewart Show' (een korte serie die gelukkig op niets uitliep), alleen maar omdat Williams zwart was. Alsof dat nog niet erg genoeg is, is deze film erg gedateerd en saai. Kijk in plaats daarvan naar 'Dances with Wolves' voor een minder racistische kijk.
Stewart was in de veertig toen deze afschuwelijke film werd gemaakt, en zelfs met zijn belachelijke pruik zag hij er nog steeds uit als een pedofiel die achter de 16-jarige Debra Paget aan zat. Het verbaast me dat het <0xC3><0xBC>berhaupt was toegestaan.
/10.

text_en:
This piece of crap might have been acclaimed 60 years ago, but it is one of the most racist movies ever made with the Native American Indians played by white men. The right-wing Republican James Stewart was a huge racist in real life, just like his close friend John Wayne. In 1971 Stewart had actor Hal Williams fired from "The Jimmy Stewart Show" (a short-lived series that mercifully flopped) just because Williams was black. As if that were not bad enough, this film is very dated and boring. Watch "Dances with Wolves" instead for a less racist view.

Stewart was in his forties when this awful movie was made, and even with his ridiculous wig he still looked like a paedophile chasing after 16-year-old Debra Paget. I'm surprised it was even allowed.

0/10.


text: Als je van sciencefiction en horror houdt, zou het wel interessant kunnen zijn. Het acteerwerk was oké, maar niet geweldig. De twee zwangere meisjes zouden vijftien moeten zijn, maar ze worden gespeeld door oudere actrices die op dat moment twintig en eenentwintig bleken te zijn. De plot is oké, maar het verhaal springt een beetje heen en weer, zodat je blijft raden of je in Boston of Pennsylvania bent. De priester lijkt tussen die twee in te springen. De katholieke kerk wordt beschreven als een geheime sekte die gebeurtenissen onderzoekt die alleen gebeuren bij mensen van dat geloof. Stel dat de twee meisjes protestant waren geweest? Zou het de katholieken iets hebben kunnen schelen? Wie weet, misschien leert de katholieke kerk op een dag zelfs wat er in de Bijbel staat. Als je deze mist, heb dan niet het gevoel dat je iets bent kwijtgeraakt.

text_en: I guess if you are into the sci-fi and horror stuff it might be interesting. The acting was okay but not great. The two pregnant girls are supposed to be fifteen but are played by obviously older actresses who turned out to be twenty and twenty-one at the time. The plot is okay, but the story does jump around a bit, leaving one guessing whether you're in Boston or Pennsylvania. The priest seems to use warp speed between the two. The catholic church is portrayed as having a secretive sect for investigating events which only happen to those of that faith. What if the two girls had been protestant? Would the catholics of cared? Therefore some what contrived. Who knows, some day the catholic church might even learn what the Bible teaches. If you miss this one, don't feel you've lost anything.


text: In feite is de film noch horror noch sci-fi. Met een zeer sterk christelijk religieus thema levert deze film een minimale inhoud en geen spanning. Tweederangs acteurs lezen hun saaie rollen halfslachtig. De enige goede rol is die van Sydney Penny, die de moeder speelt van... Ik zal de film niet bederven, het is óf Christus óf Antichrist. Kijk nooit naar deze film, tenzij je een christelijke religieuze fanaticus bent die geobsedeerd is door de apocalyps.<br />Omdat ik niet-christelijk ben, moest ik mezelf dwingen om naar deze film te kijken, alleen maar omdat ik deze recensie wilde schrijven. Het is jammer dat het sci-fikanaal deze film op de hoogtepunten van de avond moest uitzenden.

text_en:
Actually, the movie is neither horror nor Sci-Fi. With a very strong Christian religious theme, this movie delivers minimal content and no suspense. Second-tier actors do half-decent jobs of reading their boring roles. The only good performance is by Sydney Penny who plays a role of a mother of ... I won't spoil the movie, it's either Christ or Anti-Christ. Avoid watching this movie unless you a Christian religious fanatic obsessed with apocalypse.

Being a non-Christian, I had to force myself to watch this movie just because I wanted to write this review. It's a pity that Sci-Fi channel had to air this movie at the peak evening time.