<commit_before>شما به چی مشکوک نیستی؟
اصلن بفرمایین خونه ما.
 تو بار شیشه داری مادر.
شوخی کردیم مونس خانم.
نجیب باشه و شوهر دوست.
مونس از اتاق بیرون می اید.
خوش اومدی مادر. بیا تو.
 مگه اقا اسفندیار نیست؟
من رو ! کیو؟! پسرش رو.
بلدی می خواد امنه جان.
ممنون. مزاحم تون شدیم.
دخترای الان زرنگ شدن.
 ازتون دلخورم مونس خانم!
ای گفتی. خدا خیرت بده.
بهت چی گفتم قبل اومدن؟
کتاب های محمود اقا شوهر امنه.
خبری نبود از اسفندیار؟
حرف دیگه ندارین بزنین؟
چای تون دم نکشیده بود؟
الان شما خیلی می دونی؟
 شما بدل نگیر مونس خانم.
همه می دونن کی برداشت.
 ما که بی ابرو شدیم بگو.
یعنی عاشقتم قدسی خانم.
 چیزی که زیاده دختر خوب.
یه وقت ناراحت می شه ها.
پیدا نکردین کت رو.
قربون دهنت پس بقیه کجان؟
 نشنیدی صدای اسفندیار رو؟
 تو حال همه رو جمع نبند.
منظور ما چه فرقی داشت؟
هرکی شلوارش دوتا بشه 
بلند نشده بود مونس جون؟
ازاده با یک شیر وارد می شود.
شوهر داره جذام که نداره.
زحمت می شه. می گیرم خودم.
بیا اینور دارن می یان.
زنی سی و پنج  ساله وراج و بدبین.
 رفته تو.کسی نیست تو حیاط.
چند روزه رسیدن اذر خانم؟
 پس این بساط اش و نذری چیه؟
 شاید سرفه فاطمه خانم بوده؟ 
همیشه میره  سفره خونه.
تو از کجا می دونی نگفتن؟
سر دماغ بیاد بچم حتما بروی چشمم.
می ندازه توی قوطی قهوه.
 اومدن. من در رو باز می کنم.
ئه؟! تنها تنها ؟! داشتیم؟!
برو بابا توام! زشته! زشته!
 من که نه ولی از امنه شنیدم.
کی بود که رفت اخرین بار؟
خوب ادمها هم عوض شدن دیگه.
 به وقتش اون هم راه می افته.
رفته تو اتاق اقا اسفندیار.
شاید بخاطر اومدن اینجا ناراحت شد؟
کار خوبی می کنی ، افرین.
امنه به پروانه چشم می دوزد.
نجابت و شرافتش زبون زد خاص و عامه.
 پروانه مرض داری؟ بچه سرخ شد.
راضی نیستم بهش زحمت نمی دادی.
امر دیگه ندارین پروانه خانم؟
خاطرست،  کیه که نداشته باشه؟
 می خواین ازاده بره بگیره بیاد.
 بساط عروسی رو خدا جور می کنه.
 یه نظر حلال تر از شیر مادره.
یه اش نذریه دورهمیه. چه زحمتی؟
پروانه شوهر داره زشته.
 اصلن همه تشریف بیارین خونه ما.
 پس این زندگی ها رو کی می سازه؟
قدسی خانوم و پروانه تو راه‌ن.
بالاخره خرید! کی؟ مارکش چیه؟
چه عجب ما یه چشم شنیدیم از تو.
اخه اونجا جنگ بود اینجا زندگی.
به به  شیوا جون رو نمی کنی.
با دستش یه موش زنده رو میگیره.
 این اخلاقات بده ها پروانه.
 پس می خواین همون کت ش رو بیارین.
 چه زحمتی وظیفشه! وظیفه همه مونه.
خشکی می کنه حتمن باید بذارمش لای منگنه.
همه رو مار می زنه ما رو زنبور.
 غلط می کنن همه از نظر تنگی شونه.
دم خروس رو یا قسم حضرت عباس رو.
 کار اونجا درمون درد تو نیست.
انشاالله درمون کنه درد شمارو 
اصلن حرفشم نزنین بچم روش نمی شه.
 خدا خیرت بده مادر دستت درد نکنه.
خیلی هم دلش بخواد  برو بهش بده.
اون خوابه توی اتاق بیرون نمی یاد.
 خدا به مار پا نمی ده، زبون می ده.
 رفتی کمک چرا بدش بیاد؟
هشت سالی من دبیرستان بودم.
جوون مرگ چه حسابشم دقیق داره!
مرد، مرده چه شیر باشه چه راسو.
رفتی یه نیت هم بکن مادر، تو جوونی.
خب صبر می کنیم شاید بیدار شن 
 یه چادر می نداختی سرت وجاهت داشت.
چه میدونم. دنبال قدسی رفتن بازار.
غذا نپختن  یا اتاق عوض کردنت؟
تو نگران خودت باش نه شوهرای مردم!
 مرد خوب هرجا باشه معنیش خیر و برکته.
نه خیر سوال بعدی ؟
 فهیمه! اسفندیار کجاست ؟
شیلا جون می خوای یه چای به ما بدی؟
 من جواب شما رو نمی دم اعصابت خرابه.
به انتهای صحنه می رود. همه ساکت می شوند.
ادم مگه مرض داره بقیه رو صدا کنه؟
بشین مادر. بشین برم برات چایی بیارم.
راحت باش. چادرت رو در بیار امنه جان.
 زحمت نکشین. خودمون کارها رو می کنیم.
 زیبا خانوم می گه خوابه  کجان بقیه؟
سرد نیست؟ هر جور شما راحتین مادر.
چیه خب، خودم دیدم  تو سفره خونه.
من که خونه نیستم هیچ وقت.
دانشگاهش شیش مدل ادم رو انداخته دور خودش 
بگو فهیمه به خودم می رسم خب.
با نگاهی به داستان کوتاه مونس مادر اسفندیار
امنه در را باز می کند. فهمیه وارد می شود.
بذارین برم یه چایی دم کنم یه چیزی بیارم  
 امنه بالاخره تو این پسره رو دیدی یانه؟
بگو یه هفته، درش رو باز گذاشته به روی مردم.
چت شد پری؟ درست می شه  بس کن دیگه.
زنها ریز می خندند نجابت و شرافت کجا بود؟
چرا زحمت کشیدی؟ قدم رنجه کردی!
از من می پرسی؟! مگه تو باهاشون نرفتی؟
 بازار؟ برا دو کیلو شیرینی و یه گلدون!
خوش به سعادت ازاده جان خوش به سعادتت.
 وا خدا مرگم بده چطور شده مگه مونس جون؟
 وای  اگه تو گذاشتی من یه حرف درست بزنم؟
جوونای اون موقع یه چیز دیگه ای بودن.
اگه چشم رو هم نذاری خوب می بینی عزیزم.
 شاید تو حالت خوبی نباشه لباسش کم باشه؟
یه سور و سات مفصل و همه رم خبر کنیم.
موهاتونم مبارکه. رنگ کردین به سالمتی.
 خدا شانس بده یه شبه ادما دارا می شن!
 پروانه جان برو باز کن درو خدا خیرت بده.
پروانه می رود . ازاده وپروانه وارد می شوند.
 فقط عوض نشدن عوض بدل شدن. اصن عوضی شدن.
بود، عمرش به ازار قد نداد، پسرشم که چی بگم 
زنی شصت ساله تودار و ارام، مادر اسفندیار.
خوش اومدی ازاده جون. بیا مادر. بیا بشین.
خیر نبینی چه جوری برداشتی که من ندیدم؟
پاشو بجای این حرفا یه سری به اون اش بزن.
از خداتم باشه چیه چسبیدی به کیف و کتاب.
نه مادر اخلاقش رو می دونم. ناراحت می شه.
ممنون پروانه جان  دخترت کو پس قدسی جان؟
بخصوص فهیمه جون که الان کنترل هم نداره.
به کوری چشم بعضی ها خریدم، خوبشم خریدم!
 زحمت نکشین مونس خانم نمی خوریم بخدا هیچی.
نه عزیزم. این بچه خودش تازه از راه رسیده.
بخدا مردای دوره شما همه چیزشون وزینه.
 ذلیل نمیری پروانه  فکر کنم بهش بر خورد.
ازاده اصلا برو توی همون اتاق بهش بده.
 زنی سی ساله سنتی و مذهبی با چادر و باردار.
 حالا هر چی.  حرف دهن مردم باد هواست 
 مردای دوره ما اقا بودن، نه حیونای باغ وحش.
اگه هست چرا ما گیرمون نمی یاد مهنازخانم؟
چشم انتظار نباشین هیچ وقت االهی بحق پنج تن.
نشون به این نشون که گفتی برادر زاده شوهرته
طفلی بچم یه کت شلوار درست و حسابی هم نداره.
 اینجا حیاطه مشرف داره  معذب می شم اونجوری.
 خوب حالا فهیمه  و ازاده کجا رفتن؟
شما فقط نشستین صفحه بذارین برای مردای مردم.
بذارین بره دیگه باید عادت کنه به اینکارا.
 یاد بگیرین، ببینین چجوری از پسرش حرف می زنه.
 می خاین شام چیزی درست کنم واسه اقا اسفندیار.
زنی سی ساله مطلقه و خوش پوش با ارایشی غلیظ.
اگه خبری نیست پس چرا داری خودتو خفه می کنی؟
الان که از دونسته هاش باید بگه حناق می گیره.
 فهیمه! زشته بابا! اومدیم خیر سرمون چشم روشنی.
 چی می خاستی بگی؟
من فردا هم میرم شیر می خرم برا اقا اسفندیار.
 والا حرف منم هست. داره ازبین می بره خودش رو 
 مگه ما غریبه ایم که نه خبری نه اطلاعی نه چیزی.
وای چشمت روشن مونس خانوم جون. خوش به سعادتتون.
اقا جواد هم تا اون موقع سردماغ میان.
زیبا جون بی جا نمی گیم، باید راه بی افته دیگه.
 نری ها؟ازاده به لج قدسی به سمت داخل می رود.
حالا همه محل باید قفل بزنن به خشتک شوهراشون از ترس تو.
خشتک پاره هم وصله بر نمی داره. 
سپهر وارد می شود. فاطمه اشاره می کند حرف را عوض کنند.
بگو کیه که شلوارش دوتا بشه و جا خابش دوتا نشه؟
بس کنین دیگه  بچه م خوابیده شما دعوا می کنین!
ما هم سن این بودیم بهمون می گفتن حاج خانم.
به من بگین اگه چیزی خواستین واسه اقا اسفندیار.
من ام برم بساط پذیرایی رو اماده کنم تا اینا میان.
به صورت ازاده چقدر هم مقنعه بهت میاد
مگه نمی گه تو اتاقه! من رفتم توی اشپزخونه.<commit_msg>remove a bad word! (#1776)<commit_after>شما به چی مشکوک نیستی؟
اصلن بفرمایین خونه ما.
 تو بار شیشه داری مادر.
شوخی کردیم مونس خانم.
نجیب باشه و شوهر دوست.
مونس از اتاق بیرون می اید.
خوش اومدی مادر. بیا تو.
 مگه اقا اسفندیار نیست؟
من رو ! کیو؟! پسرش رو.
بلدی می خواد امنه جان.
ممنون. مزاحم تون شدیم.
دخترای الان زرنگ شدن.
 ازتون دلخورم مونس خانم!
ای گفتی. خدا خیرت بده.
بهت چی گفتم قبل اومدن؟
کتاب های محمود اقا شوهر امنه.
خبری نبود از اسفندیار؟
حرف دیگه ندارین بزنین؟
چای تون دم نکشیده بود؟
الان شما خیلی می دونی؟
 شما بدل نگیر مونس خانم.
همه می دونن کی برداشت.
 ما که بی ابرو شدیم بگو.
یعنی عاشقتم قدسی خانم.
 چیزی که زیاده دختر خوب.
یه وقت ناراحت می شه ها.
پیدا نکردین کت رو.
قربون دهنت پس بقیه کجان؟
 نشنیدی صدای اسفندیار رو؟
 تو حال همه رو جمع نبند.
منظور ما چه فرقی داشت؟
هرکی شلوارش دوتا بشه 
بلند نشده بود مونس جون؟
ازاده با یک شیر وارد می شود.
شوهر داره جذام که نداره.
زحمت می شه. می گیرم خودم.
بیا اینور دارن می یان.
زنی سی و پنج  ساله وراج و بدبین.
 رفته تو.کسی نیست تو حیاط.
چند روزه رسیدن اذر خانم؟
 پس این بساط اش و نذری چیه؟
 شاید سرفه فاطمه خانم بوده؟ 
همیشه میره  سفره خونه.
تو از کجا می دونی نگفتن؟
سر دماغ بیاد بچم حتما بروی چشمم.
می ندازه توی قوطی قهوه.
 اومدن. من در رو باز می کنم.
ئه؟! تنها تنها ؟! داشتیم؟!
برو بابا توام! زشته! زشته!
 من که نه ولی از امنه شنیدم.
کی بود که رفت اخرین بار؟
خوب ادمها هم عوض شدن دیگه.
 به وقتش اون هم راه می افته.
رفته تو اتاق اقا اسفندیار.
شاید بخاطر اومدن اینجا ناراحت شد؟
کار خوبی می کنی ، افرین.
امنه به پروانه چشم می دوزد.
نجابت و شرافتش زبون زد خاص و عامه.
 پروانه مرض داری؟ بچه سرخ شد.
راضی نیستم بهش زحمت نمی دادی.
امر دیگه ندارین پروانه خانم؟
خاطرست،  کیه که نداشته باشه؟
 می خواین ازاده بره بگیره بیاد.
 بساط عروسی رو خدا جور می کنه.
 یه نظر حلال تر از شیر مادره.
یه اش نذریه دورهمیه. چه زحمتی؟
پروانه شوهر داره زشته.
 اصلن همه تشریف بیارین خونه ما.
 پس این زندگی ها رو کی می سازه؟
قدسی خانوم و پروانه تو راه‌ن.
بالاخره خرید! کی؟ مارکش چیه؟
چه عجب ما یه چشم شنیدیم از تو.
اخه اونجا جنگ بود اینجا زندگی.
به به  شیوا جون رو نمی کنی.
با دستش یه موش زنده رو میگیره.
 این اخلاقات بده ها پروانه.
 پس می خواین همون کت ش رو بیارین.
 چه زحمتی وظیفشه! وظیفه همه مونه.
خشکی می کنه حتمن باید بذارمش لای منگنه.
همه رو مار می زنه ما رو زنبور.
 غلط می کنن همه از نظر تنگی شونه.
دم خروس رو یا قسم حضرت عباس رو.
 کار اونجا درمون درد تو نیست.
انشاالله درمون کنه درد شمارو 
اصلن حرفشم نزنین بچم روش نمی شه.
 خدا خیرت بده مادر دستت درد نکنه.
خیلی هم دلش بخواد  برو بهش بده.
اون خوابه توی اتاق بیرون نمی یاد.
 خدا به مار پا نمی ده، زبون می ده.
 رفتی کمک چرا بدش بیاد؟
هشت سالی من دبیرستان بودم.
جوون مرگ چه حسابشم دقیق داره!
مرد، مرده چه شیر باشه چه راسو.
رفتی یه نیت هم بکن مادر، تو جوونی.
خب صبر می کنیم شاید بیدار شن 
 یه چادر می نداختی سرت وجاهت داشت.
چه میدونم. دنبال قدسی رفتن بازار.
غذا نپختن  یا اتاق عوض کردنت؟
تو نگران خودت باش نه شوهرای مردم!
 مرد خوب هرجا باشه معنیش خیر و برکته.
نه خیر سوال بعدی ؟
 فهیمه! اسفندیار کجاست ؟
شیلا جون می خوای یه چای به ما بدی؟
 من جواب شما رو نمی دم اعصابت خرابه.
به انتهای صحنه می رود. همه ساکت می شوند.
ادم مگه مرض داره بقیه رو صدا کنه؟
بشین مادر. بشین برم برات چایی بیارم.
راحت باش. چادرت رو در بیار امنه جان.
 زحمت نکشین. خودمون کارها رو می کنیم.
 زیبا خانوم می گه خوابه  کجان بقیه؟
سرد نیست؟ هر جور شما راحتین مادر.
چیه خب، خودم دیدم  تو سفره خونه.
من که خونه نیستم هیچ وقت.
دانشگاهش شیش مدل ادم رو انداخته دور خودش 
بگو فهیمه به خودم می رسم خب.
با نگاهی به داستان کوتاه مونس مادر اسفندیار
امنه در را باز می کند. فهمیه وارد می شود.
بذارین برم یه چایی دم کنم یه چیزی بیارم  
 امنه بالاخره تو این پسره رو دیدی یانه؟
بگو یه هفته، درش رو باز گذاشته به روی مردم.
چت شد پری؟ درست می شه  بس کن دیگه.
زنها ریز می خندند نجابت و شرافت کجا بود؟
چرا زحمت کشیدی؟ قدم رنجه کردی!
از من می پرسی؟! مگه تو باهاشون نرفتی؟
 بازار؟ برا دو کیلو شیرینی و یه گلدون!
خوش به سعادت ازاده جان خوش به سعادتت.
 وا خدا مرگم بده چطور شده مگه مونس جون؟
 وای  اگه تو گذاشتی من یه حرف درست بزنم؟
جوونای اون موقع یه چیز دیگه ای بودن.
اگه چشم رو هم نذاری خوب می بینی عزیزم.
 شاید تو حالت خوبی نباشه لباسش کم باشه؟
یه سور و سات مفصل و همه رم خبر کنیم.
موهاتونم مبارکه. رنگ کردین به سالمتی.
 خدا شانس بده یه شبه ادما دارا می شن!
 پروانه جان برو باز کن درو خدا خیرت بده.
پروانه می رود . ازاده وپروانه وارد می شوند.
 فقط عوض نشدن عوض بدل شدن. اصن عوضی شدن.
بود، عمرش به ازار قد نداد، پسرشم که چی بگم 
زنی شصت ساله تودار و ارام، مادر اسفندیار.
خوش اومدی ازاده جون. بیا مادر. بیا بشین.
خیر نبینی چه جوری برداشتی که من ندیدم؟
پاشو بجای این حرفا یه سری به اون اش بزن.
از خداتم باشه چیه چسبیدی به کیف و کتاب.
نه مادر اخلاقش رو می دونم. ناراحت می شه.
ممنون پروانه جان  دخترت کو پس قدسی جان؟
بخصوص فهیمه جون که الان کنترل هم نداره.
به کوری چشم بعضی ها خریدم، خوبشم خریدم!
 زحمت نکشین مونس خانم نمی خوریم بخدا هیچی.
نه عزیزم. این بچه خودش تازه از راه رسیده.
بخدا مردای دوره شما همه چیزشون وزینه.
 ذلیل نمیری پروانه  فکر کنم بهش بر خورد.
ازاده اصلا برو توی همون اتاق بهش بده.
 زنی سی ساله سنتی و مذهبی با چادر و باردار.
 حالا هر چی.  حرف دهن مردم باد هواست 
 مردای دوره ما اقا بودن، نه حیونای باغ وحش.
اگه هست چرا ما گیرمون نمی یاد مهنازخانم؟
چشم انتظار نباشین هیچ وقت االهی بحق پنج تن.
نشون به این نشون که گفتی برادر زاده شوهرته
طفلی بچم یه کت شلوار درست و حسابی هم نداره.
 اینجا حیاطه مشرف داره  معذب می شم اونجوری.
 خوب حالا فهیمه  و ازاده کجا رفتن؟
شما فقط نشستین صفحه بذارین برای مردای مردم.
بذارین بره دیگه باید عادت کنه به اینکارا.
 یاد بگیرین، ببینین چجوری از پسرش حرف می زنه.
 می خاین شام چیزی درست کنم واسه اقا اسفندیار.
زنی سی ساله مطلقه و خوش پوش با ارایشی غلیظ.
اگه خبری نیست پس چرا داری خودتو خفه می کنی؟
الان که از دونسته هاش باید بگه حناق می گیره.
 فهیمه! زشته بابا! اومدیم خیر سرمون چشم روشنی.
 چی می خاستی بگی؟
من فردا هم میرم شیر می خرم برا اقا اسفندیار.
 والا حرف منم هست. داره ازبین می بره خودش رو 
 مگه ما غریبه ایم که نه خبری نه اطلاعی نه چیزی.
وای چشمت روشن مونس خانوم جون. خوش به سعادتتون.
اقا جواد هم تا اون موقع سردماغ میان.
زیبا جون بی جا نمی گیم، باید راه بی افته دیگه.
 نری ها؟ازاده به لج قدسی به سمت داخل می رود.
حالا همه محل باید قفل بزنن به شوهراشون از ترس تو
خشتک پاره هم وصله بر نمی داره. 
سپهر وارد می شود. فاطمه اشاره می کند حرف را عوض کنند.
بگو کیه که شلوارش دوتا بشه و جا خابش دوتا نشه؟
بس کنین دیگه  بچه م خوابیده شما دعوا می کنین!
ما هم سن این بودیم بهمون می گفتن حاج خانم.
به من بگین اگه چیزی خواستین واسه اقا اسفندیار.
من ام برم بساط پذیرایی رو اماده کنم تا اینا میان.
به صورت ازاده چقدر هم مقنعه بهت میاد
مگه نمی گه تو اتاقه! من رفتم توی اشپزخونه.
{'fraction_non_alphanumeric': 0.038640853417621496, 'fraction_numerical': 0.00031608060055314107, 'mean_word_length': 3.060314404876484, 'pattern_counts': {'":': 0, '<': 3, '<?xml version=': 0, '>': 3, 'https://': 0, 'lorem ipsum': 0, 'www.': 0, 'xml': 0}, 'pii_count': 0, 'substrings_counts': 0, 'word_list_counts': {'cursed_substrings.json': 0, 'profanity_word_list.json': 0, 'sexual_word_list.json': 0, 'zh_pornsignals.json': 0}}
{'dir': 'git-commits-cleaned', 'id': '4127304', 'n_tokens_mistral': 12247, 'n_tokens_neox': 9895, 'n_words': 2652}