text:
Dit is een van de slechtste films die Clark Gable heeft gemaakt. Alleen PARNELL was duidelijk erger. Het is allemaal zo pijnlijk clichématig en de dialogen zijn zo beroerd dat Gable noch Jean Harlow er trots op zou moeten zijn.
Gable is een schoft wiens illegale activiteiten ertoe leiden dat zijn meisje naar de gevangenis gaat (net als in die gangsterfilms?). Ze hoopt dat hij het juiste zal doen, maar hij laat haar gewoon zitten <0xE2><0x80><0x93> zonder dat een van beiden weet dat ze 'in verwachting' is. Uiteindelijk komt de schurk terug om het juiste te doen en op de een of andere manier komt het allemaal goed. Ze leken Gable vergeten te zijn. 's nodig om de schuld op zich te nemen en een paar jaar in de nor te zitten. Leonard Maltin zegt: 'De sterren zijn hier op hun best'. Naar welke maatstaf? Het best in onbedoeld gegrinnik? Doe me een lol!
PS <0xE2><0x80><0x93> nadat ik dit heb gezegd, denkt mijn vrouw dat Leonard Maltin me zal vinden en me een pak op mijn donder zal geven. Hmmm. Maar ondanks mijn opmerking denk ik dat meneer Maltin de beste recensent en mens ter wereld is (ik hoop dat dat hem tevreden heeft gesteld).
UPDATE <0xE2><0x80><0x93> 2/2/08. Omdat ik de eerste keer zo'n hekel aan deze film had (vooral aan het belachelijke einde), besloot ik hem nog een keer te kijken. Per slot van rekening vind ik een film soms veel leuker als ik hem nog een keer heb gezien en dan besef ik dat ik een beetje te hard ben geweest. Hoewel dat de afgelopen maanden met verschillende films het geval is geweest, had ik toch een hekel aan deze film <0xE2><0x80><0x93> ook al was het de tweede keer. Dat kwam voor het grootste deel niet door de eerste helft van de film. In de eerste helft was Harlows personage verbazingwekkend stom, maar het was in elk geval geloofwaardig. Maar toen ze naar de gevangenis werd gestuurd, waren het allemaal clichés tot de laatste belachelijke huwelijksscène zich voordeed. Het komt erop neer dat deze scène g<0xC3><0xAA>nant dom is <0xE2><0x80><0x93> het slaat nergens op en het is net alsof je de film in een of ander maf sprookje verandert in plaats van in een liefdesverhaal over twee misdadigers. Ik blijf bij mijn oorspronkelijke recensie (ondanks al het 'NIET HEEL BELANGRIJK'). en dat het, afgezien van PARNELL en misschien POLITIE IN HET CIRCUS, wel eens de slechtste Gable-film zou kunnen zijn.

text_en:
This is one of the very worst films Clark Gable made. Only PARNELL was obviously worse. It is just so painfully clichéd and the dialog is so lousy that it is something neither Gable nor Jean Harlow should have been proud of making.

Gable is a heel whose illegal activities result in his girl going' to the slammer (like the gangster talk?). She holds out hope that he'll do the right thing but he just leaves her there--unknown to either of them, gosh, that she's "in the family way". Eventually, the rogue returns to do the right thing and somehow they tie this all together into a happy ending! They seemed to have forgotten about Gable's needing to take the rap and spend several years in the hoosegow. Leonard Maltin says "the stars are at their best here". By what standard? Best at producing unintended chuckles? Gimme a break!

PS--after saying this, my wife thinks Leonard Maltin is going to find me and kick my butt. Hmmm. However, despite my comment, I think Mr. Maltin is the finest reviewer and human being on the planet (I hope that appeased him).

UPDATE--2/2/08. Because I disliked this film so much the first time (especially the ridiculous ending), I decided to watch it once again. After all, sometimes when I watch a film again I like it much more and realize that I was a bit too harsh. While that has been the case with several films in recent months, I still disliked this film--even the second time. Most of it was not because of the first half of the film. In the first half, Harlow's character was amazingly stupid but at least it was believable. But when she was sent to prison, it was all clichés until the final ridiculous marriage scene occurred. The bottom line is that this sequence is embarrassingly dumb--it just makes no sense at all and is akin to turning the movie into some wacky fairy tale instead of a love story about two cons. I stand by my original review (despite all the "NOT HELPFULS") and think that aside from PARNELL and possibly POLLY AT THE CIRCUS, it might just be the worst Gable film.


text:
O ja, Sakura Killers is een maffe, afschuwelijke ninjafilm, vergis je niet. Maar hij is ook ongelooflijk leuk. Dat komt voornamelijk door de geweldige aanwezigheid van ene Chuck Connors, die in de film de hoofdrol speelt, maar eigenlijk alleen maar in een paar scènes op het witte doek te zien is. Ik neem aan dat hij een soort Obi Wan Kenobi-type moet zijn ('de stoere ninja-buster', zo staat er in de tekst) maar zijn 'wijsheid' is lachwekkend. 'Beweeg zonder na te denken'??? Mijn vriend zegt dat dat een teken is van achterlijkheid, niet van opperste concentratie.
Maar zijn twee assistenten, Sonny en Dennis, hebben zo'n afschuwelijke dialoog dat 'Brooklyn', zoals wij de Kolonel noemen, in vergelijking met hem glanst. Kijk vooral uit naar Dennis' logica met betrekking tot de ninja's. De Sakura zijn betrokken bij genetische splitsing. Als je ook maar iets van klonen weet, ga je dood van het lachen. En ja, dit is een belangrijk punt in de plot, mensen.
Een ontzettend grappige film, de Sakura Killers, een moeilijk te vinden juweeltje. Ik zal het einde met de 'trucs' voor jullie ook niet bederven, behalve dan dat het een perfecte setting is voor een Sakura Killers 2. Jammer dat Chuck Connors dood is. (Want hij heeft een van de gladste manieren om ninja's weg te blazen.

text_en:
Oh yes, Sakura Killers is a goofy, horrible ninja movie, make no mistake. But it's also an incredibly enjoyable one. This is largely thanks to the awesome presence of one Chuck Connors, who is billed as starring in the movie but really only shines in a few scenes. I suppose he's supposed to be sort of an Obi Wan Kenobi type ("The tough ninja-buster", the box copy exclaims) but his 'wisdom' is laughable. "Move without thinking"??? My friend says this is the sign of mental retardation, not of supreme concentration.

But really, his two aides, Sonny and Dennis, have such horrible dialogue that 'Brooklyn', as we call The Colonel, tends to shine in comparison. Especially watch for Dennis' logic regarding the 'genetic splicing' the Sakura are involved with. If you know anything about cloning you will die laughing. And yes, this is a major plot point, folks.

A terribly fun movie, Sakura Killers is a hard-to-find gem. I won't spoil the 'trick' ending for you either, except that it's a perfect set up for a Sakura Killers 2. Too bad Chuck Connors died. :-( Because he does have a the smoothest ways of blowing away ninjas.


text:
Ik ben diep onder de indruk! Wauw, bereid je maar voor om te worden weggeblazen door de griezelige streken van de ninja's. Kijk maar hoe ze toeslaan, over de grond kruipen (op hun rug of op hun buik) als een rups, door de lucht vliegen, gebouwen beklimmen, zich verstoppen en uit bomen springen, ninjasterren omvergooien, blauwe welkommatten uitrollen, in rookbommen verdwijnen, een hoop suizende geluiden maken met hun messen en snel rondsluipen of op hun tenen lopen. Wat een schouwspel! Ik zou echt nog wel door kunnen gaan over de vele traditionele handelingen, maar ik ben hier de hele dag. O, niet te vergeten dat we zo nu en dan zelfs de legendarische Chuck Connors zien opduiken en zien hoe hij met zijn geweer een paar ninja's neermaait. Wat een klasse! Wat een bofkont! Trouwens, die supergoedkope 'Sakura Killers' zijn een stomme, maar goedkope ninja-actiefilm, want alleen fanatici van het genre zouden iets opsteken van dit zielige b-hoge debacle.
Een genetisch laboratorium in Amerika heeft een heel belangrijke video die door een paar ninja's wordt gestolen. Twee Amerikanen worden door de kolonel (Chuck Connors) naar Japan gestuurd om hem op te halen.
De openingsscène maakt het helemaal af. Bereid je voor op de lachbuien! Naderhand wordt het allemaal wat trager, maar kort nadat de twee hoofdpersonen over de ninja's hebben gehoord en de training hebben doorlopen, komt er stoom uit hun oren als ze hun kostuums in stukken breken en achter de gestolen bètaband aan gaan die een heel belangrijke formule bevat. Dan komen de gewelddadig snelle actie en de aerobe echtelijke kunsten pas echt aan de beurt. Het is ook niet al te slecht (net als het debiele script en de idiote optredens). De laatste klimatologische krachtmeting wordt heel goed uitgevoerd.
In de langzame stukken komen de twee Amerikanen (Mike Kelly en George Nicholas) in de zaak kijken, ze voeren hersenloze gesprekken en komen een paar kleine problemen tegen. Wat me aan het lachen maakte, was dat de ninja's zo van hun stuk waren gebracht door hoe dapper en slim deze twee waren. Waren dit nou beroepsmoordenaars? Directeur Dusty Nelson ('Effects' (1989)') doet zijn werk met verve en speelt het spel voor wat het is. Hij concentreert zich op de activiteiten op het scherm rond de locaties in Taiwan. De score is een rommeltje.

text_en:
I'm in awe! Wow, prepare to be blown away by the uncanny ways of the ninja. Watch them as they pounce, crawl along the ground (on their backs or stomachs) like a caterpillar, fly through the sky, climb buildings, hide and spring from trees, throw about ninja stars, role out blue welcome mats, disappear in smoke bombs, make a lot of swoosh noises with their blades and quickly sneaking or trotting about on their toes. What a sight! Really I could go on about the many traditional actions, but I'll be here all day. Oh not to forget we even get the legendary Chuck Connors popping up now and again, and watch him dispatch some ninjas with his shotgun with little ease. What class! What a badass! Anyhow the ultra-cheap 'Sakura Killers' is some stupid, but cheesy ninja action fun that only fanatics of the genre would get anything out of this shonky b-grade debacle.

A genetic lab in America has a very important video that's stolen by a couple of ninjas. Two Americans are sent to Japan by the Colonel (Chuck Connors) to retrieve it.

The opening of the feature sets it up nicely. Get ready for the laughs! Afterwards it slows down, but soon after the two main protagonists learns about the ninja and goes through the training it gets a head of steam as they break in costumes and fled after the stolen beta tape that contains a very important formula. This is when the violently swift action and aerobic marital arts really come in to play. It's not too shoddy either, (like the moronic script and daft performances). The final climatic showdown is very well done.

In the slow stretches it has the two Americans (Mike Kelly and George Nicholas) looking in to the case, sharing brainless conversations and encountering some minor problems. What made me laugh was how the ninjas were put off by how brave and clever these two were. These were supposed to be professional killers? Director Dusty Nelson ('Effects (1989)') does an earnest job with what he had and plays it for what it is. He centres the on-screen activities around striking Taiwan locations. The score is a chintzy arrangement.


text: Misschien had deze film in 1987 wel cool geleken... als je nog nooit een _goede_ ninjafilm had gezien. Suffe muziek uit de jaren tachtig... suffe dialogen... suffe acteerprestaties... en veel te suffe vechtsportscènes. De coolste scène is aan het begin... met een bejaarde Chuck Connors die op een strand aan het golfen is... een paar in het zwart geklede ninja's proberen hem te besluipen en het lijkt alsof hij te druk bezig is met het slaan van zijn bal om het te merken... plotseling steekt hij zijn hand in zijn golftas en... nee, ik zal het niet voor je bederven... als je ooit de pech hebt deze film te zien, zul je me dankbaar zijn. Het verhaal is een hoop onzin over een of andere gestolen videoband of zo. Een stel domme blanke helden wordt getraind in de manieren van de ninja's omdat 'alleen een ninja tegen een ninja kan vechten' of zoiets. Vreemd, die kerels lijken na hun training niet beter te vechten dan daarvoor... nou ja, de film vordert behoorlijk snel. De vechtscènes zijn misschien niet geweldig... maar ze zijn er in overvloed... en de overdreven geluidseffecten zijn goed voor wat gegrinnik.

text_en: SAKURA KILLERS (1+ outta 5 stars) Maybe in 1987 this movie might have seemed cool... if you had never ever seen a *good* ninja movie. Cheesy '80s music... cheesy dialogue... cheesy acting... and way-beyond-cheesy martial arts sequences. The coolest scene is at the beginning... with an aged Chuck Connors playing golf on a beach... several black clad ninjas try to sneak up on him and it looks like he is too intent on hitting his ball to notice... suddenly he reaches into his golf bag and... naw, I won't spoil it for you... if you ever have the misfortune of seeing this movie you'll thank me. The story is a lot of nonsense about some stolen videotape or something. A bunch of dim-bulb Caucasian heroes are trained in the ways the ninja because "only a ninja can fight a ninja" or something like that. Strange, these guys don't seem to fight any better after their training than before... oh well, the movie does move along pretty briskly. The fight scenes may not be great.. but they are plentiful... and the overdone sound effects are good for a few chuckles.


text:
Twee oude vrienden worden naar Japan gestuurd om de resultaten terug te halen van een genetisch onderzoek naar videobanden, dat aan het begin van de film door de in het zwart geklede ninja's wordt gestolen. Eerst moeten ze alleen nog een paar ninjatrucs leren, want 'alleen ninja's kunnen de ninja's verslaan'.
De ninjamoordenaars in _Sakura_ doen hun uiterste best om een plezierige ninjafilm te zijn, maar dat lukt ze niet al te best. De hele film is zo hol en voorspelbaar dat je er moeilijk iets goeds over kunt zeggen: dezelfde plot is al tientallen keren eerder in verschillende variaties vertoond, de personages zijn te kort uitgetekend, de verhaallijn is saai en het scenario biedt niets verrassends, zelfs niet in de slotscène, die op zich al de (trash)waarde van de film vermindert.
Zelfs 80' De ninja-fan, die de esthetiek van trash-films begrijpt, vindt deze film zelfs nauwelijks leuk. Hij biedt de kijker niets nieuws, niet op het visuele vlak en ook niet in de plot. Shurikens worden gegooid en katana's zwaaien, maar het is niet genoeg om de film in de juiste richting te sturen, en soortgelijke vechtscènes verlammen zelfs de meest verharde kijker na de eerste 30 minuten.
Het is moeilijk om deze film aan te bevelen. Zelfs Franco Nero's stuntelige optreden in 'Enter the Ninja' valt achter de Amerikaanse ninja's van de Sakura-moordenaar. Zelfs op het visuele vlak heeft deze film geen ballen, en het is tijdverspilling om te proberen een paar geweldige vechtscènes in deze film te vinden: die zijn er niet. Al met al een van de meest nutteloze ninja-films die ik ooit heb gezien. Heeft zelfs geen belangstelling voor nieuwsgierigheid. Geloof me.
1** 1** van de 10.

text_en:
Two old buddies are sent to Japan to get back results of a genetic research containing videotape, which is stolen by the black suited ninjas at the beginning of the movie. First they just have to learn some ninja skill, because "only ninja can beat the ninja."

Sakura killers tries hard to be enjoyable ninja-flick but fails that badly. The whole movie is just so hollow and predictable that is hard to say anything good about it: Same plot has been seen in different variations dozens of times before, characters are too briefly drawn, direction is dull and script doesn't offer anything surprising, even in the ending scene, which by itself reduced movie's (trash)value.

Even 80's ninja-flick-fan, who understands the esthetic of trash-movies, is hard to find this movie even barely enjoyable. It simply doesn't offer anything new to viewer, neither in visual level nor in plot. Shurikens are thrown and katanas are swinging, but it's not enough to lead the movie direction it meant to be and recurred similar fighting scenes numbs even the most calloused viewer after the first 30 minutes.

It's hard to recommend movie to anyone. Even Franco Nero's clumsy performance in "Enter the Ninja" falls behind Sakura killer's American-ninjas. Even in visual level movie doesn't have any balls and it's waste of time to try to find any great fighting scenes in this movie: There isn't any. In all, one of the most futile ninja-flicks, I've ever seen. Doesn't interest even in curiosity. Trust me on this one.

½ out of 10.


text: Deze film is een van mijn favorieten. Hij is niet echt goed, maar het is geweldig om naar te lachen. De dialoog kan ongelooflijk bespottelijk worden en slecht gespeeld (bijvoorbeeld: 'Manji, kunnen we je een paar vragen stellen?' 'Tuurlijk.' 'We denken dat je ons kunt helpen met de antwoorden.') Elk gevecht is min of meer surrealistisch. Let goed op of je Brock ziet, die oenige blanke vent die de hoofdpersonen aanvalt. Hij heeft maar twee zinnen, maar hij is een van de beste kerels in de film!

text_en: This movie's one of my favorites. It's not really any good, but it's great to laugh at. The dialogue can become incredibly ludicrous and poorly acted (eg, "Manji, can we ask you a few questions?" "Sure." "We think you can help us with the answers.") Any fighting is more or less surrealistic. Make sure to watch for Brock, the oafy white guy who attacks the main characters. He only has two lines, but he's one of the best guys in the movie!


text: Galactica en in plaats daarvan naar de originele afleveringen van de Living Legend-serie kijken. De netwerken hebben de delen 1 en 2 van de Living Legend-serie samengevoegd tot één verhaal met de vreselijke aflevering van Fire in Space. Hoewel Galactica leed aan het door de netwerken beheerste schrijven en gebrek aan tijd om zich voor te bereiden op een echte productie, is Living Legend de beste van de tv-serie uit 1978. Fire in Space is op zichzelf een van de slechtste afleveringen. Als historische noot: kijk naar Galactica, de originele Star Trek en daarna naar de revival van de Trek-serie, en je zult het verschil in kwaliteit zien tussen door de netwerken geproduceerde sci-fi en door de syndicaten geproduceerde sci-fi.

text_en: Skip Mission: Galactica and watch the original Living Legend episodes instead. The network took parts 1 & 2 of Living Legend and jammed them into one plot with the awful Fire In Space episode. Although Galactica suffered from network-controlled writing and a lack of time to prepare for a proper production, Living Legend is the best of the 1978 TV series. Fire in Space, on its own, is one of the worst episodes. As a historical note, watch Galactica, the original Star Trek, and then the revival Trek series, and you'll see the difference in quality between network-produced sci-fi and syndicated sci-fi.


text: De Derek's hebben in de jaren tachtig een paar redelijke biedingen gedaan om de titel'slechtste film aller tijden' te bemachtigen, en dit is waarschijnlijk hun grootste prestatie op dit gebied. Deze film kan zelfs worden beschouwd als behorend tot de categorie 'zo slecht, het is goed', net als de produkten van mensen als Edward Wood jr. of Doris Wishman. Dit verklaart het IMDb-stempatroon voor deze film, waarbij sommige mensen de hoogste punten uitdelen.<br />Anthony Quinn heeft in zijn tijd af en toe een louche film gemaakt, maar deze vertoning van een geile geest is zo ongelooflijk slecht dat je hem moet zien om hem te geloven.

text_en:
The Derek's have over the 1980s produced a few decent bids to acquire the title "worst movie of all time", and this is probably their prime achievement in these stakes. In fact, this film can be regarded as belonging to the "so bad, it's good" category, right up there with the products of the likes of Edward Wood Jr. or Doris Wishman. This explains the IMDb voting pattern for this film with some people handing out top marks.

Anthony Quinn made the odd dodgy film in his time, but this performance as a randy ghost is so incredibly bad, it has to be seen to be believed.


text:
Ik zag die onmiskenbare zuipfestijn op een plank in een videotheek. En voordat ik mijn eerste videorecorder kreeg, dacht ik dat ik hem met dit juweeltje zou dopen, en het is een slechte film <0xE2><0x80><0x93> maar wel een die op zijn best is!
De dialoog is onbedoeld hilarisch. En er zit een cameo van Donald Trump in. Anthony Quinn komt er op onverklaarbare wijze in voor. En het lijkt er veel op dat Christopher Walken in zijn latere jaren in elke slechte film de hoofdrol wilde spelen. Deze film is Mr. Quinn's Country Bears.
Er staan regels in als: 'Hou je kop en laat me mijn gang gaan!!!'
En: 'Je zegt een heleboel sh-it!'
En het kostelijke antwoord: 'Helaas is het sh-it, taaie, boze sh-it!'
Jij! Ik zal diep onder de indruk zijn van een vechtscène als Bo een SOMMERSAULT over een biljarttafel gooit! En een leuke kungfu-schop geeft als ze van de rol af rolt! Snijd in kleffe actie en beleef de t en de a opwinding!!!
Welke stomme filmfan kan nog meer verlangen? O, en als het personage van Mr. Quinn zelfmoord pleegt en terugkomt om Bo als geest te achtervolgen, vraagt ze hem waarom hij zelfmoord heeft gepleegd in plaats van zijn slopende ziekte onder ogen te zien? Hij zegt: 'Echte mannen eten geen quiche.'
Eh, aaa, ja. Als Bo een slimme meid was, zou ze ter plekke om een exorcist hebben gevraagd!

text_en:
I saw this obvious schlock fest on a video store shelf. And before i got my first VCR I figured I'd christen it with this little gem and it's bad film-making at it's finest!

The dialog is inadvertently hilarious. And it contains a cameo with Donald Trump. Anthony Quinn is in it inexplicably. And much like Christopher Walken seemed to want to star in every bad movie in his later years. This movie is Mr. Quinn's Country Bears.

It features lines like, "Shut up and let me FIGHT!!!"

And "You're saying a lot of sh_it!"

And the priceless comeback: "Unfortunately it is sh_it, tough angry sh_it!"

You'll be awed by a fight scene as Bo does a SOMMERSAULT across a billiard table! And does a nice kung fu kick when she comes up from the roll! Chop socky action and T and A thrills!!!

What schlock movie fan could ask for more? Oh, and when Mr. Quinn's character commits suicide and and comes back to haunt Bo as a ghost she asks him why he killed himself rather then deal with his debilitating illness? He says, "Real men don't eat quiche."

Uh, aaa, yeah. If Bo was a smart cookie she woulda called for an exorcist right then and there!


text:
De Dereks schenen na '10' nog steeds moeite te hebben om rolletjes voor Bo te vinden.
Ik werkte vroeger voor een zeehondenpark in de Florida Keys. Op een dag circuleerde het script van 'Ghosts Can't Do It' onder de trainers in de 'vishut' waar voedsel voor de dolfijnen werd klaargemaakt. Er was een scène waarin een dolfijn Bo (of Bo de dolfijn) zogenaamd een voorstel doet om 'eieren te gaan maken'. Toen we het script lazen, gniffelden we...
We hebben uiteindelijk geen enkele scène van deze film in ons park gedaan, hoewel onze dolfijnen <0xE2><0x80><0x93> in 'The Big Blue'!
Dit moet heel dicht bij het einde van Anthony Quinns leven zijn geweest. Ik hoop dat hij plezier heeft gehad in die film, want die heeft zeker niets bijgedragen aan zijn erfenis.

text_en:
The Dereks did seem to struggle to find rolls for Bo after "10".

I used to work for a marine park in the Florida Keys. One day, the script for "Ghosts Can't Do It" was circulating among the trainers in the "fish house" where food was prepared for the dolphins. There was one scene where a -dolphin- supposedly propositions Bo (or Bo the dolphin), asking to "go make eggs." Reading the script, we -lauuughed-...

We did not end up doing any portion of this movie at our facility, although our dolphins -were- in "The Big Blue!"

This must have been very close to the end of Anthony Quinn's life. I hope he had fun in this film, as it certainly didn't do anything for his legacy.


text: Ik heb nu alle vier Bo Derek-auto's gezien die door haar man John worden bestuurd. Ze zijn natuurlijk allemaal verschrikkelijk, maar dit zijn in elk geval de dieptepunten. Ze vertonen de gebruikelijke zwakke plot, een slecht script van de regisseur, slecht acteerwerk, en dan heb ik het nog niet eens over de overbodige naaktheid van de ster. Het draait om het verlies van haar veel oudere echtgenoot Anthony Quinn (ze accepteert zijn zelfmoord met een geweer door te zeggen dat hij Hemingway altijd had bewonderd!), maar hij blijft verschijnen en met haar praten. Hij wil zelfs terugkomen in een ander, jonger lichaam <0xE2><0x80><0x93> maar dat doet hij alleen in de allerlaatste scène! ) vooral tijdens een warrige middensectie, waarbij ze in een kuuroord door een huurmoordenaar wordt achtervolgd. Quinn is ook hier typisch meer dan levensgroot (lees: dikdoenerig) maar dat maakt hem gemakkelijk tot een nadir; bovendien gedraagt hij zich een groot deel van de tijd vanachter een stuk glimmend plastic (waarmee hij waarschijnlijk wil suggereren dat hij zich in een soort limbo bevindt)! Zijn'vervanger' is dus duidelijk een knappe dekhengst die geen greintje talent of zelfs maar persoonlijkheid heeft. In de cast bevinden zich ook Hollywood-veteraan Don Murray (als Quinns beste vriend en Bo's zakelijke adviseur) en Julie Newmar (als Quinns beschermengel in het hiernamaals) plus een verrassende verschijning met een camee door miljardair Donald Trump (die dit waarschijnlijk op zijn cv wilde zetten). Het spreekt ook vanzelf dat John Derek zijn eigen filmregisseur was, dat de eindcredits gevuld zijn met nutteloze (en afgezaagde) uitingen van dankbaarheid aan de vele mensen die een helpende hand hebben toegestoken, en dat GODS KAN NIET DOEN het winnende nummer was bij de Razzie Awards van 1990!

text_en: I've now watched all four Bo Derek vehicles directed by her husband, John; all are quite terrible, of course, but this is certainly the pits. Featuring the usual flimsy plot, bad scripting  by the director, naturally  and acting, not to mention gratuitous nudity by the star, it deals with her losing much older husband Anthony Quinn (she accepts his shotgun suicide by saying he had always admired Hemingway!!) but who continues to appear and talk to her. In fact, he wants to come back in another, younger bodybut actually does so only in the very last scene! Derek is lovely as always, and still playing naïve(!)  especially during a muddled mid-section which has her pursued by a hired killer at a spa. Quinn, too, is typically larger-than-life (read: hammy) here, but this easily constitutes his nadir; besides, for much of the duration, he acts from behind a piece of shiny plastic (presumably suggesting his being in some sort of limbo)! His 'replacement', then, is obviously a handsome-looking stud who hasn't a lick of talent or even personality. Also featured in the cast are Hollywood veterans Don Murray (as Quinn's best friend and Bo's business consultant) and Julie Newmar (as Quinn's guardian angel in the afterlife)  plus a surprising cameo appearance by billionaire Donald Trump (who presumably needed this on his resume')! It also goes without saying that John Derek was his own cinematographer on the film, that the end credits are filled with useless (and corny) expressions of gratitude to the many people who lent a helping hand, and that GHOSTS CAN'T DO IT swept the board at the 1990 Razzie Awards!


text: Met een film van Bo Derek krijgt het publiek precies wat het verwacht. Een flinterdun scenario en een paar opnamen van mevrouw Derek zonder kleren. 'Geesten kunnen het niet' is precies wat het is. Het eerste kwartier is een doodgewoon tv-drama, zolang Scott (Anthony) Quinn Winchester nog in leven is. Hij is een heel goede acteur met een lange ervaring in een heleboel verschillende rollen, maar het lijkt wel of zelfs een beroemde acteur soms voor zijn geld moet werken. Bo Derek is het tegenovergestelde, hij speelt altijd een opvallend knappe jonge vrouw, met of zonder kleren. De film is volslagen tijdverspilling. Als je Quinn wilt zien, huur dan Lawrence of Arabia of La Strada. Als je naakte vrouwen wilt zien of slecht wilt acteren, huur dan een pornofilm.

text_en: With a Bo Derek movie, the audience get just what they expect. A paper thin plot and a few shots of Mrs. Derek in no clothes. 'Ghosts can't do it' is just that. The first fifteen minutes is ordinary TV drama, as long as Scott [Anthony Quinn] is still alive. He is a very good actor with long experience in a lot of different roles, but it seems as even a famous actor need to work just for money sometimes. Bo Derek is the opposite, always playing a strikingly handsome young woman with or without clothes. The movie is a complete waste of time. If you want to see Quinn, rent Lawrence of Arabia or La Strada. If you want to see nude women or bad acting, rent any porno movie.


text:
Michael Caine heeft altijd beweerd dat Ashanti 'de enige film was die hij puur voor het geld heeft gemaakt' en 'de slechtste film waarin hij ooit heeft meegespeeld'. Wacht eens even, Michael, heb jij niet in The Swarm and Hurry Sundown gespeeld? En waren die twee films niet een stuk slechter dan Ashanti? Misschien herinnert Caine zich maar al te graag de fysiek slopende temperaturen die nodig zijn om een actiefilm te filmen bij een temperatuur van 40 graden Celsius (de regisseur, Richard Fleischer, is tijdens de opnamen opgenomen vanwege een zonnesteek). Wat Ashanti in feite laat zien is niet het toppunt van Michael Caine's carrière. In plaats daarvan is het een doodgewone achtervolgingsthriller met een getalenteerde cast, exotische locaties, saaie gedeelten en een zeer formulaire verhaallijn.
Dr. David Linderby (Caine) is een W.H.O.-dokter die er helemaal kapot van is dat zijn zwarte vrouw Anansa (Beverly Johnson) wordt vermist tijdens een hulpreis naar een Afrikaans stamdorp. Linderby begint langzaam maar zeker te beseffen dat zijn vrouw is ontvoerd door slavenhandelaars <0xE2><0x80><0x93> onder leiding van Suleiman (Peter Ustinov) <0xE2><0x80><0x93> en hij begint een zoektocht die zich over het hele continent uitstrekt en uiteindelijk naar het Midden-Oosten leidt.
Onderweg komen er grote sterren in beeld voor ineffectieve en overbodige gastrollen. William Holden heeft een slechte rol als helikopterpiloot, Omar Sharif vertoont weinig van zijn gebruikelijke charme en gratie als verwende Arabische miljonair, en Rex Harrison ziet er terecht verveeld uit in zijn korte rol als hulpvaardige contactpersoon die Caine helpt bij zijn zoektocht. De film is gebaseerd op de bestseller Ebano van de weinig bekende auteur Alberto Vasquez-Figueroa, maar de spanning die het boek zo populair heeft gemaakt ontbreekt grotendeels in deze versie. Oestinov is charismatisch als de slavenhandelaar (in al zijn films lijkt hij niet in staat om slechte optredens te geven) en Caine wekt een geloofwaardige angst op als de man die denkt dat hij zijn vrouw nooit meer zal zien. Af en toe is er wat actie te zien, maar over het geheel genomen gaat Ashanti nogal langzaam. Al met al is het een niet te versmaden staaltje actiehokum <0xE2><0x80><0x93> lang niet zo vreselijk als Caine vaak heeft gesuggereerd, maar ook geen erg inspirerende film en zeker geen afgang voor al het aanwezige talent.

text_en:
Michael Caine has always claimed that Ashanti was "the only film (he) did purely for the money" as well as "the worst film he ever starred in". Hold on, Michael, weren't you in The Swarm and Hurry Sundown? And weren't both of those films a good deal worse than Ashanti? Perhaps Caine remembers only too begrudgingly the physically punishing demands of filming an action film in searing 130 degrees Fahrenheit temperatures (the director, Richard Fleischer, was hospitalised as a result of sun-stroke during the shoot). What Ashanti actually emerges as is not the career low-point of Michael Caine. Instead, it is a very average chase thriller with a talented cast, exotic locations, boring stretches and a highly formulaic storyline.

Dr. David Linderby (Caine) is a W.H.O medic who is left devastated when his black wife Anansa (Beverly Johnson) goes missing during an aid trip to an African tribal village. Linderby gradually realises that his wife has been snatched by slave traders - led by Suleiman (Peter Ustinov) - and he sets off on a continent-wide pursuit which eventually leads to the Middle East.

Along the way, big stars pop in for ineffective and superfluous guest roles. William Holden has a poor cameo as a chopper pilot; Omar Sharif displays little of his customary charm or grace as a pampered Arab millionaire; Rex Harrison looks rightfully bored during his brief role as a helpful contact who assists Caine in his quest. The film is based on a best-seller entitled Ebano, by the little-known author Alberto Vasquez-Figueroa, but the suspense that made the book so popular is largely absent in this adaptation. Ustinov is charismatic as the slaver (he seems in all his movies to be incapable of giving bad performances), and Caine generates believable anguish as the man who thinks he'll never see his wife again. There are occasional flashes of action, but on the whole Ashanti is quite slow-moving. All in all, it is a resistible piece of action hokum - not by any stretch as awful as Caine has frequently suggested, but not a very inspiring film and certainly a let-down from all the talent involved.


text:
Ik heb het onlangs met mijn vrouw gezien en ontdekte dat het beter is dan Caine denkt, hoewel het niet veel politiewerk is. Engelands grootste filmster lijkt niet al te veel belangstelling te hebben voor deze rol, wat jammer is, want hij had hem met meer overtuiging kunnen spelen. Rex Harrison lijkt er nog minder moeite mee te hebben, wat misschien niet zo verwonderlijk is, want zijn personage is heel slecht geschreven. William Holden is beter, maar zijn speeltijd is kort en ook zijn personage is niet goed geënsceneerd.
Beverly Johnson is de mooiste vrouw die ik ooit heb gezien, maar ze krijgt heel weinig te doen, en de film had veel meer kunnen bereiken als hij zich meer op haar verhaal had geconcentreerd. Ustinov steelt de show, maar in feite door een komisch personage te spelen dat helemaal niet past bij de serieuze toon van de film. De muziek is slecht en Omar Sharif maakt een van zijn vele zinloze cameo's (zijn carrière is daar nu al tientallen jaren op gebaseerd).

Richard Fleischer krijgt de schuld dat hij dit niet effectiever heeft geregisseerd, hij was een razendmakend onvoorspelbare filmregisseur en dit is een van zijn zwakkere films.

text_en:
I saw this recently with my wife and discovered it's better than Caine believes, although it's not much cop. Britain's greatest ever screen actor does not seem too interested in this role, which is a pity as he might have elevated it with more conviction in his playing. Rex Harrison seems even less bothered, perhaps unsurprisingly, as his character is very poorly written. William Holden is better, but his screen time is fleeting and, again, his character is not well scripted.

Beverly Johnson is as beautiful a woman as I have ever seen, but is given very little to do, the film might have gained a great deal by concentrating more on her story. Ustinov steals the show, but basically by playing a comic character quite out of keeping with the film's serious tone. The music is poor and Omar Sharif makes one of his many pointless cameos (his career has been based on this for decades now).

Richard Fleischer has to be blamed for not directing this more effectively, he was an infuriatingly unpredictable film director, and this is one of his weaker movies.


text:
Als Ashanti een serieuze poging was geweest om een film te maken over het instituut slavernij dat in derdewereldlanden nog steeds voorkomt, zou de film misschien beter zijn ontvangen. In plaats daarvan verandert hij in een met sterren bezaaide ramp van een film waarin de sterren komen opdagen, hun tekst zeggen en zonder veel overtuiging hun loon incasseren.

Michael Caine en zijn vrouw Beverly Johnson werken voor de Wereldgezondheidsorganisatie van de Verenigde Naties en zijn druk bezig met hun humanitaire missie in Oost-Afrika. Daar komt Peter Ustinov, die nauwelijks genoeg ham in zijn lijf kan krijgen om de rol van islamitische slavenhandelaar te spelen. Omdat Johnson zwart is, grijpt hij haar toch, samen met een heleboel kinderen en ook nog een paar volwassenen.
Natuurlijk is Caine niet blij met de ontvoering en de rest van de film wordt besteed aan een reddingspoging. De rest van de cast bestaat uit acteurs als William Holden, Rex Harrison, Omar Sharif en de Indiase filmster Kebir Bedi, die er allemaal ongelooflijk verveeld uitzien.
In een film als deze gaan getalenteerde mensen zoals de mensen die hierboven genoemd worden meestal veel te ver en nemen ze een dieet van decors. Maar Ashanti heeft zelfs dat niet in huis.
Wat een ongelooflijke tijdverspilling. De geur van afgeschreven belasting hangt in de lucht.

text_en:
If Ashanti had been a serious attempt at a film about the institution of slavery, still prevalent in third world countries the film might have been better received. Instead it turns into a star studded disaster of a movie where the stars came in, said their lines, and picked up their paychecks without much conviction.

Michael Caine and his wife Beverly Johnson work for the United Nations World Health Organization and are busy doing their humanitarian thing in East Africa. Along comes Peter Ustinov who can barely summon enough ham in him to make a go of the part as a Moslem slave dealer. As Johnson is black he grabs her anyway along with a lot of children and a few adults as well.

Of course Caine doesn't take kindly to the kidnapping and the rest of the film is spent in a rescue attempt. The rest of the cast has such folks as William Holden, Rex Harrison, Omar Sharif and Indian film star Kebir Bedi in parts and looking so incredibly bored with the whole thing.

Usually in something like this talented people like those mentioned above will just overact outrageously and feast on a diet of scenery. But Ashanti doesn't even have that going for it.

What an incredible waste of time. The aroma of tax write off is permeating the air.


text: Het ergste, en tjokvol mensen die echt beter zouden moeten weten (de acteurs hebben samen zes Oscars). De film speelt in 'tijdelijk' Afrika (hij is gemaakt in 1979) en gaat over de slavenhandel. Het is een afschuwelijk scenario en de acteurs spelen slecht (Michael Caine, Peter Ustinov en William Holden maken in deze film geen schijn van kans) en het ontbreekt volkomen aan opwinding, om nog maar te zwijgen van morele overwegingen. Het is ook bespottelijk in elkaar gezet. Je gelooft geen moment dat een van de personages zich onder deze omstandigheden zou gedragen. Richard Fleischer regisseert, maar je krijgt de indruk dat het aan de telefoon was. Slechter kan niet.

text_en: The worst, and chock full of people who really ought to know better, (the cast have six Oscars between them). It's set in 'contemporary' Africa, (it was made in 1979), and is about the slave trade. It's appallingly scripted and acted, (Michael Caine, Peter Ustinov and William Holden reach a career low in this one), and completely lacks excitement never mind any moral focus. It's also ludicrously plotted. You don't for a minute believe that any of the characters would behave in the way they do under these circumstances. Richard Fleischer directs but you get the impression it was over the telephone. This is as bad as it gets.


text:
Er schijnen in de jaren zeventig heel wat van dit soort films uitgebracht te zijn. En het feit dat ik me van geen enkele film de titel kan herinneren, is een maatstaf voor de impact die ze hadden. Dit zijn wat romanschrijvers 'kookpannenkoeken' zouden noemen. Ze zijn nauwelijks meer dan een middel om filmsterren in de schijnwerpers te houden.
We hebben Micheal Caine, Peter Ustinov, Omar Sharif, Rex Harrison en William Holden; meer dan genoeg namen om zwervers op bioscoopstoelen te krijgen. Voor elke smaak in helden is gezorgd. Hoewel ik vermoed dat het grootste deel van het publiek toch teleurgesteld vertrok. Hun talenten worden eenvoudigweg weggegooid, en het verbaast me dat sterren met zo veel geld en zo'n reputatie toch zo wanhopig kunnen zijn en zo weinig gezond verstand hebben. Dit soort films voegt nauwelijks iets toe aan een cv. Soms moeten acteurs misschien hun regisseur kiezen in plaats van andersom.
Het was al vrij duidelijk dat het vanaf het begin een flop zou worden. Die bespottelijk slecht bij elkaar passende vrolijk-jazzmuziek, die ook steeds weer opborrelde als er een beetje lawaai nodig was, had de sfeervolle overtuiging van liftmuzak. Wie had zich voorgesteld dat hij een jazzband zou inhuren als een scène de broeierige oerwouden van Centraal-Afrika afbeeldde, of de eindeloze Sahara met kamelen en palmen als achtergrond? Absoluut een lachertje. Ennio Morricone zou geweten hebben wat hij moest doen; en zijn resultaten zouden genoeg sfeer en spanning hebben opgeroepen om mijn score met twee punten te verhogen. Deze regisseur had de moeite moeten nemen om 'Lawrence of Arabia' te zien, of zelfs de westerns van Sergio Leone; hij zou misschien een paar dingen te weten zijn gekomen. Maar dat zou hij waarschijnlijk niet.
Alfred Hitchcock speelde het thema van de verdwijnende vrouw goed in zijn film 'Frantic'. Die werd later met evenveel zwier herschreven en toonde Harrison Ford. In beide gevallen was de verwarring rond haar verlies en de spanning van de achtervolging voelbaar. Hier, waar Michael Caine anders misschien een beetje hersens en bravoure zou hebben aangewend, dook Rex Harrison steeds op uit het niets, als een sluwe oude geniale geest, om hem weer op het juiste spoor te zetten zodra het verhaal haperde.
De foto's waren in elk geval vrij goed, met een uitstekend gebruik van de vaak prachtige omgeving. Maar dan moest die stomme muziek het beetje sfeer dat daardoor werd gecreëerd ook nog aan flarden blazen.
Actiescènes waren ook gekunsteld en gekunsteld, met zo'n onbeholpen gechoreografeerde vechtsequenties dat ze in een eerstejaars dramaklas gesitueerd hadden kunnen zijn. En natuurlijk moesten de spelers vechten onder jazzbegeleiding <0xE2><0x80><0x93> net als jij.
En dat is zo ongeveer het enige commentaar dat dit stuk verdient. Behalve dan dat het script er ook niet best uitzag.
Hou het bij je hobby. Zelfs als je favoriete filmsterren erin voorkwamen, zul je vast en zeker ook teleurgesteld zijn.

text_en:
There seem to have been any number of films like this released during the 70's. And the fact that I cannot recollect the title to a single one of them off-hand is a measure of their impact. These are what novelists would call 'pot-boilers'. They are scarcely more than a vehicle for keeping movie-stars in the public eye.

We have Micheal Caine, Peter Ustinov, Omar Sharif, Rex Harrison and William Holden; more than enough names to get bums on cinema seats. Every taste in hero is catered for. Though one suspects that most of the audience still went away disappointed.

Their talents are simply thrown away, and I wonder that stars with so much money and such reputation can be yet so desperate or lacking in good sense. This sort of movie hardly adds gilding to a CV. Sometimes maybe actors should choose their director instead of the other way round.

It was pretty obvious that it would be crap even from the outset. That ludicrously mismatched jaunty-jazz theme music, which also percolated up every time some incidental noise is needed, had all the atmospheric conviction of elevator Muzak. Who imagined employing a jazz band when a scene depicted the steamy jungles of central Africa, or the endless Sahara with camels and palms as a backdrop? Definitely a serious goof-ball. Ennio Morricone would have known what to do; and his results would have oozed enough atmosphere and tension to raise my rating a good two points. This director should have taken the trouble to watch 'Lawrence of Arabia', or even Sergio Leone's westerns; he might have learnt a few things. But then again, probably he wouldn't.

Alfred Hitchcock played the disappearing wife theme to good effect in his film 'Frantic'. It was later remade with equal panache staring Harrison Ford. In each case the confusion surrounding her loss and the tension of the chase was tangible. Here, when Michael Caine might be otherwise compelled to employ a little brain and bravado, Rex Harrison kept popping-up out of no-where like some wily old genii, to put him back on track whenever the narrative stumbled.

At least the photography was rather good, with excellent use of the often beautiful environment. But then the dumb music must pipe-up and blow to atoms what little ambiance this created.

Action scenes were also contrived and stilted, with such ineptly choreographed fight sequences that they might have been staged in a first-year drama class. And, of course, the players must fight to a jazz accompaniment - as you do.

And that's about as much comment as this item deserves. Except to say that the script was pretty wretched as well.

Stick with your hobby on this one. Even if it contained your favourite movie-stars, you're sure to be disappointed too.


text: Het verhaal in het begin is interessant: slavernij in de (late) 20ste eeuw van West-Afrika tot het Arabische Midden-Oosten. Het probleem is dat het opzettelijk twee van de favoriete vijanden van regisseur Richard Fleisher, Arabieren en Duitsers, kwetst: Arabieren en Duitsers. Om ons te laten geloven dat zeer Arabisch uitziende mannen vrij zouden zijn om in West-Afrika rond te zwerven en gemakkelijk zwarten te vangen, is net zo geloofwaardig als witten die op jacht zijn naar slaven in 'Roots'. Beide handeltjes worden/werden kennelijk gedreven door plaatselijke lieden en er zijn(d) veel geavanceerdere netwerken bij betrokken. Hoewel Arabische landen medeplichtig zijn aan de huidige kinder- en seksslavernijhandel, is Israël volgens Amnesty International een van de ergste overtreders. Dus waarom alleen Arabieren aanwijzen en dan een Duitser als enige Europese koper kiezen? Het is overduidelijke vooringenomenheid en haat jegens die mensen door een joodse regisseur.<br />De acteurs zijn bovengemiddeld, vooral Peter Ustinov (Suleiman) en Kabir Bedi (Malik). Michael Caine (dr. Linderby) is goed als altijd.

text_en:
The story at the outset is interesting: slavery in the (late) 20th century from west Africa to the Arab Middle East. The problem with it is that it intentionally castigates two of director Richard Fleisher's favorite enemies: Arabs and Germans. To make us believe that very Arab-looking men would be free to roam around and easily catch Blacks in West Africa is as believable as Whites hunting for slaves in "Roots". Obviously both trades are/were run by locals and involve(d) much more sophisticated networks. While Arab countries are complicit in today's child and sex slave trade, Israel is one of the worst violators according to Amnesty International. So why only point out Arabs and then choose a German as the only European buyer? It's obvious bias and hatred of those people by a Jewish director.

The acting is above average, especially by Peter Ustinov (Suleiman) and Kabir Bedi (Malik). Michael Caine (Dr. Linderby) is good as always.


text:
Ik hoop dat de kijker die 'Dream Machine' beschouwt als een van Corey Haims beste en 'beste films van de eeuw' een grapje maakte. Onopgemerkt sarcasme van mijn kant? Ik hoop het van harte.
'The Dream Machine' is het eerste deel van een lange reeks middelmatige avonturen die de rest van Corey Haims carrière zou blijven achtervolgen (behalve 'Gebed van de Rollerboys', dat verrassend goed was). Hierin speelt Haim een nonchalante student, Bernie, die denkt dat een coole auto de aandacht van zijn droomvrouw zal trekken. Gelukkig voor Bernie, een rijke vrouw die wraak wil nemen op haar overspelige echtgenoot, besluit ze haastig haar trouwe pianostemmer <0xE2><0x80><0x93> Bernie <0xE2><0x80><0x93> te belonen met een cadeau: een gelikte Porsche Turbo. Maar wat de vrouw, en helaas voor Bernie, niet wist, was dat haar dode man was vermoord en dat zijn lichaam in de kofferbak was verstopt. Aangezien in deze film lichamen niet lijken te vergaan of een smerige stank verspreiden, is Bernie zich daar niet van bewust. Sterker nog, de nietsvermoedende jongen heeft geen idee dat er iets verdachts aan de hand is, ondanks een aantal vreemde omstandigheden die zich aandienen. In het bijzonder wordt hij gevolgd door een grizzlybeer, die er alles aan doet om het lichaam te pakken te krijgen zonder dat het wordt ontdekt.
Dit is een laag-bij-de-grondse Ondanks het feit dat de film deels een actiefilm en deels een romantische komedie is, biedt hij de kijker niet veel interessants in de eerste drie kwartier waarin de filmmakers meer dan genoeg tijd nemen om het acute probleem te laten zien (d.w.z. Bernie die in het bezit is van een auto en een lijk, en een huurmoordenaar die erachter komt dat de Porsche moeilijk te vinden zal zijn). Waarna, met dank aan de slechte acteerprestaties van Haim (ik was ook dol op die jongen, maar het is niet bepaald heiligschennis om toe te geven dat hij niet goed kon acteren) en het gebrek aan echte urgentie en urgentie tussen Bernie en de schurk, waardoor veel van de gebeurtenissen niet overtuigend zijn en als gevolg daarvan oninteressant. Als klap op de vuurpijl was de soundtrack ook nog eens ongelooflijk lachwekkend en klonk hij meer als de liedjes die je in Team America zou horen (zie de 'date'-montage).
De trouwe fans van Corey Haim zouden echter niet teleurgesteld moeten zijn dat ze hun zoon in overvloed zien. Maar anderen, die begrijpen dat Haims carrière waarschijnlijk op zijn veertiende of vijftiende op een laag pitje is komen te staan en nooit meer is opgekrabbeld, verwachten middelmatigheid, net als kijkers die alleen maar op zoek zijn naar een komisch programma uit de jaren negentig om de tijd te doden.

text_en:
I hope the viewer who regards 'Dream Machine' as one of Corey Haim's finest and the "best movies of the century" was kidding. Undetected sarcasm on my part? I sincerely hope so.

'The Dream Machine' marks the first of a long line of mediocre capers that would plague the rest of Corey Haim's career (except 'Prayer of the Rollerboys' which was surprisingly decent). Here, Haim plays nonchalant college boy, Bernie, who supposes that a cool car will attract his dream girl's attention. Lucky for Bernie, a rich woman aiming to get back at her cheating husband, hastily decides to reward her faithful piano tuner--Bernie--with a gift: a slick Porsche Turbo. However, unbeknownst to the woman, and unfortunate for Bernie, is that her dead husband was murdered and his body was hidden in the trunk. Now, being that in this movie, bodies don't seem to decay or possess a rather foul funk, Bernie is unaware of this. In fact, the oblivious boy has no idea that something suspicious is afoot despite several odd circumstances that arise. In particular, a grizzly man follows him around, desperate to get hold of that body relatively undetected.

This is a low-grade action fizzle as many of Haim's films like this are (see The Double O Kid). Despite being part action, part romantic comedy, this movie fails to offer the viewer much of anything of interest for at least the first forty-five minutes in which the filmmakers take more than enough time to show the immediate problem (i.e. Bernie being in possession of a car and a dead body, and a hit-man finding out that the Porsche is going to be hard to find). After which, and thanks to poor acting by Haim (I loved this kid, too, but it's not exactly sacrilegious to admit the times when he obviously couldn't act well) and the lack of real immediacy and emergency between Bernie and the villain that makes much of the events unconvincing and as a result, inappreciable. To add injury to insult, the soundtrack was unbelievably laughable and sounded more like self-evident songs you would hear in Team America (see the 'date' montage).

Loyal Corey Haim fans, however, should not be disappointed to see their boy in abundance. However, others understanding that Haim's career probably peaked when he was 14 or 15 and never recovered, might expect mediocrity, as will viewers just looking for early 90s b-comedy fluff to pass the time.


text:
Deze week dacht ik dat het wel leuk zou zijn om Corey Haim weer eens op te zoeken, omdat ik vorige week de twee 'Lost Boys'-films had gezien en zo. Niet dat ik een fan ben <0xE2><0x80><0x93> verre van dat <0xE2><0x80><0x93> maar ik vond die twee Coreys in een paar films in mijn vroege tienertijd wel leuk.
Dus bereidde ik me voor op drie films met hem in de hoofdrol. Helaas koos ik 'Dream Machine' als eerste (nooit eerder gezien), en die was zo godvergeten afschuwelijk dat ik gewoon besloot Corey weer in mijn kast op te sluiten en hem eerst weer te laten ontnuchteren, voordat ik weer iets van hem insla. Maar ik wist me eerst door deze film heen te worstelen. Ik had de indruk dat de film dolgraag in dezelfde sfeer wilde spelen als 'Ferris Bueller's Day Off' (1986) maar dat hij verstrikt raakte in zijn eigen waanvoorstellingen. Bijna de hele film wil hij een komedie zijn en tegen het eind probeert hij wanhopig een thriller te zijn. Het enige goede aan 'Dream Machine' is de premisse: een lijk in de kofferbak van een Porsche. De rest is zo slecht dat het g<0xC3><0xAA>nant is. Zelfs voor Haim. Ik kan me voorstellen dat hij zijn jonge, enthousiaste zelf is, maar in elk geval als hij Gewoon een blond grietje dat nauwelijks tekst heeft in de film. De perfecte moord... bijna? Een of andere gast die plat op zijn kont valt als de schurk van de film en de hele film probeert het lichaam weer uit de kofferbak te stelen, wat hem nooit echt lukt, en dan aan het eind van de film denkt dat hij Michael Myers is (minus het witte William Shatner-masker) en Corey Haim verwart met Jamie Lee Curtis. Denk niet dat ze deze film nog erger hadden kunnen maken als ze het hadden geprobeerd. Een stomme, niet grappige film met een verhaal dat nergens toe leidt, geregisseerd door een regisseur die niet weet hoe hij zijn cast moet leiden. Geweldige prestatie!
Een laatste vraag voor meneer Haim: Wie?' Het idee was dat je in die laatste opname van de film recht in de camera glimlachte. De jouwe of die van de regisseur?

text_en:
This week, I just thought it would be fun to catch up with Corey Haim, with just having seen the two "Lost Boys" films last week and all. Not that I'm a fan-boy - not by far - but I did like those two Coreys in some films back in my early teen days.

So, I prepared myself for three films starring him. Unfortunately, I picked "Dream Machine" as a first (never seen it before), and it was so godawfully horrible, I just decided to lock Corey back in my closet and let him sober up again first, before I pop in something else of his. But I managed to struggle my way through this film first. I had the impression it desperately wanted to play in the same league as "Ferris Bueller's Day Off" (1986) but got caught up in its own delusions. Practically the whole film it wants to be a comedy and near the end it hopelessly tries to be a thriller. The only good thing about "Dream Machine" is the premise: A dead body in the trunk of a Porsche. All the rest fails so badly, it's embarrassing. Even the most for Haim. I can dig him being his young, enthusiastic self, but at least when he comes with some form of directorial guidelines. This clearly wasn't the case in "Dream Machine". So, we have a perfect car, yes, that black Porsche. Haim's perfect girlfriend? Just a blonde chick who hardly has any lines in the film. The perfect murder... almost? Some dude that falls flat on his ass as the villain of the film, trying the whole movie to steal the body back out of the trunk, never really succeeds, and then at the end of the film thinks he's Michael Myers (minus the white William Shatner mask) and mistakes Corey Haim for Jamie Lee Curtis. Don't think they could have made this flick any lamer if they tried. A stupid, unfunny film with a story that leads to nowhere directed by a director that doesn't know how to direct his cast. Great accomplishment!

One last question for Mr. Haim: Who's idea was it to have you smile directly into the camera in that last shot of the movie? Yours or the director's? So not done.


text: Ik ben een grote fan van Porsche, en die auto was de beste ster in deze film.<br />Haim, de nu opgedroogde, drugs gebruikende kindster uit de jaren tachtig, is zoals gewoonlijk nietszeggend, en het zou zinloos zijn om commentaar te geven op de achtergrond van minder belangrijke personages of acteurs; het hoeft geen betoog dat ze allemaal heel gemiddeld waren. Het is een coole film als een reis door het verleden naar de jaren tachtig <0xE2><0x80><0x93> met een paar rare kleren, een paar goede opnamen van de achtergrond van Colorado en een heel onschuldige, zij het verlammende plot. Ze is te klein om naar slechte films te kijken.

text_en:
I'm a big Porsche fan, and the car was the best star in this film.

Haim, the now dried up drug abusing child star of the 80's is bland as per usual, and commenting on back up from minor characters/actors would be pointless; needless to say they were all very average. It's a cool movie as a trip down memory lane into the 80's - with some weird clothes, some good shots of the Colorado backdrop and a very harmless albeit mind numbing plot.

All in all, please don't waste your time watching this unless you love 80's movies, Corey Haim, or like myself, love old school Porsches (this one in particular looks great) because life's too short to watch crappy movies.


text:
Nou, TiVo nam dit op vanwege Angelina Jolie. Het had 2,5 ster. Het leek veelbelovend. Het ging snel bergafwaarts.
Er is veel overacting, zelfs door Angelina. Ze is ongeveer 20 en speelt een 16-jarige. Er zijn drie personages die Italiaans zouden moeten zijn. Alle anderen zijn Italiaans-Amerikaans. De inheems-Italiaanse accenten waren goed, dacht ik. De jonge mannelijke hoofdrol is leuk, zegt mijn vrouw. Alle anderen in deze film zijn dikke Italiaanse vrouwen. Zelfs de mannen.
Ik had moeten weten dat toen Dick Van Patten werd gecast als een geile dokter, dat een slecht teken was. De twee stellen die achter hun kinderen aan zitten zijn als de vier Italiaanse Stooges. Mijn vrouw wilde de afstandsbediening niet loslaten. Hopelijk nam ze geen make-up, kleding of decoratietips in zich op. Het was een ziekelijke en verwrongen combinatie van afzichtelijk en opzichtig. Het was opzichtig.
Het was niet voldoende om mijn linkerkamer af te snijden om de pijn van het kijken naar deze film te verdrijven. Als deze film op je tv verschijnt, doe jezelf dan een lol en ram in plaats daarvan je hoofd door het scherm. Je zult blij zijn dat je dat hebt gedaan. De enige film die ik ooit heb gezien die erger was dan dit was 'Hamburger: The Movie'. Of misschien 'Deadly Friend'.

text_en:
Well, TiVo recorded this because of Angelina Jolie. It had 2.5 stars. It seemed promising. It went downhill fast.

There is much overacting, even from Angelina. She's about 20 and playing a 16 year old. There are three characters that are supposed to be Italian. Everyone else is Italian- American. The native Italian accents were good, I thought. The young male lead is cute, my wife says. Everyone else in this movie is a fat Italian woman. Even the men.

I should have known that when Dick Van Patten was cast as a randy doctor, that that was a bad sign. The two couples chasing their kids around are like the four Italian Stooges.

My wife would not let go of the remote. Hopefully she was not taking makeup, clothing or decorating tips. It was a sick and twisted combination of hideous and garish. It was hidegarishous.

Cutting off my left ventricle was not sufficient to distract from the pain of watching this movie. If this movie shows up on your TV, do yourself a favor and ram your head through the TV screen instead. You'll be glad you did. The only movie I've ever seen that was worse than this was "Hamburger: The Movie". Or maybe "Deadly Friend".


text: OMG dit is een van de slechtste films die ik ooit heb gezien en ik heb een hoop films gezien ik ben student Film. Ik begrijp niet waarom Angelina Jolie in deze film zou spelen? Had ze het geld zo hard nodig? Ik hou van AJ en heb bijna alles gezien waar ze ooit in heeft gespeeld dus heb ik deze 2e film gezien. Het was SOO slecht! niet eens goed goed, gewoon slecht slecht. Er waren 1 of 2 grappige momenten maar al met al was het slecht en een verspilling van 101 minuten. Ik kan niet eens zeggen dat AJ er goed uitzag want dat deed ze niet. De plot is voorspelbaar tenzij je een hervertelling van Romeo en Julia verwacht dan is dat niet zo. Het is allemaal teleurstellend. Als jouw 12 een goede film zou kunnen zijn, dan kan ik hem je echt niet aanbevelen.

text_en: OMG this is one of the worst films iv ever seen and iv seen a lot I'm a Film student. I don't understand why Angelina Jolie would be in this movie? Did she need the money that badly? I love AJ and have seen almost everything shes ever been in so i watched this 2 tick another one off. It was SOO bad! not even good bad, just bad bad. It had 1 or 2 funny little moments but all in all it was bad n a waste of 101 minutes. I cant even say AJ looked good in it because well she didn't. The plot is predictable unless you r expecting a re-telling of Romeo and Juliet then its not. All round disappointing. Maybe if your 12 this could be a good film otherwise I really don't recommend it.


text: Ik heb die film maar één keer gezien, en dat was genoeg voor mij. De film heeft weinig of geen plot en lijkt niets anders te zijn dan een aaneenschakeling van psychosadistische gewelddadigheid en heel weinig van iets anders. Ik wilde die film zien omdat Zoe Trilling de hoofdrol speelde in de tweede 'Night of The Demons', en ik wilde haar iemand zien spelen die normaal is. Helaas begint het Tobe Hooper-script nauwelijks en komt er niets van terecht als Robert Englund de film domineert en het decor en de plot opvreet. Zoe, ik weet waar je nu bent: je verstopt je voor deze film!

text_en: I only saw this movie once, and that was enough for me. The movie has very little if any plot and seems to be nothing but continuous scenes of psycho-sadistic violence and very little of anything else. I wanted to see this movie because it starred Zoe Trilling of the second "Night of The Demons;" and I wanted to see her playing someone normal. Unfortunately, the Tobe Hooper script barely begins and goes nowhere as Robert Englund dominates the film and chews up the scenery and plot. Zoe, I know where you are now; hiding from this film !


text: Ik weet niet veel van Tobe Hooper, of hoe hij aan zijn naam in de titel komt, maar misschien had hij die moeite niet moeten doen. Zoals een andere criticus al opmerkte, is er niet genoeg horror of erotiek om fans van beide genres aan te trekken. De plot is onsamenhangend, de Sade-sequenties zijn gratuit en het acteerwerk is zo-zo. Englund deed zijn best met zwak materiaal en Zoe Trilling heeft een geweldig achterwerk, maar geen van beide is genoeg om deze film te dragen.

text_en: I don't know much about Tobe Hooper, or why he gets his name in the title, but maybe he shouldn't have bothered. As another commenter mentioned, there isn't really enough horror or erotica to bring in fans of either genre. The plot is incoherent, the Sade sequences are gratuitous, and most of the acting is so-so. Englund was doing his best with weak material, and Zoe Trilling has a really great bottom, but neither is enough to carry this film. This one's a tape-over. Grade: F


text: De markies De Sade in Egypte, oude gnostische culten, Robert Englund in een dubbele rol, gratuite seks en naaktheid, moord en verminking... op papier klinkt Tobe Hopper's Night Terrors alsof het op z'n minst een leuke, onderhoudende film zou moeten zijn, gezien de ingrediënten. Dat is het niet. Het is een onsamenhangende puinhoop die weinig vertier biedt. Er is eigenlijk geen plot, behalve wat vage verhalen over een cultus die het werk van De Sade volgt en die om onduidelijke redenen de dochter van een plaatselijke christelijke archeoloog wil verleiden en vermoorden. Dat is het wel zo'n beetje <0xE2><0x80><0x93> ik denk dat het iets met de gnostici te maken heeft, maar wie weet wat de schrijvers dachten. Het grootste deel van de film is een meanderende chaos waarin de heldin wordt blootgesteld aan allerlei vreemde dingen, droomsequenties en erotische ontmoetingen, afgewisseld met scènes waarin Englund de rol van de in de negentiende eeuw gevangen gehouden De Sade speelt, die zich door het landschap heen bijt. Het lijkt alsof de makers naar iets serieus op zoek waren, maar wat hun pretenties ook waren, ze zijn begraven in de goedkoopheid, het slechte acteerwerk, de smerigheid en de nep uitziende onthoofde hoofden.<br />Er zijn niet veel goede punten. Robert Englund is leuk om naar te kijken, zoals altijd, en de hoofdrolspeelster, Zoe Trilling, is weliswaar niet erg getalenteerd, maar wel aantrekkelijk en in verschillende stadia van ontkleding, maar naar Night Terrors kijken is een hele klus. 'Ik ben net zo'n misdadiger als ik,' stond er op het omslag van de keuringscatalogus van de Australische film, waar zo veel VHS-banden uit de jaren negentig uit kwamen.

text_en:
The Marquis De Sade, Egypt, ancient Gnostic cults, Robert Englund in a dual role, gratuitous sex and nudity, murder and mayhem... on paper Tobe Hopper's Night Terrors sounds like it should be at least a fun, entertaining flick given the ingredients. It's not. It is a plot less, incoherent shambles that brings little entertainment. There is basically no plot beyond some vague stuff about a cult that follows the work of De Sade who for some unclear reason feel the need to seduce the daughter of a local Christian archaeologist and kill her. That is pretty much it- I think it has something to with the Gnostics but who knows what the writers were thinking. Most of the movie is a meandering mess as the heroine is exposed to various weirdness, dream sequences and erotic encounters, intercut with scenes of Englund as the imprisoned De Sade in the 19th century chewing the scenery. It seems like the makers were trying for something serious but whatever their pretensions were they are buried in the cheesiness, bad acting, sleaze and fake looking decapitated heads.

There aren't too many good points. Robert Englund is fun to watch, as always and the lead actress, Zoe Trilling, whilst not very talented, is attractive and in various stages of undress through the movie but watching Night Terrors is a chore. At least I got to see the movie from which the "When you're as criminal as I" bit from the Australian film certification ratings guide that was on the front of so many VHS tapes from the nineties came from.


text:
Genie (Zoe Trilling) arriveert in Egypte om haar hypocriete, bijbelciterende vader (William Finley) te bezoeken en trekt de aandacht van een groep sekteleden onder leiding van een afstammeling van Marquis de Sade (Robert Englund). Englund speelt de Sade ook in flashbacks, terwijl hij in zijn cel tekeergaat. Genie wordt op het verkeerde pad gebracht door Mohammed (Juliano Merr), die naakt rondrijdt op een paard, en Sabina (Alona Kamhi), een biseksueel, die haar kennis laat maken met opium roken, wat leidt tot een wilde hallucinatie met topless haremdanseressen, een vrouw die orale seks simuleert op een slang, een orgie en haar vader die op de achtergrond predikt! Ondertussen onthoofden sekteleden met zwarte kappen op hun hoofd, steken oogballen uit en snijden kelen door. Als Genie drugs in haar thee doet, stelt ze zich voor dat De Sade aan een kruis hangt, een goudgeverfde vrouw in een lommerrijke string en zijzelf bebloed op een bed vol slangen. Dat allemaal omdat ze de reïncarnatie is van De Sade's verloren geliefde.
Deze typische slonzige productie van Harry Alan Towers is overbodig, slonzig en nogal zinloos, maar de decors, kostuums, filmopnamen en locatiewerk zijn allemaal uitstekend en er is in elk geval altijd iets te doen.
Score: 3 van de 10.

text_en:
Genie (Zoe Trilling) arrives in Egypt to visit her hypocritical, bible-quoting archeologist father (William Finley) and attracts the attention of a group of cultists led by a descendant of the Marquis de Sade (Robert Englund). Englund also plays de Sade in flashbacks, ranting in his cell. Genie is led astray by Mohammed (Juliano Merr), who rides around naked on a horse and Sabina (Alona Kamhi), a bisexual who introduces her to opium smoking, which leads to a wild hallucination featuring topless harem dancers, a woman simulating oral sex on a snake, an orgy and her father preaching in the background! Meanwhile, black hooded cult members decapitate, gouge out eyeballs and slit throats. When Genie is slipped drugs in her tea, she imagines de Sade hanging from a cross, a gold-painted woman in a leafy g-string and herself bloody on a bed covered in snakes. It's all because she's the reincarnation of de Sade's lost love.

This typically sleazy Harry Alan Towers production is redundant, seedy and pretty senseless, but the sets, costumes, cinematography and location work are all excellent and at least there's always something going on.

Score: 3 out of 10


text:
Tobe Hooper is misschien wel de grootste meevaller die het horrorgenre te bieden heeft. Net als elke andere horrorfan was ik dol op de Texas Kettingzaag, maar ik vind dat je, om je naam op de lijst van beste films te krijgen, op z'n minst meer dan één succesfilm moet hebben. Ik kan echt geen enkele andere film bedenken die Hooper heeft gemaakt (in zijn eentje, tel Poltergeist niet mee) die echt indruk heeft gemaakt op het horrorgenre of de filmwereld. En deze film, Night Terrors, bevestigt dat nog eens.
Die arme Robert Englund, ik moet hem nageven dat hij in elk geval goed werk heeft geleverd met het afschuwelijke materiaal dat hij heeft gekregen. Hij heeft gedaan wat hij kon. En de film zelf? Pure tijdverspilling. Onnodige naaktscènes om de vijf minuten, een verhaal dat geschreven moet zijn in een onze, en eigenlijk alleen maar afgrijselijke decors, muziek en cinematografie. Niets in deze film is goed te praten. Verspil je tijd niet.
Al met al 1 van de 10. Ik heb medelijden met Hooper, zijn carrière lijkt al voorbij te zijn voordat hij goed en wel begonnen is. Ik hoop dat hij in staat is om nog minstens één goede film te maken, zodat hij zijn cultstatus een beetje recht kan doen.

text_en:
Tobe Hooper is quite possibly the biggest fluke the horror genre has to offer. Like any other horror fan, I loved the Texas Chainsaw, but I think that in order to put your name in front on a movie title, you should have at least more than one hit movie. I can't really think of any other movie Hooper has done (on his own, don't count Poltergeist) that has really made an impact on the horror genre or film world. And this movie, Night Terrors, just backs up my point.

Poor Robert Englund, I give him credit for at least doing a good job with the awful material he was given. He did what he could. As for the movie itself? Pure drudge. Unnecessary nude scenes every five minutes, a story that must have been penned in an our, and really just awful scenery, music, and cinematography. Nothing in this film is redeemable. Don't waste your time.

Overall, 1 out of 10. I feel sorry for Hooper, his career seems like it was over before it really ever got started. I hope that he's able to pump out at least one more good flick, that way he can do his cult status some justice.


text: Dit is zo'n film die je in de videotheek ziet en die je gewoon moet hebben omdat hij er zo verschrikkelijk slecht uitziet. En inderdaad, het meeste konden we niet aan. Er werd veel doorgespoeld.<br />Maar toen stuitten we op een scène waarin Robert Englund de vrouwelijke hoofdpersoon verleidt (op de een of andere manier schiet haar naam me op dat moment te binnen). CRIPES. Ik heb nog nooit één scène uit een film zo vaak bekeken (ik schat dat het er een stuk of veertig zijn). En ik heb nog nooit van mijn leven zo hard gelachen. Weet je, Englund heeft er een handje van om met zijn lendenen te pronken. Ik heb de film een paar maanden geleden voor het laatst gezien, maar ik kan niet ophouden met lachen terwijl ik typ. Hoe dan ook, de scène is een collage van beelden: Englund die de lingerie van het meisje afscheurt, Englund die naakt op een paard zit, en een mysterieuze vrouw die een slangenkop tepelt. Dit is absoluut geniaal. Je moet het met eigen ogen zien.

text_en:
This is one of those movies you see in the video store that you just HAVE to get because it just looks so horribly bad. And indeed, we couldn't take most of it. There was a lot of fast-forwarding going on.

But then we came across a scene where Robert Englund seduces the female protagonist (her name somehow slips my mind at this time). CRIPES. I've never watched a single scene from a film so many times (I'm estimating forty or so). And I've never laughed so hard in my life. You see, Englund has this thing for showing off his loins. I last saw the film a couple months ago, but I can't stop laughing as I type. Anyway, the scene is a montage of shots-- Englund ripping off the lingerie of the girl, Englund riding a horse naked, and some mysterious woman fellating a snake's head. This is absolute genius. You've got to see it for yourself.


text: Ik vond de personages middelmatig en het verhaal oninteressant. Ik heb dit boek gelukkig nooit hoeven lezen, anders zou het een pijnlijke ervaring zijn geweest. Ik kreeg de kaartjes voor de voorvertoning gratis, maar het was mijn tijd niet waard, en die van mijn vriend ook niet. Ik denk dat dit verhaal het niet waard is om te vertellen. Het is net zoiets als zeggen dat oude mensen een verleden hebben voordat ze oud worden (geen geintje). Het leven van de hoofdpersonen was pijnlijk om aan te zien, de ene generatie niet beter dan de andere in het vermijden van stomme fouten. Maar ik denk dat de acteurs hun uiterste best hebben gedaan met een slap verhaal. Ik schrijf deze recensie om de positieve recensies die ik heb gekregen te weerleggen, wat me er helaas van overtuigde om deze film te proberen.

text_en: I found the characters mediocre and the story uninteresting. I never had to read this book (thankfully), or it would have been a painful experience. I got the tickets to the preview for free but it still wasn't worth my time, or my friend's. I think this story is not worth telling. It's like saying that old people have a past before they got old (no kidding). The lives of the main characters were painful to watch, one generation no better than the next at avoiding stupid mistakes. However, I think the actors did the best they could with a lame story. I've always been a big fan of Ellen Burstyn. I'm writing this review to counteract the positive reviews given, which unfortunately convinced me to give this movie a try.


text:
O, lieve hemel... Ze hebben van een redelijk bedachte, provocerende film een opschepperig testosteronfestijn gemaakt.
De oorspronkelijke versie uit 1971 was prachtig vaag over onze held Kowalski. Hij was een man die van Denver naar San Fransisco probeerde te rijden om een weddenschap te winnen. Waarom was hij bereid zijn leven op het spel te zetten voor de prijs van een handvol uppers? We weten het niet precies.
We kregen een paar flashbacks die ons het idee gaven dat hij een adrenalinejunkie was, en dat hij waarschijnlijk zijn hele leven had geprobeerd het verdwijnpunt te bereiken. Op dat punt zie je in de verte waar de linker- en rechterberm van de weg samenkomen en de weg zelf verdwijnt. Hij leeft alleen om vrij te zijn en heeft voor niemand een kwaad woord over. We hebben een paar keer gezien dat hij, als er ongelukken gebeurden, stopte om zich ervan te vergewissen dat de andere bestuurder in orde was voordat hij weer verder reed, zelfs voor de agenten die hem achtervolgden.
Toen hij zag hoe zinloos zijn zoektocht was, heeft hij zijn leven genomen in plaats van gearresteerd te worden en een leven in gevangenschap te leiden. Hij is gestorven zoals hij geleefd heeft, zonder een spoor achter te laten.
In de remake heeft Kowalski een heel verleden (inclusief zijn voornaam, zelfs). '... probeert het ziekenhuis te bereiken waar zijn vrouw aan complicaties tijdens haar zwangerschap lijdt. Hij is een toegewijde echtgenoot en een opgewonden aanstaande vader. Hij komt tot de beslissing om zich van het leven te beroven nadat hij heeft gehoord dat zijn vrouw tijdens de bevalling is overleden, maar zelfs dat laten ze buiten beschouwing als ze suggereren dat hij misschien uit de auto is gesprongen voordat die tegen de bulldozers is gereden. Ze hebben zelfs de rol van'superziel', de blinde dj (in het origineel briljant geportretteerd door Clevon Little) aan jason preacher?!?!?!?!?!?!?!?!???????????

text_en:
Oh, dear lord.... They've turned what was a fairly thought provoking movie into a swaggering testosterone fest.

The original 1971 version of this movie was beautifully vague about our hero Kowalski. He was a man trying to drive from Denver to San Fransisco to win a bet. Why was he willing to risk his life for the price of a handful of uppers? We're not really sure.

We had a few flashbacks that gave us the picture that he was an adrenaline junkie, and presumably he had led his entire life trying to make it to the vanishing point. That point you see off in the distance where the left and right shoulders of the road come together, and the road itself vanishes. He lives only to be free, and means no ill on anyone. We saw several times when there were accidents he stopped to make sure the other driver was okay before moving on, even the cops that were chasing him.

When he saw the futility of his quest he took his life rather than be arrested and live a life of captivity. He died like he lived, running wide open.

In the remake Kowalski has a whole history (including a first name, even.) He's trying to get to the hospital where his wife is suffering from complications to her pregnancy. He is a devoted husband, and excited expectant father. He comes to the decision to take his life after hearing his wife died in delivery, but they even leave THAT in question when they suggest that he may have jumped out of the car before it ran into the bulldozers. They even gave the part of "super soul," the blind DJ (brilliantly portrayed by Clevon Little in the original) to JASON PRIESTLY?!?!?!?!?!? Give me a break.


text:
Jakkes! En weer zeg ik... Jakkes! De oorspronkelijke versie van deze film was een goed gesitueerd verhaal over een man die al dood was en door het vagevuur reed. De oorspronkelijke film had veel te vertellen en deed geen moeite om dat te doen. En hij had een naakt grietje op een motor.
Deze versie komt op mij over als iets waarvoor een producent de rechten heeft gekocht en vervolgens uit ongeïnteresseerdheid heeft laten schieten. Het lijkt erop dat een groep individuen bewust heeft besloten hem aan de jaren negentig aan te passen en van etnische en seksuele geaardheid is veranderd, alleen maar om schattig te zijn. De film gaat niet over een burn-out die op het punt staat om in een laatste daad van verzet zelfmoord te plegen. Het gaat over een man die naar een ziekenhuis wil om zijn vrouw te zien.
Er was geen andere reden voor deze film dan om mij kwaad te maken.

text_en:
Yuck! And again I say...YUCK! The original version of this movie was a well directed story of a man who was already dead and driving through purgatory. The original movie had a lot to say and didn't go out of its way to say it. And, it had a naked chick on a motorcycle.

This version strikes me as something that a producer bought the rights to and then abandoned out of disinterest. It looks as if a group of individuals consciously decided to fit it to the nineties and changed ethnicities and genders just to be cute. The movie is not about a burnout about to commit suicide in a last act of defiance. It is about a man trying to get to a hospital to see his wife.

There was no reason for this movie to have been made other than to make me angry...


text: Films als deze zijn voor de originelen wat Album Oriented Rock-stations zijn voor hoe muziek vroeger was <0xE2><0x80><0x93> herhalingen, saai, en ontdaan van alle oorspronkelijke energie door een comité van bedrijfszwervers. Ik ben blij dat Aragorn niet door deze B.O.S. werd afgeschilderd als een psychopaat in verwachting. Ga terug en kijk naar de versie uit 1971, tel de dingen die nooit in een moderne versie zouden worden opgenomen, en dank de godheid die je aanbidt dat iemand ergens in het verre verleden het lef had om een originele conceptfilm te schrijven en te maken die niet was gebaseerd op de ideeën van iemand anders, en niet door een directie was goedgekeurd voor hij het daglicht zag.

text_en: Movies like these are to the originals what Album Oriented Rock stations are to what music used to be like - repetitive, boring, and drained of all the original energy by a committee of corporate drones. I AM glad that Aragorn wasn't typecast as an expectant psycho by this P.O.S. Go back and watch the 1971 version, count the things that would NEVER be included in a modern version, and thank whatever deity you worship that someone somewhere in the distant past had the balls to write and shoot an original concept movie that wasn't based on someone else's ideas, and wasn't passed through a corporate board before it saw the light of day.


text: Dit is gewoon slecht. Soms zijn remakes, zelfs als ze afwijken van het origineel, op zichzelf goed. Ze kunnen een ander gezichtspunt innemen en een bepaalde interpretatie bereiken die ze uniek en plezierig maken. Dit was zo slecht uitgedacht en uitgevoerd als maar kan. Dit was zelfs op zichzelf niet goed. Viggo Mortenson is een eersteklas acteur, maar sommige van zijn selecties van rollen en projecten laten iets te wensen over. Het oorspronkelijke _Verdwijnpunt_ was zo'n opwindend, psychologisch avontuur; dit is helemaal geen avontuur en helemaal niet plezierig of onderhoudend. Dit is gebaseerd op een van tevoren vastgestelde manier van filmen, het instoppen van scènes waarvan iemand in Hollywood denkt dat ze het publiek van vandaag zullen aanspreken. In feite zien ze ons als een stelletje idioten. Het is een belediging dat iemand dit als een speelfilm presenteert en zelfs een poging doet om zo slordig een cultklassieker te reconstrueren. De manipulatieve plot-elementen, de'maak-het-duidelijk-zodat-ze-de-punt-niet-vergeten'-aspecten, belachelijke dialogen, stereotiepe personages, amateuristische regie...<br />Dit is gewoon slecht...

text_en:
This is just plain bad. Sometimes remakes, even if they stray from the original, are good on their own. They can bring another viewpoint and achieve a certain interpretation that makes them unique and enjoyable. This was as poorly thought out and carried out as can be. This wasn't any good even standing on it's own. Viggo Mortenson is a top-notch actor, but some of his selections of roles and projects leaves something to be desired. The original "Vanishing Point" was such a thrilling, psychological adventure; this is not an adventure at all, and is not enjoyable or entertaining whatsoever. This was made from a by-the-numbers approach to film-making, stuffing in plot points that someone in Hollywood believes will please what they see as today's film-going audience. Basically, they see us as a bunch of idiots. It's insulting that someone will put this out as a feature film, and even attempt to remake a cult classic this sloppily. The manipulative plot devices, the "make-it-obvious-so-they-don't-miss-the-point" aspects, ridiculous dialogue, stereotyped characters, amateurish direction...

This is plain bad....


text:
Dit is een verschrikkelijke remake van een marginale, maar populaire film uit het begin van de jaren zeventig. Ik heb het origineel minstens 6 keer gezien. De versie uit 1997 is een film van 20 minuten die in 2 uur en nog wat is ingekort. Een smakeloze verhaallijn, die overigens totaal anders is dan het origineel. De belangrijkste betrokkenheid van de overheid was vergezocht. Er is geen overgang van de ene scène naar de volgende. In het origineel kon je een biertje gaan drinken of naar de wc gaan en toch bijblijven.
Het kostte maar een paar uur filmtijd om de olie van de auto te verversen. In het echte leven duurt het vele malen langer. Autojongens hebben oog voor dit soort dingen. Ook de stommelingen die een Charger uit 1968 vernielen en een Challenger uit 1970 beschadigen, zouden met een doffe kogel in de hiel moeten worden geschoten. Het is pijnlijk duidelijk dat het geen 'automensen' zijn, en hun dood zal niet worden betreurd.
De acteurs hadden geen enkele emotie, alles was uitgekauwd. Een stap boven monotonie. Een barmitzvah is opwindender en energieker.
En ten slotte, en zeker niet het minst belangrijke, verklaarde de radio-dj dat de Challenger de bulldozers op 180 of 185 yards (???) raakte. Dat is totale onzin. Kun je aërodynamica zeggen, of gebrek aan aërodynamica? Hahahaha! Deze film is een grap. Verspil je tijd niet aan deze.

text_en:
This is a terrible remake of a marginal, but well liked, movie from the early 70's. I have seen the original at least 6 times. The 1997 version is a 20 minute movie 'crammed' into 2 hours or whatever the runtime is. Cheesy storyline, which by the way, is completely different than the original. The major government involvement was far-fetched. There is no flow from one scene to the next. In the original you could go get a beer or hit the bathroom and still keep up.

It only took a few hours movie time to change the oil pan on the car. It takes many times longer than that in real life. Car guys notice this stuff. Also, the fool or fools that chose to trash a 1968 Charger and abuse a 1970 Challenger should be shot in the heel with a dull bullet. The fact they aren't 'car people' is painfully obvious, and their passing will not be grieved.

The actors lacked any emotion, everything was cut and dried. One step above a monotone. A barmitzvah is more exciting and energetic.

Last but surely not least, the radio DJ made the statement that the Challenger hit the bulldozers at 180 or 185 (??). That is total garbage. Can you say aerodynamics, or lack thereof?? Hahahaha!! This movie is a joke. Don't waste your time watching this one.


text:
Deze film gaat net zozeer over de periode waarin hij werd gemaakt als over het origineel, neem ik aan. Wat heel jammer is, want op een dieper niveau is de titel 'Verdwijnpunt', het origineel, heel ironisch. Ik weet zeker dat het niet zo bedoeld was, maar het origineel werd in 1970 opgenomen en in 1971 uitgebracht. Het echte 'Verdwijnpunt' was het einde van een tijdperk, dat zo'n beetje in het begin van de jaren zeventig eindigde.
In deze remake zijn alle tegenculturele elementen weggesneden en meer pc-achtig gemaakt in een poging een breder publiek te bereiken, vermoedelijk.
Het invoegen van de Amerikaanse-Indiaanse scènes was onnodig, en het idee van een 'edel doel' was ook onnodig. Maar ik ben blij dat ik ernaar heb gekeken, want daardoor heb ik het origineel des te beter kunnen waarderen. Het origineel is een cultklassieker en goudkleurig. Deze remake is vreselijk.

text_en:
This movie represents the times it was made in as much as the original, i suppose. Which is really sad, because at a deeper level, the title 'Vanishing Point' the original, is so ironic. I'm sure it wasn't intended that way, but the original was filmed in 1970, and released in 1971. The REAL 'VANISHING POINT' was the end of an era, which pretty much ended in the early 1970s.

In this remake, all the counter-cultural elements have been stripped away, and been rendered more PC in an attempt to reach a broader audience, presumably. "Sanitized for your Protection"

Inserting the American Indian scenes was gratuitous, and the idea of a 'noble purpose' to the trip was subtraction by addition. I'm glad I watched it however, it made me appreciate the original that much more. The original is a cult classic and golden. This remake is dreadful.


text: Het oorspronkelijke _Verdwijnpunt_ was een geweldige film. Subtiele motieven, personages die echt en spontaan leken. De remake was verschrikkelijk. Prekerig, openlijk voor de hand liggend; het ging er niet om dat het origineel een klassieker was. De zwarte Charger was cool, maar zelfs die kon deze film niet redden. Waarom zou je het bij een witte Challenger houden? Ik vond dat in 1971 niet de beste keuze. Sommige delen van de film waren onbedoeld hilarisch. Zoals toen Vigo na zijn _Dromenjacht_ op een klif stond en uitkeek over de canyon. Zijn Indiase vriend stond naast hem. Vigo droeg alleen zijn witte onderbroek. Het spijt me <0xE2><0x80><0x93> het zag er gewoon belachelijk uit <0xE2><0x80><0x93> zoals hij het uitzicht overzag in zijn Fruit of the Weoms. Een andere scène was aan het eind <0xE2><0x80><0x93> na de explosieve botsing met de bulldozers <0xE2><0x80><0x93> de omroeper zei dat de klap was geregistreerd op 180 kilometer per uur. Dan zegt hij dat de politie zei dat zijn stoffelijke resten niet werden gevonden omdat hij verdampte, maar sommige mensen geloven dat hij eruit is gesprongen en door vrienden in de menigte is verstopt. Dan zie je hem uit de auto rollen met 180 kilometer per uur! Ten eerste kon je het portier niet opendoen met 180 kilometer per uur. Ten tweede zou de auto niet in een rechte lijn kunnen blijven rijden voor 100 yds zonder iemand om hem te sturen. Hij zou prompt zo'n 30 keer omrollen. Ten derde: als je met honderdtachtig kilometer per uur op de weg terechtkomt, kom je in allerlei glibberige stukken terecht. Het maakt niet uit, we zien hem aan het eind staan met zijn dochter. Al met al een film die ieders verstand te boven gaat.

text_en: The original "Vanishing Point" was a great flick. Subtle motives, characters that seemed real and spontaneous.The remake was terrible. Preachy, overtly obvious; it missed the point as to why the original was a classic. The black Charger was cool, but even that couldn't rescue this flick. Why stick with a white Challenger? I didn't think that was the best choice back in '71. Some parts of the film were unintentionally hilarious. Like when Vigo was standing on a cliff overlooking the canyon after his "Dream Quest". His Indian pal was standing next to him. Vigo was only wearing his white briefs. I'm sorry - it just looked silly - him surveying the vista in his Fruit of the Looms. Another scene was at the end - after the explosive crash into the bulldosers - the announcer said that the impact was clocked at 180 mph. Then he mentions that the cops said his remains weren't found because he vaporized, but some people believe he bailed out and was hidden by friends in the crowd. Then it shows him rolling out of the car at 180 mph! First of all, you couldn't open the car door at 180 mph. Secondly, the car would not continue to travel in a straight line for 100 yds. with nobody to steer it. It would promptly roll over about 30 times. Thirdly, if you hit the pavement at 180 mph, you would wind up in various squishy pieces. No matter, we see him at the end standing with his daughter. All in all, a movie that would insult anyone's intelligence.


text:
Foto's die een held gewoonlijk verheerlijken, hebben betekenis. Bonnie en Clyde verheerlijkten bijvoorbeeld de dynamische bankrovers, en je had met hen te doen, ondanks hun slechte daden. Waarom? Ze waren twee mensen die in een depressie zaten terwijl mensen wanhopig probeerden te overleven.
Deze film heeft absoluut geen inhoud. De Viggo Mortensen-figuur wordt al snel een volksheld. Waarom? Hij rijdt over een snelweg in Idaho, op weg naar het ziekenhuis waar zijn aangeslagen vrouw ligt. Niemand begrijpt waarom hij voor iedereen op de vlucht is. Erger nog, als duidelijk wordt dat hij geen halsstarrige terrorist is, wil niemand in de regering hem helpen als ze hun eigen hachje proberen te redden.
Jason Priestley treedt op als medepresentator van de radio en bouwt het verhaal op ter ondersteuning van onze held.
Het einde is absoluut ongelooflijk.

text_en:
Pictures that usually glorify a hero have meaning. As an example, Bonnie and Clyde glorified the dynamic bank robbers and you actually felt sympathy for them despite their evil deeds. Why? They were two people caught up in the depression when people were desperate to survive.

This film has absolutely no substance. The Viggo Mortensen character soon emerges as a folk hero. Why? He speeds along an Idaho highway on the way to the hospital where his stricken wife has been taking. No one bothers to understand why he is trying to flee everyone. Even worse, when the realization becomes apparent that he is not a red-neck terrorist, no one in government wants to help him as they try to save their rear ends.

Jason Priestley co-stars as a radio emcee who builds upon the story in support of our hero.

The ending is absolutely unbelievable.


text:
Sommige mensen zouden zeggen dat 'Baby Geniuses' met zijn reuzenrobotbaby's of 'Dombo' met zijn psychedelische, door drugs verwarde nachtmerriesequenties de prijs zou winnen voor de meest verontrustende film die ooit voor kinderen is gemaakt. Dat zou je ook kunnen zeggen, maar dan heb je het mis. En ziedaar, want ik breng je: de Kerstman, de meest hulpeloze, verknipte familiefilm sinds... nou ja, ooit.
Van de openingsscènes waarin kinderen uit verschillende delen van de wereld hun stompzinnige themaliedjes zingen (echt waar, dit deel is bijna twintig minuten lang en heeft niets te maken met de plot!) tot de opwindende conclusie waarin Merlin uit het niets opduikt en de wereld redt (let maar niet op hem, hij is een kei). En hoe hard ik ook mijn best doe, hoe vaak ik ook naar een andere therapeut ga, ik... kan... die... lach... niet... uit mijn... kop... krijgen!
Vermijd dit geestdodende stuk vreten zoals je een naar seks hunkerende walvis tijdens het paarseizoen zou mijden. Maar goed, als vlammende homodemonen met een ernstig geval van de overactieve griep iets voor je zijn, dan moet je het maar eens proberen. Maar deze film is echt je tijd en geestelijke gezondheid niet waard.

text_en:
Some might say something like "Baby Geniuses" with its giant robot infants or "Dumbo" with its psychedelic drug-addled nightmare sequence would win the award for the most disturbing movie ever made for children. You might say that too, but you'd be wrong. Lo and behold, for I bring to you: Santa Claus, the most helplessly messed up family film since ... well, ever.

From the opening scenes showing children from different parts of the world singing their insipid theme songs (seriously, this segment is nearly 20 freakin' minutes long and has nothing to do with the plot!) to the thrilling conclusion in which Merlin pops up from outta nowhere and saves the day (don't mind him, he's from Barcelona), this is childhood trauma at its finest. And no matter how hard I try, no matter how many different therapists I visit, I just... can't... get... those... reindeer's...laughter...out... of... my ... head!

Avoid this mind-bending piece of trash like you'd avoid a sex-starved whale during mating season. Still, if flaming gay demons with a serious case of the overacting flu are something for you, I guess you should give it a try. But really, this movie isn't worth your time and mental health.


text: Deze film is afschuwelijk. Geef mij maar de tandarts! Het is toch niet te geloven dat een van de belangrijkste tv-stations hier in Arabië dit als hun kerstfilm had! Ik kan alleen maar aannemen dat ze verwachtten de massa's te vermaken met Dudley Moore in plaats van met dit. De laatste keer dat ik naar mijn warmwaterkruik keek, had hij meer acteerwerk, een betere plot, meer drama en veel meer belangstelling dan deze verspilling van celluloid. Kijk er niet eens naar als je dronken bent!

text_en: This film is awful. Give me the dentist anytime! Can you believe that one of the main TV stations here in Arabia had this as their Christmas film! I can only assume they expected to entertain the crowds with Dudley Moore rather than this. The last time I looked at my hot water bottle it had more acting, better plot, more drama and a lot more interest than this waste of celluloid. Don't even watch it if you're drunk!