<commit_before>---
title:  พระเยซูและพระธรรม วิวรณ์
date:   14/04/2018
---

### อ่าน ข้อพระคัมภีร์สำาหรับบทเรียนสัปดาห์นี้
1 โครินธ์ 10:1-11; วิวรณ์ 12:1-17; วิวรณ์ 19:11-15; เอเฟซัส 1:20; วิวรณ์ 11:19; วิวรณ์ 1:10-18

> <p>ข้อควรจำ</p>
> “ผู้ใดมีชัยชนะ เราจะให้ผู้นั้นนั่งกับเราบนพระที่นั่งของเรา เหมือนกับที่เรามีชัยชนะแล้วและได้นั่งกับพระบิดาของเราบนพระที่นั่งของพระองค์” (วิวรณ์ 3:21)

แม้แต่การอ่านพระคัมภีร์ใหม่อย่างรวดเร็ว ก็ยังเห็นการเชื่อมโยงระหว่างพระคัมภีร์ใหม่และพระคัมภีร์เดิมอย่างชัดเจน ครั้งแล้วครั้งเล่าที่พระกิตติคุณ (หนังสือสี่เล่มแรกของพระคัมภีร์ใหม่) และ พระธรรมจากจดหมายฝากของอัครทูตเปาโล ถ้าไม่อ้างถึงเหตุการณ์ในพระคัมภีร์เดิมก็ยกเนื้อหาจากพระคัมภีร์เดิมมาขยายความหรือยกมาทั้งข้อความ และเมื่อพระเยซูทรงอ้างถึงพระองค์เอง และพันธกิจของพระองค์จากพระคัมภีร์เดิม บ่อยเพียงใดที่พระเยซูทรงกล่าวว่า “ข้อความจากพระคัมภีร์” (เดิม) จำเป็นต้องสำเร็จสมบูรณ์ (มัทธิว 26:54, 56; มาระโก 14:49; ยอห์น 13:18; 17:12)

สามารถกล่าวได้เช่นเดียวกันสำหรับพระธรรมวิวรณ์ ซึ่งเป็นไปไม่ได้ที่พระธรรมวิวรณ์จะแยกออกจากพระคัมภีร์เดิม โดยเฉพาะอย่างยิ่งพระธรรมดาเนียล นี่คือเหตุผลที่มีการนำพระธรรมทั้งสองเล่มนี้มาศึกษาร่วมกัน

ลักษณะสำคัญยิ่งของข้ออ้างอิงจากพระคัมภีร์เดิมเหล่านั้นที่นำมาใช้ในพระธรรมวิวรณ์คือนำมารวมกับส่วนที่เหลือของหนังสือเล่มนั้นๆทั้งเล่ม ข้ออ้างอิงเหล่านั้นเปิดเผยเรื่องราวของพระเยซูหรือเผยให้ทราบว่าพระองค์ได้ทำอะไรให้ประชากรของพระองค์และทรงทำอะไรเพื่อเราในวาระสุดท้าย และที่จำเป็นอย่างยิ่งคือสิ่งที่เน้นถึงเหตุการณ์ในวาระสุดท้าย เราจะยึดพระหัตถ์พระองค์ไว้เป็นหลักและให้พระองค์ทรงนำไปข้างหน้า นี่คือสิ่งที่อยู่ในพระธรรมวิวรณ์ บทเรียนของสัปดาห์นี้ให้เรามองไปที่พระเยซูในพระธรรมวิวรณ์<commit_msg>Update 01.md<commit_after>---
title:  พระเยซูและพระธรรม วิวรณ์
date:   14/04/2018
---

### อ่าน ข้อพระคัมภีร์สำาหรับบทเรียนสัปดาห์นี้
1 โครินธ์ 10:1-11; วิวรณ์ 12:1-17; วิวรณ์ 19:11-15; เอเฟซัส 1:20; วิวรณ์ 11:19; วิวรณ์ 1:10-18

> <p>ข้อควรจำ</p>
> “ผู้ใดมีชัยชนะ เราจะให้ผู้นั้นนั่งกับเราบนพระที่นั่งของเรา เหมือนกับที่เรามีชัยชนะแล้วและได้นั่งกับพระบิดาของเราบนพระที่นั่งของพระองค์” (วิวรณ์ 3:21)

แม้แต่การอ่านพระคัมภีร์ใหม่อย่างรวดเร็วก็ยังเห็นการเชื่อมโยงระหว่างพระคัมภีร์ใหม่และพระคัมภีร์เดิมอย่างชัดเจน ครั้งแล้วครั้งเล่าที่พระกิตติคุณ (หนังสือสี่เล่มแรกของพระคัมภีร์ใหม่) และ พระธรรมจากจดหมายฝากของอัครทูตเปาโล ถ้าไม่อ้างถึงเหตุการณ์ในพระคัมภีร์เดิมก็ยกเนื้อหาจากพระคัมภีร์เดิมมาขยายความหรือยกมาทั้งข้อความ และเมื่อพระเยซูทรงอ้างถึงพระองค์เองและพันธกิจของพระองค์จากพระคัมภีร์เดิม บ่อยเพียงใดที่พระเยซูทรงกล่าวว่า “ข้อความจากพระคัมภีร์” (เดิม) จำเป็นต้องสำเร็จสมบูรณ์ (มัทธิว 26:54, 56; มาระโก 14:49; ยอห์น 13:18; 17:12)

สามารถกล่าวได้เช่นเดียวกันสำหรับพระธรรมวิวรณ์ ซึ่งเป็นไปไม่ได้ที่พระธรรมวิวรณ์จะแยกออกจากพระคัมภีร์เดิม โดยเฉพาะอย่างยิ่งพระธรรมดาเนียล นี่คือเหตุผลที่มีการนำพระธรรมทั้งสองเล่มนี้มาศึกษาร่วมกัน

ลักษณะสำคัญยิ่งของข้ออ้างอิงจากพระคัมภีร์เดิมเหล่านั้นที่นำมาใช้ในพระธรรมวิวรณ์คือนำมารวมกับส่วนที่เหลือของหนังสือเล่มนั้นๆทั้งเล่ม ข้ออ้างอิงเหล่านั้นเปิดเผยเรื่องราวของพระเยซูหรือเผยให้ทราบว่าพระองค์ได้ทำอะไรให้ประชากรของพระองค์และทรงทำอะไรเพื่อเราในวาระสุดท้าย และที่จำเป็นอย่างยิ่งคือสิ่งที่เน้นถึงเหตุการณ์ในวาระสุดท้าย เราจะยึดพระหัตถ์พระองค์ไว้เป็นหลักและให้พระองค์ทรงนำไปข้างหน้า นี่คือสิ่งที่อยู่ในพระธรรมวิวรณ์ บทเรียนของสัปดาห์นี้ให้เรามองไปที่พระเยซูในพระธรรมวิวรณ์
{'fraction_non_alphanumeric': 0.22793888369192392, 'fraction_numerical': 0.03679451200498909, 'mean_word_length': 18.44242424242424, 'pattern_counts': {'":': 0, '<': 7, '<?xml version=': 0, '>': 11, 'https://': 0, 'lorem ipsum': 0, 'www.': 0, 'xml': 0}, 'pii_count': 0, 'substrings_counts': 0, 'word_list_counts': {'cursed_substrings.json': 0, 'profanity_word_list.json': 0, 'sexual_word_list.json': 0, 'zh_pornsignals.json': 0}}
{'dir': 'git-commits-cleaned', 'id': '6476555', 'n_tokens_mistral': 3132, 'n_tokens_neox': 3507, 'n_words': 114}