erevoktonos: 08/14/14
"Δεν σταματάς να παίζεις γιατί έχεις γεράσει, έχεις γεράσει γιατί σταμάτησες να παίζεις"- George Bernard Shaw-
Ένα μικρού μήκους animation που περιγράφει την ιστορία του Barnie ενός ενήλικα που παίζει με το παιδικό του είδωλο σε ένα αστικό τοπίο, ψάχνοντας την χαμένη αθωότητα του.
Το φιλμάκι "Reflection" από το Ισραήλ, δημιουργήθηκε το 2013 από το δίδυμο Agayoff Bosmat & Alon Ziv, στο πλαίσιο της πτυχιακής τους εργασίας (Bezalel Academy of art and design).
Μια ταινία που καταφέρνει να πετύχει την ιδανική ισορροπία μεταξύ χιούμορ και προβληματισμού. Επιτρέπει στους θεατές να θαυμάσουν τις τεχνικές που χρησιμοποιούνται, ενώ παράλληλα να λάβουν το μήνυμα που κρύβεται πίσω από αυτό.
Τη διαχωριστική, δηλαδή, γραμμή από το να είσαι παιδί, στο να είσαι ενήλικας και να ζεις απαλλαγμένος από κάθε παιδική αίσθηση.
Οι Agayoff Bosmat και Alon Ziv χρησιμοποίησε ψηφιακές μεθόδους και ειδικά εφέ, αλλάζοντας την ατμόσφαιρα του τοπίου, από φωτεινή και ξέγνοιαστη γεμάτη φως, όσο ο πρωταγωνιστής χαίρεται την παιδικότητα του, αντικαθιστώντας τη με μια λυπημένη μελωδία, ψυχρά χρώματα και βροχή καθώς αυτός ενθαρρύνεται να ωριμάσει από μια περαστική ομάδα ξένων.
To Animation "Reflection" δημιουργήθηκε με τα προγράμματα TV paint, Photoshop και After Effects και απέσπασε πολλά βραβεία σε διεθνής διαγωνισμούς.
Φαντάσου ότι βρίσκεσαι σ’ ένα αυτοκίνητο που κινείται εδώ και ώρα σ’ ένα απολύτως ομαλό και ευθύ τμήμα της Εθνικής με σταθερή ταχύτητα. Δεν αισθάνεσαι καμία δύναμη να σπρώχνει το σώμα σου πέρα δώθε, σωστά; Μόλις όμως φτάσεις σε μια γρήγορη ανοιχτή καμπή, το σώμα σου το αντιλαμβάνεται γιατί ωθείται ελαφρά προς το εξωτερικό της στροφής. Ή, εάν ο οδηγός πατήσει απότομα το γκάζι (το ποδόπληκτρο επιτάχυνσης, όπως το έλεγαν κάποτε), το σώμα σου το αντιλαμβάνεται γιατί «κολλάει» ελαφρά στην πλάτη του καθίσματος. Ή, εάν ο οδηγός πατήσει απότομα το φρένο (ένα ακόμη ποδόφρενο επιτάχυνσης, μόνο που η επιτάχυνση εδώ είναι αρνητική, δηλαδή επιβράδυνση), το σώμα σου το αντιλαμβάνεται γιατί φεύγει ελαφρώς προς τα μπροστά. Όσο όμως το αυτοκίνητο δεν αυξάνει ή μειώνει την ταχύτητά του και ούτε ακολουθεί κάποια καμπή (η επιτάχυνση αυτή λέγεται γωνιακή), το σώμα σου δε νιώθει καμία δύναμη. Στην ουσία, το σώμα σου δεν ξέρει ότι κινείται, παρότι ο εγκέφαλός σου το γνωρίζει.
Η απάντηση είναι ότι... ακριβώς αυτό κάνουμε! Όμως η καμπυλότητα είναι τόσο μικρή — γιατί η Γη είναι τόσο μεγάλη — ώστε η κυκλική μας τροχιά είναι ουσιαστικά μία ευθεία γραμμή, και η δύναμη «προς τα έξω» είναι αμελητέα . Αν το σκεφτείς, ακόμα και το αυτοκίνητό σου σ’ εκείνο τον ίσιο δρόμο ταξίδευε πάνω στην ίδια μεγάλη καμπύλη' την καμπύλη της επιφάνειας της Γης. Εάν μπορούσες να συνεχίσεις σε αυτή την «ευθεία γραμμή» για μεγάλο χρονικό διάστημα, θα κατέληγες εκεί ακριβώς απ’ όπου είχες ξεκινήσει.
Όλη αυτή η σταθερότητα είναι ο χειρότερος εφιάλτης των απανταχού σχεδιαστών των λούνα παρκ (γνωστά και ως «πάρκα ψυχαγωγίας», αν και εγώ τα ονομάζω «πάρκα ψυχαγωνίας»), οι οποίοι επιθυμούν τα σώματά μας να... αντιληφθούν τι εστί κίνηση στον υπερθετικό βαθμό. Έτσι, σκοπίμως και εκ προμελέτης, μας κάνουν να αισθανόμαστε ανισόρροποι, ασταθείς, αποπροσανατολισμένοι, ανασφαλείς και... σαφώς αναγουλιασμένοι. Αυτός είναι και ο λόγος που τίποτε σε αυτά τα μέρη δεν κινείται «ευθύγραμμα και ομαλά», εκτός βεβαίως από τα χρήματά σου που κινούνται με μία σταθερή ροή έξω από το πορτοφόλι σου. Κάθε διαδρομή σε στριφογυρίζει γύρω γύρω, σε πετάει πάνω και κάτω ή σε εκσφενδονίζει σε κάποια παλαβή αλληλουχία συνδυασμένων κινήσεων προς όλες τις απίθανες κατευθύνσεις ταυτοχρόνως! Τα καλύτερα (;) τρενάκια στα λούνα παρκ είναι αυτά που συνδυάζουν τα πάνω κάτω με αυξομειώσεις της ταχύτητας, στριφογυρίσματα και καμπές. Όλες αυτές τις αλλαγές της κίνησης τις αντιλαμβάνεσαι γιατί συνοδεύονται με κατηγορίες επιταχύνσεων. Ακόμα και τα αλογάκια του λούνα παρκ σε επιταχύνουν, γιατί σε εκτρέπουν μονίμως από την ευθεία γραμμή, αναγκάζοντας σε να ακολουθήσεις έναν κύκλο.
Α ναι, με είχες ρωτήσει γιατί δε νιώθουμε τον αέρα καθώς το πλανητικό μας γαϊτανάκι μας περιστρέφει με 1.600 χιλιόμετρα την ώρα. Η απάντηση είναι ότι και ο αέρας ο ίδιος ακολουθεί την κίνηση της Γης με αυτή ακριβώς την ταχύτητα, όπως άλλωστε κάνουν τα αυτοκίνητά μας, τα σπίτια μας, ακόμα και τα αεροπλάνα μας (βλέπε παρακάτω). Δεν υπάρχει λοιπόν καμία σχετική κίνηση μεταξύ... ημών και του αέρα.
Είναι εξαιρετικά σημαντικό να καταλάβεις το εξής: Δεν υπάρχει απόλυτη κίνηση. Όλες οι κινήσεις είναι σχετικές. Δεν μπορούμε να λέμε ότι κάτι κινείται, ή δεν κινείται, εάν δεν προσδιορίσουμε το «ως προς τι». Η κίνηση υπάρχει μόνο σε σχέση με .κάποιο ανεξάρτητο σημείο (πλαίσιο) αναφοράς.
Και ο ήλιος όμως κινείται σε σχέση με τα άλλα αστέρια. Και τα αστέρια κινούνται σε σχέση με το κέντρο του γαλαξία. Και ο γαλαξίας...
...σε έναν κοσμικό χορό που κυριολεκτικά δεν έχει τέλος.
Πριν όμως ζαλιστούμε εντελώς, ας επιστρέφουμε μέσα στο αεροπλάνο. Κοιτώντας από τη θέση σου, το κάθε σταθερό σημείο του αεροπλάνου αποτελεί ένα πιθανό σημείο αναφοράς' έτσι λοιπόν βλέπεις τη Γη να κινείται «προς τα πίσω» με την (προς τα εμπρός) ταχύτητα εδάφους του αεροπλάνου σου. Θυμήσου όμως ότι εσύ, το ποτό σου και το μωρό που στριγκλίζει στην άλλη άκρη του διαδρόμου ταξιδεύετε όλοι σας με σχεδόν την ταχύτητα περιστροφής της επιφάνειας της Γης, σε σχέση πάντα με το κέντρο της. Και είπα «σχεδόν» γιατί εάν πετάς προς τα ανατολικά, κατά τη φορά δηλαδή της περιστροφής της Γης, τότε η ταχύτητα του αεροπλάνου σου (σε σχέση με το κέντρο της Γης) προστίθεται στην ταχύτητα περιστροφής της Γης. Εάν πετάς δυτικά, αντίθετα από τη φορά περιστροφής της Γης, η ταχύτητα του αεροπλάνου αφαιρείται από την ταχύτητα περιστροφής της Γης. Εάν τώρα πετάς βορειοανατολικά ή νότια-νοτιοδυτικά, συμβουλεύσου τα βιβλία τριγωνομετρίας σου. Σου λέει μήπως κάτι η λέξη «διάνυσμα»;
Δε ρώτησες, αλλά...
Αυτοί βεβαίως έχουν το πρόσθετο πλεονέκτημα ότι μπορούν να τεντώσουν και τα πόδια τους...
* Για τους ίδιους ακριβώς λόγους, ένα ιδανικό σημείο εκτοξεύσεως στην Ευρώπη θα ήταν η Νότια Κρήτη (35° Β). Ευτυχώς για την ESA (Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία), η Γαλλία διέθετε μια παλιά αποικία σχεδόν δίπλα στον ισημερινό και έτσι οι εκτοξεύσεις της γίνονται από τη Γαλλική Γουιάνα (5° Β), τοποθεσία πιο ευνοϊκή από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ της ΝΑΣΑ (28° Β).
Παραφράζοντας τον γάλλο φιλόσοφο και νομπελίστα Albert Camus, «από τη στιγμή που θα αποδεχθούμε το γεγονός της απώλειας, καταλαβαίνουμε ότι το αγαπημένο πρόσωπο (ή σε αυτή την περίπτωση οι ιδανικές διακοπές, το ιδανικό σώμα) εμπόδιζε μια ολόκληρη σκοπιά του πιθανού». Για πολλούς οι διακοπές αποτελούν περίοδο έντασης, καταμέτρησης απωλειών (περιττά κιλά, παραπάνω χρόνια, σχέσεις που ατύχησαν, οικογενειακές ή επαγγελματικές δυσκολίες). Πολυήμερες ή πιο σύντομες, επιλεγμένες ή επιβεβλημένες διακοπές, όταν κανείς αφήνεται σε έναν πιο αργό, πιο μαλακό και ήρεμο ρυθμό, ο χρόνος μακριά από τη ρουτίνα μπορεί να μετατραπεί σε... χρόνο ψυχολογικής εκκόλαψης και οι διακοπές να πάρουν μια εντελώς διαφορετική, αναπάντεχη αλλά ευπρόσδεκτη σημασία. Τα δεδομένα από διεθνείς έρευνες και οργανισμούς δείχνουν ότι το στρες και το άγχος - καθώς και οι συνδεόμενες με αυτά ασθένειες - καταλαμβάνουν τις πρώτες θέσεις στον δυτικό κόσμο. Και ενώ η ιατρική επιστήμη κάνει θαύματα, συχνά ο άνθρωπος από μόνος του σαμποτάρει την ίδια την ψυχική και κατ' επέκταση τη σωματική υγεία του.
1. Ακούγοντας το σώμα
Γιατί είναι τόσο δύσκολο για τον σύγχρονο άνθρωπο να συνδεθεί με το σώμα του με υγιή τρόπο; Ποικίλα στερεότυπα επικαλύπτουν βασικές αλήθειες και διαστρεβλώνουν τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τα δύο φύλα το σώμα τους, σύμφωνα με τη δρα Patricia Arredondo του Πανεπιστημίου του Νέου Μεξικού. Το γυναικείο φύλο αναπτύσσει μια εμμονή στο να σταματήσει ή να επικαλύψει τα φυσιολογικά σημάδια της γήρανσης και χρησιμοποιεί το σώμα του ως σύμβολο-είδωλο της νεότητας, του ερωτισμού και της επιθυμίας. Οι άντρες, αντίθετα, συχνά κωφεύουν στα συμπτώματα φυσικών παθήσεων ή αρνούνται την ύπαρξή τους ώσπου η παρουσία τους να γίνει αφόρητη. Ο πόνος και για τα δύο φύλα, ακόμη και όταν πρόκειται για τον πιασμένο σβέρκο ή την ένταση στους ώμους, αποτελεί ταυτόχρονα ένα σήμα προς και από τον εγκέφαλο: σήμα ότι το σώμα έχει καταπονηθεί αλλά και σήμα ότι ο εγκέφαλος αναγνωρίζει τους φυσικούς περιορισμούς του σώματος που γερνάει ή είναι υπέρβαρο. Τι σημαίνει αυτό σχετικά με τις διακοπές; Οτι κατ' αρχάς θα πρέπει να αναπτύξουμε μια ρεαλιστική στάση που δεν θα θέτει σε δοκιμασία την ψυχή ή το σώμα και ότι θα πρέπει να επιλέξουμε τις διακοπές που θα μας προσφέρουν ψυχοσωματική ηρεμία και ψυχική επαναφόρτιση.
2. Καλμάροντας τον εγκέφαλο
Χρησιμοποιώντας, όπως ο δρ F. Duffy του Πανεπιστημίου του Harvard, μία από τις σύγχρονες απεικονιστικές μεθόδους του εγκεφάλου - μαγνητική ή ποζιτρονική τομογραφία - θα βλέπαμε ότι τόσο στον ύπνο μας όσο και στον ξύπνιο μας ο εγκέφαλός μας είναι απασχολημένος και εργάζεται ακατάπαυστα νυχθημερόν. Οσο μάλιστα αυξάνεται η συνθετότητα του έργου που κάνουμε τόσο περισσότερες εγκεφαλικές περιοχές ενεργοποιούνται. Οταν όμως έχουμε τη δυνατότητα να εξασκηθούμε στο να γίνουμε σιωπηλός παρατηρητής - π.χ., ενός ωραίου τοπίου -, τότε εξοβελίζουμε τις δαιδαλώδεις σκέψεις και τα ναρκοπέδια της μνήμης. Ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τα διαφόρων εντάσεων ψυχικά τραύματα που μας έχουν στιγματίσει σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, το να ασχολούμαστε με χίλια δυο πράγματα, να απορροφόμαστε σε διάφορες ασχολίες ή να αποσπούμε την προσοχή μας για να καλύψουμε τον ψυχικό πόνο δεν μας επιτρέπει να τον επεξεργαστούμε και να τον αφήσουμε πίσω μας. H ηρεμία του εγκεφάλου, η ήσυχη προσοχή και η ενατένιση βοηθούν στο να δημιουργήσουμε ένα κλίμα ψυχικής ηρεμίας και ισορροπίας.
3. Ανακαλύπτοντας τη φύση
Αφήνοντας πίσω μας το γνωστό σκηνικό της πόλης οι διακοπές αποτελούν ευκαιρία αλλαγής παραστάσεων και επανασύνδεσης με τη φύση. Το εύρος, η έκταση, το κρυστάλλινο γαλάζιο, το απαστράπτον φως αλλά και οι πράσινες πλαγιές, τα φαράγγια και οι αντιπαραβαλλόμενες προοπτικές που προσφέρει απλόχερα η φύση παραπέμπουν στο θείο και στην κοσμική συνειδητότητα. Τα ερευνητικά αποτελέσματα της δρος Haviland-Jones του Πανεπιστημίου Rutgers δείχνουν ότι η επαφή με τη φύση, ακόμη και στην απλούστερη μορφή της, προκαλεί αισθήματα ευεξίας. Οι αισθήσεις άλλοτε οξύνονται και άλλοτε καλμάρουν για να απολαύσουν τη μοναδική ομορφιά της φύσης και το συναίσθημα που γεννιέται, όταν κανείς είναι πρόθυμος να το αναγνωρίσει, είναι αυτό της ηρεμίας και της ψυχικής ισορροπίας. H ολιστική, διαισθαντική δύναμη του τοπίου κατακλύζει το αριστερό, αναλυτικό και λογικό, εγκεφαλικό ημισφαίριο και ανοίγει το πεδίο στις καλλιτεχνικές, αυθόρμητες λειτουργίες του δεξιού ημισφαιρίου. Το άτομο παραμερίζει τις φιλοδοξίες και τις επιθυμίες του για μεγάλα επιτεύγματα και πραγματικά ηρεμεί χωρίς ανταγωνισμό και βιασύνη.
4. Απομόνωση σε έναν δικτυωμένο κόσμο
Κινητά, σταθερά τηλέφωνα, φαξ, e-mail, lap tops και ηλεκτρονικές ατζέντες καταλαμβάνουν τον χώρο και τον χρόνο ανάμεσα στις υποχρεώσεις της εργασίας και στην οικογενειακή ή κοινωνική ζωή. Ολοι έχουν άμεση πρόσβαση σε όλους (αν και όχι πάντα στον ίδιο τους τον εαυτό!). Τα ηλεκτρονικά αυτά εργαλεία έχουν γίνει σε τέτοιον βαθμό προεκτάσεις του νου και του σώματος που ακόμη και μια σύντομη διάζευξη από αυτά μπορεί να προκαλέσει άγχος αποχωρισμού. Ενα απλό πάτημα κουμπιού δίνει τη λύση στις διακοπές!
5. Το άλφα, το βήτα, το γάμα, το δέλτα και το... ωμέγα στις διακοπές
Ασκηση, βόλτα, γράψιμο, διάβασμα και ώρα για τον εαυτό είναι τα βασικά συστατικά του είδους των διακοπών που θα αναζωογονήσουν την ψυχή και το σώμα. Ολοένα και περισσότεροι επιστήμονες ανά τον κόσμο αναγνωρίζουν τη σημασία του συνδέσμου μεταξύ ψυχής και σώματος και τη σωστή ισορροπία ανάμεσα στα δύο για την ευεξία του ατόμου. H «ιατρική του σώματος και του νου», σύμφωνα με τον δρα Benson του πανεπιστημιακού νοσοκομείου Beth Israel του Harvard, αποτελεί το κλειδί για την κατανόηση αλλά και την ίαση πολλών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένου και του στρες της καθημερινής ζωής. H σωματική άσκηση και οι βόλτες στη φύση έχουν ευεργετική επίδραση σε όλες τις αισθήσεις και διαθέτουν καταπραϋντικές ιδιότητες αφού αυξάνουν την έκκριση κατεχολαμινών στον εγκέφαλο προσφέροντας αίσθηση ευεξίας. Το διάβασμα και το γράψιμο, με τη μορφή ημερολογίου, ποίησης, γραμμάτων σε φίλους ή προσωπικών σημειώσεων, αποτελούν έναν θεραπευτικό τρόπο να βρεθεί κανείς για λίγο στο κουκούλι του εαυτού του και να «ακούσει» την εσωτερική του φωνή και τις ανάγκες του. H έκφραση και η ώρα που αφιερώνει κανείς στον εαυτό του μπορούν να αποτελέσουν το εφαλτήριο για την επίτευξη αρμονίας στη ζωή του ατόμου.
Δημήτρης Λιαντίνης "Τα Ελληνικά"
Αρχαίων Ελλήνων ευφυολογήματα - ο Λυκούργος και τα δύο σκυλάκια
Έχω γράψει κατά κόρον πως ένας από τους λόγους που κάποιος αξίζει να ασχολείται με τους αρχαίους Έλληνες, είναι πως οι αυτοί οι άνθρωποι ήξεραν να σκέφτονται (συνεπώς και να δρουν ανάλογα).!
Οι νόμοι του Λυκούργου, γνωστοί με το όνομα “ Μεγάλη Ρήτρα”, εισήγαγαν στην πόλη της Σπάρτης τη λεγόμενη “ Ευνομία”, απόρροια της οποίας ήταν ο ιδιαίτερα λιτός και πολεμικός τρόπος ζωής τους. Η “ Ευνομία” αφορούσε μια μορφή δημοκρατίας, η οποία βασίζεται στην απόλυτη ισότητα ανάμεσα στους“Ομοίους”: ισότητα κοινωνική, ισότητα στα συσσίτια (άρα ισότητα πλούτου), ισότητα στα πλαίσια της οπλιτικής φάλαγγας. Βεβαίως η Σπάρτη δεν ήταν μια μορφή δημοκρατίας με την έννοια της αντίστοιχης Αθηναϊκής. Ορθότερα πρόκειται για ένα μεικτό πολίτευμα, στο οποίο κυβερνά μια αριστοκρατία. Η δημοκρατία-ισότητα περιορίζεται ανάμεσα σε όσους είχαν το δικαίωμα να ονομάζονται πολίτες–οπλίτες. Στο πλευρό αυτών συνυπάρχουν η βασιλεία (δύο βασιλείς), η ολιγαρχία (γερουσία) και η τυραννία (έφοροι).
Το ο άλλο το έπαιρνε πάντα μαζί του στο κυνήγι και ύστερα από λίγο το έκανε σπουδαίο κυνηγό.