O Banksy γκράφει τη δική του ιστορία | Oneman.gr
(Αρχικά, μια εκ βαθέων συγγνώμη για τον τίτλο. Δε μπορέσαμε να αντισταθούμε.)
Όχι συνειδητά ενδεχομένως, γιατί πρόκειται έτσι κι αλλιώς για ένα όρο που και στον ίδιο μάλλον προκαλεί κάτι σαν αποστροφή, αλλά κάνει. Τα γκράφιτι με τα οποία έχει ‘μουτζουρώσει’ κάθε πόλη του κόσμου όπου υπάρχει μήνυμα που πρέπει να ακουστεί, είναι δηλώσεις βαθιά πολιτικές, κατά της αστυνόμευσης, του εμπορίου, του ελέγχου, του καπιταλισμού, του infotainment. Πόσο ρόλο παίζουν όλα αυτά; Όσο ένα βιβλίο ή μια ταινία, θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος. Εξάλλου,
Την συναρπαστική προσωπικότητα του Banksy και το ρόλο του στη γκράφιτι σκηνή ξεκίνησε να καταγράψει ένας Γάλλος πριν κάποια χρόνια, αναζητώντας τον καλλιτέχνη με στόχο να γυρίσει ένα ντοκιμαντέρ γι’αυτόν. Σε αυτό που αργότερα πολλοί αποκάλεσαν “street art ταινία καταστροφής”, ο Banksy έστησε την απόλυτη ανατροπή: Πήρε ο ίδιος την κάμερα και την έστρεψε πάνω στον ‘διώκτη’ του, μετατρέποντας αυτό το ασχημάτιστο ντοκιμαντέρ πορτρέτο του ίδιου, σε ένα καθηλωτικό και ιδιοφυές σχόλιο πάνω στην ίδια τη φευγαλέα έννοια της τέχνης και του ρόλου της στη σύγχρονη κοινωνία.
Το “Banksy: Η Τέχνη στο Δρόμο” είναι το πιο αντισυμβατικό προφίλ που έχουμε δει τελευταία στον κινηματογράφο, κάτι που αν μη τι άλλο ταιριάζει στην αινιγματική περσόνα του ίδιου του street artist που το ενέπνευσε. Προτάθηκε και για Όσκαρ, εγείροντας φανταστικά ερωτήματα και θεωρίες εκείνη την περίοδο, σχετικά με το τι θα γινόταν αν όντως το κέρδιζε. Θα ανέβαινε στη σκηνή ο Banksy; Θα έστελνε αντιπρόσωπο; Θα ανέβαινε κάποιος με καλυμμένο το πρόσωπό του; Τα ερωτήματα έμειναν στον αέρα, αλλά αυτό που έμεινε, η ίδια η ταινία δηλαδή, ξεπερνά τα στενά όρια μιας τελετής. Είναι ένα αριστούργημα που, επιτέλους, βρίσκει το δρόμο του και προς τις ελληνικές αίθουσες.
Για να το γιορτάσουμε, συγκεντρώσαμε μερικά από τα αγαπημένα μας έργα του Banksy, ξεκινώντας με το πιο διαφορετικό: Το σοκαριστικό άνοιγμα που είχε επιμεληθεί για ένα επεισόδιο των “Simpsons” πριν 2 χρόνια.
Αυτό το ‘Προσοχή: Ευτυχία’ κομμάτι κερδίζει ακριβώς επειδή υπογραμμίζει την αντίθεσή του από τα σήματα εργοστασίου. Οι μεταβαλλόμενες αποχρώσεις του κίτρινου, η σταγόνα χρώματος που κυλάει στα δεξιά, το σχέδιο που βγαίνει εκτός πλαισίου.
Απλά πανέμορφος πίνακας που αποδεικνύει πως αν υπήρχε ανάγκη ή λόγος, ο Banksy θα ζωγράφιζε συμβατικά και στην ασφάλεια ενός στούντιο…
…αλλά επί της ουσίας του είναι αδιάφορο.
Άλλο ένα συχνό μοτίβο στα έργα του Banksy είναι η επέμβαση σε εμβληματικά κομμάτια της ποπ κουλτούρας, όπως σε αυτή, την ‘εκδίκηση του Τσάρλι Μπράουν’.
Αυτό είναι υπέροχο. Ο Banksy είχε ζωγραφίσει μια παρωδία για τους εκτελεστές του “Pulp Fiction”, την οποία αργότερα χαρακτήρισε “crap picture” ο ίδιος. Λίγες μέρες μετά, ένας γκραφιτάς ονόματι Ozone το κατέστρεψε κι άφησε ένα μήνυμα στην κάτω δεξιά γωνία: “Αν είναι καλύτερο την επόμενη φορά, θα το αφήσω.” Ο Ozone έχασε τη ζωή του σε ένα δυστύχημα στον υπόγειο, και τότε ο Banksy ζωγράφισε αυτό τον άγγελο στο ίδιο εκείνο σημείο, αφιερώνοντάς τον στη μνήμη του Ozone.
Το καλύτερό του;
Όχι. Το καλύτερο.
Και φυσικά το πιο διάσημο.
Το “Banksy: Η Τέχνη στο Δρόμο” θα προβάλλεται από 1 Νοεμβρίου στην κινηματογραφική αίθουσα Λαΐς, της Ταινιοθήκης της Ελλάδας, ώρες 18.30 – 20.30 – 22.30.