text:
Robot Jox doet zijn best, maar is in wezen een serie aan elkaar geplakte vechtscènes: robot tegen robot, man tegen man, man tegen vrouw. De premisse had potentie, maar het script heeft blijkbaar niet de paar kladjes gekregen die het nodig had. Toch was het redelijk goed voor een science-fiction actiefilm. Voor een deel kwam dat doordat het script van Joe Haldeman was. Voor degenen die de naam niet kennen: Haldeman heeft de prijswinnende sciencefictionroman 'The Forever War' geschreven. Het wordt beschouwd als een van de beste gepantserde oorlogsromans, net als 'Starship Troopers' van Robert Heinlein en 'Armor' van John Steakley. En deze film heeft meer weg van een gigantische gepantserde oorlogsfilm dan van een reuzenrobot. Het komt dichter in de buurt van wat fans gewild zouden hebben in plaats van de travestie van Paul Verhoevens 'Sterrenschiptroepen', dat slechts een oppervlakkige gelijkenis vertoonde met de roman waarop het gebaseerd was.
Ondanks enkele veronderstellingen is dit echt niet gebaseerd op de _Ilias_ van Homerus. Ze hadden alleen een paar namen gemeen. Achilles' dood toen zijn robotvoet eraf werd geblazen had geen parallel in de _Ilias_, waar de dood van Achilles niet in voorkwam. De oude Achilles was ook geen edele krijger. Hij was de machtigste, maar ook wraakzuchtig en kleingeestig. Zelfs de robotjock die in de eerste scène werd gedood, past niet in het verhaal. Hij heette Hercules, terwijl de Griekse _Ilias_ Herakles zou hebben gehad.
De effecten waren redelijk goed voor de tijd en het budget. Oké, het was niet te vergelijken met _Terminator 2_ een jaar later, maar die film kostte tien keer zoveel. De stop-motion was bijna net zo goed als de robotwandelaars in _The Empire Strikes Back_ en _Return of the Jedi_. Beter zelfs, in feite, dan een heleboel Ray Harryhausen-animatie, die hoog wordt aangeslagen, maar behoorlijk gedateerd is.
Als je hier geen hoge verwachtingen bij hebt, zul je waarschijnlijk niet teleurgesteld worden. Het is beter dan een heleboel andere lowbudgetfilms en zelfs een paar superbudget blockbuster-wannabe's die betere effecten hebben, maar veel slechtere scripts.

text_en:
Robot Jox tries hard, but is fundamentally a series of fight scenes strung together -- robot against robot, man against man, man against woman. The premise had potential, but it seems the script wasn't really given the couple of more drafts it needed. Still, it was fairly good, for a science fiction action movie. Part of it was because the script was by Joe Haldeman. For those who aren't familiar with the name, Haldeman wrote the award-winning science fiction novel "The Forever War." It's considered one of the very best powered battle armor novels, right up there with Robert Heinlein's "Starship Troopers" and John Steakley's "Armor." And this movie is really more like a giant powered battle armor movie, rather than giant robots. It's closer to what fans would have wanted instead of the travesty that was Paul Verhoeven's "Starship Troopers," which bore only a passing resemblance to the novel it was based on.

Despite some assumptions, this really isn't based on Homer's "Iliad." A couple of names are all they had in common. Achilles having his robot's foot blown off had no parallel in the Iliad, which didn't include Achilles' death. Nor was the ancient Achilles a noble warrior. He was the mightiest, but also vengeful and petty. Even the robot jock killed off in the first scene doesn't fit. He was named Hercules, while the Greek Iliad would have had Herakles.

The effects were fairly good for the time and the budget. True, it wasn't comparable to "Terminator 2" a year later, but that movie cost ten times as much. The stop motion was almost as good as the robotic walkers in "The Empire Strikes Back" and "Return of the Jedi." Better, in fact, than a lot of Ray Harryhausen animation, which is highly regarded, but quite dated.

Don't bring high expectations into this and you probably won't be disappointed. It's better than a lot of other low-budget flicks and even some big-budget blockbuster wannabes that have better effects but far worse scripts.


text: Als je van mech-oorlogsspellen houdt, zijn ze best goed. Sommige zijn goedkoop, maar de robotgevechten zijn de moeite waard. Ik heb al een tijdje genoten van het mech-oorlogsveld en dit is zo'n beetje de enige film die ik ooit heb gezien die in de buurt komt van het gevoel dat je krijgt als je een van die enorme mechs bestuurt. Als je van het ras houdt, dan zijn mech-krijger drie en vier iets voor je en als je een Xbox hebt en 350 nm over hebt voor het Steelbataljon. De film is het waard om minstens één keer te zien. Er moeten echt meer films over hetzelfde thema komen. Minder remakes en originelere werken.<br />Geniet ervan.

text_en:
If you like mech war games it's pretty good. Some of it is cheap but the robot fights is worth seeing. I've enjoyed the mech war field for some time and this is pretty much the only movie I've ever seen that come close to that feeling of what it would be like to pilot one of those huge mechs. If you like the genera then games you like are Mech Warrior Three and four and if you have an Xbox and $350 to spare Steel Battalion. The movie is worth seeing at least once. There really needs to be some more movies on the same theme out there. Less remakes and more original works.

Enjoy


text: Deze film waar ik al van hou sinds ik jong was! Hij is uitstekend. Hoewel hij misschien een beetje te veel is voor de gemiddelde filmkijker als je bepaalde subtiliteiten in de film niet kunt interpreteren (de naam van onze held bijvoorbeeld is Achilles, en in het laatste gevecht tussen hem en Alexander wordt hij met een raket in zijn hiel geschoten, net zoals Achilles in de mythologie in zijn hiel werd geschoten). Dat is gewoon een klein feitje dat een beetje amusant is! Hoe dan ook, geweldige film, goed verhaal, het zou leuk zijn om hem opnieuw te zien met de special effects van vandaag! Vreemd genoeg had Gary Graham gemiddeld succes in de T.V.-show _Alien Nation_. Deze film is een leuk horloge en zou beter gewaardeerd moeten worden!

text_en: This movie i've loved since i was young! Its excellent. Although, it may be a bit much for the average movie watcher if one can't interpret certain subtleties in the film (for example, our hero's name is Achilles, and in the final battle between him and Alexander he's shot in the heel with a rocket, just as Achilles in mythology was shot in his heel). That's a just a little fact that is kind of amusing! Anyway, great movie, good story, it'd be neat to see it redone with today's special effects! Oddly enough, Gary Graham had average success, starring in the T.V. show Alien Nation. This movie is a fun watch and should be more appreciated!


text: Nu ben ik altijd een fan geweest van het marionettenwerk van Vollemaan. Maar ik moet zeggen dat _Robot Jox_ een van de betere projecten is. Ja, je hebt me gehoord. Het verhaal werkt fantastisch, de sfeer werkt echt en de acteurs leveren eersteklas werk. Gary Graham, die echt indruk maakt op de televisie in programma's als _ALIEN NATION THE SERIES_ en _STAR TREK ENTERPRISE_, als hij een actiester is die van zich afbijt en naam maakt. De stop-motioneffecten hadden ietsje beter kunnen zijn. De kleur was verkeerd, ze leken me van plastic in plaats van het metaal dat ze moesten voorstellen. Maar dat is een kleine klacht vergeleken met het geheel dat de Robot-Jox is, als je van Gary Graham of andere Vollemaan-films houdt, dan zul je deze film ook wel leuk vinden.

text_en: Now I've always been a fan of Full Moon's puppet work. But I have to say that Robot Jox is one of there better projects. Yes, you heard me. The story works wonderful, the atmosphere really works and the actors do a first rate job. Gary Graham who really makes his mark on TV in shows like ALIEN NATION THE SERIES and STAR TREK ENTERPRISE shows that he can be an action star who kicks ass and takes name. The stop motion effects could have been a tiny bit better. The color was wrong, they look plastic to me instead of the metal they were suppose to be. But that is a minor complaint compared to the whole that is the Robot Jox, if you like Gary Graham or other Full Moon movies, then you will like this movie. 9 STARS OUT OF 10.


text: Ik herinner me deze film van toen ik 12 was, hij was geweldig... ik herinner het me nog tot op de dag van vandaag niet zoals de meeste dingen die ik toen heb gezien, ik heb zelfs geprobeerd hem te kopen maar hij is net zo waardeloos! Hoe dan ook, het acteerwerk is een beetje taai maar het verhaal is geweldig als je bedenkt dat het een echte B-film was met een laag budget en dat de vechtscènes geweldig waren om naar te kijken, ik moet hem zo'n 20 keer hebben gezien. Het was een heel goed gemaakte film en ik vond het een geweldig idee om te vechten tegen de reuzenman die de robots in zijn macht had, jammer dat ze hem moesten verpesten door zo'n stomme draai te maken van 'Crash and Burn', kijk niet naar die film omdat hij zo waardeloos is! Als je een echte Sci-Fi-filmfan bent en je kijkt naar dit filmpje, en als het vandaag opnieuw is gemaakt, dan zou dat geweldig zijn... ik zou heel graag een remake willen zien of zelfs een dvd ervan.

text_en: I remember this movie from when i was 12, it was amazing.. i remember it to the day not like most thing i watched back then, i have even tried to buy it but its like rocking horse sh*t! Anyway, the acting is a bit chewy but the story is amazing considering it was a real B movie with a low budget and event the fighting scenes were amazing to watch, i must have watched it about 20 times. It was a very well made movie and i loved the idea of fighting giant man controlled robots, pity they had to spoil it by making a crappy spin off "Crash and Burn", don't watch that movie by the way it is total pants! If your a real Sci-Fi movie fan then watch this, if it was re-made today it would be a winner.. i really would love to see a remake or even release the DVD of it.


text:
Wat een geweldige film is dit. Het idee dat landen mensen tegen elkaar laten vechten met reuzenrobots is smakeloos. Het einde is niet alleen passend, het is ook inspirerender.
Maar de personages intrigeren me. Het is jammer dat we de relatie tussen Achilles en Athena nooit verder ontwikkeld zien worden dan een paar kussen en Athena's angst voor Achilles' veiligheid. Hun romance is heel aangenaam.

text_en:
What a great film it is. The notion of nations sending people fighting each other with giant robots is tacky. The ending is not just a fitting one, it's more inspirational.

But I am intrigued by the characters. It is a pity we never see the relationship of Achilles and Athena more developed beyond just a couple of kisses and Athena's fear for Achilles's safety. Their romance is very enjoyable.


text: Mijn vriendin en ik zijn gek op Robots. Dus probeer ik films te vinden met robots. En deze film heeft robots. Grote. Ze slaan op elkaar in en uit, terwijl het lot van naties in de waagschaal ligt. Het is echt cool. Je moet deze film zijn vele tekortkomingen vergeven en gewoon proberen te waarderen wat de regisseur en zijn team van technici op het scherm wisten te krijgen terwijl ze werkten met een duidelijk krap budget. Het is heel moeilijk om een hekel aan deze film te hebben. Vanwege die grote robots. Ze zagen eruit als Transformers en ze vochten als professionele worstelaars! Mijn vriendin moest erom glimlachen. En dat is voor mij goed genoeg. En dan moet je vooral de doorgewinterde karakterspeler Paul Koslo niet vergeten: of hij nu de maniakale Russische boef speelt die meedogenloos zijn hulpeloze tegenstanders te lijf gaat nadat ze zich al hebben overgegeven, of die klaagt dat zijn wodka door hun nabijheid in de bar 'naar bloed smaakt' (een zin die hij met een verrukkelijk klef sub-Bela Lugosi-accent uitspreekt), hij heeft het duidelijk naar zijn zin en de film heeft enorm veel baat bij zijn aanwezigheid op het witte doek. Dit is een gelikte kleine film die de cultstatus verdient.

text_en: My girlfriend and I have a thing for Robots. So I try to seek out movies that have robots. And this movie has robots. Big ones. They beat the clang and bang out of each other, with the fate of nations hanging in the balance. It's really cool. You have to forgive this movie its many shortcomings and just try to appreciate what the director and his crew of technicians were able to put on the screen while working with what was obviously a tight budget. It is very hard to dislike this movie. Because of those big robots. They looked like Transformers and they fought like pro wrestlers! It made my girlfriend smile. And that is good enough for me. And special mention must be made of veteran character actor Paul Koslo: as the maniacal Russian Villain, whether he is ruthlessly stomping on his helpless opponents after they've already surrendered or complaining that their close proximity to him in a bar has caused his vodka to taste "like blood" (a line he delivers with a deliciously campy sub-Bela Lugosi accent) he is clearly having a ball and the film benefits enormously whenever he is on-screen. This is a nifty little flick that deserves its cult reputation.


text: Een van de beste films die er zijn. Oké, de cinematografie was misschien niet de beste, maar de plot en het concept waren uitstekend. Geweldig voor de tijd en briljante en creatieve ideeën. Iets anders dan de gebruikelijke films en ontzettend leuk. Een van mijn favorieten en ik zou hem aanbevelen aan iedereen die van creatieve en fantasierijke films houdt. Na de Derde Wereldoorlog, toen ze in gigantische robots vochten, gaven de acteurs een geweldige voorstelling en dat maakte het allemaal de moeite waard. De decors zijn niet geweldig, maar eenvoudig en ze hebben bijgedragen aan de algehele uitstraling van de film. Deze film is heel moeilijk te vinden op dvd, maar ook op vhs. Kijk er maar eens naar, want ik vind hem al geweldig sinds hij uit is. Geen doorsneefilm en ook niet iets wat je ooit hebt gezien. Kijk en denk als een kind. Het is een prachtig uitzicht en erg leuk.

text_en: One of the best movies out there. Yeah maybe the cinematography wasn't the greatest, but an excellent plot and concept. Great for the time and brilliant and creative ideas. Something different from the usual movies and great fun. One of my favorites and would recommend to anyone who likes creative and imaginative movies. Post World War 3 and fighting in gigantic robots, the actors gave a great performance and made it all worth while. The sets are not amazing, but simple and worked for the overall look of the film. This movie is very hard to find on DVD, but also on VHS. Check it out cause I have loved it since it came out. Not a mainstream flick and not like anything you've ever seen. Take a look and think like a child. It's a great view and very fun.


text: Het is een geweldige kleine film o sommige scènes zijn slecht en het acteerwerk is niet zo geweldig maar de special effects zijn heel goed voor een film van deze omvang en leeftijd. Je moet niet vergeten dat deze film al meer dan 10 jaar oud is en in de eerste plaats heel goedkoop is gemaakt dus je kunt niet klagen over de slechte delen. Dus ga gewoon achterover zitten en kijk naar een coole film met grote robots erin.

text_en: Robot jox is a great little film ok some of the sets are bad and the acting is not that great but the special effects are very good for a film of this size and age. You have to remember that this film is over 10 years old now and was made very cheaply in the 1st place so you cant moan to much about the bad parts. So just sit back and watch a cool film with great big robots in it.


text: Oké, deze film was cool. Ik denk niet dat het de beste film was die ooit is gemaakt, maar het was wel leuk. Mijn broer en ik voeren af en toe nog scènes op, en zo nu en dan rukken we de film uit de kast, blazen het stof eraf en stoppen hem erin. Tot het eind toe vermakelijk, maar een geweldig concept. Dit is een film die je gewoon moet vergeten alle kritiek en er gewoon van moet genieten. Oordeel is overwinning voor Robot Jox.

text_en: OK, this movie was cool. I don't think it was the best movie ever made but it sure was fun. My brother and I still act out scenes once in a while, and will occasionally yank the movie out of the cupboard, blow off the dust and pop it in. Enjoyable all the way until the end, but a great concept. This is a movie that one has to just forget criticism all together and just enjoy. Judgment is victory for Robot Jox.


text:
Aan de vorige recensent: deze film is volgens de scenarist een'sciencefictionversie van de Ilias'. Dus of de referenties nu pijnlijk zijn of niet, het is de basis voor de film. Ze geven toe dat ze gestolen hebben... hoewel 'aangepast' de juiste term is.
Geweldige film, maar te kort. Waarschijnlijk niet zo goed uit de verf gekomen als de auteur, regisseur of studio wilde, maar wel verdomd leuk. Het feit dat de studio zelf implodeerde tijdens het maken, draagt alleen maar bij aan de erfenis.
Een remake van een groot budget zou niet zo leuk zijn en zou het scenario waarschijnlijk geen recht doen. Maar het is leuk om te dromen over de mogelijkheden die dat biedt. Er is blijkbaar een dvd-uitgave met een paar povere extra's beschikbaar, maar die heb ik niet. Ik denk niet dat het op NTSC-spelers zou werken. Ik ben geen expert en probeer dat dus nog steeds uit te zoeken. Voorlopig leef ik met de VHS-incarnatie.

text_en:
Note to previous reviewer: This movie is "science-fiction adaptation of the Iliad" according to the screenwriter. So whether the references are painful or not, no apologies, it is the basis for the film. They admit they stole...though adapted is the P.C. term.

Great flick but too short. Probably didn't come out as well as the author, director, or studio wanted, but pretty damn fun. The fact that the studio itself imploded during the making only helps add to its legacy.

A big-budget remake wouldn't be as fun, and probably wouldn't do the screenplay any more justice. But it's fun to dream about the potential there. A DVD release with some meager extras is apparently available but I don't think it would play on NTSC players. I'm no expert and thus still trying to figure this out. For now, I live with the VHS incarnation.


text:
Wat een meesterwerk. Om het conflict van de Koude Oorlog mee te nemen naar de toekomst. Deze film is een satire van de hoogste orde. Naar mijn nederige mening is hij hoger dan dr. Strangelove.
De slimme naamgeving van de twee supermachten, de Confederatie en de Markt. Omdat de communisten communisten zijn en de Markt, het westen! uitmuntend. Het slimme gebruik van _gen joxs_ was zijn tijd vooruit. Alleen zien we in werkelijkheid de gevaren van genetische manipulatie. _Robot joxs_ heeft het onderwerp in 1989 meteen ter sprake gebracht.
De boodschap van deze film gaat over de kameraadschap van de nederige mens en hoe die de wensen van de regering kan overwinnen. Deze films schreeuwen: doe het niet, jullie dwazen, jullie zullen ons allemaal doden.

EXCLUSIEVE 10/10/10.

text_en:
What a master piece. To take the cold war conflict and transport it to the future. This film is satire of the highest order. In my humble opinion it outranks Dr. Strangelove.

The clever naming of the two superpowers, as the Confederation and the Market. Cons being commies and Market, The west! outstanding. The Clever use of gen Joxs, was ahead of its time. only are we really seeing the dangers of genetic engineering. Robot joxs tackled the issue head on in 1989.

The message of this film is about the comradeship of the humble man and how it can overcome the wishes of government. This movies screams DON'T DO IT YOU FOOLS YOU'LL KILL US ALL.

EXCELLENT 10/10


text: De scènes gaan snel, de personages zijn geweldig. Ik hou van de acteerprestaties van Anne-Marie Johnson. Ik vind het einde echt goed.<br />Maar ik was teleurgesteld dat deze film niet dieper inging op de relatie tussen Achilles en Athena. Die bloeide pas op toen ze elkaar kusten.

text_en:
The scenes are fast-paced. the characters are great. I love Anne-Marie Johnson's acting. I really like the ending.

However, I was disappointed that this movie didn't delve deeper into Achilles's and Athena's relationship. It only blossomed when they kissed each other.


text:
Hrm <0xE2><0x80><0x93> ik denk dat die regel van de oude filmposters kwam.
Dit is een stomme film die vertaald schijnt te zijn uit een taal die de vertaler totaal niet kende. Hier is een tip: elke film die begint met een zwart scherm en tekst 'In de toekomst...' zal leuk zijn. Dat betekent dat de premisse zo onwaarschijnlijk is dat ze het je moeten uitleggen.
In dit geval betekent 'In de toekomst...' dat in plaats van oorlog te voeren, landen mensen hebben die in reuzenrobots klimmen en het uitvechten om te bepalen, nou ja, dat is nooit helemaal duidelijk, maar het is waarschijnlijk iets heel belangrijks. Er zijn goede mensen (duidelijk kapitalisten, dat wil zeggen 'wij') en slechte mensen (communisten! En dan zijn er nog de grote stop-motionrobots.
Jammer genoeg was het budget voor de effecten behoorlijk klein, dus we krijgen niet veel van de grote robots te zien. Er zijn genoeg goedkoop ogende binnenscènes, en tegen het eind is er een groot ruimtegevecht. Dat ruimtegevecht is vooral leuk, want het dient precies geen enkel ander doel dan de klap op de rest van het effectbudget.
Nu het geld is uitgegeven, degradeert het hoogtepunt van het gevecht tot (en dat verzin ik niet) twee kerels die elkaar met stokken slaan. Ik kan altijd nog lachen in een bar door de laatste scène na te spelen, compleet met een laatste regel die het publiek gegarandeerd het hoofd op hol brengt.
Zoals ik al zei: het is stom. Dat.' 'Daarom heb ik dat bandje gekocht.'

text_en:
Hrm-I think that line was from the old movie posters.

This is a dumb movie that seems to have been translated from some language that was totally unfamiliar to the translator. Here's a tip: Any movie that starts with a black screen and text reading "In the future..." is going to be fun. This means that the premise is so implausible that they have to explain it to you.

In this case, "In the future..." means that, instead of fighting wars, nations have guys climb into giant robots and duke it out to determine, well, that's never terribly clear, but it's probably something really important. There are good guys (obviously capitalists, i.e. "us") and bad guys (Commies!) and there are big stop-motion robots.

Sadly, the effects budget was pretty slim, so we don't get to see a lot of the big robots. There are plenty of cheap looking interior scenes, and then a big space fight near the end. The space fight is especially nice, as it serves precisely no purpose other than the blow the remainder of the effects budget.

With said money now spent, the climactic fight degenerates into (and I'm not making this up) two guys hitting each other with sticks. I can always get a laugh in a bar by re-enacting the final scene, complete with a last line guaranteed to leave any audience scratching their heads.

Like I said-it's dumb. That's why I bought the tape.


text: Het is een van de meest opmerkelijke sciencefictionfilms van het millennium. Niet alleen een film, maar ook een ongelooflijke toekomstvisie, en deze film stelt een nieuwe norm voor sciencefictionfilms.

text_en: The one of the most remarkable sci-fi movies of the millennium. Not only a movie but an incredible future vision, this movie establishes a new standard of s/f movies. hail and kill!


text: Nadat ik deze uitstekende film meer dan 100 keer heb gezien, vind ik nog steeds nieuwe dingen die me wegblazen met deze film, geweldige special effects, ongelooflijk acteerwerk en een plot vol ingenieuze wendingen maken deze film tot een uitstekende weergave van kapitalisme en communisme en aan het eind is iedereen gelukkig en is alles goed.

text_en: after seeing this excellent film over 100 times, i still find new things that blow me away with this movie, great special effects, incredible acting, and a plot full of ingenious twists makes this movie an excellent depiction of capitalism versus communism, and in this ending everyone is happy and all is well. best movie ever!!!


text: Vanaf het begin wist ik dat ik de beste filmervaring van mijn leven zou krijgen. Het idee van twee reuzenrobots, bemand door geniale mensen, die tegen elkaar vechten om de wereld in hun macht te krijgen, was de meest intense en goed doordachte plot die ik ooit heb meegemaakt. Ik kan niet eens een begin maken met het beschrijven van het briljante acteerwerk en het goed geschreven script. Laten we het er maar op houden dat het te vergelijken is met de beide films van _The Lord of Rings_, gecombineerd. De Academy had een ernstige fout gemaakt door de vreugde die... ROBOT J

text_en: From the start I knew I would be in for the best movie watching experience of my life. The idea of two giant robots, manned by brilliant humans, fighting each other for control of the world was the most intense and well thought of plot I have ever experienced. I can't even begin to describe the brilliant acting and well written script. Let's just just say it compares to both Lord of Rings pictures , combined. The Academy had a grave oversight in not celebrating the joy that is.....ROBOT JOX.


text:
Yep, dat hebben jullie goed gelezen, jongens. Michael Bay had deze film moeten bestuderen voordat hij een van zijn overdreven gehypete, te lange, veel te nutteloze Transformers-films maakte. 'Robot Jox' is beter dan de andere twee en kost waarschijnlijk minder dan de 'Transformers'-ploeg uitgaf aan de personal trainer van Megan Fox.
Gelukkig lijkt dit kleine robotjuweeltje, dat aanvankelijk voornamelijk bekendstond als de film die de Empire Pictures-studio van Charles en Albert Band failliet liet gaan, in de loop der jaren een cultstatus te hebben verworven. Gelukkig maar dat het communisme viel terwijl de film op een plank lag te wachten tot hij zou worden vrijgegeven, hè?), is het nog steeds een verdomd gaaf B-filmpje. Ze maken ze echt niet meer zoals dit, of als ze dat wel doen, dan doen ze het op de manier van de Baai en maken ze alles tot ondraaglijke proporties.
Voor degenen die het niet kennen: dit is de Roboscoop: We zijn ergens in de toekomst en na een nucleaire holocaust zijn 'oorlogen' op grote schaal verboden. Geschillen tussen naties worden nu mano-a-mano (of misschien moet dat machine-o-machine-o zijn) beslecht door een vertegenwoordiger van beide partijen die met elkaar strijden in reusachtige Shogun Warrior-achtige robots. De 'bot' die van het gevecht wegloopt, wint voor 'zijn' kant. Gary Graham (die later rechercheur Sykes zou spelen in de tv-serie _Alien Nation_ ) speelt Achilles, de grootste robotjockey uit de geschiedenis van de markt (ook wel de 'goeien' genoemd). Achilles is nog niet verslagen in zijn voorgaande negen robotgevechten (tien is het maximum aantal gevechten voordat een 'jock' met pensioen gaat) en aan het begin van de film gaat hij de strijd aan met zijn tegenhanger uit de _Confederation_ (d.w.z. de Russen!), de psychotische Alexander (de meest stereotiepe 'kwaadaardige Rus' sinds Dolph Lundgrens beruchte rol als Ivan Drago in _Rocky IV_). De wedstrijd wordt een gelijkspel genoemd als Alexander op het laatste moment de regels overtreedt met een illegale robotbeweging en Achilles niet alleen in verlegenheid brengt, maar op de koop toe een heel stel toeschouwers doodt. Het is de bedoeling dat er nog een revanchewedstrijd komt, maar Achilles wil gewoon afhaken, zijn helm ophangen en verdergaan met zijn leven. In plaats van de regels te schenden door veel meer te onthullen, zal ik gewoon zeggen dat er een heleboel kronkels en bochten zijn, achter de schermen gesjoemel en andere problemen voor Achilles en zijn mede-'Jox', voordat de twee robottitanen in de finale eindelijk weer tegen elkaar botsen.
Ik hoop dat ik gelijk heb.' Ik wil niet beweren dat deze film een soort meesterwerk van science-fiction is, want dat is hij niet. 'Robot Jox' is gewoon leuk. Ik geef toe dat het een beetje meer concept heeft dan de gemiddelde sciencefictionfilm, en hoewel de budgettaire beperkingen zich af en toe doen gelden (vooral in de scènes waarin een of ander pijnlijk duidelijk groen schermtrucje voorkomt), is het nog steeds de beste film die ooit uit de fabriek van Empire/Full Moon Pictures is gekomen. De scènes met de robotgevechten zijn heel goed gedaan met oude schoolstop-motion/modeltechnieken, en de decors en kostuums zien er absoluut niet halfslachtig uit. Empire Pictures en regisseur Stuart ('Re-Animator') Gordon waren duidelijk op zoek naar de sterren met deze film. Het zag er niet zo goed voor ze uit (of voor de studio), maar we hebben er in elk geval een cool filmpje aan overgehouden. Waar het op neerkomt: als je 2 uur lang op je oren en je ogen wilt worden geslagen, kun je gerust een 'Transformers'-film huren. Aan het eind heb je waarschijnlijk het gevoel dat je al die tijd naar iemand anders hebt zitten kijken die een videospelletje speelt. Als je een rock'n'roll-, een rock'n'roll- en een rock'n'roll-feestje wilt, pak dan Robot Jox.

text_en:
Yep, you read that right, kids. Michael Bay should've studied this film before making either of his over hyped, overlong, overly pointless "Transformers" movies. "Robot Jox" is better than both of them and it probably cost less than the "Transformers" crew spent on Megan Fox's personal trainer.

Thankfully, this little robotic gem, initially known mainly for being the film that bankrupted Charles and Albert Band's Empire Pictures studio, seems to have developed a cult following over the years. I fondly remember watching it on VHS during its initial video release in the early 90s and though some of the Cold War-era politics/stereotypes were already out of date by that time (just the Bands' luck that Communism would fall while the film was sitting on a shelf waiting to be released, eh?), it's still a pretty damn cool little B-Movie. They really don't make'em like this anymore, or if they do, they go the Bay route and CGI things to unbearable proportions.

For those who are unfamiliar, here's the Robo-scoop: We're somewhere in the future and after a nuclear holocaust, large scale "wars" have been outlawed. Disputes between nations are now settled mano-a-mano (or perhaps that should be machine-o-machine-o) by one representative from each side battling each other in giant sized Shogun Warrior style robots. Whichever 'bot walks away from the fight wins for "his" side. Gary Graham (who would later go on to play Detective Sykes in the "Alien Nation" TV series), plays "Achilles," the greatest Robot Jock in Marketplace (a.k.a. the good guys) history. Achilles has been undefeated in his previous nine Robot bouts (ten being the maximum number of battles before a "Jock" is retired) and at the beginning of the film he faces off against his counterpart from the "Confederation" (i.e. The Russkies!), the psychotic Alexander (who is the most over the top "evil Russian" stereotype bad guy since Dolph Lundgren's infamous turn as Ivan Drago in "Rocky IV"). The match is called a draw when Alexander violates the rules with an illegal Robot Move at the last minute and ends up not only embarrassing Achilles, but killing a whole bunch of spectators in the bargain. A rematch is scheduled to complete the bout, but Achilles simply wants to bow out, hang up his helmet and move on with his life. Rather than violate the Spoiler Rules by revealing much more, I will simply say that there are a great deal of twists and turns, behind the scenes skullduggery, and other difficulties for Achilles and his fellow "Jox" before the two robotic titans clash finally once again in the finale.

I hope I'm not making this movie out to be some sort of masterpiece of science fiction, because it isn't. "Robot Jox" is just plain fun. I'll grant that it is a bit higher-concept than your average B-grade sci-fi movie, and though the budgetary constraints do occasionally make themselves known (especially in the scenes involving some painfully obvious green-screen trickery), it is still the best looking movie ever to come out of the Empire/Full Moon Pictures factory. The robot fight scenes are very well done using old school stop motion/model techniques, and the sets and costumes don't look half-assed in the slightest. Empire Pictures and director Stuart ("Re-Animator") Gordon were definitely shooting for the stars with this picture. Unfortunately it didn't quite pan out for them (or the studio) but at least we got one heckuva cool little movie out of the deal. Bottom line: if you want to be aurally and visually assaulted for 2+ hours, feel free to rent a "Transformers" movie. By the end you're likely to feel like you've spent all that time watching someone else play a video game. If you want to have a rock'em, sock'em robot good time, pick up Robot Jox instead.


text: Robot Jox lijdt niet aan verhaal of slechte effecten. Ik bedoel, dit was 1990, als je begrijpt wat ik bedoel. RoboCop 2 gebruikte nog steeds de stop-animatie zoals de meeste films in de jaren tachtig. Als je naar je grootste kassuccessen uit die tijd kijkt, deden de meesten van hen wat ze konden met de special effects die ze destijds tot hun beschikking hadden. Pas toen Terminator 2: Judgment Day het jaar daarop werd uitgebracht, werd er een doorbraak in de technologie bereikt en begonnen de verhaalborders dat motief te gebruiken. Maar je zult dierbare herinneringen hebben aan Daardoor wil je de man niet onder ogen komen zonder een echt goed plan om hem te steunen. En er zijn een paar geweldige momenten in deze film. Een verrader/spion werkt in hun midden. Van wie je denkt dat hij aan jouw kant staat, je helemaal steunt, zou de persoon kunnen zijn die je niet van hem/haar verwacht. En dat is heel moeilijk om te denken, vind je ook niet?

text_en: Robot Jox doesn't suffer from story or bad effects. I mean, this was 1990 if you know what I'm talking about. RoboCop 2 still used the stop animation as most of the movies did throughout the '80s. If you look at your biggest blockbusters during this period, most of them did what they could with the special effects shots that was available to them at the time. It wasn't until Terminator 2: Judgment Day was released the following year that a breakthrough in technology was realized, and story boarders began to use that motive. But you'll have fond memories of Transformers, Gundam Wing, even Power Rangers, if you watch this film. The enemy robot is very menacing. It makes you not want to face the man without a really good back-up plan. And there are some great moments within this film. A traitor/spy is working within their midsts. Who you think is on your side, backing you up all the way, could be the person you didn't expect him/her to be. And that's very troublesome to think so, don't you agree?


text: Dit is een van de betere klassieke Edgar Wallace-films uit de Duitse serie <0xE2><0x80><0x93> alle basiselementen voor een uiterst aangename Wallace-misdaadfilm uit de jaren zestig. Hoewel zijne majesteit, de heer Kinski, ontbreekt, heb je nog steeds de jonge Joachim 'Blacky' Fuchsberger, opnieuw in de hoofdrol als de typische slimme Amerikaanse 'vrouwenversierder', je hebt de jonge Eddi Arendt in zijn beste (en even typerende) rol ooit <0xE2><0x80><0x93> de coole, wereldse Britse butler <0xE2><0x80><0x93> en je hebt (niet meer zo jong) Lowitz als de melancholieke maar zeer 'droge' ironische (en dus: zeer onderhoudende) politierechercheur. Bovendien krijg je een bizarre en zeer kitscherige 'kwaadaardige vent' aangeboden achter een kikkermasker (vandaar de titel!), en jij' Ik krijg een waanzinnig swingende soundtrack, klassieke actiescènes uit b-films, gedeeltelijk gefilmd vanuit de wildste invalshoeken (vergeet niet de tijd van de opnamen te vermelden!), gillende, gillende vrouwen, en ga zo maar door... Al die ingrediënten worden door elkaar geroerd in een lekkere, smakelijke cocktail van pure Duitse Edgar Wallace-campy <0xE2><0x80><0x93> ten zeerste aanbevolen!

text_en: This is one of the better classic Edgar Wallace movies from the German series - it features all basics for a highly enjoyable Wallace crime flic movie way back from the 60ies: Although his majesty, Mr. Kinski, is missing you still have young Joachim 'Blacky' Fuchsberger, starring once again as the typical clever American 'womanizer', you have young Eddi Arendt in his best (and just as well typical) role ever - the cool, sophisticated British butler - and you have (not so young anymore) Lowitz as the melancholic yet very 'dry' ironic (and thus: highly entertaining) police investigator. Furthermore you'll get offered a freakish and very campy 'evil guy' behind a frog mask (hence the movie's title!), you'll get a crazed-out swinging soundtrack, classic b-movie action scenes, partly filmed out off the wildest perspectives (please remind the time of its origin!), yelling scream queens, and on and on... All those ingredients get shaken well up in a sweet tastin' cocktail of pure German Edgar Wallace campyness - highly recommended!!


text:
Een bijgewerkte versie van een verhaal dat in 1938 in de film _Return of the Frog_ was verwerkt, over de achtervolging door de politie van een meestermisdadiger die bekendstaat als _The Frog_, vanwege de kikker die hij draagt als hij opstaat (uitpuilende ogen en zo).
Een van de goede Wallace-films uit de jaren zestig van de vorige eeuw is het een solide vermaak. Duidelijk beïnvloed door (of was dit de invloed) de heropvoering van de Dr. Mabuse-films, lijkt de Frog meer een superdief dan een meesterdief. Hoewel het niet de beste Wallace-film is, is het de moeite waard om ernaar te kijken. Het zou een interessante dubbele attractie vormen met de uitstekende eerdere film.
Tussen 6 en 7 van de 10.

text_en:
Updated version of a story that had been turned into the film in 1938 England(Return of the Frog) concerning the pursuit by the police of a master criminal known as the Frog because of the frog like get up (bulging eyes etc) he wears.

One of the good Wallace films from the 1960's it's a solid little entertainment. Clearly influenced by ( or did this influence) the restart of the Dr Mabuse films, the Frog seems to be more a super villain than a master thief. While not the best of the Wallace films, it is worth a look. It would make an interesting double feature with the excellent earlier film.

Between 6 and 7 out of 10.


text: Ik had gemengde gevoelens bij 'Les Valseuses' (1974), geschreven en geregisseerd door Bertrand Blier, toen ik er voor het eerst naar keek, maar uiteindelijk vond ik het wel leuk. Ik zou het niet vulgair noemen ('Dom en domkop' is vulgair, 'Het liefste' is zowel vulgair als onvergeeflijk dom); ik zou het schokkend en aanstootgevend noemen. Ik kan begrijpen waarom veel kijkers, vooral de vrouwen, het niet leuk vonden of zelfs maar haatten. Het is het toppunt van vrouwenhaat (zo lijkt het althans), en de manier waarop twee antihelden elke vrouw die ze tegenkomen behandelen, lijkt onbeschrijflijk. Maar hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik besef dat het op de een of andere manier een verrukkelijk juweeltje is. Het fascineert me dat Blier ermee weg kon komen. De film is heel onderhoudend en aangenaam om te zien: hij is goed geschreven, de acteurs zijn stuk voor stuk klasse, en de muziek is lieflijk en melancholiek. Als ik erover nadenk, hadden twee vrienden eigenlijk iets goeds gedaan voor de vrouwen die ze tegenkwamen: ze hadden een vrouw in de trein voorbereid (de lieftallige, gedweeë blonde Brigitte Fossey die haar filmcarrière begon met een van de indrukwekkendste debuten in René Cléments _Forbidden Games_ ). (1952) op 6-jarige leeftijd voor de ontmoeting met haar echtgenoot, die ze al twee maanden niet had gezien; ze vonden een man die eindelijk in staat was een frigide Marie-Ange (Miou-Miou) te laten gaan en tevreden te stellen; ze verlichtten en voedden de jonge en zeer gewillige Isabelle Huppert (in een van haar eerste optredens op het witte doek). Hun ontmoeting met Jeanne Moreau tilt deze komedie naar het tragische niveau. Kortom, ik weet niet of ik Jean-Claude en Patrick Dewaere de Pierrot van Gérard Depardieu in het echte leven zou willen ontmoeten en hen voor een etentje zou willen uitnodigen, maar ik vond het leuk om naar de film te kijken en twee uur waren bijna om <0xE2><0x80><0x93> het was nooit saai.

text_en: I had mixed feelings for "Les Valseuses" (1974) written and directed by Bertrand Blier when I started watching it but I ended up liking it. I would not call it vulgar ("Dumb and Dumber" is vulgar, "The Sweetest Thing" is both vulgar and unforgivably stupid); I would call it shocking and offensive. I can understand why many viewers, especially, the females would not like or even hate it. It is the epitome of misogyny (or so it seems), and the way two antiheroes treat every woman they'd meet seems unspeakable. But the more I think of it the more I realize that it somehow comes off as a delightful little gem. I am fascinated how Blier was able to get away with it. The movie is very entertaining and highly enjoyable: it is well written, the acting by all is first - class, and the music is sweet and melancholic. Actually, when I think of it, two buddies had done something good to the women they came across to: they prepared a woman in the train (the lovely, docile blonde Brigitte Fossey who started her movie career with one of the most impressive debuts in René Clément's "Forbidden Games"(1952) at age 6) for the meeting with her husband whom she had not seen for two months; they found a man who was finally able to get a frigid Marie-Ange (Miou-Miou) exited and satisfied; they enlightened and educated young and very willing Isabelle Huppert (in one of her early screen appearances.) Their encounter with Jeanne Moreau elevates this comedy to the tragic level. In short, I am not sure I'd like to meet Gérard Depardieu's Jean-Claude and Patrick Dewaere's Pierrot in real life and invite them over for dinner but I had a good time watching the movie and two hours almost flew - it was never boring.


text: Dit is een van de beroemdste Franse films uit de jaren zeventig, met Gerard Depardieu en Patrick Dewaere in uiterst sarcastische rollen. Het is ook een van de vele duistere psychologische drama's uit de jaren zeventig/tachtig, zoals 'Serie Noire', 'Buffet Froid', 'Beau Pere', allemaal verwezenlijkt door Blier.<br />Maar ik zou graag de vorige opmerking die op de film was gepost willen corrigeren: de vertaalde titel in het Engels verschilt sterk van de Franse versie. Het is waar dat beide hoofdpersonen 'op reis' zijn, maar de titel in het Frans zou letterlijk vertaald kunnen worden met 'de walsdansers', wat een metafoor is voor de beweging van de testikels...

text_en:
This is one a most famous movies of the French sexual empowerment of the seventies, starring Gerard Depardieu and Patrick Dewaere in extremely sarcastic roles. It is also one of the many dark psychological dramas of the seventies/eighties, such as "Serie Noire", "Buffet Froid", "Beau Pere", all realized by Blier.

However, I would like to correct the previous comment that was posted on the movie: the translated title in English is very far from the French version. It is true that both protagonists are "going places", but the title in French could be literally translated by "the waltz dancers", which is a metaphor for the movement of the testicles...


text: Bertrand Blier is inderdaad l'enfant terrible van de Franse film en in de jaren zeventig kon hij het publiek altijd al choqueren. Hij werd gefilmd met zijn favoriete duo (Depardieu en Dewaere) en de gebruikelijke dosis seks (Miou-Miou speelt haar typerende rol, in elk geval de rol uit de jaren zeventig, want hoe konden we weten dat ze tien jaar later de beste Franse actrice zou zijn?) Degenen die alleen maar tevreden zijn met een gezinsleven, of domweg niets meer weten, zou de film een hele schok zijn, maar deze film is meer dan dat, hij laat je denken aan alle gewone dingen in het leven (werken aan de auto, op je werk in elkaar geslagen worden, enz.). Het is een soort kritiek op de hypocriete maatschappij waarin we leven. Geweldige baan en daardoor wil je maar twee dingen: Dewaere is te jong gestorven toen hij nog topactor was en Depardieu had beter bij de Franse films kunnen blijven, want daar bewijst hij dat niemand hem kan verslaan. Tijdloze klassieker en twintig jaar later zal het nog steeds mensen choqueren...

text_en: Bertrand Blier is indeed l'enfant terrible of French cinema and in the seventies he always could shock the public. Filmed with his fave duo (Depardieu and Dewaere) and the usual dose of sex (Miou-Miou plays her typical role, at least the one from the seventies as little could we know that a decade later she would be the best French actress ever). In first "Les Valseuses" is also one of the first roadmovies as the viewer is just taken to some journeys of two little criminals. Those who only are satisfied with family life, or simply know nothing more, the movie would be quite a shocker but this movie is more than just that, it just let you think of all the usual things in life (working for the car, being bounded at work etc.). It's a sort of critic towards the hypocrite society we're living in. Great job and it just makes you wish two things : Dewaere died just too young as he was a topactor and of course Depardieu, he'd better should have stuck with French movies as he proves here that no one can beat him. Timeless classic and 20 years later it will still shock some...


text:
Niet zoveel mensen houden van de films van Bertrand Blier, alleen maar omdat ze ze niet begrijpen. Gewoon omdat ze een ander soort mensen zijn.
Als je niet hebt geleefd onder een diepe wanhoop, doorvlochten met grote persoonlijke hoop, is het misschien moeilijk voor je om te genieten van de humor die hier wordt vertoond.
En ook kan de film van Blier niet gemakkelijk worden geclassificeerd als zwart-komedie of culte etc. zoals die van pulpfictie etc. Want er is die teerheid die het publiek van Noord-Amerika vaak niet kan waarderen.
Toen ik naar de twee rooien keek die met Jeanne Moreau aan zee zaten te dineren, had ik het gevoel dat ze eleganter waren dan welke heer ook. De drang om zo wild te vrijen is de normale reactie die we voelen onder de ondraaglijke druk van het betekenisloze wezen dat door de camion plotseling in de Carrefour verschijnt.
Dus, les valseuses is een veel betere naam dan ergens naartoe gaan. Om een valse te dansen moet je elegant zijn, maar je gaat niet ergens naartoe.

text_en:
Not so many people like the movies of Bertrand blier simply because they don't understand them. Simply because they are different kinds of people.

If you have not been living under a deep desperation intertwined with great personal hope it may be hard for you to enjoy the humor blier shown here.

And also the film of blier cannot be classified easily as black-comedy or cult etc. like those of pulp fiction etc. Because there is this delicacy which the audience of north-america frequently fail to appreciate.

When I looked at these two `hooligans' dining with Jeanne moreau in the seaside restaurant, I felt they were more gentil than any gentleman can have been.

The urge to make love wildly like these is the normal reaction we feel under the unbearable pressure of meaningless being-symbolized by the camion suddenly emerges at the Carrefour.

SO, les valseuses is much better a name than going places. To dance a valse you need to be elegant, but going places you don't.


text: Een prachtige, vloeiende, vaak lyrische film die je meevoert, altijd met een glimlach, zelfs als er onderweg schokkende dingen gebeuren. Je houdt je adem in bij de manier waarop de vrouwen worden behandeld, maar uiteindelijk lijken ze het heel goed te doen, en het siert alle betrokkenen dat zo veel potentieel rampzalige scènes allemaal zo goed werken. Dit is waarschijnlijk Depardieu's beste voorstelling, en zeker zijn natuurlijkste. Jeanne Moreau doet het uitstekend in wat een heel moeilijke rol moet zijn geweest, met inbegrip van krachtige seksscènes met een paar mannen die minstens half zo oud zijn als zij. Miou-Miou is de hele tijd beeldschoon en heeft weer heel moeilijke scènes te spelen. In het begin lijkt dit een neerbuigende, rancuneuze vrouwenhater, maar naarmate het verhaal en de personages zich ontvouwen, ontstaat er een veel tederder en eerlijker beeld. Uiteindelijk eist deze compromisloze en gewaagde film respect.

text_en: A wonderful, free flowing, often lyrical film that whisks you along, ever smiling, even if there are truly shocking incidents along the way. One gasps at the way the women are treated and yet ultimately they seem to come through very well and it is much credit to all concerned that so many potentially disastrous scenes all work so very well. This is possibly Depardieu's best performance, certainly his most natural. Jeanne Moreau performs outstandingly in what must have been a very difficult role to play and including vigorous sex scenes with a couple of guys at least half her age. Miou-Miou is lovely throughout and again has very difficult scenes to play. Initially this seems a down and dirty misogynist rant/romp but as the tale and characters unfold a much more tender and honest picture emerges. In the end this uncompromising and daring film demands respect.


text: Ik weet niet zeker of dit als een spoiler telt of niet, dus pas op.<br />Het is maar een klein, maar cruciaal detail om in de gaten te houden, een intrigerende mogelijkheid: de jongens stelen op een gegeven moment een groene Citroën, voor de lol, en geven die terug aan de eigenaar, nadat ze de auto doelbewust en wraakzuchtig verborgen schade hebben toegebracht, in de hoop dat de eigenaar zal crashen. Is het dezelfde auto die ze veel later van het picknickende gezin stelen? We weten dat de oorspronkelijke eigenaar hem heeft verkocht. Aan het eind rijden ze weg over een gevaarlijke weg, een weg die naar ik heb begrepen de afgelopen tien jaar alleen voor voetgangers is afgesloten. Een heel nieuwe invalshoek voor het einde van de film. Overigens had deze film 'Geur van een vrouw' kunnen heten. Ik kan me geen andere film herinneren, zeker geen Amerikaanse, die de geur van een vrouw zo openhartig en openlijk behandelt, als de 'neus' van een goede bordeaux.

text_en:
Not sure if this counts as a spoiler or not, so beware:

Just a small but crucial thing to watch for, an intriguing possibility: the boys steal a green Citroen at one point, for a joy ride, and return it to the owner having done purposeful and vengeful hidden damage to the car, hoping that the owner will crash. Is it the very same car they steal much later from the picnicking family? We know the original owner sold it. They drive off at the end on a dangerous road, one which I understand has been closed to all but pedestrians for the last ten years. A whole new slant to the end of the film.

On another matter, this film could have been called "Scent of a Woman". I don't recall another film, certainly not American, that treats the scent of a woman in such a frank and open manner, much like the "nose" of a fine Bordeaux.


text: De film heeft een uitgesproken (zij het bruut en ruw) menselijkheid ondanks zijn grensverleggende verdorvenheid <0xE2><0x80><0x93> de pikante/lyrische score wijst op de komische kant van hun rampspoed, en zelfs als ze op hun meest bruut zijn (zoals het terroriseren van de vrouw in de trein), loert er altijd een half deerniswekkende kwetsbaarheid (Dewaere zuigt als een baby aan haar borsten). Blier snijdt de scène af waarin Depardieu Dewaere misschien gaat verkrachten, zodat we nooit zeker weten hoe expliciet we het overduidelijk homo-erotische aspect van hun relatie moeten interpreteren <0xE2><0x80><0x93> hoe dan ook, dat incident is het begin van hun relatieve vermenselijking (zodat de film zeker als pro-homo kan worden gelezen, hoewel hij waarschijnlijk als pro kan worden gelezen <0xE2><0x80><0x93> wat je maar wilt). De film bevat veel verwerpelijke scènes en punten van seksuele politiek en kan het beste worden opgevat als een algemene spotprent over de zwakheden van beide seksen, waarbij het hele begrip gevoeligheid en eerlijkheid wordt bespot, en talloze punten van diepzinnigheid worden aangesneden op grond van het feit dat, als je maar genoeg schoten afvuurt, sommige wel móéten raken.

text_en: The movie has a distinct (albeit brutish and rough) humanity for all its borderline depravity - the zippy/lyrical score points up the comic side of their misadventures, and even when they're at their most thuggish (like terrorizing the woman on the train), a semi-pitiful vulnerability lurks never far away (Dewaere sucks on her breasts like a baby). Blier cuts away from the scene where Depardieu may be about to rape Dewaere, so we're never sure how explicitly to read the manifestly homoerotic aspect of their relationship - either way, that incident is the start of their relative humanization (so the movie could certainly be read as pro-gay, although it could likely be read as pro-anything you want). The movie has many objectionable scenes and points of sexual politics and is probably best taken as a general cartoon on the foibles of both sexes, making a mockery of the whole notion of sensitivity and honesty, and hitting numerous points of possible profundity on the basis that if you fire off enough shots, some of them are bound to hit.


text: Ik heb deze film jaren geleden voor het eerst gezien tijdens Cinemax Friday na de donkere serie (toen de kabel-tv nog gebouwd werd als een toetsenbord) en hij intrigeerde me. Ook al heeft de film een zinloos aspect, hij is goed geacteerd. De optredens van Depardieu & Dewaere zijn erg leuk. Ze hebben een goede chemie samen & Miou-Miou maakt een roze vacht adembenemend. Een film als deze zou waarschijnlijk niet gemaakt worden in deze politiek correcte tijd (tenminste niet in de Verenigde Staten), omdat hij dingen als geweld, roofovervallen en losse seks lijkt te sensationeel te maken. Deze film bewijst dat met een getalenteerde cast & getalenteerde regisseur een goede film een goede film is, ongeacht het onderwerp. Het deed me verdriet om te horen dat Patrick Dewaere zelfmoord heeft gepleegd & in de nabije toekomst zal ik hem natrekken bij Depardieu & Miou-Miou in Haal Je Broeken Uit.

text_en: I originally saw this film years ago during Cinemax Friday after dark series(back when the cable box was built like a keyboard),and it intrigued me. Even though there is a pointless aspect to the film it is well acted.The performances of Depardieu & Dewaere are very enjoyable.They have a good chemistry together & Miou-Miou makes a pink fur look breathtaking.A movie like this probably wouldn't be made in these politically correct times(at least not in the US), since it seems to sensationalize things like violence,robbery,& casual sex. This movie proves that with a talented cast & also talented directing a good movie is a good movie no matter the subject.It saddened me to find out Patrick Dewaere committed suicide & in the near future I,ll will check him out with Depardieu & Miou-Miou in Get Out Your Hankerchief.


text: Ik herinner me dat ik die film als kind in 1977 of 1978 heb gezien. HBO zond hem's avonds laat uit, toen ze de enige betaalzender waren die er bestond. Destijds was het UNRATED en was het de enige film in zijn soort die ooit op betaaltelevisie werd vertoond... vooral toen. Ik zou hem nu graag als volwassene willen zien, waar ik meer kans zou hebben het volwassen thema ervan te begrijpen. Het was waarschijnlijk het meest pornografische dat ik ooit had gezien toen ik een jaar of zeven, acht was. Gelukkig had ik domme oppas en feestvierende ouders in de weekends. Het grootste deel van wat ik me van deze film herinnerde was het volkomen wispelturige seksuele gedrag van deze twee kerels. Inbreken in huizen om aan ondergoed te snuffelen, je voeden met de moedermelk van een vreemde in een bus en ontucht plegen in een taxi op verzoek van een van hun vrouwen waren slechts een paar van de krankzinnige escapades die deze kerels uithaalden. Een heel pikante film voor het begin van de jaren zeventig. Tot ik op IMDb keek, had ik geen idee dat deze film zoveel aanhangers had. De meeste mensen met wie ik praat, hebben er nog nooit van gehoord.

text_en: I can remember seeing this movie as a kid in 1977 or 1978. HBO would show it late at night back when they were they one and only movie pay channel in existence. Back then it was UNRATED and was the only movie of its kind ever shown on pay television...especially back then. I would love to see it now as an adult where I would be more apt to understand the adult theme of it. It was probably the closest thing I had ever seen to pornography at the young age of 7 or 8. Luckily I had stupid babysitters and party-going parents on the weekends. Most of my memory of this movie was the completely erratic sexual behavior of these two guys. Breaking into houses to sniff underwear, feeding on a stranger's breast milk on a public bus, and fornicating in a cab at the request of one of their female subjects were just a few of the whacked escapades these guys were pulling off. A very racy film for the early '70s. Until I checked IMDb, I had no idea this movie had such a following. Most people I talk to have never heard of it.


text: Deze film is een verbluffend stuk dat zelfs de meest sceptische kijker ervan zal overtuigen dat Gerard Depardieu een van de beste filmacteurs van de afgelopen vijftig jaar is. Zijn optreden schokt, amuseert, irriteert en bekoort je en laat je ademloos achter. Deze film is in het begin van zijn filmcarrière gemaakt en is erg rauw, maar weet toch het meesterschap van Depardieu over te brengen. Een must-see voor elke Depardieu-fan en verreweg zijn beste vroege werk.

text_en: This film is a stunning piece that will convince even the most skeptical viewer that Gerard Depardieu is one of the finest film actors of the last 50 years. His performance shocks, entertains, disgusts and charms you while leaving you breathless. This film was shot in the very early days of his film career and is very raw, but still is able to convey the mastery of Depardieu. A must-see for any Depardieu fan and by far his best early work.


text: Ik herinner me een trektocht naar Spanje op de 25e, waar ik een lift kreeg van, zo bleek, twee vluchtende Italiaanse kleine misdadigers. Ze deden veel buiten de wet, maar van de andere kant met een portretje van Jezus in hun zak voor hun bescherming... Rechtvaardig en onrechtvaardig, goed en slecht, misdadig en correct waar hier, in een nieuwe combinatie, buiten de categorieën die ik vroeger kende. 'Les Valseuses' geeft me, hoewel een film en niet het echte leven, een beeld dat aan mijn eigen ervaringen grenst: de intensiteit van elk moment zodra je 'alles achter je laat' en het gewichtige kiest, wat je ook tegenkomt, het is een andere gemoedstoestand en ook 'gevaarlijk'. Deze film gaat over 'waarden', het is een verhaal over 'wat goed en wat fout is': moraal. Het is de wederopstanding van het individu dat zich verzet tegen de 'valse moraal' en het conformisme... Er is geen ontkomen aan, want hoe ver kun je gaan met je eigen 'vrijheid' en je eigen morele grenzen en die van andere mensen? Wat te doen met mensen die bereid zijn je pijn te doen, je in de gevangenis te gooien of zelfs op je te schieten om de dingen die je doet, zoals het'stelen' van benzine van een multinationale oliemaatschappij voor je vijfdehandsauto? Les Valseuses roepen deze vragen bij mij weer op, omdat moraliteit, in tegenstelling tot de gebruikelijke'mediaboodschap', heel ingewikkeld is.

text_en: I remember hitch hiking to Spain at 25, getting a lift from, what turned out to be, two fleeing Italian small crooks. They were doing a lot outside the law, but from the other side carrying a little portrait of Jesus in the pocket for their protection...Just and unjust, good and bad, criminal and correct where here in a new combination, outside of the categories I used to know. 'Les Valseuses' gives me, although a film and not real life, a picture close to my own experiences: the intenseness of each moment as soon as you leave 'all behind' and go for the momentous, whatever comes your way, it's another state of mind and also 'dangerous' form of life, because, as we all know, there are people who are not ready for this and willing to persecute you for 'stealing' and so on...This film touches 'values', it's a story about 'what's right and wrong': morals. It's resurrection of the individual fighting him/ herself free against the 'false morals' and conformism...There's danger all the way, because, how far can you go with your own 'freedom' and crossing your own moral borders and that of other people? What to do with people who are willing to hurt you, put you in jail or even shoot at you for the things that you do, like "stealing" some petrol from a multinational oil company for you fifth hand car? Les Valseuses re-awakens these questions in me, because morality, in contradiction to the usual 'media message', is quite complex...


text: Net als in die film volgen we de onwaarschijnlijke, zij het altijd onderhoudende avonturen van de hoofdpersonen. Maar terwijl de eerste twee seks hebben voor een meisjesachtige reis terug naar hun kindertijd, genieten deze twee zo van hun vleselijke lusten dat ze zelfs de homo-erotische kant ervan onderzoeken. De meeste seks hebben ze met onwillige of onwillige partners, en toch, ondanks hun zeer on-PC-gedrag, komt iedereen glimlachend naar buiten. Net als de eerste twee blijven ze in hun hart onschuldig, rebelleren ze tegen het alledaagse, de bourgeoisie, de beperkingen. Zoals iemand anders al opmerkte, zou ik deze twee niet willen kennen, en dat is maar goed ook.' Het is een klein wonder dat ze tijdens hun reis voornamelijk komedie en heel weinig tragedie te zien krijgen (en wat daar wel van te zien is, kan niet op hun deurmat worden gelegd) en daarom vond ik het een amusante film, maar met een zoete smaak in mijn mond. Ik durf wel te zeggen dat alleen de Fransen dit soort films kunnen maken. En dat maakt deel uit van hun genialiteit.

text_en: As with that film we follow the implausible if always engaging adventures of the 2 lead characters. But whilst C + J eschew sex for a girly trip back into childhood, this pair revel in their carnality even to the point of exploring homoeroticism. Most of the sex they acquire from grudging or unwilling partners and yet, despite their deeply un-PC behaviour, everyone emerges smiling. Like C + G, through it all they remain innocents at heart, rebels against the quotidien, the bourgeois, the restrictive. As someone else has commented, I wouldn't want to know these 2 and it's a minor miracle that their trip brings scenes of mostly comedy and very little tragedy (and what there is of that cannot be laid at their door) and thus for that reason, it left me beguiled but with a sweet taste in the mouth. Dare I say that only the French can get away with films like this. And that is part of their genius.


text:
Depardieu's beruchtste film is deze (1974) _groundbreaker_ van Bertrand Blier. Hij bevat veel zeer seksuele scènes die bijna een X-rating hebben, waaronder een van Jeanne Moreau die in de jaren zeventig een hete versie van haar _Jules en Jim_ -trio opvoert met de twee harige Franse hippies (Depardieu en Deware). Er bestaat niet zoiets als een heilig gebied in deze film; alles is wild.
Het is heel vreemd dat Amerikanen deze film meestal niet zo leuk vinden, terwijl veel Fransen die ik heb ontmoet hem als een klassieker beschouwen. Er is iets mee wat indruist tegen wat Amerikanen geprogrammeerd hebben om 'leuk' te vinden.
Gerard en wijlen Patrick Deware zijn twee slettenbakkende hippies met veel seksuele onzekerheden, die vrouwen molesteren en kleine misdrijven plegen. Ze zijn uit op een kick en op antikapitalistische, Euro-commerciële, luie 'vrijheid'. Blier amuseert die twee kerels de stuipen op het lijf terwijl hij de bourgeois-maatschappij zelf op den duur veel belachelijker maakt. Maar het beste van alles is de manier waarop de prachtige score van Stephane Grappelli de rusteloze ziel van de zwervers weergeeft, het diepere onderbewuste bewustzijn of 'hogere ideaal' dat alle dwaasheden die ze begaan motiveert.

text_en:
Depardieu's most notorious film is this (1974)groundbreaker from Bertrand Blier. It features many highly sexual scenes verging on an X-rating, including one of Jeanne Moreau doing a hot 1970s version of her Jules and Jim menage a trois with the two hairy French hippies (Depardieu and Deware). There is no such thing as a sacred territory in this film; everything is fair game.

It's very odd that Americans tend to not like this film very much while many French people I've met consider it a classic. Something about it goes against what Americans have been programmed to 'like.'

Gerard and the late Patrick Deware are two bitch-slapping, hippy drifters with many sexual insecurities, going around molesting women and committing petty crimes. They're out for kicks and anti-capitalist, Euro-commie, slacker 'freedom.' Blier satirizes the hell out of these two guys while at the same time making bourgeois society itself look ultimately much more ridiculous. Best of all though, is the way the wonderful Stephane Grappelli score conveys the restless soul of the drifters, the deeper subconscious awareness or 'higher ideal' that motivates all the follies they engage in.


text:
Omstreeks 1986 zag ik die film per ongeluk op een avond op tv. Ik was 6 jaar oud. Het leek op mijn toevallige bezichtiging van de angstaanjagende afloop van _Don't Look Now_ in 1987. Het jaar daarop ging ik in stille angst op vakantie naar Venetië en hoopte bij god dat mijn ouders er niet achter zouden komen dat ik die film had gezien!
Zou ik het erg hebben gevonden als mijn ouders wisten dat ik als kind _Les Valseuses_ had gezien? Ik zou het onderwerp zelfs nu nog met mijn vader vermijden, en mijn moeder zal het in het hiernamaals waarschijnlijk afkeuren. Ik weet trouwens niet of ze het wel zouden willen zien. Van het besluipen en vangen van een vrouw in het flatgebouw in de eerste scène tot het glijden over de bergwegen met glazige, verzadigde ogen, ik weet nooit zeker of deze film een ongevoelig stuk vullis is dat de seksuele revolutie negeert of dat het een sexy bevrijdende film is om te zien als het tot je doordringt dat je zelf nooit zo aanstootgevend zou kunnen zijn.
Het is beslist gewelddadig. Het heeft een gewelddadige kijk op seks, vrijwel geen erkenning van liefde. Zelfs het zuigen aan een jonge baby muteert in een gulzige seksuele uitbuiting. Maar het scenario is heel erotisch en (god, wat ben ik Brits) opwindend! zuigen ze op haar borsten voor haar eigen bestwil? Dat is uitbuiting. Waarom word ik dan zo pissig?
De jongens gaan op zoek naar een ervaren oudere vrouw, een ex-bajesklant, een moederfiguur. Ik weet het niet. Het eindigt in een echt gruwelijke zelfmoord. Ik heb het beschreven aan mijn vriend JB Nelson, die kannibalistische Holocaust-buiken heeft, en hij ging ieuwrgghh! Geen moederlijke liefde voor deze film, integendeel. Verminking van waar de jongens zijn begonnen. Waarom schieten ze het meisje in haar been? Waarom komt ze bij hen terug? Moeten vrouwen gestraft worden zodat ze leren wat goed is van mannen?
Ik denk aan twee films, waarvan ik wou dat ik ze nooit had gezien, en de andere doet me wensen dat het niet zo'n wrede wereld was. Wat een stapel waanzin is er nog nooit zo beledigd dat een vrouw die gestraft is omdat ze een vrouw is de slavin van een man wordt en zijn misschien madonna die zegt iedereen respecteert de man ritchie is zo woedend dat ik geen interpunctie kan gebruiken! Eenmaal in de tijd in Amerika/Leone god waarom doet Macaroni het? Vernietigt het pad naar de vreugde dat we zijn hele leven hebben gevolgd. Zo dicht bij het vinden van de liefde met Deborah. Nu zijn ze allebei vernietigd. Waarom Sergio? Waarom?
<0x3E> Er is geen verkrachting in Les Valseuses, maar wel een overvloed aan seks en naaktheid, van beide seksen. Heel eerlijk, geen prikkeling. Geen fantasieën, geen perfecte Hollywoodse bewegingen. Grapjes, ja. 'Er is hier te veel duisternis en jaloezie en bedrog om het een sekskomedie te noemen. Vergeet _Carry on Shooting A Naked Hairdresser In the Leg_ maar, want dan komt ze terug & je haakt haar aan de haak met de zoon van je ex-gevangene & zij leert hoe ze van hem af moet komen.'
Twee dingen die ik niet kan uitstaan zijn verkrachtingsfilms en gevangenisfilms. _Les Valseuses_ is geen verkrachtingsfilm! God, nu zal niemand er meer naar willen kijken! Het is een briljante film!

text_en:
About 1986 I saw this movie by accident on TV one night. I was 6 years old. It was similar to my accidental viewing of the terrifying ending to Don't Look Now in 1987. I went to Venice on holiday the next year in silent terror, hoping to god that my parents wouldn't find out I'd watched it!

Would I have minded if my parents knew I'd watched Les Valseuses when I was a kid? I'd probably avoid the subject with my dad even nowadays, and my mum's probably disapproving in the afterlife. I don't know if they'd want to see it anyway. From the stalking and trapping of a woman at the block of flats in the first scene to sliding down the mountain roads with glazed satiated eyes I'm never sure whether this film is an insensitive piece of trash that disregards the sexual revolution or if it's a sexy liberating movie to watch as it dawns on you that you could never be so offensive yourself.

It's definitely violent. It has a violent view of sex, virtually no acknowledgement of love. Even suckling a young baby mutates into a greedy sexual act of exploitation. But the scenario IS very erotic and (god I'm so British) arousing! Do they suck her breasts for her own good? That is exploitation. So why am I getting a woody?

The fellows go in search of an experienced older woman, find an ex-con, mother-figure? I don't know. It ends in a truly gruesome suicide. I described it to my friend JB Nelson, who has Cannibal Holocaust-guts, and he went eeuurrgghh! No motherly love for this movie, quite the opposite. Mutilation of where the boys began. Why do they shoot the girl in the leg? Why does she come back to them? Do women need to be punished so that they learn what is right from men?

I'm thinking of two movies, one of which I wish I'd never seen, the other makes me wish it wasn't such a harsh world. Swept Away/Madonna what a pile of insanity doesn't compute never been so offended that a woman punished for being a woman becomes slave to man and its maybe madonna saying everybody respect guy ritchie im so enraged i cant use punctuation! Once Upon A Time In America/Leone god why does Noodles do it? Destroys the path to joy we've been following him on his whole life. So close to finally finding love with Deborah. Now they are both destroyed. Why Sergio? Why?

There is no rape in Les Valseuses but lots of sex and nakedness in abundance, of both sexes. Very honest, no titillation. No fantasy shags, no perfect Hollywood smooth moves. Jokes, yes. But there's too much darkness and jealousy and trickery in here to call it a sex comedy. Forget Carry On Shooting A Naked Hairdresser In The Leg Cos She'll Come Back & You'll Hook Her Up With Your Ex-con Lover's Vengeant Son & She'll Learn How To Cum From Him.

Two things I can't stand are rape movies and prison movies. Les Valseuses isn't a rape movie! God nobody's going to want to watch it now! It is a brilliant movie!


text: Misschien ben ik te royaal met de waardering... maar ik ben gewoon dol op deze film! Ik heb hem zo vaak gezien, maar elke keer dat ik hem zie, word ik er weer helemaal verliefd op. Het is gewoon een eenvoudige romantische komedie, er gebeurt niets groots of monumentaals. Maar ik ben een grote romanticus en deze film <0xC3><0xAD>s romantisch. Ik hou van Meg Ryan en Tim Robbins, en Walter Mathau is zo grappig. De wetenschappers maken me zo aan het lachen... Ik kan deze film absoluut aanbevelen voor iedereen die hem nog niet heeft gezien. Het is zo'n mooie, zuivere film <0xE2><0x80><0x93> en die zijn tegenwoordig zo zeldzaam! Mijn 20-jarige broer vindt deze film ook mooi, dus het is niet zomaar een meidenfilm. Ik raad het je aan als je moet lachen, of als je gewoon eenzaam bent en naar een romance moet kijken, als je er zelf niet aan kunt deelnemen. Het is een goeie!

text_en: Maybe I'm being too generous with the rating...but I just love this movie! I've seen it so many times, but every time I see it I fall in love with it all over again. It's just a simple romantic comedy, with nothing huge or monumentous that happens. But I'm a big romantic and this movie *is* romantic. I love Meg Ryan and Tim Robbins, and Walter Mathau is so funny. The scientists make me laugh so much...I definitely recommend this movie to anyone who hasn't seen it. It's such a clean, good movie - and those are so rare now! My 20-year-old brother likes this movie, too, so it's not just a chick-flick. ;-) I recommend it if you need to laugh, or if you're just lonely and need to *watch* a romance, if you yourself can't participate in one. It's a good 'un!


text:
Ik heb vanavond weer naar _I.Q._ gekeken en was vergeten hoe dol ik op die film ben. Hij is heerlijk onderhoudend en geeft je het gevoel dat alles goed is in de wereld. Ik hou van de toespelingen op Mozart, vanaf het begin met 'Einstein' die 'Twinkle, Twinkle Little Star' op viool speelt tot het neuriën van 'Eine Kleine Nachtmusik' tijdens de IQ-test van de Ed Walters. Ik vind het prachtig dat een vrouw wordt afgeschilderd als intelligent en aangemoedigd om carrière te maken, een bijzonder unieke situatie voor de jaren vijftig, de tijd waarin deze film zich afspeelt. Het is fantastisch dat een man die'maar een smeerkees' is, eindelijk wordt gezien als net zo belangrijk en waardig als Catherines verloofde, een klinisch-gedragsonderzoeker. De boodschap voor mij is dat we niet zijn wat we doen, maar wie we zijn wordt door zoveel meer bepaald <0xE2><0x80><0x93> geen etiketten. Er zijn zo veel grappen en oneliners die bijna weggegooid zijn als je niet goed kijkt en luistert.
Ik heb in de film een paar dingen gezien die niet op de grappagina staan. In de scène waarin Ed Walters op het symposium spreekt, hangen er 3 instrumenten (protractor, liniaal enz.) aan de rechterkant van de krijtrichel. Op de volgende opname zijn er maar 2. In de credits van onze video staat het personage van Tony Shaloub vermeld als Bob Watters, niet Bob Rosetti, zoals hij zich in de film voorstelt, en hij staat hier op Imdb.
Ik kan deze film van harte aanbevelen. In sommige ogen is het misschien een niemendalletje, maar hij heeft veel meer inhoud dan veel mensen denken. En dat niet alleen, hij heeft een geweldige cast. Kijk ernaar en geniet ervan!

text_en:
I just watched I. Q. again tonight and had forgotten how much I love this movie. It is wonderfully entertaining and leaves you feeling that all is right with the world. I love the allusions to Mozart all throughout from the opening with "Einstein" playing "Twinkle, Twinkle Little Star" on the violin to him humming Eine Kleine Nachtmusik during the IQ testing of the Ed Walters. I love that a woman is portrayed as intelligent and encouraged to have a career, an especially unique situation for the 1950's, the time in which this movie is set. (I myself have been a teacher but stayed at home to raise my children, so please don't think I am some staunch women's libber.) It's wonderful how a man who is "only a grease monkey" is finally seen to be just as important and worthy as Catherine's fiance, a clinical behavioral researcher. The message to me is that we are not what we do, but who we are is defined by so much more - no labels. There are so many little gags and one-liners that are almost throwaways if you don't watch and listen carefully.

I did catch a few things in the movie that are not listed on the goofs page. In the scene when Ed Walters is to speak at symposium, there are 3 instruments (protractor, ruler, etc.) hanging on the right from the chalk ledge. In the next camera shot, there only 2. In the credits on our video, it lists Tony Shaloub's character as Bob Watters, not Bob Rosetti as he introduces himself in the movie and is listed here on Imdb.

I highly recommend this movie. It may be a piece of fluff in some estimations, but has lots more substance than many give it credit for. Not only that, what a great cast is assembled here. Watch it and enjoy!


text: Ik heb onlangs I.Q. gezien en hoewel ik geen romantisch komedie-type ben, vond ik het een leuke en leuke film om naar te kijken. Er zijn zoveel films die naar mijn mening niet eerlijk zijn. Ken je dat gevoel als je naar een film kijkt en je voelt je beroofd omdat er iets uit het verhaal wordt weggenomen en het was alsof de regisseur het gewoon bij elkaar gooide alsof het rotzooi was? Het verhaal tussen de wetenschappers is een leuk en grappig verhaal. Hoe ze bij elkaar bleven en probeerden de Tim Robbins-figuur intelligent te maken. Ik vond het liefdesverhaal tussen Tim en Meg leuk omdat het eenvoudig was en een goed punt naar voren bracht als het op de liefde aankomt.' 'Niets is wat het lijkt.' Ik zou dit voor een zondagochtend willen aanbevelen.

text_en:
I recently saw I.Q. and even though I'm not a romantic comedy type of gal, I think that it was just a nice and sweet movie to watch. So many movies in my opinion lack honesty. You know that feeling when you're watching a movie and you just feel robbed because it's taking something from the story and it was like the director just threw it together like it was trash? The story between the scientists is a sweet and funny one. How they stuck together and they tried to help Tim Robbins character become smart. I liked the love story between Tim and Meg because it was simple and brought up a good point when it comes to love, "nothing is what it seems". I would recommend this for a Sunday morning.

7/10


text: Dit is een van mijn lievelingsfilms. Hij is zo eenvoudig en lief <0xE2><0x80><0x93> beslist een romantische komedie voor meisjes. Ik hou echt van een film vol goede citaten en dit heeft het... een van mijn favorieten is wanneer Albert Einstein tegen Ed Walters zegt: 'Denk jij wat ik denk?' en Ed zegt: 'Hoe groot is de kans dat dat gebeurt?' Naar mijn mening is een film fantastisch als je hem keer op keer kunt bekijken en er evenveel plezier aan kunt beleven, en met deze film kun je dat! Ik vond het ook echt leuk dat Walter M. Einstein speelde. Ik vind dat alle personages heel goed bij elkaar passen en het verhaal loopt goed. Ik lach zo vaak met de film mee en citeer mijn favoriete zinnen terwijl ik ernaar kijk! Ik zou deze film aanbevelen aan iedereen die een hart heeft en af en toe van een hartverwarmende romantische komedie geniet!

text_en: This is one of my all time favorites. It is so simple and sweet - definitely a chick flick romantic comedy. I really like a film full of good quotes and this has it... one of my favorites is when Albert Einstein says to Ed Walters "Are you thinking what I'm thinking" and Ed says "Now what are the odds of that happening!" In my opinion, a film is fabulous if you can watch it again and again and get the same amount of enjoyment out of it, and with this one, you can!! I also really enjoyed Walter M.s way of portraying Einstein. I think all the characters fit together really well and the story flows nicely. There are so many times that I find myself smiling right along with the film and quoting my favorite lines as I watch it! I would recommend this movie to anyone who has a heart and enjoys a feel-good romantic comedy now and then!


text:
De Australiër Fred Schepisi (A Cry in the Dark) regisseert deze komedie/romantiek die leuk, ontspannend en in het voorjaar speelt. Je zult lachen als je naar deze film kijkt. Tim Robbins (Shawshank Redemption, Dead Man Walking) is automonteur, Ed Walters, met een hoog IQ, dat nog hoger wordt door de hulp van Albert Einstein, Walter Matthau (Grumpy Old Men) en zijn academische vrienden Nathan, Kurt en Boris. Je kunt ze herkennen aan hun chique schoenen. Haar kinderen zullen ook een hoog I.Q. hebben, maar ze weet niet wat ze wil. Met een schattige Tim Robbins-glimlach en Megs schattigheid is dit een verfrissende film. Ik ben dol op lieve verhalen. Mensen van alle leeftijden zouden van deze film moeten genieten. Catherine is verloofd met die eikel van een James Moreland, die in de diergeneeskunde werkt, maar heel bekrompen is. Dit is een liefde op het eerste gezicht, tussen de monteur en de wiskundige. Gevatte zinnen en subliminale zinnen! De filmografie is goed. Princeton, New Jersey, is prachtig in het voorjaar. Met veel hulp van al die briljante mannen valt Catherine voor Ed, zonder te weten dat hij automonteur is.
Favoriete scènes: Ed doet een multiple-choicetest in het bijzijn van een menigte met de hulp van Einstein, Nathan, Kurt en Boris. Ed en Einstein rijden op de motor. Nathan, Kurt en Boris laten alle proefdieren vrij!
Favoriete citaten: Albert Einstein: 'Laat je hersenen je hart niet hinderen'. Ed Walters: 'Wanneer heeft hij voor het laatst "Wahoo" gezegd'? Catherine Boyd: 'Nou, ik weet het niet'. Dit is een verfrissende film, ik kan hem aanbevelen. Ik heb de band en ik zal hem zo nu en dan opnieuw bekijken.

text_en:
Australian Fred Schepisi (A Cry in the Dark) directs this comedy/ romance that is fun, relaxing, and set in the spring. You will laugh while watching this movie. Tim Robbins (Shawshank Redemption, Dead Man Walking) is an auto mechanic, Ed Walters, with a high IQ, which gets higher with the help of Albert Einstein, Walter Matthau (Grumpy Old Men) and his academic friends Nathan, Kurt and Boris. You can tell them by their preppie shoes. Meg Ryan (Sleepless in Seattle, You've Got Mail) is Catherine Boyd, Einstein's niece who is a competent, but not so confident mathematician. Perhaps it is because she is surrounded by all that genius. She thinks that if she marries someone with a high I.Q. her kids will have a high I.Q. as well, but she does not knows what she wants. Between Tim Robbins cute smile and Meg's cuteness this is a refreshing movie. I love sweet stories. People all ages should enjoy this movie. Catherine is engaged to the jerk James Moreland, who works in animal behavior, but is very stuffy. This is a love a first sight type situation, between the mechanic and the mathematician. Witty lines and subliminal lines! The cinematography is nice. Princeton, New Jersey is beautiful in the Spring. With much help from all those brilliant men Catherine falls for Ed, without knowing that he is an automobile mechanic.

Favorite Scenes: Ed taking a multiple choice test in front of a crowd with the help of Einstein, Nathan, Kurt, and Boris. Ed and Einstein riding on the motorcycle. Nathan, Kurt and Boris letting all the research animals free!

Favorite Quotes: Albert Einstein: "Don't let your brain interfere with your heart". Ed Walters: "When was the last time he said "Wahoo""? Catherine Boyd: "Well I'm sure I don't know". This is a refreshing movie, I recommend it. I have the tape and every once and awhile I will watch it again.


text: Behoorlijk goede romantische komedie waarin Meg volgens mij nog nooit zo'n schatje is geweest. Alle spelers hebben hun best gedaan om er een levendige stoeipartij van te maken. In de echte wereld zou geen geniaal wiskundige zelfs maar een blik werpen op de een of andere gladde aap, maar daarom hou ik zo van romantische komedies... je kunt de werkelijkheid gewoon helemaal vergeten en je amuseren. Mooie film. Verdomme, Meg is een stuk, hè?

text_en: Fairly good romantic comedy in which I don't think I've ever seen Meg looking any cuter. All the players did a good job at keeping this a lively romp. Of course, in the real world no genius mathematician would even glance at some grease monkey, but that is why I love romantic comedies....one can just totally forget reality and have a good time. Nice film. Damn, Meg is a babe, eh?


text:
Waar het op neerkomt - de beste romantische komedie ooit. Deze film bereikt waar alle grote films naar streven: het scheppen van een wereld en een tijd die we opnieuw willen bezoeken en die ons blij maken deel uit te maken van het menselijk ras. Als ik blauw ben, verkwikt deze film mijn geest en maakt hij me aan het lachen (en dat is nog steeds het geval na vele bezichtigingen - altijd nieuw).
Alle acteurs zijn in topvorm. De karakters zijn zo goed op elkaar afgestemd en de personages zo goed met elkaar verweven dat je de acteur vergeet (wat meestal moeilijk is bij Matthau, Robbins en Ryan). De bijrollen zijn voortdurend briljant: Fry ('agae', 'a total pygmeeën package'!), Jacoby & Saks & Maher (de drie theoretische natuurkundigen als 'Grieks koor'). <0xE2><0x80><0x93>'maar de tijd bestaat niet'), Durning ('iets wat we van N.J. kunnen overnemen'), Shalhoub & Whaley (Robbins' baas en collega bij het benzinestation) en Curits (Eisenhower <0xE2><0x80><0x93> hoeveel komedies heeft Eisenhower?).
<0x3E> Mis deze over het hoofd geziene schat niet.

text_en:
Bottom line - best romantic comedy ever. This movie accomplishes what all great movies strive for: the creation of a world and time that we want to re-visit and makes us glad to be part of the human race. When I am blue, this movie lifts my spirit and makes me laugh (and that is still true after many viewings - always fresh).

All of the actors are in top form. The characterizations are so dead on and the characters mesh so well together that you forget the actor (usually difficult to do with Matthau, Robbins and Ryan). The supporting cast is consistently brilliant: Fry ("agae", "a total pygmy package"!), Jacoby & Saks & Maher (the three theoretical physicists as "Greek chorus" - "but time doesn't exist"), Durning ("something we can launch from NJ"), Shalhoub & Whaley (Robbins' boss and co-worker at the service station), and Curits (Eisenhower - how many comedies have Eisenhower??).

Don't miss this overlooked treasure.


text:
Dit is echt een leuke, luchtige, luchthartige romantische komedie. Je kunt niet fout gaan met Meg Ryans schattige levenslust in combinatie met het genie van Albert Einstein. Normaal gesproken ben ik geen fan van volledig verzonnen verhalen over echte mensen, die nu dood zijn en niet in staat zijn zich te verdedigen, maar ik denk dat wijlen Einstein zelf hier wel om zou hebben gegrinnikt.
Het is het New Jersey van de jaren vijftig... in het voorjaar van 1950. Het verhaal draait om een knappe, jonge, verstrooide wiskundige, Catherine (Meg Ryan), die op het punt staat te trouwen met een saaie eikel, een gedragsonderzoeker die James heet, alleen maar omdat hij de hersenen heeft die ze zoekt in de vader van haar toekomstige kinderen. Ze is verliefd op het eerste gezicht als haar auto het begeeft en ze een automonteur ontmoet die Ed heet (Tim Robbins). Omdat ze denkt dat Ed niet intelligent genoeg is, speelt haar oom, niemand minder dan Albert Einstein, de rol van matchmaker en wordt hij bij zijn inspanningen geholpen door drie ondeugende maatjes, allemaal theoretisch natuurkundigen. Oom Albert moet ervoor zorgen dat Ed er gepast intelligent uitziet, dus bedenkt hij een toneelstuk waarin hij als natuurkundige wordt afgeschilderd... natuurlijk met amusante resultaten.
Walter Matthau is zijn gebruikelijke hilarische zelf en speelt de rol van Einstein heel effectief. Met zijn drie professorale maatjes, Kurt, Nathan en Boris, volgt een hoop gegiechel. De echte Einstein had een echte menselijke kant en deze film gaat slechts één (schandalige) stap verder. Als je alle logica opschort, kun je je bijna voorstellen dat dit malle verhaal zich afspeelt!
Het mag dan geen hoogstaande wetenschap zijn (ondanks het hoofdpersonage) maar het is een prachtige, heerlijke, verfrissende film. Een van de beste van het comedy-roman-genre.

text_en:
This is a really fun, breezy, light hearted romantic comedy. You cannot go wrong with Meg Ryan's cute perkiness combined with Albert Einstein's genius. Normally, I'm not a fan of completely fabricated fictional tales about actual people, now deceased and not able to defend themselves, but I think the late Einstein might himself have gotten a chuckle out of this one.

It's the 1950's...Princeton, New Jersey in the spring. The story revolves around a pretty, young, scatter brained mathematician, Catherine (Meg Ryan), who is all set to marry a stuffy jerk, a behavioral researcher named James, merely because he has the brains she's looking for in the father of her future children. However, it's love at first sight when her car breaks and she meets an auto mechanic named Ed (Tim Robbins). As she doesn't think Ed is intelligent enough, her uncle, none other than Albert Einstein, plays match maker, assisted in his endeavors by three mischievous cronies, all theoretical physicists. Uncle Albert must make Ed appear suitably smart, so concocts a charade portraying him as a physicist...naturally with amusing results.

Walter Matthau is his usual hilarious self, and pulls off the character of Einstein quite effectively. With his three professorial buddies, Kurt, Nathan, and Boris, a lot of laughs ensue. The real Einstein had a genuine human side and this film just takes it one (outrageous) step further. If you suspend all logic, you can almost imagine this silly story happening!

It might not be rocket science (despite its main character) but it is a wonderful sweet, refreshing movie. One of the best of the comedy romance genre.


text: IQ is, naar mijn mening, een lieve, charmante en hilarische romantische komedie over het vinden van de juiste persoon voor je. Als je het mij vraagt, was James (Stephen Fry) echt een saaie vent. Voor mij was Ed (Tim Robbins) geschikter voor Catherine (Meg Ryan) dan James. Hoe dan ook, iedereen die bij deze film betrokken was, heeft absoluut geweldig werk geleverd. Tot slot wil ik deze lieve, charmante en hilarische romantische komedie over het vinden van de juiste persoon voor je aanbevelen aan elke Tim Robbins- of Meg Ryan-fan die hem nog niet heeft gezien. Er staat je een hoop lol te wachten, dus ga naar de videotheek, huur of koop hem, ga uit je dak met een vriend of vriendin en kijk ernaar.

text_en: I.Q., in my opinion, is a sweet, charming, and hilarious romantic comedy about finding the right person for you. If you ask me, James (Stephen Fry) really was a dull guy. To me, Ed (Tim Robbins) was more suited for Catherine (Meg Ryan) than James was. Anyway, everyone involved in this film did an absolutely outstanding job. Now, in conclusion, I highly recommend this sweet, charming, and hilarious romantic comedy about finding the right person for you to any Tim Robbins or Meg Ryan fan who hasn't seen it. You're in for lots of laughter, so go to the video store, rent it or buy it, kick back with a friend, and watch it.


text: Deze film is zo geweldig. Hij speelt zich af in de jaren veertig en het personage van Meg Ryan heeft moeite om bekend te worden als'slim'. En Tim Robbins is zo schattig in deze film. En alles heeft een magisch gevoel. Elke keer dat ik ernaar kijk, voel ik me gelukkig. Het is absoluut een meisjesfilm, en ik ben een meisje, dus ik vind hem leuk. Ik hou ook van de muziek. De viool is geweldig, maar afgezien daarvan vind ik het een leuk verhaal en ik vind dat iedereen ernaar moet kijken.

text_en: This movie is so great. Its set back in probably the 40's and Meg Ryan's character struggles to be known as 'smart.' Plus Tim Robbins is so cute in this movie. And everything about it has a magical feeling towards it. Everytime I watch it I feel happy. It's definitely a girl movie, and I'm a girl, so I like it. I also love the music. The violin is awesome. but besides that I think it's a cute story and everyone should watch it.


text: Omdat ik een grote fan ben van het romantische comedy-genre en daarom een groot aantal van deze films heb gezien, komt het zelden voor dat een ervan op mij totaal uniek overkomt. Het komt trouwens ook zelden voor dat ik tijdens verschillende scènes naar adem snak door het gelach. Het liefdesverhaal is een beetje dun gezaaid, maar ik zou zeggen dat dat waarschijnlijk maar beter is, aangezien deze romantische komedie de nadruk legt op 'comedy', en in elk geval strekt het de grenzen van de geloofwaardigheid net iets meer uit dan ik van de meesteromromcoms zou willen. De vier wetenschappers zorgden niet alleen voor een paar van de grappigste momenten in deze film, maar in alle andere die ik in lange tijd heb gezien. Ik aarzelde heel even voordat ik uiteindelijk een 10 in plaats van een 9 koos, omdat ik van mening ben dat veel te veel mensen dat zonder onderscheid gebruiken, en de maximale score daardoor iets van zijn impact verliest. Ik ben ook een grote fan van Meg Ryan, wat helpt, maar dit is een van de weinige films waarvan ik zou zeggen dat ze volledig wordt overschaduwd. Zij en Tim Robbins spelen de hoofdrollen, maar voor mij zijn ze tweede viool bij de capriolen van de stuntelende intellectuelen. Een echte lachwekkende film.

text_en: Being a big fan of the romantic comedy genre, and therefore having seen a large number of these films, it is rare that one strikes me as totally unique. For that matter, it is equally rare that I am gasping for breath through the laughter during several scenes. The love story is a little thin on the ground, but I'd say that's probably for the best, as this romantic comedy has the emphasis firmly on "comedy", and in any case it stretches the bounds of credibility just a little more than I like most rom com's to do. The four scientists provided some of the funniest moments not just in this film, but in any film I've seen in a long while. I hesitated for the briefest of moments before finally choosing a "10" over a "9" as a rating, as I believe that far too many people use it indiscriminately, and therefore the maximum rating loses some of its impact. I'm also a big Meg Ryan fan, which helps, but this is one of the few films I've seen in which I'd say she is comprehensively overshadowed. She and Tim Robbins are cast as the leads, but for me play second fiddle to the antics of the bumbling intellectuals. A genuine laugh-out-loud type film.


text: Deze film vertelt het verhaal van een romance tussen de nicht van Albert Einstien en een pompbediende. Om die twee bij elkaar te brengen stemt Einstien erin toe om Ed (Tim Robbins, de zoon van Hudsucker Proxy) te leren zich intelligenter te gedragen. Dat maakt indruk op Catherine (Meg Ryan). Helaas gaat Einstien te ver en wordt Ed als een genie beschouwd. Er ontstaat hilariteit. Niet te missen. Gefilmd in het district Mercer in New Jersey, op de Lawrenceville Prep School (verdubbeld voor Princeton University) en een prachtig oud benzinestation in Hopewell.

text_en: This film tells the story of a romance between Albert Einstien niece and a gas station attendant. In order to get the two together, Einstien agrees to help Ed(Hudsucker Proxy's Tim Robbins) learn to act more intelligent. This impresses Catherine (Meg Ryan). Unfortunately Einstien goes too far and Ed is considered to be a genius. Hilarity ensues. Not to be missed. Filmed in Mercer county New Jersey at Princeton University, Lawrenceville Prep School (doubling for Princeton University) as well as a beautiful vintage gas station in Hopewell.


text: Hoewel de sprankelende chemie tussen Ryan en Robbins alleen al reden genoeg is om deze film te zien, is de ondersteunende cast (met inbegrip van Matthau, Fry, Shalub, Durning en het hilarische trio Jacobi, Saks en Maher) een extra pluspunt. Matthau straalt als Einstein, Fry is perfect als Ryans klinische verloofde en Shalubs tekst over de geslachtsklieren van Einstein is, zoals al is opgemerkt, een van de hoogtepunten van de film. De toespraak die Robbins houdt als hij voor het eerst in het openbaar verschijnt, is pure poëzie. Kudos voor de schrijvers die dit schuim met geestigheid en luchthartigheid aanpakken. Ik vond Keene Curtis ook geweldig als Eisenhower. Dit mag dan als een soort meidenfilm worden beschouwd, maar ik denk dat iedereen er een kick van zal krijgen. Acht heel solide punten.

text_en: While the sparkling chemistry between Ryan and Robbins alone is reason enough to see this movie, the supporting cast (including Matthau, Fry, Shalub, Durning and the hilarious trio of Jacobi, Saks and Maher) is an additional plus. Matthau shines as Einstein, Fry is perfect as Ryan's clinical fiancé, and Shalub's line about Einstein's gonads is, as has been noted, one of the highlights of the film. The speech that Robbins delivers at his first appearance in public is sheer poetry. Kudos to the writers for handling this froth with wit and levity. I also thought that Keene Curtis was wonderful as Eisenhower. This might be considered something of a chick movie, but I think everyone will get a kick out of it. Eight very solid points.