text:
La Sanguisuga Conduce la Danza, of De Bloedzuiger Leidt de Dans zoals het naar ik meen de gewone Engelse titel is, speelt zich af in 'Ierland' in '1902' waar de mysterieuze graaf Richard Marnack (Giacomo Rossi-Stuart) de binnenkort uit het werk ontslagen actrice Evelyn (Patrizia Webley als Patrizia De Rossi) uitnodigt & nog drie van haar binnenkort uit het werk ontslagen vriendinnen Cora (Krista Nell), Penny (Lidia Olizzi) & Rosalind (Marzia Damon als Caterina Chiani) naar zijn kasteel, gelegen op een klein eilandje voor de kust, uitnodigen. Eerst aarzelt Evelyn, maar ze laat zich overhalen als ook toneelknecht Samuel (Leo Valeriano) meegaat. Eenmaal daar vertelt graaf Marnack zijn gasten dat zijn vader en grootvader allebei met een ceremonieel mes de hoofden van hun overspelige vrouwen hebben afgehakt & er is een gevoel van onbehagen als blijkt dat Evelyn er precies hetzelfde uitziet als de vrouw van de huidige graaf die niet zo lang geleden is weggelopen... Samen met zorgen over rare bedienden blijkt dat iemand zelf het mes wil gebruiken om een paar hoofden af te hakken...
Deze Italiaanse productie is geschreven & geregisseerd door Alfredo Rizzo & is van begin tot eind een en al onzin. Eerst het belangrijkste eerst de kritiek beginnen met de titel De Bloedzuiger Leidt de Dans, laten we die titel eerst onderzoeken want als ik dat doe voel ik me een beetje bedrogen dat er geen vampiers zijn of welke vorm van bloedzuigen dan ook, niemand 'leidt' iets op welk moment dan ook & er is zeker geen dans of dans dus verwacht dat allemaal niet. Wat je wel moet verwachten is een vervelend, saai, zinloos 'giallo'tje' dat meer dan een uur duurt voor er iemand vermoord wordt & elke vorm van moordmysterie begint vorm te krijgen, het eerste uur van La Sanguisuga Conduce la Danza is even weinig intrigerend als alles daarbuiten. De beste manier om het je voor te stellen is door te denken aan de saaiste softpornofilm die je ooit hebt gezien en dan het grootste deel van de softporno eruit te halen & dan blijven er alleen nog maar slechte acteurs over, slecht acteerwerk, slechte dialogen, een klein beetje softporno & lesbische seks & absoluut niets anders. Yep, zo erg is het echt. De mysterieuze elementen zijn gelul, mensen doen onlogische dingen zonder aanwijsbare reden & de al te gecompliceerde'verdraaide' afloop is net zo erg als de rest, The Sixth Sense (1999) is dat niet!
Directeur Rozzi doet zijn werk goed & La Sanguisga Conduce la Danza ziet er goed uit & voelt goed aan ondanks alles. Het is duidelijk een lowbudgetfilm, ik bedoel er zijn scènes waarin hij een "storm" laat zien die buiten het kasteel woedt hoe de gebruikte beelden ook zijn in zwart-wit! Dus de film springt van felle kleuren naar zwart-wit zodra hij afslaat naar de storm & weer terug naar kleur! Er is een absoluut hilarische scène waarin een dienstmeisje & haar vriendin over haar borsten praten & ze laat haar vriendin die voelen die dan vol complimenten is, deze scène is zo grappig & zo onnatuurlijk dat het onbetaalbaar is & de film is het beste moment zelfs als een slechte pornofilm uit de jaren zeventig zich zou schamen voor de dialoog! Er is minimale naaktheid & de seks/lesbische scènes zijn heel tam. Vergeet al het bloed en geronnen bloed want dat is er niet behalve een onthoofd hoofd.
Technisch gezien zijn de films best goed de setting & het productieontwerp zijn in feite heel indrukwekkend al is het niet enorm groot het doet het werk goed genoeg. De film heeft een goed gevoel voor kleur & de cinematografie is prima. De film heeft een titel dus het is moeilijk om een mening te geven over de oorspronkelijke optredens maar de acteurs zijn verschrikkelijk & de dialogen zijn nog erger dan gewoonlijk. La Sanguisuga Conduce la Danza is een verschrikkelijke film, hij slaat nergens op, hij heeft meer dan een uur lang praktisch geen verhaal, hij heeft misschien wel de meest misleidende titel ooit & is echt saai & saai met een verwarde stomme'verdraaide' afloop. Wat Euro-horror betreft zijn er genoeg betere films dan deze dus verspil je tijd alsjeblieft niet zoals voor ieder ander dit is er beslist een om te vermijden. Triviale mededeling: de beruchte (en in het Verenigd Koninkrijk verboden) nazi-uitbuitings/horrorfilm _Horror Experiments of the S._ S Last Days (1977) ofwel SS Hell Camp & The Beast in Heat werd geregisseerd door Luigi Batzella & hij heeft een vrij belangrijke rol als rechercheur in La Sanguisuga Conduce la Danza.

text_en:
La Sanguisuga Conduce la Danza, or The Bloodsucker Leads the Dance as I believe is it's common English title, is set on 'Ireland' in '1902' where the mysterious Count Richard Marnack (Giacomo Rossi-Stuart) invites soon-to-be out of work theatre actress Evelyn (Patrizia Webley as Patrizia De Rossi) & three more of her fellow soon-to-be out of work actress friends Cora (Krista Nell), Penny (Lidia Olizzi) & Rosalind (Marzia Damon as Caterina Chiani) to his castle situated on a small island just off the coast. At first Evelyn is reluctant but is persuaded when it is agreed stage hand Samuel (Leo Valeriano) goes along as well. Once there Count Marnack tells his guests that his Father & Grandfather both cut the heads off their cheating wives using a ceremonial knife & there's a feeling of unease when it turns out that Evelyn looks EXACTLY the same as the current Count's wife who ran away not too long ago... Along with having to worry about weirdo servants it turns out that someone wants to use the knife themselves to chop a few heads off...

This Italian production was written & directed by Alfredo Rizzo & is total, complete & utter crap from start to finish. First things first lets start the criticism with the title The Bloodsucker Leads the Dance, lets examine that title because when I do I feel somewhat cheated that there aren't any Vampires or any form of bloodsucking whatsoever, no-one 'leads' anything at anytime & there most certainly isn't any dance or dancing so don't expect any of these things. What you should expect though is a tedious, dull, boring pointless little 'giallo' that takes over an hour before anyone is killed & any sort of murder mystery starts to take shape, the first hour of La Sanguisuga Conduce la Danza is as plot less & uninteresting as anything out there. The best way to imagine it is to think of the most boring soft-core porn film you've ever seen, then cut most of the soft-core porn out & that just leaves bad actors, bad dubbing, bad dialogue, a tiny bit of soft-core sex & lesbianism & absolutely nothing else. Yep, it really is that bad. The mystery elements are crap, people do illogical things for no apparent reason & the overly complicated 'twist' ending is as bad as the rest of it, The Sixth Sense (1999) this ain't!

Director Rozzi does an OK job & La Sanguisga Conduce la Danza actually has a nice look & feel to it despite it's obvious low budget, I mean there are scenes where he shows a 'storm' raging outside the castle however the stock footage used is in black & white! So the film jumps from bright colour to black & white whenever it cuts to the storm & back to colour again! There is one absolutely hilarious scene where a maid & her friend discuss her breasts & she lets her friend feel them who is then full of compliments, this scene is so funny & just so unnatural that it's priceless & easily the films best moment even if a bad 70's porno would be embarrassed by the dialogue! There is minimal nudity & the sex/lesbian scenes are very tame. Forget about any blood or gore as there isn't any apart from a decapitated head.

Technically the films pretty good, the period setting & production design are actually quite impressive although it's not massive in scope it does the job effectively enough. The film has a nice sense of colour & the cinematography is fine. The film is dubbed so it's hard to give an opinion on the original performances but the voice actors are terrible & the dialogue is even worse than usual.

La Sanguisuga Conduce la Danza is a terrible film, it makes no sense, it has virtually no story for over an hour, it has possibly the most misleading title ever & is really dull & boring with a confused stupid 'twist' ending. As far as Euro horror fans go there are plenty of much better films than this so please don't waste your time, as for anyone else this is definitely one to avoid. Trivia Note: the notorious (& banned in the UK) Nazi exploitation/horror film Horrifying Experiments of the S.S Last Days (1977) AKA SS Hell Camp & The Beast in Heat was directed by Luigi Batzella & he has a fairly substantial role as a police detective in La Sanguisuga Conduce la Danza.


text:
De Bloedzuiger leidt de Dans <0xE2><0x80><0x93> wat een lachwekkende titel, hij is zo volkomen misleidend. Het is niet verwonderlijk dat de filmmakers ons proberen te misleiden, want dit is een verschrikkelijke film.
Het verhaal gaat in wezen over een moordmysterie in een kasteel op een afgelegen eiland.
Er gebeurt heel weinig in deze film. En als de kijker uit zijn verdoving wordt gewekt, is het onveranderlijk een onbedoelde komedie in de vorm van een afgrijselijke dialoog die wordt geleverd door een hopeloze groep stemkunstenaars. Die kerels zijn zo slecht dat ze de acteurs stemmen laten leveren, zodat ze eruitzien als een groep imbecielen van het laagste niveau. Het is echt moeilijk om vast te stellen hoe slecht het acteerwerk is als je deze afgrondelijke film hebt gekopieerd. Maar de stemkunstenaars kunnen het script niet kwalijk worden genomen. Het is een karikatuur. Op zijn best onbedoeld grappig, op zijn slechtst pathetisch. Het verhaal in het algemeen is, om het zacht uit te drukken, onevenwichtig. Vooral de vrouwelijke personages zijn idioot; de mannen zijn ofwel eng ofwel saai.
De hele onderneming riekt naar pure uitbuiting van het publiek. Het levert in de verste verte niet wat het belooft, en zelfs als de moorden (eindelijk) beginnen, gebeuren ze allemaal buiten het scherm. Het enige wat we krijgen zijn een paar halfslachtige afgehakte hoofdshots.
Een paar mensen hebben gezegd dat deze film een _giallo_ is. Ik ben het absoluut niet met die mening eens. Iedereen die van Italiaanse thrillers houdt, zou met een wijde boog om deze film heen moeten lopen, want er is niets opwindends aan. Het is in feite een softpornofilm met een horrorinvalshoek. Maar het is ook niet erg erotisch.
Ik kan dit niemand aanbevelen.

text_en:
The Bloodsucker Leads the Dance - what a laughable title, it's so utterly misleading. It's not surprising that the film-makers try and mislead us though because this is one terrible movie.

The story basically involves a murder mystery in a castle on a remote island.

Very little happens in this film. And when something does wake the viewer from his stupor, it invariably is unintentional comedy in the form of atrocious dialogue delivered by a hopeless group of voice-artists. These guys are so bad they make the actors they deliver voices for appear like a group of remedial-level morons. It really is hard to determine how bad the acting is when you have dubbing this abysmal. But the voice-artists cannot be blamed for the script. It's a travesty. Unintentionally funny at best, pathetic at worst. The story in general is, to say the least, uneven. The women characters are particularly idiotic; the men are either creepy or tedious.

The whole enterprise smacks of pure exploitation of the audience. It doesn't remotely deliver what it promises and even when the murders (finally) start happening, they all occur off screen. All we get is a few half-hearted severed head shots.

A few people have said that this movie is a giallo. I cannot agree less with this opinion. Anyone who enjoys Italian thrillers should give this movie a wide berth as there is nothing remotely thrilling about it. It's basically a soft-core porn film with a horror angle. But it's not very erotic either.

I can't recommend this to anyone.


text:
Het Horror Channel vertoont elke avond van tien uur's avonds tot vier uur's ochtends niets anders dan erotische, zachte pornofilms, maar hun 'angst'-factor is zeer beperkt, als die al bestaat. Ik ben er zelfs van overtuigd dat ik een winnende loterij van een miljoen pond angstaanjagender zal vinden dan alles wat dit kanaal te bieden heeft.
De Bloedzuiger Danst De Dans verdient een speciale vermelding omdat ik me zo voel, het onbetwistbare dieptepunt van een kanaal vol dieptepunten. Ik kan met geen mogelijkheid zeggen hoe slecht deze film is, maar om de minimaal 10 regels die deze site eist te voltooien, zal ik hem in elk geval een kans geven. Ten eerste is de titel misleidend en lijkt hij niet op de actie op het scherm. In feite had de film net zo goed 'Tandenborstel' of 'Behang' kunnen heten, zo weinig heeft hij te maken met de plot. Ze gebruikten tenminste tandenborstels... ze hadden tenminste behang.
Er zijn in de wijde omtrek geen bloedzuigers en wat nog erger is, er zijn geen dansavonden, niet één. Ik weet zeker dat ze hier per ongeluk twee verschillende films hebben gemaakt.
Een passender titel zou zijn geweest: 'Geile Italiaanse graaf leidt vijf mensen naar een eng kasteel en houdt ons voor de gek voor negentig minuten.' Ja, dat past beter. Het acteren is verschrikkelijk en het naspelen is weerzinwekkend, en die vent die Seymour speelt was in zijn manier van lopen bijna even houterig als in zijn personage... afzichtelijk.
De enige pluspunten van deze film zijn een kleine maar enigszins interessante lesbische seksscène, twee kleine en zeer interessante heteroseksuele seksscènes, en de extra attractie dat elk vrouwelijk personage haar kleren uittrekt. Bonus.
Anders moet je maar een heel eind uit de buurt van deze film blijven. Geen vampiers, geen dansen, geen scènes van een wrede of gruwelijke aard en geen sprake van dat ik ooit, nooit, nooit meer naar deze film zal kijken.
Geen woord over een leugen, deze film zou je je leven lang van films kunnen afhouden.

text_en:
The Horror Channel plays nothing but erotic soft porn Gothic flicks each night from 10pm till about 4 in the morning, but their 'scare' factor is very limited, if one exists at all. In fact I am sure I will find a multi-million pound lottery win more scary than anything this channel has to offer.

The Bloodsucker Leads the Dance deserves special mention because it is I feel, the undisputed low of a channel full of lows. I cannot even begin to tell you how bad this film is, but for the purpose of completing the minimum 10 lines demanded by this site, I will at least give it a go.

Firstly the title is misleading and bears no resemblance to the action on the screen. In fact the film might as well have been called 'Toothbrush' or 'Wallpaper' for all it has to do with the plot. At least they used toothbrushes...at least they had wallpaper.

There are no bloodsuckers for miles around and whats even worse there are no dances, not one. I'm sure they were making two different films by mistake here.

A more suitable title would have been, 'Horny Italian Count Leads Five People to a Scary Castle and Bores us Silly for Ninety Minutes.' Yes that fits better.

The acting is terrible and and the dubbing appalling, and that guy who plays Seymour was almost as wooden in his walk as he was in his character....abysmal.

The only saving graces of this film are a small but slightly interesting lesbian sex scene, two small and very interesting heterosexual sex scenes, and the added attraction in that every single female character gets her kit off. Bonus.

Otherwise steer a wide birth away from this one. No vampires, no dancing, no scenes of a brutal or gruesome nature and no way on Gods earth I will ever, ever, ever watch this one again.

No word of a lie, this film could put you off motion pictures for life.


text:
Ik heb die film gezien toen ik veel jonger was en ik vond hem grappig. Ik heb hem vorige week weer gezien en je kunt het resultaat wel raden. Er zitten een paar grappige stukken in, heel weinig en te lang. Het begin is het enige grappige, als je het mij vraagt.

Als je een complete b-film wilt is dit een goede keus, maar verwacht niet te veel van buitenaardse wezens van dwergformaat.

text_en:
I saw this movie when i was much younger and i thought it was funny. I saw it again last week, and you can guess the result. Some funny parts in it, very few and too long. The beginning is the only thing that is funny if you ask me.

If you want a total b-movie this is a good pick, but don't expect too much from aliens dwarf size


text:
Dit is echt een stomme film. Het zou leuk kunnen zijn met die coole buitenaardse wezens en de landelijke omgeving, maar dat is het gewoon niet.
Sommige buitenaardse wezens horen de uitzending van _War of the Worlds_ als een klein landelijk radiostation die op Halloween uitzond. Ze komen naar de Aarde om mensen te doden, maar in plaats van te doden maken ze mensen tot hun slaven en gedragen ze zich maf. Op de voorpagina van de film staan die buitenaardse wezens die op surfplanken door de ruimte rijden... niet echt wat ze doen. Dit zijn geen party-buitenaardse wezens, het zijn stomme cartoon-idioten met irritant hoge, gemoduleerde stemmen. Het buitenaardse wezen met de meest draaglijke stem is toevallig ook de oplichter van een buitenaards wezen dat altijd een zonnebril draagt. Afgezien van de buitenaardse wezens is het acteerwerk verschrikkelijk. De tekst is duidelijk voor kinderen bedoeld, want elk personage is geschreven als een kind.
Dit is een stomme film, die misschien alleen kinderen kunnen waarderen.
Mijn score: 1/2 uit 100 min. PG voor milde taal.

text_en:
This is a really dumb movie. It could be fun with the cool looking aliens and the country setting, but it just isn't.

Some aliens hear the broadcast of War of the Worlds when a small country radio station plays it on Halloween. They come to Earth to kill humans, but instead of killing, they make people their slaves and act goofy. The front cover of the film shows these aliens riding surfboards in space...not really what they do. These aren't party aliens, they are stupid cartoonish idiots with annoying high pitched modulated voices. The alien with the most tolerable voice also happens to be the Jack Nicholson rip-off alien who always wears his sunglasses. Other than the aliens, the acting is terrible. The writing is obviously meant for children, because every character is written like a kid.

This is a dumb movie, that only children will appreciate, maybe.

My rating: 1/2 out of ****. 100 mins. PG for mild language.


text: Stel je voor dat je een jongen van de middelbare school bent, achter in een donkere, stille bioscoop met je vriendin. Hoe erg moet een film dan wel niet zijn, zodat je je gedwongen voelt de bioscoop te verlaten en naar huis te gaan voordat hij afgelopen is? Zo erg is deze film. Echt. Films worden vaak zo erg dat ze goed zijn; deze film gaat dat stadium van slechtheid voorbij. Hij is pijnlijk slecht. Afgrijselijk, verschrikkelijk, misdaad-tegen-de-mens slecht.

text_en: Imagine you're a high-school boy, in the back of a dark, uncrowded theater with your girlfriend. How bad would a movie have to be, in order that you would feel compelled to leave the theater and head home before it ended? This movie is that bad. Really. Movies often become so bad that they're good; this movie is beyond that stage of bad-ness. It is painfully bad. Horribly, terribly, crime-against-humanity bad.


text: Dit was een ongelooflijk stomme film. Het was waarschijnlijk de slechtste film die ik ooit heb gezien. Ik kan me niet voorstellen dat hij een score van 5 of 6 heeft.

text_en: This was an incredibly stupid movie. It was possibly the worst movie I've ever had the displeasure of sitting through. I cannot fathom how it ranks a rating of 5 or 6.............


text: Slordig geregisseerde, stompzinnige komedie die zogenaamd de 'klassieke' 'buitenaardse invasie'-films uit de jaren vijftig nabootst, maar in werkelijkheid niet beter is dan die films, behalve natuurlijk op de zuiver technische afdeling (goede make-up). En elke'spoof' die erger is dan zijn doel, is gedoemd te mislukken ('Casino Royale', 'Our Man Flint' zijn erger dan bijna elke James Bond-film). Na twee uur de krijsende stemmen van de buitenaardse wezens te hebben gehoord, zul je smeken om wat rust.

text_en: Sloppily directed, witless comedy that supposedly spoofs the "classic" 50s "alien invasion" films, but really is no better than them, except of course in the purely technical department (good makeup effects). And any spoof that is worse than its target is doomed to fail ("Casino Royale", "Our Man Flint" are worse than almost any James Bond movie). After two hours of hearing the screeching voices of the aliens, you'll be begging for some peace and quiet. (*1/2)


text: Een slecht functionerend gezin gaat naar huis voor de feestdagen en moord en doodslag als gevolg. Gewelddadige, sexy Milligan op zijn best. Weinig beter dan een gewone film (zoals veel van de films van Milligan) is dit een uitstapje naar de verdorvenheid van de stijl van de jaren zestig. Opvallend door de overvloedige naaktheid en de seks is deze film noch sexy, noch gruwelijk, maar speelt nu meer als een curiositeit (hoewel hij beslist beter is). De film heeft te lijden onder zijn ongelijke opbouw en de goedkoopte van de productie. (Niemand wist ooit precies waar het geld naar toe ging met zijn films omdat hij altijd platzak was). Het is een slechte, slechte film die niet de moeite waard is om te zien, behalve als een Milligan-equivalent of omdat er een paar knap uitziende mensen in rondlummelen.

text_en: Dysfunctional family goes home for the holidays and murder and mayhem result. Violent sexy Milligan at his most home made. Little better than a home movie (as much of Milligans films are) this is a trip into depravity 1960's style. Notable for the copious nudity and sex this film is neither sexy nor gruesome, playing now more as quaint.(though decidedly r rated). The film suffers from its uneven cast and from the cheapness of the production.(No one was ever sure where the money went on his movies since he was always broke). Its a bad bad movie thats not worth seeing except as a Milligan completeist or because its got some good looking people fooling around.


text:
Als je op zoek bent naar het echte verhaal van de vroegste barokschilder Artemisia Gentileschi, zul je teleurgesteld worden <0xE2><0x80><0x93> maar als je op zoek bent naar een redelijk goed gemaakte hoepelrok met een kunstthema, heb je je film gevonden.
Deze film is zo'n fundamenteel onnauwkeurige weergave van het leven van Artemisia Gentileschi dat ik er bijna van moest huilen. (Typ in Artemisia's onnauwkeurigheden op Google en bekijk een paar feiten versus fictie-artikelen.) Maar puur technisch gezien was de film goed: de decors, de kostuums en vooral het clair-obscur-licht hielpen bij het creëren van een immersieve vroege 17e-eeuwse ervaring, hoewel de bovengenoemde GLARING FACTUAL INACCURATIES dat een beetje tenietdeed.
Ik vraag me af hoe de regisseur/medeschrijfster Agnès Merlet haar film destijds verdedigde. Misschien weigerde ze Artemisia als slachtoffer af te schilderen, wat jammer zou zijn geweest, want laten we wel wezen, dat was ze ook.

text_en:
If you're after the real story of early Baroque painter Artemisia Gentileschi, you'll be disappointed- however if you're after a reasonably crafted bodice ripper with an art theme, you've found you're movie.

This film is such a foundationally inaccurate depiction of Artemisia Gentileschi's life that it almost made me weep. (Type in Artemisia inaccuracies in Google and check out some of the fact vs. fiction articles.) From a purely technical point of view though, the film was alright: the sets, costumes, and especially the chiaroscuro lighting helped create an immersive early 17th century experience; although the above mentioned GLARING FACTUAL INACCURACIES let it down a bit.

I wonder how the director/co-writer Agnès Merlet defended her film at the time? Perhaps she refused to portray Artemisia as a victim, which would've been unfortunate, because lets face it, she was.


text: Zoals anderen al hebben opgemerkt, is deze film misdadig onnauwkeurig in zijn weergave van het leven van de kunstenaar, en ikzelf was zeer geïrriteerd en beledigd... door de transformatie van haar verkrachting in een tragische liefdesrelatie, door de implicatie dat haar verkrachter verantwoordelijk was voor het 'opwekken van haar talent', door de totale minachting voor haar werk, door de manier waarop het haar in een seksobject veranderde, steeds maar weer, je snapt het wel. Bovendien vind ik het verontrustend dat mensen die niet bekend zijn met Gentileschi deze film zien en weglopen met zo'n indruk van haar.

text_en: As others have noted, this movie is criminally inaccurate in its portrayal of the artist's life and I for one was very annoyed and offended... by its transformation of her rape into a tragic love affair, by the implication that her rapist was responsible for 'awakening her talent,' by its complete disregard for her work, by the way it turned her into a sex object, on and on, you get the idea. Also, I find it disturbing that people who aren't familiar with Gentileschi will see this film and walk away with that kind of impression of her.


text:
Artemesia neemt het gebruikelijke verhaal over de kunstwereld aan, in de trant van: 'Dat kun je niet schilderen! Maar ik wil het wel!' en vult het aan met seks en schandalen om de hele film, nou ja, interessant, maar niet opmerkelijk te maken.
Het verhaal gaat over een van de eerste vrouwelijke schilders, Artemesia, die heel onafhankelijk is, maar gewoon niet kan ophouden aan mannen te denken, en hun lichamen naaien natuurlijk om artistieke redenen. Al snel krijgt ze privéles van een bekende kunstenaar, maar al snel wordt privéles veel meer dan kunst, en kort daarna breekt er een schandaal uit! Grappig hoe ze van een historische biografie bijna een softpornofantasie konden maken. Het is heel grappig als ze volhoudt dat ze 'voor zichzelf schildert' en toch valt voor de eerste de beste man die ze tegenkomt.
Eigenlijk is het verhaal zelf heel fascinerend, en het eindigt met een rechtszaak, waar ik altijd dol op ben. Maar ik was niet zo weg van de mannelijke hoofdrol die haar leraar speelde, die eruitzag als iemand op wie zo iemand niet zou vallen. Ik zou voor de jonge visser:P zijn gegaan.

text_en:
Artemesia takes the usual story about the art world, eg, "You can't paint that! But I want to!" and plasters it with sex and scandal to make the whole film, well, interesting, but not remarkable.

The story is about one of the first female painters around, Artemesia who course, is fiercely independent, but just can't stop thinking of men, and their bodies for artistic purposes of course. She soon gets private tutoring from one of a well known artist, but soon tutoring becomes much more then art, and soon after that, scandal erupts! Funny how they could take a historical biography and make it almost into a soft-porn fantasy. I mean, was Artemesia THAT much of a man-hungry person? Also, it's quite funny when she's insisting that she "paints for herself!" yet falls for the first person she sees.

Actually, the story itself is quite fascinating, and it ends with a trial, which I always love. But I wasn't too crazy about the male lead who played her teacher, who looked rather like the person someone like that wouldn't fall for. I woulda gone for the young fisherman :P


text: Het acteerwerk is goed, de vrouwen zijn mooi en de mannen zijn knap, dus als je op zoek bent naar goed geacteerde softporno, dan is deze film voor jou. Anders verspil je je tijd. De motivatie van de hoofdpersonen, met name de titelrol, is vaak een mysterie. Ze had gewoon de waarheid kunnen vertellen <0xE2><0x80><0x93> de waarheid zoals die in de film wordt gepresenteerd, niet noodzakelijkerwijs de historische waarheid <0xE2><0x80><0x93> en haar minnaar had niet in de gevangenis hoeven zitten voor een verkrachting die hij niet had gepleegd. Beschermde ze haar vader, die als het ware door het lint ging toen hij roekeloos een rechtszaak tegen haar aanspande? Beschermde ze zichzelf, met een plotseling zorgwekkende reputatie, terwijl tot nu toe alleen haar kunst van belang leek te zijn? Tijdens het proces verandert deze vrouw met een sterke wil voor onze ogen in een hoopje ellende. Omgekeerd wordt haar minnaar, die als een narcistische zak begint, tijdens het proces een onbaatzuchtige held. Zijn motivatie is tenminste duidelijker: hij offert zich op voor de liefde. Aangezien geen enkele goede daad ongestraft mag blijven, krijgen we natuurlijk te horen dat ze hem nooit meer zal zien.

text_en: The acting is good, the women are beautiful, and the men are handsome, so if you're looking for well-acted soft porn, this movie is for you. Otherwise, you are wasting your time. The motivation of the main characters, in particular the eponymous lead, is often a mystery. She could have just told the truth - the truth as presented in the film, not necessarily the historical truth - and her lover would have been spared time in jail for a rape he did not commit. Was she protecting her father, who went off half-cocked, as it were, when he impetuously instigated a malicious lawsuit? Was she protecting herself, with her reputation suddenly of concern when heretofore only her art seemed to matter? During the trial, this strong-willed woman turns to mush before our eyes. Conversely, her lover, who starts off as a narcissistic jerk, becomes a selfless hero during the trial. At least his motivation is clearer: he sacrifices himself for love. Naturally, since no good deed must go unpunished, we are told that she never sees him again.


text: Een afschuwelijke film! Hij moet het moeten opnemen tegen een paar echte stinkers die genomineerd zijn voor de Golden Globe. Ze hebben het verhaal van de eerste beroemde vrouwelijke schilder uit de renaissance zo verminkt dat het onherkenbaar is geworden. Mijn klacht is niet dat ze zich vrijheden hebben veroorloofd met de feiten; als het verhaal goed was, zou dat helemaal niet erg zijn. Maar het is gewoon bizar <0xE2><0x80><0x93> volgens alle verhalen zou het ware verhaal van deze kunstenaar een veel betere film hebben opgeleverd, dus waarom hebben ze dan dit kleffe script bedacht? Ik neem aan dat er niet genoeg naakte mensen in de feitelijke versie zaten. Het is haastig afgesloten met een samenvatting van de kunstenaar. We hadden ons een paar uur kunnen besparen als ze de rest van de film even kort hadden gemaakt.

text_en: An awful film! It must have been up against some real stinkers to be nominated for the Golden Globe. They've taken the story of the first famous female Renaissance painter and mangled it beyond recognition. My complaint is not that they've taken liberties with the facts; if the story were good, that would perfectly fine. But it's simply bizarre -- by all accounts the true story of this artist would have made for a far better film, so why did they come up with this dishwater-dull script? I suppose there weren't enough naked people in the factual version. It's hurriedly capped off in the end with a summary of the artist's life -- we could have saved ourselves a couple of hours if they'd favored the rest of the film with same brevity.


text: Wat vond de regisseur ervan? Iedereen die de biografie van Artemisia heeft gelezen, is onder de indruk van haar moed om in de tijd van de Renaissance een openbare verkrachtingszaak aan te zien en zelfs martelingen te ondergaan om aan te tonen dat Tassi schuldig was. Dat feit toont de ware onafhankelijkheid en emancipatie <0xE2><0x80><0x93> in haar meest verschrikkelijke uur is ze haar man. Waarom moeten films die over de renaissance gaan zo klinisch mooi en romantisch zijn, zijn we bang om de ruige kant van het leven te zien of heeft de blije-blije-stemming in Hollywood gewonnen? Hoewel ik altijd de vrijheid van een regisseur om zijn eigen werkelijkheid in een film te creëren zou verdedigen, begrijp ik niet waarom Artimisia's levensverhaal op zijn kop wordt gezet. Heel teleurstellende keuze van de makers van deze film.

text_en: What did the director think? Everybody who has read the biography of Artemisia is left impressed by her guts to face a public rape trial in Renaissance times and even suffer torture in order to show that Tassi was guilty. That fact shows the real independence and emancipation - in her most terrible hour she stands her MAN. Why do movies depicting Renaissance have to be so clinically beautiful and romantic, are we afraid to see the gritty side of life or has the Hollywood happy-happy-mood won? While I would always defend a director's freedom to create his own reality in a movie I cannot make sense of turning Artimisia's life story on its head. Very disappointing choice by the makers of this film.


text: Deze film was een klap voor me. Ik denk dat kleine meisjes moeten streven naar niets meer dan badpakmodellen, huishoudelijk personeel of ma<0xC3><0xAE>tresses, aangezien dat het enige lijkt te zijn waar ze ooit voor geportretteerd zullen worden. Het is werkelijk triest om te zien dat het werk en het leven van een kunstenaar zo ten onrechte verkeerd geïnterpreteerd worden. Onvermijdelijk (of misschien had het verwacht moeten worden) was Artemisia's hele karakter en alles waar ze voor staat teruggebracht tot een standaard vrouwelijk Hollywood-personage; een meelijwekkend, fysiek volmaakt, hulpeloos wezentje dat geen van de karaktertrekken vertoonde die haar in feite die plaats in de geschiedenis bezorgden die hier verminkt werd. Nog triester was het om te zien dat een groot deel van het publiek te slecht opgeleid was om de ongelooflijke kloof te begrijpen tussen de boodschap die in de film werd overgebracht en de werkelijkheid. Om de kunstenaar af te schilderen als iemand die verliefd was op haar echte verkrachter, iemand die ze er in werkelijkheid van beschuldigde dat hij haar verkrachtte, zelfs als hij haar martelde, maakt me gewoon pissig. Als de regisseur niets substantiëlers te zeggen had, had ze haar verhaal niet moeten baseren op een echt mens.

text_en: This flick was a blow to me. I guess little girls should aspire to be nothing more than swimsuit models, home makers or mistresses, since that seems to be all they'll ever be portrayed as anyway. It is truly saddening to see an artist's work and life being so unjustly misinterpretated. Inconcievably (or perhaps it should have been expected), Artemisia's entire character and all that she stands for, had been reduced to a standard Hollywood, female character; a pitiful, physically flawless, helpless little creature, displaying none of the character traits that actually got her that place in history which was being mutilated here. Sadder yet, was to see that a great part of the audience was too badly educated in the area to comprehend the incredible gap between the message conveyed in the film, and reality. To portray the artist as someone in love with her real-life rapist, someone whom she in reality accused of raping her even when under torture, just plain pisses me off. If the director had nothing more substantial to say she should have refrained from basing her story on a real person.


text: Toen ik de voorvertoning zag, dacht ik: dit wordt een geweldige film. En dat had hij ook kunnen zijn. De actrice die de hoofdrol speelde, was heel geloofwaardig, en de schoonheid van het filmen is onmiskenbaar. Maar de dialogen wierpen een donkere schaduw over het hele beeld. Het taalniveau was te vertrouwd en te eigentijds voor een gebeurtenis die plaatsvond in 1610, en dat nam het grootste deel van de magie van de film weg. Maar ik moet de vertaler gelukwensen, want de Engelse ondertitels waren verfijnder en toepasselijker dan de oorspronkelijke Franse tekst, en dat verklaart waarschijnlijk de goede kritieken die de film ontving!

text_en: When I saw the preview, I thought: this is going to be a great movie. And indeed it could have been. The actress playing the main character was very credible, and the beauty of the filming is undeniable. However the dialogues cast a dark shadow on the whole picture. The level of language was too familiar and too contemporary for an action taking place in 1610, and it took away most of the magic of the film. However, I must congratulate the translator, because the English sub-titles were more refined and appropriate that the original French cues, and it probably explains the good rating the movie received on the imbd!


text:
Ik walgde van die film. Nee, niet van de beeldende seksscènes, maar van het feit dat het beeld van Artemisia Gentileschi erdoor werd geruïneerd. Deze film bevat niet veel waarheid over haar en haar kunst. Hij toont één kunstwerk dat ze heeft gemaakt (Judith onthoofdt Holofernese), maar toont ook dat ze als getuige in het verkrachtingsproces werd opgeroepen toen ze haar eerste Judith een jaar na het proces nog niet had geschilderd.
Ik weet niet of je dit uit de film kunt opmaken, waarschijnlijk niet, Tassi was geen nobele figuur. Hij doodde Artemisia. Het was geen liefde, het was verkrachting. Hij beweerde niet dat hij valse beschuldigingen van verkrachting accepteerde om haar te laten ophouden met lijden terwijl ze werd gemarteld. Volgens de transcripties van de verkrachting bleef hij beweren dat hij Artemisia nooit echt had gekend (en met haar naar bed was geweest) terwijl zij telkens weer 'het is waar' zei.
Ik moedig jullie allemaal aan om op zoek te gaan naar de echte Artemisia en te kijken wat ze werkelijk is. Sla niet al je kennis op over die fictieve film. Ik moedig jullie aan om wat onderzoek te doen, Artemisia heeft echt een interessant verhaal achter zich en een paar fantastische kunstwerken.
Kijk niet naar de film, maar zoek het ware verhaal van Artemisia.

text_en:
I was disgusted by this movie. No it wasn't because of the graphic sex scenes, it was because it ruined the image of Artemisia Gentileschi. This movie does not hold much truth about her and her art. It shows one piece of art work that she did (Judith Beheading Holofernese) but shows that being entered as testimony in the rape trial when she did not paint her first Judith for a year after the trial.

I don't know if you understood this from the movie, probably not, Tassi was not a noble character. He RAPED Artemisia. It was not love, it was rape. He did not claim to accept false charges of rape to stop her from suffering while she was tortured. According to the rape transcripts he continued to claim that he never carnally knew Artemisia (aka had sex with) while she states over and over again "It's true".

I encourage all of you people to go out and find about the real Artemisia and see what she is really about. Don't base all of your knowledge on this fictional movie. I encourage you to do some research, Artemisia really does have interesting story behind her and some amazing art work.

Don't see the movie, but find out the true story of Artemisia.


text:
Ik dacht niet dat de Fransen een slechte film konden maken, maar ik had het duidelijk bij het verkeerde eind. Zoals al eerder gezegd, gebruikt deze film in wezen de titelfiguur als vertrekpunt; de weergave van haar leven en persoon heeft weinig of niets te maken met de echte Artemisia Gentileschi.
Het script is afschuwelijk <0xE2><0x80><0x93> pretentieus, stijf en geestloos <0xE2><0x80><0x93> en het herschrijven van de feiten is ongewoon aanstootgevend, zelfs in een genre dat maar al te vaak zijn brood verdient met het verdraaien van de geschiedenis in plaats van het vertellen ervan. Naast een redelijk fatsoenlijk decorontwerp zijn Valentina Cervi's fysieke charmes het belangrijkste wapen in deze film, en dat is het ook.' Het is vanaf het begin duidelijk dat de filmmakers zich dat ook realiseerden; ze verspillen geen tijd aan het construeren van verschillende 'erotische' scènes die veel meer te maken hebben met prikkeling dan met plot of karakterontwikkeling. Helaas kan de aantrekkingskracht van het zien van een knap jong meisje in een staat van geveinsde seksuele opwinding deze film niet behouden, en dat doet hij ook niet. Het acteerwerk is niet opmerkelijk, en de score is maar al te algemeen, ondanks een paar interessante akkoorden. De cinematografie is oké, en er zijn een paar mooie kleuren, maar er zijn ook een paar tamelijk belachelijke scènes met vervormde beelden die meer passend zijn voor een freakshow uit de jaren zestig dan voor een kostuumdrama. Hoe dan ook, het script laat de camera maar al te vaak op Artemisia's lichaam rusten. De Franse filmindustrie heeft het niet zo op het lichaam van de vrouw, en al te zelden op haar schilderijen.
Al met al een bijna volledige mislukking. Het is niet intelligent of smaakvol genoeg om een serieuze film te zijn, en het is te langzaam en pretentieus om als softporno te werken. Dus de Fransen kunnen toch falen!

text_en:
I didn't think the French could make a bad movie, but I was, clearly, very wrong. As has been said before, this film essentially uses its title character as a point of departure; its portrayal of her life and person have little or nothing to do with the real Artemisia Gentileschi.

The script is awful -- pretentious, stilted, and vapid -- and its rewriting of the facts is unusually offensive even in a genre that all too often makes its living by distorting, rather than retelling, history. Along with some fairly decent set design, Valentina Cervi's physical charms are the primary asset of this movie, and it's obvious from the beginning that the filmmakers were aware of this too; they waste no time in contriving various "erotic" sequences which have far more to do with titillation than with plot or character development. Unfortunately, the appeal of seeing a pretty young girl in a state of feigned sexual arousal cannot, and does not, sustain this movie. The acting is unremarkable, and the score is all too generic despite an interesting chord or two. The cinematography is OK, and there are some pretty colors, but there are also some pretty ridiculous sequences using distorted-lens effects more appropriate for a 1960s freakout movie than a costume drama. In any event, the script leaves the camera dwelling all too often on Artemisia's body, and all too seldom on her paintings.

All told, a near-complete failure. It's not intelligent or tasteful enough to be a serious film, and it's too slow and pretentious to work as soft-core pornography. So the French can fail, after all!


text:
Het komt erop neer dat dit een Franse film is, LOL, met de nadruk op jonge meisjes met veel oudere mannen... waarom zijn de Fransen zo gefixeerd op dit soort dingen? Als het leeftijdsverschil zo groot is, komt het echt over als pervers! Valentina Cervi is mooi (ze lijkt sterk op Olivia Hussey, van Zeffirelli's _Romeo en Julia_ uit 1968, dat in een soortgelijke periode speelt), maar ze ziet eruit als 15 en de acteur die Tassi speelt, haar schildersleraar, ziet eruit... nou ja, 50 is MENS.
Andere posters hebben het historische materiaal (in dit geval nogal ongebruikelijk gedetailleerd) van de echte Artemisia, een groot kunstenares en een van de eerste erkende vrouwelijke schilders uit deze periode (17e eeuw) uitgelegd. Haar verhaal spreekt ons in de moderne tijd aan, vooral vanwege de eeuwenoude beschuldiging dat 'alle grote kunstenaars mannen waren' <0xE2><0x80><0x93> die bewering slaat ze min of meer aan <0xE2><0x80><0x93> en omdat het verhaal van haar verkrachtingszaak zo aangrijpend is. Niet alleen werd ze duidelijk aangerand en gedwongen tot een vernederende seksuele relatie (want in die tijd was een huwelijk met je aanrander de enige manier om sociale schande te vermijden), maar Tassi was een serieverkrachter en heeft mogelijk zijn vrouw en kind vermoord.
De film bewijst een verschrikkelijk slechte dienst door dit werkelijk fascinerende en opmerkelijke echte-levensverhaal om te draaien <0xE2><0x80><0x93> heel dramatisch en niet nodig om 'op te vrolijken' <0xE2><0x80><0x93> omdat het op de een of andere vreemde Frenciële manier 'hipper' is. een oversekste tiener die mannelijke geslachtsorganen tekent en een hete liefdesrelatie heeft met een man die oud genoeg is om haar grootvader te zijn. Dat is'sexy' <0xE2><0x80><0x93> de waarheid is saai en lijkt te feministisch/politiek correct.
Het zit me ook dwars dat dit alleen maar deel uitmaakt van het leven van Artemisia dat interessant genoeg wordt gevonden om te filmen. Het feit dat ze tientallen jaren heeft geschilderd (het beroemde schilderij van Judith die Holfernes onthoofdt is NA, niet Vóór de verkrachting geschilderd), dat ze de eerste vrouw was die werd toegelaten tot de prestigieuze Florentijnse Academie, dat ze later kinderen kreeg... o, dat is saai spul. Het gaat tenslotte om een vrouw van middelbare leeftijd en die zijn niet zo'sexy' als tieners. Ik begrijp dat er veel creatieve vrijheid komt kijken bij het maken van een film (of een boek) over een echte historische figuur. Je moet een dialoog creëren, subplots, dramatische structuur. Zeker, sommige details kunnen worden opgeofferd <0xE2><0x80><0x93> het is niet zo erg als de data een paar jaar worden verschoven, of als Artemisia wordt gespeeld door een blonde actrice (als we van haar zelfportretten weten dat ze een brunette was... en een grote, stevige brunette in plaats van een mager mietje) of iets dergelijks. Maar om haar verhaal om te draaien en van verkrachting een romance te maken, is eigenlijk ziek en verontrustend. Het is nog erger omdat de regisseur een vrouw is. Ze zou zich vreselijk moeten schamen! Als je dit leuk vindt (en ik weet dat sommige mensen zich minder druk maken om de echte vrouwelijke kunstenaar en gewoon van kostuums en hete seks houden), dan vind je waarschijnlijk 'Dangerous Beauty' van Rufus Sewell en Catherine McCormack ook wel leuk. Ook op basis van zwaar herschreven geschiedenis, met veel deinende boezems en met edelstenen bezette bokalen: Bon Appetit!

text_en:
It figures this is a French film, LOL, with the emphasis on young girls with much older men...why is it the French are so fixated on this kind of thing? When the age difference is this great, it really comes off as pervy! Valentina Cervi is beautiful (she bears a strong resemblance to Olivia Hussey, of Zeffirelli's '68 Romeo and Juliet, set in a similar period), but she looks about 15 and the actor playing Tassi, her painting instructor, looks...well, 50 is KIND.

Other posters have done the work of explaining the historical record (unusually detailed in this case) of the real Artemisia, a great artist and one of the earliest recognized female painters of this period (17th century). Her story speaks to us in modern times particularly because of the age-old accusation that "all great artists were men" -- she pretty much blasts that assertion to bits -- and because the story of her rape trial is so poignant. Not only was she clearly assaulted, and forced into a degrading sexual relationship (because in those days marriage to your assaulter was the only way to avoid social shame), but Tassi was a serial rapist and possibly killed his wife and child.

The movie does a terrible disservice by inverting this truly fascinating and remarkable real life story -- very dramatic and not in need of any "spicing up" -- because in some weird Frencified way, it's "hotter" to have an oversexed teenager drawing male sexual organs and having a hot love affair with a man old enough to be her grandfather. That's "sexy" -- the truth is boring and seems too feminist/politically correct.

It also disturbs me that this is ONLY part of Artemisia life considered interesting enough to film. The fact that she painted for decades (her famous painting of Judith beheading Holfernes was painted AFTER, not before the rape), that she was the first woman admitted to the prestigious Florentine Academy, that she went on to have children...oh that's boring stuff. After all, that's about a middle aged woman and they aren't "hot" like teenagers.

I understand that there is a lot of creative license in making a film (or a book) about a real historical character. You need to create dialog, have subplots, create dramatic structure. Certainly some details can be sacrificed -- it's no big deal if the dates are moved a few years, or if Artemisia is played by a blonde actress (when we know from her self portraits that she was a brunette...and a big boned one, not a skinny minny), or something like that. But to turn her story around on her, and make rape into a romance is actually sick and disturbing. It's even worse because the director is female. She should be horribly ashamed of herself!

If you LIKE this (and I know some people could care less about the real woman artist and just like period costumes and hot sex), you will probably like "Dangerous Beauty" with Rufus Sewell and Catherine McCormack. Similarly based on heavily re-written history, with lots of heaving bosoms and jewel encrusted goblets: Bon Appetit!


text: Elke keer dat een film zo kortzichtig is in zijn verlangen om een bepaald einde of een bepaald gezichtspunt te presenteren dat hij gewoon niet de moeite neemt om een echt verhaal te vertellen, is dat irritant. Dat zijn de soorten films waarin het einde of het gezichtspunt het eerst wordt bedacht en het verhaal er gewoon aan wordt geplakt. Om die reden hebben we het vaak over het verhaal dat 'door hoepels springt' terwijl het ronddraait en vergeefs probeert op een logische manier naar het voorbeschikte einde te komen.<br />Het verhaal in 'Comet Over Broadway' springt niet zomaar door hoepels, het is een circus van drie ringetjes. Het is zo bespottelijk, zo slecht bedacht, zo onoprecht dat je, als je geneigd bent hardop tegen het scherm te praten, een hele tirade afsteekt voordat het is afgelopen. Het centrale thema in deze beerput van een scenario is dat van een vrouw die moet kiezen tussen haar gezin en haar beroep. Aangezien het allemaal zo afschuwelijk verknipt is, zal het voor beide partijen beledigend zijn. Dus uiteindelijk heeft het verhaal geen enkele zin, het thema wordt irrelevant en, zoals vaak het geval is met slechte scenario's, het acteerwerk redt niets.

text_en:
Any time a movie is so myopic in its desire to present a particular ending or viewpoint that it simply doesn't bother with an actual story, it's annoying. Those are the types of movies where the ending or viewpoint is conceived first, and the story simply tacked on. For this reason we often talk of the story "jumping through hoops" as it twists about, trying in vain to progress to the preordained ending in a logical fashion.

The story in "Comet Over Broadway" doesn't just jump through hoops, it's a three ring circus. It's so ludicrous, so ill-conceived, so disingenuous that, if you are prone to speaking aloud to the screen, you will be carrying on quite a rant before it's through.

The central theme of this screenplay cesspool is that of a woman choosing between family and profession. Since it's all so horribly muddled it will end up offensive to people of either opinion. So, in the end there's no point to the story, the theme becomes irrelevant and, as is often the case with poor screenplays, the acting doesn't save a thing.


text:
2 sterren voor Kay Francis <0xE2><0x80><0x93> ze is geweldig! En ze heeft die afschuwelijke kletskoek van Warner Bros niet verdiend!
De tweeledige premisse waarop deze film is gebaseerd is belachelijk en extreem ongeloofwaardig. Kay is een plattelandsvrouw en moeder die snakt naar iets groters: ze wil actrice worden. Als een beroemde acteur naar de stad komt en Kay uitnodigt in zijn hotel om over mogelijkheden te praten, zegt Kay tegen haar man dat ze naar de film gaat. De stiefmoeder van manlief stopt een microfoontje in manliefs oor en hij gaat haar zoeken. Hij vindt haar met de acteur in het hotel (ze praten alleen maar! ) en hij slaat de man, die over een reling valt, met zijn gezicht in een vijver terechtkomt (meer?) en sterft. Dit zijn de twee ongelooflijke uitgangspunten waarop de rest van de film is gebaseerd: 1.
2. De rechter zegt tegen de jury dat als is vastgesteld dat de man _voordat_ zijn hoofd in het water verdween is gestorven, ze de man schuldig moeten bevinden aan moord met voorbedachten rade. (Waaaa????????? Ik denk dat het slaan van een man in een vlaag van woede telt als doodslag, niet als moord met voorbedachten rade. Doe me een lol! Maar het complot vereiste dat hij schuldig werd bevonden aan moord 1, zodat hij levenslang kon krijgen. Wat dan ook. ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) De film was gewoon te pijnlijk. Vier jaar eerder, in de pre-codetijd, zou je Kay nooit zo'n watje hebben zien spelen! Maar op de echte Kay Francis-manier deed ze haar best om ons te laten geloven dat deze vrouw een geloofwaardig personage was. Ik moet haar nageven dat ze haar best heeft gedaan om deze ondankbare rol wat leven in te blazen en geloofwaardig te maken. Dit personage was heel wat anders dan de Kay-rollen uit de pre-codetijd en de levenslustige Kay Francis uit het echte leven.
Blijf uit de buurt van deze! Er zijn veel betere Kay Francis-voertuigen op de markt! (Persoonlijk kan ik Mary Stevens, MD en Jewel Robbery van harte aanbevelen; ook Dr. Monica en One Way Passage zijn goed. Ik heb ook andere geweldige films van Kay gezien, maar ik noem alleen de films die ik heb gezien en die ik kan aanbevelen.)

text_en:
2 stars for Kay Francis -- she's wonderful! And she didn't deserve this horrible tripe that Warner Bros. threw her way!

The two-pronged premise that this movie is based on is ridiculous and unbelievable in the extreme. Kay is a small-town wife and mother who yearns for something bigger: she wants to be an actress. When a big-shot actor comes to town and invites Kay to his hotel to talk about possibilities, Kay tells her husband she's going to the movies. The hubby's biddy of a mother puts a bug in hubby's ear that Kay's not being truthful, and he sets out looking for her. He finds her w/ the actor in the hotel (they are only talking!) and he slugs the guy, who falls over a railing, lands face-first in a pond (lake?), and dies. Now here's the two unbelievable premises upon which the rest of the movie is based:

1) the judge tells the jury that if it's determined that the man died *before* his head went into the water, that they must find the hubby guilty of first degree murder. (Whaaaaa?????? I think slugging a guy in a fit of rage would count for manslaughter or murder 2 at the most, not FIRST DEGREE murder. Give me a break! But the plot required him being found guilty of murder 1 so that he could be sent to prison for life. Whatever.)

2) the hubby's lawyer, after the conviction and sentencing, tells Kay that it's all HER fault. His reasoning is that if she hadn't gone over to the actor's room, then her husband wouldn't have had to go after her and slug the guy and kill him. He tells her that she's the guilty one, not her husband, and she nods and agrees. What. The. Hell?!?!?! The rest of the movie is all about Kay trying to achieve fame and money in order to get her husband released from prison and right the wrong she committed by causing him to kill the actor dude in the first place.

I can't even go on with this review. The movie was just all too painful. Four years earlier, in the pre-code days, you'd never have caught Kay playing such a wimp! In true Kay Francis fashion, though, she did do her best to make us believe that this woman was a believable character. I give her much credit for trying to breathe some life and credibility to this thankless role. This character was a far cry from pre-code Kay roles and real-life spitfire Kay Francis.

Steer way clear of this one! There are much better Kay Francis vehicles out there! (From personal experience, I can highly recommend Mary Stevens, MD and Jewel Robbery; also good are Dr. Monica and One Way Passage. I'm sure there's other great Kay flicks as well, but I'm only mentioning the ones I've seen and can recommend.)


text:
Wauw, de plot van deze film zit vol verrassingen! Er is zoveel plot en er gebeuren zoveel dingen dat het me bijna duizelde! En als gevolg daarvan leek het allemaal niet erg geloofwaardig.
De film begint met Kay Francis als een huisvrouw die in een klein stadje woont. Ze heeft wat ervaring met het plaatselijke theater en wil graag naar Broadway. Als er een beroemde acteur in de stad arriveert, gaat ze achter hem aan in de hoop dat hij haar carrière een duwtje in de rug kan geven. Maar haar man maakt zich zorgen over de streken die hij uithaalt <0xE2><0x80><0x93> want die acteur is een schoft. Dus komt manlief binnenstormen en slaat de acteur <0xE2><0x80><0x93> en de acteur sterft! Als gevolg daarvan wordt hij veroordeeld voor moord met voorbedachten rade!' Niet doodslag, maar moord met voorbedachten rade! Nu gaat Kay, zwanger en op zoek naar geld, naar New York. Maar er zijn geen banen op Broadway te vinden, dus ze is gedwongen elke baan aan te nemen <0xE2><0x80><0x93> zelfs komedie. Omdat ze niet in staat is om goed voor haar dochtertje te zorgen, geeft ze het aan een andere vrouw om op te voeden. Maar uiteindelijk vindt ze toch een baan in een echt Broadway-stuk en alles ziet er rooskleurig uit. Maar de jaloerse diva die in het stuk de hoofdrol speelt, haat haar om de een of andere onverklaarbare reden en dwingt haar het stuk te verlaten. Wanhopig gaat ze naar Engeland en wordt daar een echte ster. Jaren later keert ze terug naar New York om haar kind op te halen <0xE2><0x80><0x93> maar het kind is ouder en denkt dat de vrouw die voor haar zorgt haar echte moeder is. Tegelijkertijd denkt de advocaat van haar man dat hij de man uit de gevangenis kan krijgen als hij 10.000 dollar krijgt. Is dit om mensen om te kopen, zoals een andere recensent schreef? Hoe kan 10.000 dollar hem anders vrij krijgen <0xE2><0x80><0x93> misschien kopen ze er wel een helikopter voor, zodat ze naar de gevangenis kunnen vliegen om hem op te pikken! Wauw <0xE2><0x80><0x93> dit is genoeg voor 2 of 3 films! En dit gebeurt allemaal binnen 45 minuten! Geloof het of niet, maar er komt nog veel meer bij kijken. Als het je echt interesseert, moet je zelf maar zien hoe het zich allemaal ontwikkelt.
Dit is zoiets als het 'keuken-wastafelschrift' <0xE2><0x80><0x93> je gooit er praktisch alles in en hoopt dat het op de een of andere manier allemaal zal werken. Helaas blijkt de film hopeloos ongeloofwaardig en sentimenteel te zijn, ondanks de inspanningen van mevrouw Francis. Het is het soort film dat niemand echt had kunnen redden dankzij een plot in de 2nd-rate. Het is bijna alsof iemand een paar dozijn plotelementen heeft gepakt, in een doos heeft gegooid en ze vervolgens willekeurig heeft uitgekozen om er een film van te maken! Alles bij elkaar genomen, is dit een film die je gemakkelijk kunt overslaan, tenzij je een fervente fan van Kay Francis bent of dol bent op alles wat Hollywood in de jaren dertig heeft gemaakt. Niet vreselijk, maar zeker niet goed.
Tussen haakjes, het kind dat Francis speelt, is een echte fan. Ik denk dat ze... ik denk dat ze... ik weet het niet. Ik weet het echt niet. Ik weet alleen dat het vreselijk was om haar dochter terug te zien na haar terugkeer naar New York (Sybil Jason).

text_en:
Wow, the plot for this film is all over the place! There is so much plot and so many things that happen that it practically made my head spin!! And, as a result, none of it seemed particularly believable.

The movie starts with Kay Francis as a housewife living in a small town. She's had some experience with local theater and has ambitions of going to Broadway. When a big-time actor arrives in town, she pursues him in hopes that he can give her a career boost. But, her husband is worried about shenanigans--as this actor is a cad. So, the hubby bursts in on them and hits the actor--and the actor dies! As a result, he's convicted of First Degree Murder!!! Not Manslaughter, but Murder 1! Now, pregnant and in need of funds, Kay goes to New York. But Broadway jobs aren't to be found, so she's forced to take any job--even Burlesque. Unable to adequately care for her young daughter, she gives it to another woman to raise. However, eventually she does find a job in a real Broadway play and everything looks rosy. But, the jealous diva starring in the play hates her for some inexplicable reason and forces her to be thrown off the play. Despondent, she makes her way to England and becomes a real star. Years later, she returns to New York to get her kid--but the child is older and thinks the woman caring for her is her real mother. At the same time, her husband's lawyer now thinks that if he gets $10,000 he can get the man out of prison. As another reviewer wrote, is this to bribe people?! How can $10,000 get him out otherwise--maybe it will buy a helicopter so they can fly into the prison yard and scoop him up!! Wow--this is enough for 2 or 3 films! And, all this occurs by the 45 minute mark!!! Believe it or not, there's quite a bit more to it. If you really care, see it yourself to find out how it all unfolds.

This is sort of like 'kitchen sink writing'--throwing in practically everything and hoping, somehow, it will all work. Unfortunately, the film turns out to be hopelessly unbelievable and mushy despite Ms. Francis' best efforts. It's the sort of film no one could really have saved thanks to a 2nd-rate plot. It's almost as if someone just took a few dozen plot elements, threw them into a box and then began randomly picking them in order to make a movie!! Overall, unless you are a die-hard Kay Francis fan or love anything Hollywood made in the 1930s, this one is one you can easily skip. Not terrible but certainly not good.

By the way, the child who plays Francis' daughter upon her return to New York (Sybil Jason) really was terrible. I think she was supposed to be...I think.


text: De concurrentie voor de slechtste Warner Bros.-film met Kay Francis is niet groot. Ik heb er misschien acht gezien, maar _Comet over Broadway_ is de slechtste tot nu toe. Het beste eraan is dat hij kort is. O, en de Orry-Kelly-japonnen (natuurlijk) zijn prima. De filmografie van James Wong Howe is dat niet. Kay Francis ziet er de hele tijd uit als een dikzak en veel minder aantrekkelijk dan anders. Minna Gombell, van wie ik niet anders weet dan dat ze goed is als een semi-strakke 'burleske'-danseres (het leek meer op een modeshow dan op een burleske). De slotscène <0xE2><0x80><0x93> Kay Francis en haar kind (wanneer hoorde het kind dat Kay Francis haar moeder was? Sliep ik in? De hele film is zo goedkoop, zo ongeloofwaardig en zo onvoorzichtig dat hij aangestoken lijkt door een zuur cynisme van de kant van iedereen die hem gemaakt heeft: Warner Bros die rotzooi gooit naar sukkels die, in Warner Bros' cynische inschatting van hen, niet weten dat ze rotzooi krijgen.

text_en: The competition for the worst Warner Bros Kay Francis movie is stiff. I've only seen perhaps eight of them, but Comet over Broadway is the worst so far. The very best thing about it is that it's short. Oh, and the Orry-Kelly gowns (of course) are fine. James Wong Howe's cinematography is not. Kay Francis throughout looks fat-faced and far less attractive than she normally does. Minna Gombell whom I don't know otherwise is good as a semi-tough "burlesque" dancer (it looked more like a fashion show than burlesque). The closing shot - Kay Francis and her child (when did the child learn that Kay Francis was her mother? Did I doze off?) walking up a dirt path toward a prison painted in misty outlines on a sound stage drop is beyond ludicrous. The whole film is so cheap, so implausible and so careless that it feels infected by a sour cynicism on the part of everyone who made it: Warner Bros tossing garbage to dolts who don't know, in Warner Bros' cynical estimation of them, that what they're getting is garbage.


text:
Ik heb ergens gelezen dat Warner Bros, toen Kay Francis weigerde een deel van haar salaris in ontvangst te nemen, wraak nam door haar voor de rest van haar contract in mindere projecten te casten.
Ze besloot het geld aan te nemen. Maar haar carrière leed eronder.
Dat zou kunnen verklaren wat ze in 'Comet Over Broadway' deed. (Hoewel het niet verklaart waarom Donald Crisp en Ian Hunter er ook in voorkomen.) 'Belachelijk' is het woord dat anderen hebben gebruikt voor de plot van deze film, en dat klopt precies. Het moordproces. Haar slonzige vaudevillecarrière. Haar succes in Londen. Haar laatste scène met haar dochter. Geen enkel deel leidt logisch tot het volgende deel.
Ook zagen de decors en kostuums eruit als in een B-film. En haar haar! Turner vertoont deze maand een heleboel van haar films. Als je een andere bekijkt, bewijs je jezelf een dienst.

text_en:
I read somewhere that when Kay Francis refused to take a cut in pay, Warner Bros. retaliated by casting her in inferior projects for the remainder of her contract.

She decided to take the money. But her career suffered accordingly.

That might explain what she was doing in "Comet Over Broadway." (Though it doesn't explain why Donald Crisp and Ian Hunter are in it, too.) "Ludicrous" is the word that others have used for the plot of this film, and that's right on target. The murder trial. Her seedy vaudeville career. Her success in London. Her final scene with her daughter. No part logically leads to the next part.

Also, the sets and costumes looked like B-movie stuff. And her hair! Turner is showing lots and lots of her movies this month. Watch any OTHER one and you'll be doing yourself a favor.


text: Als je een boek in een film wilt omzetten, is het over het algemeen een goed idee om in elk geval een deel van de beoogde toon of overgebrachte ideeën vast te houden, in plaats van de auteur helemaal te negeren. Hoewel het duidelijk is dat de regisseur toegang had tot en advies gaf aan de kinderen van Elinore Stewart, is het belangrijk om op te merken dat de kinderen geloofden dat hun moeder volledig loog over de goede, verrijkende, versterkende ervaringen bij het bebouwen van haar land. Het boek beschrijft haar leven op de aan haar en haar man grenzende landerijen in de uitgestrekte grensstreek van Wyoming; ze beschrijft haar dagelijkse avonturen met haar talloze vrienden en kennissen, hoewel ze tientallen kilometers uit elkaar woonden. De film neemt echter een standaardhouding aan voor de tijd die hij heeft gekost, waarbij hij de ervaring van deze vrouw afschildert als hard, meedogenloos en bijna zinloos. Misschien bracht de regisseur enkele van zijn Vietnam-ervaringen mee naar deze film (zoals sommige filmliefhebbers hebben gezegd), maar het lijkt een armzalig excuus om alle vreugde en schoonheid van het boek te verdraaien tot een naargeestig, weerzinwekkend landschap zonder vrienden of hoop. Verspil je tijd niet aan deze film; lees in plaats daarvan het boek.

text_en: When converting a book to film, it is generally a good idea to keep at least some of the author's intended tone or conveyed concepts, rather than ignoring the author altogether. While it is clear that the director had access to and went on the advice of Elinore Stewart's children, it is key to note that the children believed their mother to be a complete liar in regards to the good, enriching, strengthening experiences of homesteading her land. The book details her life on her and her husband's adjoining homesteads in the vast Wyoming frontier; she chronicles daily adventures with her numerous friends and acquaintances, though they lived dozens of miles apart. The film, however, takes a standard stance for the time it was made, portraying this woman's experience as harsh, unforgiving, and nearly pointless. Perhaps the director was bringing some of his Vietnam War experiences with him to this movie (as some film aficionados have said), but it seems to be a lousy excuse for taking all the joy and beauty of the book and twisting it into a bleak, odious landscape devoid of friends or hope. Don't waste your time with this movie; read the book instead.


text: Een van de walgelijkste films die ik ooit heb gezien. Ik moest bijna kotsen nadat ik hem had gezien. Ik had die film gezien tijdens mijn geschiedenisles en de bedoeling was dat we een opvoering zagen van het leven van een boer aan het eind van de negentiende eeuw in het westen. Wat we zagen waren varkens die werden doodgeschoten en daarna geslacht, de geboorte van een mens, brandmerken. O, en aan het eind was er een levende geboorte van een kalf, en ik kan je vertellen dat de geboorte zelf niet eens zo erg was, maar de talloze vloeistoffen die naar buiten kwamen dreven de meeste mensen in mijn klas naar de wc. Het verhaal zelf was oké. Het verhaal gaat over een weduwe en haar dochter die naar het westen verhuizen om de huisbewaarder van deze cowboy te worden. Ze leiden een zwaar leven en het is een interessante, vrij accurate kijk op het leven in het westen aan het eind van de negentiende eeuw. Maar als je de keus hebt, moet je deze film niet zien.

text_en: One of the most disgusting films I have ever seen. I wanted to vomit after watching it. I saw this movie in my American History class and the purpose was to see an incite on the life of a farmer in the West during the late 1800's. What we saw were pigs being shot and then slaughtered, human birth, branding. Oh and at the end there was a live birth of a calf and let me tell you that the birth itself wasn't too bad, but the numerous fluids that came out drove most people in my class to the bathroom. The story itself was OK. The premise of the story is a widow and her daughter and they move to the west to be a house keeper of this cowboy. They live a life of hardship and it is an interesting a pretty accurate view of life in the West during the late 1800's. But if you have a choice, do not see this movie.


text:
Ik besef dat het leven op de westelijke prairies van Wyoming in de jaren 1900 bruut was, en dat het dat waarschijnlijk nog steeds is, maar was het bruut genoeg om te veranderen in een film die 'voor de televisie' leek te zijn gemaakt? Bovendien waren de vrouwenrechten in die tijd nog aan het ontluiken in dit land, dus om een onafhankelijke vrouw te vinden die vastbesloten was om opnieuw in dit ruige gebied te beginnen en die nog steeds het realisme van die tijd uitstraalde, zou dat een goede film zijn? Eerlijk gezegd weet ik het niet. Ik heb de afgelopen twee dagen over deze film nagedacht, en ik kan nog steeds niet de kracht opbrengen om te zeggen dat het een afschuwelijke film was, maar ik kan je wel naar waarheid vertellen dat het niet de grootste was die ik ooit heb gezien. Van verschillende mengelmoesstijlen van acteren, naar twee niet bij elkaar passende acteurs die zonder emotie spelen, naar een paar van de gruwelijkste scènes met een PG-waarde die ooit uit de late jaren zeventig zijn voortgekomen, is het moeilijk om Heartland helemaal goed te krijgen. Was het goed? Was het slecht? Misschien moet je dat zelf maar bekijken en beslissen, maar tot die tijd zijn dit de momenten waar ik van genoot en die ik intens haatte!
Deze film blijft een worsteling voor me omdat er een paar heel interessante scènes in zaten. Scènes waarin ik niet zeker wist wat de regisseur aan het doen was of welke kant hij op ging, maar op de een of andere manier leek het als geheel nog steeds goed te werken. Ik vond het verhaal als geheel een heel interessant, historisch verhaal. Ik weet niet veel over het leven in Wyoming, zeker niet in het begin van de twintigste eeuw, dus dat beeld kreeg ik door deze film in mijn hoofd. De gedachte aan heel koude winters, mijlenver geen buren, en dit Polaroid-gezicht van een landarbeider, onaangeroerd door het Amerikaanse bedrijfsleven. Het was verfrissend om te zien en adembenemend om te ervaren (al was het maar op de televisie). Er waren scènes die echt tot mijn verbeelding spraken, zoals de scène waarin het vee werd gebrandmerkt, de scène waarin de varkens werden geslacht en de treurige boer die de reis niet overleefde, die dit verhaal een echt gevoel van realisme gaven. De regisseur Richard Pearce heeft het beeld van Wyoming naar de kijkers weten te brengen, maar ik weet niet zeker of hij goede acteurs heeft meegenomen om het beeld te begeleiden.
Hoewel ik voortdurend complimenten zal geven voor het decor van deze film, had ik moeite met de acteurs die op de set leken te lopen en hun tekst voorlazen van kaartjes op de achtergrond. Rip Torn leek niet op zijn plaats in zijn rol als Clyde Stewart, een eenling die op de een of andere manier een band vindt met Conchata Ferrells Elinore Randall. De twee acteurs hebben geen enkele chemie. De scènes die ze samen spelen zijn zinloos en ontdaan van elke emotie. De zwangerschapsscène bezorgde me bijna een rolberoerte door de manier waarop die twee 'oude rotten' de scène speelden. De dappere Elinore doet wat ze moet doen om het kind uit haar te krijgen, terwijl Clyde goedkeurend knikt als ze klaar is. Is dit liefde? Was het de bedoeling dat het liefde was? Ik weet het niet, ik denk dat we met sterkere personages een sterkere band zouden hebben gekregen, maar met Torn en Ferrell had ik het gevoel dat twee acteurs alleen maar hun rol speelden. Niet te geloven), het ontbreken van een echte winterstrijd, en het hele landschap. Vooral het landschap, omdat ik meer uitleg nodig had over wat Elinore deed, waarom ze het deed, en waarom Clyde een huis voor haar zou bouwen als ze getrouwd waren! Het waren deze eenvoudige gebeurtenissen die, als ik de tijd had genomen om ze te onderzoeken, een sterkere film zouden hebben opgeleverd.
Over het geheel genomen zal ik met deze scène het midden van de weg nemen. Er waren beslist elementen die dieper onderzocht hadden moeten worden, zoals de relatie tussen deze twee vreemdelingen en de uiteindelijke doelstellingen van Elinore, maar die werden gecompenseerd met een paar prachtige scènes van ons land. Deze panoramische scènes die in een tijdsbestek van honderd jaar van enorme bergen in enorme wolkenkrabbers veranderen. Hoewel er enkele briljante realistische scènes waren (met koeien en varkens die in de lucht vlogen), had ik gewoon het gevoel dat we meer nodig hadden. Diepte was een belangrijk element dat ontbrak in deze film, die overschaduwd werd door marginale acteerprestaties en een steeds kleiner wordend verhaal. Pearce had dieper in deze onaangeboorde wereld kunnen duiken, maar liet in plaats daarvan open valkuilen en afgezaagde westerse personages achter. Ferrell speelde haar eigen rol, maar Torn was volkomen verkeerd gecast. Behoorlijk om te bekijken, maar zal niet meer door mij worden opgepikt.
*****)

text_en:
I realize that living in the Western Plains of Wyoming during the 1900s was brutal, in fact, it probably is still brutal today, but was it monumental enough to transform into a seemingly "made-for-TV" movie? Also, women's rights were still budding in this nation during this time, so to find an independent woman determined to start fresh in this harsh territory, and still show the realism of the era  would it make for good viewing? Honestly, I don't know. I have thought about this film for the past two days, and I still can't seem to muster the strength to say that it was a horrible film, yet I can truthfully tell you that it wasn't the greatest I have ever seen. From several hodgepodge styles of acting, to two mismatched actors playing devoid of emotion character, to some of the most gruesome PG rated scenes to ever come out of late 70s cinema, it is hard to fully get a good grasp on Heartland. Was it good? Was it bad? That may be up for you to view and decide yourself, but until then, here are moments I enjoyed and desperately hated!

This film continues to be a struggle in my mind because there were some very interesting scenes. Scenes where I wasn't sure what the director was doing or which direction he was headed, but somehow still seemed to work well as a whole. I thought the story as a whole was a very interesting, historical tale. I do not know much about living in Wyoming, especially during the early 1900s, so this film captured that image in my mind. The thought of very cold winters, no neighbors for miles upon miles, and this Polaroid-esquire view untouched by corporate America. It was refreshing to witness and sheer breathtaking to experience (though the television). There were scenes that really stood out in my mind, like the cattle-branding scene, the pig slaughtering scene, and the saddening homesteader that didn't survive their journey, that just brought a true sense of realism to this story. Director Richard Pearce did a great job of bringing the view of Wyoming to the viewers, but I am not sure he brought decent players to accompany the view.

While I will constantly compliment the scenery of this film, I had trouble coping with the actors that seemingly walked on the set and read their lines from cards on the side. Rip Torn seemed out of place in his role as Clyde Stewart, a loner that somehow finds a connection with Conchata Ferrell's Elinore Randall. The two as actors have no chemistry at all. Their scenes that they share together are pointless and honestly void of any emotion. The pregnancy scene nearly had me in stitches because of the way these two "veteran" actors portrayed it. The brave Elinore does what she has to do to get the child out of her, while Clyde gives an approving nod when she is done. This is love? Was it supposed to be love? I don't know, I think with stronger characters we would have seen a stronger bond, but with Torn and Ferrell, it felt like two actors just playing their parts. Other scenes that just seemed to struggle in my mind were ones like when the frozen horse "knocks" on the door for food or shelter, the constantly fading and growing compassion that Clyde had for Elinore's daughter (I just didn't believe it), the lack of true winter struggle, and the entire land scene. The land scene especially because I needed more explanation on what Elinore was doing, why she was doing it, and why Clyde would build her a house if they were married! It was these simple events that if taken the time to explore, would have made for a stronger film.

Overall, I will go middle of the road with this feature. There were definitely elements that should have been explored deeper, such as the relationship between these two strangers and the ultimate homesteading goals of Elinore, but they were countered with some beautiful scenes of our nation. These panoramic scenes which, in the span of 100 years, have changes from vast mountains to enormous skyscrapers. While there were some brilliant scenes of realism (starring cattle and pigs), I just felt as if we needed more. Depth was a key element lacking in this film, which was overshadowed by marginal acting and a diminishing story. Pearce could have dove deeper into this untapped world, but instead left open loopholes and clichéd Western characters. Ferrell carried her own, but Torn was completely miscast. Decent for a viewing, but will not be picked up again by me.

Grade: ** out of *****


text:
Dat zei mijn vriend Brian over deze film na ongeveer een uur. Hij kon niet voorkomen dat hij indommelde. Ik had zitten raaskallen over hoe afschuwelijk het was en ten slotte gaf ik toe en draaide de film, omdat ik geen bijvoeglijke naamwoorden meer had om'saai' te omschrijven.
Stel je eens voor, het hoogtepunt van het hacken. Iets zo ongeïnspireerd, zo onmogelijk afschuwelijk, dat je na het zien van de film alleen in het donker wilt zitten en met niemand wilt praten. Sommige mensen zwoegen onder de illusie dat deze film kijkbaar is. Dat is hij niet, in geen enkele vorm van verdovende middelen of hersenbeschadiging. Ik zou dit alleen aan iemand aanbevelen om hem te helpen begrijpen hoe onverdraaglijk hij werkelijk is. Gelooft u me niet? Komt u maar om me heen staan.
Toegegeven, als natie zetten wij in Amerika niet altijd de mensen uit het Midden-Oosten op een smaakvolle manier neer. Maar wat dacht je van een jongen in een sjeik-outfit die op salaam-manier voor een stapel Castrol-motorolieflessen buigt? Dat zul je hier vinden. BEGRIJPEN? DE ARBEIDERS OIL. Ik kon mijn ogen niet geloven. Dat die jongen vliegtuigen de wolkenkrabber in laat vliegen, zou toepasselijker zijn geweest. Wie denkt er nou bij zijn volle verstand dat dat een grappige grap is? Het komt niet eens in de buurt van'slimme belediging'. Het is gewoon waardeloos en je krijgt zin om degene die betaald is om dat op te schrijven een dreun te verkopen.
Midden in de film treedt een vijf man tellende zanggroep, de 'Landmijnen', op bij een officiersbal. Oké <0xE2><0x80><0x93> ben je er klaar voor? De grap is dat ze verschrikkelijk en vals zingen. Waarom heb ik dat ook in hoofdletters geschreven? Omdat de grap is ingebeukt, ingebeukt, ingebeukt in je hoofd met een marathon van HORRENDOUS-grappen. Ze beginnen redelijk middelmatig; glazen die breken, punchglazen die aan diggelen vallen... en dan is er, ik ben 100% serieus, een tweedimensionale stop-motionsequentie van A WOMAN'S SHOES WILL OWN OFF. Je leest het goed <0xE2><0x80><0x93> de muziek was zo slecht, in één beeld, de voeten van de vrouw hebben schoenen aan. In het volgende <0xE2><0x80><0x93> de schoenen zijn uit! Krijg nou wat, want de muziek was zo slecht dat haar schoenen uitgingen! Wat krijgen we nou?????
Dan is er een eindeloze montage van beeldmateriaal om het punt te onderstrepen dat de ZINGING NIET GOED IS. Als er ook maar één mens was die deze scène in de bioscoop doorstond zonder er als een haas vandoor te gaan, zou ik stomverbaasd zijn. Deze film lijkt echt op een practical joke om te zien hoe snel mensen de deur uit zouden rennen. Robert Downey senior regisseert komedie op de manier waarop zijn zoon respect afdwingt door niet aan de drugs te gaan. Slecht. Andere dingen om voor uit te kijken:
1. De populaire muziek waar mogelijk ingekort. Telkens als Liceman op het toneel verschijnt, wordt er een echt ongepast Iggy Pop-liedje gespeeld. Plus dat alle acteurs hun best doen om te doen alsof het om de een of andere reden heel kil is geworden.
2. Het misdadige accent van Barbara Bach. Ze klinkt alsof ze probeert te praten als een baby terwijl ze een knikker over haar tong laat rollen. Er is geen naaktheid, en er zijn verschillende scènes waarin de jongens allemaal kreunen en kronkelen als ze een glimp van haar decolleté opvangen, alsof ze op een toneelschool zitten en opdracht hebben gekregen om zich te gedragen als opgewonden achterlijke mensen.
3. Liceman geeft zijn weerzinwekkende hond een condoom. Denk eraan: toen deze film werd uitgebracht, werd 'abortus' erbij gehaald en 'condoom' werd als 'irritant' beschouwd.
4. Tom Poston speelt een geaffecteerde, naar jongens smachtende pedofiel, in de tijd dat Hollywood dacht dat 'pedofiel' 'pedofiel' was. en 'homoseksueel' waren een en hetzelfde. Uiterst g<0xC3><0xAA>nant.
5. Kijk naar het einde. Er is niets mis met je videorecorder. Dat is in feite het einde. Zeg me dat je daarom niet iedereen die ooit een film heeft gemaakt tot ontploffing zou willen brengen.
Kijk dit op eigen risico. De Academy staat erom bekend dat ze andere films, zoals _The Jerk_ of _Blazing Saddles_, minder grappig maken door de videoband er gewoon naast te leggen.

text_en:
That's what my friend Brian said about this movie after about an hour of it. He wasn't able to keep from dozing off. I had been ranting about how execrable it was and finally I relented and played it, having run out of adjectives for "boring".

Imagine if you will, the pinnacle of hack-work. Something so uninspired, so impossibly dreadful, that all you want to do after viewing it is sit alone in the dark and not speak to anybody. Some people labor under the illusion that this movie is watchable. It is not, not under any form of narcotic or brain damage. I would ONLY recommend this to someone in order to help them understand how truly unbearable it is. Don't believe me? Gather 'round.

Granted, as a nation, we in America don't always portray Middle Eastern peoples in a tasteful manner. But how about a kid in a sheik outfit bowing in salaam-fashion to a stack of Castrol motor oil bottles? You'll find that here. GET IT? THE ARAB WORSHIPS OIL. I couldn't believe what I was seeing. Having the kid fly planes into a skyscraper would've been more appropriate. Who in their right mind would think that was a funny joke? It's not even close to "cleverly offensive". It just sucks and makes you want to punch whomever got paid to write that bit in the face.

In the middle of the film, a five-man singing group called the "Landmines" takes the stage at an officers' ball. Okay- are you ready? The joke is THEY SING TERRIBLY AND OFF-KEY. Why did I write that in caps also? Because the joke is POUND, POUND, POUNDED INTO YOUR HEAD with a marathon of HORRENDOUS sight gags. They start off mediocre enough; glasses cracking, punch tumblers shattering... then there is, I am 100% serious, a two-frame stop-motion sequence of A WOMAN'S SHOES COMING OFF. You read that correctly- the music was so bad, in one frame, the woman's feet have shoes on. In the very next- the shoes are off!!! Get it, because the music was so bad, her shoes came off! What the F????

Then there is an endless montage of stock footage to drive home the point that the SINGING IS BAD. If any human being actually suffered through this scene in the theater without running like hell, I would be astonished. This movie is honestly like a practical joke to see how fast people would bolt out the doors. Robert Downey Sr. directs comedy the way his son commands respect by staying drug-free. Badly. Other things to watch out for:

1. The popular music shoehorned in wherever possible. Every time Liceman appears, a really inappropriate Iggy Pop song plays. Plus all the actors do their best to act like it got really chilly for some reason.

2. Barbara Bach's criminally awful accent. She sounds like she's trying to talk like a baby while rolling a marble around on her tongue. There is no nudity, and there are several scenes where the boys all moan and writhe from a glimpse of her cleavage, like they're in a community school acting class and they've been directed to act like aroused retarded people.

3. Liceman feeds his revolting dog a condom. Remember; when this movie came out throwing in "abortion" and "condom" was seen as "edgy".

4. Tom Poston plays a mincing, boy-hungry pedophile, back when Hollywood thought "pedophile" and "homosexual" were one in the same. Flat-out embarrassing.

5. Watch the ending. Nothing is wrong with your VCR. That is actually the ending. Tell me that doesn't make you want to explode everyone who's ever made any movie, ever.

Watch this at your own risk. Up The Academy has been known to actually make other movies, like The Jerk or Blazing Saddles, less funny simply by placing the videotape near them.


text: Het enige wat ik me van die film herinner zijn twee dingen: ten eerste vond ik als twaalfjarige zelfs dat hij stonk. Ten tweede was hij zo slecht dat het tijdschrift _Mad_ er na de eerste pagina mee ophield en onder aan de pagina een recensie schreef waarin stond dat ze hem volledig hadden afgezworen.<br />Als je grote studentenkomedies uit die tijd wilt zien, moet je Animal House eens proberen. Dat is zo stom en vulgair dat het zich tot hoge kunst verlaagt. Een andere goede keuze zou Caddyshack zijn, de klassieker met wijlen Rodney Dangerfield en Bill Murray, voordat hij irritant charmant werd, met prachtige tekstregels als 'Verbeter me als ik...' 'Ik heb het mis, Sandy, maar als ik alle golfers vermoord, sluiten ze me op en gooien ze de sleutel weg.'

text_en:
The only thing I remember about this movie are two things: first, as a twelve year old, even I thought it stunk. Second, it was so bad that when Mad magazine did a parody of it, they quit after the first page, and wrote a disclaimer at the bottom of the page saying that they had completely disavowed it.

If you want to see great sophomoric comedies of this period, try Animal House. It's so stupid and vulgar it lowers itself to high art. Another good selection would be Caddyshack, the classic with the late Rodney Dangerfield and Bill Murray before he became annoyingly charming, with great lines like greens keeper Carl Spackler's "Correct me if I'm wrong Sandy, but if I kill all the golfers they'll lock me up and throw away the key."


text: Een oudbakken verhaal over 'buitenbeentjes' in het leger, dat halfslachtig probeert zowel surrealistisch (de buitenlandse ondertiteling) als vulgair (de flatulentiegrappen) te zijn, maar uiteindelijk een mengeling van allerlei verschillende soorten humor blijkt te zijn, die geen van alle erg succesvol werd gevolgd. Barbara Bach, het Bondmeisje uit 'The Spy Who Loved Me', heeft maar twee of drie korte scènes. Wat een verspilling!

text_en: A stale "misfits-in-the-army" saga, which half-heartedly attempts to be both surreal (the foreign subtitles) AND vulgar (the flatulence gags), but just ends up being a mix of many different kinds of humor, none of them followed very successfully. Barbara Bach, the Bond Girl from "The Spy Who Loved Me", has only two or three brief scenes. What a waste! (*1/2)


text:
Als kind was ik dol op deze film, maar als ik hem 20 jaar later weer zie, is hij echt waardeloos. In 1980 was Up The Academy misschien een stap vooruit, maar tegenwoordig heeft hij bijna niets meer te bieden! Films als _Caddyshack and Stripes_ zijn tegenwoordig veel beter dan deze dampende hondenstapel. Geen T&A. Geen geweldige grappen, behalve de oneliners die we nu allemaal al een miljoen keer hebben gehoord.
Ik heb onlangs de dvd gekocht in de hoop dat hij de edelsteen zou zijn die ik me herinnerde. Nou, ik zat er helemaal naast! De soundtrack had maar 2-3 algemeen herkenbare hits (niet de geweldige compilatie waar anderen het over hadden) en de veelvuldige voice-overs waren verschrikkelijk. Het enige wat ik interessant vond, was het voorspellen van de tekst van het personage voordat hij die uitsprak. Yep, zo vaak heb ik die film destijds gezien!
De enige reden dat ik deze recensie schrijf, is omdat ik graag zou willen weten waarom deze film vergeten zou moeten worden, helaas.
De enige reden dat ik deze recensie schrijf, is omdat ik graag zou willen weten waarom deze film vergeten zou moeten worden.

text_en:
I used to LOVE this movie as a kid but, seeing it again 20+ years later, it actually sucks. Up The Academy might have been ahead of it's time back in 1980, but it has almost nothing to offer today! Movies like Caddyshack and Stripes hold-up much better today than this steaming dogpile. No T&A. No great jokes except for the one-liners we've all heard a million times by now.

I recently bought the DVD in hopes that it would be the gem I remembered it being. Well, I was WAY off! The soundtrack had only 2-3 widely-recognizable hits (not the smash compilation others had mentioned) and the frequent voice-overs were terrible. The only thing that was interesting, to me, was predicting what the character's lines were before they said them. Yep, I watched this movie that much back then!

The only reason I am writing this review is to give my two cents on why this movie should be forgotten, sorry to say. :(


text: Mad Magazine mag dan een heleboel gekken aan het werk hebben... maar het is duidelijk dat er iemand met gezond verstand was toen de machthebbers deze verspilling van celluloid verwierpen... de montage is el crapo, de plot is ongelooflijk dun en stom... en de enige reden dat het een twee van de tien krijgt is dat Stacy Nelkin een paar van haar kleren uittrekt en we een mooi shot op haar borst krijgen... ik had nooit gedacht dat ik medelijden zou hebben met Ralph Macchio die dit besluit heeft genomen, maar ik heb het wel... en ik heb echt medelijden met Ron Leibman en Tom Poston, begaafde acteurs die nooit hadden mogen optreden in dit stuk... film... in elk geval niet Mr. Leibman had de moed te weigeren dat z'n naam ergens in de film werd opgenomen... en hij komt d'r in voor... d'r zijn zelfs kopieën van deze film met Mad d'r beginscène d'r nog op... als je d'r een kunt vinden, pak hem dan, want hij is waarschijnlijk iets waard... het is het enige in deze film wat iets waard is... en een briefje aan de mensen van IMDb.

text_en: Mad Magazine may have a lot of crazy people working for it...but obviously someone there had some common sense when the powers-that-be disowned this waste of celluloid...the editing is el crapo, the plot is incredibly thin and stupid...and the only reason it gets a two out of ten is that Stacy Nelkin takes off some of her clothes and we get a nice chest shot...I never thought I would feel sorry for Ralph Macchio making the decision to be in this thing, but I do...and I REALLY feel bad for Ron Leibman and Tom Poston, gifted actors who never should have shown up in this piece of...film...at least Mr. Leibman had the cajones to refuse to have his name put anywhere on the movie...and he comes out ahead...there are actually copies of this thing with Mad's beginning sequence still on it...if you can locate one, grab it cuz it is probably worth something...it's the only thing about this movie that's worth anything...and a note to the folks at IMDb.com...there is no way to spoil this movie for anyone...the makers spoiled it by themselves...


text: Voordat ik commentaar geef op de film die ik net op YouTube heb bekeken, moet ik toegeven dat ik dit heb gedaan om nog eens te kijken naar iets wat ik in 1980 voor het eerst in een tv-spotje heb gezien: het decolleté van Barbara Bach. En aangezien de film een R-rating had, verwachtte ik haar naakt te zien. Helaas, niets voor haar of voor de andere beeldschone actrice die hier is verschenen: Stacey Nelkin, die zogenaamd een tiener is, maar die in werkelijkheid twintig was toen ze dit maakte. Haar in een beha en slipje te zien en later in een buikdansereskostuum was net zo opwindend als Ms. Bach. Ze zorgen voor een deel van de lachsalvo's die deze film oplevert. Je kunt het Ron Leibman niet kwalijk nemen dat zijn naam van de credits is verwijderd, want zijn rol als de gierige Liceman is behoorlijk g<0xC3><0xAA>nant, hoewel ik de'verleidingsscène' die hij met mevrouw Nelkin speelde wel leuk vond. Dit is toevallig ook het debuut van Ralph Macchio, de eenling onder de mislukkelingen die naar een academie worden gestuurd. De anderen zijn een zwarte jongen die echt van zijn stiefmoeder houdt en mevrouw Bach, een Arabier die motorolie aanbidt, en de zoon van een politicus die zo veel van zijn vriendin Candy (Nelkins personage) houdt dat hij het risico neemt midden in de nacht naar haar toe te sluipen en haar op de academie voor meisjes te zien. Tom Poston speelt een wufte figuur die Sisson heet en die ik gedeeltelijk amusant vond. Met een scenario van Tom Patchett en Jay Tarses en regie van Robert Downey Sr. (wiens zoon Robert Downey Jr. al in een vroeg stadium een cameo heeft in een voetbalscène) is Up the Academy onevenwichtig door de politiek incorrecte humor, maar tenzij je echt beledigd bent door de scatologische en seksuele inhoud, is dit eigenlijk een vrij onschuldige komedie waar Mad Magazine en zijn handelsmerk, Alfred E. Newman, zich niet voor zouden moeten schamen, ook al zijn hun naam en karakter ooit van de film gehaald... P.S. Een van de andere 'buitenbeentjes' was Harry Teinowitz, geboren in mijn geboortestad Chicago, Illinois. Hij speelde Rodney Ververgaert. Hij zegt ook een van mijn favoriete zinnen: 'Ik probeer klaar te komen.'

text_en: Before I comment on this movie I just watched on YouTube, I have to admit that the reason I checked this out was to rewatch something I first saw on the TV ads in 1980: Barbara Bach's cleavage. And since the movie received an R rating, I expected to see her nude. Alas, no dice for her or of the other gorgeous actress that appeared here: Stacey Nelkin who's supposed to be a teen but was actually 20 when she made this. Seeing her in a bra and panty and later in a belly dancer outfit was just as arousing as Ms. Bach. They provide some of the scattered laughs this movie provides. In fact, I don't blame Ron Leibman for having his name removed from the credits since his role as the tight-fisted Liceman is pretty embarrassing though I did like the "seduction" scene he did with Ms. Nelkin. This also happens to be the debut of Ralph Macchio who's the loner among the misfits sent to an academy school. The others are a black kid who really loves his stepmother and Ms. Bach, an Arab who worships motor oil, and a politician's son who loves his girlfriend Candy (Nelkin's character) so much, he risks sneaking in the middle of the night see her in the girls academy. Among the supporting cast, Tom Poston plays a swishy character named Sisson who I found partly amusing. With a screenplay by Tom Patchett and Jay Tarses and direction by Robert Downey Sr. (whose son Robert Downey Jr. has a cameo early on in a soccer scene), Up the Academy is uneven with the politically incorrect humor but unless you're really offended at the scatological and sexual content, this is actually a pretty harmless comedy that Mad Magazine and its trademark cover boy-Alfred E. Newman-shouldn't be ashamed of even though they once had their name and character taken off the picture...P.S. Another one of the "misfits" was Harry Teinowitz who was born in my birth town of Chicago, Ill. He played Rodney Ververgaert. He also says one of my favorite lines: "I'm trying to come."


text:
Er zijn slechte films, vreselijke films, zelfs saaie films... Ik kan de meeste kijken en uitzitten tot het eind, maar deze keer niet. Vermijd dit als de pest, irritante muziek tijdens de hele film, slechte montage, geen komedie, het is smakelozer dan een nieuwe mok... Mijn vrouw wilde dit zien omdat ze dacht dat het Legally Blonde-materiaal zou zijn of iets wat je kunt bekijken, maar nooit beter dan een doorsnee meidenfilm. Het was de eerste keer dat ze me smeekte om op de stopknop te drukken.
De Meisjes, tja, die waren niet geweldig om mee te beginnen (Denise heeft het goed gedaan in Starship Troopers en Wild Things), maar jij bent tot op het grind afgezakt. Pamela Anderson is bijna onherkenbaar na al het werk dat ze aan haar gezicht heeft gehad.
Neem alsjeblieft mijn advies aan als je wilt voorkomen dat je kostbare zuurstof en hersencellen verspilt aan het gehakketak dat op je scherm te zien is.

text_en:
There are bad movies, terrible movies even boring movies...I can watch most and put up until the end, not this time. Avoid this like the plague, annoying music throughout, terrible editing, no comedy, its tackier than a novelty mug...My missus wanted to watch this thinking it would be Legally Blonde material or something kind of watchable, but never better than average, chick flick. Its the first time she was begging me to push the stop button.

The Girls, well, they were not great to start with (Denise done OK in Starship Troopers and Wild things) but you have sank to the gravel. I feel like a mug having spent 30 minutes on this...Pamela Anderson is almost unrecognisable after much construction work to her face.

Please take my advice if you want to avoid wasting valuable oxygen and brain cells ranting at the utter mince that is on your screen.