<commit_before>---
title:  จดหมายจากเยรูซาเล็ม
date:   23/08/2018
---

`อ่านพระธรรมกิจการฯ 15:22-29 มีมาตรการอะไรเพิ่มเติมที่ สภาแห่งกรุงเยรูซาเล็มมีความห่วงใยและได้ทำาการตัดสินใจ และออก เป็นคำาสั่งให้คริสเตียนถือปฏิบัติ`

มาตรการแรกคือการออกจดหมายถึงผู้เชื่อชาวต่างชาติ เพื่อจะบอก พวกเขาในสิ่งที่สภาฯ ได้ทำาการตัดสินใจ จดหมายดังกล่าวเขียนในนามของ อัครทูต และผู้ปกครองแห่งกรุงเยรูซาเล็ม ซึ่งถือว่าเป็นเอกสารอย่างเป็นทาง การ สะท้อนให้เห็นภาวะมีอำานาจ (ascendancy) ของคริสตจักรแห่งกรุง เยรูซาเล็ม ซึ่งเป็นศูนย์อันมีเหล่าอัครทูต เป็นผู้นำาเหนือชุมชนคริสเตียนเป็นผู้ ดูแล เป็นไปได้ที่จดหมายนี้ถูกเขียนขึ้นในปี ค.ศ. 49 ซึ่งเป็นปีที่มีการประชุม สภาแห่งกรุงเยรูซาเล็ม และนับว่าเป็นเอกสารชิ้นก่อนหน้าสุดของเอกสาร คริสเตียนที่เรามี

คริสตจักรเยรูซาเล็มได้ตัดสินใจแต่งตั้งตัวแทนสองคนคือ ยูดาส บาร์ ซาบัส และสิลาส ให้ร่วมเดินทางไปกับอัครทูตเปาโล และอัครทูตบารนาบัสไป ยังเมืองอันทิโอก งานของตัวแทนทั้งสองคือนำาจดหมายไปส่งให้ผู้นำาคริสตจักร อันทิโอก ขณะเดียวกันเป็นพยานยืนยันในเนื้อหาของจดหมายนั้นด้วย

`อ่านกิจการ 15:30-33 คริสตจักรแห่งอันโอกมีปฏิกิริยาต่อ จดหมายของอัครทูตอย่างไร`

เมื่อจดหมายถูกอ่านให้เหล่าผู้เชื่อในคริสตจักรฟัง พวกเขาต่างเต็มไป ด้วยความชื่นชมยินดียิ่งใหญ่ เพราะเป็นข่าวสารแห่งการหนุนใจ: การเข้าพิธี สุหนัตไม่เป็นข้อกำาหนดให้ชาวต่างชาติที่กลับใจใหม่ต้องปฏิบัติ พวกเขาไม่มี ข้อโต้แย้งใดๆ ต่อข้อกำาหนดของจดหมาย (คำาสั่งสี่ข้อในคำาสั่งของอัครทูต) สาเหตุร้ายแรงที่สุดที่ทำาให้เกิดการแบ่งแยกในคริสตจักรยุคแรกเริ่มได้กลับมา คืนดี อย่างน้อยในทฤษฎี

ในตอนจบของการประชุมสภาฯ พระกิตติคุณที่ท่านเปาโลทำาการ ประกาศเผยแพร่ได้เป็นที่ยอมรับอย่างเต็มๆ โดยผู้นำาคริสตจักรแห่งกรุง

เยรูซาเล็ม ผู้ได้จัดส่งอัครทูตบารนาบัสไปเป็นมือขวาแห่งมิตรสัมพันธ์ ซึ่งเป็น เครื่องหมายแห่งการยอมรับและไว้วางใจ (กาลาเทีย 2:9) กระนั้นเหล่าชาวยิว คริสเตียนผู้ยังดำาเนินชีวิตตามธรรมบัญญัติของชาวยิวจำานวนหนึ่ง ซึ่งพบว่า มีข้อกังขาอย่างยิ่งที่จะร่วมโต๊ะรับประทานกับชาวต่างชาติ สำาหรับสิ่งต่างๆ ที่ พวกเขาได้ยึดมั่นมา และเจตนาทั้งหมด ชาวต่างชาติยังคงไม่สะอาดสำาหรับ พิธีการใดๆ

ประเด็นนี้แสดงให้เห็น ยกตัวอย่างเช่น เหตุการณ์ที่บังเกิดขึ้นโดย บังเอิญที่อัครทูตเปาโลมีส่วนร่วมในกาลาเทีย 2:11-14 ซึ่งมีคำากล่าวว่า “แม้ แต่เหล่าอัครทูตยังหลงไปได้” เอลเลน จี. ไว้ท์ กล่าวว่า “ไม่ใช่ผู้เชื่อชาวยิว ทั้งหมดได้รับการเตรียมความพร้อมให้เต็มใจยอมรับการตัดสินใจของสภาฯ” (กิจการของอัครทูต หน้า 197)

`เป็นการยากไหมที่คุณจะร่วมสามัคคีธรรมกับผู้เชื่อที่มาจากต่าง เผ่าพันธุ์ ต่างวัฒนธรรม หรือต่างชนชั้น และคุณจะได้รับการชำาระให้ สะอาดจากท่าทีของการต่อต้านพระกิตติคุณได้อย่างไร`<commit_msg>Update 06.md<commit_after>---
title:  จดหมายจากเยรูซาเล็ม
date:   23/08/2018
---

`อ่านพระธรรมกิจการฯ 15:22-29 มีมาตรการอะไรเพิ่มเติมที่สภาแห่งกรุงเยรูซาเล็มมีความห่วงใยและได้ทำการตัดสินใจและออกเป็นคำสั่งให้คริสเตียนถือปฏิบัติ`

มาตรการแรกคือการออกจดหมายถึงผู้เชื่อชาวต่างชาติ เพื่อจะบอกพวกเขาในสิ่งที่สภาฯได้ทำการตัดสินใจ จดหมายดังกล่าวเขียนในนามของอัครทูตและผู้ปกครองแห่งกรุงเยรูซาเล็มซึ่งถือว่าเป็นเอกสารอย่างเป็นทางการ สะท้อนให้เห็นภาวะมีอำนาจ (ascendancy) ของคริสตจักรแห่งกรุงเยรูซาเล็มซึ่งเป็นศูนย์อันมีเหล่าอัครทูตเป็นผู้นำเหนือชุมชนคริสเตียนเป็นผู้ดูแล เป็นไปได้ที่จดหมายนี้ถูกเขียนขึ้นในปี ค.ศ. 49 ซึ่งเป็นปีที่มีการประชุมสภาแห่งกรุงเยรูซาเล็มและนับว่าเป็นเอกสารชิ้นก่อนหน้าสุดของเอกสารคริสเตียนที่เรามี คริสตจักรเยรูซาเล็มได้ตัดสินใจแต่งตั้งตัวแทนสองคนคือ ยูดาสบาร์ซาบัสและสิลาส ให้ร่วมเดินทางไปกับอัครทูตเปาโล และอัครทูตบารนาบัสไปยังเมืองอันทิโอก งานของตัวแทนทั้งสองคือนำจดหมายไปส่งให้ผู้นำคริสตจักรอันทิโอก ขณะเดียวกันเป็นพยานยืนยันในเนื้อหาของจดหมายนั้นด้วย

`อ่านกิจการ 15:30-33 คริสตจักรแห่งอันโอกมีปฏิกิริยาต่อจดหมายของอัครทูตอย่างไร`

เมื่อจดหมายถูกอ่านให้เหล่าผู้เชื่อในคริสตจักรฟัง พวกเขาต่างเต็มไปด้วยความชื่นชมยินดียิ่ง เพราะเป็นข่าวสารแห่งการหนุนใจ: การเข้าพิธีสุหนัตไม่เป็นข้อกำหนดให้ชาวต่างชาติที่กลับใจใหม่ต้องปฏิบัติ พวกเขาไม่มีข้อโต้แย้งใดๆต่อข้อกำหนดของจดหมาย (คำสั่งสี่ข้อในคำสั่งของอัครทูต) สาเหตุร้ายแรงที่สุดที่ทำให้เกิดการแบ่งแยกในคริสตจักรยุคแรกเริ่มกลับมาคืนดีกัน อย่างน้อยในทฤษฎี ในตอนจบของการประชุมสภาฯ พระกิตติคุณที่ท่านเปาโลทำการประกาศเผยแพร่ได้เป็นที่ยอมรับอย่างเต็มๆโดยผู้นำคริสตจักรแห่งกรุงเยรูซาเล็ม ผู้ได้จัดส่งอัครทูตบารนาบัสไปเป็นมือขวาแห่งมิตรสัมพันธ์ ซึ่งเป็นเครื่องหมายแห่งการยอมรับและไว้วางใจ (กาลาเทีย 2:9) กระนั้นเหล่าชาวยิวคริสเตียนผู้ยังดำเนินชีวิตตามธรรมบัญญัติของชาวยิวจำนวนหนึ่ง ซึ่งพบว่ามีข้อกังขาอย่างยิ่งที่จะร่วมโต๊ะรับประทานกับชาวต่างชาติ สำหรับสิ่งต่างๆที่พวกเขาได้ยึดมั่นมาและเจตนาทั้งหมดคือชาวต่างชาติยังคงไม่สะอาดสำหรับพิธีการใดๆ
ประเด็นนี้แสดงให้เห็น ยกตัวอย่างเช่น เหตุการณ์ที่บังเกิดขึ้นโดยบังเอิญที่อัครทูตเปาโลมีส่วนร่วมในกาลาเทีย 2:11-14 ซึ่งมีคำกล่าวว่า “แม้แต่เหล่าอัครทูตยังหลงไปได้” เอลเลน จี. ไว้ท์ กล่าวว่า “ไม่ใช่ผู้เชื่อชาวยิวทั้งหมดได้รับการเตรียมความพร้อมให้เต็มใจยอมรับการตัดสินใจของสภาฯ” (กิจการของอัครทูต หน้า 197)

`เป็นการยากไหมที่คุณจะร่วมสามัคคีธรรมกับผู้เชื่อที่มาจากต่างเผ่าพันธุ์ ต่างวัฒนธรรม หรือต่างชนชั้น และคุณจะได้รับการชำระให้สะอาดจากท่าทีของการต่อต้านพระกิตติคุณได้อย่างไร`
{'fraction_non_alphanumeric': 0.21878246415956784, 'fraction_numerical': 0.013712861001454394, 'mean_word_length': 21.08256880733945, 'pattern_counts': {'":': 0, '<': 3, '<?xml version=': 0, '>': 3, 'https://': 0, 'lorem ipsum': 0, 'www.': 0, 'xml': 0}, 'pii_count': 0, 'substrings_counts': 0, 'word_list_counts': {'cursed_substrings.json': 0, 'profanity_word_list.json': 0, 'sexual_word_list.json': 0, 'zh_pornsignals.json': 0}}
{'dir': 'git-commits-cleaned', 'id': '4003403', 'n_tokens_mistral': 4788, 'n_tokens_neox': 5302, 'n_words': 167}