text:
Oké om te beginnen moet ik zeggen dat ik er nog steeds van sta te kijken hoe slecht het verhaal is.

maar het is dan ook een film die een vervolg is op een Steven segal film maar dan zonder Steven segal omg!!!

gewoon een paar low-budget actiescènes echt geen zin ik sta er nog steeds van te kijken dat ik 90 minuten heb verspild aan deze troep echt!!
 gewoon een film van Jacky Chan huren of gaan kijken wie er meer lol heeft en wie niet en voorwenden dat je geen lol hebt en plot!!! plz plz plz vermijd het!! btw de beste acteur die daar speelt is Bill Goldberg en dat zegt heel wat!!
en nee dat doet hij niet! Ik speelde niet zo goed als ik zei dat ik het wilde vermijden pfff ik kan nog steeds niet geloven dat ik 90 minuten verspilde en nog eens 10 minuten schreef!!

text_en:
OK first of all let me say that i'm still amazed of how the plot sucks,

but than again its a movie that sequels a Steven segal movie only with no Steven segal omg!!!

just random low budget action scenes really no point i 'm still amazed i burned 90 min on this crap really !!

just rent a Jacky Chan movie or go see wwf more fun and has no and presume not to have and plot!!! plz plz plz avoid it!! btw the best actor playing there is bill goldberg and that says a lot!!

and no he doesn't play very well like i said plz avoid it pfff i still cant believe i wasted 90 min and spent 10 min more writing this!! :)


text:
Omdat ik zin had om een nieuwe film van Jet Li op te pakken om wat meer dan schoppen en hersenloos hand in hand vechten te zien, greep ik deze titel.
Helaas bevat deze film meer vuurgevechten (ala Chow Yun Fat, maar lang niet zo goed) dan de acrobatische gevechten van Jet Li en consorten. Dus het was een afknapper.
De kraangevechten waren interessant en zelfs grappig, als je bedenkt dat dit iets totaal onverwachts was in een film van Jet Li, meer in de trant van bijvoorbeeld Jackie Chan.
Maar helaas zou ik voor deze diskwalificatie Vuist van de Legende, Tai Chi-meester of zelfs de Rechtsdienaar aanbevelen.
Rating 4 voor vechtsporten, 3 voor algehele filmopbrengst.

text_en:
Considering that I felt like picking up a new Jet Li film to see some but kicking and brainless hand to hand fighting, I grabbed this title.

Unfortunatly, this movie contains more gun battles (ala Chow Yun Fat but nowhere near as good), than Jet Li and company's acrobatic fighting. Thus it was a let down.

The faucet fighting was interesting and even funny, considering this was something totaly unexpected in a Jet Li film for me, more on the line of say Jackie Chan.

But alas I'd recommend Fist of Legend, Tai Chi Master, or even the Enforcer over this dissapointment.

Rating 4 for martial arts Rating 3 for overall movie score


text: Man, zelfs Plan 9 From Outer Space is beter dan deze film. Deze film heeft niet genoeg plot voor een halfuur, en toch hebben ze hem een eeuwigheid van meer dan een uur weten te rekken. Jet Li en Corey Yuen zijn best goed, vooral in die overdreven vechtscènes, maar dingen als The Legend of Fong Sai Yuk zijn veel beter dan dit treurige geval dat maar beter onafgemaakt kan blijven.

text_en: Man, even Plan 9 From Outer Space is better than this movie. This flick doesn't have enough plot for half an hour, yet they managed to extend it for an eternity of more than an hour. Jet Li and Corey Yuen are pretty good, specially in those exaggerated fight scenes, but stuff like The Legend of Fong Sai Yuk is much better than this sorry thing that would be better left unmade.


text: Ik snap niet hoe deze film zoveel positieve recensies heeft gekregen op deze site! Ik ben een grote Vonnegut-fan en ik ken het verhaal van deze originele Showtime-film uit mijn hoofd, maar zelfs als dat niet zo was, dan nog zorgden de slechte acteerprestaties, de heel slechte cast (Sean Astin als de briljante, atletische, en voor iedereen toegankelijke Harrison? Die vent is gewoon een naam uit een tijdschrift!) en het slechte acteerwerk ervoor dat deze kletskoek nauwelijks om aan te zien was. Iemand wees me erop hoe schattig die zin over Maculare Culkin was. Als je die las en dacht dat het pure komische genialiteit was (wat jammer genoeg waarschijnlijk het meest INTENTIONAAL grappige deel van de film was), dan vind je deze film misschien wel leuk. Maar als je een Vonnegut-fan bent of niet helemaal gek, dan moet je hem niet zien.

text_en: I don't know how this movie received so many positive reviews on this site! I'm a big vonnegut fan and am very familiar with the story this Showtime original film bastardized beyond belief, but even if I wasn't, the poor acting, VERY poor casting (Sean Astin as the brilliant, athletic, and all around individual, Harrison?? The guy's completely generic!) and sub-standard writing rendered this tripe barely watchable. Someone pointed out how cute that Maculay Culkin line was. If you read that and thought that was pure comic brilliance (sadly, it probably was the most INTENTIONALLY funny part of the movie), maybe you'll like this movie. But if you're a Vonnegut fan or not completely insane, don't see it. Please.


text: Deze film is de titel Omen niet waardig. Hij is zo slecht dat hij zelfs de klassieke aard van de eerste drie films heeft aangetast. Hij had nooit gemaakt moeten worden, ze zouden de titel moeten veranderen.<br />Ze spellen Damien Thorns naam niet eens goed!!!! En er zijn geen dolken, het belangrijkste element van alle Omen-films. Haal hem van de planken en verbrand hem.

text_en:
This movie is unworthy of the Omen title. It is so bad that it has actually damaged the classic nature of the first three. It never should have been made, they ought to change the title.

They don't even spell Damien Thorn's NAME correctly!!!! And there are no daggers, the most important element of all the Omen films. Pull it from the shelves and burn it.


text:
Alleen de antichrist had achter zo'n ramp kunnen zitten. Je kunt alleen maar hopen dat deze ironie de motiverende kracht achter de 'film' was! Deze film was zo slecht dat ik me gedwongen voelde me eindelijk aan te melden bij IMDb, alleen maar om hem te kunnen vernietigen. Wat deze film des te tragischer maakt, is dat hij zo'n GROOT bronmateriaal had! Ik heb nog nooit een film gezien waarin alle elementen zo grotesk middelmatig waren dat het resultaat minder was dan de som van de delen.
Het lijkt misschien onbelangrijk, maar ik zou graag met de score willen beginnen. Als trotse bezitter van een muziekgraad moet ik mijn verontwaardiging kenbaar maken! Ik werd heen en weer geslingerd tussen lachen en kokhalzen terwijl ik luisterde naar wat John Scheffer deed met de briljante partituur van Goldsmith; het was veel gruwelijker dan de pikante doodsscènes, en bijna even onbedoeld komisch. Het was verreweg de meest ongepaste partituur die ik ooit heb gehoord sinds, nou ja, ik kan me echt geen slechtere bedenken. Misschien JAWS 4?
Wat de plot betreft... het spijt me. newage-mystiek??? Wat is er ooit gebeurd met het korrelige realisme van de oorspronkelijke trilogie? In die films (meer in de eerste twee dan in de derde, maar toch!) was het bovennatuurlijke grotendeels geïmpliceerd, en juist die subtiliteit maakte de films zo griezelig geloofwaardig. Hier hebben we kristallen die zwart worden (al die Skeksi's en Wijzen!!) en omgekeerde crucifixen in overvloed, ook al zou het kruisbeeld in bepaalde scènes volkomen normaal zijn geweest als de camera er niet op gericht was geweest. Verdwenen is de verfijnde psychologische manipulatie die de malaise in onze collectieve psyche aantikt: daarvoor in de plaats komt een botte 'klap in het gezicht' van gerecycled cliché en doorzichtige incompetentie. Voeg daar nog een hoofdrol 'actrice' aan toe, die zo ongelooflijk irritant is dat je de regisseur vurig bedankt voor de scènes waar ze niet in voorkomt. Nooit heb ik een klein meisje gezien dat zo fundamenteel irritant is sinds de kleine Stephanie ALLES IN DE FAMILIE heeft verpest. Gelukkig zijn de eerste drie films handig genoeg om dit wrak van weggegooid celluloid onbelangrijk te maken of, op z'n hoogst, een studie in hoe NIET een film te maken. Kijker, pas op! Kan braakneigingen veroorzaken als je geluk hebt.

text_en:
Only the Antichrist could have been behind such a disaster. One only hopes that this irony was the motivating force behind the "film"! This movie was so bad, it forced me to register with IMDb, finally, just so I could trash it. What makes this movie all the more tragic is that it had such GREAT source material! I have never seen a movie where all the elements were so grotesquely mediocre as to render the result less than the sum of its parts.

It may seem insignificant, but I'd like to start with the score. As the proud owner of a music degree, I must register my indignation! I was torn between laughter and dry heaves as I listened to what John Scheffer did to Goldsmith's brilliant score; it was far more gruesome than any of the burlesque death scenes, and almost as inadvertently comedic. It was by far the most inappropriate score I've heard since, well, I really can't think of a worse one. Maybe JAWS 4?

As for the plot... I'm sorry. New Age mysticism??? What ever happened to the gritty realism of the original trilogy? In those films (more so in the first two than the third, but still!!) the supernatural was for the most part implied, and it was this subtlety that made the movies so eerily believable. Here we have crystals going black (calling all Skeksis and Mystics!!) and inverted crucifixes galore, even though in certain scenes the crucifux would be perfectly normal but for the camera angle. Gone is the refined psychlogical manipulation tapping the malaise inherent in our collective psyche: in its place a boorish "slap in the face" of recycled cliché and transparent incompetence. Add to that a lead "actress" so unbelievably ANNOYING that you fervently thank the director for those scenes from which she is absent. Never have I seen a little girl so fundamentally irritating since little Stephanie ruined ALL IN THE FAMILY.

Other than that, I have no strong feelings on the subject ;-) Luckily the first three films are sufficiently adroit as to render this train-wreck of wasted celluloid inconsequential or, at the very most, a study in how NOT to make a film. Viewer beware! May induce vomiting if you're lucky.


text: Eerlijk gezegd weet ik niet wat grappiger is, deze afgrijselijke remake of de commentaren op dit forum. Bij de recensie van Masterpiece was ik in tranen, dat is zo grappig. Hoe dan ook, deze film is een van de slechtste films aller tijden, en zeker een van de slechtste als het om vervolgen gaat. Door de naam 'Omen' op de titel heb ik hem vanochtend op HBO gezien, maar het is een klap in het gezicht van de andere drie, vooral het origineel. Er zijn zo veel klassieke slechte momenten, maar mijn favoriet is de jongen die vlam vat op de jongleur op de paranormale kermis! Deze film is voor de Omen-serie wat 'Scary Movie' voor het hele genre is. Vermijd hem tenzij je zin hebt om eens lekker te lachen.

text_en: honestly, i don't know what's funnier, this horrific remake, or the comments on this board. Masterpiece's review had me in tears, that's so funny. Anyway, this movie is the among the worst movies ever, and certainly the bottom of the barrel for sequels. The "Omen" name on the title made me stop and watch it this morning on HBO, but it's a slap in the face to the other three, especially the original. There are so many classically bad moments, but my favorite is the guy catching fire from the juggler at the psychic fair!! good times ! This movie is to the Omen series what "Scary Movie" is to the entire genre. Avoid unless you're looking for a good laugh.


text:
Net als bij veel andere popculturele franchise-series wist deze lijn gewoon niet wanneer ze moest stoppen. In plaats van de dingen volmaakt te laten eindigen, kwamen ze hiermee aanzetten; de eerste aflevering van deze franchise die ernstig tekortschoot.
Deze film had nooit mogen gebeuren. Het was niet de bedoeling dat er een vierde film in deze lijn zou komen, en dat is wel te zien. De premisse is idioot en de beelden zijn hetzelfde.
Na de geweldige ervaring die _The Omen_ was, was dit een enorme teleurstelling die stonk naar 70-kaas en afschuwelijk acteerwerk. Het deed in die opzichten denken aan de Amityville Horror, en liet een verschrikkelijke, hardnekkige stank achter lang nadat het voorbij was. 1,4/10 van...
de Boze.

text_en:
As with many other pop-culture franchise series, this line just didn't know when to quit. Instead of leaving things as they were perfectly ended, they went on to generate this; the first installment of this franchise to fall sorely short of the mark.

This movie should never have happened. It was not intended for there to have been a fourth movie in this line, and it sure shows. The premise is idiotic and the portrayals were the same.

After the wonderful experience which was The Omen, this was a major disappointment which stank of 70's cheese and horrible acting. It was reminiscent of the Amityville Horror in those aspects, and left a terrible, lingering stench long after it was over.

It rates a 1.4/10 from...

the Fiend :.


text:
Het feit dat ik deze hele film heb gezien zegt iets over hem... of over mij. Het is geen goede film. Vreselijk zelfs. Maar verschrikkelijk op de manier waarop hij mijn aandacht vasthield op die perverse manier die te vergelijken is met het kijken naar een tragedie en niet in staat zijn om je blik af te wenden. Het zou een geweldige MST3K-aflevering zijn geweest!
De meeste dingen die een vreselijke film leuk maken, vind je hier: slechte dialoog, ongepaste muziek, gekunstelde plotlijnen, belachelijke pseudowetenschap. Je zult genieten van de gekunstelde doodsscènes, van de arme slachtoffers met open mond en veel te veel tijd om na te denken over hun naderende ondergang, terwijl ze de schandalig gekunstelde verlosser van hun dood onder ogen komen. Je hart zal verwarmd worden door oude actieclichés zoals wanneer twee vrouwen vechten om een pistool en het afgaat, maar wie is er neergeschoten? Ze kijken allebei naar zichzelf, dan naar de ander, dan naar zichzelf, en dan (schijnbaar 15 minuten later) gaat er eindelijk een af. Je zingt mee (in het Latijn natuurlijk) met de straatzangers die veranderen in een afgrijselijke doodskist die de film heel even in een verknipte musical dreigt te veranderen.
Dus als je net als ik gelooft dat films beter worden naarmate ze slechter worden, dan is dit misschien een goede keus voor je. Het is niet zo grappig als mijn huidige sci-fïffavoriet, 'Ze leven' met Rowdy Roddy Piper, maar het is wel grappig.' Het is leuker om naar te kijken dan lauwe films als Omen II of III.
Ik geef 4 van de 10.

text_en:
The fact that I watched this entire movie says something about it...or me. It is not a good movie. Terrible in fact. But terrible in the way that kept my attention in that perverse manner that is akin to watching a tragedy and not being able to look away. It would have made a great MST3K subject!

Most of the things that make a terrible movie enjoyable are here: bad dialogue, inappropriate music, contrived plot sequences, ridiculous pseudoscience. You'll thrill to slo-mo death sequences, the poor victims with mouths agape and waaaaaaaay too much time to contemplate their impending doom, facing the outrageously contrived deliverer of their deaths. Your heart will be warmed by old action scene cliches like when two women struggle for a gun and it goes off, but WHO'S SHOT? Both look at themselves, then the other, then themselves, then (seemingly 15 minutes later), one finally goes down. You'll sing along (in latin of course) with the street carolers that turn into a ghastly death's-choir that, for a moment, threatened to turn the movie into a twisted musical.

So if you believe like I do that as movies get worse they get better, then this might be a decent choice for you. It's not as funny as my current sci-fi schlock favorite, "They Live" featuring Rowdy Roddy Piper, but it's more fun to watch than luke-warm movies like Omen II or III.

I give it 4 out of 10.


text: Ik zag het voorteken toen ik 11 was. Ik genoot van de Trilogie. Dus toen ik eindelijk de kans kreeg er een in de bioscoop te zien, liet ik hem niet lopen. Ik ging de bioscoop binnen in de wetenschap dat wat ik op het punt stond te zien geen filmvertoning was, maar een gemaakte tv-film. Hoe een fan ik ook was, ik kon er geen weerstand aan bieden. Maar deze Omen-film die ik bij een middernachtelijke vertoning zag, bezorgde me geen koude rillingen, maar lachte me toe. Risicodialoog zoals: 'Er staat geschreven dat als een baby huilt tijdens de doop, ze daar god afwijzen'. Wat een onzin. Geen fatsoenlijke scènes. Faye Grant in _V_ is verspild aan een script uit de hel. Geen verrassingen en geen plezier. Maar ik lachte wel een paar keer hardop om onze slechte grap. Echt zielig.

text_en: I saw the omen when i was 11 on tv. I enjoyed the Trilogy. So when the chance to finally see one at the cinema came around i didnt pass it up. I went in to the cinema knowing that what i was about to see wasnt a cinema release but a made for TV film. However being a fan i couldnt resist. But this Omen movie which i saw at a midnight screening didnt bring chills it brought laughter. Risible Dialogue such as "it is written that if a baby cries during baptism they reject there god". What nonsense.No decent set pieces. Faye Grant so Good in V is wasted with this script from hell. No suprises and no fun. However i did laugh out loud several times at our bad it was.Truly Pathetic.1 out of 10


text: Dit is werkelijk een ellendige kleine film. Toegegeven, de oorspronkelijke (on)heilige drie-eenheid werd geregeerd door de wet van de afnemende meeropbrengst, terwijl de derde, 'Het Laatste Conflict' halverwege de film aftakelde tot een bespottelijke subplot, kennelijk alleen maar om de vereiste nodeloos gecompliceerde sterfgevallen op te leveren, die inmiddels de hele raison d'<0xC3><0xAA>tre waren geworden voor de 'Omen'-serie. Maar om dan deze omhooggevallen tv-film (waarschuw de kopers van de Omen-doos op dvd <0xE2><0x80><0x93> laat je niet misleiden door de breedbeeldverhouding van de overdracht, dit was en is alleen maar kleinbeeld-spul) op de achterkant van een serie over het algemeen goede demonische koelies mee te sjouwen was onvergeeflijk, vooral gezien het feit dat hij werd goedgekeurd door de regisseur. De eerste drie films, Mace Neufeld en Harvey Bernhard, zijn gemaakt door de producent en regisseur van de eerste drie films. Ik zou de plot prijsgeven als die er was, afgezien van de gebruikelijke sterfscènes (hopeloos opgepept voor de tv-gevoeligheden) en een paar van de slechtste acteerprestaties die ik ooit heb gezien. Alle betrokkenen bij dit project, tot en met de catering, zouden zich moeten schamen dat deze karikatuur ooit op het witte doek is verschenen, laat staan dat hij zich onder de naam Omen heeft vermomd. Als iemand door mijn recensie overtuigd is om deze ellende te vermijden, zal ik me daar beter door voelen.

text_en: This is a truly wretched little film. Admittedly the original (un)holy trinity was governed by the law of diminishing returns with the third, "The Final Conflict" degenerating into a ridiculous sub-plot about half-way through the film apparently merely to provide the requisite needlessly convoluted deaths that had by now become the whole raison d'etre for the "Omen" series. But then to foist this jumped-up TV movie (beware purchasers of the Omen box set on DVD - don't be fooled by the widescreen ratio of the transfer, this was and is strictly small-screen stuff) on the back of a series of generally fine demonic chillers was unforgivable, particularly, endorsed as it was, by the exec.producer and producer of the first three movies Mace Neufeld and Harvey Bernhard. I'd give-away the plot if there was any, besides the usual death scenes (hopelessly toned down for TV sensibilities) and some of the worst acting I've seen. All involved in this project down to the catering people should be ashamed this travesty ever made it to the screen, let alone masquerading under the Omen name. If one person is convinced by my review to avoid this mess, I'll feel better for it.


text: Omen IV (1991) was een slechte tv-film. Sinds de jaren tachtig waren de managers waarschijnlijk aan het experimenteren met meth (de drug van het jaar in de jaren negentig) omdat er geen andere reden is voor deze travestie. Waarom hebben ze deze film eigenlijk gemaakt? Een tv-film? Waar dachten ze aan toen deze op het ideeënbord verscheen? Dachten ze ook maar een seconde dat deze film zou aanslaan? Misschien dachten ze dat het een serie zou worden? We zullen het nooit weten. Maar één ding weet ik wel. Deze film was de belangrijkste reden dat ik de Omen-trilogie nooit heb gekocht. Ze hadden een paar dollar moeten aftikken in plaats van deze 'extra'-schijf uit te brengen. In feite is Omen IV een gemiddelde Amerikaanse remake van de eerste film. In plaats van een snotneus van een punker krijgen we te maken met een spookachtig meisje dat zich tegenover iedereen in haar omgeving als een rotkind gedraagt. Als de familie over sterkere opvoedingsvaardigheden beschikte, zouden de demonische gebeurtenissen die zich in de vorige films hebben voorgedaan niet hebben plaatsgevonden. Deze ouders moeten hun poot stijf houden en echte discipline aan de dag leggen!<br />Niet aanbevelen, maar koste wat het kost vermijden!

text_en:
Omen IV (1991) was a bad made-for-T.V. movie. Since the 80's were over, I guess the executives were experimenting in meth (the drug of choice during the 90's) because there is no other reason to explain this travesty. Why did they even bother making this? A t.v. movie? What were they mulling over when this one came up on the idea board? Did they even think for a second that this movie would catch on as. Perhaps they thought it could make it as a series? We'll never know. But I know one thing. This movie was the major reason why I never bought the Omen trilogy. They should have knocked off a couple of bucks instead of putting out this "extra" disc.

Omen IV is basically a average American family remake of the first film. Instead of a snot nosed punk kid, we get the spooky girl who's a total brat to everyone around her. If the family had stronger parenting skills, then none of the demonic events that have transpired in the past films would have never occurred. These parents need to put their foot down and do some real discipline!

Not recommended, best to avoid at all cost!


text: Dit vervolg is een complete herhaling van de eerste film. Een volkomen nutteloze film. In feite hebben ze gewoon alle sceanrio's van de eerste film gebruikt en die hebben ze in Omen IV opnieuw opgenomen, maar deze keer met een vrouwelijke antichrist. Het eindigt zelfs op dezelfde manier als de eerste! De muziek is te druk en stoort, en omdat het zo'n beetje een kopie is van Omen I, is het extreem voorspelbaar. Het is geen afschuwelijke film, hij is niet vreselijk gemaakt, er zijn veel ergere films, deze had gewoon absoluut geen zin om gemaakt te worden. De remake van Omen uit 2006 is veel erger, nog zinlozer dan deze, dus dat zal het wel zijn. Als iemand een pistool op je hoofd richtte en je moest kiezen tussen dit vervolg of de reamke van 2006, dan zou ik voor dit kiezen.

text_en: This sequel is a total rehash of the first film. A completely pointless movie. It basically just took every single sceanrio of the first film and they redid it in Omen IV except with a female antichrist this time. It even ends the same way as the first one! The music is too busy and interfering, and because its pretty much a copy of Omen I, it's extremely predictable. It's not a horrible movie, it's not terribly made, there is much worse movies out there, this just had absolutely no point in being made. The Omen remake from 2006 is much worse, even more pointless than this, so I guess it has that. If you someone pointed a gun to your head and you had to choose to watch this sequel or the 2006 reamke, I guess I'd choose this.


text: De eerste vraag die bij me opkomt nadat ik deze onzin heb gezien, is: wie heeft deze idioten in vredesnaam het recht gegeven om de Omen-naam te gebruiken voor deze film? Het is een rommelige, g<0xC3><0xAA>nante, zielige poging om de Omen-franchise voort te zetten. Als de film begint, klinkt de achtergrondmuziek alsof hij zo uit een tekenfilm van Bugs Bunny komt, en vanaf dat moment wordt de film nog erger! Ik weet niet wie het script heeft geschreven, maar ik durf te wedden dat ze er een 10 voor hebben gekregen toen ze het terugnamen om aan hun leraar te laten zien! Na een tijdje is het moeilijk te zeggen of dit een komedie is, want wat er gebeurt is zo grappig en zo tegengesteld aan het oorspronkelijke Omen dat het bijna niet te geloven is. Het acteren is lachwekkend, vooral van de hoofdrolspeelster Faye Grant. Ze trekt de hele tijd gekke gezichten of vindt ze het moeilijk om niet te lachen? Het is moeilijk te zeggen. De ergste parodie die ik ooit heb mogen aanschouwen. 1 van de 10.

text_en: The first question that springs to mind after watching this rubbish is who on earth gave these idiots the right to use the Omen name on this movie? It is a shambolic , embarrassing, pathetic atempt to carry on the Omen franchise. When the film starts the backing music sounds like it has been lifted straight from a Bugs Bunny Cartoon and from then on the film gets worse! I dont know who wrote the script but i bet they got a E - for it when they took it back to show their teacher! It is difficult after a while to tell if this is a comedy because what happens is so funny and so un true to the original Omen it beggers belief. The acting is laughable , especially from the leading lady Faye Grant. she keeps pulling silly faces or is she finding it difficult not to laugh? It's hard to tell. THE worst sequal i have ever had the misfortune to witness. 1 out of 10.


text:
Ik heb onlangs besloten om De Omen-trilogie nog eens te bekijken en ontdekte dat er in plaats van demonische muziek ook nog een vierde in zit. Ik verwachtte er niet veel van, en in dat opzicht voldeed hij zeker aan mijn verwachtingen. Als je zin hebt om voor de lol naar slechte films te kijken, dan is dit misschien wel de film voor jou. O, waar zullen we beginnen?
Vanaf het begin was de 'gemaakt voor tv'-look en -gevoel van de film duidelijk. De muziek was vaak niet passend bij wat er in de film gebeurde en daardoor (op z'n best) afleidend. Het script had de spanning van een fictief verhaaltje voor achtjarigen. Maar één ding moet gezegd worden: het ontbrekende script kwam heel goed overeen met het afgrijselijke acteerwerk. Talloze scènes lieten me nadenken over de vraag of het script of het acteerwerk de bron van de belachelijkheid was.
Het verhaal zelf is nogal mager en concentreert zich op alle krankzinnige capriolen van de dochter van Damien Thorn, geadopteerd door misdadige en slecht geacteerde nonnen. Er is het gebruikelijke aantal mysterieuze en gecompliceerde sterfgevallen dat mij persoonlijk deed gapen toen het 'drama' zich ontvouwde, en de gebruikelijke derde partij die zich in de hele zaak mengt. Later wordt via een of ander medisch fenomeen Damien Thorn jr. geboren. En dat is zo'n beetje het einde van het verhaal. Het hele gedoe wordt van het begin af aan nogal slecht uitgevoerd en het gebrek aan spanning maakt de ene monotone en/of belachelijke scène na de andere.
Er waren ook veel WTF?!?-momenten die voor de onbedoelde komedie-verzachting zorgden. Bijvoorbeeld die grote overdreven reactie aan het begin van de film, wanneer de baby de moeder over de wang krabt? Niet bepaald een voorteken dat de kop van je romp slaat. Ik moest ook lachen om de overdreven reactie bij de doop. De baby huilt en iedereen kijkt heel bezorgd. De geschrokken moeder rent de kerk uit en de priester slaat geschrokken een kruis. Hè? Dan is er nog het kindermeisje van de nieuwe generatie dat carte blanche lijkt te hebben om een achtjarige bloot te stellen aan allerlei alternatieve spiritualiteit. Ik moest lachen toen het kindermeisje voorstelde om de gekwelde Delia mee te nemen naar een paranormale beurs om kennis te maken met de hippievriendjes van het kindermeisje, maar de moeder haalt alleen haar schouders op en staat het toe. 'Ja, dat is te gek, vul het hoofd van mijn gekwelde achtjarige dochter maar met al die mystieke dingen. Dat is cool. Ik hoef er niet bij te zijn.' Dat was natuurlijk te verwachten van een moeder die haar dochter toestaat om een volwassen rottweiler te adopteren die ze op straat tegenkomen en die de meisjes als snack zou kunnen bijten. De hele scène op de paranormale jaarmarkt is nogal komisch, op een slapstickachtige manier, van de geschokte, reactionaire blikken van de paranormaal begaafden tot Delia, en het inferno dat daarop volgde.
Ik moest ook lachen om het feit dat de dood van de non als een 'afwijking' wordt beschouwd. We hebben hier te maken met een religieuze fanaticus (die wordt omschreven als deel uitmakend van een cultus), die fanatiek in een kuil vol ratelslangen zit te preken om te bewijzen hoe Gods Glorie hen zal beschermen. Ze lokt de slangen tegen zich in het harnas door ze aan te raken, en op een of andere manier wordt ze een paar keer gebeten. Niet echt een afwijking. Eerder een geslaagde zelfmoordpoging.
De scène met de slangen en de non was niet de enige komische dood. Er is het auto-ongeluk met een te lage snelheid dat resulteert in de onthoofding op het parkeerterrein van een school. Dan is er de sloopkogel die in slow motion recht op de rechercheur afkomt. Ik geloof dat ik, toen de slowmotion begon, een kop koffie ben gaan drinken, om vervolgens terug te komen en te zien dat de sloopkogel nog steeds recht op de 'bezorgde' rechercheur afkomt. Dan is er de typische wie-heeft-er-op-wie-charme-dood, waarbij een pistool afgaat en beide zich een paar seconden gedragen alsof ze zijn neergeschoten, terwijl ze elkaar geschokt aankijken. Dan valt er iemand van de trap om te onthullen wie het echte slachtoffer was. Bovendien vond ik de dood van de priester aan het begin van de film een beetje vreemd en zinloos. Hij rent rond en kijkt naar de architectuur van de kerk. Het is duidelijk dat hij dit nogal verontrustend vindt, en uiteindelijk zakt hij in elkaar, grijpt naar zijn borst en sterft. Blijkbaar was er iets demonisch aan de hand, want dit is wat de muziek suggereerde. Hmmm. Oké.
Het verbaast me dat anderen deze film gunstig hebben beoordeeld, en in het bijzonder als een 'waardig vervolg'. Het is moeilijk om het niet-zintuiglijke script, het onrealistische acteerwerk en de ongepaste muziekscore niet op te merken. De film ontbeert elke spanning, en vertrouwt sterk op Delia's 'demonische blik' om een gevoel van afgrijzen te geven, wat na korte tijd nogal irritant wordt.
Kortom: dit is een slechte film, met als enige positieve aspect het onbedoelde potentieel om een komedie te zijn.

text_en:
I recently decided to revisit The Omen trilogy only to discover that {insert demonic music here} there is a fourth. I didn't expect much from it, and in that respect it certainly lived up to my expectations. If you're into watching bad movies for a laugh, then this just may be the movie for you. Oh, where do we start?

From the onset, the "made for TV" look and feel of the movie was obvious. The music was often inappropriately matched with what was happening in the movie and therefore (at best) distracting. The script had all the suspense of an 8 year-olds work of fiction. But one thing that must be said is that the lacking script was very well matched up with the appalling acting. Numerous scenes left me contemplating whether it was the script or the acting that was the source of ridiculousness.

The story itself is quite thin, centering on all the crazy antics of the daughter of Damien Thorn, adopted out by wrong-doing and badly acted nuns. There is the usual lot of mysterious and convoluted deaths that personally made me yawn as the "drama" unfolded, and the usual third-party investigator into the whole affair. Later, via some medical phenomena, Damien Thorn Jnr is born. And that pretty much wraps up the plot. The whole thing is executed rather badly right from the beginning with the lack of suspense making the movie one monotonous and/or ridiculous scene after another.

There were many WTF?!? moments too that provides the unintended comedy relief. For example, what's with the major over-reaction at the beginning of the movie when the baby scratches the mother's cheek?? Hardly a 360-degree-head-turning omen. I also laughed at the over-reaction at the baptism. The baby cries, and everyone looks very concerned. The distressed mother runs out of the church and the priest is left looking very alarmed while crossing himself. Huh? Then there is the new-age nanny that seems to have carte blanche on exposing an 8 year-old to all kind of alternative spiritualism. I laughed when the nanny suggested bringing the troubled Delia to a psychic fair to meet the nanny's hippie friends and the mother just shrugs her shoulders and allows it. "Yeah that's groovy, fill my troubled 8 year old daughter's head with all this mysticism stuff. That's cool. I don't need to be there." Of course this would be expected from a mother who allows her daughter to adopt a fully grown Rottweiler they encounter on the street that could bite the little girls head off as a snack. The entire scene at the psychic fair is quite comical in a slapstick kinda way, from the horrified reactionary stares of the psychics to Delia, to the ensuing inferno.

I also laughed at how the nun's death is considered a "freak accident". Here we have a religious zealot, (who is described as being part of a cult), who is fanatically preaching in a pit full of rattlesnakes to prove how God's Glory will protect them. She antagonizes the snakes by handling them and SOMEHOW she is bitten several times. Hardly a freak accident. More like a successful suicide attempt.

The snakes-vs-nun scene wasn't the only comical death. There is the slow-speed car accident resulting in decapitation in a school parking lot. Then there is the slow-motion demolition ball headed straight for the detective. I believe I may have gone and made a coffee when the slow-motion started only to come back to see the demolition ball still headed straight for the "concerned" detective. Then there is the quintessential who-shot-who cliché death, where a gun goes off and both act as if they have been shot for several seconds while exchanging horrified glances. Then someone goes tumbling down the stairs revealing who the real victim was. Additionally, the death of the priest at the beginning of the movie seemed a little strange and pointless to me. He runs around looking at the architecture of the church. Obviously finding this quite distressing, he eventually collapses, clutching his chest and dies. Apparently something demonic was happening, as this is what the music was suggesting. Ummm. OK.

I am surprised that others have reviewed this film favorably and, in particularly, as a "worthy sequel". It is difficult not to notice the non-sensical script, the unrealistic acting, and the inappropriate musical score. The movie lacks any suspense, relying heavily on Delia's "demonic stare" to provide a sense of horror, which becomes rather annoying after a short time.

Bottom line : This is a bad movie with the only redeeming feature being it's unintended potential for being a comedy.


text: Voor de kleine minderheid die hier de loftrompet steekt over deze film moet u goed opletten. Ik weet dat het uiteindelijk allemaal afhangt van de persoonlijke mening van de mensen, maar iedereen met meer dan een paar hersencellen kan zien dat dit totale onzin is. Zo erg dat het niet de moeite waard is om deel te nemen aan deze franchise. Ik kan alleen maar aannemen dat degenen die zeggen hoe geweldig dit is, bevriend zijn met iemand die bij de film betrokken is en hun carrière een duwtje in de goede richting willen geven. In alle opzichten arm, bedrieg de mensen niet door iets anders te beweren. De plot is een zwakke herhaling van de voorgaande passages, net als het script. Pogingen om het gebrek aan originaliteit te verbergen door een meisje te gebruiken (Wow!) Het gebrek aan ideeën van de filmmakers valt niet te verdoezelen, en jammer genoeg is er geen enkel gebrek aan angst. Absoluut geen positieve eigenschappen, de grootste hufter die ik ken. Ik heb deze twee waaghalzen een mark gegeven omdat ze het lef hadden gehad om iemand te vinden die dit stuk vreten wilde financieren. Ze moeten daar meer moeite voor hebben gedaan dan voor het maken van de film. Jammer.

text_en: To the small minority seen here praising this film GET SERIOUS. I know it's down to peoples personal opinion at the end of the day, but anyone with more than a couple of brain cells can surely see that this is total rubbish. So bad it does not deserve to be part of this franchise. I can only assume those saying how great this is are friends with somebody involved in the film and are trying to give their career a push. Poor in every way, don't con people by saying otherwise. Storyline is a weak rehash of the previous entries, script is likewise. Attempts to hide the lack of originality by using a girl instead (WOW!) don't disguise the film-makers lack of ideas,and there is sadly a complete lack of any scares. Absolutely no redeeming qualities, utter utter turd. I've awarded this pair of chancers one mark simply for having had the nous to get someone to fund this piece of crap. They must have put more effort into that than they did into actually making the film. Shame.


text:
Omen IV: Het Ontwaken begint in het 'St. Frances-weeshuis' waar man & vrouw Karen (Faye Grant) & Gene York (Michael Woods) een dochtertje krijgen van Zuster Yvonne (Megan Leitch) die ze geadopteerd hebben, ze noemen haar Delia. Aanvankelijk gaat alles goed maar naarmate de jaren verstrijken & Delia (Asia Vieria) opgroeit wordt Karen achterdochtig naarmate dood & rampspoed haar volgen, Karen is ervan overtuigd dat ze het kwaad zelf is. Dan ontdekt Karen dat ze zwanger is maar ontdekt een sinister plan om haar te gebruiken als surrogaatmoeder voor de volgende antichrist & krijgt een schok als ze ontdekt wie Delia's echte vader was...

Oorspronkelijk geregisseerd door Dominique Othenin-Girard die ofwel ontslag nam of ontslagen werd & vervangen door Jorge Montesi die de film afmaakte hoewel niemand weet waarom hij die moeite nam, want Omen IV: The Awakening is absoluut verschrikkelijk & een schande vergeleken met zijn illustere voorgangers. Het script van Brian Taggert is hilarisch slecht, ik weet niet zeker of deze onzin er echt zo goed uitzag als het geschreven woord op een stuk papier maar er mankeert zoveel aan dat ik zelfs dat moeilijk kan geloven. Als serieuze film valt Omen IV: The Awakening er helemaal naast. 's gezicht & het werkt echt beter als je het bekijkt als een komedie spoof, ik bedoel de scène tegen het einde waarin de Detective oog in oog komt te staan met een stel zombiezangers die een onheilspellende gothic song zingen moet je zien om het te geloven & ik vond het in gelijke mate hilarisch & belachelijk. Dan is er het zinloze verschil tussen deze & de andere Omen-films in dat het deze keer een jong meisje is, de vraag die ik hier stel is waarom? Serieus, waarom? Er is helemaal geen reden & het is sowieso niet gewend aan enig effect. Dan is er natuurlijk de stomme wending aan het eind die beweert dat Delia haar broer heeft vastgehouden' s embryo in zichzelf & dat het in Karen is geïmplanteerd in een sinistere samenzwering met een groep duivelsaanbidders zodat ze de antichrist kan baren is debiel & komt gewoonweg idioot over. In het begin is het grappig hoe erg het is maar de onbedoelde hilariteit maakt vroeg of laat plaats voor totale verveling.
Het is natuurlijk onmogelijk om te weten hoeveel van Omen IV: The Awakening werd geregisseerd door Girard & Montesi maar je kunt min of meer zien dat alles niet helemaal in orde was achter de camera want het is een sjofele, goedkoop ogende, slecht gemaakte film die in werkelijkheid voor de televisie is gemaakt & wordt vertoond met het nietszeggende, vlakke & fantasieloze filmontwerp. Dan is er nog het totale gebrek aan angst, sfeer, spanning & bloed dat de belangrijkste elementen zijn die de vorige Omen-films zo effectief maakten.
Het budget moet behoorlijk laag zijn geweest & de film ziet er ook zo uit. Het beste stijlvolle aan Omen IV: Het Ontwaken is de laatste scène waarin de camera omhooggaat terwijl Delia in de verte loopt om een kruisvormig kruis te onthullen dat gemaakt is van twee elkaar overlappende paden maar dit is de allerlaatste scène voor de aftiteling die zo ongeveer alles zegt. Ik moet de muziek nog noemen die afschuwelijk klinkt, meer geschikt voor een komedie & heel ongepast klinkt. Het acteren is op z'n best wel oké maar zoals gewoonlijk irriteert die jongen me.
Omen IV: The Awakening is waardeloos, het is een volslagen belachelijke film die serieus probeert te zijn & uiteindelijk gewoon stom overkomt. De wisseling van regisseur heeft ook niet echt geholpen, maar dat is nog steeds geen excuus. De laatste Omen-film tot nu toe na de originele The Omen (1976), Damien: Omen II (1978) & The Final Conflict (1981), die allemaal veel beter zijn dan deze.

text_en:
Omen IV: The Awakening starts at the 'St. Frances Orphanage' where husband & wife Karen (Faye Grant) & Gene York (Michael Woods) are given a baby girl by Sister Yvonne (Megan Leitch) who they have adopted, they name her Delia. At first things go well but as the years pass & Delia (Asia Vieria) grows up Karen becomes suspicious of her as death & disaster follows her, Karen is convinced that she is evil itself. Karen then finds out that she is pregnant but discovers a sinister plot to use her as a surrogate mother for th next Antichrist & gets a shock when she finds out who Delia's real father was...

Originally to be directed by Dominique Othenin-Girard who either quit or was sacked & was replaced by Jorge Montesi who completed the film although why he bothered is anyone's guess as Omen IV: The Awakening is absolutely terrible & a disgrace when compared to it illustrious predecessors. The script by Brian Taggert is hilariously bad, I'm not sure whether this nonsense actually looked good as the written word on a piece of paper but there are so many things wrong with it that I find even that hard to believe. As a serious film Omen IV: The AWakening falls flat on it's face & it really does work better if you look at it as a comedy spoof, I mean the scene towards the end when the Detective comes face-to-face with a bunch of zombie carol singers who are singing an ominous Gothic song has to be seen to be believed & I thought it was absolutely hilarious & ridiculous in equal measure. Then there's the pointless difference between this & the other Omen films in that this time it's a young girl, the question I ask here is why? Seriously, why? There's no reason at all & isn't used to any effect at all anyway. Then of course there's the stupid twist at the end which claims Delia has been keeping her brother's embryo inside herself & that in a sinister conspiracy involving a group of Satan worshippers it has been implanted in Karen so she can give birth to the Antichrist is moronic & comes across as just plain daft. At first it has a certain entertainment value in how bad it is but the unintentional hilarity gives way to complete boredom sooner rather than later.

It's obviously impossible to know how much of Omen IV: The Awakening was directed by Girard & Montesi but you can sort of tell all was not well behind the camera as it's a shabby, cheap looking poorly made film which was actually made-for-TV & it shows with the bland, flat & unimaginative cinematography & production design. Then there's the total lack of scares, atmosphere, tension & gore which are the main elements that made the previous Omen films so effective.

The budget must have been pretty low & the film looks like it was. The best most stylish thing about Omen IV: The Awakening is the final shot in which the camera rises up in the air as Delia walks away into the distance to reveal a crucifix shaped cross made by two overlapping path's but this is the very last shot before the end credits roll which says just about everything. I have to mention the music which sounds awful, more suited to a comedy & is very inappropriate sounding. The acting is alright at best but as usual the kid annoys.

Omen IV: The Awakening is rubbish, it's a totally ridiculous film that tries to be serious & just ends up coming across as stupid. The change of director's probably didn't help either, that's still not a excuse though. The last Omen film to date following the original The Omen (1976), Damien: Omen II (1978) & The Final Conflict (1981) all of which are far superior to this.


text: Nou, sinds ik deel 1 tot en met 3 heb gezien, kan ik in alle eerlijkheid zeggen dat ze deel 4 nooit hadden moeten maken. Alles van de ordinaire, en ik bedoel echt ordinaire score tot en met het echt slechte acteerwerk, ik daag iedereen uit om dit te zien en zich niet dood te vervelen.<br />Ik bedoel de delen 1 tot en met 3 hielden de spanning in de plot van Damion erin, maar zonder hem in de buurt in dit deel is het gewoon niet hetzelfde. Zeker, aan het eind van deel 3 begon ik een beetje genoeg te krijgen van de continue verhaallijn, maar het was een goede afsluiting aan het eind van deel 3. Weer was er geen reden voor een deel 4. Zelfs als dat zo was, hadden ze het veel beter kunnen doen dan deze ellende die ik heb moeten doorstaan. Daar gaat anderhalf uur van mijn leven dat ik nooit meer terug zal zien.

text_en:
Well since seeing part's 1 through 3 I can honestly say that they should have NEVER made part 4. Everything from the tacky, and I DO mean tacky score to the really bad acting, I dare anyone to watch this and not be bored out of their minds.

I mean parts 1 to 3 kept the vibe strong on the plot of Damion, but without him around in this one it's just not the same. Sure by the end of part 3 I was getting a little tired of the continued story line's, but it was a good closure at the end of the third one. Again there was no reason for a part 4. Even if there was they could have done a MUCH better job than this sh*t I had to sit through, lol. There goes an hour and a half of my life i'll never see again.


text:
Als een soort boosaardige combinatie van Knutselaars-naar-Evers-naar-Toeval die we in 'Omen IV' hebben, komt het kwade zaad van de overleden Antichrist Damien Thorn terug. Hij zaait dood en verderf onder zijn ouders, zijn schoolkameraden, zijn buren en ten slotte de hele wereld als een zij die Delia York heet, Asia Vieila. Nadat ze door het St. Francis-weeshuis van de katholieke kerk aan een'verdienend' stel is gegeven, de Yorks Karen & Gene, Fay Grant & Michael Woods.
De kleine Delia verspilde geen tijd aan het gevoel van haar boeren te geven door haar moeder op een feestje te krabben. Later wordt Delia bijna gedood door een op hol geslagen vrachtwagen en wordt ze gered door een 'Duivelshond' die Ryder heet. Op school zorgt Delia voor de plaatselijke bullebak door de grote jongen zover te krijgen dat hij het in zijn broek doet waar al zijn klasgenoten bij zijn. Later, als zijn vader de Yorks bedreigt met een rechtszaak, laat ze zijn hoofd afhakken bij een zelfopgelegd verkeersongeluk! Delia is iemand met wie je nooit ruzie krijgt als je weet wat goed voor je is.
Intussen wordt Dalia's vader Gene in zijn eentje een grote man in de stad, althans, dat denkt hij, door gekozen te worden voor het Congres als kampioen van de schone lucht en de groene bomen, in plaats van de smog en de betonnen jongens de buurt te laten overnemen met zijn oog nu op het Witte Huis zelf! Had zijn lastige en vreemde dochter Delia iets te maken met Gene Yorks plotselinge geluk?
Pas later, als Jo, Ann Hearen, wordt aangenomen als Delia's kindermeisje, komt de waarheid aan het licht over haar vreemde en kwaadaardige krachten. Jo is een new-age-type en beseft dat Delia een beetje vreemd is, nadat ze al haar witte kristallen zwart heeft gemaakt, en ze roept haar new-age-goeroe Noah, Jim Byrnes, bij zich om haar eens goed te bekijken. Noah is zo van streek door wat hij ziet in Delia Kirilians kleurentrillingen, helemaal zwart en blauw met een vleugje rood, dat hij er zo van schrikt dat hij bijna tegen de auto van Delia's moeder opbotst. Door Jo Delia meegenomen naar een paranormaal festival verandert de hele gebeurtenis in een hels spektakel dat de hele tent door middel van telepathie in brand zet en iedereen die er is op de been brengt, onder wie ook de arme Noah, die op het festival was en zijn been brak. De geschokte en gehavende Guru was zo van streek door de hele ervaring dat hij later het land verliet om een kluizenaar te worden in de Tibetaanse wildernis.
Jo zelf wordt later, met behulp van het lieve, knuffelige huisdier Ryder, uit een raam op de eerste verdieping gegooid omdat ze te veel wist en te veel praatte. Als Karen weer zwanger is, besluit ze eindelijk achter de waarheid te komen over de echte ouders van Delia. Dat is het moment waarop zij, en wij in het publiek, oog in oog komen te staan met de waarheid. Ze is niet alleen de gevreesde Antichrist van de Openbaringen <0xE2><0x80><0x93> ze is ook zijn tweelingzus! Haar broer, de Antichrist zelf, staat op het punt op het toneel te verschijnen als haar jongere broer, de ongeboren Alexander York!
Drie keer was meer dan genoeg voor de Antichrist om terug te keren naar de aarde en Armageddon te veroorzaken. De film die in de openbaarheid kwam, begon al een beetje genoeg te krijgen van hem en zijn boosaardige avonturen. Een vierde keer was eigenlijk niet nodig, aangezien Daimen Thorn, de oorspronkelijke Antichrist, al jaren dood en begraven was. Ze krijgen de gebruikelijke behandeling en niemand gelooft dat de kleine Delia de Antichrist is, tot het bijna te laat is om haar tegen te houden in haar dodelijke rondes om het hele menselijk ras te vernietigen. De film, hoe slecht hij ook is, is ook veel te lang, zevenennegentig minuten, voor een horrorfilm die heel goed het verhaal van de film had kunnen vertellen, maar niet meer dan 80 minuten is.

Het feit dat Earl Knight, Mchael Learner en later ook een voormalige katholieke non, Yvonne, en nu ook geloofsgenezer Felichy in de film spelen, alleen maar om vermoord te worden, maakte de plot ook niet beter. Het verlengde alleen maar het lijden van degenen die de film zien. Je zag het verrassende einde bijna meteen nadat de film Omen IV was begonnen, toen de basis werd vrijgemaakt voor Delia's uiteindelijke overname van de zowel beschaafde als onbeschaafde wereld. Wat een beetje een verrassing was, was dat Delia dat deed met een beetje hulp van vrienden.

text_en:
***SPOILERS*** Like some evil Tinkers-to-Evers-to-Chance double-play combination we have in "Omen IV" the evil seed of the deceased AntiChrist Damien Thorn come back. Terrorizing his parents his schoolmates his neighbors and finally the entire world as a she named Delia York, Asia Vieila. After being given to a "deserving" couple the Yorks Karen & Gene, Fay Grant & Michael Woods,by the Catholic Church's St. Francis orphanage.

Little Delia didn't waste any time making her peasants felt by scratching her mom at a house party. Later Delia almost get killed by a runaway truck only to have herself saved by this "Devil Dog" named Ryder. Going to school Delia takes care of the local bully by getting the big guy to wet himself in front of all his classmates. Later when his father threatens the Yorks with a law suit she has his head sliced off in a self-induced traffic accident! Delia is someone that you never mess with if you know what's good for you.

Meanwhile Dalia's dad Gene becomes a big man in town on his own, or so he thinks, by getting elected to the congress as a champion of the clean air and green trees crowd instead of letting the smog and concrete boys take over the neighborhood with his eye now on he White House itself! Did his bratty and strange daughter Delia have anything to do with Gene York's sudden good fortune?

It's only later when Jo, Ann Hearen, is hired as Delia's nanny that the truth's comes out about her strange and evil powers. Jo a New Age type realizes that Delia is a bit weird, after turning all her white crystals black, and calls her New Age Guru Noah, Jim Byrnes, to come over and check her out. Noah is so upset by what he sees in Delia Kirilian color vibrations ,all black and blue with a little pinch of red, that it flips him out so bad that he almost crashed into Delia's moms car.

Taken on a trip to a psychic festival by Jo Delia turns the entire event into an inferno setting the place, through mental telepathy, on fire and heaving everyone there run for cover including poor Noah who was at the festival and ended up with his leg broken. The and shaken and battered Guru was so shook up by the whole experience that he later checked out of the country to become a hermit in the Tibetan wilderness.

Jo herself is later thrown out, with the help of the sweet and cuddly family pet Ryder, of a second floor window to her death because she knew and talked too much. It's when Karen is again pregnant that she decides, finally, to find out the truth about the real parents of Delia. That's when she,and we in the audience, come face to face with the truth. She's not only the feared AntiChrist of Revelations she's his twin sister! Her brother the AntiChrist himself is about to come on the scene as her kid brother the sill unborn Alexander York!

Three times were more then enough for the AntiChrist coming back to earth to bring about Armageddon. The movie going public were already getting a little tired of of him and his evil adventures. With a fourth really not necessary since Daimen Thorn, the original AntiChrist, had been dead and buried for years. Were put through the usual ringer with no one believing that little Delia is "Thee" AntiChrist until it was almost too late to stop her in her deadly rounds of destroying the entire human race. The movie as bad as it is is also far too long, 97 minutes, for a horror flick that could well have told it's story is as little as 80 minutes.

Having a private eye Earl Knight, Mchael Learner,and later a former Catholic nun sister Yvonne,Megan Lehch,and now faith healer Felichy in the film only to be killed off didn't help the plot either. It only prolonged the suffering of those of us watching the movie. You could see the surprise ending coming almost as soon as the film "Omen IV" began with the bases being cleared for Delia's eventual takeover of the civilized as well as uncivilized world. What was a bit of a surprise was Delia doing it with a little help from friends.


text: Na het toch al teleurstellende 'Einde van het Conflict' bereikt de serie het dieptepunt met deze zeer zwakke vierde opname. De derde film probeerde tenminste (zonder succes) het verhaal van Damien voort te zetten, terwijl deze alleen maar ideeën van het 'Omen' herkauwen en overschrijven (dieren zijn bang voor de antichrist, de dood van één man lijkt erg veel op de dood van de fotograaf in de eerste film). Maar wat er in de eerste film opwindend en creatief uitzag, ziet er hier gewoon stom uit. En het meisje ziet er gewoon uit als een verwend kind.

text_en: After the already disappointing "Final Conflict", the series hits rock-bottom with this very weak fourth entry. At least the third film tried (unsuccessfully) to continue the story of Damien, while this one simply rehashes and copies ideas from the "Omen" (animals are afraid of the Antichrist, the death of one man is very similar to the death of the photographer in the first film). But what looked exciting and creative there looks just dumb here. And the little girl looks simply like a spoiled kid.


text:
Het is mijn ervaring dat wanneer een horrorfilm de status van 'franchise' bereikt en de daaropvolgende titels worden uitgebracht, ze allemaal, op hun beurt, getroffen worden door één onvermijdelijke factor: irrelevantie. Omen IV: Het Ontwaken vormt geen uitzondering op deze regel, waarbij een ander klein kind hun rol als de Antichrist, voorspeld door een religieuze profetie, zou omhelzen. Hebben we dit niet eerder gezien? Was het niet genoeg dat we, in de tijdsspanne van drie films voorafgaand aan deze vertoning, het rijzen en dalen van Damien Thorn hebben meegemaakt? Als je net zo'n horrorliefhebber bent als ik, zul je beseffen dat het zo is.' Een horrorfilm met veel vervolgen en preludes die in de vergetelheid raken, is niet ongewoon: Children of the Corn, Hellraiser, Phantasm; de lijst gaat maar door. Op dit punt in het spel weet je vast wel wat je kunt verwachten als je klaar bent om de vierde titel in een serie te zien. Hoe dan ook, er zijn momenten waarop je achteroverleunt en beseft hoe schaamteloos sommige filmmakers zijn. Omen IV: The Awakening is ook schaamteloos: een schaamteloze manier om geld te verdienen.
Deze film biedt niets nieuws of intrigerends aan de reeks Omens. Hoe uniek en echt Omen IV ook wordt vergeleken met zijn broers en zussen, de overeenkomsten en plotelementen zijn beschamend gelijk. Elementen als de waakhond, de betrokkenheid van een priester, de scepsis van de betrokkenen, de scène waarin de journalist onthoofd wordt (duidelijk een hulde aan de oorspronkelijke film, wanneer de journalist door een glasplaat wordt onthoofd)... zelfs de betrokkenheid van de vader in de politiek en het prestige binnen de gemeenschap maken het te voorspelbaar.

Hoewel het gebruikelijk is dat een B-Rated- cast zo ver in een serie een horrortitel krijgt, is het acteerwerk uit de toon vallend, tjokvol belachelijkheid en onbedoelde humor vanwege enkele slecht geacteerde zinnen in deze film. Vergeleken met de eerste drie titels is de sfeer volledig verdwenen. Bovendien is de epische score van Goldsmith in de vorige films vervangen door een auditief debacle; een absolute lachertje, en ik vroeg me af of die eigenlijk voor deze film bedoeld was of gewoon uit een 'voorraad audio' was gehaald... wat eigenlijk wel iets zegt, want ik zeg zelden iets over het waardeloze misbruik van een muzikale score <0xE2><0x80><0x93> tot nu toe.
Al met al zou ik Omen IV: The Awakening een mislukking noemen. In de wereld van horrorfilms met een lange lijst titels achter zich, lukt het sommigen wel en anderen niet. Ik zou graag nog een kerf in uw verweerde griezelgordel, zoals ik die heb voor het voltooien van een taak, misschien zou u die titel er ook in kunnen kerven <0xE2><0x80><0x93> als het niet voor de amusementswaarde is, dan wel om te waarderen wanneer een film goed of slecht wordt uitgevoerd.

text_en:
and it did. It is through my experience that when a horror film reaches "franchise" status, and subsequent titles are released thereafter, they all, in turn, become stricken by one inevitable factor: irrelevance. Omen IV: The Awakening makes no exception to this rule, featuring another small child supposedly embracing their role as the Anti-Christ, foretold by a religious prophecy. Haven't we seen this before? Wasn't it enough that, over the span of three films prior to this release, we've experienced the rise and fall of Damien Thorn? If you're a horror enthusiast such as myself, you'll realize that it's common for a horror movie that has many sequels and prequels to its credit to fade away into redundancy - Children of the Corn, Hellraiser, Phantasm; the list goes on. At this point in the game, I'm sure you know what to expect when you're prepared to view the fourth title in a series. Regardless, there are times when you sit back and realize how shameless some filmmakers are. Omen IV: The Awakening is just that, too - a shameless money making exercise.

This film does not offer anything new or intriguing to the Omen lineup. As unique and genuine as Omen IV tries to be compared to its siblings, the similarities and plot devices are embarrassingly alike. Elements like the guardian dog, the involvement of a priest, the skepticism of the people involved, the decapitation death scene (clearly a homage to the original film when the journalist is beheaded by the sheet of glass)...even right down to the father's involvement in politics and prestige within the community make it too predictable.

Although it is common to star a B-Rated cast into a horror title this far into a series, the acting is off the charts, chock-full of ridiculousness and unintentional humor due to some of the poorly delivered lines throughout this film. The atmosphere has completely vanished in comparison to the first three titles. In addition, the epic score composed by Goldsmith in the previous movies has been replaced by an auditory debacle; an absolute joke, and made me wonder if it was actually intended to be used for this film or just pulled from a "bank" of stock audio...which really says something, because rarely do I comment on the lousy misuse of a musical score - until now.

All in all, I'd call Omen IV: The Awakening a failure. In the world of horror movies that carry a long list of titles behind them, some manage to hit the mark and some don't. If you're interested in creating another notch on your weathered horror belt such as I am for completion purposes, perhaps you could carve this title into it as well - if not for entertainment value, then to appreciate when a film is executed properly, or poorly.


text: Nadat ik naar Harvey Bernhards commentaar op Omen II had geluisterd en ervan had genoten, kwam ik tot mijn schrik tot de ontdekking dat hij ook achter deze absolute onzin zat. Het is net een heel slechte tv-film die je midden op de dag zou kunnen zien, als je griep hebt en te ziek bent om bij de afstandsbediening te kunnen. Ik denk dat mijn mond openviel van ongeloof toen Michael Lerner werd geconfronteerd met wat ik alleen maar kan omschrijven als een schoolvoorstelling van _Les Miserables_. En toen ging mijn mond op en neer omdat ik zo hard moest lachen. Vreselijk. Ik weet niet waarom ik minimaal tien regels moet schrijven, ik heb mijn punt duidelijk gemaakt, daar.' Er is niets slims aan al die moderne woordenvloed.

text_en: Having listened to and enjoyed Harvey Bernhard's Omen II commentary I was shocked to discover he was also behind this absolute piece of rubbish. It's like a really bad TV movie you might glimpse in the middle of the day when you have the flu and are too ill to reach the remote. I think at the bit where Michael Lerner is confronted by what I can only describe as a high school cast of Les Miserables my mouth hung open in disbelief. And then my mouth was going up and down because I was laughing so much. Dire. I don't know why I have to write a minimum of ten lines, I have made my point succinctly, there's nothing clever about all this modern verbiage.


text: Dit inferieure vervolg, gebaseerd op de personages die zijn gecreëerd door David Selzer en Harvey Bernhard (ook producer), gaat over een huwelijk tussen Gene (Michael Woods) en Karen York (Faye Grant). Ze adopteren een meisje uit een klooster dat Delia heet. Gene York wordt zo'n beetje herkozen als congreslid en leidt de financieringscommissie. Ondertussen lijkt Delia in de buurt te zijn als er onverklaarbare sterfgevallen plaatsvinden. Ze veroorzaakt chaos wanneer er een metafysische beurs wordt gehouden, waarbij er onder andere voorraden numerologie, therapie, therapeutische geneeswijzen, yoga en tarotkaarten worden vernietigd. Karen York huurt een privédetective in (Michael Lerner) om de bizarre en bizarre gebeurtenissen te onderzoeken.<br />Deze tv-aflevering toont opwinding, rillingen, enge gebeurtenissen en bloederige moorden. Zo'n Delia als Damien lijkt om de paar minuten een nieuwe, griezelige moord te plegen, waarbij gruwelijke moorden worden gepleegd. De grootste opwinding is te zien welk nieuw en onschuldig slachtoffer er door de middelmatige special effects kan worden gemaakt. Bovendien waren de middelmatige hoofdrolspelers Faye Grant en Michael Woods, hoe aardig van cast ook, zoals Michael Lerner, Madison Mason, Duncan Fraser en de onlangs overleden Don S. Davis, een legerkapitein die in een acteur was veranderd. Zoals altijd een uitstekende muzikale score van Omen I en III, gecomponeerd door de grote Jerry Goldsmith. De film is uitsluitend bestemd voor hardcore-volgelingen van Omen saga. De film wordt slecht geregisseerd door Jorge Montesi en Dominique Othenin Girard. Voorafgaande en veel betere versies zijn de volgende: De immens superieure originele 'Omen' (Gregory Peck, Lee Remick) van Richard Donner; 'Damien' (William Holden, Lee Grant) van Don Taylor; 'Het laatste conflict' (Sam Neil en Tisa Harrow) van Grahame Baker.

text_en:
This inferior sequel based by the characters created by David Selzer and Harvey Bernhard(also producer) concern on a matrimony named Gene(Michael Woods) and Karen York(Faye Grant). They adopt a little girl named Delia from a convent. Gene York about re-elect for congressman and he presides the financing committee. Meanwhile, Delia seems to be around when inexplicable deaths happen. She creates wreak havoc when goes a metaphysical fair, as stores of numerology, therapy, counselling heal,yoga, tarots, among others are destroyed. Karen York hires an eye private(Michael Lerner) to investigate the weird and bizarre events.

This TV sequel displays thrills, chills, creepy events and gory killing. Delia such as Damien seems to dispatch new eerie murder every few minutes of film, happening horrible killings . The chief excitement lies in watching what new and innocent victim can be made by the middling special effects. Furthermore, mediocre protagonists, Faye Grant and Michael Woods, however nice cast secondary, such as Michael Lerner,Madison Mason, Duncan Fraser and the recently deceased Don S Davis, he was an Army captain turned into acting. As always , excellent musical score taken from Omen I and III by the great Jerry Goldsmith. The movie is exclusively for hardcore followers Omen saga. The motion picture is badly directed by Jorge Montesi and Dominique Othenin Girard. Previous and much better versions are the following : The immensely superior original 'Omen'(Gregory Peck, Lee Remick)by Richard Donner; 'Damien'(William Holden, Lee Grant) by Don Taylor; 'Final conflict'(Sam Neil and Tisa Harrow) by Grahame Baker. Rating : Below average.


text: Wat was er met die kleren? Ze waren allemaal gekleed als iets uit het eind van de jaren zeventig, het begin van de jaren tachtig. De auto's waren zelfs uit de tijd. De school was uit de tijd. De kleding van de nonnen was uit de tijd, en het ziekenhuis zag eruit als iets uit de jaren veertig, met zijn zalen en houten trappen en zo. Niets in de hele film wees erop dat het in 1991 was gebeurd. Mijn moeder lachte en zei: 'Geeeee-od! WAAROM WAS DIT DING GEMAAKT?' Toen we op INFO BUTTON op de afstandsbediening drukten, wisten we zeker dat 1991 een tikfout moest zijn! Had iemand anders dat gemerkt? Mijn favoriete deel was echter wanneer de vrouw aan haar verwaande hufter van een man aan de telefoon vertelde over het omgekeerde kruis in de spiegel, en hij alleen maar zei: 'Nou, hoor eens, ik heb een vergadering van het congres. Ik praat er later wel met je over.' Dat was echt een klassieker. Net als een man! Mijn moeders favoriete deel was wanneer ze het 'Gebroed van het Duivelskind' haar eigen rottweiler gaven. Mijn moeder zei: 'Precies wat het Duivelskind nodig heeft... een rottweiler.' Ze genoot ook van alle mensen die in de kerken in elkaar zakten, met hun handen tegen hun borst gedrukt. Haar ándere favoriete deel was de man op het parkeerterrein van de school, die met 10 kilometer per uur recht op de vuilniswagen/vuilcontainer/lader aan de voorkant af reed. Hij had ongeveer twintig seconden om de auto stil te zetten... maar hij reed gewoon door, met een heel stomme, wezenloze uitdrukking op zijn gezicht. Ik bedoel, hoe snel kun je rijden op een parkeerterrein van een school?!

text_en: What was the deal with the clothes? They were all dressed like something out of the late 70's early 80s. The cars were even were outdated. The school was outdated. The nuns attire was outdated, and the hospital looked like something from the 40's, with its wards and wooden staircases and things. Nothing in the whole movie implied it took place in 1991. My mother was laughing, saying "Geeeee-od! WHEN was this movie MADE?" When we pressed the "INFO BUTTON" on our remote, we were sure 1991 had to be typo! Did anybody else notice this? My FAVORITE part, though, was when the woman tells her uppity muck husband, on the telephone, about the inverted cross in the mirror, and he just says "Well, look, I've got a congress meeting. I'll talk to you about it later." That line was just classic. JUST LIKE A MAN! My mothers favorite part was when they gave the "Spawn of the Devil Child" her very own Rottweiler. My mother said "Just what the Spawn of the Devil needs... a Rottweiler" She also enjoyed all of the people collapsing in the churches, clutching their chests. Her OTHER favorite part was the guy at the school parking lot, driving 5 miles a hour, driving right into the garbage truck/dump truck/front end loader thingee. He had about 20 seconds to just stop the car...but he just kept going, with a real dumb vacant look on his face. I mean, how fast can you GO in a school parking lot?!?! Whatever!


text:
Oppervlakkig bezien was het idee van Omen 4 goed. Het is prettig om te zien dat het duivelskind een meisje zou kunnen zijn. In feite is het soms, zoals in de Exorcist, heel effectief als meisjes bezeten zijn of duivels zijn. Maar in Omen 4 stonk het.
Delia geeft me niet het idee dat ze een duivelskind zou kunnen zijn, ze is eerder een kind met problemen. Problemen die misschien alleen een therapeut, in plaats van een priester, zou kunnen helpen. Ze ziet er niet angstaanjagend of duivels uit. Ze ziet er eerder pruilend en humeurig uit.
Deze film had mogelijkheden, en als hij was gemaakt door dezelfde mensen die de vorige drie films hadden gemaakt, had hij kunnen werken. Maar hij werkte niet. Het is eigenlijk nogal beledigend om een vervolg te maken op een van de meest geliefde horrortrilogies, als een tv-special.
In zoveel opzichten stelt het teleur. Het ziet er goedkoop uit, het acteerwerk is nep en de effecten zijn kenmerkend voor een tv-drama. De personages wekken geen enkele sympathie op, en je valt niet voor ze. Ik heb het onlangs nog eens bekeken nadat iemand het met Kerstmis voor me had meegebracht, en het was verschrikkelijk.
Als je erover denkt om dit te gaan zien, dan raad ik je aan dat niet te doen. Kijk naar een van de andere, of naar de Exorcist, of naar De Goede Zoon. Verspil je tijd niet aan dit gezeik!

text_en:
On the surface the idea of Omen 4 was good. It's nice to see that the devil child could be a girl. In fact, sometimes, as in the Exorcist, when girls are possessed or are devilry it's very effective. But in Omen 4, it stunk.

Delia does not make me think that she could be a devil child, rather she is a child with issues. Issues that maybe only a therapist, rather then a priest could help. She does not look scary or devilish. Rather, she looks sulky and moody.

This film had potential and if it was made by the same people who had made the previous three films it could of worked. But it's rather insulting really to make a sequel to one of the most favoured horror trilogies, as a made for TV movie special.

On so many levels it lets down. It's cheap looking, the acting is hammish and the effects are typical of a TV drama. The characters do not bring any sympathy, and you do not route for them. I recently re-watched it after someone brought it for me for Christmas, and it has dated appalling.

If your thinking of watching this, then I would suggest that you don't. Watch one of the others, or watch the Exorcist, or watch The Good Son. Just don't waste your time on this drivel!


text: Aangezien ik de andere drie al had gezien, dacht ik dat ik net zo goed dit vierde deel van de tv-serie _The Omens_ kon zien. Als speelfilm is het een middelmatige film, maar als vervolg op het meesterwerk uit 1976 is het een karikatuur. De film volgt dezelfde route als veel series wanneer ze door hun ideeën heen zijn; het idee om de mannelijke hoofdrol te veranderen in die van een vrouw. Het is altijd duidelijk dat deze film voor de televisie is gemaakt, omdat het acteerwerk heel gewoon is, de plot geen ideeën bevat en de gruwelijke moordscènes die je in de vorige drie series hebt gezien tot een bloedeloos minimum worden beperkt. De film vertoont wel een lijn met het origineel, die ik zal volgen. Het is een van de interessantste aspecten van de film dat het verhaal grotendeels is overgenomen uit het origineel van Richard Donner, en dat je ziet hoe een jong stel een kind adopteert, dat ze Delia noemen (gelukkig niet Damiella of Damiana). Er komt een grote hond in voor, en een kinderverzorgster; en al snel begint de vrouw te vermoeden dat het kind misschien niet helemaal normaal is, aangezien ze al op haar achtste menstrueert en nooit een ziekte heeft gehad...<br />De eerste twee vervolgen van _Het Omen_ waren helemaal niet slecht, en de serie had eigenlijk moeten eindigen op nummer drie. Ik neem aan dat er ergens geld aan te pas is gekomen, aangezien er in feite geen artistieke reden is waarom deze film gemaakt zou moeten worden. Hij brengt niets naar voren in termen van originaliteit, en het enige waar hij waarschijnlijk in zal slagen, is irritante fans van de serie te ergeren. De film ziet eruit en voelt aan als een tv-film en speelt zich voor het grootste deel af als een film over de problematische opvoeding van een jong meisje. Asia Vieira ziet er inderdaad uit als een klein kreng; maar ze weet nooit de indruk te wekken dat ze de antichrist is, aangezien haar blikken overbodig zijn en het meeste van het 'kwaad' dat ze doet lachwekkend is. Indruk maken, terwijl de rest van de cast er spijt van heeft dat ze in zo'n afschuwelijke tijdverspilling met de hoofdrol hebben ingestemd. Het enige goede aan deze film is de herkenningsmelodie, die natuurlijk van het origineel is gejat en die veel te vaak wordt gebruikt. Over het geheel genomen is deze film eigenlijk niet de moeite van het zien waard, aangezien hij niets oplevert waar de serie beroemd om is en zelfs het zwakkere tweede vervolg geen recht doet.

text_en:
Since I'd seen the other three, I figured I might as well catch this made for TV fourth part of The Omen series. As a stand alone film, this movie is mediocre; but as a sequel to the 1976 masterpiece; it's a travesty. The film goes along the same route that many series' go down when they're running out of ideas; that being the idea of changing the male lead to a female. It's always obvious that this film was made for television as the acting is very standard, the plot lacks ideas and the gruesome murder scenes seen in the previous three are kept to a bloodless minimum. The film does keep a thread with the original, which I won't reveal as despite being obvious; that revelation is one of the most interesting aspects of the movie. The basics of the plot largely copy Richard Donner's original, and see a young couple adopt a child, which they name Delia (not Damiella or Damiana, fortunately). There's a big dog involved, and a child minder; and pretty soon, the wife starts to suspect that the child may not quite be normal; as she's menstruating at eight years old, and never suffered from any illnesses...

The first two sequels to The Omen weren't bad at all, and the series really should have ended at number three. I guess there was money involved somewhere down the line, as there really is no artistic reason why this film should have been made. It brings nothing to the table in terms of originality, and the only thing it's likely to succeed in doing is annoying fans of the series. The film looks and feels like a TV movie all the way through and for the most part plays out like a film about the troubled upbringing of a young girl. Indeed, Asia Vieira does look like a little bitch; but she never convinces that she's the Antichrist, as her stares are redundant and most of the 'evil' she does is laughable. Faye Grant is given the meatiest role, and doesn't impress; while the rest of the cast regret agreeing to star in such an awful waste of time. The only good thing about this movie is the theme tune, which of course has been ripped off from the original; and is overused. On the whole, this film really isn't worth seeing; as it delivers nothing that the series is famous for, and doesn't even do justice to weaker second sequel.


text: De enige connectie die deze film heeft met gruwel is dat hij verschrikkelijk oninteressant is. Ik zou nog liever mijn vinger prikken met een roestige spijker dan dat ik hem nog een keer moet zien. Zelfs voor een tv-film is hij saai. De cast is saai. Het scenario is net zo opwindend als een kom zand. Hoe twee regisseurs hebben samengespannen om zo'n nietszeggende film te maken zal altijd een van de grote mysteries van de twintigste eeuw blijven. Er is maar één scène die ook maar enigszins in aanmerking komt om in de Omen-franchise te worden opgenomen, en die is in slowmotion opgenomen en bij de verwachte aftiteling afgekapt. Als je in de verleiding komt om deze film te zien, zet hem dan op, zet je wekker op 90 minuten en maak het je gemakkelijk. Met een beetje geluk dommel je snel in en word je wakker als het ergste voorbij is. Namelijk deze film.

text_en: The only connection this movie has to horror is that it is horribly unentertaining. I would rather prick my finger with a rusty nail than have to sit through it again. Even for a TV movie it is flat. The cast is boring. The screenplay is as exciting as a bowl of sand. How two directors conspired to create such a nothing movie will remain one of the great mysteries of the 20th Century. There is only one scene even vaguely worthy of inclusion in the Omen franchise, and it is shot in slo-mo and cut short at the anticipated pay-off. If you are tempted to see this, pop it in, set your alarm clock for 90 minutes and get comfy. With any luck you'll doze off quickly, and the alarm will wake you once the worst is over. Namely, this movie.


text: 'The Omen 4: The Awakening' is een voor televisie gemaakt vervolg op de oorspronkelijke 'The Omen'-film. In plaats van het lichaam van een kleine jongen bezit Satan het lichaam van een klein meisje dat door rijke ouders wordt geadopteerd, op school wordt gepest en uiteindelijk wraak neemt op degenen die haar onrecht hebben aangedaan. De film lijkt te worstelen met elke horrorfactor, en veel van de gebeurtenissen die plaatsvinden zijn eerder dom dan angstaanjagend, en het is moeilijk te geloven dat dit kleine meisje Satan is, zelfs met alle gebeurtenissen eromheen. Ik vond deze film gewoon niet erg spannend of angstaanjagend, vooral niet vergeleken met het origineel.

text_en: 'The Omen 4: The Awakening' is a made-for-television sequel to the original 'The Omen' film. Instead of Satan possessing the body of a little boy, he possesses the body of a little girl adopted by rich parents, who is bullied at school and who ends up getting revenge against those who do her wrong. The film seems to struggle with any horror factor, and a lot of the events that happen are simply silly rather than particularly frightening, and it is difficult to believe that this little girl is Satan, even with all of the events that surround it. I just did not find this film very suspenseful or frightening, particularly when compared to the original.


text: Het is jammer dat iemand besloten heeft de beste griezelfilms aller tijden in mijn boek te verfilmen. Deze armzalige kopie steelt een heleboel materiaal uit de eerste drie films en gaat zelfs zover dat hij kopieert hoe mensen sterven en wat er in de toekomst met de hoofdpersonen zal gebeuren en hij probeert in feite drie films in één film te proppen maar dat lukt hem niet. Het lukt hem zelfs niet om voor één film een goede enge sfeer te creëren (behalve op een enkele uitzondering na, waar de indrukwekkende koormuziek herinneringen aan de oude films oproept).<br />Het enige waar we dankbaar voor kunnen zijn is dat er geen Omen V is geweest.

text_en:
Its unfortunate that someone decided to spin off on the best horror movies of all time in my book. This poor copy steals lots of material from the first three films going as far as even copying how persons die and what will happen in the future to the key characters and it basically tries to cram in three films into one and fails. It fails even to create a good scary atmosphere for one (except with the odd exception where the impressive choral music brings back memories of the old films).

The only thing we can be thankful for is that there has not been an Omen V.


text: Als je op iets nieuws hoopt, heb je de verkeerde film gekozen. Wie kan denken dat een film die een virtuele herhaling is van de predeccesies, goed kan zijn? Misschien de producer en misschien de regisseur, maar hopelijk meenden ze het niet toen ze dit DING maakten. Deze hele film is alsof je een geweldige dvd van de eerste 3 films maakt, maar dan met andere acteurs. BHAAAAAAD.

text_en: If you are hoping for ANYTHING new, you have chosen the wrong movie. Who can think that a movie that is a virtual replay of it's predeccesors can be good. Maybe the producer and maybe the director but hopefully they were not serious when they made this THING. This whole movie is like making a greatest hits DVD of the 1st 3 films, but changing the actors. BHHAAAAD.


text: Zinloos kort over een stel halfnaakte mannen die elkaar slaan en stompen. Dat is het. Ongeveer 5 minuten lang zien we dit. Het is in zwart-wit gefilmd met tonnen halfnaakte mannen die rondrennen en elkaar slaan op de deun van afschuwelijke muziek. Het ziet er interessant uit maar er zit geen plot in en eigenlijk <0xE2><0x80><0x93> het geweld dat hieraan ten grondslag ligt werd verontrustend. Ook de homo-erotiek die hieraan ten grondslag ligt wordt aangedikt maar het met geweld vermengen was geen goed idee. Sommige mensen die van avant-garde-materiaal houden vinden dit misschien leuk maar ik vond het onbegrijpelijk, saai, stom en (soms) verontrustend. Werkelijk <0xE2><0x80><0x93> wat heeft dit alles voor zin? Ik zag het als een onderdeel van een feest van vrolijke korte broeken en het publiek zat er met stomheid geslagen bij. Ik wou echt dat ik lager kon gaan dan 1.

text_en: Pointless short about a bunch of half naked men slapping and punching each other. That's it. For about 5 minutes we see this. It's shot in black and white with tons of half-naked men running around slapping each other to the tune of dreadful music. It LOOKS interesting but there's no plot and really--the violence inherent in this got disturbing. Also the homo eroticism in this is played up but mixing it with violence was not a good idea. Some people who like avant garde material might like this but I found it incomprehensible, boring, stupid and (ocassionally) disturbing. Really--what is the point in all this? I saw it as part of a festival of gay shorts and the audience sat there in stunned silence. I really wish I could go lower than 1.


text:
Om te beginnen moet ik zeggen dat ik echt genoten heb van de vorige film van ISHII Katsuhito, 'Samehada Otoko to Momojiri Onna' ('Shark Skin Man and Peach Hip Girl'). Hoewel de film een schuld had aan Tarentino's 'Pulp Fiction', was Ishii's cast toe aan de taak om het verhaal te brengen, en de hele film knetterde van de energie. De scènes tussen ASANO Tadanobu en GASHUIN Tatsuya waren bijzonder onderhoudend. Er was actie, intrige, bizarre karakteriseringen, genoeg seks om het interessant te houden en een volkomen onvoorspelbare verhaallijn.
Dus begon ik met een zekere mate van verwachting en optimisme naar 'Party 7' te kijken. En mijn enthousiasme werd zeker geprikkeld door de openingstitels, die mijn vrouw en ik met stomheid sloegen omdat ze zo dynamisch en opwindend waren; de combinatie van anime en live-action was briljant! Toen begon de echte film. Hij begon eigenlijk niet zozeer met schuifelen door de zijdeur, maar meer met door zijn zakken rommelen, en hij zag er ongemakkelijk uit.
De hele film speelt zich af in drie kamers. De ene is een futuristisch voyeurparadijs (een beetje geleend van 'Shark Skin Man'), de andere is het kantoor van een reisbureau, en de derde (en verreweg de meest gebruikte) is een sjofele hotelkamer. In die kamer ontmoet een cast van zeven personages elkaar en... doet ongeveer niets. Echt. Ik ben niet onbekend met 'pratende' films. Een van mijn favorieten is 'My Dinner with Andre', de meest praatgrage van alle pratende films. 'My Dinner with Andre' is veel opwindender, en er zitten alleen maar twee mannen van middelbare leeftijd in die onder het eten over hun leven praten. Het gaat erom dat Andre Gregory en Wallace Shawn interessante verhalen vertellen. De cast van 'Party 7' zeurt letterlijk de hele film tegen elkaar. 'Nee, dat doe je niet!' 'Ja, dat doe ik wel!' 'Nee, dat doe je echt niet!' 'Ja, dat doe ik echt wel!' 'Nee, dat doe je echt niet!' 'Ja, dat doe je echt niet!' 'Ja, dat doe je echt niet!' 'Ja, dat doe ik echt...' Ja, ik hoop dat je het doorhebt. Ik wou dat de regisseur het doorhad.
'Party 7 is een film die ongelooflijk weinig om het lijf heeft. Er zijn maar heel weinig intriges (geld gestolen van de yakuza, net als in 'Shark Skin Man'). Er is geen interessante dialoog. De personages zijn grotendeels oninteressant. Het was alsof Ishii de terloopse conversatiemomenten uit Tarentino's films had overgenomen en er een hele film omheen had gebouwd. Maar Tarentino's gesprekken hebben altijd hun eigen interne logica en gevatheid ('Ze noemen het een Royale, met kaas'). Dat geldt niet voor de dialoog hier, die saaier is dan je je kunt voorstellen. Als de korte, hilarische cameo van Gashuin (die altijd fantastisch is) en een ingetogen optreden van de ontzagwekkende ASANO Tadanobu er niet waren geweest, zou ik 'Party 7' één ster hebben gegeven. Het was echt een hele klus om het helemaal af te krijgen.

text_en:
First, I should mention that I really enjoyed ISHII Katsuhito's previous film "Samehada Otoko to Momojiri Onna" ("Shark Skin Man and Peach Hip Girl"). Although it owed a debt to Tarentino's "Pulp Fiction", Ishii's cast was up to the task of carrying the story, and the entire film crackled with energy. The scenes between ASANO Tadanobu and GASHUIN Tatsuya were particularly engaging. There was action, intrigue, bizarre characterizations, enough sex to keep things interesting, and an utterly unpredictable story line.

So it was with a certain amount of anticipation and optimism that I began to watch "Party 7". And my enthusiasm was certainly piqued with the opening credits, which left my wife and I actually stunned by how dynamic and exciting they were; the mix of anime and live-action work was brilliant! Then, the actual movie started. Actually, it didn't so much "start" as sort of shuffle in the side door and stand there, fumbling through its pockets, looking uncomfortable.

The entire film takes place in three rooms. One is a futuristic voyeur's paradise (borrowed a bit from "Shark Skin Man..."), another is a travel agent's office, and the third (and far the most used) is a seedy hotel room. In that room, a cast of seven characters meets and...does approximately nothing. Really. I'm no stranger to "talking" films. One of my all-time favorites is "My Dinner with Andre", the talkiest of all talking films. "My Dinner with Andre" is far more exciting, and it just has two middle-aged men discussing their lives over dinner. The key is that Andre Gregory and Wallace Shawn tell interesting stories. The cast of "Party 7" literally just whine at each other for the entire film. "No, you don't!" "Yes, I do!" "No, you really don't!" "Yes, I really do!" "No, you really, really don't!" Yes, I really..." you get the idea, I hope. I wish the directer had.

"Party 7 is an unbelievably unengaging film. There is only the flimsiest of plots (money stolen from the Yakuza, just like in "Shark Skin Man..."), accompanied by almost no action. There is no interesting dialog. The characters are largely uninteresting. It was as if Ishii took the throwaway conversational moments from Tarentino's films and built an entire film around them. But Tarentino's conversations always have their own internal logic and wit ("They call it a 'Royale, with cheese'"). Not so with the dialog here, which is duller than you can imagine. If it weren't for the brief, hilarious cameo from Gashuin (who is always marvelous) and a low-key performance from the awesome ASANO Tadanobu, I would've given "Party 7" a single star. It really was chore to make it all the way through.


text:
Resnais, wauw! Het genie dat ons Hiroshima Mon Amour bracht, neemt de uitdaging aan om een Franse musical uit de jaren dertig in levendige kleuren te maken. De inleiding met oude, verfraaide tussentitels was een leuk detail. Dan opent de camera (net als de oude handmolens) op een zwart-witplaat. De camera zoomt uit (of liever, omhoog) en toont ons plotseling de verrassend felle kleuren van een elegante tafel die is gedekt voor een theepartijtje. Dit gebeurt allemaal in de eerste 60 seconden.
Dan begint de muziek. Een nogal banale en gemakkelijk te vergeten komedie met een weinig overtuigend koor van 3 meisjes dat een of andere onzin uitkraamt die niets met de film te maken heeft (en ja, ik spreek Frans, dus ik kan het niet aan de ondertiteling wijten). Die personages vliegen de deur uit en worden vervangen door nog meer mensen die in een nog oninteressanter lied uitbarsten. Dan gaan ze weg, en eindelijk verschijnt Audrey Tautou en horen we onze eerste waarneembare dialoog, 15 minuten nadat de film is begonnen.
Ik weet niet precies wat Resnais van plan was met zo'n gapende verspilling van tijd en muzikale kakofonie te beginnen. Maar het effect op de kijker is dat je de neiging krijgt om kegels naar het scherm te smijten en naar buiten te stormen. Ik verdroeg het.
Het werd niet veel beter. Ik zal je vertellen waarom. Geen van de personages komt me bekend voor. Wij kennen ze niet.' De helft van de tijd zie ik hun gezichten niet eens (want Resnais lijkt te veel belangstelling te hebben voor het dure decor om aandacht te hebben voor de mensen voor de camera). Mensen fladderen het podium op en af als motten rond een lamp, en wij - het publiek - zijn niet in staat ons op een bepaalde persoon of plot te concentreren. Het is alsof je elke aflevering van de Brady Bunch in een film van 2 uur moet proppen. Met slechte liedjes.
Het enige waar ik zo lang naar bleef kijken (1 uur) was dat ik naar de cameratechniek, belichting en het decor keek, die allemaal, dat geef ik toe, uitstekend waren. Maar is dat genoeg om je aandacht 2 uur vast te houden? Ik niet. Misschien probeer ik morgen het einde te zien. Ach, wie hou ik voor de gek. Ik heb belangrijker dingen te doen. Jij vast ook. Hou hier maar over op.

text_en:
Resnais, wow! The genius who brought us Hiroshima Mon Amour takes on the challenge of making a 1930s French musical in vibrant colour. The opening voice-over with old, embellished inter-titles was a nice touch. Then the camera aperture opens (like the old hand crankers) on a black & white placard. The camera backs off (or rather, up), suddenly showing us the surprisingly brilliant colours of an elegant table set for a tea party. This is all in the first 60 seconds.

Then the music starts. A rather banal and forgettable diddy featuring an unconvincing chorus of 3 girls blabbering some nonsense which has no relevance to the film (and yes, I speak French, so I can't blame it on the subtitles). Those characters whiz out the door and are replaced by more people who break into an even more forgettable song. Then they leave, and finally Audrey Tautou appears and we hear our first appreciable dialogue 15 minutes into the film.

I'm not sure what Resnais intended by starting off with such a yawning waste of time & musical cacophony. But the effect on the viewer is to make you want to hurl skittles at the screen and storm out. I endured.

It didn't get much better. I'll tell you why. There is absolutely no familiarity with any of the characters. We don't even see their faces half the time (as Resnais seems too intent on showing off the expensive scenery to care about the actual people in front of the camera). People flit on & off stage like moths around a lamp, and we the audience are unable to focus on any particular person or plot. It's as if you were to take every episode of the Brady Bunch and cram it into a 2 hour movie. With bad songs.

The only thing that kept me watching as long as I did (1 hour) was that I was looking at the camera techniques, lighting and scenery which were all, I admit, excellent. But is that enough to hold your attention for 2 hours? Not me. Maybe tomorrow I'll try watching the end. Aw, who am I kidding. I have more important things to do. I'm sure you do, too. Skip this.


text:
Als ik zijn naam niet op de dvd-hoes had zien staan, zou ik nooit hebben vermoed dat deze nogal sentimentele en ouderwetse musical was gemaakt door een man die zo nauw verbonden was met de Franse New Wave. De film is daar zelfs zo ver van verwijderd dat ik me afvraag of de New Wave-auteurs in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw zo'n hekel aan dit soort films zouden hebben gehad <0xE2><0x80><0x93> het is zo... zo... onwerkelijk. En het lijkt weinig te maken te hebben met zoveel van zijn vorige films. Dat hoeft niet per se slecht te zijn <0xE2><0x80><0x93> het is alleen heel verrassend.
Wat ik ook een beetje verrassend vond, was de hoeveelheid lof die sommige recensenten deze film toezwaaiden <0xE2><0x80><0x93> vooral omdat er zoveel betere Franse musicals zijn. De liedjes in deze film waren gewoon niet bijzonder interessant en de personages leken allemaal zo saai en stereotiep. Als ik nog een rijke man moest zien die zich zorgen maakte over hoe moeilijk het is om rijk te zijn of die een goede prijs voor een designeroutfit kon krijgen, moest ik kotsen.
Het komt erop neer dat, net als bij Amerikaanse musicals, niet elke Franse musical goud is. Deze film is niet het zoveelste 'Les parapluies de Cherbourg' (UMBRELLAS OF CHERBOURG) of 'Huit Femmes' (ACHT VROUWEN) en ondanks de aanwezigheid van Audrey Tautou zie ik niet veel reden om hem aan te bevelen als iets anders dan een saaie curiositeit.

text_en:
If I hadn't read his name on the DVD cover, I never would have suspected that this rather gushy and old fashioned musical was made by a man so closely associated with the French New Wave. In fact, the film is so far from that, that I wonder if back in the 50s and 60s, New Wave auteurs would have absolutely hated this type of film--it's so...so...unreal. And, it seems to have little to do with so many of his previous films. This isn't necessarily a bad thing--just a very surprising thing.

What I also found a bit surprising was the amount of praise some of the reviewers gave this film--especially when there are so many better French musicals out there. The songs in this film were simply not particularly interesting and the characters all seemed so bland and stereotypical. If I had to see another rich person who fretted about how hard it is to be rich or get a good sale price on a designer outfit, I was going to puke.

The bottom line is that like American musicals, not every French musical is gold. This film is not another "Les parapluies de Cherbourg" (UMBRELLAS OF CHERBOURG or "Huit Femmes" (EIGHT WOMEN) and despite the presence of Audrey Tautou, I can't see much reason to recommend it as anything other than a dull oddity.


text:
Maar de actrice die de dochter speelt, komt gewoon niet geloofwaardig over.
... maar voor mij werkt het niet als ik een actrice van ongeveer 25 jaar de rol van een 12-jarige zie spelen... Andere commentatoren hebben gesuggereerd dat dit een van de boodschappen van deze film is, dat kinderen soms meer op volwassenen lijken dan volwassenen, maar omdat de rolverdeling in deze film zo is, werkt het gewoon niet voor mij.
... maar misschien wilt u andere commentaren nakijken om erachter te komen waar deze film eigenlijk over gaat, want ik kon het niet verdragen om hem tot het eind te zien.
... maar ik ben het ermee eens dat de premisse voor deze film prachtig is <0xE2><0x80><0x93> ik wou dat een andere regisseur probeerde dit verhaal weer op te pakken.

text_en:
...but the actress playing the daughter just doesn't come across as credible.

It doesn't work for me when I see an actress of about 25 years playing the role of a 12-year-old... Other commentators have suggested that this is one of the messages of this film, that children may sometimes seem more adult-like than adults, but with the casting as it is in this film, it just doesn't work for me.

you might want to check other comments to find out what this film is actually about, because i couldn't bear watching it to the end.

i agree that the premise for this film is beautiful though - I wish another director would try to pick up this story again.


text: Deze film is, ondanks zijn 'onafhankelijke' status, een stompzinnige versie van een misselijkmakende moeder-dochterrelatie. In het begin was het niet zo erg, maar ergens in de loop van de film <0xE2><0x80><0x93> rond de tijd dat de dochter met die vent uitgaat, denk ik <0xE2><0x80><0x93> wordt het een smakeloze moeder-dochterfilm. Het spijt me, maar ik ken geen enkele moeder die zo'n relatie met haar dochter heeft... maar het is waarschijnlijk maar beter zo.

text_en: this movie is, despite its "independent" status, a stupid hollywood version of a nauseating mother-daughter relationship. it wasnt that bad at first, but somewhere during the course of the movie--around the time that the daughter goes out with that guy, i think--it turns into a cheesey mother-daughter bonding movie. im sorry, but i dont know of any mothers who have that kind of relationship with their daughter...its probably better that way, though.


text: Teleurstellende, voorspelbare film waarin een vrouw (McTeer) met haar dochter van staat naar staat reist omdat ze geen relaties kan onderhouden en geen geluk kan vinden. In dit genre gaf 'Anywhere but here' met Susan Sarandon en Natalie Portman een veel beter inzicht in een moeder-dochterrelatie. Met ook nog Better acting.

text_en: Disappointing, predictable film in which a woman (Mc Teer) travels with her daughter from state to state because she can't maintain relationships and find happiness. In this genre 'Anywhere but here' starring Susan Sarandon and Natalie Portman gave a much better insight into a mother/daughter relationship. With Better acting as well.