text: Deze film was uitstekend. Een trieste waarheid over hoe cultuur vaak botst met de seksen. Dit is gewoon een grote, warme, donzige soort film. Je hebt de meester die op zijn eigen manier doordrenkt is van traditie en vriendelijk van hart is, Doggie ondanks het feit dat ze een meisje is, om zijn genegenheid te winnen, en je eindigt met een schattig aapje met wel duizend gezichtsuitdrukkingen. Dit staat gelijk aan een grote, vrolijke film op het eind. Deze film laat goed zien hoe doordrenkt je kunt zijn van traditie, zo doordrenkt dat je bereid bent te sterven zonder je geheimen te delen. Je ziet kanten van een cultuur die je nooit eerder hebt gezien en die het drama dat zich aan het eind van de film ontvouwt helpen versterken. De film-fotografie is uitstekend, vooral de openingsscène met al die vonken. Zal vast en zeker genomineerd worden voor een Oscar voor de beste buitenlandse film.

text_en: This movie was excellent. A sad truth to how culture tends to clash with the sexes. This is just one big warm fuzzy type of movie. You have the master who is steeped in tradition and kind hearted in his own way, Doggie despite being a girl thing to win his affections and you top it off with one cute monkey with a thousand facial expressions. This equals on big happy movie in the end. This movie does a good job at showing how steeped in tradition one can be, so steeped that they are willing to die without sharing their secrets. You see sides to a culture never seen before which helps enhance the drama that unfolds near the end of the picture. The cinema-photography is excellent, in particular the opening parade sequence with all the sparkers. Bound to be in Oscar contention for best foreign film.


text: Zo horen films gemaakt te worden: een fascinerende omgeving, personages om wie je heel veel gaat geven, schrijven en regisseren waardoor de plot efficiënt wordt verplaatst en de spanning wordt opgebouwd. Dit is een fantastische film - meeslepend zonder sentimenteel te worden. Zeer aanbevolen.

text_en: This is how movies are supposed to be made: a fascinating setting; characters about whom you come to care deeply; writing and editing that move the plot efficiently and build suspense. This is a wonderful film -- deeply moving without being sentimental. Highly recommended.


text:
Koning der maskers (Bian Lian in China) is een schokkend mooie en diep ontroerende film. Deze op een waargebeurd verhaal gebaseerde film draait om Wang Bianlian, een straatartiest uit het China van de jaren dertig, die ouder wordt, maar geen erfgenaam heeft om zijn kunst van de gezichtsveranderende opera door te geven. Hij heeft een uniek talent voor het snel veranderen van maskers tijdens het optreden, en niemand weet hoe hij het doet. Hij heeft een verlangend verlangen om een kleinzoon te hebben, aangezien zijn kunst een familie-erfstuk is dat alleen aan een mannelijke erfgenaam kan worden doorgegeven. Dan gaan we de straat op en zorgen ervoor dat mensen hun kinderen verkopen omdat ze dat kunnen.' Ze kunnen het zich niet veroorloven om voor hen te zorgen. Sommigen smeken zelfs om hun dochters gratis te mogen meenemen, want dochters zijn in deze maatschappij niet veel waard. Van daaruit gaat het verhaal van Wang Bianlian verder.
De film was zo verbluffend goed, het acteerwerk was verbazingwekkend en de thema's waren zo zwaarwichtig en goed onderbouwd. Er is de ongelijkheid tussen de seksen en het deprimerende feit dat in deze tijd en plaats niemand een klein meisje wil. Ook interessant om te weten is dat de beroemde operaacteur die altijd een vrouw speelt en bekendstaat als de Levende Bodhisattva, een man is die zich kleedt als vrouw, en hoewel hij beroemd en gerespecteerd is, beschouwt hij zichzelf als iets laags, een halve vrouw. Naarmate we verder in de film komen, komen de kwesties van de menselijke slavenhandel en de vraag ernaar aan de orde, en daarmee het ontbreken van een mogelijke oplossing, de wreedheid en corruptie van het leger en de politie, en de hulpeloosheid en het gebrek aan macht die elk individu kan ondervinden als gevolg van onfortuinlijke gebeurtenissen of zelfs goede bedoelingen.
Dit is absoluut een van de beste films die ik ooit in mijn leven heb gezien, en Xu Zhu, de acteur die Wang Bianlian speelt, levert weer een prachtige prestatie.

text_en:
King of Masks (Bian Lian in China) is a shockingly beautiful and profoundly touching film. Winner of 16 awards from around the world, this film based on a true story centers on Wang Bianlian, a street performer in 1930s China who is growing older but has no heir to pass on his art of face-change opera. He has a unique talent of quickly changing masks in performance, and no one knows how he does it. He has a longing desire to have a grandson, as his art is a family heirloom that can only be passed on to a male heir. We then go to the streets, and see that people are selling their children because they can't afford to take care of them: some are even begging to take their daughters for free, because daughters are not worth much in this society. Wang Bianlian's story goes on from there.

The film was so astonishingly good, the acting was amazing, and the issues were so weighty and well-addressed. There is the gender inequality and the depressing fact that in this time and place, no one wants a little girl. Also interesting to note is that the famed opera actor who always plays a woman and is known as the Living Bodhisattva is a man who dresses as a woman, and while he is famous and well-respected, he regards himself as something low, a half woman. As we go further into the film, the face the issues of human slave trade and its demand and thus the lack of a possible solution for it, the brutality and corruption of the military and police, and the helplessness and lack of power any individual can face due to unfortunate events or even good intentions.

This is definitely one of the best movies I have ever seen in my life, and Xu Zhu, the actor who plays Wang Bianlian, presents yet another beautiful performance.


text:
Dit is een voortreffelijke film, geschikt voor iedereen behalve de allerjongsten, hoewel de toegankelijkheid voor jongere mensen werd belemmerd (althans in de druk die ik heb gezien) door het gebruik van een ongelukkig gekozen Engelse sub-titling! Voor een groot deel van de film is het bijna onmogelijk te raden in welk tijdvak hij speelt <0xE2><0x80><0x93> er wordt geen moderne technologie getoond, zelfs niet de alomtegenwoordige Chinese fiets, alleen een kleurloos, bijna monochroom dagelijks leven, waartegen het oogverblindende schouwspel van de Sezuan Opera en het feestelijke vuurwerk een schril contrast vormt. Zelfs wanneer een groep soldaten het heeft over hun ophanden zijnde vertrek naar een oorlogstheater, kan dat in de afgelopen honderdvijftig jaar nog steeds elk moment zijn. Maar dan zien we heel even een auto <0xE2><0x80><0x93> eind 30, begin 40 <0xE2><0x80><0x93> en we beseffen dat we naar een China kijken dat op het punt staat een enorme omwenteling te ondergaan, en dat een groot deel van de wereld die we zien zal worden weggevaagd door de catastrofe van de Tweede Wereldoorlog en de communistische revolutie.
Wat het verlangen van de hoofdpersoon om vast te houden aan oude gebruiken en tradities des te schrijnender maakt. Maar de film brengt ook kwesties ter sprake die zelfs vandaag de dag van vitaal belang zijn, zowel in China als in andere delen van de wereld: de ongelijkheid tussen jongens en meisjes, mannen en vrouwen; de handel in jonge kinderen, voor verschillende doeleinden; corruptie in de maatschappij; onrecht; het belang van vriendschap.
Misschien lees ik te veel in deze film, maar dat denk ik niet! Ik denk ook dat het een schandaal is dat films van dit kaliber vaak niet in het Verenigd Koninkrijk worden vertoond, terwijl droesem wordt afgedaan als kwaliteitsmateriaal.
Maar laat me daar niet over beginnen...

text_en:
This is a superb movie, suitable for all but the very youngest, though accessibility for younger people was marred (at least in the print which I saw) by the use of some unfortunate choice of English sub-titling! For much of the film it is almost impossible to guess in which time-period it is set - there is no modern technology shown, not even the ubiquitous Chinese bicycle, just a drab, almost monochrome, everyday life, against which is contrasted the dazzling display of the Sezuan Opera and of celebratory fireworks. Even when a group of soldiers refer to their imminent departure for a theatre of war, this could still be any time in the past 150 years.

But then we briefly see a motor car - late 30s, early 40s style - and we realise that we are watching a China on the verge of huge upheavals, and that much of the world we are seeing is about to be swept away in the cataclysm of World War 2 and the Communist revolution.

Which makes the central character's desire to adhere to old customs and traditions all the more poignant.

But the film also raises issues which are of vital importance even today, both within China and in other parts of the world: the inequality between boys and girls, men and women; the trade, for various purposes, in young children; corruption in society; injustice; the importance of friendship.

Maybe I'm reading too much into this film; but I don't think so! I also think that it is a scandal that films of this calibre are often not shown in the United Kingdom, whilst dross is passed off as quality material.

But don't get me started on that...


text: De koning van de maskers is een prachtig verhaal dat de voorkeur van de familie voor mannen afzet tegen de voorkeur van de mens voor liefde en gezelschap. Het speelt in het China van de jaren dertig van de twintigste eeuw, in een tijd van overstromingen. We leren Wang kennen, een bejaarde straatartiest wiens talenten magisch zijn en die het ontzag opwekt van iedereen die van hem getuige is. Als een beroemde operaartiest Wang ziet en vriendschap met hem sluit, nodigt hij hem uit om zich bij hun gezelschap aan te sluiten. We horen echter dat Wangs familietraditie hem toestaat zijn geheimen alleen aan een zoon door te geven. Als Wang hoort dat hij geen kinderen heeft, wordt hij aangemoedigd een erfgenaam te vinden voordat de magie voor altijd verloren gaat. Wang neemt het advies ter harte en koopt een achtjarige om zijn nalatenschap te vervullen; hij zal zijn nieuwe zoon, Doggie, de oude kunst van de zijden maskers leren. Al snel ontdekt Wang een feit over Doggie dat de zeldzame en stervende kunst bedreigt.<br />Samen scheppen Wang en Doggie een band en ervaren ze het scala aan emoties dat er onveranderlijk mee gepaard gaat. Het verhaal neemt hen volledig in beslag. De setting is sereen en het decor eenvoudig. Kortom, het is een kunstfilm die de International Award wint en die niet anders kan dan beroeren en inspireren.

text_en:
The King of Masks is a beautifully told story that pits the familial gender preference towards males against human preference for love and companionship. Set in 1930s China during a time of floods, we meet Wang, an elderly street performer whose talents are magical and capture the awe of all who witness him. When a famous operatic performer sees and then befriends Wang, he invites Wang to join their troupe. However, we learn that Wang's family tradition allows him only to pass his secrets to a son. Learning that Wang is childless, Wang is encouraged to find an heir before the magic is lost forever. Taking the advice to heart, Wang purchases an 8 year old to fulfill his legacy; he would teach his new son, Doggie, the ancient art of silk masks. Soon, Wang discovers a fact about Doggie that threatens the rare and dying art.

Together, Wang and Doggie create a bond and experience the range of emotions that invariably accompany it. The story is absorbing. The setting is serene and the costuming simple. Summarily, it is an International Award winning art film which can't help but to move and inspire.


text: Het filmen is prettig en de omgeving is heel realistisch. Ik vond het prettig dat de film de vele moeilijke morele en sociale dilemma's van het Chinese platteland van de jaren dertig, evenals de fundamentelere menselijke vragen, op een moedige manier weergaf. Ik had het gevoel dat ik een echte indruk van die tijd kon krijgen, zelfs in schitterende opnamen van het traditionele Chinese theater en in puristische beelden van het leven op straat. Het leek de moeite waard om dat te ervaren. De met elkaar verweven rol die het boeddhisme speelt, is waarschijnlijk de meest waarheidsgetrouwe, zowel in zijn nederige als in zijn filosofische aspect, misschien wel de meest effectieve die ik in de Chinese film heb gezien. Thematisch kinderachtig, maar toch rijk genoeg om het voertuig van de uitdrukking te complimenteren.

text_en: The filming is pleasant and the environment is keenly realistic. I liked that it boldly redresses conceptions of the many difficult moral and social morays of the 1930's Chinese-mainland countryside as well as more basic human questions - I felt I could get a real sense of the times, recreated even in splendid shots of traditional Chinese theatre and in purist depictions of street living. It seemed worthwhile to experience. The interwoven role which Buddhism plays is probably the most true-to-form - both in its menial and in its philosophic aspect, perhaps the most effective that I've seen in Chinese film. Casting is great. Images are memorable. Acting is solid enough. Thematically puerile but still rich enough to compliment the vehicle of its expression.


text:
Wauw. Wat een geweldige film. Het script is bijna perfect. Het lijkt erop dat dit de enige film is die door Minglun Wei is geschreven. Ik hoop dat hij nog meer verhalen in zich heeft.
De acteerprestaties zijn subliem. Zhou als Doggie was verbazingwekkend <0xE2><0x80><0x93> heel natuurlijk talent, en Xu Zhu was een verrukking <0xE2><0x80><0x93> heel geloofwaardig als de afgestompte oude traditionalist.
De soundtrack was heel effectief, meeslepend zonder overdonderend te zijn.
Als er maar meer van dit soort films werden gemaakt, of het nu in Hollywood of Hongkong was <0xE2><0x80><0x93> een familievriendelijke, goed geacteerde, goed geschreven, goed gerichte, bijna perfecte juweel.

text_en:
Wow. What a wonderful film. The script is nearly perfect it appears this is the only film written by Minglun Wei,I hope he has more stories in him.

The acting is sublime. Renying Zhou as Doggie was amazing -- very natural talent, and Xu Zhu was a delight - very believable as the jaded old traditionalist.

The soundtrack was very effective, guiding without being overwhelming.

If only more movies like this were made whether in Hollywood or Hong Kong- a family friendly, well acted, well written, well directed, near perfect gem.


text:
Een van de hartverwarmendste buitenlandse films die ik ooit heb gezien.
Het jonge meisje is een verbazingwekkend talent. Stellar-optredens van haar (Doggie), de oude man (de koning van de maskers) en Liang (de levende Boddhisatva).
(SPOILER) De deplorabele behandeling van kinderen, vooral van vrouwen, is verontrustend.
Houdt van de muziek. De oorspronkelijke Chinese dialogen verhogen de emotionele intensiteit van de optredens en het verhaal.
Dit is een MOET JE ZIEN <0xE2><0x80><0x93> aangename familiefilm, hoewel niet voor heel jonge kinderen. Zou de dvd-uitgave nog beter hebben gevonden als de soundtrack beter op de dvd was gezet en de breedbeeldversie erbij had gezeten.

text_en:
One of the most heart-warming foreign films I've ever seen.

The young girl is an amazing talent. Stellar performances by her (Doggie), the old man (the king of masks), and Liang (the Living Boddhisatva).

(SPOILER) The deplorable treatment of children, especially females is disturbing.

Loved the music. The original Chinese dialog heightens the emotional intensity of the performances and the story.

This is a MUST SEE -- enjoyable family film, although not for very young children. Would have rated the DVD release even higher if the soundtrack had been transferred better onto the DVD and the transfer had included the widescreen version.


text: Wang Bianlian is een oude straatartiest die bekendstaat als een 'Koning der maskers' vanwege zijn meesterschap in de Sichuan-veranderkunst. Liang is een beroemde operaartiest van de Sichuan-kunst en hij respecteert Wang als kunstenaar en als mens. Liang is bang dat een kostbare kunst met Wang zal sterven en daarom zaait hij het zaad van een erfgenaam in Wangs geest. De film gaat over vooroordelen, mannelijke overheersing, kunstvorm, waarden en vooral warmte.<br />Ik kan deze film niet genoeg aanbevelen. De hele film zit vol lussen. Alles heeft een betekenis. Het is een lang verhaal dat zo goed is geredigeerd dat de lengte van de film maar 91 minuten is. Een totale bevrediging. Vijf minuten lang is het een artistieke film, de volgende vijf minuten is het een trieste film, de volgende vijf minuten is het een thriller. De sfeer verandert telkens als de hoofdpersoon van gezicht verandert. De laatste scène aan het touw is fenomenaal. Verhaal en scenario zijn vlekkeloos. Acteurs zijn briljant. De beide hoofdrolspelers zijn kunstenaars, je kunt zien hoe ze gespeeld hebben. Heel indrukwekkend. De film werd niet eens genomineerd voor een Oscar. Dat jaar kreeg 'Engelse patiënt' de beste film Oscar en in de buitenlandse filmcategorie won 'Kolya'. 'Kolya' was gewoon goed en over 'Engelse patiënt' zei de mindere hoe beter. Kijk maar naar 9/10.

text_en:
Wang Bianlian is an old street performer who is known as a 'King of masks' for his mastery of Sichuan change art. Liang is a famous opera performer of Sichuan art and respects Wang as an artist and as a person. Liang is worried that a precious art shouldn't die with Wang and so he sows the seed of an heir in to Wang's mind. The film is about prejudices, male domination, state of art, values and most importantly warmth.

I can't recommend this film enough. The whole film is in loops. Everything has a significance. Its a long story which has been edited so well that the length of the film is just 91 minutes. A total satisfaction. For five minutes it is an artistic film, next five minutes its a sad film, next five minutes its a thriller. It just keeps changing its mood like its protagonist changes his face. Last scene on the rope is phenomenal. Story and script is flawless. Actors are brilliant. Both the protagonists are artists you can tell the way they have performed. Very impressive. It was not even nominated for Oscars. That year 'English patient' got the best film Oscar and in the foreign film category 'Kolya' won. 'Kolya' was just OK and about 'English patient' the lesser said the better. Watch it 9/10.


text: Deze film is de beste film aller tijden. Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst door een film tranen in mijn ogen heb gekregen. Met een traan in mijn oog bewonder ik deze film. Hij heeft alle elementen die een goede film moet hebben: Uitstekende Dialogen, Muziek, Acteren, Verhaal/Plot. Een verhaal van vriendschap, moed, vriendelijkheid en loyaliteit tussen een straatartiest die beroemd is geworden met De Koning van de Maskers en een klein meisje dat als jongen op een slavenmarkt heeft verkocht. Het kleine meisje vond het leuk om zijn kleindochter te zijn en De Koning van de Maskers vond een kleinzoon leuk. Ze waren in het echt niet conventioneel. Elke scène die ze samen opvoerden was onbetaalbaar. Het camerawerk is vlekkeloos en grijpt je naar de keel. Het acteerwerk is geïnspireerd. Xu Zhu was Uitstekend als de Koning van de Maskers. Renying Zhou 'Doggie' ziet er mooi uit en speelde haar personage heel goed. Zhigang Zhao als Liang Sao Lang was geweldig. Hij speelde zijn hulpvaardige en vriendelijke personage heel goed. Als je deze film niet hebt, probeer hem dan één keer, kijk ernaar.

text_en: This movie is the best film ever. I can't remember the last time a movie has drawn tears out of me. with a tear in my eye, I admire this movie. It has all the elements that a good movie must have: Excellent Dialogues, Music, Acting, Story/Plot. A story of friendship, courage, kindliness and loyalty between a Street performing who famous to The King of Masks and a little girl that sold as a boy in serf bazaar. Little girl liked to be his granddaughter and King of Masks liked a grandson. They were not conventional in real. Every scene they were together was priceless. The camera work is flawless and grips you. The acting is inspired. Xu Zhu was Excellent as The King of Masks. Renying Zhou "Doggie" looks pretty and played her character very well. Zhigang Zhao as Liang Sao Lang was great. He played his helpful and kindhearted character extremely well. If you have't this movie, try it once, Do watch it.


text:
Ik geef toe dat ik een beetje afgestompt ben door het filmgenre van een jong kind dat het hart van zijn/haar onwillige voogd vermurwt. Ik heb er genoeg gezien <0xE2><0x80><0x93> Baby Boom, Kolya, About a Boy, voornamelijk Martha, en tot op zekere hoogte ook _Whale Rider_ <0xE2><0x80><0x93> om te verwachten dat de formule me zal vervelen. Wat mijn aandacht vasthield in _The King of Masks_ was de grimmigheid van de omgeving: een klein stadje in China in de jaren dertig. Extreme armoede was de norm, en meisjeskinderen werden zo waardeloos gevonden door de arme ouders dat ze ze bij de geboorte doodden of aan wie ze ook maar op de zwarte markt wilden verkopen. Als Wang zijn gekochte kleinzoon ontdekt, die hij de bijnaam 'Doggie' heeft gegeven, ontdekt hij dat het kind niet van hem is. Hij is een kleindochter, en in het begin zet hij haar aan de kant, ook al is ze een veelbelovende straatartieste. Zelfs nadat hij haar met tegenzin weer terugneemt, is hij niet al te zeer van streek als ze wordt ontvoerd. De film is dan nog een beetje korrelig en laat zien hoe ver een jong, straatslim meisje moest gaan om in die samenleving te overleven.
De twee hoofdrollen zijn geloofwaardig en bekoorlijk in hun sociale context. In een westerse samenleving zou je op zijn minst een zweem van wrevel van Wang verwachten omdat hij niet meer materieel succes heeft geboekt. Maar Wang aanvaardt zijn positie als gevierde kunstenaar met een lage sociale status zo volledig dat ik dat ook deed. Doggie vertoont een mate van vroegrijpheid en sluwheid die verdacht zou zijn voor een kind uit een moderne buitenwijk, maar in de context van een kind dat voortdurend in overlevingsmodus verkeert in een maatschappij die arme meisjes als oud vuil behandelt, is het volkomen geloofwaardig. En nadat ze heeft gehoord dat haar zeven vorige eigenaren haar fysiek en geestelijk hebben mishandeld, is haar intense gehechtheid aan Wang volkomen logisch.
De blik op het leven in een kleine stad in een vreemd land, de natuurlijke manier waarop de twee hoofdrolspelers zich bewegen, de verrassende wendingen in de plot en natuurlijk de hartverwarmende resolutie dragen allemaal bij tot een zeer boeiende film.

text_en:
I admit to being somewhat jaded about the movie genre of a young child softening the heart of his/her reluctant guardian. I've seen enough of them  Baby Boom, Kolya, About a Boy, Mostly Martha, and to some extent, Whale Rider  to expect to be bored by the formula. What held my attention in The King of Masks was the grimness of the setting: small-town China in the 1930's. Extreme poverty was the norm, and girl children were considered so worthless to poor parents that they killed them at birth or gave them to whomever would take them on the black market. When Wang discovers his purchased grandson, whom he's nicknamed "Doggie," is a granddaughter, he initially casts her out, even though she's showed great promise as street-performing heir. Even after he reluctantly takes her back, he's not too upset when she's kidnapped. The film is gritty then, showing the lengths to which a young, street-smart girl had to go to survive in that society.

The two lead performances are believable and beguiling in their societal context. In a Western society, one would expect at least a hint of resentment from Wang at not having achieved more material success. Wang so thoroughly accepts his station as a celebrated artist with low societal status, though, that I did, too. While Doggie exhibits a level of precociousness and cunning that would be suspect in a modern, suburban child, it's completely believable in the context of a kid constantly in survival mode in a society that treats poor girls like garbage. And after learning that her previous seven owners have physically and mentally abused her, her fierce attachment to Wang makes perfect sense.

The peek at small-town life in a foreign country, the naturalness of the two lead actors, the surprising plot twists, and of course, the heartwarming resolution all contribute to a very watchable film.


text:
Gisteravond ging ik met mijn moeder naar bed, en terwijl zij haar tanden poetste, zapte ik langs de kanalen tot ik op een Chinese film stuitte die _The King of Masks_ heette. Eerst dacht ik dat het een Kung Fu-film was, dus begon ik ernaar te kijken, en toen werd ik er onmiddellijk in meegesleurd, en moest ik hem afmaken.
Het kleine meisje in de film was absoluut aanbiddelijk. Ze was zo'n geweldige actrice dat ze zo klein was. Misschien kwam het doordat de film in het Chinees was, zodat het Engels werd verhaspeld, dat het moeilijker voor me was om het te zien... maar ze leek echt perfect in haar rol te zitten. Ik had zo'n medelijden met het meisje dat maar bleef proberen om haar 'baas' een plezier te doen, maar het liep allemaal op niets uit. Wat een giller. Zelfs als ze hem nog een kleinzoon brengt, alleen maar om zijn kunst door te geven... het blijkt dat die jongen is ontvoerd, dus hij wordt gearresteerd en heeft nog 5 dagen te leven. Wat een giller... wat ze ook aanraakt in een poging om aardig te zijn tegen haar opa, het werkt alleen maar averechts.
Uiteindelijk ziet hij hoeveel liefde er in haar zit en leert hij haar de kunst van het maskeren... wat zo hartverwarmend is na alle tegenslagen in de film.
Beslist een juweeltje, en volkomen origineel.
Scott.

text_en:
I was going to bed with my gf last night, and while she was brushing her teeth, I flipped channels until I came across this Chinese movie called the King of Masks. At first I thought it was going to be a Kung Fu movie, so I started watching it, and then it immediately captured me in, and I had to finish it.

The little girl in the movie was absolutely adorble. She was such a great actor for being so little. Maybe the fact it was in Chinese, so the English was dubbed made it harder for me to tell...but she really seemed to be in character perfectly. I felt so bad for the girl as she kept trying to please her "boss" but everything just turned out rotten. lol. Even when she brings him another grandson, just so he can pass on his art...it turns out that kid was kidnapped, so he gets arrested and has 5 days to live. lol...whatever she touches in an effort to be nice to her grandpa, just backfires.

In the end, he sees how much love is in her and teaches her the art of masks...which is just so heartwarming after all the mishaps in the movie.

Definitely a gem, and totally original.

Scott


text: We hebben deze film bekeken tijdens mijn cursus Vrouwengezondheid om te laten zien hoe vrouwen in veel samenlevingen worden behandeld als minderwaardig aan mannen, en ik vond hem geweldig. Ik ben van plan om er zelf een kopie van te laten maken. Het verhaal is heel ontroerend en ik zou het iedereen aanbevelen. Ik ben een fan van verschillende culturen en deze film was precies wat ik nodig had. Dit is een film voor het hele gezin, ondanks de kijkcijfers. Dit is een film die ik aan mijn kinderen zal laten zien. De docente van onze cursus bedoelde dat de film in de eerste plaats een voorlichtingsfilm over vrouwen moest zijn, maar deze film was meer dan dat. Het is zo'n film die altijd in mijn gedachten zal blijven en een van mijn favorieten zal worden.

text_en: We watched this in my Women's Health Issues class to point out how women are treated inferior to men in many societies, and I absolutely loved this movie. I plan on trying to get a copy of it myself to watch. The story is very touching and I would recommend it to anyone. I am a fan of different cultures and this movie was just what I needed. This is a movie for the whole family despite its rating. This is a movie I will show to my children. The professor of our class meant for the movie to primarily be a too to educate about women, but this movie was more than that. It is one of those movies that will forever stick out in my mind and will be a favorite.


text:
Het was een serieuze poging om de ontwikkeling van de seksualiteit van twee schoolmeisjes te laten zien, en het feit dat dit gebeurde werd niet uitgebuit. Zelfs naar de huidige maatstaven is de film interessant en provocerend.
Therese en Isabelle gaan allebei naar dezelfde school. Therese is energiek, intelligent, en wordt een mentor voor de onschuldige, naïeve, lieve Isabelle. Ze leidt haar door een aantal exotische ervaringen, waaronder een reis door een exclusief bordeel, naar haar eerste lesbische relatie, en indirect naar haar eerste heteroseksuele ervaring.
De film maakt geen gebruik van seks, noch van een overvloed aan naaktheid. De beelden zijn effectief, maar soms treuzelt de camera te lang en het verhaal gaat langzaam voorbij.
<0x3E> De regisseur, Radley Metzger, maakte vervolgens een aantal expliciete erotische films onder de naam Henry Paris! Hij heeft altijd zeer gedetailleerde verhalen, goed acteerwerk en een zeer hoge kwaliteit van filmen.
<0x3E> Maar artistiek gezien is dit misschien zijn meest complete film. Zijn latere pogingen leverden amusement op, terwijl 'Therese en Isabelle' een studie was naar de aard van jeugdige erotiek.

text_en:
It was a serious attempt to show the developing sexuality of two schoolgirls and did not try to exploit its fact Even by today's standards, the film is interesting and provocative

Therese and Isabelle are both attending the same girl's school Therese is energetic, intelligent, and becomes a mentor for the innocent, naive, sweet Isabelle She guides her through a number of exotic experiences, including a trip through an exclusive brothel, into her first lesbian liaison, and indirectly into her first heterosexual experience

The film does not exploit any sex, nor is there an abundance of nudity... The imagery is effective, but sometimes the camera lingers too long, and the story goes slowly

The director, Radley Metzger, went on to make a number of explicit erotic films under the name of Henry Paris He always has extremely detailed stories, good acting, and very high standards of cinematography...

Artistically, however, this is perhaps his most complete His later attempts supplied for entertainment, whereas "Therese and Isabelle" was a study into the nature of youthful eroticism...


text:
Dit is een film... geen porno.
Dit is een prachtige film! Vol tedere momenten en herinneringen! Een prachtig stuk werk! Uitstekend! Alleen voor intelligente, oplettende kijkers!
Als je van films houdt. Een romanticus. Iemand die heel veel heeft liefgehad, dit is jouw film!
Hij heeft een prachtige, surrealistische kwaliteit. Mooi acteerwerk en regiewerk. Toen ik deze film zag, moest ik denken aan mijn eerste liefde.
Thi is een film voor mensen die willen nadenken over het leven, de liefde en de betekenis van verlies.
Een aanbevelenswaardige aanbeveling voor alle filmliefhebbers.

text_en:
This is a film.., not porn.

This is a wonderful film!!! Full of tender moments and memories!! A beautiful piece of work!!! Excellent!!! For intelligent, viewers only!!!

If you are a film lover. A romantic. A person who has loved deeply, this is your film!!!!

It has a beautiful surreal quality. Fine acting and directing. Watching this film made me remember my first love.

Thi is a film for those who want to reflect on life, love and the meaning of loss.

Highly recommended for all film lovers.


text:
Ik moet toegeven dat ik een beetje sceptisch was toen ik de beschrijving van het genre op Netflix las als 'Steamy Romance'. 'Steamy'? In een film uit 1968? Ik was voorbereid op een teleurstelling. En toen ik besefte dat hij helemaal in zwart-wit was opgenomen, wist ik dat mijn erotische hoop de bodem was ingeslagen.
Tjonge, wat had ik het mis! Niet alleen heeft deze film alle elementen van een erotische romance <0xE2><0x80><0x93> de ontdekking van de eerste liefde, de angst dat het geheim wordt ontdekt, een plotseling, onverwacht einde <0xE2><0x80><0x93> maar af en toe was deze film ronduit erotisch. Je zult al snel vergeten dat hij in zwart-wit is opgenomen. De cinematografie verdient alle lof die ze in de loop der jaren heeft gekregen. En de optredens van de twee sterren (Essy Persson en Anna Gael) zijn intens en gedenkwaardig. Oké, ze zijn allebei halverwege de twintig en proberen schoolmeisjes te spelen. Het is 1968. Verwacht je echt dat tieners uit de jaren zestig in staat zijn een lesbisch liefdesverhaal als dit op een effectieve manier te onderzoeken? Veel volwassen vrouwen probeerden in die tijd nog steeds greep te krijgen op hun seksualiteit. Iemand die hier op zoek is naar echte tieners, verwacht te veel.
Ik denk dat deze film zijn tijd ver vooruit was. Het niveau van de erotiek was een onverwacht genoegen; toch liet de film veel aan de verbeelding over en koos in plaats daarvan voor poëtische beschrijvingen om toe te voegen aan wat ons werd getoond. Ik twijfel er niet aan dat lesbiennes zich zullen identificeren met de personages hier. En wat jullie betreft, hetero's die het leuk vinden om lesbiennes in actie te zien: hoewel het niet alles zal zijn wat je verwacht, denk ik niet dat je al te teleurgesteld zult zijn.

text_en:
I must admit, when I read the description of the genre on Netflix as "Steamy Romance" I was a little bit skeptical. "Steamy"? In a movie from 1968?? I was prepared for disappointment. And when I realized it was shot entirely in black & white, I knew my erotic hopes were dashed.

Boy, was I wrong! Not only does this film have all of the elements of a steamy romance -- the discovery of first love, fear of the secret being found out, a sudden unexpected end -- but at times this movie was downright erotic. You will soon forget that it is shot in black & white. The cinematography deserves every accolade it has received over the years. And the performances from the two stars (Essy Persson and Anna Gael) are intense and memorable. OK, so they're both in their mid twenties trying to play school girls. It's 1968. Do you really expect teenagers from the '60s to be able to effectively explore a lesbian love story like this? Many adult women were still trying to come to grips with their sexuality back then. Anyone looking for real teens here is expecting too much.

I think this movie was way ahead of its time. The level of eroticism was an unexpected pleasure; yet it still managed to leave a lot to the imagination, opting instead to give us poetic descriptions to add to what we were shown.

I have no doubt lesbians will identify with the characters here. As for you straight guys who love watching lesbians in action: Although it won't be all you expect, I don't think you'll be too, too disappointed.


text: Het is hartverwarmend om een film te zien die geen mannen afslaat. In deze film verlaat de echtgenote/moeder haar gezin om 'in contact te komen' met zichzelf <0xE2><0x80><0x93> of haar libido te volgen. De vader blijft bij de kinderen en verzorgt ze, zonder zijn werk of zijn liefdesleven in de weg te laten staan van zijn liefde voor en verantwoordelijkheid voor hen.

text_en: It's heart-warming to see a movie that doesn't bash males. In this one the wife/mother leaves her family to "get in touch" with herself - or pursue her libido. The father stays with and nurtures the kids, letting neither his work nor his love life interfere with his love of and responsibility to them.


text: Familieproblemen komen in het echte leven veel voor en daar gaat deze film over. Liefde kan de leden bij elkaar houden tijdens de beproevingen en de beproevingen, en daar gaat deze film over. Eén man, Daddy, heeft de volwassenheid en de kracht om het gezin overeind te houden in tijden van tegenspoed. De kinderen worden volwassen <0xE2><0x80><0x93> en het is heel moeilijk om te beseffen dat, hoe oud ze ook zijn of hoe oud de ouders ook zijn, de ouders nog steeds van hun kinderen houden en bereid zijn ze een steuntje in de rug te geven als ze vallen. Alle acteurs die hun personage speelden, gaven uitstekende voorstellingen. Ja, ik heb onderweg een traan vergoten omdat ik wist dat ik soortgelijke ervaringen had gehad als jongvolwassene en later als ouder. Dit ware leven is er een dat iedere jongvolwassene, en iedere ouder, goed zou moeten zien, hoewel sommigen het pas zullen beseffen als ze zelf ouders zijn. Een mens moet het zien voor degenen die om hun gezin geven.

text_en: Family problems abound in real life and that is what this movie is about. Love can hold the members together through out the ordeals and trials and that is what this movie is about. One man, Daddy, has the maturity and fortitude to sustain the family in the face of adversity. The kids grow up,one all be it, in the hard way, to realize that no matter how old they or a parent is, the parent still loves their children and are willing to provide them a cushion when they fall. ALL the actors portraying their characters did outstanding performances. Yes, I shed a tear along the way knowing I had had similar experiences both as a young adult and later as a parent. This true to life is one which every young adult, and parent, would do well to see, although some will not realize it until they too are parents. A must see for those who care about their families.


text: Daniell Steel's Daddy, wat een verfrissend verhaal. Deze film verheerlijkte het belang van het gezin en het belang van ouders in het leven van hun kinderen. Hoe zeldzaam is dat? In deze tijden van 'Heather heeft twee mama's' (of hoe je het ook noemt, je vult de lege plekken in) is het gemakkelijk te begrijpen waarom dit thema niet voor iedereen is weggelegd. Omdat de rollen van de vader zo prominent waren, hoopte ik dat dit weer een Daniell Steel-saga zou zijn. Wat teleurstellend dat hij eindigt. Elk personage was belangrijk en deed fantastisch werk met zijn rol. Ik had het heerlijk gevonden om te zien hoe elk personage zich in de loop der jaren ontwikkelde. Ik was dol op deze film, het is er een die ik elke keer dat hij wordt vertoond uitdagend zal bekijken. Goed verhaal, goed acteerwerk, en ik hoop dat dit geen verkwisting is, maar geen opdringerige seks of grove taal. Ja, het raakte me in mijn hart. Waarschuwing, pak de Kleenex. Wat ik triest vind, is dat deze kant van het gezinsleven tegenwoordig zelden in ons amusement wordt belicht, of het nu op tv is of in de film. Daniell, als je luistert, You Go Girl, geef ons dan meer.

text_en: Daniell Steel's Daddy, what a refreshing story. This movie glorified the importance of the family and the importance of parents in the lives of their children. How rare is that? In these times of "Heather has two Mommies" (or what ever, you fill in the blanks) it is easy to see why this theme is not for everyone. With the father's roles being prominent I was hoping this would be another Daniell Steel Saga. How disappointing to have it end. Every character was important and did a fabulous job carrying their role. I would have loved to see each character develop over the years. I loved this movie, it is one I will defiantly watch every time it's on. Good story, good acting, and I hope this isn't a spoiler, but no obtrusive sex or bad language. Yes it touched my heart. Warning, get the Kleenex ready. What I find sad is that this side of family life is rarely depicted today in our entertainment, be it Television or. Movie's. Daniell if your listening, You Go Girl, give us more.


text:
Ik ben geen ouder, en ik ben ook geen man. Maar ik kon me wel identificeren met de pijn en het verdriet van elk personage.
Dit is een film waar tieners naar zouden moeten kijken. Misschien zullen ze op die manier de waarde van familie weer gaan waarderen. Het spijt me voor degenen die de waarde van liefde, familie en vriendschap niet begrijpen.
Het was heel interessant om Patrick Duffy in een andere rol te zien dan die van Bobby Ewing. En het is geweldig om een negentienjarige Ben Affleck zijn best te zien doen in een ontroerende en oprechte voorstelling. Hij heeft al op jonge leeftijd laten zien dat hij in staat is tot diepgevoeld drama. Hij zou serieuzere rollen aangeboden moeten krijgen. Het was zijn eerste serieuze rol in jaren en hij won in 2006 de prijs voor beste acteur op het festival van Venetië.
Deze film kan door mensen van alle leeftijden gewaardeerd worden. Misschien moet je hem niet kijken met kinderen onder de tien jaar, omdat ze misschien bang zijn dat hun familie hetzelfde overkomt, maar ik kan hem aan het hele gezin aanbevelen.
Ik heb deze film op dvd gekocht en heb hem vele malen met vrienden bekeken. Omdat hij de waarden weergeeft die belangrijk zijn in het leven.

text_en:
I am not a parent, neither am I a male. But I was able to identify with every character's heartaches and pains.

This is a movie teenagers should watch. Maybe that way they will start appreciating the value of family again. I'm sorry for those that don't understand the value of love, family and friendship.

It was very interesting to watch Patrick Duffy in a different role than that of Bobby Ewing. And it is great to see a 19 year old Ben Affleck giving his best in a moving and sincere performance. He showed at an early age, that he is capable of heartfelt drama. He should be offered more serious roles. Note Hollywoodland... his first serious role in years and he went out and won Best Actor at the Venice Festival in 2006.

This movie can be appreciated by people of all ages. Maybe shouldn't be watched by children under 10 because they might get scared that the same may happen to their families, but I recommend it to the entire family.

I bought this movie on DVD and have watched it with friends many times. Because it portrays the values that are important in life.


text:
Af en toe komt het gesprek op 'favoriete films'. Dan noem ik Titanic, en minstens een paar mensen beginnen dan te gniffelen. Ik let er niet op omdat ik weet dat diezelfde mensen vijf jaar geleden tot tranen toe geroerd waren door diezelfde film. En ze schamen zich nu te veel om het toe te geven.
Ik heb Titanic net voor het eerst in lange tijd opnieuw bekeken. Ik had verwacht dat ik gewoon weer van het verhaal zou genieten, maar tot mijn verbazing merkte ik dat de film in de afgelopen vijf jaar niets van zijn kracht heeft verloren. Ik moest weer huilen... op dezelfde plaatsen. Het bracht me terug naar 1997, toen ik me nog kon herinneren dat een film waarvan niemand dacht dat hij het zou halen, de populairste film aller tijden werd. Een film die als geen andere film die ik me kan herinneren (ja, zelfs nog populairder dan Star Wars) het publieke bewustzijn bereikte. En tegenwoordig willen veel mensen niet eens toegeven dat ze ervan hebben genoten. Mensen, laten we één ding duidelijk stellen: je ziet er niet cool uit als je kwaad spreekt over deze film. Je ziet eruit als een cynicus die uit zijn doen is.
Geen enkele film is perfect en deze heeft een paar fouten. Een deel van de dialoog is vlak, en een deel van de plot rond de twee geliefden komt een beetje te netjes samen. Maar niets van dit alles leidt zo af dat het de film verpest.
Leonardo DiCaprio en Kate Winslet zijn geweldig. Leo is een van de beste acteurs van zijn generatie. Wacht maar tot je hem in Gangs of New York ziet, dan noem je hem niets meer dan een knappe jongen. Kate Winslet was zo sterk in deze film. De film was echt van haar, en ze hield hem prachtig bij elkaar.
James Cameron slaagde erin wat velen voor onmogelijk hielden door een volkomen geloofwaardige Titanic te creëren. De zinkende scènes waren afschuwelijk, net als die avond. Het is me een raadsel hoe iemand kan zeggen dat de effecten slecht waren. Ik was volkomen gebiologeerd.
Deze film is de ene gedenkwaardige scène na de andere. De _Titanic_ die de haven van Southampton verlaat. Rose en Jack op de boeg, 'vliegend'. 'Iceberg, recht vooruit!' De schroeven die op een ongelooflijke manier uit de oceaan hangen. Het gegil van de verdoemden nadat ze is gezonken. En dat einde dat zelfs de potigste man in het theater in tranen deed uitbarsten.
De muziek, die ook het slachtoffer is geworden van het succes van de film, was een belangrijk ingrediënt. De muziek van James Horner was gewoonweg perfect. En het liefdesthema was prachtig en tragisch. Jammer dat Celine Dions popsongs dit geweldige stukje muziek voor zovelen moesten verpesten.
Ik moet bekennen dat ik een fan van de _Titanic_ ben. Zodoende genoot ik van de kans om het schip te zien zoals we het nooit te zien hebben gekregen - in al zijn schoonheid. Misschien heeft het zien hoe het zonk me meer geraakt dan sommige anderen, omdat ik mijn hele leven zo'n belangstelling voor het schip heb gehad. Maar ik betwijfel of veel van de mensen die ik heb zien huilen Titanic-fans waren. Ik bewonder Cameron om het feit dat hij dit verhaal aan de massa heeft verteld op een manier die de tragedie nooit heeft verhevigd. De film is met zoveel menselijkheid gemaakt.
Een andere recensent zei het beter dan ik ooit zou kunnen: Open je hart voor Titanic en je zult niet teleurgesteld worden.

text_en:
Every once in a while the conversation will turn to "favorite movies." I'll mention Titanic, and at least a couple people will snicker. I pay them no mind because I know that five years ago, these same people were moved to tears by that very movie. And they're too embarrassed now to admit it.

I just rewatched Titanic for the first time in a long time. Expecting to simply enjoy the story again, I was surprised to find that the movie has lost none of its power over these five years. I cried again.... in all the same places. It brought me back to 1997 when I can remember how a movie that no one thought would break even became the most popular movie of all time. A movie that burst into the public consciousness like no other movie I can recall (yes, even more than Star Wars). And today, many people won't even admit they enjoyed it. Folks, let's get something straight -- you don't look cool when you badmouth this film. You look like an out of touch cynic.

No movie is perfect and this one has a few faults. Some of the dialogue falls flat, and some of the plot surrounding the two lovers comes together a little too neatly. However, none of this is so distracting that it ruins the film.

Leonardo DiCaprio and Kate Winslet are wonderful. Leo is one of the fine actors of his generation. Wait 'til you see him in Gangs of New York before you call him nothing more than a pretty boy. Kate Winslet was so strong in this film. The movie really was hers, and she held it together beautifully.

James Cameron managed what many believed was impossible by recreating a completely believable Titanic. The sinking scenes were horrific, just as they were that night. How anyone can say the effects were bad is beyond me. I was utterly transfixed.

This film is one memorable scene after another. Titanic leaving port in Southampton. Rose and Jack at the bow, "flying". "Iceberg, right ahead!" The screws hanging unbelievably out of the ocean. The screams of the doomed after she went down. And that ending that brought even the burliest man in the theater to tears.

The music, which has also been a victim of the film's success, was a key ingredient. James Horner's score was simply perfect. And the love theme was beautiful and tragic. Too bad Celine Dion's pop song version had to destroy this great bit of music for so many.

I confess, I am a Titanic buff. As such, I relished the opportunity to see the ship as we never got to see it -- in all its beauty. Perhaps watching it sink affected me more than some because I've had such an interest in the ship all my life. However, I doubt many of those I saw crying were Titanic buffs. I applaud Cameron for bringing this story to the masses in a way that never demeaned the tragedy. The film was made with such humanity.

Another reviewer said it better than I ever could: Open up your hearts to Titanic, and you will not be disappointed.


text: Voor al die ellendige mensen die van alles hebben gedaan, van klagen over de dialoog, het budget, het dit en dat... wie wil dat nou horen? Als je de boodschap van deze meer dan mooie film niet hebt begrepen, dan is dat jammer voor je. De rest van ons, die dol is op deze film, kan het niet schelen wat jij ervan vindt. Ik ben een dertiger-nog-wat die in zijn leven duizenden films heeft gezien, en deze staat in zijn eigen wezen, in mijn boek. Het was niet de bedoeling dat het een documentaire zou worden, of een volledig feitelijk verslag van wat er die avond is gebeurd. Het is het meest verbazingwekkende liefdesverhaal dat ooit is bedacht. Ik weet dat het de cynische jaren negentig zijn en dat iedereen in de war is door het millennium, maar kom op. Iemand op dit forum heeft geklaagd dat hij te veel geld verdiende! Dat is toch te gek voor woorden? Hij heeft in elk beschaafd land op de planeet bergen geld verdiend en is de meest succesvolle film op aarde. Ik zal deze keer graag de kant van de meerderheid kiezen. Oké, cynici, tijd om weer onder jullie steen te kruipen, ik ben er klaar mee.

text_en: To all the miserable people who have done everything from complain about the dialogue, the budget, the this and the that....who wants to hear it? IF you missed the point of this beyond-beautiful movie, that's your loss. The rest of us who deeply love this movie do not care what you think. I am a thirthysomething guy who has seen thousands of movies in my life, and this one stands in its own entity, in my book. It was not supposed to be a documentary, or a completely factual account of what happened that night. It is the most amazing love story ever attempted. I know that it is the cynical 90's and the millennium has everyone in a tizzy, but come on. Someone on this comments board complained that it made too much money! How lame is that? It made bundles of money in every civilized country on the planet, and is the top grossing film in the planet. I will gladly side with the majority this time around. Okay, cynics, time to crawl back under your rock, I am done.


text:
Ik vermeed het lange tijd naar deze film te kijken. Lang voordat hij werd uitgebracht, had ik hem afgedaan als een overdreven, overdreven, overdreven geromantiseerd stuk Hollywood-schmaltz, en ik wilde er niets mee te maken hebben. Ik keek er nooit naar in de bioscoop. Ik schudde ongelovig mijn hoofd bij de uitreiking van de Academy Awards <0xE2><0x80><0x93> ook al had ik hem nooit gezien. Toen werd ik gevraagd om jurylid te zijn bij een spreekwedstrijd op de middelbare school. Een van de meisjes sprak over deze film. 'Hij was zo geweldig,' zei ze. 'Je had echt het gevoel dat je op een schip zat.' 'Onzin,' dacht ik. Ik deelde mijn gevoelens met mijn medejuryleden. Een van hen keek me aan en zei: 'Je hebt het gevoel dat je op een schip zit.' 'Nou, misschien,' dacht ik. Toen verscheen de film eindelijk op de betaal-tv. 'Oké,' dacht ik, 'ik zal er eens naar kijken.' Ik wilde er niet naar kijken <0xE2><0x80><0x93> en dat deed ik ook niet. Ik vond het prachtig! Wat een geweldige film.
Waar moest ik beginnen? Eerst <0xE2><0x80><0x93> de regie. Mijn mededinger naar de rol van spreekster in het openbaar op de middelbare school had gelijk. James Cameron weet een bijna 'je bent er'-achtige sfeer te creëren. De vrolijkheid van het leven aan boord van het elegantste schip ter wereld. De nonchalance als het nieuws van de ijsberg zich eerst verspreidt; dan het toenemende gevoel van paniek. Je kijkt er niet alleen naar, je voelt het echt. Dan <0xE2><0x80><0x93> de optredens. De hoofdrollen van Kate Winslet (als Rose) en Leonardo DiCaprio (als Jack) zijn uitstekend <0xE2><0x80><0x93> die van Winslet is de superieure, dacht ik, maar ze waren allebei goed. Ze hadden hun rijke meisjes/arme jongens-personages tot en met een perfecte 't', dacht ik. Maar naar mijn mening was Frances Fisher degene die de show stal als de moeder van Rose. Ze was perfect als de snobistische aristocraat, en je kon de angst en walging voelen die ze elke keer voelde als ze naar Jack keek. Dan <0xE2><0x80><0x93> de details. Ik ben geen expert in het tot zinken brengen van de _Titanic_, maar ik heb een redelijke algemene kennis, en deze film levert een geweldige prestatie door de historische details nauwkeurig te reconstrueren en ze vervolgens naadloos rond de fictieve romance te weven. Heel indrukwekkend, inderdaad. En dan <0xE2><0x80><0x93> het liedje. Wie kan deze film bekijken zonder gegrepen te worden door Celine Dions uitvoering van 'My Heart Goes On'?
Problemen. Nou, de romance was misschien te gekunsteld, in die zin dat ik gewoon niet kan accepteren dat Jack zo moeiteloos van het tussendek naar de eerste klas kan zijn overgestapt. (Ik weet dat hij de eerste keer is uitgenodigd, maar hij lijkt steeds in de eerste klas te komen zonder te worden tegengehouden, tot hij er een tijdje zit. De werkelijkheid van de scheiding van de sociale klassen werd veel realistischer geportretteerd, vond ik, als de passagiers van het tussendek daar opgesloten zouden zitten nadat het schip op de ijsberg was gelopen, terwijl de passagiers van de eerste klas konden genieten van halflege reddingssloepen.
Maar dat was een kleine tegenstrijdigheid. Dit is echt een uitstekende film. Het enige wat ik jammer vind is dat ik hem niet in het theater heb gezien, waar hij volgens mij veel indrukwekkender zou zijn geweest.

9/10.

text_en:
I avoided watching this film for the longest time. Long before it was even released I had dismissed it as an over-hyped, over-blown, overly romanticized piece of Hollywood schmaltz, and I wanted nothing to do with it. I never watched it in the theatre. I shook my head in disbelief at the 11 Academy Awards - even though I had never seen it. Then I was asked to be a judge at a high school public speaking contest. One of the girls spoke about this movie. "It was so great," she said. "You really felt like you were on the ship." "Nonsense," I thought. I shared my feelings with my fellow judges. One looked at me and said, "you might be right, but if she liked the movie that much maybe she'll want to learn more about the real Titanic. The movie must have done something right to get her so interested." "Well, maybe," thought I. Then it finally appeared on Pay TV. "OK," I thought, "I'll give it a look see." I didn't want to like it - and I didn't. I loved it! What a great movie.

Where to start? First - the directing. My high school public speaking contestant was right. James Cameron does a superb job of creating an almost "you are there" type of atmosphere. The gaiety of life aboard the most elegant ship in the world. The nonchalance as news of the iceberg first spreads; then the rising sense of panic. You don't just watch it; you really do feel it. Then - the performances. The lead performances from Kate Winslet (as Rose) and Leonardo DiCaprio (as Jack) are excellent - Winslet's being the superior, I thought, but both were good. They had their rich girl/poor boy characters down to a perfect "t" I thought. In my opinion, though, stealing the show was Frances Fisher as Rose's mother. She was perfect as the snobby aristocrat, and you could feel the fear and loathing she felt every time she looked at Jack. Then - the details. I'm no expert on the sinking of the Titanic, but I have a reasonable general knowledge, and this film does a super job of recreating the historical details accurately and then weaving them seamlessly around the fictional romance. Very impressive, indeed. Then - the song. Who can watch this movie and not be taken with Celine Dion's performance of "My Heart Goes On."

Problems. Well, the romance was perhaps too contrived, in the sense that I just don't accept that Jack could have moved so effortlessly from steerage to first class. (I know he was invited the first time; but he seems to keep getting into first class without being stopped until he's been there for a while.) The realities of the separation of the social classes were much more realistically portrayed, I thought, when the steerage passengers were going to be left locked down there after the ship hit the iceberg while the first class folks got to enjoy half empty lifeboats.

A minor quibble, though. This is truly an excellent movie. My only regret is not seeing it in the theatre, where I think it would have been so much more impressive.

9/10


text:
Ik vind het zo verbazingwekkend dat we het zelfs na al die jaren nog steeds over deze film hebben! Het is duidelijk dat deze film niet zo slecht was, anders zouden de mensen er niet eens over willen praten. Persoonlijk heb ik ontzettend van deze film genoten, en dat doe ik nog steeds! Ik denk dat deze film niet voor iedereen is, maar hij raakte in ieder geval de harten van velen.
Wat degenen betreft die vinden dat deze film 'overschat' of 'overgehypt' is... tja, dat hebben we alleen aan het filmpubliek te danken! Hé, het zijn niet de schrijvers van CRITICS/articles die een film 'geweldig' of 'geweldig' maken bij het algemene filmpubliek. De mensen maken een enorm succes van de film. Met Titanic was iedereen diep onder de indruk. Eerlijk gezegd was een film als deze nog nooit eerder gemaakt. Tenminste niet met de speciale effecten die nodig waren om de essentie van het zinkende schip echt vast te leggen. Deze film is zo accuraat dat zelfs James Cameron het zinken van het schip in de film kon timen op die noodlottige dag in april 1912. Zelfs het bestek kwam overeen!
Geef deze film een kans, jongens! De critici dachten dat deze film de tijd tot zinken zou brengen! Toen die film uitkwam en de mensen via WORD OF MOUTH (wat de BESTE vorm van reclame is, let wel) te horen kregen dat het een goede/fatsoenlijke/film was die de moeite waard was, toen begon iedereen in drommen naar de bioscopen te komen om die film te zien... niet één keer, niet twee keer, maar misschien wel 3 keer en vaker! Dus ik zou niet willen zeggen dat deze film 'overgehypt' was... tenminste niet zoals de opbouw voor de MATRIX die opnieuw geladen wordt of de HULK die 'overgehypt' wordt. Ha! De critici dachten niet eens dat Titanic genoeg geld zou opleveren om Camerons gigantische filmbudget te dekken. Maar het filmgeld zorgde voor dat budget van 200 miljoen en nog veel meer!
Persoonlijk ben ik dol op deze film. Maar misschien is deze film niet voor iedereen weggelegd. Maar ik zal niet zeggen dat deze film alleen maar slecht is vanwege de romantiek! Dat is het meest seksistische wat ik ooit heb gehoord! Een film niet leuk vinden omdat er romantiek in zit! Het verhaal was mooi. De dialoog had beter gekund, maar laten we eerlijk zijn... de echte ster van de film was niet Leo of Kate... het was dat GIGANTIC SCHIP! Ik vind dat alle acteurs, inclusief DiCaprio en Winslet, goed werk hebben geleverd. Het is niet het beste werk (ik heb van allebei veel BETER werk gezien), maar het was niet het béste wat ik ooit op het witte doek heb gezien. Laat ze toch!

text_en:
I find it so amazing that even after all these years, we are STILL talking about this movie! Obviously this movie wasn't THAT bad or else people wouldn't even BOTHER to talk about it. I personally enjoyed this film immensly, and still do! I guess this film isn't for everyone, but it certainly did touch the hearts of many.

As for those that think that this film is "overrated" or "over-hyped"...well, we only have the movie-going public to thank for that! lol* You see, it's not CRITICS/article writers that make a film "HUGE" or a "HIT" with the general movie-going public. PEOPLE make the film a huge success. With Titanic, everyone was in awe. Let's face it, a film like this had never been made before. At least not with the type of special effects needed to really capture the essence of the ship actually sinking. This film is so accurate that even James Cameron timed the actual sinking of the ship in the film with the REAL sinking that fateful day in April 1912. Even the silverware for goodness sakes matched!

Give this movie a break you guys! The critics thought this movie would sink BIG time! When this movie actually came out and people started hearing by WORD OF MOUTH (which is the BEST form of advertisement mind you) that this was a good/decent/movie worth seeing, then everyone started flocking to the theaters in droves to see this movie...not once, not twice, but maybe 3 times and more! So, I really wouldn't say that this movie was "overhyped"...at least not like the buildup for the MATRIX reloaded or the HULK is being "overhyped". ha! Critics didn't even think that Titanic would make enough money to cover Cameron's gigantic film budget that it took to make this mammoth of a film. However, the films money took care of that 200 million budget and MUCH more!

Personally, I LOVE this film. However, this film might not be for everyone. DOn't say that this film sucks just because of romance though! THat is the most sexist thing I've ever heard! Disliking a movie just because it has romance in it! The story was sweet. The dialogue could have been better, but let's face it...the REAL star of the movie wasn't Leo or Kate...it was that GIGANTIC Ship! I think all of the actors including DiCaprio and Winslet did a fine job. It's not thier best work (I've seen much BETTER work from both of them) but it wasn't the WORST I've seen on screen before. Give them a break!


text:
De door James Cameron geregisseerde _Titanic_ presenteert een fictief liefdesverhaal over de historische setting van de _Titanic._ De plot is eenvoudig, ongecompliceerd, of niet voor degenen die van intriges houden die draaien en draaien en je in spanning houden. Het einde van de film kan binnen een paar minuten na het begin van de film worden geraden, maar het liefdesverhaal is interessant. Kate Winslett is fantastisch als Rose, een aristocratische jongedame die verloofd is met Cal (Billy Zane). In het begin van de reis ontmoet Rose Jack (Leonardo DiCaprio), een kunstenaar uit de lagere klassen, op weg naar Amerika nadat hij met pokeren een kaartje voor de _Titanic_ heeft gewonnen. Als hij iets wil hebben, gaat hij het halen, in tegenstelling tot de mensen uit de betere stand die zich zo druk maken over hun sociale zorgen. De twee worden verliefd op elkaar en het publiek ziet het zinken van de Titanic voornamelijk door hun ogen.
De film begint in de moderne tijd met de verkenning van het wrak door een groep die op zoek is naar schatten en die samen met de Titanic is gezonken. Een van de overlevenden van de Titanic, Rose DeWitt Bukater, die op de televisie over de verkenning van het wrak had gehoord, wordt naar de boot gevlogen waar de zoektocht vandaan komt om te vertellen wat ze zich herinnert om de zoektocht te helpen. Ze begint haar herinneringen aan de eerste en enige reis van de Titanic op te halen. Daarna verschuift de scène naar Southhampton, Ierland, waar de Titanic op 10 april 1912 uitzeilde, terwijl alle passagiers aan boord gingen. Na nog een tussenstop aan de Ierse kust maakte de Titanic haar eerste reis over de Atlantische Oceaan, op weg naar New York. Historisch gezien verliepen de eerste dagen van de reis zonder noemenswaardige gebeurtenissen, maar in die tijd ontwikkelt zich de fictieve plot van het verhaal, als Rose de hopeloze verlokking van een verloving met de rijke Cal Hockley onder ogen krijgt en verliefd wordt op de derdeklaspassagier Jack Dawson. Kapitein Smith werd, zoals in de film te zien was, door de directeur van de White Star Line aangespoord de snelheid van het schip te verhogen, zodat ze de krantenkoppen zouden halen en extra publiciteit zouden krijgen door op donderdagavond in New York aan te komen en niet op vrijdagochtend, zoals gepland. Smith gaf vervolgens bevel de Titanic op volle kracht te laten varen. De Titanic had berichten ontvangen dat het water in de Atlantische Oceaan vol ijsbergen lag, maar ze negeerden deze waarschuwingen en voeren op volle kracht, zoals in de film te zien was. Op 15 april 1912 om 11.39 uur werd er een ijsberg waargenomen. Ze probeerden de motoren af te zetten en het schip uit de baan van de ijsberg te krijgen, maar er was niet genoeg tijd en het schip raakte de ijsberg aan stuurboord zoals op de film te zien is. De vele kleine gaten in de zijkant van het schip en geen enkele grote scheur in de zijkant zijn juist. De bemanning van Titanic zond noodseinen uit en vuurde noodraketten af zoals op de film te zien is tot 2.18 uur toen de lichten eindelijk uitgingen. De lichten van de California werden op tien kilometer afstand gezien, maar ze beseften niet wat er aan de hand was en reageerden niet op de vele smeekbeden van Titanic om hulp. De _California_ had eerder op de dag geprobeerd Titanic te waarschuwen voor het zware ijs waardoor ze hun reis hadden moeten onderbreken, maar Titanic had hen afgepoeierd, waardoor de _California_ zijn radio uitzette en de Titanic aan zijn lot overliet. De vrouwen en kinderen van de eerste klasse waren de eersten die, zoals afgebeeld, in de twintig reddingsboten op het schip werden gezet. Tot overmaat van ramp leden de derdeklaspassagiers het meest onder de dood van welke klasse ook en de bemanning werd ook zwaar getroffen door deze tragedie. Het woord van de werknemers van White Star Line en de passagiers van de eerste en tweede klas werd meer geloofd dan dat van de passagiers van de tweede en derde klas toen de autoriteiten probeerden informatie te krijgen over het zinken. Bovendien is het metaal dat gebruikt werd om de Titanic te bouwen in de afgelopen jaren gevonden onder omstandigheden van zware kou, die in de nacht dat de Titanic zonk heel broos was. Over het geheel genomen is de plot heel nauwkeurig in zijn weergave van de gebeurtenissen en de tijden waarop deze gebeurtenissen op de Titanic plaatsvonden.
Veel van de personages in het verhaal waren niet echt en werden alleen maar verzonnen voor het doel van de film of als samengestelde personages om mogelijke kenmerken en ideeën van de mensen op het schip te vertegenwoordigen. De kerngroep van Rose, Jack, Cal en de moeder van Rose waren allemaal fictieve personages die aan het verhaal werden toegevoegd omdat ze verschillende groepen mensen uit die tijd vertegenwoordigden. Toch waren veel personages zoals de Onzinkbare Molly Brown, kapitein Edward Smith, de scheepsontwerper Thomas Andrew, de vertegenwoordiger van de White Star Line, Bruce Ismay, en alle officieren van de Titanic echt. De eerste reis zou sowieso kapitein Edward Smith's laatste reis zijn, want hij was van plan zich daarna terug te trekken. Hij was sinds 1880 lid van de White Star Line, waar hij zich opwerkte tot zijn status van miljonairskapitein toen de Titanic zonk. De beschrijving van de officieren klopt, want slechts vier overleefden de tragedie, behalve de officier die dreigde alle passagiers van het schip met zijn pistool te doden. Het staat vast dat hij zich heldhaftig gedroeg en dat hij zo verkeerd werd neergezet dat James Cameron zich verontschuldigde en een monument ter ere van hem opwierp in het voormalige Canadese geboortestadje van de officier. Zoals in de film te zien was, was er een taalprobleem tussen de bemanning en veel van de lagere klasse passagiers van niet-Engelse landen. Bovendien was officier Lowe de enige officier die terugkwam in de reddingsboot zoals afgebeeld. De oude mensen die in hun bed werden getoond toen het water hun kamer binnenkwam, waren gebaseerd op die van Strauss. Omdat ze de zijde van haar man niet wilde verlaten, weigerde mevrouw Strauss in haar reddingsboot te stappen en stierf samen met haar man op de Titanic. Goggenheim, die naar verluidt een sigaar rookte en cognac dronk, ging op deze manier gekleed. De rijkste man van het schip, John Jacob Astor, die het grootste deel van Manhattan bezat, stierf niettemin, maar zijn veel jongere vrouw werd gered in een reddingsboot. Bovendien werd Molly Brown gered en later werden er medailles gemaakt voor de bemanning van de _Carpethia_ die de overlevenden van de _Titanic_ uit het water oppikte. Haar ticket op de _Titanic_ had meer dan vierduizend dollar gekost en aan het eind van haar leven was ze blut. Het hele interieur van het schip werd meesterlijk gereinigd tot op de laatste stukjes porselein en zilverwerk. De gymnastiekzaal, die nauwelijks te zien is, is volmaakt nagemaakt met alle apparaten die overeenkomen met die op oude foto's. De prachtige kledij en het kostuumwerk waren een uitstekende nabootsing van het post-Victoriaanse tijdperk van 1912. De rijken heersten in die tijd praktisch over alles, omdat de vrouwenbeweging nog niet echt in beweging was gekomen. In die tijd trouwden vrouwen vaak om financiële redenen, zoals Rose overwoog te doen, en ze namen gewoonlijk een sjieke houding aan tegenover hun echtgenoten, zoals Cal graag wilde dat Rose deed. De rijken konden niet goed tegen 'nieuw geld' zoals Molly Brown zoals ze was afgebeeld. Alles was heel formeel in die tijd. Vrouwen moesten naar het diner worden geëscorteerd door een mannelijke figuur, zoals te zien was in de eetscènes. Roken was in die tijd niet erg gebruikelijk bij vrouwen, maar sigaretten die net waren binnengekomen werden gebruikt zoals te zien was bij Rose in de film. Mannen rookten meestal sigaren in plaats van sigaretten. Vrouwen werden fysiek beschermd door hun korset en sociaal door de maatschappij. Hoewel James Cameron geen historische films had gemaakt, bracht hij experts van Titanic mee, samen met twee jaar onderzoek naar de geschiedenis van de Titanic, en er werden weinig vrijheden genomen. De prachtige cinematografie en de special effects maakten de film nog adembenemender. In de film _Titanic_ is een herkenbare boodschap te zien: de mensen op het schip hadden ongeveer drie uur de tijd om over hun verscheiden na te denken. De regisseur, James Cameron, toont de verschillende reacties op deze crisis in het leven van de mensen. Iedereen reageert anders en hij laat je nadenken over hoe je zou hebben gereageerd als je op die noodlottige avond in die situatie op de _Titanic_ had gezeten. Bovendien is deze film een weerspiegeling van de jaren negentig toen hij werd gemaakt, toen hij een blik op het wrak van de _Titanic_ wierp. Pas in de afgelopen vijftien jaar is de plaats van de _Titanic_ gevonden en onderzocht. Deze film heeft ons een dieper inzicht gegeven in een ramp die velen niet gezien zouden hebben. Maar de morele vraag of mensen vandaag de dag schatten moeten meenemen van het wrak van een onderwaterkerkhof wordt gesteld. Er zijn pogingen gedaan om te stoppen met het zoeken naar schatten voor missies zoals in _Titanic_, maar die zijn allemaal mislukt. Zoals het er nu voor staat, kan iedereen een reis maken naar de _Titanic_ en alle waardevolle voorwerpen meenemen die zoals in de film te zien zijn, de algemene waarde van onze tijd in deze kwestie tonen.
Technisch gezien is de film heel goed gedaan. Om beelden van het wrak op de bodem van de oceaan te krijgen, moesten ze twaalf keer duiken om alle beelden te krijgen die voor de film nodig waren. Bovendien moest er een speciale camera worden gemaakt om de intense druk op de bodem van de oceaan te kunnen weerstaan. Cameron was niet van plan om met de sonde zo ver in Titanic te gaan als iedereen in de achtentachtig jaar sinds het schip gezonken is, maar het bleek dat dit een uniek perspectief op het schip bood. Bovendien zijn er in de film allerlei details te zien van het wrak van Titanic tot de plek waar Titanic tijdens haar eigenlijke reis was. Deze verschuiving van de moderne scène naar de scène uit het verleden tijdens de reis werkt als een uitstekende overgang die het verhaal gemakkelijk op een orgiastische manier kan volgen. Helemaal aan het begin van de film wordt een suffige repetitie gebruikt om de scène te herscheppen waarin de echte mensen de Europese kust verlaten op de _Titanic_, waardoor die zich onderscheidt van de rest van de gebeurtenissen in de film.
Titanic speelt bijna als een historische biografie en is als een kunstwerk, een waar epos. Zoals de meeste geschiedenisromans kennen we het einde, maar dat doet niets af aan de heerlijke verrassingen die in deze film te vinden zijn. Bepaalde aspecten van deze film zijn bekroond met een Academy Award, waaronder kostuums, geluid, cintematografie en montage. Als je van interessante personages houdt die je een inzicht geven in het leven van personages in het begin van de twintigste eeuw en hoe ze een ramp het hoofd bieden, dan is deze film absoluut voor jou.

text_en:
Titanic directed by James Cameron presents a fictional love story on the historical setting of the Titanic. The plot is simple, noncomplicated, or not for those who love plots that twist and turn and keep you in suspense. The end of the movie can be figured out within minutes of the start of the film, but the love story is an interesting one, however. Kate Winslett is wonderful as Rose, an aristocratic young lady betrothed by Cal (Billy Zane). Early on the voyage Rose meets Jack (Leonardo DiCaprio), a lower class artist on his way to America after winning his ticket aboard Titanic in a poker game. If he wants something, he goes and gets it unlike the upper class who are so concerned with their social worries. The two fall in love and the audience sees the sinking of the Titanic primarily through their eyes.

The movie begins in modern times with the exploration of the wreck by a group searching for treasures, that sunk with the Titanic, which has recently occurred. One of the survivors of the Titanic, Rose DeWitt Bukater, who had heard of the exploration of the wreck on television and is flown to the boat where the search is being led from to tell of what she remembers to help the search. She gets to telling her memory of the one and only voyage of the Titanic. With this, the scene shifts to Southhampton, Ireland where the Titanic set sail from on April 10, 1912 as all the passengers are boarding. After another stop on the Irish coast Titanic went out to see on its maiden voyage across the Atlantic bound for New York. Historically the first few days of the voyage went by uneventful, but the fictional plot of the story is developed during this time as Rose sees the hopeless entrapement of an engagement that she is in to the wealthy Cal Hockley and falls in love with third class passenger, Jack Dawson. Captain Smith alledgedly as shown in the movie was urged by the White Star Line Director to increase the speed of the ship so they would make the newspaper headlines and receive extra publicity by arriving in New York on Thursday night and not on Friday morning as planned. Smith then ordered the fateful decision going against his thirty-two years of experience to stretch the Titanic's legs out to full speed. The Titanic had reports that the waters in the Atlantic they were sailing in were full of icebergs, but they ignored these warnings and proceeded at full speed as shown in the movie. On April 15, 1912 at 11:39, an iceberg was sighted. They attempted to shut off the engines and turn the ship out of the path of the iceberg but there was not enough time and the ship hit the iceberg on the starboard side as depicted in the film. The portrayal of the many small holes in the side of the ship and not one large gash along the side is accurate. The crew of Titanic sent out distress calls and set off distress rockets as shown until 2:18 when the lights finally failed. The lights of the California were spotted six miles away but they failed to realize what was going on and did not respond to Titanic's many pleas for help. The California had tried earlier in the day to warn Titanic of the severe ice that had caused them to stop their trip but Titanic had brushed them off causing the California to turn off its radio and leave the Titanic on its own. The first class women and children were the first as depicted to be put into the twenty lifeboats that were on the ship. Overwhelmingly the third class passengers suffered the most amount of deaths of any class and the crew was hit hard in this tragedy too. The word of White Star Line employees and first class passengers was believed over that of second and third class passengers when authorities were trying to gain information of the sinking. Also, the metal that was used to build the Titanic has been found in recent years under conditions of severe cold, which were experienced the night Titanic sank to be extremely brittle. Overall, the basic plot is very accurate in its portayal of the events and the times at which these events took place on the Titanic.

Many of the characters in the story were not real and created simply for the purpose of the movie or as composite characters to represent possible characteristics and ideas of people on the ship. The core group of Rose, Jack, Cal, and Rose's mother all were fictional characters added into the story as they represent different groups of people from the time. Yet many characters such as the Unsinkable Molly Brown; Captain Edward Smith; the ship designer, Thomas Andrew; the White Star Line Representative, Bruce Ismay; and all of the Titanic's officers were real. The maiden voyage was going to be Captain Edward Smith's last voyage anyway as he planned to retire afterwards. He had been a part of the White Star Line since 1880 where he worked his way up to his status as the Millionaire's Captain when the Titanic sunk. The portrayals of the officers is accurate as only four survived the tragedy except for the officer who threatened to kill all of the passengers of the ship with his pistol. He is on record as acting heroicly and was misportrayed to the point that James Cameron apologized and evoked a monument in his honor in the officer's former Canadian hometown. As shown in the movie there was a language problem between the crew and many of the lower-class passengers from non-English speaking nations. In addition, Officer Lowe was the only officer who came back in the lifeboat as depicted. The old people shown in their bed as the water came in their room were based on the Strauss'. Not wanting to leave her husband's side Mrs. Strauss refused to get in her lifeboat and died with her husband on the Titanic. Furthermore, Mr. Goggenheim who was shown sipping his brandy and smoking a cigar reportedly did go out like this dressed in his best. The richest man on the ship, John Jacob Astor, who owned most of Manhattan died nonetheless as well, but his much younger wife was saved in a lifeboat. In addition, Molly Brown was saved and later had medals made up for the crew of the Carpethia that picked the survivors of Titanic up from the water. Her ticket on the Titanic had cost over four-thousand dollars and by the end of her life she ended up broke. All of the interiors of the ship were masterfully replacated down to the last pieces of china and silverware. The gymnasium, which is hardly seen is recreated perfectly with all of the machines reproduced to match those seen in old photographs. The wonderful outfits and costuming were an excellent re-creation of the Post-Victorian era of 1912. The rich at this time practically ruled everything, as the women's suffrage movement had not quite gotten moving yet. Women during this time often married for financial security as Rose was considering doing and normally took a back seast status to their husbands as Cal wished for Rose to do. The rich did not take well to `new money' such as Molly Brown as depicted. Everything of the time was very formal. Women had to be escorted to dinner by a male figure as seen with in the dining scenes. Smoking was not very common among women of the time but holders of cigarettes, which were just coming in at the time were used as seen with Rose in the movie. Men of the time generally smoked cigars not cigarettes. Women were constained physically by their corsets and socially by society. Although James Cameron had no background in historical films he brought in experts of Titanic coupled with two years spent cross-referencing the history of the Titanic and few liberties were taken. The beautiful cinematography and special effects also helped to make the film even more breathtaking.

A recognizable message can be seen in the movie Titanic as the people on the ship had about three hours to contemplate their demise. The director, James Cameron, shows the various reactions to this time of crisis in people's lives. Everyone reacts differently and he gets you to think of how you might have reacted had you been in that situation on the Titanic on that fateful night. In addition, this film is a reflection of the 1990's when it was produced as it gives a look into the wreck of the Titanic. Only in the past fifteen years has the site of the actual Titanic been found and explored. This movie was able to give us a deeper look into a disaster that many would not have viewed. However, the moral question of whether people today should be taking treasures from the wreck of an underwater graveyard is posed. There have been attempts to stop treasure seeking missions such as the one portrayed in Titanic but all have failed. As it stands today anyone can make a voyage to the Titanic and take whatever valuables they as portrayed in the film showing the general values of our time on this matter.

Technically the film is very well done. To get footage of the wreck at the bottom of the ocean it took twelve dives to get all of the footage needed for the movie. In addition, a special camera had to be created to withstand the intense pressure at the bottom of the ocean. Cameron did not plan on using the probe to go as far inside Titanic as anyone has in the 88 years since the ship sunk but it worked out that this provided an unique perspective into the ship. Furthermore, throughout the film fade ins and outs from the wreck of Titanic to the scene of Titanic during its actual voyage. This shift between the modern scene to the past scene during the voyage works as an excellent transition that makes the story easy to follow in aclear manner. At the very beginning of the movie a septune recreation is used to recreate the scene when the actual people left the European coast on Titanic giving it distinction from the rest of the events of the film.

Titanic plays almost like a historical biography and is like a work of art, a true epic. Like most history novels, we know the ending, but it doesn't take away from the wonderful treats that can be found in this picture. Certain aspects of this film are Academy Award material including costuming, sound, cintematography, and editing. If you like interesting characters that will give you an insight into the life of characters in the early 1900's and how they face disaster, then this movie definitely is for you.


text: Deze film herschrijft de geschiedenis van de film in alle opzichten. Het kan niemand iets schelen wat iemand van deze film vindt, want hij overstijgt de kritiek. Elke zwakke plek in de film wordt gemakkelijk overwonnen door de vele verbazingwekkende dingen die de film te bieden heeft. Het is een buitengewoon mooie film, en ik betwijfel of velen van ons ooit nog zoiets zullen zien. Ik heb hem ontelbare keren gezien, en nog steeds word ik er elke keer weer door gebiologeerd, met een gevoel dat moeilijk te beschrijven is.

text_en: This movie re-wrote film history in every way. No one cares what anyone thinks about this movie, because it transcends criticism. Every flaw in the movie is easily overcome by the many amazing things the movie has going for it. It is an extremely beautiful movie, and I doubt many of us will see anything like it again. I've seen it more times than I care to count, and I still become transfixed every time, with a feeling which is hard to describe. One for the ages.


text:
James Camerons 'Titanic' is in wezen een romantisch avontuur met visuele grandeur en pracht, een tijdloze tragische liefdesgeschiedenis tegen de achtergrond van een belangrijke historische gebeurtenis... Het is een verbazingwekkende film die een voorbeeld is van hoop, liefde en menselijkheid...

Leonardo DiCaprio is geweldig op het witte doek met zijn grote charisma... Hij combineert passie, vertrouwen, zorgeloosheid en vindingrijkheid, hij is een vrijgevochten zwerver met artistieke pretenties en een levenslust...
Kate Winslet is absoluut beeldschoon als de verwarde tiener uit de betere kringen die verloofd is met een nare rijke vent die op een avond tot de diepten van de wanhoop wordt meegesleurd...

Billy Zane is een arrogante, racistische, gewelddadige en superrijke man die zou liegen, bedriegen, stelen, omkopen met geld of zelfs een onschuldig jong kind zou gebruiken om aan de nederlaag te ontkomen... Hij heeft een 56 karaats blauwe diamant die door Lodewijk XVI is gedragen...
Kathy Bates is de legendarische Molly Brown, de ongevoelige Molly Brown, de rijkste vrouw van Denver, die een stuk minder gespannen is dan de andere rijke mensen op het schip...

Frances Fisheris is de onbemiddelde, koude, snobistische moeder die, doodsbang om haar sociale status te verliezen, haar dochter dwingt zich te verloven met een rijke, hooghartige snob...

Victor Garber is de meester-scheepsbouwer, de echte-levensgenieter die de tijd probeert te reconstrueren, te meten, in zekere zin, om hem tot geschiedenis te maken...

Jonathan Hyde is de voorzitter van de White Star-raad die wil dat de Titanic het trans-Atlantische snelheidsrecord breekt, ondanks de waarschuwingen dat er misschien ijsbergen de gevaarlijke noordelijke oversteekplaats zijn binnengedreven...
Bill Paxton is de opportunistische onderzeese ontdekkingsreiziger op zoek naar een zeer zeldzame diamant die de 'Hart van de Oceaan' wordt genoemd.

Gloria Stuart is de 101-jarige vrouw die een nooit eerder verteld liefdesverhaal ontsluiert... De nachtmerrie, de verschrikking en de schok staan op haar diep doorgroefde gezicht gegrift...
'Titanic' De camera zoomt in op de boeg van de gezonken 'Titanic', die de kijker terugvoert naar 1912, en toont de zorgvuldig gereconstrueerde interieurs. De eerste aanblik van de Titanic, die gestaag op haar bestemming afstevende. De onvermijdelijke botsing van de Titanic met het lot; James Cameron die ons in een van de meest angstaanjagende scènes die ooit in een film zijn opgenomen met de Titanic naar beneden haalt en ons uiteindelijk in het ijskoude water laat spartelen, schreeuwend om hulp die nooit komt...
<0x3E><0x3E> Als winnaar van 11 Academy Awards, waaronder die voor beste film, is 'Titanic' van James Cameron een gigantisch epos waarin je niet alleen naar de film kijkt, maar hem ook ervaart! De visuele effecten zijn verbazingwekkend, zoals in geen enkele andere film... De decors zijn overweldigend... James Horners muziek versterkt de emoties... De hele film is een jacht op en betrokkenheid, gevuld met een breed scala aan diepe gevoelens...
<0x3E><0x3E> Het is werkelijk een ontroerend eerbetoon aan degenen die op dat ongelukkige schip hun leven verloren...

text_en:
James Cameron's 'Titanic' is essentially a romantic adventure with visual grandeur and magnificence, a timeless tragic love story set against the background of this major historical event... It's an astonishing movie that exemplifies hope, love and humanity...

Leonardo DiCaprio is terrific on screen with big charisma... Conveying passion, trust, insouciance and ingenuity, he's a free-spirited wanderer with artistic pretensions, and a zest for life...

Kate Winslet is absolutely lovely as the confused upper-class teen engaged to a nasty rich guy who finds herself, one night, plunged to the depths of despair...

Billy Zane is an arrogant racist, abusive and ultra rich who would lie, cheat, steal, bribe with money or even use an innocent young child to escape defeat... He keeps a 56 carat blue diamond worn by Louis XVI...

Kathy Bates is the legendary unsinkable Molly Brown, the richest woman in Denver, who is a lot less uptight than the other rich folk on the ship...

Frances Fisheris is the impecunious cold snobbish mother who, deathly afraid of losing her social stature, forces her daughter to become engaged to marry a rich, supercilious snob...

Victor Garber is the master shipbuilder, the real-life character who attempts to fix time, to measure it, in a sense, to make it into history...

Jonathan Hyde is the White Star Chairman who wants the Titanic to break the Trans-Atlantic speed record, in spite of warnings that icebergs may have floated into the hazardous northern crossing...

Bill Paxton is the opportunistic undersea explorer in search for a very rare diamond called the "Heart of the Ocean."

Gloria Stuart is the 101-year old woman who reveals a never-before told love story... The nightmare, the horror and the shock are imprinted upon her deeply lined face...

'Titanic' is loaded with luminous photography and sweeping visuals as the footage of the shipwrecked Ocean liner lying motionless on the ocean floor; the incredible transformation of the bow of the sunken 'Titanic' that takes the viewer back to 1912, revealing the meticulously re-created interiors; the first sight of the Titanic steamed steadily toward her date with destiny; the Titanic, leaving the Southampton dock, and some dolphins appear jumping, racing along in front of the luxurious ship; DeCaprio and Winslet flying at the ship's front rail in a gorgeous magic moment; the intertwining of past and present as Jack was drawing Rose on his paper, the camera zooms closely on young Rose's eye, only to transform its shape into Gloria Stuart's aged eye...

Chilling scenes: Titanic's inevitable collision with destiny; James Cameronin one of the most terrifying sequences ever put on film takes us down with the Titanic, finally leaving us floundering in the icy water, screaming for help that never comes...

Winner of 11 Academy Awards, including Best Picture, James Cameron's "Titanic" is a gigantic epic where you don't just watch the film, you experience it! The visual effects are amazing, like no other film's... The decor is overwhelming... James Horner's music intensifies the emotions... The whole movie is hunting and involving, filled with a wide range of deep feelings...

It's truly a moving tribute to those who lost their lives on that unfortunate ship...