Darkly Noon [Art of Life]: Χαμένοι στη συγχώνευση...
Χαμένοι στη συγχώνευση...
...των Δημοσίων φορέων, λέει, είναι η Κυβέρνηση! Μα πως να μην είναι όταν στα χαρτιά η προηγούμενες κυβερνήσεις παρέδωσαν 2-3.000 φορείς του Δημοσίου, αλλά , τελικά αποδεικνύεται ότι αυτοί είναι 23.000; Για να αφήσουμε έξω το γεγονός ότι κάθε φορά που ένας κλείνει συγχωνεύεται γεμίζουν επαναστατικές κραυγές τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων! Από τις εκλογές μέχρι σήμερα η κυβέρνηση έχει επιτύχει να καταργήσει μόλις 66....
Τελικά αποφασίστηκε το έργο της συγχώνευσης να ανατεθεί σε εταιρείες που συνήθως μελετούν ιδιωτικές συμφωνίες συγχωνεύσεων, οι οποίες σε πρώτο στάδιο θα αναλάβουν τη χαρτογράφηση του Δημοσίου χάους, έργο που -συνολικά- υπολογίζεται στα 30 εκατ. ευρώ θα χρηµατοδοτηθεί από το ΕΣΠΑ και θα περιλαµβάνει µια σειρά από δράσεις που κρίθηκαν από τις υπηρεσίες του αντιπροέδρου της κυβέρνησης – ο οποίος έχει επωµιστεί την όλη προσπάθεια για την περιστολή των δαπανών του Δηµοσίου. Με δυό λόγια ο κλήρος έπεσε στον Πάγκαλο, να μαζέψει τον κόπρο του Αυγείου. Οι εταιρείες θα αναλάβουν να δημιουργήσουν ηλεκτρονικό µητρώο φορέων του Δηµοσίου µε επικαιροποιηµένα στοιχεία, τη καταγραφή της πραγµατικής δραστηριότητας του συνόλου των φορέων, την αναδιατύπωση θεσµικού και νοµικού πλαισίου, τη διατύπωση γενικής µεθοδολογίας για συγχωνεύσεις και καταργήσεις των φορέων, όπως και τη κατηγοριοποίηση φορέων σε οµάδες, σύμφωνα µε κριτήρια και αφού ομαδοποιήσουν τους φορείς σε 20 (!) κατηγορίες να διεξάγουν μελέτες σκοπιμότητας για κάθε οµάδα, καθώς και 20 δηµόσιες ηλεκτρονικές διαβουλεύσεις µε ενσωµάτωση σχολίων & να θέσουν το πλαίσιο για τις ανάλογες νοµοθετικές παρεµβάσεις. Ακόμη οι εταιρείες που αναλαμβάνουν το έργο καλούνται να προδιαγράψουν 50 business plans για νέους φορείς που θα προκύψουν από συγχώνευση, τα οποία θα λειτουργήσουν ως πρότυπα, και ισάριθμες υπηρεσίες υποστήριξης αρχικής λειτουργίας νέων φορέων, καθώς και ένα πληροφοριακό σύστηµα για τη διαχείριση του συνόλου των συγχωνεύσεων και την παρακολούθηση των χρόνων υλοποίησης.
Ο κόσμος το 'χει τούμπανο κι αυτοί κρυφό καμάρι, ότι πολλοί από τους υπο κατάργηση φορείς είναι στη πραγματικότητα άνευ αντικειμένου, ή, ακόμη κι αν έχουν αντικείμενο, δεν το εξασκούν. Εντούτοις, όταν έρθει η ώρα της κατάργησης τους κάποιοι θα χάσουν "το μήνα που τρέφει τους 11", οπότε η βασική ερώτηση είναι τι θα γίνουν οι συμβασιούχοι των φορέων, καθώς εικάζεται ότι πάνω από το 80% των υπαλλήλων και στελεχών είναι συμβασιούχοι. Το πιθανότερο είναι ότι μέρος του σχεδίου αποτελεί αυτοί να φύγουν, κι έτσι -θεωρητικά πάντα και εφόσον τελεσφορήσει στο σχέδιο της κυβέρνησης- να δείξουμε ότι μειώσαμε τον Δημόσιο τομέα στη Τρόικα, ή σε όποιον άλλον ενδιαφερόμενο, ενώ παράλληλα θα έχουμε περικόψει τα κόστη. Αυτά τα δύο μέλλει να αποδειχτεί αν θα συμβούν, καθώς, σχεδόν σε όλες τις άλλες περιπτώσεις συγχωνεύσεων μέχρι σήμερα, ελάχιστοι συμβασιούχοι έχουν φύγει, αφού όποιος τείνει να φύγει (η λέξη "απολυθεί" δεν ισχύει, αφού όποιος έχει σύμβαση "ορισμένου χρόνου" φεύγει όταν επέλθει ο "ορισμένος χρόνος" παγκοσμίως, εκτός από την Ελλάδα, που γίνεται συνδικαλιστής και κλείνει την Ακρόπολη απαιτώντας να μονιμοποιηθεί στο Δημόσιο για να συνεχίσει ο ελληνικός λαός να τον πληρώνει και ο ίδιος να συνεχίσει να κααααααααααααθεται) βρίσκει πολιτική ασπίδα προστασίας στο σύνολο της αντιπολίτευσης και κοινωνικό έρεισμα στη μικρή, πλην όμως εξαιρετικά δυναμική μειοψηφία των αναρχοκαμένων και αριστεροανησυχούντων.