www.filosofia.gr :: Επισκόπηση Θ.Ενότητας - Το τραπέζι του Κίρκεγκωρ
Το τραπέζι του Κίρκεγκωρ
Δημοσιεύθηκε: Σαβ Απρ 04, 2015 3:26 pm Θέμα δημοσίευσης:
Η απάντηση στα ερωτήματά σου είναι έμμεση...Η σοφία και η γνώση δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Τα επιχειρήματα ακόμα και αν είναι συνέπεια γνώσης δεν αποδεικνύουν σοφία.
Σοφία είναι να βλέπουμε τα πράγματα με ίσο φως, τόσο στη θετική όσο και στην αρνητική τους πλευρά. Που σημαίνει να τα βλέπουμε με απάθεια. Έτσι όταν κάποιος έχει πρόβλημα, αισθάνεται άσχημα, ίσως υποφέρει, τότε χάνει τη σοφία του. Μαθαίνουμε να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα, για να κερδίσουμε τη σοφία. Ο αγώνας δηλαδή υπέρβασης των κακουχιών είναι ο δρόμος για τη σοφία. Αυτό σημαίνει ότι δεν είμαστε σοφοί εξ αρχής; Όχι εξαρχής είμαστε σοφοί! Το θέμα είναι ότι ζούμε σε ένα κόσμο που μας παρεμποδίζει να σκεφτούμε σωστά. Η προσαρμογή μπορεί να μας βοηθήσει να το ξεπεράσουμε. Αυτή είναι η λύση της μέσης οδού. Άλλοι καταφεύγουν στην λατρεία. Η λατρεία μας κάνει ατάραχους για τα κοινά προβλήματα, άρα μας φέρνει πιο κοντά στη σοφία. Το να εστιάζεις μεταξύ αρνητικών και θετικών δεν έχει να κάνει με το βάθος των θέσεων που έχει κανείς για τα αρνητικά και τα θετικά αλλά από την αντίληψη του τι είναι αρνητικό και τι θετικό. Και η αντίληψη αυτή είναι "ενσωματωμένη" στον άνθρωπο. Έτσι μόνο η παρεμπόδιση μπορεί να αλλοιώσει την γνώμη του ανθρώπου.
Δημοσιεύθηκε: Σαβ Απρ 04, 2015 4:45 pm Θέμα δημοσίευσης:
Ο μονος ασφαλης δρομος για συμβατικα εμπραγματη γνωση και σοφια ειναι η ΕΠΙΣΤΗΜΗ
Δημοσιεύθηκε: Κυρ Απρ 05, 2015 11:31 am Θέμα δημοσίευσης:
Η επιστήμη είναι εργαλείο. Ο σοφός άνθρωπος δεν απέκτησε σοφία λόγω εργαλείων...Όπως δεν μπορείς να γίνεις σοφός Skapaneas αν σου χαρίσω ένα σουγιά!
Δημοσιεύθηκε: Κυρ Απρ 05, 2015 3:34 pm Θέμα δημοσίευσης:
Δωσε ΄συ το σουγια και θ΄αρχισω εγω το συστηματικο ( επιστημονικο ) ξεφλουδισμα του "κρεμμυδιου" και θα δεις πως αποκταται εν τοις πραγμασι η σοφια
Δημοσιεύθηκε: Κυρ Απρ 05, 2015 5:22 pm Θέμα δημοσίευσης:
Που την θυμήθηκες αυτή την παλιά συζήτηση ρε νεοφώτιστε? Ο κανεις ειναι ακόμα εδω η όχι;
Έχει καιρό να φανεί.Την τελευταία φορά που διαλεχθήκαμε τον ρώτησα και για σένα και μου 'πε πως θα το 'χεις ρίξει στο ψάρεμα .
(οποιαδήποτε ομοιότητα με Ιχθείς ,όπως εγώ,είναι εντελώς τυχαία)
Δημοσιεύθηκε: Δευ Απρ 06, 2015 8:26 pm Θέμα δημοσίευσης:
Ο άνθρωπος είναι σοφός. Αυτό είναι μήνυμα του Χριστού (αν και δεν έχω σκοπό να το θέσω θρησκευτικά το θέμα, το αναφέρω απλά). Και είναι σοφός γιατί μπορεί να ξεχωρίσει το καλό με το κακό. Σε αντίθεση το ζώο θέλει να ικανοποιήσει τις ορέξεις του και για το λόγο αυτό ακόμα και αν χρησιμοποιεί εργαλεία (βλέπε ανώτερα θηλαστικά) δεν ξεφεύγει από τη προσπάθεια της αποφυγής του πόνου. Σε καμία περίπτωση το ζώο δεν επιδιώκει το ωραίο. Η επιδίωξη του ωραίου είναι απόρροια της σοφίας του ανθρώπου. Ο πόνος επισκιάζεται όταν ο αγώνας έχει καλό σκοπό! Αυτή η υπερπροσπάθεια είναι αποτελεσματική και δεν δίνει απλά νέα μέσα αλλά επεκτείνει την καλοσύνη του ανθρώπου, και σήμερα εμφανίζεται με την περιβαλλοντική συνείδηση.
Στη παραβολή του ασώτου ο αδελφός του ασώτου είναι σοφός...και λέει ότι ήταν σε όλα εντάξει. Ο Χριστός πήγε παραπέρα το θέμα της σοφίας, στην επιλογή του πατέρα να αξιολογήσει ότι είναι ανώτερη η προσπάθεια του άσωτου να ομολογήσει την "ασωτία" του και να αναζητήσει τη καλοσύνη του πατέρα, σε σχέση με τον ήδη καλό, που συνήθισε να προσφέρει αυτό που του ζητούσαν, χωρίς να επιζητεί τίποτα ...και ζήτησε μόνο όταν ο πατέρας θέλησε να δώσει το "μόσχο το σιτευτό" για τον άσωτο. Ένα ζώο δεν θα ζήλευε. Ο άνθρωπος ζηλεύει και η σοφία του ανθρώπου αντιλαμβάνεται τη ζήλια και την απωθεί, ακόμα και αν αυτή ασκείται από τον πάντα καλό γιο. Τη δεδομένη στιγμή ο άσωτος ήταν καλύτερος από τον ζηλιάρη γιο, γιατί είχε απορρίψει την ασωτία, ενώ ο ζηλιάρης όχι! Αυτή είναι η σοφία του ανθρώπου "πατέρα". Ο πατέρας δεν "αγάπησε" περισσότερο τον έναν από τον άλλο, αλλά άσκησε τη σοφία του και ενήργησε καλώς!
Δημοσιεύθηκε: Δευ Απρ 06, 2015 10:11 pm Θέμα δημοσίευσης:
Αν ο ανθρωπος ειναι οντως σοφος τοτε το χάλι της κοινωνιας ειναι μια αυταπατη
Δημοσιεύθηκε: Τετ Απρ 08, 2015 8:24 pm Θέμα δημοσίευσης: Re: Το τραπέζι του Κίρκεγκωρ
Θα είχε ενδιαφέρον λοιπόν μια συζήτηση όπου ο καθένας θα υπερασπίζεται με σθένος (και σοβαρά επιχειρήματα, όχι της πλάκας) απόψεις τις οποίες είναι γνωστό πως αντιμάχεται. Και λίγο αστείο ομολογώ. Μέσα από τα αστεία ωστόσο λέγονται τα πιο σοβαρά πράγματα...
Αυτό το "είναι γνωστό" τι πάει να πει; Πού πάει το μυαλό σου πονηρούλη; Να βάλεις τους άλλους να τσακώνονται με τον εαυτό τους;
ΥΣ. Ξέχασα να πω... Το παιχνίδι θα ήταν άστοχο, απλά γιατί ο καθένας, αν πράγματικά πιστεύει κάτι, πάντα του δίνει το προβάδισμα. Πάντα θα κρατά το κρυφό χαρτί για το τέλος.
Δημοσιεύθηκε: Δευ Απρ 13, 2015 2:34 pm Θέμα δημοσίευσης:
Η σοφία δεν είναι συναισθηματισμός. Το χάλι το βιώνουμε εκ θέσεως και όχι εκ πεποιθήσεως! Οι επιλογές μας μπορεί να φέρνουν αλλού τάξη και αλλού αταξία, και αυτό υποδηλώνει η λέξη χάλι. Όσο μαζευόμαστε για να πετύχουμε μεγαλύτερη τάξη δημιουργούμε αλλού μεγαλύτερη αταξία. Η ικανότητα των ζωντανών να οριοθετούν το σπίτι τους, ως το χώρο τάξης που προστατεύουν, μετατρέπουν αυτά τα ζωντανά σε ένα μέρος ενός συστήματος τάξης. Έτσι ο χώρος περιλαμβάνει πολλά συστήματα όπου για το κάθε ένα όλα τα άλλα είναι εν αταξία. Έτσι το τι είναι σε χάλι είναι απόλυτα σχετικό.
Γιατί βλέπουμε ως χάλι την κοινωνία μας; Διότι αδυνατούμε να την αντιληφθούμε ως έναν δικό μας χώρο, και παρόλο που την λέμε "κοινωνία μας", μάλλον πρόκειται για αυταπάτη, για μια παλαιότερη σύμβαση μεταξύ μας. Τα ολοκληρωτικά καθεστώτα ισοπεδώνουν τις διαφορές, εξαφανίζοντας του διαφορετικούς, ώστε να πετύχουν την τέλεια σύμβαση, αυτή των ομοίων. Μια τέτοια κοινωνία ασφαλώς είναι πολύ αποτελεσματική αλλά όπως έδειξα τείνει να φέρει μεγάλη αναστάτωση σε όλους τους γειτονικούς χώρους. Στην Αρχαία Ελλάδα ο ολοκληρωτισμός νικήθηκε από τον Θησέα. Ο Προκρούστης εμπόδιζε την ελεύθερη μετακίνηση των πολιτών. Ο ολοκληρωτισμός εμπόδιζε την ελευθερία. Η λύση στο πρόβλημα δόθηκε από την Θησέα...Ζήτησε από τον Προκρούστη έμμεσα να αντιληφθεί ότι και ο ίδιος είναι εκτός προδιαγραφών...και πως όταν ο ολοκληρωτισμός στρέφεται ενάντια στον φύλακά του τότε και αυτός πεθαίνει..Δεν είναι τυχαίο ότι επί Πεισιστράτου, του τυράνου, ανακαλύφθηκαν τα λείψανα του Θησέα (στη Σκύρο), όπως ήθελαν να λένε ό,τι είναι, και έτσι δημιούργησαν το Θησείο στην Αθήνα. Ο τύραννος εξυμνούσε εκείνον που ήταν κατά της τυραννίας, για να αποδείξει ότι η δική του τυραννία ήταν υποχρεωτική αλλά συνάμα και χρονικά περιορισμένη, ή με δική του επιλογή ή με ξένη.
Το χάλι λοιπόν είναι μια αυταπάτη και κάθε ενέργεια δεν αλλάζει την ουσία, παρά μόνο αναμορφώνει την αυταπάτη!
Δημοσιεύθηκε: Δευ Απρ 13, 2015 6:06 pm Θέμα δημοσίευσης:
Συμφωνω, "παραβλεποντας" τα παραδειγματα ...
Το ερωτημα μου ομως ειναι ακομα πιο "καυτο" ...
Αν η κοινωνια μας εχει παψει να ειναι κοινωνια "μας" και θελουμε ως μελη συνειδητα στον ανθρωπο το σοφο να επαναφερουμε αυτη την αρχικη σχεση μας μαζι της σε απολυτη συναφεια ( συναισθηση ) ομως αυτη τη φορα με τον εαυτο μας ( το σοφο ) ειναι αυτο καθολικα εφικτο ή μια τετοια επιδιωξη ειναι μια ασκοπη ματαιοπονια ;
( ενα ονειρο εν εγρηγόρσει που μπορει να συμβει ή και συμβαινει σε μια εναλλακτικη κοινωνικη πραγματικοτητα )
Και το ρωτω αυτο, διοτι η αταξια ειναι πλεον μια μονιμη και συνειδητη επιδιωξη των λεγομενων ισχυρων, οι οποιοι και καθοριζουν με τις επιλογες τους ελεγχομενα αυτη την αταξια και τον καθολικο αποπροσανατολισμο των ατομων τα οποία απο τη φυση τους ( DNA τους ) εχουν στο αιμα τους την κοινωνικοτητα
Δημοσιεύθηκε: Τρι Απρ 14, 2015 1:55 pm Θέμα δημοσίευσης:
Προσπαθώ με κόπο να κατανοήσω το ερώτημά σου. Προφανώς εδώ με ενδιαφέρει το τι σημαίνει "αρχική σχέση" στο ερώτημά σου. Σκέπτομαι πως η τωρινή σχέση, αυτό το χάλι, είναι μια ανατροπή του σοφού ανθρώπου και πως η αρχική σχέση είναι η ομαλή σχέση, όπου ο σοφός άνθρωπος αναγνωρίζει ότι είναι σοφός. Το ερώτημά σου βάζει το αν είναι εφικτό να κατανοήσουμε όλοι ότι είμαστε σοφοί ή αν αυτό είναι μάταιο.
Πάλι θα καταφύγω στην Ιστορία. Οι Σπαρτιάτες ζούσαν σε ένα απολυταρχικό περιβάλλον που απαξίωνε το χρήμα και μόνο σκοπό είχε την αξιοποίηση του ανθρώπου στον αγώνα της επιβίωσης ενάντια σε εκείνους που θα σκλάβωναν Έλληνες και θα χαλούσαν άλλες πόλεις με διαφορετικά πολιτεύματα, και που στο σύνολό τους το χρήμα ήταν η μόνη επιδίωξή τους. Και μόνο αυτό να δει κανείς, τον διαφορετικό να έχει βάλει "αυτόβουλα" σκοπό του να φυλάξει τους άλλους, χωρίς να τους υποδουλώσει, και με αυτοθυσία (βλέπε τους 300 του Λεωνίδα), θα αντιληφθεί την σοφία, η οποία υπάρχει στους Λακεδαιμόνιους. Όταν μάλιστα ο Αλέξανδρος ζήτησε τη βοήθεια των Σπαρτιατών, αυτοί αρνήθηκαν, γιατί δεν ήταν ο ρόλος τους επιθετικός, αλλά χρήσιμος και μόνο. Ήταν λοιπόν σίγουρα σοφοί τότε οι άνθρωποι. Γιατί δεν είναι και σήμερα σοφοί; Τι είναι αυτό που δηλητηριάζει τη σοφία; Είναι αυτό που έγραφα και παλαιότερα...τα πάθη. Φτάνει κανείς στην σοφία όταν διώχνει τα πάθη από πάνω του. Είναι ο λόγος που έκανε αρκετό κόσμο να στραφεί στο μοναχισμό. Είναι ο λόγος που αρκετός κόσμος ζει σαν μοναχός χωρίς να έχει μπει σε κάποιο μοναχικό σχήμα. Λέμε πολλές φορές για μετριοπάθεια...Αυτός είναι ο δρόμος για τη σοφία. Και σε αυτό σίγουρα βρίσκεται ο περισσότερος κόσμος. Έτσι μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε ότι ο κόσμος είναι σοφός και πως δεν ζούμε σε προβληματικό κόσμο αλλά σε κόσμο με προβλήματα, και εμείς βοηθούμε να τα ξεπεράσει!
Έχει επεξεργασθεί απο τον/την Bugman στις Σαβ Απρ 18, 2015 2:59 pm, επεξεργάσθηκε 1 φορά συνολικά
Δημοσιεύθηκε: Τρι Απρ 14, 2015 4:12 pm Θέμα δημοσίευσης:
Εισαι σιγουρος οτι αναστηθηκε ο Χριστος ;
Είσαι σίγουρος πως υπήρχε ο Χριστός , όπως τουλάχιστον αναφέρεται σε ορισμένα και επιλεγμένα γραπτά, και αυτά αμφιβόλου γνησιότητας?
Δημοσιεύθηκε: Τετ Απρ 15, 2015 12:01 am Θέμα δημοσίευσης:
Θα συμφωνουσα γενικα μαζι σου, αν μεσα στο να βοηθαμε τον κοσμο να ξεπερασει το οτι ζει σε ενα προβληματικο κοσμο, συμπεριλαμβαναμε και τον εαυτο μας
Συνηθως ομως αφηνουμε τον εαυτο μας απ΄οξω και κοιταζουμε να διορθωσουμε ... τους αλλους
Κι αυτο δεν αποτελει πραξη σοφιας
Η αλλαγη του κοσμου αρχιζει απο τον εαυτο μας και προχωραει μετα στους αλλους
Τι να την κανω τη σοφια ( ως ανθρωπος σοφος ... ) αν οι αλλοι ( γενικως ) κοιταζουν να κερδοσκοπουν με καθε τροπο και εγω απόκοντα τους συναγωνιζομαι για να μη χασω ;
Το μονο που καταφερνω ειναι να μεγαλωνω την αταξια, κατεβαζοντας και τις δικες μου φαεινες ιδεες, για να μη μεινω πισω , υλοποιωντας τες με καθε μεσο
Αν και γνωριζω κατα βαση και ουσιαστικα οτι αποτελει οντως πραξη περισκεψης και σοφιας το να μενω πισω και να εξεταζω προσεκτικα και μακροπροθεσμα τι πραγματικα με συμφερει
Δημοσιεύθηκε: Τετ Απρ 15, 2015 12:09 am Θέμα δημοσίευσης:
Αν ανατρεξεις απο την αρχη στη συζητηση, θα διαπιστωσεις οτι το παραπανω ερωτημα ειδικα στην παρουσα ενοτητα θα μπορουσα να το εχω θεσει εγω κι εσυ αν και αθεος να υπερασπιστεις ως ενθερμος ενθεος με νυχια και με δοντια το αντιθετο, οπως προτεινει και ο θεματοθετης
Δημοσιεύθηκε: Τετ Απρ 15, 2015 1:45 pm Θέμα δημοσίευσης:
Δεν με ενδιαφέρει τι λέει ο θεματοθέτης .
Ερωτώ σε δική σου σαφή πρόταση “Είσαι σίγουρος ότι αναστήθηκε ο Χριστος ;” , αν είσαι απόλυτα σίγουρος πως αυτός που διερωτάσαι αν όντως αναστήθηκε , υπήρχε πράγματι όπως περιγράφεται στα τέσσερα βαγγέλια ,