From destructive urges reason emerges | Scars & Bruises
Τίποτα πλέον δεν είχε σημασία, κανένα όνειρο δεν κατοικούσε κάτω από τα βλέφαρα της. Όλες οι σκέψεις έμοιαζαν με πτώματα που επιπλέουν στην επιφάνεια μιας σκοτεινής και παγωμένης θάλασσας. Συνέχισε να κοιτάζει την αντανάκλαση της στον καθρέφτη, το λιπόσαρκο και χλωμό της πρόσωπο έμοιαζε με αυτό ενός θλιμμένου φαντάσματος. Άναψε ένα ακόμα τσιγάρο και ευχήθηκε σιωπηλά σε ένα πιο γρήγορο και ανώδυνο θάνατο από αυτόν της νικοτίνης. Το χτύπημα στην πόρτα δεν ήταν αρκετό για να την βγάλει από τις ζοφερές σκέψεις που έπνιγαν το μυαλό της. Ακόμα και η ανθρώπινη παρουσία μέσα στο δωμάτιο δεν ήταν αρκετή για να την επαναφέρει στην πραγματικότητα. Μόνο όταν άκουσε την διαπεραστική φωνή και ένιωσε την αναπνοή του στο λαιμό της, μπόρεσε να ξυπνήσει από τον λήθαργο. Εκείνος την κοιτούσε μέσα από τον καθρέφτη με ειρωνικό χαμόγελο ενώ με το χέρι του της χάιδευε τα μαλλιά.
Την ενημέρωσε πως είχε πληρώσει κάτι παραπάνω για έξτρα περιποίηση και άρχισε να βγάζει τα ρούχα του και να τα αποθέτει σε μια ξεφτισμένη πολυθρόνα. Δεν έδειχνε να βιάζεται, αντίθετα οι κινήσεις του ήταν αργές και μετρημένες. Με προσοχή δίπλωνε τα ρούχα του ενώ σιγοτραγουδούσε κάτι ακατάληπτο. Έκατσε στην άκρη του κρεβατιού και την κάλεσε κοντά του ενώ με το χέρι του μάλαζε το πλαδαρό του πέος. Την έβαλε να γονατίσει μπροστά του και της έσπρωξε το κεφάλι ανάμεσα στα πόδια του. Το πρόσωπο του είχε αρχίσει να κοκκινίζει και μικρές σταγόνες σάλιου είχαν αρχίσει να κάνουν την εμφάνιση τους στις άκρες των χειλιών του. Την τράβηξε από τα μαλλιά και την πέταξε στο κρεβάτι με δύναμη. Άρχισε να την βρίζει και να την φτύνει στο πρόσωπο ενώ έμπαινε με ορμή μέσα της. Κανένας μορφασμός δεν εμφανίστηκε στο πρόσωπο της, καμία σύσπαση. Τα μάτια της ορθάνοιχτα κοιτούσαν τα δικά του, που αν και γουρλωμένα παρέμεναν μικροσκοπικά, έτσι όπως ήταν βυθισμένα στο χοντρό και πρησμένο του πρόσωπο. Εκείνος της έπιασε το χέρι και το οδήγησε μπροστά από το πρόσωπο της, βυθίζοντας το μεσαίο της δάχτυλο στο στόμα της. Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις τώρα της είπε. Εκείνη ήδη είχε σαλιώσει το δάχτυλο της και προσπαθούσε να πάρει την σωστή θέση, που θα της επέτρεπε την προσέγγιση στην πίσω περιοχή του πελάτη της. Φυσικά και ξέρεις, άλλωστε αυτό είναι και το μόνο που μπορείς να μου κάνεις. Η μόνη στιγμή που αισθάνεσαι πως δεν είσαι μόνο μια παθητική πόρνη που γαμιέται για ένα κομμάτι ψωμί. ‘Εμοιαζε με άγριο θηρίο καθώς έφτυνε τις τελευταίες λέξεις και τραβιόταν από μέσα της για την γυρίσει μπρούμυτα. Καρφώθηκε μέσα της βίαια, χωρίς προειδοποίηση, χωρίς προφυλακτικό, χωρίς λιπαντικό. Ο πόνος ήταν απίστευτος και για μερικά δευτερόλεπτα ένιωσε πως θα έχανε τις αισθήσεις της. Παρακαλούσε να αιμοραγήσει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα για να ανακουφιστεί λίγο από τους πόνους. Ήταν έτοιμη να βάλει τα κλάματα όταν συνειδητοποίησε τον παραλογισμό της τελευταίας της σκέψης. Τέλειωσε μέσα της, ουρλιάζοντας σαν λυσσασμένο ζώο ενώ της τραβούσε με δύναμη τα μαλλιά. Έπειτα σηκώθηκε και ντύθηκε με αργές και ήρεμες κινήσεις. Εκείνη έστεκε ξαπλωμένη στο βρώμικο κρεβάτι με τα μάτια της σαν κέρινα να κοιτάνε το τίποτα, το πουθενά. Έβγαλε από την τσέπη του ένα μάτσο χαρτονομίσματα και άφησε ένα μέρος τους στο κομοδίνο. Αν μαζέψεις αρκετά από αυτά, ίσως μια μέρα να ανοίξεις το δικό σου μπουρδέλο, της είπε. Άλλωστε η ύπαρξη μου οφείλεται ακριβώς σε αυτή την επιθυμία, σε αυτή την σκέψη. Όλες οι πουτάνες ονειρεύονται να ανοίξουν μια μέρα το δικό τους μπουρδέλο.
so everything in between
Once upon a time there was a band(The Sound That Could Destroy America) →